turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İlköğretim 6. ve 7. sınıf Türkçe kitaplarında bulunan şiirler, inceleme - metin

Çalışmada Şiirin. tanımı, şiiri oluşturan unsurlar, çocuk şiirinde bulunması gereken özellikler ve yeni sisteme gore hazırlanmış Türkçe kitaplarında bulunan şiirlerin çocuklara uygunlugu üzerinde çalışılmıştır. Çalışmanın amacı bütün duyguları etkileyici bir biçimde veren şiir tümünün çocuklara ne kadar tanıtıldığını anlatmaktır. Metinlerde şiirin biçimsel ve muhteva özellikleri kavratılmalı, şirin anlam ozellikleri çok iyi anlatılmalı ki, çocuk insani duyguları en güzel biçimde izleyen şiiri tanısın ve sevsin. Bu çalışmada önce şiirin özellikleri açıklanmıştır. Sonra Türkçe kitaplarında bulunan şiirler ve buna bağlı olarak yapılan çalışmalar incelenmiştir. Çalışmanın sonuç bölümünde şiirin çocuğa nasıl anlatılacağı ve sevdirileceği anlatılmıştır.
Ortaokul 8. sınıf öğrencilerinin yaratıcı metinlerinde metinlerarasılık

Metin, belirli bir iletişim bağlamında, bir ya da birden çok kişi tarafından sözlü ya da yazılı olarak üretilen anlamlı bir yapıdır. Metin, çok farklı düzeylerde dille iletişimde bulunmak amacıyla cümlelerden oluşan, cümlelerle oluşturulan anlatma ve anlaşma aracıdır. Metnin oluşumunda sesten paragrafa dil birimleri kullanılır. Metinde cümlelerin arka arkaya anlamsal bir bağlantı kurularak sıralanmasıyla paragraflar oluşur. Paragrafta bir ana fikir etrafında sıralanmış cümleler bulunur. Metinde paragraflar düşünce birimidir. Bir paragraftan diğerine geçerken dil, düşünce ve anlam birliği sağlanır. Metindeki bir paragrafta giriş, gelişme ve sonuç bölümleri bulunur. Paragraflar metinde anlatılan konunun boyutuna göre uzunluk ya da kısalık gösterir. Birkaç cümleden oluşan paragraflar olduğu gibi tek cümleden oluşan paragraflar da vardır. Paragrafların bir araya gelmesinden de bir metin oluşur. Her metnin bir ana düşüncesi vardır. Metinde ana düşünceyi destekleyen yardımcı düşünceler paragraflarda dile getirilir. Ana düşünce metinde bir cümle olarak belirtilebileceği gibi yazının bütününde de belirtilebilir. Metin giriş, gelişme ve sonuç bölümlerinden oluşur. Bir metnin taşıması gereken birçok önemli ve kanıtlayıcı ölçütlerden söz edilebilir. Bu ölçütler alan yazınında metinsellik ölçütleri olarak adlandırılır. Bunlar; bağdaşıklık, tutarlılık, amaçlılık ve kabul edilebilirlik, bilgisellik, durumsallık ve metinlerarasılık ölçütleridir. Metin birliklerinin bir araya gelerek oluşturdukları bütünün bir metin olarak nitelenebilmesi için bu ölçütleri karşılaması beklenir. Metinlerarasılık, okuma sürecinde okurun zihninde başka metinlerin canlanması olarak ifade edilebilir. Bir metnin önceki metinlerle ilişkili olması ve sonraki metinler için bir beklenti oluşturması durumudur. Her metin, doğal olarak yazarın ve okuyucunun içinde bulunduğu çevre, durum ve yaşanılan gerçeklerin ürünüdür. Bu açıdan bakıldığında metin kendisinden önceki metinlerle bir etkileşim ve bilgi akışı içindedir. Bu sebeple öğrencilerin metinlerarası ilişkiyi nasıl ve ne kadar sağladıklarını bilmek, bu yönde yapılacak çalışmalara ışık tutacaktır. Çalışmanın amacı öğrencilerin yaratıcı metinlerindeki 'Metinlerarası' kavramını kullanma düzeylerini tespit etmektir.
Analysis of some semantic primitives in Turkish with special reference of Jackendoff's conceptual semantics

Bu çalışmanın ana hedefi Türkçe'de kavramsal yapılan ve kavramsal ilkelleri incelemektir. Bu amaca ulaşmak için, Türkçe sözlüklerden ve çeşitli elektronik metinlerden saptanan veri tabanı incelenmiş, Türkçe sözcüklerin kendi anlambilimsel özelliklerinden yola çıkılarak anlambilim ve söz dizimi alanları bir araya getirilmiş ve Türkçe tümcenin kavramsal altyapısı ayrıştırılmış, betimlenmiş ve sınıflandırılmıştır. Türkçe'nin kavramsal alt yapısı için yapılabilecek kapsayıcı sınıflandırma ve betimlemeler hem Türkçe dilbilgisine katkıda bulunacak hem de sözlük yazanlar, yabancı dil öğrenenler, ikinci dil olarak Türkçe öğrenenler ve dil yapısı, dil evrenceleri çalışmaları yapanlar için yararlı olacaktır. Çalışmanın Giriş bölümünde araştırma problemi tanıtılmış, çalışmanın amaçlan, veri toplama yöntemi, sınırlamalar ve çalışmaya temel oluşturacak bazı kavramların tanımları belirtilmiştir. I. bölümde, Kavram Anlambilimi ve Jackendoffun Kavramsal Yapı Kuramı sunulmuştur. Ayrıca, Kavramsal Yapı Kuramı çerçevesinde, anlambilimsel kategoriler, kavramsal ilkeller, kavramsal işlevler ve anlam alanianndan söz edilmiş ve Konusal İlişkiler Kuramı hakkında genel bilgi verilmiştir. Kavram Anlambilimi'nde söz dizimi ile anlambilimi arasındaki ilişki de bu bölümde anlatılmıştır. II. bölümde, Türkçe ve İngilizce'de Uzam anlambilimsel alan üzerinde durulmuş, Yer ve Yol kavramsal ilkelleri tanıtılmıştır. Daha sonra, devinim eylemlerinin bir sınıflandırması verilmiş ve Türkçe'de yön ve tarz gösteren devinim eylemleri aynntılı olarak tartışılmıştır. Bunun yanı sıra, uzamsal alanda ve gösteren eylemler üzerinde de durulmuştur. Bu bölümde, ayrıca, ettirgen işlevler Talmy (1985b)'nin
Comparison between Elif Şafak's Black Milk and Charlotte Perkins Gilman's Herland in terms of their cultural, national and sexual dilemmas

Son birkaç yüzyıl boyunca yaşanan kültürel, sosyal, ekonomik ve politik olaylar ve bunların ani ve çok hızlı bir şekilde yaşanması, insanların hayatında birçok değişimi tetiklemiştir, fakat insanlar bu süreçlere uyum sağlama konusunda sorunlar yaşamıştır. Kişi, 'kendi' ve ' birey' olmak ve bireyin aidiyet duygusunu canlandırarak kurallarını korumaya çabalayan toplum arasında kalmasından dolayı zorlanırken bu değişim rüzgarında kendine bir konum bulmak zorunda kalmaktadır. Giriş bölümü, iki farklı ülkede yazılmış olan iki roman hakkında bilgi vermeyi hedeflemektedir. Birinci bölüm, hem Siyah Süt'ü hem de Kadınlar Ülkesi'ni etkisi altına almış olan modernizm akımına ışık tutmak için bu akım hakkında bilgi vermektedir. Bun ek olarak romanların yazarları Elif Şafak ve Charlotte Perkins Gilman biyografileri de dahil edilmiştir çünkü her iki roman da yazarlarının hayatları hakkında çeşitli bilgiler içerdiğini bilmekteyiz. İkinci bölüm yazarın bireysel bakış açısının sınırlamaları dahilinde çatışmalarının kaynağını barındıran yarı biyografik roman Siyah Süt 'te yer alan kültürel, ulusal ve cinsel ikilemleri barındırmaktadır. Üçüncü bölüm bir önceki bölümde yer alan kriterler çerçevesinde ama bu bölümde komünal bir perspektif ile Kadınlar Ülkesi'nde yer alan ikilemleri içermektedir. Sonuç olarak her iki roman da ana karakterlerin hayatlarındaki sonu asla gelmeyen ikilemlere ışık tutması ile sonuçlanarak bu bireylerin nerede durmak istedikleri ve nerede durdukları arasındaki belirsizliği yansıtmaktadır.
Adana ili pozantı ilçesi halk kültürü araştırması

Bu çalışmada Adana'nın Pozantı ilçesindeki geçiş dönemleri olan doğum, evlenme, ölüm adetleri ve buna bağlı inanışlar, bayram, tören ve kutlamalar, halk inanışları, halk mutfağı, halk bilgisi ve anonim halk edebiyatı ürünleri üzerinde durulmuşturBirinci bölümde, araştırma alanı ile ilgili bilgiler verilmiştir. Pozantı yöresini araştırmadaki amaç, araştırma alanının kapsam ve sınırları, tarihi, nüfusu, sosyoekonomik yapısı ile ilgili bilgiler verilmiştir. Pozantı halk kültürü ile ilgili olan ikinci bölümde ele alınan konularda, yazılı kaynaklardan elde edilen bilgilerin verilmesinin ardından, sözlü kaynaklardan elde edilen bilgilere dayalı adet ve inanışlar aktarılmıştır. Ayrıca bu adet ve inanışların eski Türk kültürü ile ilişkileri, değerlendirme bölümlerinde tespit edilmeye çalışılmıştır. Anonim halk edebiyatı ile ilgili olan üçüncü bölümde; manzum, manzum-mensur, mensur anonim halk edebiyatı ürünlerine yer verilmiştir. Her bölümün sonunda biçim ve içerik yönlerinden değerlendirmeler yapılmıştır. Ayrıca yöreye ait yerel kelimeleri kapsayan bir sözlük de hazırlanmıştır. Bu araştırmanın sonucunda, Pozantı halk kültüründe, hem Orta Asya'nın hem de Anadolu'nun inanç ve kültür yapısının izlerinin bulunduğu görülmüştür. Bütün bu izler İslamiyet'in etkisiyle şekillenerek varlığını devam ettirmiştir. Bulduğumuz bu inanç ve pratikler, bölüm değerlendirmelerinde anlatılmıştır.
Peyami Safa'nın eserlerinde din

Bu incelemede Cumhuriyet Dönemi yazarlarından Peyami Safa'nın eserlerinde din olgusu karşısında takındığı tavırları ve dini işleyiş tarzı ele alındı. Peyami Safa, dini işlerken bütün eserlerinin odak noktasına oturttuğu doğu-batı çatışması ve medeniyet değiştirme meselelerinden hareket etmiştir. Yazar, gerek düşünce eserlerinde gerekse romanlarında dini, medeniyetlerin en önemli yapıcı unsurlarından biri olarak değerlendirmiştir. Peyami Safa, dini medeniyet kavramıyla yakından ilişkilendirerek, dinden kaynaklanmayan bir medeniyetin bulunmadığı görüşünü savunmuştur. Yazar özellikle düşünce eserlerinde din ve medeniyet, din ve mistisizm, din ve ilim arasındaki ilişkilere değinmiştir. Düşünce eserlerinde din hakkında ileri sürdüğü görüşlerini romanlarına da yansıtmıştır. Milliyetçi ve muhafazakar bir yazar olan Peyami Safa, kişilerin ve toplumların hayatında dinin gerekli bir unsur olduğunu ileri sürmüştür. Peyami Safa romanlarında karakterlerini dinin duygu ve düşünce dünyalarında aldığı yere göre değerlendirmiştir. Romanlarında çizdiği olumlu karakterler dindar ve muhafazakar; olumsuz karakterler ise dinden uzak kişilerdir. Ayrıca anlatımı etkili kılmak için din kaynaklı kelimelere, eşyalara, motiflere başvurmuş; din büyüklerinin görüşlerini ve sözlerini aktarmıştır. Peyami Safa, eserlerinde ruhun varlığını da göstermeye çalışmıştır. Materyalizme karşı spritüalizmi öne çıkarmış, mistik dünya görüşünün sözcülüğünü yapmıştır. Parapsikolojik ve metapsişik olaylara yer vermiştir. Bu incelememiz, Peyami Safa'nın eserlerinde çok çeşitli açılardan ele aldığı din olgusunun işleniş tarzları ve yazarın dine bakış açısını gösterir niteliktedir.
His poetry and ikinci yeni movement according to Cemal Süreya

Cemal Süreya'nın Gözünden Kendi Şiiri ve İkinci Yeni Atanur Memiş Cemal Süreya, Türk edebiyatında 1950- 1955 yılları arasında etkili olan İkinci Yeni şiirinin öncülerinden biridir. Şairliği yanında, kendi şiiri ve Türk şiiri üzerine kaleme aldığı deneme ve eleştirilerle de adını duyurmuştur. Bu araştırmaya da kaynaklık eden söz konusu yazılar ve kendisiyle yapılan söyleşiler, onun 'gerçek sanat yapıtı'nı arayışının ürünleri olarak da değerlendirilebilir. Cemal Süreya, şiiri bütün kurallara ve sistemlere karşı olan bir sanat türü olarak ele alır. Ona göre, şiirin birimi olan kelime, modern şiirin dayandığı en temel noktadır. Şiirde anlam zorunluluğu olmamakla birlikte, anlam biçimin bir parçasıdır. Özgün biçimler ve soyuta varan söyleyiş özellikleri, şairin kişiliğini ön plana çıkarır. Konuşma dili, şiirin ana malzemesini oluşturur. Bu sayılanlarla birlikte, Cemal Süreya şiirinin en belirgin özellikleri, erotizm, humour, sözcük seçimindeki özen ve toplumsal bakış açısıdır. Süreya, İkinci Yeni'yi bir akımdan çok, bir devinim olarak kabul eder. Bu devinimin, kendinden sonraki kuşaklan olduğu kadar, önceki kuşakları da etkilediğini düşünür. İkinci Yeni şiiri, akla dayanan bir şiir anlayışına karşıdır. Süreya, İkinci Yeni hakkında yapılan, 'kapalı, anlamsız şiir' eleştirilerine katılmaz. Batı şiiriyle aynı hareket ettiğini düşündüğü İkinci Yeni'nin Türk şiirinde şairaneliği ve saf şiiri öne çıkardığına dikkat çeker. vı
Babürname'nin dil özellikleri

Çağatay Türkçesi, 15. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar bütün Doğu Türklüğü tarafından geniş bir coğrafyada tek bir yazı dili olarak kullanılmış ve bu Türkçeyle pek çok eser verilmiştir. Bunlardan bir tanesi Babur Şah'ın hatıralarını kaleme aldığı 'Babürname' adlı eseridir. Babürname Doğu Türkçesinin en güzel mensur eserlerinden biri olarak kabul edilir. Türk kültürüne, tarihine kaynaklık ettiği gibi Türk dilinin o dönemi için de muazzam bir kaynaktır. Eserin hem mensur olması hem de içerik ve anlatımındaki zenginliğinden dolayı, eserde ses ve şekil bilgisi bakımından da pek çok özellik bir arada yer almaktadır. Yaptığımız incelemeden, Babürname'nin 500 yıl gibi uzun bir süre geniş bir coğrafyada kullanılan Çağatay Türkçesinin pek çok ses ve şekil özelliğini büyük oranda yansıttığı görülebilmektedir.
Peyami Safa'nın romanlarının psikanalitik açıdan incelenmesi

Psikanalitik edebiyat kuramı, Sigmund Freud'un temelini kurduğu psikanalizin yöntemlerinin edebiyat eserlerine uygulanmasıdır. Bir psikoterapi yöntemi olan psikanaliz, hastaların zihinsel süreçlerinin bilinçdışı unsurları arasındaki ilişkileri meydana çıkarmaya çalışır. Psikanalitik edebiyat kuramında sanat eserinden sanatçıya veya sanatçıdan esere dönük bir inceleme yöntemleri uygulanır. Edebi eserlerin psikanalitik incelenmesinde eserden hareket etmek daha tutarlı olur. Cumhuriyet dönemi Türk romancılarından Peyami Safa'nın eserleri psikanalitik açıdan incelenmeye oldukça müsaittir. Peyami Safa, romanlarında şahısların psikolojisi üzerinde fazlaca yoğunlaşmış bir yazardır. Bu çalışmada Peyami Safa'nın romanları psikanalitik açıdan incelendi. Bu bağlamda başta Sigmund Freud, Jung ve Adler'in olmak üzere birçok psikanalistin görüşlerinden yararlanıldı. Peyami Safa'nın romanları bilinç akımı, bilinçdışı, iç monolog, leitmotivler, arketipler, çatışma unsurları, kişilik bozuklukları, aşk, erotizm, Oedipus Kompleksi, Elektra Kompleksi ve varoluşçu psikanaliz gibi yönlerden incelendi.
Toplumcu gerçekçi edebiyatın değişen dili: Orhan Kemal ve Kemal Varol romanları

Edebiyat, yarattığı estetik evren sayesinde gerçekliği yeniden form kazandırarak ifade eden toplumsal bir iletişim biçimidir. Bu tez, roman türü özelinde edebiyatta toplumcu gerçekçiliğin geçirdiği dönüşümü ele alarak, dil ve iletişim bağlamında gerçeklik algısının değişimini anlamayı amaçlamaktadır. Edebi yönelimler doğrultusunda birbiriyle ilişkilenen anlamsal ve biçimsel unsurların döneme özgü tarihsel ve toplumsal yansımalarının ne anlama geldiğini görebilmek için Türkçe edebiyatta toplumcu gerçekçiliğin seyrinden yararlanılmıştır. 1950'lilerin toplumcu gerçekçi eğiliminin 1980'lerden itibaren hakimiyetini kaybetmesinin ardından 2000'li yıllarla birlikte ivme kazandığı görülen yakın geçmişş toplumsal gerçeklerini mesele edinen edebi yaklaşımın özellikleri, tarihsel ve toplumsal gerçekliğin dil ile kurduğu karşılıklı ilişki bağlamında incelenmiştir. Orhan Kemal ve Kemal Varol romanlarının örneklem alanını oluşturduğu çalışmada, karşılaştırmalı yöntemle içerik analizi kullanılarak, her iki dönemin oplumcu yönelimlerinin benzerlik ve farklılıklarıetrafında toplumsal gerçekliğin değişen çehresine odaklanılmıştır.
16. yüzyılda yazılan şitaiyyelerin muhteva yönünden incelenmesi

16. yüzyılda Osmanlı Devleti sosyal, kültürel ve ekonomik yönden çağının oldukça önünde yer almaktadır. Bu nedenle 16. yüzyıl Osmanlı Devleti'nin zirve dönemi olarak kabul edilir. Klasik Türk edebiyatı da bu gelişmişlikten yeterince yararlanmıştır. Özellikle şairler, bu dönemde yetişen kudretli padişahlara, devlet adamlarına ve ilim yönünden toplumun önünde yer alan şahsiyetlere övgülerini sunmaktan geri kalmamışlardır. Bu nedenle kaside nazım türü bu dönemde oldukça gelişmiştir. Klasik Türk edebiyatı şairleri, yazdıkları kasidelerde insanı bütün yönleriyle ele almışlardır. Şairler, bunu konularına göre oluşturdukları farklı türdeki kasidelerle sağlamışlardır. Bu türlerden biri de nesib bölümlerinde kışı anlatan şitaiyyelerdir. Şitaiyyelerde şairler, çoğu zaman insanın kış karşısındaki çaresizliğini anlatır. Aslında kış, şairlerin içlerinde bulunduğu durumu anlatmak için kullandıkları bir simgedir. Bu özelliği ile şitaiyyelerde hüzün ve duygusallık hakimdir. Şairlerin zorluklardan şikayet eden nağmelerinin akisleri şitaiyyelerde rahatlıkla duyulabilir. Bunun yanında bazı şairler için de kış, güzelliği temsil eder. Çünkü kış sadece çile değildir. Gülde diken, sevgilide naz olması onun güzelliğini yok etmeyeceği gibi tabiatta kış mevsiminin olması da tabiatın güzelliğine zarar vermez. Aslında kış, tabiata yeni güzellikler katar. Çünkü kış sayesinde tabiat tazelenir; toprak dinlenir. Gökyüzünden yeryüzüne her yer temizlenir. Evlerde, meclislerde sohbetler derinleşir. Şitaiyye yazmak özellikle bahariyye yazmaya göre daha risklidir. Şairin gülüyle, bülbülüyle canlı, hareketli ve neşeli bahar mevsimini anlatmak yerine kışı anlatması pek de kolay değildir. Bu nedenle her şair şitaiyye yazamaz, dolayısıyla şitaiyyeler 16. yüzyılda yaşamış hünerli şairler tarafından yazılmıştır. Bu da onun klasik Türk edebiyatında ayrı bir yere sahip olmasını sağlamıştır.
XVIII. yüzyıl klasik Türk şiirinde mevsimler

XVIII. yüzyıl Klasik Türk Şiirinde mevsimsel unsurlar oldukça önemli bir yer ihtiva etmektedir. İnsanların günlük yaşamında mevsimler, bireylerin yaşam standartlarından psikolojilerine, hatta düşünsel özelliklerine kadar birçok noktada etkilendiği faktörler arasında yer almaktadır. Şairler de yaşadıkları dönem ve şartlar içinde verdikleri eserlerinde çevresel faktörlerin etkisi altında kalmıştır. Bu çalışma kapsamında XVIII. Yüzyıl Klasik Türk Şiirinde mevsimler ve mevsimsel unsurların şiire yansımaları, benzetme unsurları ve etkileri dört ana mevsim olarak ilkbahar, yaz, sonbahar, kış ana başlıkları ve nevbahar ile nevruz alt başlıkları altında ele alınmıştır. Çalışma kapsamında evren olarak seçilen XVIII. Yüzyıl Klasik Türk Edebiyatında eser vermiş, bu yüzyılda yaşamış şairlerden öne çıkan toplam otuz şairin divanı örneklem olarak seçilmiş, seçilen bu divanlar mevsimsel unsurlar bağlamında fişleme yöntemi ile taranarak çalışmanın başlıkları altında tasnif edilmiştir. Bu çalışmanın yöntemi durum araştırması yöntemi olup, çalışma kapsamında taranan divanlarda yer alan mevsimsel unsurlara dair beyit ve manzumeler çalışmanın amacı doğrultusunda tasnif edilmiş ve açıklanmıştır.
Gümülcine Bulatköyü örneğinde Batı Trakya ağzı

Yüksek lisans tezi olarak yaptığımız bu diyalektoloji çalışması Gümülcine Bulat Köyü Örneğinde Batı Trakya Ağzı olarak adlandırılmıştır. Ağız çalışmalarında Rumeli Ağızları'na dahil olan Batı Trakya Ağzı'nın özellikleri, Gümülcine Bulat Köyü örneğinde tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışmamız derleme, soruşturma ve inceleme metotları kullanılarak ortaya çıkartılmıştır. Sahada kaynak kişilerden yaptığımız derlemeler transkripsiyonlu bir metin haline dönüştürülüp bu metinler esas alınarak fonetik ve morfolojik özellikler ortaya konulmuştur.
Klasik Türk şiirinde batıl ilimler

Batıl ilimler olarak da adlandırılan gizli ilimler yahut garip ilimler özel bilgi isteyen ve ehlinin azaldığı bir ilim mecrasıdır. Batıl ilimler, bilhassa günümüzde girift bir alana sapmıştır. Klasik Türk Edebiyatı şairleri birçok ilimle iştigal ettikleri gibi gizli ilimlerle de ilgilenmişlerdir. Şairler, sevgiliye bir büyücü gözüyle bakmışlardır. Bu sebeple sevgiliyle beraber sık sık sihir kelimesi ve türevleri olan musahhar, teshir vb. yanında efsun, tılsım kelimelerini de kullanmışlardır. Şairler, garip ilimlerle sadece sevgiliyi yüceltmekle kalmamış kendi sanatlarını da bu vasıtayla övmüşlerdir. Bu çalışmada Klasik Türk Edebiyatının şekil bulduğu 15. yüzyıldan başlayarak zayıflamanın hızla gerçekleştiği 19. yüzyıla kadar kaleme alınan divanlardan kırkı esas alınarak Sihir ve Tılsım ilimlerinin Klasik Türk Şiirinde ne şekilde kullanıldığı ve bu ilimlerin şairler için ne anlam ifade ettiği ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Uygurca Altun Yaruk'a ait belgeler (651-700).

Çalışma, Budist Uygur Edebiyatı dönemi eserlerinden 'Altun Yaruk'a ait 50 belgenin incelenmesini içermektedir. Mahayana Budizmine ait bir sutra kitabı olan eser, 10. yüzyılda Biş Balıklı Şınko Şeli Tutun tarafından Çinceden Uygurcaya tercüme edilmiştir. Eserin aslı Sanskritçedir. Eseri, ilk olarak, Malov 1910 yılında Çin'deki Budist tapınaklarda bulmuştur. Altun Yaruk'un Berlin, Mainz ve Petersburg'da nüshaları bulunmaktadır. Tezde incelenen 50 adet belge Berlin Turfan koleksiyonunda yer almaktadır. Tez çalışması, Giriş, Metin, Dizin ve Tıpkıbasım bölümlerinden oluşmaktadır. Açar Sözcükler: Altun Yaruk, Budizm, Uygurca, Şınko Şeli Tutun.
Erzurumlu İsmail Hakkı ve Kitab-ı Gevheriyye'si

Bu çalışma, Erzurumlu İsmail Hakkı'nın 1862 yılında yazdığı Kitab-ı Gevheriyye adlı eserinin incelenmesi ve metninin hazırlanmasından oluşmaktadır. Hanefi mezhebine bağlı olan İsmail Hakkı, Erzurum ili Cibali köyünde doğmuştur. İyi bir eğitim almamasına rağmen kendi çabasıyla bazı ilim dallarından istifade etmiş, bunu da eserine yansıtmıştır. Eser birçok yönüyle Yazıcıoğlu Mehmed'in Muhammediye adlı eserine benzemektedir. Sürekli değişen nazım şekillerinden dolayı eseri tek bir nazım şekliyle ilişkilendirmek doğru olmayacaktır. Buradan hareketle onu diğer Muhammediyelerle birlikte anmak da yanlış değildir. Bu çalışmada eser tüm yönleriyle ele alınmış, Yazıcıoğlu'nun eseriyle de mukayese edilmiştir. İsmail Hakkı'nın bahsi geçen eserden başka Mevlid adında bir eserinin daha olduğunu biliyoruz. Ancak eserin kimde olduğu konusunda bir fikrimiz bulunmamaktadır.
Mevlana Müzesi nr. 01177'deki Mesnevi'nin 1. cildinin tashihi ve İzbudak tercümesinin karşılaştırılması (1 - 1399. beyit)

Mevlana'nın Mesnevisi, yazıldığı dönemde Anadolu'da, sonraki dönemlerde ve günümüzde ise dünya edebiyatında tasavvuf alanında zirve yapıtlar arasına girmiştir. İnsandaki manevi açlığı gideren Mesnevi; tarihe, edebiyata ve birçok alana damgasını vurmuştur. Yazıldığı günden itibaren farklı dillere çevrilmiş ve üzerinde birçok çalışmalar yapılmıştır. Veled Çelebi İzbudak tarafından Osmanlı Türkçesiyle hazırlanan, Şucaeddin Onuk tarafından düzenlenerek 1. cildin tercümesine 12 Ramazan 1357 (5 Kasım 1938)' de, istinsahına ise 5 Kanun-i Sani 1938 (5 Ocak 1938) tarihinde başlanmıştır. Mevlana'nın Mesnevisi Konya Mevlana Müzesi Kütüphanesi ihtisas 5223 nr. de bulunmaktadır ve bu eser toplam 30 defterden oluşmaktadır. Bu çalışmada Veled Çelebi İzbudak tarafından Osmanlı Türkçesiyle hazırlanan, Şüceddin Onuk tarafından kaleme alınan Mesnevi tercümesinin birinci cildinin birinci defteri hakkında bilgi verilecek. Bu tercümeye esas olan Farsça orijinal nüshasının edisyon kritikli metni sunulacaktır. Ayrıca Şucaeddin Onuk tarafından yazılan Osmanlı Türkçesi metin ile Abdulbaki Gölpınarlı tarafından yayınlanan Mevlana-Mesnevi (Mevlana-Mesnevi I-VI, Çeviren: Veled Çelebi İzbudak, Gözden Geçiren: Abdulbaki Gölpınarlı, İstanbul 1988, MEB Şark İslam Klasikleri) isimli eserinin ilgili yerlerinin karşılaştırılması yapılacaktır.
Gaziantep'in kurtuluş mücadelesi etrafında gelişen halk edebiyatı

Antep Savunması(Nisan 1920- Şubat 1921) ve onun etrafında oluşan halk edebiyatı bu çalışmanın konusunu teşkil etmektedir. I. Dünya Savaşı'ndan mağlup çıkan Osmanlı İmparatorluğunun elindeki son toprak parçası olan Anadolu'da İtalya, İngiltere, Fransa, Yunanistan ve Ermenilere karşı verilen Misak-ı Milli sınırlarını kapsayan ve Kuva-yı Milliye ruhuna dayanan, Mustafa Kemal ATATÜRK önderliğindeki Kurtuluş Savaşı'nın bir cephesini oluşturan Antep Savunması etrafında manzum ve mensur halk edebiyatı ürünleri oluştu. Bu ürünlerin bir kısmı tarama, bir kısmı da derleme yöntemiyle tespit edilip bir araya getirildi. Manzum ürünler ağıt, türkü, mani, koçaklama ve destan türlerindedir. Mensur ürünlerin genelini efsaneler oluşturmaktadır. Sayıları birkaç taneyi geçmeyen deyimler, dua ve beddualar da tespit edildi. Bu halk edebiyatı ürünlerinin bir kısmı konularına ve işledikleri kahramanlara göre sınıflandırıldı. Bu çerçevede Şahin Bey, Karayılan ve 'açlık' etrafında oluşan ürünlerin olay örgüleri tahlil edildi. Türlere göre yapılan tasnifte koçaklama, destan ve efsaneler ele alındı. Ayrıca çalışmanın konusunu teşkil eden ürünlerin şekil özelliklerine de değinildi. Savunma, savaş, şahıslar ve diğer unsurlar tarihi gerçeklikleri ve halk edebiyatı ürünlerine yansımalanyla birlikte incelendi.