turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocukluk çağı aritmilerinde yeni nesil dizileme teknikleri kullanılarak nokta mutasyonların analizi

ÇOCUKLUK ÇAĞI ARİTMİLERİNDE YENİ NESİL DİZİLEME TEKNİKLERİ KULLANILARAK NOKTA MUTASYONLARIN ANALİZİNormal kalp ritmindeki bozulmalar Uzun QT, Kısa QT, Brugada, Katekolaminerjik Polimorfik Ventriküler Taşikardi ve Aritmogenik Sağ Ventriküler Taşikardi gibi hastalıklara sebep olmaktadır. Yeni nesil dizileme teknikleri kullanılarak bakılan genetik mutasyonlar ve elde edilen büyük dataların biyoinformatik araçlarla incelenmesi tanı konmasına katkı sağlamaktadır. Bu çalışmada YND ile elde edilen verilerin analizinde kullanılan ACMG, HGMD, ClinVar gibi klinik veri tabanlarının sonuçlarının kıyaslanması amaçlanmıştır. Bu amaçla, Mart 2016 - Eylül 2017 tarihleri arasında İstanbul Medipol Üniversitesi Genetik Tanı Merkezi'ne kalpte ritim bozukluğu test istemiyle gelen 16 yaşında 42 erkek, 30 kadın toplamda 72 kişi çalışma kapsamına alındı. Patojenik ve muhtemel patojenik olarak raporlanan 18 varyantdan, ACMG HGMD ve ClinVar sınıflandırmalarında sırasıyla 6, 5 ve 7 tanesi uyumlu bulundu. Klinik anlamı kesin olmayan varyant olarak raporlanan 29 varyantdan, ACMG, ClinVar sınıflandırmasına göre sırasıyla 27 ve 12 tanesi uyumlu bulundu. HGMD veri tabanında VUS sınıflaması yapılmamıştır. HGMD ve Clin Var veri tabanlarında bulunmayan 15 varyant ACMG kriterlerine göre 13 tanesi VUS, 1 patojenik ve 1 tanesi muhtemel patojenik olarak değerlendirilmiş ve raporlanmıştır. ACMG den farklı olarak raporlanan 15 varyantın 4 tanesi farklı tanımlanmıştır. Sonuç olarak; HGMD, Clin Var, ACMG veri tabanları birbirini tamamlamaktadır. Hasta kliniği, hekimin deneyimi, güncel makalelerin henüz veri tabanları tarafından değerlendirilmemiş olması sonuçları değiştirebilmektedir. Laboratuvarın kendi veri bankası sonuçların artması laboratuvar güvenilirliğini arttıracaktır.
Kocaeli ilinde çocuk hastalıkları kliniklerinde çalışan hemşirelerin çocuklarda ağrı kontrolüne ilişkin bilgi durumları

hoşa gitmeyen fiziksel, duygusal ve psikolojik boyutları olan çok yönlü bir deneyimdir. Çocuklarda ağrıyı değerlendirirken karşılaşılan en önemli sorun ağrılarını doğru ifade edememeleridir (Eti-Aslan, 2002). Tedavi edilmeyen ağrı çocukta biyolojik, psikolojik ve sosyal sorunlara neden olmasının yanında gelişimsel ve davranışsal sorunlara da neden olmaktadır (AAP, 2001). Etkili ağrı kontrolü hemşirenin doğru bilgi ve değerlendirme becerisine sahip olmasını gerektirir (Ocakçı ve Yiğen, 2004). Araştırma Kocaeli ilinde bulunan özel, devlet ve üniversite hastanelerinin çocuk hastalıkları kliniklerinde çalışan hemşirelerin çocuklarda ağrı kontrolüne ilişkin bilgi durumlarını belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak gerçekleştirilmiştir. Veriler Temmuz 2011 -Şubat 2012 tarihleri arasında bu hastanelerde çalışan 134 hemşireden, uzman görüşleri doğrultusunda hazırlanan anket formu kullanılarak yüz yüze görüşme tekniğiyle elde edilmiştir. Veriler SPSS 17.0 programı ile bilgisayar ortamında yüzde, Kruskal Wallis-H, Mann Whitney-U testleri ile değerlendirilmiştir. Araştırmaya katılan hemşirelerin %71,6'sının mesleği ile ilgili kendi gelişimini destekleyici yayınları takip ettikleri ve %62,7'sinin bilimsel toplantılara katılmadıkları saptanmıştır. Hemşirelerin %81,3'ünün çocuklarda ağrı kontrolüne ilişkin daha önce eğitim almadıkları belirlenmiştir. Hemşirelerin %54,5'inin, çocuğun ağrısı olduğu zaman farmakolojik ve nonfarmakolojik yöntemleri birlikte kullandıkları ve %16,4'ünün zaman yetersizliği nedeniyle ağrı kontrolünde zorluk yaşadıklarını ifade etmişlerdir. Hemşirelerin %70,1'inin çalıştıkları klinikte ve %85,8'inin bireysel olarak ağrı değerlendirme ölçeği kullanmadıkları görülmüştür. Hemşirelerin ağrı tedavisinde farmakolojik yöntemleri, non-farmakolojik yöntemlerden daha çok uyguladıkları belirlenmiştir. Hemşirelerin ağrı kontrolü bilgi düzeyleri 22 puan üzerinden 14,53 1, 72 bulunmuştur. Araştırmada hemşirelerin ağrı kontrolü bilgi düzeyinin ortalamanın biraz üzerinde olduğu ancak yeterli olmadığı, ağrı kontrolünde çeşitli çevresel zorluklar yaşandığı ve hemşirelerin bağımsız fonksiyonu olan non-farmakolojik ağrı tedavi yöntemlerinin kullanım oranının çok düşük olduğu belirlenmiştir.
Cimnastik, yüzme ve atletizm branşlarında yarışmalara katılan 12 yaş çocukların motor özelliklerinin karşılaştırılması

Çalışmamızın konusu temel sporlar olan cimnastik, yüzme ve atletizm spor dallarında yarışmacı olan 12 yaş grubu çocukların motor özelliklerinin tespit edilerek bahse konu bu temel sporların çocukların motor gelişimlerine olan etkileri arasındaki farklılığı belirlemektir. Bu çalışmanın amacı; Uzun yıllardır dünya genelinde ve ülkemizde spor uzmanlarınca tartışma konusu olan hangi temel sporun çocukların motor özelliklerini geliştirilmesinde en iyi katkı sağlar. Cimnastik branşı mı? Atletizm branşı mı? Yüzme branşının mı? Bu çalışmada yapacağımız motor testler sonucunda, yukarıda belirtilen üç temel spor dalından hangisinin çocukların motor özelliklerinin gelişimine daha çok katkı sağladığı belirlenecektir. Araştırmaya yaşları 12 olan, Bağlarbaşı Cimnastik kulübünden 9 kız, 6 erkek cimnastikçi, Enka spor kulübünden 9 kız, 6 erkek yüzücü, ve Enka spor kulübünden 9 kız, 6 erkek atlet olmak üzere toplam 27 kız, 18 erkek, 45 sporcu gönüllü olarak katılmışlardır. Temel spor olarak bilinen Cimnastik, Yüzme ve Atletizm sporlarının motor özelliklerinin karşılaştırılması çerçevesinde yapılan çalışmamız sonucunda bahse konu bu temel sporların her birinin belli bir motor özelliğin gelişiminde diğerlerine göre etkili olduğu ortaya çıkmıştır. Bu bakımdan temel eğitim devresi çocukların optimum gelişimleri açısından antrenman programların planlanmasında cimnastik, atletizm ve yüzme sporlarına yer verilmesi gerektiğini belirtmek isteriz.
Çocuklarda toplum kökenli ve nozokomiyal respiratory syncytial virus ve diğer viral solunum yolu enfeksiyonlarının araştırılması

Solunum yolu virusları bütün dünyada toplum kökenli solunum yolu enfeksiyonlarının majör etkeni olarak bilinse de aynı zamanda ciddi nozokomiyal solunum yolu enfeksiyonlarına ve hastane salgınlarına sebep olabilir. Bu çalışmanın amacı Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Yoğun Bakım ünitesinde yatan çocuklarda toplum kökenli ve nozokomiyal RSV ve diğer viral solunum yolu enfeksiyonlarının insidansını araştırmaktır. Nazofaringeal sürüntü örnekleri Eylül 2018 -Haziran 2021 tarihleri arasında 0-16 yaş arasındaki toplum kökenli (60) ve nozokomiyal (40) solunum yolu enfeksiyon şüphesi olan 100 çocuktan alınmıştır. Respiratuvar virusların tanısı için multipleks real-time PCR testi olan ARVI Screen Real-TM PCR ve influenza A ve B virus tespiti için Influenza A/B r-gene real-time PCR kiti kullanılmıştır. Toplum kökenli solunum yolu enfeksiyonu olan çocukların %65'inde (39/60) en az bir virus pozitif olup, bu grupta koenfeksiyon oranı %35. 9 (14/39)'dur. Nozokomiyal solunum yolu enfeksiyonu olan çocuklarda ise pozitiflik %62. 5 (25/40) ve koenfenfeksiyon oranı %40 (10/25) tespit edilmiştir. Toplum kökenli viral solunum yolu enfeksiyonlarında en baskın virus influenza A virus (%25) olup bunu ADV (%18.3) , hBoV (%15), RSV (%11.7) ve RhV (%10) izlemiştir. Nozokomiyal viral solunum yolu enfeksiyonlarında ise en yaygın virus RSV (%20) olup bunu influenza A virus (%12.5), RhV (%12.5), ADV (%12.5) , hMpV (%10) ve hBoV (%10) izlemiştir. Sonuç olarak, respiratuvar viral enfeksiyonların real-time PCR testi ile erken tanısı, morbidite ve mortalitenin azaltılması, nozokomiyal virusların yayılımını engellemek için kontrol yöntemlerinin uygulanması, hastanede yatış süresinin kısaltılması, gereksiz antibiyotiklerin kullanılmasının önlenmesi ve uygun antiviral tedavinin verilmesi yönünden önem taşır.
Pedodontide kullanılan lokal anestezi yöntemleri ve güncel teknikler

Amaç: Bu çalışmanın amacı; günümüzde kullanılmakta olan lokal anestezi tekniklerinden; geleneksel lokal anestezi tekniklerinin, bilgisayar destekli enjeksiyon sisteminin, iğnesiz jet enjeksiyon sisteminin ve kapı kontrol teorisi esas alınarak geliştirilen vibrasyon sistemlerinin, psikometrik ve fizyolojik ölçüm teknikleri kullanılarak, çocuklardaki yarattığı stres durumunun, hasta konforunun ve kooperasyonunu arttırmadaki etkinliğinin, karşılaştırmalı olarak incelenmesidir. Yöntem: Çalışmamıza, yaşları 7-12 arası değişen toplam 160 hasta dahil edildi. Hastalara lokal anestezi olarak geleneksel yöntemler ve güncel lokal anestezi sistemleri ile bukkal infiltrasyon anestezisi uygulandı. Kaygı düzeylerinin değerlendirilmesinde; 'görsel yüz skalası ', tükürük kortizol değerleri, pulse nabız ve oksijen saturasyon değerleri kullanıldı. Elde edilen veriler SPSS programıyla değerlendirildi. Bulgular: FIS, SpO2 ve nabız verileri incelendiğinde, özellikle karpül enjektör ve Wand cihazı ile uygulanan anestezi yöntemlerinin, diğer anestezi yöntemlerine göre çocuklar tarafından istatistiksel olarak anlamlı derecede daha kabul edilebilir olduğu saptandı (p<0,05). Anestezi öncesi ve sırasında elde edilen nabız ve SpO2 değerleri incelendiğinde gruplar arasında anlamlı bir ilişki tespit edilemedi (p>0,05). Tükürük kortizol seviyeleri incelendiğinde ise sadece Wand cihazı başarılı bulundu. Sonuç: Yeni lokal anestezi tekniklerinin de incelendiği çalışmamızın sonucunda, Wand sistemi en başarılı teknik olarak bulundu. Ancak, tekniklerin çocuklardaki etkinliği konusunda yeterli çalışma bulunmamaktadır. Çocuk hastalarda konforlu bir diş tedavisi için, güncel lokal anestezi tekniklerinin araştırılmasına ihtiyaç vardır.
Farklı fiziki özelliklere sahip yerleşim bölgelerinde yaşayan altı yaş grubu çocukların psikomotor gelişimlerinin karşılaştırılması

Araştırmada Malatya ilindeki farklı fiziki özelliklere sahip yerleşim alanlarında yaşayan altı yaş gurubu doksan çocuğun psikomotor gelişimlerinde farklılık olup olmadığı deneklere uygulanan görsel reaksiyon zamanı, dikey sıçrama, fırlatma topu, sürat, esneklik testlerinin sonuçlarının karşılaştı- rılmasıyla belirlenmeye çalışılmıştır. Reaksiyon değerleri bakımından farklı yerleşim yerlerinde yaşayan altı yaş gurubu çocukların reaksiyon zamanı gelişim düzeyleri arasında manidar bir farklılaşmanın olmadığı, Dikey sıçrama değerleri bakımından farklı yerleşim yerlerinde yaşayan altı yaş gurubu çocukların dikey sıçrama yetenekleri gelişim düzeyleri arasında manidar bir farklılaşmanın olduğu, ikili karşılaştırmalar sonunda şehir merkezindeki gurup ile kırsal alandaki gurup arasındaki farkın kırsal alan lehine olduğu, Fırlatma topu değerleri bakımından farklı yerleşim yerlerinde yaşayan altı yaş gurubu çocukların fırlatma yetenekleri gelişim düzeyleri arasında manidar bir farklılaşmanın olduğu, ikili karşılaştırmalar sonunda şehir merkezindeki gurup ile kırsal alandaki gurup arasındaki farkın kısal alan lehine, lojmandaki gurup ile kırsal alandaki gurup arasındaki farkın kırsal alan lehine olduğu, Sürat testi değerleri bakımından farklı yerleşim yerlerinde yaşayan altı yaş gurubu çocukların sürat yetenekleri gelişim düzeyleri arasında manidar bir farklılaşmanın olduğu, ikili karşılaştırmalar sonunda lojmanda yaşayan gurup ile kırsal alanda yaşayan gurup arasındaki farkın kırsal alan lehine olduğu, Esneklik değerleri bakımından farklı yerleşim yerlerinde yaşayan altı yaş gurubu çocukların esneklik yetenekleri gelişim düzeyleri arasında manidar bir farklılaşmanın olduğu, ikili karşılaştırmalar sonunda lojmanda yaşayan gurup ile kırsal alanda yaşayan gurup arasındaki farkın kırsal alan lehine, şehirde yaşayan gurup ile kırsal alanda yaşayan gurup arasındaki farkın kırsal alan lehine olduğu bulunmuştur. 59
Serebral palsili çocuklarda nörolojik müzik terapi eğitiminin yaşam kalitesi, katılım ve günlük yaşam aktiviteleri üzerine etkisi

Serebral Palsi, çocukluk çağında en sık görülen ve yaşam boyu devam eden nörogelişimsel bir bozukluktur. SP'li çocuklar motor etkilenim ve ona eşlik eden diğer bozukluklar nedeniyle aktivite ile katılım kısıtlılığı yaşamakta; yaşam kaliteleri olumsuz etkilenmektedir. Yaşam kalitesini etkileyen fonksiyonellik ve fiziksel sağlığın yanında sosyal ve duygusal işlevler gibi biyopsikososyal etkenler de yer almaktadır. Çalışmamızın amacı; SP'li çocuklarda Nörolojik Müzik Terapi ' de; 'Psikososyal Eğitim ve Danışmanlıkta; Müzik ' eğitiminin yaşam kalitesi, katılım ve günlük yaşam aktivitelerine etkisini araştırmaktır. Çalışmaya SP tanısı alan 20 gönüllü çocuk katıldı. Çocuklar randomize olarak 10 NMT; 10 kontrol grubu olarak ayrıldı. Katılan tüm çocuklar kendi nörogelişimsel tedavilerine devam ederken; NMT grubunda farklı olarak 6 haftalık PDM eğitimi haftada 3 gün 1'er saat grup tedavisi şeklinde uygulandı. Çocukların tedavi öncesi ve sonrası yaşam kalitesi 'Serebral Palsi Yaşam Kalite Anketi ' ; katılımı 'Çocuk ve Adölesan Katılım Anketi ' ; günlük yaşam aktiviteleri 'Çocuklar için Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçeği ' ölçeği ile değerlendirildi. Yaşam kalitesi sonuçlarında toplam CPQOL değerleri gruplar arasında benzerdi (p>0,05). Katılım ve günlük yaşam aktivitelerinde ise NMT grubu lehinde; CASP 'okul katılımı' ve toplam değerinde; WeeFIM kognitif alanlarında ve toplam değerinde istatiksel anlamlı fark tespit edildi (p<0,05). Ayrıca NMT grubunda grup içi; CASP anketi 'mahalle ve toplum katılımı' ve WeeFIM' in kognitif alanlarında istatiksel olarak anlamlı fark bulundu (p<0,05). Çalışmamızın sonuçları doğrultusunda SP'li çocukların rehabilitasyonlarında, NMT eğitimi almış fizyoterapistler tarafından uygulanacak PDM eğitiminin; özellikle katılım alanlarında ve günlük yaşam aktivitelerinin kognitif alanlarında yararları olacağını düşünmekteyiz.
Çocuklarda steril bölge kültürlerinden izole edilen kandida suşlarının tiplendirilmesi ve antifungallere duyarlılıklarının araştırılması

AmaçBu çalışmanın amacı Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Hastanesinde steril bölge kültürlerinde Candida üreyen çocuk hastalar arasında Candida tür dağılımı ve bunların amfoterisin B, flukonazol, vorikonazol ve kaspofungine karşı antifungal duyarlılıklarının değerlendirilmesi, invazif kandida enfeksiyonuyla birlikte olan risk faktörleri, demografik özellikler, tedavi ve klinik sonuçların değerlendirilmesidir. Gereç ve YöntemOcak 2004 -Ocak 2008 tarihleri arasında steril vücut bölge kültürlerinde Candida spp. üremesi olan çocuk hastalar Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Cebeci Kampüsü Mikrobiyoloji laboratuvar kayıtlarından belirlenip, hastaların tıbbi kayıtları geriye dönük olarak incelendi. Hastaların detaylı demografik, mikrobiyolojik ve klinik verileri dosyalardan kaydedildi. İzole edilen Candida suşlarının amfoterisin B, flukonazol, vorikonazol ve kaspofungine antifungal duyarlılıkları E-test yöntemiyle çalışıldı. BulgularDört yıllık süre içinde, steril bölge kültürlerinde Candida üreyen 35 hasta tespit edildi. Hastaların ortanca yaşları 245 gün idi. Hastaların tümünün altta yatan bir hastalığı mevcut idi. Diğer sık rastlanan risk faktörleri antimikrobiyal tedavi (% 94 .2), santral venöz kateter varlığı (% 57 .1), Candida enfeksiyonu esnasında yoğun bakım ünitesinde yatış (% 57 .1), Candida enfeksiyonundan üç ay öncesinde hastanede yatış öyküsü (% 51 .4), parenteral beslenme (%42.8) ve endotrakeal entübasyon (% 40) idi. Kandida enfeksiyon epizodlarının % 65 .7'si C. albicans' a, % 34 .2'si non-albicans Candida spp.'e bağlı idi. İkinci sıklıkta izole edilen tür C. parapsilosis (% 11.4) idi. Diğer non-albicans Candida türleri C. tropicalis (% 8 .5), C. krusei (% 5 .7), C. glabrata (% 5.7) ve C. pelliculosa (% 2.8) idi. Candida suşlarının % 82 .8'i flukonazole duyarlı, % 8 .5'u flukonazole doza bağlı duyarlı ve % 8 .5'i flukonazole dirençli idi. Amfoterisin B direnç oranı % 2.8 ve vorikonazol direnç oranı % 5.7 idi. Kaspofungin tüm Candida izolatlarına karşı in vitro en etkili antifungal ilaçtı. C. albicans izolatlarında flukonazol direnci % 4.3 ve non-albicans Candida izolatlarında % 16.6 idi. İnvazif kandida enfeksiyonlu hastaların % 22 .8'i ilk 30 gün içinde kaybedildi. İnvazif kandida enfeksiyonu esnasında yoğun bakım ünitesinde yatış, santral venöz kateter varlığı, santral venöz kateterin çekilmemesi ve endotrakeal entübasyon mortalite ile birlikte olan risk faktörleri idi. SonuçHastanemizde çocuklarda invazif kandida enfeksiyonlarında en sık etken C. albicans idi ve kaspofungin Candida suşlarına karşı en etkili antifungal ilaçtı. İnvazif kandida enfeksiyonuna bağlı ölümlerle birlikte olan risk faktörleri yoğun bakım ünitesinde yatış, santral venöz kateter varlığı, santral venöz kateterin çekilmemesi ve endotrakeal entübasyon idi.
12-24 aylık süt çocuklarında demir tüketiminin, annenin demir eksikliği anemisi bilgi, tutum ve davranışlarıyla ilişkisinin belirlenmesi

Amaç: 12-24 aylık süt çocuklarında demir tüketimini belirlemek, annenin demir eksikliği anemisi bilgi düzeyi, tutum ve davranışını saptayarak aralarındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Materyal ve Metot: Kastamonu ili 2 No'lu Aile Sağlığı Merkez'inde kayıtlı 100 anne-çocuk çifti araştırmaya dahil edilmiştir. Ailelerin demografik özelliklerini, çocukların beslenme alışkanlıklarını ve antropometrik ölçümlerini sorgulamaya yönelik ve annelerin demir eksikliği anemisi bilgi, tutum ve davranışlarını sorgulayan anket formları kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS for Windows 24.0 programı kullanılarak, %95'lik güven aralığında ve p<0. 05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Bulgular: Çocukların demir tüketim yeterlilik durumları ile annenin demir eksikliğianemisine ilişkin bilgi, tutum ve davranışları arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır (p>0.05). Ancak çocukların günlük 30 g kırmızı veya beyaz et tüketiminin olması, annenin demirden zengin kaynakları bilme durumu ile çocuğundemir tüketim durumu arasındaki ilişkiyi etkileyebileceği ortaya konmuştur (p<0.05). Özellikle demir ile zenginleştirilmiş besinlerden bazılarının tüketiminin, çocuklardaherhangi bir faktörden bağımsız olarak yeterli veya fazla demir alımını sağladığısaptanmıştır (p<0.05). Sonuç: Çocukların %58'inin yetersiz demir alımına sahip olduğu belirlenmiştir. Annenin DEA'ya ilişkin bilgi, tutum ve davranışları, çocukların demir tüketim durumlarını etkilememektedir. Ancak bu ilişkiyi etkileyen çeşitli faktörler bulunmaktadır.
Kinetik beyin egzersizi programının, motor beceri, koordinasyon, reaksiyon süresi, dikkat ve denge özellikleri üzerine etkisinin incelenmesi

Araştırmamızın amacı, kinetik beyin egzersizi programının, motor beceri, koordinasyon, reaksiyon süresi, dikkat ve denge özellikleri ile akademik başarı üzerine etkisinin, gelişim dönemindeki çocuklarda incelenmesidir. Araştırmaya, yaşları 9-10 olan, deney grubunda 14, kontrol grubunda da 13 olmak üzere toplam 27 erkek çocuk katılmıştır. Haftada 2 gün ve 30 dakika olmak üzere, toplam 24 seanslık kinetik beyin egzersizi programının etkisi incelenmiştir. Araştırma başlamadan önce antropometrik özellikleri açısından incelenmiş ve hedefe top atma testi ile motor becerileri, el-göz koordinasyonu testi ile koordinasyonları dikkat konsantrasyon testi ile dikkatleri, dominant ve resesif elleri ile reaksiyon süreleri, flamingo denge testi ile dengeleri test edilmiştir. Ayrıca çocukların eğitim öğretim birinci dönem ve ikinci dönem sonundaki ders notları e-okul sisteminden alınmıştır. Testler 24 seanslık kinetik beyin egzersizi programından sonra da tekrar edilmiştir. İstatistiksel analiz sonuçlarına göre; başlangıçta çocukların yaş, boy, ağırlık ve BKİ değerleri incelendiğinde iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olmadığı tespit edilmiştir (p>0.05). Koordinatif özelliklerde başlangıç değerlerinde, resesif el reaksiyon süresi dışında, gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05). Kinetik beyin egzersizi programından sonra, deney grubunun hedefe top atma ve el-göz koordinasyonu hata sayısı ve süresinde, ön ve son test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0.05). Hedefe top atma ve el-göz koordinasyonu puanı deney grubunda yükselirken kontrol grubunda düşüş göstermiştir. Dikkat değişkeni değerlendirildiğinde, doğru retlerin süresi, isabetlerin süresi, toplam işlem süresi ve hata sayısının düştüğü; bunun yanında dikkat puanının yükseldiği görülmüştür, ancak istatistiksel olarak anlamlı değildir (p>0,05). Akademik başarı değerlendirmesinde, deney grubunun ortalamaları kontrol grubundan daha fazla yükselmiştir. Ön test ve son test fark değerleri incelendiğinde de deney grubunda hedefe top atma ve el-göz koordinasyon puanı istatistiksel olarak anlamlı biçimde gelişirken, resesif el reaksiyon süresi anlamlı biçimde gerilemiştir. Sonuç olarak kinetik beyin egzersizi programı çocukların motor beceri, el-göz koordinasyonu hata sayısı ve süresi istatistiksel olarak anlamlı biçimde geliştirmiştir.
8- 12 yaş grubu yüzücülerde 6 haftalık balistik antrenmanın grab ve track çıkışa etkisi

Günümüzde sosyo-ekonomik alanda meydana gelen gelişmeler insanların hareket alanlarını önemli ölçüde sınırlandırmıştır. Bu durum yürüme, hareket etme, spor yapma gibi hareketlerde azalmaya neden olmaktadır. Bu nedenle spor ve egzersiz gibi faaliyetler bireylerin yaşantısında, sağlıklı bir yaşamın sürdürülebilmesi için önemli hale gelmiştir. Bireylere hareket kabiliyeti sağlayan önemli sportif faaliyetlerden biri de yüzmedir. Yüzme bireylerin belirli mesafeleri su içerisinde kat etmelerini sağlayan anlamlı hareketlerdir Bir spor dalı olarak yüzme ise, bir sporcunun su içerisinde belirlenmiş mesafeleri sırt üstü, serbest, kelebek gibi çeşitli teknikler kullanarak kısa sürede tamamlamalarıdır. Yüzme sporu bütün vücut kaslarının kullanıldığı bir spor dalıdır. Balistik antrenman, kasların yaylanma ve gerdirme gibi hareketler yaparak eklemlerin hareket geliştiğinin artırılması, ani hareketlerde duyarlı hale gelerek dinamik ve hızlı hareket etmeyi sağlayan antrenman türüdür. Balistik kavramı, vücudun ani bir uçuş aşamasına yansıtıldığı ve bu nedenle atlama, atış veya grev gibi egzersizleri içerebileceği bir eğitim yöntemini ifade etmektedir.
Özel gereksinimi olan bireylerin okul hayatından iş hayatına geçiş becerilerinin anne-baba görüşlerine göre belirlenmesi

Bu çalışmanın amacı iş okulundan mezun olan özel gereksinimli bireylerin okul hayatından iş hayatına geçiş becerilerini anne-baba görüşlerine göre belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubunu Ankara ilinde bulunan iş okullarından mezun olmuş 8 özel gereksinimli bireyin anne-babaları oluşturmaktadır. Nitel araştırma yönteminin kullanıldığı bu çalışmada 5 anne ve 3 baba ile yarı yapılandırılmış görüşme yapılmıştır. Bu amaçla iki görüşme formu oluşturulmuştur. A formunda anne-babalara kendileri hakkında ve özel gereksinimi olan çocukları hakkında genel bilgiler sorulmuştur. B formunda ise anne-babalara altı açık uçlu soru sorulmuş ve gerektiğinde ayrıntılı bilgi alabilmek için her bir sorunun altında oluşturulan alternatif sorular yöneltilmiştir. Yapılan analiz sonucunda bulgular 4 ana tema üzerinde toplanmıştır. Sonuç olarak araştırma bulguları, iş okulundan mezun özel gereksinimi olan bireylerin akademik alanda yetersizliklerinin olduğunu, okul sonrasında sosyal faaliyetlere katılamadıkları ve özel gereksinimi olmayan akranları ile iletişim kurmakta sorun yaşadıklarını, bağımsız yaşam becerilerinde destek almadan toplu taşıma araçlarını kullanamadıklarını ve spesifik bir iş becerisine sahip olmadıklarını göstermektedir. Ayrıca, anne-babaların çocuklarının, iş okulunda herhangi bir iş becerisi kazanmadığını düşündükleri, çocuklarının bir işte başarılı olabilmesi için mesleki becerilere sahip olmasını gerekli gördükleri ve devletten çocukları için istihdam alanlarının oluşturulması, toplumdan ve işverenlerden ise sosyal kabul bekledikleri araştırmamızın bulguları arasındadır.