Atopik çocuklarda helıkobacter pylori enfeksiyonunun konak immün yanıtı üzerine etkisi

Giriş: Gerek H. pylori enfeksiyonu gerekse de atopi sıklığı özellikle pediatrik yaş grubunda yüksektir. Son yıllarda H. pylori enfeksiyonunun gastrointestinal sistem dışı hastalıklarla ilişkili olabileceğine dair veriler artmaktadır. Öte yandan her iki hastalığın da patogenezi net olarak aydınlatılamadığı gibi sonuçta sitokinler üzerinden immün sistemin disfonksiyonun söz konusu olabileceğine dair görüşler gündeme gelmektedir. Çalışmada atopisi olan ve olmayan çocuklarda H. pylori enfeksiyonunun hücresel immün yanıt ve sitokin profili üzerine etkisinin belirlenmesi hedeflendi. Aynca H. pylori enfeksiyonunun atopik hastalıkların klinik bulgulan üzerine etkisinin ortaya konması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Toplam 64 çocuk çalışmaya alındı. H. pylori varlığı C üre soluk testi, atopi tanısı ise cilt prik testi ile konuldu. Tüm olgulara ISAAC formu doldurturuldu. Sonuçlara göre olgular H. pylori ve atopi pozitif, H. pylori pozitif-atopi negatif, H. pylori negatif-atopi pozitif ve her ikisi de negatif olmak üzere dört gruba ayrıldı. Tüm deneklerden 5'er cc periferik kan alındı. Bu örneklere lenfosit izolasyonu ve hücre kültürü işlemi uygulandı. Daha sonra bu her bir olgu için 4 adet olmak üzere elde edilen bu lenfosit hücre kültürleri sırasıyla H. pylori antijeni (20, ev tozu antijeni (rDer p-1) (5, genel uyaran olarak fitohemaglütinin eklenerek ve son gruba kontrol grubu olarak hiçbir uyaran verilmeyecek şekilde işleme tabi tutuldu. Tüm örneklerde bu uyaranlara karşı oluşan sitokin yanıtlar olarak IFN-y, IL-4, IL-10 ve TGF- 3 seviyeleri ELISA yöntemi ile çalışıldı. Gerek atopi ve H. pylori arasındaki klinik ilişki gerekse de alt grupların sitokin yanıtları karşılaştırıldı. Bulgular: H. pylori ve atopi varlığı açısından oluşturulan dört ana grup arasında yaş ve cinsiyet açısından fark saptanmadı. Atopi sıklığı H. pylori pozitif grupta hafifçe fazla saptanmakla birlikte aradaki fark anlamlı bulunmadı. Atopik semptomlar, doktor tamlı astım, alleıjik rinit ve atopik dermatit varlığı açısından H. pylori saptanan ve saptanmayan vakalar arasında fark bulunmadı. Sitokin yanıtlar bakımından; IFN-y düzeyleri, H. pylori saptanan grupta spesifik ve nonspesifik uyaranlar ile H. pylori saptanmayan gruba göre daha yüksek saptandı. H. pylori ile enfekte bireylerde aynı zamanda atopi de mevcut ise IFN-y baskınlığının ortadan kalktığı gözlendi. Periferik lenfositlerin spesifik antijen ve PHA ile uyarılması sonucu IL-4 yanıtları atopisi olan bireylerde yüksek bulundu. Ancak, H. pylori pozitif ve negatif grup arasında anlamlı fark gözlenmedi. Ayrıca H. pylori ile atopi birlikteliği durumunda olası IL-4 yanıtının baskılandığı izlendi. H. pylori ile enfekte kişilerde IFN-y yanıtının baskın olması ve IL-4 yanıtları arasında farklılık olmaması Hpylori enfeksiyonunda Thl tipi immün yanıtın baskın olduğu savım desteklemektedir. Atopi olma durumuna göre veya Hpylori varlığına göre bakıldığında IL-10 düzeyleri, karşılaştırılan gruplarda farklı bulunmadı. Atopik kişilerde TGF-J 3 yanıtınn düşük olduğu, ancak buna H. pylori enfeksiyonunun katkısının olmadığı izlendi. Sonuç: Atopi ve H. pylori enfeksiyonu arasında klinik bulgular açısından bir ilişki saptanmasa da sitokin cevabı bakımından bu çalışmanın verileri, H. pylori enfeksiyonu ve atopinin neden olduğu sitokin yanıtların birbiri ile ters yönde etkileşebileceğini göstermektedir. Bu nedenle çalışmanın verileri H. pylori enfeksiyonu ve atopik hastalıkların mekanizmasının anlaşılmasına ve tedavi yaklaşımlarına ışık tutacaktır.