turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sözlü gelenekten modern masala: Çocuk edebiyatinda masal üzerine halkbilimsel bir inceleme

Dünyada ve ülkemizde çeşitli araştırmalara konu olan masal; yer, zaman ve kahramanları belirsiz olan, olağanüstü özellikler taşıyan, kahramanlarından bazıları hayvanlar olan, inandırıcılık iddiası olmayıp inandırabilen; ahlaka dayalı, yararlı, eğitici olarak düşünülen, nesirle söylenen, kaynakları çok eskilere dayanan, söylendiği zaman ve kültürden izler taşıyan, çocuklar için olduğu kadar büyükler için de söylenen sözlü anlatım türüdür. Farklı birçok anlatma türüyle yakın ilişkisi olan masalın kaynakları ve sınıflandırılması konusu ile ilgili olarak farklı görüşler ortaya konulmuştur. Halk anlatılarının başta gelen türlerinden biri olan masalın serüveni, yazının olmadığı çok eski zamanlara kadar götürülse de, masal araştırmalarımızın tarihi yirminci yüzyılın başlarına kadar indirilebilmektedir. Yazının olmadığı toplumlarda göçebe toplumun bir parçası olan çocuklar, masalları en keyifle dinleyenler arasındadır. Sonraları, kitaplar basılmaya başlandığında çocuklar da yetişkinler için yazılmış kitapları okurlar, çünkü çocuklar için özel bir edebiyat bilinci henüz gelişmemiştir. Çocukluk kavramının din ve felsefenin ilgi alanına girmesi ile ilk çocuk kitapları basılır. Günümüzde, birçok yazar çocuklar için kitaplar yazmakta, çocuk edebiyatı akademik araştırmaların konusu olmaktadır. Masalları çocuk edebiyatı geleneği içinde görmek, daha zengin bir çocuk edebiyatından söz etmeyi mümkün kılmaktadır. Akal'ın yazdığı Peri Masalları serisi de barındırdıkları unsurlar bağlamında halk masalları geleneğinden izler taşıyan masallardır. Bireysel edebiyat şekillendikten sonra zaman ve şartlara göre bu edebiyat üzerinde etkisini gösteren halk masallarının yapısall kökleri günümüz çocuk masallarında da varlığını sürdürmektedir. Propp'un metoduyla bu yapısall kökler açıkça ortaya konulabilir. Çağdaş masalda süreklilik arz eden unsurlar, kahramanın kimliğinden ve yaşam tarzından bağımsız olarak, kişilerin yaptıkları fonksiyonlara göre oluşur ve bu fonksiyonlar masalın ana yapısını meydana getiren bölümleri oluşturur; olağanüstü konulu modern masallarda da halk masallarındaki sınırlı fonksiyonların vardır, modern masallardaki fonksiyonlar geleneksel masaldakilere benzer bir sıralanış gösterir.
Orhan Pamuk'un Cevdet Bey ve Oğulları ile Masumiyet Müzesi romanlarında söz varlığı

Orhan Pamuk'un ilk romanı Cevdet Bey ve Oğulları ile son romanı Masumiyet Müzesi'nin söz varlığının ortaya çıkarılması amacıyla yapılan bu çalışma; Giriş, inceleme bölümleri ve Sonuç kısmından oluşmaktadır. Giriş kısmında Orhan Pamuk'un hayatı, edebi kişiliği ve eserlerine değinilmiştir. Birinci Bölüm'de romanların söz varlığında yer alan kelimeler tür, anlam ve köken gibi çeşitli başlıklar altında incelenmiştir. İkinci Bölüm, romanların söz varlığı unsurlarının karşılaştırmasını içermektedir. Söz varlığında yer alan kelimelerin kullanım sıklığına yer verilen kısım Üçüncü Bölüm'dür. Romanların söz varlığı ile ilgili yapılan çıkarımlar ise Sonuç kısmında sıralanmıştır. Çalışmanın sonuna romanlarda yer alan kelimelerden oluşan sözlükler eklenmiştir. İlk romanı ile son romanı arasında kelime türlerini kullanma açısından gelişme kaydeden Orhan Pamuk'un, söz varlığını zenginleştirdiği tespit edilmiştir. Yazarın romanlarında Türkçe kökenli kelime kullanım oranının yüksek olduğu; deyim, ikileme, ilişki söz, doldurma söz, atasözü vb. söz varlığı unsurlarından yararlandığı belirlenmiştir.
Gültekin Emre'nin şiirlerinin tematik ve yapı bakımından incelenmesi

Gültekin Emre, 1951 yılında Konya'da doğmuştur. Küçük yaşta (3,5) babasını kaybettikten sonra ailece Ankara'ya yerleşmişlerdir. Gençlik yıllarını geçirdiği Ankara'dan 1980 yılında ayrılmış ve Almanya'ya yerleşmiştir. Gurbetçi çocuklara otuz yıl öğretmenlik yaptıktan sonra emekli olmuş, bu süre zarfında da şiirleriyle edebiyat dünyasında yer edinmiştir. Çevirmen, gazete dergi yazarı, araştırmacı ve şairdir. İlk şiirlerinde Toplumcu Gerçekçi şiirin etkileri görülürken daha sonra İkinci Yeni şiirinin de etkisinde kalarak imgeye dayalı ve deneysel şiirin de içinde barındığı bir şiir dünyası oluşturmuştur. Bunun yanında Almanya'da yer alan Türkler ve sanatçılarla ilgili belgesel nitelikli çalışmalar da yapmıştır. Çalışmamızın birinci bölümünde şairin hayatı ve edebi kişiliği hakkında bilgi verdik. İkinci bölümde şiirlerini tema bakımından inceledik ve şiirlerinde öne çıkan temaları ortaya koyduk. Üçüncü bölümde yapısall bir inceleme yaptık ve yapı unsurlarını ortaya koyduk. Dördüncü bölümde şiirlerini imaj bakımından inceledik ve beşinci bölümde Gültekin Emre ile yapılan söyleşiyi ekledik. Bu çalışma sonucunda Gültekin Emre'nin şiir dünyasını ortaya koymaya çalıştık.
Enva-ı Emraz: İnceleme-metin-dizin

Tez çalışmama konu olan Enva-ı Emraz adlı tıp yazması, 43 yapraktır ve dokuz bölümden oluşmaktadır. Konusu dolayısıyla, eski tıp terimleri açısından oldukça zengindir. Bu terimler başlıca anatomi, botanik, eczacılık ve ilaç olarak kullanılan çeşitli madde adları olarak sınıflandırılabilir. Yapılan çalışma ile metnin sözcük kadrosu ve dönemin dil özellikleriyle ilgili ipuçlarının ortaya konması amaçlanmaktadır. Çalışma, giriş, dil incelemesi, metin ve dizinden oluşmaktadır. Çalışmanın giriş bölümünde üzerinde çalışılan yazmanın bulunduğu yer, biçimi ve içeriği ile ilgili bilgi verilmiştir. Çalışmada izlenen yöntemden söz edilmiştir. Dil incelemesi yazım, ses bilgisi ve yapı bilgisi olmak üzere üç ana başlık altında yapılmıştır. İnceleme yapılırken tam bir inceleme yapılmamış, metnin Türkiye Türkçesi ve Eski Anadolu Türkçesinden ayrılan yönleri belirlenmeye çalışılmıştır. Yazım bölümünde, ünlü ve ünsüzlerin yazımı ve bu yazımların kendi içindeki tutarlılıkları gösterilmeye çalışılmıştır. Yazım açısından çok tutarlı ve sağlam bir metin olmadığı ve aynı sözcüğün farklı biçimlerde yazımının sıkça karşılaşılan bir durum olduğu söylenebilir. Ses bilgisi incelemesi bölümünde, ünlü uyumlarıyla ses olayları üzerinde durulmuş ve Türkiye Türkçesi ile arasındaki benzerliklerle farklılıklar ses değişmeleri göz önünde tutularak belirtilmiştir. Yapılan inceleme sonucunda metnin özellikleriyle dönemin genel özelliklerinin pek farklılaşmadığı görülmektedir. Bu metinde de dudak benzeşmesi gerçekleşmemiştir. Ötümlüleşme konusunda tam bir kararlılık olmadığı, ötümsüz ünsüzlerin kimi zaman ötümsüzlüklerini korudukları belirlenmiştir. Yapı bilgisi bölümünde Türkiye Türkçesinden farklı olan yapılar üzerinde durulmuş, özellikle eylem çekimi ele alınmıştır. Metinde, eylem çekimi konusunda Türkiye Türkçesinden ayrılan nokta, şimdiki zaman ve gelecek zaman için özel bir ekin kullanılmamasıdır. Dönemin karakteristik özelliklerini taşıyan bazı eklerin metinde kullanılmadığı görülmektedir. Çalışmanın metin bölümünde yazmanın çeviri yazısı yapılmıştır. Dizin bölümünde ise, metin içinde geçen bütün sözcükler, metnin bağlamı göz önüne alınarak anlamlandırılmış ve sözcüklerin kökenleri de belirtilmiştir. Sözcüklerin geçtiği yerler ve yapılar gösterilerek tam bir gramatikal dizin oluşturulmaya çalışılmıştır. Ayrıca çalışmanın sonuna bir özel adlar dizini de eklenmiştir.
Enis Behiç Koryürek'in Varidat-ı Süleyman adlı eserinin tasavvuf ögeleri çevresinde değerlendirilmesi

Enis Behiç Koryürek'in edebiyatımızdaki şöhreti hecenin beş şairinden biri olmasından ileri gelmektedir. Ancak hayatının son dönemi diye adlandırabileceğimiz bir safhada ortaya koyduğu bir eserle günümüzde bile tartışmaların odağı olmuştur. 'Varidat-ı Süleyman ' adını verdiği bu eser, sadece üslup ve konu açısından değil, nasıl oluştuğu sorusuna cevap aranmasından dolayı merak ve ilgiyi üzerinde toplamıştır. Çalışmamızın merkezini de oluşturan bu soruya, tasavvuf ögelerini ve tasavvuf kültürünü de esas alarak, tarikat- hakikat olgusu üzerinden cevap aranmaya çalışılmıştır. Çalışmamız, seçtiğimiz on adet tasavvuf kavramının etrafında şekillendirilmeye çalışılmış, bu kavramlar ışığında, eserin ortaya çıkma serüveni incelenmiştir. İlk bölümde 'Türklerde Tasavvuf' kavramının tarihi ve Türkler açısından önemi vurgulanırken; İslamın, Anadolu coğrafyasına gelişi ve yorumlanmasına da değinilmiştir. İkinci bölümde tasavvufi kavramlar ışığında eserin oluşumu incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise Çedikçi Süleyman Çelebi, Enis Behiç Koryürek ve Varidat-ı Süleyman arasındaki bağı, hayatlarının içinde araştırılmaya çalışılmıştır. Tüm bunların sonucunda ise eserin ilahi bir nakil ile oluşabileceği; yalnızca göze ve kulağa değil, gönle de hitap eden bir eser olarak ortaya çıkmış olabileceği kanaatine varılmıştır.
Anlatısal metinlerde zaman kavramı

Zaman kavramı, roman, hikaye gibi anlatısal metinlerin temel yapı unsurlarından biridir. Bir edebi eserde zamanı araştırmak, bize yazarın tavrı, üslubu ve eserin derin yapısı hakkında önemli bilgiler verir. Bu nedenle zaman öğesini, anlatının diğer öğeleriyle ilişkisi içinde değerlendirmek gerekir. Gerard Genette'e göre bir edebi eserde üç çeşit zaman vardır. Bunlar 'öykü zamanı', 'öyküleme zamanı' ve 'anlatızamanı'dır. Bu zamanlar arasındaki ilişkiler, anlatı söylemi analizinin temelini oluşturur. Öykü zamanı ve anlatı zamanı arasındaki ilişkiler, 'düzen', 'süre' ve 'sıklık' başlıkları altında incelenir. Öykü zamanı ve öyküleme zamanı arasındaki ilişkiler de 'sonradan öyküleme', 'önceden öyküleme', 'eş zamanlı öyküleme' ve 'karma öyküleme' olmak üzere dört başlıkta ele alınır
Türk romanında Osmanlı Hanedanı ve Saray (1871-1960 arası Türk romanı üzerine bir inceleme)

Çalışmamızda tarih-edebiyat ilişkisi, Osmanlı'dan demokratik Türkiye'ye uzanan süreçte Osmanlı'ya bakışta oluşan değişmeler gibi meseleler, imparatorluğun 1871- 1960 yılları arasında yayımlanmış romanlara aksi ekseninde incelenmiştir. 'Giriş' bölümünde romanın tarih-roman münasebetinin başlangıcı, Türkiye'deki serüveni gibi hususlar hakkında bilgiler verilmiş, ayrıca incelediğimiz eserler, roman türünün dört temel unsuru olan 'Olay Örgüsü', 'Şahıslar', 'Zaman' ve 'Mekan' etrafında genel olarak değerlendirilmiştir. Böylelikle çalışmanın belirli bir zemin üzerine inşası sağlanmıştır. Cumhuriyet öncesi, Atatürk Türkiye'si, Atatürk'ün ölümünden 1950'lere uzanan süreç ve demokratik Türkiye yılları, çalışmamızın dört ana bölümünü teşkil etmektedir. Her bölüm öncesinde söz konusu süreçlerin genel siyasi manzarası çizilmiş, romandaki Osmanlı imajlarının nasıl bir ortamda vücuda geldiği ortaya konulmuştur. Ardından ana bölümlere dahil olan eserler, romandaki Osmanlı'nın temel unsurları olarak belirlediğimiz 'Hanedan Üyesi,' 'Devlet Adamları', 'Harem' ve 'Din Adamları başlıklarında incelenmiştir.
Aşık Ruhsatİ'nin şiirlerinde dinİ-tasavvufİ muhteva

Bu çalışma, on dokuzuncu yüzyılda Sivas'ın Kangal ilçesinin, Deliktaş köyünde yaşamış olan Aşık Ruhsati'nin hayatını ve şiirlerinin dini ve tasavvufi tahlilini içermektedir. Şairin günümüzde 'Ruhsati Kolu' olarak adlandırılan aşık kolunun odağı oluşu ve şiirlerinde günümüzde de devam eden problemlere değinip, bunların çözümüne yönelik şiirler söylemiş olması ve şair hakkında yapılan çalışmaların yalnızca şairin şiirlerine yer verip, tahlilinin yapılmaması dolayısıyla bu çalışma yapılmıştır. Çalışmamız, Aşık Ruhsati'nin hayatını, edebi kişiliğini ve eserlerini tanıtan giriş bölümü, şairin şiirlerinde yer verdiği dini muhtevanın incelendiği birinci bölüm ve tasavvufi muhtevanın ele alındığı ikinci bölümden oluşmaktadır. Bu çalışmamızdaki hedefimiz, günümüzde meşhur bir şair olan Aşık Ruhsati'nin şiirlerindeki dini ve tasavvufi muhtevayı detaylı bir şekilde ele alarak ilim dünyasına tanıtmak olmuştur.
Türk Dünyası halk inançlarında karşılaştırmalı doğum motifi ve Dr. Yaşar Kalafat'ın halk bilimi çalışmaları

'Türk Dünyası Halk İnançlarında Karşılaştırmalı Doğum Motifi' ve 'Dr. Yaşar Kalafat' in Halk Bilimi Çalışmaları' adlı iki ana bölümden meydana gelen tezimizin ilk bölümünde; geçiş dönemleri arasında yer alan ve Türk halk inançlarında büyük bir öneme sahip olan doğum motifi; doğum öncesi, doğum esnası ve doğum sonrasına ait halk inançları şeklinde incelenmiştir. Bu bölümde, Eski Türk inançlarının; şekil değiştirerek de olsa hemen bütün Türk halklarında yaşamakta olduğu örnekleriyle gösterilmiştir. Tespit ettiğimiz doğumla ilgili halk inanışları, konunun bütün bölümlerinde, Türk halkları arasında karşılaştırma yapılacak şekilde örneklendirilmiştir. Mesela, Türkiye Türklerinde var olan 'Ad verme' ile ilgili bir inanca verilen örnek; Bulgaristan, Balkan,. Kazak, Özbek, Kırgız Türkleri ve diğer Türk halklarından verilen örneklerle zenginleştirilmiş ve bu sayede karşılaştırma yapma imkanı sağlanmıştır. -Çalışmamızın bu kısmında; Türk dünyasında doğumla ilgili inançların, bölgelere göre isimleri değişmiş olsa bile, ortak özelliklere ve ortak Türk kültürüne ait değerler olduğu örnekleriyle ortaya koyulmuştur. Tezimizin ikinci bölümü; Türkiye'de ve Türk dünyasında halk inançları üzerine önemli araştırmalar yapmış, Dr. Yaşar Kalafat' in Halkbilimi çalışmaları üzerinedir. Bu bölümde Türkiye'deki Halkbilimi çalışmalarının tarihi ile Yaşar Kalafat' in hayatı, kitapları, makale ve bildirileri hakkında bilgiler verilmiştir. III
Anadolu ağızlarında kalıp sözler ve kullanım özellikleri

Anadolu ağızları üzerine yapılan çalışmaların geçmişşi 1876'lara kadar götürülebilmektedir. 1940 yılına kadar yapılan çalışmalar yabancı araştırmacılara aittir. Bu çalışmalar Anadolu ağızlarına ışık tutan ilk çalışmalar olmasına rağmen birçok yönden eksiktir. Bu eksiklikler son yıllarda yapılan bibliyografya, sınıflandırma, metin ve gramer çalışmalarıyla giderilmeye çalışılmıştır. Anadolu ağızlarında yer alan kalıp sözleri incelediğimiz çalışmamızda bizden önce yapılan ve Anadolu ağızlarını konu alan metin kitaplarını inceledik. Kitaplarda yer alan metinlerden hareketle, Anadolu ağızlarının farklı bir zenginliğini ortaya koyan kalıp sözleri belirlemeye çalıştık. Kalıp sözlerin belirli durumlarda söylenmesi gelenek olmuştur. Bu sözler sayesinde toplumun kültürü, dini inancı, yaşayışı ve gelenekleri hakkında bilgi sahibi olunmaktadır. Çünkü bu sözler toplumun hafızasında duran ve konuşmalarda anlatımı kolaylaştırmaya yarayan renkli söyleyiş özellikleridir. Toplumdan topluma, hem söyleyiş hem de kullanış olarak farklılıklar göstermektedir. Çalışmamızda Anadolu ağızlarında yer alan kalıp sözler toplanarak, illere göre ayrıştırılmış, çeşitli alt guruplara ayrılarak hangi hallerde hangi sözlerin söylendiği tespit edilmiştir. Türkiye Türkçesinin gizli hazinesi olan ağızlar üzerine yapılacak çalışmalara öncülük etmesi temennisindeyiz. İki bölümden oluşan tezimizin sonuç kısmında ise ulaşılan veriler belirtilmiştir.
Vedat Günyol'un denemeciliği

Deneme, herhangi bir konuda yazılan, yazmak için de derin bir kültür, zengin bir yaşam deneyimi, güvenilir bir bilgi birikimi, sağlam bir düşünce yapısı isteyen düz yazı türüdür. Denemede yazar kendinden, yaşadıklarından ve öğrendiklerinden yola çıkarak inşam anlatır. Bu nedenle denemede öznellik ön plandadır. Deneme türünde, herhangi bir konudaki duygu ve düşüncelerin izi okurla paylaşabilirsiniz. Denemede konu sınırlaması yoktur. Biçim olarak bir ya da birkaç kitap sayfası uzunluğundadır. Sayfa sayısının kısalığına rağmen içerik açısından son derece yoğun bir yazıdır. Çalışmamızda Türk edebiyatında önemli bir yere sahip olan Vedat Günyol'un denemeciliğini, denemelerinin biçim ve içerik özelliğini ortaya koymaya çalıştık. Her deneme yazarının kendine has deneme anlayışı vardır. Günyol'un denemelerinin biçim özelliklerini, başlıklarına, hareket noktasına, gelişme bölümüne ve denemenin bitiş noktasına göre değerlendirdik. Vedat Günyol'un üslup özellikleri arasında ele aldığımız dili kullanması bölümünde yazarın, Türkçe'ye hakim olduğunu, Atatürk'ün Dil Devrimine sahip çıktığım, atasözleri ve deyimleri yeri geldikçe kullandığını, sokak dilini ve küfürlü sözcükleri pek kullanmadığım, soru cümlelerini, 'Evet' cümlelerini, 'Bence' ile başlayan cümleleri, pekiştirme cümlelerini, alıntı cümlelerini sıkça kullandığını tespit ettik. Vedat Günyol, eleştirel anlatım, ironik anlatım, yergi, övgü, mizahi anlatım, bilgilendirici anlatım, kanıtlayıcı anlatım, paylaşımcı anlatımlardan yararlanmıştır. Bu anlatım tutumlarıyla, vermek istediği mesajı, alıntılama, örneklendirme, karşılaştırma, öyküleme yollarından biri ya da birkaçıyla vermeye çalışmıştır. Vedat Günyol, diş sağlığından, giyim-kuşamdan tutun da edebiyata, siyasete, felsefeye kadar her türlü konuda yazı yazmıştır. Geniş bir konu yelpazesine sahiptir. Günyol'un yazılarını, edebi konular, siyasi konular, felsefi konular, dinle ilgili konular, eğitimle ilgili konular, Atatürk'le ilgili konular, gezi ve kentle ilgili konular, mesleki konular ve diğer konular başlığı altında inceledik.
Değerler eğitimi açısından Atabetü'l Hakayık'ın incelenmesi

ATEBET'ÜL HAKAYIK'IN DEĞERLER EĞİTİMİ AÇISINDAN İNCELENMESİAYDIN, Emel Yüksek Lisans Tezi, Türk Dili ve Edebiyatı Eğitimi Programı Tez Yöneticisi: Dr. Öğr. Üyesi Adile YILMAZTemmuz 2019, 149 sayfa Bu çalışmanın amacı, İslami Türk Edebiyatı'nın Kutadgu Bilig'den sonra yazıya geçirilmiş en eski ikinci eseri olan Atebetü'l Hakayık'ı değerler eğitimi açısından incelemektir. İncelemenin sonunda eserde, 2018 yılı Türk Dili ve Edebiyatı öğretim programında yer alan kök değerler ve bu kök değerlerle ilgili olan alt değerlere ne kadar yer verildiğinin belirlenmesidir. Ayrıca Atebetü'l-Hakayık'ın bu değerler bağlamında kültürümüze olan katkısını belirlemektir. Bu bağlamda çalışma nitel araştırma yaklaşımında olup, veri toplamak amacıyla doküman incelemesi tekniği kullanılmıştır. Araştırma sonunda elde edilen verilerin analizinde betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Atebetü'l Hakayık'ta yer alan 512 mısra incelenmiş, Türk Dili ve Edebiyatı öğretim programında yer alan 10 kök değerin yer alma durumu tespit edilmiştir. Ayrıca programda yer alan kök değerlerle ilgili alt değer çalışması yapılmış, örnek beyit ve dörtlükler verilmiştir. Bulunan değerlerin frekansları tabloya dökülerek somutlaştırılmıştır. Çalışmanın sonunda programda yer alan kök değerlerden sorumluluk, öz denetim, sevgi, yardımseverlik ve vatanseverlik değerlerinin daha çok işlendiği; saygı, dürüstlük, dostluk, sabır ve adalet değerlerinin ise daha az işlendiği görülmüştür. Elde edilen bulgular sonucunda, incelenen beyit ve dörtlüklerin değerler eğitimine kaynaklık edip etmeyeceği saptanmıştır.
Ali Münşİ'nin Tercüme-i Ebubekir er-Razİ adlı eseri

Bu çalışmada Ali Münşi'nin 18. yüzyılda Osmanlı Türkçesine çevirdiği Tercüme-i Ebubekir Er-Razi adlı eser incelenmiştir. Eser, nesir olarak yazılmış bir tıp kitabıdır. Çalışma; Giriş, Sözdizimi İncelemesi, Anlambilim İncelemesi, Metin ve Tıp Terimleri Sözlüğü bölümlerinden oluşmaktadır. Giriş bölümünde; çalışmanın konusu, amaç ve yöntemler ortaya konulmuştur. Daha sonra eski çağlardan 18. yüzyıla kadar tıp tarihi hakkında genel bilgiler verilmiştir. Müellif ve mütercimin yaşadığı devirler, hayatları, ortaya koydukları eserler incelenmiştir. Bilhassa Osmanlı döneminde yazılmış tıp metinlerinin dili hakkında tespitler yapılmıştır. Söz dizimi bölümünde, eserde bulunan kelime gruplarının yanında cümle yapıları da ele alınmıştır. 152 varaklı metin baştan sona incelenmiş, tüm cümlelerin yapısı, içerisinde bulunan tamlama unsurları, farklı kelime grupları, cümlenin ögeleri gibi kısımlar tek tek işlenmeye çalışılmıştır. Anlambilim bölümünde, anlambilimin alt başlığı olan unsurlar sıralanmış, bunlar hakkında bilgi verilmiş ve bu tıp metni içerisinde geçen anlambilim ögeleri incelenmiştir. Yine söz dizimi bölümünde yapılan çalışma gibi tüm metin incelenerek anlambilimi ilgilendiren unsurlar tespit edilmiştir. Metin bölümünde, Arap harfleriyle yazılan 152 varaklı eserin tamamı Latin harflerine aktarılmıştır. Kurallı cümleler halinde yazılan eserde yoğun olarak bağlı cümlelerin varlığı göze çarpmaktadır. Latin alfabesine aktarırken gerekli olan yerlere noktalama işaretleri konulmuştur. Metnin yazıldığı çerçevenin dışında da eklemelerin yapıldığı tespit edilmiştir. Ancak bu eklemeler metin kısmına dahil edilmemiştir. Giriş bölümünde eser tanıtılırken bu eklemeler hakkında bilgi verilmiştir. Tıp Terimleri Sözlüğü başlığında ise, eserde geçen Türkçe, Arapça ve diğer dillerde verilen tıp terimleri örnekleri ele alınmıştır. Sadece tıp terimi ile ilgili kelime ve tamlamaların incelendiği bu bölümde terimlerin hangi dilden geldiği parantez içinde gösterilmiştir. Sonuç ve öneriler bölümünde tüm çalışmada elde edilen veriler değerlendirilmiştir.
Ziver Divan

Eser, Istanbul Üniversitesi Merkez Kütüphanesi Türkçe Yazmalar Kitaplığı 5453 numarayla kayıtlıdır. Eserin tamamı 56 varaktır. Eserde 185 Türkçe gazel, 1 hatime, 1 tarih, 1 terci-bend bulunmaktadır. Bu tezi hazırlamaktaki amacımız: Birkaç şuara tezkiresi dışında adından bahsedilmeyen divan şairi Ahmed Ziver Efendi'yi ve eserini tanıtmak, divanda bulunan 1 120 beyti Türk Edebiyatına kazandırmaktır. Tez, giriş, metin ve sözlük olmak üzere üç bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde Ahmed Ziver. Efendi'nin kısa bir biyografisi ve eserin hazırlanmasında yararlanılan kaynaklar verilmiştir. Metin bölümünde 185 Türkçe gazel alfabetik olarak sıralanmış bu sıralamada orjinal divamn sıralamasına uyulmuştur. Her gazelin vezni gazelden önce belirtilmiştir. Metindeki numaraların birincisi gazel ikincisi beyit numaralandır. Sözlük bölümünde ise eserde geçen bütün kelimeler alfabetik olarak sıralanmış olup madde başı olarak kabul edilen kelimelerin altına o kelimeyle ilgili ara madde, birleşik kelimeler, tamlamalar verilmiştir. Madde başı veya ara maddelerin ikinci, üçüncü unsur olarak geçtiği maddelere işareti ile göndermeler yapılmıştır.
Edebİ yönden Cerİde Dergisinin incelenmesi

Osmanlı Devleti 19. yy'da yüzünü Batı'ya dönerek modernleşme sürecini başlatmıştır. Tanzimat ile başlayan basın hayatı Türk edebiyatının gazete ve dergiler çerçevesinde gelişmesine vesile olmuştur. Basının hızla gelişmesi neticesinde daha önce Türk edebiyatında rastlanmayan edebi türler, edebi sahaya girmiş ve ilk örneklerini vermeye başlamıştır. Türk toplumu için demokratikleşmenin önemli bir adımı olan İkinci Meşrutiyet'in ilanı basın ve edebiyat alanında farklı gelişmelere yol açmıştır. Uzun süren baskı ve sansür döneminden sonra ilan edilen İkinci Meşrutiyet, Türk basında gazete ve dergi sayısında patlamaya yol açar. 'Hürriyet, müsavat, meşrutiyet' düşüncelerini yayın merkezine alan yüzlerce mecmua yayın hayatına girer ve birçoğu çok kısa sürede yayın hayatına veda eder. Tez konumuz olan Ceride bu dönemde (16 Ekim 1908- 19 Ağustos 1909) ortaya çıkan mecmualardan biridir. Bu çalışma, Ceride mecmuasının edebiyat dünyasındaki yeri ve mecmuanın çıktığı dönemdeki önemini tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Çalışmamızın temelini mecmuadaki edebi türler oluşturmaktadır. Tez dört bölümden meydana gelmektedir. Bölümlere geçilmeden önce 20. yy başlarında Osmanlı basını ve dönemin siyasi, sosyal olayları hakkında bilgi verilerek bir giriş yapılmıştır. Birinci bölümde Ceride mecmuasının özellikleri verilerek yayın macerası, yazar kadrosu, mecmuanın edebi boyutu anlatılmıştır. İkinci bölüm, Ceride'de bulunan edebi türlerin tasniflenmesine ayrılmıştır. Üçüncü bölümde, tasniflenmiş olan edebi türler şekil ve muhteva açısından değerlendirilmiştir. Son bölüm ise mecmua da bulunan edebi metinler Latin alfabesine çevrilmiştir. Ceride mecmuası üzerinde yapılan bu çalışma; basın tarihi, meşrutiyet dönemi edebiyatı, dönemin şair ve yazarlarının Türk edebiyatına katkısı açısından önem arz etmektedir.