turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Almanca ve Türkçede eğretileme süreci

Bu çalışmada eğretilemenin dil sisteminin farklı alanlarındaki önemine de değinilerek 20. yüzyıl ikinci yarısı Alman ve Türk şiiri içerisinde alışılmamış bağdaştırmalar ve her iki kültürdeki önemi araştırılmıştır. Almanca ve Türkçede özellikle şiir dilinde kullanılan eğretilemenin bir türü olan alışılmamış bağdaştırmalar ilgili ulusların düşünme ve dünyayı algılama biçimlerinin de sonucunda ortaya çıkan birer dilsel ve bilişsel figürlerdir. Bu çalışmayı anlamlı kılan ise, günümüz anlambilim alanındaki açıklamalara ek olarak Almanca ve Türkçedeki şiirlerde karşılaşılan alışılmamış bağdaştırmaların ve bunların kültürel artalanla ilgili ulusların dünyayı kavrama ve bakış açılarındaki olguları ortaya koyması ve alışılmamış bağdaştırmaların nasıl bir estetik değer kazandığının ortaya konulmasıdır. Bu çalışmada eğretilemenin günümüzdeki tanımı, anlamı ve kullanımı üzerinde durulmuş, Almanca ve Türkçede belirli dönemlerde, özellikle de modern şiir dili içerisinde eğretilemenin bir türü olan alışılmamış bağdaştırmalar ele alınarak eklektik yöntemle belirlenen 20. Yüzyıl şairlerinin şiirleri örneğinde araştırılmıştır. Her iki kültürde şairler belirlenirken kullandıkları alışılmamış bağdaştırmaların çokluğu göz önünde bulundurularak seçim yapılmıştır. Bu çalışmadaki amaç her bir şiirin kapsamlı bir yorumu değil, şairlerin kullandıkları alışılmamış bağdaştırmaların dilsel özelliklerinin irdelenerek her iki edebiyata ait şiirlerde karşılaştırılmasıdır.
Ortaokul öğrencilerinin ekran okuma ve öz yeterlik algılama düzeylerinin belirlenmesi

Bu tez çalışması ortaokul öğrencilerinin ekrandan okumaya karşı öz yeterlik algı düzeylerinin belirlenmesi ve cinsiyet, sınıf düzeyi, yaş, akademik başarısı olarak belirlenen bağımsız değişkenlere göre öz yeterlik algısının irdelenmesi amacıyla hazırlanmıştır. Bu çalışmanın örneklemini, 2018- 2019 eğitim-öğretim yılı içerisinde Çanakkale İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı Ömer Mart Ortaokulunda öğrenim gören 386 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak Hacer Ulu (2018) tarafından geliştirilen 'Ekran Okuma Öz Yeterlik Algı Ölçeği' kullanılmıştır. Ekran Okuma Öz Yeterlik Algı Ölçeği; kullanışlılık, anlama, sayfayı yönetme, göz sağlığı boyutlarından oluşmaktadır. Elde edilen bulgular SPSS veri analiz programı kullanılarak hazırlanmıştır. Bulguların normal dağılım gösterip göstermediğini belirlemek için tek örneklem Kolmogorov-Smirnov Testi ile dağılımları saptamak, frekans ve yüzdeleri incelemek için t-testi yapılmıştır. Öte yandan ekran okumanın öz yeterlik algı düzeyinin bağımsız değişkenlere göre değişiklik gösterip göstermediğini belirtmek amacıyla tek yönlü varyans analizi testi yapılmıştır. Bunun yanı sıra boyutlar arasında korelasyon farkları da incelenmiştir. Araştırmanın sonucunda cinsiyetin ekran okuma öz yeterlik algı ölçeğinde kullanışlılık, anlama ve sayfa yönetimi alt boyutlarında anlamlı bir değişken olmadığı, bunun aksine yaş değişkeninin bu alt boyutlar için anlamlı bir değişken olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, kız öğrencilerin öz yeterlik puanlarının erkeklere göre daha fazla olduğu ve 11-12 yaş grubu öğrencilerinin ekran okumaya karşı öz yeterlik ortalamalarının daha yüksek olduğu bulunmuştur.
Millİ Kütüphane'deki 06 Hk 436 numaralı Şiir mecmuası

Çalışmamız Milli Kütüphane'deki 06 Hk 436 Numaralı Şiir Mecmuası'nın tanıtımı ve transkripsiyonlu metninden oluşmaktadır. Mecmuada yer alan şiirleri transkribe edip metni hazırladıktan sonra, bu şiirleri yayımlanmış eserlerle karşılaştırıp farklılıkları belirttik. Derleyenini tespit edemediğimiz mecmua, antoloji niteliğinde olup 73 varaktan müteşekkildir. Kanaatimizce birçok varağı da kayıptır. Tertibinde belli bir düzen gözetilmemiştir. İki kere kaydedilmiş şiirlerle ve şairi belirlenemeyenlerle birlikte mecmuada toplam 180 şiir bulunmaktadır. Tekrarlanan şiirler haricinde ise mecmuada, 173 şiir ve farklı yüzyıllara ait 72 şair yer almaktadır. Hayreti, 18 şiiriyle en çok şiiri bulunan şairdir. Musammatların ağırlıkta olduğu mecmuada, 11 farklı nazım şekli içinde, 83 şiir ile en çok gazellere yer verilmiştir. Şiirlerin yanı sıra mektup, dini meseleler, dualar, hukuki belgeler gibi farklı içerikte nesir parçaları da vardır.
Türk romanında yabancı okullar ve kültürel değişimdeki rolleri (1881-1950)

Tanzimat'tan sonra gelişen Türk edebiyatında, en önemli türlerden biri romandır. Türk romanı, pek çoğu itibariyle tahsillerini yabancı okullarda yapan ve modern batılı bir eğitim alan yazarlar tarafından meydana getirilmiştir. 19. ve 20. yüzyıl Türk yazarlarının tahsil ve terbiyelerinde, bu yazarların hayata, insana ve kendi toplumlarına bakışında yabancı okulların büyük tesiri vardır. Kendi kültür ve medeniyet anlayışlarına göre bir nesil yetiştiren bu okullar, kültür değişmelerinde öncü bir rol oynamıştır. Sosyal hayatta görülen pek çok yenilik bu okullardan çıkanlar tarafından meydana getirilmiştir. Yabancı okullar aynı zamanda Batılı devletlerin Osmanlı Devleti üzerindeki siyasi, askeri, iktisadi ve kültürel emperyalizminin de bir aracıdır. Batı, bu okullarla hem misyonerlik faaliyeti yapmış hem de kendi toplumuna yabancılaşmış müstemleke aydınları yetiştirmiştir.
Saha Türkçesinde fiil söz yapımı

Söz yapımı genellikle birleşme ve türetme olarak iki biçiminde ele alınıp incelenmektedir. Tezde de türetme yoluyla yapılan fiil söz yapımı ele alınıp incelenmiştir. Birinci bölümünde fiil kavramı üzerinde durduktan sonra söz yapımı kavramı ele alıp incelenmiştir. Söz yapımı biçimbirimler, çatı, sözcükleşme gibi kavramlarla birlikte izah edilmiştir. İkinci bölümde isimden fiil yapan ekler üzerinde durulmuştur. Bu bölümde özellikle detaylı olarak +LA:- ekinin işlevleri ve işlekliği Moğol, Tunguz dilleriyle karşılaştırmalı bir biçimde ortaya konmuştur. +LA:- eki Saha Türkçesinin en işlek isimden fiil yapım ekidir. Üçüncü bölümde ise çatı ekleriyle türetilen fiiller üzerinde durulmuştur. Bu bölümde Saha Türkçesindeki ettirgen, edilgen, dönüşlü, birliktelik-işteş çatı kavramları Moğol, Tunguz dilleri ve Eski Türkçe ile biçimsel ve işlevsel açıdan karşılaştırılarak açıklanmıştır. Son olarak, Saha Türkçesinde görünüş biçimleri üzerinde durulmuştur. Bu biçimler etimolojik izahlarıyla da aktarılmaya çalışılmıştır. Tezin son kısmında ise sonuç, biçim listesi, fiil listesi ve kaynakça verilerek Saha Türkçesinin fiil söz yapımı adlı tez çalışması sonlandırılmıştır.
Muharrir mecmuasının çeviri yazısı ve edebiyat ile ilgili metinlerin incelenmesi

Muharrir mecmuası, yayımlandığı dönemin edebiyatı ve sosyal hayatı hakkında bilgi vermesi açısından önemli bir kaynaktır. Matbaanın Osmanlı'ya gelişiyle birlikte süreli yayınlara olan ilginin her geçen gün arttığı bir dönemde yayım hayatına başlayan bu mecmuada çoğunluğu çeviri olmak üzere dönemin önemli yazarlarının yazılarına da yer verilir. Sadece bu özelliğinden bile derginin edebiyat tarihi açısından önemi yadsınamaz niteliktedir. Çalışmada 1293- 1295 (Miladi 1875 -1877) yılları arasında yayımlanan Muharrir mecmuasının elde olan sekiz nüshasının tamamının günümüz Türkçesine aktarımına yer verilerek mecmuada yer alan metinlerin edebi açıdan incelenmesi hedeflenmektedir. Çalışma bittiğinde on dokuzuncu yüzyılın edebi zevki ve anlayışı hakkında bilgi sahibi olunacaktır. Bu tezin giriş bölümünde matbaanın Osmanlı'ya girişiyle gelişen gazetecilik ve dergicilik hakkında bilgi verilerek dönemin önemli süreli yayınları tanıtılmaya çalışılmıştır. Devamında incelediğimiz mecmuanın muharriri Ebuzziya Tevfik'in bu alanda yapmış olduğu girişimlere değinilmiştir. Son olarak da yapılan bu çalışmanın amacından, öneminden ve yönteminden bahsedilmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde sekiz sayıdan oluşan Muharrir mecmuasının çeviri yazısına yer verilmiştir. İkinci bölümde ise mecmua hakkında genel bilgi verilerek şair ve yazar kadrosu tanıtılmış, mecmuada yer alan metinler şekil ve tür özelliklerine göre sınıflandırılarak edebi açıdan incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın sonuç bölümünde tez ile ilgili genel bir değerlendirme yapılarak çalışma sonlandırılmıştır.
Bamsı Beyrek Destanı üzerinde karşılaştırmalı bir araştırma

Türk dünyası sözlü kültür geleneği içerisinde Bamsı Beyrek Destanı önemli bir yere sahiptir. Tezimiz, Hazar Denizi'nin doğusunda daha çok Alpamış, batısında ise Bamsı Beyrek Destanı adıyla bilinen pek çok halk hikayesine ve masala kaynaklık eden Dede Korkut destanlarının üçüncüsü Kam Püre Oğlu Bamsı Beyrek Boyu'nun destanlaşmış, hikayeleşmiş ve masallaşmış metinleri üzerinde karşılaştırmalı bir incelemeyi esas almaktadır. Tezimizin amacı aslı bir destan olan Bamsı Beyrek Destanı'nın yazılı ve sözlü kaynaklardaki çeşitli metinlerinden yola çıkarak bunları; tip, motif, halkbilimi ve şiir yönüyle incelemektir. Böylece üç kıtadaki kültürel erozyon ve sebepleri tahlil edilecektir. Bugün Türk dünyasının tamamında değişik adlarla da olsa sözlü ve yazılı kaynaklarda tespit edilen destan, ortak kültür değerlerini çeşitli baskı ve engellemelere karşı yaşatmaya devam etmektedir. Toplumsal şartların ve coğrafyanın değişmesi sonucunda Kam Püre Oğlu Bamsı Beyrek Boyu masal türüne dönüşerek Anadolu'da Bey Böyrek, Bağ Böyrek gibi isimlerle varlığını sürdürmektedir. Bu çalışmada Alpamış Destanı, Bamsı Beyrek Destanı ve bunların masallaşmış veya halk hikayeleşmiş şekli olan Bey Böyrek hikayesinin türler arası değişimi; bunlardaki tip, motif ve halk bilimi unsurları yönünden benzerlik ve farklılıklar ortaya konulmuştur. Bamsı Beyrek Destanı Türklerin İslamiyet'i kabul etmelerinden önceki yaşayışlarını ve İslamiyet'i kabul etmelerinden sonra oluşan Türk kültürünün kodlarını bünyesinde toplamıştır. Halk tarafından çok sevilen bu destan, sözlü gelenekte halkın ihtiyacına göre şekillenerek kültür taşıyıcılığı görevini üstlenmeye asırlarca devam edecektir.
Ahmed-i Dai tercüme-i Tefsir-i Ebu'l-Leys-i Semerkandi enfal ve tevbe sureleri (68b/19-114b/11) giriş-metin-dizin-tıpkıbasım

Bu çalısma Tercüme-i Tefsir-i Ebu'l-Leys-i Semerkandi isimli eserin Nuruosmaniye Kütüphanesindeki 297.1=94. 35 numaraya kayıtlı nüshasının 141 no'lu ikinci cildinin 68b/19-114b/ 11 sayfaları üzerinde hazırlanmıstır. Eser Ahmed-i Dai tarafından kaleme alınmıstır. Eser yazıldıgı dönem itibariyle Eski Anadolu Türkçesi dönemine aittir. Müstensihi 3 brahim b. Yusuf tarafından h.1024-1026/m.1615- 1617 yıllarında yazılmıstır. Yapılan çalısma giris, metin, dizin ve tıpkıbasım olmak üzere 4 bölümden olusmaktadır. Giris bölümünde eserin müellifi ve eserle ilgili bilgiler; ayrıca eserin tanıtımı ve dil özellikleri bulunmaktadır. Metin bölümünde Arap harfli metnin transkripsiyonlu çevirisi yer almaktadır. Dizin bölümünde ise transkripsiyonlu metinde geçen tüm kelime ve kelime grupları ile anlamları bulunmaktadır. Ayrıca kelime ve kelime gruplarının geçtigi sayfa ve satır numaraları da verilmistir. Tıpkıbasım bölümünde de üzerinde çalısılmıs olan sayfaların tıpkıbasımı verilmistir.
İzmir ili bayındır ilçesi ağzı

Bayındır ilçesinin yerel ağız özelliklerinin incelendiği bu çalışma, Giriş dışında, Dil incelemesi, Metinler ve Sözlük olmak üzere üç bölüm olarak tasnif edilmiştir. Giriş kısmında, araştırmanın konusu, amacı, alanı ve yöntemi açıklanmış, Bayındır'ın tarih ve coğrafyası ile ilgili bilgiler verilmiştir. Bayındır'ın tüm köylerine gidilerek tamamlanan alan araştırmasının ardından elde edilen verilerle oluşturulan Dil incelemesi, Ses Bilgisi, Şekil Bilgisi, Cümle Bilgisi ve Sonuç bölümlerinden oluşmaktadır. Üçüncü bölüm ise Sözlük'tür. Bu kısımda, hem metinlerden tespit edilen hem de metin dışı bilgi olarak kaydedilen kelimeler, cümle örnekleriyle birlikte verilmiştir. Leyla Karahan'ın Anadolu ağızlarını Doğu Grubu, Kuzeydoğu Grubu ve Batı Grubu ağızları olarak yaptığı tasnif göz önüne alındığında Bayındır ilçesi ağızlarını, Batı grubu ağızlarının I. alt grubuna dahil etmek gerekmektedir. Yöre ağızlarında, şimdiki zamanı ekleri yo / yo, - yI ve yoru /- yırı'dır. Bu ekler, ağız bölgelerinin belirlenmesinde etkili olmuş ve ilçe ağızları üç ana ağız bölgesine ayrılmıştır.
Tasavvuf ve budizm klasiklerinin kavramlar üzerinden karşılaştırılması

Kavram karşılaştırmasına yönelik olarak hazırlanan bu çalışma giriş ve dört bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde, çalışmanın teorik arka planı çizilmiştir. Burada tezin hangi problemlere ne açıdan öneriler getirdiği verilmiştir. Birinci bölümde, incelemeye tabi tutulacak tasavvuf ve Budizm kültürünün ortaya çıkışları, yayılmaları, esasları gibi konular ele alınmıştır. İkinci bölümde tasavvuf ve Budizm'in öğretileri, düşünce sistemleri bir karşılaştırmaya tabi tutularak benzerlikler ve farklılıklar ortaya konmaya çalışılmıştır. Çalışmanın üçüncü ve son bölümünde tasavvuf ve Budizm'deki teşkilat sistemi, teşkilatların hiyerarşik sistemleri, bu sistemler içindeki kişilerin konumları gibi konular karşılaştırılmıştır. Tasavvufa ve Budizm'e ait anahtar kavramlar, orijinal kaynaklardan yola çıkılarak verilmiştir. Her iki öğreti için orijinal metinlere ağırlık verilmekle birlikte ansiklopedik ve kitabi kaynalardan da faydalanılmıştır. Tasavvuftaki orijinal kaynakların kullanılmasında, hem Kuşeyri, Kelabazi, Tusi gibi klasik tasavvuf teorisyenlerinin eserlerinden hem de Hacı Bektaş, Yunus Emre, Ahmed Yesevi gibi edebi eserlerden faydalanılmıştır.
Emir Kalkan'ın eserlerinde halk bilimi ve halk edebiyatı unsurları

Çalışmanın 'Giriş' kısmında; Emir Kalkan'ın hayatı, halk bilimi ve halk edebiyatı ile ilgili çalışmaları, edebi eserleri hakkında kısa tespitlerde bulunulmuş, Emir Kalkan ve eserleri üzerine yapılan çalışmalar değerlendirilmiştir.'Emir Kalkan'ın Eserlerinde Halk Bilimi Unsurları' başlıklı birinci bölümünde; sosyal normlar, geçiş dönemleri, halk bilgisi, bayramlar ve törenler, inanışlar, giyim-kuşam, yardımlaşma ve dayanışma konularında elde edilen veriler değerlendirilmiştir. 'Emir Kalkan'ın Eserlerinde Halk Edebiyatı Unsurları' başlıklı ikinci bölümünde; anonim halk edebiyatı, aşık edebiyatı ve derviş-tekke edebiyatı ile ilgili tespit edilen veriler değerlendirilmiş, eserlerde mahalli söyleyişlerden yararlanma ve metinlerarası ilişkiler konusu da ele alınmıştır. Ayrıca sözlü tarih kapsamında değerlendirilebilecek tarihi olaylar, yer adları ve kişi adlarından yararlanılan örnekler de bu bölümde incelenmiştir. Çalışma boyunca elde edilen verilerle ilgili genel değerlendirme 'Sonuç' kısmında verilmiş, yararlanılan kaynaklar 'Kaynakça' kısmında sıralanmıştır.
Divan edebiyatında hat

Yazılı edebiyat geleneğinin oldukça önemli bir merhalesini oluşturan divan edebiyatı zengin malzemesi, usta şairleri, ince hayaller ve edebi bir zevk ile donanmış şiirleri ile altı yüzyıl devam etmiş bir geleneğin ürünüdür. Aşk, sevgili, güzellik kavramları da bu gelenek içerisinde en çok işlenen konular olmuştur. Aşıklar, sevgilinin her bir güzellik unsurunu aşklarının ifadesinde ve çeşitli teşbihlerle duygularının dışa vurumunda kullanmış; onları zengin çağrışımlar, ince hayaller içerisinde zikretmişlerdir. Boy, yanak, yüz, dudak, çene, ben, saç, bel, kaş, göz, kirpik, diş vb. birçok unsur güzelliğin ifadesinde şiirlere konu olmuştur. Hat kelimesi ile ifade edilen sevgilinin ayva tüyleri de bunlardan bir tanesidir. Bu çalışmada sevgilinin belki de en küçük güzellik unsuru sayılabilecek ayva tüyleri üzerinde duruldu. Divan edebiyatı kaynağından beslenmiş şairlerden seçilen örnek beyitlerle, hat kelimesinin sevgilinin değerlendirilmesi ve güzelliğinin izahında hangi ilgi, benzetme, hayal ve teşbihlerde zikrolunduğu ifade edilmeye çalışıldı. Şüphesiz ayva tüyleri güzelliğin ifadesinde müstakil olarak değil diğer güzellik unsurları ile de beraber ele alındığından yeri geldikçe diğer güzellik unsurlarının hangi benzetme ve ilgiler içerisinde kullanıldığı da açıklandı.
Karagöz metinlerinin halk bilimi açısından incelenmesi

Çalışmamızda Cevdet Kudret'in üç ciltlik 'Karagöz' adlı eserinde yer alan Karagöz gölge oyunları metinleri halk bilimi unsurları açısından incelenmiştir. Gölge oyunlarının tarihçesi ana hatlarıyla araştırılmış, Karagöz gölge oyununun yapısall özellikleri incelenmiş, Karagöz gölge oyunları metinlerindeki halk bilimi unsurları Sedat Veyis Örnek'in halk bilimi çalışma kadrosu esas alınarak tasnif edilmiş ve değerlendirilmiştir. Çalışmamız neticesinde Karagöz gölge oyunlarının zengin bir şekilde halk bilimi unsurlarını içerdiği, dolayısı ile Karagöz oynatıcılarının halk kültürünü çok iyi gözlemleyip oyun perdesinde yansıtışlarının ustalığa dayalı bir sanat olduğu anlaşılmıştır.
Elif şafak'ın romanlarında mekan ögesinin zaman-kişi ve olay bağlamında incelenmesi

ŞAFAK'IN ROMANLARINDA MEKAN ÖGESİNİN ZAMAN-KİŞİ VE OLAYBAĞLAMINDA İNCELENMESİYILMAZ, BasriYüksek Lisans-2007Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı Yeni Türk Edebiyatı Bilim Dalı Danışman: Doç. Dr. Müzeyyen BUTTANRIBu çalışmada, son yılların en tanınmış romancılarından Elif Şafak'ın; Pinhan, Şehrin Aynaları, Mahrem, Bit Palas ve Araf romanlarındaki mekanlar ve bu mekanların zaman-kişive olaya göre ele alınışları üzerinde durulmuştur. Renkli bir kişiliğe sahip olan yazarın, çocukluğundan bu yana çok fazla yer görmüş olması eserlerine mekan çeşitliliğikazandırmıştır. Böyle bir çalışma yapmamızın amacı, Elif Şafak'ın, romanlarında mekanögesinin; zaman, kişi ve olaylara göre nasıl kullanıldığını belirleyerek, tercih ettiği mekan türlerinin eserlerindeki edebu açıdan rolünü ortaya koymaktır. Bu çalışmada, Elif Şafak'ın romanları kronolojik bir sıraya göre ele alınarak, yazarın adı geçen romanlarındaki mekanlar tek tek tespit edilmiş ve mekan-zaman-insan-olaybağlamında örneklerle incelenmiştir. Yaptığımız bu çalışmanın sonucunda, Elif Şafak'ın hayatındaki önemli mekanları, kahramanları aracılığıyla romanlarına aktardığı ve soyut ve somut mekanları bir arada kullandığı görülmüştür. Romanlarının hepsinde de mekan olarak İstanbul'a özel bir yer verenyazarın, eserlerindeki mekanların geniş bir coğrafyaya yayıldığı sonucuna varılmıştır.
Eski Türkiye Türkçesi ve Türkiye Türkiye Türkçesi arasında lehçe içi aktarma sorunları

Bu çalışmada, Eski Türkiye Türkçesi döneminde yazılmış olan Battalname, Danişmendname, Fetihname ve Tevarih-i Al-i Osman'ın Türkiye Türkçesine yapılan aktarmalarında karşılaşılan sorunlar incelenmiştir. İnceleme, ek, kelime, söz dizimi ve deyim gibi dilin çeşitli düzeylerini kapsayıcı niteliktedir. Aktarma hataları, hatanın oluşum sebepleri dikkate alınarak sınıflandırılmış ve temel hata tipleri belirlenmiştir. Ön bilgilerin yer aldığı giriş bölümünde, Eski Türkiye Türkçesinin tarihi gelişimi ve incelenen metinler üzerinde durulmuş, araştırmanın yöntemsel modeli ortaya konmuştur. Kuramsal zemini oluşturan ilk bölümde ise çeviri ve çeviribilim kavramları, aktarma ve çeviri ve aktarma sorunları üzerine yapılmış çalışmalar hakkında bilgiler verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde ek düzeyinde, üçüncü bölümünde kelime düzeyinde, dördüncü bölümünde söz dizimi düzeyinde, beşinci bölümünde deyimlerde karşılaşılan hatalar belirlenmiş, tasnif edilmiş ve örneklendirilmiştir. Örneklerin altında, hatanın nedeni açıklanmış ve öneri aktarma cümleleri yazılmıştır. Sonuç bölümünde ise hata tipleri üzerine genel bir değerlendirme yapılmış ve bu hatalardan kaçınmak için tekliflerde bulunulmuştur.
Aksu dergisi üzerinde bir inceleme

Halkevleri, Cumhuriyet tarihinin önemli birer halk eğitim kurumudur. Bu kurumlar, Atatürk ilkelerini halka öğretmek, ekonomik, siyasi, sosyal ve kültürel açıdan halkı eğitmek için kurulmuştur. Halkevi dergileri bu eğitim faaliyetinin önemli bir parçasını oluşturur. Giresun Halkevi dergisi olan Aksu da bunlardan biridir. Aksu dergisinin ilk sayısı Eylül 1933, son sayısı Mayıs 1950'de çıkmıştır. Dergi, toplam 59 (58+ Yeni seri 1) yayınlanmıştır. Dergide Giresun Halkevi'nin faaliyetleri, siyasi ve tarihi yazılar, ekonomi, ticaret ve tarımla ilgili yazılar, dil, edebiyat ve sanat yazıları, halk bilimi yazıları, söylev metinleri, konferans metinleri, şiirler, hikayeler gibi edebi türler ve tercümeler yer alır. Bu çalışmada, Aksu dergisinin yayın süreci, şekil özellikleri, kimlik bilgileri, yayın politikası, yazar kadrosu ve edebi faaliyetleri hakkında bilgi verilmiştir. Dergideki bütün yazıların açıklamalı dizini yapılmıştır. Bu yazılar, sayılarına, yazar adına, tür ve konularına, göre ayrılmıştır. Aksu'nun, yerel bir halkevi dergisi olarak edebi ve kültürel faaliyetlere önem verdiği görülmüştür.
XIX. yüzyıl şahsiyetlerinden Abdİ Efendi ve Münazara-i Nutk-ı Bİ-perva ile Akl-ı Dana'sı

Tez çalışması giriş ve dört bölüm üzerine kuruldu. Bu çalışmada, XIX. yüzyıl şahsiyetlerinden Şebinkarahisarlı Abdi Efendi nin mensur olarak kaleme aldığı, Münazara-i Nutk-ı Bi-perva ile Akl-ı Dana adlı eserinin yazma ve matbu nüshasının tenkitli incelemesi yapılmıştır. Bir müellifi ve eserini tanımak ve tanıtmak için müellifin yaşadığı devrin siyasi ve edebi yönlerinin de bilinmesi gerektiğinden çalışmanın giriş bölümünde, müellifin yaşadığı devir, siyasi ve edebi yönleriyle ele alındı. Birinci bölümde, müellifin hayatı, edebi kişiliği ve eserleri üzerinde duruldu. İkinci bölümde, münazaranın tanımı, menşei ve tasnifine değinildikten sonra Türk edebiyatında yazılan münazaralara ismen yer verildi. Üçüncü bölümde, eserin genel hatlarıyla tanıtımı yapıldı. Dördüncü bölümde, tenkitli metin kurulurken izlenen yöntemlere değinilerek, transkripsiyonlu metni verildi. Değerlendirme ve sonuç kısmında, çalışmanın öneminden, elde edilen bulgulardan ve çıkartılabilecek sonuçlardan bahsedildi. Söz konusu eserin daha iyi anlaşılmasını sağlamaya yönelik ekler, sözlük ve dizin çalışması sunuldu. Çalışmanın son kısmında ise, Ankara Milli Kütüphane Yazmalar Koleksiyonu'nda 06 Mil Yz A 8971 arşiv numarası ile kayıtlı yazma nüshasının tıpkıbasımı ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi Atatürk Kitaplığı Osman Ergin Yazmaları Koleksiyonu'nda OE_Yz_1287/ 759 arşiv numarasıyla kayıtlı matbu hali eklendi.
Leyla Hanım Divanı'nın gramatikal indeksi

Tüm hayatını edebiyata adayan, şakaya, espriye düşkün olan Leyla Hanım XIX. yüzyıl kadın şairlerimizdendir. Yaşadığı dönemde mersiyeleri ve şarkıları beğenilerek okunmuştur. XIX. yüzyıl divan şiirine yeni bir söyleyiş getirmemekle birlikte edebiyatımızdaki yerini kadın şair olmasına borçludur. Arada bir Farsça şiirler yazdığı da kaynaklarda belirtilen diğer bir bilgidir. XIX. yüzyıl yeni bir edebi anlayışın ortaya çıkmaya başladığı dönemdir. Sosyal hayatta ortaya çıkan eski-yeni ikililiği edebiyatta da ortaya çıkmış, bu durum edebiyat alanındaki değişikliklerin yavaş bir şekilde ilerlemesine sebep olmuştur. Çalışmamızın amacı XIX. yüzyıl Osmanlı sahasında divan edebiyatı geleneğine göre yazılmış olan Leyla Hanım Divanı'nın söz varlığını ortaya koymaktır. Ayrıca, bu çalışma ile XIX. yüzyıl Anadolu sahası Türkçesinde kullanılan çekim eklerinin durumu ve kullanım sıklıkları hakkında okuyuculara bir fikir vermek amaçlanmıştır. Bu çalışmada, Leyla Hanım Divanı'nın gramatikal indeksi yapılmıştır. Önce, divanda türlerine göre sınıflandırılmış olan şiirlere birer numara verilerek şiirlerdeki beyitler de kendi içerisinde numaralandırılmıştır. Sonrasında, divanda geçen kelimeler taranmış; bu kelimelerin hem yalın halleri hem de çekim eki almış şekilleri, şiir ve beyit numarasından oluşan kodlarıyla birlikte alfabetik sıraya göre dizilmiştir. Ancak, Divan'da Farsça şiirler de bulunmaktadır. Bu şiirler incelemeye dahil edilmemiştir. Yaptığımız çalışma ile hem XIX. yüzyıl Osmanlı sahasında divan edebiyatı geleneğine göre yazılmış olan Leyla Hanım Divanı'nın söz varlığı ortaya konulmuş hem de o dönem Türkçesinin morfolojik özellikleri örnekleriyle birlikte gösterilmiş olacaktır.