turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kara Fazlİ Dİvanı

Asıl amacı estetik ve güzellik olan edebiyat, şairlerin kendilerine özgü üsluplarıyla duygu ve düşüncelerini sanat kaygısı güderek ortaya koyma çabasıdır. Eski Türklerden günümüze kadar süregelen şiir anlayışı her dönemde farklı güzellikler meydana getirmiştir. Türk kültür tarihi açısından bir hazine olan dönem Şüphesiz Klasik Türk şiirinin oluştuğu XI. ve XIX. yüzyılları arasıdır. Ancak bu dönem metinleri çeşitli nedenlerden ötürü günümüzde okuyucuya aktarılırken anlaşılamamakta ve açıklanmak zorunda kalınmaktadır. Buna ilaveten araştırmacıların geniş kapsamlı sözlük bulma sıkıntısı da eklenebilir. Kelimelerin anlamıyla birlikte arkasında yatan derin mana ve tahayyülleri anlam dünyaları ile açıklamak üzere geliştirilmiş olan TEBDİZ Projesi, metinleri anlama ve anlamlandırma yolunda kurulmuş geniş bir elektronik havuzu olan sistemdir. XVI. yüzyıl eserlerinden olan Kara Fazli Divanı çalışması da bu proje kapsamında hazırlanmıştır. Kelimelerin tamamına titizlikle ile yaklaşılmış ve beyitte bulunan manalarına da dikkat edilerek tek tek anlamlandırılmıştır. Bu çalışma sonucunda XVI. yüzyıl şairlerinden olan Kara Fazli'nin Divanı rahatlıkla anlaşılabilecek, okuyucu ve araştırıcılar açısından katkı sağlayacaktır.
Sanat entegrasyonunun yabancı dil öğretimindeki rolüne dair bir eylem araştırması: Türkçe ve İngilizcenin yabancı dil olarak öğretimi örneği

Sanat entegrasyonu, sanatın başka bir disiplinin öğretimine dahil edilmesi yoluyla daha zengin bir öğrenme ortamı oluşturan deneyimsel bir öğretim yaklaşımıdır. Bu araştırmanın amacı, sanatın yabancı dil öğretimine entegre edilmesinin öğrencilerin yaratıcılık becerisi ve motivasyonu üzerindeki etkisini incelemektir. Çalışma, nitel araştırma yöntemlerinden eylem araştırması ile desenlenmiştir. Türkçe ve İngilizcenin yabancı dil olarak öğretildiği iki ayrı sınıf için öğrenmeyi destekleyici nitelikte sanatsal etkinlikler geliştirilmiştir. Eylem araştırması sürecinde veriler uygulanan sanatsal etkinlikler, gözlem notları, araştırmacı ve öğrenci günlükleri, öğretmen ve öğrenci görüşmeleri ve öğrenci etkinlik dosyaları yoluyla toplanmıştır. Elde edilen bulgular, içerik analizi yöntemi ile yorumlanmıştır. Sanatın dil öğretimine entegrasyonunun incelenmesi amacıyla gerçekleştirilen bu eylem araştırmasında ulaşılan sonuç, sanat entegrasyonu sürecinin Türkçe ve İngilizce'nin yabancı dil olarak öğretiminde öğrencilerin yaratıcılık becerisi ve motivasyonunu önemli ölçüde artırdığı yönündedir. Sanatsal etkinlikler, öğrencilerin yaratıcılık potansiyellerini farketmelerine ve özellikle üretici dil becerilerine aktarmalarına olanak sağlamıştır. Sanatsal etkinliklerle desteklenen öğrenme süreci de öğrencilerin dil öğrenmeye karşı istekliliğini kayda değer şekilde arttırmıştır.
Türk romanında ideolojik eğilimler (1960-1970)

Türk Romanında İdeolojik Eğilimler (1960 1970) başlıklı tezimiz 'Giriş', '1960 1970 Dönemi Türk Romanında İdeolojik Eğilimlere Göre Gruplaşmalar' ve 'Sonuç' olmak üzere üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, ideoloji kavramından bahsedilerek Kemalizm'in bir ideoloji olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği konusu tartışılmış ve Kemalizm bir doktrin olarak değerlendirilmiştir. Ardından dünya siyasetindeki gelişmelerden bahsedilmiş ve dünyadaki ideolojik yönelimlerin kaynağı açıklanmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde 1960 1970 Dönemi'nde Türk edebiyatında yer alan ideolojik gruplaşmalardan bahsedilerek Türk edebiyatında 'Marksist Eğilim ve Sosyalist Gerçekçiler', 'Milliyetçi Eğilim', 'İslamcı Eğilim' ve 'Bağımsız ve Popüler Romancılar' olmak üzere dört farklı grubun yer aldığı belirtilmiş ve bu grupların genel eğilimleri hakkında bilgiler verilmiştir. Ayrıca yazarlar hakkında kısa bilgilere yer verildikten sonra romanları kronolojik bir sırayla ideolojik açıdan incelenmiştir. Romanların incelenmesinde özellikle ideolojiyi yansıtan unsurlara ağırlık verilmiştir. Yine bu bölümde her ideolojik gruba ait romanlarda temaların nasıl işlendiği ve hangi temalara daha çok yer verildiği tespit edilerek bu ideolojik gruplar hakkında genel değerlendirmelerde bulunulmuştur. Bu çalışmanın sonucunda roman sayısı bakımından ideolojik gruplara göre şöyle bir sıralama ortaya çıkmıştır: 1. Marksist Eğilim ve Sosyalist Gerçekçiler, 2. Milliyetçi Eğilim, 3. İslamcı Eğilim. Ayrıca bağımsız ve popüler romancıların da fazlaca eser verdiği görülmüştür.
Ali Emiri Manzum 674'teki şiir mecmuası (vr. 151a-200b): İnceleme-metin

Çalışmamız, 'Millet Kütüphanesi Ali Emiri Koleksiyonu Manzum: 674 Mecmua-yı Eş ar ' numarada kayıtlı olan nazire mecmuasının 151 a-200bvaraklarının transkripsiyonlu metninden ve bu metnin fiziksel incelemesinden oluşmaktadır. Transkripsiyonlu metnin hazırlanmasınının akabinde bu bölümün içeriği hakkında inceleme tarafımızca yapılmıştır. İstinsah tarihi hakkında bir bilgi yer almayan mecmua toplamda 215 varak olup türü nazire mecmuasıdır. Mecmuada en fazla 16. yüzyıl şair ve şiirleri yer almaktadır. En fazla şiiri yer alan şairlerden ilk ikisi Hayali Bey ve Necati Bey'dir.
Fenayi Cennet Mehmed Efendi ve Divanı

Fenayi Cennet Mehmed Efendi, 17. yüzyılda Üsküdar'daki Celveti Dergahı'nda Aziz Mahmud Hüdayi tarafından yetiştirilmiş ve aynı dergahta şeyhlik yapmış mutasavvıf bir şairdir. Ayet ve hadislerden yaptığı alıntılar ve divanındaki Farsça iki şiir, şairin Arapça ve Farsça'yı iyi derecede bildiğini göstermektedir. H. 1075/ M. 1664'te vefat eden Fenayi'nin şiirlerini topladığı divanından başka Tecelliyat, Talikat, Bihiştiya fi'l- Ma'arif al- İlahiya adlı eserleri vardır. Bu tezde Fenayi'nin divanı mevcut yedi nüshası dikkate alınarak tenkitli metin halinde hazırlanmış, divan dini-tasavvufi açıdan incelenmiştir. Şiirlerinde Fenayi mahlasını kullanan şair, Yunus Emre'nin tesiriyle yetişmiştir. Bu durum şiirlerinin muhtevasından ve şiirlerinde kullandığı rediflerin Yunus Emre'yle ortak olmasından anlaşılmaktadır. Fenayi şiirlerinde anlaşılır bir dil kullanmıştır. Eski Anadolu Türkçesi'ne ait 'işbu, kanda, kanı, ur-' kelimelerine ve '-avuz/evüz, -dukda/-dükde, -gıl/-gil, -gur/-gür, -madın/-medin, -sar/-ser, -uban/ -üben,' eklerine şiirlerinde yer vermiştir. Aruz ölçüsüne uydurmak için Türkçe kelimeleri. 'n'ider, n'eyler' Arapça kelimeleri 'Hızır' şeklinde kullanmıştır. Divan nazım şekilleri, ölçü ve kafiye bakımından incelendiğinde birkaç şiir dışında Fenayi'nin başarılı bir şair olduğu görülmektedir. Divanın muhtevası dini-tasavvufi açıdan tahlil edilmiştir. Bu incelemede Fenayi'nin Dini-Tasavvufi Divan Edebiyatı'na ait mefhumları yerinde ve anlamlarına uygun olarak kullandığı görülmektedir. Fenayi, ayet ve hadisleri ya aynen ya kısmen ya da mealen şiirlerinde işleyen bir şairdir. Ayet ve hadislerden yapılan alıntıların şiir içerisinde bulundukları yer dikkate alındığında anlamlarına uygun olarak yerleştirildikleri görülmektedir. Hazırlamış olduğumuz Fenayi Cennet Mehmed Efendi ve Divanı adlı bu tez, Fenayi'nin şahsiyeti ve eseri ile Türk edebiyatına katkıda bulunan bir şair olduğunu ortaya koymaktadır.
Ali Suad'ın hayatı ve eserleri

Ali Suad, yaşadığı dönemde pek çok dergi ve gazetede yazılar yazmış, bununla birlikte basılı kitapları da bulunan bir meşrutiyet aydınıdır. Aynı zamanda Mekteb-i Mülkiye mezunu bir idarecidir. Şiir, hikaye, gezi yazısı, edebi tenkit yazıları, iktisat ve belediyecilik gibi konularda fikir yazıları başta olmak üzere pek çok konu ve türde telif ve tercüme eserleri mevcuttur. Fakat yazarın hem kendi zamanında hem de günümüzde en çok dikkat çeken eseri seyahat yazıları olmuştur. Ali Suad, birkaç çalışma dışında edebiyatımızda bilinmeyen bir isimdir. Yapılan araştırmada edebi hayatı ve eserleri hakkında bir çalışma yapılmadığı görülmüştür. Bu tez çalışmasında öncelikle Meşrutiyet dönemi ve sonrasında gelişen edebi hareketler hakkında kısa bir bilgi verilecektir. Daha sonra yazarın biyografisi, Serveti Fünun ve Fecri Ati hareketlerine yakın diyebileceğimiz yayın hayatı ve edebi çevrelerle ilişkileri verilmiştir. Telif ve tercüme eserleri hakkında bilgi verildikten sonra, eserleri incelenmiştir. Hikayeleri sırasıyla olay örgüsü, tema, şahıs kadrosu, mekan, zaman ve dil ve anlatım özellikleri bakımından değerlendirilmiş, şiirleri de tematik olarak sınıflandırıldıktan sonra şiir anlayışı ele alınmıştır. Ardından seyahat yazılarının üstünde durulmuştur. Son olarak ekler kısmında çalışmada yararlanılan bazı arşiv belgeleri ve yazarın basılı eserlerinin kapakları ilave edilmiştir.
Hakanİ Mehmet Bey Dİvanı'nda din ve tasavvuf

Hakani Mehmet Bey XVI. yüzyılda İstanbul'da yaşamış ve XVII. yüzyılın başında M.1606 yılında vefat etmiş klasik şiirin temsilcilerindendir. Şairin günümüze ulaşan üç eseri; edebiyatımızca tanınmasına vesile olan Hilye'si, Miftahü'l-Fütuhat adlı hadis-i erbain tercümesi ve de mürettep Divan'ıdır. Bu çalışmamızda, Hakani Mehmet Bey'in Divan'ında geçen dini ve tasavvufi kavramlar ele alınmıştır. Baştan sona incelenen Divan'da şairin bu kavramları hangi anlamda kullandığı, uygun kaynaklar ışığında, kavramların birbirleri ile olan ilişkileri de göz önünde bulundurularak ortaya konulmuştur. Divan'da yer alan şiirler bize, Hakani'nin dinin hükümlerine bağlı, Allah aşkı, Peygamber sevgisi, Ehl-i Beyt muhabbeti ile dolu bir şair olduğunu göstermektedir. Divan'da bulunan iki na'tı, Al-i Aba'yı övdüğü, Alevi, Murtazavi olduğunu dile getirdiği, Kerbela'yı anlattığı şiirleri, ayet ve hadislerden yaptığı iktibaslar hep bu bağlamda şiirinde işlediği konular arasındadır. Divan'da bu çerçevede kullanılan kavramlar 'Din' ana başlığı altında, Allah, melekler, peygamberler, kitaplar, kaza, kader ve diğer dini kavramlar ve şahsiyetler, ayetler ve hadisler alt başlıklarında ayrı ayrı tespit edilmiştir. Hakani, dinin sadece zahire ait olmadığını, batıni yönünün de bulunduğunu kalp ve gönül hayatının önemini, Hakk'ın müşahede edildiği bir ayna olan kainata muhabbetle nazar edilmesinin gerekliliğini şiirlerinde dile getirmiştir. Şairin bir mutasavvıf olmamakla beraber vahdet-i vücud çerçevesinde ele aldığı tasavvufi kavramlar tezimizde, vahdet-kesret, tecelli, aşk, didar, fena-fenafillah, şeyh, salik, seyr ü süluk, devr ve sema gibi pek çok alt başlıkta tek tek belirtilmiştir.
Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun kurgusal anlatılarında psikolojik tipler

İnsanları tiplere ayırma çabası çok eskilere dayanmaktadır. Bundan yaklaşık iki bin yıl önce Yunan fizikçi Galen, insanlarda dört ayrı temel davranış farklılığı belirlemeye çalışmış ve onun bu tanımlayıcı terimleri olan; iyimser, sakin, sinirli ve melankolik tipler yaygın konuşma diline girmiştir. Zaman geçtikçe çağdaş bilgileri göz önüne alarak daha kesin bir yöntem amaçlayan çeşitli denemeler de olmuştur. Carl Gustav Jung kendisinden önce yapılan kişilik çözümlemelerini ihmal etmemiş, ilk iş olarak bu çalışmalara vakıf olmuş daha sonra da Psikolojik Tipler adlı eserini yayımlayarak kendisine ait kişilik tipleri teorisini ortaya koymuştur. Jung, insanları belirli tiplere ayırma konusunda temel olarak bilinç psikolojisini kullanmaktadır. Bir kişi dışa yönelik ya da içe kapanık olarak tanımlandığında bu onun alışılmış bilinçli davranış biçiminin biri ya da öteki olması demektir. Dengeli bir davranış biçimi dışayönelikliği ve içekapanıklığı eşit olarak kapsamaktadır. Ancak genellikle görülen şudur ki bir davranış biçimi daha fazla gelişmiş ve öteki bilinçdışı kalmıştır. Jung'a göre, dışa yönelik ve içe kapanık olmak üzere iki tip davranış mevcuttur. Bu davranış tipleri bütün ruhsal süreci etkilemektedir. Ayrıca Jung, bilincin dış dünyayı tanımaya ve uyum sağlamaya çalışırken kullandığı 'işlev' adını verdiği bazı kavramlardan söz eder. Bunlar dört tanedir. Duyularımız yoluyla algılama, 'duyuş', anlam ve kavrayış sağlayan 'düşünme', tartan ve değerlendiren 'hissetme' ve bize ilerideki olasılıklardan söz eden, bütün deneylerin etrafını çepeçevre saran atmosfer üzerine bize bilgiler veren 'sezgi'. Birey bu dört fonksiyonu da tecrübe edebilir fakat bunlardan birisi zamanla baskın hale gelir. Psişik enerjinin yönüyle birleşen işlevler bir süre sonra bireyin kişiliğinin ortaya çıkmasını sağlar. Jung buna bağlı olarak 'sekiz psikolojik tip' ortaya koymuştur. Bir psikanalist için bireyin içsel dünyasının çözümlenmesine katkı sağlayan bu tipler aynı zamanda edebi eserlerin şahıs kadrolarının tahlilinde de kullanılabilir. Bu çalışmada ilk olarak edebiyat-psikoloji ilişkisine değinilmiş, çalışmaya zemin hazırlamak için Freud'un Psikanalitik Kuramı ve Jung'un kişilik kuramı ele alınmıştır. Bu bağlamda Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun roman, hikaye ve tiyatroları Jung'un tipoloji kuramına göre incelenecek; eserlerin, şahıs kadrosunu oluşturan bireylerin iç dünyaları ve ruhsal yaşantıları değerlendirilecektir.
İ'tisam mecmuasının tahlilİ fihristi ve mecmuanın başyazarı Ahmed Şİranİ'nin yazıları

Bu çalışmada, Ahmed Şirani Efendi (Okumuş, ö. 1945) tarafından 30 Teşrin-i Sani 1334/ 30 Kasım 1918- 29 Nisan 1336/ 29 Nisan 1920 tarihleri arasında çıkarılan İ'tisam mecmuası incelenmiştir. İ'tisam mecmuası yayımlandığı dönemin siyasi ve sosyal hareketliliğini yansıtan bir dergidir. Dergide genel olarak güncel meselelere dair makaleler yayımlanmış; bunun yanında gazel, kaside, mersiye gibi manzum metinlere de yer verilmiştir. Mesul müdürü ve başyazarı Ahmed Şirani, neşriyatının amacını 'ilmiyeye ve dine karşı yapılan saldırılara karşı durmak' olarak duyurmuş ve hemen her nüshada okuyuculardan bu noktada destek beklediğini ifade etmiştir. İ'tisam mecmuası, neşredilen yazılar ve aynen yayımlanan okuyucu mektupları ile neşriyatın -basının- halk üzerindeki tesirini anlama ve özellikle milli mücadele, kadın hakları, harf inkılabı, din ve devlet işlerinin ayrılması, eğitim politikaları, gençlerin kötü ahlak ve bağımlılıklardan korunması gibi tarihi şekillendiren pek çok konunun tartışıldığı bir dönemi hem İstanbul'un hem de Anadolu'nun gözünden okuma fırsatı sunmaktadır. Çalışmanın giriş bölümünde kısaca Türk basın tarihinden ve İslamcı dergilerden bahsedilmiş; birinci bölümde Ahmed Şirani Efendi'nin hayatı, neşirettiği makale ve dergiler ele alınmış; ikinci bölümde İ'tisam'ın yazar adlarına göre alfabetik ve yayın tarihine göre tahlili fihristi oluşturulmuş; üçüncü bölümde Ahmed Şirani'nin İ'tisam mecmuasındaki yazılarına yer verilerek sonuç ve değerlendirme bölümü ile çalışma tamamlanmıştır.
Mecmu'a-i Kasa'id-i Türkiyye (1-107)

Mecmua-i Kasa'id-i Türkiyye, içerisinde nazirelerin de bulunduğu, aynı konulu eserlerden toplanmış mecmualardandır. Bu mecmua, Divan edebiyatının ilk dönemlerinden 16. Yüzyıla kadar olan zaman diliminde yaşayan şairlerin yazmış oldukları kasidelerden oluşmuştur. Mecmuada bulunan kasidelerin temel özelliği, dönemlerinin en gelişmiş ürününü yansıtma çabası içinde bulunmalarıdır. Bu yüzden buradaki kasidelerin, dönemlerinin en seçkin örnekleri olarak toplandığını unutmamak gerekir. Aynı zamanda bunların döneminin edebi ölçütlerini en iyi yerine getiren eserler olduğunu söyleyebiliriz. Denilebilir ki, bu kasideler o zamanki canlı ve geçerli edebiyat ortamında süzülerek ve değerlendirilerek ortaya konmuş, beğenilmiş kendi döneminin zevkini yansıtan kasidelerdir. Devam-takip çizgisi içerisinde zamanın etkin şairleri edebi rekabet ortamının en iyi ürününü verme çabası içerisinde görünürler. Bu itibarla çalışmamızı inceleyecek olanlar özellikle 15. ve 16. yüzyıl kasideciliğinin karakteristik örneklerini göreceklerdir.
Türk romanında melankoli, histeri ve paranoya (1860-1946)

'Türk Romanında Melankoli, Histeri ve Paranoya (1860-1946)' isimli çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde melankolinin tarihi perspektiften anlatımının ardından kadın ve erkek başlıklarına ayrılmıştır. Kadın melankolikler Sergüzeşt, Pakize, Zehra, Eylül Heyula ve Sevda Peşinderomanlarından alınmıştır. Erkek melankolikler ise Meşakk-ı Hayat, Eylül, YabanGülü, Dudaktan Kalbe ve Son Menzil isimli romanlardaki ana erkekkarakterlerdir. Seçilen romanlardaki karakterlerin hastalığın Mazhar Osman'ınkitabındaki belirtilerle örtüşüp örtüşmediği gösterilmiştir. İkici bölümde histeri Antik Yunan'dan itibaren 19. yüzyıla nozolojikolarak tarihi perspektif içinde aktarılmıştır. Daha sonra Mazhar Osman'ınkitabındaki histeri belirtileri sıralanmıştır. Romanlardan Hayal ve Hakikat, Zehra, Aşk-ı Memnu, Bir Akşamdı ve Kıskanmak örneklem olarak alınmıştır. Kadın karakterler üzerinden incelenen bu hastalığın önceki bölümde olduğu gibi tıbbi bilgiyle uyumluluğu kontrol edilmiştir. Son bölüm olan paranoya az sayıda esere konu olması sebebiyle melankoli ve histeriye göre daha küçük görünse de Mazhar Osman için önemli bir hastalıktır. İncelemede öncelikle tarihi seyir içinde verilen paranoya, Uzman'ınvgörüşleriyle açıklanmıştır. Sonrasında Çengi, Siyah Gözler ve Denizin Çağırışıromanlarındaki karakterler üzerinden paranoyanın Türk anlatısındaki yeri belirlenmiş ve Mazhar Osman'ın görüşlerine paralelliği açıklanmıştır.
Konya Bölge Yazma Eserler Kütüphanesi'ndeki 15 hk 224 numaralı şiir mecmuası ve Mestap'a göre tasnifi

Çalışmamız, Konya Bölge Yazma Eserler Kütüphanesindeki 15 Hk 224 numaralı mecmuanın tanıtımı ve muhtevası ile manzum kısmının transkripsiyonlu metninden oluşmaktadır. Bu iki bölümü ise üçüncü bir ana bölüm olarak mecmuaya ait MESTAP tabloları takip etmektedir. Transkripsiyonlu metin hazırlanırken kaynaklarda yer alan şiirler mecmuadakilerle karşılaştırılarak farklılıklar dipnotta belirtilmiştir. 118 varaktan oluşan bu mecmuanın çalışmış olduğumuz kısmı 92 varaklık manzum kısmıdır. Burada 67 şaire ait toplam 295 şiir vardır. Tamamı 15 ve 16. yüzyıllardan seçilen şiirler arasında şairi tespit edilemeyen 7 şiir bulunmaktadır. Kaynaklarda bulunamayan şiirler de ayrıca belirtilmiştir. En fazla şiir Ca'fer Çelebi'den alınmış olup daha sonra Sarıca Kemal, Baki, Ahmed Paşa, Hayali, Mesihi, Ulvi gelmektedir. Çalışmamız kaynaklarda bulunmayan şiirleriyle edebiyat tarihine katkı sunmaktadır.
Kayseri - İncesu ilçesi Subaşı köyü ağzı

Bu incelemenin amacı Subaşı köyü ağzının yazı dilinden farklı olan özelliklerini tespit etmektir. Çalışmamıza öncelikle İncesu İlçesi ve Subaşı köyünün tarihi, coğrafi ve etnik yapısı hakkında bilgiler verilmiştir. İnceleme bölümünde, öncelikle, tespit edilen metinlerdeki ses özellikleri incelendi. Şekil bilgisi bölümünde ise bölge ağzından derlediğimiz metinlerdeki şekil özellikleri tespit edildi. Bu bölümde yöre ağzının yazı dilinden farklı olan biçimler belirtildi. Cümle bilgisi bölümünde de çeşitli kelime grupları incelendi ve cümle tahlillerine yer verildi. Sonuç bölümünde yöreye ait karakteristik dil özellikleri maddeler halinde özetlenmiştir. Sözlük bölümünde metinlerde geçen farklı özellik erdeki, yöreye has kelimeler ve anlamları belirtildi. Ayrıca, metinlerde geçmeyen fakat soruşturma yolu ile derlediğimiz farklı özeli iklerdeki kelimeler de sözlüğe alındı.
Varlık Dergisi'nin yayınlandığı ilk yıllardaki fikrİ faaliyetler (s. 61-120)

Dergiler, Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşunu izleyen ilk yıllarda sayfalarında ortaya koydukları düşüncelerle genç ülkenin fikir ve sanat dünyasının oluşumuna ve gelişmesine büyük katkı sağlamışlardır. 1930'lu yılların Türkiye'sindeki en önemli sanat ve fikir mecmualarından birisi olarak gösterebileceğimiz Varlık dergisi üzerine yaptığımız bu araştırma giriş kısmını takip eden toplam dört bölümden oluşmuştur. Çalışmamızın girişinde Varlık dergisinin yayın hayatına başladığı 1930'lu yılların siyasi, sosyal ve kültürel panoraması üzerinde durulmuştur. Birinci bölüm 1923- 1940 yılları arasındaki Türk edebiyatının genel görüntüsü ve dönemin dergileri hakkında verilen bilgileri içermektedir. Takip eden ikinci bölümde derginin oluşumu, genel özellikleri ve içeriği ele alınmış; Varlık'ın 61 -120. sayılarında imzaları bulunan şair ve yazar kadrosu tespit edilmiştir. Araştırmamızın üçüncü bölümü derginin tez konumuz dahilindeki sayılarında yayınlanmış edebi metinlerin türlerine ve konularına göre değerlendirilmesinden oluşmuştur. Söz konusu metinler önce şiirler ve nesirler olmak üzere iki başlık altında toplanmış; şiirler ses, dil ve yapı gibi özellikleri yönüyle değerlendirilmiş, nesirler de türlerine göre tasnif edildikten sonra her tür kendi içinde incelenmiştir. Dördüncü ve son bölümde ise Varlık'ın ilgili sayılarında neşredilmiş yazılar, yazarlarının soyadlarına ve türlerine göre iki ayrı fihristte bir araya getirilmiştir. Çalışmamız, yapmış olduğumuz toplu bir değerlendirmenin ardından araştırmalarımız sırasında başvurduğumuz kaynakların listesiyle son bulmuştur.
Uygurca Altun Yaruk'a ait belgeler (351-400)

Bu çalışmada, tam adı Altun önlüg yaruk yaltrıklıg kopta kötrülmiş nom iliği olan, Altun Yaruk adlı esere ait 50 belgenin transliterasyonu ve transkripsiyonu bulunmaktadır. Mahayana Budizm'ine ait bir sutra kitabı olan eserin aslı Sanskritçedir. 8. yüzyılda Çinceye çevrilen bu eser, 10. yüzyılda Şinko Seli Tutun tarafından Uygurcaya çevrilmiştir. Eserin bilinen en büyük nüshası Petersburg'ta muhafaza edilmektedir. Diğer nüshalar, Mainz koleksiyonundaki ve Berlin-Branderburg Bilimler Akademisindeki parçalardır. Çalışmada incelenen belgeler Berlin-Branderbur Bilimler Akademisi Turfan koleksiyonunda muhafaza edilmektedir. Çalışma; Giriş, Metin, Dizin, ve Tıpkıbasım olarak dört bölümden oluşmaktadır. Çalışmada, 50 belgenin transliterasyonu ve transkripsiyonu yapıldı. Belgelerin Radloff-Malov yayınındaki yerleri gösterildi. Bütün kelimelerin dizini çıkarıldı. Çalışmanın sonuna, incelenen 50 belgenin fotoğrafı eklendi.
Azerbaycan Türkçesi üzerine seçme metinler

Türk kültürünün en önemli hazinelerinden biridir Dede Korkut hikayeleri. Bu hikayeler bir buçuk asra yakın bir zamandır bilinmekte ve sürekli araştırma konusu olmaktadır. Türk coğrafyalarında da birçok inceleme yapılmıştır. Bunlardan birisi de Azerbaycan edebiyatında 'dilbilimin tacı' olarak nitelendirilen Prof. Ağamusa Axundov'a aittir. Biz bu çalışmamızda Prof. Dr. Ağamusa Axundov'un leksikografik anlamda yapılan 'Kitabi-D d Qorqud'un İzahlı Lüğ ti.' -Bakı Elm 1999- 204 s. eserini çevirip inceleme ve eklemelerde bulunarak bu tezi oluşturduk. Bu kültür mirası eserin Türkiye Türkçesine çevrilmesindeki amaç, hikayelerin dilindeki anlamsal ve bilgisel manalarını gerçek ve mecaz anlamlarıyla görsel olarak göstermektir. Bu görselliği bozmamak amacıyla kelimelerin içinde geçtiği örnekler orijinal hali bozulmadan verilmiştir. Ayrıca anlam bütünlüğünün sağlanması amacıyla hikayelerin içinde bulunan deyimler de bu görselliğe eklenmiştir.
Geleneksel ekolojik bilgi ve folklor ilişkisi: Afyonkarahisar örneği

Yaşamın ilk basamaklarında hayatta kalma mücadelesi veren ilkel insanlar, çevrelerinde gördükleri diğer canlılardan fiziksel anlamda çok daha avantajsız bir konumda yer almışlardır. Söz konusu dönemde doğa karşısında savunmasız, çaresiz ve yalnız bir şekilde hayata tutunmaya çalışan insan toplulukları, ihtiyaçlarını giderme noktasında edinmek zorunda oldukları temel kaynakları, saygı, minnet ve korku duyguları çerçevesinde yaklaşabildikleri ve kutsal olarak addettikleri yine doğanın kendisinden sağlamışlardır. İnsanlar doğadan elde ettikleri kaynakları, kolektif aklın bilgi ve tecrübesiyle birleştirerek kültür adı verilen insana özgü, maddi ve manevi üretimler meydana getirmişlerdir. Doğa ile çok yakın ilişkiler geliştiren topluluklar tarafından, bir takım deneysel bilgiler sonucunda üretilen geleneksel ekolojik bilgi üretimleri de kültüre ait oluşumlardan sayılmaktadır. İnsan-doğa eşitliği paradigmasında meydana getirilen ve ekolojik sürdürülebilirlik temelinde hayat bulan geleneksel ekolojik bilgiye yönelik üretimler, kültürel bellek vasıtasıyla nesilden nesle aktarılarak günümüze kadar ulaşmışlardır. İlkel insanların hayatta kalmalarına imkan sağlamasına rağmen günümüzün çağdaş insanlarının doğaya olan bakış açılarının olumsuz yönde şekil almasından dolayı unutulmaya başlanan geleneksel ekolojik bilgi belleğinin, modern çağın açmazlarından olan ekolojik krizlere karşı da bünyesinde çözüm önerileri taşımasından dolayı kayıt altına alınması, üzerinde bilimsel çalışmalar yapılması ve nesiller arası aktarımının sağlanması önem arz etmektedir. Bu noktada çalışmada; zengin kültürel oluşumlara sahip olan Afyonkarahisar'ın folkloru içerisinde gömülü olarak yer alan geleneksel ekolojik bilgi belleğine yönelik üretimlerinin; ne olduğu, günümüzde ne şekilde yaşatıldığı, değişim ve dönüşümleriyle birlikte gelecek nesillere nasıl aktarıldığı ve toplumsal hayatta ne tür işlevleri yerine getirdiği sorularına yanıtlar aranacaktır.