turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kişi dokunulmazlığının hukuki ve felsefi temelleri

Kişi dokunulmazlığı bir haklar bütünü olarak ele alınmaktadır. Birtakım hakları içinde barındıran kişi dokunulmazlığının en önemli alt kavramı 'Yaşama Hakkı' dır. Yaşama hakkı haricinde kişinin maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkının ön plana çıktığı görülmektedir. Bir üst kavram olarak insan onuru da kişi dokunulmazlığının ayrılmaz bir parçası olarak değerlendirilmiştir. İnsan onurunu zedeleyen veya ortadan kaldıran durumların önlenmesi kişi dokunulmazlığı hakkının kapsamına girecektir. Bu üst kavramlardan sonra özel olarak işkence ve eziyet yasağı, ölüm cezası, ötenazi, kürtaj, bilimsel ve tıbbi deneylere tabi tutulma, organ ve doku nakli ile hadım kişi dokunulmazlığının konu edindiği mevzulardır. Bu hakların ya da korunan menfaatlerin ilk önce tarihsel çerçevesi ortaya konulmuştur. Daha sonra İslam hukukundaki ve Türk hukukundaki yerleri incelenmiştir. Son olarak da kişi dokunulmazlığının uluslararası alanda ne şekilde yer aldığı incelenerek çalışmamız tamamlanmıştır.
Deniz yolu ile konteyner içinde taşınan eşyanın Türkiye gümrük bölgesine getirilmesi ve taşıyanın hakimiyetinin sona ermesi

Türk Ticaret Kanununun 1178. maddesinin üçüncü fıkrasında, deniz yoluyla taşınan eşyanın, kendilerine teslimi zorunlu makam veya üçüncü kişilere teslimi ile, taşıyanın söz konusu eşya üzerindeki hakimiyetinin son bulacağı düzenlenmiştir. Bununla birlikte, söz konusu hükmün, gümrük mevzuatı gözetilmeksizin yazılmış olması nedeniyle taşıyanın eşya üzerindeki hakimiyetinin kesin olarak hangi aşamada sona erdiğinin uygulamaya dönük olarak açıklanması zaruridir. Bu çalışmada, Türk Ticaret Kanunu ve gümrük mevzuatının birlikte ele alınması ve ahenk içerisinde incelenmesi amaçlanmıştır. İki bölüme ayrılmış çalışmanın birinci bölümünde, yurt dışından ülkemiz limanlarına getirilen eşyaya ilişkin ithalat süreci, gümrük mevzuatı ile olan ilişkisi kapsamında ele alınmış ve özellikle Türkiye'deki limanların işletilmesi yöntemleri ile birlikte değerlendirilmiştir. Sonrasında da, ülkemiz limanlarına getirilerek gümrüklü sahalara alınan eşyaların maruz kalacağı gümrük işlemleri sırasıyla incelenmiş ve bu işlemlerden sonra tabi olacakları gümrük rejimleri açıklanmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde, taşıyanın eşya üzerindeki hakimiyeti ile olan bağlantısı sebebiyle teslim kavramı açıklanmış ve zorunlu makam veya üçüncü kişilere teslimin hukuki sonuçları incelenmiştir. Bu doğrultuda, gümrük mevzuatında öngörülen işlemlerin tamamlanabilmesi sırasında liman işletmelerince verilen hizmetlerin hukuki niteliği incelenmiş ve bu işlemlerin tamamlanmasını takiben söz konusu eşyanın ithalatçısına teslimi prosedürü açıklanmıştır. Son olarak, eşyanın teslim alınmaması meselesinin gümrük mevzuatındaki yansımaları, eşya ve taşındığı konteyner ayrı ayrı incelenerek ele alınmıştır.
Limited şirketlerde ortakların hak ve borçları

Teknolojinin gelişmesiyle birlikte ülkemizdeki ve yurt dışındaki tacirler arasında ticaret artmış, gelişen ticaret hayatına uyum sağlanması için 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununda güncelleme yapılması zorunlu hale gelmiştir. Çalışmamız Türk Ticaret Hukukunun ana ticari şirket türlerinden biri olan limited şirketlerin günümüzdeki yapısı ve şirket ortaklarının hak ve borçlarının açıklanması amacıyla hazırlanmıştır. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu göz önüne alınıp yürürlükteki hukuk ile karşılaştırmalar yapılarak doktrin ve Yargıtay kararları eşliğinde ortakların şirket içindeki durumu ile hakları ve borçları detaylı olarak incelenmiştir. Ulaşılan sonuç, limited şirket en çok tercih edilen ortaklık tiplerinden birisi olup, mevcut sistemde pay devrinden karar alınmasına kadar birçok düzenleme uygulama açısından sıkıntılar doğurmaktadır. Limited şirketlere ait hükümlere dair TTK. ile yTTK. arasında, önemli farklılıklar bulunmaktadır. Söz konusu bu sebeple yTTK. limited şirketleri şahıs şirketlerinden uzaklaştırıp bir sermaye şirketi olan anonim şirkete yakınlaştırmıştır.
Senetle ispat ve senede karşı senetle ispat kuralı ile bu kuralın istisnaları

Senetle ispat ve senede karşı senetle ispat kuralı hukuk yargılamamızda en çok uygulanan usul kurallarından biridir. İspat sınırını aşan hukuki işlemlerin kesin delille ispatlanması gerekliliği ve kesin deliller arasında en çok başvurulan delilin senet olması bu durumun nedeni olarak gösterilebilir. Ülkemizde yüzyıldan fazla bir süredir uygulanan bu kural Hukuk Muhakemeleri Kanunu taslağında da aynen benimsenmiştir. Bu da göstermektedir ki; senetle ispat ve senede karşı senetle ispat kuralı daha uzun yıllar ülkemizde uygulanacaktır. Biz bu çalışmamızda senetle ispat ve senede karşı senetle ispat kuralının tarihi geçmişşini, konuluş gerekçelerini genel hatlarıyla ele aldıktan sonra senet kavramını, kuralın kendisini ve istisnalarını açıklayıp; çalışmamızı uygulamada önemli yer kaplayan kuralın özel görünüm hallerini ve ceza yargılamasındaki etkisini inceleyerek sonlandırdık. Ayrıca yeri geldiğince Hukuk Muhakemeleri Kanunu tasarısının konunuza ilişkin bölümlerine de değinmeye çalıştık.
Avrupa insan hakları mahkemesi kararlarıyla serbest seçim hakkı

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne Ek 1 No'lu Protokol'ün 3. maddesinde tanımlanan serbest seçim hakkı, oy verme ve seçimlerde aday olma dahil olmak üzere bireysel hakları garanti altına almaktadır. Demokrasi Avrupa kamu düzeninin temel bir bileşeni olarak kabul edilmektedir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nde belirtilen temel hak ve özgürlükler ise ancak etkili bir politik demokrasi ortamında savunulabilecektir. Bu bahisle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Sözleşme sistemindeki diğer temel hak ve özgürlüklerin korunması için öncelikle serbest seçim hakkının korunması gerektiğini kabul etmektedir. Bu çalışmada Mahkeme'nin serbest seçim hakkını nasıl yorumladığı, hakkın korunmasıyla ilgili hangi ilkeleri göz önüne aldığı ve sınırlandırılmasıyla ilgili ne tür incelemeler yaptığı araştırılmıştır. Böyle bir inceleme yapılırken Mahkeme'nin kararlar veri tabanından faydalanılmıştır.
1976 tarihli Deniz Alacaklarına Karşı Sorumluluğun Sınırlandırılması hakkında milletlerarası sözleşme hükümleri kapsamında sınırlamaya tabi olan ve olmayan alacaklar

Çok eski tarihlerden itibaren deniz ticareti uluslararası ticaret bağlamında önemli bir yer edinmiştir. Nitekim deniz ticareti hukuku uluslararası özel hukuk ile gemicilik veya denizlerde oluşan olayları konu edinen konvansiyonların ve akitlerin bir birleşimidir. Şüphesiz ki deniz ticareti önemli bir uluslararası endüstridir. Dünya ticaretinde deniz taşımacılığı, güvenli, emniyetli ve verimli olması açısından son derece önem arz etmektedir. Dolayısıyla bu alana temas eden düzenlemeler ve standartlar konusunda yapılan uluslararası sözleşmeler ile bu sözleşme hükümlerinin iç hukuka uyarlanması ve uluslararası standartlarda bir birlik sağlanması bu alanın etkin olarak işleyebilmesini sağlayacaktır. Bu nedenle, mevzuata ilişkin çeşitli düzenlemeler geliştirilmekte ve bu düzenlemeler Uluslararası Denizcilik Örgütü'nün korumasında yer almaktadır. Genel olarak, denizcilik faaliyetlerinde, donatanlar gemilerinde oluşan zarardan doğan alacaklar hususunda kendi sorumluluklarını sınırlandırmaktadırlar. Bu nedenle bir gemi, şahıslara, mülke veya çevreye zarar veren bir olayda yer alırsa, mahkeme donatanın ödemekle yükümlü kılınacağı tazminat miktarına bir sınır koymaktadır. Bir donatanın en üst miktar sorumluluğu genellikle olayda yer alan gemi boyutu temel alınarak hesaplanmaktadır. Bu uygulama gemicilik endüstrisine işlerlik kazandırılması ması açısından kabul edilmiştir. Uluslararası hukuk uygulamasında, sorumluluğu sınırlandırma prensibi çok sayıda Konvansiyonda yer almaktadır. Bunların arasında, 1976 tarihli Deniz Alacaklarına Karşı Mesuliyetin Sınırlanması Hakkında Uluslararası Sözleşme Uluslararası Denizcilik Örgütü tarafından hazırlanmış dikkat çeken bir konvansiyondur. Bu Konvansiyon genel olarak gemi kaynaklı zarar kapsamında, donatanların sorumluluklarını sınırlandırmasına imkan tanımaktadır. Nitekim Türkiye de bu Konvansiyon ve ek Protokolünü kabul etmiştir. Bunun yanı sıra, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu bu Konvansiyonu temel alarak değiştirilip düzenlenmiştir. Bu nedenle, Konvansiyon Türk Hukuku açısından da son derece önemlidir. Bu çalışmanın temel amacı 1976 tarihli Deniz Alacaklarına Karşı Mesuliyetin Sınırlanması Hakkında Uluslararası Sözleşme kapsamında sınırlandırmaya tabi ve sınırlandırmadan muaf olan alacakları analiz etmektir.
Fikir ve sanat eserleri kanunu çerçevesinde müzik eserlerinin korunması

Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu uyarınca koruma kapsamı dahilinde olan müzik eserlerinden üçüncü kisiler tarafından çesitli sekillerde yararlanılması mümkündür. Özellikleses kaydedici cihazlardaki teknolojik gelismeler, müzik eserlerinin çok ekonomik sekilde, hızlı olarak ve ses kalitelerinde neredeyse hiçbir kayıp olmadan kopyalanmasına olanak vermekte ve bu durum müzik eserlerinin kullanım alanını son derece genisletmektedir. Popüler bir müzik eseri aynı anda dünyanın çesitli ülkelerinde radyo ve televizyon yayınlarıvasıtasıyla milyonlarca insana ulasmaktadır. Buna ilaveten, internet ve bilgisayar teknolojilerindeki gelismeler, yeni çogaltma teknikleri ortaya çıkarmıs ve müzik eserlerininkopyalanması her zamankinden daha kolay hale gelmistir. Tüm bu gelismeler müzik eserlerinin dünya çapında birçok insana ulasmasını sagladıgı gibi aynı zamanda bu eserler üzerindeki hakların ihlal edilmesi riskini de arttırmaktadır. Bu açıklamalar çerçevesinde müzik eserleri üzerindeki hakların ve bu hakların koruma yolları ile koruma kapsamının belirlenmesi günümüzde büyük önem tasımaktadır.
Klasik Dönem Roma Hukukunda ortaklık sözleşmesi

Modern hukukta kullanılan pek çok kavram ve kurumun çıkış noktasmın Roma Hukuku olduğu yadsınamaz bir gerçektir. Günümüzdeki ortaklık ilişkileri de Roma Hukukunun derin etkilerinin görülmekte olduğu alanlardan biridir. Günümüzde, birden çok kişinin ortak ve meşru bir amaca ulaşmak için mal veya emeklerini birleştirmeyi yükümlendikleri bir sözleşme olarak tanımlanan ortaklık sözleşmesinin bu tanımının, büyük oranda Roma Hukukundaki ortaklıkların taşıdığı unsurları kapsayan bir tanım olması, modern hukuk ile Roma Hukuku arasında bu alandaki etkileşimi ortaya koymaktadır. Bu çalışmada ele alman konu, üç bölüm halinde incelenmektedir. Birinci bölümde, Roma Hukukunda societas kavramı ile ortaklık ilişkisinin Roma Hukukundaki tarihi gelişimine ve farklı türdeki ortaklıklara ilişkin değerlendirmeler yer almaktadır. İkinci bölümde, ortaklığın unsurları, ortakların birbirleriyle ve üçüncü kişilerle olan ilişkilerinde uygulanan kurallar ele alınmakta ve elden geldiğince Roma Hukukundaki bu unsur ve kuralların modern hukuku ne derecede etkilediği ortaya konmaktadır. Üçüncü ve son bölümde ise, ortaklık ilişkisinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda açılan dava olan actio pro socio ile ortaklığın sona ermesine ilişkin kurallara değinilmektedir. v
İslam Hukukunda akitlerin feshi ve hukuki sonuçları

Tezimizde İslam hukukunun muamelatla alakalı konuları arasında önemli yeri olan akitlerin feshedilme ilke ve esasları ele alınmıştır. Tez konumuz yalnızca borçlar hukuku alanına dahil olan akitlerin feshiyle sınırlı bulunmamakta, nikah akdi dahil olmak üzere füru-i fıkıh kaynaklarında konu edilen bütün akitleri ilgilendirmektedir. Konu ele alınırken belli bir fıkıh mezhebi esas alınmamış, çoğunlukla dört mezhebin yaklaşımları aktarılarak ve gerek duyuldukça başka mezhep ve müçtehitlerin görüşlerine de temas edilerek, fesih işleminin İslam hukukundaki yeri bütüncül bir şekilde ortaya konulmaya çalışılmıştır. Tezimiz giriş ve sonuç dışında üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde öncelikle tez konusuna hazırlık amacıyla tasarruf, hukuki işlem ve akit kavramları tanımlanıp akitle ilgili temel hususlara temas edildikten sonra feshin kavramsal çerçevesi çizilmiştir. Bu doğrultuda feshin tanımı yapılmış, benzer kavramlarla ilişkisi tahlil edilmiş ve fesih türleri incelenmiştir. Bu bölümde ayrıca İslam hukukunda feshin meşruiyetinin dayandığı delil ve ilkeler incelenmiş, bu münasebetle feshin şer'i hükmü, meşruiyetinin şartları ve meşru oluşuna engel görülen haller üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde İslam hukukuna göre fesih hakkı doğuran sebepler tafsilatlı bir şekilde ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise füru-i fıkıh eserlerinde ele alınan akitler kendi içerisinde tasnif edilerek feshe elverişlilik açısından incelenmiştir. Tezimizde netice itibariyle İslam hukukunda tek taraflı feshin meşruiyetinin akdin bağlayıcı yapıda olmamasının veya bağlayıcılık vasfını yitirmesinin bir sonucu olduğu, bağlayıcı yapıdaki akitlerin üç fıkhi ilkeden -karşılıklı rızanın gerekliliği, zararın önlenmesi ve giderilmesi, şer'i kurallara aykırı olmama ilkelerinden- birine aykırılık içerdiği durumlarda veya bu ilkelerin gerektirdiği hallerde bağlayıcılık vasfını taşımamış sayıldıkları ve ilgili tarafça feshedilebilir kabul edildikleri tespit edilmiştir.
Noter senetlerinde sahtelik

192 tezin turkçe özeti Noterler adalet hizmetlerine yardımcı olan kamu görevlileridir. Noterlerin belgelendirdikleri hukuki işlemler resmi sayılır ve usul hukukunda kesin delil olarak kabul edilir. Noter senetlerinin kesin delil kuvveti sahteliklerinin ispatlanması yoluyla kaldırılabilir. Noter senetlerinin sahtelik iddiasıyla kuvvetten düşürülebilecek bölümleri, noterin kendi gözlemleriyle tespit ettiği ve tutanağa yazdığı kısımlardır. Sahtelik fiilleri noterlerin haksız fiil işlemesi demektir ve hukuki s sorumluluklarını doğurur. Buna ek olarak sahtecilik fiilleri ammenin itimadı aleyhine cürümlerden sayılır ve cezai sorumluluğa yol açar. Sahtelik iddiası defi veya bağımsız bir dava olarak ileri sürülebilir ve her türlü delille ispatlanabilir. Noter senetlerinin sahte olduğuna hükmedilmesi halinde senet iptal edilir ve delil olarak kullanılamaz. İcra tetkik mercii önünde, adi senetlere karşı sahtelik iddiasında bulunulabilir fakat icra tetkik merciinin kararı kesin hüküm oluşturmaz. Sahtecilik fiilleri senedinye ceza mahkemesinde kamu davası açılabilir. Aynı zamanda hukuk mahkemesinde sahtelik davasının derdest olması durumunda, tahkikatın geri olduğu mahkeme, diğer mahkemenin incelemesini beklemeli ve verilecek hükme göre kararım oluşturmalıdır.
İcra ve İflas Kanunu'na muhalefet ve dolandırıcılık suçları bakımından, sosyo-ekonomik gelişmişlik düzeyi ile ekonomik suç ilişkisinin incelenmesi üzerine bir çalışma; 1997-2007 Türkiye örneği

Bu çalışmada öncelikle ekonomik suç kavramı ve kapsamına değinilmiş olup, belli başlı ekonomik suç türleri incelenmiştir. Ekonomik suç tarihi; dünya geneli, Osmanlı Devleti ve Türkiye Cumhuriyeti boyutları çerçevesinde ele alınmıştır. Ülkemizdeki durumunu ve boyutunu incelemek için İcra ve İflas Kanunu'na muhalefet ve dolandırıcılık suçları örneklem olarak alınmıştır. Her iki suç türünde hüküm giymiş kişiler; cinsiyet, yaş, eğitim durumu, icra edilen meslek ve medeni durumları gibi özellikleriyle, suçu işledikleri bölge ve il bazında, nüfus ve sosyo-ekonomik gelişmişlik düzeyleri bakımından incelenmiştir. Sonuç olarak her iki suç türünde de bölgeler bazında ilk sırada Marmara Bölgesi yer alırken, son iki sırada Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi yer almaktadır. İller bazında ise ilk sıralarda İstanbul, Ankara, İzmir gibi gelişmiş iller yer almaktadır. İller ve bölgelerin hükümlü oranları ile sosyo-ekonomik gelişmişlik düzeyleri karşılaştırıldığında ise sonuç olarak coğrafi bölgelerde sosyo-ekonomik gelişmişlik düzeyi ve hükümlü oranları arasında doğru orantılı bir ilişki olduğu ortaya çıkmıştır.
Hükumet sistemlerinin tarihsel gelişimleri ışığında Türkiye için anayasal önermeler

Araştırma, gelişmiş devletlerin anayasal uygulamalarında temelde ortak yönler bulunduğu ve bu temellerin kuvvetler ayrılığı ilkesine dayandığı hipotezi üzerine kurulmuştur. İncelemenin multidisipliner boyutu ve genişliği nedeniyle, konular kuvvetler ayrılığı kavramı perspektifinden sınırlandırılarak incelenmiştir. Çalışmanın hukuk ve tarih bilim alanına ilişkin olması nedeniyle, her iki bilim alanının arşiv kayıtları, resmi belgeleri, genel eserleri, monografileri ve bilimsel makalelerinden yararlanılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde, Türkiye'nin anayasacılık tarihini incelemek suretiyle demokrasi kültürünün ve kuvvetler ayrılığının temelleri tespit edilmiştir. İkinci bölümde, devlet, demokrasi, hükumet sistemleri ve kuvvetler ayrılığı kavramlarının tarihsel gelişimleri ve mevcut kapsamları saptanmıştır. Aynı bölümde kuvvetlerin birbirleri ile olan çok değişkenli ilişkilerinin ortaya çıkardığı hükumet sistemlerinin, modern devletlerdeki görünümleri belirlenmiştir. Üçüncü bölümde, modern ve gelişmiş kabul edilen emsal nitelikteki beş devletin anayasal uygulamaları ele alınarak, demokrasi ve kuvvetler ayrılığı yönlerinden öne çıkan noktaları ortaya koyulmuştur. Bu suretle anılan devletlerin, uyguladıkları hükumet sistemlerinin, gelişmişlikleri üzerindeki etkisi, önemi ve değeri belirlenmeye çalışılmıştır. Dördüncü bölümde, Türk Anayasasının temel yapısı üzerinden gelişmiş beş devletin anayasaları karşılaştırılarak faydalı görülen modellerin bir projeksiyonu çıkarılmıştır. Öz olarak ifade etmek gerekirse, Türkiye'nin demokrasi ve temel haklar standartlarını yükseltmeye ve kuvvetler ayrılığını güçlendirmeye yönelik olarak, bu yönlerdeki anayasal eksikliklerine odaklanan çeşitli öneriler getirilmeye çalışılmıştır.
Alan adının tanıtma vasıtalarından doğan haklara aykırı kullanımı

'Alan Adının Tanıtma Vasıtalarından Doğan Haklara Aykırı Kullanımı' isimli yüksek lisans tez çalışmamda yeni bir kavram olan alan adlarının tescili ve kullanılması nedeni ile meydana gelen hak ihlalleri ve hukuki ihtilaflar ile ihtilafların çözüm yolları incelendi. Alan adı son dönemlerde birçok ihtilafa konu olmaktadır. Ancak henüz yasal bir düzenlemeye konu olmaması nedeni ile ihtilafın çözümünde uygulanacak kurallar konusunda bir boşluk bulunmaktadır. Alan adına uygulanacak olan hukuk kuralının tespiti için öncelikle kavram olarak alan adı açıklanıp, özellikler ve unsurları üzerinde durulmuş, alan adının hukuki nitelemesi benzer kavramlarla karşılaştırılarak yapılmıştır. Marka, ticaret unvanı gibi işletmenin gayri maddi unsurları arasında yer alan ve ayırt edici niteliğe sahip olan alan adı tescilinde dünya genelinde önce gelen önce alır esası geçerlidir. Ancak tesciller her zaman iyi niyetli yapılmadığı için bu durum uygulamada sıkıntıya yol açmaktadır. Alan adı akılda tutulmasının daha kolay olması açısından genellikle marka, isim v. b tanıtma vasıtaları arasından seçilmektedir. Ancak her zaman gerçek hak sahibi tarafından tescil yapılmamakta bazen de kazanç elde etmek amacı ile alan adı tescili yapılabilmektedir. İşte bu gibi durumlarda tescili yapılan alan adına konu olan markanın, ismin v. b sahibi ile alan adı tescili yapan kişi arasında ihtilaf meydana gelmektedir. Uygulamada en sık rastlanılan durum Domain Grabbing olarak ifade edilen ve tanınmış kişilere ait markaların ya da ismin alan adı olarak tescil edildiği ve tescili yapılan alan adının daha sonra gerçek hak sahibine yüksek bedel karşılığında satılmak istendiği durumdur. Bu şekilde, kötü niyetli alan adı tescili nedeni ile markaya ya da isme tecavüzün söz konusu olduğu ya da haksız rekabetin meydana çıktığı durumlarda genel hükümlere göre ihtilafın çözümü yoluna gidilir. Dünya genelinde alan adı tescilinde tek yetkili kuruluş olan ICANN uyuşmazlıkların çözümü için tahkime benzeyen bir uygumla benimsemiştir. Türkiye'de ise alan adı tescilinin neden olduğu hukuka aykırı durumlar genellikle marka, isim ve haksız rekabeti düzenleyen hükümlere göre çözülmektedir. Tez çalışmamda yukarıda ifade edilen başlıklar altında konu örneklerle incelenmiş ve açıklanmaya çalışılmıştır.
Hizmet kusurundan kaynaklanan sorumluluk

Bu tezin konusu, hizmet kusurundan kaynaklanan sorumluluktur, dolayısıyla, diğer sorumluluk hallerini kapsamamaktadır. İdarenin yürütmekle görevli olduğu bir hizmetin kuruluşunda, düzenlenişinde veya işleyişindeki bozukluk veya aksaklık olarak tanımlanan hizmet kusuru, hizmetin kötü işlemesi, geç işlemesi veya hiç işlememesi hallerinde ortaya çıkmakta ve idarenin tazmin yükümlülüğünün doğmasına yol açmaktadır. Hizmet kusuru bağlamında ele alınacak konular, iki bölümde anlatılmıştır. İlk bölümde hizmet kusurunun tanımı, nitelikleri, sorumluluğun koşulları ve sorumluluğu ortadan kaldıran veya azaltan durumlar anlatılmıştır. Hizmet kusurunun belirlenmesine ilişkin özel durumların anlatıldığı ikinci bölümde ise idarenin hukuka aykırı işlemlerinin hangi durumlarda hizmet kusuru olarak kabul edildiği, basit ve ağır kusur ayrımı, kamu görevlisinin kişisel kusurunun hizmet kusuru oluşturup oluşturmadığı konular incelenmiştir. İncelemenin sonucunda, hizmet kusurunun dayanakları yönünden açık mevzuat hükümlerinin yokluğu dolayısıyla, genellikle içtihatla belirlenmekte olduğunu, fakat içtihatlarda ise istikrarlı bir birlik olmadığını tespit ettik. Hizmet kusurundan kaynaklanan sorumluluk her somut olayda farklılık göstermekteyken, çoğu zaman benzer olaylar karşısında da, aynı yargı düzeni içinde verilen kararlar benzer sonuçlara bağlanmamaktadır. İdare aygıtının hukuka aykırılığı yargı yerlerince tespit edilmiş işlem ve eylemlerini, sonuçlarına katlanmak pahasına devam ettirmekteki ısrarları gözününe alındığında İdareyi tazminat ödemeye mahkum eden yargı kararlarının, idareye bir davranış kalıbı sunamadığı anlaşılmıştır.
Türk İş Hukukunda sendikal ayrımcılık, önlenmesi ve yaptırımı

İşçi sınıfının ortaya çıkarak önem kazanmaya başladığı dönemde olduğu gibi günümüzde de çoğu işveren, sendikal örgütlenmeye sıcak bakmamakta ve sendikaları işyerlerindeki otoritelerine müdahale eden kurumlar olarak görmektedirler. Bu nedenle işçilerin sahip olduğu bireysel sendika özgürlüğü, en çok işverenler tarafından ihlal edilmektedir. İşverenlerin sendikal ayrımcılık teşkil eden uygulamaları karşısında işçilere; toplu iş yavaşlatma, verim düşürme ve benzeri direnişlerde bulunma hakları hukuk sistemimizde tanınmamıştır. İşte bu durum, sendikal ayrımcılığa karşı sağlanması gereken güvencenin önemini arttırmaktadır. Söz konusu güvencenin etkinliğinden bahsedilebilmesi için, bu güvence öncelikle bireysel sendika özgürlüğünü tüm boyutları ile kapsamalıdır. Bundan başka, güvenceye aykırı hareket eden işverenin karşılaşacağı yaptırımların caydırıcı nitelik taşıması da gerekmektedir. Son olarak, işçilerin kendilerine tanınmış bu güvenceden yararlanmaları yasal düzenlemelerle zorlaştırılmamalıdır. Bu çerçevede, Sendikalar Kanunu'nun ilgili düzenlemeleri incelendiğinde, öngörülen güvencelerin etkin nitelik taşıdıklarını söylemek mümkün olmamaktadır. Zira Sendikalar Kanunu'nun 31. maddesinde, sendikal nedenlerle işe almama hukuki yaptırıma bağlanmamış ve aynı maddede bireysel sendika özgürlüğü tüm boyutları ile koruma altına alınmamıştır. Bunlar dışında, iş güvencesi kapsamındaki bir işçi, işe iade davası sonunda eski işine geri dönmek istemediği takdirde yaptırımdan yoksun kalmaktadır. Benzer şekilde, Sendikalar Kanunu'nun 29. maddesinde sendika yöneticileri için öngörülen güvence de hukuki yaptırıma bağlanmamıştır. İşyeri sendika temsilciliğine ilişkin güvencenin, diğer sendikalı işçilere sağlanan güvenceden farklı olmayışı da isabet taşımamaktadır. Bireysel sendika özgürlüğünün tam anlamıyla korunabilmesi ve de işverenlerin sendikal nedenlerle gerçekleştirdikleri ayrımcı uygulamalar karşısında işçilerin mağdur olmaması için, belirtilen bu aksaklıkların yasa değişiklikleri ile giderilmesi gerekmektedir.