turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Aile öngörülemezliği ve ebeveynleşmenin üniversite öğrencilerinin depresyon düzeyleri, öfke tarzları ve obsesif inanışları üzerindeki etkilerinin incelenmesi

Aile öngörülemezliği, ailenin davranışlarında ve düzenleyici sistemlerinde tutarsızlık olarak tanımlanmaktadır. Ebeveynleşme ise ebeveyn ve çocuk arasında gerçekleşen bir tür rol değişimi olarak tanımlanmaktadır. Aile öngörülemezliği ve ebeveynleşmenin birçok psikopatoloji bakımından risk faktörü olduğuna işaret edilmiştir. Bu tez çalışmasında aile öngörülemezliği ve ebeveynleşmenin, bir takım psikolojik sorunlarla ilişkilerinin Türk örnekleminde değerlendirilmesi hedeflenmiştir. Bu hedef doğrultusunda iki çalışma gerçekleştirilmiştir. İlk aşamada Geçmişe Dönük Aile Öngörülemezliği Ölçeği Türk alan yazınına kazandırılmıştır. İkinci aşamada ise aile öngörülemezliği ve ebeveynleşme ile depresyon, öfke ve obsesif inanışların ilişkisi incelenmiştir. Birinci çalışma kapsamında GDAÖÖ'nün Türkçeye uyarlama çalışması yürütülmüş; geçerlik-güvenirlik çalışmaları yapılmıştır. İlk çalışmanın örneklemi Hacettepe Üniversitesi'nde öğrenim gören 284 kişiden (144 kadın, 140 erkek) oluşmaktadır. Ölçeğin faktör yapısı açımlayıcı faktör analiziyle incelenmiş, özgün halindeki altı faktörlü yapısı korunmuş ve güvenirlik analizleri yapılmıştır. GDAÖÖ alt boyutlarının tümünün ilk çalışmada cinsiyet ve SED'e göre farklılaşmadığı saptanmış ve birleşen geçerliği bulguları tüm grup üzerinden elde edilmiştir. Ölçeğin birleşen geçerliğinin değerlendirilmesi için SCL-90-R puanları psikolojik iyilik hali göstergesi olarak alınmıştır. Ölçeğin faktör yapısının özgün haliyle benzeştiği, geçerlik-güvenirlik düzeylerinin yeterli olduğu ve Türkiye'de kullanımının uygun olduğu saptanmıştır. İkinci aşamada aile öngörülemezliği ve ebeveynleşmenin depresyon, öfke, obsesif inanış biçimleri ve obsesif kompulsif belirtiler ile ilişkileri incelenmiştir. İkinci çalışmanın örneklemi Hacettepe Üniversitesi'nde öğrenim gören 371 kişiden (191 kadın, 180 erkek) oluşmaktadır. Aile öngörülemezliğinin ve ebeveynleşmenin alt boyutlarının çalışmada ele alınan bozuklukları yordama gücü regresyon analizleriyle değerlendirilmiştir. Sonuçlar kadınlarda aile öngörülemezliği ve ebeveynleşmenin bahsi geçen tüm bozukluklar üzerinde etkili olduğuna işaret etmiştir. Erkek grubunda ise aile öngörülemezliği ve ebeveynleşmenin depresyon, obsesif inanışlar ve obsesif kompulsif belirtiler üzerinde etkili olduğu; öfke üzerinde ise yalnızca ebeveynleşmenin etkili olduğu görülmüştür. Algılanan Yarar/Uyum boyutunun kadınlarda hiçbir bozukluk üzerinde etkili olmadığı; erkeklerde ise depresyon üzerinde koruyucu etki yaptığı görülmüştür. Elde edilen bulgular birlikte değerlendirildiğinde Aile Öngörülemezliği ve Ebeveynleşmenin Türk kültüründe de bir takım bozukluklarla ilişkili olduğu gösterilmiştir.
Üniversite öğrencilerinde aşka ilişkin tutumlar, kişilik özellikleri ile bağlanma stilleri arasındaki ilişkilerin cinsiyet ve mevcut ilişki durumu bağlamında incelenmesi

Aşk insanlığın varoluşundan bu yana, kişilerin hayatlarının en önemli parçalarından biridir. Romantik ilişkilerde yaşanan zorluk ve problemlerin kişinin hayatındaki işlevselliğini etkilediği düşünüldüğünde incelenmesi gereken bir olgu olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı, kişilerin romantik ilişkileri yaşayış biçimleri ile kişilik özellikleri ve yetişkin bağlanma türlerini inceleyerek aralarındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda yapılan çalışmaya, 119'u kadın, 116'sı erkek olmak üzere toplamda 235 üniversite öğrencisi katılmıştır. Veri toplamak amacıyla katılımcılara, Kişisel Bilgi Formu, Aşka İlişkin Tutumlar Ölçeği, Beş Faktör Kişilik Envateri ve Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri uygulanmıştır. Hipotezlerin test edilmesi ve araştırma sorularının yanıtlanması amacıyla t test analizi ve korelasyon analizleri yapılmıştır. Elde edilen bulgular; kadın katılımcıların duygusal dengesizlik kişilik ve kayıtsız bağlanma alt boyutlarında erkeklere göre daha yüksek puan aldıkları yönündedir. Erkek katılımcılar ise oyun gibi aşk ve özgeci aşkta kadın katılımcılara kıyasla anlamlı ölçüde daha yüksek puan elde etmişlerdir. İlişkisi olan katılımcıların, ilişkisi olmayan katılımcılara kıyasla tutkulu aşk, arkadaşça aşk ve özgeci aşk boyutlarında anlamlı ölçüde daha yüksek puanlar elde ettikleri görülmüştür. Korelasyon sonuçlarına göre; tutkulu aşkın duygusal dengesizlik ve kayıtsız bağlanma ile arasında negatif ilişki bulunurken; sahiplenici aşk ile duygusal dengesizlik ve saplantılı bağlanma arasında pozitif bir ilişki bulunmuştur. Uyumluluk kişilik alt boyutunun oyun gibi aşk ile arasında negatif bir ilişki görülürken; mantıklı aşk ve arkadaşça aşk arasında pozitif bir ilişki vardır. Ancak arkadaşça aşkın duygusal dengesizlik ve kayıtsız bağlanma ile arasındaki ilişki negatiftir. Mantıklı aşkın sorumluluk alt boyutuyla arasındaki ilişki pozitif olurken, duygusal dengesizlik ile arasındaki ilişki negatiftir. Özgeci aşkın hiçbir kişilik ve bağlanma boyutlarıyla anlamlı bir ilişkisi bulunmamıştır. Ayrıca, kayıtsız bağlanmanın dışa dönüklük ile negatif bir ilişkisi bulunurken; duygusal dengesizlik ile arasında pozitif bir ilişkisi olduğu bulunmuştur. Saplantılı bağlanmanın hiçbir kişilik boyutuyla ilişkisi yoktur. Çalışmanın sonuçları literatürdeki ilgili bulgular bağlamında tartışılmıştır.
Eğitim bilimleri fakültesi öğrencilerinin duygusal zekalarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi

Bu çalışmada üniversite öğrencilerinin duygusal zekaları ile stresle başa çıkma tutumları arasındaki ilişki incelenmiştir. Üniversite öğrencilerinin duygusal zekalarının; yaşa, cinsiyete, bölüme, sınıf düzeyine ve ailenin aylık ortalama gelirine göre farklılaşıp farklılaşmadığı araştırılmıştır. İlişkisel tarama modelinde olan araştırmanın çalışma grubunu Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi'nde öğrenim gören 388 (282 kadın, 106 erkek) üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Çalışmada bireylerin; duygusal zeka puanlarını belirlemek için Duygusal Zeka Ölçeği, stresle başa çıkma tutumlarını belirlemek için Stresle Başa Çıkma Tutumları Envanteri ve katılımcılara ilişkin kişisel bilgileri elde etmek için araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS programında çözümlenmiştir. Öncelikle Duygusal Zeka Ölçeği ve Stresle Başa Çıkma Tutumları Envanteri'nden alınan puanlara ilişkin betimsel istatistiklere yer verilmiştir. Araştırmada öğrencilerin duygusal zeka puanları ile cinsiyetleri ve yaşları arasındaki farkın anlamlı olup olmadığını test etmek amacıyla ilişkisiz örneklemler için t-testi; duygusal zeka puanları ile bölümleri, sınıf düzeyleri ve ailenin aylık ortalama gelir düzeyleri arasındaki farkın anlamlı olup olmadığını test etmek amacıyla ise tek faktörlü varyans analizi kullanılmıştır. Duygusal zeka ile stresle başa çıkma tutumları arasındaki ilişkinin anlamlı olup olmadığını belirlemek için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı ve Spearman Brown Sıra Farkları Korelasyon Katsayısı tekniğinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda duygusal zeka ölçeği toplam puanları ile stresle başa çıkma alt ölçeklerinden aktif planlama, dış yardım arama, kabul-bilişsel yeniden yapılanma puanları arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki; kaçma-soyutlama ve kaçma-soyutlama alt ölçekleri ile negatif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Stresle başa çıkma alt ölçeklerinden dine sığınma puanları ile duygusal zeka ölçeği toplam puanlarıı arasında ise anlamlı bir ilişkiye rastlanamamıştır. Ayrıca araştırmaya katılanların cinsiyetlerine göre, duygusal zeka ölçeği toplam puanları ve duygusal zeka alt ölçek puanları incelendiğinde, kadınlar ile erkekler arasında kadınlar lehine anlamlı bir fark varken; yaşa, bölüme, sınıf düzeyine ve ailenin aylık ortalama gelir düzeyine göre gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır.
Güzel sanatlar eğitimi veren yükseköğretim kurumlarında temel sanat eğitimi/temel tasarım dersine ilişkin öğretim elemanı ve öğrenci görüşlerinin değerlendirilmesi

Araştırmada Güzel Sanatlar Fakülteleri ve Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Resim alanında Temel Sanat Eğitimi/Temel Tasarım dersini yürüten öğretim elemanları ve öğrencilerin derse ilişkin görüşleri değerlendirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu Güzel Sanatlar Fakülteleri ve Eğitim Fakültelerinde bu dersi yürüten 23 öğretim elemanı ve 210 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmaya ait nitel veriler Fakültelerin web sayfaları, dokümanlar ve öğretim elemanlarıyla yapılan görüşmeler sonucunda elde edilmiştir. Araştırmaya ait nicel veriler ise anket yoluyla elde edilmiştir. Nicel verilerin analizinde frekans, yüzde, t-testi ve anlamlık düzeyinden yararlanılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi. 05 olarak kabul edilmiştir. Araştırma sonuçlarından ve önerilerinden bazıları şöyledir;1)Mevcut literatürden hareketle temel tasarımın ilke ve elemanları konusunda kavram birliğinin olmadığı görülmüştür.2)Öğretim elemanlarının benzer içeriklerle derslerini yürüttükleri anlaşılmıştır.3)Öğrencilerin öğretim elemanlarına oranla ders süresince verilen teorik bilgileri yetersiz buldukları görülmüştür. Dersin teorik ve uygulama sürelerinin eşit tutularak, uygulamaları karşılayan teorik konular vurgulanmalıdır.4)Öğrencilerde özgün ifade gücünün geliştirilmesi amacıyla teknik serbest bırakılarak konuya ilişkin kavramlar kazandırılmalıdır.5)Dersin işlenişinde seçilen uygulamalar farklı sanat alanlarının özellikleri dikkate alınarak düzenlenmelidir.
Üniversite öğrencilerinin aleksitimi düzeylerinin, otomatik düşünce sıklığı ve belirti yorumlama düzeyleri ile ilişkisinin değerlendirilmesi

Araştırma üniversite öğrencilerinin aleksitimi düzeylerinin, otomatik düşünce sıklığı ve belirti yorumlama düzeyleri ile ilişkisinin değerlendirilmesi amacı ile tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın örnekleminini 2018- 2019 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde bir üniversitede öğrenim gören Hemşirelik Fakültesi dördüncü sınıf, Tıp Fakültesi altıncı sınıf ve Sağlık Meslek Yüksekokulu ikinci sınıf öğrenciler oluşturmuş ve her bir okul için 100 öğrenci olmak üzere toplam 300 öğrenci ile çalışma yürütülmüştür. Çalışmanın verileri ''Veri Toplama Formu'', ''Toronto Aleksitimi Ölçeği 20 (TAÖ-20)'', ''Otomatik Düşünceler Ölçeği ''ve ''Belirti Yorumlama Ölçeği '' kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, IBM SPSS versiyon 24.0 programı, sayı ve yüzde, ortalama standart sapma değerleri, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Pearson Korelasyon Testi analizi ve Kolmogorov-Smirnov Uyum İyiliği Testi analizleri yapılmıştır. Tüm öğrencilerin aleksitimi düzeylerinin puan ortalamasının 46,85 9, 42 ve Hemşirelik Fakültesi öğrencilerinin aleksitimi puan ortalamasının 46 ,09 9,45; Tıp Fakültesi öğrencilerinin aleksiti puan ortalamasının 45,04 9, 10 ve Sağlık Meslek Yüksekokulu öğrencilerinin aleksitimi puan ortalamasının 49,42 9, 25 olduğu saptanmıştır. Öğrencilerin Toronto Aleksitimi Ölçeği 20 ve Otomatik Düşünceler Ölçeğinden aldıkları puanlar arasında istatistiksel olarak anlamlı, pozitif yönde, kuvvetli bir ilişki saptanmıştır (r=0.654, p<0.001). Öğrencilerin Toronto Aleksitimi Ölçeği 20 ve Belirti Yorumlama Ölçeği alt boyutu olan Ruhsal Atıf düzeylerinden aldıkları puanlar arasında istatiksel olarak anlamlı, pozitif yönde, orta derecede kuvvetli bir ilişki saptanmıştır (r=0,426, p<0.001). Sonuç olarak aleksitimi düzeyleri yüksek olan öğrencilerin diğer öğrencilere göre olumsuz otomatik düşünce sıklıklarının daha fazla olduğu ve yaşadıkları bedensel belirtilere daha fazla ruhsal atıfta bulundukları saptanmıştır.
Umut, algılanan stres ve baş etme tutumlarının psikolojik belirtilerdeki yordayıcı rolünün incelenmesi

Umut, kişinin olumsuz hayat deneyimleri karşısında tampon görevi gören psikolojik bir güç, koruyucu bir faktör ve bilişsel motivasyonel bir yapı olarak tanımlanmıştır (Valle, Huebner ve Suldo, 2006). Umut eksikliğinin depresyon ve öz yıkım gibi birçok olumsuz psikolojik durumla ilişkisi olduğu yapılan araştırmalarda belirtilmektedir (Yıldız, 2016). Bu çalışmanın amacı ise stresle ilişkili psikolojik belirtilerde umut ve baş etme tutumlarının rolünü incelemektir. Çalışmaya farklı üniversitelerden, çeşitli bölümlerde eğitime devam eden 18-25 yaş aralığında 320 kadın ve 275'i erkek olmak üzere 595 gönüllü katılımcı dahil olmuştur. Katılımcılardan Demografik Bilgi Formu, Sürekli Umut Ölçeği, Pozitif ve Negatif Duygu Ölçeği, Baş Etme Tutumları Ölçeği'nin kısa formu, Beck Anksiyete Envanteri, Beck Depresyon Envanteri, Algılanan Stres Ölçeği'nin 10 maddeden oluşan formu ile Psikolojik İyi Oluş Ölçeği kullanılarak veri toplanmıştır. Araştırma sonuçları, artan umut düzeyi ile stresle baş etme tutumlarından kendine güvenli ve iyimser yaklaşımın kullanılmasının, algılanan stres düzeyinin azalması ile psikolojik iyilik halinin artmasının ilişkili olduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca algılanan stres karşısında çaresiz yaklaşımın kullanılmasının, kendine güvenli yaklaşımın kullanılmamasının ve de düşük umut düzeyinin negatif duyguyu, depresyon ve kaygı belirtilerini yordadığı gözlenmiştir. Bulgular alanyazındaki çalışmalarla birlikte yorumlanmış; çalışmanın güçlü yanlarına ve gelecekte yapılabilecek çalışmalarda kullanılabilecek önerilere yer verilmiştir.
Beden eğitimi ve spor yüksekokulunda öğrenim gören öğrencilerin girişimcilik özellikleri ile iletişim yeterlilikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Araştırma kapsamında girişimcilik ve iletişim yeterlilikleri arasındaki ilişki ele alınmıştır. Araştırmanın örneklemini Bartın Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulunda bölümlerinde eğitimini sürdüren 402 kişiden oluşan öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, 'Üniversite Öğrencileri için Girişimcilik Ölçeği' ve 'İletişim Yeterlilik Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler bağımsız t Testi ve Fark ANOVA analizleri yapılmıştır, veriler SPSS 21.0 programı yardımıyla yapılmış ve yorumlanmıştır. Yapılan analizler neticesinde katılımcıların girişimcilik düzeyleri ile iletişim düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif yönlü ve kuvvetli bir ilişki belirlenmiştir. Yapılan fark testleri sonucunda ise katılımcıların yalnızca girişimcilik düzeylerinde annelerinin mesleğine göre farklılık tespit edilmiş ve annesi özel sektör çalışanlarının girişimcilik düzeyleri, annesi ev hanımı ve kamu çalışanı olan katılımcılara göre girişimcilik düzeylerinin daha yüksek olduğu belirlenmiştir.
İzmir ilindeki üniversite öğrencilerinin başarısına etki eden faktörler ile öğrencilerin yaşamına ait sorunlarına ilişkin bir kamuoyu araştırması

Bu tezde adından da anlaşılacağı üzere İzmir ilindeki üniversitelerde okuyan öğrencilerin başarısına etki eden faktörler ile öğrencilerin üniversite yaşamına ilişkin sorunları belirlemek amacıyla üniversite öğrencileri üzerinde yapılan araştırmaya bağlı olarak öğrencilerin karşılaştıkları sorunlar, basanlarını etkileyen faktörler ve ülke sorunlarına ilişkin bakış açılan incelenmiştir. Çalışmada tabakalı - aşamalı örnekleme yöntemi kullanılması öngörülmüştür. Araştırmada Ege ve Dokuz Eylül Üniversiteleri tabaka olarak belirlenmiş, örnekleme birimi olarak belirlenen öğrencilere dört aşamada ulaşılmıştır. Aşamalarda ise ölçümle orantılı olasılıklı örnekleme ve basit rasgele örnekleme yöntemleri birlikte kullanılmıştır. Ayrıca araştırmada olasılıklı örnekleme yöntemi kullanılması, örneklemin alındığı kitle ile ilgili çıkarsamaların da yapılabilmesini sağlamıştır. Çalışmada Doğrusal Olasılıklı Model anket yolu ile elde edilen verilere uygulanarak başarıyı etkileyen değişkenler. öğrencinin ailesinin uyumlu olup olmaması, cinsiyeti, ailesinin gelir düzeyi ve öğrencinin kaldığı yer olarak saptanmıştır. Ayrıca anketlerden elde edilen sonuçlar frekans dağılım tabloları, grafikler, ve yüzdelerle açıklanmış ve bu sonuçlar elde edilen doğrusal olasılıklı modele bağlı olarak yorumlanmıştır.
Sosyal bilgi inşasına dayalı sanal öğrenme çevrelerinin öğrenci başarısı ve tutumlarına etkisi

Doktora Tezi Sosyal Bilgi İnşasına Dayalı Sanal Öğrenme Çevrelerinin Öğrenci Başarısı ve Tutumlarına Etkisi Bünyamin ATICI Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı Mart 2004, Sayfa: XII + 217 Bu araştırmanın amacı, sosyal bilgi inşasına dayalı sanal öğrenme çevrelerinin öğrenci başarısı ve tutumlarına etkisini belirlemektir. Bu açıdan, 'Gelişim ve Öğrenme' dersi kapsamında, sosyal bilgi inşasına dayalı sanal ile geleneksel öğrenme çevreleri arasında, temel farklılıkların olup olmadığının belirlenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmaya, 2002- 2003 öğretim yılı güz döneminde Fırat Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi, ikinci sınıf programında yer alan 'Gelişim ve Öğrenme' dersini alan öğrenciler katılmıştır. Deneysel olarak planlanan bu araştırma için, iki deney ve bir kontrol grubu olmak üzere, her birinde 24'er öğrenci olan üç grup oluşturulmuştur. Araştırma, öntest-sontest ve deney-kontrol grubu desenine uygun olarak planlanmıştır. Deney- 1 grubu 'sosyal bilgi inşasına dayalı sanal', deney- 2 grubu hem 'sosyal bilgi inşasına dayalı sanal' hem de 'geleneksel', kontrol grubu ise sadece 'geleneksel' öğrenme çevrelerinde bulunmuştur. Araştırma sonucu elde edilen bulgulardan bazıları şunlardır; deney- 1 ve deney- 2 gruplarında elde edilen, son test başarı ortalaması ile kontrol grubundaki son test başarı ortalaması arasında, anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Deney- 1 ve deney- 2 gruplarında elde edilen kavrama düzeyi son test basan ortalaması ile kontrol grubundaki kavrama düzeyi son test basan ortalaması arasında, anlamlı bir farklılık belirlenmiştir. Grupların erişi puanlan ortalamaları açısından, farklılaşmadıkları gözlenmiştir. Bu araştırma kapsamında geliştirilmiş olan sosyal bilgi inşasına dayalı sanal öğrenme çevresinin, öğrenmeye etkisi ve katkısı olumlu bulunmuştur. Araştırma verilerinden yola çıkarak, öğrencilerin bilgiyi özgürce ve kolaylıkla, ama disiplin ve amaç ile birlikte keşfetmelerinin amaçlanması gerektiği önerisinde bulunabilinir. Ayrıca, bu çevrenin etkiliğinin belirlenmesine ilişkin edebiyat, sosyoloji, tarih, felsefe vb. alanlarda da çalışmalar yapılmasının yararlı olacağı söylenebilir.
Üniversite öğrencilerinde algılanan ebeveynlik biçimleri, erken dönem uyumsuz şemaları, benlik kurguları, ayrılma-bireyleşme ve duygu düzenleme güçlüğünün psikolojik belirtilerle ilişkisi

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin algılanan ebeveynlik biçimleri, erken dönem uyumsuz şemaları, benlik kurguları, ayrılma bireyleşme problemleri ve duygu düzenleme güçlüklerinin psikolojik belirtilerle ilişkisi incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini, Türkiye'nin her bölgesinden öğrenimine devam etmekte olan üniversite öğrencileri oluşturmuştur. Bu çalışmanın iki temel amacı doğrultusunda, ilk olarak, Türkiye'de yaşayan üniversite öğrencilerinde benlik kurgularının, ayrılma bireyleşme sorunlarının, erken dönem uyumsuz şemaların, ebeveynden algılanan ebeveynlik biçimlerinin ve duygu düzenleme güçlüğünün betimleyici incelemelerine yönelik bulgulara yer verilmiş, bu bulgular önerilen kuramlar çerçevesinde tartışılmıştır. İkinci olarak da bu değişkenlerin psikolojik belirtilerle ilişkisi araştırılmıştır. Bunun için iki model oluşturulmuştur. En son olarak da psikolojik belirtileri, algılanan ebeveynlik, erken dönem uyumsuz şema alanları, benlik kurguları, ayrılma bireyleşme, duygu düzenleme güçlüğünün yordama gücü araştırılmıştır. Bu araştırmanın sonuçları Kağıtçıbaşı'nın üçlü benlik yapısı ve Aile Değişim Kuramı'nı destekler niteliktedir. Benlik kurgusu betimleyici analizleri doğrultusunda özerk-ilişkisel benliğin en sık görülen benlik kurgusu olduğu, bunu ilişkisel benlik ve özerk benliğin takip ettiği bulunmuştur. Ayrılma bireyleşme sorunu ile ilgili yapılan analizlere göre erkekler ve ailedeki küçük çocuklar daha fazla ayrılma bireyleşme sorunu yaşamaktadırlar. Birinci model sonuçlarına göre psikolojik belirtilerle hiçbir benlik kurgusunun ne anne modelinde ne de baba modelinde yordamadığı bulunmuştur. Çalışmanın ikinci modelinde hem anneden hem de babadan algılanan olumsuz ebeveynlik biçimi ile psikolojik belirtiler arasındaki ilişkinin tümüyle özerk ve özerk-ilişkisel benlik, erken dönem uyumsuz şemalar, duygu düzenleme güçlüğü ve ayrılma bireyleşme problemi tarafından açıklandığı görülmüştür. Fakat ilişkisel benlikte durumun farklı olduğu görülmüştür. Bu modeller ve sonuçları tartışılmıştır. Son olarak algılanan ebeveynlik biçimlerinden kötümser/endişeli ve cezalandırıcı anne ile aşırı koruyucu, koşullu/başarı odaklı, küçümseyici ve kötümser/endişeli baba puanlarının, erken dönem uyumsuz şema alanlarında zedelenmiş otonomi ve kopukluk şema alanlarının psikolojik belirti düzeyini anlamlı ve pozitif yönde, özerk benliğin psikolojik belirti düzeyini anlamlı ve negatif yönde yordadığı, ayrılma bireyleşme puanının psikolojik belirti düzeyini önemli bir oranda yordadığı ve duygu düzenleme güçlüğünde olumsuz duygular karşısında hedefe yönelik davranışları sürdürme güçlüğü, duygusal tepkilerin belirgin olmaması ve duygusal stratejilerin kısıtlı kullanımı puanlarının psikolojik belirti düzeyi puanını anlamlı ve pozitif yönde yordadıkları görülmüştür.
Öğretmen adaylarının problem çözme becerileri ile eleştirel düşünme eğilimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi: Ahi Evran Üniversitesi örneği

Bu araştırmanın amacı öğretmen adaylarının problem çözme becerileri ile eleştirel düşünme eğilimlerinin bazı değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediğini belirlemek ve problem çözme becerileri ile eleştirel düşünme eğilimleri arasındaki ilişki ortaya çıkarmaktır. Değişkenler ise cinsiyet, mezun olunan lise türü, liseden mezun oldukları alan, öğrenim görülen bölüm, öğrenim şekli, genel not ortalaması, anne-babanın eğitim durumları, barınılan yer ve ailenin sosyo-ekonomik durumudur. Araştırma tarama türü betimsel bir araştırmadır. Araştırmanın evrenini 2013- 2014 akademik yılına Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Türkçe Öğretmenliği, Fen Bilgisi Öğretmenliği, Sınıf Öğretmenliği, Okul Öncesi Öğretmenliği, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği ve İlköğretim Matematik Öğretmenliği bölümlerinde öğrenim gören toplam 415 son sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu', orijinali Facione, Facione ve Giancarlo (1992) tarafından geliştirilen ve Kökdemir (2003) tarafından Türkçe'ye uyarlanan California Eleştirel Düşünme Eğilimi Ölçeği ve Heppner ve Peterson (1982) tarafından geliştirilen ve Şahin vd. (1993) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Problem Çözme Envanteri kullanılmıştır. Uygulamada elde edilen nicel veriler bilgisayar ortamında SPSS programına aktarılmış ve verilerin kontrolleri sağlandıktan sonra kayıp değerlere ortalamayı değiştirmeyecek şekilde değer atanmıştır ve veriler SPPS 17.0 istatistik paket programı aracılığıyla çözümlenmiştirAraştırma sonucunda Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesinde öğrenim gören son sınıf öğrencilerinin eleştirel düşünme düzeyleri ile problem çözme becerileri arasında pozitif yönde, (r=.215) düşük seviyede p<0. 0005 düzeyinde anlamlı bir ilişkinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Eleştirel düşünme düzeyleri genel olarak yüksek olup cinsiyete, mezun oldukları lise türüne, liseden mezun oldukları alana, başarı durumlarına, anne-babanın eğitim durumuna, ailenin sosyo-ekonomik durumuna ve barınılan yere göre anlamlı bir farklılık göstermemiştir. Buna karşılık öğretmen adaylarının okudukları bölümler ve öğrenim türleri ile eleştirel düşünme düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Öğretmen adaylarının problem çözme becerileri genel olarak yüksek düzeydedir. Problem çözme becerileri ile cinsiyet, mezun oldukları lise türü, liseden mezun oldukları alan, başarı durumları, öğrenim türleri, anne-babanın eğitim durumu, ailenin sosyo-ekonomik durumu ve barınılan yer arasında anlamlı bir farklılık görülmezken, okudukları bölümün problem çözme becerilerini etkilediği sonucuna ulaşılmıştır.