turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İnce Memed, Abay Yolu, Ötgen Künler romanları örneğinde Türkiye Türkçesi, Kazak Türkçesi ve Özbek Türkçesinde karşılaştırmalı çekimli fiiller

Bu çalışmada yazıldıkları memleketlerin ve dönemlerin klasikleri arasına girmiş olan İnce Memed, Abay Yolu ve Ötken Künler romanlarından alınan örneklerle Oğuz grubu Türk yazı dillerinden Türkiye Türkçesi, Kıpçak grubu Türk yazı dillerinden Kazak Türkçesi ve Karluk grubu Türk yazı dillerinden Özbek Türkçesindeki çekimli fiillerin karşılaştırılması hedeflenmiştir. Çalışma dört ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde sırasıyla Türkiye Türkleri ve Türkiye Türkçesi, Özbek Türkleri ve Özbek Türkçesi, Kazak Türkleri ve Kazak Türkçesi hakkında bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde İnce Memed'in yazarı Yaşar Kemal, Abay Yolu romanının yazarı Muhtar Avezov, Ötgen Künler romanının yazarı Abdulla Kadiri tanıtıldıktan sonra bu romanların özetleri verilmiş ve Türk, Kazak ve Özbek edebiyatındaki önemleri üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde yerli ve yabancı Türkologların ve dilbilimcilerin yaptıkları fiil tanımları, Türkçede zaman, görünüş, kip ve kiplik kavramları irdelenmiştir. Dördüncü bölüm iki alt başlığa ayrılmıştır. Birinci başlık altında basit çekimlere ikinci başlık altında birleşik çekimlere yer verilmiştir. Tarihsel süreç içerisinde kip eklerinin Eski Türkçeden günümüz Kazak, Özbek ve Türkiye Türkçelerine nasıl intikal ettiği üzerinde durulmuştur.
Ahmet Mithat Efendi'nin II. Meşrutiyet Dönemi Tercüman-ı Hakikat Gazetesindeki yazıları ve bu yazılarının değerlendirilmesi (22 Eylül 1908 - 13 Aralık 1908)

Bu çalışmada, Türk yazın hayatına önemli katkılarda bulunmuş ve birçok edebi türde eser kaleme almış olan Ahmet Mithat Efendi'nin, II. Meşrutiyet sonrasında Tercüman-ı Hakikat gazetesinde, Arap alfabesi ile yazılmış olan kırk yedi makalesinin Latin alfabesine çevirisi yapılmıştır. Çevirisi yapılan makaleler, içeriklerine göre belirlenen başlıklar altında tasnif edilmiş ve makaleleri için ayrı ayrı tanıtım ve değerlendirme yazısı kaleme alınmıştır. Bu çalışma, 22 Eylül 1908 - 13 Aralık 1908 tarihleri arasındaki makaleleri kapsamaktadır. Tanzimat Dönemi ile başlayan yenileşme hareketlerinin edebiyat alanındaki en önemli temsilcilerinden biri olan Ahmet Mithat Efendi, sadece bir yazar olarak değil; döneminin siyasi, sosyal ve ekonomik durumunu iyi tahlil edebilmesi yönüyle de tarihimizin önemli münevverlerinden birisi olmuştur. Osmanlı gazeteciliğinin gelişmesine önemli katkılarda bulunmuş olmanın yanında, gazetelerde kaleme aldığı yazılarla halkın sosyoekonomik ve sosyokültürel durumu, dil, din, politika, devlet yönetimi, idarecilik ve askerlik gibi birçok alanda fikir beyan etmiştir. Sonuç olarak, Ahmet Mithat Efendi'nin bu yazılarında, birçok konuya ve farklı disiplin alanına değinmesinin, bir öğretmen ve gazeteci yaklaşımıyla halkı eğitme ve bilgilendirme amaçlarını taşıdığı görülmektedir. Bunun yanında, Ahmet Mithat Efendi'nin bu yazılarının, Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucu kadrolarının gençlik dönemlerine denk gelmesi dolaysıyla, Cumhuriyetin ve inkılapların fikri alt yapısına da katkıda bulunmuş olabileceği düşünülmektedir. Ahmet Mithat Efendi'nin gazete yazılarını dışarıda bırakarak onun hakkında genel bir tasvirde bulunmak, bu portrenin eksik kalmasına sebep olacaktır. Bu çalışmanın, Ahmet Mithat Efendi hakkında bundan sonra yapılacak olan çalışmalara katkı sağlayacağı umulmaktadır.
Şükür bagşı uzun hikayesi

Nurmırat Sarıhanov'un Türkmen Türkçesiyle yazılmış Şükür Bagşıisimli hikayesinde, sorunların savaş yapılmadan da çözülebileceği ve bu yolda sanat ve edebiyatın toplum hayatı üzerindeki etkileri vurgulanmaktadır. Anılan hikayede verilmek istenen mesajlar incelendiğinde, yıllar önceyazılmasına rağmen bu hikayenin günümüzde karşılaştığımız sorunlara ışık tutabileceği görülmektedir. Bu çalışmada, Türkmen Türkçesiyle yazılmış Şükür Bagşı isimli hikayeincelenmektedir. İlk bölümde, eserin yazarı Nurmırat Sarıhanov'un hayatı ve eserleri hakkında bilgi verilmektedir. Daha sonra, anılan hikayeözetlenmektedir. Kiril alfabesiyle yazılmış olan bu hikaye latin alfabesineaktarılmaktadır. Bunun yanı sıra, aktarılan metin Türkiye Türkçesineçevrilmektedir. Son olarak, metinde geçen kelimeler alfabetik sıraya dizilerek metnin biçim birimlik dizini oluşturulmaktadır.
17. yüzyılda yapılmış Mensur Şehname Tercümesi

Eser, stanbul Üniversitesi Merkez kütüphanesi 6131 demirbas numarasıyla kayıtlıdır. Üç cilt halinde ve tamamı 1778 varaktır. Ayrıca eserde minyatürlere yer verilmis, her sayfası 25 satır olarak düzenlenmistir. Üzerinde çalısılan 1. cildin boyu 39, eni 24.5, kalınlıgı 7 .5cm'dir. Eser Hicri 1187, Miladi 1773 yılında tamamlanmıstır. Kelime kelime bir tercümedegildir. Tez yazmanın 380 a-408b varaklarını kapsamaktadır. Bu tezi hazırlamaktaki amaç Sehname'nin bu mensur tercümesini tanıtmaktır. Bu çalısma giris, metin ve sözlük olmak üzere üç bölümden olusmaktadır. Giris kısmında Firdevsi, Sehname, Sehname çevirileri ve üzerinde çalısılan yazmayla ilgili bilgiler verilmektedir. Metin kısmında sayfa ve satır numaraları belirtilmis, günümüz noktalama isaretlerinegöre düzenlenmis ve gerekli kısımlarda paragraflar yapılmıstır. Böylece eserdenfaydalanılması daha kolay hale getirilmek istenmistir. Sözlük bölümünde eserin söz varlıgını gösteren bir indeks hazırlanmıs; eserdeki kelime vebirlesik sekillerin metindeki anlamları verilmeye çalısılmıstır.
Aşık Cinasİ'nin hayatı, sanatı ve şiirleri

Türk milletinin tarihi ile yaşıt olan Türk aşıklık geleneği, Türk dili, edebiyatı, kültürü ve sanatının en temel unsurlarından biridir. Türk milletinin var olduğu her mekan ve devirde sürekliliğini devam ettiren bu geleneğin günümüzde de önemli temsilcileri vardır. Bunlardan biri de Aşık Cinasi 'dir. Bu çalışmada Aşık Cinasi'nin hayatı, sanatı ve şiirleri ele alınmıştır. Çalışma girişten sonra beş bölümden meydana gelmektedir. Giriş kısmında Ozan-Baksı geleneğinin devamı niteliğindeki aşık tarzı şiir geleneğinin tarihi ve temsilcileri hakkında bilgi verildi. Birinci bölümde aşığın hayatı ve yakın çevresi ele alınarak doğum yeri ve tarihi; adı, soyadı, mahlası; eşi ve çocukları; çocukluğu, tahsili, meslek hayatı incelendi. Aşık Cinasi'nin şiirini ve sanatını oluşturan halk edebiyatı kaynaklarının ele alındığı ikinci bölümde, Türk ahlak kaideleri, din, vatan ve millet sevgisi gibi değerler üzerinde duruldu. Üçüncü bölümde şiirlerinin muhtevasını oluşturan tabiat, sevgi unsurları, sosyal ve siyasi meseleler, milli, manevi ve ahlaki değerler gibi konular işlendi. Dördüncü bölümde şiirlerinin kuruluş, şekil ve sanatkarlık özellikleri tespit edilmeye, Türkçeyi kullanma gücü gösterilmeye çalışıldı. Beşinci bölümde aşığın yayımlanan ve yayımlanmayan şiirlerine, hece sayılarına göre tasnif edilerek yer verildi. Kaynakça kısmında ise çalışmada faydalanılan eserler alfabetik sırayla gösterildi.
Menemen yöresi geçiş dönemi adetleri

Geçiş dönemleri 20. yüzyılın başlarından itibaren yurt içinde ve yurt dışında bilimsel olarak üzerinde araştırmalar yapılan önemli bir konudur. Yapılan araştırmalar, geçiş dönemlerinin 'doğum, evlenme ve ölüm' olmak üzere insan hayatının üç önemli evresini ele aldığını göstermektedir. Bu üç önemli evre kendi içerisinde birçok inancı, sözlü kültür ürününü, adeti ve uygulamayı barındırmaktadır. Nesilden nesile aktarılarak günümüze kadar varlığını koruyabilmiş olan bu adet ve uygulamaların neler olduğu ve yüzyıllar içerisinde hangi değişimlere uğradıkları, üzerinde durulması gereken bir konudur. Bunların bilinmesi, Türk dünyasının binlerce yıllık kültürel yapısının tanıtılması ve kendi değerlerimize olan farkındalığımızın artması açısından büyük önem taşımaktadır. Çalışmamızda İzmir iline bağlı Menemen ilçesindeki yöre halkının geçiş dönemi adetleri ele alınmıştır. Geçiş dönemi adetlerinin, yörenin kültürel değerleri çerçevesinde ne şekilde uyguladıkları; kuşaktan kuşağa ne gibi değişimlerle aktarıldıkları ve eski dönemlerde uygulanmış ancak günümüzde devam ettirilmeyen adetlerin neler olduğu ortaya konulmaya çalışılmıştır. Menemen yöresinde geçiş dönemi adetlerine bağlı yapılan uygulamaların, toplumun geneli tarafından kabul görülenle benzerlikleri ve varsa farklılıkları belirtilmiştir. Bunun yanı sıra kentleşme, teknolojik gelişmeler, göçler gibi sosyokültürel etkenlerin yörede uygulanan adetlere olan etkileri de ele alınmıştır. Ayrıca geçiş dönemlerine ait inanma ve uygulamaların eski Türk inançlarıyla benzerlikleri ortaya konmuştur.
Orhan Pamuk'un romanlarında ikilemeler

Bu çalışmada, Orhan Pamuk'un Cevdet Bey ve Oğulları, Sessiz Ev, Beyaz Kale, Kara Kitap, Yeni Hayat, Benim Adım Kırmızı, Kar, Masumiyet Müzesi, Kafamda Bir Tuhaflık ve Kırmızı Saçlı Kadın adlı romanlarında geçen ikilemeler konu edilmiştir. Çalışmanın amacı, Orhan Pamuk'un romanlarından elde edilen ikilemelerle ikileme konusunu yapı, anlam ve alınma sözcükler bakımından sınıflandırmaktır. Çalışma; giriş, inceleme ve sonuç bölümlerinden oluşmaktadır. Giriş bölümünde Orhan Pamuk'un hayatı ve romancılığı hakkında bilgi verilmiş, araştırmacıların ikileme ile ilgili yapmış oldukları çalışmalara değinilmiştir. İnceleme bölümünde ikilemeler; yapı, anlam ve alınma sözcük bakımından ele alınmıştır. İlk olarak ikilemeyi oluşturan sözcüklerin aldığı ekler belirlenmiştir. Ardından ikilemeyi oluşturan sözcükler arasındaki anlam ilişkisi tespit edilmiştir. Sonraki bölümde Arapça, Farsça, İngilizce, Fransızca, Yunanca, Almanca ve İtalyanca kökenli ikilemelere yer verilmiştir. Sonuç bölümünde, ikilemelerle ilgili elde edilen veriler hakkında yorumlarda bulunulmuştur.
Atasözlerinde sosyal hayat

Milletler yaşadıkları yerler ve şartlar itibariyle çevrelerine uygun davranma durumundadır. Çevrelerine uygun faaliyetlerde bulunan insanlar, yine doğa koşullarına uygun giyinmek durumunda kalmışlardır. Yani yaşamlarının şekillenmesinde doğanın etkisi büyük olmuştur. Doğanın yanı sıra inanışlar da toplumun yaşayış tarzını belirlemede önemli unsurlardandır. İnanışlarına uygun giysiler giymişler ve yedikleri şeylerin de inanışlarına ters düşmemelerine dikkat etmiştirler. Tüm bu unsurlar, milletlerin kullandıkları dile de doğrudan etki etmiştir. Bu dillerde ilişki içinde olduğu nesnelere ad vermişler, ihtiyaç duydukları kelimeleri kullanmışlardır. Her millet, karşılaştıkları çeşitli durumları anlatabilmek ve söyleyiş güzelliği sağlayabilmek için, diğer sözlerden farklı ve çoğu kez ahenkli, anlatımı kuvvetli sözler kullanır. Bu sözler, her dilde kullanılan atasözleridir. Atasözleri; halkın çeşitli olaylar karşısında farklı tecrübeleri sonucu söyledikleri sözlerden oluşmuş ve halka mal olmuş, içinde birçok anlamı barındıran, kalıplaşmış, kısa ve öz ifadelerdir. Bir milletin kültürünü yansıttığı için söz varlığının en önemli ögesidir. Atasözleri milletlerin bilinçaltının en açık yansımalarının görüldüğü, milletlerin karakter yapısının en sade ve açık şekilde ortaya konduğu sözlü edebiyat ürünleridir. Atasözlerinde geçen her motif, o milletin sosyal ve kültürel yapısının derin bir yansımasıdır. Bu çalışmada Türklerin sosyal hayatlarına yönelik unsurlar ortaya konmuş ve bu unsurlar açıklanarak atasözlerinin Türklerin sosyal hayatını ve yapısını ne ölçüde yansıttığının tespit edilmesi amaçlanmaktadır.
Sakarya ili Ferizli ve Söğütlü ilçeleri ağzı

SAÜ. Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tez Özeti ı Tezin Başlığı: Sakarya İli Söğütlü Ve Ferizli İlçeleri Ağzı Tezin Yazan: Cihat KUÇUKASLAN Danışman: Prof. Dr. Zikri TURAN Kabul Tarihi: 13 Ekim 2005 Sayfa Sayısı: VE + 203 Ana Bilim Dalı: Türk Dili ve Edebiyatı Bilim Dalı: Yeni Türk Dili Yapılan bu çalışmada Sakarya' nm Ferizli ve Söğütlü ilçeleri ve bu ilçelere bağlı köylerdeki ağız farklılıkları incelenmeye çalışıldı. Bu yöredeki ağzın, yazı dili ile arasındaki farkla birlikte kendi içindeki değişik konuşmalar da tespit edildi. Alan araştırması yapılırken Ferizli ve Söğütlü' nün bütün köyleri gezilip bu köylerdeki hane sayısı ve bu hanelerde yaşayanların nüfus tabakaları tespit edildi. Bu tespitten sonra derleme yapmak için yöredeki nüfus içerisinde çoğunluğu oluşturan Balkan Muhacirleri ve ikinci sırada gelen Manav adı verilen yerli halkın oluşturduğu köylere gidildi. Bu merkezlerde yapılan konuşmalar ses cihazına kaydedilip bilgisayar ortamına aktarıldı. Bilgisayar ortamındaki konuşmalar daha sonra transkripsiyonlu metin haline getirildi. Bu konuşmalar metin haline getirilirken anlaşılmayan kelimeler üç nokta işareti ile belirtildi. Bu metinler aynı zamanda yörenin birçok özelliğini gözler önüne sermektedir.
Buddhacarıta

Buddhacarita Buda'nın yaşamının anlatıldığı Hint şair Aşvaghosha tarafından Sanskritçe yazılan destandır. Bu destan daha sonra Çin ve Tibet dillerine bu dillerden de Eski Uygur lehçesine çevrilmiştir. Eski Uygur lehçesinde Buddhacarita adlı esere ait iki nüsha bulunmaktadır. Bu nüshalardan bir tanesi Radloff tarafından USp. içerisinde neşredilen iki varak, diğeri ise Berlin Bilimler Akademisinde korunan blok basmalardır. Bizim üzerinde çalıştığımız eser, Berlin Bilimler Akademisinde korunmakta olan 19 adet blok basma üzerinedir. Tez, altı bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde eser, yazar, eserin nüshaları ve eser üzerine yapılan çalışmalar tanıtılmıştır. Metin bölümünde Eski Uygur lehçesinden çeviri yazı aktarımı yapılmış ve Türkiye lehçesine aktarılmıştır. Ardından Sanskritçe ve Çince asılları metne konularak Türkçe tercümesi de eklenmiştir. Dizin bölümünde metinde geçen kelimeler alfabetik sıraya göre dizilmiş ve kelimelerin geçtiği satırlar gösterilmiştir. Çalışmanın sonuna da eserin tıpkıbasımı konulmuştur.
Manisalı Camii'nin Vamık u Azra Mesnevisi

Jüri Doç. Dr. Metin AKKUŞ Doç. Dr. Turgut KARABEY Doç. Dr. Mehmet ATALAY Camii 16. yüzyılda yaşamış bir şairdir. Manisa'nın Saruhan ilçesinde doğduğu kaydedilmiştir. Doğum ve ölüm tarihi tespit edilemeyen şair Vamık u Azra isimli oldukça hacimli olan bu mesneviyi Kanuni Sultan Süleyman adına telif etmiştir. Mesnevinin tespit edilebilen tek nüshası Süleymaniye Kütüphanesinde kayıtlıdır. Kim tarafından ve ne zaman istinsah edildiği belli değildir. Ancak, Sultan Mahmud'un özel kütüphanesine alt eserlerden olması nispeten nüshanın güvenilirliği için kayda değerdir. Vamık u Azra, beşeri aşkı konu edinmiş bir mesnevidir. Konu, Yunan Edebiyatı kaynaklıdır, fakat Vamık ve Azra'nın Yunan Mitolojisinde orijinal isimlerinin ne olduğu henüz tespit edilmiş değildir. Edebiyatımıza da Fars edebiyatı kanalıyla girmiş, Camii'nin güçlü kalemiyle tamamen yerli bir hüviyete bürünmüştür. Diğer klasik mesnevilerde olduğu gibi üst zümreye mensup iki insanın apansız bir şekilde birbirlerine karşı hissettikleri aşk; sabır, mücadele ve sadakat gibi erdemlerle takviye edilmiş ve öykü iki seven insanın kavuşup evlenmesiyle son bulmuştur. Ana hatları itibariyle üç bölümden oluşan bu tez çalışmasında şaire dair biyograf problemler ele alındı, Vamık u Azra mesnevisi edebiyat tarihi açısından değerlendirildi ve modern bir eleştiri yöntemi olan öyküleme metoduyla incelendi. Transkribe edilen orijinal metin sadeleştirilmek suretiyle daha faydalı hale getirilmeye çalışıldı.
Sezai Karakoç ve Ece Ayhan şiirlerinde özgürlük sorunu

Türk edebiyatında 1950'li yılların öne çıkan şiir anlayışı İkinci Yeni şairlerinden Sezai Karakoç ve Ece Ayhan şiirlerinde Varoluşçuluk akımı açısından 'özgürlük sorunu' nun değerlendirildiği çalışmamızda, bireyleşme sürecinin şiire yansımalarını değerlendirdik. 'Kapalı şiir' olarak eleştirilen İkinci Yeni'nin ben'in edimlerine kayıtsız kalınmadığını gördüğümüz şiirlerde, Varoluşçu düşüncenin Türk şiirine bulunduğu etkilere değinerek Sezai Karakoç ve Ece Ayhan şiirinde ele alınış şeklini inceledik. Farklı üslup ve temaların bulunmasına rağmen varoluş görüngülerinin yer aldığı görüldü. Varoluş kaygısı nedeniyle özgürlüğün bir soruna dönüştüğü ve bireyin öz arayışının özgürlük ve hiçlik bağlamında kuşatılmışlık hissine sebep olduğu görülür. Çalışmada varoluş görüngüleri iki ana bölüm halinde değerlendirildi ve özgürlük sorununun açığa çıkışı farklı temalar ile örneklendirilerek bireyleşme süreci açıklandı.
Risaletu'n-nushiyye, Mantıku't-tayr ve Garib-name mesnevilerinin tasavvuf açısından incelenmesi

1307, 1317 ve 1330'da yazılmış mesneviler olan Risaletü'n-nushiyye, Mantıku't-tayr ve Garib-name, Anadolu'da gelişen Türk tasavvuf edebiyatının 14. yüzyılın ilk yarısındaki durumunu ortaya koymaları açısından dikkat çekicidir. Bu tezle söz konusu üç eser tasavvufi özellikleri açısından incelenmiştir. Öncelikle dönemin durumu, bu dönemi etkileyen tasavvufi yapı ve yazarlar ele alındı. Teze konu olan eserler ve şairleri anlatıldı. Sonra tasavvufi açıdan ele aldığımız bu eserlerin konu gruplamaları exel tablosunda yapıldı. Eserlerin incelemeleri ayrı bölümlerde gösterildi. Son bölümde ise eserler konuların işlenişine göre karşılaştırıldı. Sonuç olarak eserlerin hacimleri nisbetinde aynı konulara değindiği görüldü. Risaletü'n-nushiyye ağırlıkla ahlaki konuları ele almış; Mantıku't-tayr kulun tasavvufi yolculuğunu hikayelerle anlatmış; Garib-name ise tasavvufu sistemli ve kapsamlı şekilde açıklanmıştır.
Türk milli eğitiminin genel amaçları bağlamında Ömer Seyfettin'in eserlerindeki çocuk imgesi

Bu çalısma, Ömer Seyfettin'in eserlerinde çocuk imgesini tespit edip, Türk Milli Eğitimi'nin genel amaçları bağlamında incelemeyi amaçlamıstır. Bu amaçla, çalısmada Ömer Seyfettin'in çocuk ve çocuk eğitimi hususundaki fikirlerine açıklıkkazandıran eserleri ile kahramanı on sekiz yasından küçük çocuklardan olusanhikayeleri ele alınmıstır. Yapılan çalısmada Ömer Seyfettin'in çocuğa bakıs açısı, çocuğa yüklediği misyon ve çocuk eğitimi konularındaki düsünceleri tespit edilmistir. Ömer Seyfettin'in eserlerindeki çocuk imgesi, Türk Milli Eğitimi'nin genel amaçları bağlamında incelenmistir
Celal-zade Salih Çelebi / Leyla vü Mecnun

YÜKSEK LİSANS TEZİ CELAL-ZADE SALİH ÇELEBİ LEYLA VÜ MECNUN Rıfat KÜTÜK Leyla vü Mecnun Hikayesi, mesnevi edebiyatımızın en çok kullandığı konulardan biridir. Biz bu çalışmamızda Celal-zade Salih Çelebi'nin 1554 yılında iranlı şair Hatifi'nin naklini esas kabul ederek yazdığı Leyla vü Mecnun Mesnevisi'ni ele aldık. Salih'in eseri tasavvufi ve allegorik bir mahiyet taşımamakla beraber oldukça lirikdir. Eserin Türkiye kütüphanelerinde ancak iki yazma nüshasını tespit edebildik. Bu çalışma tespit edilen iki yazma nüshadan hareketle yapılmış bir edisyon kritik ve inceleme çalışmasıdır. Çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır; Salih Çelebi, Leyla vü Mecnun/İnceleme ve Transkripsiyonlu Metin. Eser üzerinde yapılan inceleme; biçim, muhteva ve dil özelliklerini içermektedir. İnceleme bölümünde ayrıca ayet ve hadis iktibasları ele alınmış, metnin kuruluşu ile ilgili açıklamalar sunulmuş, nüshalar tanıtılmış ve bölüm başlıkları verilmiştir. Transkripsiyonlu Metin'in ardından Sonuç ve Kaynaklar bölümü gelmekte, Açıklamalı Şahıs Adlan, Yer Adları indeksleri ile çalışma neticelenmektedir.
Edviye-i Müfrede: Metin indeks sözlük dil incelemesi

14. asırda İshak Bin Murad tarafından yazılan Edviye-i Müfrede, bilinen ilk Türkçe tıp eseridir. Bu eserde 77 varak içinde yaklaşık 30.000 kelime bulunmaktadır. Eser dört bölümden oluşmuştur. İlk bölümü bitkiler, yiyecekler, içeceklerin anlatıldığı bölümdür. İkinci bölüm hastalıklar ve bu hastalıklara faydalı olacak ilaçların anlatıldığı bölümdür. Üçüncü bölümde yaşlıların hastalıkları ve tedavileri anlatılmıştır. Son bölümde ise bitki, hastalık, insan azaları ve madenlerin Türkçe, Arapça ve Farsça karşılıkları olan bir sözlük verilmiştir. Çalışmamızda üç ana bölüm vardır. Birinci bölümde, Latin harfleriyle metin vardır. İkinci bölümde dizin ve sözlük vardır. Üçüncü bölümde dil incelemesi vardır. Bu bölümde imla bilgisi, ses bilgisi ve şekil bilgisi vardır. Bu bölümde dilbilgisel bir çalışma yaptık. Ve bu bölümde metindeki kelime ve ekleri inceledik.
Özbek destanlarında kadın motifi

'Özbek Destanlarında Kadın Motifi' adlı tezde genel olarak Özbek destanlarında anlatmaya bağlı metin türlerinin yapı unsurlarından biri olan kişiler bağlamında önemli bir rol üstlenen kadın kahramanlar üzerinde durulmuştur. Özbek destanlarındaki kadının ailedeki yeri, toplumsal olarak üstlenmiş olduğu konumu, işlevi tespit edilmeye çalışılmıştır. Tez, giriş bölümü ile birlikte toplam üç kısımdan oluşmaktadır. Giriş kısmında antropolojik yöntem esas alınarak Türk kültüründe ve Özbek destanlarında yer alan kahramanlardan hareketle kadının aile, yönetim ve savaşçı kimliği hakkında genel bilgi verilmiştir. Birinci bölümde Özbek destanlarından hareketle ailede çok önemli bir yer teşkil eden kadının anne kimliği, annenin çocuklarından ayrılışı, annenin aklı, şefkati, sevgisi, anneye saygı konuları işlenmiştir. Bunların yanında üvey anne ile evlatlık ilişkileri ve sütannelik üzerinde de durulmuştur. Kadının evlilik kurumunda eş olarak üstlendiği rolü, aşık olması, evliliği, evlilik çeşitleri, kız isteme, nişan, çeyiz ve düğün merasimleri, çocuksuzluk, hamile kalma, doğum, ad koyma, kız kardeş, abla, nine, hala, teyze, yenge, gelin, torun gibi görevleri incelenmiştir. Özbek destanlarına göre kadının toplumdaki rolleri ve işlevleri de yine birinci bölümün ikinci başlığı altında işlenmiştir. Yönetici olması, savaşması, yardımcı özelliği, rakip olması, toplumun kadına genel olarak bakışı gibi konular incelenmiştir. Kadınların toplumsal iş bölümündeki görevleri, meslekleri, kadına şiddet, kadının iftira atması ya da iftiraya uğraması, bilgeliği, misafirperverlik, namus, kıskançlık, dul kalması, eğitimi, hayvansever olması, giyim ve ziynet eşyaları, kadınların atasözlerinde yer bulması, kadınla ilgili efsaneler, destanlardaki peri ve cadılar konuları üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde incelemiş olduğumuz Özbek destanlarının özetleri verilmiştir. Sonuç kısmında ise yapılan çalışmalarla alakalı genel bir değerlendirme yapılmıştır. Tezde modern dipnot tekniği kullanılmış, faydalanılan kaynaklar Kaynakça'da gösterilmiştir.
Nev'İzade Ata'İ, Hada'iku'l-Haka'ik fİ Tekmileti'ş-Şaka'ik(Özcan, 1989: 486-623),

Taşköprüzade İsamüddin Ahmed'in Arapça kaleme aldığı Şaka'ik-i Nu'inaniye isimli eser, klasik Türk edebiyatı alanında önemli şahsiyetler hakkında bilgi sahibi olabileceğimiz önemli bir kaynaktır. Önemli şahsiyetler hakkında bilgi alabilmek icin bakılabilecek ilk kaynakların tezkireler ve tarihler olduğu bilinmektedir. Şaka'ik-i Nu'inaniye, içerisinde yer verilen şahıslar hakkında biyografik bilgiler bulundurması özelligi ile bu grupta yer almış ve birçok kişinin ilgisini çekmeyi de başarmıştır. Zaman içerisinde eserin birçok zeyl ve tercümesi yapılmıştır. Kaynak eser özelligi bulunan Şaka'ik-i Nu'inaniye'ye yapılan tercümeler de en az eserin aslı kadar önemli bir kaynak olmuştur. Hatta esere yapılan tercümeler eserde verilen biyografik bilgilerin genişletilmesini sağlamış ve eserin önemini daha da artırmıştır. Bu çalışmada Klasik Türk Edebiyatı'nda biyografi geleneğinden, Şaka'ik-i Nu'inaniye ve zeyillerinden bahsedilmiştir. Nev'izade Atai'nin hayatı, eserleri ve edebi kişiligi hakkında bilgi verilmiştir. Eser içerisinde incelenen bölümde (Özcan, 1989: 486 -623) 203 kişi hakkında bilgi sunulmuştur. Kişiler hakkında bilgilerin verildiği bölümde ismi zikredilen şahsiyetler mesleklerine, ilgilendikleri ilimlere ve görev yaptıkları medreselere göre tasnif edilmiştir. Bu kişilerin inceledikleri ve üzerinde çalıştıkları eserlerden de bahsedilmiştir. Bu bölümde, önce eser verenlerden ardından da şerh, haşiye, tefsir ve tercüme alanında eser veren kişilerden söz edilmiştir. Son olarak şairlik potansiyeli olanlar ve şiir yazanlar sıralanmıştır. Tez metni içerisinde ismi sık geçen eserler hakkında da bilgi verilmiştir. Memleketlerine göre sınıflandırılan bu kişilerin kimlerden ders aldığı liste şeklinde sunulmuştur. Bunun yanında eğitim veren kişilerin bir kısmı hakkında biyografik bilgiler yer almıştır. 203 kişinin unvanları, ölüm tarihleri ve çalıştığı medreseler tablo şeklinde verilmiştir. Bununla birlikte metin içerisinde geçen şiirler, şairlerin divanındakilerle karşılaştırılmıştır. Farklılıklar ve değişiklikler karşılaştırmalı olarak sunulmuştur. Metin içindeki ilginç olaylar, günümüz Türkçesi ile aktarılmıştır. Nev'izade Atai, Hada'iku'l-Haka'ik Fi Tekmileti'ş-Şaka'ik (Özcan, 1989: 486 -623) metni, transkripsiyonla sunulmuştur.