turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk Vergi Hukukunda kanuni temsilcilerin sorumluluğu

Sosyal Devlet anlayışının önem kazandığı günümüzde, devletlerin toplumlara sunduğu kamu hizmetleri artmış ve çeşitlenmiştir. Bu artış ve çeşitlenmeye bağlı olarak kamu harcamaları da çeşit ve miktar olarak artmıştır. Kamu harcamalarının artmasıyla bu harcamaların en büyük finans kaynağı olan vergi gelirleri de her geçen gün daha da önem kazanmaktadır. Devletler vergi gelirlerini kendilerine aktaracak olan, vergi mükelleflerinin vergisel ödevlerinin tam, eksiksiz ve zamanında yerine getirilmesi hususunda bir takım önlemler almaktadırlar. Ayrıca vergi mükellefleri vergisel ödevlerinin tam, eksiksiz ve zamanında yerine getirilmesini istemektedirler. Ancak mükellefler vergisel ödevlerini yerine getirirken, hukuki veya maddi anlamda engellerle karşılaşabilmektedirler. Bu gibi hallerde vergi mükellefleri işlem kurmak iradesini açıklama yetkisini bir başka şahsa verebilirler. Böylelikle vergisel ödevler kanuni temsilcilere aktarılmaktadır. Çalışmamızda, kapsamları ve koşulları bakımından farklılıklar gösteren Vergi Usul Kanunu ile Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanunlarla düzenlenen kanuni temsilcilerin vergisel sorumluluğu irdelenmeye çalışılmıştır. 06.06. 2008 tarihinde 6183 sayılı kanunda yapılan değişiklikler ve eklemelerde birlikte irdelenmiştir.
Türk İş Hukukunda asgari süreli iş sözleşmesi

Özel hukuk sözleşmelerine hakim olan sözleşme serbestisi ilkesi gereği, tarafların diledikleri şekilde iş sözleşmesi tesis edebilmesi mümkündür. Bu sözleşmelerin geçerliliği ise Kanunun emredici hükümlerine, ahlaka aykırı ve konularının imkansız olmamalarına bağlıdır. Sözleşme serbestisi iş hukukunda da kural olarak geçerlidir. Bu bağlamda 4857 sayılı İş Kanununun 9. maddesinde tarafların Kanun hükümlerine bağlı kalmak şartıyla istedikleri türde sözleşme kurabileceklerini düzenlemiş ve bazı sözleşme türlerine örnek olarak yer vermiştir. Mevzuatımızda açıkça düzenlenmemekle birlikte sözleşme serbestisi kapsamında düzenlenmesi mümkün olan sözleşmelerden biri de asgari süreli iş sözleşmesidir. Asgari süreli iş sözleşmelerinin varlığı öğreti ve Yargı kararlarında kabul edilmiş fakat tabi olacağı yasal esasların Kanun koyucu tarafından hüküm altına alınmaması bu sözleşmenin hukuki niteliğini ve sonuçlarını tartışmalı hale getirmiştir. Çalışmamızda asgari süreli iş sözleşmesinin hukuki niteliği, kuruluşu ve sona ermesine ilişkin hususlar sözleşme türünün kendi dinamikleri çerçevesinde öğreti ve yargı kararları ışığında incelenmeye çalışılmış, hukuki sorunlara ilişkin önerilerde bulunulmuştur.
1917 tarihli Hukuk-ı Aile Kararnamesi'ne yöneltilen eleştiriler

1917 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk-ı Aile Kararnamesi çıkarıldığı dönemin birçok izlerini taşımaktadır. Aile hukuku alanındaki ilmi ve toplumsal tartışmaların önüne geçebilmek için çıkarıldığını söyleyebiliriz. Kararname hazırlanırken İslamcıların, Türkçülerin, Batıcıların ve gayrimüslimlerin görüşleri dikkate alınarak toplumun tamamını kapsayacak şekilde ortak bir yol oluşturulmaya çalışılmıştır. Ancak Kararname'nin Tanzimat ve II. Meşrutiyet dönemine ait birçok kanunun özelliği olan karma yapısı ne muhafazakar hukukçuları ne Batıcıları ne de gayrimüslimleri tatmin etmiştir. Aksine Kararname'nin her üç grup tarafından eleştirilmesine sebep olmuştur. Muhafazakar hukukçulardan Abdulkadir Sadreddin Efendi, Babanzade Ahmet Naim, Hukuk Fakültesi Müderrislerinden Abdurrahman Münip, Ahmet Şirani, Alaaddin Ruhi, Ahmet Rıza Kararname'yi birçok yönden eleştirmiştir. Gayrimüslimlerin ruhani liderleri, Aydın Mebusu Emanuel Emanuelidi, Gotthard Jeaschke de gayrimüslimlerle ilgili birçok maddeyi eleştirmiştir. Muhafazakar hukukçuların Kararname'ye yönelik eleştirileri şer-i şerife ve toplumun ihtiyaçlarına aykırı olduğu, mahkemelere verilen yetkilerin şer'i olarak hiçbir değerinin olmadığı, hukuki yönden birçok eksiklerinin olduğu, Kararname'deki fasid ve batıl kavramlarının yanlış kullanıldığı, Kanun-ı Esasi'ye aykırı olduğu yönündedir. Gayrimüslimlerin Kararname'ye yönelik eleştirileri ise daha çok gayrimüslim ruhani reislerinin kaza yetkisini kaldıran 156. maddeye yöneliktir. Ayrıca Kararname'nin Kanun-ı Esasi'ye, 600 yıllık Osmanlı geleneğine aykırı olduğunu belirtmişlerdir.
Ceza ve hukuk mahkemeleri kararlarının birbirleri yönünden bağlayıcılığı

Hukuk mahkemesi kararı, ceza mahkemesini; ceza mahkemesi kararı da hukuk mahkemesini kural olarak etkilemez. Çünkü hukuk davaları ile ceza davalarının konuları, tarafları ve yargılama usulleri birbirlerinden farklıdır. Ancak bu durum hukuk ve ceza mahkemesi kararlarının birbirlerinden tam bağımsız oldukları anlamına gelmez. Örneğin senedin sahteliği ve yaş düzeltme konularında hukuk ve ceza mahkemelerinin vermiş olduğu kararlar birbirlerini etkilemekte hatta bazı durumlarda bağlayıcı hale gelmektedir. Bunun dışında, bazı durumlarda meydana gelen bir olayın hem hukuk yargılamasını hem de ceza yargılamasını ilgilendiren bir tarafı olabilir. İşte böyle hallerde hukuk ve ceza davaları sonucunda verilen kararlar ile toplanan deliller birbirlerini etkileyebilmektedir. Yalnız bu etkileşimin sınırlarının neler olacağı hususu önemlidir ve çalışmamızda ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Ceza yargılaması sonucunda verilen kararların tamamı hakkında genel bilgiler verildikten sonra bu kararların hukuk mahkemesini nasıl etkileyeceği konusu değerlendirilmiştir. Ayrıca hukuk mahkemesi kararlarının ceza davaları bakımından kesin hüküm, dolayısıyla kesin delil oluşturduğu istisnai durumlar incelenmiştir.
Tarım sektöründe çalışanların iş sağlığı ve güvenliği çerçevesinde bilgi, tutum ve algı düzeyleri: Tekirdağ Süleymanpaşa örneği

Türkiye'de ve dünyada iş sağlığı ve güvenliği kavramının önemi giderek artmaktadır. Türkiye'de 2013 yılında yürürlüğe giren '6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu' gereğince yaşanan iş kazalarının ve iş kazalarına bağlı yer alanma ve ölümlerin en aza indirgenmesi hedeflenmektedir. Türkiye'de ve Dünya'da iş kazalarının en çok yaşandığı sektörlerden birisi tarım sektörüdür. Bu çalışmanın amacı tarım çalışanlarının kendi işlerindeki riskleri nasıl algıladıklarını anlamak, çalışma alanlarına özgü ve en uygun iyileştirmeleri hayata geçirmek ve dolayısıyla güvenlik kültürünü içselleştirmelerine katkı yapmaktır. Bu amaçla çalışmamız, Türkiye'nin en önemli tarım bölgelerinin başında gelen Trakya'daki üreticilerin İSG'ye ilişkin tutum ve algılarını anlamayı ve etkileyen faktörleri incelemeyi hedeflemektedir. Bu maksatla çalışma Tekirdağ Süleymanpaşa İlçesindeki çiftçilerin tarım iş sağlığı ve güvenliği bilgi, tutum ve algılarını olçmeye yonelik olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucuna gore, tarım sektöründe çalışan bireylerin iş sağlığı ve güvenliği bilgi, tutum ve algılarının pek çok faktöre göre değişiklik gosterdiği tespit edilmiştir. Bu faktörler; cinsiyet, yaş, oğrenim durumu, çalışma süresi, ailede çalışan birey sayısı, gelir düzeyi, toplam ekilen arazi, yıllık çalışma süresi, iş sağlığı ve güvenliği hakkındaki bilgi düzeyi ve bu bilginin kaynağıdır. Diğer yandan, İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun uygulanmasından kaynaklanan sorunların yaşanan problemleri daha belirgin bir hale getirdiği tespit edilmiştir.
Medenİ Usul Hukukunda yabancılık unsuru ve sonuçları

Bu çalışmada, yabancılık unsuru içeren uyuşmazlıkların mahkeme önünde incelenmesi sırasında, usul hukuku meselelerine hangi ülke hukukunun uygulanacağı incelenmiştir. Bu çerçevede yabancılık unsurundan ne anlaşılması gerektiği, lex fori prensibinin dogmatik temeli ele alınmıştır. Özel bölümde ise münferit usul hukuku kavram ve kurumları açısıdan uygulanacak hukuk tartışılmıştır.
Avukatın borca veya yüküme aykırı davranıştan sorumluluğu

Yargının bir parçası olan avukatın, taraflar arasındaki avukatlık sözleşmesine dayanarak sunmuş olduğu hizmetin niteliklerine, avukatlık sözleşmesi ve vekalet sözleşmesi arasındaki farklara, yapılan hizmet neticesinde kendisine yüklenen borç ve yükümlere değinilmiştir. Bahsedilen borç ve yükümlere aykırılığın sonucunda gündeme gelen müspet zarar ve varsa eğer manevi zarar üzerinde durulmuştur.
Ön ödemeli konut satış sözleşmeleri

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 28 Mayıs 2014 tarihinde yürürlüğe girmesi ile hukuk sistemimize yeni sözleşme türleri dahil olmuştur. Bu sözleşme türlerinden biri de ön ödemeli konut satış sözleşmeleridir. Uygulamada özellikle henüz proje aşamasında olan konutların satış sözleşmelerinde taraf olan tüketicilerin yaşadığı sorunlar dikkate alınarak, tüketicilere bedeli peşin veya taksitle ödendikten sonra satılacak konutlara ilişkin ön ödemeli konut satış sözleşmeleri ile ilgili ayrıntılı düzenlemeler getirilmiş olup, bu düzenlemelerle tüketicilerin korunması amaçlanmıştır. Ön ödemeli konut satış sözleşmelerinin şekil şartı, satıcının sağlayacağı teminat, konutun teslimi, tüketicinin sözleşmeden cayma ve dönme haklarının ne şekilde kullanılacağı hukuken düzenlenme altına alınmıştır. Bu düzenlemeler uygulamada yaşanan sorunları engelleyecek ve tüketiciler ile satıcıların buluştuğu inşaat sektöründe güven ortamının sağlanmasına hizmet edecektir. Ön ödemeli konut satış sözleşmeleri ile ilgili tüketici hukuku alanındaki düzenlemeler ayrıntılı olmakla birlikte, ayrıca 6502 sayılı Kanun ile düzenlenmemiş konularda genel hükümlerin uygulanması, tüketicilerin ön ödemeli konut satış sözleşmelerine ilişkin yeterli hukuksal düzenlemelere sahip olduklarının göstergesidir. Üç bölümden oluşan bu çalışmanın birinci bölümünde tüketici hukukunun tarihsel gelişimi ve tüketici hukukunun temel kavramları açıklanmıştır. İkinci bölümde ön ödemeli konut satış sözleşmelerine ayrıntılı biçimde yer verildikten sonra, üçüncü bölümde ön ödemeli konut satış sözleşmeleri benzer sözleşmelerle karşılaştırılmış olup daha sonra ön ödemeli konut satış sözleşmelerinin ilişkili olduğu sektörlerin incelenmesi ile çalışmamız tamamlanmıştır.
Limited şirkette payın haczi

Ticaret Kanunun ticaret şirketlerini düzenleyen ikinci kitabının tüm ticaret şirketleri için ortak hüküm niteliğindeki genel hükümlerinde, bir şirket devam ettiği sürece ortağın şahsi alacaklısının alacağını ancak o ortağa düşen kar payından ve şirket fesholunmuşsa tasfiye payından alabileceği düzenlenmiştir. İlk bakışta hükümden, limited şirket payının haczinin mümkün olmadığı izlenimi uyansa da, limited şirketlere ilişkin hükümlerde alacaklıya ortağın limited şirketteki payını haciz ettirebilme imkanı tanınmıştır. Alacaklı limited şirketler bakımından ortağın şirketten olan kar payı alacağına yahut şahsi mallarına başvurmadan ortaklık payının haczini isteyebilmektedir. Yasa koyucu limited şirketler bakımından yaptığı düzenlemede, şirketin sermaye ve şahıs şirketlerine has özellikleri taşıması nedeniyle sahip olduğu karma niteliği göz önünde bulundurarak alacaklıya, limited şirket ortağından olan alacağını tahsil için, ortağın şirketteki payını haczettirebilme imkanını tanımış fakat haczedilen payın doğrudan icra kanalı ile satışının yapılmasına olanak vermemiştir. Limited şirket payı haczinde, haczin alacaklıya verdiği haczedilen değerin paraya çevrilmesi ve bundan alacağını isteme yetkisi bulunmamaktadır. Alacaklı burada hacizle şirketin feshini ihbar etmek hak ve yetkisini kazanmaktadır. Alacaklının fesih beyanı altı ay sonra hüküm ifade etmekte ve şirket bu sürenin sonunda infisah etmektedir. Alacaklının şirketin feshini talep etme imkanına karşılık olarak kanun şirkete ve ortaklara şirketin infisahını önleyecek bazı olanaklar tanımıştır. Bu yolla, şirkete ve ortaklara feshi ihbarın şirketin feshine neden olacak ağır sonucu önleme imkanı verilmiştir. Yasa koyucunun limited şirketin devamını sağlamaya yönelik olarak şirkete ve ortaklara tanıdığı olanaklar; a) Takip konusu alacağın ödenmesi, b) Açık artırma yolu ile satışa ve ihale olunacak kişinin ortak sıfatı ile şirkete girmesine onay, c) Haczedilen payın devralınmasına onay d). Ortağın Çıkarılmasıdır. Bunların sonucunda elde edilecek pay bedelinin veya ödenecek paranın icra dairesine verilmesi şarttır. Alacaklı alacağına bu yolla kavuşmaktadır. Feshi ihbardan sonra geçecek altı aylık süre içerisinde ortaklar veya şirket kendilerine tanınan bu imkanlardan yararlanarak şirketin infisahını önlemezlerse, şirket infisah ederek tasfiyeye girecektir. Ancak, tasfiye işlemleri icra dairesinin dışında, tasfiye memurları tarafından yapılmaktadır. Yapılan tasfiyeye icra dairesi ve alacaklının müdahalede bulunma hak ve yetkisi yoktur. Tasfiye sonucunda borçlu ortağa düşen tasfiye payı icra dairesine ödenmek zorundadır. Alacaklı da, alacağını bu tasfiye payından alarak tatmin edilmektedir. VI
Hapis cezasının ertelenmesi ve benzeri kurumlarla karşılaştırılması

Hapis cezasının ertelenmesi temelinde gerek bu kurumu gerek bu kurumun alt başlıkları diyebileceğimiz ceza ve erteleme kavramlarını gerekse de söz konusu kurumun diğer erteleme çeşitleri ile karşılaştırılmasını ele aldığımız çalışmamızda bu kurumları akademik camiaya ve uygulamaya faydalı olacak şekilde incelemeye çalıştık. Bu noktada ceza nedir? Erteleme nedir? Gerekli midir? Çeşitleri nelerdir? Hapis cezasının ertelenmesi, diğer erteleme çeşitleri ile karşılaştırıldığında karşımıza neler çıkar gibi hususların üzerinde durduk. Netice itibariyle vardığımız sonuç, erteleme kurumunun varlığının bizce zaruri olduğu ancak bunun ne pahasına olursa olsun değil, mağdur hakları da gözetilerek yapılması gerektiğidir.
Ceza mahkemesi kararlarının özel hukuk yargılamasına etkileri

Bu çalışmada, ceza soruşturması ve yargılaması sonrasında verilen karar ve hükümlerin hukuk mahkemesi bakımından bağlayıcı olup olmadığı ve bağlayıcı ise etkileri ele alınmaktadır. Ceza yargılaması ve özel hukuk yargılamalarının birbirlerine en yakın olduğu alanlar suç ve haksız fiildir. Bu nedenle çalışmamızda öncelikle suç ve haksız fiil kavramları üzerinde durulmaktadır. Hukuk mahkemeleri ve ceza mahkemelerinin etkileşimi ile ilgili Türk Borçlar Kanunu md. 74 ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu md. 214 çalışmamız açısından temel düzenlemelerdir. Ayrıca bu etkileşimi sağlayan bekletici mesele, kesin delil ve kesin hüküm kurumları da inceleme konumuz içerisinde yer almaktadır. Ceza mahkemeleri tarafından verilebilecek, Ceza Muhakemeleri Kanunu md. 223'te sayılan hüküm çeşitleri ile ilgili tespitler tek tek yapılmakta ve temelde ceza mahkemesi tarafından suçun sübutuna etki eden maddi vakıaların dolayısıyla hukuka aykırılığın ve kusurun varlığının hukuk hakimini bağlayıcı olduğu sonucuna varılmaktadır. Zira her iki yargılamanın ortak amacı, fiilin fail tarafından işlenip işlenmediğinin ve hukuka aykırılığın tespitidir. Neticede kanuni düzenlemedeki eksiklikler tespit edilmekte ve bu düzenlemenin ne şekilde genişletebileceği yönündeki temennilerimiz ifade edilmektedir. Ceza yargılamasında tespiti yapılan hukuka aykırılık ve maddi olgunun, hukuk hakimini bağlaması gerekeceği kanaatimizi bildirmekle beraber fiilin, hukuka aykırı olmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararının hukuk hakimini etkilemeyeceği ve fiilin hukuka aykırılığının tespiti için cezai soruşturma ve kovuşturmanın sonucunun beklenmek zorunda olmadığı sonucuna varılmaktadır. Ayrıca ceza mahkemesinin kesinleşen kararıyla sanığın eyleminin hukuka aykırılığı sabit kabul edildikten sonra hukuk mahkemesinin aynı fiile ilişkin ayrı bir inceleme yapmasının usul ekonomisine aykırı oduğu, aynı fiil hakkında ceza ve hukuk mahkemelerinden farklı kararların çıkmasına ve yargılama birliği ilkesinin zedelenmesine neden olacağı tespit edilmektedir.
Nefret suçları

Hukuki, sosyolojik ve felsefi açıdan tanıma ihtiyaç duyan, günümüz fenomeni'nefret suçları'nın dünyadaki görünümlerinden de faydalanarak Türkiye ölçeğinde bir değerlendirme yapılması amacı güdülmektedir. Türk hukuk sisteminde bu suçları önlemeye yönelik hangi yasal düzenlemelerin olduğu ve olması gerektiği saptanacak, mağduriyet yaşama potansiyeli taşıyan toplumsal gruplar, bu tip suçların kamu barışı açısından önemi ve diğer suçlardan neden farklılık arz ettiği incelenecektir. Ayrıca nefret suçlarının ilişkili olduğu nefret söylemi, ayrımcılık, insanlığa karşı suç gibi kavramlar da incelemeye tabi tutulacak; kesiştikleri ve ayrıldıkları noktalar vurgulanacaktır. Nihayetindeuluslararası standartlar göz önüne alınarak nasıl kapsamlı bir koruma mekanizması geliştirilebileceğine dair tartışma yapılacaktır.
Uluslararası nitelikte olmayan silahlı çatışmalarda Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin yaşam hakkını değerlendirmesi

Yaşam hakkı, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi uyarınca herkesin sahip olduğu; ancak mutlak nitelik taşımayan bir haktır. Sözleşme'nin 2. maddesi uyarınca yaşam hakkı, belirli istisnalara tabi tutulmuştur ve bu istisnalara uygun olması halinde, ölüm sonucunu doğurabilecek ve mutlak şekilde gerekli olan seviyeyi aşmayan kuvvet kullanımı hukuka aykırılık teşkil etmeyecektir. Silahlı çatışma dönemlerinde uygulanmak amacıyla öngörülmüş olan uluslararası insancıl hukuk ise yaşam hakkının kısıtlanabileceği halleri kişi statüleri ve hareketleri üzerinden belirlemektedir. Buna göre, çatışanlar silahlı çatışmaya katılma hakkına sahiptirler ve bunun bir uzantısı olarak saldırıda hedef alınabilirler. Bu çalışma ile amaçlanan, yaşam hakkının iki hukuk dalı altında nasıl korunduğunun karşılaştırılmasının yapılması; Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin uluslararası nitelikte olmayan silahlı çatışmalara ilişkin olarak verdiği kararlarında yaşam hakkını bu iki hukuk dalı ışığında yorumlayıp yorumlamadığının belirlenmesi ve Sözleşme'ye taraf devletin uluslararası nitelikte olmayan silahlı çatışmaya ilişkin olarak yaşam hakkını askıya almış olması halinde Mahkeme'nin tercih etmesi gereken yöntemin, Sözleşme'nin 2. maddesini uluslararası insancıl hukuk ışığında yorumlamak olduğunun ortaya konulmasıdır.
İcra Hukukunda yetki

Yetki, bir davaya coğrafi bakımdan hangi yerdeki görevli mahkeme tarafından bakılacağını belirler. Türk hukukunda bir davaya hangi yer mahkemesinin bakacağı, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda yer alan yetki kurallarına göre belirlenmektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu da yeni bazı yetki kuralları ihdas ederken bazı yetki kurallarını da mülga etmekle birlikte, yetkiye ilişkin birçok yenilik getirmiştir. İcra hukukundaki yetki kuralları İcra ve İflas Kanunu'nda özel olarak düzenlenmemiş, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na atıf yapmakla yetinilmiştir. Bu nedenle Hukuk Muhakemeleri Kanunu'ndaki yetki kuralları ayrıntılı olarak incelenmiştir. Bir takipte hangi icra dairesinin yetkili olacağı, icra mahkemesinde görülecek işlemlerin hangi yerdeki icra mahkemesinden isteneceği, icra hukukuna ilişkin davaların hangi yerdeki mahkeme tarafından görüleceği uygulama ve öğreti dikkate alınarak incelenmiştir. Bu çalışmada, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'ndaki yetki kuralları olmak üzere, takip hukukuna ilişkin yetki kuralları incelenecektir.
657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda düzenlenen Memuriyetin İrade Dışı Sona Ermesi Halleri

Bu tez çalışmasının amacı, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununda yer verilen memurluğun irade dışı sona ermesi hakkında bilgi vermektir. Bu çalışma, konu hakkında yayımlanan akademik çalışmalardan elde ettiğimiz bilgiler ile Danıştayın, memuriyetin sona ermesi konusu hakkındaki yaklaşımları ve içtihatları doğrultusunda hazırlanmıştır. Çalışma, özellikle devlet memurluğunun sona erme halleri olan; koşullarda eksiklik, disiplin cezası niteliğindeki devlet memurluğundan çıkarma, istifa etmek ve son olarak emekliye ayrılmak suretiyle memurluğun sona ermesi hali olmak üzere üç kısımda ele alınmıştır.
Bir adalete erişim meselesi olarak adliye mimarisi: Çağlayan Adliyesi örneği

Bir hukuk sisteminin adil olarak görülebilmesi için yararlanıcıları tarafından sistemin erişilebilir olması gerektiği söylenmektedir. Hukuk sisteminde adli işlemlerin bireyler açısından kolayca gerçekleştirilebilmesi kadar adli işlemlerin gerçekleştirildiği adliyelere fiziki erişimin bireyler açısından mümkün olması da bir adalete erişim meselesidir. Nitekim adli soruşturmaların yapılması ve savunma haklarının kullanılması gibi adalet hizmetlerinin sunulacağı fiziksel alanlar ve mekanlar adliyelerdir. Dolayısıyla adliyelerin mimari tasarımları, bireylerin adalete erişimine etki edecek ve adliyelerin fiziksel koşullarının iyileştirilmesi ile bireyler açısından adalet daha erişilebilir kılınacaktır. Adliyelerin tasarımlarının ve fiziksel koşullarının, yapıyı kullanacak bireylerin erişimini artıracak şekilde tasarlanmaması bir adalete erişim sorunudur. Bu tez çalışması ile, adliye mimarisinin ve adliyelerin fiziksel koşullarının bireylerin adalete erişimine etkisi, adalete erişim literatüründe incelenmiş ve elde edilen kriterler doğrultusunda örnek yapılar üzerinde yapılan gözlemlere dayanarak tespitlerde bulunulmuştur. Yapı tasarımının ve fiziksel koşullarının kullanıcı odaklı olarak tasarlanmasıyla, bireylerin adalete erişiminin etkin bir şekilde sağlanacağının gösterilmesi hedeflenmiştir. Bu çalışmada, adalete erişim kavramının teorik çerçevesi incelenmiş, akabinde yargı hizmetlerinin sunulduğu adliyelerin tarihsel gelişim süreci irdelenmiştir. Adliyelerin mimari tasarımları ve fiziksel koşulları incelenerek, bu unsurların bireylerin adalete erişimine etkisi ve adalete erişimin verimli bir şekilde bireylere sunulmasını sağlayan kriterler üzerinde durulmuştur. Adliyelerin tasarım unsurlarını ve fiziksel koşullarını oluşturan kriterler doğrultusunda yurt dışındaki örnek adliyeler incelenmiş ve aynı kriterlerle Türkiye'nin en önemli adli hizmet binalarından biri olan Çağlayan Adliyesi değerlendirilmiştir.
Avrupa Birliği ve Türk hukukunda internet üzerinden akdedilen mesafeli sözleşmelerde tüketicinin korunması

Günümüz teknolojisinde sıklıkla kullanılmakta olan internet aracılığı ile akdedilen mesafeli sözleşmelerde, satıcı ve sağlayıcılar karşısında güçsüz konumda bulunan tüketicilerin yasal yollarla korunması, sözleşme tarafları arasında eşitliğin sağlanabilmesi yönünden büyük önem taşımaktadır. Günümüze kadar gerek Avrupa Birliği nezdinde gerekse Türk Hukukunda tüketicilerin korunması amacıyla oluşturulan düzenlemelerle, bu alanda yadsınamayacak ölçüde önemli adımlar atılmıştır. Türk Hukukunda, 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanuna değişiklik getiren 4822 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 2003 yılından bu yana, mesafeli sözleşmelerde tüketicilerin korunması yönünden önemli ölçüde gelişme sağlanmış olmakla birlikte, günümüzde gelinen aşamanın yeterli olmadığı ifade edilebilecektir. Bu çalışmada, internet aracılığıyla akdedilen mesafeli sözleşmelerde tüketicilerin korunmasına ilişkin Avrupa Birliği ve Türk Hukukunda yer alan düzenlemelerin karşılaştırmalı olarak incelenmesi ve tüketicilerin daha etkin şekilde korunabilmesi amacıyla mevzuatta gerçekleştirilmesi gereken değişikliklerin ve oluşturulması gereken yeni düzenlemelerin tespit edilebilmesi amaçlanmaktadır.
Türk hukukunda iş güvencesi uygulamalarının istihdamın enformelleşmesine etkileri

İş güvencesi hükümleri Türk İş Hukuku'na 4773 sayılı Yasa ile birlikte girmiş ve Yasanın kısa süreli yürürlüğünün ardından halen yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunu 18-21 maddeleri ile pozitif hukukumuzun bir parçası olmuştur. Enformel istihdam ise enformel ekonomi ile birlikte gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin önemli sorunlarındandır. Bireyleri enformel çalışmaya iten sebepler farklı olmakla beraber temelde işverenin vergi ve sosyal güvenlik mevzuatının yüklediği işçilik maliyetlerini azaltmak için kayıtdışılığı tercih ettiği, işçilerin ise harcanabilir geliri artırmak ve işsiz kalma kaygısı ile bu tarz çalışmayı kabul ettikleri görülmektedir. İş güvencesi hükümlerinin işverene yüklediği maliyetler de enformel çalışmayı tercih etmelerine neden olmaktadır. Bu açıdan bilgi ve eğitim gerektirmeyen sektörlerde altı aylık kıdem dolmadan işçiler çıkarılmakta, işletme otuz işçinin altında işçi çalıştırmakta veya başka tüzel kişilikler kurarak çalışanları oraya devretmekte ve iş sözleşmelerini belirli süreli olarak yapabilmektedir. Hem kamusal mali yükler hem de bireysel işçilik maliyetleri enformelleşmeye neden olmakla beraber bunların ilkinin idari denetimle diğerinin ise adli denetimle saptanabileceği hatırdan çıkarılmamalıdır.