turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
'Anı'larda kalan edebiyat

Bu çalışma ise bir tür olarak anının, Tanzimat sonrasındaki ilk örneklerinin verildiği günlerden başlayarak Cumhuriyet'in ilanına kadar geçen süreci kapsamaktadır. Çalışmamıza dahil olan konular; yazarların edebiyat hayatlarının farklı yönleriyle ilgilidir. Bunlar: anı yazarlarının edebiyata neden ve nasıl yöneldikleri, okudukları ilk eserler, kendi eserlerinin oluşum aşamaları ve eserlerini oluştururken nelerden etkilendikleri, birbirleri ile tartışmaları ve bunların ortaya çıkma nedenleri, çıkardıkları gazete ve dergiler ile basın hayatları, okuma ve yayıncılık faaliyetleri kapsamında kitapçılarla ilişkileri, neden ve nasıl sürgün edildikleri, sürgünde yazdıkları, ismi az duyulan ilk kadın yazarlar, edebi toplulukların oluşum süreçleri, dostlarının gözündeki izlenimleri, ilk tercüme eserleri ve dünya edebiyatının eserlere nasıl yansıdığıdır.
Fuzulİ'nin Türkçe Divanındaki rubaİlerin şerhi

Divan şiiri, Türklerin altı asırlık kültür birikimini barındıran bir hazinedir. Kalıplaşmış ifadelere, söyleyiş inceliğine ve edebi sanatlara dayanan bu şiir, belirli nazım şekilleri yoluyla kaleme alınmıştır. İran edebiyatından şiirimize geçen rubai de bu nazım şekillerinden biridir. Tek bentten oluşan ve aruzun özel kalıplarıyla yazılan rubai, yoğun ve girift anlamlar taşır. Şair, bu muayyen yapı içerisinde sanatını icra ederken kendine özgü bir üslup oluşturur. Türk edebiyatının 16 ve 17. yüzyıllarında altın çağını yaşamış rubai nazım şeklini kullanan şairlerden biri de Fuzuli-i Bağdadi'dir. Yazdığı 72 rubaide genel olarak rindane bir yol seçen Fuzuli, Allah'ın kudretini, dünya hayatının geçiciliğini, aşkın ve aşığın hallerini kendine has üslubuyla dile getirmiştir. Bu çalışmada rubailer beş ana başlık altında incelenmiştir. Her bir mısrası farklı aruz kalıplarıyla yazılabilen rubailerin öncelikle vezinleri bulunmuş, daha sonra bilinmeyen kelimeleri tespit edilip nesre çevirisi yapılmıştır. Asıl amaç, rubaileri şerh etmek olduğu için bu kısım detaylı olarak ele alınmıştır. Son olarak ise edebi sanatların kullanım şekline yer verilmiştir. Çalışmanın bütünleyici unsurları olması nedeniyle Fuzuli'nin hayatı ve edebi kişiliği ile rubai nazım şeklinin özelliklerinden kısaca bahsedilmiştir. Ortaya çıkan bu çalışma ile Fuzuli'nin şiir gücünün ve parlak zekasının yüceliğine, tasavvuf ehli bir kişilik oluşuna dikkat çekilmek istenmiştir. Rubailerdeki tasavvuf ve tarikat öğretileri sayesinde Fuzuli'nin dünya görüşüyle ilgili çıkarımlarda bulunulmuştur.
Seyyid Kasımİ'nin destanlarının metin, aktarım ve dil incelemesi

Özbekistan SSR Fenler Akademisinin Hamid Süleymanov ismindeki Elyazmalar Enstitüsü araştırmacıları ve Türk Cumhuriyetlerindeki el yazma vakıfları, birçok araştırma yapmışlardır. Bu araştırmalar sonucunda Hafiz Harezmi, Mirza Kamran, Azferi, Dide, Fangi, Külfet gibi Batı sahasında pek iyi bilinmeyen birçok şair ve edip ortaya çıkar. İşte Seyyid Kasımi de bunlardan biridir. Özbek Türkçesi ile Çağatay Türkçesi ses uyumları bakımından birbirinden farklıdır. Özbek Türkçesinde kalınlık - incelik uyumu bulunmamasına karşın Çağatay Türkçesinde bu uyum çok sağlamdır: bağla... Özbek Türkçesinde düzlük - yuvarlaklık uyumu bulunmamasına karşın, Çağatay Türkçesinde bu uyum kısmen vardır: yigitge..., könglin... Destan metinleri Çağatay Türkçesiyle kaleme alınmasına karşın metinde Oğuz ve Kıpçak Türkçesinin de dil özellikleri görülür. Doğu ve Kuzey Türkçesinde kullanılan 'bol' fiili, 'ol' şeklinde de kullanılır. Çalışma metnimizde ismin yönelme durumu olan '+ga, +ge, +ğa, +ka, +ke' biçimlerinin yanı sıra +a, +e'li kullanımlar da vardır. Kıpçak Türkçesinin öğrenilen geçmişş zaman eki olan '- p, ~ p' 'boluptur, beriptür...' gibi örneklerde kendini gösterir. Metinde ismin belirtme durumu olan '+nı, +ni' şeklinin yam sıra '+ı, +i' şekline de rastlanmaktadır, 'devleti, sözimi...' Çağatay Türkçesinin Batı Türkçesiyle birleşme eğiliminde olduğu görülür. Özellikle 'ğ' sesinin çokça kullanılması, bu sesin düşme eğiliminde olduğunu gösterir: Cemğa, Feridunğa... Yine 'e' sesinin çokça kullanılması bu sesin 'i' sesine dönüşme eğiliminde olduğunu gösterir: eseng, ese... Günümüz Özbekçesinde bu seslerin korunması düşündürücüdür. Dilin doğal gelişme sürecinde, kısa bir süre içinde 'ğ' sesinin düşeceği, 'e' sesinin de 'i' sesine dönüşerek Batı Türkçesiyle oldukça yakınlaşacağı açıktır.
Refik Halid Karay'ın romanlarında mekan

Mekan, insanların bedensel ve ruhsal anlamda konumlarını, duruşlarını, hayat tarzlarını belirleyen ve bireylerin karşılıklı etkileşim içinde oldukları uzam şeklinde tanımlanabilir. İnsanın yaşadığı coğrafya ve içinde bulunduğu fiziki ortam, onun iç dünyası ve yaşam tarzı üzerinde etkili olur. Mekanın insan hayatı üzerindeki etkisi, sosyo-kültürel ve ekonomik unsurlarla da ilişkilidir. Mekan, yaşanılan coğrafyadan başlayarak insanın hayatına, düşünce biçimine, alışkanlıklarına doğrudan etki eder. Dolayısıyla bireyin içine doğduğu ve hayatının farklı anlarında konumlandığı mekanlar, aidiyet bilincinin, hayat tarzının oluşumuna katkı sağlar. Sosyo-kültürel ve iktisadi değişimlerin de mekana etkisi söz konusudur. Kentler, evler, kutsal sayılan mekanlar, oteller, eğlence mekanları insanların hayat tarzlarını, ekonomik durumlarını, alışkanlıklarını, birbirleriyle olan ilişkilerini yansıtan mekanlardır. Bireylerin bu mekanlara bakış açıları onların yaşam tarzlarını belirlediği gibi mekanın fiziksel görünümü bireyin düşüncesini ve davranışlarını etkiler. Söz gelimi evler 'barınma ve korunma mekanı' şeklinde tanımlanırken, kutsal mekanlar bireylerin dini görevlerini yerine getirdiği 'uhrevi içerikli toplanma mekanı' şeklinde yorumlanabilir. Bu çalışmada Refik Halid Karay'ın 1960 yılına kadar yayımlanan romanlarında mekan unsuru ele alınacaktır. Mekanın değişmesine bağlı olarak romandaki karakterlerin sosyal hayattaki değişimleri ve ruhsal durumu eski-yeni, gelenek-modernizm düzleminde irdelenecektir. Açık ve kapalı mekanların roman kişileri üzerindeki etkisi hem sosyolojik hem de psikolojik olgular çerçevesinde sorgulanarak değişik muhitlerde bulunan roman kişilerinin yaşam tarzları ele alınacaktır.
Akbaba Dergisi (151-225. sayılar)?inceleme, tahlilİ fihrist, seçme metinler?

Bu çalışmada, Akbaba dergisinin 15 Mayıs 1924 ile 29 Ocak 1925 tarihleri arasında yayımlanan 151 -225. sayılarının incelemesi yapılmıştır. Çalışmada, yeni kurulan Cumhuriyet paralelinde milli bir çizgi takip eden Akbaba dergisinin içeriği, yazar ve karikatür kadrosu ile dergideki türler üzerinde durulmuştur. Yapılan inceleme ve tasnif sonucunda derginin yazar ve karikatürist adlarına göre, konu ve türlerine göre tahlili fihristi yapılmıştır. Tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde ilk önce, mizah ve hiciv ekseninde Akbaba dergisine kadarki mizah dergileri ve Akbaba'nın mizah dergiciliğinde yeri üzerinde durulmuştur. Daha sonra Akbaba dergisinin yayın hayatına başlaması, derginin şekil özellikleri, yazar/şair ve karikatürist kadrosu, basım yerleri, yayın periyodu ve fiyatı gibi konuların incelemesi yer almaktadır. İkinci bölümün ilk kısmında, dergide yayımlanan tüm yazılar ve karikatürler tasniflenerek yazar ve karikatürist adlarına göre fihrist yapılmıştır. Bu tasnifteki sıralamada yazı ve karikatürlerin yayım tarihi esas alınmıştır. İkinci kısımda ise derginin incelediğimiz sayılarındaki tüm yazıların tür ve konularına göre fihristi yapılmıştır. Yine burada da yazılar, yayım tarihine göre sıralanmıştır. Tezin son bölümü olan üçüncü bölümünde ise tezden seçme metinler verilmiştir. Bu metinler seçilirken mümkün mertebe derginin içeriği ve yayın politikası hakkında fikir verebilecek mahiyette olmalarına dikkat edilmiştir. Ayrıca derginin şekil özellikleri hakkında fikir vermesi açısından dergiden bazı sayfalar seçilerek ek bölümünde verilmiştir.
Yabancılara türkçe öğretimi kitap setlerinde dil bilgisi öğretimi

Nihal, 'Yabancılara Türkçe Öğretimi Kitap Setlerinde Dil Bilgisi Öğretimi', Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale, 2019 Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi ve öğrenimi; ekonomi, siyaset, turizm ve yükseköğrenim gibi farklı değişkenlere bağlı olarak son yıllarda uluslararası ölçekte rağbet gören bir iş ve edinim haline gelmiştir. Bu reel durumdan hareketle Türkçe öğretimi de uluslararası dil öğretimi standartlarına uygun olarak ilerleme kaydetmiştir. Türkçenin yabancı dil olarak gördüğü bu rağbete paralel olarak modern dil öğretimi yöntem ve uygulamaları çerçevesinde üniversitelerin Türkçe Öğretim Merkezleri, kamu veya özel olmak üzere çeşitli kurumlar Türkçe öğretimi kitap setleri hazırlamışlardır. Mezkur kitap setleri aynı zamanda Diller İçin Avrupa Ortak Başvuru Metnine göre yazıldığı ifade edilmektedir. DİAOBM'de dil öğretimi daha çok sosyal iletişimsel, işlevsel ve eylem odaklı yaklaşıma göre olması gerektiği vurgulamaktadır. Türkçe kitap setleri de bu yaklaşımlar göz önüne alınarak yazılmalı ve buna göre dil bilgisi öğretimine bir amaç olarak değil araç olarak ve işlevsel boyutuyla yer verilmesi gerekir. Bu tez çalışmasında mezkur kitap setlerinin dil bilgisi öğretimine, ne kadar/hangi ölçüde yer verdikleri, dil bilgisi öğretiminde modern dil öğretimi yaklaşımlarına uygunlukları hususu incelenmiştir. Bu araştırma için öncelikle dört kitap seti belirlenmiş ve bu setlerdeki dil bilgisi öğretimine ne ölçüde yer verildiği, etkinlik türleri, dil bilgisi öğretimine yönelik ölçme ve değerlendirme yöntemleri, kitap setlerinin dil bilgisi bağlamında birbiriyle benzerlikleri ve benzemeyen yönleri ile DİAOBM'de ortaya koyulan dil bilgisi öğretimi yaklaşıma uygunluk hususları incelenmiştir. Doküman analizinin yapıldığı bu çalışma sonunda Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde kullanılan ders kitaplarında dil bilgisi öğretiminin süreçleri, nasıl işlendiği alt problem cümleleri çerçevesinde dil bilgisi öğretiminin güncel ve kullanılabilir olma durumu hakkında değerlendirmeler yapılmıştır.
Abdullah İbni Şükri Konavi'nin Mürşidü'l-ibad adlı eserinde sentaks çalışması

Bu tez çalışmasında 'Mürşidü'lİbad' adlı eserin transkripsiyonu yapıldı ve bu metin üzerinde sentaks çalışması gerçekleştirildi. 'Abdu'llah ibni Şükri Konevi tarafından yazılan eser, Bağdat Ağası olan Mustafa Ağa' dan alınan nüshanın suretidir. İstanbul Süleymaniye Kütüphanesi'nde 34 Sü-Aşir 170/ 1 numara ile kayıtlıdır. 'Mürşidü'lİbad' tasavvufi bir eserdir. Bu eserde cehennem ve cennetin vasıfları, Peygamberimiz Hz. Muhammed'in miracı ve sonra gelişen olaylar ayetler ve hadislerle anlatılmış; nefis terbiyesinin metotları gösterilmiştir. Çalışmamızda önce eserdeki Türkçe cümlelerin transkripsiyonunu yaptık. Arapça cümleleri aslına uygun olarak Arap alfabesiyle yazdık. Varak numaralarını sahifenin sol başına koyduk. Orijinal metindeki satır sonlarını çizgi ile belirterek diğer satıra cümle bitinceye kadar devam ettik. Bütün cümlelere numara verdik. Eserde 2006 cümle tespit ettik. ikinci bölümde bu 2006 cümleyi öğelerine ayırdık. Cümleleri meydana getiren unsurları ve bunların içindeki morfem birliklerini yapılan bakımından tespit ederek parentezlerle gösterdik. Bu parentezleme çalışmasında öğeleri cümlelerin bütünlüğünü bozmadan sınıflandırdık ve cümlelerin metinde geçtiği yerleri numaralandırarak göndermeler yaptık. Değerlendirme bölümünde öğelerin dizilişlerini ve kullanım oranlarını tablolarla gösterdik. Kelimeler, kelime grupları ve cümleciklerin hangi öğede ne miktarda kullanıldığını belirttik. Burada 5752 öğe kullanılmıştır. Bunun 2189'u yüklem, 1091'i özne, 713' ü nesne, 871'i zarf tümleci, 888'i yer tamlayıcısıdır. Bunların neticesinde, o dönemde de Türkçenin zenginliğinin yanı sıra istikrarlı bir cümle yapısının olduğunu görürüz.
Türk çeviri tarihinde Tercüme dergisi ve Metis Çeviri dergisinin yeri

Tercüme ve Metis Çeviri dergilerini karşılaştırdığımız bu çalışmada, Türkiye'de çeviri etkinliğinin gelişim sürecini, çeviribilim alanındaki gelişmelerin ülkemizdeki yansımalarını, Türkiye'deki çeviri/çevirmen eğitiminin durumunu ve her iki derginin birbirinin deneyimlerinden ne derece yararlanabildiğini ortaya koymayı amaçladık. Dergiler, iki bölümde incelendi: Birinci bölümde dergiler biçim ve içerik açısından ele alındı, sayısal veriler toplandı ve belli başlıklar altında sıralandı. İkinci bölümde ise yayımlanan söyleşi ve çeviri eleştirilerinde çeviri, çevirmen, çeviride karşılaşılan sorunlar, çeviri eğitimi, çeviri kuramları ve çeviri eleştiri ölçütleri hakkında savunulan görüşler irdelendi. Her iki dergide de dünya yazınının seçkin örneklerinden çeviriler yapılmış, çeviribilimsel gelişmeler izlenmiş, tartışılmış, çevirmenin özlük hakları irdelenmiştir. Yapılan çeviriler, makale/deneme/inceleme yazıları Türk dilini, yazınını ve kültürünü besleyip geliştirmiş yeni bireşimlere olanak sağlamıştır. Ayrıca, çevirinin Türk diline yaptığı olumsuz etkiler de gündeme getirilmiş, dil bilinci oluşturulmaya çalışılmıştır; ve bu yönüyle her iki derginin de yayımdan kaldırılması alan için kayıptır. Sonuç olarak, çevirinin bilimselleşme süreci dünyada olduğu gibi çok yakından izlenmiş ve hala da izlenmektedir. Bugün, bu alanda yapılan çalışmalar azımsanmayacak bir düzeye ulaşmıştır. Tercüme'nin yayımlandığı yıllarda 'öteki'ni tanımanın, anlamanın, evrensel değerlere ulaşmanın, diğer ulus ve uygarlıklarla iletişim kurmanın, teknolojik ve bilimsel gelişmelerden yararlanabilmenin yolu olarak görülen çeviriden artık - AB ile yoğun ilişkiler bağlamında- kendini 'öteki'ne tanıtabilmenin bir aracı olarak yararlanılması zorunlu bir hale gelmiştir.
Cahit Sıtkı Tarancı'nın şiirinde hayaller

Cahit Sıtkı'nın şiirinde yer alan 'hayal sistemini'ni ortaya çıkarmaktır. Bunun için çalışmanın ilk aşamasında şiirlerinde yer alan imajlar incelenerek imaj çeşitlerine göre gruplandırılmıştır. Diğer aşamada, şairin imajlaştırma çalışmasında genel tutumu ortaya konulmuştur. Araştırmada kullanılan yöntem, analizler sonucunda toplanan verileri çözümlemek ve değerlendirmelere göre hükümlere ulaşmaktır. Buna göre Cahit Sıtkı'nın şiirinde imaj dokusunu belirlemek için dört bölümden oluşan araştırma yapılmıştır. Birinci bölümde şairin şiire nasıl başladığını, ilham kaynaklarım ve bulunduğu edebi ortamım değerlendiren; şiir dilini, imajın üsluba katkısını, şiirinde imajın yerini açıklayan 'Giriş' yer almaktadır. İkinci bölümde bütün şiirlerinde (273 şiir) yer alan imajlar tespit edilmiş; çeşitlerine göre gruplandırılmıştır. İmaj çeşitlerine göre de 'yapı bakımından', 'muhteva bakımından', 'duyularla ve varlığı algılama tarzı ile ilgili' imajlarla ilgisi bakımından gruplara ayrılmış; bu gruplar kendi aralarında da sınıflandırılmıştır. Elde edilen verilere göre üçüncü bölümde şairin dış dünya algılamaları ve iç dünya yorumlarıyla ilgili genel tutumunu ortaya koyan araştırma sonuçlarına ulaşılmıştır. Dördüncü bölümde sonuç ve öneriler yer almaktadır. Şair, sembolleşen imajlar yoluyla orijinal söyleyişleri yakalamış; Türk şiirinin özünde süreklilik sağlayan imaj sistemine göre eserlerim ortaya koymuştur. Cahit Sıtkı'nın batı şiirinden halk kültürüne uzanan şiirinde, birbirine imajlar yoluyla bağlanmış hayal dünyasını görmek mümkün olmuştur.
Yusuf Atılgan ve Oğuz Atay'ın eserlerinde ölüm ve anlamsızlık problemi

Bu çalışmada, Yusuf Atılgan ve Oğuz Atay'ın eserleri varoluşçuluğun başlıca kavramlarından ikisi olan 'ölüm' ve 'anlamsızlık' problemleri çerçevesinde değerlendirilmiştir öncelikle 'Giriş' bölümünde bu iki kavramın anlam ve içerikleri açıklanmıştır. Bu bölümde varoluşçuluğun ana çizgileri de verilmiştir. Çalışmaya konu olan eserler, karakterlerin belirleyici olduğu eserler olduğundan, temaları, roman ve öykülerin baş kişileriyle ilişkisi içinde incelenmiştir. Birinci bölümde, bu karakterlerin özellikleri, 'anlamsızlık' ve 'ölüm' ile ilişkili olarak analiz edilmiştir. İkincil tip ve karakterler, temayla ilişkili oldukları ölçüde ve kurguda üstlendikleri rol ölçüsünde değerlendirilmiştir İkinci bölümde eserlerin yapılarının temanın etkisindeki oluşumları ve bu etkilerin sonuçlan analiz edilmiştir. Temanın kullanılmasını gerekli kıldığı anlatım teknikleri gösterilmiştir. 'Mekan' ve 'zaman' kurgudaki işlevsellikleri ölçüsünde inceleme konusu yapılmıştır. 'Sonuç' bölümünde, 'ölüm' ve 'anlamsızlık' kavramları ve eserler hakkındaki hükümler sıralanmıştır. İki yazar, üslup ve eserlerinin ortak ve ayrılan yanları bakımından karşılaştırılmış; eserlerinin Türk edebiyatındaki ve romanındaki önemi ortaya konmuştur.
Seyyid Vehbİ Divanı'na göre 18. asırda Osmanlılarda sosyal hayat

Seyyid Vehbi (ö. 1736) yaşadığı devrin önde gelen şairlerinden biridir. Döneminde rahat ve çok şiir yazmasıyla ünlenmiş şair 1 münacat, 4 na't, 1 miraciyye, 86 kaside, 1 takriz, 4 arz-ı hal, 2 mektup, 128 tarih, 30 musammat, 266 gazel, 51 kıt'a, 19 lügaz, 107 rubai, 25 müfred, 62 matladan oluşan hacimli bir divan ortaya koymuştur. Dönemindeki pek çok gelişmeyi şiirlerine konu edinen Seyyid Vehbi başta İstanbul'daki eğlence hayatı olmak üzere İstanbul ve Nevşehir'deki imar faaliyetleri, görevleri dolayısıyla bulunduğu Manisa, Kayseri, Halep'teki sosyal problemleri ve yaşayışı şiirlerine aksettirmiştir. Ayrıca divanda yer alan şiirler sanat, spor faaliyetleri, hastalıklar ve tedavi yöntemleri, yiyecek ve içecekler, kullanılan paralar, ticaret hayatı, ulaşım ve haberleşme, toplumsal değerler, davranış biçimleri, adet, gelenek ve inanışlar gibi pek çok kültür unsurunu da içinde barındırmaktadır. Bu itibarla Seyyid Vehbi'nin divanı çağının sosyal yaşantısını yansıtması açısından da önemli bir kaynaktır. Böyle bir yaklaşımla gerçekleştirilen bu çalışmada Seyyid Vehbi'nin III. Ahmed dönemi ile I. Mahmud döneminin başlarını kapsayan divanından hareketle 18. yüzyıl Osmanlı sosyal yaşantısının klasik Türk şiirindeki yansımaları ele alınmıştır. Sosyal hayat unurlarının divanda ne şekilde yer aldığının da incelendiği çalışmada tespit edilen unsurlarla o dönemin sosyal hayatının ve şiirinin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlanması amaçlanmıştır. Çalışmada divandan tespit edilen sosyal hayatla ilgili unsurlar 'yerleşim merkezleri', 'mimari', 'eğlence hayatı', 'sanat', 'spor faaliyetleri', 'haberleşme ve ulaşım', 'maliye ve ekonomi', 'kumaş ve kıyafet kültürü', 'mutfak kültürü', 'tıp', 'Osmanlı toplumunda görülen çeşitli davranış biçimleri, adet, inanış, gelenek ve uygulamalar' olmak üzere on bir bölüm halinde incelenmiştir. Her unsura dair beyit ve bentler kapsamına girdiği disipline ait kaynaklarla bir arada ele alınıp sosyal hayat bağlamında açıklanmıştır. Bu yöntem hem sosyal hayat unsurlarının divana yansıyan yönlerinin kaynaklardaki bilgilerle karşılaştırılmasını hem de kaynaklardaki bilgilere eklenebilecek hususların tespitini sağlamıştır. Böylece Seyyid Vehbi Divanı örnekleminde klasik Türk şiirinin sosyal hayat kapsamına giren pek çok disiplin için dikkate alınması gereken bir kaynak olma özelliği ortaya konmuştur.
Yarın dergisi

Yarın Dergisi, Milli Mücadele'nin en yoğun yaşandığı yıllar olan 1921- 1922 yıllarında yayın hayatında kalmış bir dergidir. Milli Mücadele'yi destekleyen bir tutum sergilemiş, bilimselliği ve güncelliği bir potada eritmeye çalışmıştır. Bu çalışmada Yarın Dergisi'nin Milli Mücadele içindeki yerinin tespiti, yayınlanan edebi eserlerin belirlenmesi ve değerlendirilmesi, dergi etrafında toplanan isimlerin tespiti, bilhassa yayınlanan şiir ve edebi makalelerin Latin alfabesine aktarılması amaçlanmıştır. Çalışmanın giriş bölümünde Milli Mücadele Dönemi basın-yayın hayatı genel hatlarıyla tanıtılmış, dönemin belli başlı gazete ve dergileri hakkında bilgiler verilmiştir. Derginin tanıtıldığı bölümde derginin yayınlanışı, yayın politikası belirlenmiş, yayın hayatı süresince sergilediği teknik hususiyetler ve yayın periyodu anlatılmıştır. Daha sonra yazar kadrosu tespit edilmiş, dergide yer alan ve ağırlık kazanan muhtevalar hakkında bilgi verilmiştir. Derginin Milli Mücadele'ye karşı sergilediği tutum belirlendikten sonra dergide yer alan şiirlerin dış yapı ve muhtevaları üzerine bir deneme çalışması yapılmıştır. Tahlili fihrist bölümünde dergide yer alan metinler konu ayrımı yapılmadan kısaca tanıtılmıştır. Bu bölüm bir nevi içindekiler bölümü olmuştur. Daha sonra edebi araştırma yapanların dergide bulunan metinlere rahatça ulaşabilmelerini sağlamak için edebi metinlerin listesi yazar adına göre verilmiştir. Metinler bölümünde bilhassa şiirler ve edebiyatla ilgili makaleler günümüz alfabesine aktarılmıştır. Ekler bölümünde bilhassa teknik hususiyetlerinin daha iyi anlaşılabilmesi için dergiden seçilen sayfalar konulmuştur. Büyük ümitlerle yayın hayatına atılan Yarın Dergisi, dönemin aydınlarından beklediği ilgiyi yeterince göremediğinden ve Milli Mücadele döneminin olumsuz ekonomik ve sosyal hayat şartlarından dolayı ömrünü 45 sayıda tamamlamıştır. -VI-
Ağazade 'Örfi Divanı

18. asır divan şairlerinden Ağazade Örfi, kültür ve edebiyatımızın önemli merkezlerinden biri olan Edirne'de dünyaya gelmiş ve hayatını, Edirne-Lüleburgaz-İstanbul üçgeninde geçirmiştir. Çeşitli devlet kademelerinde görev yapmış olan Örfi tarih, edebiyat ve hat sanatı alanlarında muhtelif eserler vermiştir. O, özellikle tarih alanında yazmış olduğu eserleriyle ön plana çıkmıştır. Ancak Örfi, tarih eserlerinin yanında önemli addedilebilecek bir divan tertibinden de geri kalmamıştır. İşte bu tez, bahsi geçen divanı konu edinmekte ve onu latin alfabesine aktarmaktadır. Mürettep divan özelliklerine sahip olan Ağazade Örfi Divanı, özellikle gazellerdeki söyleyiş güzelliği, dil sadeliği, deyim ve atasözleri, mahalli söyleyişlerle dikkati çeker. Bunlarla birlikte kasidelerinde Edirneli oluşunun da etkisiyle yaşadığı muhite kayıtsız kalmamış ve onu, son derece geniş bir perspektiften yansıtmıştır. Ancak bu önemli hususların yanında divanın muhtelif kısımlarında vezin aksaklıkları, imla tutarsızlıkları ve yazım yanlışları belirgin biçimde dikkati çekmektedir.
Nef'İ divanı'nın söz varlığı

Çalışmamız Nef'i Divanı'nın tümünü kapsamaktadır. 311 sayfalık metindeki 4352 beyit öncelikle bilgisayar ortamında tek satır haline getirilmiş daha sonra her satıra bir numara verilecek şekilde düzenlenmiştir. Daha sonra Prof. Dr. Cevval Kaya'nın dizin programı metne uygulanmış ve metnin dizini oluşturulmuştur. Bu çalışmanın sonunda metinde 3735'i madde başı 22530'u alt madde olmak üzere 43079 adet kelime tespit edilmiştir. Çalışmamızın ikinci aşamasında metin sayfaları tek tek taranarak kelime grupları tespit edilmiş ve bu kelimelerin geçtiği satır numaraları yanlarına yazılmıştır. BöylelikleNef'i'nin hangi kelimeleri ne kadar sıklıkla kullandığı ve hangi kelime gruplarına yer verdiği ortaya çıkarılmıştır. Bu çalışma Nef'i Divanı'nın söz varlığını ortaya koymaktadır.
Türk romanında Endülüs

İslam orduları tarafından Endülüs'ün fethi ile başlayan ve yıkılışına kadar yaşanan olaylar ilmi ve edebi yönden araştırmalara konu olmuştur. Endülüs medeniyeti ve eserleri tarih kitaplarında ve edebi eserlerde yerini almıştır. Endülüs alimleri ve bilim adamlarının insalığa bıraktığı, çalışmalar, kültür eserleri her zaman merak unsuru olmuştur. Türk edebiyatında Endülüs, ilk olarak Tanzimat dönemi eserlerinde konu olarak işlenmeye başlamıştır. Türk edebiyatçılar tarafından Endülüs imajının tema olarak işlendiği romanlar genel olarak, Endülüsün fethi ve yıkılışını anlatmaktadır. Türk romanında Endülüs imajı araştırmamızda, romanların edebi incelemeleri ve gerçek tarih ile benzerliklerini konu başlıkları ile belirtirmiştir.