turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kemençe, tanbur, ud, kanun ve bağlama çalgılarının 20. yüzyılda geçirdiği fiziksel değişimler

İcrası ve dolayısıyla üretimi zaman zaman sekteye uğrasa da varlığını kaybetmeden, çeşitli boyut, biçim ve prensipleriyle yaşamımızın parçası haline gelen bir sanat nesnesi olarak çalgı, modernizmle beraber dünyadaki gelişmelere ayak uydurarak büyük bir hızla değişmekte ve kültürlerin en önemli ifade biçimi olan müzikal dildeki değişimi fiziksel yapısına ve icrasına yansıtmaktadır. Aynı zamanda bu süreç içinde yapımcıların, sanatçıların ve önemli sanat akımlarının birbiriyle olan etkileşimleri ve dünyada cereyan eden siyasi ve ekonomik olayların sanat hayatına etkisi dolaylı veya direkt olarak bu sanat nesnelerinin gelişiminde ve değişiminde etkili olmuştur. Geleneksel çalgılardaki değişimler incelendiğinde dönemin sosyo-kültürel durumu, endüstriyel ve teknolojik gelişmeleri hakkında çıkarımlarda bulunmak mümkündür. Bunların dışında çalgılardaki değişimler, önceliklerin ve müzikal alışkanlıkların değiştiği konusunda da bilgiler vermektedir. Koruma ve aktarma bilincinin ve müzecilik anlayışının gelişmemiş olması bu tarz çalışmalar için bir zayıflık yaratmaktadır. Fakat cumhuriyetin ilanından önceki müzik kültürü ile ilgili bilgileri edvar, surname, gravür gibi kaynaklardan temin etmek mümkündür. Cumhuriyetin ilanından sonra ise konservatuar ve güzel sanatlar bölümlerinin açılmasıyla basılı yayınlar çoğalmaya başlamıştır. Fakat çalgılarla ilgili yapılan çalışmalar arasında onların geçirdikleri fiziksel değişimi merkezine alan bir çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışma söz konusu değişimi iki ana başlık altında incelemektedir. Kurumsallaşma sürecinde batı çalgılarının kullanımın yaygınlaşması, Türk müziği çalgılarının terk edilmesine veya batı çalgılarıyla birlikte aynı sahnede icra edilmesine sebep olmuştur. İlk bölümde bu durumun kemençe, tanbur, ud, kanun ve bağlama üzerindeki etkileri tartışılmıştır. Mehterden bandoya geçişin, Halkevleri ve Köy Enstitüleri politikalarının, konservatuar ve güzel sanatlar fakülteleri gibi eğitim kurumlarının açılmasının geleneksel çalgılara yansımaları tespit edilmiştir. İkinci bölümde ise bu çalgıların fiziksel değişimlerinde icra-icracı/besteci-yapımcı gibi önemli aktörlerin oynadıkları roller üzerinde durulmuştur. Bu çalgıların 20. yy başındaki ve sonundaki görselleri karşılaştırılıp değiştiği gözlemlenen kısımlar açıklanmıştır. Bu değişimlerin sebepleri sorgulanmış ve değişimlerin hangi probleme nasıl çözüm getirdiği açıklanmıştır. Ayrıca her çalgı için kronolojik bir değişim tablosu oluşturulmuştur. Özetle, geleneksel Türk müziğinin beş önemli çalgısı olan kemençe, ud, tanbur, kanun ve bağlamada meydana gelen belirgin yapısall değişikliklerin ve bu değişikliklerin gerekçelerinin belirlenmesi organoloji literatürüne katkı sağlayacaktır.
Hisarlı Ahmet'ten derlenen türkülerin Anadolu'daki makamsal gelenek bağlamında incelenmesi

Anadolu ve çevre coğrafyalarının geleneksel müziklerinde ezgi tasarımını sağlayan makamlar, 15. yüzyıldan itibaren gelişim göstermiştir. Bu gelişimle birlikte makam kuramı geleneksel müziklerin üretiminde kullanılmaya başlamış ve üretilen müzikler meşk geleneği ile hafıza temelli olarak kuşaktan kuşağa aktarılmıştır. Bu çalışmada yaygın bir müzik coğrafyasına sahip olan makam kuramı için önem arz eden merkezlerden biri olan Kütahya'da yetişen Hisarlı Ahmet'in kaynak kişisi olduğu türküler, Anadolu'daki makamsal gelenek bağlamında analiz edilmiştir. Tarama modeli ile yürütülen araştırma sürecinde literatürdeki yazılı kaynaklar, eserlerin ulaşılan notaları, görsel, işitsel ve görsel-işitsel kayıtlar incelenmiştir. Araştırmanın evreni ve örneklemi Hisarlı Ahmet'ten derlenen 30 adet türkü olarak belirlenmiş, bu örneklemin belirlenmesinde amaçsal örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada kullanılan verilere ulaşma sürecine literatürde kayıtlı yazılı dokümanların incelenmesi aşamasıyla başlanmış, ulaşılabilen görsel, işitsel ve görsel-işitsel kayıtlar ile eserlerin mevcut notaları incelenerek makamsal analiz yapılmıştır. Araştırma sürecinde toplanan veriler Ezgi Çekirdekleri Yaklaşımı doğrultusunda teknik ve melodik yönden analiz edilerek makamsal unsurların eserlerde nasıl kullanıldığı tespit edilmiştir. Bu çalışmada elde edilen verilerde; makamsal özellikler kullanılarak oluşturulan ezgi çekirdeklerinin ezgi organizasyonunu kuran ana yapılar olduğu, eseri oluşturan ezgi çekirdeklerinin farklı makamların karakteristik özellikleri dahilinde oluşturulabildikleri gibi bir makamın farklı kullanımları tercih edilerek de oluşturulabildikleri, bir makama ait ezgi çekirdeklerinin aynı veya farklı eserler içinde yörenin estetik açıdan tercihleri ve müzikal anlayışı çerçevesinde birebir aynı, benzer ve farklı şekillerde kullanılabildiği, makamsal tınının yakalanabilmesi için dörtlü, beşli hatta sekizli ses birleşimlerinin tek ve gerekli şart olmadığı, iki veya üç sesten oluşan ezgi çekirdeklerinin de makamsal tınıyı karakteristik şekilde duyurabileceği, tüm bu yapıların makamsal geleneğin temelleriyle temas ettiği ortaya konulmuştur.
Tar, tarın Türk müziğindeki yeri ve eğitimi

Bu araştırma, tar, tarın tarihsel gelişimi, tarın teknik yapısı, tarın Azerbaycan ve Türk Müziği'ndeki yeri, tarda duruş, tutuş ve mızrap vuruşları ve Tar Eğitimi'ni incelemeye yönelik bilimsel bir çalışmadır. Araştırma için gerekli olan veriler, tar eğitimi yapan kurumlardan, tar eğitimcisi uzman kişilerden, konu ile ilgili yazılı kaynaklardan ve araştırmacının kendi görüşlerinden elde edilmiştir. Araştırma kaynak taraması modelinde yapılan bir çalışmadır. Bu çalışma, tarın tarihi kimliği ve özellikle Türkiye'de Tar Eğitimi'ni ortaya koyması bakımından önem kazanmaktadır. Türkiye'de tar eğitimi üzerine yapılmış bir çalışma olmaması da çalışmanın ne kadar önemli olduğunu göstermektedir. Araştırma tarın tarihsel gelişimi, teknik yapısı, Azerbaycan ve Türk Müzik Kültürü'nde yeri ve Türkiye'de tar eğitimi yapan kurumlarda kullanılan metot ve çalgısal eserler incelenmiş, tarda duruş, tutuş ve mızrap vuruşları şekillerle desteklenmiştir. V0K VII
Osmanlı-Türk makam müziği ögelerinin günümüz Türk bestecilerince kullanımı

Bu tez ile Türkiye'de yaşayan günümüz çoksesli müzik bestecilerinin Osmanlı-Türk Makam Müziği ögelerinden nasıl yararlandığı gösterilmeye çalışılmıştır. Bu nedenle çalışmada öncelikle Osmanlı-Türk Makam Müziği'nin ses sistemine ve yapı taşlarına kısa bir bakışta bulunulmuştur. Burada notasyon, makamlar ve makamları oluşturan çeşniler, makamların donanım ve seyir özellikleri ile Türkiye'de çoksesli müzik besteciliğinin tarihi kısaca tartışılmıştır. İkinci bölümde Osmanlı-Türk Makam Müziği ögelerinden en çok istifade ettiği gözlemlenmiş beş bestecinin notalarına ve kayıtlarına ulaşılabilen birer eseri seçilmiştir. Hasan Uçarsu'nun (1965) 'Lamento', Özkan Manav'ın (1967) 'Taksim', Onur Türkmen'in (1972) 'Hat', Oğuzhan Balcı'nın (1977) 'İstanbul Hatırası' ve Sadık Uğraş Durmuş'un (1978) '1V4K' adlarındaki eserleri içerdiği Osmanlı-Türk Makam Müziği ögeleri bakımından analiz edilmiş, buradan hareketle hangi ögelerin ne sıklıkla kullanıldığı ve kullanım yöntemleri tartışılmıştır.
Beethoven'ın hayatı, eserleri ve müzik tarihindeki önemi bağlamında, Op. 58 sol majör 4. piyano konçertosunun incelenmesi

Bu tezde, Beethoven'in 4. Piyano Konçertosu müzikal, tarihsel ve bestecinin yaşamı bağlamında ele alınmıştır. Bestecinin hayatı detaylı bir şekilde tetkik edilmiş bestecinin piyano ile münasebeti müzik tarihi bağlamında incelenmiştir. Tezde, çeşitli alanlarda metinlerden yararlanılmış ve temel amaç olarak söz konusu konçertonun müziksel, fikirsel ve tarihsel olarak aydınlatılması amaç edinilmiştir.
Türk Pop müzik kültüründe Anadolu Rock müziği temsilcileri ve kullanılan halk türkülerinin analizi

Bu çalışmada, Anadolu Rock müzik temsilcileri ve repertuvarlarına almış oldukları Türk halk müzikleri incelenmeye çalışılmıştır. Bu amaçla, Türk pop müzik kültürü üzerinde durulmuş, Anadolu Rock'ın başlangıcından günümüze kadar gelen süreçteki gelişmeleri hakkında bilgiler verilmiştir. Popüler müzik kavramından yola çıkarak, Türkiye'de popüler müzik ortamında ilk örneklerini 1960'ların ilk yarısında gördüğümüz 'Anadolu pop/rock' adıyla anılan müzik tarzı, dönem dönem etkinliğini kaybetmiş, ancak 1990'ların başlarında varlığını yeniden etkin olarak göstermiştir. Ortaya çıkışı ve kayboluşu pek çok sosyal ve müziksel olguya bağlı olan bu tür müziğin '90' larda yeniden ortaya çıkışı ve etkinliği dikkat çekmektedir. Bu bağlamda, Anadolu Rock müzik türünün ve temsilcilerinin yapmış olduğu çalışmalarındaki yaşadıkları zorluklar belirtilerek 2000'li yıllara kadar gelinen aşamada bu zorluklara rağmen başarılı çalışmalara yer verildiği gözlemlenmiştir. Bu araştırmada, Anadolu Rock müzik türü ve temsilcileri ele alınarak, rock müzik icracılarının albümlerinde kullanmış oldukları Türk halk müzikleri, TRT müzik dairesi bünyesindeki THM notalarını kapsayan arşivlerden toplanmış, daha önce yapılmış olan bu alandaki tezler incelenmiş, uzman görüşleri de alınarak, kullanılan halk müziklerinin analizine yönelik değerlendirme ölçeği geliştirilmiştir. Elde edilen veriler doğrultusunda, değerlendirme ölçeği kullanılarak bulgular tablolar ve grafikler yardımı ile çözümlenmiş ve yorumlanmıştır.
Tab'i Mustafa Efendi'nin eserlerinin analizi

Yüzyıllar boyunca Türk müziğine birçok isim katkıda bulunmuştur. Bu isimlerden biri 18. yüzyılda yaşayan Tab'i Mustafa Efendi'dir. Lale Devri bestekarı olan Tab'i, çalgısal ve sözel eserler bestelemiştir. Yaşadığı dönemde divan edebiyatının kullanılması nedeniyle aruz vezninde küçük ve büyük formlarda eserler vermiştir. Bu çalışmada; Tab'i'nin TRT repertuarında bulunan peşrev, saz semai, şarkı, beste, ağır semai, yürük semai formlarındaki toplam 22 eserinden; 'beste(8), ağır semai(3), yürük semai(6)' olmak üzere 17 eseri incelenmiştir. Çalışmanın içeriği üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Tab'i'nin hayatı, eserlerinde kullandığı form-biçim, aruz vezni ve prozodi kuralları hakkında bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde, birinci bölümde verilen bilgilere dayanılarak bestekarın eserleri; makam, form, usul ve hece taksimatı bakımından analiz edilmiştir. Hece taksimatı ve vezin incelemelerinde tablolardan yararlanılmıştır. Üçüncü bölümde, yapılan analizler doğrultusunda eserlerdeki saptamalar, sonuç ve öneriler bölümü olarak genel bir değerlendirme yapılmıştır. Tab'i'nin incelenen eserlerinde; özgün bir besteleme tarzının olduğu, bestelerinde geleneğe bağlı kaldığı ve kullandığı form, makam ve prozodi özelliklerini yansıttığı, prozodi kurallarını birbirleriyle harmanladığı görülmüştür.
Kanun sazı ve Türk müsikisindeki yeri üzerine bir inceleme

126 Jüri: Yrd. Doç. Dr. Nesrin FEYZİOĞLU Prof. Dr. Babek KURBANOV Yrd. Doç. Dr. Dilaver DÜZGÜN Şüphesiz kanun sazı tınısıyla, biçimiyle, çalmış tekniği ile ve uyandırdığı muhteşem etkisiyle Türk Müziği Sazlarının içinde en önemlilerinden biridir. Ayrıca kullanılış alanı bakımından da diğer sazlara oranla daha yaygındır. Sadece klasik Türk Müziğinde değil, özellikle Güneydoğu yörelerimizin folklorik müziğinde de kullanılmakta olan klasik Türk Müziğinin mızraplı müstesna sazlarından olan kanun tarihi, yapımı, teknik ve icra özellikleriyle ele alınıp incelenmiştir. Bu çalışmamızda bilgiler eldeki kaynakların titizlikle incelenmesi sonucu analiz edilerek belli başlıklar altında sunulmuştur. Sahadaki kaynak sıkıntısına rağmen, inanç ve azimle hazırladığımız bu çalışmanın bu yolda yürekli ve faydalı bir adım olacağına inanıyoruz.
5-6 yaş grubu piyano eğitimi gören ve piyano eğitimi görmeyen çocukların motor becerilerinin karşılaştırılması

Bu araştırma 5-6 yaş grubu çocukların aldıkları piyano eğitiminin motor becerilerinin gelişimine hangi yönde etki ettiğini saptamak, piyano eğitimi gören ve piyano eğitimi görmeyen aynı yaştaki çocukların motor becerileri bakımından farklılıklarını ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi okul öncesi eğitim kurumuna devam eden çocuklardan random olarak seçilmiş piyano eğitimi gören ve piyano eğitimi görmeyen olarak belirlenen 11er kişilik 2 gruptan oluşan toplam 22 çocuğu kapsamaktadır. Örneklem grupları içinde yer alan çocuklara hem motor becerileri ölçmeye yönelik Bruininks-Oseretsky Motor Beceri Testi'nin 3 bölümünden oluşan 4 alt test uygulanmıştır. Elde edilen verilerde piyano eğitiminin motor becerilerin gelişimi bakımından olumlu yönde ve anlamlı bir farklılık oluşturduğu saptanmıştır. Elde edilen sonuçlara dayanarak; 5-6 yaş grubu okul öncesi dönemdeki çocukların piyano eğitimi almalarını sağlayacak kurumsal alt yapı; donanım, konusunda uzmanlaşmış eğitimci personel ve program geliştirme yönlerinden ele alınması, Eğitim Fakültelerinin Güzel sanatlar eğitimi anabilim dalları bünyesinde okul öncesi müzik öğretmenliği ve çalgı pedagojisi bilim dalları açılması sağlanması, okul öncesi genel müzik eğitimi içerisinde piyano eğitiminin yer alacağı programların geliştirilmesi ve okul öncesi dönemi kapsayan yaşlarda çalgı eğitimine başlanılması bilinci ailelere kazandırılması önerilerinde bulunulmuştur.
Haydar Telhüner'in sanatçı kişiliği ve eserleri

Geçmiş dönemlerde yaşamış ve Türk müziğine hizmet etmiş usta icracıların/bestekarların hayatları ayrıca geride bıraktıkları sanat ürünlerinin araştırılarak literatüre kazandırılması hem müzik bilimi hem de gelecek kuşakların faydalanabilecekleri materyallerin oluşturulabilmesi açısından büyük önem arz etmektedir. Bu düşünceden hareketle yola çıkılan araştırmada; Türk müziğinde önemli izler bırakan icracı/besteci Haydar TELHÜNER'in hayatı, sanatçı kişiliği, notaya alınmış ya da alınmamış bestelerinin tespit edilmesi ayrıca bu eserlerin çeşitli yönlerden analiz/tasnif edilmesi amaçlanmıştır. Araştırma mevcut durumun belirlenmesine yönelik betimsel bir araştırma olmakla birlikte, kaynak taraması ve doküman incelemesinin de kullanıldığı nitel bir model içermektedir. Ayrıca tespit edilen eserlerin analiz/tasnif/yorumlama bölümlerinde nicel verilerden de faydalanılmıştır. Araştırma doğrultusunda başlıca; Haydar TELHÜNER'e ait olan birçok eserin repertuvarda kayıt altına alınmadığı, bazı kaynaklarda birçok esere kaynak kişi olarak gösterilmesine rağmen mevcut nota arşivlerinde bu notalarda isminin yer almadığı, kendisine ait olan ve arşivlerde yer alan -ulaşılabilen- yirmi iki adet eserin varlığı, bu eserlerin on sekiz tanesinin şarkı formunda dört tanesinin ise türkü formunda olduğu, bestelerinde on iki farklı makamı ustaca kullandığı, eserleri üzerinde yapılan analizlerde ise hicaz makamı ve düyek usulünü daha çok kullandığı sonuçlarına ulaşılmıştır.
Ses eğitiminde register ve rezonans bölgelerinin kullanım özelliklerinin ses kalitesine yansıması

Bu araştırmada, ses eğitiminde register ve rezonans bölgelerinin kullanım özelliklerinin ses kalitesine yansıması, anatomik yapı ve ses özellikleri ile birlikte, ses kalitesini belirlemeye yönelik ses analiz testi ile araştırılmıştır. Bunun için, rastlamsal yöntemle belirlenen, 20-27 yaş grubunda, en az bir yıl programlı ses eğitimi almış ve almaya devam eden sağlıklı sese sahip bireyler değerlendirilmiştir. Araştırmanın çalışma evrenini, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi ve Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Müzik Eğitimi Anabilim Dalı öğrencileri oluşturmuştur. Kız ve erkek olarak belirlenen örneklem grupları içinde yer alan 22 öğrencinin anatomik yapıları anatomik ve fonksiyonel; ses özellikleri ise, fiziki ve psikofiziki özellikler açısından incelenmiş ve ses kalitesine yansıması araştırılmıştır. Ölçümler, ses laboratuarında, Multi Dimentional Voice Programı kullanılarak, IAC standart odalarında konunun uzmanı tarafından yapılmıştır. Ölçümler sonunda elde edilen veriler, Pearson momentler çarpımı korelasyon katsayısı ve ' t ' testi ile analiz edilmiştir. Bulgular konu ile ilgili olarak yapılmış diğer çalışmalar ile karşılaştırılarak yorumlanmıştır. 11 Araştırma sonunda, register ve rezonans bölgelerinin kullanım özelliklerinin ses kalitesine tamamıyla yansıdığı ve bu bölgelerin kullanımındaki teknik eksikliklerin ses kalitesini olumsuz yönde etkilediği görülmüştür. Doğal verginin temel özellikleri olan ses genişliği, düzgünlüğü ve rezonans potansiyelinin iyi bir eğitimle geliştirilebileceği anlaşılmıştır.
Osmanlı Sarayı'nda opera sanatı

Osmanlı İmparatorluğu kuruluş yıllarından itibaren Batı ülkeleriyle yoğun bir askeri, politik ve ekonomik ilişki içinde olsa da, geleneksel yapısı ve gerileme dönemine kadar Avrupa ülkeleri üzerindeki hakimiyet duygusu gibi nedenlerle uzun zaman bilim ve kültür alanında içe dönük kalmış, böylece Avrupa'daki gelişmeleri uzaktan ve geç kalarak takip etmiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nun operayla tanışması Avrupa kültürünü tanıma çabalarıyla beraber olmuştur. Bu kültürün en gösterişli etkinliklerinden olan opera ile ilgili ilk bilgiler, sefirler aracılığı ile edinilmiştir. Osmanlı Sarayı'nda ilk opera temsili ise III. Selim döneminde gerçekleştirilmiştir. Ardından II. Mahmud döneminde Giuseppe Donizetti'nin Muzika-i Hümayun'un başına getirilmesi ile Osmanlı Sarayı'nda Klasik Batı Müziği ve opera etkinlikleri yerleşik hale gelmeye başlamıştır. Batılılaşmanın hız kazandığı Tanzimat Dönemi'nde ise Bosko ve Naum tiyatrolarının kurulmasıyla opera, İstanbul'un şehir yaşamının da bir parçası olmuştur. Nitekim Avrupa kültürüne hayranlığı bilinen Padişah Abdülmecid, Naum Tiyatrosu'nda sahnelenen operaları seyretmiş ve bunların etkisinde kalıp Dolmabahçe Saray Tiyatrosu'nu yaptırarak burada opera temsil edilmesini sağlamıştır. Abülmecid'in operaya gösterdiği ilgi, padişah II. Abülhamid döneminde yükselerek devam etmiştir. II. Abdülhamid, opera sevgisi nedeniyle Yıldız Sarayı Tiyatrosu'nu yaptırmış, buraya yabancı ülkelerden sanatçılar getirterek konserler verdirmiş, hatta İtalyan sanatçılardan oluşan bir opera ekibini sarayında düzenli temsiller vermek üzere ikamet ettirmiştir. Osmanlı padişahları imparatorluğu ziyaret ederek temsiller veren opera sanatçılarını çoğunlukla nişanlarla ödüllendirmişler, böylece operayı en yüksek makamdan himaye altına aldıklarını göstermişlerdir.
Dmitri Şostakoviç Keman Konçertosu'nun keman repertuvarındaki yeri ve önemi açısından incelenmesi ve yoruma yönelik uygulaması

20. Yüzyılın en önemli bestecilerinden olan ve yaşadığı dönemlerde geleneksel ancak yenilikçi çalışmalarıyla adından fazlaca söz ettirmiş Rus besteci Dmitri Şostakoviç'in Op.77 1. Keman Konçertosu üzerine yapılmış olan bu çalışma, eseri yorumlayacak ve bu tezi okuyacak kişiye bestecinin yaşadığı dönem ve müziği üzerine ışık tutmak amacıyla hazırlanmıştır. Bu çalışma ile Dmitri Şostakoviç'in yaşamı, yaşadığı dönemin tarihsel dokusu, müzikal karakteri anlatılmış, op.77 1. Keman Konçertosu'nun yapısall analizi yapılmış ve son olarak eserin çalınmasında karşılaşılabilecek teknik güçlükler ve icra önerilerine değinilmiştir.
Koro eğitimcilerinin popüler altyapılı çocuk şarkılarına yönelik görüşleri

Bu araştırmada, son yıllarda geniş kitleler ile birlikte çocukların da ilgi odağında bulunan popüler müzik türünün, çocuk şarkıları ile birleşmesiyle ortaya çıkan popüler altyapılı çocuk şarkılarının erken müzik eğitiminde önemli bir yere sahip olan çocuk korolarında bir eğitim aracı olarak kullanımına yönelik çocuk koro eğitimcilerinin görüşlerini almak amaçlanmıştır. Korolarda çocukların doğru bir müzik eğitimi almasından sorumlu olan ve koroların çocuklar üzerindeki olumlu veya olumsuz etkilerinin ilk tanıkları olan çocuk koro eğitimcilerinin, popüler altyapılı çocuk şarkılarının kullanımına yönelik görüşlerini tespit etmek araştırmanın önemini oluşturmaktadır. Araştırmanın çalışma grubunu, 9 ilköğretim korolarında, 8 özel çocuk korolarında, 1 TRT Çocuk Korosu'nda olmak üzere Türkiye'nin çeşitli yerlerinde ve KKTC'de bulunan 18 koro eğitimcisi oluşturmaktadır. Bu araştırmada tarama modeli kullanılmış olup, koro eğitimcilerinin popüler altyapılı çocuk şarkılarının kullanımına yönelik görüşleri, araştırmanın amacına ve önemine uygun olarak, uzman görüşleri doğrultusunda hazırlanmış sorular ile oluşturulan görüşme formu aracılığı ile tespit edilmiş, elde edilen veriler içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Araştırma sonucunda; popüler kültürün etkisiyle müzik teknolojisinin ve elektronik çalgıların ön planda olduğu popüler altyapılı çocuk şarkılarının günümüz popüler müziklerine benzemesi çocukların gözünde bu türün klasik çocuk şarkılarına göre daha eğlenceli olduğu, eğitimcilere kolaylık sağladığı tespit edilmiştir. Bununla birlikte eğitimcilerin, repertuarlarında tür çeşitliliği sağlamak ve popüler altyapılı çocuk şarkı türünün eğitsel taraflarını görmek istemeleri nedeniyle bu türü repertuarlarına aldıkları belirlenmiştir. Koro çalışmalarında ise bu tür ile klasik çocuk şarkıları arasında farklı bir öğretim yöntemi kullanmadıkları tespit edilmiştir. Ayrıca, çocukların bu türdeki şarkıları severek ve isteyerek öğrendikleri fakat entonasyon olarak klasik çocuk şarkılarına göre daha zor seslendirdikleri sonuçlarına ulaşılmıştır.
Dörtlü armoni sistemi ile Ahmed Yesevİ oratoryosu

Bu yüksek lisans tezi, günümüze kadar bestelenmiş olan Oratoryoların sadece batı müziği sazları için değil, dörtlü armoni sistemi ile ve Türk müziği sazları için de düzenlenebileceğini gösterebilmek amacıyla yapılmış bir çalışmadır. Günümüze kadar birçok besteci bu alanda çalışmalar yapmıştır. Bunlardan günümüz batı bestecilerinin yanı sıra Türk Beşleri diye adlandırdığımız Necil Kazım Akses, Hasan Ferit Alnar, Ulvi Cemal Erkin, Ahmet Adnan Saygun, Cemal Reşit Rey gibi Çağdaş Türk Müziği bestecilerimizi de saymak mümkündür. Ancak, hiçbir bestecimiz Oratoryo'yu Türk Müziği sazlarına ve T. M.'nde kullanılan armoni sistemine göre bestelememiştir. Biz bu çalışmamızda, Güldeniz EKMEN tarafından bestelenmiş yedi ilahiyi Türk Müziği seslerini, sistemini ve bizim sazlarımızın özelliklerini ön planda tutarak Oratoryo haline getirdik ve müzikal incelemesini yaptık. Bu tez, giriş ve sonuç bölümleri dahil olmak üzere üç bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünün ardından ilk bölümde üç farklı armoni sistemi hakkında bilgiler ve örnekler verilmeye çalışılmıştır. İkinci bölümde ise, Oratoryolar hakkında geniş bilgiye yer verilmiştir. Son ve üçüncü bölümde ise Ahmed Yesevi Oratoryo'su Türk müziği sazları, sesleri ve armoni sistemi kullanılarak armonize edilmiştir. Bunun yanında, aynı bölüm içerisinde eserin müzikal incelenmesi de yapılmıştır. Bu çalışmanın, ileride bu konuda yapılacak olan kapsamlı çalışmalar için bir başvuru kaynağı oluşturması dileğimizdir.
Dinleyicilerin senfoni orkestraları hakkındaki görüşlerinin ve beklentilerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, Senfoni Orkestraları konserlerine giden dinleyicilerin bu konserler ve senfoni orkestrası hakkındaki görüşlerini ve beklentilerini ortaya koyarak mevcut durumu saptamak ve sonuçları değerlendirerek bazı öneriler getirmek suretiyle ilgili kurumlara yol gösterici bir kaynak oluşturmaktır. Araştırmanın evrenini senfoni orkestraları konserlerine giden dinleyiciler, örneklemini ise Eskişehir Senfoni Orkestrası konserlerine giden dinleyiciler oluşturmaktadır. Veri toplama tekniği olarak dinleyicilere anket uygulanmıştır. Anket sonucunda elde edilen veriler SPSS 15.0 istatistik programıyla değerlendirilmiş ve bulgular yorumlanmıştır. Bu bulgular ışığında senfoni orkestraları konserlerine giden dinleyicilerin senfoni orkestraları hakkında yeterli bilgi sahibi olmadığı gözlemlenmiş, beklentilerinin karşılanarak klasik batı müziğine olan ilginin arttırılması gerektiği düşünülerek bazı önerilerde bulunulmuştur.