turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Öğretmenler odasında konuşulan ve gündemi oluşturan konular

ÖĞRETMENLER ODASINDA KONUŞULAN VE GÜNDEMİ OLUŞTURAN KONULAR TATLEDİL, EFNAN Yüksek Lisans- 2003 Eğitim Yönetimi, Teftişi, Planlama ve Ekonomisi Danışman: Doç. Dr. Selahattin Turan Bu araştırmada; öğretmenlerin öğretmenler odasmda bulundukları zaman zarfında konuştukları ve gündemlerini oluşturan konular ile bunların konuşulma sıklığının belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini, 2002- 2003 öğretim yılında Eskişehir il merkezindeki ilköğretim okullarında görevli öğretmenler oluşturmaktadır. Sosyo-ekonomik düzeylerine göre belirlenen 30 ilköğretim okulunda görevli öğretmenler araştırmanın örneklemine dahil edilmiştir. Verilerin toplanmasında, araştırmacı tarafından hazırlanan ölçek kullanılmıştır. Öğretmenler odasında konuşulan konuların öğretmenlerin cinsiyetlerine göre farklılık gösterip göstermediği t testi ile, diğer bireysel özellikler ile okulların sosyo-ekonomik düzeylerine ilişkin farklılıklar varyans analizi ve Tukey testi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre; öğretmenler odasmda en sık konuşulan konuların başında, öğrencilerin davranış bozuklukları ve bunların giderilmesi ile Türkiye koşullarında öğretmen maaşlarının durumu ve eğitim-öğretim etkinlikleri kapsamında yer alan konular gelmektedir. Öğretmenler odasmda konuşulan konular ile bunların konuşulma sıklığı öğretmenlerin cinsiyetlerine göre önemli farklılıklar gösterirken, diğer bireysel özellikler ve okulların sosyo-ekonomik düzeyleri açısından çoğunlukla farklılık yoktur. Öğretmenlerin, eğitim-öğretim faaliyetlerini hazırlama, uygulama ve değerlendirme sürecinde, meslektaşlarıyla işbirliği ve yardımlaşma amacıyla öğretmenler odasını bir iletişim mekanı olarak kullandıklarım göstermektedir.
İlköğretim okullarında Tebliğler dergisinin fonksiyonu

Danışman: Yrd. Doç. Dr. Cemil YÜCEL Tebliğler Dergileri, Milli Eğitim Bakanlığının yayın organıdır. Tebliğler Dergilerinde Bakanlıkla ilgili kanun, tüzük, yönetmelik, yönerge, genelge ve programlar ile duyurular yer almaktadır. İlköğretim Okullarında Tebliğler Dergisinin Fonksiyonunu belirlemek amacıyla yapılan bu araştırma betimsel bir alan araştırması niteliğindedir. Araştırmanın evreni, Kütahya İli İlköğretim Okulları ve bu ilköğretim okullarında görev yapan okul müdürleri ve öğretmenlerdir. Örneklemi, 47 ilköğretim okulu, 47 ilköğretim okulu müdürü, 263 sımf öğretmeni ve 165 branş öğretmenidir. Anket yoluyla elde edilen bilgiler S. P. S. S 8.0 Paket Programında değerlendirilmiştir. Temel Bileşenler Analizine göre, Tebliğler Dergisinin 7 boyutta ele alındığı ortaya çıkmıştır. Bu boyutlar, eğitim-öğretim boyutu, biçim boyutu, görev ve özlük boyutu, faydasına inanma boyutu, denetim boyutu, planlama boyutu ve erişilebilirlik boyutudur. En önemli boyutun eğitim-öğretim boyutu olduğu ortaya çıkmıştır. Boyutlara ilişkin genel ortalamalar alınmış, ANOVA testi uygulanmıştır. Boyutlar arası anlamlı ilişkiler görülenler Tukey Testine tabi tutulmuştur. Okul müdürlerinin ve öğretmenlerin Tebliğler Dergisinin mesleki bilgilerim artırdıklarını düşündükleri, okul müdürlerininin Tebliğler Dergisinden öğretmenlere göre daha fazla yararlandıkları, Tebliğler Dergilerinin biçim özelliklerinin okunmasına etkisinin az olduğu, Tebliğler Dergilerinde değişik konulara yer verilmesinin, okunmasına olumsuz yönde etki ettiği, okul müdürlerinin ve öğretmenlerin Tebliğler Dergisinin okunup okunmadığının, imzalanıp imzalanmadığının takip ve kontrolünü gerekli gördüğü, ancak; ilköğretim müfettişleri tarafından takip ve kontrol edilmesini gerekli görmedikleri, birleştirilmiş sımf uygulaması olan köy ilköğretim okullarına Tebliğler Dergilerinin zamanında ulaşmadığı ortaya çıkmıştır. Tebliğler Dergisinin köy ilköğretim okullarına zamanında ulaştırılması, sayfalarının kolayca açılabilecek şekilde düzenlenmesi, Bakanlığa bağlı kurumların niteliğine göre sınıflandırılarak basılmasının iyi olacağı düşünülmektedir.
İlköğretim altıncı sınıf öğrencilerinin bilgisayar dersindeki akademik benlik kavramları ile başarıları arasındaki ilişki

Bu araştırma İlköğretim altıncı sınıf öğrencilerinin bilgisayar dersine ilişkin geliştirdikleri akademik benlik kavramları ile bilgisayar başarıları arasındaki ilişkiyi araştırmak amacıyla yapılmıştır. Akademik benlik kavramı öğrencinin kendi kendisini okulda ve kendi sınıfındaki öğrencilere göre nasıl algıladığının bir göstergesidir. Akademik benlik kavramı gelecekteki başarıyı belirleme gücüne sahiptir. Bu araştırma tarama modelinde olup çalışmada belirtilen sınırlılıklar ve amaçlar çerçevesinde var olan durumu ortaya koyucu betimsel türde bir araştırmadır. Örnekleme alınan öğrencilere Yıldız Kuzgun tarafından geliştirilen akademik benlik kavramı ölçeğinin bilgisayar dersine yönelik maddeleriyle araştırmacı tarafından geliştirilen maddelerden oluşan akademik benlik kavramı ölçeği ve yine araştırmacı tarafından geliştirilen başarı testi uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 11.0 istatistik programı aracılığıyla çözümlenmiş olup, çözümleme sırasında aritmetik ortalama, standart sapma ve cinsiyet değişkeni için t-testi, anne ve babanın öğrenim durumu, ailenin aylık geliri, not durumu ve başarı değişkenleri için varyans analizi kullanılmıştır. Gruplar arası ilişkinin anlamlılığını belirlemede Scheffe testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda ulaşılan bulgularda cinsiyete göre gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Anne ve babanın öğrenim durumu yükseldikçeakademik benlik kavramı puanlarının da yükseldiği görülmüştür. Aylık gelire göre durumu daha iyi olan öğrencilerin diğer gruplara göre en yüksek seviyede olduğu görülmüştür. Not ile akademik benlik kavramı arasında ise pozitif bir korelasyon görülmüştür.
İlköğretim II. kademe (6-7. sınıf) öğretmen ve öğrencilerin bitişik eğik yazıya ilişkin görüşleri

Bu araştırmanın amacı ilköğretim II. kademedeki öğretmen ve öğrencilerin bitişik eğik yazıya ilişkin görüşlerini ve bitişik eğik yazı yazma başarılarını ortaya koymaktır. Araştırmanın evrenini Hatay ili Antakya merkez ilçesinde bulunan özel ve devlet ilköğretim okullarında öğrenim görmekte olan 6. ve 7. sınıf öğrencileri ve bu okullarda görev yapan branş öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örnekleminde 60 öğretmen ve 300 öğrenci yer almıştır. Özel okullarda evrenin tamamına ulaşılırken( 3 okul) devlet okullarında yansız örnekleme yöntemi ile seçilen üç devlet okulu belirlenmiştir. Araştırmada öğretmen ve öğrencilerin bitişik eğik yazı uygulamalarına ilişkin görüşleri ile bitişik eğik yazı yazma başarıları araştırmacı tarafından geliştirilen Öğretmen Anket Formu, Öğretmen Görüşme Formu, Öğrenci Anket Formu, Bitişik Eğik Yazı Puanlama Anahtarı ve Dikte Metni kullanılarak değerlendirilmiştir. Öğretmenlerle yapılan görüşme sonuçlarına göre branş öğretmenlerinin tamamına yakını bitişik eğik yazı ile yazmayı bilmediği için ders içinde ve günlük hayatta dik temel yazıyı kullanmaktadır. Öğrenciler ise okunaklı yazamadıkları için bitişik eğik yazıyı kullanamamaktadır. Ayrıca sosyal hayatta dik temel yazının kullanılması ve alışkanlıklar bitişik eğik yazıya geçişi güçleştirmektedir. Araştırmada 5'li dereceli puanlama anahtarına göre yapılan puanlamada branş öğretmenlerinin bitişik eğik yazı yazmadaki başarı ortalamaları 2.08 ile başarısız, ilköğretim 6. ve 7. sınıf öğrencilerinin başarı ortalaması 2.70 ile orta düzeyde bulunmuştur. Uygulanan anket formu sonuçlarına göre ilköğretim branş öğretmenlerinin bitişik eğik yazıya ilişkin görüşlerinde cinsiyete, kıdeme ve mezun olunan bölüme dayalı bir farklılık görülmemiştir. Ancak okul türüne göre incelendiğinde özel okullar lehine bir farklılık olduğu görülmektedir. İlköğretim 6-7. sınıf öğrencilerinin bitişik eğik yazıya ilişkin görüşleri incelendiğinde 6. sınıflar lehine farklılık ortaya çıkmıştır. Bu durumda bitişik eğik yazı uygulamalarının her geçen sene daha başarılı sonuçlar verebileceği belirlenmiştir. Ayrıca öğrenim gördükleri okul türüne göre incelediğimizde devlet okullarının farklılık gösterdiği görülmektedir. Özellikle devlet okullarındaki öğrencilerin zorunluluktan dolayı bitişik eğik yazı yazmaları ile ilgili farklılık dikkatleri çekmektedir. Bu durumda devlet okullarında öğrencilerin zorunluluktan daha çok etkilendikleri görülmüştür.
İnsan kaynakları yönetimi açısından ilköğretim müfettişleri, ilköğretim okulu yönetici ve öğretmenlerinin olumlu disiplin yaklaşımına ilişkin düşünceleri

Bu çalışmanın amacı, 1999- 2000 öğretim yılı itibariyle Ağrı İli'nde görevli ilköğretim müfettişleri ile Ağrı Merkez İlçe'de bulunan ilköğretim okullarında görev yapan yönetici ve öğretmenlerin, 'olumlu disiplin yaklaşımı'na ilişkin düşüncelerini ve bu gruplar arasındaki 'olumlu disiplin yaklaşımı'na ilişkin düşünce farklılıklarını ortaya çıkarmaktır. Betimsel nitelik taşıyan araştırmanın evreni, Ağrı İli'nde görevli 16 ilköğretim müfettişi ile Ağrı Merkez İlçe'de bulunan ilköğretim okullarında görev yapan 50 yönetici ve 398 öğretmendir. Araştırmada bilgi toplama aracı olarak anket kullanılmış ve elde edilen bilgiler, frekans, yüzde, tek yönlü varyans analizi ve tukey HSD testinden yararlanılarak çözümlenmiştir. Araştırma bulgusuna dayanılarak ulaşılan sonuçlara göre; ilköğretim müfettişleri, olumlu disiplin özelliklerine ortalama olarak %43. 69 oranındaIV 'tamamen' ve %33. 13 oranında 'çok' düzeyinde katılımla, 'olumlu disiplin yaklaşımı'nı benimsemektedirler. İlköğretim okulu yöneticileri, olumlu disiplin özelliklerine ortalama olarak %64. 06 oranında 'tamamen' ve %25. 98 oranında 'çok' düzeyinde katılımla, 'olumlu disiplin yaklaşımı'nı yüksek düzeyde benimsemektedirler. İlköğretim okulu öğretmenleri, olumlu disiplin özelliklerine ortalama olarak % 70.27 oranında 'tamamen' ve % 21.56 oranında 'çok' düzeyinde katılımla, 'olumlu disiplin yaklaşımı'nı yüksek düzeyde benimsemektedirler. Öğretmen ve yöneticilerin 'Olumlu Disiplin Yaklaşımı'na ilişkin düşüncelerinde 0.05 anlamlılık düzeyinde bir fark saptanmamıştır. İlköğretim müfettişlerinin 'Olumlu Disiplin Yaklaşımına' ilişkin düşünceleri ile öğretmen ve yöneticilerin 'Olumlu Disiplin Yaklaşımına' ilişkin düşünceleri arasında 0.05 anlamlılık düzeyinde, anlamlı bir fark bulunmuştur. Eğitim örgütlerinde çalışan insan kaynağından üst düzeyde yararlanabilmek için 'olumlu disiplin' uygulamasına geçilmelidir. Olumlu disiplin uygulaması ile ilgili deneysel araştırmalar yapılarak disiplin sistemi sağlıklı biçimde oluşturulmalıdır. İlköğretim müfettişleri ve yöneticiler, olumlu disiplin uygulaması konusunda eğitilmelidir.
Manifestations of curriculum change on organizational culture: Teachers perceptions

Bu araştırma, program değişikliğinin, bir ilköğretim okulunun örgütsel kültürü üzerindeki göstergelerini, öğretmen algıları çerçevesinde incelemeyi amaçlamıştır. Çalışmada, öğretmenlerin mesleklerinin değişen doğası ve yapısına ne gibi anlamlar yüklediklerini tespit etmek amacıyla, Ankara'da bir ilköğretim okulunun örgütsel kültürü olgubilim deseni kullanılarak incelenmiştir. Veriler, program değişikliğinin öğretmenler için ne anlama geldiğini anlamak ve bunun örgüt kültürü üzerindeki göstergelerini bulmak amacıyla gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış yüz yüze öğretmen görüşmelerinden oluşmaktadır. İlk olarak, bulgular öğretmenlerin her ne kadar değişimi ilk aşamada bir tehdit olarak algılasalar da, daha sonraki aşamalarda program değişikliğini onayladıklarını ifade ettiklerini ve sonradan ona uygun değerler ve inançlar edinmiş olduklarını göstermiştir. Fakat uygulamayla ilgili anlam ve algılarına bakıldığında, uygulamanın önündeki engellerin bu değer ve inançlardan daha belirleyici olduğu ifade edilebilir. Öğretmenlerin değişen programları uygulamada, fiziki sınırlılıklar ve yetersiz hizmet içi eğitim gibi dışsal engellerle karşılaştıkları ortaya çıkmıştır. Son olarak, öğretmenlerin sınıf dışı meslek yaşamlarında da, özellikle ders planlaması ve hazırlığı ve öğretmenler arası işbirliği gibi konularda değişim yaşandığı ortaya çıkmıştır.
İlköğretim okulları sekizinci sınıf öğrencilerinin sözcük türlerini öğrenme ve kullanma düzeyleri ile kavram edinimleri

JÜRİ: Prof. Dr. Mustafa Cemiloğlu Prof. Dr. Ahmet Kırkkılıç Prof. Dr. Mukim Sağır Yard. Doç. Dr. Cengiz Alyılmaz Yard. Doç. Dr. Muhsine Börekçi Sözcükler ve kavramlar, bireyin bilgi birikimini yansıtan dil öğeleridir. Bireyler, varlıkları sözcüklerle tanıyıp kavramlarla belleklerinde bilgiye dönüştürürler. Sözcüklerle birlikte kavramların varlığı, toplumsal bir varlık olan insana anlama, anlatma, düşünme ve öğrenme ortamına katılma fırsatı verir. Bu yüzden eğitim etkinliklerinde bireylerin sahip olduğu sözcük sayısının artırılarak kavram edinimlerinin geliştirilmesi gerekir. Bu araştırmayla ilköğretim okulları sekizinci sınıf öğrencilerinin sözcük türlerini öğrenme düzeyleri ve kavram edinimleri araştırılmıştır. Araştırma, Erzurum ve Ağrıdaki merkez ilköğretim okullarında gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya katılan 543 öğrenci çoktan seçmeli test sınavı ile yazılı anlatım sınavına alınmıştır. Çoktan seçmeli test sınavıyla öğrencilerin sözcük türleri bilgisi ölçülürken, yazılı anlatım sınavıyla sahip oldukları kavramların sayısı ve sıklığı tespit edilmiştir. Bu araştırmaya veri toplamak için ayrıca 187 uzman kişinin konuyla ilgili görüşlerinden yararlanılmıştır. Elde edilen verilere göre öğrencilerin sözcük türlerini öğrenme düzeylerinin düşük olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca öğrencilerin yazılı anlatımlarında birkaç kavram üzerinde yoğunlaştığı tespit edilmiştir. Denekler genellikle yazılı anlatımlarında belirli birkaç kavramı kullanmakta, bu da onların kavram edinimlerinin yetersiz olduğunu göstermektedir. Öğrencilerin yazılı anlatım becerilerini geliştirmek ve düşünme kapasitelerini artırmak için söz varlıklarının zenginleştirilmesi, kavram gelişimlerinin desteklenmesi gerekir. Bunun için onlara sunulan öğrenme ortamlarında zengin uyarıcılar kullanılarak öğrencilerin aktif olduğu etkin öğrenme yöntemlerine yer verilmesi gerekir.
İlköğretim 6. sınıf matematik dersinde oluşturulan sosyal yapılandırmacı öğretim tasarımının etkililiği

Bu araştırmanın amacı İlköğretim 6. sınıf matematik dersinin ondalık sayılar ünitesinde sosyal yapılandırmacı öğretim tasarımının değerlendirilmesidir. Araştırma nitel olarak araçsal örnek olay deseni ile yapılmıştır. Araştırmanın uygulama aşaması Zeytinburnu'ndaki Haluk Ündeğer İlköğretim Okulunun 6-B sınıfında gerçekleştirilmiştir. Veriler, sosyal yapılandırmacı öğretim tasarımının uygulanmasından elde edilen fiziksel ürünlerden, araştırmacı tarafından hazırlanan 12 soruluk görüşme formunun öğrencilere uygulanmasından, gözlemci notlarından ve uygulama süresince toplanan video kayıtlarından elde edilmiştir. Araştırmada elde edilen tüm veriler Carney'nin analitik soyutlama modeli kullanılarak çözümlenmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular sonucunda sosyal yapılandırmacı öğretim tasarımının öğrenen analizi boyutunda öğrencilerin akrandan öğrenmeye fikirlerini paylaşabilmek, bireysel çalışmaya ise kendi başlarına daha çabuk yapabilecekleri için ihtiyaç duyduğu belirlenmiştir. Araştırmanın bir diğer sorusu olan sosyal yapılandırmacı öğretim tasarımının içerik belirleme boyutunda ise öğrencilerin matematiği günlük hayat ile ilişkilendirdiği ve matematiği gelecek eğitimlerinde de kullanacaklarını fark ettikleri sonuçlarına varılmıştır. Sosyal yapılandırmacı öğretim tasarımının anlamın yapılandırılması boyutunda ise işbirlikli grupların önceden öğretmen tarafından oluşturulması öğrenciler tarafından olumlu karşılanmıştır. Öğrencilerin işbirlikli gruplarda görev paylaşımında zorlandığı, öğrencilerin işbirlikli gruplarda öğrendikleri ve öğrencilerin yaparak öğrendikleri sonuçlarına varılmıştır. Ayrıca değerlendirme boyutunda öğrenciler değerlendirmenin kendileri tarafından yapılmasını beğenmişlerdir. Bir diğer araştırma sorusu ise öğretmen rehberliği boyutunda olmuştur ve öğrenciler tarafından sosyal yapılandırmacı tasarımda öğretmen rehberliği diğer derslere göre daha etkin bulunmuştur.
İlköğretim 6. sınıf matematik dersi nokta, doğru, düzlem, doğru parçası, uzay ve ışın konusunun aktif öğrenme ile öğretiminin öğrenci başarısına etkisi

Bu araştırma, ilköğretim ö. sınıf matematik dersinde 'Nokta, Doğru, Düzlem, Doğru Parçası, Uzay ve Işın konusunun geleneksel yöntemden farklı olarak oluşturulan ve aktif öğrenme yöntemi ile geliştirilen eğitim durumunun öğrenci başarısına etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Temel amaç 'Aktif Öğrenme Yöntemi'nin öğrenci başarısı üzerindeki etkisini saptamaktır. Bu amaçla, araştırmanın başlangıcında ilgili kaynaklar taranıp, gerekli bilgiler elde edildikten sonra bir araştırma projesi hazırlanmıştır. Araştırmada, proje doğrultusunda 'farklı kontrol gruplu ön test-son test' deseni kullanılmıştır. 2003- 2004 öğretim yılında Antalya ili Elmalı ilçesi Atatürk İlköğretim Okulundan 36 öğrenci deney grubu olarak ve Ali Mumcu İlköğretim Okulundan 29 öğrenci kontrol grubu olarak oluşturulmuştur. Deney grubuna aktif öğrenme ile kontrol grubuna ise geleneksel yöntemle ders işlenmiştir. Veri toplama aracı olarak, öğrenciler için anlatılan konu ile ilgili bir başarı testi hazırlanmış ve her iki gruba deney öncesi ve sonrası olmak üzere 2 kez uygulanmıştır. Sorular çoktan seçmeli olup, kazandırılması hedeflenen davranışları kapsayacak niteliktedir. Testin tamamı denenmiş, geçerli ve güvenilir olduğu belirlenmiştir. Daha sonra uygulamaya geçilmiştir. Verilerin çözümlenmesi aşamasında, grupların ortalama puanlan arasındaki fark t-testi ile sulanmıştır. Araştırma sonucunda; aktif öğrenme yönteminin geleneksel yönteme göre daha başarılı olduğu belirlenmiştir. Ayrıca aktif öğrenme yöntemi ile işlenen ders esnasında öğrencilerin dersle daha fazla ilgilendikleri, dolayısıyla da başarılarının arttığı görülmüştür.
Bilgisayar destekli ortaklaşa öğrenmede grup yapısının öğrencilerin görev başarısı üzerindeki etkisi

Bu araştırma Bilgisayar Destekli Ortaklaşa Öğrenme etkinliklerinde, kız, erkek ya da karışık gruplarda çalışmanın bireysel ve grup görev başarıları üzerindeki etkisini ortaya koymak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın deneysel işlemleri 2004- 2005 öğretim yılında Ankara ili Altındağ ilçesi Ayşe Numan Konakçı İlköğretim Okulu, Çubuk İlçesi Atatürk İlköğretim Okulu ve Güdül ilçesi Güdül İlköğretim Okulu 7. ve 8. sınıf öğrencilerinden seçilen 27'si kız ve 27'si erkek toplam 54 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma, tek faktörlü gruplar arası deneysel desen modeline uygun şekilde tasarlanıp, yürütülmüştür. Öğrenciler üç farklı gruba rasgele yerleştirilmiş, etkinlikler boyunca kullanılacak site, araçlar ve nasıl çalışacakları hakkında bilgiler verilmiş ve altı haftalık deneysel işlemler sürecinde kendilerine verilen öğrenme görevleriyle ilgili çalışmalarını yaparak bireysel ve grup raporları hazırlamaları istenmiştir. Araştırmanın bağımlı değişkenleri bireysel görev başarısı ve grup görev başarısıdır. Bağımsız değişkenleri ise etkileşim sıklığı, sosyal beceri düzeyi ve grup yapısıdır. Değişkenler arası ilişkilerin belirlenmesi için tek faktörlü ANOVA, ilişkisiz t testi, ikili ve kısmi korelasyon, Kruskal Wallis ile çoklu doğrusal regresyon analizleri yapılmıştır. Araştırma sonucunda grup yapısının bireysel ya da grup görev başarısı üzerinde anlamlı bir etkisinin olmadığı, etkileşim sıklığının bireysel görev başarısını anlamlı olarak yordadığı, sosyal beceri düzeyinin ise bireysel görev başarısının anlamlı bir yordayıcısı olmadığı bulunmuştur.
İlköğretim 1. sınıf üstün ve normal zeka düzeyindeki öğrencilerin fonolojik farkındalık düzeylerinin okuma başarıları üzerine etkisinin karşılaştırılması

Bu araştırmada ilköğretim birinci sınıfa devam eden üstün ve normal zeka düzeyindeki öğrencilerin, fonolojik farkındalık düzeylerinin okuma başarıları üzerindeki etkisi ve okumaya geçme zamanları, okuma hızları ve okuma kaliteleri değişkenlerine göre farklılaşma durumu karşılaştırılmıştır. Araştırmaya katılan öğrenci sayısı 44'ü Beyazıd Ford Otosan İlköğretim Okulu, 35'i ise Küçükçekmece Hayriye Gök İlköğretim Okulu öğrencisi olmak üzere toplam 79 öğrencidir. Öğrencilerin zeka düzeyleri Raven SPM Zeka Testi ile belirlenmiş olup; 31'inin üstün, 48'inin ise normal zeka düzeyine sahip olduğu saptanmıştır. Öğrencilerin fonolojik farkındalık düzeyleri, Karakalle (1998) tarafından geliştirilmiş olan Fonolojik Farkındalık Testi ile ölçülmüştür. Öğrencilerin okuma hızları, okuma başarısı yüzdeleri ve okuma kalitelerinin belirlenmesinde ise Milli Eğitim Bakanlığı'nca dağıtılan ilköğretim ikinci sınıf Türkçe ders kitabının ilk okuma metni olan 'Geceyi Sevmeyen Çocuk' adlı okuma metni kullanılmıştır. Öğrencilerin okumaya geçme zamanları, örneklem grubunun öğrenim gördükleri okullardaki sınıf öğretmenleri tarafından not edilerek, araştırmaya okulların açıldığı haftadan itibaren geçen hafta sayısı olarak yansıtılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre üstün zekalı öğrencilerin fonolojik farkındalık düzeylerinin, normal zeka düzeyindeki öğrencilerin fonolojik farkındalık düzeylerinden yüksek olduğu görülmüştür. Hem üstün hem de normal zeka düzeyindeki öğrencilerin fonolojik farkındalık düzeylerinin öğrencilerin okumaya geçme süreleri üzerinde etkili olduğu; öğrencilerin fonolojik farkındalık düzeyleri ne kadar yüksekse okumaya o kadar erken sürede geçtikleri görülmüştür. Öğrencilerin fonolojik farkındalıklarının okuma hızı ve okuma başarıları değişkenlerine göre farklılaşmasının üstün ve normal zeka düzeyindeki öğrencilerde farklılık gösterdiği görülmüştür. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre normal zeka düzeyindeki öğrencilerin fonolojik farkındalık düzeyleri okuma hızı ve okuma başarıları değişkenlerine göre farklılaşma göstermezken; üstün zekalı öğrencilerin fonolojik farkındalık düzeylerinin okuma hızı ve okuma başarısı değişkenlerine göre farkılılaşma gösterdiği bulunmuştur. Bu farklılaşma, üstün zekalı öğrencilerin normal zeka düzeyindeki öğrencilerden daha hızlı okumasına katkı sağlamaktadır; ancak üstünlerin okuma başarısı ile normal zeka düzeyindeki öğrencilerin okuma başarı yüzdeleri arasında anlamlı bir fark yaratmamıştır. Normal zeka düzeyindeki öğrencilerin fonolojik farkındalık düzeylerinin okurken yapmış oldukları hata türü ve sayısına göre farklılaşma göstermediği, üstün zekalı çocukların fonolojik farkındalık düzeylerinin ise yalnızca fonolojik bilgiyle daha ilişkili olan harfi yanlış seslendirme hata türü değişkenine göre farklılık gösterdiği bulunmuştur.
Okul yöneticilerinin öğretmenleri etkileme tutumları

Bu araştırmada ilköğretim okulu yöneticilerinin öğretmenleri etkileme tutumları ele alınmıştır. Konuyla ilgili olarak öncelikle literatür taraması yapılmış, daha sonra yönetici tutumlarının ölçülmesi amacıyla Likert türü tutum ölçeği hazırlanarak uygulama yapılmıştır. Araştırma dört bölümden oluşmaktadır. Araştırmanın ilk bölümünde örgüt ve örgüt yönetimi üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde tutum kavramı incelenmiş, üçüncü bölümde yöneticilerin çalışanları etkilemeye yönelik 'liderlik', 'iletişim', 'karar alma', 'güdüleme', 'yetki kullanma', 'ödüllendirme ve cezalandırma', 'denetim ve değerlendirme', 'takımla çalışma', 'rehberlik ve danışma' tutumları genel örgütlerden eğitim örgütlerine doğru özelleştirilerek incelenmiştir. Araştırmanın dördüncü bölümünü oluşturan uygulama bölümünde, ilköğretim okulu yöneticilerinin personeli etkileme tutumlarını ölçmek amacıyla geliştirilen Likert türü tutum ölçeği Sivas il Merkezinde bulunan yirmi ilköğretim okulunun yönetici ve öğretmenlerine uygulanmıştır. Bu ölçek, İlköğretim Okulu Müdürlerinin görev tanımlarında yer alan personeli etkilemeyle ilgili yasal görevleri de kapsayacak şekilde hazırlanmış ve araştırmada, ilköğretim okulu yöneticilerinin bu yasal görevleri hangi düzeyde yerine getirdikleri de ölçülmüştür. Araştırma sonucunda, öğretmenlerin ilköğretim okulu yöneticilerinin personeli etkilemeye yönelik olumlu davranışları 'genellikle' gösterdikleri ve yasal görevlerini 'genellikle' yerine getirdikleri görüşünde oldukları bulgusu elde edilmiş, diğer örgütlere göre insan ilişlkilerinin daha önemli yer tuttuğu eğitim örgütlerinde yöneticilerin personeli etkilemeye yönelik tutumlarıyla ilgili önerilerde bulunulmuştur.