turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Contemporary political history of Afghanistan according to Khaled Hosseini's books

Afganistan'ın siyasi tarihi, yazarlar için her zaman önemli ve ilginç bir konuydu, özellikle de Afganistan'ın politik tarihinin son 30 yıl, çünkü bu yıllerde birçok değişikliği ve mutasyonu varmış, bu nedenle farklı görüşlere sahip olan farklı yazarlar bu konu hakkında yazdılar. Ayrıca Khaled Hosseini romanların dünyada meşhur oldu, ve bu romanlardaki Afganistanın siyasi-tarihi gerçeklerin dünyadaki insanlar için ilginç olduğunu ve onları Afganistan hakkında meraklandırdığını gösteriyor. Hatta bazı insanlar, siyasi-tarihsel gerçeklerin ve kapsamlı reklamlarla birlikte bu romanların itibarını yarattığına inanmaktadırlar. Bu çalışmada, bu romanlar ve Afganistan'ın tarihsel ve siyasi gerçekleri hakkında kısa bir incelemenin ardından, Bu romanlardaki olaylara Afganistan'ın politik tarihiyle uyum sağlamak istiyorum. Bu çalışma, Khaled Hosseini'nin romanlarına göre Afganistan'ın çağdaş siyasi tarihini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bu çalışmada, son yarım asırda ülkenin siyasi tarihini anlamaktadır, bu dönemde neler yaşadı ve diğer yandan Hosseini'nin romanlarında geçen gerçeklerin tamamen doğru olup olmadığını ve diğer kitaplarla uyuşup uyuşmadığını kontrol etmektedir? Khaled Hosseini, tarihsel olaylar hakkındaki kendi algısına göre yazılmış mıydı yoksa romanlar gerçeklerle tutarlı mı? Bu teklifi almak ve araştırma amacına ulaşmak için, Afgan ve yabancı yazarlardaki farklı kitapları kullanacağım ve romanlarda ve diğer kitaplarda bahsedilen her siyasi olayı değerlendireceğim.
A postcolonial ecocritical approach to Animal's People by Indra Sinha

Bu çalışma, Indra Sinha'ın Animal's People (2007) adlı eserinde geçen insan ve insan dışı ikili karşıtlığının yapı bozumuna uğratılarak postkolonyal ekoeleştiri bağlamında incelenmesini amaçlamaktadır. Bu ikili karşıtlık, eskiden beri süregelen toplumsal ve ekolojik felaketlerin altında yatan temel neden olarak kabul edilmektedir. 1984'te Hindistan'da meydana gelen Bhopal felaketini kurgu yoluyla yeniden işleyen Sinha'nın bu romanı, insan/insan dışı ayrımının tarihsel nedenlerini ve ekolojik sonuçlarını irdelemek amacıyla postkolonyal ve ekoeleştirel yaklaşımların bir araya getirilmesine zemin hazırlamaktadır. Bu yakınlaşmadan doğan postkolonyal ekoeleştiri, edebiyatın söz konusu çevrelerde insanmerkezci bakış açılarından kaynaklanan ekolojik felaketleri nasıl yansıttığını çözümlemeye yarayan teorik bir çerçeve sunmaktadır. Bu bakış açılarına yönelik bir eleştiri niteliği taşıyan bu roman, ekosistem içerisinde yer alan tüm insan ve insan dışı varlıkların birbiriyle bağlantılı olduğunu ve tabiatı gereği değerli olduğunu savunan ekomerkezciliğin önemi üzerinde durmaktadır. Animal's People adlı eserin resmettiği postkolonyal bir çevreyi, postkolonyal ekoeleştiri bağlamında inceleyen bu çalışma, bölgesel ve küresel anlamda ekolojik farkındalık uyandırılmasında edebiyatın ve edebiyat eleştirisinin büyük rol oynadığını ortaya koymaktadır.
Gender Identity and the Function of Art in John Fowles's The Magus and The French Lieutenant's Woman

Bu tezin amacı John Fowles'un Büyücü ve Fransız Teğmen'in Kadını adlı eserlerinde sanatın işlevini varoluşçu terminoloji bağlamında incelemektir. Bu çalışma Fowles'un yaşam ve sanatın ayrılamazlığı temasına odaklanır ve her iki eserin erkek karakterlerinin, Nicholas ve Charles'ın, benlik kavramlarını yeniden tanımlamaları için sanat yoluyla nasıl bir eğitim sürecine yönlendirildiklerini ortaya çıkarmaya çalışır. Çalışma Nicholas ve Charles'ın, gerçeklikten uzak yaşamlar sürdürmek yerine, benlik veya kendini gerçekleştirme arayışlarında bir üst-gerçeklik algısına erişebilecekleri ve kendi varoluşlarını yaratabileceklerini ortaya koymayı amaçlar. Bu süreçte, özgün bir benlik oluşturmak için sanatın oynadığı önemli role ışık tutmak amacıyla çeşitli sanat eserlerine yapılan göndermeler derinlemesine analiz edilmiştir.
Les achemes circulaires dans les Gommes d'Alain Robbe-Grillet

Alain Robbe-Grillet'nin 1953 yılında yayımladığı Les Gommes adlı romanı, gerek yeni anlatım teknikleri, gerekse çağdaş bir polisiye öykü içine ustaca yerleştirdiği mitik öğelerle oluşturduğu metin açısından hem geleneksel romandan kopuşun bir örneği, hem de Yeni Roman anlayışının bir tür manifestosu olur. Roman, anlatım, kişi, uzam, zaman ve ilginç nesne betimlemeleri düzleminde gözlemlenen dönüşsel yapılar içinde önemli bir işlev üstlenen çeşitli çağrışımlar, tekrarlar, geriye dönüşler, zamansal öncellemeler ile iki farklı söylemi, mitik ve modern olanı birleştirir. Mitik kurgu ile bir tür kökenlere dönüşü ortak bellek ya da kolektif bilinçaltı yoluyla vurgularken, çağdaş bir polisiye öyküyü konu alan modern kurgusuyla da çağdaş insanın kültürel kimliğini yer yer parodiye başvurarak sorgular. Beş bölümden oluşan bu çalışmanın 'Arketipal bir ima] çevresinde' adlı ilk bölümünde polisiye öykünün değişik aşamalarına eklemlenmiş olan Oidipus mitosunun kimi önemli öğeleri özellikle romanın başkişisinin yaşamına çeşitli göndermeler yapılarak çözümlenmekte, 'Kişilerin kısır döngüsü' adlı ikinci bölümde başta roman başkişisi olmak üzere roman kişilerinin ne kadar farklı görüntü, kişilik özelliğine bürünürlerse bürünsünler dönüp dolaşıp hep aynı yere, kişiliğe, kimliğe döndükleri çeşitli jest, söz, davranış, eylem, düşünce ve anı düzleminde incelenmekte, 'Dönüşsel bir güzergah ya da kendine dönüş' adlı bölümde roman başkişisinin adı bilinmeyen bir çağdaş kent içinde katili yakalamak için kat ettiği, karışık, karmaşık, birbirine benzeyen, birbiri içine girmiş çeşitli uzam ögeleriyle vurgulanmış yolun sonuçta bir anlamda hep başlangıç noktasına götürdüğü gösterilmekte, 'Çevrimsel zaman dilimleri' adlı bölümde tüm romana egemen olan dönüşsel yapının zaman boyutunda da var olduğu, roman kurgusuna 24 saatlik bir zaman dilimi içinde ilginç bir boyut getiren 'prolog ve epilog' bölümlerinde olduğu kadar çeşitli geriye dönüşler, uzak ve yakın geçmişşe göndermeler ve düşsel bölümler ile irdelenmekte, 'Nesne dokusu' adlı son bölümde ise, özellikle ana nesne durumunda olan ve roman içinde sürekli bir arayışa konu olan silgi ile Oidipus miti arasında kurulan ilişki roman kahramanının yaşamıyla örtüşmektedir. Çalışmada, sonuç olarak, iki farklı söylem biçiminin iç içeliğinde, kültürel olguların çizgisel bir süreçten çok hep başa, başlangıç noktasına, önceki olgulara dönerek sürdüğü; çağdaş yaşam içinde giderek yalnızlaşan, içine kapanan insanın kültürel, toplumsal kimliğinin bu dönüşsel yapıyla olan ilişkisi gösterilmektedir.
The fall of masculinity through transfiguration in virginia woolf's 'Orlando' and Angela Carter's 'The Passion of New Eve'

Yüzyıllar boyunca fiziksel ve toplumsal cinsiyet olguları, insanlar 'kadın' ve 'erkek' stereotipleri olarak keskin hatlarla birbirinden ayrıldığı için tüm dünyada bilinen en eski tartışmaların değişmez konusu olmuştur. Oysaki Judith Butler'ın da ortaya koyduğu üzere; cinsiyet 'akışkandır' ve cinsiyet kavramına çok daha geniş bir açıdan bakılmalıdır. Ancak ve ancak geleneksel cinsiyet kalıplarının dışına çıkmayı başardığımızda cinsiyetin akışkanlık özelliğini görebiliriz ve işte o zaman 'cinsiyet değiştirme', 'başkalaşım' ve 'dönüşüm' gibi cinsiyet bağlantılı diğer kavramlar dikkatimizi çeker. Angela Carter'ın The Passion of New Eve, Virginia Woolf'un Orlando adlı romanları; cinsiyet değiştirme yoluyla, fiziksel ve toplumsal cinsiyet rolleri arasındaki keskin sınırları ortadan kaldıran, geleneksel cinsiyet rollerini yıkan eserlerdir. Bir yandan, Angela Carter romanındaki iki ana karakterin, Evelyn ve Tristessa'nın cinsiyet değiştirmesiyle; fallus merkezli dilin hiyerarşik yapısını yıkar. Diğer yandan, Virginia Woolf ana karakterin biçim değiştirme yoluyla farklı cinsiyet rollerini deneyimlediği belirsiz bir dünyayı kurgulayarak katı erkek egemen dünyayı eritir. Bu bilgilerin ışığında, bu tezde; Judith Butler'ın cinsel kimliğin edimselliği ve Michel Foucault'nun güç- arzu ilişkisi teorilerinin yardımıyla, Virginia Woolf'un Orlando ve Angela Carter'ın The Passion of New Eve adlı romanlarındaki karakterlerin biçim ve cinsiyet değiştirmelerinin sebep ve sonuçlarından yola çıkılarak, güç dengelerinin nasıl yer değiştirdiği ve bunun cinsiyet kavramıyla nasıl ilişkilendirildiği, analiz edilecektir.
Dickens's bleak house and the old curiosity shop: A reading through things

Bu tez Dickens'ın Kasvetli Ev ve Antikacı Dükkanı romanlarında nesnelerin ve diğer maddi varlıkların nasıl tasvir edildiğini, ve ne tür anlam ve değerler yüklendiklerini ortaya koymak için romanların Bill Brown tarafından geliştirilen şey teorisi açısından bir analizini yapmaktadır. Her iki romanda da Dickens'ın maddi dünya tasvirinin ayrılmaz bir unsuru oldukları için şey teorisinin yanı sıra karnavalesk, grotesk ve tekinsiz kavramlarından da yararlanılmaktadır. Çalışma, Dickens'ın maddi dünyayı değer ve fikir yüklü tasvir ettiğini, karakterleri nesne, nesneleri ise insan gibi tasvir ederek karakterler ve nesneler arasında katı bir sınır olduğu fikrini ısrarla sorguladığını ortaya koymaktadır.
A Translation criticisim of Virginia Woolf's A Room of One's Own

Bu tezin amacı, Virginia Woolf'un A Room Of One's Own (1929) adlı eserinin biçimsel incelemesini yaptıktan sonra Suğra Öncü'nün çevirisiyle karşılaştırarak eşdeğerlilik seviyesini tespit etmektir. İlk önce dünyanın her yerinde etkisini gösteren modernizm akımının doğduğu toplumsal ortam incelenmiştir. Dönemin aydınlarından oluşan Bloomsbury Grubu'nun, yazarın edebi kişiliği üzerindeki etkisi inkar edilemez. Eseri daha iyi anlayabilmek için Virginia Woolfun biçemi ayrı bir başlık altında incelenmiştir. Yazar bu eserinde feminizmin ilgi alanına giren bir konuyu ele aldığı için yazarın feminist yaklaşımı incelenmiştir. Bu bölümün son kısmı eserin hem konu hem biçem olarak incelenmesine ayrılmıştır. Çeviri eleştirisi için her bölümden bir parça seçilmiştir. Örneklerin söz konusu bölümün anlam ve biçem olarak en önemli kısımlarından birisini temsil etmesine dikkat edilmiştir. İnceleme sözcük, dilbilgisi, yazınsal sanatlar bağlam ve tutarlılık başlıkları altında yürütülmüştür. İncelenen ifadeler çevirideki eşdeğerleri ile karşılaştırıldıktan sonra, çevirinin kabul edilebilir olup olmadığı ifade edilmiştir. Başka bir deyişle, bu incelemenin amacı, çevirinin kaynak dil metnin özelliklerini kapsayıp hedef dil kültüründe benzer bir metin oluşturdu mu ya da kaymalar çeviride önemli bir anlam kayıbına neden oldu mu sorularına yanıt bulmaktır. Son bölümde Kendine Ait Bir Odası'nın çevirisinin Türk edebiyatına önemli bir katkı sağladığı ifade' edilmiştir. Modernizm Türk edebiyatında paralel bir gelişme göstermediği için, Türk okuru bu akımla çeviri aracılığı ile tanışmıştır. Bu açıdan Suğra Öncü'nün çevirisi Virginia Woolf'un biçemsel özelliklerinin çoğunu yansıttığı için başarılı bir çalışma olarak değerlendirilebilir.
Muzaffer İzgü'nün çocuk romanlarındaki karakterlerin incelenmesi

Bu çalışmada Muzaffer İzgü'nün çocuk romanlarındaki karakterlerin geliştirme biçimleri, nitelikleri, çeşitleri, karakter eğitimi açısından taşıdıkları değer incelenmiştir. Çalışmanın evreni, Muzaffer İzgü'nün çocuk romanları olarak belirlenmiş, örneklem olarak da söz konusu kitaplardan Ökkeş Kapıcı, Can Dayım, Kabakçı Amca, Uçtu Uçtu Ali Uçtu, Ekmek Parası ve Kuşadalı Metin Kaptan romanları seçilmiştir. Çalışmanın kuramsal çerçevesi çizilirken çocuk edebiyatı, çocuk romanı, karakter, çocuk edebiyatında karakter ve karakter eğitimi hakkında literatürdeki bilgiler ve değerlendirmeler sunulmuştur. Çalışmada, nitel araştırma yöntemlerinden doküman inceleme yöntemi kullanılarak romanlardaki karakterlerin nitelikleri ortaya konmuş, karakterlerin geliştirme biçimleri, çeşitleri, karakter eğitimi açısından taşıdıkları değer tespit edilmiş ve tablolaştırılmıştır. Elde edilen bulgulardan hareketle bir takım sonuçlara ulaşılmıştır: Karakterler genellikle her iki geliştirme yolu kullanılarak geliştirilmiştir. Baş kişilerin çoğunun açık, yan kişilerin çoğunun ise kapalı karakter özelliği gösterdiği görülmüştür. Karakterlerin genelinin durağan yapıda olduğu, az sayıda devingen karakter bulunduğu tespit edilmiştir. Olumlu özellikler barındıran, çocukların kendine yakın görülebileceği ve okurları hayatın gerçekleriyle karşılaştıran karakterlerin fazla olduğu tespit edilmiştir. Karakterlerin birbirine benzer niteliklere sahip oldukları; hayvan severlik, çevrecilik, elindekiyle yetinme, çalışkanlık, yardımseverlik gibi niteliklerin kişilerin çoğunda ortak olduğu belirlenmiştir. Bazı karakterlerin, karakter eğitiminde kullanılabilecek yapıda olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Virginia Woolf'un 'A writer's Diary' eserinin Türkçedeki iki metninin eleştiri ve çeviri kuramları açısından karşılaştırılması

Edebiyat çevirmeni, belli bir kültür, toplum ve zamana ait olan bir edebiyat eserinin başka bir kültür, toplum ve zamana aktarılmasında aracı olur. Çevirmenin kendine özgü görüşleri, kişiliği ve yaratıcılığı da göz önünde bulundurulduğunda, çevirmen, kaynak kültür ve erek kültür arasında konumsal bir ilişki olduğu söylenebilir. Bu çalışmanın amacı, edebiyat çevirmeninin kaynak ve erek kültür arasındaki konumunu belirlemektir. Örnek olay olarak Virginia Woolf'un 'A Writer's Diary' eseri ve Fatih Özgüven (1995) ve Oya Dalgıç (2014) tarafından yapılan Türkçe çevirileri seçilmiştir. Çalışmanın kuramsal çerçevesinde, çeviride ve yan metinlerde çevirmenin görünürlüğünü tartışan ve çevirmenin kaynak ve erek metin arasındaki konumunun belirlenmesinde yararlanılabilecek 'çevirmenin görünmezliği', 'feminist çeviri', 'çevirmenin sesi' ve 'matriks normlar' kavramlarından yararlanılmıştır. Kaynak metin ve çeviriler, betimleyici-görgül yaklaşım ile özne olarak çevirmeni öne çıkaran yorumlayıcı-eleştirel yaklaşımı birleştiren 'eklektik' bir yöntemle karşılaştırılmıştır. Sonuçta, Fatih Özgüven'in uyguladığı yabancılaştırma stratejileri, bu çalışmada feminist çeviri olarak ele alınan toplumsal cinsiyet ve biyolojik cinsiyet arasında yaptığı ayrım ve çevirisine eklediği çevirmenin önsözü ve dipnotlar göz önünde bulundurulduğunda görünür olduğu, kaynak kültüre yakın bir konumda yer aldığı saptaması yapılırken, Oya Dalgıç'ın uyguladığı yerlileştirme stratejileri ve metni erek okurlar için anlaşılır kılma çabasıyla erek kültüre daha yakın bir konumda bulunduğu ve çeviri yaklaşımını buna göre belirlediği söylenebilir.
Semiotics of space: A critical analysis of Yuri Lotman's spatial theory based on three novels from different periods; north and south, brave new world, and oranges are not the only fruit

Bu tezin amacı, yapısallcılık kuramının önemli temsilcilerinden biri olan Yuri Lotman'ın teorisini baz alarak edebi metinlerde mekan kavramının nasıl işlendiğine dair daha kapsamlı ve teknik bilgi sağlamaktır. Lotman mekansal tasviri üç şekilde inceler; topolojik, topografik ve semantik. Bir yapısallcı olarak Lotman, tıpkı dil gibi mekansal betimlemelerin de çözümlenmeye ihtiyaç duyulan kendine özgü bir dili olduğunu savunur. Bir başka deyişle; Lotman'a göre, her türlü mekansal tasvir; ki bu matematiksel, coğrafi ya da kültürel olabilir, anlatımda direk olarak bahsedilmeyen alt anlamlar taşır. Lotman edebi eserlerdeki en önemli göstergenin fiziksel betimlemelerin altında derin anlamların gizlendiği mekan olduğuna inanır. Bu yüzden de mekansal tasvirlerle anlatılmak istenen gizli anlamları kavrayabilmek amacıyla işaret bilimi olan göstergebilimini edebiyata uyarlar. Buna ek olarak, Lotman'ın sanatsal metinlerdeki mekansal tasvirler üzerine ortaya attığı görüşler edebi metin analizinde 'mekansal dönüşüm'e yol açtı. Sebebi de Lotman'ın, insanlara güvenilir bir alan sağladığı için kültürü mekansal bir yapı olarak ele almasıdır. Lotman kültürün nasıl insanlar için sınırları belirlenmiş ve düzenli bir hayat sunduğunu açıklarken 'semiosphere' kelimesini kullanır. Ayrıca mekanın gözle görülmeyen fakat net sınırlar sonucunda oluştuğunun üzerinde durur. Bu bağlamda, Lotman metin türleri üzerine de kafa yorar ve eserleri tutucu, devrimci ve onaylayıcı olarak sınıflandırır. Bu bilgiler ışığında, bu çalışmada Lotman'nın mekan üzerine söylemleri farklı döneme ait üç eser derinlemesine analiz edilerek detaylandırılıp açıklanır. Çalışmanın sonucunda Lotman'ın yapısallcılığa dayandırdığı mekanın göstergebilimselliği hakkındaki yorumlarının bazı post-yapısallcı görüşler barındırdığı kanısına varılır.
Değerler eğitimi bağlamında Yavuz Bahadıroğlu'nun çocuk romanları

Bu çalışmada Yavuz Bahadıroğlu'nun çocuk romanlarında yer alan dini ve sosyal değerler tespit edilerek eserlerin değerler eğitimi bakımından önemine dikkat çekilmiştir. Araştırmada problem durumu çerçevesinde alt problemlere, varsayımlara, tezin önemi ve amacına, konuyla ilgili araştırmalara yer verilmiş; böylece çalışmanın kavramsal çerçevesi oluşturulmuştur.'Değerler eğitimi kapsamında referans noktamız ne olmalıdır?, 'Hangi değerler?, 'Kime göre değerler? gibi sorular çerçevesinde Yavuz Bahadıroğlu'na ait 15 çocuk romanı nitel araştırma yaklaşımlarından tarama modeli esas alınarak incelenmiş; 11 dini, 29 sosyal olmak üzere toplam 40 değere ait bulgu ve yorumlara ulaşılmıştır. Ayrıca yazarla yapılan röportaj, çalışmaya yön vermiş; söz konusu eserlerin değerler eğitimi bağlamında incelenmesi noktasında önemli imkanlar sağlamıştır. Araştırma neticesinde, çalışma kapsamında incelenen eserlerin çocuklara değer aktarımı konusunda zengin örnekler içerdiği tespit edilmiştir. Bu sebeple değerler eğitiminde söz konusu çocuk romanlarından yararlanılmasının isabetli olacağı düşünülmektedir.
Romantic and Realistic foundations of detective fiction: A comparative study of Edgar Allan Poe and Sir Arthur Conan Doyle

Bu çalışmanın somut amacı, 19. yüzyıl İngiltere'sinde dedektif romanı türünün ortaya çıkışının, yapısının, gelişiminin ve değişen doğasının izini sürüp inceleyerek bu türün tarihi ve sosyal bağlamlarda yükselişini ve bu yükselişin nedenlerini kavramak ve tahlil etmektir. Çalışma iki farklı yazarı ve bazı eserlerinin karşılaştırmalı analizini ele almaktadır. Yazarlar: 19. yüzyıl başında dedektif romanının atası olarak görülen Edgar Allan Poe ve bilimsel ve endüstriyel alandaki değişikliklerin devri olan Viktorya Dönemi'nin sonlarında Poe'nun takipçisi olan Sir Arthur Conan Doyle'dur. Bu tez, dedektif romanını edebi bir tür olarak dikkate alarak dedektif romanı kavramını, kökenini ve duyguları incelemeyi ve hayal gücünü kullanmayı vurgulayan Poe ve bilimsel akıl yürütmeyi ve tümdengelim yöntemini vurgulayan Doyle arasında eleştirel bir karşılaştırma yaparak 19. yüzyılda dedektif romanının tarihi gelişim sürecini araştırmaktadır. Poe, muammaları ve toplumu bıktıran suçları çözmede tümdengelim ve mantıksal düşünme öğretilerini sergileyen ilk dedektif karakteri olarak görülen Auguste Dupin karakteri aracılığıyla, dedektif öyküsü anlatım türünün doğuşunu gerçekleştirmiştir. Conan Doyle'un hayal ürünü olan dedektif karakteri ünlü Sherlock Holmes da benzer özellikler sergilemiştir. Bu araştırmada amaç, Poe'nun Dupin öyküleri'nde ve Doyle'un Sherlock Holmes hikayeleri'nde 19. yüzyıl dedektif romanı geleneğinin Romantik ve gerçekçi esaslarını nasıl yansıttıklarını analiz etmektir.
Trauma, survival, and resistance: Possibilities of recovery in Monica Ali's Brick Lane and Arundhati Roy's The God of Small Things

Bu tez, Monica Ali'nin Brick Lane (2003) ve Arundhati Roy'un Küçük Şeylerin Tanrısı (1997) romanlarını kültürel travma teorisi çerçevesinde inceleyerek hayatta kalanların travmaya nasıl tepkiler verdiklerini ve bu tepkilerin işaret ettiği hayatta kalma mücadelesi ve direniş taktikleri ile iyileşme olanaklarını ortaya koymayı hedefler. Erken dönem ve Caruthçu travma yaklaşımından hem beslenen hem de onu eleştiren bu çalışma, incelenen romanların 'hayatta kalan' tanımını anlaşılamaz bir olay ve onun sebep olduğu kontrol dışı travmatik semptomların mahkumu aciz bir kurban olmaktan çıkararak bireyin hem kavrayışını ortaya koyan sessizlik, kayıtsızlık ve bedensel yakınlık gibi yöntemlerle çeşitli travmatojen sistemlere direnişinden hem de travmanın yıkıcı etkilerinden unsurlar taşıyan muğlak karakterlere esnetip genişlettiğini öne sürer. Sinsi ve olay-bazlı travma modellerini ayrı ayrı örneklemekle kalmayıp travma deneyiminin temsilinin çeşitli anlatı tekniklerini gerektirdiğini de vurgulayan farklı üslup ve biçemlerle yazılmış olan romanlara odaklanan bu tez aynı zamanda, erken dönem travma teorisinin eksiklerini sorunsallaştırır ve travmatik deneyim ve onun edebi temsilinin çok yönlülüğünü ve değişebilirliğini tanıyıp bunlara ihtimam gösterecek bağlamsallaştırılmış ve çoğulcu bir travma yaklaşımı için çağrıda bulunur.
Teachings of cosmic unity through vertical journeys in the Magus and Briefing for a Descent Into Hell

Bu çalışma The Magus ve Briefing for a Descent into Hell romanlarında dikey yönlü seyahatler aracılığıyla birlik düşüncesinin oluşumunu ve evrensel bağlantıları incelemektedir. Dikey yönlü seyahat dağ tırmanışı, uzaya çıkış ve yıldız gözlemi gibi yukarı yönlü; dağdan iniş ve yeraltına giriş gibi aşağı yönlü hareketler anlamına gelir. Diğer yandan savaşlar, deniz yolculukları ve sömürgeci seferler gibi yatay yönlü seyahatler ise benliği, gruplaşmaları, coğrafi bölünmeleri ve sınıf ayrılıklarını ön plana çıkarmaktadır. Ortalama bir insan dünya üzerinde kendi imkanlarıyla herhangi bir yere gidebildiği için kendini güçlü farzeder ve birey olarak hayatta kalabileceğini düşünür. Ancak dikeysellik konusu kişinin hem güçsüzlüğünü hem de makro alemdeki küçüklüğünü gösterdiği için benliğin önüne geçer. Göz önünde bulundurulması gereken bir diğer nokta da yukarı ve aşağının ruhsal çağrışımlarıdır. Dağ tırmanışı veya uzaya çıkış fark etmeksizin, yukarı doğru seyahat eden kişi her şeyin kaynağı olan Tanrı'ya yolculuk ediyor sayılabilir zira yüksek yerler farklı zamanlarda ve bölgelerde Tanrı/ların evi olarak kabul görmüştür. Yeraltı da ölen kişilerin gömülmesi geleneğinden yola çıkılarak insanlık tarihinin bulunduğu yer olarak düşünülmüştür, böylece yeraltına inen kişi kendisini insanlık tarihinde bütünün bir parçası olarak bulur. Tezin birinci bölümü tarih boyunca çoğunlukla Batı medeniyetlerinin yataysallık ve dikeysellik algılarını incelemektedir. Savın tarihsel süreçte analizi siyasi olayların, toplumun değişen düşünce yapısının ve bilimsel gelişmelerin seyahat olgusunu nasıl şekillendirdiğini görmemize olanak sağlamaktadır. Ayrıca farklı dönemlere ait edebi eserlere atıfta bulunarak teorimizin geçerliliği sınanmaktadır. İkinci ve üçüncü bölümde ise The Magus ve Briefing for a Descent into Hell romanları incelenerek postmodern dönemde evrensel birlik fikrinin dikey yönlü seyahatler aracılığıyla öğretilip öğretilmediği araştırılmaktadır. Çalışma göstermektedir ki her ne kadar yadsınamaz toplumsal gerçeklikler nedeniyle romanların karakterleri başarısız olsa da yukarı ve aşağı seyahatler bu dönemde dahi öğreti araçlarıdır.
Translation of a translation: A descriptive study on the Turkish translation of J. R. R. Tolkien's the lord of the rings

Yirminci Yüzyıl'ın en çok okuyucuyla buluşan eserlerinden biri de İngiliz yazar J. R. R. Tolkien'in çığır açan romanı Yüzüklerin Efendisi'dir. Fantezi edebiyatının önemli eserlerinden kabul edilen bu kitap 1997- 98 yılları arasında Metis Yayınevi tarafından dilimize kazandırılmıştır. Çevirmenliğini Çiğdem Erkal İpek'in, editörlüğünü ise Bülent Somay'ın üstlendiği bu çeviri, birçok farklı özelliği bünyesinde barındırmaktadır. Öncelikle, yazar Tolkien, kitabın ekler bölümünde ve ayrıca çeşitli yazılarında eseri kendisinin yazmadığını, kitaptaki bir karakter tarafından dünya üzerinde bilinmeyen bir dilde yazılan başka bir kitaptan İngilizce'ye çevirdiğini ileri sürmüştür. Bununla birlikte bu çeviriyi yaparken hangi yöntemleri kullandığını ve diğer çevirmenlerin de nasıl hareket etmeleri gerektiğini detaylı olarak anlatır. Bu çalışmada Tolkien'in erek kültür normlarına uygun düşen çevirisinin Çiğdem Erkal İpek'in çevirisiyle bu bağlamda ne ölçüde paralellik arz ettiği Raymond van den Broeck'un çeviri eleştirisi modeli uygulanarak incelenmekte ve Gideon Toury'nin Erek Odaklı Yaklaşımı çerçevesinde değerlendirilmektedir. Ayrıca çevirinin erek kültür üzerindeki etkileri ve erek dizgede sahip olduğu konum Itamar Even-Zohar'ın Çoğuldizge Kuramı çerçevesinde incelenmektedir. Sonuç kısmı ise bu değerlendirmeler neticesinde varılan sonuçları içerir.