turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk halk kültürü ürünlerinin turizmde kullanımı: Fethiye örneği

Hızlı küreselleşmenin bir sonucu olarak, turist davranışlarında yerel değerleri öğrenme eğiliminin arttığı görülmektedir. Pek çok gelişmiş ülke bu eğilimi pazarlamada kullanarak turizm sektörüne katkı sağlamaktadır. Halk kültürü ürünleri ülkemizde de turistik hareketlerin görülmeye başlandığı ilk yıllardan beri turizm sektörü temsilcileri tarafından amatör bir biçimde kullanılmaktadır. Ancak uygun bir biçimde turistik ürüne dönüştürülmeyen halk kültürü ürünleri turizmden olumsuz yönde etkilenerek bozulabilir. Bu durum başta Türk halk bilimi disiplini temsilcileri olmak üzere konunun uzmanları tarafından bu alanda akademik çalışmalar yapılmasını gerekli kılmaktadır. Bu araştırma kapsamında önemli turistik merkezlerimizden biri olan Fethiye bölgesi örneğinden yola çıkılarak Türk halk kültürü ürünlerinin turizmde kullanımı konusu incelenmiştir. Bu amaçla, Fethiye bölgesini ziyaret eden yabancı turistlere konuya ilişkin bir anket uygulanıp, bölgedeki turistik işletme yöneticileri ile görüşmeler yapılmış ve Türk halk kültürü ürünlerinin turizmde ne şekilde kullanıldığı tespit edilmeye çalışılmıştır. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda Türk halk kültürü ürünlerinin turizmde kullanımına yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Kazak, Kırgız ve Tatar destanlarında olağanüstülük motifi

Destanlar, üretildiği toplumun bütün özelliklerini, duygu ve düşüncelerini yansıtan zengin hazinelerdir. Bu hazinelerin kökleri uzun zaman aralığında şekillenmiştir. Destanlar, halkın hafızasında yaşayarak, farklı anlatılar içinde günümüze kadar gelebilmiştir. Türk dünyası açısından ise Kazak, Kırgız ve Tatar destanları ayrı bir öneme sahiptir. Çünkü Türk dünyası destanları uzun zaman aralığındaki Türk boylarının inanç, kültür, yaşam özelliklerini günümüze aktaran önemli yazılı kaynaklardır. Destanlar halk bilimi içerisinde yazılı kaynaklar olarak önemli bir yere sahiptir. Bunlar halk bilimi açısından çeşitli çalışmaların konusu olmuşlar ve olmaya devam etmektedirler. Destanlarda geçen motifler çeşitli başlıklar açısından ele alınabilir. Bu çalışmada ise Kazak, Kırgız ve Tatar destanlarındaki olağanüstülük motifleriaraştırılmıştır. 10 Kazak, 13 Kırgız, 2 Tatar destan kitabı olmak üzere toplam 25 kitapta 114 destan incelenmiştir. Bu incelemede elde edilen olağanüstülüklerin sınıflandırılması için Thompson(1989) Motif-index of folk eserinin marvels bölümü Türkçeye çevrilmiştir. Eserin marvels bölümünün başlıkları esas alınarak destanlarda belirlenen olağanüstülük motifleri sınıflandırılmıştır. 25 Kazak, Kırgız ve Tatar destan kitabında toplam 3200 adet olağanüstülük belirlenmiştir. 59 Kazakdestanında 1426 olağanüstülük motifi bulunmuştur. 17 Kırgız destanında 1103, 38 Tatardestanında ise 671 olağanüstülük motifi belirlenmiştir. Ayrıca sırasına göre OlağanüstüOlaylar ve Olağanüstü Güçlü İnsanlar ana başlıklarında en fazla olağanüstülük motifigözlenirken Çeşitli Diğer Dünyalar başlığında en düşük olağanüstülük motifisaptanmıştır.
Tunceli'de doğum, sünnet, nikah ve cenaze merasimlerinin dinler tarihi açısından tahlili

Günümüzde Alevilik kendi inanç ve fenomenleri ile incelenmesi gereken dini ve kültürel bir gerçeklik olarak karşımıza çıkmaktadır. Tunceli Aleviliği ise daha özel kendine has iç dinamikleri ve tarihsel süreçte oynadığı rol gereği gelecekte de aynı rolü üstleneceği öngörülmektedir. Ülkemizde yaşayan Alevi topluluklarının adet ve geleneklerinde bazı farkların olduğu hata bazen bu farkın çok fazla olduğu savunulmaktadır. Tunceli Aleviliği üzerine yaptığımız araştırma da Tunceli'de doğum sünnet nikah ve cenaze geleneklerinin dini inanç ve dini pratikler olarak nasıl uygulandığı araştırmamızın konusunu oluşturmaktadır. Bu çerçevede Tunceli Aleviliğinde adet ve geleneklerinin nasıl uygulandığını bilimsel yöntemlerle her türlü dini, siyasi, ideolojik ve etnik kaygılardan uzak bir tarzda ortaya çıkarmak şeklinde izah edebiliriz. Tunceli Aleviliğinde var olan doğum, sünnet, nikah ve cenaze merasimlerinin temel çıkış noktasının inanç orijinli olduğunu gördük. Eskiden yaşanan ve bugün yaşayan Alevi adet ve gelenekleri tarihsel süreçte değişik inançlardan etkilenmiştir. Fakat bu çalışmamızda ana etken faktörün İslam ve Ehli-i Beyt kültürü olduğunu gördük.
Kemalpaşa Tahtacı kültürü: Çınarköy örneği

Çınarköy, İzmir'in Kemalpaşa ilçesine bağlı bir Tahtacı köyüdür. 1950'li yıllardan önce bir Tahtacı yerleşim bölgesi değilken, Nif Dağı'nın eteklerinde yer alması ve bu bölgenin ormancılık mesleği için uygun bir coğrafyaya sahip olması sebebiyle, Çınarköy geçimini bu meslekten sağlayan Tahtacılar tarafından ilgi görmüş ve 1950'li yıllardan itibaren giderek bir Tahtacı köyü haline gelmiştir. Günümüzde orman işçiliğini büyük ölçüde bırakmış olsalar da, Çınarköylüler Tahtacı inanç pratiklerini ve geleneklerini büyük ölçüde sürdürmeye ve gelecek kuşaklara aktarmaya devam etmektedirler. Literatür tarama, gözlem ve yarı yapılandırılmış görüşme tekniklerine dayanan bu çalışma ile haklarında çok fazla araştırma bulunmayan Çınarköy Tahtacılarının inançları ve geleneklerini açığa çıkarmak hedeflenmektedir ve gelecekte bu kültürle ilgili başka çalışmaların da yapılması umut edilmektedir.
Uygur tarihi koşakları üzerine bir araştırma

Bu çalışmanın konusu; Doğu Türkistan Uygur Türklerine ait sözlü gelenekten derlenip yazıya aktarılan tarihi koşaklar üzerine araştırma çalışmasıdır. Çalışmanın amacı, Uygur tarihi koşaklarının şekil-yapı, işlev ve içerik özelliklerini; folklor ve sözlü tarih ilişkisi bağlamında disiplinler arası bir anlayış çerçevesinde ele alınıp değerlendirmek; Uygur tarihi koşaklarının sözlü tarih belgesi olarak tarih araştırmalarında kaynak olma niteliğini ortaya koymaktır. Çalışmada metin merkezli yöntem kullanılmıştır. Tarihi koşakların kapsamının oldukça geniş olması nedeniyle çalışma 18 -20. yüzyıllar arasındaki dönemle sınırlandırılmıştır. Giriş kısmında Uygur adı ve Doğu Türkistan hakkında genel bilgiler verilmiş, Uygur Türklerinin siyasi tarihi beş dönem halinde kısaca açıklanmıştır. Çalışmanın konusu, amacı, yöntemi ve sınırlılıkları üzerinde durulmuştur. Çalışmanın 'Birinci Bölümü'nde Uygur halk koşakları hakkında genel bilgiler verilmiş, konularına göre Uygur tarihi koşakları üzerinde durulmuş, Uygur halk koşakları ve tarihi koşakları üzerine Doğu Türkistan ve Türkiye'de yapılan çalışmalar kısaca tanıtılmıştır. Çalışmamızın 'İkinci Bölümü'nde folklor ve sözlü tarih ilişkisi açıklanmış, Uygur tarihi koşakları disiplinler arası bir yaklaşım ile değerlendirilerek sözlü tarih belgesi olarak tarih yazımında kullanılabilirliği üzerinde durulmuştur. Çalışmamızın 'Üçüncü Bölümü'nde Uygur tarihi koşaklarında görülen şekil ve yapı özellikleri incelenmiş, tarihi koşakların işlev özellikleri açıklanmıştır. Çalışmamızın 'Dördüncü Bölümü'nde Uygur Tarihi Koşaklarının içerik özellikleri Hocalar, Çin Mançu, Milliyetçi Çin Cumhuriyeti ve Üç Vilayet İnkılabı olmak üzere dört dönemde ve her bir dönem de kendi içerisinde tarihi şahıslar ve tarihi olaylar şeklinde incelenmiştir. Folklor tarih ilişkisi sözlü kültür ürünleri olan koşak örnekleriyle de tespit edilmiştir. Sözlü tarihin yazılı tarih için tamamlayıcı belge niteliği Uygur tarihi koşakları aracılığıyla ortaya konulmuştur. Koşaklara yansıyan tarihi şahıs ve olayların gerçek şahıs ve olaylar arasındaki farklılıkların nedenleri açıklanmıştır. Çalışmamızın 'Beşinci Bölümü'nde ise metinler yer almaktadır. Bu bölümde Uygur tarihi koşaklarının transkripsiyonlu metinleri ve Türkiye Türkçesine aktarılmış şekli verilmiştir. Çalışmamız sonuç, kaynakça ve özgeçmişşe yer verilerek tamamlanmıştır.
Gözsüz ve Gönence köylerinin halkbilimsel açıdan karşılaştırılması

Alttın, Ezel, Gözsüz ve Gönence Köyleri'nin Halkbilimsel Açıdan Karşılaştırılması, Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Prof. Dr. Nevzat Gazaydın, 12S. S. 'Gözsüz ve Gönence Köylerinin Halkbilimsel Açıdan Karşılaştırılması' konulu yüksek lisans tez çatışmasında; Cumhuriyet döneminde mübadele yolu ile Tekirdağ İli, Malkara İlçesi'nin, Gözsüz ve Gönence Köyleri'ne gelerek yerleşen Bulgaristan ve Yunanistan göçmenlerinin yaşamlarını araştırdım. Bu köylerin kuruluşlarını, kökenlerini, tarihçelerini, bitki örtülerini, tarım ve hayvancılıklarını, ekonomilerini, bu köylerde yaşayan Bulgaristan ve Yunanistan göçmenlerinin doğum, evlenme ve ölüm adetlerini, giyim kuşamlarını, halk oyunlarını, anonim halk edebiyatı ürünlerini, din ve inançlarını, yemeklerini, mimarilerini ve halk hekimliklerini araştırarak karşılaştırdım. Gözsüz ve Gönence Köyleri'nde yaşayan Bulgaristan ve Yunanistan göçmenlerinin kültürel değişim ve etkileşimlerini ortaya koydum.
Türkiye'de halk oyunları olgusuna akademik bakış: Lisansüstü tez çalışmalarının içerik analizi

'Türkiye'de Halk Oyunları Olgusuna Akademik Bakış: Lisansüstü Tez Çalışmalarının İçerik Analizi' adlı araştırma çalışmasında, 1998- 2018 yılları arasında, Türk halk oyunlarını konu alan, Yüksek Öğretim Kurulu Başkanlığı Ulusal Tez Merkezi Sistemi'nde bulunan, daha önceden belirlenen
Safranbolu ve çevresindeki halk inanışlarının dinler tarihi açısından değerlendirilmesi

Safranbolu ve Çevresi Halk nanıslarının Dinler Tarihi AçısındanDegerlendirilmesi? adlı tezimiz giris kısmı dısında iki bölümden olusmaktadır. Giris kısmında; ilçenin tarihi, cografi konumu, sosyal yapısı hakkında bilgi verilmistir. Birinci bölümde Safranbolu ve çevresindeki geçis dönemleri ile ilgili halk inanısları ve bu inanısların Dinler Tarihi açısından değerlendirimesi ikinci bölümde ise Safranbolu ve Çevresindeki Tabiat ile ilgili inanıslar ve bu inanıslarınDinler Tarihi açısından değerlendirimesi yapılmıstır. Bu tezimiz bibliyografya ve ekler kısmıyla sona ermektedir
Yozgat yöresi geleneksel giysileri ve teknik çizimleri

Ülkemizde kültür miraslarına verilen önemin, hepimizin bildiği üzere yeterli olmadığı kanısındayım. Birçok mirasımızın kaçak yollarla ülkemiz dışına kaçırıldığı da bilinmektedir. Ancak ülkemizde maddi değerlerinden daha ziyade manevi değerleri olan birçok eserlerde bulunmaktadır. Dünyanın gıpta ile izlediği, bizim yeterince üzerinde çalışma yapmadığımız bu konulardan, ben kendime giyim-kuşam konusunu araştırmayı seçtim. Yozgat yöresinde bulunmam ve görevimin halk oyunları öğretmenliği olması nedeni ile yöre kıyafetlerinin üzerinde yeterli çalışmanın yapılmadığı, yapılmış olanların da çok doyurucu olmadığı hatta kıyafetlerin ve kıyafet parçalarının resimlenmediği, ehliyetsiz kişiler tarafından yapılan bir takım resimlerinde yöre kıyafetlerini temsil etmediği tarafımdan tespit edilmiştir. Bu araştırmaya başlarken önce tarafımdan kıyafet parçalan bir araya getirilmiş, uzman giyim öğretmenleri tarafından teknik ve kalıp çizimleri oluşturulmuş dikim teknikleri tespit edilmiştir. Daha sonraki aşamada kıyafetler bütün ve parçalar halinde tarafımdan resimlenmiştir. Araştırması yapılan kıyafetlerin yapımında kullanılan malzemeler tespit edilmiş ve açıklanmıştır. İnceleme sırasında ele alınan kıyafetlerin renk, desen ve işlemelerinde farklılık göstermesine rağmen model ve dikim tekniklerinin hemen hemen aynı olduğu ortaya çıkmıştır. Kıyafetler, günümüz kıyafetleriyle karşılaştırıldığında çoğu parçaların adı değişmesine rağmen aynı işlevde kullanıldığı tespit edilmiştir. Örneğin üçeteğin karşılığı elbise, yazma ve kıvrağın karşılığı başörtüsü, keçe külahın karşılığı şapka, çarık ve yemeninin karşılığı ayakkabı, şalvarın karşılığı pantolon vs. vı ıYozgat yöresinde de farklı kıyafet parçalarının birlikte giyilmesi ile geleneksel kıyafetler oluşmuştur. Yöre kıyafetlerinde kullanılan malzemelerin birçoğu önceden el tezgahlarında yapılmasına rağmen günümüzde fabrikasyondur. Ancak çarık, çorap, kıl dokuma önlük, keçe külah gibi parçalar ilkel tezgah ve el ile yapılmaktadır. Yöre kıyafetlerinin günümüzde sadece halk oyunları grupları tarafından kullanılıyor olması çeşitliliği azaltmaktadır.
Akkuş yöresi halk edebiyatı ve halk bilimi ürünleri üzerine bir araştırma

Bu çalışmada Akkuş Yöresi halk edebiyatı ve halk bilimi ürünlerini konu edilmiştir. İlk önce çalışma konusu ve çalışma sahasına dair bilgiler üzerinde durulmuştur. Ön bilgi birikimine sahip olduktan sonra çalışma sahamız olan Akkuş yöresi ile ilgili genel bir çalışma yaptık. Tamamlanan hazırlıklardan sonra alan araştırması yöntemini kullanarak malzeme toplamaya çalıştık. Sahada çalışması sonucunda derlenen malzemeler bilgisayar ortamına aktarılmıştır. 'Giriş' kısmında daha çok tez konumuz ile ilgili, problem, amaç, önem, varsayım ve sınırlılıklarından bahsedilmiştir. 'İlgili Alan Yazını'' başlıklı kısımda ise çalışma konumuz olan Halk Edebiyatı ve Halk Bilimi ile ilgili yapılan çalışmalara değinmeye çalıştık. Daha sonra ise 'İlgili Araştırmalar' kısmında çalışma sahamız olan Akkuş yöresi ile ilgili bilgi veren kaynaklara değinilmiştir. 'Yöntem'' kısmında ise çalışmamızı oluştururken başvurduğumuz yöntem ve teknikler hakkında bilgi verilmektedir. 'Bulgular ve Yorumlar' kısmında ise Akkuş yöresi tarihi ile ilgili kısa bir bilgi verilmiştir. Çalışma konumuzun asıl alanı olan 'Halk Edebiyatı ve Halk Bilimi' başlıklı kısımlarda ise sahadan derlenen malzemeler ile ilgili değerlendirmelerde yapılmaya çalışılmıştır. Derlenen malzemeler ile ilgili alanımızın usta isimlerinin yapmış olduğu tasnifleri uygulamaya çalıştık. Derlediğimiz malzemeleri bizlere anlatan kaynak kişilerimizi numaralandırıp ek kısmında kaynak kişi tablosu oluşturularak haklarında detaylı bilgi verilmeye çalışılmıştır. 'Sonuç' kısmında ise elde edilen ürün, uygulama ve inançlara dair durumun günümüzdeki yeri ve uygulanırlılığı hususunda değerlendirmeler yapılmıştır.
Folklorumuzda Cezayir

Bu çalışmada Türk folklorunun hemen-hemen tüm bölümleri incelenerek Cezayir ile ilgili konular seçilmiş ve bunların bilimsel bir tasnifi yapılmaya çalışılmıştır.. Tez 4 bölümden meydana gelmiştir. Birinci Bölümde Türk Cezayir ilişkilerinin tarihsel boyutu ele alınmıştır. 2. Bölümde Türk Halk Edebiyatı içerisinde Cezayir konusu incelenmiştir. Üçüncü Bölüm Türk Folklorunun oyun ve giyim kuşam konuları içerisinde Cezayir'i incelemektedir. Dördüncü Bölümde ise Türk Halk Müziği repertuarı içerisinde yer alan Cezayir Türküleri çeşitli kaynaklardan elde edilerek incelenmeye çalışılmıştır. Sonuç olarak bugüne kadar elde edilen malzemedeki eksikler. yanlışlar ortaya konulmuştur. Ayrıca kişisel derlemelerimiz sonucu elde edilen ezgiler ilgili bölümde verilmiştir.
Çevre-kültür bağlamında geleneksel ekolojik bilginin korunmasının önemi: Sarıkeçili Yörükler örneği

Yaklaşık on iki bin yıl önce insanlık hayvanları evcilleştirmeyi öğrenmiştir. Hayvanların evcilleştirilmesi ile birlikte 'Pastoral' toplumlar meydana gelmiştir. Pastoral toplumlar ekonomik kaygı ile hayvanlarına otlak bulma ihtiyacı hissettikleri için sabit bir yerde kalamamışlardır. Tarımın gelişmesi ile birlikte bazı insan toplulukları yerleşik hayatı seçmişler ve aynı zamanda hayvan besiciliği de yapmaya başlamışlardır. Göçebe toplumlar ise iklimsel yapıya uygun olarak belirli periyotlarda yeni otlaklar bulmak için göç etmişlerdir. Göç eden bu pastoral topluluklara Anadolu Türklerinde 'Konar-göçer' veya kendine özgü bir ifade ile 'Yörük' denilmiştir. Göçebe kültüre sahip toplumlar, kırsal yaşama uyum sağlarken yerleşiklerden çok daha fazla doğadan yararlanmışlardır. Bazı araştırmacılar, pastoral göçebe toplumların doğayla uyum süreçlerinde doğaya zarar verdiğini iddia ederken bazı araştırmacılar ise doğanın doğal parçası olduğunu ifade ederek ekosistemin doğal denge unsuru olduklarına değinmektedirler. Son dönemlerde dünya genelinde yapılan araştırmalara göre daha yaygın kabul edilen görüş ise, pastoral göçebe kültürün doğal çevreye zarar vermedikleri gibi besi hayvanları olan keçi, koyun gibi sürülerin de ekosistemin doğal bir parçası olduğu yönündedir Nitekim bu araştırmada, aynı zamanda bir ekolojik birim olan göçebe toplumların sosyo-kültürel yapılarıyla doğa ile olan etkileşimleri derinlemesine tartışılmaya çalışılmıştır. Yapılan tüm araştırmalar göstermektedir ki pastoral göçebe topluluklar, doğal peyzajın unsuru olan yaban yaşama en fazla hakim ve mümkün olduğunca doğayı tahrip etmekten uzak yaşayan bir peyzaj kültürünü oluşturmaktadırlar. Kültürel peyzaj birikimleri ile birlikte geleneksel bir ekolojik bilgiye sahip oldukları görülmektedir. Sarıkeçili Yörükler de kırsalda yaşadıkları bölgeye, hiçbir destek almadan atalarından gelen ekolojik bilgi birikimi ile sahip çıkmaktadırlar. Zira sahip çıkmadıkları takdirde doğal yaşam alanlarını kaybedeceklerini herkesten daha iyi bilmektedirler. Bu nedenle de doğanın doğal koruyucularıdırlar. Bu tez kapsamında göçebe hayatı devam ettiren Sarıkeçili Yörüklerin, sahip olduğu mimari ve mekan, halk baytarlığı, halk hekimliği ve etno-botanik bilgiyi içeren geleneksel ekolojik bilginin ortaya konabilmesi amacıyla, nitel çalışma yapılmıştır. Bunun için de kartopu modeli uygulanarak 20 Şubat 2015 ile 20 Aralık 2016. tarihleri arasında gerçekleştirilen saha çalışmaları sayesinde katılımcı gözlem ve mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Daha sonra, söz konusu geleneksel ekolojik bilginin korunarak gelecek nesillere aktarılabilmesi yönünde öneriler ortaya konmuştur.
Eskişehir Halkevi Yurt ve Kültür dergisinin halk bilimi açısından değerlendirilmesi

30 Ağustos 1932'de, Eskişehir Halkevi tarafından çıkarılan ve yayın hayatını Haziran 1946'ya kadar sürdüren Yurt ve Kültür Dergisi'nin, 30 Ağustos 1932 ile Haziran 1946 tarihleri arasında yayınlanan 1 -98. sayılarındaki imzalı ve imzasız yazıların halkbilimi unsurları açısından değerlendirilmesi çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Giriş kısmında Eskişehir Halkevi hakkında bilgi verilmiştir. Daha sonra Yurt ve Kültür Dergisi'nin tüm sayfaları taranmış ve ilgili sayfalardan yararlanılarak Eskişehir Halkevi'nin faaliyet alanlarından bahsedilmiştir. Buradaki bazı bilgiler tablolar ile ifade edilmiştir. Daha sonra derginin tanıtımı yapılmış, kurucu ve yazar kadrosu hakkında bilgi verilmiştir. Hazırladığımız çalışmadaki amaç, Yurt ve Kültür Dergisi'ndeki halkbilimi unsurlarını bu derginin sayfalarından çıkarıp ilim dünyasına sunmak ve bu alanda yararlanılabilecek kaynaklara bir yenisini eklemektir. Bu nedenle derginin tamamı tarandıktan sonra amaca yönelik metinlere ulaşılmış ve Seçilmiş Metinler adı altında bir bölüm oluşturulmuştur. Burada metinler edebi türlerine göre adlandırıldıktan sonra yazarı, yayın tarihi, sayı ve sayfa numaralarıyla birlikte verilmiştir. Dergideki metinler doğrultusunda hem yazar adlarına göre hem de konularına göre bir de fihrist hazırlanmıştır.
Kültür ekonomisi ve endüstrisi bağlamında üzümün hikayesi: Nevşehir örneği

Kültür bir toplumun değer yargılarının bütünüdür. Bu değerler bütününün yerelden alınıp ulusala, küresele taşınmasında kültür ekonomisi ve endüstri büyük önem arz etmektedir. Kültür ekonomisi, ayrıca kültürün ekonomiye dönüşmesini sağlamaktadır. Ekonominin kültürel bir yanının bulunduğu, kültürün de ekonomik bir boyutunun var olduğu kabul edildiğinde kültür, hayatın içerisinde her türlü etkinlikte yer almakta ve ekonomiyi yönlendirmektedir. Bu bağlamda Nevşehir bölgesinde yüzyıllardır üretilen ve tüketilen üzüm, kültür ekonomisi ve endüstrisi bağlamında kendini markalaştırarak bölgeye katma değer sağlamaktadır. Kültürün ekonomiye dönüşebilmesi için var olan geleneksel bilgiyi pazarlaması gerekmektedir. Bu anlamda o bölgede üretilen, icra edilen değerler zorunlu ve sonradan gelişen sebeplerden dolayı pazar ortamına girmeye başlamaktadır. Birçok bölgede olduğu gibi gelenekte var olan üzüm hasadı yani bağ bozumu, bağ sahipleri ve komşularla yapılırken günümüzde festivallerle çeşitli bölgelerden, ülkelerden gelen turistlerin katılımıyla yapılmaktadır. Festivallerin bu duruma gelmesi bölge için önemli bir girdi sağlamaktadır. Bölgenin kalkınması, tanıtılması, marka yaratma adına önem arz etmektedir. Söz konusu festivaller ve kültür gezileri görmek, deneyimlemek, tatmak, fikir sahibi olmak, yaşamak ve yaşatmak için önemli organizasyonlar olarak değerlendirilmektedir. Nevşehir bölgesinde üzüm sadece tarım ve yukarıda ifade edildiği gibi turizmin kapsamında kalmamış aynı zamanda atasözü, deyim, mani ve türkü gibi türlerin oluşturduğu sözlü kültür ürünlerine ve halk edebiyatına; insan yaşamında önemli bir yere sahip olan mutfak kültürüne; insan yaşamı boyunca insanın korkularının dayanağını oluşturan inanç ve inanışlara; insanın kendisini ve çevresindeki canlıları iyileştirmek için her zaman başvurduğu halk hekimliğine ve halk baytarlığına da konu olmuştur. Bu tezde üzümün konu olduğu hemen bütün alanlar bölgede yapılan derlemelerden elde edilen verilerle kültür ekonomisi bağlamında ele alınıp incelenmiştir.
Ürgüp yöresinin geleneksel halk ilacı olarak kullanılan bitkileri

Bu çalışma Ürgüp yöresinde geleneksel halk ilacı olarak kullanılan bitkileri ortaya çıkarmak amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla Haziran 2009 - Haziran 2010 tarihleri arasında Mayıs, Haziran ve Temmuz aylarında yörede toplam 32 gün süren arazi çalışmaları yapılmıştır. Bu araştırma esnasında yöredeki 3 belde ve 20 köyün hepsine gidilerek halk ilacı olarak kullanılan bitkilerden örnekler toplanmıştır. Bu bitkilerin yöresel adları, tedavideki kullanılışları, yararlanılan kısımları, ilaçların hazırlanışı, uygulanış şekilleri, dozları, uygulama süreleri hakkında bilgiler derlenmiştir. Toplanan bu örnekler Marmara Üniversitesi Eczacılık Fakültesi Herbaryumu' nda bulunmaktadır. Sonuç olarak, yöreden toplanan 116 bitki örneğinin teşhisi sonucunda 67 türden geleneksel halk ilacı olarak yararlanıldığı saptanmıştır. Bunlardan 52'si yabani, 15' i ise yörede yetiştirilen bitkilerdir. Bu bitkiler ve bunların tedavideki kullanılışları metin içinde sunulmuştur. Ürgüp yöresinde kaydedilen bitkilerden en çok şeker hastalığı, kalp-damar hastalıkları, öksürük, yara, astım, mide hastalıkları ve yüksek kolesterol tedavisinde yararlanılmaktadır.
Somut olmayan kültürel miras taşıyıcıları:Rize el sanatı ustaları üzerine bir inceleme

ÇİÇEKOĞLU. Nihan; Somut Olmayan Kültürel Miras Taşıyıcıları: Rize El Sanatı Ustaları Üzerine Bir İnceleme, Yüksek Lisans Tez, Ankara, 2013. Somut olmayan kültürel miras insanlığın varlığından beri doğaya kattığı, tecrübe ettiği ve günümüze ulaştırdığı her şeyi koruma ihtiyacından doğmuş kültürel bellektir. Somut olmayan kültürel miras taşıyıcıları odaklı bu çalışmada Yaşayan İnsan Hazineleri kriterlerine uygun olarak el sanatı ustaları alan araştırması ile derlenmiştir. Kültürel birikimin kuşaktan kuşağa aktarılmasını amaçlayan UNESCO bu amacını, Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi ile gerçekleştirmiştir. Somut Olmayan Kültürel Miras'ın aktarılmasında önemli rol üstlenen gelenek taşıyıcıları için Yaşayan İnsan Hazineleri Ulusal Sistemi geliştirilmiştir. Çalışmada alan araştırmasıyla tespit edilen ve Yaşayan İnsan Hazineleri kriterleri doğrultusunda değerlendirilen Rize el sanatı ustaları yer almaktadır. Somut olmayan kültürel mirasın taşıyıcıları olan ustaların sanatları video, ses kaydı ve fotoğraf çekimleri ile kayda alınmıştır. Türk el sanatlarının genel özelliklerine yer verilmiştir. Çalışmada yer alan ustaların ilgilendikleri sanatların etimolojik ve tarihsel süreçlerine yer verilmiştir. Rize el sanatları hakkında ayrıntılı bilgi verilmiştir. Ustaların sanatlarını icra ediş teknikleri ve kullandıkları malzemeler anlatılmıştır. Rize el sanatları geçmişşten günümüze kadar değerlendirilmiştir. Küreselleşme, teknolojik gelişmelerin getirdiği olumsuzluklar ve el sanatlarının üretiminde ortaya çıkan yozlaşma eleştirilmiştir. Sonuç olarak; el sanatlarına olan ilginin azalması ve aktarımın en önemli aracı olan usta-çırak ilişkisinin bitme noktasına geldiği gözlemlenmiştir. Bu sebeple, T. C. Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın, İl Kültür ve TurizmMüdürlükleri'nin, Halk Eğitim Merkezleri'nin veya özel kursların tükenmekte olan el sanatlarına ve ustalarına destek vermesi gerektiği kanısına varılmıştır.