Futbolda öğrenme ve öğretme

Araştırmanın başlangıcında futbol ile ilgili araştırmalar kaynak taraması yapılarak belirlenmiş özellikle öğrenme ile ilgili araştırmalarının olmadığı görüldükten sonra bu alanda araştırma yapılmasına karar verilmiştir. Araştırmada futbol eğitim ve öğretiminde kullanılan öğrenme yaklaşımları deneysel metodla test edilerek hangi metodların futbol öğretiminde daha etkili olarak kullanılacağı hangilerinin kullanılamayacağı bulunmaya çalışılmıştır. Araştırmanın evreni ve örneklemi Konya il merkezindeki 28 ortaokulun içinden tesadüfi olarak seçilen 8 ortaokuldur. Her ortaokulun 1. sınıfında okuyan daha önce düzenli futbol eğitimi almamış ve yaşlan 13 olan erkek öğrencilerinden seçilen 30'ar kişilik guruplardan biri kontrol, 7 deney gurubu olmak üzere toplam 8 deney gurubu oluşturulmuştur. Araştırmada deneklere 7 değişik öğrenme metodu futbol tekniklerinden iç vuruş atışları esnasında uygulanmıştır. Araştırma öncesi yapılan öntest atışları sonuşlarına göre guruplar eşitlenmiştir. Bu guruplardan kontrol gurubuna 7 gün süre ile hiçbir öğrenme metodu uygulamadan atış puanları kaydedilmiştir. Diğer 7 deney gurubuna 7 gün süre ile farklı öğrenme metodları uygulanarak deneklerin futbol tekniklerinden iç vuruş başarısında artışın olup olmadığı araştırılmıştır. Gurupları öntest vuruş puanlan varyans analizi ile test edilmiş ve farklılaşma olmadığı görülmüştür. Gurupların son test puanlan için varyans analizi uygulanmış, farklılaşma görüldüğünden farklılaşmanın kaynağı 't' testi ile ölçülmüştür. Deneklerin öntest ve son test puanları karşılaştırılarak 182 guruplarda öğrenme artışları araştırılmıştır. 7 günlük atış puanlarında günlere göre farklılaşma olup olmadığı varyans analizi ile bakılmış, farklılaşmalar 't' testi ile değerlendirilmiştir. 7 gün sonunda son test sonuçlan ile guruplar arasında farklılaşma varyans analizi ile test edilmiş ve farklılaşma görüldüğünden farkın önem kontrolü 't' testi ile değerlendirilmiştir. Araştırmanın bulguları aşağıda özetlenmiştir. 1 -Futbolda iç vuruş tekniğinin öğretiminde atışlar öncesi sözlü teşvik yapma ve hataların anında düzeltilmesinin Öğrenmede başarıyı en üst düzeye çıkaran metod olduğu görülmüştür. 2 -Futbolda iç vuruş tekniğinin öğretiminde atışlar öncesi ısınma ve alıştırma yapma yöntemi başlangıçta etkili olmasına rağmen etkileri gittikçe azaldığından başarıyı arttırmada ikinci dercede etkili yöntem olduğu görülmüştür. 3 -Futbolda iç vuruş tekniğinin öğretiminde video izlettirilerek yapılan öğrenme de başarıyı arttırmada 2. derecede etkili yöntemdir. İlk günlerdeki performans artışı daha sonra durakladığı, artışın az olduğu ve etkisini kaybettiği gözlenmiştir. 4 -Zihni antrenman ile öğrenme futbol öğretiminde 2. derecede etkili ancak etkileri kalıcı ve sınırlıdır. 5 -Futbol öğretiminde ceza yöntemi öğrenmeyi olumlu yönde etkilememektedir. Sınav cezası verilen gurupta öğrenme artışının olmadığı görülmüştür. 6 -Futbol öğretiminde 5 isabetli atışın ödüllenmesi öğrenmeyi arttırmakta ancak etkisi büyük ve sürekli olmamaktadır. 7 -Talimat verilmeden ödüllenen gurubun öğrenmelerinde artış meydana gelmekte fakat bu metodla öğrenme çok yavaş ilerlediğinden, zaman, emek, 183 para bakımından verimli olmayan bir metod olduğu, ancak uzun vadeli çalışmalarda yararlı olabileceği görülmüştür. 8 -Futbol öğretiminde ısınma ve alıştırma yoluyla öğrenmenin en etkili öğretim metodu olduğu şeklindeki hipotezimiz reddedilmiş, futbolda en etkili öğretim metodunun deney sonuçlarına göre, sözlü teşvik yapılan ve hataları anında düzeltilen öğrenme gurubunda olduğu görülmüştür.