turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
8 haftalık kuvvet antrenmanının 13-16 yaş arası çocuklarda bazı fiziksel uygunluk parametrelerine etkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı 8 haftalık kuvvet antrenmanının 13-16 yaş arası çocukların bazı fiziksel uygunluk parametreleri üzerine etkisini incelemekti. Araştırmaya yaşları 13-16 arasında değişen, egzersiz yapmasına sağlık açısından engeli bulunmayan, 12 erkek ve 10 kız öğrenci toplam 22 çocuk katılmıştır. Test ve ölçümlere sağlık açısından spor yapmasında sakınca olmayan ve çalışmaya gönüllü olarak katılan çocuklar alınmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerin yaş, boy uzunluğu ve vücut ağırlığı ortalamaları kızlar için sırasıyla 14,50 1, 26 yıl, 1,52 0, 05 m ve 51,00 8, 00 kg olarak erkekler için ise 14,50 0, 90 yıl, 1,62 0, 09 m ve 53,58 7, 10 kg olarak tespit edilmiştir. Bazı fiziksel uygunluk parametrelerinin belirlenmesi için 8 haftalık kuvvet antrenmanı uygulanmıştır. Bazı fiziksel uygunluk parametrelerinin belirlenmesi için flamingo denge testi, otur ve eriş testi, durarak çift ayak öne sıçrama, dikey sıçrama ve anaerobik güç, kavrama kuvveti testi, mekik testi, bükülü kol tutunma testi,10mx 5 mekik koşusu testleri uygulanmıştır. Vücut kompozisyonu ise vücut ağırlığının, boy uzunluğunun karesine bölünmesiyle hesaplanmıştır. Çalışmada uygulanan tüm testlerin yaş gruplarına ve cinsiyete göre yüzdelik dağılımları hesaplanarak değerlendirilmiştir. Kızlar için; flamingo denge testi, otur ve eriş testi, durarak çift ayak öne sıçrama, dikey sıçrama ve anaerobik güç, kavrama kuvveti testi, mekik testi, bükülü kol tutunma testi,10mx 5 mekik koşusu testleri ön-test ve son test değerleri karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p<0,05). Erkekler için flamingo denge testi, otur ve eriş testi, durarak çift ayak öne sıçrama, dikey sıçrama ve anaerobik güç, kavrama kuvveti testi, mekik testi, bükülü kol tutunma testi,10mx 5 mekik koşusu testleri ön-test ve son-test değerleri karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p<0,05). Cinsiyete göre karşılaştırma yapıldığında durarak çift ayak öne sıçrama, dikey sıçrama ve anaerobik güç, mekik testi, bükülü kol tutunma testi,10mx 5 mekik koşusu testlerinde istatistiksel olarak anlamlı artışlar görülmüştür (p<0,05). Flamingo denge testi, otur ve eriş testi ve kavrama kuvveti testleri değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar görülmemiştir (p>0,05). Sonuç olarak, bu çalışmada 8 haftalık kuvvet antrenmanının 13-16 yaş arası çocukların bazı fiziksel uygunluk özelliklerinin gelişimine katkı sağladığı ve çocuk yaşlarında kuvveti artırmak için kendi vücut ağırlığıyla yapılan egzersizlerin uygun olduğu görülmüştür.
Sünnet operasyonunun çocuklar üzerindeki ruhsal etkileri

Amaç: Sünnet operasyonunun çocukların depresyon, kaygı ve benlik saygısı düzeylerine, operasyon sonrası stres tepki düzeylerine ve davranışlarına etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya 6-11 yaş aralığında 35 erkek çocuk ve aileleri dahil edilmiştir. Deneklerle operasyondan 1 hafta önce, 1 ay sonra ve 6 ay sonra görüşmeler yapılmış ve deneklere Çocuk ve Gençler İçin Davranış Değerlendirme Ölçeği, Çocuklar için Depresyon Ölçeği, Çocuklar için Durumluk Sürekli Kaygı Envanteri, Çocuk ve Gençler için Travma Sonrası Stres Tepki Ölçeği ve Piers-Harris'in Çocuklarda Öz Kavramı Ölçeği uygulanmıştır. Bulgular: ÇDDÖ toplam, içselleştirme ve dışsallaştırma sorun; anksiyete/depresyon, suça yönelik davranış ve dikkat sorun puanları 1. ve 6. ayda, sosyal içe dönüklük, bedensel yakınma ve saldırgan davranış puanları 6. ayda; durumluk kaygı puanları ise sünnet sonrası 1. ayda sünnet öncesi döneme göre anlamlı olarak daha düşük bulunmuştur. Öz Kavramı Ölçeği toplam puanlarının; mutluluk, kaygı, popülerlik ve davranış ve uyum alt ölçekleri puanlarının 1. ayda, mutluluk alt ölçek puanlarının 6. ayda sünnet öncesi döneme göre anlamlı olarak daha yüksek olduğu bulunmuştur. Sünnet sonrası 1. ay depresyon puanları, sünnet öncesine göre istatistiksel anlamlı olarak daha düşük bulunmuştur. ÇTSS-TÖ ölçeğinde 6. ayda 3 çocuk TSSB tanısı ile uyumlu puan almıştır. Tartışma: Sünnetin çocukların davranış sorunlarında iyileşmeye yol açtığı, benlik kavramlarına olumsuz etkisi olmadığı, depresyon ve kaygı düzeylerini ise arttırmadığı bulunmuştur. Ülkemizde sünnete atfedilen olumlu özelliklerin, sünnetin çocukların ruh sağlığı üzerine olumsuz etkilerini engellediği, hatta bazı alanlarda iyileşmelere yol açtığı düşünülmüştür. 3 çocuğun ÇTSS-TÖ'de TSSB tanısı ile uyumlu puan alması ise, bazı çocuklarda operasyonun ciddi ruhsal sıkıntılara yol açabileceğini göstermektedir.
10-12 yaş grubu çocukların fiziksel aktivite düzeylerinin araştırılması

Bu araştırma, 10-12 grubu ilköğretim çocuklarının, fiziksel aktivite düzeyini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya, yaşları 10 ve 12 olan (95 kız, 90 erkek) toplam 185 çocuk katılmıştır. Fiziksel uygunluk özellikleri olarak; boy, beden ağırlığı, vücut kompozisyonu, max VO2, kuvvet, esneklik ve anaerobik güç değerleri ölçümleri yapılmıştır. Yapılan araştırmalar sonucunda; erkek çocukların max VO2, kuvvet ve anaerobik güç performanslarının, kız çocuklardan daha yüksek, esneklik oranının da kızlarda daha yüksek olduğu bulunmuştur. Araştırmaya katılan 4. sınıf kız ile 4. sınıf erkek çocukların kuvvet ve fiziksel özellik ölçümlerinin karşılaştırılmasında, hiçbir anlamlı farlılık bulunmamıştır. 5. sınıf kız ile 5. sınıf erkek çocukların kuvvet ölçümlerinde p<0, 05 düzeyinde, fiziksel özellik ölçümlerinde ise, kilo, beden kitle indeksi değerlerinde p<0, 05 düzeyinde, 30 metre ve mekik koşusu değerlerinde p<0, 01 düzeyinde, erkekler lehine anlamlı bir farklılık gösterirken, esneklik değerleri, kızların erkeklerden p<0, 05 daha yüksek olduğunu göstermiştir. Bu sonuçlar; 5. sınıf erkek çocukların, kız çocuklara oranla fiziksel aktivite düzeylerinin daha yüksek olduğunu göstermektedir. Netice olarak, 10 12 yaş ilköğretim çocukları üzerinde yapılan değerlendirmeler sonucunda; erkeklerin, kızlardan kuvvet ve fiziksel özellik değerleri daha yüksek olup, kızların ise erkeklere oranla esneklikleri daha yüksektir.
Çocukluk çağı örselenmelerindeki savunma mekanizmaları ve duygu düzenleme güçlüğünün borderline ve narsisistik kişilik örgütlenmeleri üzerindeki etkisinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı; çocukluk çağında maruz kalınan fiziksel, cinsel ve duygusal kötüye kullanım ve ihmal yaşantılarının, borderline ve narsisistik kişilik örgütlenmeleri ile arasındaki ilişkinin incelenmesi ve bu ilişkide savunma mekanizmaları ile duygu düzenleme güçlüğünün etkili olup olmadığının araştırılmasıdır. Araştırmanın örneklemi, 349'u kadın,181'i erkek olmak üzere 530 kişiden oluşmaktadır. Katılımcıların yaş ortalaması 32.11 yaşolup (SS: 10 .01) yaş aralığı 18-65 yaştır. Çalışma kapsamında araştırmacılar tarafından hazırlanan Görüşme Formu, Çocukluk Çağı Örselenme Yaşantıları Ölçeği, Borderline Kişilik Envanteri, Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği, Narsistik Kişilik Envanteri ve Savunma Biçimleri Testi kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS_ 20 istatistik programından yararlanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde Ki Kare Analizi testi, Independent Sample t testi, korelasyon, doğrusal ve hiyerarşik regresyon analizleri yapılmıştır. Yapılan istatistiksel analizlerde anlamlılık düzeyleri p<0.05, p<0.01, p<0. 001 olarak incelenmiştir. Katılımcıların Borderline Kişilik Envanteri'nden aldıkları puanlar ile çocukluk çağı örselenme yaşantıları toplam puanı (r: .419), fiziksel kötüye kullanım (r: .397), cinsel kötüye kullanım (r: .276), duygusal kötüye kullanım ve ihmal (r:.377) alt ölçeklerinden aldıkları puanlar arasında orta düzeyde pozitif yönlü bir ilişki bulunmuştur. Katılımcıların Narsistik Kişilik Envanteri hak iddia etme alt ölçeğinden aldıkları puanlar ile çocukluk çağı örselenme yaşantıları toplam puanı (r: .185), fiziksel kötüye kullanım (r: .170) ve duygusal kötüye kullanım ve ihmal (r: .182) alt ölçeklerinden aldıkları puanlar arasında düşük düzeyde pozitif yönlü bir ilişki bulunurken cinsel kötüye kullanım ile arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Borderline kişilik örgütlenmesinin bağımlı değişken olduğu hiyerarşik regresyon analizinde birinci adımdaçocukluk çağı örselenme yaşantıları modele dahil edilmiş ve açıklanan varysans oranı %18.7olarak bulunmuştur. İkinci adımda duygu düzenleme güçlüğünün eklenmesi ile açıklanan varyans %34.5'e, immatür savunma mekanizmalarının eklenmesi ile de %39.7'yeyükselmiştir. Narsistik Kişilik Envanteri'nin hak iddia etme alt ölçeğinin bağımlı değişken olduğu hiyerarşik regresyon analizinde ise birinci adımda çocukluk çağı örselenme yaşantılarımodele dahil edilmiş ve açıklanan varysans oranı %3.5 olarak bulunmuştur. İkinci adımdaduygu düzenleme güçlüğünün eklenmesi ile açıklanan varyans %13.4, immatür savunma mekanizmalarının eklenmesi ile de %13.9'a yükselmiştir. Araştırma sonucunda çocukluk çağı örselenmelerinin borderline kişilik örgütlenmesi ile arasındaki ilişkide duygu düzenleme güçlüğü ve immatür savunma mekanizmalarının istatistiksel olarak anlamlı bir etkisinin veaçıklayacılığının olduğu anlaşılmıştır. Bu etki ve açıklayıcılığın narsistik kişilik örgütlenmesi ile arasındaki ilişkide oldukça zayıf olduğu görülmektedir.
İzmir il merkezinde 3-60 ay arası çocuklarda gelişme geriliği prevalansı

Gelişme geriliği; konuşma ve dil gelişimi, motor gelişim, sosyal gelişim ve bilişsel gelişim alanlarındaki gerilik olarak tanımlanır. Dünyada, çocukluk yaş grubunda, %5-15oranında gelişme geriliği görülmektedir. Türkiye'de birinci basamakta yapılmış gelişme geriliği prevalans çalışması bulunmamaktadır. Bu çalışmanın amacı; İzmir il merkezindeki 3-60 ay arası çocuklarda gelişme geriliği prevalansını saptamaktır. Kesitsel, tanımlayıcı çalışma İzmir ili merkez ilçelerindeki 12 Aile Sağlığı Merkezi'nde, 1 Kasım 2013- 31 Ocak 2014 tarihleri arasında, çeşitli nedenlerle bulunan 3-60 ay arası 1514 çocuk ile tamamlanmıştır. Annelere yüz yüze görüşmeyle araştırmacı tarafından oluşturulmuş anket ile çocukların yaşlarına uygun Erken Gelişim Evreleri Envanteri uygulanmıştır. Çalışma sonucunda EGEE ölçeği ile gelişme geriliği prevalansı 3-60 ay arası çocuklarda %6,4 (%95 GA 5 ,2-7,7) bulundu. Yaş gruplarına göre prevalanslar ise %3,3-12,1arasında değişmektedir. Çocukların gelişme geriliği ile anne yaşı, anne-baba eğitim durumu, sosyoekonomik düzey, annenin gebelik öncesinde ve gebelik sırasında geçirdiği hastalıklar, çocuğun doğum şekli ve kilosu, postnatal dönemdeki hastalıkları, anne sütü alma süresi arasında anlamlı ilişki bulundu. Çocukların büyüme ve gelişimlerinin öncelikle izlendiği birinci basamakta, ailenindoldurabildiği, pratik, geçerli ve güvenilir tarama araçlarından biri olan EGEE ile gelişme geriliğinin erken dönemde tanınabilmesi ve belirlenen risk faktörlerinin izlem sırasında dikkate alınması önemlidir. Gelişme geriliği olan çocukların erken dönemde tanınması ile erken rehabilitasyon hizmeti sağlanarak yaşam kalitelerinin yükselmesine katkıda bulunulabilir.
Epilepsi tanısı ile izlenen 8-12 yaş çocuklarda yaşam kalitesi ve etkileyen etmenlerin belirlenmesi

Epilepsi, çocukluk çağında en sık görülen nörolojik bozukluklardan biridir. Çocukların % 0.5- 1 'inde görülmekle birlikte, nöbetler genel popülasyonun %5'inde ve 20 yaşın altındaki kişilerin %2'sinde görülür. Epilepsi hastalığına sahip çocukların önemli bir bölümü hastalığın doğası gereği düşük yaşam kalitesine sahiptir. Bu çalışma, epilepsi tanısı ile izlenen 8-12 yaş çocuklarda yaşam kalitesi ve etkileyen etmenlerin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak gerçekleştirilmiştir. Çalışma Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Nöroloji Polikliniği'ne başvuran 8-12 yaş grubu çocuklar dahil edilerek, Haziran / Temmuz 2015 tarihlerinde 105 çocuk ve 105 ebeveyn ile gerçekleştirildi. Veri toplama aracı olarak; Çocuk ve ebeveyne ilişkin tanıtıcı özellikler formu, Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği Çocuk Değerlendirme Formu(8- 12 yaş), Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği Ebeveyn Formu (8-12 yaş)kullanıldı. Çalışmayı oluşturan çocukların yaş ortalaması 10 .06, % 61'i erkek ve çocukların %72,4'ünün okul dışında sosyal aktivitelere katılmadığı görülmektedir. En çok 3, 4, 8 ve 9 yaşlarında tanı aldıkları, %89,3'ünün başka hastalığınınolmadığı, %56,2'sinin yatış öyküsünün olduğu, %85,7'sinin ilaç uyumunun iyi olduğu, %17,3'ünde ilaç yan etkisi olduğu görülmüştür. Çocuğun cinsiyeti, ailede epilepsi öyküsü olma durumu, çocukta başka hastalık olması, kontrole gitmedeğişkenine göre yetişkin ve çocukların yaşam kalitesi düzeyi arasında anlamlı farklılık tespit edilememiştir. Çocuğun okul dışında sosyal aktivite durumu olması, ilaç yan etkilerinin olmaması ve ailenin çocuğun sağlığını iyi algılamalarının yetişkin ve çocukların yaşam kalitesi düzeylerini olumlu etkilediği belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre polikliniklerde epilepsi birimi kurularak hastalık, ilaçlar ve sosyal yaşamın önemi konusunda bilinçlendirmelere yönelik eğitim yapılması önerilmiştir.
Değerler eğitimi açısından spor

Küreselleşen dünyada birçok alanda gelişim sağlanmasına rağmen insani değerler açısından ciddi aşınmalar oluşmuştur. Bu kötü süreç çocukları etkilemesiyle beraber onların eğitim alanlarını da yozlaştırmıştır. Bu yüzden eğitim programlarında farklılıklara gidilmiş, daha kapsayıcı bir eğitim modelinin geliştirilmesini zorunlu hale gelmiştir. Son yıllarda hız kazanan değişim sürecinde en çok göze çarpan kavram değerler eğitimidir. Farklı disiplinlerin bir araya gelmesi daha verimli bir eğitim ortamı oluşturur. Bu disiplinlerin en önemlisi beden eğitimi ve spordur. Bu çalışmada toplumda ihtiyaç duyulan ve korunması gereken değerlerle sporun ortak özelliklerinden yola çıkarak sporun çocukların eğitim sürecinde etkin kullanılması gerektiğine dikkat çekilecektir. Bununla birlikte spor evrensel ve herkes tarafından kabul gören değerler ile yeni bir kültür üretir. Öğrenilen değerlere uygulama alanı sunar. Katılımcısına verdiği zevk ile özellikle çocukların ilgisini çeker. Spor eğitiminde amaç iyi sporcu yetiştirmekten önce iyi insan yetiştirmektir. Bu yüzden bu araştırmanın amacı sporun özelliklerini değerler eğitimi alanına taşımak, sporun toplum fertlerinin özellikle çocukların yetiştirilmesinde eğitimin bir parçası olduğunu ortaya koymak ve spor yoluyla değerler eğitimi bilinci meydan getirmektir. Yapılan çalışmada literatür taraması yapılarak konuyla ilgili mevcut durum göz önüne serilmeye çalışılmış, durumsal betimleme ile yeni görüş ve ihtiyaçlar ortaya konmuştur. Değer sınıflandırmalarında bulunan değerler ile sporun ürettiği değerler karşılaştırılmıştır.
2-5 yaş arası iştahsızlık sorunu olan çocuklarda demir, demir bağlama kapasitesi, ferritin, hematokrit, hemoglobin düzeylerinin belirlenmesi ve besin tüketimlerinin değerlendirilmesi

Bu çalışma iştahsız olan çocuklarda hematolojik parametrelerin değerlendirilmesi ve demir eksikliği anemisinin varlığını araştırıp, beslenme alışkanlıklarını tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Çalışmaya Kocaeli Özel İlgi Çocuk Tıp Merkezi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları bölümü polikliniklerine iştahsızlık şikayeti ile başvuran 2-5 yaş arası 60 katılımcı (22 kız, 38 erkek) dahil edilmiştir. Katılımcılara kişisel özellikleri, bebeklik dönemi beslenmesi, sağlık durumu, fiziksel aktivite ve ilgi alanı, beslenme düzeni ile ilgili bilgilerini sorgulayan; besin tüketim sıklığı, üç günlük besin tüketim kaydı ve laboratuar bulgularını içeren anket uygulanmıştır. Veriler NCSS 2007 ve BEBİS ile değerlendirmeye alınmıştır. Çocukların %93.3'ünün düzenli kahvaltı, %63.3'ünün düzenli öğle yemeği, % 90'nın düzenli akşam yemeği yediği tespit edilmiştir. Çocukların %75'inde ara öğün alışkanlığı olmadığı görülmüş, günlük aldıkları ortalama enerji miktarının 661,07 142, 94 bulunmuştur. Günlük enerjinin ortalama %44.6'sı karbonhidratlardan, %15.2'si proteinlerden, %39'u yağlardan geldiği tespit edilmiştir. Günlük besin tüketim sıklıklıklarına göre sırası ise en çok tükettikleri besinler, tahıl grubu (%96.7), süt ve süt grubu (% 71 .7), yağ grubu (%26.7) ve meyve grubu (21.7) olduğu görülmüştür. Kan sonuçlarında tüm çocukların hemoglobin değeri ortalama11,10 1,03, hematokrit değeri 32,86 2, 36 ve ferritin değeri 19 ,70 15,53'tür. Bu değerlerin kız ve erkek çocuklar arasında anlamlı bir farklılık göstermediği tespit edilmiştir (p<0.05). Çocukların %55'inde DEA görülmüş olup, DEA ile iştahsızlık arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır (p<0.05).
Astımlı çocuklarda angiopoietin-I düzeylerinin değerlendirilmesi

Astım, ülkemizde ve dünyada son yıllarda özellikle çocukluk döneminin en sık rastlanılan hastalığı olarak belirlenmiştir. Astım, solunum yollarının aşırı duyarlılığı ve oluşan kronik inflamasyon sonucunda ortaya çıkan mukus plakları ve bronş lümeninin daralması ile hava akımının engellendiği bir hastalıktır. Çalışmamızda antiinflamatuar ve anjiyogenik etkilere sahip Ang-I düzeylerinin, çocuklardaki astım patofizyolojisindeki rolünü ve etkisini belirlemeyi amaçladık. Bu araştırma Namık Kemal Üniversitesi Tıp Fakültesi Girişimsel Olmayan Etik Kurulundan izin alınarak çalışılmıştır. Bu çalışmaya Namık Kemal Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi çocuk kliniğine başvuran ve astım tanısı konulan 02-18 yaş arası 50 çocuk ile sağlıklı 30 çocuk dahil edildi. Araştırmanın değerlendirilmesi aşamasında SPSS For Windows 17.0 İstatistik Programı kullanılmıştır. Çalışmamızda Ang-I serum düzeyleri ELİSA yöntemi ile ölçüldü. Çalışmamızda kontrol grubu ile karşılaştırıldığında, astım hastalarında Ang-I serum düzeylerinin anlamlı olarak arttığını bulduk (p<0.05). Sonuçlarımız anti-inflamatuar ve anjiyogenik etkiye sahip Ang-I düzeylerinin, çocuklarda görülen astım hastalığı için hem bir biyobelirteç hem de tedavi amaçlı kullanılabilecek bir biyomolekül olabileceğini göstermektedir.
A Comparison of selected coronary heart disease risk factors between high and low physical activity groups in children aged 11-14 years

ÖZ KORONER KALP HASTALIKLARI RİSK FAKTÖRLERİNİN FİZİKSEL ACTİVİTE DÜZEYLERİ YÜKSEK VE DÜŞÜK OLAN 1 1-14 YAŞLARINDAKİ ÇOCUKLARDA KARŞILAŞTIRILMASI Koşar, Ş. Nazan Yüksek Lisans, Beden Eğitimi ve Spor Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Fehmi Tuncel Haziran 1997, 77 sayfa Bu çalışmanın amacı koroner kalp hastalıkları risk faktörlerinin fiziksel aktivite düzeyleri yüksek ve düşük olan, 11-14 yaşlarındaki çocuklarda karşılaştırılmasıdır. Toplam 115 sağlıklı çocuk (59 kız ve 56 erkek) bu çalışmaya gönüllü olarak katılmıştır. Fiziksel aktivite düzeyi Haftalık Fiziksel Aktivite Listesi ile belirlendi. Bu çalışmada araştırılan koroner kalp hastalıkları risk faktörleri şunlardır: vücut kompozisyonu, sistolik ve diyastolik kan basıncı ve kan lipid ve lipoproteinleri. Verilerin değerlendirilmesinde İki Ortalama Arasındaki Farkın Önemlilik Testi kullanılmıştır. Kızlardaki LDL-C düzeyleri dışında her iki cinste de fiziksel aktivite düzeyi yüksek olan grup daha düşük vücut yağ yüzdesi, vücut kitle endeksi, vücut ağırlığı, sistolik ve diyastolik kan basıncı, total kolesterol, trigliserid değerlerine ve daha yüksek HDL-C düzeyi ve HDL-C/total kolesterole oranına sahip olduğu bulunmuştur. Ancak, iki grup arasındaki farklılık erkeklerde yalnızca vücut yağ yüzdesi, vücut kitle endeksi, vücut ağırlığı ve HDL-CAotal kolesterol ve kızlarda sistolik ve diyastolik kan basıncı ve HDL-C düzeyi değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.05). Her iki cinste de total kolesterol, trigliserid ve LDL-C düzeylerinde gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamamıştır. Sonuç olarak, fiziksel aktivite düzeyi yüksek olan çocukların fiziksel aktivite düzeyi düşük olanlara oranla bu çalışmada ölçülen parametreler dahilinde daha olumlu koroner kalp hastalıkları risk profiline sahip oldukları belirtilebilir.
Kanserli çocuklarda beslenme durumunun değerlendirilmesi

Kanserli Çocuklarda Beslenme Durumunun DeğerlendirilmesiAmaç: Kanser tanısı ile takip edilen çocukların tanı sırasındaki beslenme durumlarının aynı dönemde kanser dışı tanılar ile hastanede yatan diğer çocuklarla karşılaştırılması, ayrıca kanserli çocukların, takip ve tedavi sürecindeki (3, 6 ve 12. ay) nütrisyonel durumlarını inceleyerek, tedavi sırasında beslenme durumlarında ortaya çıkan değişikliklerin saptanması amaçlanmıştır. Materyal ve Metot: Çalışmaya 170 maligniteli çocuk ve kontrol grubu olarak da çoğunluğu akut enfeksiyon nedeniyle yatırılarak izlenen 107 çocuk dahil edildi. Hastalar retrospektif olarak dosyalar ve bilgisayar kayıtları üzerinden demografik özellikleri, antropometrik ölçümleri ve biyokimyasal parametreleri kaydedilerek değerlendirildi. Bulgular: Kanser ve kontrol grubundaki çocukların başvuru sırasındaki ortalama ağırlık, boy, VKİ, boy Z-skor değerleri arasında belirgin fark gözlenmedi. Ayrıca akut malnütrisyon (RA<%90) ve zayıflık (VKİ <%5) oranları da benzerdi. Ancak kontrol grubundaki çocukların ortalama serum albümin düzeyi, relatif ağırlık ve ağırlık Z-skor değerleri kanserli çocuklara göre istatiksel açıdan anlamlı derecede daha düşüktü. Ağırlık Z-skoruna göre zayıf olan (<-2) ve boy Z-skoru<- 2 olan olguların oranı da kontrol grubunda daha yüksekti. Kanserli hastalarda, fazla kilolu (VKİ >%85) çocuk oranı da daha yüksekti (%15. 3 ve %1.8). Kanser grubunda tanı sırasındaki ortalama ağırlık Z-skor değerlerinin, 3 ve 6. aylarda belirgin azalma gösterdiği, ancak 12. ayda tekrar başlangıçtaki düzeylerine kavuştuğu gözlendi. Ağırlık Z-skorlarındaki düşüklük, hem başvuru sırasında hem de izlem boyunca solid tümör grubunda daha belirgindi. Sonuç: Kanserli çocuklardaki tanı sırasında gözlenen beslenme bozukluğu, akut enfeksiyon nedeniyle hastanede yatırılarak izlenen olgulardan daha fazla değildir. Kanserli hastaların izlemi sırasında, beslenme bozukluğunun en etkin olduğu dönem 3-6. aylar arası olup bu durum abdominal cerrahi uygulanan solid tümörlü çocuklarda daha belirgindir.
Pediatrik hastalarda kardiyopulmoner bypass'da kullanılan histidin triptofan ketoglutarat kardiyoplejisi ve diğer kardiyoplejilerin postop dönemde ejeksiyon fraksiyonuna etkisi pediyatrik

Açık kalp ameliyatlarında, kalbin bir süre durdurulması gerekmektedir. Kalbin durdurulmasından sonra vücuda oksijene kanı pompalamak ve miyositlerin canlılığını korumak gereklidir. Miyokardın canlılığını korumasını sağlayıp kross-klemp kaldırıldıktan sonra normal fonksiyonuna geçmesi için açık kalp ameliyatlarında kardiyopleji, hipotermi ve hemodilüsyon gibi işlemler geliştirilmiştir. Ejeksiyon fraksiyonu, sistolik volümün diyastol sonu volüme oranlanmasıyla elde edilir. Sol ventrikülün pompa fonksiyonunu gösteren bir değişkendir. Normalde insanlarda %67+/- 8 dir. EF sıklıkla ekokardiyografik olarak ölçülür ve kardiyovasküler cerrahide operasyon öncesi, operasyon dönemi ve sonrası strateji belirleme açısından önemli bir rolü vardır. Bu çalışmamızda en sık kullanılan iki farklı kardiyopleji yönteminin kan ve histidine triptofan glutarat kardiyoplejileri preoperatif ve postoperatif ejeksiyon fraksiyonlarını karşılaştırarak pediyatrik hastalar üzerinden değerlendirdik. Bu çalışmaya kan kardiyoplejisi kullanılan 20 hasta (grup 1) ve histidin triptofan glutamat kullanılan 20 hasta (grup 2) olmak üzere toplam 40 hasta dahil edildi. Hastalarda rutinde kontrol edilen operasyon öncesi ve operasyon sonrası EF değerleri retrospektif olarak değerlendirildi. Elde edilen veriler karşılaştırıldı ve istatiksel olarak değerlendirildi. Grup içi karşılaştırmalarda kan kardiyoplejisi uygulanan hastalarda istatiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur(p<0,005). Histidin triptofan glutamat kardiyoplejisi uygulanan hastalarda ise istatiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır (p>0,05). Gruplar arası yapılan analizlerde istatiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (pz0,05). Sonuç olarak bizim yaptığımız çalışmada histidin triptofan ketoglutarat kardiyoplejisi miyokardı korumak için uygulanan olumlu bir stratejidir.