turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocuk femur ve tibia diyafiz kırıklarında titanyum elastik çivi ile tedavi edilen hastalarımızın klinik sonuçları

Literatürde okul çağı ve adölesan yaş gurubu çocuk femur ve tibia kırıklarının tedavisi tartışmalı olmakla birlikte, titanyum elastik çivi bu yaş grubunda kendine ilk sıralarda yer bulan tedavi seçeneğidir. Çalışmamızda titanyum elastik çivi uygulamasının kaynama zamanı ve açısal kontrol üzerine etkinliğini araştırdık.2008- 2010 yılları arasında femur ve tibia kırığı nedeniyle kliniğimizde titanyum elastik çivi uygulanan hastalar retrospektif olarak araştırıldı. 16 hastanın 10'u femur 6'sı tibia olmak üzere 16 uzun kemik kırığı çalışmaya alındı. Hastaların yaş ortalaması 9.18 (4-14) yaş ve ortalama takip süresi 14.75 (6-32) aydı. Hastaların radiografileri ve klinik muayene bulguları retrospektif olarak toplanarak gözden geçirildi. Sonuçlar Flynn'ın elastik çivi fiksasyon sınıflamasına göre; mükemmel, tatmin edici ve kötü olarak değerlendirildi. Tüm hastalarda ortalama 8.43 (6-14) haftada tam iyileşme sağlandı. Hastaların son kontrollerinde koronal planda ortalama 1.68 (0-5) derece, sagittal planda ortalama 3.12 (0-10) derece açılanma tesbit edildi. Hastalarda septik artrit, osteomyelit ve delayed union tesbit edilmedi. Bir hastada cilt erozyonu ve bir hastada ağrılı bursa tesbit edildi. Flynn sınıflamasına göre 12 hasta mükemmel, 4 hasta iyi olarak değerlendirildi ve kötü sonuç gözlenmedi. Dört yaş ve üzeri çocukların alt ekstremite uzun kemik kırıklarında; ameliyat sonrası bakımının kolay olması, erken dönemde eklem hareketlerine başlanması, erken mobilizasyon, kısa hospitalizasyon süresi ile çocuk ve ailenin sosyal hayatının kesintiye uğramaması, erken iyileşme, sagittal ve koronal planda güvenilir açı kontrolü sağlaması gibi avantajları nedeniyle; titanyum elastik intramedüller çivileme tercih edilmelidir.
Kistik fibrozisli çocuga sahip annelerin bakım yükünün ve depresyon durumunun incelenmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı kistik fibrozis tanısı almış çocuğa sahip annelerin bakım yükünün ve depresyon durumunun incelenmesidir. Materyal ve Metot: Tanımlayıcı tipte olan araştırma Şanlıurfa Eğitim ve Araştırma Hastanesi Alerji ve İmmünoloji polikliniğine başvuran 30 hasta ile Kistik Fibrozis Yardımlaşma ve Dayanışma derneğine kayıtlı bulunan 120 hastayla yapılmıştır. Verilerin toplanmasında, sosyodemografik özelliklere ilişkin soru formu, Zarit Bakım Yükü Ölçeği ve Beck Depresyon Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; SPSS programında Kruskal-Wallis, bağımsız gruplarda t testi kullanılmıştır. Bulgular: Kistik fibrozisli çocukların annelerin; %52'si 26-35 yaş aralığında, %41.3' ü ilk-ortaokul mezunu, %54.7'sivil merkezinde oturduğu, %73.3'ünün maddi sıkıntı yaşadığı %34.7' si hasta bakımında beslenmesinde zorluk yaşadığı, %53'ünün bakım konusunda bir eğitim almadığı saptanmıştır. Bu çalışmada annelerin Beck Depresyon ölçeği puan ortalaması 18 .07 9.64, Zarit Bakım Yükü Ölçeği puan ortalaması 29.35 14. 28 olarak bulunmuştur. Hastaların annelerinin; yaş, eğitim, çalışma durumu gibi sosyodemografik özellikleri, ve çocukların yaş, cinseyet, hastalık süresine göre annelerin bakım yükü ve depresyon durumunu etkilemediği bulunmuştur. Sonuç: Bu çalışmada Kistik Fibrozisli çocuk hastaların annelerine; orta düzeyde depresyon olduğu, bakım yüklerinin hafif-orta düzeyde olduğu belirlenmiştir. Çalışmadan çıkan sonuçlara göre; Kistik Fibrozisli çocuğa sahip annelerin güçlendirilmesine yönelik hemşirelik çalışmalarının yapılması önerilmektedir.
Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Hastanesi'ne başvuran çocuk kırık ve çıkıklarında epidemiyolojik değerlendirme

. Bu çalışmada, 1 Ocak 2008- 31 Aralık 2010 tarihleri arasında toplam 3 yıl boyunca Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi'ne başvuran kemik kırığı ve/veya travmatikeklem çıkığı tanılarıyla anabilim dalımızda tedavisi yapılan 0-15 yaşları arası çocuklarınepidemiyolojik değerlendirilmesi yapılmıştır. Kemik kırığı tanısı olup ortalama yaşı 8.3 yıl (2 ay ile 15 yıl 11 ay arası) olan 1020 çocukta (282 kız, 738 erkek) toplam 1237 kırıksaptandı. Erkeklerde kırık görülme oranı kızlara göre yaklaşık 3 misli daha fazlaydı. En fazla kırık görülen kemikler üst ekstremitede tek başına radius (304; en sık distal radius)sonrasında humerustu (219; en sık suprakondiler). Alt ekstremitede ise en fazla femurun(92), sonrasında tibianın (84) kırıldığı görüldü. Kırıkların 59 tanesi epifiz kırığıydı ve en sıkradius distalinde görüldü. Erkeklerde 13-15 yaş grubunda (216), kızlarda 3-6 yaş grubunda(103) en fazla kırık saptandı. Kırıklar en sık Mayıs (156) ve Ağustos (150) aylarındagörüldü. Kış ayları kırıkların en az görüldüğü dönemdi. Kırıkların oluş saati en sık 12 -17saatleri arasındaydı (824). Kırıkların en az olduğu zaman aralığı ise 24-05 saatleri (9)arasıydı. Kırık oluş mekanizması açısından en sık ev dışındaki düşmeler (705) kırıklaraneden olurken, ev içi düşmeler (239) ikinci sıradaydı. Kırıklara eşlik eden ek yer alanmalardaen fazla kafa travması (30) saptandı. Kırıkların 51 tanesi açık kırıktı. 592 hasta ayaktan tedavi edildi. Travmatik eklem çıkığı tanısıyla tedavisi yapılan ve ortalama yaşı 3.6 yıl (5 ay ile 15 yıl 3 ay arası) olan 83 çocuk hasta (40 kız, 43 erkek) çalışmaya alındılar. En sık karşılaşılan çıkık tipi dadı dirseğiydi (71) ve her iki cinsiyette eşit oranda gözlendi. İkinci sıklıkta travmatik humeroulnar çıkık görüldü (7). Çıkıklar en çok 0-2 yaş aralığında (43)sonrasında 3-6 yaş aralığında görüldü (27). Çıkıkların görülme sıklığı her iki cinsiyette yaşla beraber azalıyordu. Mevsimsel olarak çıkıklar en sık ilkbahar aylarında (32), sonrasındasonbahar aylarında (25) görüldü. Çıkıklar oluş saati olarak en sık 12-17 arasındaydı (44). Oluş mekanizması olarak en fazla burkulma-çekme (41) sonrasında ev içi düşme (20) ve ev dışı düşme (20) görülmekteydi. 7 hastanın aynı zamanda kırıkları vardı. 76 hasta ayaktan tedavi edildi.
5-6 yaş çocukların resimlerine akran ilişkilerinin yansıması

Amaç: 5-6 yaş grubu çocukların resimlerine yansıyan akran ilişkilerinin incelenmesidir. Materyal ve Metot: Malatya il merkezinde bulunan 2018- 2019 eğitim öğretim yılı içerisinde okul öncesi eğitim kurumlarındaki 5-6 yaş 180 çocukla yürütülmüştür. Verilerin toplanmasında 'Kişisel Bilgi Formu', Gülay-Ogelman tarafından uyarlaması yapılan 'Ladd ve Profilet Çocuk Davranış Ölçeği' ve ÇDÖ puan sıralamasında ilk 30 çocuğun resimleri kullanılmıştır. Araştırmada Karma Araştırma Yöntemi kullanıldı. Nicel verilerin analizinde NCSS programı kullanıldı. Verilerin normal dağılıma uygunlukları Shapiro-Wilk testi ve grafiksel incelemelerle sınanmıştır. Normal dağılım gösteren nicel değişkenlerin iki grup arası karşılaştırmalarında Bağımsız gruplar t testi kullanıldı. Normal dağılım göstermeyen nicel değişkenlerin ikiden fazla grup arası karşılaştırmalarında Kruskal-Wallis test ve Dunn-Bonferroni test kullanıldı. Nitel veriler için İçerik Analiz kullanıldı. Bulgular: ÇDÖ toplam puan sıralamasında cinsiyet ve yaşa göre anlamlı farklılık olmadığı, kardeş sayısına, kaçıncı çocuk olduğuna, ailesinin ekonomik düzeyine göre etkilendiği görüldü. ÇDÖ puan sıralamasında ilk 30 çocuğun prososyal davranışları öne çıkan çocukların resimlerinde akranları tarafından sevildiği bunu da resimlerinde çeşitli figür ve konumlarla yansıttığı, saldırgan davranışlar gösteren ve dolayısıyla dışlanan, kaygı/korkusu olan çocuklarınsa yalnız kaldığı resimlerinde ve keskin hat çizim ve figürlere de yansıttığı görülmüştür. Hiperaktif çocuklarınsa aceleyle çizip yarım bıraktığı veya çizimin dışına taşırdığı görülmüştür. Eldeki nitel verilerin nicel verilerle örtüşmektedir. Sonuç: Resimlere yansıyan akran ilişkileri genel olarak ölçekle ve yapılan alan çalışmalarıyla uyum göstermektedir. Prososyal alanda yüksek puan alan çocukların kendilerini yalnız çizmediği, figür çeşitliliği kullanmak istediği; saldırgan, dışlanan, kaygı/korku ve hiperaktif çocukların çizimindeyse baskın, keskin kalem vuruşları veya kağıdı dik kullandığı ve kendini resimde çizmediği görülmüştür.
IG A eksikliğinde atopi bulgularının sorgulanması

GİRİŞ VE AMAÇ: Selektif IgA eksikliği en sık rastlanan immünglobulin bozukluğudur. Yaygınlığı, çeşitli çalışmalarda 1: 300-1: 3000 aralığında bildirilmiştir. IgA eksikliğinin klinik önemi açık değildir. Asemptomatik seyredebildiği gibi otoimmün ve atopik bozukluğu olan hastalarda da tespit edilmiştir. Bugüne kadar elde edilen sonuçlar çok tartışmalı olup havayolu aşırı duyarlılığının ortaya çıkmasında IgA eksikliğinin bir rolü olduğu düşünülmektedir. Çalışmamızda da Ig A eksikliği ve atopi ilişkisini saptamak ve atopisi olan hastalarda selektif Ig A eksikliğini düşündürmek hedeflenmiştir. GEREÇ VE YÖNTEM: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Alerji Bilim Dalı, Çocuk Gastroenteroloji Bilim Dalı ve Genel Çocuk polikliniğine başvuran ve herhangi bir nedenle bakılan IgA düzeyi yaşına göre -2 SD altında saptanan 2-18 yaş arası 100 hasta toplandı. Veriler hastane bilgi yönetim sisteminden retrospektif olarak tarandı. Anne veya babalara telefon aracılığıyla ulaşılarak Ig A eksikliği ve atopi ilişkisi sorgulanmak üzere International Study of Asthma and Allergies in Childhood çalışma sorularını içeren anket çalışması yapıldı. IgA eksikliğinde alerjik rinit, astım, egzema, gıda alerjisi sıklığı bakıldı. BULGULAR: Hastaların %59'u erkek, %41'i kızdı. Ortalama yaş 6,9 idi ( 4,2) Hastaların %25'inde astım, %7'sinde alerjik rinit, %2 sinde ilaç alerjisi, %7'sinde egzema, %18'inde ürtiker, %10'unda gıda alerjisi mevcuttu. Olgularımızın %80'ine deri testi ve kanda spesifik alerji testleri yapılmış olup atopi sıklığı %22, 5 olarak değerlendirildi. SONUÇ: Ig A eksikliği olan çocuklarda geçmişşte hırıltılı solunum yakınması, astım, atopik dermatit, gıda alerjisi, normal popülasyonda yapılan araştırma sonuçları ile karşılaştırıldığında daha sık görülmektedir.
Manyetik rezonans görüntüleme yapılacak çocuklarda sedasyon amacıyla uygulanan propofol/ketamin ve propofol/fentanilin bulantı-kusma üzerine etkilerinin araştırılması

Manyetik rezonans görüntüleme çocuklarda sıklıkla başvurulan tanı yöntemlerinden biridir. Çocukların ek hastalıkları ve görüntüleme sürelerinin daha ayrıntılı tetkiklere yönelik olarak giderek uzaması ve hareketsizliğe ihtiyacın artması bu çocuklarda kullanılacak anestezi ve sedasyon yöntemlerinin araştırılmasını gerektirmektedir. Bu çalışmada kurumumuz manyetik rezonans görüntüleme merkezinde 2-10 yaş arası çocuklarda uygulanan iki sedasyon rejiminin bulantı-kusma üzerine olan etkisi değerlendirilmiştir. Yöntem: Prospektif bir gözlem olarak düzenlenen çalışmamızda etik kuruldan izin alındıktan sonra kurumumuz MRG merkezinde, sorumlu anestezistlerin tercihi doğrultusunda parenteral midazolam premedikasyonuna eklenen propofol/ketamin ve propofol/fentanil rejimlerinden biri uygulanan çocuklarda, sedasyonun etkinliği ve çocuklarda bulantı ve kusma olup olmadığı izlendi. İşlem süresi, ek doz propofol ihtiyacı ve derlenme süresi kaydedildi. Aynı zamanda işlem süresi boyunca ve sonrasında sistolik ve diastolik arter basıncı, periferik oksijen satürasyonu ve kalp atım hızları izlendi. Bulgular: Manyetik rezonans görüntüleme yapılan 100 çocuk hasta işlem esnasında izlendi. Çocuklardan 50 tanesine propofol/ketamin, 50 tanesine ise propofol/fentanil uygulandı. Her iki rejimde de çocukların demografik özellikleri benzer bulundu. 1. saatte iki grup arasında bulantı görülme oranları açısından fark yokken, kusma oranının propofol/ketamin grubunda anlamlı derecede yüksek olduğu tespit edildi. (p<0.05). Diğer verilerde bulantı-kusma açısından gruplar arasında anlamlı fark gözlenmedi. Çocukların kalp atım hızları, diastolik arter basınçları ve post anestezik derlenme skorları değerlendirildiğinde iki grup arasında anlamlı fark saptanmadı. Diastolik arter basınçlarında ise bazal, 20. dakika ve işlem sonrası 60. dakikada anlamlı fark saptanmazken, 10. dakika verileri propofol/fentanil grubu da anlamlı derecede düşük bulundu(p<0.05). Sonuç: Propofol-ketamin ve propofol-fentanil bazlı iki yönteme bakıldığında ek doz propofol ihtiyacı ve derlenme sürelerinde anlamlı fark olmadığı görüldü. Propofol-fentanil grubundaki hastalarda, propofol-ketamin grubundaki hastalara göre 10. dakikada diastolik arter basınçlarının daha düşük seyrettiği görüldü. Gruplar bulantı-kusma açısından değerlendirildiğinde 1. saatte propofol-ketamin grubunda anlamlı derecede fazla kusma görülürken, diğer zamanlarda bulantı-kusma acısından iki grup arasında fark olmadığı görüldü.
Kongenital kataraktlı hastalarda galaktoz-1-fosfat üridil transferaz enzim mutasyonunun araştırılması

Galaktoz; yapısında aldehit grubu içeren altı karbon atomlu, glukozun 4. karbon epimeri olan bir monosakkarittir. Galaktozun ana kaynakları süt ve süt ürünleridir ve ince barsaklardan emildikten sonra karaciğerde metabolize edilir. Galaktoz metabolizması için Leloir yolağında dört enzim bulunmaktadır: Galaktoz mutarotaz, Galaktokinaz, Galaktoz-1-fosfat üridil transferaz ve Üridin difosfat galaktoz-4-epimeraz. GALT enzimindeki yetersizlik klasik galaktozemi olarak adlandırılan; sarılık, kusma, gelişme geriliği, katarakt, koma, sepsis ve ölümle sonuçlanabilen otozomal resesif bir hastalıktır. GALT geni 9. kromozomun kısa kolu üzerinde, p13 bölgesinde lokalize ve 11 eksondan meydana gelmektedir. GALT geninde baz değişimiyle oluşan 180'den fazla mutasyon bildirilmiştir. Q188R, arginin amino asidinin glutaminle yer değiştirdiği bir mutasyondur, Avrupalı ve Avrupa kökenli kişilerde en sık görülen mutasyondur. Konjenital katarakt çocuklardaki tedavi edilebilir körlüğün en önemli nedenidir. İnfantil katarakt genel olarak genetik veya metabolik hastalıklara, intrauterin enfeksiyonlara ve travmaya sekonder gelişir. GALT enzim eksikliğinde kanda yüksek miktarda Gal-1-P birikir ve galaktitole dönüşerek başta reversibl olan katarakt formasyonuna neden olur. GALT yetersizliği katarakt oluşumu için bir risk faktörü olarak değerlendirilmektedir. Galaktozemi tanısı konulup galaktoz diyetten çıkarıldığında semptomlar gerilemeye başlar. Bu çalışmamızda Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları polikliniğinde konjenital katarakt tanısı almış ve bu nedenle opere edilmiş 33 çocuk ile aynı sayıdaki sağlıklı çocukta GALT enzim mutasyonunu araştırdık. Çalışma sonucunda konjenital katarakt grubundaki iki çocukta (% 6 oranında) GALT geninde homozigot Q188R mutasyonu saptadık. Q188R mutasyonu saptanan çocuklarda yenidoğan döneminde galaktozemi tanısı konulamadığından, katarakt gelişmiştir ve gerekli olan galaktoz kısıtlı diyet uygulanamadığından katarakt oluşumu irreversible hale dönüşmüştür. Bu nedenle göz hekimlerinin de konjenital kataraktlı hastalarda metabolik hastalık varlığını akla getirmeleri gerekir. Bu bilgiler ışığında yenidoğan döneminde diğer metabolik hastalıklar gibi galaktozemi taramasının da yapılmasının toplum sağlığı için faydalı olacağını düşünmekteyiz.
Türkçe'de çocukla ilgili söz varlığı

Türkçedeki çocukla ilgili söz varlığının yaş kriterine göre ortaya konulması, kavramsal ve yapısall olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmamız giriş, kavramsal inceleme, yapısall inceleme ve sözlük olmak üzere dört bölümden oluşmaktadır. Kavramsalinceleme kısmında çocuk konusu; gebelik öncesi dönem, gebelik dönemi, doğum, doğumla başlayan ve devam eden süreçler, bebeklik, ilk çocukluk, son çocukluk ve ergenlik olmak üzere sekiz bölümde ele alınmıştır. Yapısal inceleme bölümü; yapı bakımından kelimeler, çekim ekleri, cümle ve çocuk diliolmak üzere dört ana başlık altında ele alınmıştır. Sözlük kısmında, çocukla ilgili tespit edilen söz varlığı kelime ve kelime grubu düzeyindeki ve cümle düzeyindeki birlikler olarak ikiye ayrılmış, tespit edilen sözlerin tanımları ve alındığı kaynaklar yanındakökenleriyle ilgili etimolojik görüşlere de yer verilmiştir.
İnteraktif terapötik oyun eğitim programının kalp ameliyatı olacak çocukların ve annelerinin anksiyete düzeyine etkisi

Araştırma, çocuk kalp hastalarının ameliyat hazırlığında uygulanan İnteraktif Terapötik Oyun Eğitim Programının, çocuk ve annenin ameliyat sonrası anksiyete düzeyi üzerinde etkisini belirlemek amacıyla, randomize kontrollü, deneysel olarak gerçekleştirildi. Nisan 2015 -Eylül 2015 tarihleri arasında İstanbul ili Kartal ilçesi bir eğitim araştırma hastanesinde gerçekleşen araştırmanın örneklemini; altı- 12 yaş grubu, Konjenital Kalp Hastalığı tanısı ile ameliyat olmak üzere hastaneye yatışı gerçekleşen, 23 deney ve 20 kontrol toplam 43 çocuk-anne çifti oluşturdu. Deney grubundaki çocuklara anneleri ile birlikte eğitim kitapçığı, terapötik oyun ve kısa yoğun bakım gezisi içeren 'İnteraktif Terapötik Oyun Eğitim Programı' ile ameliyattan bir gün önce eğitim verildi. Veriler; Bilgi Formu, Çocuklar için Durumluk Kaygı Envanteri ve Beck Anksiyete Ölçeği ile elde edildi. Veriler bilgisayar ortamında Ortalama, Standart Sapma, Medyan, Frekans, Oran, Student t, Pearson Ki-Kare ve Mann Whitney U Testi ile değerlendirildi. Çocukların %55,2'si kız, %100'ü ilköğretim öğrencisi ve yaş ortalamaları deney grubunda 9,0 2,0 yaş, kontrol grubunda 8, 9 1,3 bulundu. Araştırma sonucunda, ameliyat öncesi dönemde çocukların ve annelerin anksiyete düzeylerinin benzer olduğu ameliyat sonrası dönemde deney grubunda Çocuklar için Durumluk Kaygı Envanteri ve Beck Anksiyete Ölçek puanlarının kontrol grubuna göre daha düşük olduğu görüldü (p<0,05). Altı- 12 yaş grubu, Konjenital Kalp Hastalığı tanısı ile ameliyat olacak çocuklarda terapötik oyun ile verilen eğitimin ameliyat sonrası dönemde annelerin ve çocukların anksiyete düzeylerini düşürmede etkili olduğu sonucuna varıldı.
Annelerin inhaler ilaç uygulamaları hakkındaki bilgi düzeylerini etkileyen faktörler

Bu çalışma inhaler ilaç tedavisi alan çocukların annelerinin inhaler ilaç uygulamaları hakkındaki bilgi düzeylerini ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Bu çalışma tanımlayıcı ve kesitsel bir araştırmadır. Şanlıurfa ilinde Aralık 2012 -Mart 2013 tarihleri arasında Çocuk Hastalıkları Hastanesi ve Harran Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi süt çocuğu kliniklerinde çocukları inhaler ilaç tedavisi alan, araştırmaya katılmayı kabul eden 300 anne üzerinde gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak uzman görüşü alınarak araştırmacı tarafından geliştirilen anket formu kullanılmıştır. Çalışma verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistikler ve ki-kare testi kullanılmıştır. Araştırmaya katılan annelerin yaş ortalaması 29.8 7. 1 ve %61.7'sinin eğitim durumu okur-yazar değildir. Annelerin ortalama çocuk sayısı 3.4 2. 0 evde yaşayan birey sayısı ortalaması 6.6 2 .8dir. İnhaler tedavi alan çocukların %.48.7'si kız, %51.3'ü erkek olup çocukların yaş ortalaması 10.93 10.83 tür. Annelerin %52'si nebül ilacın uygulamasını kendisinin yaptığını, %47.3'ü hemşirenin hazırlayıp anneye verdiğini belirtmiştir. Nebül ilacı uygulama konusunda bilgiyi annelerin %80.7'si hemşireden, %15.3'ü diğer hastaların annelerinden aldığını belirtmiştir. Annelerin nebülizasyon uygulamasını yapma zamanları incelendiğinde; %88.7'sinin yanlış zamanda verdikleri belirlenmiştir. İnhaler ilacın birden fazla olması durumunda annelerin %36.3'ü ilaçları sırayla verdiklerini, %13'ü ilaçları karıştırarak verdiklerini belirtmiştir. Annelerin %85.3'ü ilacın hava akım hızını kendilerinin ayarladığını ve sadece %14'ü hemşirenin ayarladığını belirtmiştir. Annelerin %81.3'ünün ilacı yanlış yerde sakladıkları belirlenmiştir. Annelerin %73.3'ü çocuk uyuduğunda nebül ilacını verdiğini, %17.7'si maskeyi her gün değiştirdiğini, %80.6'sı nebül ilacı bitene kadar verdiğini belirtmiştir. Annelerin eğitim alma durumunun ilaç almak istemediğinde yapılan davranış, nebül ilacı bitene kadar verme arasında etkili olduğu bulunmuştur. Annelerin eğitim düzeyi, yaş, gelir düzeyine göre birden fazla ilacın veriliş şekli, uygulama zamanı, ilaç verilmediğinde saklama yeri, ilaç almak istemediğinde yapılan davranış, ilacı bitene kadar verme, doz atlama arasında yapılan analizde istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır. Çalışmada annelerin inhaler ilaçların uygulanması konusunda yeterli bilgilerinin olmadığı saptanmıştır. İnhaler ilaçların verilmesine bağlı hataların önlenmesi için annelerin inhaler ilaçların uygulanması konusunda bilgi gereksinimlerinin karşılanması çocukların solunum yolu hastalıklarının tedavi başarısını ve çocuk sağlığını doğrudan etkileyecektir
7-11 yaşlarındaki çocukların ahlaki yargılarının gelişimi

Bu araştırmada 7-1 1 yaşlarındaki çocukların ahlaki yargılarının gelişimini belirlemek ve ahlaki yargıyı etkileyebilecek bazı faktörleri saptamak, ailelere ve eğitimcilere önerilerde bulunmak amaçlanmaktadır. Araştırma Ankara il merkezinde bulunan düşük sosyo-ekonomik düzeyi temsil eden semtlerden tesadüfi örneklem metoduyla seçilen beş ilköğretim okulunun birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci sınıflarına devam eden 7-11 yaşlarındaki 300 çocuk üzerinde yürütülmüştür. Çocukların sayısı, cinsiyet ve yaş değişkenleri açısından eşitlenmiştir. Araştırmanın verileri 'Kişisel Bilgi Formu' ve çocukların herhangi bir problem durumunda varacakları ahlaki yargıyı saptayabilmek için Piaget'in geliştirdiği 'Öykü ve Problem Durumları' kullanılarak elde edilmiştir. Bulgulara göre doğum şuası ve cinsiyet değişkenleri ile çocukları ahlaki yargılan arasında önemli bir ilişki bulunmazken yaş değişkem ile çocukların ahlaki yargılan arasında önemli bir ilişki olduğu belirlenmiştir.
Zihinsel yetersizliği olan çocukların annelerinde aile yükü ve öfke düzeyi

Bu çalışma zihinsel yetersizliği olan çocukların annelerinde aile yükü ve öfke düzeylerini belirlemek ve ilişkili faktörleri incelemek amacıyla tanımlayıcı ve ilişki arayıcı olarak yapıldı. Araştırma Kütahya İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı 4 özel eğitim ve rehabilitasyon merkezine kayıtlı 120 zihinsel yetersizliği olan çocukların annelerinin katılımıyla gerçekleşti. Araştırma verileri Ağustos-Aralık 2017 tarihleri arasında Aile Tanıtım Formu, Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarzı Ölçekleri ve Aile Yükü Değerlendirme Ölçeği kullanılarak toplandı. Verilerin analizinde t testi, tek yönlü varyans analizi korelasyon analizi, basit doğrusal regresyon analizi kullanıldı. Çalışmada algılanan gelir durumu düşük olan annelerin dışa vurulan öfke düzeyinin daha yüksek olduğu görüldü (p <0.05). Orta düzeyde zihinsel yetersizliği olan çocuğu sahip annelerin Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarzı puanlarının yüksek olduğu bulundu (p <0.05). Düşük geliri olan ve ağır zihinsel yetersizliği olan çocukların annelerinde aile yükü yüksekti (p <0.05). Çalışmada aile yükü ile sürekli öfke ve öfke ifade tarzı puanı (r=0,362), anne yaşı (r=0,358), çocuk yaşı (r=0,234), hastalık süresi (r=0,363) arasında pozitif yönlü zayıf ilişki olduğu ve aile yükü ile tanı yaşı arasında ise negatif yönlü (r=-0,223) zayıf bir ilişki olduğu görüldü (p<0.05). Sonuç olarak zihinsel yetersizliği olan çocuğa sahip annelerde aile yükü ile sürekli öfke ve öfke ifade tarzı, algılanan gelir ve çocuğun zihinsel yetersizlik düzeyi arasında ilişki olduğu belirlendi.