turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İstanbul Üsküdar Şeyh Devati Mustafa haziresinde yer alan mezar taşları

Geçmişin sessiz tanıkları olan mezarlıklar; toplumun sosyal, kültürel durumunu ve sanat anlayışlarını en güzel ve yalın bir şekilde yansıtan önemli kültür varlıklarıdır. Her ne kadar Anadolu'da erken dönem mezar taşları incelenmişse de; Osmanlı mezarlıkları ve mezar taşları dün olduğu gibi bugün de herkesin ilgisini çekmektedir. Bu tezin konusu İstanbul ili, Üsküdar ilçesi, Aziz Mahmud Hüdayi mahallesi, Şeyh Devati Mustafa Efendi Cami Haziresinde bulunan Osmanlı dönemine ait mezar taşlarıdır. Hazirede bulunan bütün mezar taşları kataloğa alınmamıştır. Mezar taşlarının kendi içerisinde sınıflandırılması yapılıp en belirgin özelliklere sahip, çok fazla tahribata uğramamış mezar taşları incelenmiştir. Altı bölümden oluşan tezin ilk bölümünde konunun tanımı, önemi, amacı, sınırları, konu ile ilgili kaynaklar son olarak ise çalışmanın yöntemi anlatılmıştır. Tezin ikinci bölümünde Şeyh Devati Mustafa Efendi, Camii, Türbesi, son olarak da Haziresi hakkında bilgiler verilmiştir. Bu bölümde Şeyh Devati Mustafa Efendinin hayatı, eğitimi, Şeyh Devati Mustafa Efendi Camii'nin banisi, mimarı, mimari özellikleri, Şeyh Devati Mustafa Efendi Türbesi'nin mimari özellikleri ve geçmişşten günümüze geçirdiği onarımlar, Şeyh Devati Mustafa Efendi Haziresi'nin sınırları, kaç adet mezara sahip olduğu ve bu mezarların özellikleri gibi bilgilere yer verilmiştir. Tezin üçüncü bölümünde Türklerde ölü gömme adetleri, Türklerde balbal, taşnine, taşbaba, bengü taşı, saymalı taş ve mezar taşı dikme geleneği, Osmanlı Dönemi mezarlıkları ve mezar taşlarının genel özellikleri ile ilgili ayrıntılı bilgilere yer verilmiştir. Dördüncü bölüm olan katalogda 'Katalog Tanımı' başlığı altında 75 adet mezar taşının çizim ve fotoğraf numarası, inceleme tarihi, günümüzdeki durumu, kitabesi ve tarihi, mezar tipi, kullanılan malzeme, başlık ve tepelik bilgilere yer verilmiş olup; her bir mezarın mimari özellikleri ve süslemesi ayrıntılı bir şekilde tanımlanmıştır. Beşinci bölüm değerlendirme olup bu bölümde kendi içerisinde Mezar Tipolojisi, Mezarı Oluşturan Unsurlar, Mezar Taşı Üzerinde Görülen Kitabeler, Malzeme, Süsleme Çeşitleri, Süsleme Tekniği olmak üzere altı alt başlık halinde değerlendirilmiştir. Bu alt başlıklar da kendi içerisinde türlerine özelliklerine göre alt başlıklara ayrılıp değerlendirilmişlerdir. Sonuç bölümünde Şeyh Devati Mustafa Efendi Haziresi içinde yer alan mezarların tipleri, başlık tipleri, kitabeleri, malzemeri, süslemeleri ve mezarda yatan kişilerin özellikleri ile ilgili bilgilere yer verilmiştir. Tezin sonunda kaynakça, mezar taşlarının çizimi, çizim listesi fotoğraf listesin ve eklere yer verilmiştir.
Bizans sikkelerinde kutsal kişi tasvirleri

Ortodoks inancı içerisinde, siyasi ve ekonomik değişimlerle yoğrulan Bizans sikkeleri, taşıdıkları kutsal kişi ve göksel varlıkların tasvirleriyle dönemlerini yansıtmaktadırlar. Ortodoks inancında en önemli kutsal kişiler olan İsa ve Meryem, dönemsel değişimler göstererek Bizans sikke ikonografisinin en önemli unsurları olarak ortaya çıkarlar. Asker aziz ya da sadece birer din şehidi olan martir azizlerin yanı sıra, göksel varlıklar kerubim ve serafim ise, İsa ve Meryem tasvirleriyle birlikte Bizans sikke ikonografisini oluştururlar. Dinsel figürler ve motifler kullanarak siyasi yapılanmayı oluşturmak ve yönlendirmek bakımından sikkelerin önemi büyüktür. Bu bakımdan, Bizans sikkelerinde tasvirleri yer alan kutsal kişiler, Ortodoks inancı çerçevesinde bir anlamda siyasi yapılanmaya da hizmet ederler.
Yusuf Ağa Kütüphanesindeki 17. ve 18. yüzyıl deri ciltleri

Bu çalışmada, Konya Yusuf Ağa Kütüphanesi'nde bulunan 17. ve 18. yüzyıllara tarihlenen cilt örnekleri; malzeme, teknik, form, süsleme ve kompozisyon özellikleri ele alınarak incelenmiştir. Katalogda 53 cilt örneğinin gözlem fişi bulunmaktadır, bu ciltlerin 26'sı 17. yüzyıla 27'si 18. yüzyıla tarihlenir. İncelenen eserler deri malzemeden yapıldığı için kapaklar üzerine uygulanan tekniklerde deri üstünde görülen; soğuk baskı, alttan ayırma, yekşah, zilbahar, mülevven ve mülemma teknikleridir. Ciltlerdeki şemse süslemelerinde ağırlıklı olarak bitkisel bezemeler kullanılmıştır. Bitkisel bezemenin dışında geometrik süslemeye sahip örneklerde vardır. Bitkisel süslemede; kıvrım dallar, yapraklar, hatai tarzı çiçekler, gonca güller, natüralist çiçekler, rumi, palmet ve lotus motifleri görülür. Bu ögelerin dışında doğadan stilize edilmiş bulut motifi de sık kullanılmıştır. Süsleme programı bitkisel ve geometrik olarak sınıflandırılmış, bitkisel süsleme kendi içinde dört başlıkta incelenmiştir. Şemse düzenlemeleri diğer kütüphanelerde bulunan farklı yüzyıllara ait eserlerle karşılaştırılmıştır. Kapak kompozisyonları altı grupta sınıflandırılmıştır. Elde ettiğimiz veriler sonuç kısmında belirtilmişti
İran - Hoy'daki mimari eserler

Bu çalışmamızda, İran'ın Batı Azerbaycan Eyaleti'nde yer alan Urmiye'den sonra ikinci büyük kenti olan Hoy'daki günümüze ulaşabilmiş eserler incelenmiştir. Hoy, tarih boyunca ve günümüzde siyasi ve sosyal anlamda önemini korumuştur. Şehir birçok devletin egemenliği altında bulunmuştur. Urartu, Büyük Selçuklu, İlhanlı Safevi, Osmanlı, Zend, Kaçar ve Ruslar Hoy'da hakimiyet kurandevletlerdendir. İpek Yolu'nun üzerinde olması ve verimli tarım alanlarının bulunması bölgenin önemini ve cazibesini artıran etkenlerdendir. İran-Hoy'daki Mimari Eserler isimli bu tez çalışmasında Hoy civarında bulunancamiler, kiliseler, ticaret yapıları, sivil yapılar, savunma yapıları, su yapıları veinareler incelenmiştir. İncelediğimiz bu eserler, plan ve mekan anlayışı, mimari elemanlar, yapı elemanları, malzeme-teknik ve süsleme başlıkları altında hem kendi içinde hem de yakın bölgelerle karşılaştırılıp değerlendirilmiştir. Hoy'daki camilerde tercih edilen plan tipi İran bölgesinde geçmişş zamandan beri kullanılan formlardandır. Ermeni Kiliselerinde ise Hıristiyan dini mimarisinde gördüğümüz planlaruygulansa da farklı denemelerini Hoy'daki kiliselerde görmekteyiz. İran genelinde çarşılar inşa edildiği günden bu yana eklemelerle günümüze kadar gelmiştir. İran'daki çarşılarda olduğu gibi Hoy'daki çarşıda da sadece ticari yaşamdeğil içtimai ve dini hayatında yaşandığı alanları da bünyesinde barındırmıştır. Sivil yapılarda gördüğümüz mimari özellikler İran'ın siyasi hayatınındeğişmesiyle birlikte sanat anlayışının da değiştiğinin bir göstergesidir. Özelliklesüslemede alçı ve kalem işi süslemelerde natüralist biçimin ortaya çıktığı görülmektedir. Hoy'daki yapılarda figürlü süsleme yoğun olarak kullanılmıştır. Başta aslan olmak üzere, kuş, ceylan ve mitolojik yaratıklar kompozisyonda yerlerini almıştır. Tuğla bu coğrafyanın belleğinde yer edinen, vazgeçilmez inşa ve süsleme malzemesidir. Bu durum Hoy'daki yapılarda da kendini göstermektedir. Ayrıcayapılarda kesme taş ve kaba yonu taşın da kullanıldığı tespit edilmiştir.
Naif sanatın incelenmesi ve bir seramik sergisi

Naif Sanatın İncelenmesi ve Bir Seramik Sergisi' başlığı altında yapılan uygulama raporunda, naif sanatın sanat tarihinde ilk ortaya çıkışından günümüze dek geçirdiği aşamalar, naif sanatın tarihi, diğer temalar ve sanat dallarını etkilemesi ve hatta kendisinin de etkilenmesi gibi konular incelenmektedir. Naif sanat ilk olarak belli başlı ülkelerde doğmuş ve çok öne çıkmamış bir sanat akımı olsa da zaman içinde tüm dünyaya yayılmış ve kendisini kabul ettirmiştir. Günümüzde belli başlı sanat akımları arasındaki yerini almıştır. Bu çalışma, naif sanatın ele aldığı konulardan biri olan mitolojiyi merkezinde tutarak Antik Yunan mitolojisine ait hikayelerden bazılarını görselleştirmeyi amaçlamıştır. Bu birbirinden ayrı gibi duran iki temanın aslında içerik ve konu bakımından benzer noktaları vardır, bu benzerlikler de yapılan eserlerde izleyiciye sunulmaya çalışılmıştır.
Niğde şehrinde bulunan Beylikler Dönemi mezar taşları

Yeliz Bağcı. Niğde Şehrinde Bulunan Beylikler Dönemi Mezar Taşları, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2005. Niğde Şehrinde bulunan Beylikler Dönemi mezar taşları konusunda hazırlamış olduğumuz tezimizde, Ak Medresede bulunan 34 adet sanduka biçimli mezar taşı incelenmiştir. Tarihi tespit edilen mezar taşları 14. ve 15. yy. larda yapılmış olup, örnekler H.751 ve H. 840 yılları arasında değişmektedir. Sandukaların 31'i iki kademeli prizmatik formlu, 3'ü tek kademelidir. Mezar taşlarından toplam 32 adet örnekte mermer malzeme, sadece 2 örnekte taş malzeme kullanılmıştır. Türü tespit edilen 15 örnek içerisinde 10'u erkek, 5'i ise kadın mezar taşıdır. Bu mezar taşlarından 4 örnek çocuk mezar taşına aittir. Sandukalarda bitkisel süsleme, geometrik süsleme, yazı ve mukarnas olmak üzere dört tür süsleme unsuru kullanılmıştır. Mezar taşlarında daha çok bitkisel süsleme hakimdir. Katalogdaki 19 örnekte sülüs, 10 örnekte nesih ve 1 örnekte ise talik yazı türü kullanılmıştır. Mezar taşlarının batı cephesinde ölen kişinin kimliği ile ilgili bilgilerin yazılı olduğu kitabe, doğu cephesinde ölen kişinin ölüm tarihi ile ilgili bilgilerin yazılı olduğu kitabe bulunmaktadır. Sadece bir örnekte kitabe sandukanın kuzey ve güney cephelerinin üst kısmına yazılmıştır. Sandukaların kuzey ve güney cephelerine çeşitli hadis, ayet ve ölümü hatırlatıcı yazılar yazılmıştır. İncelediğimiz sanduka biçimli mezar taşlarının süslemeleri, formları, kitabeleri ile sanat eseri olasının yanı sıra belli bir devre ve kültüre kaynaklık eden önemli tarihi vesikalardır.
Bursa ve Edirne'deki Osmanlı mimari üslubunun Ohri'deki mimari ve sanat eserlerine yansımaları

Bu çalışmada Makedonya Ohri merkezde yer alan Osmanlı Dönemi Mimari yapıları tespit edilerek incelenmiş ve günümüzdeki durumları belirtilmiştir. Ohri'de yer alan Osmanlı dönemi mimari yapıları ve sanat eserlerinin Batı Anadolu'da yer alan Osmanlı dönemi yapıları ile karşılaştırılması yapılmıştır. Bu amaç doğrultusunda Ohri merkezde yer alan 10 adet camii, 3 adet türbe ve Camii'lere ait hazirelerde yer alan mezar taşları incelenmiştir. İncelenen eserlerin Batı Anadolu'daki benzerleri tespit edilmiş ve bu yapılar arasındaki benzerlikler ortaya konmuştur. Ohri'de incelenen yapılar Batı Anadolu'da yer alan yapılar ile plan, tezyinat, malzeme ve teknik gibi konular bakımından oldukça benzerlik göstermektedir. Camii'lerin yanı sıra Hazirelerde yer alan mezar taşları da Batı Anadolu ile tamamen uyuşmaktadır. Türbeler'de ise Halveti Tekkesinde yer alan Türbe dışında büyük oranda benzerlik bulunmaktadır. Ohri'nin Osmanlı Devleti'nin elinden çıkmasıyla Ohri'de yer alan Osmanlı dönemi eserleri büyük oranda tahrip olmuş ya da ortadan kaldırılmıştır. İncelenen Camii'lerin, Türbelerin ve Hazirelerin orijinalliklerini kaybettikleri görülmüştür. Yapıların genel olarak sade formda oldukları ve günümüzdeki durumlarının basit özelliklere sahip camii formunu yansıtmaktadırlar.
İnsanın yaşam alanlarıyla kurduğu ilişkinin resmin olanaklarıyla incelenmesi

Bu araştırma, sanatın doğayı, insanları, nesneleri ve mekanları algılayışındaki gerçeklik olgusunu, sanat tarihsel bir süreç içerisinde ve belli sınırlılıkları koruyarak incelemiştir. Her dönemin kendine özgü bakış açısı, algılama yetisi, gerçeklikleri kavrayış biçimi tarihsel dönemlerin özellikleri göz önünde bulundurularak incelenmiştir. Bu çalışma, sanat ve toplumsal hayat arasındaki ilişkilerin, zaman ve mekan üzerindeki etkileri ile resim sanatındaki yansımalarını sınırlı da olsa ortaya koyabilmeyi amaçlamıştır. İnsan, doğa ve mekanın toplumsal hayat içinde biçimlenişleri ve bunları anlamlandıran süreçler ele alınırken farklı bilgi alanlarının yaklaşımlarına başvurulmuştur. Bu çalışmada, uygarlık tarihinin sanata yansıyan ilk örneklerinden başlayarak yirmi birinci yüzyıla uzanan çok geniş bir zaman aralığı araştırılmış ve ortaya konulan problemi örnekleme yeteneği en belirgin olan sanat ürünlerine başvurulmuştur. Bu geniş zaman alanını sıralı bir şekilde ele alabilmek için hem sanat tarihinin hem de toplumsal tarihin kullandığı dönemselleştirmeler esas alınmıştır.
Balıkesir Mutasarrıf Ömer Ali Bey Yazma Eserler Kütüphanesi'nde bulunan Osmanlı dönemi ciltleri

Bir kitap ve mecmuaya ait yaprakların dağılmasına engel olmak ve sırası ile bir arada tutabilmek için deriden, ince tahtadan veya üzeri bez, kağıt ve deri gibi maddeler ile kaplanmış mukavvadan yapılan kaplar 'cilt' olarak adlandırılmaktadır. Cilde dair en eski örnekler Uygurlara aittir. Türklerdeki Cilt sanatı Tolunoğulları, Gazneliler ve Selçuklular döneminde geliştirilerek devam ettirilmiştir. XV. asrın son döneminden sonra Anadolu'nun hakimiyetini ele geçirmiş olan Selçuklular, Orta Asya'ya ait olan sanat hazinesini Anadolu'ya aktarmışlar, geliştirmişler ve oldukça değerli ciltler yaratarak Türk-İslam Cilt sanatında önemli bir konum elde etmişlerdir. Bu birikim Karamanoğulları ve Anadolu'daki diğer beylikler tarafından Osmanlı İmparatorluğuna aktarılmıştır. Sanatın tüm dallarındaki gibi cilt sanatı da Osmanlı İmparatorluğunda en gelişmiş haline gelmiş ve bu süreçte nadide eserler ortaya çıkmıştır. Bugünse hakkı olan değeri elde edemeyen ciltçilik sanatı unutulmaya başlamıştır. Balıkesir Mutasarrıf Ömer Ali Bey Yazma Eser Kütüphanesi bünyesinde Osmanlı Dönemine ait oldukça nadide eserler bulunmaktadır. Bu kütüphanede mevcut olan eserler çalışmamız kapsamına alınmıştır. En eski sanatlarımız arasında bulunan Türk cilt sanatını konu alan çalışmamızın içerisinde konuyla ilgili tanımlar, yapılan araştırmanın yöntemi, Mutasarrıf Ömer Ali Bey ve Kütüphanesi ile ilgili bilgiler yer almaktadır. Ayrıca Mutasarrıf Ömer Ali Bey Kütüphanesi'nde yer alan Osmanlı ciltlerine ait bazı örnekler incelenmiş elde edilen veriler sunulmuştur. Eserlere ait çizimler ve fotoğraflar ile çalışma bitirilmiştir.
Antik düşünce ve sanatın 15.-16. yüzyıl Batı resim sanatı üzerindeki yansımaları

İAntik Düşünce ve Sanatın 15 .-16. Yüzyıl Batı Resim Sanatı ÜzerindekiYansımaları? konulu yüksek lisans tezinde, öncelikle Antik dönem düşüncesinin15. ve 16. yüzyıl yani Rönesans düşüncesi üzerindeki etkileri incelenmiş ve buna bağlı olarak bu dönemin sanat felsefesi irdelenmiştir. Düşünsel alt yapınınoluşmasından sonra, antik sanat örneklerinin ve antik düşüncenin 15. ve 16. yüzyıl Rönesans sanatında nasıl ele alındığı üzerinde durulmuş ve bu bağlamda 15. Yüzyıl Floransa Okulu, 16. Yüzyıl Roma Okulu ve Venedik Okulu'ndan seçilen örnekler üzerinde yoğunlaşılmıştır.
Çoruh vadisi kırsal-köy yerleşim örnekleri ve sanat yapıları

Doğu Karadeniz Bölgesi kırsal mimarisi, hem bölgesel açıdan hem de iklimsel olarak, sürekli diğer bölgelerden ayrılmıştır. Bu bölgenin kendilerine has bir kimliği vardır. Araştırmanın konusunu oluşturan; Artvin iline bağlı köylerde, bölgesinde iyi korunarak günümüze kadar ulaşan, yaşamış olduğu dönemin izlerini, mimari ve malzeme özelliklerini, çevre şartlarını ve insanların hayatı algılayışlarını hala aynı güzellikle yansıtan yerler olarak önemini devam ettirmektedir. Araştırmamızın konusunu oluşturan bölgede, yapılan ve yapılması düşünülen barajlarnedeniyle sular altında kalacağından, araştırmamız büyük bir önem arz etmektedir. Zira bubarajlar yapılıp bittikten ve su tutulmaya başladıktan sonra elimizde bu yerleşmelerle ilgili bugüne kadar yapılan çalışmalardan başka hiçbir belge ve kaynak kalmayacak, tüm yapılarmimari, süsleme ve yerleşme özellikleriyle birlikte sular altında kalacaktır. Tez kapsamında incelenen Artvin ili Merkez ilçeye bağlı Zeytinlik Köy'ünde toplam 14 tane yapı, Oruçlu Köy'ünde 4 yapı ve Yusufeli ilçesine bağlı nanlı Köy'ünde de yapıdetaylı olarak incelenip katalog bölümünde anlatılmıştır. Çalışmamızı yaptığımız üç köydenikisi birbirine çok yakın, diğeri ise daha uzak ve yüksektedir. Bu iki nedenevlerin konumlanışından, plan tipine kadar birçok şeyi etkilemiştir. Zeytinlik ve Oruçlu köylerinde ahır-merekler yapıdan ayrı iken, nanlı'da ahır evinaltında merek ise evin uzak bir köşesindedir. ki köyde en alt katlar yaşama ya da depolamamekanına ayrılmışken, diğer köyde ahır için ayrılmıştır. Orta katların plan tipi iki köyde açık bir sofa ve buraya açılan üç mekan iken, diğerinde kapalı bir salon ve salona açılan iki odaşeklindedir. Son katlar ise iki köyde, plan tekrarı ya da tek ambarlı iken, nanlı'da açık birçardak ve köşesine oturtulmuş ambar şeklindedir. Araştırma kapsamında çok az dört katlı ev varken, evlerin geneli iki ya da üç katlı olarak karşımıza çıkmıştır. Sonradan eklenenler hariç tuvaletler hep konuttan dışarıdadır. Evlerin sofa dediğimiz kısımları özgün yapılarında açık iken, bazıları günümüzdekapatılmıştır. Tablosunu oluşturduğumuz, fotoğraflarla ve çizimlerle desteklediğimiz köylerdekikonutların çoğu, göçten terk edilmiş durumdadır ve kendi hallerine bırakılmışlardır. Bu yüzden ahşapları, pencereleri ve sıvaları çürüyen yapılar, ne kadar direnseler de belki şimdibelki de barajlarla birlikte yıkılmaya mecbur kalacaklardır.
Figür, mekan ve motif ilişkisinin yüzey üzerinde plastik açıdan incelenmesi

'Figür, Mekan ve Motif İlişkisinin Yüzey Üzerinde Plastik Açıdan İncelenmesi' başlıklı bu tez, problem olarak belirlenen kavramlar doğrultusunda hem kuramsal hem de bir dizi uygulamayı içermektedir. Tez kapsamında problem olarak ele alınan kavramların tarihsel süreçleri, önemi ve geçmişşten günümüze resim sanatındaki yeri ele alınmıştır. Araştırma kapsamında yer alan araştırmacıya ait resim çalışmalarının plastik değerlerinin çözümlenebilmesi için perspektif, üç boyut, hareket, ritim, oran-orantı, kompozisyon, vurgu, renk gibi plastik değerler çözümleyici tekniksel bir ifade biçimi olarak kullanılmıştır. Araştırmacı, bu araştırmada çalışmalarını figür, mekan ve motif üçlemesinden yararlanarak belirli tema ve teknik kullanarak analiz ve değerlendirmelerini yapmıştır. Bu araştırma dört ana bölümden meydana gelmiş ve her bölüm kendi içerisinde farklı alt başlıklarla oluşturulmuştur. Birinci bölümde; Problem Durumu, Problem Cümlesi, Alt Problemler, Araştırmanın Amacı, Araştırmanın Önemi, Sayıltılar, Araştırmanın Yöntemi, Araştırmanın Temel Kavramları/Tanımlar ve Sınırlılıklar yer almaktadır. İkinci bölümde; figür, mekan ve motiflerin resim sanatı tarihinde kullanımı ana başlığı bulunmaktadır. Figürün, mekanın ve motifin tarihsel süreçleri, önemi ve geçmişşten günümüze resim sanatındaki yeri ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, tez kapsamında oluşturulan resimlerin oluşum süreci, içsel süreç ve çalışmaların çözümlenmesi yer almaktadır. Dördüncü bölümde, figür, mekan ve motife yönelik sonuçlar ve tez kapsamında oluşturulan resimlere yönelik sonuçlar yer almaktadır. Araştırma nitel araştırma yöntemi ile yapılmış, araştırmacıya ait toplam 12 resim yapılmış ve analiz edilmiştir.
The Rupture in visual language: The transition of arts in Turkey 1970-1980 and the women artists of the period

ÖZGÖRSEL D LDE KIRILMA: 1970- 1980 DÖNEMİNDE TÜRK GÖRSELSANATLARINDA GEÇ Ş DÖNEM VE DÖNEM N KADIN SANATÇILARIÖmür KulaGörsel Sanatlar ve Görsel letişim Tasarımı Yüksek Lisans Programı Tez Danışmanı: Hasan Bülent KahramanŞubat 2005, x+222Batı Sanatında yaşanan, alışılagelmiş kanvas-resmi ve heykel formlarından, kolaj, hazır-obje, yerleştirme ve gösterilere uzanan değişim, batı dünyasının içinden geçtiği sosyo-politik gelişmelerle paralel olarak doğal bir evrim sergilemiştir. Türk görsel sanatları özelinde, bu tarz bir değişim kabaca 1960 ve 1990 yılları arasında yaşanan döneme tekabül ederken, sanatın değişen yüzü, yeni eğilimlerin benimsenmesi, pratikte uygulamaya konulması, takdir edilmesi ve sergilenmesi sürecinde, düzgün bir gelişim çizgisinden ziyade görünürde bir 'kırılma' şeklinde gerçekleşmiş ve Türk görsel sanatlarında geleneksel formların yerini yeni formların aldığı gözlemlenmiştir. Bu tez, bu geçişi bir 'kırılma' olarak adlandırmanın mümkün olup olmadığını sorgularken, dönemin; kamu önündeki görünürlükleri, aktifüretkenlikleri, katılımcılıkları ve kendilerine özgü sanatsal tarzlarıyla bu sürecin yaşandığı sahnede belirgin olarak yer alan kadın sanatçılardan, Füsun Onur, Ayşe Erkmen, Canan Beykal, Gülsün Karamustafa ve Nur Koçak'ın bu sürece katkılarını ortaya koymak üzere yola çıkmıştır. Batıdaki tanımıyla kavram ve kavramsal sanat çerçevesinde tartışılan ve Türkiye'de dönemin getirdiği sosyo-politik değişimlerle birlikte okunan bu kadın sanatçılar, işlerini 'kavramsal' ve bu bağlamda kendilerini'kavramsal sanatçı' olarak konumlamaları dolayısıyla tartışılmış ve özellikle 1970 ve 1980 arası döneme, Türk sanatının kanvas dışına taşan ve kavramsallığayakınsayan yüzünün Türk görsel sanatları açısından bir dönüm noktası olmasındaki en etkin figürlerden olarak; sanatsal kompozisyon ve temsile yeni konuların, formların ve kavramların entegre edilmesi suretiyle imzalarını atmışlardır.
İstanbul'daki batılılaşma dönemi Osmanlı hanedan türbeleri

Osmanlı İmparatorluğu'nun Batı'ya açılma dönemi olarak bilinen 18. yüzyıl, birçok alanda olduğu gibi, Osmanlı Mimarisi açısından da önemli bir dönüşümün başlangıcı olarak kabul edilmektedir. 18. yüzyıla doğru, art arda kaybedilen topraklarla birlikte, İmparatorluğun siyasal gücünün azalması ve Avrupa'da yaşanan gelişmelerden geride kalınması, özellikle yönetici kadroda, Batıya karşı geç kalınmış bir ilginin uyanmasına neden olmuştur. III. Ahmed'in saltanat yıllarında (1703-1730) başlayan bu ilgi, Osmanlı İmparatorluğu'nun çöküşüne kadar uzanan süreçte, geleneksel mimari ve süsleme anlayışının giderek terkedilmesine, yerini, batı kaynaklı üslup ve biçimlere bırakmasına sebebiyet vermiştir. III. Ahmed'in saltanat yıllarında, Lale Devri ile başlayan batıya açılma dönemi, klasik mimarinin çözülerek, batı kaynaklı üslup ve biçimlerin, Osmanlı mimari repertuarına girmeye başladığı bir dönem olmuştur. Özellikle 1755'de inşa edilen Nuruosmaniye Külliyesi'ndeki barok etkili biçim ve üslup değişimi, sonrasında gelecek uygulamaların da zeminini hazırlamıştır. İlk zamanlarda kendini dekorasyonda gösteren barok ve rokoko etkilerini, 19. yüzyılda ise ampir, neoklasik ve oryantalist üslup etkileri izlemiştir. Bu etkileşimle birlikte, Klasik mimaride görülen ağırbaşlı tutum, sadelik, cephelerdeki net ve simetrik tasarım anlayışı büyük ölçüde değişmiş, yerini daha hareketli cephe tasarımlarına bırakmıştır. Uzun yılları kapsayan bu etkileşim sürecinde, Osmanlı Mimarisi her ne kadar batı kaynaklı üslupların etkisinde kalmış olsa da geleneksel mimarinin izleri de tamamen silinmemiştir. Klasik Dönem Osmanlı Mimarisi ile barok üslup öğeleri harmanlanarak 'Türk Baroğu' ismiyle anılan yeni bir dil oluşturulmuş ve bu eklektik yaklaşım dönemin birçok yapısında, şekil değiştirerek tekrarlanmıştır. Mimari ve süsleme anlayışındaki bu köklü değişim, dönemin türbe yapılarında da net bir şekilde izlenebilmekte ve sonrasında, İmparatorluğun çöküşüne kadar uzanan 150 yılı aşkın süreçte, mimari anlayışın devinimini gözler önüne sermektedir. Bu çalışma, 200 yıllık bir süreç içinde, İstanbul'da yer alan Osmanlı Hanedan Türbelerinin mimari ve süsleme bazında üslup değişimlerini, birbirleriyle olan ilişkilerini ve farklılıklarını saptamak, yıllar içinde meydana gelen onarım çalışmaları sonucunda günümüzdeki son durumlarını görsellerle belgelemek, şehir ve külliye içindeki konumlarını, bani ve yapı ilişkilerini değerlendirmek amacıyla yapılmıştır.