turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Epilepsili çocuğu olan ebeveynlerin ruhsal durumları ile sosyal desteklerinin belirlenmesi

Bu araştırma, epilepsili çocuğu olan ebeveynlerin ruhsal durumları ile sosyal desteklerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi çocuk nöroloji polikliniğine epilepsi nedeniyle başvuru yapan çocukların ebeveynlerinin tamamı, araştırmanın örneklemini ise 15 Kasım 2016 - 15 Kasım 2017 tarihleri arasında, araştırmanın dahil edilme kriterlerine uyan 147 ebeveyn oluşturmaktadır. Araştırma verileri 'Kişisel Bilgi Formu', 'Kısa Semptom Envanteri ' ve 'Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği' ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde iki grup ortalamaları karşılaştırmak için Student's t test istatistiği kullanılmıştır. İkiden fazla grup ortalamalarını karşılaştırmak için de ANOVA test, ANOVA ile farklılık tespiti halinde, Post Hoc test olarak Tukey kullanılmıştır. İki sürekli değişken arası ilişkiyi belirlemek için; Pearson Korelasyon test istatistiği kullanılmıştır. Epilepsili çocuğu olan ebeveynlerin yarıya yakını 41 yaş ve üzerinde olup yaş ortalaması 37 ,4 8,6'dır. Annelerin somatizasyon puan ortalamalarının babalara göre daha yüksek olduğu, bekar olan ebeveynlerin depresyon ve olumsuz benlik, somatizasyon, hostilite, puan ortalamalarının evli olan bireylere göre daha yüksek olduğu, annelerin somatizasyon puan ortalamalarının babalara göre daha yüksek olduğu, bekar olan ebeveynlerin çok boyutlu algılanan sosyal destek ölçeği aile alt boyutu ve toplam ölçek puan ortalamalarının evli bireylere göre daha düşük olduğu, ilköğretim mezunu olan ebeveynlerin çok boyutlu algılanan sosyal destek ölçeği aile alt boyutu, özel insan alt boyutu, toplam ölçek puan ortalamalarının üniversite mezunu olan bireylere göre düşük olduğu belirlendi. Ebeveynlerin aile desteği azaldıkça anksiyete, depresyon, olumsuz benlik düzeyinin arttığı, arkadaş desteği azaldıkça anksiyete, olumsuz benlik, somatizasyon düzeylerinin arttığı belirlendi. Bu bulgulara göre epilepsili çocuğu olan ebeveynlerin ruhsal durumları ve sosyal destekleri ile ilgili eğitim programlarının yapılması ve bu çalışmanın Türkiye'de farklı kurumlarda epilepsili çocuğu olan ebeveynler ile yapılması önerilmektedir.
Cumhuriyet Dönemi halka yönelik politikalar içerisinde 'çocuk' 1923-1938

19. yüzyıl, Mavi kürede dengelerin değiştiği, haritaların yeniden çizildiği bir dönem olmuştur. Şüphesiz ki bu değişim ve dönüşüm sürecinden en çok etkilenencoğrafya içinde bulunduğumuz bölge olmuştur. 600 yıl üç kıtada hüküm sürmüşOsmanlı imparatorluğu yıkılmış, imparatorluğun sınırları içerisindeki topraklarda birçok devlet kurulmuştur. Dağılmış, yok olmaya yüz tutmuş bir devletin küllerinden yeni bir devlet ortaya çıkmıştır. Türkiye Cumhuriyeti. Genç Türkiye Cumhuriyeti devleti kurulduğu andan itibaren Osmanlı'dan kendisine intikal eden bir diziolumsuzlukla mücadele etmek zorunda kalmıştır. Yeni kurulan bu ulus devletin inşası sürecindeki kurucu kadronun karşılaştığı en büyük problem geri kalmışlıktır. İşte bu büyük problem, Türk milletinin önderliğini yapan Mustafa Kemal Atatürktarafından, devrim niteliğindeki adımlarla bertaraf edilmiştir. Hedef çağdaşlaşmaktır. Halkın çağdaşlaşması için hükümet tarafından birçok yeni politika üretilmiştir. Atatürk döneminde halka yönelik gerçekleştirilenpolitikalar arasında çocuk önemli bir yer tutmaktadır. Bugünün çocuklarının yarının büyükleri olacağı gerçeğinden hareketle Cumhuriyet'in ilk yıllarında çocukların sağlıklı bireyler olarak yetişmesi için ne gerekiyorsa yapılmıştır. Bu çalışmada Atatürk döneminde çağdaşlaşma adına çocuklara yönelik neler yapıldığı yer almaktadır. Daha önce bu alanda bir çalışma yapılmadığı için farklı alanlardaki bilimsel verilerden de yararlanılarak özgün bir çalışma ortaya konmuştur. Elde bulunan kitaplar, makaleler, zabıt cerideleri, arşiv belgeleri taranarakçalışmamızın dayandığı temeller somutlaştırılmıştır. Bu bağlamda yapılan çalışmaların çocuklarda eğitim ve sağlık faaliyetlerinden, kimsesiz çocukların devlet tarafından sahiplenilmesine kadar çok geniş bir yelpazede ağırlık kazandığını görüyoruz. Şu da unutulmamalıdır ki modern dünyada çocuğa hak ettiği değer ve önemin verilmesinde dünyada başka bir örneği olmayan 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı da çocuk ve çağdaşlaşma konusunda çok önemli bir yere sahiptir. Ayrıca çalışmamızda çocukların eğitim ve öğretim sürecinde önemli rol oynayandergiler incelenmiştir. Tüm bu çalışmaların çocuk ve çağdaşlaşma kavramları ile Türkiye Cumhuriyeti'nin çağdaşlaşması paralelinde ele alındığını belirtmek isteriz.
Çocuk ve spor ilişkisi üzerine fiziksel biçimlenmeyi etkileyen ergonomik faktörlere dayalı bir model

Her türlü bedensel ve sosyal gelişimin temelinde sportif aktivitelerin önemli rol oynadığı yıllardır bilinmektedir. İnsan organizması hareket için yaratılmış, düzeni ona göre kurulmuştur. Bu düzenin ve gelişiminin, özellikle çocukluk döneminde kazandırılan bilinçlenmeden etkilendiği farklı araştırmacılar tarafından ortaya konmuştur. Son derece önemli olan bu yöndeki bilinçlenmenin ülkemizde hala yeterli düzeye ulaştığı söylenemez. Çocuk doğası gereği, gelişmek ve hareket etmek ihtiyacında olan bir varlıktır. Çocukluk dönemi, gelişimin en hızlı, en etkili, içinde yaşanılan çevreyle etkileşimin en fazla olduğu yıllardır. Bu yıllardaki eğitimin, çocuğun bireysel özellik ve ihtiyaçlarına uygun şekilde verilmesi gerekmektedir. Spor yapma bilincinin çocukluk döneminde verilmesi gerekliliğinden yola çıkılarak; spor yapılacak mekanın öneminin de bu bilincin geliştirilmesinde önemli olduğu düşünülmüştür. Çocukların her türlü bedensel ve zihinsel faaliyetlerini gerçekleştirdikleri mekanlar, aynı zamanda onlarla uyum içinde de olmalıdır. Uyumu sağlayan düzenlemeler ergonomik düzenlemeler olarak ifade edilmektedir. Bu düzenlemeler antropometrik açıdan, fizyolojik açıdan, mekansal açıdan, psikolojik açıdan, enformasyon açısından ve emniyet açısından düzenleme olarak sıralanmaktadır. Bu bağlamda, çalışma kapsamında, konu ile ilgili genelden özele doğru literatür çalışması yapılmış çocuk ve spor ilişkisi üzerine fiziksel biçimlenmeyi etkileyen ergonomik faktörlere dayalı bireyden çocuğa bir model geliştirilmiştir. Geliştirilen model ile, çocuk spor tesisleri tasarımı için mimari tasarım sürecinde çocuk ve spor ilişkisi ortaya konmuş, çocuklar için ergonomik düzenlemeler saptanmış ve çocuk spor yapılarının tasarımını etkileyen faktörler ve ele alınan gerekli ilkeler ortaya konmuştur.
Korunmaya muhtaç çocukların din eğitimi

İslam dini, çocuğu insanlık bayrağını taşımaya aday bir varlık olarak görmüş ve çocuğun bakım ve eğitimi üzerinde hassasiyetle durmuştur. Dinimiz çocuğun bakım ve eğitim görevini önce anne babaya verir, ancak onların yokluğu veya görevlerini yapamadıkları durumlarda bu görev devletin sorumluluğundadır. Ülkemizde de söz konusu çocukların korunması ve yetiştirilmesinin devletçe ele alınması, ilgili yasayla Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu tarafından gerçekleştirilmektedir. Devletin sorumluluğunda olan bu çocuklara korunmaya muhtaç çocuklar denmektedir. Korunmaya muhtaç çocuklar, birçok sorunla karşı karşıya olduklarından ülkemiz çocukları arasında ayrıca ele alınması gereken bir grubu oluştururlar. Korunmaya muhtaç çocuklar, Peygamber Efendimizin döneminden günümüze kadar gerek toplum gerekse devlet tarafından farklı yöntem ve şartlarda himaye altına alınmış, ihtiyaçları karşılanmaya çalışılmıştır. Biz, bu çalışmada korunmaya muhtaç çocukların göz ardı edilen veya tam anlamıyla karşılanamayan manevi ihtiyaçlarına cevap olması açısından din eğitiminin önemini ele alıyoruz. Araştırmalarımız neticesinde korunmaya muhtaç çocuklarda görülebilen birçok psiko-sosyal soruna ulaştık. Yaşam şartlarına bağlı olarak ortaya çıkan gelişim geriliği, insan ilişkilerinde bozukluk, kimlik karmaşası, güvensizlik, korku ve kaygı halleri, geleceğe dair ümitsizlik, düşük özsaygı düzeyi, karamsarlık, dışlanmışlık hissi, suçlu davranışlar, olumsuz alışkanlıklar, iç çatışma, ruhsal uyumsuzluk ve depresyon en sık görülen durumlardır. Din, insanın sevme, sevilme, güvenme, sığınma, bağlanma, değer görme gibi insani istek ve ihtiyaçlarını tatmin eder. Dinini öğrenen ve yaşayan insan ruhsal açıdan daha sağlıklı ve güçlüdür. Bu nedenle yaşadığı olaylar karşısında yılmaz, olumsuz hal ve davranışlara girmez. Bu açıdan bakıldığında hayatın olumsuzluklarıyla erken yaşta karşılaşmış olan korunmaya muhtaç çocuklara din eğitimi verilmesi ciddi bir gerekliliktir. Çalışmamız sistemli ve devamlı bir din eğitiminin korunmaya muhtaç çocukların sahip oldukları olumsuz koşullardan veya yaşamış oldukları özel durumlardan kaynaklanan sorunlarının iyileştirilmesinde büyük bir rol oynayacağını ortaya koymayı amaçlıyor. Korunmaya muhtaç çocuklara iman esasları öğretildiği takdirde ruhsal açıdan huzurlu ve davranışlarında daha kontrollü olacaklardır. İnançlarını ibadetlere dönüştürmeyi öğrendiklerinde ise dinin onlara aşıladığı tüm güzel duygu ve düşünceleri kişilik haline getirmiş olacaklardır. Bu da onların hayatlarındaki olumsuzlukların etkilerinden kurtulmalarını ve sağlıklı bireyler olmalarını sağlayacaktır.
Çocuk kardiyoloji bilim dalında yapılan anjiyokardiyografilerde konjenital kalp hastalıklarına eşlik eden üriner sistem anomalilerinin sıklığı ve özellikleri

Bu çalışmanın amacı; Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Çocuk Kardiyoloji Bilim Dalında Ocak 2006 -Haziran 2011 tarihleri arasında yapılmış olan anjiokardiografilerin sineürografik görüntülerinin değerlendirilerek, konjenital kalp hastalıklarına eşlik eden üriner sistem anomalilerinin sıklık ve özelliklerini saptamak ve sineürografik görüntülerin üriner sistem anomalilerini belirlemedeki etkinliklerini ortaya koymaktır.
Ana sınıflarına devam eden altı yaş çocuklarının matematiksel kavramları kazanma durumlarının belirlenmesi

Bu araştırmada, ilköğretime temel teşkil eden matematiksel kavramların anasınıfina devam eden 6 yaş (61- 72 ay) çocukları tarafindan kazanılıp kazanılmadığını belirlemek amaçlanmıştır. Araştırma tarama modelinde ve betimsel bir araştırmadır. Araştırmanın örneklemini Balıkesir il merkezinde bulunan Milli Eğitim Bakanlığı anasınıfı programını uygulayan tüm resmi ve özel anaokulu ve anasınıflanndan random olarak seçilen 6 yaş (61- 72 ay) grubu çocukları ile öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmacı tarafindan geliştirilen ölçme aracı 1999- 2000 eğitim-öğretim yılında örneklem grubuna uygulanmıştır. Elde edilen veriler analiz edilerek sayı ve yüzde değerlerini içeren tablolarda gösterilmiştir. Alt problemler çerçevesinde genel değerlendirme yapılarak sonuçlar t testi ya da varyans analizi ile ifade edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, 1. Okulun resmi-özel ya da anasınıfi-anaokulu olmasına, 2. Çocukların cinsiyetlerine, 3. Öğretmenlerin mesleki kıdemine, 4. Öğretmenlerin öğrenim durumuna göre çocukların tüm matematiksel kavranılan kazanmaları arasında anlamlı farklılıklar bulunmamaktadır. Ancak hedef davranışlar tek başlarına incelendiğinde, bazı hedef davranışlarda tüm çocukların başarılı oldukları, bazı hedef davranışlarda ise, okulun resmi ya da özel, anasınıfı ya da anaokulu olmasına, öğrencilerin cinsiyetlerine, öğretmenlerin mesleki kıdemi ve öğrenim durumuna göre farklılıkların olduğu belirlenmiştir. ivAraştırma sonuçlan doğrultusunda getirilen öneriler şu şekilde özetlenebilir; 1. Anasınıfı program tasarısında yer alan tüm hedef davranışlar, 6 yaş çocuklarının özellikleri ve ilköğretim 1. sınıf program tasarısı dikkate alınarak incelenmeli ve geliştirilmelidir. 2. Öğretmenin eğitim seviyesi yükseldikçe çocukların basan oranlan arttığından öğretmenlerin eğitim seviyeleri yükseltilmelidir.
Primer ve Sekonder immün yetmezliği olan hastalarda Cytomegalovirus enfeksiyonunda kantitatif CMV-PCR testi sonuçlarının diagnostik ve prognostik önemi

Giriş ve Amaç: Sitomegalovirüs enfeksiyonları primer ve sekonder immün yetersizliği olan çocuk hastalarda primer enfeksiyon veya latent enfeksiyonun alevlenmesi şeklinde gelişebilir. Subklinik enfeksiyondan, ağır seyirli uç oran tutulumlarına kadar geniş spektrumda klinik tablolara yol açabilir. Biz bu çalışmada primer ve sekonder immün yetersizliği olan çocuk hastalarda CMV-PCR testinin tanısal ve izlemsel önemini belirlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda primer ve sekonder immün yetmezlik tanısı olan çocuk hastaların verileri retrospektif olarak 2 grupta incelendi: vaka (n=28), kontrol (n=28). Her iki gruptan CMV-PCR, lökosit, lenfosit, nötrofil değerleri bakıldı ve karşılaştırıldı. Bulgular: CMV hastalığı düşünülen çocuklarda CMV kopya sayısının, CMV hastalığı düşünülmeyen hastalara göre yüksek olduğunu, tanı anında CMV-PCR değeri ortalamasının 13,124 kopya/mL, kontrol grubundaysa 262 kopya/mL olduğunu saptadık. CMV hastalığını tahmin etmede CMV DNA kopyasının optimal sınır değerini plazmada 289 kopya/mL olduğunu, bu sınır değer ile testin hastalığı öngörmede duyarlılığının %75, özgüllüğünün %68 olduğunu, viral yükü >958 kopya/mL olan tüm hastalarda CMV hastalığı geliştiğini saptadık. CMV hastalığı olanların tamamında remisyon anındaki CMV-PCR değerinin tedavi öncesi değerlere göre düştüğünü, CMV uç organ tutulumu olan grupta CMV viremisi olan gruba göre tanı anındaki lenfosit değerlerinin anlamlı düşük olduğunu, CMV hastalığı olanlarda tedavi başlangıcından sonra CMV-PCR'ın negatifleşmesi için geçen sürenin ortalama 4,4 ay olduğunu ve en erken negatifleşmenin 4 gün içinde olduğu belirledik. Sonuç ve Tartışma: CMV-PCR yönteminin, primer ve sekonder immün yetersizliği olan çocuklarda CMV uç organ tutulumunu, hastalığın antiviral tedaviye yanıtını değerlendirmede şu an için ulaşılabilirlik ve çalışmalar arası sonuçları karşılaştırmada elverişli bir yöntem olduğu kanaatindeyiz. Daha geniş hasta katılımlı ve prospektif bir çalışma ile hastalığın tanısı ve tedaviye yanıtın izlemi, tedavi kesme kararında kullanılabilecek optimal bir sınır değerin daha yüksek özgüllük ve duyarlılıkla belirlenebileceğini düşünmekteyiz.
Okulöncesi eğitim kurumlarında uygulanan program ve farklı etkinliklerin çocukların özerklik ve atılganlık düzeylerine etkisinin incelenmesi

Bu araştırma Konya il merkezinde bulunan resmi ve özel okul öncesi eğitim kurumlarında uygulanan farklı etkinlik programlarının 4-6 yaş öğrencilerinin özerklik ve atılganlık puanlarını etkileyip etkilemediği incelenmiştir. Bunun yanında özerklik ve atılganlığın bazı değişkenlere göre farklılaşma olup-olmadığı karşılaştınlmıştır. Araştırmanın evreni, Konya'daki farklı okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden öğrencilerden ve uyguladıkları programlardan oluşmaktadır. Grup seçiminde basit tesadüfi örnekleme yoluna gidilmiştir. Örnekleme alman toplam 201 öğrenciden; 88'i kız, 133'ü erkektir. Araştırmada tarama ve deneysel model uygulanmıştır. Öğrencilerin gelişim düzeylerini 'Psiko-Sosyal Özerklik ve Atılganlık Ölçeği' ile ölçülmüştür. Araştırmanın amacına göre Varyans analizi kullanılmış, F değerlerinin kaynağını ve grupların ortalamaları arasındaki farklılıklar 't' testi ile yapılmıştır. Bulgular: Okul öncesindeki farklı programların uygulanmasından sonra okul, yaş ve cinsiyete göre öğrencilerin özerklik ve atılganlık gelişim puan ortalamaları arasmda anlamlı bir fark vardır. Bu bulgulara dayalı elde edilen sonuçlar tartışılmış ve buna bağlı öneriler geliştirilmiştir.
Akut gastroenterit ön tanılı çocuklarda rotavirus ve adenovirus pozitifliğinin araştırılması

Rotavirus ve Adenoviruslar, tüm dünyada bebek ve çocuklarda meydana gelen ishal olgularının yanı sıra hastane yatışlarına ve ölümlere sebep olan ağır gastroenteritlerin en önemli viral etkenleri arasında yer almaktadır. Akut gastroenteritlerin birden çok etkeni olmasına rağmen dünyanın birçok ülkesinde ilk akla gelen etkenler bakterilerdir. Bu sebeple gereksiz antibiyotik kullanımları gibi birçok yanlış ve gereksiz tedaviler uygulanmakta bu da maddi kayıpların yanında morbidite/mortalite oranlarını da arttırmaktadır. Bu çalışmada Bursa Şevket Yılmaz Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne Ocak 2014 -Ocak 2015 tarihleri arasında ishal, karın ağrısı, ateş, kusma ve dehidratasyon gibi akut gastroenterit yakınmaları ile başvuran 0-5 yaş arası 564 çocuk hastadan alınan dışkı örnekleri, Rotavirus ve Adenovirus tip 40/41 antijenleri yönünden immünokromatografi yöntemi ile incelendi. Demografik veriler geriye dönük olarak hasta dosyalarından elde edildi. Çocukların yaş ortalamaları SPSS paket programından yararlanılarak X2 testi ile hesaplandı. Çalışmaya alınan 564 hastanın 276'sını (%49) erkek, 288'ini (%51) kız çocukları oluşturmuştur. Yaşları 0-5 arasında değişmekle birlikte yaş ortalamaları 15 ay ( 4) olarak belirlenmiştir. Çalışmaya alınan örneklerin 170'inde (%30) Rotavirus ve 17'sinde (%3) Adenovirus varlığı belirlenirken, 6 (%1) örnekte her iki etken birlikte tespit edilmiştir. Pozitif olgular çoğunlukla 0-2 yaş (126 Rotavirus, 14 Adenovirus) ve Mart-Mayıs ayları arasında saptanmıştır. Bu çalışma, çocuklarda sıklıkla görülen akut gastroenteritin en önemli viral etkenlerinden olan Rotavirus ve Adenovirus tip 40 /41'in sıklığını araştırmak ve bundan sonraki akut gastroenterit vakalarında viral etkenleri de göz önünde bulundurarak yanlış ve gereksiz tedavi uygulamalarının önüne geçebilmek amacı ile yapılmıştır.
Kadın sığınmaevinde kalan çocuklarla öfke, arkadaşlık ilişkileri, kendini ifade edebilme ve toplu yaşam kuralları konulu grup odaklı sosyal hizmet uygulaması

Şiddetin çocuklar üzerindeki etkileri, fiziksel yer alanmalardan, ağlama nöbetleri, içe kapanma, kendine ya da çevreye dönük saldırganlık, öfke kontrolünde zorlanma, akranlarla ilişki kurmada güçlük, düşük eğitim başarısı gibi duygusal ve davranışlar sorunlara kadar uzanan geniş bir yelpaze içinde yer alabilmektedir. Bazı durumlarda çocuklar şiddetin öznesi olabildikleri gibi tanığı da olabilmektedirler. Dünyada ve ülkemizde aile içi şiddet ciddi bir sosyal sorundur. Bu sorunla mücadelede kadın sığınmaevleri önemli kurumlar olarak karşımıza çıkmaktadır. Kadın sığınmaevleri şiddete maruz kalmış kadınların çocukları ile birlikte kalabilecekleri, şiddetten uzak, güvenilir, psikolojik, sosyal, hukuki destekler alabilecekleri yatılı sosyal hizmet kuruluşlarıdır. Kadın sığınma evlerinde çocuklar anneleri ile şiddetten uzak bir ortamda kalabilseler bile hem yaşadıkları travmatik durumlar hem de toplum yaşam koşulları nedeniyle sorunlar yaşayabilmektedirler. Bu sorunların çözümünde sosyal hizmet önemli bir meslek olarak karşımıza çıkmaktadır. Sosyal hizmetin kadın sığınma evinde yapacağı farklı müdahale bulunmaktadır. Grup odaklı sosyal hizmet uygulamaları bu müdahale yöntemlerinden biridir. Literatürde çocuklarla çalışmada grup çalışmalarının bireysel görüşmelere göre daha etkili olduğu yer almaktadır. Bu araştırmanın amacı, Ankara'daki bir kadın sığınma evinde anneleri ile birlikte kalmakta olan ilk ve ortaokul çağındaki 7-11 yaş arası çocukların, grup odaklı sosyal hizmet uygulaması ile öfke, iyi arkadaşlık ilişkileri kurabilme, toplu yaşam kurallarına uyum sağlayabilme ve kendini ifade edebilme konularında farkındalık kazanmalarının sağlanmasıdır. Gerçekleştirilen grup odaklı sosyal hizmet uygulamasının oturum içerikleri, araştırmanın amacına göre düzenlenmiştir. Oturumlarda öfkeyi ve öfkenin etkilerini fark etme, iyi arkadaşlık ilişkileri kurabilme, kendini ifade edebilme ve toplu yaşam kuralları üzerinde durulmuştur ve oyun, boyama yapma, rol oynama teknikleri kullanılmıştır. Uygulama, 7-11 yaş arası altı çocuk ile yedi oturum şeklinde yürütülmüştür. Grup odaklı sosyal hizmet uygulamasındaki ve uygulama sonrasındaki gözlem ve görüşmeler neticesinde, grup sürecine katılan çocukların sosyal becerilerinde artış olduğu ve grup sürecinden yararlandıkları görülmüştür.
Malnütrisyonlu çocuklarda serum lipid profili ile karotis intima media kalınlığının birlikte değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışma ile malnütrisyonlu çocuklarda lipid profili ile karotis intima media kalınlığının birlikte değerlendirilmesi ve aralarındaki ilişkinin araştırılması amaçlandı. Yöntem: Waterlow sınıflaması kullanarak; 31 akut, 31 kronik malnütrisyonlu hasta ve 30 s6bv ağlıklı çocuk kontrol grubu olarak çalışmaya dahil edildi. Lipit profili ve biyokimaysal parametreler kolorimetrik yöntem ile ölçüldü. Vakaların KİMK ölçümleri klinik tanıdan habersiz aynı radyolog tarafından ve aynı b-mode USG cihazı ile yapıldı. İstatistiksel analizler yapıldı ve p<0, 05 olması anlamlı olarak kabul edildi. Bulgular: Gruplar arasında LDL, HDL, kolesterol değerleri arasında istatistiksel olarak fark bulunmazken; kronik malnütrisyonlu hastalarda akut ve kontrol grubuna göre trigilserid düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p<0,05). Kronik malnütrisyonlu hastaların sağ, sol ve ortalama KİMK değerleri akut malnütrisyonlu hastalar ve kontrol grubu ile karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu. Akut malnütrisyonlu hastaların KİMK değerleri kontrol grubunun KİMK değerleri ile karşılaştırıldığında istatistiksel anlamlılık yoktu. Sonuç: Sonuç olarak kronik malnütrisyonlu hastaların KiMK değerleri ve trigliserid düzeyleri diğer gruplar ile karşılaştırıldığında yüksek bulundu. Bu durum kronik malnütrisyonlu hastaların ateroskleroz gelişimi açısından risk altında olduklarını bize düşündürmektedir.
Çocuk yüzücülerde kalbin ekokardiyografik görüntülenmesi ve ritminin değerlendirilmesi

Çalışmamızda profesyonel sporcularda EKO ve EKG parametrelerini değerlendirerek çocuklarda sporcu kalbini değerlendirmeyi amaçladık. Çalışmamız Kasım 2018 -Mayıs 2019 tarihleri Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Çocuk Kardiyoloji Bilim Dalında rutin kalp muayenesi olmak için başvuran 8-12 yaşları aralığında en az 2 yıldır düzenli antrenman yapan 22 yüzücü olgu ve aynı yaş grubu herhangi bir patolojisi olmayan 22 kontrol grubu ile prospektif olarak yapıldı. Katılımcıların demografik özellikleri, vital parametreleri, elektrokardiyogram ve ekokardiyografi sonuçları değerlendirildi. Çalışmamızda yüzücülerin yaş değeri 10,7 0, 98 yıl olup, %45,5'i erkekti. Gruplar arasında boy, kilo, kan basıncı ve kalp hızı açısından farklılık saptanmadı (p>0,05). Beden kitle indeksi yüzücülerde düşük saptandı (p<0,05). Sistol ve diyastol sonu interventriküler septum, sistol ve diyastol sonu sol ventrikül arka duvar kalınlıkları, sol atriyum çapı, sol atriyum çapının aort köküne oranı, Triküspit E, sol ventrikül kitlesi ve sol ventrikül kitle indeksi yüzücülerde anlamlı olarak yüksek saptandı (p<0,05). Gruplar arasında sistol ve diyastol sonu ventrikül çapları, ejeksiyon fraksiyonu, fraksiyonel kısalma, Aort kökü, Mitral E, A, E/A, Triküspit A ve E/A açısından farklılık saptanmadı (p>0,05). Gruplar arasında PR, Pmax, Pmin, Pd, QTmax, QTmin, QTd, QTcmax, QTcmin, QTcd açısından farklılık saptanmadı (p>0,05). Yüzücü grupta Tp-e, Tp-e/QT ve Tp-e/QTc düzeyleri anlamlı olarak yüksek saptandı (p<0,05). Sonuç olarak çocukların yaptıkları yüzme sporu kalbin morfolojisinde ve ileti sisteminde değişikliğe yol açabilmektedir. Bu değişikliklerin elektrokardiyografi ve ekokardiyografide tespiti mümkündür. Spor ile uğraşan bireylerin takiplerinin daha sıkı ve düzenli yapılması ilerleyen zamanlarda spora bağlı gelişebilecek kardiyak patolojilerin öngörülmesinde faydalı olabilir.