turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Öğretmenlerin örgütsel adalet algıları ile iş doyumu düzeyleri arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı ilköğretim okullarındaki örgütsel adalet algıları ile iş doyum düzeyleri arasındaki ilişkiyi öğretmenlerin algılarına göre belirlemektir. Bu araştırma tarama modelinde bir araştırmadır. Araştırmanın çalışma evreni olarak İstanbul Fatih ilçesi belirlenmiş ve ilçedeki 55 ilköğretim okulunun tamamına ulaşılarak, toplam 314 öğretmenin verileri araştırma kapsamında incelemeye alınmıştır. Araştırmada ilköğretim okullarındaki örgütsel adalet düzeyini belirlemek için Niehoff ve Moorman (1993) tarafından geliştirilen 'Örgütsel Adalet Ölçeği' öğretmenlerin iş doyum düzeylerini belirlemek için ise Balcı (1985)' nın geliştirmiş olduğu 'Eğitim Yöneticisinin İş Doyumu' anketi kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistik yöntemlerinden aritmetik ortalama standart sapma, yüzde, parametrik analizlerden t-testi ve tek yönlü varyans analizi, post-hoc Tukey, pearson korelasyon analizi ve lineer regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre örneklemdeki öğretmenlerin görüşleri doğrultusunda örgütsel adalet 'çoğunlukla' adil algılanmaktadır. Öğretmenlerin örgütsel adalete ilişkin algıları en yüksek etkileşimsel adalet boyutundadır. Öğretmenlerin iş doyumları 'orta düzeyde katılıyorum' düzeyindedir. Öğretmenlerin en fazla kişiler arası ilişkiler boyutunda, en az ise ücret boyutunda doyuma ulaştıkları tespit edilmiştir. Örgütsel adalet ile iş doyumu arasında pozitif yönde, orta düzeyde ve anlamlı bir ilişki vardır. Örgütsel adalet algısı cinsiyet, medeni durum, mesleki kıdem ve yaş değişkenleri açısından farklılık göstermemektedir. Bulundukları okulda çalışma süresi değişkeni bakımından ise farklılık göstermektedir. İş doyum düzeyi yaş, medeni durum ve mesleki kıdem değişkenleri bakımından farklılık göstermektedir. Cinsiyet ve bulundukları okulda çalışma süresi değişkenleri bakımından ise farklılık göstermemektedir.
Sınıf öğretmenlerinin oyun ve fiziki etkinlikler dersi yeterliliklerinin incelenmesi

Oyun ve fiziki etkinlikler öğrencinin bütüncül eğitiminde önemli bir potansiyele sahiptir. Öğrenciler oyun ve fiziki etkinliklere katılırken fiziksel, duygusal, sosyal, zihinsel vb. özelliklerini geliştirme ve bunlara bağlı sağlığını iyileştirme fırsatlarını elde etmektedir. Bu nedenle, öğrencilerde ilkokuldan itibaren oyun ve fiziki etkinliklere düzenli katılım alışkanlığı geliştirme ve bunlara bağlı bilgi birikimini edinme, genel eğitimin önemli hedeflerinden biridir. Bu hedefleri gerçekleştirmek için eğitim sisteminde yer alan ' Beden Eğitim' dersi, isim değişikliğine gidilerek ' Oyun ve Fiziki Etkinlikler' dersi adını almıştır ve bu derse sınıf öğretmenleri girmektedir. Bu dersle ilgili görev ve sorumlulukları yerine getirmede sınıf öğretmenlerine son derece önemli görevler düşmektedir. Bu araştırmanın amacı, sınıf öğretmenlerinin oyun ve fiziki karşılaştıkları problemleri belirlemek, dersin verimliliği hakkında fikir sahibi olmak, sınıf öğretmenlerinin Oyun ve Fiziki Etkinlikler dersindeki yeterliliklerini belirlemektir. Araştırma nicel bir arştırma olup veri toplama aracı olarak Milli Eğitim Bakanlığı tarafından 2008 tarihinde yürürlüğe koyulan 'Beden Eğitimi Öğretmeni Özel Alan Yeterlilikleri' soru şekline dönüştürülerek kullanılmıştır. Beden Eğitimi Dersi Özel Alan Yeterlilikleri ile ilgili 6 alt boyut ve 30 sorudan oluşan ölçme aracı kullanılmıştır. Ölçeğin Cronbach Alfa iç tutarlılık sayısı. 85 olarak bulunmuştur. Bu değerler, ölçeğin kendi içerisinde tutarlığının yüksek olduğunu gösteren değerdir. (Demircioğlu,2011) Ölçme aracı; demografik bilgiler ve 'öğretmen yeterlikleri ile ilgili bilgiler şeklinde iki grup halinde oluşturulmuştur. Demografik bilgiler çok seçenekli ve boşluk doldurma şeklinde, öğretmen yeterlikleri ile ilgili sorular ise 5'li likert tipindedir. Her soruda yeterliklere sahip olma düzeyini belirten bir sütun bulunmaktadır. Ölçekteki ifadeler yeterliklere sahip olma düzeyinde; '1=Kesinlikle Katılmıyorum, 2 =Katılmıyorum, 3 =Fikrim yok, 4 =Katılıyorum, 5 =Kesinlikle Katılıyorum.' şeklinde puanlanmıştır. Verilerin analizinde parametrik olmayan testlerden 'Kruskal Wallis Varyans Analizi ve 'Mann Whitney U-Testi' uygulanmıştır. Araştırma bulgularına göre sınıf öğretmenlerinin Beden Eğitimi Özel Alan Yeterliklerine sahip olma dereceleri toplam puanlarının yüksek olması; sınıf öğretmenlerinin bu yeterliklere büyük ölçüde sahip olduğu anlamına gelmektedir. Öğretmenlerin cinsiyete ve mezun olunan bölüme göre bu yeterliklere sahip olma derecelerinde anlamlı bir farklılık bulunmazken, hizmet yılı ve yaşa bağlı olarak yapılan testlerde anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Hizmet yılına göre bakıldığında anlamlı bulunan farklılığın 6-10 yıl arasında olan grubun lehine olduğu görülmektedir. Yaşa göre bakıldığında ise 26-30 yaş grubu lehine bir sonuçla karşılaşılmaktadır.
İlköğretim II. kademe vatandaşlık ve insan hakları eğitimi ders kitaplarının değerlendirilmesi

Araştırmanın amacı, eğitim sisteminde ilköğretim kurumlarındaki, vatandaşlık ve insan haklan eğitimi dersinin, ders kitapları açısından var olan durumunun incelenmesi ve bu eğitimin etkililiğini -arttıracak etmenlerin ortaya konulmasıdır. Bu amaca ulaşmak için; Vatandaşlık ve İnsan Haklan Eğitimi dersinin amaçlan nelerdir? Vatandaşlık ve İnsan haklan eğitiminin yasal temelleri nelerdir? Türkiye'de vatandaşlık ve insan haklan eğitimi konusunda neler yapılmaktadır? Uygulanmakta. olan, -genel eğitim programlanna göre -ders kitaplarında, vatandaşlık insan haklan eğitimi konusuna ne kadar yer verilmektedir? sorulanna cevap aranmıştır. Araştırmada, vatandaşlık ve insan haklan eğitiminin anlamı, temel kavranılan, gerekliliği, amacı ve ilkeleri tartışılmış ve -bu tartışma ile bağlantılı. olarak, hı eğitimin ulusal düzeyde yasal çerçevesi incelenmiştir. Türkiye'de vatandaşlık ve insan haklan eğitimi alanında yapılan çalışmalar ise, akademik, -resmi ve -gönüllü etkinlikler -şeklinde başlıklar halinde -ele alınmıştır. Bu arada 1999- 2000 Öğretim Yılında, Milli Eğitim Sistemi çerçevesi içinde ilköğretimin 7-5, -sınıflarında. zorunlu -ders. olarak okutulan, Talim ve Terbiye Jdurulu Başkanlığınca tavsiye edilen ve sözel nitelik taşıyan ders kitaplan, vatandaşlık ve insan haklan eğitimine sağlayabileceği yararlar açısından inceleme konusu olmuştur. Araştırma 'tarama' modelindedir. Bu yüzden önce konunun eğitsel ve yasal boyutlarım ele alan bir -literatür taraması yapılmış, sonra da içerik -analizi yöntemiyle sosyal, kültürel ve tarihsel içerikli dokuz (9) ders kitabına analiz uygulanmıştır. Analiz ünitesi olarak konu alınmış ve alt kategoriler, hak, özgürlük, demokrasi, adalet, hoşgörü, banş,. sözleşme, kamu, yetki ve dayanışma olarak belirlenmiştir. Bağlam birimi olarak cümle seçilmiş ve analiz ünitesi olarak belirlenen kpnulann her cümlede ne sıkhkla-geçtiği saptanmıştır. Cümledeki her alt kategorinin ağırlığı bir puan olarak değerlendirilmiştir. Kategorileri oluşturma, tanımlama ve kodlama işlemi araştırmanının. kendisi tarafindan yapılmıştır. Çalışmanın güvenirliliğini sağlamak üzere, güvenirlik için geçerli olan sayıya ulaşıldığı için ders kitaplanndaki kategorilerin değerleri frekans, % ve yoğunluk puanı olarak tabloda gösterilmiştir. Araştırmanın en önemli bulgulan arasında; İlköğretimin 7-8 sınırlarındaki, vatandaşlık ve insan haklan eğitiminin, daha önceki yayımlanan program ve programa göre hazırlanan kitaplarda belirlenen temel kavram yoğunluklarının düşük olduğu, içerik analizi yapılan ve sözel nitelik taşıyan tüm ders kitaplarında, vatandaşlık ve insan haklan eğitimi ile ilgili tüm kategorilerin ortalama yoğunluk puanının 29,55 olduğu ve insan haklan konulanna yer verme sıklığı bakımından ilk üç sırada yer alan ders kitaplannın, Vatandaşlık ve İnsan Haklan Öğretimi 7c, 8c ve 8. 1 ders kitabı olduğu sayılabilir. ZC YİMSEKÖĞStam KURUM
İlköğretim okulu 4. ve 5. sınıf sosyal bilgiler programındaki duyuşsal alan hedeflerine ilişkin öğrenci görüşleri ve bunların farklı üç bölgeye göre karşılaştırılması

Bu araştırmada, MEB İlköğretim Okulu Sosyal Bilgiler Programının, 4. ve 5. sınıflarda, duyuşsal alandaki hedeflere ilişkin öğrenci görüşlerini belirleyerek 1., 2., ve 3. bölge okullarında okuyan öğrencilerin görüşleri arasında anlamlı bir fark olup olmadığının tespit edilmesi amaçlanmıştır. Araştırma, betimsel niteliktedir. Veriler, araştırmacı tarafından hazırlanan 4. sınıflar için 21 ve 5. sınıflar için 18 maddeden oluşan ölçeklerle elde edilmiştir. Araştırmanın evreni, Ankara ili merkez Yenimahalle ilçesindeki ilköğretim okullarında okuyan 4. ve 5. sınıf öğrencileridir. Araştırmanın örneklemini, araştırmanın evreninden tesadüfi örnekleme yoluyla seçilen 15 okuldaki 490 4. smıf ve 502 5. smıf öğrencisi olmak üzere toplam 992 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmaya katılan öğrencilerden elde edilen verilerin analizinde frekans, yüzde, ağırlıklı ortalama ve Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, uygulanmakta olan Sosyal Bilgiler Programının, ilköğretimin 4. ve 5. sınıfların da duyuşsal alandaki ve bu alanın 'Alma, Tepkide Bulunma ve Değer Verme' basamağına ait hedeflerine ilişkin olarak öğrencilerin olumlu görüşlere sahip olduklarını söylemek mümkün olabilir. 4. sınıflarda 1., 2. ve 3. bölge okullarında okuyan öğrencilerin görüşleri arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. 5. sınıflarda ise, 2. ile 3. bölge okullarındaki öğrenciler hariç, bölgeler arası öğrenci görüşleri arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Bulgulara dayanarak, sosyal bilgiler dersinde geçen olayların tek boyutlu ele alınmaması, tarihi konular işlenirken günümüzle bağ kurulması gerektiği, örneklerin gerçek hayata uygun olması, akla ve bilime uygun düşmeyen değerlerin benimsetilmeye çalışılmaması, ünitelerin çoklu zeka göz önüne alınarak işlenmesi gerektiği önerilmiştir. Okullarda duyuşsal hedeflerin gerçekleştirilebilmesi için daha etkin çalışmalar yapılmalıdır.
Matematik dersinde kavram haritası yönetimini kullanarak öğrenci başarısının değerlendirilmesine ilişkin bir araştırma

Bu araştırmada, kavram haritalarının matematik dersi geometri konusunda puanlama yöntemi olarak nasıl kullanılabileceği incelenmiştir. Araştırma, 2001- 2002 bahar döneminde Karadeniz Ereğli'de ilköğretim okulu 3., 5., 6. ve 7. sınıf öğrencilerinden 300 kişi üzerinde yürütülmüştür. Cevap anahtarı olarak kullanılacak kavram haritası, geometri konusunda belirlenen 20 kavramla ilgili uzman görüşlerinin alınmasından sonra oluşturulmuştur. Uzman kavram haritasındaki kavramlar arası ilişkilerin her biri dikkate alınarak otuz sorudan oluşan kısa cevaplı bir test oluşturulmuştur. Bu test araştırmaya katılan öğrencilere uygulanmıştır. Öğrencilere kavram haritalarını tanıtıcı ve kavram haritası çizmeye yönelik ikişer saatlik bilgilendirme yapıldıktan sonra, geometri konusundan seçilen 20 kavram verilerek bir kavram haritası çizmeleri istenmiştir. Öğrenciler tarafından çizilen kavram haritaları Birinci Tip Kavram Haritası Puanlama (P1), İkinci Tip Kavram Haritası Puanlama (P2) ve Üçüncü Tip Kavram Haritası Puanlama (P3) yöntemleri kullanılarak puanlanmıştır. Kısa Cevaplı Test, P1 ve P2 puanlamadan elde edilen puanların KR-20 güvenirlikleri sırasıyla 0 ,69; 0,67 ve 0 ,71; P3 puanlamadan elde edilen puanların alfa güvenirliği ise 0,73 bulunmuştur. KCT, P1, P2 ve P3'ün uygulandığı 3., 5., 6. ve 7. sınıflardan elde edilen puanlar arasında anlamlı bir fark çıkmıştır. Bu fark, KCT, P1, P2 ve P3 puanlamaların geçerli ölçmeler yaptığına bir kanıt sayılabilir. 3., 5., ve 6. sınıflarda KCT ile P2 ve P3 arasında anlamlı derecede ilişkiler bulunamazken 7. sınıflarda KCT, ile P1, P2 ve P3; P1 ile P2 ve P3; P2 ile P3 arasında anlamlı derecede ilişkiler çıkmıştır. Tüm sınıflarda KCT ile P1 ve P2 ile P3 arasında anlamlı derecede ilişkiler bulunmuştur. 3., 5., 6., 7. sınıflar ile tüm sınıfların P2 ve P3 ayırıcılık indekslerinin KCT ve P1 den genelde daha yüksek olduğu görülmüştür. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre, farklı bir değerlendirme aracı olarak kullanılabilen kavram haritaları, güvenirlikleri ve geçerlikleri sağlandığında güvenilir puanlama araçları olarak kullanılabilir.
Fen ve teknoloji öğretiminde kavramsal değişim stratejilerine dayalı olarak maddenin yapısı ve özellikleri konusunun öğretimi

Bu çalışmanın amacı, kavramsal değişim stratejilerine dayalı etkinliklerle yürütülen Fen ve Teknoloji dersi 7. Sınıf Maddenin Yapısı ve Özellikleri ünitesinin öğrencilerin kavramsal anlama düzeylerine, başarı güdülerine, problem çözme becerilerine ve fen ve teknolojiye yönelik tutumlarına etkisini araştırmaktır. Uygulama 2008 yılı bahar döneminde İzmir İli Balçova Ertuğrulgazi İlköğretim Okulu, 7. sınıfında deney grubu olarak 24 öğrencinin bulunduğu 7/B ve kontrol grubu olarak da 24 öğrencinin bulunduğu 7/A sınıfları ile gerçekleştirilmiştir. Yaklaşık 10 hafta boyunca, deney grubunda fen ve teknoloji dersi kavramsal değişime dayalı olarak işlenirken, kontrol grubunda Fen ve Teknoloji öğretim programına uygun olarak işlenmiştir. Kavramsal değişim amacıyla kullanılan materyaller, Yapılandırmacı Öğretim kuramının 5E modelini temel almakta olup, çalışma yaprağı, kavramsal değişim metinleri ve analojilerdir. Uygulama öncesinde ve sonrasında her iki sınıfa da kavram testi, başarı güdüsü ölçeği, problem çözme becerileri ölçeği, fen ve teknolojiye yönelik tutum ölçeği, ayrıca deney grubuna kavramsal değişim stratejileri tutum ölçeği uygulanmıştır. Ayrıca deney ve kontrol grubu öğrencilerinin kavram yanılgılarını ve kavramsal değişimlerini belirlemek amacıyla öğrencilerin kavram testine verdikleri cevaplar incelenmiş ve her iki gruptan 6'şar öğrenci ile uygulama sonrasında yarı yapılandırılmış mülakatlar yapılmıştır. Araştırmada deney ve kontrol grubu öğrencileri arasında kavramsal anlama düzeyleri ve başarı güdüsü açısından deney grubu lehine anlamlı farklılıklar olduğu görülmüştür. Başarı güdüsü, problem çözme becerileri ve fen ve teknolojiye yönelik tutumları açısından her iki grup öğrencileri ve ön ve son testler arasında anlamlı bir farklılık bulunamamıştır.
Görsel sanatlar eğitiminde probleme dayalı öğrenme modelinin yaratıcı düşünmeye etkisi

Bu araştırmanın amacı, ilköğretim 7. sınıf Görsel Sanatlar dersinde Probleme Dayalı Öğrenme yönteminin yaratıcı düşünmeye etkisinin belirlenmesidir. Araştırmada ön test-son test eşitlenmemiş kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2009- 2010 eğitim öğretim yılının güz döneminde Ankara İli, Yenimahalle İlçesi sınırları içinde yer alan M. E. B'e bağlı Osman Ülkümen İlköğretim Okulu'nun 7. sınıfına devam eden toplam 72 öğrenci oluşturmuştur. Deneysel çalışma öncesinde mevcut 7. sınıflara Torrance Yaratıcı Düşünme Testi Şekilsel-B ve Problem Çözme Envanteri ön test olarak uygulanmıştır. Ön test verilerinin tek yönlü varyans analizine göre, sınıflar arasında ortalama puanlar açısından istatistiksel olarak anlamlı fark olmadığı, sınıfların birbirine denk olduğu belirlenmiştir. Buna göre sınıflardan biri deney (n:36) diğeri kontrol (n:36) grubu olarak random seçilmiştir. Deney grubu öğrencileri 9 haftalık PDÖ modelli öğrenim görürken, kontrol grubuna bir müdahalede bulunulmamış, süregelen öğretim yöntemine göre öğrenimlerine devam etmişlerdir. Araştırmada veri toplama aracı olarak TYDT Şekilsel A-B eşdeğer formları ve PÇE kullanılmıştır. Bu ölçme araçlarından elde edilen veriler, uygun istatistik teknikler kullanılarak analiz edilmiştir. Dokuz haftalık deney çalışmasının ardından her iki gruba TYDT -A formu ve PÇE son test olarak uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizine göre ortaya çıkan bulgular şu şekildedir: Gruplar arasında deneysel işlem sonunda TYDT ve PÇE son test puan ortalamaları açısından anlamlı farkın deney grubu lehine olduğu gözlemlenmiştir. Bu durum, PDÖ modelli öğrenim gören deney grubu öğrencilerinin bu model ile öğrenim görmeyen kontrol grubu öğrencilerine kıyasla yaratıcı düşünme ve problem çözme becerilerini olumlu yönde geliştirdiklerini göstermektedir. Bu bulgular ışığında, ilköğretim 7. sınıf Görsel Sanatlar Eğitimi'nde PDÖ modelli öğretimin yaratıcı düşünmeye olumlu yönde anlamlı etkisi olduğu sonucuna varılmıştır.
İlköğretim okulu müdürlerinin öğretimsel liderliği

Bu çalışmanın amacı, ilköğretim okulu müdürlerinin öğretimsel liderliğe ilişkin davranışlarının neler olduğu ile ilgili ilköğretim okulu müdürleri ve öğretmenlerinin görüşlerini belirlemektir. Araştırmada niteliksel yöntem kullanılmıştır. Veriler 10 ilköğretim okulu müdürü ve 10 öğretmenden görüşme yoluyla elde edilmiştir. Araştırmada kartopu / zincir örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Veriler içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. İlköğretim okulu müdürleri ve öğretmenlerinin görüşlerine göre; okul müdürleri genellikle öğretimsel liderlik görevlerini yerine getirdikleri belirlenmiştir. Okul müdürleri ve öğretmenler arasında çoğunlukla görüş birliği olduğu tespit edilirken; varlığını hissettirme, öğretmenleri mesleki gelişimlerini sağlama ve akademik standartlar geliştirme ve uygulama görevleri ile ilgili görüş farklılığı olduğu belirlenmiştir.
Okul yöneticilerinin yetiştirilmesi ve atanması konusunda öğretmenlerin görüşleri

Bu araştırmanın amacı, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı eğitim kurumlarına okul yöneticilerinin seçilmesi, yetiştirilmesi ve atanması konusunda öğretmenlerin görüşlerinin saptanması ve yapılan uygulamaların değerlendirilmesidir. Araştırmaya esas olan ankette ilköğretim okullarında çalışan öğretmenlerden görüş ve düşünceler alınmıştır. Anket Ankara ilinde belirlenen dört ilköğretim okulunda uygulanmıştır. Toplam 164 öğretmenin görüş ve düşünceleri değerlendirmeye alınmıştır. Araştırma bu yönüyle betimsel bir çalışmadır.
İlköğretim okulu yöneticilerinin denetimi

TÜRKÇE ABSTRAKT (En fazla 250 sözcük) : Bu araştırma, ilköğretim okulu yöneticilerinin yönetici denetimine ilişkin müfettişlerden beklentilerini belirlemeyi amaçlamaktadır. Yöneticilerin müfettişlerden öğretim-yönetim, denetim-değerlendirme, rehberlik, araştırmacılık ve liderlik alanlarına yönelik olarak beklentilerine ne derecede cevap aldıkları test edilmeye çalışılmıştır. Araştırmanın evrenini 1996- 1997 Öğretim yılında İzmit Büyükşehir Belediyesi sınırları içindeki ilköğretim okullarında görevli yöneticiler oluşturmaktadır. Verilerin analizinde frekans, yüzde, aritmetik ortalama, t-testi, varyans analizi ve LSD testi uygulanmıştır. Araştırma ile ilgili elde edilen bulgular özetle şunlardır: 1- Yöneticiler, personel yönetimini değerlendirme ve personeli ile aralarında iyi ilişkilerin kurulmasına katkı sağlamada müfettişleri yetersiz görmektedirler. 2- Yöneticiler, denetim sırasındaki ihtiyaç ve istekleriyle müfettişlerin yeterince ilgilenmediğini düşünmektedirler. 3- Yöneticiler, bir müfettiş grubu belli bir süre aynı okulların denetimini yapmalıdır, görüşüne çok düzeyinde katılmaktadırlar. 4- Yöneticiler, kendi okulları ile ilgili sorunları ortaya koyma ve uygulanabilir çözümler önermede müfettişleri yetersiz bulmaktadırlar. 5- Yöneticiler, müfettişlerin eğitim-öğretim, yönetim ve denetim konularında yeterince araştırmalar yapmadığı görüşündedirler. 6- Yöneticiler, müfettişleri orta düzeyde liderlik özelliğine sahip bulurken yönetici sorunlarını çözmede oynadıkları liderlik rollerini yetersiz bulmaktadırlar. 7- Yöneticilerin müfettişlerden beklentilerinde cinsiyet, yaş, kıdem, öğrenim durumu ve branşa göre anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır. 8- Okul yöneticilerinin, yöneticilik görevine ilişkin olarak müfettişlerden beklentilerinde müdür ve müdür başyardımcıları arasında farklılık vardır.
Türkçe ders kitaplarındaki metinlerin çocuğa göreliğinin değerlendirilmesi

Bu çalışmada ilköğretim Türkçe ders kitaplarında yer alan metinler ile görsel metinlerin çocuğa göreliği değerlendirilmiştir. Betimsel bir yöntemle, ilköğretim Türkçe 3. sınıf, 5. sınıf ve 8. sınıf ders kitaplarında yer alan izleklerden, rastlantısal yollarla seçilmiş toplam 22 metin çeşitli ilkeler uyarınca incelenmiştir. Metinler öncelikle yazınsal ve öğretici metinler olarak sınıflandırılmıştır. Yazınsal metinler; yazınsal özellikleri, dil ve anlatım özellikleri, konusu, kahramanları, izleği, iletisi, görsel metin- yazılı metin ilişkisi, görsel metnin sanatsallığı ve genel eğitim ilkeleri açısından değerlendirilmiştir. Öğretici metinler ise türünün özellerini yansıtması, konusu, iletisi, izleği, anlatım özellikleri ve metnin çocukların söz varlığına etkisi, görsel metin-yazılı metin ilişkisi, öğrencinin gelişim düzeyine uygunluğu ve gelişimine katkısı bakımından değerlendirilmiştir. Yapılan değerlendirmeler sonucunda, metinlerin çocuğa göreliği bulgular tanıklığında sayısal verilerle sunulmuştur. Araştırmadan elde edilen bulgular sonucunda, Türkçe ders kitaplarında yer alan metinlerin büyük çoğunluğunun, çocuğa göre ve çocuk gerçekliğine uygun olmadığı yargısına ulaşılmıştır.
MEB ilköğretim 5. sınıf Türkçe Dersi Öğrenci Çalışma Kitabı ve Öğretmen Kılavuz Kitabı'nın yapılandırmacı öğrenme yaklaşımına uygunluğunun incelenmesi

Bu araştırmada MEB İlköğretim 5. Sınıf Türkçe Dersi Öğrenci Çalışma Kitabı ve Öğretmen Kılavuz Kitabı'nın yapılandırmacı öğrenme yaklaşımına uygunluğu incelenmiş, doküman incelemesi yöntemi esas alınmıştır. Alanyazın taraması sonucunda yapılandırmacı öğrenme yaklaşımını temsil edecek ölçütler ve ölçütlerin kitaplarda nasıl tespit edileceğine dair özellikler belirlenmiştir. Uzman görüşleriyle son halini alan 15 ölçütün Öğrenci Çalışma Kitabı ve Öğretmen Kılavuz Kitabı'ndaki hangi etkinliğe ya da etkinliklere karşılık geldiği saptanmıştır. Elde edilen veriler grafik ve tablolar halinde sunulmuş, hangi ölçütlerin hangi sebeplerden dolayı sözü edilen etkinliği karşıladığı belirtilmiştir. Elde edilen bulgular araştırmacıyı bazı sonuçlara ulaştırmıştır. Öğrenci Çalışma Kitabı'nda ön bilgileri ortaya çıkarıcı; Öğretmen Kılavuz Kitabı'nda öz düzenleme becerilerini geliştirmeye dönük uygulamalara daha fazla rastlandığı ifade edilebilir. Öğrenci Çalışma Kitabı'nda ve Öğretmen Kılavuz Kitabı'nda daha çok sözel ve görsel zeka alanlarına yönelik etkinliklerin bulunduğu, diğer zeka alanlarına ilişkin etkinliklerin eksik kaldığı, üst düzey düşünme becerilerine dönük etkinliklerin sınırlı olduğu; kitapların süreç değerlendirme ağırlıklı ölçme ve değerlendirme tekniklerine yer verme ve öğrenilenlerin günlük hayata aktarımını sağlama yönünde yeterince etkili olmadığı söylenebilir. Öğretmen Kılavuz Kitabı'nda ve Öğrenci Çalışma Kitabı'ndaki etkinliklerin aynı sırayı takip edip benzer biçimlerde yer aldığı ifade edilebilir. Araştırmaya teşvik edici etkinlikler bakımından Öğrenci Kitabı'nın; Öğretmen Kılavuz Kitabı'nın ise tartışmaya, işbirliğine ve problem çözmeye yönlendirecek yöntem ve teknikleri içermesi bakımından yeterli olmadığı söylenebilir. Öğretmen Kılavuz Kitabı'nda bulunan etkinliklerin bir kısmının küçük yerleşim birimlerinde yaşayan öğrencilerin imkanlarına uygun olmadığı ve öğretmenlere daha çok etkinlik üretme ya da seçme şansı verecek, yeterince esnek bir sürecin var olmadığı söylenebilir. Bu sonuçlardan yola çıkarak Öğretmen Kılavuz Kitabı ve Öğrenci Çalışma Kitabı'nın öğrenenlerin bilgilerini yapılandırabilmelerini sağlamak için üst düzey düşünme becerilerine yönelik etkinliklere yer vermesi, farklı sosyo-ekonomik düzeydeki öğrenenlere hitap edecek biçimde düzenlenmesi, etkinliklerin çeşitlilik göstermesi, süreç değerlendirme ağırlıklı ölçme değerlendirme tekniklerini ve öğrenenlerin gerçek yaşam durumlarını temsil eden problem durumlarıyla karşılaşmalarını sağlayacak öğrenme görevlerini içermesi gerektiği söylenebilir.