turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üniversite öğrencilerinde ayak medial longitudinal ark durumunun denge ve esneklikle ilişkisi

Çalışmanın amacı; üniversite öğrencilerinde ayak medial longitudinal arkının değerlendirilip, düşük ve yüksek arkın kişinin dengesi ve kas esnekliği üzerinde meydana getireceği değişiklikler hakkında bilgi edinmektir. Bu çalışmaya 18-30 yaş aralığında üniversitede öğrenim görmekte olan toplam 81 birey dahil edildi. Bireylerin ayak medial longitudinal ark değerlendirmesi için Harris Mat kullanıldı. Bireyler, değerlendirme sonucuna göre sırayla normal, yüksek ve düşük ark olacak şekilde üç gruba ayrıldı ve demografik verileri alındı. Statik denge değerlendirmesi için tek ayak üstünde durma testi, dinamik denge değerlendirmesi için Star Excursion Test yapıldı. Gastrokinemius ve hamstring kas esneklik ölçümleri için mezura kullanıldı. Bulgulara bakıldığında, normal ark grubunda Star Excursion sol ayak üzerinde posteriora uzanma ve hamstring kas esnekliği sonuçları diğer gruplara göre istatistiksel açıdan daha iyi bulundu (p<0,05). Gastrokinemius kas esnekliği ve statik denge değerlendirmesinde gruplar arasında anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Hamstring kas esnekliği ile statik ve dinamik denge parametreleri ilişkisine bakıldığında sadece düşük ark grubunda statik denge parametreleri ile hamstring kas esnekliği arasında pozitif korelasyon bulundu (p<0,05). Sonuç olarak normal ayak ark yüksekliğinin artmasının ve azalmasının dinamik dengeyi ve hamstring kasesnekliğini olumsuz etkilediği, gastrokinemius kas esnekliği ve statik dengeyi etkilemediği görüldü. Ayak ark deformitesi olan bireylerde denge ve kas esneklik etkilenimlerinin de göz önüne alınması gerektiği kanısına varıldı.
Özdüzenlemeli öğrenme ortamında kimya öğretmen adaylarının motivasyonlarının değişiminin incelenmesi

Bu çalışmada kimya öğretmen adaylarının öğrenme süreçlerinde sahip oldukları motivasyonel inançların ve motivasyonlarını düzenlemek için kullandıkları stratejilerin geliştirilmesi amaçlanarak motive edici öğrenme ortamlarının öğretmen adaylarının özdüzenlemeli öğrenme becerilerini kullanmalarını nasıl etkilediği ve öğretmen adaylarında ne gibi kazanımlara ya da değişimlere yol açtığı araştırıldı. Bu amaçlar doğrultusunda öğrenme hedeflerini belirleyen, öğrenme süreçleri boyunca uygun özyeterlik inancına sahip, başarı ve başarısızlık karşısında uygun yüklemelerde bulunan, akademik zorluklar karşısında daha çok özdüzenleyici ve motivasyonel düzenleme stratejisi kullanan bireylerin yetiştirilmesi hedeflendi. Çalışmada organik kimya dersi alan on sekiz kimya öğretmen adayı yer aldı. Kimya öğretmen adaylarının motivasyonel inançlarının ve motivasyonlarını düzenlemek için kullandıkları stratejiler ile öğrenme stratejilerini ortaya çıkarmak ve değişimini incelemek için yarı yapılandırılmış görüşmeler, yarı yapılandırılmış günlükler, açık uçlu ölçek, özizleme formları ve gözlem veri toplama aracı olarak kullanıldı. Toplanan nitel veriler nitel analiz yöntemi ile analiz edilerek sunuldu. Çalışma sonucunda kimya öğretmen adaylarında hem özdüzenlemeli öğrenmenin önemi ile ilgili farkındalık oluştuğu hem de özdüzenlemeli öğrenme becerilerinde gelişmeler tespit edildi. Çalışmanın sonunda kimya öğretmen adaylarının pozitif motivasyonel inançlara sahip olduğu, akademik etkinlikler karşısında daha ısrarcı oldukları ve motivasyonlarını düzenlemek için kullandıkları stratejilerde gelişim tespit edildi. Ayrıca kimya öğretmen adaylarının motivasyonlarındaki olumlu gelişimin, onların sahip oldukları öğrenme stratejilerini çeşitlendirdiği ve bu stratejileri daha sık kullanmaya başladıkları belirlendi.
Öğrencilerin üniversite yaşamına uyumlarında psikolojik dayanıklılık ve psikolojik belirtiler

Bu araştırma, bir devlet üniversitesinin birinci yıl öğrencilerinin üniversite yaşamına uyum, psikolojik dayanıklılık ve psikolojik belirti düzeylerini karşılaştırmak amacıyla yapılan ilişkisel tarama modelinin kullanıldığı betimsel bir çalışmadır. Çalışma grubunu, Hacettepe Üniversitesi Yabancı Diller Yüksekokulunda yabancı dil eğitimi alan 196 hazırlık sınıfı öğrencisi ve çeşitli fakülte ve bölümlerde birinci sınıfta okuyan 282 öğrenci olmak üzere toplam 478 üniversite öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmada öğrencilerin üniversite yaşamına uyum düzeylerini belirlemek amacıyla Aladağ, Kağnıcı, Tuna ve Tezer (2003) tarafından geliştirilen Üniversite Yaşamı Ölçeği ; öğrencilerin psikolojik dayanıklılık düzeylerini belirlemek amacıyla Gürgan (2006b) tarafından geliştirilen Yılmazlık Ölçeği, öğrencilerin psikolojik semptomlarını belirlemek amacıyla Derogatis (1992) tarafından geliştirilen, Şahin ve Durak (1994) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Kısa Semptom Envanteri ve demografik bilgileri tespit etmek için araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, üniversite 'yabancı dil hazırlık sınıfı' ve 'hazırlık okumayan birinci sınıf' öğrencilerin üniversite yaşamına uyum, psikolojik dayanıklılık ve psikolojik belirti düzeylerinin anlamlı farklılık göstermediği görülmüştür. Bunun yanında, psikolojik semptomları düşük ve psikolojik dayanıklılığı yüksek olan birinci yıl öğrencilerinin üniversite yaşamına uyumlarının daha yüksek olduğu görülmüştür. Araştırmanın sonuçları, sınırlılıkları ve gerek üniversite yönetimi gerekse üniversite öğrencilerine sunulan öğrenci kişilik hizmetleri açısından doğurguları tartışılmıştır.
Ramazan ayında oruç tutan üniversite öğrencilerinin ramazan ayı süresince ve sonrasında fiziksel aktivite ve diyet kalitelerinin karşılaştırılması

Ramazan ayında müslümanların oruç ibadeti gereği sıvı ve yiyecek alımında kısıtlanma yaşanır. Bu ibadetin üniversite öğrencilerinin yaşam tarzında meydana getirdiği değişimler araştırmanın merak konusudur. Araştırmanın amacı Ramazan ayında oruç tutan üniversite öğrencilerinde bu ayda ve sonrasındaki diyet kalitelerinin ve fiziksel aktivitelerinin karşılaştırılmasıdır. Bu ayda öğrencilerin ağırlık, boy, vücut kütle indeksi, yağ yüzdesi ve yağsız vücut kütlesi değerlerinde istatistiksel olarak önemli bir değişim bulunmamıştır (p>0,05). Ramazan ayında en sık; halsizlik (%71,4), baş ağrısı (%51,4), erken doyma (%37.1), hazımsızlık (%17,1) ve baş dönmesi (%17,1) görülmüştür. Enerji alımının; baş ağrısı ve karın ağrısı ile zayıf düzeyde ve şişkinlik ile yüksek düzeyde pozitif ilişkisi bulunmuştur. Ramazan ayında enerji, makro besin ögeleri, diyet lifi, bazı vitamin ve minerallerin alımları düşmüştür (p<0,05). Karbonhidrat, diyet lifi, kolesterol ve potasyum tüketimlerinde cinsiyete göre önemli bir fark bulunmuştur (p<0,05). Ramazan ayı ve sonrasında her iki cinsiyette de; diyet lifi, B1 vitamini, folat, potasyum, kalsiyum ve magnezyum alımları yetersizdir. Bu ayda toplam enerjinin %38,86'sını sahur, %47,70'ini iftar oluşturmuştur. Ramazan sonrasında toplam enerjinin %32,95'ini kahvaltı, %29,93'ünü öğle ve %29,65'ini akşam öğünü oluşturmuştur. Öğrencilerin Sağlıklı Yeme İndeksi puanları Ramazan ayında 57 ,10+9,61, sonrasında 58 ,41+9,11'dir. Her iki zaman dilimindeki SYİ puanları arasında istatistiksel olarak önemli bir fark bulunmamıştır. Öğrencilerin Fiziksel Aktivite Düzeyi değeri bu ayda 1,61+0, 31 ve sonrasında 1 ,71+0,40'dir. Bu ayda toplam uyku süresi azalırken, gündüz uykusu artmıştır (p<0,05). Bu ayda uyku süresiyle PAL değeri arasında orta düzeyde negatif ilişki görülmüştür. Ramazan'dan sonra SYİ- 2010 puanına göre yetersiz grubundaki öğrencilerin PAL puanlarının (1,48+0,27) normal grubundakilere göre (1,76+0,42) daha az olduğu bulunmuştur (p<0,05).
Üniversite son sınıf öğrencilerinin çocuk sahibi olma isteğini etkileyen faktörler

Amaç: Bu araştırma üniversite son sınıf öğrencilerinin çocuk sahibi olma isteğini etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Aralık 2018 Şubat 2019 tarihleri arasında yapılan analitik bir araştırmadır. Araştırma, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Meşelik ve Bademlik Yerleşkesi'nde öğrenim gören ve araştırmaya katılmayı kabul eden 712 son sınıf öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Veriler literatür bilgisi ve uzman görüşü doğrultusunda hazırlanan 47 soruluk veri toplama formu ile yüz yüze görüşme tekniği ile araştırmacı tarafından toplanmıştır. Verilerin analizi IBM SPSS Statistics 23 paket programı ile gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Öğrencilerin %48,9'unun kadın, %94,1'inin 25 yaş ve altı olduğu saptanmıştır. Öğrencilerin %79,5'inin çekirdek aileye sahip, % 63 ,2'sinin yaşamında en uzun süre il merkezinde yaşamış, annelerin %56,4'ünün eğitim durumunun ilköğretim ve altı, babaların %62,8'inin lise ve üzeri olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin %48,9'unun 2 kardeşe sahip olduğu ve %77,9'unun gelecekte çocuk sahibi olmak istediği saptanmıştır. Öğrenciler için ideal çocuk sayısı %61, 8 oranında 2 çocuk, ilk kez çocuk sahibi olmak için ideal yaş aralığı %69, 7 oranında 25-29 yaş arası olarak belirlenmiştir. Sadece çocuk sahibi olmak için evlenme fikrini kabul eden öğrencilerin oranı %13, 5 olarak saptanmıştır. Öğrencilerin çocuk sahibi olmayı isteme nedenleri ile cinsiyet, aile tipi, en uzun süre yaşadıkları yer arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki olduğu saptanmıştır (p<0.05). Sonuç: Öğrencilerin çocuk sahibi olma isteğini etkileyen faktörler arasında ilk sırada psikolojik faktörler, ikinci sırada ise aile-evlilik hayatı ve soyun devamı faktörlerinin geldiği saptanmıştır. Öğrencilerin çocuk sahibi olma isteği üzerinde cinsiyet ve aile büyüklerinin baskısı faktörlerinin etkili olmadığı aksine öğrencilerin cinsiyet eşitliğini savunan bir tavrı olduğu tespit edilmiştir. Dikkat çeken diğer bir sonuç ise öğrencilerin bireysel ve sosyal hak kapsamında çocuk sahibi olmanın her bireyin kendi kararı olduğu yönünde verilen ifadelere büyük çoğunluğunun katılım sağlamış olmasıdır. Aynı zamanda öğrencilerin ekonomik özgürlüğüne kavuşmadan çocuk sahibi olmayı düşünmedikleri belirlenmiştir. Geniş aile tipine sahip ve en uzun süre yaşadığı yer köy olan öğrencilerin daha fazla sayıda çocuk istedikleri, erkek çocuk algısını daha yoğun yaşadıkları ve soyun devamı açısından çocuğun önemine daha çok inandıkları saptanmıştır. Çalışmada kır-kent ayrımı belirgin şekilde ortaya çıkarken, anne-baba eğitim durumlarının çocuk sahibi olma isteği üzerinde anlamlı etkisi olmadığı saptanmıştır.
Empowering of Oromieh University female students in related to their sexual and reproductive health by peer education method

Araştırma İran'ın kuzeybatısında yer alan Urumiye şehrinde Urumiye Üniversitesinde bir grup üniversiteli kız öğrencilerin cinsel ve üreme sağlığı konusunda güçlendirilmesi amacıyla, akran eğitimi modeli uygulanarak müdahale çalışması olarak yapılmıştır. Araştırmada öncelikle öğrencilerin cinsel ve üreme sağlığı konusunda bilgileri ve ihtiyaçları belirlenmiş, bunlara yönelik eğitim ve danışmanlık modeli planlanmış, sonra akran eğitimi yapılarak cinsel ve üreme sağlığı konularında güçlenmeleri sağlanmıştır. Aynı zamanda akran eğitimi modelinin etkinliği de değerlendirilmiştir. Araştırmanın örneklemini 2006- 2007 yılı eğitim döneminde giriş yapan 381 kız öğrenci oluşturmuştur. Veriler müdahale öncesi ve sonrası veri formları aracılığı ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, t-test, tek yönlü varyans analizi ve McNemar Testi kullanılmıştır. Araştırmada, öğrencilerin cinsel ve üreme sağlığı kavramı ve gençlerde cinsel ve üreme sağlığı sorunları, cinsel organların yapısı ve fonksiyonları, menstruasyon ve gebelik, aile planlaması kavramı ve yöntemleri, üreme sistemi enfeksiyonları ve cinsel yolla bulaşan hastalıklar, AIDS ve koruyucu davranışlar konularında müdahale öncesi bilgi puan ortalamalarının 13.66 8. 84 olduğu, müdahale sonrası bilgi puan ortalamalarının ise 24.29 9. 12 olduğu bulunmuştur. Yapılan istatistiksel değerlendirmelerde bilgi puan ortalamaları müdahale öncesi ve sonrası arasındaki fark önemli bulunmuştur. Öğrencilerin büyük çoğunluğu (%72.8) akran eğitim modelinin cinsel ve üreme sağlığı konusunda güçlendirmede etkili bir yöntem olduğunu ifade etmişlerdir. Bu sonuçlar doğrultusunda, sağlık personeli ve eğitimcilerin öğrencileri cinsel ve üreme sağlığı konularında bilgilendirmeleri ve danışmanlık yapmaları, eğitimlerde akran eğitim modeli gibi öğrenciler üzerinde etkili olabilecek yöntemleri kullanmaları önerilmiştir.
Characteristics of EFL teachers leading to positive language learning behaviors in students

Bu çalışmada, eğitimde kaliteyi arttırmada öğretmenin liderlik rolü üzerinde durularak, öğrencilerin kendilerinde olumlu yabancı dil öğrenme alışkanlıklarının oluşumunu sağlayan öğretmenlerde görmek istedikleri en önemli özelliklerin neler olduğunun ve bu özelliklerin önceden belirlenmiş olan kategorilerden hangilerine dahil olup olmadığının bulunması amaçlanmıştır. Alanyazında bu amaca tam olarak hizmet edebilecek bir sormaca bulunamadığından, olumlu öğrenme davranışları kazandırdığı düşünülen lider öğretmen özellikleri, öğrenci görüşleri alınarak ve ilgili yazın taranarak belirlenmiş ve dört farklı kategoriye ayrılan bu özelliklerden, öğrencilere göre en önemli olduğu düşünülen kategoriyi bulmayı amaçlayan bir sormaca geliştirilmiştir. Bu sormaca, 2008- 2009 bahar yarıyılı sonunda Eskişehir Anadolu Üniversitesi Yabancı Diller Yüksekokulu'nda 11 farklı sınıftaki 303 öğrenciye uygulanmıştır. Sormacadaki her bir madde, öğretmenlerin 'kişilik özellikleri', 'fiziksel özellikleri', 'mesleki bilgisi' ve 'alan bilgisi' ile ilgili ifadeler ve seçilen her bir ifade için 'ÇÜNKÜ' ile başlayan ve katılımcıların tamamlaması beklenen bir cümle içermektedir. Veriler, belli bir ifadeyi seçen katılımcıların sıklık ve yüzdeleri hesaplanarak analiz edilmiştir. Bunun yanı sıra, öğrencilerin seçtikleri özellikleri niçin aynı maddedeki diğer ifadelerden daha önemli gördüklerine dair yaptıkları açıklamalarda en fazla üzerinde durulan fikir ve kavramlar belirlenmiş, sıklıklarına göre analiz edilip değerlendirilmiştir. Öğrencilerin yabancı dil öğretmenlerinde görmek istedikleri özelliklerin analizi, 'kişilik özellikleri'nin öğrencilerin çoğunluğu tarafından en önemli özellik grubu olarak görüldüğünü ve bunu sırasıyla 'mesleki bilgi', 'alan bilgisi' ve 'fiziksel özellikler' ile ilgili ifadelerin takip ettiği belirlenmiştir. Bunlara ek olarak, öğrencilerin yaptıkları seçimlerin sebeplerini açıklamaları beklenen ifade de, özellikle öğretmenlerin öğrenci motivasyonunu arttırmadaki rolü, öğrenme ortamında öğrencilerin kendilerini rahat hissetmelerini sağlayan bu ortama ait özellikler, öğrenme sürecinde öğrencilerin başa çıkmak zorunda oldukları bazı temel meseleler, maruz kaldıkları girdinin nitelikleri ve öğretmen-öğrenci ilişkilerinin önemi, temel noktalar olarak belirlenmiştir. Bu sonuçlar dikkate alınarak bazı önerilerde de bulunulmuştur.
Üniversite öğrencilerinin finansal okuryazarlığı: Balıkesir Üniversitesi örneği

Dünyada finansal okuryazarlık konusunda gerçekleştirilen çalışmalar, Türkiye'de de bu konunun üniversiteler ve diğer kurumlar tarafından çalışma alanı olarak belirlenmesinin temelini oluşturmuştur. Bu çalışma, Balıkesir Üniversitesi öğrencilerinin finansal okuryazarlık düzeylerini belirlemeyi ve sahip oldukları finansal bilgi ile sosyodemografik ve sosyoekonomik değişkenler arasındaki ilişkileri tespit etmeyi amaçlamıştır. Bu çerçevede bu çalışma Balıkesir Üniversitesi'nde öğrenim gören, tüm fakülte ve bölümlerden seçilmiş 2050 öğrenciye uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlar Balıkesir Üniversitesi öğrencilerinin düşük finansal okuryazarlık düzeyine sahip olduğunu göstermiştir. Finansal okuryazarlık düzeyini belirleyebilecek değişkenler tek tek ele alındığında, erkek öğrencilerin, 26 yaş ve üzeri olanların, birinci öğretim öğrencilerinin, lisansüstü öğrencilerinin ve başarı düzeyi yüksek olanların finansal okuryazarlıkları daha yüksek bulunmuştur. Öte yandan, iktisadi ve idari bilimler fakültesi öğrencilerinin, çalışma deneyimi olanların, ailesi yüksek gelir seviyesine sahip ve babalarının eğitim düzeyi yüksek olan öğrencilerin finansal okuryazarlık düzeylerinin yüksek olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra, finansal bilgiyi televizyondan elde edenlerin, bir adet kredi kartına sahip olanların ve ekonomik durumu iyi olmayan öğrencilerin de daha yüksek finansal okuryazarlık düzeyine sahip oldukları belirlenmiştir. Çalışma deneyiminin ve finansal konularda eğitim almanın finansal okuryazarlık konusunda olumlu etkiye sahip olduğu tespit edilirken, finansal bilgi kaynağı açısından çok kullanılmasına rağmen sosyal medyanın finansal okuryazarlık üzerinde televizyon kadar etkin bir role sahip olmadığı saptanmıştır. Bu çerçevede, özellikle üniversite eğitiminde finansal bilgiyi arttırıcı derslerin müfredata yerleştirilmesi ve öğrencilere öğrenimleri ile bağlantılı uygulama çalışmalarını yapabilme imkanlarının sağlanması, öğrencilerin finansal bilgi ve yeterliliklerini arttırabilecek çalışmalar olarak dikkate alınmalıdır. Finansal eğitim çalışmalarına destek amacıyla, ulusal ve uluslararası projeler ile konferansların finansal okuryazarlık konusundaki duyarlığı artırabileceği göz önünde bulundurulmalıdır.
Ausspracheprobleme Türkischer Deutschlernender in den Vorbereitungsklassen der Uludağ Universitaet und eine mediengestützte Ausspracheschulun

Mevcut çalışmada, Uludağ Üniversitesi Almanca hazırlık sınıflarında uygulanan medya dayalı bir telaffuz çalışması ele alınmıştır. Çalışmaya Almanca Öğretmenliği ve Arkeoloji bölümünde öğrenim görmeye hak kazanmış Türk öğrenciler katılmıştır. Teorik bir incelemenin ardından söz konusu telaffuz çalışmasının tasarımı ve derse nasıl uygulanacağı tanıtılmıştır. Telaffuz çalışması medya araçlarıyla desteklenmiştir ve öğrencilere farklı çalışma olanakları sunmuştur. Bu çalışmanın amacı, öğrencilerde saptanan telaffuz sorunlarının doğrudan bir telaffuz çalışması aracılığıyla nasıl ortadan kalkacağını araştırmak, çalışmanın öğrenciler tarafından nasıl değerlendirildiğini ve motivasyonlarına ne yönde etki ettiğini belirlemektir. Söz konusu deneysel araştırma, Kuckartz vd. (2008) Nitel Değerlendirme yöntemi kapsamında gerçekleştirilmiştir. Buna göre bir anket ve iki odak grup görüşmesi uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlar, saptanan telaffuz sorunlarının ne derece ortadan kalktığını ve gelecekteki telaffuz çalışmalarının nasıl şekillenebileceği hakkında bilgi vermiştir. Bunun yanı sıra araştırma alanına yönelik olası öneriler gösterilmiştir
Medipol Üniversitesi öğrencilerinin sağlık bilgi sistemleri ve E-nabız sistemine ilişkin farkındalık ve kullanım düzeylerinin belirlenmesi

Günümüzde giderek artan bir şekilde hayatımıza giren teknoloji kavramı her alanda olumlu gelişimlere neden olan ve hayatımızı etki eden bir hal almıştır. Teknoloji ve berberinde gelen yenilikleri birey ve toplum düzeyinde kullanılabilen konuma ulaşmıştır. Bu nedenle sağlık hizmetleri alanında teknolojinin artması ve hizmet sürecinde kullanılması kaçınılmaz hale gelmiştir. Teknolojinin sağlık hizmetleri alanında kullanılması hizmetin kalitesinin artmasına ve süreklilik sağlanmasına katkı sağlamaktadır. Bilgi Sistemlerinin sağlık alanında kullanılması ile sağlık bilgi sistemleri oluşturulmuştur. Hastaneleri, poliklinikleri ve diğer birçok sağlık kuruluşunun işlemlerini kısa sürede ve daha pratik biçimde yapmasını sağlayan bu sistemlerden biri de e-nabız sistemidir. Bu çalışmada; sağlık bilgi sistemleri tanıtılmış olup, e-nabız sistemi ve bu sisteme olan farkındalık ve kullanım düzeyinin belirlenmesi amaçlanmaktadır. Çalışma İstanbul Medipol Üniversitesi öğrencileri üzerinde uygulanmıştır. Çalışmaya toplam 422 birey katılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre katılımcıların yaklaşık yarısının hiç duymadığı ve yalnızca her on kişiden birinin kendisinin, ailesinin ya da akrabalarının yalnızca bu sisteme kayıtlı olduğu ve bu sistemi kullandıkları saptanmıştır.
Çevrimiçi öğrenmeye yönelik hazırbulunuşluk ile algılanan engeller arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı çevrimiçi öğrenme öğrencilerinin algıladıkları engellerin çevrimiçi öğrenmeye yönelik hazırbulunuşluk, cinsiyet, öğrencilik dışında bir işte çalışıp çalışmama ve çevrimiçi öğrenmeyle benzer bir dersi daha önce alıp almadığı değişkenleri tarafından yordanıp yordanmadığının belirlenmesidir. Bu amaç doğrultusunda araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden korelasyonel model kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini 2015- 2016 öğretim yılı Bahar yarıyılında Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesinde Pedagojik Formasyon eğitiminin birinci döneminde öğrenim gören toplam 1300 öğrenci oluşturmuştur. Örneklemin evrene oranı %45 olarak seçilmiştir. Bu yönüyle toplam 585 öğrenciye ulaşılması planlanmış ancak sonuçta toplam 552 öğrenci örneklemi oluşturmuştur. Örneklemin seçiminde uygun örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak çevrimiçi öğrenmede öğrenci engelleri, çevrimiçi öğrenmeye yönelik hazır bulunuşluk olmak üzere iki ölçek ve bir de demografik bilgi anketi olmak üzere toplam 3 araç kullanılmıştır. Araştırmada Sakarya Üniversitesi Pedagojik formasyon Koordinatörlüğünden izin alındıktan sonra belirlenen sayıdaki örneklemde yer alan öğrencilere ölçekler elden uygulanmıştır. Anket uygulama sürece tamamen gönüllü katılımlı ve katılımcıların kimlik bilgilerine yönelik herhangi bir bilgi alınmamıştır. Verilerin analizinde korelasyon ve doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Analizler için SPSS 21 paket programı kullanılmıştır. Araştırma sonucunda çevrimiçi öğrenmeye yönelik algılanan engeller de çevrimiçi öğrenmeye yönelik hazırbulunuşluk, öğrencilik dışında bir işte çalışıp çalışmama ve cinsiyetin anlamlı birer değişken olduğu ortaya çıkmıştır. Bu yönüyle çevrimiçi öğrenmede algılanan engelleri azaltmada hazırbulunuşluğu artırmanın önemi tespit edilmiştir. Ayrıca çevrimiçi öğrenmeye yönelik algılanan engeller bakımından kadınların dezavantajlı olduğu bulunmuştur. Bununla birlikte çevrimiçi öğrenmeye yönelik algılanan engeller açısından sosyal etkileşim ve yönetici/öğretici konularının daha fazla engel algılandığı ortaya çıkmıştır. Araştırma sonucunda çevrimiçi öğrenmeye yönelik algılanan engeller boyutlarında yönetici/öğretici konuları ve sosyal etkileşime yönelik algılanan engellerin yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. Bu bulgu doğrultusunda çevrimiçi öğrenme uygulamaları ve sistemleri tasarlanırken sosyal etkileşim, akademik ve teknik destek amacıyla ayrı ayrı sohbet, forum ya da sosyal ağ uygulamalarının sisteme eklenerek kullanılması ya da karma öğrenme uygulamalarına gidilmesi önerilebilir. Araştırmaya katılan öğrencilerin çevrimiçi öğrenmeye yönelik hazır bulunuşlukları orta düzeye yakın olarak bulunmuştur. Bu yönüyle çevrimiçi öğrenme uygulamalarına başlamadan önce öğrencilerin hazır bulunuşluklarını artıracak nitelikte uyum eğitimlerinin yapılması önerilebilir.