turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocuk alerji immünoloji polikliniğindetakip edilen alevi akdeniz ateşi hastalarının retrospektif incelemesi

AMAÇ: Ailevi Akdeniz ateşi, Akdeniz coğrafyasında görülen, en sık herediter inflamatuvar hastalıklardan biri olup innate İmmün yetmezliktir. Bu hastalık, Türkiye'de de yaygın olarak izlenmektedir. Çalışmamızda Çocuk Allerji-İmmünoloji polikliniğine başvuran AAA tanısı almış çocuklar retrospektif olarak değerlendirilmesi ve komorbiditesi olan ve komorbiditesi olmayan Ailevi Akdeniz Ateşi hastalarının karşılaştırılması amaçlanmıştır. MATERYAL METOD: Haziran 2016 - Haziran 2018 yılları arasında, AAA tanısı almış ve/veya takip edilmekte olan, genetik mutasyon sonuçları bilinen komorbiditesi olan ve olmayan 132 hasta değerlendirmeye alındı. Çalışmaya alınan 132 hastadan 50'sinin komorbiditesi mevcuttu. Olguların dosyaları geriye dönük olarak incelenerek başvuru sırasındaki yaşları, cinsiyetleri, özgeçmişş ve soy geçmişşleri, şikayetleri ve fizik muayene bulguları, immünolojik değerlendirmeleri, MEFV gen mutasyon analizi sonuçları, almakta oldukları tedavilere ait bilgiler komorbiditesi olanlar ve komorbiditesi olmayanlar arasında karşılaştırıldı. BULGULAR: Çalışmaya alınan hastaların 75'i erkek (%56,8), 57'si kız (%43,2) idi. Tanı yaş ortalaması 81,8 53,0 ay idi. En sık üç başvuru şekli sırasıyla ateş (%81,0), karın ağrısı (%56,8) ve eklem ağrısı (%37,8) idi. En sık karşılaşılan üç fizik muayene bulgusu; tonsillit (%24,2), lenfadenopati (%12,8), ürtikerdi (%10,6). Hastaların %97,7'sinde ataklarda akut faz reaktanı yüksekliği, %73,3'ünde beyaz küre yüksekliği vardı. En sık üç genetik mutasyon; %50 ile R202Q heterozigot, %37, 8 ile M694V heterozigot, %13, 6 ile E148Q heterozigot idi. Komorbidite olarak 21 hastada CVID veya kombine immün yetmezlik, beş sendromik ve 24 diğer hastalıklar belirlendi. Her iki grup da en çok bileşik heterozigosite vardı. Komorbiditesi olan hastaların 19 (%38)'inde İmmunglobulin G kullanılmıştı. SONUÇ: Bir immün yetmezlik hastalığı olan AAA' de eşlik eden komorbiditelerin değerlendirilmesi gerekmektedir. Hastaların demografik bulguları, klinikleri, MEFV gen mutasyonlarının dağılımı bölgelere ve hasta takibini yapan polikliniklere göre farklılık gösterebilmektedir.
Üstün yetenekli çocukların anneleriyle olan ilişkileri ve başarı güdüleri

Bu araştırmanın amacı, üstün yetenekli çocukların ve annelerinin, anne-çocuk ilişkilerinde, kabul-red ve kontrol algıları, çocukların başarı güdüsü ve çocukların anne kabul-red ve kontrol algıları ile başarı güdüleri arasındaki ilişkileri incelemektir. Araştırmanın evrenini, 2014- 2015 eğitim-öğretim yılında Adana ve Mersin İli Bilim ve Sanat Merkezlerine devam eden 5. ve 6. sınıf öğrencileri ve anneleri oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini 103'ü kız, 126'sı erkek olmak üzere, toplam 229 öğrenci ve 179 anne oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Ebeveyn Kabul-Red Ölçeği/Kontrol-Anne Kısa Form, Çocuk/Ergen Ebeveyn Kabul-Red Ölçeği/Kontrol-Anne Versiyon Kısa Form, Eğitimde Motivasyon Ölçeği, Anne ve Öğrenci Bilgi Toplama Formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler Mann-Witney U testi, Kruskal-Wallis H testi ve Pearson Korelasyon analizi ile değerlendirilip, anlamlılık derecesi p<.05 olarak alınmıştır. Araştırmanın sonucunda, annelerin çocuklarına yönelik davranışlarını yüksek düzeyde kabul, düşük düzeyde red ve orta düzeyde kontrol edici olarak algıladıkları bulunmuştur. Annelerin kabul-red ve kontrol algı düzeylerinin, sınıf, cinsiyet, anne yaşı, doğum sırası ve annenin çocuk sayısı, değişkenlerine göre farklılık göstermediği; anne eğitim durumu, çalışma durumu ve ailenin gelir durumu değişkenlerine göre anlamlı farklılıklar gösterdiği bulunmuştur. Çocukların annelerini yüksek düzeyde kabul, düşük düzeyde red ve orta düzeyde kontrol edici olarak algıladıkları bulunmuştur. Çocukların kabul-red ve kontrol algı düzeylerinin, sınıf, anne yaşı, doğum sırası ve annenin çocuk sayısı değişkenlerine göre anlamlı farklılık göstermediği; cinsiyet, anne eğitim durumu, çalışma durumu, ailenin gelir durumu değişkenlerine göre anlamlı farklılıklar gösterdiği bulunmuştur. Annelerin ve çocukların algıladıkları ebeveyn kabul-red ve kontrol düzeyleri arasında anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir. Çocukların özdeşleşmiş dışsal motivasyon ve içsel motivasyon düzeylerinin yüksek olduğu, motivasyonsuzluk ve içe yansıtılmış dışsal motivasyon düzeylerinin düşük olduğu belirlenmiştir. Çocukların motivasyon düzeylerinin, anne eğitim durumu, çalışma durumu ve doğum sırasına göre anlamlı farklılık göstermediği; sınıf, cinsiyet, anne yaşı, ailenin gelir durumu ve annenin çocuk sayısı değişkenlerine göre ise anlamlı farklılıklar gösterdiği bulunmuştur. Çocukların anne kabul-red algıları ve motivasyonları arasında zayıf, anlamlı düzeyde ilişkilerin olduğu; anne kontrol algıları ve motivasyonları arasında orta düzeyde, anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir.
Enürezis nokturnalı çocuklarda aktigrafi yöntemiyle uyku kalitesinin yaşam kalitesi ile ilişkisi

Enürezis, mesane kontrolünün kazanılmış olması gereken yaşta istemsiz olarak idrar kaçırma davranışıdır. Yatağını ıslatan çocukların çoğu derin uykuya sahiptirler. Aktigrafiuyku-uyanıklık siklusunu ölçen harekete duyarlı mikrosensorler içeren bir cihazdır. Bu çalışmanın amacı; enürezisli çocukların genel yaşam kalitesinin ve uyku bozukluğunun subjektif değerlerle ortaya konması, yaş, cinsiyet ve sosyokültürel değişkenlerin belirlenmesi, enürezis nokturnanın uyku bozukluğuna olan etkilerinin objektif, kolay uygulanabilen bir yöntem olan aktigrafik inceleme ile karşılaştırılmasıdır. Çalışmamıza Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Nefroloji polikliniğine başvuran 40 monosemptomatik enüretik olgu ile 20 herhangi bir sistemik yakınması olmayan yaş grubu benzer sağlam çocuk alındı. Çalışmaya alınan tüm çocuklara 'KINDL' yaşam kalitesi anketi uygulandı. 'Bedenseliyilik' ve 'Duygusal İyilik' parametrelerinde anlamlı fark bulunamadı. Ancak 'özsaygı','aile', 'okul' ve 'arkadaş' ilişkilerinde enüretik çocuklarda istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük bulundu. Uykuyu değerlendirmede kullanılan subjektif testlerden Pittsburg uyku kalite indeksitüm çocuklara uygulandı ve enüretik hasta grubunda istatistiksel olarak anlamlı oranda düşük bulundu.'Etkin uyanıklık süresi ' , 'Nap Sayısı' ve 'Fragmantasyon indeksi' şeklindekiaktigrafik uyku parametreleri, monosemptomatik enüretik çocuklarda aynı yaş grubuna ait sağlam çocuklara göre anlamlı derecede yüksek bulundu.'Etkin uyku süresi', 'Uyku etkinliği' şeklindeki aktigrafik uyku parametreleri enüretik çocuklarda anlamlı derecede düşük olarak bulundu.'Total Aktivasyon Skoru' parametresinde her iki grup arasında anlamlı fark saptanmadı. Çalışmamızın sonucunda; monosemptomatik enürezis nokturnalı olgularda uyku ve yaşam kalitesinin olumsuz etkilendiğini objektif ve subjektif ölçümlerle gösterdik.
Asperger Bozukluğu olan çocuk ve ergenlerde talamus hacminin ve kimyasal metabolitlerinin incelenmesi: Manyetik Rezonans Görüntüleme ve 1H- Manyetik Rezonans Spektroskopi çalışması

Amaç: Talamus, bilgi işleme ve duyusal kapılamadaki rolünün anlaşılması sonucu, Asperger Bozukluğu ve otizmi olan bireylerde yapılan nörogörüntüleme çalışmalarında son zamanlarda araştırılmaya başlanmıştır. Bu çalışmanın amacı AB olan çocuk ve ergenlerde 1 H-MRS ve MRG ile değerlendirilen talamus metabolit konsantrasyonlarının ve ortalama hacimlerinin sağlıklı kontroller ile karşılaştırılmasıdır. Metod: DSM-IV AB tanı kriterlerini karşılayan, toplam IQ'su 70'in üzerinde olan 15 tane erkek çocuk ve ergen (yaş aralığı 7 -18, yaş ortalaması 11,6 3 ,79) ile 15 tane yaş ve cinsiyet bakımından eşleştirilmiş sağlıklı kontrolden yapısall MRG ve multi-voksel 1 H-MRS ile bilateral talamus ölçümleri elde edilmiştir. Bulgular: İki grup arasında talamus hacmi ve metabolitleri açısından fark olmadığı görülmüştür. İki grupta da talamus hacmi ile toplam beyin hacmi arasında anlamlı pozitif korelasyon saptanmıştır. AB ve kontrol grubu arasında sözel, performans, toplam IQ ve sosyodemografik özellikler açısından anlamlı fark bulunmamıştır. Gruplar kendi içinde sağ ve sol talamus arasındaki ilişki bakımından incelenmiştir. Her iki grupta sağ ve sol talamus hacmi arasında anlamlı pozitif korelasyon tespit edilmiştir. Ayrıca, AB grubunda sağ ve sol talamus hacimleri arasında anlamlı farklılık olduğu ve lateralite indeksinin anlamlı olarak daha büyük olduğu, lateralite indeksinin Otizm Davranış Kontrol Listesi dil becerileri puanı ile anlamlı pozitif korelasyon gösterdiği görülmüştür. Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları, AB olgularında sağ ve sol talamus hacmi arasında anlamlı farklılık olduğunu, bu farklılık ile konuşma sorunları arasında ilişki bulunduğunu göstermiştir. Bu bulgu, talamusun, yaygın gelişimsel bozukluklarda kritik dönemlerde normal gelişimin bozulduğu beyin yapılarından birisi olduğunu göstermektedir. Bu sebeple, yaygın gelişimsel bozukluklarda gelişimsel seyrin ve özellikle konuşma sorunlarında talamusun rolünün anlaşılabilmesi için uzunlamasına çalışmalara ihtiyaç vardır.
Wheezingli çocuklarda mycoplasma pneumonıae, chlamydıa pneumonıae, respiratuvar sinsityal virüs sıklığının araştırılması

Wheezing, çocukluk çağında oldukça sık görülen bir bulgudur. Ekspirasyon esnasında daralan küçük bronş ve bronşiollerden, hava gecerken duyulan düdük benzeri sese wheezing ya da sibilan ses denir. Wheezing, klinik olarak aşağı havayollarının darlığını göstermesi açısından önemlidir. Atipik bakteriler olan M. pneumoniae ve C. pneumoniae'nın, çocukluk çağındaki wheezing etyolojisinde önemli yeri olduğu belirtilmektedir. Bu konuda yapılan çalışmalar ise farklı sonuçlar vermektedir. M. pneumoniae ve C. pneumoniae infeksiyonlarının çocukluk çağında görülen wheezing etyolojisindeki önemini belirlemek için, 2009- 2010 Mart ayları arasında Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları polikliniğine başvuran, muayenesinde wheezing tespit edilen, 0-16 yaş arası, 32'si astım tanılı 70 hasta, M. pneumoniae, C. pneumoniae, Respiratuar sinsityal virüs yönünden prospektif olarak incelendi. Çalışmaya kontrol grubu olarak 0-14 yaş arası, sonuç ayda solunum yolu infeksiyonu geçirmemiş, 66 sağlıklı çocuk dahil edildi. Her iki patojen icin de, IgM titresi ELISA yontemi ile bakıldı. Serolojik tetkikler sonucunda, 14 olguda (%20,0) M. pneumoniae, 4 olguda (%5.7) C. pneumoniae, 5 olguda (7.1) Respiratuar sinsityal virüs tespit edildi. Kontrol grubunda ise 2 olguda (%3) M. Pneumoniae bulundu. Wheezingli hasta grubumuzda, her üç patojen için antikor pozitifliği açısından, kontrol grubuna göre istatistiksel olarak iki patojen için önemli bulundu. Çalışmamızın sonucunda, bölgemizde M. pneumoniae ve Respiratuar sinsityal virüs infeksiyonu varlığı ile wheezing arasında bir ilişki bulundu. Dünyanın değişik yerlerinde yapılan araştırmalarda da, farklı sonuçlar elde edilmiştir. Atipik bakteriler ve Respiratuar sinsityal virüs reaktif havayolu hastalığı ile ilişkili bulanlar olduğu gibi, herhangi bir ilişki saptamayanlar da olmuştur. Ancak yine de, wheezingli hastalarda tedaviye yön vermesi açısından bu ajanlar etyolojide akılda tutulmalıdır.
Bursa Dörtçelik Çocuk Hastalıkları Hastanesi Diyet Polikliniğine başvuran 6-17 yaş arası bireylerin şekerli ve gazlı içecek tüketimi ve sağlık üzerine etkileri

Obezite; alınan enerjinin, harcanan enerjiden fazla olmasından kaynaklanan ve vücuttaki yağ dokusunun artması ile karakterize olan kronik bir hastalıktır. Bu çağlarda kazanılan yeterli ve dengeli beslenme alışkanlıkları yaşa bağlı sağlık sorunlarının ortaya çıkışını geciktirdiği tespit edilir. Bu çalışmada, gelişme döneminde diyetin ve yaşam tarzı alışkanlıklarının iyileştirilmesi, uygun beslenme tedavisi, beslenme eğitimi ile oluşacak obezite veya kiloluluk durumundan yakınmada iyileşme ve şekerli ve gazlı içecek tüketiminde; kan yağları, kan şekeri üzerine etkilerinde değişmeler tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışmada; Kasım 2016 -Şubat 2017 tarihleri arasında Bursa Dörtçelik Çocuk Hastalıkları Hastanesi Poliklinik Doktorları tarafından rutin kan tahlilleri yapılarak kilolu ve obez tanısı konarak, diyet polikliniğe gönderilmiş, yaşları 6 -17arasında olan 40 hasta retroprospektif olarak değerlendirilmiştir. 40 hastanın 4 ay boyunca sadece beslenme tedavisi, beslenme eğitimi ve egzersiz önerisi sonucunda, çalışmaya katılan kız bireylerin boy uzunluklarının ortalaması 150 .80 13.13, ağırlık ortalaması 63 .91 15.63, BKİ ortalaması 27 .36 3.29, çalışmaya katılan erkek bireylerin boy uzunluklarının ortalaması 149 .32 14.69, ağırlık ortalaması 64 .73 18.42, BKİ ortalaması 27.88 3. 10 olarak tespit edilmiştir. Çalışmanın başlangıcı ile 4. ay sonunda yapılan değerlendirmede; çalışma sonucunda araştırma öncesi ve sonrasında BKI sınıflaması, BKI percentil ve ağırlık percentil değerlerinde olumlu etkiler gözlemlenmiştir. Hastaların başlangıç ile 4 ay sonunda kolesterol, LDL, HDL ve TAG seviyelerinde olumlu değişimler gözlemlenmiş, değerler normal referans aralıklarında bulunmuştur. AKŞ seviyelerinde, başlangıç ile 4 ay sonundaki değerlerde anlamlı bir fark bulunamamıştır. Hastaların başlangıç protein tüketimi ve enerji yağ tüketimi seviyelerinde anlamlı düzelmeler saptanmıştır. Karbonhidrat seviyelerinde başlangıç ile 4 ay sonundaki değerlerde anlamlı bir fark bulunmamıştır. Bu çalışmada, şekerli ve gazlı içecek tüketiminin azaltılması, obezitede uygulanacak tıbbi beslenme tedavisi ve eğitimi ile yaşam biçimi değişikliği sonucu ağırlık kaybı, kan yağları, kan şekeri üzerine etkisi araştırılmıştır.
Fen bilgisi öğretimi amacıyla Ahmet Yesevi İşitme Engelliler İlköğretim Okulu 5. sınıf öğrencileriyle yapılan farklı öğretim uygulamalarının karşılaştırılması

YÜKSEK LİSANS TEZ OZU FEN BİLGİSİ ÖĞRETİMİ AMACIYLA AHMET YESEVİ İŞİTME ENGELLİLER İLKÖĞRETİM OKULU 5. SINIF ÖĞRENCİLERİYLE YAPILAN FARKLI ÖĞRETİM UYGULAMALARININ KARŞILAŞTIRILMASI Keziban ŞAĞBAN Özel Eğitim Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Haziran 2000 Danışman: Prof. Dr. Ümran TÜFEKÇİOĞLU Bu araştırma, İşitme Engelli öğrencilere fen bilgisi öğretimi amacıyla uygulanan farklı öğretim uygulamalarının karşılaştırılmasında, öğrencilerin öğrenme durumlarına bir etkisi olup olmadığını ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. 1998- 99 öğretim yılı ikinci yarıyılında, Eskişehir Ahmet Yesevi İşitme Engelliler İlköğretim Okulu 5-A smıf öğrencileri üzerinde 'Tek grup ön test, son test' nitelikli deneysel araştırma gerçekleştirilmiştir. 1998- 99 öğretim yılında, 5-A sınıfında okutulacak olan fen öğretim programından üç konu seçilmiş, konular ve değerlendirme araçları eş güçlük düzeyleri tek yönlü varyans analizi ile saptanmıştır. Her bir öğretim uygulamasında işitme engelli öğrencilerde öğrenme olup olmadığım sınamak için t testi, uygulamaların karşılaştırılması için de tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Araştırma üç uygulama şeklinde düşünülmüş ve her uygulamada fen bilgisi öğretimi için farklı öğretim uygulamaları kullanılmıştır. Birinci uygulama; Öğretim programına bağlı geleneksel düzanlatımla, ikinci uygulama; öğretim programına bağlı ve öğretim materyaliyle zenginleştirilmiş düzanlatımla, üçüncü uygulama; öğretim programı doğrultusunda öğrencinin gerçek düzeyinde sadeleştirilerek desenlenmiş öğretim materyaliyle ve yaşantı ile zenginleştirilmiş öğretimle öğrencilere uygulamalar yapılmıştır. Bu araştırmadan elde edilen sonuçlar şunlardır: Fen öğretiminde kullanılan farklı öğretim uygulamaları kendi içlerinde karşılaştırıldığında öğrencilerin öğrenme durumları: 1. İlköğretim 5-A sınıfı işitme engelli öğrencilere fen bilgisi öğretiminde farklı öğretim uygulamalarında öğrencilerin öğrenme durumları bakımından, öğretim programı doğrultusunda öğrencinin gerçek düzeyinde sadeleştirilerek desenlenmiş öğretim materyaliyle ve yaşantı ile zenginleştirilmiş öğretim uygulamasında daha fazla öğrenme olduğu bulunmuştur. 2. İlköğretim 5-A sınıfı işitme engelli öğrencilere fen bilgisi öğretiminde, uygulanan farklı öğretim uygulamalarında öğrencilerin öğrenme durumları bakımından, öğretim programına bağlı geleneksel düz anlatım uygulaması ile öğretim programına bağlı öğretim materyaliyle zenginleştirilmiş düz anlatım uygulamasında öğrenme olmamıştır. Fen öğretiminde kullanılan üç farklı öğretim uygulamaları kendi aralarında karşılaştırıldığında öğrencilerin öğrenme durumları; 1. En fazla öğrenmenin, öğretim programı doğrultusunda öğrencinin gerçek düzeyinde sadeleştirilerek desenlenmiş öğretim materyali ve yaşantı ile zenginleştirilmiş öğretim uygulamasında olduğu bulunmuştur. 2. Öğretim programına bağlı geleneksel düz anlatım ile öğretim programına bağlı öğretim materyaliyle zenginleştirilmiş düz anlatım uygulamasında öğrenme olmamıştır. uı
Kistik fibrozisli, bronşektazili ve sağlıklı çocuk ve adölesanların postür, fonksiyonel kapasite ve günlük yaşam aktivitelerinin karşılaştırılması

Kistik fibrozis ve bronşektazide görülen respiratuar problemler bireylerin fiziksel aktivite, günlük yaşam aktivitelerine katılımını ve postural düzgünlüğünü etkiler. Çalışmanın amacı KF'li, bronşektazili ve sağlıklı çocuk ve adölesanların postür, fonksiyonel kapasite ve günlük yaşam aktivitelerinin karşılaştırılmasıdır. Çalışmaya 20 KF'li, 20 bronşektazi ve 20 sağlıklı birey alındı. Fiziksel ve demografik özellikleri kaydedildi. Solunum fonksiyon testi, postür analizi, 6 Dakika Yürüme Testi ve Glittre GYA testi yapıldı. Pediyatrik Veri Toplama Aracı anketi uygulandı. Postür analizi; Spinal Mouse ve postür analizi formu kullanılarak yapıldı. 6 DYT öncesinde ve sonrasında kalp hızı, kan basıncı ve oksijen satürasyonu, dispne ve yorgunluk algılaması kaydedildi. KF'li grubun solunum fonksiyon testi değerleri anlamlı olarak düşüktü (p<0.05). Sağlıklı bireylerin lateral, posterior ve toplam postür analizi puanları anlamlı olarak düşüktü (p<0.05). Bronşektazili grubun lumbal lordoz açısı ortalaması diğer iki gruptan anlamlı olarak yüksekti (p<0.05). Sağlıklı grubun 6 DYT'nde başlangıç ve bitiş SaO ve sistolik kan basıncı parametreleri sonuçları diğer iki gruptan daha yüksekti (p<0.05). Glittre GYA testinde üç grup için test sonunda kalp hızı, test öncesi ve sonrası SaO , test sonrası dispne, test öncesi ve sonrası yorgunluk ve test öncesi kas yorgunluğu parametrelerinde anlamlı fark bulundu (p<0.05). KF ve bronşektazili grup arasında fark bulunmadı (p>0.05). PODCİ ölçeğinde KF ve bronşektazili grubun değerleri anlamlı olarak düşüktü (p<0.05). Sonuç olarak KF ve bronşektazili bireylerde erken dönemde postür, fonksiyonel kapasite ve GYA etkilenmektedir. KF ve bronşektazili bireylere yönelik çalışmalarda postür egzersizlerini içeren egzersiz eğitiminin; fonksiyonel kapasite ve GYA'da etkileri araştırılmalıdır.
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan çocuklarda yaşam kalitesi

Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu olan çocuklar yaşamlarının her alanında güçlük çeken kronik bir rahatsızlıkla baş etmek zorunda kaldıklarından yaşam kalitesinin değerlendirilmesi büyük önem taşımaktadır. Çocuğun sosyal yaşantısına, okuldaki başarısına, gelecekteki eğitim sürecine dolayısıyla yaşam kalitesine önemli zararlar verebilen DEHB'nin erken dönemde belirlenmesi ve tedavi edilmesi yaşam kalitesini desteklemeye/artırmaya katkı sağlar. Bu çalışmadaki amaç, 8-12 yaş arasındaki 75 DEHB tanılı çocuğun yaşam kalitesinin belirlenmesidir. Araştırma, DEHB nedeniyle Çorum Rehberlik ve Araştırma Merkezi'ne başvuruda bulunan 8-12 yaş arası 75 çocuk ile gerçekleştirildi. Verilerin toplanmasında 'tanıtıcı bilgi formu' ve 'Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Olan 8-12 Yaş Grubu Çocuklarda Yaşam Kalitesi Ölçeği ' kullanıldı. Araştırmanın istatistiksel analizleri SPSS 22 programına göre değerlendirildi. Çalışmaya katılan çocukların yaş ortalaması 10,48 1, 25 olduğu belirlendi ve %70,7'sinin erkek olduğu saptandı. Araştırmaya alınan çocukların DE/HB-YKÖ'ye göre puan ortalaması; okulda: 48 ,14 17,67; evde: 46,72 18, 68 olup, aralarındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu görüldü (p<0,05). Araştırmaya katılan çocukların DE/HB-YKÖ bilişsel alt boyutundan aldıkları puan ortalamaları, okulda: 52 ,7 5,01; evde 51 ,4 5,26, sosyal alt boyutundan aldıkları puan ortalamaları okulda: 51 ,7 7,05; evde 51,3 6, 90 ve duygusal alt boyutundan aldıkları puan ortalamaları okulda: 51 ,9 7,91; evde 50,8 7, 67 olup, ölçeğin okulda ve evde bilişsel, sosyal ve duygusal alt boyutlarından alınan puan ortalamaları arasındaki farkların istatistiksel olarak anlamlı olmadığı belirlendi (p>0,05). Araştırmada DEHB olan çocukların %44,0'ının yaşam kalitelerini orta düzeyde algıladıkları görüldü. Sonuç olarak, DEHB olan çocukların okulda ve evde orta düzeyde yaşam kalitesine sahip olduğu belirlendi. Bu bağlamda pediatri hemşirelerinin, DEHB olan çocukları erken dönemde belirleyerek tanılama ve tedavi için gerekli merkezlere yönlendirmeleri, bu konuya yönelik tarama çalışmalarını yapması, çocuğa, ailesine, öğretmenine ve sosyal çevresine danışmanlık hizmeti sunması, DEHB olan çocuklara ve ailelere verilecek desteğin sürekliliğini sağlayarak, çocukların yaşam kalitelerine katkı sağlamaları önerilmektedir.
Normal ve serebral palsili çocuklarda bispektral indeks ve end-tidal desfluran ilişkisi

Serebral palsi, beynin erken gelişim döneminde oluşmuş bir hasara bağlıilerleyici olmayan postür ve hareket bozukluklarını tanımlayan genel bir terimdir. Serebral palsili hastalarda indüksiyonda ve idamede aynı ajanlarla normal kontrollere göre daha derin anestezik etki sağlandığı ve anesteziden uyanmada gecikme olduğu düşünülmektedir. Desfluran erken derlenme özelliği ile anestezi sonlandırılmasından sonra uyanmanın geç olduğu bilinen bu hasta grubunda anestezi idamesinde uygun bir ajan sayılabilir. Bu çalışmada; desfluran anestezisi sırasında bispektral indeks değerlerini kullanarak serebral palsili ve normal çocukların aynı desflurankonsantrasyonlarındaki anestezi derinliğini karşılaştırmayı amaçladık. Çalışmaya elektif ortopedik cerrahi geçirecek 2-15 yaş arası, ASA I-III, mental fonksiyonlarını etkileyen nörolojik hastalığı olmayan 20 normal çocuk ile serebral palsili, konuşamayan, iletişim kuramayan 20 çocuk dahil edildi. Tüm hastalar oral midazolam ile premedike edildi. Anestezi indüksiyonu 200 ml/saat hızla %1 propofol infüzyonu ile BİS değerleri 50 oluncaya dek yapıldı. 1 mikrogr. kg-1 fentanil ile intraoperatif analjezi ve 0,6 mg. kg-1 roküronyum ile kasgevşekliği sağlandı. İntraoperatif anestezi idamesinde %50 O2/N2O karışımında %4 ve %6 end-tidal desfluran konsantrasyonları sağlayacak şekilde desfluran kullanıldı. Tüm hastalarda anestezi indüksiyonu öncesi, anestezi indüksiyonundan hemen sonra,% 4 ve %6 end-tidal desfluran kararlı durum konsantrasyonlarında ve uyandıktanhemen sonra kalp atım hızı, sistolik ve diyastolik kan basınçları ve bispektral indeks ölçümleri kaydedildi. Kolmogorov-Smirnov, t-testi, eşleştirilmiş t-testi ve ki-karetesti kullanılarak yapılan analizlerde p<0, 05 olan değerler istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Grup SP'de anestezi sonlandırıldığında göz açma ve ekstübasyon sürelerinin anlamlı olarak daha uzun olduğu tespit edildi. İndüksiyonda kullanılan propofolmiktarı, total desfluran miktarı, tüm dönemlerde ölçülen kalp atım hızları ve ortalama arteriyel kan basınçları açısından iki grup benzer bulundu. Grup SP'de uyandıktansonraki kalp atım hızı ve ortalama arteriyel kan basıncı bazal değere göre anlamlı olarak yüksekken kontrol grubunda böyle bir farklılık gözlenmedi. Anesteziindüksiyonu öncesi, %4 end-tidal desfluran kararlı durum konsantrasyonunda veuyandıktan hemen sonra ölçülen BİS değerleri SP'li hastalarda anlamlı olarak daha düşüktü. Anestezi indüksiyonundan hemen sonra bakılan BİS değerleri iki grupta dabenzerdi. End-tidal desfluran kararlı durum konsantrasyonu %6 iken SP'li çocuklarda BİS değerlerinin daha düşük olduğu görüldü ancak bu farklılikistatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. Elde edilen verilere dayanarak; SP'li çocuklarda BİS monitorizasyonu ile daha düşük konsantrasyonlarda anestezik ajan kullanımının yan etkileri ve çoklu ilaç kullanımına bağlı ilaç etkileşimlerini azaltmak ve uyanmayı hızlandırmak açısından yararlı olabileceği sonucuna vardık.