turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sözlü kültürün görsel mizaha yansıması: Leman, Penguen ve Uykusuz dergileri örneği

Bu çalışmada, karikatür ve sözlü kültür ilişkisi son yirmi yıl içinde Türk mizah gündeminde söz sahibi olmuş Leman, Penguen ve Uykusuz dergilerinden seçilen karikatür örneklerinden yola çıkılarak çözümlenmiştir. Yapılan çalışmada hem görsel bir metin hem de bir mizah metni olan karikatür türünün, sözlü kültür ürünlerini yeni bir bağlama taşıyarak farklı metin biçimlerine dönüştürdüğü ortaya konmuştur. Karikatürler, güncel ve popüler birer metin olarak algılanmalarına karşın sosyal, siyasal ve toplumsal izleri okumada önemli birer kaynak niteliğindedir. Bu çalışmada sözlü kültür ürünlerinin, karikatür aracılığıyla mizah metinlerine dönüşerek sosyal ve kültürel iletişim ağı içine katılma süreçleri görsel halk bilim çözümleme yöntemleri dikkate alınarak irdelenmiştir. Karikatür türüne halk bilimsel yaklaşmak sözlü kültürün sürekliliğine ve sürdürülebilirliğine dair tartışmalara da bir katkı sağlayacaktır. Çalışmanın ilk iki bölümünde karikatür ve mizah tarihi ve bunların halk bilimi çalışmaları ile ilişkisi ele alınmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde Türk karikatür tarihine yer verilmiştir. Türk karikatür tarihi incelendiğinde ilk örneklerinden itibaren karikatür dergilerinin halk mizah tipleri başta olmak üzere sözlü kültürden sıkça yararlandıkları görülmüştür. Bu bölümün ikinci kısmında Türk karikatür yayıncılığının son yirmi yılı içinde yer alan Leman, Penguen ve Uykusuz Dergilerinin mizah anlayışları incelenmiştir. İkinci bölümünde çalışmanın kavramsal temellerini oluşturan 'gülme', 'mizah' ve 'görsel okuryazarlık' kavramları üzerinde durulmuştur. Bu tartışmalar ışığında son üçüncü bölümde 'anlatılar', 'uygulamalar' ve 'sözlü mizah' olmak üzere üç ayrı sözlü kültür alanından seçilen karikatürler, halk bilim disiplini açısından çözümlenmiştir. Bu çalışmayla birlikte güncel ve popüler ürünler olan karikatürün toplumsal bellekten beslendiği, sözlü kültürü komik bir metne dönüştürürken kültürel kodları okuyucuya aktardığı görülmüştür. Bu dönüşüm ve aktarım, sözlü kültürün sürdürülebilirliğini ve sürekliliğini sağlamaktadır. Aynı zamanda da karikatür üzerinden yeni bir mizah metnine dönüşerek yaşatılan, korunan ve gelecek kuşaklara aktarılan sözlü kültür ürünlerinin güncel biçimini okumada araştırmacılara önemli ipuçları vermektedir. ek dosya:karikatürler
Alvar monografi

Bir köy monografisi olan çalışmamızda geçmişşimizden miras kalan kültürel değerlerimizin kayıt altına alınmasına katkıda bulunmak amacıyla Erzurum'un Pasinler ilçesine bağlı Alvar beldesi incelenmiştir. Araştırmanın başında sahayla ilgili genel tanıtıcı bilgiler verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünü geçiş dönemleri oluşturmaktadır. Bu bölümde insan hayatının üç önemli aşaması olan doğum, evlenme, ölüm adetleri ve bunlara bağlı olarak ortaya çıkan inanışlar ele alınmıştır. Toplumların yaşantısıyla kültürel değerleri birbiriyle ilişkilidir. Kültür ögelerinin tespiti için Alvar beldesi halk hayatı; halk inanışları, bayram-tören-kutlamaları, halk eğlenceleri, halk sporu, halk mutfağı, halk hekimliği-takvimi-meteorolojisi ve çocuk oyunları kapsamında anlatılmıştır. Çalışmanın dördüncü bölümünde Alvar'ın ağız özellikleri birkaç örnekle verilmiş; ardından araştırma alanında tespit edilen anonim halk edebiyatı ürünleri aktarılmış ve tespit edilen ürünlerin sonunda biçim ve içerik yönünden değerlendirmeler yapılmıştır. Çalışma sahamızın adıyla anılan Aşık Yaşar Reyhani ve Hace Muhammet Lütfi de yörede yetişmiş ünlü şahsiyetler olarak tanıtılmıştır. Araştırmada; yazılı kaynaklardan elde edilen bilgilerle, sözlü kaynaklardan derleme ve gözlem yoluyla elde edilen veriler bir araya getirilmiş, Alvar'daki bu adet ve inanmaların eski Türk kültürüyle olan ilişkileri örnekler vasıtasıyla verilmeye çalışılmıştır. Araştırmamızın sonuç bölümünde yavaş yavaş kaybolan halk kültürümüzün önemi belirtilerek, bu değerlerin tamamen yok olmadan kayıt altına alınması ve gelecek kuşaklara aktarılması gerektiği vurgulanmıştır.
Bazı halk inançlarının kelam açısından değerlendirilmesi

İnsanoğlu yaratıldığı günden bugüne kadar birçok durumla karşılaşmıştır. Bu durumları adlandırma sürecinde bazen tabular oluşturmuş ve bu tabulara inanmaya başlamıştır. Çünkü inanma eylemi insanın yaratılışında var olan bir durumdur. Halk inançları, ilahi dinlerin resmi öğretileri dışında kalan, ancak nesilden nesle sözlü gelenek yoluyla aktarılan ve içeriği daha çok da uğurlu-uğursuz kavramlarıyla doldurulan inanmalar ve bunlara bağlı olarak geliştirilen pratiklerdir. Hayatın her alanında görülen halk inançları, insan hayatı devam ettiği sürece oluşmaya ve gelecek nesle aktarılmaya devam edecektir. Bu aktarım sürecinde yazılı-sözlü kültürlerin; insanın günlük hayatındaki korku, stres, kaygı gibi duygusal olguların; bilgisizliğin; çaresizliğin; rüyaların ve hayal gücünün; sosyal uyum ihtiyacını giderme düşüncesinin vb. durumların katkısı elbette çok büyüktür.
Türk halk oyunlarıyla ilgilenen bireylerin halk oyunlarına yönelme sebepleri

Bu Araştırmanın amacı kişileri halk oyunlarıma yönelten sebeplerin tespit edilmesidir. Araştırmaya Konya ilinde faaliyet gösteren 5 halk oyunları derneğinin, tesadüfi yöntemle seçilen toplam 259 kişi gönüllü olarak katılmıştır. Deneklerle iki bölümden oluşan toplam 40 soruluk katılım motivasyon anketi uygulanmıştır. Birinci bölüm kişisel bilgilerden, ikinci bölüm teşvik edici faktörlerden oluşmaktadır. Bu araştırmada Gill Gross ve S. Huddleston tarafından geliştirilen ve Cronbach's alpha değeri 0.91 olan, katılım motivasyon ölçeği kullanılmıştır. Veriler çapraz tablo şeklinde % ve frekans dağılımları verilerek özetlenmiştir. Bazı soruların karşılaştırılmasında Ki-Kare testi kullanılmıştır. Bu çalışmada hata düzeyi 0.05 olarak alınmıştır. Deneklerin halk oyunlarına yöneliş sebepleri cinsiyetler bakımından incelendiğinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olmadığı tespit edilmiştir (P>0.05). Buna karşılık, deneklerin halk oyunlarına yöneliş sebepleri, yaş, ailenin halk oyunları ile ilgilenme durumları, öğrenim durumları, yaşadıkları ortam, aile mesleği, yetişmiş oldukları ortam, ailelerin gelir düzeyi, çevre, anne ve babanın eğitim durumu bakımından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilmiştir (P<0.05). Sonuç olarak, ailenin çocuğu halk oyunlarına teşvik etmesinde önemli bir etken olduğu, bunun da eğitim seviyesi, gelir durumu, çocukların yetişmiş oldukları çevre gibi faktörlerle ilişkili olduğu düşünülmektedir. Ayrıca cinsiyetin halk oyunlarına yönelmede etkin bir faktör olmadığı düşünülmektedir.
Gelenek ve değişim ekseninde Trabzon halk hekimliği üzerine bir araştırma

Bu çalışmada Trabzon halk hekimliğine ait adet, inanma ve uygulamaları üzerinde durulmuş ve bu uygulamalar diğer bölgeler üzerine yapılmış çalışmalarla kıyaslama yapılarak değerlendirilmiştir. Halk hekimliği ve genel kavramlar ile ilgili birinci bölümde 'halk hekimliği' kavramının tanımı yapılarak, halk hekimliği kaynaklarına, bu kaynakların sağaltmalardaki yerine, sağaltım yöntem ve tekniklerine ve halk hekimliği mesleğinin piri konusuna yer verilmiştir. İkinci bölümde ise, halk hekimleriyle, bu mesleğin doğuşuyla ve zaman içerisinde gösterdiği gelişim ve değişimle birlikte bugüne kadar gelmesini sağlayan süreçle ilgili bilgi verilmeye çalışılmıştır. Tezimizin üçüncü bölümünde, Trabzon'daki hekimlik uygulamaları ele alınmış, kapsamlı bir biçimde hastalıklar ve bu hastalıkların sağaltımında uygulanan yöntemler tespit edilmiştir. Elde edilen bilgiler ve ürünlerle diğer yöre çalışmaları değerlendirilmiş ve mukayeseli bir sonuç ortaya konulmuştur. Bu sayede de hem Orta Asya hem de Anadolu inanç ve kültür yapısının bugün de benzer olduğu görülmüştür.
Geleneğin yeniden keşfi bağlamında halk hekimliği

Bu çalışma da Ankara İli içerisinde kentte yaşayan insanlar arasında, halk hekimliğinin arka plana atılmasından sonra, 2006- 2016 yılları içerisinde yaşamış olduğu değişim ve dönüşüm iç ve dış dinamikler ile anlatılmıştır. Bu değişim ve dönüşüm sırasında kentte yaşayan insanların halk hekimliğine bakış açıları, onu kullanış şeklileri alan çalışması yapılarak gözlemlenmiştir. Kaynak kişi görüşmeleri doğrultusunda, geleneğin kentte yeniden keşfine neden olan siyasi, ekonomik ve kültürel unsurlar birlikte ele alınmıştır. Bu noktada insanları, modern tıbbı kullanmaya iten nedenler ile bunun sonucunda halk hekimliğinin çaresizlikle birlikte ele alınması ve köylerde doğal bir eylem olan geleneksel hekimliğin, Ankara kent örneği üzerinden yeniden üretimi ve yeniden keşfi bu çalışmada anlatılmıştır. Ayrıca geleneksel hekimliğin aktarlar ve ocaklar üzerinden kültürel-ekonomik bir alana dönüşümü ile medyanın modern tıp ve halk tıbbı üzerindeki etkisi de anlatılan konular arasında yer alır.
Diyarbakır ili merkez, Ergani, Eğil ilçeleri adak ve ziyaret yerleri

Diyarbakır, kutsalların ve inanışların maddi ve manevi beklentiler şeklinde ortaya çıktığı coğrafyalardandır. Birçok kültürün ve medeniyetin bir arada yaşadığı Diyarbakır'da, toplum genelinin veya bir kısmının, inanç ve ibadet çerçevesinde bağlılık ifade etmek amacı ile söylediği sözler, yaptığı hareketler ve inanmalar, ilin adak ve ziyaret yerlerinin manevi duygusundan etkilenmiş ve bu etkileniş toplumun yaşam tarzında da etkisini göstermiştir. Diyarbakır, manevi duygusu ve tarihi dokusuyla zengin bir ildir. İlin her karışının sahabe kanlarıyla kurtuluşunun etkisinde oluşan kutsallar, büyük bir önem arz etmektedir. İl merkezi, Ergani ve Eğil İlçelerinin hemen hemen her köşesinde adak ve ziyaret yerleri bulmak ve bu yerler çevresinde oluşan kutsalların hem yaşam hem de inanç üzerindeki etkisini gözlemlemek mümkündür. Çalışmamızda Diyarbakır il merkezi, Ergani ve Eğil ilçeleriyle ilgili kültürel, tarihi ve coğrafi bilgiler sunulduktan sonra adak ve ziyaret yerleri ilgili terimler ve kavramlar açıklanmıştır. Ayrıca Diyarbakır il merkezi, Ergani ve Eğil ilçelerindeki adak ve ziyaret yerlerine yer verilmiş, ilçelere göre dağılımı yapılan bu yerler, fonksiyonlarına göre incelenmiştir. Sonuç kısmında ritüellerin yaşayışa ve kültüre etkisi değerlendirilmiştir.
Muş'ta yatırlar ve yatırlarla ilgili anlatılan menkıbeler

Ölüm olgusuyla birlikte anılan yatır-ziyaret, evliya, veli kavramları, ilkel dönemlerden günümüze taşınan ölüm kültüyle paralel giden inançlardandır. İnancın yaygınlığı ve önemiyle bağlantılı olarak da kendine özgü uygulanan pratiklere sahip olmasıdır. Bu uygulamaların en önemli ayağını ise, bugün Anadolu'nun her yerinde rastlayabileceğimiz yatırlar üzerlerinde oluşturulan menkıbelerin halen varlıklarını sürdürüyor olmalarıdır. Hemen hemen her yerde bu ziyaretlere rastlamak mümkündür. İbadetgah olarak düşünüldüğünden buraya gidişler de ritüel şeklinde olmaktadır. Belirlenen günde birden çok ziyarete sırayla gidilip buralarda ibadet edilmesi, özellikle geleneksel inanç içinde önemli sayılan günlerde buralara gidilmesi dini bir farz olarak değerlendirilmektedir. Muş ve çevresinde tespit edilen 95 yatır ve bu yatırlarla ilgili anlatılan 112 menkıbeden de yola çıkarak, Muş'taki yatırların ve bunların etrafındaki uygulamaların Anadolu ve Türk dünyasının diğer yörelerinden pek farklı olmadığını görülüyor. Dinle çelişmeyen eski Türk inanışlarının izleri ile bazı evrensel sihri uygulamaları bir arada toplayan yatırlar, halkın çeşitli problemlere karşı pratik çözüm ihtiyacından doğmuş ve etraflarında bir inanma dairesi teşekkül etmiştir.
Elazığ yöresinde kullanılan geleneksel kadın ve erkek kıyafetlerinin giyinme kültürü açısından incelenmesi

Anadolu'nun farklı bölgelerinde iklim şartları ve coğrafi yapıdaki farklılıklara bağlı olarak kültürel değişimler görülmektedir. Buna bağlı olarak her yöre kendine özgü kültürel değerleroluşturmuştur. Bunlardan biri de Elazığ yöresi kültürüdür. Geleneksel kültürler birçok önemli öğeden oluşur. Bu öğelerden biri de kıyafet kültürüdür. Kıyafetler, yörede yaşayan insanların geçmişş kazanımlarının göstergesidir. Bu araştırmada Elazığ yöresi kıyafet kültürü incelenmiştir. Araştırmanın ilk olarak, konuyla ilgili yapılmış çalışmaların literatür taraması yapılmıştır. Daha sonra Elazığ Arkeoloji ve Etnografyamüzesindeki kıyafetler ve Fırat Üniversitesi Halk Oyunları Ekibi kıyafetleri envanter olarak incelenmiştir. İncelenen kıyafetlerin teknik ve kalıp çizimleri yapılmıştır. Kumaş özellikleri ve model özellikleri incelenmiştir. Elde edilen verilerle envanter tablosu oluşturulmuştur. Çalışmanın kültürel değerler açısından gerçeği yansıtması için anket çalışması yapılmıştır. Anket çalışmasının sonuçları SPSS programıyla değerlendirilerek tablolar oluşturulmuştur. Yöre insanının geleneksel kıyafetler hakkındaki görüş ve düşünceleri dikkate alınarak tablolar yorumlanmıştır. Konuyla ilgili değerlendirmelerin doğruluğunun belirlenmesi ve geleneksel kıyafetlerin günümüzdeki durumu ile ilgili bilgi edinmek için geleneksel kıyafetüreticileriyle görüşmeler yapılmış ve uzman görüşleri elde edilmiştir. Sonuç olarak; kadın ve erkek kıyafetlerinin analizi yapılmıştır. Araştırma esnasında yöresel kıyafetlerinmuhafaza koşullarıyla ilgili eksiklikler belirlenmiştir. Buna bağlı olarak gelecek nesillere aktarılmasıyla ilgili öneriler sunulmuştur.
Osmanlı yemek yazması Kitabüt Tabbahin'in günümüze uyarlanması

İnsan yemeksiz yaşamayacağı gibi, toplumların kültürü de mutfaksız yavan kalır. Yemek kültürünün toplumsal özellikleri yansıttığı inancı ile yapılan bu çalışmada Muhammed Kamil'in 19. yy. da yazdığı düşünülen, bir yemek yazması olan Kitabü't-Tabbahin'in incelenerek Latin alfabesine aktarılması, günümüz Türkçesi ile anlaşılabilmesi için küçük bir sözlük oluşturulması, uygulanabilir tariflerin belirlenmesi ve uygulanması, fotoğraflanması ve yemeklerin besin ögelerinin hesaplanması amaçlanmıştır. Çalışma sonucu eserin elde olan kısımlarından okunabilenleri Latin alfabesine aktarılmış, toplam 214 tarife uygun başlıklar yazılarak; çorbalar; mezeler; etler; sakatatlar; kümes ve av hayvanları; deniz ürünleri ve balıklar; sebze ve meyve yemekleri; pilavlar, makarnalar ve tahıllar; börekler ve çörekler; tatlılar; içecekler ve diğer grupları içerisine yerleştirilmiştir. Ardından seçilen 74 tarif uygulanmış, fotoğraflanmış ve besin ögeleri hesaplanmıştır. Ağırlıklı olarak tereyağı, etlerden genellikle kuzu/koyun eti kullanımı; baharatların çorbalardan tatlılara kadar yer bulması; özellikle tarçının et, balık ve birçok yemek grubunda yer alması; kızartma-haşlama gibi değişik pişirme yöntemlerinin bazı yemeklerde bir arada tercih edilmesi dikkat çekici bulgulardır. Üzerinde çalışılması mutfak kültürüne olumlu katkılar sağlayacağından, bu tarz çalışmaların geliştirilmesi, günümüze kazandırılması ve çok yönlü değerlendirilmesi önerilmektedir.
Türkiye'de Hıristiyan olmak Ankara ve Çankaya kurtuluş kiliseleri örneği

Bu çalışmada, İslam'ın egemen okluğu bir kültürde, din değiştirerek Hıristiyanlığı tercih eden ve kendilerini 'Türk Hıristiyanlar' olarak tanımlayan kişilerin bu ülkedeki yerini ve oluşturmaya çalıştıkları kimliklerini saptamak amaçlanmıştır. Konu dahilinde kiliselerin kendilerini tanımlamaları, diğer kilise ve gruplardan farklılaşmaları, bunun için kullandıkları referansları ve bunları meşrulaştırmak amacıyla başvurdukları kaynakları da ele alınmıştır. Konu, din değiştiren Türklerin oluşturduğu Ankara ve Çankaya Kurtuluş Kiliseleri örneğinde ele alınarak incelenmiştir. Buna göre ortaya çıkan Türk Hıristiyan kimliğinin sadece dinsel değil; aynı zamanda toplumsal ve siyasal sınırlara sahip okluğu belirlenmiştir. Buna bağlı olarak Türk Hıristiyan kimliğinin günümüzde adeta bir zorunluluk halini alan kimlik ihtiyacına bir anlamda yanıt verdiği tespit edilmiştir. Pentckostalizmin ise gündelik yaşamlarındaki çalkantılara dayanmak için güç arayan bireylerin taleplerine içeriğindeki mistik öğelerle cevap verdiği görülmüştür. Aynı zamanda Türkiye'deki bu yeni Hıristiyanlık tipinin misyonerlik nedeniyle 'sömürgeci'liklc doğrudan ilişkili görülmesinden dolayı birçok kişinin Hıristiyanlığa dönen Türkleri zaman zaman 'ihanetle' ya da 'sömürge ortamına zemin hazırlamakla' itham ettiği ve burada daha çok toplumsal ve siyasal faktörlerin etkili olduğu görülmüştür. Kiliselerdeki Hıristiyanlık büyük oranda yerellcşmiştir. Yerelleşme, Hıristiyanlığın tüm dünyada kabul edilmesini sağlayabildiği gibi kendi iç bölünmesini de beraberinde getirmektedir. Bu durum son zamanlarda sıkça kullanılan 'Türkiye tipi İslam' veya 'Türk Müslümanlığı' gibi bir 'Türkiye tipi Hıristiyanlık' ya da 'Türk Hıristiyanlığı' modelini ortaya çıkarmaktadır.
Güney Azerbaycan Erdebil bölgesindeki Türk halk masalları

Tarihin ilk çağlarından beri önemli bir Türk yerleşim bölgesi olan Güney Azerbaycan, bugün İran sınırları içerisinde bulunmaktadır. Bölgede yönetim 20. yüzyılın ilk çeyreğinden itibaren Farsların eline geçmişştir. Yönetim kademesinde yaşanan etnik değişim sonucunda bölgede yaşayan Türkler. Anadillerinde eğitim-öğretim almaktan mahrum kalmışlardır. Anadillerinde eğitim-öğretim görmekten mahrum olan Güney Azerbaycan Türkleri, kendi dil ve kültürlerini sözlü ürünler aracılığıyla korumaktadırlar. Bu bakımdan bölge, halkbilimi çalışmaları açısından önemli bir yere sahiptir. Biz de Güney Azerbaycan Erdebil Bölgesindeki Türk halk Masalları adlı çalışmamızda bölgedeki masallar üzerine bir inceleme yapmaya çalıştık. Çalışmamıza kaynaklık eden Erdebil ve özellikle Halhal ili Türk halkbilimi açısından zengin bir kaynağa sahiptir. 12 farklı anlatıcıdan derlediğimiz 33 masal metni, epizot ve motifleri bakımından incelenmiştir. Çalışmamızda yer alan masalların tümü sözlü kaynaklardan alınmış ve daha sonra yazıya geçirilmiştir. Ayrıca, Sonuç bölümünde bu masalların genel Türk masalları içerisindeki yeri değerlendirilmiştir. Masalların rahat okunup anlaşılması için Sözlük bölümü hazırlanarak sözcükler alfabetik sırayla gösterilmiştir.
Kerkük Türkmenlerinin geçiş törenleri

Çalışma, giriş, doğum, çocukluk, evlilik, ölüm bölümlerinden ve önsöz sonuç, kaynakça, sözlük kısımlarından meydana gelmektedir genel olarak Türkmenlerin yerleşim birimleri, dilleri, nufusları ve sosyo-kültürel hayatları ve yapıları hakkında bilgi verilip çeşitli sözlük, ansiklopedi ve diğer çalışmalardan yararlanılarak inanç kavramı üzerinde durulmuş, Irak'ta yaşayan Türkmenlerin inançları incelenmiştir. Birinci bölümde, Türkmen kadınların çocuk sahibi olamadıklarında nelere başvurdukları ele alınmıştır. İkinci bölümde çocuğun doğum dönemi ve adının konulması, sünnet edilmesi, çocuk folkloru ve alt başlıklar üzerinden ele alınmıştır. Üçüncü bölümde evlenme aşamaları, kız beğenme, nişanlama, kebin kesmek, çeyiz, gelin hamamı, xınna, düğün aşamaları, gelinin damadın evine götürülmesi, gerdek, gelinin haftası ve ayak açma konuları ele alınmıştır. Dördüncü bölümde ölüm merasimleri, ölümün belirtileri, ölüm haberinin duyulması, ölüyü yıkamak, ölünün kefenlenmesi, tabut, cenaze namazının kılınması, ölünün defnedilmesi, ölü için yapılan taziye ve alt konular halinde ele alınmıştır. Sonuç kısmından sonra çalışmada yararlanılan yazılı kaynakların künyeleri ve kaynak kişiler hakkındaki bilgilerin listesi belirtilmiştir. Ayrıca çalışmanın sonunda Irak Türkmen Türkçesi ile ilgili bir sözlük verilmiştir.
Türk halk oyunlarında biyomotorsal özelliklerin gelişimi

Türk Halk Oyunları kültürel anlamda Sosyal Bilimlerle iç içe olduğu gibi, oyuncu performansı açısından Antrenman ve Fizyoloji Bilimleriyle de ilgilidir. Böyle bir durumda, bu bilimlerin verilerinden yararlanılması gerekliliği doğmuştur. Tezimizin birinci bölümünde biyomotor özelliklerin açıklanmasına temel oluşturması açısından 'Enerji Sistemleri 1 konusunu açıkladık. Sahne, Türk Halk Oyunları'nın birçok aşamadan geçerek ortaya koyulduğu son yerdir. Sahnede başarının sağlanması oyuncu performansının üst düzeyde olmasına bağlıdır. Oyuncu performansını belirleyici biyomotor özellikleri tezimizin ikinci bölümünde ele aldık. Bunların dayanıklılık, kuvvet, sürat, hareketlilik, ve koordinasyon başlıkları altında halk oyunlanmızdaki görünümünü inceledik. Üçüncü bölümde biyomotor özellikleri geliştirici çalışma örnekleri verdik. Bu bölüm, balede barre egzersizleri, kombine çalışma örnekleri ve zeybek oyunları adım yapısına bağlı çalışma örneklerinden oluşmaktadır. 56
İzmir'deki aşıklık geleneği

İzmir'deki Aşıklık Geleneği', adlı bu yüksek lisans tezinde, İzmir'de aşıklık geleneğinden bahsedilmesini sağlayan Kars aşıklık geleneğinin İzmir'deki icra biçimi, aşıkların İzmir'deki icra ortamları, elektronik kültür ortamlarından faydalanma süreci ve geleneğin elektronik kültür ortamına bağlı yaşadığı değişim, aşıkların eğitim durumlarının geleneği icra etmedeki etkisi, şiirleri, İzmir'e göçün altında yatan sebepler, İzmir aşıklar ve Ozanlar Derneği ve aşıklar tarafından ne derece yararlanıldığı, aşık adaylarının İzmir'de yetişme koşulları yapılan derleme sonucu elde edilmiştir. Elde edilen sonuçlar, halk bilimsel açıdan ele alınmıştır.
Zile panayırı üzerine halkbilimsel bir inceleme

Bu çalışma, Zile Panayırı'nın gelenekselleşme sürecinde geçirdiği değişim ve dönüşümleri incelemek amacıyla hazırlanmıştır. Ancak başlangıcı çok eskilere dayanan bu panayırın geçmişşi hakkında yeterli bilgi edinilemediği için Cumhuriyet dönemindeki geleneksel unsurlar incelenmiştir. Zile Panayırı'nın tarihte geçirdiği değişim ve dönüşümler kısaca ele alınmış ve Zile'de kurulan medeniyetlerin panayır üzerindeki etkisi değerlendirilmiştir. Cumhuriyet döneminde ülkede yaşanan iktisadi ve sosyo-kültürel değişimlerin panayırı etkilediği görülmüştür. Zile Panayırı'nın hazırlık sürecinde, panayır organizasyonunun planlanması, panayır tarihinin, süresinin ve panayır yerinin belirlenmesi, tanıtım ve reklam kampanyasının yürütülmesi, konaklama, yeme-içme gibi ihtiyaçların giderilmesi, güvenliğin sağlanması gibi konular incelenmiştir. Yapılan uygulamalar ve bu uygulamaların sürekliliğinin Zile Panayırı'nın gelenekselleşme sürecine önemli bir katkı sağladığı düşüncesine varılmıştır. Zile Panayırı'nın kültürel açıdan çözümlemesi çerçevesinde panayır eğlenceleri incelenmiştir. Cumhuriyet döneminde yapılan panayır eğlenceleri, geleneksel eğlenceler ile modern eğlenceler olarak ele alınmış, yerel eğlenceler ise bu bölümler içinde değerlendirilmiştir. Panayır geleneği içerisinde önemli bir yeri olan eğlencelerin, çağın şartlarına göre değişerek devam ettiği görülmüştür. Zile Panayırı, üretimde oluşan birikimin tüketildiği bir alışveriş ortamıdır. Gelenekselleşen bu alışveriş ortamının şehrin modernleşmesine katkısı olduğu düşüncesine ulaşılmıştır. Zile'de panayıra bağlı gelişen el sanatları ve geleneksel meslekler ile yine panayıra bağlı üretilen ve panayırla yaygınlaşıp imgeleşen yiyecekler ve kış hazırlıklarının panayırla bağlantısı incelenmiştir. Sonuçta panayırın Zile'nin kültürel dokusunu etkilediği görülmüştür. Panayır bağlamında oluşan folklor unsurları tek tek ele alındığında, ticari amaçlı kurulan panayırların bir bütün olarak gelenek oluşturduğu sonucuna varılmıştır.