turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hisar dergisi şairlerinin şiirlerinde halk bilimi unsurları

Bu araştırmada, Hisar dergisi şairlerinin şiirleri halk bilimi unsurları bakımından incelenmiştir. Şairlerin gelenekten ne derece yararlandığı ve halk bilimi unsurlarını eserle-rinde nasıl kullandıklarının ortaya konması temel problemi oluşturmaktadır. Bu çalışma, geleneğin çağdaş edebiyata etkisine bir örnek olma özelliğini taşımaktadır. Çalışmamız giriş kısmı ile iki bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında çalışmanın amacı, kapsamı, yöntemi ve izlenen metotlar belirtilmiştir. Bu kısımda, Hisar dergisinin oluşumu, topluluğun bir araya gelmesi, yayın hayatı, sanat ve dil anlayışlarına yer verildi. İncelenen şairlerin hayatları ve sanat anlayışları hakkında detaya girilmeden, tanıtıcı nitelikte bilgiler yer almaktadır. Burada önemli olan şairlerin sanat anlayışları ile gelenek arasındaki ilişkidir. Birinci bölüm ve ikinci bölüm, çalışmamızın amacını oluşturan, halk bilimi unsurlarını tespit etmeye yöneliktir. Birinci bölümde, halk kültürü unsurları maddeler halinde verildi. Hisar şairlerinin bu unsurlardan şiirlerinde ne şekilde faydalandıkları tespit edildi ve değerlendirme yapıldı. İkinci bölümde, halk edebiyatı unsurlarını tespit etmek amaçlanmıştır. İlk olarak türler hakkında tanıtıcı bilgiler verildi. Daha sonra Hisar şairlerinin bu türleri eserlerinde kullanış şekli tespit edilip değerlendirme yapıldı. Bu türler manzum, mensur, mensur-manzum ve serbest türler olmak üzere dört başlık altında verildi. Sonuç kısmı, elde edilen bulgular hakkında yapılan değerlendirmeleri kapsamak-tadır.
Akçaabat erkek horonları

'Akçaabat Erkek Horonları' konulu bu çalışma İstanbul Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde, Güzel Sanatlar Ana Sanat Dalı, Musiki Sanat Dalı Türk Halk Müziği Alanında Yüksek Lisans Tezi olarak hazırlanmıştır. Yapılan çalışmada, Horonun tarihçesi, kelime anlamı ve Horonda kullanılan sazların kelime anlamları ile tarihçelerine yer verilmiştir. Ayrıca Horonun oynandığı yerler, Horon'un etkilendiği unsurlar ve Horon giysileri üzerinde durarak; Horon'un yaşantımızdaki yeri anlatılmıştır. Kendi çalışmamız olan bölümde ise bugüne değin ihmal edilmiş ve araştırması yapılmamış olan Akçaabat Erkek Horon'lanınn müzikal incelenmesi yapılmış ve oyunların hakkında gün ışığına çıkmamış bilgileri saptanmıştır. Ayrıca Horonlar'in ezgileri tesbit edilerek notaya alınmış ve bu ezgiler üzerinde de orta boyutta için incelenmesi yapılmıştır. Yine kendi çalışmamız olan bölümde horon ezgilerinin ritmi beslemeye yönelik olduğu ve horon ezgilerinin ses sahaları, çok geniş olmadıkları, usul olarak ise 2 /4'lük, 4 /4'lük ve 5 /8'lik usullerden oluştukları ortaya konmuştur. Ayrıca menşei tam olarak tesbit edilemeyen horon oyununa ve kemence sazına, Karadeniz oyunu ve sazı denmesinin yanlış olamayacağı belirtilmişti'.
Gündelikçi kadınların folkloru

Türkiye'nin ikinci büyük şehri olan başkent Ankara'da gelir seviyeleri yüksek olan işlerde çalışan kadınların ev işlerinde kendilerine yardımcı olabilecek gündelikçi kadınlara ihtiyaç duymaları bu iş kolunun yaygınlaşmasına neden olmuştur. Kırsaldan göç ederek kentte yaşayan kadınların kente uyum süreçlerini sağlaması açısından gündelikçilik son zamanlarda dikkati üstüne çekmiştir. Köyden kente göç ederek geleneksel kültürlerini de beraberinde kente taşıyan gündelikçi kadınların kent kültürüne ne derece adapte olduklarını, geleneksel özelliklerini ne derece değiştirdiklerini ve kentli olmaya ne kadar yaklaştıklarını tespit edilmesi iki farklı kültürel yapıyı karşılaştırmamız açısında önemli olmaktadır. Bu nedenle gündelikçi kadınların oturdukları semtlerden başlayarak, evlerine temizliğe gittikleri diğer kadınların semtlerine kadarki kültürel yolculuklarını irdelemek bu araştırmanın çerçevesini oluşturmaktadır. Ankara Mamak gecekondu bölgesinde yaşayan elli gündelikçi kadın üzerinde yapılan görüşmelerden elde edilen bilgilerden yola çıkarak gündelikçi kadınların geleneksel/sözlü ve kent kültürleri değerlendirilmiştir. Farklı özelliklerdeki kadınların evlilik biçimleri, aile içi paylaşımları, tüketim alışkanlıkları, boş zamanlarını değerlendirme biçimleri gibi konularda geleneksel kültürle kent kültürü arasındaki tercihleri ve tutumları incelenmiştir. Ayrıca gündelikçi kadınlar arasında hangi sözlü kuralların geçerli olduğu tespit edilerek sözlü bir kültürü oluşturup oluşturamadıkları da incelenmiştir.
Denizli halk kültüründe deliler ve delilik

Çalışmamızın odağını toplumsal ve kültürel yaşantıdaki 'delilik' olgusunun idraki noktasından hareketle Denizli'de yaşayan deliler etrafında oluşan anlatmalar teşkil etmektedir. Çalışmamızda, tıbbi olmaktan çok sosyal bir problem olarak ele alacağımız delilik olgusu bağlamında, toplum tarafından 'deli' olduğu düşünülen kimselerin farklı boyutlarıyla nasıl değerlendirildikleri, toplumsal-kültürel yansımalarının neler olduğu irdelenecektir. Denizli örneklemi özelinde elde edilecek delilik odaklı anlatmaların kültürel belleğe ilişkin temel kodlarla örtüşüp örtüşmediği tartışılacak, delilik yakıştırmasının toplum tarafından ne tür dinamiklere bağlı olarak yapıldığı analiz edilmeye çalışılacaktır. Çalışmanın amacı, kamusal alan belleğinin oluşmasında önemli yeri olan delilerin, Denizli ili özelinde, halk nazarında nasıl görüldüğü, halk arasında delilik olgusuyla ilgili ne tür inanma ve anlatmaların olduğu bilgisine ulaşmaktır. Bu bağlamda Denizli'nin kültür belleği kayıt altına alınırken ihmal edilen, toplumun ötelenmiş bir kesimine ulaşmak mümkün olacaktır. Halk tarafından deli olduğu düşünülen kimselerin delirme süreçlerinin ve akıl sağlıklarını kaybetme sebeplerinin mercek altına alınmasıyla elde edilecek anlatmalar, halkın delilik olgusuna bakış açısını açığa kavuşturacağı gibi, yerel verilerin kültürel bütünlük bağlamında değerlendirilmesini de olanaklı kılacaktır.
Somut olmayan kültürel mirasın müzelenmesi

2006 yılında Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesine taraf olan Türkiye sözleşmede belirtildiği üzere somut olmayan kültürel mirasın korunması aşamasında müzelerin de rol alacağını kabul etmiştir. Somut olmayan kültürel miras 5 ana maddeyi barındırmaktadır. Bu maddeler çeşitli uygulama, gelenek ve sözlü anlatımlardan oluşmaktadır. Bu çalışmada, evreni kapsamı içerisinde belirlenmiş olan maddelerin müzecilik bağlamında irdelenmeye, somut olmayan kültürel mirasın müze ortamında sergilenmesi ile ilgili temel unsurları tespit etmeye çalışılmıştır. Somut olmayan kültürel mirasın her bir unsuru, müzeleme sürecinde kültürden kültüre değişim göstermektedir. Her bir konunun müzeleme aşamasında farklı sergileme teknikleri kullanılarak sunulması başarılı sonuçlar doğuracaktır. Bu çalışmanın ileride geliştirilecek yeni sergileme metotlarının belirlenmesinde sonraki çalışmalara kaynaklık etmesi, bu bağlamda konu üzerinde geliştirilecek yöntem ve tekniklerin, bu alandaki büyük boşluğu doldurması ve bundan sonra yapılacak bilimsel çalışmalara yeni açılımlar sağlaması dilenmektedir.
Mesudiye ve Şerefiye köyleri sosyo-kültürel yapılarının karşılaştırılması

Tez önsöz, giriş, üç bölüm, sonuç, kaynakça ve eklerden ibarettir. Girişte tezin konusu, amacı, önemi ve yöntemi açıklanmıştır. Tezin konusu etnik kimlikleri Kırım Tatarı olan Eskişehir'in Mahmudiye ilçesine bağlı Mesudiye ve Şerefiye köylerinin sosyo-kültürel yapılarının halk bilimi açısından incelenmesi ve karşılaştırılmasıdır. Tezin amacı iki köyün mevcut kültürlerini derlemek, sosyo-kültürel yapılarının incelenmesi ile benzer ve farklı yönlerini saptamak ve etnik kimliklerini ortaya koymaktır. Tezin Kırım Tatar kültürünün bugünkü durumunu, alt sistemlerinin yapısını ortaya koymada ve kültürel değişim sürecinin boyutlarının saptanmasında önemli olacağı düşünülmüştür. I. Bölümde Eskişehir ili, Mahmudiye ilçesi, Mesudiye ve Şerefiye köyleri ve Kırım Tatarları hakkında bilgi verilmiştir. II. Bölümde her iki köyün sosyo-kültürel yapılarındaki benzer ve farklı yönler gösterilmiştir. 1 11. Bölümde iki köyün sosyo-kültürel yapılarındaki benzer ve farklı yönler gösterilmiştir. İki köyün sosyo-kültürel yapılarının monografik bir yapıda ortaya konulması ve halk bilimi açısından karşılaştırılması sonucunda birbirine benzediği görülmüştür. İki köyün sosyo-kültürel yapılarındaki farklılıkların ise daha çok ayrıntılarda görülen farklılıklar olduğu saptanmıştır. Etnik grup olmaları açısından değerlendirildiğinde iki köyde de pek çok adet ve gelenekleri ile Kırım Tatar kültürünün sürdürüldüğü söylenmiştir. İki köyün konuştukları dile, kökene, kültürel ve fiziki farklılıklara göre kendilerini 'Kırım Tatarı', 'Tatar' şeklinde tanımlanması etnik kimliklerini ortaya koymaktadır. Kaynakçada Kırım Tatarları, etnik kimlik, etnik grup, sosyo-kültürel yapı, göç, kültürel değişim süreci, köy monografi çalışmaları ile ilgili okunan, incelenen kaynaklar verilmiştir. Eklerde alan araştırmasında kullanılan görüşme cetveli, tezin içinde yer alan kelimelerden oluşan sözlük, görüşülen kaynak kişiler hakkında bilgiler, köylere ve Tepreş'e ait fotoğraflar ve köylerin haritaları bulunmaktadır. 320
Tanırlı Aşık Yenerin hayatı ve şiirlerinin tematik incelenmesi

Tanırlı Aşık Yener'in hayatı ve şiirlerinin tematik incelenmesi tezin konusunu oluşturmaktadır. Eserde aşığın hayatı hakkında detaylı bilgi verilerek, şiirlerinin dil ve şekil özellikleri incelenmiş ve şiirlerinin tematik incelenmesi yapılmıştır. Ayrıca genel olarak şiirlerindeki Halk Edebiyatı unsurlarında da bahsedilmiştir. Şairle röportaj yapılarak şiirleri kaynak araştırmasıyla tespit edilmiştir. Tanırlı Aşık Yener'in asıl adı Hacı Yener'dir. 1928 yılında Kahramanmaraş'ın Afşin ilçesine bağlı Tanır kasabasında dünyaya gelmiştir. Tanırlı Aşık Yener mahlasını da buradan almıştır. Şair ağırlıklı olarak lirik, dramatik, gurbet ve sıla temalı şiir örnekleri vermiştir. Tanırlı Aşık Yener şiirin hemen her dalında eser vermiştir.3500'ün üzerinde yazıya geçirilmiş şiiri bulunmaktadır. Bunun yanı sıra birçok eseri bestelenip sanatçılar tarafından okunmuştur. Bu şiirlerden en fazla bilinenlerinden biri 'Kız Sen İstanbul'un Neresindensin?' ve 'Yol Ver Dağlar Yol Ver Bana' isimli şiirleridir. Aşık Veysel'in öğrencisi olan Aşık Yener, aynı zamanda Aşık Mahsuni Şerif'in de hocasıdır. Böylelikle günümüz yaşayan halk şairlerinden olan Tanırlı Aşık Yener hayatı anlatılmış, şiirlerinin tematik incelenmesi yapılarak edebiyat alemine tanıtılmıştır. Tanırlı Aşık Yener yazmış olduğu şiir, deyiş ve türkülerle edebiyat ve sanat alemine çok büyük bir katkı sağlamıştır.
Tokat yöresi giyiminin genel olarak incelenmesi

Çeşitli medeniyetlerin beşiği olan Türkiye, tarihi eserleri ile birlikte, el sanatları ve geleneksel kıyafetlerindeki çeşitlilik ve güzellikleri ile ün salmış bir ülkedir. Bunca kaynak ve materyale rağmen ülkemize yakışır bir etnografya müzesi halen oluşturulmuş değildir. Oysa bugün dünyada en fazla kullanılan üç parçalı dikim sistemini ilk kullanan Orta Asya Türkleridir. Tokat yöresi geleneksel kıyafetleri tek parçalı değildir yani giyilen kıyafetlerin tamamına ait bir ismi yoktur, farklı kıyafet parçalarının birlikte giyilmesi ile oluşmaktadır. Kadın kıyafetlerini, fes, fındi, yazma, yağlık, Dış saya, iç saya, şalvar, arkalık, şal öynük, alaca çorap, çarık, postal veya yemeni ve bunlarla birlikte kullanılan; alınlık, bilezik, gerdanlık, hamaylı saç bağı, sakallık, tuzluk, boncuklu bel bağı, gibi aksesuarlar oluşturur. Erkek kıyafetlerini ise; keçe fes, alaca poşu, terlik, işlik, zıvga, yelek, aba, gazeki, göynek, kuşak, zıvga bağı, alaca çorap, çarık, postal veya yemeni oluşturmaktadır. Erkek kıyafetleri ile birlikte köstek'den başka bilinen aksesuar kullanılmamaktadır. Tokat yöresi geleneksel kıyafetleri; renk, desen, işleme ve kumaşlarında farklılık göstermekle birlikte, model ve dikim teknikleri hemen hemen aynıdır. Kıyafet parçalan günümüz kıyafet parçalarının bazıları ile aynı işlevde kullanılmakla birlikte isimleri mahalli terimlerdir. Örneğin; ceketin karşılığı; aba, gazeki, başörtüsünün karşılığı; yazma, fındi, şapkanın karşılığı; fes, terlik, ayakkabının karşılığı; postal, yemeni, çarık, iç çamaşırının karşılığı; iç saya, göynek, pantolunun karşılığı; şalvar, zıvga vs. Günümüzde geleneksel kıyafetler hemen hemen hiç kullanılmamaktadır Fakat halen sandıklarda bu kıyafetlere rastlamak mümkündür Şu an bulunabilen bu kıyafetlerin geleceğe sağlıklı olarak taşınabileceğini kimse garanti edememektedir. Bunun içnidir ki vubir an önce bu değerli kültür mirasının bilimsel metotlarla incelenip, arşivlenmesi gerekmektedir. Tokat yöresi geleneksel kıyafetleri günümüz şehirlerinde kesinlikle halk oyunları gurupları haricinde kullanılmamaktadır. Halk oyunları gruplarının kullanımı da çoğunlukla tek renk ve modelde olmaktadır. Bu kullanım şeklide farklı renk, desen ve işlemelerden oluşan kıyafetlerin unutulmasına, yok olmasına sebep olmaktadır. Yörenin geleneksel kıyafetlerinin yapımında kullanılan malzemelerin çoğu artık fabrikasyondur ancak şal öynük, zıvga bağı, çarık, arkalık, tuzluk, çorap, fes, terlik gibi malzemeler ilkel tezgahlarda dokunmakta ve el ile yapılmaktadır.
Muğla yöresinde eski Türk inançlarının izleri

Türk medeniyetinin en önemli kaynağı kültür, kültürü oluşturan en önemli unsurlardan bir tanesi de Türk milletine ait köklü inanışlardır. Bu inanışlar, Türk kültürünü oluşturan diğer kültür unsurları ile birleşip, tarihimizin bugününden geçmişşine ve geleceğine uzanan büyük bir köprü vazifesi görmüşlerdir. Bu maksatla yaptığımız bu çalışma, Muğla Yöresinde hem Alevi-Bektaşi ahalinin, hem de Yörük-Türkmen sosyal yaşantısını inceleyerek, eski inanışların İslamiyet ile sentezlenerek günümüze kadar nasıl devam ettiğini ortaya koymaktadır. Bu amaçla tezimizin birinci bölümünde eski Türk dini sisteminin Muğla Yöresindeki atalar, kurban, adak ve saçı kültlerine yansımaları incelenmiştir. İkinci bölümde; kam geleneğinin Muğla Yöresindeki varlığı tespit edilmiş, elde edilen bilgilerle kamlık fonksiyonunun İslamiyet öncesinden günümüze kadar süren değişimleri ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise; yine dağ, taş, su ve ağaç başlarında yapılan eren ziyareti, adak ve kurban, dilek tutma, ağaç kovuğundan geçme, çaput bağlama ve etrafında dönme gibi ritüeller, dördüncü ve son bölümde ise; geçiş dönemi ritüelleri bağlamında; doğan çocuğun göbek bağının saklanması, tuzlanması, aydaşı pişirme, adının verilmesi, çocuğu cinlerden ve perilerden korumak için muska ve hamayil yazdırılması, nazarlık takma, düğünlerde saçı saçmak, kına yakmak, ölen kişinin arkasından buhur yakma, mevlit okutma, 3, 7, 40 lokması döktürme gibi birçok inanç ve ritüeller ele alınmıştır.
Karakalpakların etnografik tarihi

Bu çalışmada ortak bir kültür ve tarihe mensup olan Türkistan Türkleriyle Türkiye Türkleri arasındaki etnik ve kültürel bağların yakınlığının tesbiti, Karakalpak Türklerinin kültürel değerlerinin tanıtılması amaçlanmıştır. Çalışma, teorik bir çalışmadır. Belirtilen konuda Kamal Mambetov'un 'Karakalpakların Etnografiyalık Tarihi' adlı eseri esas alınmakla beraber, diğer kaynaklardan da istifade edilmiştir. Çalışmanın muhtevasında Karakalpak halkının ortaya çıkışı; Karakalpakların urukları ve damgaları; Karakalpak halkının milli özellikleri, sanatı, el sanatları, giyim kuşamları, yemekleri, manevi hayatı, milli adetleri, inanışları, örf adetleriyle ilgili folklorik ve etnografik mirasları, ağıtları, düğün türküleri, düğün adetleri, atışmaları, çocuk adetleri ve çocuk türküleri ile ilgili bilgiler bulunmaktadır. Eserlerin manzum kısımları kiril harflerinden transkribe edilmiş, bütünü Türkiye Türkçesine aktarılmıştır. Şenel ÇALIŞKAN
Sivas ili Ulaş ilçesi halk inanışları

Bu araştırmada, verilerin tespiti esnasında gözlem, mülakat ve anket gibi derinlemesine yaklaşım içeren saha araştırma metotlarını kullandık. Elde ettiğimiz verileri deskriptif metot kullanarak tasnif ettikten sonra dinler tarihi açısından değerlendirdik. Giriş kısmında; ilçenin tarihi, coğrafi konumu, sosyal yapısı, eğitim ve ekonomik durumu hakkında bilgi verilmiştir. Birinci bölümde Ulaş ve çevresindeki geçiş dönemleri ile ilgili halk inanışları ve bu inanışların dinler tarihi açısından değerlendirilmesi, ikinci bölümde ise Ulaş ve çevresindeki tabiat ile ilgili inanışlar ve bu inanışların dinler tarihi açısından değerlendirilmesi yapılmıştır. Sonuç bölümünde ise tez hakkında öne çıkabilecek hususlara kısa örnekler vererek temas ettik. Tezimiz kaynakça ve ekler kısmıyla sona ermektedir.
Anadolu sahası Türk folklorunda gökyüzü varlıklarının oluşum hikayeleri ve bunlara bağlı inanmalar

İlkel dönemlerde ya da değişik çağlarda tabiat ile iç içe yaşamış insanoğlu, sosyal hayatını, inanışlarını gökyüzü varlıkları ve tabiat hadiselerine göre düzenlemiştir. Bu yönü ile kozmik alemin unsurlarını doğumdan ölüme pek çok gündelik yaşamın içinde, inanışlarda görmekteyiz. İslamiyet'ten önce dini inanışlarda gök cisimlerinin önemli etkileri olmuştur. Tanrılaştırılan Güneş ve Ay gibi astral varlıklar vardır. Mani dininin kabulü ile Ay, baş Tanrı kabul edilmiştir. Türk inanç sisteminde gök cisimlerinin bu etkisini İslam'dan sonra da görebilmekteyiz. Hz. Muhammet'in Ay'ı ikiye bölme mucizesi Müslüman Türkler arasında önemli rol oynamıştır. Bugün bağımsız Türk devletlerinin birçoğunun bayrağında Ay veya Yıldızın bulunması ya da İslam'ın sembolünün Hilal olması bu bağlamda sıradan seçilmiş tesadüfi semboller değildir. Gökyüzü varlıklarının incelenmesi açısından Türk edebiyatı, geniş bir sahayı içine alır. Bu çalışma, Türk folklorunda ve halk edebiyatındaki metinlerde yer alan gökyüzü varlıklarının incelenmesinden oluşmuştur. Çalışmamızda inanç ve geleneklerine sıkı sıkıya bağlı olan Türklerin İslam öncesi inançlarının İslam'ın etkisine rağmen bugün de devam ettirdiği bazı inanışlarını tespit etme imkanı bulduk.
İstanbul ili Bayrampaşa ilçesi Rumeli göçmenleri halk kültürü araştırması

Rumeli göçmenleri çeşitli siyasal, sosyal ve ekonomik nedenlerden dolayı farklı tarihlerde pek çok kez göç hareketine dahil olmuşlardır. Bu göç hareketleri ile birlikte geniş coğrafyalara yayılan Rumeli halkı ülkemiz topraklarında da yerleşim imkanı bulmuştur. Türkiye'nin pek çok iline yerleşen Rumeli göçmenlerinin yoğun olarak göç ettiği mekanlardan biri de İstanbul olarak bilinmektedir. İstanbul'un bilhassa Bayrampaşa ilçesinin büyük bir kısmını Rumeli göçmenleri oluşturmaktadır. Rumeli göçmenleri tarafından gerçekleştirilen bu göç hareketleri ile birlikte İstanbul'un Bayrampaşa ilçesinde kültürel alışverişin bir sonucu olarak karma bir kültürel yapı meydana gelmiştir. Çalışmamızda İstanbul'un Bayrampaşa ilçesinde yaşayan Rumeli göçmeni halkın geçiş dönemleri, halk edebiyatı ürünleri, halk mutfağı ve halk bilgisi ürünleri araştırılmıştır. İlçede yaşayan halkın yaşattığı adet, gelenek ve göreneklerin kökenleri incelenmiş; bu adet, gelenek ve görenekler tanıtılarak benzerleri ile karşılaştırılmıştır.
Ziyaret fenomeni açısından Kırşehir ve çevresi inceleme-değerlendirme

Bu araştırmada, ziyaret fenomeni olarak Kırşehir ve Çevresi incelenmiştir ve araştırma kapsamında 100 ziyaretçi ile görüşülmüştür. Araştırma neticesinde kadın ziyaretçilerin, orta gelir düzeyine mensup ve orta yaş grubundaki bireylerin sayıca oldukça fazla olduğu belirlenmiştir. Ziyaretlerin de daha çok; dua etmek, dilek dilemek, manevi huzur bulmak, evlilik ve iş bulmak, çocuk sahibi olmak amacıyla gerçekleştirildiği görülmektedir.
Türkiye'de göbek dansının tarihi

Dansın tarihinin insanlık tarihi kadar eski olduğu düşünülmektedir. İlkel insan, algılayamadığı ya da korktuğu olayları, doğaüstü güçlere bağlamış, bunların kutsiyetine inanmış, kendi mitlerini yaratmış, onlar adına çeşitli ritüeller geliştirmiştir. Doğa olaylarıyla başa çıkma, kötü ruhları kovma, bereket, sağlık ve güç dileme gibi totemlerin yanı sıra doğum, ergenlik, evlenme ve ölüm gibi geçiş dönemlerinde de törenler düzenlemişlerdir. İnsanlığın varlığını sürdürmesi için gerekli olan üreme de, danslı ritüellerde yerini bulmuştur. Kimi araştırmacıların söylediği cinsellik ve erotizm içeren veya hamilelik ve doğum sancılarını taklit ederek ortaya çıktığı düşünülen göbek dansının, tarihi köklerinin bu ritüellere dayandığı düşünülmektedir. Göbek dansı, temas ettiği toplumların kültürel etkileşimiyle günümüzdeki halini almıştır. Orta Asya'dan gelen Türkler, yerleşik Anadolu toplumları, göç yoluyla gelen Çingene/Roman toplumu ve çevrede bulunan Arap-Mısır toplumlarının kültürel alışverişiyle gelişmiş ve dünyaya yayılmıştır. Yüzyıllarca, Anadolu topraklarında, Osmanlı şölenleri ve eğlenceleri kapsamında, çengi ve köçek kollarında, geleneksel tiyatroda orta oyununda icra edilmiş, Tanzimat dönemi ile birlikte tuluat ve modern tiyatroda yer almıştır. Cumhuriyet dönemiyle birlikte kadının toplumsal hayata daha çok dahil olmasıyla bireysel bir dans formu olarak gelişmiş ve bugünkü şeklini almıştır. Göbek dansı kalça ve bel bölgesinde yoğunlaşan dikey, yatay ve dairesel hareketlerden meydana gelmektedir. Ayrıca, omuzlarda ve kalçada titreme hareketleri bulunur. İcrasında giyilen açık giysiler sebebiyle bu dans, genellikle toplum tarafından ahlak dışı görülmekte, icracıları da ahlaki olarak düşük kişiler olarak algılanmaktadır. Bu çalışmada, göbek dansının ortaya çıkışı ve gelişimi incelenecek, Cumhuriyet dönemi öncesi ve sonrası profesyonel icralar değerlendirilecek, Türkiye'de göbek dansının tarihi gelişim süreci açıklanmaya çalışılacaktır.
Evliya Çelebi Seyahatnamesi'nde kent imgeleri ve günümüz kent markası tasarımına etkisi

Sözlü kültür, Evliya Çelebi Seyahatname'sine özgünlüğünü veren en temel unsurdur. Bu çalışmada Evliya Çelebi'nin sözlü kültürü kullanarak kent imgelerini yaratma yöntemleri irdelenmiştir. Evliya Çelebi Seyahatnamesi kapsamında kent belleği ve sözlü kültür ilişkisinin çözümlenmesi sağlanmıştır. Bununla Evliya Çelebi Seyahatnamesi'nden hareketle günümüz kent imgelerinin ve markalarının yaratılmasına katkıda bulunmak amaçlanmıştır. Evliya Çelebi Seyahatnamesi Cumhuriyet Dönemi öncesine ait bir metindir. Bu çalışmada, Evliya Çelebi Seyahatnamesi'nin 21. yüzyılda nasıl işlevsel hale getirilebileceği ile sınırlandırılıp günümüz kent markası tasarımına etkisi üzerinde durulmaktadır. Seyahatname, sözlü kültür temelli kent araştırmalarının ana kaynağı olarak değerlendirildiğinden konu 'kent imgesi' ve 'kent markası' çerçevesinde işlenmiştir. Seyahatname'nin hacimli bir eser olmasının doğuracağı zaman sorunu nedeniyle eserin tamamının incelenmesi yerine Evliya Çelebi'nin sözlü kültürü ve edebiyatı kentleri tanıtırken nasıl değerlendirdiği örnekler üzerinden verilmiştir. Bu çalışma, günümüzde Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerisinde yer alan ve Evliya Çelebi'nin en çok üzerinde durduğu kentleri kapsamaktadır. Çalışmada Evliya Çelebi Seyahatnamesi'ne bir kent/ler monografisi, Evliya Çelebi'ye ise bir kent belleği derleyicisi ve yazarı şeklinde yaklaşılmıştır. Seyahatname; kent imgesi, belleği, kültürü, kimliği, markası, turizmi ile kent kültürü ekonomisi araştırmalarının kaynağı olarak değerlendirilmiştir. Tez konusu teorik olarak 'imge' kavramına dair kuramsal yaklaşımlar temeline oturtulmuştur. Özellikle Evliya Çelebi Seyahatnamesi'nde sözlü kültür temelli kent imgelerinin nasıl yaratıldığı yorumlanmaya çalışılmış ve Evliya Çelebi Seyahatnamesi'nde kent imgesi yaratılırken kent kimliği ve kent kültürünün nasıl kurgulandığı çözümlenmeye çalışılmıştır. Sonuç olarak, Evliya Çelebinin kent imgelerinin ve kent modellerinin disiplinler arası okunması gereken çok boyutlu bir yapıya sahip olduğu anlaşılmıştır. Evliya Çelebi Seyahatnamesi'nin kent modellerinin çok boyutlu kent yaşamını çözümleyebilmek için günümüz kent markası tasarımlarına işlevsel olarak sözlü kültür bağlamında kaynaklık edebilecek yeterlilikte olduğu saptanmıştır.