turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk kültüründe atalar kültü

Türk kültüründe atalar kültünün yapı ve işlevlerinin ele alındığı bu tezde giriş ve ona bağlı altı bölüm yer almaktadır. Tezin Birinci Bölüm'ünde atalar kültü üzerine yapılan çalışmalara yer verilmiş ve bunlar tematik açıdan incelenmiştir. Konu üzerine yapılan yerli ve yabancı çalışmaların ele alındığı bu bölümde Teolojik, Psikolojik, Soy Sistemi/Genetik/Akrabalık, Kahramanın Statüsü, Mülkiyet Fikrinin Gelişmesi ve İdeolojik Düşünceler olmak üzere altı tema belirlenmiş ve bunlar da kendi içinde kronolojik olarak ele alınmıştır. Bu temalar özelinde incelenen kuramsal bakış açıları eleştirel ve bütüncül bir yaklaşımla değerlendirilmiştir. Kavramsal ve kuramsal bir çerçevenin oluşturulduğu İkinci Bölüm'de, kültlerin oluşumu merkez ve çevre kavramları temelinde formülleştirilmiştir. Bu bölümde, ayrıca, ataların kimliği ve cinsiyeti meselesi, ölü ve ata kültü konuları eleştirel yaklaşım bağlamında ele alınmıştır. Tezin Üçüncü Bölüm'ünde inanç sistemleri ve Türk mitlerinde atalar kültü konularına yer verilmiş, Türklerin kabul ettikleri dinler ile atalar kültü arasındaki ilişki incelenmiştir. Tezin Dördüncü ve Beşinci Bölüm'ünde atalar kültünün inanç ve uygulamalar ile sözlü edebiyat ürünlerindeki durumu temalar belirlenerek ele alınmıştır. Altıncı Bölüm'de günümüzün toplum hayatında atalar kültünün durumu tespit edilmiştir. Türk kültüründe 'kült' konusunu ele alan çalışmaların çoğunda bağlamın ihmal edilip metin merkezli yaklaşımların kullanıldığı görülmektedir. Atalar kültünün inceleme alanı olarak seçildiği bu çalışmada gerek kült gerekse atalar kültü konusunda yaygın olarak kullanılan teolojik bakış açısının aksine; maddi, manevi ve sosyal olmak üzere toplumun tüm alanlarını kapsayan bütüncül bir yaklaşım temel alınmıştır. Araştırma boyunca kült üzerine yapılmış diğer çalışmalardan ve elde bulunan yazılı, sözlü, görsel, arkeolojik ve etnografik malzemelerden yararlanılmıştır. Ancak, Türk kültürünün geniş bir coğrafi alana yayılmış olması söz konusu malzemelerin parçalar halinde bulunmasını beraberinde getirmiştir. Bu durum, Türk kültürüne bütüncül yaklaşma noktasında, araştırmanın en önemli sınırlılığından birini oluşturmaktadır. Bu çerçevede, hemen her boydan, imkanlar ölçüsünde, alınan malzemelerin karşılaştırılmasıyla, Türk atalar kültünün genel yapısı belirlenmiş ve mitoloji araştırmaları için taşıdığı önem ortaya konulmuştur.
Hamzaname: Metin-dizin (158b-250b)

Bu çalışmada esas olarak 14. yüzyıla ait Eski Anadolu Türkçesiyle yazılmış Hamzaname adlı eser ele alınmıştır. Çalışmamız, metnin yazı çevirimi ve çözümlemeli dizininden oluşur. Metnin en doğru şekilde okunuşu ve çözümlemeli dizininin yapılması amacımızı oluşturdu. Çalıştığımız metin, kendi dönemine ait diğer eserlerden farklılık göstermemektedir. Ancak harekelemede ve yazımda yapılan hatalar bize müstensihin bu konuda ehil olmadığını gösterir. Metinde, Eski Anadolu Türkçesi ses özellilerinin yavaş yavaş kaybolmaya başladığı görülmüştür. Bu durum, metnin 18. yüzyılda istinsah edilmiş olmasına bağlanılabilir.
Alev Alatlı ve Elif Şafak'ın romanlarında kimlik arayışı

Bu çalışmada çağdaş iki yazardan Alev Alatlı'nın 2007 yılı sonuna kadar yayımlanmış olan Yaseminler Tüter mi, Hala, İşkenceci, Kadere Karşı Koy A. Ş. , OR'DA KİMSE VAR MI ?, SCHRÖDİNGER'İN KEDİSİ ve Elif Şafak'ın 2007 yılı sonuna kadar yayımlanmış olan PİNHAN, ŞEHRİN AYNALARI, MAHREM, BİT PALAS, ARAF, BABA VE PİÇ adlı eserleri, kimlik arayışı açısından incelenmiştir. Bunda amaç çağdaş iki yazarın, hemen hemen aynı tarihsel süreçte kimlik kavramına bakışları ve bu kavramı eserlerinde nasıl işlediklerini saptamaktır. Çalışmada, metne dayalı bir inceleme yöntemi kullanılmış; eserlerde yer alan kişiler kimlikleri ve kimlik arayış süreçleri içerisinde incelenmiştir. Son dönem Türk romanında hakim olan postmodernizm etkisi her iki yazar da da görülmektedir. Güncel bir konu denilebilecek olan kimlik olgusunu birçok yazar gibi Alev Alatlı ve Elif Şafak da değerlendirip, eserlerinde ağırlıklı olarak yer vermişlerdir. Bu çalışmanın sonucunda, kimlik arayışı kavramını her iki yazarın da ağırlıklı olarak ele aldığı görülmüştür. Eğitim ve kültürel altyapıları birbirinden farklı olan bu iki yazarın kimlik arayışına bakışları ve eserlerinde ele alış biçimleri benzerlikler gösterir. Ancak merkeze aldıkları noktalar ve konuyu değerlendirişleri ve kendi bilgi birikimlerini eserlere aktarmaları açısından oldukça farklı oldukları sonucuna varılmıştır.
Sevinç Çokum'un roman tekniği

Roman tekniği, anlatı malzemesinin estetik bir şekilde sergilenmesini sağlayan anlatım tekniklerini ifade eder. Romanın yapısının oluşmasında farklı fonksiyona sahip olan her ayrıntı, anlatım teknikleri sayesinde romanın bütünlüğü içine sistemli bir şekilde yerleştirilir. Romanda malzemeyi yapıya dönüştüren temel araç, anlatım tekniğidir. Bu sebeple, bir yazar elindeki mevcut malzemeyi bir yapıya dönüştürürken, anlatım tekniklerinden faydalanır. Ancak bu tekniklerin kullanılışı da yazardan yazara farklılık gösterdiğinden, her yazarın kendisine has bir kurgulama tekniği oluşur. Sevinç Çokum'un da anlatım tekniklerini kullanış biçimi kendisine hastır. Bu çalışmada Sevinç Çokum'un anlatı malzemesini sunarken hangi tekniklerden nasıl faydalandığı tespit edilmeye çalışılmıştır. Yazarın romanlarının teknik açıdan ortak özelliklerinden hareketle de Sevinç Çokum'un kurgulama tekniğine dair değerlendirmelerde bulunulmuştur.
Türkçe öğrenen Rusların yazılı anlatımlarında yaptıkları dil yanlışları üzerine bir araştırma

Bu araştırmanın amacı, Rusların Türkçe öğrenmede karşılaştıkları sorunları tespit edip değerlendirmektir. Bu nedenle tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma evrenini, Ankara Üniversitesi TÖMER, Gazi Üniversitesi TÖMER, Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi Yabancı Diller Yüksek Okulunun Hazırlık Sınıfı oluşturmaktadır. Veri toplamak amacı ile görüşme yöntemi kullanılmıştır. Türkçe öğrenen evrendeki bireylerin yazılı ve dil bilgisi anlatım sınavlarının yanı sıra, uzman görüşleri alınarak araştırmacı tarafından örneklemdeki Türkçe öğrenim düzeylerine göre hazırlanmış olan yazılı anlatım soruları da kullanılmıştır. Araştırmada çalışmaya katılan örneklemdeki bireylerin eğitim düzeyi, cinsiyeti, milliyeti, ana dili, ikinci dili, yaşı ve Türkçe öğrenme düzeylerinin tespiti yapılmıştır. Genel olarak Türkçenin yabancılara öğretimi konusunda halihazırda bulunan kaynakların az olması bu konunun tarih boyunca ihmal edildiğini göstermiştir. Özel olarak ise Türkçenin Ruslara öğretimi konusunda Avrupa Dil Portföyüne uygun dil öğretim setinin bulunmaması ve bu konudaki araştırmaların az olması nedeniyle Rusların Türkçeyi öğrenirken özellikle yazılı anlatımda zorlandıkları gözlemlenmiştir. Araştırmanın sonucunda, Rusların Türkçeyi öğrenmede anlatma dil becerilerinin hepsinde özellikle de yazılı anlatımda zorlandıkları tespit edilmiştir. Türkçe ve Rusçanın hem yapı bakımından hem de kaynak bakımından farklı dil aile gruplarından olmasından dolayı Rusların ayrıca; kelime bilgisi, fiillerin farklı hal ekleri almaları, sesletim ve telaffuz gibi konularda da zorlandıkları tespit edilmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara dayalı olarak çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
15. yüzyıl Memluk sahası şairlerinden Ruhİ'nin divanı: İnceleme-metin

Bu tezimizde,15. yüzyıl Memlük Sahası Şairlerinden Ruhi'nin Divanı'nındaki 103 şiirçeviriyazı metoduyla günümüz Türkçe'sine aktarılmış; dönemin tarihi hakkında bilgi verilmiş, şairin hayatı ve edebi kişiliği anlatılmış; Divan, şekil ve muhteva yönünden incelenmiştir. Kaynaklar ve kataloglar tarandığı zaman, Memlük sahasında Türkçe eserlerin yazıldığı görülmüştür; ancak yazılmış Türkçe bir divana rastlanmamıştır. Bununla beraber bu dönemde, Memlük sultanı Kayıtbay'ın ve şehzadesi Melikü'n-Nasr'ın da Türkçe şiirler yazdığı tespit edilmiştir. Tezimize konu olan Ruhi Divanı, Memlük sultanı Kayıtbay döneminde yazılmış ve Kayıtbay'a 1482 yılında sunulmuştur. Taranmış olan kaynaklarda adı geçmeyen Divan, British Museum'da Or: 4128 numarada bulunmaktadır. Divan'da dini-tasavvufi şiirler ağırlıktadır. Ruhi Divanı, dönemin zihniyetini ve Memlük sahasında kullanılan dilin özelliklerini yakından görmemiz açısından incelenmeye değer bulunmuştur.
Adana ili Ceyhan ilçesi halk kültürü araştırması

Bu çalışmada Adana'nın Ceyhan ilçesindeki geçiş dönemleri olan doğum, evlenme, ölüm adetleri ve bunlara bağlı inanışlar, bayram tören ve kutlamalar, halk inanışları, halk mutfağı, halk hekimliği ve anonim halk edebiyatı ürünleri üzerinde durulmuştur. Halk kültürü ile ilgili olan birinci bölümde ele alınan konularda yazılı kaynaklardan elde edilen bilgilerin verilmesinin ardından sözlü kaynaklardan edinilen adet, inanmalar ve uygulamalar aktarılmıştır. Sözlü kaynaklardan elde edilen bilgilere dayalı adet, inanış ve uygulamaların eski Türk kültürü ile olan ilişkileri tespit edilmeye çalışılmıştır. Anonim halk edebiyatı ile ilgili olan ikinci bölümde; manzum, manzum-mensur, mensur anonim halk edebiyatı ürünlerine yer verilmiştir. Her bölümün sonunda biçim ve içerik yönlerinden değerlendirmeler yapılmıştır. Çalışmanın son bölümünde metinler içerisinde geçen yerel kelimeleri kapsayan bir de sözlük hazırlanmıştır. Bu araştırmanın sonucunda Ceyhan halk kültüründe, hem Orta Asya'nın hem de Anadolu'nun inanç ve kültür yapısının izlerinin bulunduğu görülmüştür. Bütün bu izler İslamiyet'in kabulünü izleyen süreçte yeni dinin rengini alarak bugünkü Ceyhan halk kültürünü oluşturmuştur.
Erken Cumhuriyet Dönemi ulus inşası ve dilde milliyetçilik

Bu çalışmada dilin Osmanlı millet sistemi içerisinde ve erken Cumhuriyet döneminde ulus- inşa sürecindeki rolü açıklığa kavuşturulmaya çalışılmıştır. Dilin, Türk ulusal kimliğinin oluşum sürecindeki etkisini analiz edebilmek amacıyla öncelikle modernleşme, milliyetçilik, ulus-devlet, milliyetçilik türlerinden iradi milliyetçilik ve etnik milliyetçilik, dilde milliyetçilik gibi kavramların Batı'daki gelişim seyrine bakılmıştır. Bir sonraki aşamada aynı kavramların Osmanlı Devleti'ne ve yeni kurulmuş olan Türkiye Cumhuriyeti üzerindeki etkisi incelenmiş ve Cumhuriyet dönemindeki dil reformları ile yeni ulusal yapının bu süreçten nasıl etkilendiği açıklanmıştır. Buna göre Cumhuriyet'in kurucuları başlangıçta iradi ulusçuluktan yana tutum sergilemişlerdir. Yeni oluşturulmaya çalışılan ulusun Osmanlı kimliğinden sıyrılıp yeni Türk kimliğini benimsemesi amaçlanmış ve Türk kavramının içeriği kendini Türk olarak hisseden tüm etnik ve dini grupları kapsayacak şekilde genişletilmiştir. Ancak Osmanlı Devleti'nden devralınan çok kültürlülük ve çeşitlilik zamanla sorun olarak görülmeye başlanmış iradi ulusçuluğun yerini zamanla etnik ulusçuluk almıştır. Çıkarılan kanunlarla resmi ideoloji halka benimsetilmeye çalışılmış ve Türkiye Cumhuriyet'in etnik yapısına yapılan vurgu artmıştır.
Ayşegül Çelik'in hikayeleri ve hikayeciliği üzerine bir inceleme

Günümüz hikayecilerinden Ayşegül Çelik'in hikayeleri ile birlikte hikayeciliğinin ele alındığı bu tezde, Ayşegül Çelik'in yayımlanan hikayelerinden hareketle hikaye dünyası çözümlenmiştir. Yazarın hikaye türündeki eserleriyle birlikte Türk edebiyatındaki yerinin belirlenmesi hedeflenmiştir. Ayşegül Çelik'in hikayeleri dışında kalan şiir ve biyografi kitabı da bu tezde, genel bir bakış açısı içerisinde değerlendirilmiştir. Yazarın üç hikaye kitabındaki hikayeleri ve antolojilerde yayımlanan hikayeleriyle birlikte toplamda elli dört hikayesi incelenmiştir. Ayşegül Çelik'in hikayeleri; konu, olay örgüsü, anlatıcı ve bakış açısı, kişiler, zaman, mekan, dil ve üslup, anlatım teknikleri başlıkları altında tek tek ele alınmıştır. Böylece yazarın hikaye dünyası üzerine detaylı bir çalışma yapılmıştır. Ayşegül Çelik, edebi anlamda çok yönlü bir kimliğe sahiptir. Yazın hayatına şiirle başlar ve şiirden sonraki durağı hikayedir. Hikaye türünü benimseyen yazar, bu türde devam eder. Aynı zamanda yazarın aldığı tiyatro eğitimiyle birlikte tiyatro, her daim hayatında olur. Yazar, hikayelerinde şiir türünün imkanlarından da yararlanır. Hikayelerini masallarla ören yazar, sakladığı gerçekliği okurlarının bulmasını ister. Hikayeleriyle hem toplumda rastlanan olaylara parmak basar hem de bireyin iç dünyasına yönelir. Yaşadığı zamanı anlatmak, yazar için önemlidir. Bireyin içindeki çıkmaz dünyayı da eserlerine aksettirmeyi ihmal etmez. Hikayelerinde gerçeküstülük kılıfında gerçekleri işleyen yazar, tercih ettiği bu durumla beraber kendine has bir hikaye dünyası inşa eder. Gerçekliği anlatmak isterken anlatım tarzına da dikkatle yaklaşır çünkü yazar için içerik kadar nasıl anlattığı da önemlidir. Yazar, kullandığı anlatım teknikleriyle birlikte içerik-biçim özdeşleşmesini yakalar. Ayşegül Çelik, eserlerini aralıklarla yazarak hikayeleri üzerine dikkatle eğilir. Yazarın üç hikaye kitabı da farklı dünyaların kapısını aralar. Bu yüzden hikaye kitapları genel hatlarıyla birbirinden farklıdır ama benzeştikleri noktalar da vardır.
Siham-ı İlham

Orhan Veli, siire : ? Siir, yani söz söyleme sanatı ? der. Siir, duyguların çıkısnoktasıdır. Siir, bu anlayısla günümüze kadar islenmis ve ulasmıstır. XIX. yüzyıl baslarında siir kalıbından sıyrılır, tarihe kaynaklık eder, topluma yön verir. Beraberinde politik amaçları da ortaya koyar. Kisiler, yayın organları, toplum ve devlet siirle elestirilir. Siiri, elestiri, nezaket ve toplumsal amaçla birlestirirseniz karsınıza Halil NihadBoztepe çıkar. O, hem elestirir, hem toplumsal olayları irdeler. Bunu yaparken kimseyikırmaz. Aynı dönemin insanları olmalarına karsın; ne Neyzen Tevfik, ne de Sair Esrefgibidir. Sövmez ya da asagılamaz. Sadece meselelerin üzerine gider. Gerekirse kisilerielestirir. Belki de bugün unutulmasının temelinde bu nazik mizacı vardır. Savas yılları, acılar, sansür, yokluk, basiretsizlik gibi devrin olumsuzlukları onukaramsar etmez. Devre gülen gözlerle bakar. Elestirirken kızdırmaz, belki güldürür. Susmaz. Siirle, hicivle milletin sesi olur. Siham-ı lham, sairin önemli eserlerindendir. çinde hiciv tarzı siirler bulunan eser, tarihe ve edebiyat tarihine kaynaklık edecek niteliktedir. Tarihe ve edebiyat tarihine kaynaklık eden bu eser, bu çalısmayla tarafımızdan yeni harflere aktarılarakarastırmacıların hizmetine sunulmustur. Devrin siyasi olayları, sefalet, açlık, devlet adamlarını basiretsizligi, yanlısdevlet politikaları ve kurtulus mücadelesi ele alınan baslıca konulardır. Siirlerin biçim özellikleri, klasik Türk siirinin son örnekleri olarak kabul edilebilir. Sair, siire hakimdir. Vezin hataları pek görülmez. Akıcı, açık ve anlasılır dili vardır. Çalısmamızda Türk edebiyatında hicvin gelisim süreci, sairin hayatı, karakteri, sanatı, eserleri üzerinde genel bilgiler verildi. Eserde geçen siyasi ve edebi sahsiyetlerüzerinde gerek övgü gerek hiciv tespit edildi. Siirlerin biçim özellikleri incelendi veçalısmaya aktarıldı. Son bölümde eserin Latin harflerine aktarımı ile çalısmatamamlandı. Çalısmanın edebi yasamımıza olumlu etkiler bırakmasını temenni ederim
Gottfried von Straßburg'un 'Tristan' ve Halid Ziya Uşaklıgil'in 'Aşk-ı Memnu' romanlarında yasak aşk teması

Karşılaştırmalı edebiyat birbirinden farklı özellikleri olan dil ve kültürlerin edebi eserleri arasındaki benzer ve farklı yönleri incelemeyi amaçlar. Edebi eserler konu, üslup, motif, sembol, dilsel özellikleri gibi farklı açılardan incelenebilir. Bu çalışmada Alman edebiyatı yazarlarından Gottfried von Straßburg'un Tristan romanı ile Halid Ziya Uşaklıgil'in Aşk-ı Memnu romanlarında 'Yasak Aşk' teması ayrı ayrı irdelenerek karşılaştırılmıştır. Çalışmanın giriş bölümünde Tristan ve Aşk-ı Memnu romanlarıyla ilgili günümüze tek yapılan araştırmalar ve çalışmanın amacı, konusu ve yöntemi belirlenmiştir. Birinci bölümde Gottfried von Straßburg ve Halid Ziya Uşaklıgil'in biyografilerine yer verilmiştir. Çalışmanın asıl konusunu oluşturan ikinci bölümde ise, önce Tristan, sonra da Aşk-ı Memnu romanlarında Yasak aşk teması dönemin aşk ve evlilik anlayışı açıklanarak irdelenmiş; romanlardaki karakterlerin bu durum karşısında takındıkları tavır incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde, eserlerin dil ve üslup özellikleri tespit edilmiş ve örneklerle açıklanmıştır. Sonuç bölümünde ise çalışma boyunca irdelenen yasak aşk temasının ele alınan eserlerdeki benzer ve farklı yönleri ortaya konulmuştur.
Edip Ahmet Rasim'in musiki yönü

Ahmet Rasim Türk edebiyatının seçkin simaları arasında yer almasının yanı sıra Türk musikisinin de önemli bir bestekarı ve güfte yazarıdır. Kaleme aldığı birçok yazısında İstanbul'un gündelik hayatını kendine has canlı ve akıcı üslubuyla anlatan Rasim, bu hayatın vazgeçilmez bir bölümünü oluşturan musikiyi de aynı derinlik ve samimiyetle ele almıştır. Dönemin musiki camiasıyla iç içe bir ömür sürmüş olan Ahmet Rasim, bu alemin bir ferdi olarak musiki ve edebiyat ikilisinden vazgeçememiş, bu rabıtanın önemi ve derinliğinin altını eserlerinde birçok defa çizmiştir. Edebi açıdan farklı incelemelere konu olan Ahmet Rasim, musiki açısından da büyük önem arz etmektedir. Ancak yazarın musikişinaslığı, bu açıdan bir edebiyat tezi olarak henüz ayrı olarak incelenmemiştir. Bu çalışma, edebiyat-musiki ortaklığını en başarılı biçimde yansıtan isimlerden biri olduğunu düşündüğümüz Ahmet Rasim'in musiki yönünü inceleyerek klasik Türk musikisi tarihimizde nasıl bir yerde olduğunu ortaya koymayı hedeflemektedir.
Mehmed Adlİ divanı

Asıl adı Mehmed olan Adli, 17. yüzyılda Sultan II. Mustafa döneminde yaşamış, çeşitli devlet kademelerinde görev yapmış başarılı bir şairdir. Kağıt emaneti, kale tezkirecilikleri, yeniçeri ağalığı gibi görevlerde bulunmuştur. Tarih düşürme ve muammalardaki ustalığıyla tanınır. Şair 1743- 1744 senesinde vefat etmiştir. Adli mahlası birçok şair tarafından kullanılmıştır. Hakkında bilgi edinilebilen Adli mahlaslı şair sayısı yedidir. Araştırmamıza konu olan Adli'nin divanı Kütahya Tavşanlı Kütüphanesi Zeytinoğlu Bölümü 333/ 6 numarada kayıtlıdır. Divanda kaside, gazel, kıta, nazm, rubai, matla, müfred, muamma ve tarihlere yer verilmiştir. Adli divanını 1695- 1696 senelerinde bitirmiştir. Divan, müstensihi Mustafa Ali-zade el-Edirnevi adlı şahıs tarafından 1753 senesinde istinsah edilmiştir.
Risale-i Esrar-ı Cevahir-i Rabbanİ: Giriş-metin-sözlük-tıpkıbasım

Risale-i Esrar-ı Cevahir-i Rabbani adlı eseri hem fonetik hem de morfolojik açıdan incelemek için bu çalışma yapılmıştır. Çalışma fonetik açıdan bakıldığında vokalleri, konsonantları ve ses değişmelerini kapsamaktadır. Morfolojik açıdan bakıldığında ise isim, fiil, sıfat, zamir, zarf, edat, bağlaç, ünlem gibi sözcük yapılarını ve bunlara gelenek biçimlerini içine almaktadır. Çalışma yapılırken tamamıyla metnin orijinaline bağlı kalınmıştır. Metnin çeviri yazısında herhangi bir ekleme veya çıkarma söz konusu değildir. Dizin ve sözlük bölümünde sözcükler alfabetik sıraya göre verilmiştir. Bunu yaparken sözcüklerin hangi dilden geldikleri, metin içindeki anlamları ve bu sözcüklere gelenekler de dikkate alınmıştır. Gerek duyulduğunda, aynı sözcüğün metin içinde birden fazla anlamı varsa o sözcükle ilgili örnek kullanım italik yazıyla verilmiştir. Çalışma, bu eserin özellikleri bakımından Eski Anadolu Türkçesinin son, Osmanlı Türkçesinin ilk dönemine ait olduğunu göstermiştir. Çünkü Eski Anadolu Türkçesine ait belirgin özelliklere bu eserde rastlanmamıştır. Ayrıca gice - giçe, dedi - didi, egerce - egerçi gibi ikili kullanımlar yazında farklılıkların olduğunu ortaya koymaktadır. Kalınlık - incelik uyumunun korunduğu görülürken konsonant uyumunun olmadığı görülmektedir. Morfolojik açıdan bakıldığında Türkçe sözcüklerde fiillerin kullanımı diğer sözcük kategorilerine göre son derece fazladır. Sözcük yapısı bakımından en çok Arapçadan gelen sözcüklerle karşılaşmaktayız. Eserin dini bir eser olması bu durumu ortaya çıkarmıştır. İçeriksel açıdan bakıldığından dini düşüncenin ayet ve hadislerle doğrulanmaya çalışıldığını görüyoruz. Ayrıca değişik hikayelerle ve şiirlerle tasavvufi düşünce verilmeye çalışılmıştır. Eser tüm bu özellikleri ile içinde bulunulan döneme ayna tutmaktadır.
Artvinli Aşık Coşarİ'nin hayatı ve eserleri

Aşık tarzı şiir söyleme geleneği, halk edebiyatı içinde önemli bir yere sahiptir. Yüzyıllar boyu devam eden bu gelenekten günümüze birçok aşık ve eseri ulaşırken nice aşıklar ve eserleri de tarih olmuştur. Oysa bu gelenek bir bütündür ve bir bütün halinde incelenirse değeri kavranabilir. Artvin ili aşık tarzı ile şiir söyleme geleneği açısından değerli örneklere sahiptir. Yapılan çalışmalar incelendiğinde bölgede yaşamış ya da yaşayan birçok aşık üzerine çalışmalar yapıldığı görülmektedir. Aşıklık geleneği açısından oldukça zengin olan bu coğrafyada henüz üzerinde çalışılmamış birçok aşık da bulunmaktadır. Bunlardan biri olan Aşık Coşari gizli kalmış cevherlerdendir. Öyle ki şairin çok sayıda eseri vardır. Farklı konularda yazılan bu eserlerin birçoğu bölge tarihine ışık tutmakta ve bölgedeki insanların yaşayış biçimlerini, geleneklerini, geleceğe bakışlarını anlamaya yardım etmektedir. Aşık Coşari incelenirken aşık edebiyatı üzerine yazılmış birçok eseri incelenmiştir. Aşığın şiirlerini tasnif ederken bu alanda yapılmış birçok çalışmadan faydalanılmıştır. Böylece aşığın şiirlerine çok yönlü bakılması amaçlanmıştır. Koşma türünde çokça eser veren Coşari incelenirken koşma türü hakkında yazılmış çeşitli kaynaklardaki bilgiler faydalanıldı. Artvin'de yaşayan ve eserlerinin çoğunu burada yaşarken oluşturan aşığın bu eserleri; bölgenin coğrafyasına, kültürüne ve yaşayış biçimlerine tutulan bir ayna vazifesi görmektedir. Bu bağlamda eserin, bölge insanının yaşayış şekline, geçmişşine ve edebi zevkinin incelenmesine katkı sağlayacağı muhakkaktır.
Karşılaştırmalı queer okumalar: Kulin, Mungan ve Toptaş metinlerinde queer potansiyeller

Bu tezde, çağdaş Türkçe edebiyat içerisinden on iki edebi metin, queer teori odağında incelenmektedir. Bunlar Ayşe Kulin'in Gizli Anların Yolcusu, Bora'nın Kitabı, Dönüş ve Handan romanlarından oluşan dörtlemesi, Murathan Mungan'ın romansal içerik sergileyen Son İstanbul, Cenk Hikayeleri, Kaf Dağının Önü, Üç Aynalı Kırk Oda hikayeleri ve Hasan Ali Toptaş'ın Sonsuzluğa Nokta, Bin Hüzünlü Haz, Gölgesizler ve Uykuların Doğusu romanlarıdır. Bu çalışmada, Türkçe edebiyatta 'LGBTİ edebiyatı' altında gösterilen Ayşe Kulin ve Murathan Mungan metinleri, daha önce LGBTİ ve queer temalar odağında değerlendirilmemiş Hasan Ali Toptaş romanlarıyla karşılaştırılarak queer teori perspektifinden yakın okumalara tabi tutulmaktadır. Metinlerde karakter yaratımı ve kurgusunda nasıl bir yol izlediğini queer teorinin izinde, bedene dayatılan normlar üzerinden sürmek amaçlanmış ve LGBTİ edebiyatı altında gösterilen edebi eserlerin niteliklerinin heteronormatif ve ikili cinsiyet, cinsel yönelim, cinsellik, arzu dinamiklerinin karakterlerin beden ve edimlerinin inşasına etkisini irdelemek hedeflenmiştir. Queer teori normatif alanın dışında kalma ve normu ihlal etmesiyle, edimlere, bedenlere, türlere, söylemlere ve politikalara yeni anlamlar kazandırmaktadır. Ayrıca queer teori, norm ve kimlik inşalarının ikili ve keskin, net sınırlarını yıkma çabası taşır. Bu bağlamda, kimliklerin inşasında sınırların kırılganlığı, aşkınlığı, akıcılığı ve devinimini hesaba katmayı sağlamaktadır. Buradan hareketle, Mungan'ın eserleri, cinsiyetlendirilmiş kimliklerin ve cinselliklerin ikili yapısını ve heteronormativiteyi yıkmasıyla Ayşe Kulin'in karakter yaratımı ve kurgusunda izlenen yoldan ayrılır ve Hasan Ali Toptaş'ın romanları ile koşut bir yol çizer. Böylece Mungan ve Toptaş metinlerindeki queer potansiyeller aracılığıyla, sınırlarını belli etmeyen kurmaca öğelerinin nasıl heteronormatif zeminde cinsiyetlendirilerek kolayca ele alınamayacağı gösterilmiş olur.