turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Eğirdirli Şeyhi Mehmed Efendinin Divanı'nın incelenmesi

Bu tez 17. yy'da yasayan Seyhi Mehmed Efendinin hayatını ve Divanı'nınincelenmesini içermektedir. Seyhi'nin yasadıgı dönemin siyasi ve edebi ortamıarastırılmıs, hayatı ve eserleri ele alınmıstır. Divan, Süleymaniye Kütüphanesinde Lala +smail Efendi katalogunda 454 numarada kayıtlıdır ve baska nüshası bulunmamaktadır. Eser 46 varak olup birinciyaprakta Lala +smail Efendinin vakıf mührü basılı, sonundaki numarasız 2 varaktaNüvidi, CemOi, Rızayi ve Bahayi'nin bazı siirleriyle NefOi'nin bir kasidesi yazılıdır. Divan, 198 x133 ebadındadır ve her yaprakta 21-22 satır yer almaktadır. Talik yazı ile yazılan Divan, transkripsiyon alfabesine aktarılmıs; dili, üslubu, konusu ve sanatları yönünden incelenmistir. Sonuçta Seyhi'nin 17. yy. ın ilk yarısındaki Divan sairleri ile benzer özelliklertasıdıgı ve eserinde klasik Osmanlı siir geleneginin tüm malzemelerini basarıylayansıttıgı görülmüstür.
Süleymaniye Kütüphanesi Tercüman Koleksiyonunda 020 numara ile kayıtlı şiir mecmuasının çeviri yazılı metni ve incelemesi

Süleymaniye Kütüphanesi Tercüman 020 demirbaş numarası ile kayıtlı Şiir ve Şarkı Mecmuası bu tez çalışmada her yönüyle tanıtıldıktan sonra mecmuanın çeviri yazılı metni de eklenmiştir. Mecmuadaki şiirler, ait oldukları şairlerin transkribe divanlarındaki ve diğer el yazması divanlarındaki şekilleri ile karşılaştırılmış, farklılık ve benzerlikler ortaya konmaya çalışılmıştır. Elde edilen sonuçlar dipnotlarla aktarılmıştır. Mecmuada şiiri bulunan şairlerin yaşadığı yüzyıllar ve şiirlerdeki ölçü düzenleri grafiklerle gösterilmiştir. Bu sonuçlardan hareketle mecmua ile ilgili değerlendirmelere yer verilmiştir.18. yüzyılın ortalarında yazıldığı düşünülen Tercüman 20 koleksiyonundaki bu mecmua; hem döneminin önde gelen şairlerinin şiirlerini hem de adı fazla duyulmamış şairlerin şiirlerini nazire geleneği çerçevesinde bir araya getirmiştir. Alfabetik sıraya göre düzenlenmiş 142 gazelin yanı sıra, kaside, mesnevi, rubai, müstezat, terkib-bent gibi nazım şekilleri ile dönemin sanat müziği makam ve usulleri de mecmuada kendine yer bulmuştur. Bu mecmuanın transkripsiyonu ile 16. ve 17 yüzyılın geri planda kalan Tıybi, Kıyasi, Haşimi, Zeki, Rami, Nami, Emri, Enis, Nadiri, Feyzi, Ulvi, Tahir, Sabit, Sipahi, Riyazi, Vasfi, Behişti gibi şairlerin çeşitli şiirleri gün yüzüne çıkarmaktadır. Öte yandan mecmuada yer alan Klasik Türk Müziği makamları, çeşitli mesnevi parçaları; rubai, terkib-bent örnekleri ve Siham-ı Kaza'dan yapılan bir takım alıntılar da bulunmaktadır. Yapılan çalışma sonrasında Divan edebiyatının 17. yüzyılda nasıl bir anlayış ve kapsam içinde olduğu, ne gibi değişikliklere uğradığı tespit edilecek; edebiyat eleştirisi ve edebiyat tarihi alanlarında yeni yorumların ortaya konmasında yardımcı olacaktır.
Risale-i Şevkiyye ve Makale-i Zevkiyye

Yüksek lisans tezi olarak hazırladığımız bu çalışma Ömer Fuadi'nin Risale-i Şevkiyye ve Makale-i Zevkiyye adlı eserinin Türkiye Türkçesine aktarımı ve metnin incelenmesinden oluşmaktadır. 1560- 1636 yılları arasında yaşamış olan Ömer Fuadi, Halvetiyye tarikatının Cemaliyye kolunun Şabaniyye tekkesinin mensuplarındandır. Hayatı boyunca topluma faydalı olabilmek adına din ve tasavvuf teması üzerinde çalışmıştır. Risale-i Şevkiyye ve Makale-i Zevkiyye'de Ali Çelebi'nin deveran eden sufiler hakkında yazdığı risalesini şerh etmiştir. Dini-tasavvufi bir metin olan bu eserde bazı şeylerin İslam'a uygun olup olmadığı, sufilerin meclisi, aşıkların halleri, zikrin önemi gibi konular tartışılmış, anlatılanlar hadis ve ayetlerle desteklenmiştir. Eserde, sufilerin vecd halinde devr ve sema yapmalarını küfr olarak niteleyen din bilginlerinin düşünceleri; Risale-i Şevkiyye ve Makale-i Zevkiyye'ye kaynak olan Müfti Ali Çelebi'nin Deveran-ı Sufiyye adlı eseri ile Şeyh Sünbül Sinan'ın bu konudaki risalesi ve Hz. Peygamber'in muhtelif hadisleriyle çürütülmeye çalışılmıştır. Bu düşüncenin savunulması esnasında dört mezhebin temsilcisi İmam-ı Azam Ebu Hanife, İmam-ı Şafi, İmam-ı Malik, İmam-ı Hanbel ile Hz. Mevlana ve başka mutasavvıfların söz ve söylemleri de alıntılanıp aktarılmış ayrıca pek çok isme ve fikirlerine atıfta bulunulmuştur.
Bulancak yöresi halk edebiyatı ve halk bilimi ürünleri üzerine bir araştırma

Bulancak, nüfus ve ekonomik bakımdan Giresun ilinin en büyük ilçesidir. Bulancak yöresinde dışarıya göç, popüler kültür gibi unsurlardan dolayı halk edebiyatı ve halk bilimi ürünleri unutulmaya veya değişmeye başlamıştır. Bu durum göz önüne alındığında henüz derlenmemiş malzemelerin derlenmesi önem teşkil etmiştir. Bu çalışma Bulancak yöresi halk edebiyatı ve halk bilimi ürünlerinin derlenip tasnif edilerek kayıt altına alınmasını amaçlamıştır. Bulancak yöresinde bulunan merkez mahalleler ve köyler gezilerek halk edebiyatı ve halkbilimi malzemeleri derlenip tasnif edilmiştir. Çalışmamız beş ana başlık üzerine kurulmuştur. Birinci bölümde yani ''Giriş'' bölümünde bu çalışmanın problemi, amacı, önemi, varsayımları ve sınırlılıkları izah edilmiştir. İkinci bölüm olan ''İlgili Alan Yazını'' adlı bölümde Bulancak yöresini konu alan kitaplar, tezler ve makaleler hakkında bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde çalışmamızda kullandığımız yöntemler belirtilmiştir. Çalışmamızın ''Bulgular ve Yorumlar'' başlıklı bölümünde sahadan derlenen ürünler tasnif edilerek verilmiştir. Çalışmanın ''Sonuç ve Öneriler'' bölümünde elde edilen halk edebiyatı ve halk bilimi ürünlerinden hareketle sonuçlar ve bu sonuçlara yönelik önerilere yer verilmiştir. Bu çalışmada, alan araştırması ve yazılı kaynaklardan yararlanma yöntemiyle tespit edilen Bulancak yöresi halk edebiyatı ve halk bilimi ürünleri incelenerek Bulancak yöresi hakkında tarihi ve kültürel bilgiler verilmiştir.
Bingöl il merkezindeki 8. sınıf öğrencilerinin kullandıkları cümle kalıpları

Türkçede söz dizimi önemli konulardan biridir. Çalışmamızda söz dizimi içerisinde yer alan cümlenin ögeleri ve yüklemin türüne göre cümle çeşitleri konuları doğrultusunda 8. sınıf öğrencilerinin yazmış olduğu 100 kompozisyon çalışmasından 1678 cümle, 8. Sınıf Türkçe Ders Kitabı'nda yer alan 6 metinden 548 cümle incelenerek cümlelerde kullanılan ögeler ve bu ögelerin sayısı ile yüklemin türüne göre cümlelerin biçimleri tespit edilmiştir. Yapılan bu tespitlerin ışığında da ders kitabında yer alan metinlerde kullanılan cümle kalıpları ile öğrencilerin kullandıkları cümle kalıpları karşılaştırılmıştır. Tez çalışması 'Söz Başı' ve 'Giriş'ten sonra 'Birinci', 'İkinci', 'Üçüncü' bölüm ve 'Sonuç'tan oluşmaktadır. Çalışmanın sonunda da doğrudan ya da dolaylı olarak faydalandığımız 'Kaynaklar'a yer verilmiştir.
Aydın halk masalları

Çalışmamızda masal üzerine genel tanımlara yer verilip, masal üzerine yapılan çalışmalara değinilmiştir. Aydın ili ve çevresindeki masal ortamı ile masal anlatıcılarının hayatlarının yanı sıra; geçmişşteki geleneksel masal ortamları aktarılarak, anlatılan masalların değerlendirme ve analizi yapılmıştır. Masallardaki jest ve mimikler tespit edilmiş, ayrıca masallar sadeleştirilerek düzenlenmiştir. Çalışmamızda masallarda tip numaraları dikkate alınarak incelenmiş, Aydın masallarının varyantları ortaya konulmuştur. Aydın Halk Masalları isimli çalışmamızda, 31 adet masal alan araştırması yapılarak derlenmiştir. Gelişen teknoloji ve kitle iletişim araçlarının her geçen gün yaşam alanlarımızda yaygınlaşması, en büyük aşınmayı sözlü kültür unsurlarında gerçekleştirmiştir. En önemli toplumsal kültür miraslarından biri olan masal ortamları, teknolojik gelişmelerin karşısında her geçen gün yok olmaktadır. Masalların zaman içinde tamamen yok olmadan ivedilikle derlenmesi ve incelenmesi gerekmektedir. Bu çalışmada Aydın masalları bu bilinç ve dikkatle ele alınmış ve kaynak kişilerin zihninden tamamen kaybolmadan yazıya geçirilmiştir.
Aşık Mevlüt İhsanİ'nin yayınlanmamış şiirleri üzerine bir inceleme

Aşık edebiyatı, sözlü geleneğimizin en önemli temsilcileri olan aşıklar tarafından XV. yüzyılın sonlarından günümüze kadar getirilmiş, Türk kültürünün ve dilinin zenginliklerini taşıyan önemli bir edebiyattır. Aşık tarzı şiir geleneğinin etkinliğini sürdürdüğü coğrafya içerisinde önemli bir yere sahip olan Erzurum'da doğup yetişen Aşık Mevlüt İhsani ise aşık tarzı şiir söylemede günümüzün usta aşıklarındandır. Aşık Mevlüt İhsani, altmış yılı geçen aşıklığı süresince beş yüzden fazla şiir, elliden fazla hikaye söylemiştir. Bu çalışmada, Mevlüt İhsani'nin daha önce yayınlanmamış 320 şiiri yapısall ve içerik bakımından incelenmiştir. Bu inceleme sonunda, şiirlerin biçimsel dağılımı bir tablo ile gösterilmiştir. Aşığın şiirlerinin incelenmesinin yanında hayatı ve gelenek içerisindeki yeri de araştırılmış, değerlendirilmiştir.
El-babusü'l-vasİt fİ tercümeti'l-kamusu'l-muhİt (16/a-21/b, 93/a-112/b, 147/a-149b, 184/a-214b)

Yapılan çalışma, 16. yüzyıl önemli eserlerinden olan Merkez-zade Ahmed Efendi'nin El-Babusü'l-Vasit fi Tercümeti'l- Kamusu'l-Muhit adlı eserinin transkripsiyonlu olarak Latin harflerine kısmi aktarımıdır. Çalışmamız esas olarak iki bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın teori kısmının ele alındığı giriş, beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, dilin tanımları yapılmıştır. İkinci bölümde; Eski Türkçeden Eski Anadolu Türkçesine kadar tarihi devirler hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde sözlükçülük geleneği ve sözlük değeri açısından El-Babus incelenmiştir. Dördüncü bölümde; Merkez-zade Ahmed Efendi'nin hayatı, sanatı ve eserleri tanıtılmıştır. Beşinci bölümde; çalışmamızın konusu olan El-Babusü'l-Vasit fi Tercümeti'l- Kamusu'l-Muhit adlı eser nüshalarıyla birlikte tanıtılmıştır. Çalışmanın ana konusunu oluşturan ikinci bölümde ise; El-Babusü'l-Vasit fi Tercümeti'l- Kamusu'l-Muhit adlı eserin tarafım tarafımdan incelenen 16 /a-21/b, 93 /a-112/b, 147 /a-149b, 184 /a-214b bölümleri transkripsiyonlu olarak Latin harflerine aktarılan kısmı verilmiştir.
Pend-name-Güvahi -dil incelemesi-

Bugüne kadar Güvahi'nin Pend-name adlı eseri üzerinde transkripsiyon ve atasözleri ile ilgili çalışmalar yapılmış olmasına rağmen eserin dil incelemesine rastlanmamıştır. Eski Anadolu Türkçesi Dönemi özelliklerini halk diliyle bütünleştirerek yansıtan bu eser üzerinde bir dil çalışması yapmayı uygun gördük. Çalışmamızı İnceleme, Sonuç, Metin, Metnin Orijinalinden Parçalar, Sözlük ve Bibliyografya bölümlerinden oluşturduk. İnceleme Bölümünü üç ana başlık altında ve yeterli miktarda örnek vererek gerçekleştirmeye çalıştık. Yazım Bölümünde genel yazılış özellikleri üzerinde durduk. Ses Bilgisi Bölümünde, eserde özellik gösteren ünlü türleri ile ses değişikliklerini göstermeye çalıştık. Şekil Bilgisi Bölümünde ise çekim ekleri, zarflar, edatlar, bağlar, ünlemler, fiiller ve fiil kiplerini kullanılışlarıyla değerlendirmeye çalıştık. Sonuç Bölümünde tesbit ettiğimiz önemli özellikleri verdik. Metin Bölümünde eserin tam transkripsiyonlu metnini oluşturmaya çalıştık. Çalışmamızın sonuna eklediğimiz Sözlük Bölümünde, bugün kullanımdan düşmüş ya da az kullanılan kelimeleri anlamlandırdık. Son olarak da Bibliyografya Bölümünde faydalandığımız kaynakları alfabetik sıra ile sunduk.
Ledün-Nȃme

Eski Anadolu Türkçesi, 13 ve 15. yüzyıllar arasında Azerbaycan, Anadolu, Suriye, Irak ve Balkanları kapsayan geniş bir bölgede Oğuz-Türkmen lehçesi temelinde oluşmuş, Türk yazı dilinin Klasik Osmanlı Türkçesinin başlangıcına kadar uzanan dönemidir. Oğuz-Türkmen lehçesi, ilk defa sistemli olarak bir yazı diline bu dönemde dönüşmüştür. Bu sebeple Eski Anadolu Türkçesinin Türk dili tarihinde kendine özgü bir yeri vardır. Dönem; edebi şahsiyetlere, mutasavvıflara ve onların bıraktığı zengin eserlere sahiplik etmiştir. Bu dönemde meydana gelmiş her eser Türkçenin temelini oluşturması ve Türkiye Türkçesinin kuruluş aşamalarının incelenmesi bakımından oldukça önem taşımaktadır. Bu eserlerin konularından biri olan tasavvuf, çoğu eserdeki varlığıyla dönem içinde kendisine duyulan ilgiyi bizlere gösterir. Tasavvufi eserleri ile her edebi şahsiyet, hem eserleri hem benimsedikleri yolları ile her mutasavvıf, gelecek nesle değerli bir anlayış mirası bırakmıştır. İncelediğimiz eser ve daha nicesi bu mirası bugünlere taşımamıza vesile olmuştur. Bu çalışmada; Milli Kütüphane'de 06 Hk 196 arşiv numarasıyla kayıtlı, telif tarihi 910 (1504) olan ve Muradi tarafından yazılan Ledün-name adlı eserin 1 b-57a aralığı ele alınmıştır. Çalışmamız Giriş kısmından sonra İnceleme, Metin, Dizin ve Tıpkıbasım'dan oluşmaktadır. Giriş kısmında tasavvufa, ledün ilmine ve esere dair bilgilere değinilmiş, İncelemede eserin yazım, ses ve şekil bilgisi özellikleri üzerinde durulmuş, Metin bölümünde Berlin Eyalet Kütüphanesi Türkçe Yazmaları Koleksiyonu'nda bulunan Or. Oct. 2256 arşiv numarasıyla kayıtlı, telif tarihi 1274 (1857) olan ve Muhammed Mecdi tarafından kopya edilen nüsha ile karşılaştırma yapılmıştır. Devamında metnin gramatikal dizini oluşturulmuştur. Çalışma süresince faydalanılan kaynaklara Kaynakça başlığı altında yer verilmiştir. Tıpkıbasım bölümünde yazmanın tıpkıbasımı eklenmiş ve çalışma sonlandırılmıştır.
Klasik Türk şiirinde gönül

Türk toplumunun köklü kültür ve medeniyetinde önemli bir yere sahip olan gönül kavramı, asırlar boyunca Türk edebiyatının hemen her türünde işlenen konuların başında gelmiştir. Bu doğrultuda tezimizin konusu, gönül kavramının klasik Türk şiirindeki kullanım alanının incelenmesidir. Tezimizin amacı ise edebiyatın her sahasında olduğu gibi klasik Türk edebiyatının da temel konularından biri olan gönül kavramının, klasik Türk şiirinde nasıl işlendiğini tespit etmek; böylelikle divan şairlerinin dilinden Türk toplumunun gönül konusundaki hassasiyetlerini ortaya koymaya çalışmaktır. Tezimiz; 'Giriş', '1. Bölüm', '2. Bölüm', 'Sonuç' ve 'Kaynakça'dan oluşmaktadır. Tezin Giriş bölümünde; daha önce gönül üzerine yapılmış çalışmalar; gönül kelimesinin anlam bakımından tarihsel süreçteki değişimi ve gelişimi; dini kaynaklarda ve tasavvuf kaynaklarında gönül kavramının ele alınış biçimi hakkında genel bir değerlendirme yapılmıştır. Devamında gönül, dil, kalp, hatır ve gönül anlamını veren diğer kelimelerin atasözleri, deyimler vb. ile birlikte kullanımları da dahil olmak üzere sözlük anlamları verilmiştir. 1. Bölüm'de; redifi gönül olan şiirler hakkında istatistiki bir bilgi verilmiş; bizzat divan şairlerinin dilinden gönlün tanımının yapıldığı ve ideal gönlün anlatıldığı örnekler değerlendirilmiş; Giriş bölümünde sözlük anlamları verilen atasözü, deyim ve benzerlerinin klasik Türk şiirindeki örnekleri verilmiştir. Daha sonra genel vasıflarıyla gönül ve hemen ardından aşık, sevgili ve rakibin oluşturduğu aşk üçgeninde gönül kavramı, örnekleriyle ele alınmıştır. Tezimizin 2. Bölüm'ünde; gönül ile ilgili tasavvur ve benzetmeler, kapsamlı bir şekilde incelenmiştir. Sonuç bölümünde tezimizden elde edilen verilerle ilgili genel bir değerlendirme yapılmıştır. Son olarak Kaynakça/Bibliyografya bölümünde tezimiz için yararlandığımız kaynaklar verilmiştir.
Mustafa Kutlu'nun hikayelerinde halk bilimi unsurları (2010-2018)

Halk belirli bir gelenek içerisinde birlikte yaşayan, aynı kültür özelliklerine sahip insan topluluğudur. Halk bilimi birlikte yaşayıp aynı kültür özellikleri gösteren halk adı verilen topluluğa ait maddi ve manevi kültürel unsurları inceleyen bilim dalıdır. Halk bilimi, halkın davranış kalıplarından edebiyat ürünlerine kadar geniş bir alanda araştırma yaparak elde ettiği verileri gelecek nesillere aktarır. Halk bilimi çerçevesinde değerlendiren halk edebiyatı ve halk kültürü unsurları modern dönem Türk edebiyatına ait eserlerde de yer almaktadır. Türk hikayesinin önemli isimlerinden olan Mustafa Kutlu halkın yaşantısına eserlerinde sıkça yer veren yazarlardandır. Anadolu'yu, Anadolu insanını, köyden kente göç olgusunu hikayelerinde tüm canlılığı ile işleyen Mustafa Kutlu hikayelerinde halk bilimine ait unsurlara sıkça yer vermiştir. Mustafa Kutlu ilk dönem eserlerinden itibaren halka ait maddi ve manevi kültürel ögeleri yapıtlarında sıkça kullanmıştır. Bu çalışmanın amacı, medyanın halk kültürü üzerinde olumsuz etkilerinin sosyal medyanın yaygınlaşması ile birlikte arttığı 2010 sonrası dönemde Mustafa Kutlu'nun yazdığı hikayelerde halk bilimine ve halk bilimi içinde değerlendirilen halk edebiyatına ait unsurları tespit etmek ve incelemektir. Bu çerçevede Mustafa Kutlu'nun 2010- 2018 arası hikayelerinde yer alan halk bilimi unsurları ve bu unsurların kullanımı tespit edilip ortaya koyulmuştur.
Toplumcu gerçekçi Türk edebiyatında Suat Derviş'in yeri

Osmanlı İmparatorluğu'nun son yıllarından Cumhuriyet coşkusunun sönmeye yüz tuttuğu bunalımlı yıllara kadar pek çok roman, öykü ve çeviriye imzasını atan Suat Derviş (1905-1972), Türk solunun feminizme bakışını tartışmak için önemli bir yazardır. İlk romanı 1921 yılında yayımlanan Derviş, Berlin Üniversitesi Edebiyat Fakültesine devam etmiş, ancak Hitler'in iktidara gelmesinin ardından 1932'de İstanbul'a dönmek zorunda kalmıştır. 1930'lu yıllara gelininceye dek, Osmanlı seçkinlerinin yaşamlarını konu eden, kadınların bu toplumsal düzendeki konumlarını ele alan Derviş, daha sonraki yıllarda yayımlanan romanlarında, Marksist görüşlerin etkisiyle, toplumsal koşulların oluşmasında etkin rolü olan ekonomik işleyişi ön plana çıkartmaya başlamıştır. Suat Derviş, 1940- 1941 yıllarında Marksist Yeni Edebiyat dergisini çıkartan grupta yer almış, 1941 yılında burada tanıştığı Türkiye Komünist Partisi Genel Sekreteri Reşat Fuat Baraner ile dördüncü evliliğini gerçekleştirmiştir. Bu çalışmanın amacı, Suat Derviş'in romanlanndaki epistemolojik ve ideolojik kırılmayı inceleyerek Marksist görüşlerin Derviş'in edebiyat anlayışında yarattığı dönüşümün izini sürmektir. Derviş'in romanlarının toplumcu gerçekçilik ve Marksist estetik arasmda hangi noktada konumlandınlabileceği ve yazarın Marksist ve feminist bakış açılan arasında yaşadığı çelişki de bu çalışmanın ilgi alanındadır. Bu çalışmada, temel olarak, Suat Derviş'in Hiç Biri (1923), 'Olan Şeylerin Romanı' (1937) ve Aksaray'dan Bir Perihan (1962) adlı üç romanı incelenmiştir.
Anadolu sahası Türk halk edebiyatı metinlerinde yalanlama ve yalanlamalı türler

Köklü ve zengin bir geleneğe sahip olan Türk halk edebiyatı, muhteva yönüyle Türk tarihinin ve Türk milletinin aynası konumundadır. Türk milletinin duygu, düşünce ve hayallerini konu alan Türk halk edebiyatı verimleri tarihi süreç içinde gelişme, değişme, çeşitlenme ve yenileşme göstermiştir. Türk halk edebiyatı verimlerinden olan yalanlama örnekleri ise mevcut kaynaklar doğrultusunda Anadolu'da 16. yüzyıldan itibaren takip edilmektedir. Anadolu sahası Türk halk edebiyatında yalanlamalar, aşıklık geleneği bağlamında müstakil olarak ya da aşık fasıllarının tekkellüm bölümünde; masal, halk hikayesi, Karagöz, Ortaoyunu ve türkü metinlerinin ise içinde yer almıştır. Sabit bir forma sahip olmayan yalanlamalar, halkı ilgilendiren hemen her konuda söylenmiştir. Yalanlamaların güldürmeye yönelik, protesto, tenkit işlevlerinin yanı sıra içinde bulunduğu türün özelliklerine bağlı olarak farklı işlevleri olduğunu da söylemek mümkündür. Yalanlamaların en önemli unsuru anlatılanların yalana dayalı olması olmakla birlikte gerçeküstülükler, abartı, tezat gibi unsurlardır. Yapı, konu, işlev ve anlatım tutumu yönüyle yalanlamalar Türk halk edebiyatının bağımsız türlerindendir.
Tarih-i Kırk Vezir (İlk 126 sayfa)

Bu çalışmada XV. yüzyıl Türk Edebiyatı nesrinde hikaye türünün önemli örneklerinden olan Tarih-i Kırk Vezir dil yönünden incelenmiştir. Tarih-i Kırk Vezir, çerçeve hikaye olarak hatun ve vezirlerin savundukları düşünceleri kabul ettirmek amacıyla anlattıkları hikayelerden oluşur. Bu hikayeler Türk edebiyatı nesir geleneğinin dil ve anlatım zenginliğinin göstergesi olması açısından çalışmamıza konu olmuştur. Eserin yurt içi ve yurt dışında birçok nüshası bulunmaktadır. Üzerinde çalıştığımız nüsha, İBB Atatürk Kitaplığı'nda bulunmakta olup Emniyet Kütüphanesi tarafından Matbaa-i Ebuzziya'da Hicri 1329 (M. 1911) yılında bastırılmıştır. Eser 261 sayfadan oluşmaktadır. Çalışma, bu eserin ilk 126 sayfası üzerine kurulmuştur. Çalışma, inceleme ve metin bölümlerinden oluşmaktadır. İnceleme bölümünde metnin imla, ses ve şekil özellikleri gösterilmiştir. Metin bölümünde ise eserin transkripsiyonlu metni yer almaktadır.
Boşnakça, Hırvatça ve Sırpçaya Türkçe vasıtasıyla geçen Arapça ve Farsça kelimelerin ses, şekil ve anlam bakımından incelenmesi

Bu çalışmada, Balkanlar'da ihmal edilmediği halde, Türkiye'de turcizmi konusu pekaraştırılmadığı için, Abdulah Skaljic'in yazdığı en kapsamlı ve zengin sözlüğü temel olarak alıp, eski tarihten başlayarak, günümüzde hala kullanılan Şarki kelimelerin, özellikleanlamına bakılarak, zamanla nasıl değiştiği ve bunun nedeni gösterilecektir. Özellikle Osmanlı zamanında Balkan dillerine geçmişş olan sözcükler diller arası ilişkileri de değiştirdi bu konuda yazılmış eserlerin içinde Abdulah Skaljic'in yazdığı sözlük çok önemli bir yer tutmaktadır. Skaljic'in yaptığı gibi bu çalışmada sözcükler gruplandırılmayacak ancak, alfabeye göre sınıflandırılıp incelenecektir. Çalışmanın yazılması sırasında kullanılan eserlerin en büyük kısmını sözlükler, tezler ve ilgili konuyu araştıran makaleler oluşturmaktadır. Teorik bilgilere yer verilirken, Osmanlı tarihi konusunda yazılan çeşitli kitaplar ve diğer benzer kaynaklara bakılacak. Bu tezin konusu ve amacı, Balkanlar'da yazılmış en değerli sözlüklerden birini temel alarak, etimoloji bakımından Boşnakça, Hırvatça ve Sırpçaya girmiş olan sözcükler hakkında ayrıntılı bilgi vermektir. Bu çalışmanın amacı, Türk diliyle birlikte Balkan dillerine tarih boyunca yabancı dillerden Türkçe aracılığıyla geçen sözcüklerin köken ve anlam değişikliğiyleilgilenen birine, belki gelecekte benzer bir çalışma yapmasında yardımcı olabilecek akademiktemeli oluşturmaktır.
Türkmen dili ve edebiyatı kitabı, Türkmen dili bölümünün yazı çevrimi, Türkiye Türkçesine çevirisi ve sözlüğü

Bu tezde 1992 yılında Aşgabat'da basılmış olan Türkmen Dili ve Edebiyatı kitabının 'Türkmen Dili' adlı bölümü incelenmiştir. Eser N. Yusupov ve C. Yusupova tarafından üniversite öğrencileri için hazırlanmıştır. Türkmence dilbilgisinin toplu halde sunulduğu bu bölüm incelenirken önce Türkmence'nin genel özellikleri verilmiş, ardından yazı çevirimi ve Türkçe çevirisi sunulmuştur. Yazı çeviriminde Türkmence sözcük ve eklerde bulunan uzunlukların gösterimine de yer verilmiştir. Türkmence'nin söz varlığını ortaya koyabilmek için sözcüklerin tarihi gelişimleriyle birlikte gösterildiği bir sözlük denemesi de tezin sonuna eklenmiştir. Bu sözlüğü hazırlarken çeşitli tarihi metin ve sözlüklerden yararlanılmıştır. Tezimizde geçen yaklaşık iki bin madde başı sözcüğün % 80 .2'i Türkmence, % 9 .2'i Arapça, %3.9'u Farsça ve %6.7'si Rusça'dır. Bu Türkmence sözcüklerin büyük bir kısmı Türkiye Türkçesinde de yaşamaktadır.
Ramazanda söylenen mani fasıllarını içeren eserlerin folklorik bakımdan değerlendirilmesi

Ramazan ayında sahur vaktini davul çalıp mani söyleyerek ahaliye haber verme, Osmanlı döneminden beri devam eden bir gelenektir. Günümüzde de sürdürülen bu gelenek, Osmanlı döneminde Türk Halk Edebiyatı'nın önemli manzum türlerinden biri olan destanı hatırlatan şekilde fasıllar düzenlemek suretiyle uygulanmıştır. Baskı teknolojilerinin gelişmesiyle birlikte Ramazan'da söylenen mani fasıllarının önemli bir kısmı tespit edilmiş ve günün teknolojisine uygun olarak basılmıştır. Çalışmamız kapsamında yazma ve basma olarak tespit edilmiş olan bu fasıllar, tarafımızca bünyesindeki folklorik unsurlara uygun şekilde yeniden düzenlenen halkbilimi çalışma kadrosu doğrultusunda değerlendirilmiştir. Çalışmalarımız neticesinde söz konusu fasılların, Türk folkloruna ait çeşitli unsurları halk muhayyilesindeki yansımasıyla muhafaza ettiği görülmüştür.