turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Şeyh Galib Dİvanı'nda Sebk-i Hindİ izleri

Klasik Türk şiiri yaklaşık altı asırlık bir zamanda varlığını sürdürmüş edebi bir gelenektir. Bu gelenek XIV. ile XVI. yüzyıllar arasında içerik ve üslup bakımından gelişerek klasik üslubunu oluşturmuştur. Bu üslubun anlam dünyasında mecaz ve mazmunun önemli bir yeri vardır. İran edebiyatından alınan mecaz ve mazmunlar, zamanla şairler tarafından geliştirilerek şiirde ortak bir 'anlam dünyası' inşa edilmiştir. XVII. yüzyıla gelindiğinde klasik şiir zirveye ulaşmış, birbirinden farklı üsluplar ortaya çıkmıştır. Bu üsluplardan biri olan Sebk-i Hindi; ince, derin ve anlam kapalılığı gibi özellikleriyle klasik Türk şiirinin anlam dünyasında ciddi değişmelere sebep olmuştur. Hint üslubu şairlerinin anlama önem vermeleri, yeni hayal ve mazmun arayışına yönelmelerine neden olmuştur. Yeni hayal ve mazmun bulmak için çaba sarf eden şairler, hayal gücünü ön plana çıkararak şiirin çağrışım zenginliğini arttırmıştır. Manaya önem vermeleri şairlerin kısa ve dolgun ifade tarzlarını ortaya çıkarmıştır. Bu şairler, yeni ve orijinal hayaller elde etmek için yeni terkipler meydana getirerek şiirin anlam dünyasına yeni bir soluk getirmişlerdir. Bu üslubun son büyük temsilcisi Şeyh Galib'dir. Şeyh Galib, klasik şiirin kırılma noktasına geldiği bir zamanda şiiri düştüğü yerden kaldırmıştır. Bu çalışmada Hint üslubunun 'yeni hayal, aşırı hayalcilik, paradoksal ifadeler, sinestezi, az sözle çok şey anlatma, somutlaştırma, yeni ve orijinal terkipler' gibi özellikleri incelenmiştir. Çalışmanın amacı, şairin Divanı'nda Hint üslubunun belirli özelliklerini inceleyerek alanda yapılmış olan çalışmalara katkı sunmaktır. Çalışmada belge tarama yöntemi kullanılmıştır. Elde edilen veriler metin tahlili yöntemiyle analiz edilmiştir. Şeyh Galib kendi Divanı'nda geleneğin yerleşmiş olan anlam dünyasını yeni benzetme ve hayallerle işlemiştir. Divan'da incelenen paradoks ifadelerde renk sembolizmi kullanılarak meydana gelmiş birçok çelişkili ifade tarzı tespit edilmiştir. Şair, sinestezi özelliğini çok fazla kullanarak duygu yoğunluğu olan beyitler inşa etmiştir. Divan'da çağrışım gücü yüksek kavramlar birbiriyle ilişkilendirilerek alışılmadık ifadelerin ortaya çıkması sağlanmıştır. Divan'da somutlaştırma özelliği incelendiğinde beyitlerde birden fazla soyut kavramın kullanılması anlamı olabildiğince soyut hale getirmiştir. Eserde Şevket-i Buhari'nin etkisiyle birçok yeni terkip kullanılmış ve yeni teşbih ağları meydana gelmiştir. Şeyh Galib, Sebk-i Hindi'nin özelliklerini kullanırken renk, ses ve koku duyusunu bir ahenk içinde işlemiştir.
Mardin masallarının işlevsel açıdan değerlendirilmesi

Mezopotamya'nın kuzeyinde bulunan Mardin, tarihte birçok uygarlık ve kavme ev sahipliği yapmış, zengin bir halk kültürüne sahiptir. Bünyesinde barındırmış olduğu çeşitlilik, Mardin'in sözlü kültürüne, gelenek ve göreneklerine yansımıştır. Sözlü kültürün en önemli türlerinden biri olan masallar da kozmopolit bir yapıya sahip Mardin ilinde geçmişşten bugüne farklı dillerde anlatılarak sürdürülmektedir. Kişilere müşterek bir kültürel şuur sunan masallar, evrensel olmakla kalmayıp bir toplumun yaşayışı, inancı, düşüncesi ve yaşam felsefesini yansıtmaktadır. Mardin, son zamanlarda masalla ilişki kurularak 'masal şehir, bir masalın ilk cümlesi'şeklinde ifadelerle anılmaktadır. 'Peki, masal şehrin masalları nerede' araştırma sorusuylabaşlayan çalışmada, Mardin masalları derlenerek kayıt altına alınmıştır. Analiz edilen ellimasalla birlikte çalışmanın kuramsal çerçevesini 'İşlevsel Halkbilim Kuramı' oluşturmaktadır. Mardin'den derlenen Süryanice, Kürtçe ve Arapça masallar, Türkiye Türkçesine aktarılmıştır. Aktarılan masallar, 'Hoş Vakit Geçirme, Eğlenme ve Eğlendirme İşlevi, Değerlere, ToplumKurumlarına ve Törelere Destek Verme İşlevi, Eğitim veya Kültürün Gelecek KuşaklaraAktarılması İşlevi, Toplumsal ve Kişisel Baskılardan Kurtulma İşlevi' olarak bilinen WilliamBascom'un 'folklorun dört işlevi'nin yanı sıra tespit edilen 'Halkbilimsel Unsurları Aktarmaİşlevi, Dili Koruma ve Dilsel Öğeleri Aktarma İşlevi, Yöre Tanıtımına Katkı Sağlama İşlevi, BirAraya Gelme İşlevi, Sanala Yaklaşma-Sanaldan Uzaklaşma İşlevi, Bağlam Hakkında Bilgi Verme İşlevi, Anlatıcı Hakkında Bilgi Verme İşlevi, Süreklilik Sağlama İşlevi, Estetik İşlev ve Örtük İşlev' olmak üzere on ayrı işlev açısından incelenmiş ve değerlendirilmiştir. Kültürel anlamda toplumları ve bireyleri yansıtan masalın birden fazla işleve sahip olması, artık geri plana atılmış, unutulmaya yüz tutmuş bu türün sürdürülmesinin önemini göstermektedir.
Şükufe Nihal'in öykülerinde yapı ve tema

Şükufe Nihal, mütareke dönemini yaşamış, milli mücadeleye destek olmuş ve uzun yıllar öğretmenlik yapmış biri olarak toplumu çok iyi gözlemlemiştir. Bu nedenle Şükufe Nihal'in öyküleri toplumu yansıtması yönünden incelenmeye değerdir. Türk edebiyatında daha çok şair kimliği ile yer alan Şükufe Nihal, roman, öykü ve gezi yazıları da yazmıştır. Bu çalışmada Şükufe Nihal'in Öykücülüğü üzerinde durulacaktır. Bu bağlamda, eserleri biyografik okumaya uygun olan Şükufe Nihal'in hayatından, edebi kişiliğinin oluşumundan ve eserlerinden bahsedilmiştir. Daha sonra öykülerin özeti ve konusu verilerek ardından öyküler yapı ve tema açısından incelenmiştir. Şükufe Nihal, toplam yirmi iki tane öykü yazmıştır. Şiir ve romanlarını kadın duyarlılığı ile oluşturan Şükufe Nihal, öykülerinde de kadınları ve onların sadakatini, eğitim aşkını, vatanperverlik gibi konuları işlemiştir.
Siirt halk kültürünün şifa dağıtıcıları: Kutsal unsurlar

İnsanoğlunun yaşamını sürdürdüğü dünyada ilkel zamanlardan günümüze kadar muhtelif birçok sorun ve hastalıkla karşılaşılmıştır. Bireysel veya toplumsal olarak insanın yaşamındaki en önemli unsurlardan biri sağlıktır. Hastalıklar sebebiyle yaşanılan sorunlar, hastalık-tedavi ilişkisini gerekli kılmış ve çeşitli çözüm yolları üretmeye çalışan insanın yaşam sürecinde alternatif tedavi yöntemleri oluşturulmuştur. Geçmişten bugüne tedavi yöntemleri bağlı olduğu kültürün bir yansımasıdır ve değişen inanç sistemleri, geçiş dönemleri, karşılaşılan milletler, yaşanılan göçler neticesinde de şekillenerek mevcut kültürün bir parçası haline getirilmiştir. Asırları bulan nesilden nesile aktarılan bu bilgi ve deneyimler bir toplumun mirası ve yaşanmışlığının ürünüdür. Siirt halk kültüründe kutsallık barındıran şifa unsurları ve dağıtıcıları bu mirasın bir parçası ve çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Eski Türk inanç sisteminde yer alan; atalar, ateş, ağaç, su, taş/kaya, gibi kutsal kabul edilen kült unsurlarla günümüzde çeşitli şifa arama yöntemlerine başvurulmaktadır. Geçmişten bugüne çeşitli ritüellerle şifa arayışında kültler tedavinin doğrudan veya dolaylı olarak bir parçası olmayı sürdürmüştür. Siirt ili evliyalar diyarı olarak adlandırılmakta ve şehrin muhtelif birçok noktasında türbeler yer almaktadır. İnsanlar karşılaştıkları kimi hastalıklar için bu türbelere gitmekte ve oranın kutsallığından şifa aramaktadır. Siirt yöresinde dinsel-büyüsel sağaltımlar yapan ve geleneksel tedavi yöntemlerini uygulayan şifacılara da tedavi amaçlı gidilmektedir. Kötülüklere ve hastalıklara karşı şifa bulunacağı inancıyla işlevsel birçok durum için geçmişşten bugüne dinsel-büyüsel tedaviler gerçekleştiren şifacılara başvurulmaktadır. Gözlem ve görüşme yöntemi kullanılarak Siirt il merkezi ve ilçelerinde yer alan şifa unsurları ve dağıtıcıları üzerine alan çalışması gerçekleştirilmiştir. Aynı zamanda doküman analizi yöntemiyle Siirt sahasında araştırma konusunu içeren daha önce yapılmış çalışmalar incelenmiştir. Alan çalışması neticesinde; 112 kaynak kişi ile görüşülmüş, 53 türbe, 7 şifacı ve birçok kült unsur tespit edilmiştir. Çalışma kapsamında tespit edilen kült unsurlar ve türbeler hastalıklar özelinde sınıflandırılarak değerlendirilmiştir. Şifacılardan elde edilen saha verileri ise her bir şifacı özelinde aktarılmıştır.
Pandemic and authority in Orhan Pamuk's Nights of Plague

Bu tez, Orhan Pamuk'un on birinci romanı olan Veba Geceleri'nde veba salgınınınsiyasi, epistemolojik ve edebi otoriteye dair sorularla nasıl ilişkilendiğini incelemektedir. Eserin merkezi bir yapısall ögesi, kurgu aracı ve teması olan salgın, karakterler ve romanın kendisi için farklı tu rden dönu şu mler başlatarak romana çeşitli sekillerdedamgasını vurmaktadır. Romana toplumsal boyutta bakıldığında salgın, ulus olmayageçisi kolaylaştırır, toplumsal hareketlerin yayılımı ve otoritenin iletimiyleparalellikler içerir ve yazarın kendi politik göru su nu ortaya koymasını saglar. Bilgininotoritesi kapsamında bakıldığında, du su ncede saflığı aramanın nafile olduğunukanıtlayan salgın, aklın doga u zerinde tu mden hakimiyet ru yasını bosa çıkarır ve doğası gereği katışıklı olan sanatsal bilgiye olan ihtiyaca işaret eder. Estetik açıdan da veba, metni kendi imgesine uydurarak sekillendirir, yazarı hem hastalık hemsaglık getiren bir figu r olarak konumlandırır ve kent peyzajındaki degisimin tetiklediğikaygıların gu venli bir sekilde dışavurumunu saglar. Bu iç içe geçen boyutlarınhepsinde veba, hem farklılıkları yok eden hem de degisime zorlayan bir kuvvet olarak işlev göru r. Neticede söylenebilir ki, Veba Geceleri'nde salgının rolu u zerine du şu nmek, romanın ve ana temalarından biri olan otoritenin irdelenmesi için verimli bir yol sunmaktadır.
Celil Memmedkuluzade'nin ve Sabahattin Ali'nin hikayelerinde sosyal eleştiri

Bu çalışmada Azerbaycan ve Türk edebiyatının önemli temsilcilerinden Celil Memmedkuluzade'nin ve Sabahattin Ali'nin hikayelerindeki sosyal eleştiri karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Çalışmanın başında öncelikle sosyal eleştiri kavramı üzerinde durulmuştur. Bu kavramın Azerbaycan ve Türk edebiyatındaki yeri anlatılmıştır. Ardından Celil Memmedkuluzade'nin ve Sabahattin Ali'nin yaşam öyküleri, yazın hayatları ve eserleri hakkında kısa bilgiler verilmiştir. Bu bilgilendirmeler yapıldıktan sonra Celil Memmedkuluzade'nin ve Sabahattin Ali'nin hikayelerindeki sosyal eleştiri kavramı işçi-işveren ilişkisi, sınıf çatışması, ağa-köylü ilişkisi, aydın-köylü ilişkisi, köylülerin sosyal sorunları, devlet-halk ilişkisi ve köylülerin adli sorunları başlıkları altında tek tek incelenmiştir. Bu inceleme sonucunda her iki yazarın hikayelerindeki sosyal eleştiri konularını ele alış biçimleri karşılaştırmalı bir şekilde gözler önüne serilmiş, hikayelerin benzerlikleri ve farklılıkları tespit edilmeye çalışılmıştır.
Gelenek ve modernizm ekseninde Lale Müldür şiiri ve şiirsel özne

Çalışmada gelenek ve modernizm temele alınarak Lale Müldür şiirleri üzerinde araştırma yapıldı. Lale Müldür'ün eserleri tek tek incelendi. Şiir tarzındaki eserlerde geleneksel ve modern imgelerin kullanılışına göre bir ayrımlama yapıldı. Görüldü ki Lale Müldür her ne kadar şiirlerinde geleneksel imge ve imajlara yer verse de modern bir şairdir ve şiirleri modern şiir kapsamındadır. Lale Müldür'ün modern bir şair olması sebebiyle geleneğe bakışı keza geleneği şiirine işleyişi modernizmin sınırları içinde kalmıştır. Yine Lale Müldür'ün şiir poetikasını gelenek ve modernizm bağlamında değerlendirirken aynı zamanda şairin şiirini oluşturan özneye ve özneyi var eden şartlara da değinildi. Lale Müldür şiiri ve şiirsel özneleri üç ana imge alanında toplandı. Bunlardan ilki kadınsı şuur ve duygulara paralel var olan kadınsallık, ikincisi; yavan bir bilgiden ziyade hayat tarzına dönmüş olan entelektüel tavır, son olarak da inanç ile değerlerdir.
Necat Çavuş'un şiirlerinin tematik açıdan incelenmesi

Türk edebiyatında 1980 kuşağı arasında yer alan Necat Çavuş, şiirlerinde mistik ve metafizik eksenli temaların yanı sıra çağın içerisindeki bireysel ve sosyal sorunlara odaklanır. Bu tez çalışmasının temel amacı, Necat Çavuş'un şiirlerindeki temaların belirlenerek detaylı bir şekilde incelenmesidir. Bu çalışmada şairin hayatı, şiirleri, hikayeleri, çeviri çalışmaları, dergicilik faaliyetleri, makaleleri ve poetikası üzerine elde edilen bilgiler, disiplinler arası bir yaklaşımla irdelenerek yorumlanmıştır. Bu inceleme sonucunda şiirlerinde özellikle dini ve dini unsurlar içerisinde tasavvuf, peygamber kıssaları ve ehlibeyit sevgisi ile ilgili konular değerlendirilmiştir. Şiirlerde Diriliş düşüncesi ile ilgili temalar belirlenerek metafiziğe dayalı unsurlar incelenmiştir. Doğu ve Batı medeniyeti ile ilgili düşüncelerin mukayesesi yapılmış ve tasnifin alt başlığı olarak Amerika'nın dünya üzerindeki etkisinin ne şekilde ele alındığı belirlenmiştir. Çavuş'un şiirlerinde ayrılık temasının yanı sıra sosyal tenkit unsurları tetkik edilerek kültürel değişimin ve yozlaşmanın ne şekilde işlendiği açıklanmaya çalışılmıştır. Şiirlerde, yaşanılan dönemde Müslüman toplumların bağımsızlık mücadelesine ve çağın içerisinde ezilen toplumlara karşı adaletin gücüne ve önemine de odaklanıldığı tespit edilmiştir. Çavuş'un şiir evreninde ideal kadın ve ötekileşen kadın modeline ilişkin imgeler irdelenerek çocuk ve anne ile ilgili şiirler metin merkezli bir yaklaşımla tahlil edilmiştir. Aşk temasının ele alınış biçimi ile ilgili kapsamlı tespit ve tahlillere yer verilerek mekanın birey ve toplum üzerindeki etkisi açıklanmıştır. Necat Çavuş'un hayatı ve eserleri ile ilgili bilgiler çalışmaya dahil edilerek gerekli görülen kısımlar ele alınmış ve yapılan değişikliklerle konular sistemli bir şekilde sınıflandırılmıştır.
Enderunlu Fazıl Divanı

Enderunlu Fazıl, 18. yüzyıl sonu ile 19. yüzyıl başında yaşamış, Mahallileşme cereyanını bir adım öteye götürdüğü kabul edilen, sonradan öğrendiği Türkçeyle başta Divanı olmak üzere Hubanname, Zenanname, Çenginame gibi devrinin gündelik hayatına ışık tutan eserler kaleme almış Arap kökenli bir Divan şairidir. Bu çalışma şairin daha önce yapılan çalışmalarda sınırlı sayıda nüsha üzerinden bazı bölümleri Latin harflerine aktarılmış olan Divan'ın tenkidli metninin hazırlanması ve bu metin üzerinden eserin incelemesinin yapılması esasına dayanmaktadır. Bu çalışma altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde bu çalışmanın amaç ve önemi ile sınırlılıkları ifade edilmiştir. İkinci bölümde kuramsal ve kavramsal çerçeve çizilmiş, ilgili araştırmalara yer verilmiştir. Üçüncü bölüm araştırma modeli, veri toplama ve analizi sürecine açıklık getirilen yöntem bölümüdür. Dördüncü bölüm çalışmamızın bulgular bölümüdür. Bu bölümde Fazıl'ın hayatı, edebi kişiliği, eserleri hakkında bilgiler verilmiş, çalışmamızın asıl konusunu teşkil eden Divan'ı şekil, dil ve üslup özellikleri ve tematik hususiyetlerine göre incelenmiştir. Eserin tematik incelemesi yapılırken eserin bölümleri esas alınmış ve her bölüm bir bütün halinde incelenmiştir. Kasideler işledikleri konulara, bölümlerine ve memduhlarına göre; tarih manzumeleri yazıldıkları olaylar, kişiler ve yöntem-teknik özelliklerine göre; gazelleri rindane, hakimane, lirik gibi türlerine, içerdikleri güzellik unsurlarına göre; şarkıları bir bütün halinde, özellikle Çenginame'sinden taşıdığı izler, Nedim etkisi ve devrin eğlence hayatının yansımaları yönüyle incelenmiştir. Dönemin içki ve fuhuş yasağı, İstanbul ve taşra manzaraları, beynelmilellik gibi eserin farklı karakteristik özellikleri ayrı bir başlık altında değerlendirilmiştir. Beşinci bölüm çalışmamızın tartışma, sonuç ve önerilerinin yer aldığı bölümdür. Altıncı bölüm ise şimdiye kadar bütünüyle bilimsel yayını yapılmamış olan Divan'ın tenkidli metninin yer aldığı bölümdür. Bu bölümde tenkitli metnin kurulmasında takip edilen usüller anlatılmış ve eserin yazma nüshaları tavsif edilerek değerlendirilmiş, nüsha şeceresi tespit edilmiştir. Seçilen nüshalar üzerinden tenkidi yapılan metin, transkripsiyon alfabesi ile verilmiş, metnin hazırlanmasında esas alınan ölçütler, ilgili bölümlerde açıkça ifade edilmiştir. Ayrıca metnin imlası ve manzumelerin sıralanışıyla ilgili aksaklıklar belirtilerek tercih edilen sistem ele alınmıştır. Eser, esas alınan nüshaların ışığında bölümlerine ayrılmış ve tek bir nüsha şeklinde tertip edilmiştir. Divan'ın kıymetinin anlaşılması, daha çok mesnevileriyle tanınan Fazıl'ın Türk Edebiyatı'ndaki yerinin belirlenmesi amaçlanmıştır.
Yeni Türk Edebiyatında Letaifname (1837-1928)

'Yeni Türk Edebiyatında Letaifname (1837-1928)' başlıklı bu tezde, bugün mizahi fıkra olarak adlandırılan, 1837- 1928 yılları arasında letaifname türünde verilmiş örneklerin tarihsel perspektifle ve bütüncül bir yaklaşımla ele alınması, metinlerin modern mizah kuramlarına göre değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda, XIX. yüzyılda ve XX. yüzyılın ilk çeyreğinde yayımlanmış letaifnameler okunup gün ışığına çıkarılmış, yapısall olarak değerlendirilmiş ve bu sayede XIX. yüzyılın yazılı kültüründe gülmece anlayışı belirlenmeye çalışılmıştır. Önsözde tezin amacı, sınırları ve kullanılan yöntemler belirlenmiş; Giriş bölümünde sözlü-yazılı kültür bağlamında mizah ve fıkra türü üzerinde durulmuş, XIX. yüzyıl mizah anlayışına ve tarihine yer verilerek letaifname türünün özellikleri saptanmıştır. Tez, yedi ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde 1837- 1928 yıllarında yayımlanmış letaifnamelerin tanıtımı yapılmıştır. İkinci bölümde latifeler, kaynaklarına göre incelenmiş ve sözlü kültürden gelen latifelerle çeviri ve uyarlama latifeler ele alınmıştır. Üçüncü bölümde latifeler yapısall açıdan, dördüncü bölümde ise konularına göre ayrıntılı sınıflandırılıp incelenmiştir. Beşinci bölümde latifeler kişilere, altıncı bölümde mekana ve zamana göre ele alınmıştır. Son bölümde ise latifeler mizah kuramlarına göre incelendikten sonra, eski harfli Türkçeden Latin harfli Türkçeye aktarımı yapılan latifeler tablolaştırılmış ve tezin alt başlıklarına göre ayrıntılı analiz edilmiştir. 1837- 1928 yılları arasında yayımlanmış otuz yedi letaifname üzerinde yapılan çalışmada ulaşılan yargılar Sonuç bölümünde paylaşılmıştır. Buna göre, dönemin ihtiyaç alanları ya da gündemi letaifnamelerin içeriğinin belirlenmesinde ana noktayı oluşturmaktadır. Dolayısıyla, XIX ve XX. yüzyıl letaifnameleri, fıkra seçiminde hem siyasi hem de kültürel yapıyı göz önünde bulundurarak ve mesaj kaygısı güderek oluşturulmuştur. Hem kültürel hareketliliğin hem de köklü değişimlerin yaşandığı bu dönemler, fıkra derlemelerinde mizahi boyutta ele alınır. Letaifnameler dönemin panoramasını çizmek adına büyük önem taşır.
Muzaffer İzgü'nün çocuk kitaplarının çocuk edebiyatının temel ilkeleri açısından incelenmesi

Bu çalışmada Muzaffer İzgü'nün çocuk kitapları çocuk edebiyatının temel ilkeleri bakımından incelenmiştir. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden belge inceleme yöntemi ile yürütülmüştür. Muzaffer İzgü'nün 88 çocuk edebiyatı yapıtından rastlantısal yöntemle seçilen 30 yapıt belge inceleme yöntemi ile çözümlenmiştir. Seçilen yapıtlar iki aşamada değerlendirilmiştir. Birinci aşamada tasarım ve resim, konu- kurgu, izlek-tema, çevre, iletiler, karakter, dil ve anlatım ile yazınsal ve eğitsel özellikler olmak üzere sekiz ana kategoride incelenmiştir. İkinci aşamada ise 'Çocuk ve Gençlik Edebiyatı Yapıtlarını Değerlendirme Ölçeği' kullanılarak yapıtların nitelikleri puanlandırılmıştır. Çözümlemeler ve ölçek yoluyla elde edilen veriler doğrultusunda ise şu sonuçlara ulaşılmıştır: Tasarım özellikleri bakımından yapılan incelemeler sonucunda kitaplarda çocuk gerçekliğinin göz önünde bulundurulmadığı ve yayınevlerinin yayın politikalarına bağlı bir yayıncılık sergilendiği gözlenmiştir. Kitaplarda kullanılan resimler bakımından da 'klişe' olarak tanımlanan çizimlerin yer aldığı ve yine çocuk gerçekliğinin dikkate alınmadığı gözlenmiştir. İçerik özellikleri bakımından da Muzaffer İzgü'nün didaktik, ideolojik ve çocukluğuna dönen yazar kategorisi içinde yer aldığı gözlenmiştir. Bu tezde çözümlemeler sonucunda ulaşılan temel yargıları şu şekilde sıralayabiliriz: İzgü'nün, yapıtlarını sorun temelli kurguladığı gözlenmektedir. Dil ve anlatım özellikleri bakımından okunabilirlik özellikleri göstermekte ve yazarın en önemli başarısını dil ve anlatımdaki ustalığı oluşturmaktadır. Yapıtlar eğitsel ilkeler bakımından ele alındığında ise yazarın insancıl ve evrensel değerleri göz önünde bulundurarak okurda bir duyarlılık oluşturma çabası içinde olduğu belirlenmiştir.
Rodos Türkleri halk kültürü

Ege Denizi'nin güneydoğu ucundaki Rodos adası sahip olduğu stratejik konumundan dolayı tarihsel süreç içinde Akdeniz'de etkin güç olmak isteyen devletlerin hedefi olmuştur. Karada olduğu kadar denizlerde de egemen güç olmak isteyen Osmanlı Devleti de adayı ele geçirmek için mücadeleler vermiş ve Kanuni Sultan Süleyman döneminde fethedilen ada 390 yıl Osmanlı egemenliğinde kalmıştır. Fethinden itibaren Osmanlılar ada üzerinde sadece siyasi bir güç kurmakla kalmamış aynı zamanda Anadolu halk kültürünü de adaya taşımışlar ve böylece Rodos halk kültürü, Anadolu kültürünün bir parçası halini almıştır. Milli kimliği yansıtan halk kültürü ürünleri, toplum bireylerince oluşturulmuş her türlü maddi ve manevi özelliklerin bütünüdür. İçinde doğduğu halkın dünya görüşünü, yaşam şeklini, ahlaki değerlerini, örf, adet ve geleneklerini yansıtır. Bu çalışmanın amacı, Rodos coğrafyasında Rodos Türklerine özgü halk kültürü unsurlarının tespit edilmesi ve aynı zamanda bunların unutulup yok olmadan gelecek nesillere aktarılmasına kaynaklık etmektir.
Sezai Karakoç'un düzyazılarında sanat ve edebiyat anlayışı

Sezai Karakoç'un düzyazılarındaki sanat ve edebiyatla alakalı yazıları, edebi eserlerinin altyapısını oluşturan bilgi ve birikiminin adeta bir dökümü ve pratikteki uygulamalarının ipuçlarını veren teorik yanıdır. Bu çalışmayla da Sezai Karakoç'un edebi/sanatkar kişiliğinin ve bunun yansıması olan eserlerinin derin planında yatan hususların anlaşılmasında ve yorumlanmasında faydalı olabileceği düşünüldüğü için sanata ve edebiyata dair düşüncelerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Dört bölümden oluşan çalışmada: Birinci bölümde, Sezai Karakoç'un sanata ve sanatçıya bakış açısı ele alınmış, öne çıkan kavramlar irdelenmiş, güzel sanatlar hakkındaki fikirleri değerlendirilmiştir. İkinci bölümde, edebiyata dair görüşlerine yer verilen Karakoç'un şiir ve şair anlayışı, hikaye ve romana bakış açısı incelenmiş, kendi gözünden şiirimizin evreleri, Batı edebiyatı ve edebiyatımızın meseleleri hakkındaki görüşleri ele alınmıştır. Üçüncü bölümde de, Karakoç'un sanat ve edebiyatımızın gelişiminin önündeki engeller olarak gördüğü ideolojilerin ve bağlantıların sanat ve edebiyatımıza etkileri incelenmiştir. Son bölümde ise, Modern Türk Şiiri'nde öne çıkan şairlerin şiir anlayışları ve konumları hakkında Sezai Karakoç'un değerlendirmelerine yer verilmiştir.
Sema Kaygusuz'un öykülerinde yapı ve tema

1990'lı yıllarda yazın hayatına başlayan Sema Kaygusuz; öykü, roman, oyun, senaryo gibi pek çok türde eser veren üretken bir yazardır. Edebiyat dünyasına öykü türüyle giriş yapan Kaygusuz, gerek eserlerinin biçim ve içerik özellikleri gerekse aldığı ödüllerle Türk edebiyatının dikkat çeken yazarları arasında yer alır. Bu çalışma, Sema Kaygusuz'un Ortadan Yarısından, Sandık Lekesi, Doyma Noktası, Esir Sözler Kuyusu ve Karaduygun adlı öykü kitaplarını yapısall ve tematik bakımdan incelemeyi ve yazarın Türk öykücülüğündeki yerini saptamayı amaçlamaktadır. Karakter ve durum ağırlıklı öyküler yazan Sema Kaygusuz, öykülerinde sıradan insanların yaşamlarından hareketle genel insanlık hallerine ve toplumsal meselelere değinir. Kendine has oluşturduğu düşünsel ve kavramsal dünyasını sanatına taşıyarak öykücülüğü noktasında özgün ve sanatsal bir söylem diline ulaşır. Kaygusuz, öykülerinin yapı özelliklerini sahip olduğu düşünsel ve yazınsal duyarlıklar paralelinde oluşturur. Öykülerindeki kurmaca kişileri, anlatıcı ve odaklanma tercihleri, zamanı ve mekanı konumlandırışı ve son olarak kullandığı anlatım teknikleri doğrudan doğruya yazarın duyuş ve düşünüş tarzından esinlenir. Bu açıdan Kaygusuz'un kurmaca metinleri, toplumsal cinsiyet eşitsizliği, doğa ve kadının ortak kaderi, modern bireyin yalnızlığı ve insanın doyumsuzluğu gibi temalar ekseninde şekillenir. Yazarın özellikle öykülerini çoğunlukla eko-feminist bakışla temellendirdiği çalışmanın ulaştığı önemli bulgulardan biridir. Kaygusuz'un öykü anlayışı onu Türk öykücülüğü alanında modernist bir yazar olarak değerlendirmeye imkan verir.