turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ticari işletmede şube kavramı ve sonuçları

Günümüz ticaret hayatındaki işletmeler arası rekabet, işletme ağını daha geniş pazarlara taşıma ihtiyacı doğurur. Çünkü işletmelerin iktisadi açıdan büyüyüp gelişmesi, yeni pazarlara açılma ve müşterilerin çoğalmasıyla doğru orantılıdır. Ticari faaliyetlerini, geniş coğrafyalara ve farklı müşteri çevrelerine ulaştırmak isteyen tacirin, başvuracağı yolların başında şube açmak gelir. Bu ihtiyaç sonucu ortaya çıkan şubeler, bir merkeze bağlı olmakla birlikte dışa karşı üçüncü kişilerle kendi başına işlemler yapabilen ticari işletmenin asli birimleridir. Bu açıdan ticari işletmenin merkezi ile şubeleri, aynı ticari işletme organizasyonun fonksiyonel olarak farklı yerlerde faaliyet gösteren birimleridir. Nitekim merkez ve şubelerden oluşan ticari işletme organizasyonları, ortak işletme amacıyla bağlı ve aynı işletme konusunu yerine getiren birden fazla işletmeden müteşekkil bütünsel yapı olarak tanımlanabilir. Aynı gerçek veya tüzel kişiye ait bu işletme topluluğunda, merkez gibi şubelere de kanun koyucu önemi sebebiyle bir takım özel hüküm ve sonuçlar bağlamıştır. Ticari işletmede şube kavramı, Türk Ticaret Kanunu'nda tanımlanmamıştır. Bunun yerine uygulama alanı sınırlı bazı kanunlarda ve Ticaret Sicil Yönetmeliği'nde şube tanımı yapıldığı görülmektedir. Bu tanımlardan hangisinin esas alınacağı, hem uygulama hem de doktrinde farklı görüşlerin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu bakımdan şube kavramının, ne anlama geldiği ve hangi unsurları taşıması gerektiği önemli bir hukuki sorundur. Çünkü kanun koyucunun şube olmaya bağladığı hüküm ve sonuçlar, ancak şube niteliği taşıyan birimlere uygulanabilir. Ticari işletmede şube kavramı ve sonuçları adlı bu çalışmada, öncelikle ticari işletme organizasyonu tanıtılıp, bu bütünsel yapıda şube kavramının ne anlama geldiği ve esaslı unsurları tespit edilmiştir. Daha sonra şube kavramına özel hukukta bağlanan hüküm ve sonuçlar incelenip, şubeyle ilgili bir takım özel hususlar üzerinde durulmuştur.
Eser sözleşmesinde yüklenicinin borca aykırılığının önceden belli olması

Çalışmamızın konusunu Türk Borçlar Kanunu madde 473 gereğince eser sözleşmelerinde yüklenicinin borca aykırılığının vadeden önce belli olması oluşturmaktadır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde genel olarak eser sözleşmesine değinilmiş, ikinci bölümde iş sahibinin vadeden evvel sözleşmeden dönme hakkı ele alınmıştır. Son bölümde ise, iş sahibinin vadeden evvel yeni bir yükleniciye başvuru imkanı ele alınmıştır. Method olarak, çalışmamızda ele alınan konular, yeni düzenlemeler de göz önünde bulundurularak, ülkemiz hukuk sistemi açısından değerlendirilmiş ve içtihatlardan da yararlanılarak, öğreti ve uygulamayı esas alan bir çalışma hedeflenmiştir.
Milletlerarası ticari tahkimde kamu düzeni

Milletlerarası ticari tahkim yargılaması taraf iradesinin ön planda tutulduğu;tarafların hakem seçimi, yargılama usulü ve esasa uygulanacak hukuk gibi konuları serbest iradeleriyle tayin edebildikleri bir uyuşmazlık çözüm yoludur. Taraf iradesinin önündeki en büyük engellerden birisi ise kamu düzenidir. Hakemlerin yargılama sırasında yaptığı işlemler veya hakem kararı; ilgili ülkelerin kamu düzenlerine aykırılık teşkil ettiği takdirdeicra edilememe tehlikesiyle karşı karşıya kalmaktadır. Bunun sonucu olarak tarafların yargılama sürecindeki çabaları ve beklentileri boşa çıkmaktadır. Kamu düzeninin ortak bir tanımının olmamasından dolayı bu muğlak kavramın içeriğinin somutlaştırılarak ticariöngörülebilirlik ve istikrarın sağlanması, milletlerarası ticari ilişkilerdeki güvenliği bir adım ileri götürecektir. Çalışmanın amacı ise tam bu noktada vücut bulmaktadır. Diğer bir deyişle çalışma, milletlerarası ticari tahkim alanında kamu düzeni kavramınınsomutlaştırılması -tanımının yapılması, kapsamının belirlenmesi ve etkisinin incelenmesi üzerinde yoğunlaşmaktadır. Tezin ilk bölümünde milletlerarası özel hukukta kamu düzeninin tanımı ve kapsamı üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde tahkim yargılamasının devlet yargısından farkı ortaya konularak diğer tahkim engellerinden bahsedilmiş; kamu düzeni ile arasındaki ilişki açıklanmıştır. Son bölümde ise kamu düzeninin milletlerarası ticari tahkim alanındaki etkisi incelenmiş; kamu düzenine aykırı olabilecek haller tek tek ele alınmıştır.
İşyeri devrinin iş sözleşmelerine etkisi ve işverenlerin hukuki sorumluluğu

devri işçilerin iş ve gelir güvencesi açısından yaşamsal öneme sahiptir. İşyeri devrinin iş sözleşmelerine etkisi, Avrupa Birliğine üye ülkelerde çok sayıda bilimsel incelemeye ve mahkeme kararlarına konu olmuştur. Konuyu özel olarak düzenleyen bir AB Yönergesi de mevcuttur. Hukukumuzda işyeri devri İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. İşyerinin devri halinde iş sözleşmeleri kendiliğinden devralan işverenle devam etmekte ve devralan işveren işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlü olmaktadır. İşçilerin devir tarihinde muaccel olan alacaklarından devreden ve devralan işveren birlikte sorumludur. Ancak devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yılla sınırlıdır. Devreden veya devralan işveren iş sözleşmesini sırf işyerinin veya işyerinin bir bölümünün devrinden dolayı feshedemez ve devir işçi yönünden fesih için haklı sebep oluşturmaz. Devreden veya devralan işverenin ekonomik ve teknolojik sebeplerin yahut iş organizasyonu değişikliğinin gerekli kıldığı fesih hakları veya işçi ve işverenlerin haklı sebeplerden derhal fesih hakları saklıdır. İflas dolayısıyla malvarlığının tasfiyesi sonucu işyerinin devri halinde ise Kanunda öngörülen düzenlemeler uygulanmamaktadır. Hukukumuzda öngörülen bu düzenlemeler genel olarak isabetli olmakla birlikte, Avrupa Birliği müktesebatına uyum açısından, işyeri devrinde bilgi verme ve danışma yükümlülüğü öngörülmeli ve işçiye itiraz hakkı tanınmalıdır. Ayrıca devreden işverenin sorumluluğu için öngörülen iki yıllık süre sınırı kaldırılmalıdır. İşçilerin kazanılmış haklarının korunması açısından iflas durumunda öngörülen istisna hükmünün de yumuşatılması gereklidir.
Acente sözleşmelerinden doğan hak ve borçlar

Acente sözleşmesi, acente ile müvekkil arasında yapılan, karşılıklı hak ve borçlar doğuran bir hukuki ilişkidir. Bu sözleşme kapsamında, acente, ticari vekil, ticari mümessil, satış memuru gibi bağımlı bir sıfatı olmaksızın, belli bir yer ya da bölge içerisinde devamlı bir şekilde, ticari işletmeyi ilgilendiren akitlerde aracılık etme ya da bunları o işletme adına yapma yükümü altına girmektedir.
İcra mahkemesi kararlarına karşı istinaf kanun yolu

İstinaf kanun yolu incelemesini yapan bölge adliye mahkemeleri, tüm yurtta 20 Temmuz 2016 tarihinden itibaren faaliyete geçmişştir. Cumhuriyet döneminden beri faal olmayan ve faaliyete geçmesi için uzun süre beklenilen bu mahkemelerin uyguladığı yeni kanun yolu Türk hukuk sisteminde var olan çoğu kökleşmiş kuralları ve alışkanlıkları değiştirmiştir. Bölge adliye mahkemelerinin uygulayacağı kanun yoluna ilişkin kurallar Hukuk Muhakemeleri Kanununda detaylıca düzenlenmiş olsa da, özel mahkemeler nezdinde de kendi kanunlarında istinaf kanun yoluna ilişkin hükümler getirilmiştir. Özel mahkemeler içerisinde icra mahkemeleri, kendine has yargılaması ve kararlarının niteliği ile öne çıkmaktadır. Bu sebeple İcra ve İflas Kanunu istinaf kanun yolu incelemesinde icra mahkemelerine özgü kanun maddeleri getirmiştir. Hem yeni uygulanmaya başlanan istinaf kanun yolu incelemesi; hem de icra mahkemelerinin kendine has yargılaması ve istinaf kanun yolu incelemesi için getirilen özel maddelerinin bir bütün olarak incelenmesi, çalışmanın ana hatlarını oluşturmaktadır. İstinaf kanun yolu incelemesine ilişkin Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümleri bölge adliye mahkemelerince yeni uygulanmaya başlanması buna rağmen maddelerde birden fazla değişik yapılması karşısında, çalışmamızda bu konularda icra mahkemesi kararlarına uygun düştüğü ölçüde açıklanmaya çalışılmıştır.
İslam Hukukunda meşruiyet sınırları bağlamında savaş ahkamı

Cihad inatçı ve savaşan kafirlere karşı mücadele sırasında Allah'ın dinini yüceltmek için bütün gayretini sarf etmektir. İslam'da cihad emri, tedrici olarak üç aşamadan geçmişştir. Cihadın gayesi yüce hedefler ve güzel maksatlara ulaşmaktır. Sırf kan dökmek ve maddi kazanç elde edip hükümranlık kurmak temel amaç değildir. Çalışmamızda savaş halinde İslam hukukçularının düşmana karşı yapılması caiz ve yasak olan ile hükmünde ihtilaf ettikleri fiiller ele alınmıştır. Buna göre savaşa katılan muhariplerin öldürülmesinin caiz olduğu; savaşa katılmayan çocuk ve kadınların ise öldürülmesinin caiz olmadığı hususunda İslam hukukçuları ittifak etmiştir. Din adamlarının, yaşlıların ve esirlerin öldürülmesi, düşmana ait malların telef edilmesi, hayvanları öldürüp ateşle yakma, müsle, fidye işlemleri ve kitle imha silahlarının kullanılmasının hükmü konularında ise ihtilaf vardır. İslam hukuku savaş halinde bile olsa zulüm ve haksızlıklardan uzak durmanın gerekliliğini beyan etmiştir. Tarih boyunca kural tanımadan savaşan insanlığa savaşın da bir hukukunun ve ahlakının olması gerektiğini öğretmiştir.
Yolsuz tescil kavramı ve türleri

Yolsuz tescil, gerçek hak durumuna uygun olmayan tescil olarak tanımlanabilir. Tescildeki yolsuzluk hukuki sebepten, tescil talebinden veya tasarruf yetkisindenkaynaklanabilir. Ayrıca tescil, başlangıçtan itibaren yolsuz olabileceği gibi, sonradan da yolsuz hale gelebilir. Tez üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, yolsuz tescil kavramı üzerinde durulmuş ve yolsuz tescilin sakıncaları ile genel itibariyle ortaya çıkış şekilleri ele alınmıştır. İkinci bölümde, tescilin başlangıçtan itibaren yolsuz olduğu haller incelenmiştir. Bu kapsamda, hukuki sebepten, talepten, tasarruf yetkisinden kaynaklanan haller veyanlışlıktan kaynaklanan yolsuz tescil halleri ile çift tapu meselesi üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise, sonradan ortaya çıkan yolsuz tescil halleri anlatılmıştır. Bu bağlamda, ayni hakkın sicil dışında başkasına geçtiği veya ayni hakkın sicil dışında sona erdiği haller alınmıştır.
Türk bayrağı çekme hakkı

Türk bayragı çekme hakkı konulu çalısmamız tabiiyet olgusunundenizlerde meydana gelen olaylar ve faaliyetler ile iliskisini ve sonuçlarını irdelemek için hazırlanmıstır. Çalısmamızda, Türk hukukunda bir geminin bayrakçekme hakkının kazanılması, söz konusu hakkın kullanılmasının sartları ve bu kurallara uyulmaması halinde uygulanacak yaptırımlar incelenmistir. Ayrıca, bayrak çekme hakkının hukukun çesitli dalları bakımından önemi ve deniz hukukunun özellikle, gerçek bag kriteri, kolay bayrak gibi önemli kavramları ilebaglantıları ortaya konmaya çalısılmıstır. Bayrak çekme hakkı Türk Ticaret Kanunu Tasarısı ve uluslararası hukuktaki durum, özellikle, 1958 tarihli Cenevre Açık Denizler Sözlesmesi (1958Sözlesmesi) ve 1982 tarihli Birlesmis Milletler Deniz Hukuku Sözlesmesinin ilgili hükümleri dikkate alınarak incelenmistir.
Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde üçüncü kişilerin hukuki durumu

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde üçüncü kişilerin hukuki durumu yüksek lisans tezi kapsam ve sınırları içinde incelenmiştir. Bunun için öncelikle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tanımı, hukuki niteliği, belirleyici özellikleri, çeşitleri, şekli, hükümleri ve sona ermesi hakkında genel bilgiler verilmiştir. Ardından müteahhit ile arsa sahibi arasında akdedilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinden doğan alacak hakkının üçüncü kişilere devri işlemi ve işlemin hukuki niteliği Borçlar Kanunu ve Medeni Kanun hükümleri çerçevesinde ele alınmıştır. Bu kapsamda, üçüncü kişilerin sahip olduğu haklar ve kişilerin bu haklara sahip olması için gerekli koşullardan söz edilmiştir. Üçüncü kişilerin bilhassa arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin sona ermesi sebebi ile karşılaştığı sorunlar üzerinde önemle durulmuş, konu; ilgili kanun hükümleri ve doktrin görüşleri ışığında açıklanmaya çalışılmıştır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi sebebi ile üçüncü kişilerin taraf olduğu uyuşmazlıklara Yargıtay'ın yaklaşımı dolayısıyla konunun uygulamada karşımıza çıkış biçimi içtihatlarla ortaya konmuştur. Tezimizin en sonunda ise, konuya ilişkin vardığımız sonuç belirtilmiştir.
Hekimin tıbbi müdahaleleri nedeniyle yaşama hakkı ihlallerinden doğan sorumlulukları

Temel hak ve özgürlükler içerisinde bireyin sahip olduğu yaşama hakkı, diğer haklara esas teşkil etmektedir. Yaşama hakkı, öldürülmeme hakkını içerisinde barındırdığı gibi, aynı zamanda bireyin fiziksel, ruhsal ve sosyal varlığının gelişimine katkı sağlanmasını devletten talep etme hakkını da kapsamaktadır. Bu sebeplerle bireyin rızası olmadan ve zorunlu durumlar haricinde bireyin vücut bütünlüğüne karşı yapılacak her türlü müdahale hukuka aykırılık teşkil edecektir. Rızanın bu yönü, kişinin kendi vücudu üzerinde tasarruf hakkı bulunduğunu göstermektedir. Ancak bazı durumlarda kanunda belirtilen istisnalar nedeniyle rıza aranmaksızın da tıbbi müdahalede bulunulması gerekmektedir. İstisnalar dışında rıza alınmaksızın yapılan bütün tıbbi müdahaleler hukuka aykırılık teşkil eder ve yaptırımlara bağlanır. İki bölümden oluşan bu çalışmanın konusunu hekimin hatalı tıbbi müdahale nedeniyle yaşama hakkı ihlallerinden doğan sorumlulukları oluşturmaktadır. Hekimin sorumlulukları hem ceza hukuku, hem idare hukuku, hem de özel hukuk boyutu ile ele alınacaktır. Çalışmanın Birinci Bölümünde tıbbi müdahale kavramı, tıbbi müdahalenin hukuka uygunluk şartları incelenecektir. Yaşama hakkının önemi ve Türk hukuk sisteminde devletin bireye karşı sorumlulukları anlatılmaya çalışılacaktır. Aynı zamanda yaşama hakkının vazgeçilemez, devredilemez, mutlak bir hak olduğu, yaşama hakkının bireyin kedisine, üçüncü kişilere ve devlete karşı korunması gerektiğini konusuna değinilecektir. Alınması gereken tedbirlerin ve uygulanması gereken yaptırımların neler olduğu, yaşama hakkının korunması için bireyin talep edebileceği hakları ve devletin yükümlülükleri detaylı olarak aktarılmaya çalışılacaktır. Çalışmanın ikinci bölümünde hekimin hastaya karşı yükümlülüklerinin neler olduğunu konusunda araştırmalar yapılacak ve hekimin hukuka uygun tıbbi müdahalede bulunmaması durumunda ne gibi zararlar meydana gelebileceği Yargıtay ve Danıştay kararları ışığında hekimin cezai, hukuki ve idari sorumlulukları incelenecektir. Çalışma, tıbbi hata sonucu zarara uğrayan kişilerin, haklarının ihlal edilmesi durumunda, dava açma konusunda yeterli bilgiye ulaşabilme ihtiyaçlarına bir nebze cevap olması amacını taşımaktadır.
Kişisel verilerin işlenmesi ve açık rıza

Kişisel Verilerin Korunması, gelişen teknolojiyle birlikte veri işleme süreçlerinin her geçen gün artmasına paralel olarak veri ihlallerinin de artmaya başlaması ile 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu'nun yürürlüğe girmesinin de etkisiyle ülkemizde önem kazanmaya başlamıştır. Bu çalışmada, 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu, Avrupa Birliği mevzuatı ve diğer uluslararası metinler kapsamında kişisel verilerin işlenmesi ve açık rıza kavramları incelenmiştir. Çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde kişisel veri kavramının ortaya çıkışı ve gelişimi, kişisel veri kavramı ve niteliği ile kişisel verilerin korunması alanındaki ulusal ve uluslararası düzenlemelere yer verilmiştir. İkinci bölüm ise kişisel verilerin işlenmesi kavramı, kişisel verilerin işlenmesine hakim olan ilkeler ve işlenme şartlarından oluşmaktadır. Üçüncü ve son bölümde ise rıza ve açık rıza kavramına, açık rızanın şartlarına, açık rızanın alınma yöntemlerine, açık rızanın alınmasında ispat yüküne ve açık rızada bulunma ehliyetine yer verilmiştir.
İş sağlığı ve güvenliği yükümlülüklerinin yerine getirilmemesinin idari yaptırımları

İş kazaları ve bu kazalarda yaşanan kayıplar dikkate alındığında iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınması gereken tedbirlerin ne denli büyük öneme sahip olduğu daha net görülmektedir. İnsan sağlığı ve hayatını yakından ilgilendirmesi nedeniyle biz de çalışma konumuzu bu alanda belirlemiş bulunmaktayız. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde genel olarak iş sağlığı ve güvenliği kavramlarına değineceğiz. Burada iş sağlığı ve güvenliğinin kavramsal çerçevesini çizip, iş sağlığı ve güvenliğinin önemine, hukuki niteliğine, Türkiye'deki tarihsel gelişimine ve sorumlu kuruluşların hangileri olduğuna değineceğiz. İkinci bölümde iş sağlığı ve güvenliği konusunda işverenin ve çalışanların ne gibi hak ve yükümlülüklerinin bulunduğunu açıklamaya çalışacağız. Bu bölümde ağırlıklı olarak işverenlerin iş sağlığı ve güvenliği konusundaki yükümlüklerine değinmekle birlikte işgörenlerin hak ve yükümlülüklerine de değineceğiz. İlk iki bölümde iş sağlığı ve güvenliği konusunu açıklayıp işverenin yükümlülüklerini belirledikten sonra üçüncü ve son bölümde iş sağlığı ve güvenliği yükümlülüklerini yerine getirilmeyen işverenlerin ne gibi idari yaptırımlarla karşılaşacaklarını açıklayacağız. Bu anlamda mevcut sistemimizde yer alan işin durdurulması, idari para cezası, işçilerin çalışmaktan alıkonulması ve ölümlü iş kazası sebebiyle kamu ihalesinden yasaklanma idari yaptırımlarına ayrıntılı bir şekilde değineceğiz. İş yerine, işverene ve çalışmalara etkisi bakımından son derece geniş ve büyük etkiye sahip olması bakımından işin durdurulması ve idari para cezası yaptırımlarına diğer konulara nazaran biraz daha ayrıntılı değineceğiz. Bunun yanında çalışmamızın gerekli yerlerinde son yıllarda mevzuatımıza dahil olan teşvik niteliğindeki düzenlemelere de yer vereceğiz. Çalışmamızı şu an yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu çerçevesinde oluşturacak olmakla birlikte mülga kanunlar ve diğer mevzuata da gereli yerlerde değinmekten kaçınmayacağız. Mevzuatın yorumlanmasında doktrin ve yargı kararlarından da faydalanacağız.
İdare hukuku boyutuyla Türkiye Varlık Fonu

İlk olarak kaynak zengini ülkelerin gelir fazlalarını yatırım amacıylakullanmak için kurulan ulusal varlık fonları, küreselleşmenin dolaylı bir sonucu olarak uluslararası ekonomik sistem içerisinde çok daha fazla önemli bir yer tutmaya başlamıştır. Bu durum aralarında Türkiye'nin de bulunduğu çeşitli ülkelerin kendi ulusal varlık fonlarını kurmalarını sağlamıştır. 2016 yılında kurulan Türkiye Varlık Fonu ile beraber ulusal varlık fonları ekonomi ve hukuk alanında bir yenilik olarak yer alırken aynı zamanda bu disiplinleryönünden de ayrı bir inceleme konusu olmaktadırlar. İdare hukuku bakımından da ulusal varlık fonları hem kamu yararı, hem de kamu hizmetlerinin finansmanı yönünden ayrı bir değer ve öneme sahip bulunmaktadır. İdare hukuku bakımından Türkiye Varlık Fonununincelenmesi de ağırlıklı olarak bu konular üzerinden yapılmıştır. Çalışmamızda idare hukukunun temel ilkeleri ışığında ulusal varlık fonları, fonların genel tanım, gelişimi ve genel özellikleri ile beraber değerlendirilmektedir. Türkiye Varlık Fonu, 6741 Sayılı Türkiye Varlık Fonu Yönetimi Anonim Şirketinin Kurulması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ve yardımcı mevzuat Türk idare hukuku ilkeleri temel alınarak incelenmiştir. Ulusal varlık fonları ve Türkiye Varlık Fonu bakımından yer alan tartışmalara da ayrıca yer verilmiştir.
Çocukların cinsel istismarı

Geçmişten günümüze değin tüm toplumların ortak amacı, kendi topraklarındakihuzur ve güven ortamını sağlayıp iç barışı tesis etmek ve bu çerçevede dıştehditlerden uzak kalmaktır. Bu amaç doğrultusunda devletler, geleceğin yetişkinleri olan çocukların sağlıklı ve donanımlı bireyler olarak yetişmesi için gerekli düzenlemeleri ve uygun ortamı sağlamaya gayret gösterirler. İşte bu sebeple; dini, dili ve toplumsal yaşantısı birbirinden tamamen farklı olan ülkelerin ortak paydada buluştuğu noktalardan biri de, fiziksel ve ruhsal açıdan korunmaya muhtaç durumda olan çocuklara karşı cinsel nitelikteki eylemlerin cezalandırılması gerektiği hususudur. Gerçekten de günümüzde tüm toplumlarda, çocuklara karşı gerçekleştirilen cinselnitelikteki eylemlerin farklı şekillerde cezalandırılarak caydırıcılığın sağlanması amaçlanmaktadır. Genel olarak hal böyle iken; ülkemizde tıp, hukuk ve psikoloji gibi birçok alanda yapılan çalışmalara ve devlet eliyle gerçekleşen denetimlere rağmen, cinsel istismar eylemlerinin her geçen gün arttığını görmekteyiz. Bunun sebepleri çalışmamızda detaylıca ele alınmış olmakla birlikte, medyanın cinsel istismareylemlerinin artışı konusunda masum olmadığını burada belirtmek gerekir. 5237 Sayılı TCK'nın 103/ 1 maddesinde basit cinsel istismar,103/2maddesinde ise ilk fıkraya nazaran daha ağır unsurlar içeren nitelikli cinselvistismar suçu yer almıştır. Aynı maddenin 103 /3-4. fıkralarında ise 103/ 1 ve 103 /2maddelerine göre suçun ağırlaştırıcı unsurları ele alınıp, son olarak 103 /5-6. fıkralarında ise suçun netice sebebiyle ağırlaşmış halleri düzenlenmiştir. Öte yandan fiziksel ve ruhsal yapılarının elverişli olması sebebiyle geçmişşten günümüze değin süregelen çocukların cinsel istismarı suçu, genellikle sadece mağdur çocuğun soyut beyanı üzerine harekete geçilen bir alan olduğundan, delillerin net olarak tespiti edilmesi hem maddi gerçeğin ortaya çıkarılması hem de şüphelininmağduriyetine sebep olmaması açısından büyük önem arz etmektedir. Bu çalışmada; uygulamada karşılaşılan bir takım aksaklıklar, Yargıtay'ıniçtihatlarına eleştirel bazı yaklaşımlar, medyanın cinsel istismar vakalarına olumlu ve olumsuz yansımaları ile cinsel istismar suçunu işleyen faillere verilen cezaların yüksek olmasına rağmen caydırıcılığın neden sağlanamadığı gibi çözüm odaklı bir takım fikirler ele alınacaktır.
Kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat

İkinci dünya savaşı sırasında devletin en yüksek varlık olarak kabul edilmesiyle bireylerin kişilik haklarının zarar görmesinin ardından batılı devletler kişiye önem veren düzenlemelere yer verilmiştir. Kişilik hakkının nelerden ibaret olduğu kanunda tanımlanmadığından, kişilik haklarının tespiti uygulamaya ve doktrine bırakılmıştır. Bu nedenle bu değerler kişinin içinde bulunduğu ahlaki, toplumsal, kültürel, ekonomik ve teknolojik duruma ve bu tür gelişmelere bağlı olarak zamana ve içinde bulunduğu koşullara göre sürekli olarak değişebilecektir. Uygulamada kişilik hakkına ilişkin davalar genellikle çalışmamızda incelediğimiz kişilik değerlerinden kaynaklanmakta ise de istisnaları da mevcuttur.
4857 sayılı İş Kanunundaki ihbar süreleri ve bunlara uymamanın yaptırımları

İ4857 sayılı İş Kanunundaki ihbar süreleri bunlara uymamanın yaptırımları? başlıklı çalışmamız üç bölüm halinde incelenmiştir. Birinci bölümde ihbar süreleri ve ihbar tazminatı kavramlarının daha iyi anlaşılabilmesi için iş sözleşmesi, iş sözleşmesinin sona ermesi ve fesih kavramları incelenmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümünde ise genel olarak İş Kanununda öngörülen ihbar süreleri, ihbar sürelerinin nispi emrediciliği, yeni iş arama izni, peşin ödeme suretiyle fesih, ihbar sürelerine ait cezai şart uygulaması, ihbar sürelerini kesen haller ele alınmıştır. İhbar sürelerine uymamanın yaptırımı olan ihbar tazminatı ise son bölümde açıklanmaya çalışılmıştır. Bu bölümde ihbar tazminatının hukuki niteliği, şartları, alacaklısı ve borçlusu, hesaplanması, faizi, zamanaşımı, ödeme yeri, ispatı izah edilmiştir. İhbar sürelerinin İş Mevzuatındaki diğer tazminatlarla ilişkisi ve ihbar tazminatına hak kazanılamayacak haller de bu kısımda anlatılan diğer konulardır. İhbar süreleri ve ihbar tazminatına ilişkin kavramlar Yargıtay içtihatları ile doktrinin savunduğu görüşler birlikte ele alınarak sunulmuştur.