turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Das Ich und seine verwandlungen in den romanen Martin Walser's

Bu çalışmada, çağdaş Alman yazan Martin Walser'in belirli romanları psikolojik kuramlar ışığında ele alınmakta, benlik ve değişimi incelenmektedir. İlk öncee Kristlein triloj isindeki benliğin, mesleki alanda geçirdiği değişim analiz edilmektedir. Kendi duygu ve düşüncesini hiçe sayarak başkalarına göre yaşamını düzenleyen benlik, zamanla başarıya ulaşmasına rağmen, bedeni rahatsızlanmaktan kurtulamaz. Pazarlamacılıktan sonra entellektüel kimliğe kavuşan figür, benliğin bölünmüşlüğünü en üst derecede hisseder. Sonunda politik bir görüşe sahip olsa da figür, körü körüne uyum sağlaması ve bağımlı olması sebebiyle, bir değişim için gerekli gücü artık kendinde bulamaz. Bir diğer benlik biçimi, başka insanlarla olan ilişkilerinde sürekli olarak toplumsal prestiji, saygınlığı ön planda tutmaktadır. Gerek mesleki alanda gerekse gönül ilişkilerinde daima bu noktayı göz önünde bulundurmakta, bunu sağlayacak tüm fırsatları değerlendirmektedir. Ayrıca benliğin gerçek ile hayal dünyasındaki duygu ve düşünceleri irdelenmekte, her iki dünyadaki farklı benlik görünümleri analiz edilmektedir. Benlik, içgüdü ve buna karşı koyma, utanç ve utanmazlık, şiddet ve şiddetten kaçınma arasında gidip gelmektedir. Bu ikilem kimi zaman kaybolmuş gibi görünse de, aslında yeni acılara sebep olmaktadır. Benliğin içgüdülere hakim olduğuna dair bir gelişmeyi görmek mümkün değildir. Walser'in ilk romanındaki figürler, konformist olanlar ve olmayanlar diye ikiye ayrılırken, daha sonraki eserlerde konformizm özelliği ağır basmaktadır. Ancak bu yanıltıcı görüntünün ardında yaşam tarzları bakımından birbirinden farklı iki benlik gizlenmektedir.
Abdurrahman Eş-Şarkavİ'nin romanlarında toplumsal eleştiri

ÖZABDURRAHMAN EŞ-ŞARKAVİ'NİN ROMANLARINDA TOPLUMSAL ELEŞTİRİASİYE ÇELENLİOĞLURoman, kısa hikaye, şiir, inceleme ve araştırma yazarı Abdurrahman eş-Şarkavi (1920-1987), modern Mısır edebiyatında toplumcu gerçekçi tarzda kaleme aldığı romanlarıyla, Mısır toplum hayatının yaklaşık otuz yılına ayna tutar. O, Sıdki Paşa döneminde köylü başta olmak üzere Mısır halkının yaşantısını konu edindiği el-Ard (1954), Kahire'de 1936 Devrimi günlerini konu edindiği eş-Şevariu'l-Halfiyye (1958), II. Dünya Savaşı yıllarındaki ağır ekonomik koşullarla büyük şehirlerdeki yozlaşmayı konu edindiği Kulub Haliye (1956) ve 1952 Devrimi sonrası devlet kurumlarını eleştirdiği el-Fellah (1967) adlı romanlarıyla adeta tarihe şahitlik eder. Abdurahman Şarkavi'nin Romanlarında Toplumsal Eleştiri adlı bu çalışma, onun söz konusu dört romanındaki sosyal ve siyasi eleştiri hedeflerini konu edinmektedir. Çalışmanın amaç, kapsam ve yöntemi ile terimler sözlüğünün bulunduğu Giriş bölümünden sonra, I. Bölüm'de '20. Yüzyıl Mısır Siyasi Tarihi' ile 'Modern Mısır Edebiyatında Romanın Doğuşu ve Gelişim Süreci' yer almaktadır. Çalışmanın II. Bölümü; Şarkavi'nin hayatı, fikri ve edebi kişiliği ile eserlerini ihtiva eder. III. ve IV. Bölümde 'Şarkavi'nin Romanlarında Siyasi ve Sosyal Eleştiri' başlıkları altında romanların eleştiri platformu incelenmiş ve tespit edilen toplumsal problemler, kaynak metinden yapılan alıntılarla açıklanmıştır. Amaç; ele aldığı zaman kesitinde romanların sosyal ve siyasi eleştiri zeminini ortaya koymak olduğu için romanlar, roman sanatı açısından değerlendirmeye alınmamış, toplumcu gerçekçi bir yazar olan Şarkavi'nin romanlarındaki eleştiri hedeflerinin tarihi zemine uygunluğu irdelenmiştir.
Forward to the past: Narratives of violence and trauma in jonathan Safran foer's novels

Bu çalışma, Jonathan Safran Foer'ın üç romanında şiddet içeren olayları ve bu olayların bireylerin yaşamına etkisini incelemektedir. Foer, 20. ve 21. yüzyıllarda dünyada ve Amerikan toplumunda gerçekleşen tarihsel travmaları konu alarak bir kolaj oluşturmaktadır. İlk romanı Everything is Illuminated (2002), Yahudi soykırımı geçmişşiyle yüzleşmenin ve kişiselleştirmenin zorluklarını irdeler; ikinci romanı Extremely Loud and Incredibly Close (2005) ise 11 Eylül 2001 terör saldırılarının ardından yaşanan kişisel travmanın ve kaybedilen yakınlar için duyulan acının dile getirilmesindeki güçlüğü gösterir; Here I Am (2016) başlıklı son romanı da bir ailedeki evlilik krizini Orta Doğu'da süregelen askeri çatışmalar ekseninde ele alır. Bu eserlerde şiddetin temsili Nazilerin fiziksel işkencelerinin detaylı tasvirinden Hiroşima'ya yapılan nükleer saldırının anlatımına ve sanal savaşın resmedilmesine uzanan bir çeşitlilik gösterir. Bu tez, bilinen ve belgelenmiş savaş, katliam, terör saldırısı gibi şiddet ve vahşet içeren olaylar karşısında bireylerin verdikleri tepkileri örneklendirmek ve incelemek amacıyla, Foer'ın romanlarında şiddeti zamana ve mekana yayılan bir bakış açısıyla sunduğunu öne sürmektedir. Söz konusu üç eserde şiddet içeren olayların resmi ve tarihsel gerçekliği bireyin yaşadığı travmanın kişisel ve öznel anlatımına dönüştürülmektedir. Foer'ın karakterleri hem yaşadıkları kişisel trajedilerle başa çıkmaya hem de travmanın kuşaklar arası aktarımının üstesinden gelmeye çalışırlar. Aynı zamanda, yazar şiddet içeren olaylar hakkındaki bilgi ve gerçeklerin gelecek kuşaklara aktarma gerekliliğini de vurgulamaktadır.
Tragic hera as the outsider in modern English and American novel a study on J. Conrad, J. Joyce and W. Faulkner

'Trajik kahraman' kavramı tanımlandığında esasında hiçten bir varlık yaratılmamıştı; tam aksine bu terim mitlerin o derin tuzaklarında fiziksel güçleriyle tanrıların gazabına karşı koymaya çalışan Promete, Herkül gibi lanetlenmiş kişiliklerde zaten yaşıyordu. Onlar tanrıların gücüne, hegemonyasına ve en önemlisi tek-güç olma isteklerine karşı gelerek trajik acılar yaşadılar. Promete sonsuz kez ölmenin gazabını, Herkül ise çıldırarak tüm ailesini katletmenin acısını tattı. O zamanlar kahraman olmanın temel şartı fiziksel güçtü. Oysa zaman/a şekillenen Yunan toplumunda fiziksel üstünlük yavaş yavaş yerini zihinsel üstünlüğe ve bunun getirdiği kibire bıraktı. Aristo'nun evrensel tanımıyla tam olarak şekillenen trajik kahraman dış nedenlerden değil, kendi kişiliğindeki negatif bir özellikten dolayı daha yüksek bir mertebeden 'düşen', tanınmış, belli bir saygınlığı olan kişidir. Bu tanımıyla trajik kahramanı en iyi biçimlendiren eski Yunan tragedya yazan Sophocles'tir. Bu incelemede Sophocles'in 'Oedipus Rex', 'Antigone' ve 'Electra' adlı oyunlarında şekillenen ve Aristoteles'in tanımına bir eldiven gibi uyan 'trajik kahraman' kavramı incelendikten sonra, bu kavramın Elizabeth döneminde Marlowe ve Shakespeare'deki çağrışımlarına değinilerek asıl odak noktası olan modem romanla birlikte bir anlamda yeniden doğan bu trajik kahramanın kim olduğu konusu irdelenmektedir. Modern trajik kahraman gerçek trajedisini hiçbir zaman tam olarak tanımlayamayan biri, bir 'hiç-kimse' olmaktan asla kurtulamaz. O yalnızlıkların, ikilemlerin, anlamsızlıkların ve en önemlisi absürdlüğe varan hiçliklerin dünyasında kendini tanımlamaktan aciz bir zavallıdır artık. Ne Herkül kadar kudretli ne de Oedipus kadar yücedir. Onun ne Hamlet gibi sahiplenebileceği bir ülkesi ne de Faustus gibi hayal edebileceği bir rüyası vardır. Çünkü kendi benliği henüz larva döneminden kurtulamamıştır. O bir dışlanmıştır - ya isteyerek, kendi bilinciyle bu kaotik dünyanın kenarında bir yerlerde, tek başına kalmayı yeğler; ya da isteği dışında bir boşluğa sürüklenir. O Christmas gibi ne siyah, ne beyazdır; Kurtz gibi ne tanrı ne insandır; Stephen gibi ne özel ne de toplumsal bir kişiliktir. Hep bir yerlerin ortalarında nefes almaya, daha da ironik olarak nefes alırken ölmeye uğraşır. Kendini tanımlayamadığı, bir topluluğa ait olamadığı sürece içsel hiçliğinden kurtulamayacağını bilir ;oysa bir yanı, zaten etrafını kabuk gibi sarmış bu kozadan kurtulmayı, kalıplaşmayı reddeder, özet/e modern kahramanımız bir hiçtir, ölümü hiçbir şeyi çözümlemez. O metalar, saplantılar, anlamsızlıklar dünyasında adımlarını sayan ama asla tüm adımlarını birleştip yolunu bulamayacak olan bir hiçtir. Dışlanmıştır o ve dışlanmış kalacaktır.
The road not taken: The socialist utopia of Edward Bellamy

Amerikan İç Savaşı'nın sonrasında, Birleşik Devletler sosyal, politik ve ekonomik düzeninde ciddi bir değişikliğe uğramıştır. Küçük toprak sahibi çiftçilerin omuzlarında duran Thomas Jefferson'ın ideali çoktan yok olmuştu. Serbest piyasa kapitalizmi ve bireyselciliğe ek olarak teknolojinin nimetleri ve ekonomik büyüme Amerikan ulusunun geleceğini şekillendirmişti. Endüstride söz sahibi kişilerin liderliği altında, yani soyguncu baronlar, en büyük sanayiler yükselmiştir. Bunula birlikte, şehirleşme, göç ve fakirleştirme gibi bu büyümenin kaçınılmaz sonuçları endüstriyel bir Amerika'nın genişleyen tasvirinde açık olarak görülmüştür ve yinelenen birçok ekonomik buhran ve işçi sınıfı huzursuzluğunun sonrasında görüş ayrılığına düşen fikirler çok geçmeden duyuldu. Yeni bir yüzyılın başlangıcında, Amerika'nın bu sosyal problemlerinin irdelenmesi için girişimler tarihçiler tarafından iyi bir şekilde belgelenmiştir. Bir çokları için, refah ve bolluk için aşırı boyutlara varan kapitalizimden daha iyi bir yol vardı. İşbirliği, planlı ekonomi, devlet tarafından yapılan pozitif yardım, kapitalizmin sebep olduğu sosyal anarşiyi herkes için mutluluk ve birlik olan sosyal bir düzen ile değiştirebilirdi. Bu sosyalist amaçlar Amerikan karşıtı ve yabancı kökenli fikirler olduğu için eleştirilmesine rağmen, Amerikan gelenekleri ile uyumludurlar çünkü hem Amerikan Bağımsızlık Bildirgesi hem de Amerikan Anayasası tarafından altı çizilen sosyal adaleti, ekonomik güvenceyi, fırsat eşitliğini ve barışı vurgular. Bu çerçevede, ütopik edebiyat toplumsal düzenin sorunlarını ortaya koymak ve daha iyi bir yarının umutlarını tekrar canlandırmak için çok önemli bir rol üstlenir. Tarihsel analizde onların önemi ihmal edilmiştir, fakat 19. yüzyılın sonu boyunca üretilen büyük miktardaki ütopik edebiyat gelecek için bir başka Amerikan rüyası tasvir eder. Bu ütopik sosyalist romanlardan en önemlisi Edward Bellamy tarafından yazılmış Looking Backward 2000 ? 1887'dır. İşçi sınıfı sorununun en ciddi mesele olduğu zamanda milyonlarca satmış ve çok daha fazlasına ilham vermiştir. Bu yüzden, bu tezin amacı Bellamy'nin her vatandaş için vaad edilen Amerikan rüyasını nasıl düzenlediğini çalışmak ve popülerliği ile toplumun üstündeki büyük etkisine rağmen hedeflerinden uzak kalma sebeplerini incelemektir.
Following Brontë's traces in Windward Heights and The Lost Child

Emily Bronte'nin cesur başyapıtı Uğultulu Tepeler, muhafazakar Victoria Dönemi İngilteresi'nde yayınlandığında, dönemin okurlarını şok etmişti. Bugün ise, Uğultulu Tepeler, post-kolonyal romanlar da dahil olmak üzere birçok çağdaş esere ilham kaynağı olmuştur. Maryse Conde'nin Windward Heights adlı yapıtı ve Caryl Phillips'in The Lost Child adlı yapıtı, Emily Bronte'nin Uğultulu Tepeler romanından esinlenilmiştir. Adı geçen eserler, Uğultulu Tepeler'e edebi cevap niteliğindedir. Conde ve Phillips, orijinal romanın ana dinamiğine sadık kalırken, kendi romanlarını polifonik olarak yaratırlar ve hikayeyi başka bir düzeye çıkarırlar. Irkçılıktan kaynaklanan dışlama ve sınıf mücadelesi, farklı zaman ve mekanlarda geçen romanlarda açıklanmış ve tartışılmıştır. Analiz, Marksist ve Oryantalist görüşlere çapraz atıfta bulunarak post-kolonyal çerçeve bağlamında yapılacaktır.
Modern ve postmoden kavramlarını güncelleyen bir yapıt: Terézia Mora, 'Alle Tage'

çalışmada modern ve postmoden durumların edebiyattaki yansımaları ve bu durumların insan hayatı ve tarihi ile etkileşimler göz önünde bulundurularak batı yazın literatüründen seçilen başat eserler doğrultusunda modernist roman incelenmiş ve bir postmodern roman örneği olan Terezia Mora'nın 'Alle Tage' adlı yapıtı ile karşılaştırılmıştır.
Representation of marriage as a social and economic institution in Jane Austen's Pride and Prejudice

'Regency dönemi aşk romanı kavramının yaratıcısı' olarak kabul edilen Jane Austen, aynı zamanda 'insan davranışı konusunda zeki bir gözlemci ve bir yergi ustası' (Kruger et al. 2013, p. 198) olarak değerlendirilebilir. Döneminde birçok ahlaki değer, gelenek ve uygulama özellikle kadınlar açısından dayanılmaz ölçüde zor olduğu için ilk romanını anonim olarak yayımlamıştır. Austen Aşk ve Gurur'da yaşadığı dönem İngiliz toplumuna ayna tutmaktadır. Romandaki olaylara yön veren ve karakterlerin yaşamını büyük ölçüde etkileyen romanın temel olgusu evliliktir. Roman evlilik kurumu sayesinde kadına karşı yapılan haksızlıkların yansıması olan ve erkek egemenliğine dayanan toplum yapısını tüm çıplaklığıyla ortaya koymaktadır. Evliliği yalnızca iki cins arasında var olan bireysel bir ilişki değil, aynı zamanda toplumsal bir kurum olarak da ele alarak, Jane Austen Aşk ve Gurur romanında dönemin İngiliz toplumunu ekonomik, sosyal ve toplumsal cinsiyet rolleri açısından anlamayı ve sorgulamayı sağlamaktadır. Bu tezde, evlilik ayrıntılı bir biçimde incelenecek ve 18. yüzyılın sonu ve 19. yüzyılın başlarında İngiliz toplumda kadınların evlenebilmek için nasıl çaba harcadıkları ve evlilik kurumunu etkileyen ögelerin neler olduğu ortaya konacaktır. Roman boyunca Austen başarılı bir biçimde, toplumun tüm özelliklerini ve günlük yaşam ve ilişkilerin arkasında yatan etmenlerin neler olduğunu okura aktarmaktadır. Yazar, evlilik kurumunu çeşitli sosyal sınıflara ait bireyler arasındaki ilişkilere odaklanabilmek için kullanır ve böylece hem bu bireylerin gerçek yüzünü hem de sosyal çevrelerini gösterir. Tez, insanların yaşamını biçimlendiren, aynı zamanda da ayrımcılık ve kadının sorunlarının temelinde yatan sosyal ikiyüzlülük ve paranın gücü gibi çarpık değerler ile insan davranışlarındaki ayrıntıların ve yanlışlıkların altını çizer.
Gülten Dayıoğlu'nun çocuk romanları

özet Bu doktora tezi inceleme modelinde betimsel bir araştırmadır. Giriş bölümünü de içeren birinci bölümde Türk edebiyatındaki çocuk romanlarının tarihsel gelişimi ele alınmıştır. ikinci bölümde yöntemle ilgili bilgiler verilmiş, üçüncü bölümde Gülten Dayıoğlu'nun yaşam öyküsü, yapıtları ve çocuk edebiyatı üzerine düşünceleri yer almıştır. Tezimizin konusu olan Gülten Dayıoğlu'nun 9-14 yaş grubunu hedef alarak yazdığı on üç roman 4. bölümde incelenmiştir. Yazarın bu gruptaki bütün romanları eğitim, sanat ve dil özellikleriyle incelenmiş, anadili öğretimine katkıları araştırılmıştır. Ayrıca bu yapıtlar sanat özellikleri açısından değerlendirilirken, yer yer başka yazarların yapıtlarıyla karşılaştırılarak, Dayıoğlu'nun geniş edebiyat mozayiği içindeki yeri belirlenmeye çalışılmıştır. Gülten Dayıoğlu, ilk yapıtlarında görülen melodram özelliklerden daha sonraki yapıtlarında tamamiyle uzaklaşarak, gerçekçi konulara, başta kırsal kesim insanları olmak üzere yoksul insanların dünyasına yönelmiştir. Bunları izleyen bilim kurgu türündeki yapıtlarında daha evrensel sorunlara, bütün insanlığı ilgilendiren, dünyamızı tehdit eden sorunlara yönelmiştir. Bu nedenle onun kahramanları arasında yerli tipler olduğu kadar, yabancı kahramanlar da vardır. Dil olarak yalın bir anlatımı yeğlemiş, uzun cümlelerden kaçınmıştır. Çoğu yazar gibi Türkçenin kimi inceliklerinin, kimi özelliklerinin yazdıkça ayrımına varmıştır. Giderek romanlarında cümle çeşitliliğinin artması bunu göstermektedir. Daha ilk yapıtlarında fark edilen öz Türkçe yazma konusundaki titizliği her yapıtında artarak sürmüştür. Gülten Dayıoğlu anlattığı kişilerin ya da çevrelerin dilinden yazı diline sözcük, deyim vb. olmak üzere yeni öğeler katmış, yazı dilinin zenginleşmesinde katkısı olmuş bir yazardır. Onun çocuk okuru, nasıl bir Türkçeyle yüz yüze getirdiği araştırmamızda önemli bir yer tutmaktadır.
A photographic exposition of American society and the anti-capitalistic resurrection in John Steinbeck's the Grapes of Wrath

Bu çalışma John Steinbeck'in Gazap Üzümleri adlı eserindeki sosyal atmosferi, ekonomik karışıklığı ve çiftçilerin dramatik yaşamlarını konu edinir. 1930'larda Amerika Birleşik Devletleri Büyük Buhran denilen etkili bir mali kriz ile karşılaştı. Bunalımdan sonra kapitalist sistem kendini sadece insanların ekonomik hayatında değil ayrıca sosyal hatta dini yaşamlarında bile bir güç olarak tesis etti. Bu nedenle, bu kriz toprak sahiplerindense sadece yoksul insanlar için bir bunalım oldu. Başarılı ve çok dikkatli bir gözlemci olarak Steinbeck, kendi zamanındaki bu sosyal duruma gözlerini kapatmadı ve daha fazla kar etmek uğruna yoksul insanlara nasıl baskı, korkutma, zorbalık ve zulüm yapıldığını göz önüne serdi. Steinbeck bunu gerçekçi bir yolla anlatır, sade ve halk dilini kullanır ve insanların yazgılarını değiştirmesi için farklı bir gelecek çizer. Bu yüzden umut temasını direnişin kaynağı olarak vurgular ve böylece toprak sahiplerine karşı başkaldırı girişimlerini ve anti-kapitalist dirilişi gösterir.
Türk romanında yoksulluk teması

Yoksulluk insanlık tarihinin en önemli ve en büyük sorunlarından biridir. Ülkemizde de toplumsal yapının değişmesi ile birlikte farklılaşan yoksulluk, sosyal bir problem olarak sürekli gündemde kalmıştır. Yoksulluğun, sadece ekonomik tanımlamalar ve istatistiki bilgilerle ifade edilmesi toplum ayağının eklenmemesi, onu eksik ve yanlış yorumlamamıza sebep olur. Toplumun değer yargıları, gelenek görenekleri ve en önemlisi birey yaşantısı da göz önünde bulundurularak çerçevesini çizmemiz daha doğru olacaktır. Bu çalışmada, birçok bilim dalının üzerinde yoğunlaştığı olgu olan yoksulluğun, dönemsel olarak yaşanılan boyutu veya türü bakımından Türk romancısı ve romanlarına yansımaları analiz edilmiştir. Toplumsal bir sorun olan yoksulluk ile yine yoksulluk konularını ele alan romanları tezimizde buluşturduk. Tez yoksulluk konularını ele alan romanlar üzerinden gidilerek yapılan bir çalışmadır. Ayrıca yoksul toplum gerçeğinin romancı tarafından sosyolojik temelde romana nasıl yansıtıldığına da yer verilmiştir. Yine romancıların geldikleri ekonomik toplum yapısı ve standartları göz önünde bulundurularak romancının bu problemi ele almasının altında yatan sebeplere değinilmiştir. Bu çerçevede, kendisinin de yoksul bir ortamdan geldiği için mi, yoksa yaşam standartları yüksek bir ortamdan gelmesine rağmen, yoksulluğu toplumun bir problemi olarak gördüğü için mi ele aldığı ortaya konmaya çalışılmıştır.
An analysis of the translations of Isaac Asimov's Second Foundation in terms of science-fictional terminology

Bu tezin amacı Isaac Asimov'un 'Vakıf' serisinden 'İkinci Vakıf' kitabının iki ayrı çevirmenin Türkçe çevirileri temel alınarak, İngilizce'den Türkçe'ye olan bilimkurgu çevirilerinde, Türkiye'de bu türün yaygın olmaması, türün temel kriterlerinin doğru anlaşılamaması ve birçok ülkede olduğu gibi, bu kriterlere uyum sağlayacak yerleşik ve birleşik kültürün gelişme aşamasında olması nedeniyle, ortaya çıkan yereldeki teknik ve kültürünün eksiklerinin, genel olarak çevirilerde türün kendine has terimlerini ve ruhunu bozduğunu kanıtlamaktır. Tezin savının temeline dayanak olması açısından bilimkurgunun tarihsel yolculuğundan başlayarak, kültürel normlarla etkileşimi ve teknolojik gelişmelerle evrensellik düzeyinde geldiği noktada, çeviribilimin önemi anlatılmıştır. Bu çalışmayı bilimsel bir metodoloji çerçevesinde yapmak gerektiğinden çeviribilimin temel kuramlarından Itamar Even-Zohar'ın çoğuldizge kuramı, Gideon Toury'nin çeviri normları, Vinay & Darbelnet'in çeviri yöntemleri ve Raymond Van Den Broeck'in çeviri eleştirisi modeli İkinci Vakıf kitabının her iki çevirisinde çeviribilime uygunluğu açısından kriter olarak alınmışlardır.
A. S. Puşkin'in eserlerinde 1773-1775 Pugaçev İsyanı

Bu çalışmada Rusya'nın önemli tarihsel olaylarından biri olan 1773- 1775 Pugaçev isyanının Aleksandr Sergeyeviç Puşkin'in eserlerinde yansımasının irdelenmesi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda ilk önce XVIII. yüzyıl Rusyası'nın genel sosyo-tarihsel panoraması verilerek ülkede sık sık patlak veren köylü isyanlarının nedenlerine ışık tutmaya çalışılmıştır. Devamında 1600- 1800 arası Rusya'da gerçekleşen köylü isyanları sırasıyla incelenmiş, ele alınan dört isyanın kendine has özellikleriyle birlikte ortak özellikler belirlenmiştir. Buna koşut olarak söz edilen iki yüzyıl içinde Rusya'daki köylülük ve köylülerin yasal durumları aşamalı olarak analiz edilmiş, bu isyanların sosyo-tarihsel etki ve sonuçları özetlenmiştir. Böylelikle dört büyük isyanın sonuncusu olan Pugaçev isyanını hazırlayan durum ve koşullar süreç olarak ele alınmıştır. Çalışmanın konusunu oluşturan Pugaçev isyanının Puşkin'in eserlerinde yansımasının ortaya çıkarılabilmesi amacıyla bir deha olarak nitelendirilen sanatçının yaratıcılığı ve tarihselliği genel hatlarıyla tanıtılmış, tarihselliğine etki eden ögeler ve tarih konulu eserleri üzerinde durulmuştur. Böylelikle Puşkin'in gerçekçilikle birlikte tarihsellikte nasıl adım adım uzmanlaştığı açığa kavuşturulmaya çalışılmıştır. Sanatçının özellikle Pugaçev isyanına ilgisi ve üzerine gerçekleştirdiği arşiv çalışmalarına değinildikten sonra Pugaçev isyanını konu alan Pugaçev İsyanının Tarihi ve Yüzbaşının Kızı eserleri derinlemesine araştırma yoluna gidilmiştir. Söz konusu eserlerin oluşum süreçleri, süje ve kompozisyonları, sanatsal özellikleri sırayla analiz edilerek ele alınmıştır. Yapılan çalışmalar sonucunda tarihselliğin ve halkçılığın Puşkin'in sanatında başlıca ögeler olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
A descriptive analysis of the turkish translations of Agatha Christie's Murder on the Orient Express within the framework of retranslation hypothesis

Bir kültürün çeviri politikasında ortaya çıkan değişimler, çeviri normlarının değişken yapısı, yeni bir neslin ortaya çıkışı, ideolojik sebepler ve satış potansiyeli daha önceden çevrilmiş bir eserin aynı kültüre/dile yeniden çevrilmesine yol açabilir. Bu çalışmada ise Agatha Christie'nin Murder on the Orient Express isimli eserinin Türkçeye yapılan yeniden çevirilerinin Yeniden Çeviri Kuramı bağlamında incelenmesi amaçlanmaktadır. Bu bağlamda adı geçen eserin beş farklı yayınevi tarafından yayınlanan altı farklı çevirisi incelenmiştir. Çalışmanın amaçları doğrultusunda, genelde polisiye edebiyat, özelde de Agatha Christie'nin Türk edebiyatı çoğuldizgesindeki konumunu belirlemek üzere Even-Zohar'ın Çoğuldizge Kuramı kapsamında dizgesel bir analiz yapılmıştır. Ardından çevirilerde uygulanan çeviri normlarını betimlemek amacıyla Gideon Toury'nin Betimleyici Çeviri Araştırmaları isimli çalışması kapsamında betimleyici bir analiz yapılmıştır. Söz konusu norm analizi, Türk toplumu, insanı ve kültürüne yapılan göndermeler; Fransızca sözcük, ifade ve tümcelerin çevirisi ve özel isim ve hitapların çevirisi olmak üzere daha önceden belirlenmiş üç kategori üzerinde yoğunlaşmıştır. Bunun yanı sıra çevirilerde cümle, paragraf ve bölüm düzeyinde yapılan atlamalar irdelenmiştir. Çevirilerin erek/kaynak odaklılık bakımından konumları belirlenmiştir. Kitabın Türk okuyucu tarafından alımlanma şeklini etkileyeceği düşünüldüğünden, önceki analizlerden elde edilen bulguları desteklemek amacıyla çeviri ve yeniden basımlara ilişkin üstmetinsel bir inceleme yapılmıştır.
Identity crisis of the post-war hero in J. D. Salinger's, Ken Kesey's and Ralph Ellison's novels

Bu tez, İkinci Dünya Savaşı sonrasında yazılan J. D. Salinger'ın The Catcher In The Rye (1951), Ralph Ellison'ın Invisible Man (1952), ve Ken Kesey'nin One Flew Over The Cuckoo's Nest (1962) adlı romanlarındaki kahramanların yaşadığı kimlik bunalımı ve bu bunalımın çözümlenmesi üzerine odaklanmaktadır. Savaş sonrası dönemde Amerikan toplumunu etkisi altına alan tek tipleşme sürecine bir tepki olarak kaleme alınan bu kahramanların yaşadıkları tramvanın temelinde, içinde bulundukları toplumun kendilerine kalıplaşmış kimlikler dayatma çabası yatmaktadır. Tezde, kahramanların bireysellik kazanma uğraşları ve bu bağlamda toplumla olan çatışmalarının çözümlenmesi, Jacques Lacan'ın kuramsallaştırdığı kimlik oluşumu süreci temel alınarak irdelenmektedir. Bu doğrultuda, kahramanların, benlik algısının temellerinin atıldığı imgesel düzenden, kişinin sosyalleşmeye başladığı ve içinde yaşadığı toplumun bir parçası haline geldiği sembolik düzene geçiş yolculuğu analiz edilerek, nihayetinde öznel ve toplumsal kimliklerini harmanlamış bireyler haline gelişleri incelenmektedir.