turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Akut bronşiolitte etken patojenler, klinik ve laboratuvar özelliklerinin belirlenmesi

Amaç: Akut bronşiolit tanısında yer alan viral patojenlerin ortaya konulması, ayrıca 2 ay-2yaş arası çocuklardaki akut viralbronşiolit atağının klinik semptom ve bulguların ortaya konulması ve hastaların takipteki seyrinin değerlendirilmesidir. Yöntem: Çalışmaya Aralık 2010 -Ocak 2014 tarihleri arasında Meram Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı Hastalıkları Kliniği'ne başvuran bronşiolit tanılı 101 hasta dahil edildi. Olguların demografik, klinik, laboratuar ve radyolojik bulguları kaydedildi. Hastaların nazofarengealsürüntüleri virüs çalışmaları için toplandı ve polimeraz zincir reaksiyonu yöntemleri ile çalışıldı. Hastaların bronşiolit atak derecesi, tedavi şekilleri belirlenerek not edildi. Hastaların en az 1 yıl boyunca yeni atak, hışıltılı solunum varlığı ve akciğer enfeksiyonu geçirme sıklığı, astım gelişimi değerlendirildi. Bulgular: Çalışmamıza dahil edilen 101 bronşiolitli hastanın 60'ı erkek, 41'i kızdı. Hastaların 50'sinde (%49, 5 PCR tekniği) etken tespit edildi. En sık RSV (22 hasta) olmak üzere sırasıyla HRV (14 hasta), İNF (7 hasta), PİF (4 hasta) virüsleri saptandı. Bronsiolitli hastaların en sık şubat ayı olmak üzere sıklıkla kış mevsiminde hastaneye basvurmuş oldukları görüldü. Tüm hastalarda en sık eslik eden semptom %100 ile öksürük olup, bunu %95 ile huzursuzluk, %89, 1 ile hışıltı, %86, 1 ile takipne ve %72, 3 ile beslenme bozukluğu takip etti. Virüs saptanan ve saptanmayan gruplar arasında laboratuar ve radyolojik bulgular açısından anlamlı fark yoktu. Etken saptanan hastaların takibinde bronşiolit tekrarı ve inhaler tedavi ihtiyacı açısından anlamlı istatistiksel fark yoktu. 101 hastanın 77'si (%76,2) yatırılarak tedavi edilirken, 24'ü (%23,8) ayaktan tedavi verilerek takip edildi. Yatış süresi 0-14 gün arasında değişmekte olup ortalama 4 ,57( 3,47) gündü. Sonuç: RSV, Rhinovirüs ve İnfluenza virüsleri infantilbronşiolitlerinde önemli bir yere sahiptir. Viral etkenlere bağlı bronşiolit tanısında laboratuar ve radyolojik bulgular yetersizdir. PZR'ninsensitivitesi düşük ve tedavi planı açısından geç kalınan bir tanı yöntemi olduğu düşünüldü. Viral etkenlerin sıklığı, klinik ve laboratuar özelliklerinin tespiti, prognostik önemleri açısından daha genis kapsamlı çalısmalara ihtiyaç olduğu sonucuna varıldı.
Günübirlik cerrahi geçirecek çocukların annelerinin ameliyat hakkında bilgi ve anksiyete düzeylerinin belirlenmesi

Günübirlik Cerrahi Geçirecek Çocukların Annelerinin Ameliyat Hakkında Bilgi ve Anksiyete Düzeylerinin BelirlenmesiAmaç: Bu araştırma; günübirlik cerrahi geçirecek çocukların annelerinin, günübirlik cerrahi işlemler hakkındaki bilgi ve anksiyete düzeylerini saptamak amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Materyal ve Metot: Araştırma, Erzurum il merkezinde bulunan, Erzurum Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Cerrahi ve Çocuk Yan Dallar Kliniğinde Eylül 2014 - Ocak 2015 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın yapıldığı tarihler arasında ilgili kliniğe günübirlik cerrahi nedeniyle başvuran, araştırmaya katılmayı kabul eden 284 çocuk ve annesi araştırmaya dahil edilmiştir. Verilerin toplanmasında Anket Formu ve Durumluluk-Süreklilik Anksiyete Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; yüzdelik dağılım, ortalama, t testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Bulgular: Annelerin yaş ortalamasının 29.69 6. 10 yıl olduğu, %34.2'sinin lise mezunu olduğu bulunmuştur. Araştırmada, annelerin %89.1'inin ameliyat öncesi anestezi hakkında bilgilendirildiği, bilgilendirilen annelerin %83.0'ünün bu bilgilendirmeyi doktorları tarafından aldığı saptanmıştır. Annelerin %40.8'i günübirlik cerrahi nedeniyle bir endişe yaşadığını, endişe yaşayan annelerin %27.1'i cerrahi girişim sonrası çocuğunun uyanamama ihtimali nedeniyle endişelendiklerini bildirmişlerdir. Annelerin durumluk ve süreklilik anksiyete ölçeğinden aldıkları toplam puan ortalamasının sırasıyla, 46.79 5. 37 ve 45.32 6. 17 olduğu tespit edilmiştir. Sonuç: Annelerin durumluluk-süreklilik anksiyete ölçeğinden aldıkları puan ortalamalarına göre orta düzeyde anksiyeteye sahip oldukları belirlenmiştir.
Çocukluk yaş grubunda başlayan sistinüri tanılı hastalarda genetik çalışma ve kliniğe yansıması

Amaç: Bu çalışmada çocukluk yaş grubunda başlayan sistinüri tanısıyla takipte olan hastalarda genetik çeşitliliği belirlenmesi, genetiğin kliniğe etkisinin değerlendirilmesi hastaların genetik yapıları ile hastalığın seyri ve prognozu arasındaki ilişkiler tespit edilerek, literatüre katkı sağlanması amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma Şubat 2017 -Şubat 2018 tarihleri arasında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Nefrolojisi Bilim Dalında yapıldı. Çalışmanın birinci aşamasında; 2000- 2018 yılları arasında çocukluk çağında başlayan sistinüri tanısıyla takibe alınan 62 hastanın dosyaları retrospektif incelendi, karakteristik verileri irdelendi. Çalışmanın ikinci aşamasında; kan verme, idrar toplama ve genetik analizler için 31 gönüllü sistinüri hastası belirlendi. Bütün hastaların taş etiyolojisi açısından biyokimyasal değerlendirme ve genetik analizlerinin yapılması için kan örnekleri alındı. Aynı hastalardan 24 saatlik idrar örnekleri toplanarak idrar biyokimyasal analizleri uygulandı. Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Genetik Bilim Dalında iki gen dizi analizleri ve sanger dizileme yöntemi ile analizleri yapıldı. Elde edilen verilerle; Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Biyoistatistik Anabilim Dalı'nda istatiksel analiz yapıldı. Bulgular: Sistinüri tanısıyla izlemimizde olan 31 hastada SLC3A 1 ve SLC7A 9 genleri için bilinen 15 mutasyon saptanırken; 16 hastada da polimorfizme rastlandı. Herhangi bir yeni mutasyon saptanmadı. Mutasyon ve polimorfizm varyanta sahip her iki grup karşılaştırıldığında klinik başlangıç yaşı, ilaç kullanımı, başlangıç semptomları, operasyon öyküleri ile birlikte; idrar sistin atılımları, böbrek fonksiyonları ve diğer idrar biyokimyasal parametreleri açısından istatiksel olarak anlamlı farklılık bulunamadı. SLC3A 1 ve SLC7A 9 mutasyonu taşıyan grupların karşılaştırılmasında ise 24 saatlik idrarda sistin atılımları ve üriner sistinin kreatinine oranları SLC3A 1 grubunda anlamlı derecede yüksek bulundu. Diğer parametrelerde anlamlı fark bulunamadı. Sonuç: Çalışmamızda tedaviye rağmen hastaların idrar sistin atılımları önemli derecede yüksek bulundu. Hastaların genetik analizlerinde ise %51, 6 (16/31) gibi yüksek bir oranda polimorfizm saptandı. Sistinüri etyolojisinde yeri bilinen SLC3A 1 ve SLC7A 9 genlerine ait bilinen mutasyon saptanamayan bu 16 hasta klinikleri ile birlikte değerlendirildi. Literatürle birlikte değerlendirildiğinde polimorfizm varyantları direkt hastalık etkeni sayılmamakla birlikte tekrarlayan taş oluşturan, şiddetli klinik seyir gösteren ancak patojenik mutasyon gösterilemeyen 16 hastada (%51,6) hastalığa yatkınlıkla ilişkilendirilmesinin yanı sıra; hastalıktan sorumlu olabilecek başka genlerin varlığını da düşündürdü. Ayrıca bölgemizde ilk niteliğinde olan bu çalışma öncülüğünde ileri çalışmalara ihtiyaç olduğu görüldü.
Miyase Sertbarut'un eserlerinde çocuk ve gençlik sorunları

İletişim sorunlarının yaşanmadığı sağlıklı bir ailede yetişen, demokratik bir okul ortamında geleceğe hazırlanan, çocukluklarını doya doya yaşayabilecekleri koşullarda büyüyen, gereksinimlerinin en iyi biçimde karşılanabildiği çocuklar ve gençler, mutlu ve başarılı olmaya adaydır ve geleceğin güvencesidir. Oysa çocukların ve gençlerin karşılaşacakları sorunlar, başarı ve mutluluklarının önüne kaçınılmaz olarak duvarlar örecektir. Hızla değişen yaşam koşulları beraberinde pek çok sorunu getirecektir. Televizyon ve bilgisayar bağımlılığı onları yalnızlaştıracak, davranış bozukluklarına yol açacaktır. Özellikle ergenlik dönemlerinde kendileriyle olduğu kadar çevresindeki insanlarla da önemli çatışmalar yaşayacaklardır. Sevmek/sevilmek, beğenmek/beğenilmek gereksinimi onları karşı cinse yöneltirken beraberinde düş kırıklıklarını da getirecektir. Gelecek kaygısı yüreklerine düştüğünde ise iyice bunalacaklardır. Çocukların ve gençlerin bu sorunların çözümü konusunda çoğu zaman yetişkinlerin desteğine ve yol göstericiliğine gereksinimleri vardır. Bu durumda öncelikli olarak bu sorunların farkında olmak gereklidir. Edebiyat eserleri, bu farkındalığı yaratmanın, insanı insana anlatmanın en iyi yollarından biridir. Bu tezde Miyase Sertbarut'un çocuk ve gençlik sorunlarına değindiği yirmi bir kitabı incelenerek, karşılaşılan yirmi sorun metne dayalı inceleme yöntemiyle ele alınacaktır. Yazarın bu sorunlara ayırdığı geniş yer, sorunların ciddiyetine ve önceliğine verdiği önemi ortaya koymaktadır. Sertbarut'un, çocukların ve gençlerin yanında yer alarak onlar adına söz söylemeyi sorumluluğu kabul etmiş bir yazar olduğu görülecektir.
Hemşirelerin çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerini tanılama düzeyleri

Amaç: Hemşirelerin çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerini tanılama düzeyleri değerlendirmek ve etkileyen faktörleri belirlemektir. Materyal ve Metot: Tanımlayıcı tipte yapılan araştırma, Temmuz 2013 -Haziran 2014 tarihleri arasında, Ağrı il merkezinde bulunan hastanelerin çocuk kliniklerinde ve acil servislerinde çalışan, araştırmaya katılmayı kabul eden hemşireler (S=61) ile gerçekleştirilmiştir. Verilerin toplanmasında, bir soru formu ve Çocuk İstismarı Ve İhmalinin Belirti Ve Risklerinin Tanılanma Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler, yüzdelik dağılımlar, ortalama, varyans, t testi ile analiz edilmiştir. Araştırmada, etik ilkelere uyulmuştur. Bulgular: Hemşirelerin öğrenim düzeyi arttıkça çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerini tanılama düzeylerinin arttığı ve gruplar arasındaki farkın önemli olduğu, çocuk istismarı ve ihmali konusunda eğitim ve bilgi alan hemşirelerin çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerini tanılama düzeylerinin daha yüksek olduğu, hemşirelerin çocuk istismarı ve ihmali olgularını tanılama süreçlerinde zorluk yaşadıkları belirlenmiştir. Sonuç: Hemşirelik eğitimi müfredatında, çocuk istismarı ve ihmali ile şüphelenilmesi gereken durumlar, tanılama süreçleri ve bildirim yapılacak kurumlar konusuna daha geniş yer verilmesi, çocukla ilgili birimlerde çalışan hemşireler için konu ile ilgili hizmet içi eğitim programlarının yapılması önerilebilir.
Valproik asit veya karbamazepin kullanan epilepsili çocuk hastalarda oksidatif stres ve karnitin düzeyleri arasındaki ilişkinin araştırılması

Valproik asit ve karbamazepin değişik epilepsi tiplerinin tedavisinde yaygın olarak kullanılan antiepileptik ilaçlardır. Valproik asit veya karbamazepin kullanan bazı çocuk hastalarda oksidatif stres geliştiği ve antioksidan düzeylerinin azaldığı gösterilmiştir. Oksidatif stres; reaktif oksijen ürünlerinin aşırı birikmesi ya da antioksidanların yetersizliğine bağlı gelişir. Serbest oksijen radikalleri hücresel yapı ve fonksiyonlarının harabiyetine ve sonuçta hücre ölümüne yol açar. Artmış oksidatif stres ilaç yan etkilerinin oluşumuna katkıda bulunabilir. Valproik asit veya karbamazepin kullanımı sonucu oksidatif stresdeki artışın mekanizması henüz net anlaşılamamıştır. Özellikle Valproik asit de daha sık olmak üzere her iki ilacı kullanan hastalarda kan karnitin düzeyinde azalma saptanmıştır. L-karnitinin henüz mekanizması bilinmeyen antioksidan ve antiperoksidatif etkileri tanımlanmıştır. Bu çalışmada, valproik asit veya karbamazepin kullanan epilepsili çocuk hastalarda oksidatif stres gelişiminde kan karnitin düzeyindeki azalmanın rolünü ayrıca obezite ile oksidatif stres artışı arasında ilişkinin araştırılmasını amaçladık. Çalışmaya VPA kullanan 45 hasta, karbamazepin kullanan 25 hasta ve 30 sağlıklı çocuk olmak üzere 100 çocuk alındı. Serbest karnitin, TAS, tiyol, TOS ve OSI düzeyleri değerlendirildi. VPA kullanan hastaların tiyol düzeyi karbamazepin kullananlara ve kontrol grubuna göre daha düşük bulundu. Serbest karnitin düzeyi ile tiyol arasında ve ağırlık artışı ile tiyol arasında herhangi bir korelasyon saptanmadı.
Pediatrik populasyonda foramen mandibulare lokalizasyonunun üç boyutlu bilgisayarlı tomografi ile değerlendirilmesi

Pediatrik Populasyonda Foramen Mandibulare Lokalizasyonunun Üç Boyutlu Bilgisayarlı Tomografi ile DeğerlendirilmesiÇalışmamızın amacı pediatrik populasyonda canlı kişilerde üç boyutlu bilgisayarlı tomografi kullanarak foraman mandibulae'nın lokalizasyonunu yaş, cinsiyet ve yerleşimine göre değerlendirmektir. Tanımlayıcı tipteki bu çalışmaya Afyon Kocatepe Üniversitesi Radyoloji Anabilim dalında herhangi bir nedenle kraniyum BT'si çekilmiş yaş ortalaması 9 ,09( 2,54) olan 102 hasta dahil edildi. Çalışmamızın istatistiksel analizi SPSS-18. 0 istatistik paket programı kullanılarak yapıldı. İncelenen parametrelerin ortalamaları ve standart sapmaları belirlendi. Elde edilen verilerin cinsiyet ve bölge karşılaştırması istatistiksel olarak değerlendirildi ve parametrelerin yaşa bağlı korelasyonunna bakıldı. İstatistiksel analizde verilerin anlamlılık düzeyi <0,005 olarak alındı. Çalışmamızda D1 ortalama 13,4 2, 2 mm olarak, D2 ölçümü 34,8 4, 4 mm, D3 ölçümü 9,1 1, 8 mm, D4 ölçümü 24 2, 4 mm bulundu. Kız erkek ve sağ-sol karşılaştırmasında anlamlı bir fark yoktu (p>0,005). Yaşla D1, D2, D3, D4 ölçümleri ve D3/D 4 ve D2/D 4 oranları arasında pozitif yönde korelasyon bulundu. Yaşla D1/D 2 oranı arasında ise negatif yönde korelasyon tespit edildi. Çalışmamızda elde edilen bilgileri literatür bilgisi ile karşılaştırdığımızda birçok bulgunun birbirine benzer olduğu ancak bazı ölçümlerde farklılıklar olduğu gözlemlenmektedir. Bu farklılıklar, diğer çalışmaların kuru kemiklerde ve panoramik radyografilerde yapılmış olması, farklı yaş gruplarında çalışılmış olunması, ölçüm yöntemlerinin farklı olmasından ve canlı üzerinde BT ile yapılan çalışmaların az olmasından kaynaklanıyor olabileceğini düşündürmektedir. Foramen mandibulae'da yaşla ilgili belirli değişiklikler vardır ve bu farklılıkları doğrulamak için uzunlamasına anatomik çalışmalara ihtiyaç vardır. Pediatrik populasyonda foramen mandibulae lokalizasyonun tam olarak bilinmesi yapılacak olan mandibular anestezilerde anestezik komplikasyonların azaltılması açısından büyük önem arz etmektedir.
Aksaray ilinde anlatılan masalların çocuk eğitimi açısından incelenmesi

Eğitim öğretim faaliyetleri yürütülürken önceden belirlenmiş olan amaçlara ulaşmak esastır. Eğitim öğretim faaliyetlerinin yürütülmesi esnasında bireylere daha kaliteli bir eğitim verebilmek için bir takım araç gereçler kullanılmaktadır. Çocuk eğitiminde kullanılan araç-gereçlerden biri de masaldır. Fakat günümüzde bu konu ile ilgili yapılan araştırmalar eğitim öğretim faaliyetleri yürütülürken ister okul öncesinde olsun ister ilköğretim okullarında olsun masalların çocuk eğitiminde verimli bir biçimde kullanılmadığını göstermektedir. Masalın çocuk eğitimindeki işlevi, eğitim öğretim faaliyetlerini süsleyip renklendirerek önceden belirlenmiş olan eğitimin amaçlarına en kısa yoldan en kısa sürede ulaşmamızı sağlamasıdır. 'Aksaray İlinde Anlatılan Masalların Çocuk Eğitimi Açısından İncelenmesi' adlı bu çalışmada Aksaray ilinde derlemiş olduğumuz masal metinleri çocuk eğitimi açısından incelenmiştir. Bu araştırmanın amacı, masalın çocuk eğitimindeki yeri ve önemi ile masalın çocuk eğitimine olan katkısını incelemek ve masal metinlerinin çocuk eğitimi ile ilgilenenler tarafından daha verimli ve daha bilinçli olarak kullanılmasını sağlamaktır. Bu çalışmada, Aksaray ili sınırlan içinde bizzat kendi tarafımızdan farklı şahıslardan farklı masal metinleri derlenmiştir. Bu masal metinleri, çocuk eğitimi açısından ayrı ayrı incelenmiş ve bu masallarla çocuklara nasıl bir eğitim verilebileceği hakkındaki kanaatimiz ortaya konularak araç-gereç olarak masal metinlerinin çocuk eğitimindeki önemine dikkat çekilmiştir. Bu araştırmanın sonuçlarını kısaca şöyle özetleyebiliriz. 1. Eğitim öğretim faaliyetleri yürütülürken derslerde araç-gereç olarak kullanılan masal, öğrencilerin derse daha iyi motive olmasını sağlamaktadır. 2. Okul öncesi ve ilköğretim okullarında çocuk eğitiminde masal, eğitimciler tarafından bilinçli ve verimli bir biçimde kullanılmamaktadır. 3. Eğer masal ve masal metinleri eğitimciler tarafından daha verimli ve daha bilinçli bir şekilde kullanılırsa: a. Çocuklarda ana dil gelişimi daha sağlıklı olacaktır. 11 b. Milli, manevi ve ahlaki değerlere sahip olma duygusu daha kısa sürede ve daha kolay gerçekleşecektir. c. Çocukta zihinsel, duygusal, ahlaki ve psikolojik gelişim daha sağlıklı bir seyir izleyecektir. d. Çocuğun karşılaşmış olduğu güçlükler karşısında muhakeme ve mukayese yapabilme becerileri gelişecektir. e. Çocukların konuşma, dinleme-okuma ve anlama-anlatım beceri ve alışkanlıkları daha sağlıklı biçimde artacaktır. f. Bütün bunların sonucunda eğitimciler, çocuklar için belirlemiş oldukları hedef ve amaçlara daha kısa sürede ulaşacaklardır.
Türkiye'de çocukluğun politik inşası

Çocukluğun, siyaset bilimi literatürüne girişi, 20. yüzyılın son çeyreğine rastlar. 19. yüzyılın son çeyreğinde öncellikle pedagoji ve daha sonraki zaman dilimlerinde sosyal psikoloji ve kültürel antropoloji dallarında çalışılmaya başlayan çocukluk, 1960'lı ve 1970'li yıllarda ilkin mikro tarih çalışmalarında ve hemen akabinde siyaset biliminde bir inceleme konusu olmuştur. Çocukluğun tıpkı cinsiyet rolleri gibi tasarlanan/kurgulanan bir kimlik olduğu tezinin ağırlık kazanması ile birlikte, yapılan çalışmalar siyasal akımların çocukluğu nasıl inşa ettiği üzerine yoğunlaşmıştır. Bu çerçevede feodaliteden ulus-devlete geçiş ve ulus-devletin siyasal ve sosyo-kültürel sınırlarının çizilmesi sürecinde siyasal duruş ve tavırların analizine başvurulmuştur. Ayrıca çocuğun bir 'politik özne' haline getirilmesi ile modernitenin ihtiyaç duyduğu vatandaşlık tipolojileri arasında çok boyutlu bir ilişki kurulmuştur. Bu tez çalışmasında amaçlanan, Osmanlı'dan Cumhuriyet'e geçiş aşamasının farklılıklarını ve benzerliklerini ihmal etmeksizin, ulus-devlet oluşum sürecinde ve vatandaşlık projelerinde, çocuğun nasıl bir 'politik özne' olarak yeniden kurgulandığını ortaya çıkarmak, bu çerçevede 'ideal' çocuğa atfedilen özellikleri ifşa etmektir. Bu amaca uygun olarak, çocuklar için kaleme alınan edebi metinlere, popüler yayınlara, ders kitaplarına ve çocuk yetiştirilmesinde rehber alınan eserlerine bakılacaktır
Çocuk cerrahisi kliniğine yatırılan travmalı hastaların değerlendirilmesi ve yeni bir 'travma skoru' nun geliştirilmesi

Erişkin travma skorları çocuklar için güvenilir değildir. Pediatrik Travma Skoru'nun güvenilirliği de sorgulanmaktadır. Bu çalışmada yeni bir pediatrik travma skorunun geliştirilmesi amaçlanmıştır. Fırat Üniversitesi Hastanesi Çocuk Cerrahisi Kliniği'ne travma nedeni ile yatırılan hastalar incelendi. Ocak 2002- Haziran 2009 tarihleri arasında geriye dönük, Temmuz 2009 -Aralık 2010 tarihleri arasında ileriye dönük olarak, 410 travmalı hastanın bilgileri değerlendirildi. Olgular eksitus olanlar (Grup 1) ve yaşayanlar (Grup 2) olarak ayrıldı. Değerlendirme için 'Travma Değerlendirme Formu' geliştirildi. Bu forma hastanın kimlik bilgileri, demografik verileri, travma ile ilgili detaylar, muayene-laboratuvar verileri ve sonuçları yazıldı. Hastaların PTS puanından Kısaltılmış Yaralanma Dereceleri puanı çıkarılarak Revize PTS oluşturuldu. Veriler SPSS 17.0 for Windows programı ile analiz edildi. Analizlerde Independet Saples t, Ki-kare ve Mann Whitney U testleri kullanıldı. ROC eğrisi ile AIS, PTS ve R-PTS'nin güvenirliği araştırıldı. Yaş, ağırlık, beyaz küre, batın yer alanması, cerrahi işlem ile mortalite arasında anlamlı ilişki saptanmazken (p>0,05), Hgb., Htc., platelet, amilaz, kan basıncı solunum, nabız, endotrakeal entübasyon, CPR, kan transfüzyonu, künt travma, karaciğer onarımı, torakotomi, tüp torakostomi, baş-boyun ve toraks yer alanması ile mortalite arasında anlamlı ilişki saptandı (p<0,05). Bulunan ortalama puanlar ve kestirim değerleri AIS: 4,6 2, 6 ve 0 ,50, PTS: 9,1 2, 3 ve 2 ,50, R-PTS: 4,5 4, 1 ve - 3,5 idi. AIS için ROC eğrisinde %95 güven aralığında Eğri Altında kalan Alan ; 0,099 birim ve 'kabul edilebilir' değerin çok altında, PTS için ise EAA 0,933 birim ve 'mükemmel'olarak bulunmuştur. R-PTS için EAA: 0,981 birim ile daha yüksek bir değerde ve yine 'mükemmel'olarak bulunmuştur. R-PTS, PTS'ye göre daha güvenilir olmakla birlikte, geniş hasta gruplarında test edilmelidir.
7-12 yaş down sendromlu ve normal gelişim gösteren çocukların antropometrik vücut çevre, boy, vücut ağırlığı ve üst ekstremite uzunluklarının karşılaştırılması

Antropometri; insan vücudunun çeşitli kısımlarının ölçümüyle insan yapısının ilişkilerini saptama yöntemidir. Çalışmamızdaki amacımız DS'lu ve normal gelişim gösteren çocuklar arasındaki gelişimsel farklılıkları antropometrik ölçümler yaparak karşılaştırmaktır. Antropometrik ölçümler Trabzon Rehabilite kliniklerindeki 46 DS'lu ve Köprübaşı Merkez İlkokulunda eğitim gören 43 normal gelişim gösteren toplam 89 çocuk üzerinden, normal anatomik pozisyonda ve antropometri kurallarına uygun olarak yapıldı. Bu araştırma Trabzon Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nün 82438636-604.02-E. 7456951 sayılı izni ve onayı doğrultusunda yapılmıştır. Verilerin analizinde Z Score ve T test istatistik yöntemi kullanılmış ve anlamlılık değerleri p<0.05, p>0. 05 olarak belirlenmiştir. Çalışmamızda boy uzunluğu, toplam sağ üst ekstremite uzunluğu, toplam sol üst ekstremite uzunluğu, sağ kol uzunluğu, sol kol uzunluğu, sağ ön kol uzunluğu, sol ön kol uzunluğu, sağ el uzunluğu, sol el uzunluğu, kulaç uzunluğu ölçüm değerlerinde istatistiksel olarak negatif yönde anlamlı fark gözlenirken (p<0.005); BKİ, sağ kol çevre, sol kol çevre, omuz çevre, göğüs çevre ve karın çevre ölçümlerinde istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı fark gözlenirken (p<0.005); Vücut Ağırlığı, Sağ Palmar Uzunluğu, Sol Palmar Uzunluğu ve Biacromial Genişlik ölçümlerinde anlamlı fark gözlenmemiştir (p>0.005). Çalışmamız; gelişmenin değerlendirilmesine, vücut protezlerinin yapımına, bölgesel tekstil tasarımına ve DS'lu çocukların el yapısına uygun kalem tasarlanarak eğitim ve öğretim hayatına katkı sağlayabileceği düşünülmüştür. Elde edilen sonuçlar literatürdeki sonuçlarla karşılaştırılmıştır.
Akut romatizmal ateş nedeniyle polikliniğe başvuran hastalarda serum iskemi modifiye albümin ve n-terminal pro-brain natriüretik peptit düzeyinin tanıdaki yerinin belirlenmesi

Amaç: Tedavi süreci boyunca Akut Romatizmal Ateş olan çocuklarda iskemi modifiye albumin ve N-terminal pro-beyin natriüretik peptit düzeylerini araştırmak. Yöntem: Çalışmaya Akut Romatizmal Ateş tanısı alan 35 hasta ile, aynı yaş ve cinsiyet ile uyumlu olarak 30 sağlıklı çocuk dahil edildi. Akut Romatizmal Ateş tanısı Jones Kriterlerine göre belirlendi. Akut faz reaktanlarına, hastalığın başlangıcında ve kan değerleri normal düzeye geldiğinde bakıldı. İskemi modifiye albümin ve NT-proBNP düzeyleri için de eş zamanlı kan örnekleri alındı. Bulgular: Tüm bu parametrelerin kan düzeyleri başvuru sırasında kontrol grubu ile karşılaştırıldığında Akut Romatizmal Ateş grubunda anlamlı olarak yüksek bulundu. Tedaviden sonra ise anlamlı olarak azalmış olarak tespit edildi. Tedavi sonrası grup ile kontrol grubu arasında anlamlı fark yoktu. NT-proBNP düzeyleri ile iskemi modifiye albümin düzeyleri arasında pozitif korelasyon serumlar çalışıldıktan sonra gösterilecektir. Sonuç: Bu çalışmada; ARA tanılı hastalarda tanı anında akut faz reaktanları, eritrosit sedimantasyon hızı ve CRP seviyeleri, artmış inflamasyonun bir işareti olarak yüksek olduğu gösterilmiştir. Akut Romatizmal Ateş hastalarında tedavinin etkinliğini değerlendirmek için serum IMA ve NT-proBNP düzeyleri, eritrosit sedimantasyon hızı ve CRP gibi takip göstergesi olarak kullanılabileceği, serum örnekleri çalışıldıktan sonra ortaya çıkacaktır.