turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Koordinatif-kondisyonel motorik özelliklerin geliştirilmesine yönelik antrenmanların piyano çalma performansına olan etkilerinin incelenmesi ve piyano tekniğinin hareket analizi

Motorik Özelliklerin Geliştirilmesine YönelikAntrenmanların Piyano Çalma Performansına Olan Etkilerinin ncelenmesi ve Piyano Tekniğinin Hareket Analizi Bu çalışmanın amacı, koordinatif-kondisyonel motorik özellikleringeliştirilmesine yönelik antrenmanların piyano çalma performansına olan etkilerinin incelenmesi ve piyano tekniğinin hareket analizidir. Araştırma iki boyuttan oluşmaktadır. Bu amaca yönelik olarak araştırmanın betimsel kısmında piyano çalmada etkin olarak kullanılan bedensel yapılar belirlenmiş ve bu yapılara ilişkinpiyanistik organlara yönelik olarak hareketin tanımı, harekete katılan eklemler, eklemde gözlenen hareketler ve eklemin hareketine katılan aktif kas grupları ve hareketin fonksiyonunun belirlendiği kassal hareket analizi yapılmıştır. Araştırmanın deneysel boyutunda kondisyonel ve koordinatif motorsal yetilereilişkin, piyano çalmada etkin bedensel yapılara yönelik kondisyon ve koordinatifmotorsal yetilere yönelik teknik antrenman uygulanmıştır. Örneklem grubu Kocaeli Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Müzik Bölümü'nde öğrenim gören ve piyano eğitimi alan öğrenciler arasından seçkisiz yöntemle oluşturulmuştur. Deney ve kontrol grubunda 10'ar kişiden oluşan ve denel işlemi olumsuz etkilememesi için profesyonel olarak spor yapmayan öğrenciler yer almıştır. Deneysel boyutta ön test-son test kontrol gruplu model uygulanmıştır. Her iki gruba da teknik ve kondisyonantrenmanı öncesi ön testler uygulanmış, 8 haftalık antrenman programı uygulamasından sonra her iki gruba son testler uygulanmıştır. Elde edilen veriler Windows için SPSS 10.0 istatistik paket programına aktarılmış ve bu paket programla Mann-Whitney U testi ile veriler analiz edilmiştir. Deneklerin seçiliparametrelerinden, kuvvet, flexiyon, extansiyon, radial deviasyon, ulnar deviasyon, işitsel reaksiyon zamanı, görsel reaksiyon zamanı çalgısal parmak çabukluğudeğerlerinde 0.05 düzeyinde, el karış uzunluğu değerinde 0.01 düzeyinde anlamlı farklılık bulunmuştur. Parametrelerdeki farklılığın deney grubunda uygulanan koordinatif ve kondisyonel motorsal yetilere yönelik antrenmandan kaynaklandığı düşünülmektedir. Ayrıca çalgısal performansa ilişkin metronom testinde 0.05 düzeyinde anlamlı farklılık bulunmasının da uygulanan antrenman programının olumlu etkilerinden kaynaklandığı düşünülmektedir.
Türk halk müziğinde çokseslilik kavramının değerlendirilmesi

Bu çalışma, Halk müziğinde çokseslilik kavramının genel olarak değerlendirilmesini içermektedir. Bununla beraber iligili konulara da yüzeysel olarak değinilmiştir. Birinci bölüm, konuyla ilgili girişi ; ikinci bölüm ise Türk halk müziği hakkında kısa ve öz bilgileri kapsamaktadır. Üçüncü bölüm çok sesliliğin ne olduğunu, çoksesliik özelliklerini ve evrimini; Dördüncü bölümde halk müziğinin mevcut çokseslilik özelliklerini anlatmaktadır. Beşinci bölümde halk müziği ezgilerinden yola çıkılarak yapılan çoksesli çalışmalar; altıncı bölümde ise yapılan bu çalışmalarda ortaya çıkan genel problemler incelenmiştir. Sonuç ve öneriler bölümünde konunun kısa bir özeti ve sonucu etkileyebilecek öneriler; Ekler bölümünde ise, konunun daha iyi anlaşılması için gerekli notalar verilmiştir.
Cumhuriyet dönemi çok sesli Türk müziği bestecileri eser sözlüğü

Araştırma, Cumhuriyet Dönemi Türk Bestecileri eserlerini sözlük veya klavuz olarak düzenlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada i tarihsel ve betimsel yöntemler kullanılmış, Görüşme ve Kaynak Tarama tekniği ile veriler toplanmıştır. Elde edilen bulgulardan, Cumhuriyet Dönemi Türk Bestecilerinin ve eserlerinin tam olarak tanınıp bilinmediği, bu sebeple yayılmasının güç olduğu sonucuna varılmıştır. Sonuçta Çağdaş Türk Bestecileri ve eserlerinin tam anlamıyla bilinmesi için ilgili her kişi ve kuruluşların çaba harcaması, bestecilerinde bu konuda daha aktif davranması gereği ortaya çıkmıştır.
Türk müziğinde gazel icralarının müzikal analizi

20. yüzyılın başlarında bugün ulaşabildiğimiz ilk gazel kayıtları plaklara okunmaya başlamıştır. Plak endüstrisinin gelişmesi ile geniş kitlelere ulaşan, insan sesinin sınırlarını alabildiğince zorlayan, bir güfteye bağlı olmak suretiyle irticali icra edilen, kişinin müzikal yeteneklerini sergilediği müşkül bir form olan gazel formu, devrin öne çıkan isimleri tarafından seslendirilmiştir. Türk Musikisi tarihinin en mühim dönemlerinden olan 19. ve 20. Yüzyıl'da da hem icra hem bestekarlık sahasında pek çok seçkin sanatkar yetişmiştir. Bu çalışmada 19. ve 20. Yüzyıl olmak üzere iki dönemin referans kabul edilen ses sanatkarlarından gazel icralarıyla öne çıkan Hafız Sami, Hafız Kemal, Münir Nurettin Selçuk ve Bekir Sıtkı Sezgin'in uşşak makamında icra ettikleri birer gazel örneklem olarak belirlenmiştir. Çalışmanın Giriş bölümünde, müzikal bir form olarak gazel hakkında kısa bilgilere yer verilmiştir. Çalışma yönteminin ayrıntılı bir şekilde ifade edildiği ikinci bölümün ardından, Bulgular ve Yorum başlıklı üçüncü bölümde uşşak makamında okumuş oldukları gazeller makamsal özellikleri, biçimi, yapısı, terennümleri, okuyuş hızları, icra öğelerinin süreleri, toplam eser süresine oranları, kullandıkları süsleme teknikleri bakımlarından analiz edilmiş, buradan hareketle dördüncü bölüm olan Sonuç bölümünde, bulgular ışığında belli başlı sonuçlar ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Yapılan analiz sonuçlarında, gazelleri, bir buçuk oktavın üzerinde, iki oktava yakın bir aralıkta seslendirdikleri, glisando, portamento, tril, vibrato, apojiyatür, çarpma ve mordan süsleme tekniklerini kullandıkları, Münir Nurettin Selçuk dışındaki üç gazelhanın da icralarında yoğun olarak terennüm kullandıkları, icralarında bir anlam bütünlüğünü gözeterek giriş-gelişme-sonuç anlayışı içerisinde gazelleri seslendirdikleri, seslendirirken yoğun olarak güçlü- tiz durak ile tiz durak ve tiz durak üstü bölgelerini kullandıkları sonuçlarına ulaşılmıştır.
Enstrümantasyon açısından ney

Günümüz Türk Müziği topluluklarının icrasında kullanılan Ney'in tarihinden bahsederken Mevlana öncesi, Mevlana ve sonrası diye bahsetmek yerinde olacaktır. Zira Mevlana ve ondan sonra ortaya çıkan Mevlevilikte Ney önemli bir yer tutar. Bu önem Ney'e diğer sazlar arasında belirgin bir prestij ve ehemmiyet kazandırmıştır. Ney'in atası diyebileceğimiz kamışlı bir çalgı olan 'Nay'; M. Ö. 2800 yıllarında bir Sümer mezarında bulunmuştur. IX. Asırda Orta Asya medeniyetlerinde, Arap ve Farslar tarafından farklı yapı ve türleriyle kullanıldığı bilinmektedir. Ney bahse konu olan bu toplumlarda tek bir isimle bir grup nefesli sazı içine alan ailelerin bir üyesidir. Günümüzde kullanılan Ney, yedi deliği bulunan kargı kamışı, Başpare ve bir çift parazvareden oluşan nefesli bir sazdır. Ses sahası üç oktav olup üstünde sekiz pozisyon vardır. Bu pozisyonlarda herhangi bir ses üflendikten sonra nefes ve dudak ile baskı yapılmak suretiyle tüm mevcut sesler elde edilir. Ney özellikle 20. yy. Neyzenleriyle beraber teknik ve icra açısından büyük bir aşama kaydetmiş ve değişik müzik türlerinde kullanılmaya başlanmıştır. Türk müziği enstrümanlarını inceleyip kitap altında toplanıp yayınlanan yeterli çalışma yoktur. Bu tür çalışmalar yerli ve yabancı kompozitörlere yardımcı olabileceği gibi Türk Müziğinin tanıtılması ve geliştirilmesi konusunda faydalı olabilecektir.
İstanbul'da bir sufi cemi: Fatih Semti-Rifaİ Muharrem ayini örneği

Fatih Rifai sufilerinin 1 Aralık 2011 tarihinde icra ettiği bir Muharrem mukabelesini ele alan bu çalışma muhtelif kısımlardan oluşmaktadır. Giriş bölümünden sonra tez içerisinde sıkça kullanılan bazı terimlerin anlamlarının açıklandığı bir bölüm yer almaktadır. Çalışmanın devamında ise gözlem konusu olan Fatih Rifaileri'nin fikir önderlerinin geçmişşten günümüze, sanat ve müziğe yaptığı katkıları anlatan bir bölüm bulunmaktadır. Çalışmanın iskeletini teşkil eden bölüm ise ayinin detaylarıyla tespit edildiği bölümdür. Bu bölümde 'Rifai sufi ayini' müzikolojik yöntemlerle ele alınıp açıklanmıştır. Tezin son bölümünde ise uzmanlarla yapılan röportajlar yer almaktadır. Röportajlar bölümünden sonraki 'ekler' bölümünde, ayin sırasında icra edilen eserlere ait güfte metinleri yer almaktadır.
Sözlü/oral gelenek bağlamında müzik öğretme-öğrenme süreci: Bolu ili örneği

Bu çalısmada, sözlü aktarım geleneği kapsamında müzik öğretme ve öğrenme sürecinin temel özelliklerinin arastırılması amaçlanmıstır. Arastırmada oral gelenekle müzik öğretimi ve öğrenimi yapan kisilerin cinsiyeti, yası, eğitim durumları, mesleki nitelikleri ile birlikte öğretimin yapıldığı mekan özelliklerinin, ders yapma sıklığının, öğretici ve öğrenciamaçlarının, kullanılan yöntem ve tekniklerin, ders asamalarının, kullanılan materyallerin, öğretilen müzik türlerinin, öğretici ve öğrenci iletisiminin ve karsılasılan güçlüklerin tespitiamaçlanmıstır. Çalısma Bolu ili merkezi ve merkeze bağlı yerlesim birimlerinde kartopu zincirlemeörnekleme yöntemiyle ulasılabilen 15 öğretici ve 14 öğrenci ile sürdürülmüstür. Gerekli verileri toplayabilmek için, örnekleme dahil olan öğretici ve öğrencilerle görüsmeler yapılmıs ve öğretme-öğrenme süreci gözlemlenmistir. Arastırma sonucunda Bolu il merkezinde oral gelenekle yapılan müzik öğretimindeyazılı kaynakların kullanılmadığı, öğrenim amacının meslek edinmek olduğu, mekan olarak çoğunlukla evin seçildiği, dersler için periyodik bir düzenleme olmadığı ve bos zamanlarda yapıldığı saptanmıstır. Öğretilen müzik türünün genellikle Türk Halk Müziği olduğu, derslerde ise vurmalı, yaylı, mızraplı ve üflemeli çalgıların materyal olarak kullanıldığıgörülmüstür. Derslerde içerik kazandırma, dikkat çekme, dönüt alma, düzeltme, pekistirme, amaçları açıklama, özetleme ve güdüleme gibi asamaların göz önünde bulundurulduğubelirlenmistir. Öğretim esnasında iletisimin genellikle sözlü ifade ve beden dili kullanılaraksağlandığı gözlemlenmistir.
Sergei Rachmaninoff'un Op. 18 İkinci Piyano Konçertosu'nun incelenmesi

Bu çalışmada, Rus bestecilerin en önemli isimlerinden biri olan Sergei Rachmaninoff'un, kendi döneminden başlayarak günümüze kadar birçok konser piyanistinin repertuarında önemli bir yeri olan Op.18 İkinci Piyano Konçertosu'nun yazılma süreci incelenmiş, bölümleri tek tek analiz edilerek eserin derinlemesine anlaşılması ve yorumuna katkıda bulunabilecek bilgiler bir araya getirilmeye çalışılmıştır. Sergei Rachmaninoff'un Op. 18 İkinci Piyano Konçertosu üzerinde yapılan bu çalışmanın bu eserle ilgilenen icracı, araştırmacı, öğretmen ve öğrenciler için teknik ve müzikal açıdan dikkat etmeleri gereken konuları ortaya koyarak, formunu ve armonik yapısını kavrama, bunların sonucunda eseri daha doğru yorumlama için bir referans olacağı düşünülmektedir. Araştırma kaynak tarama ve analiz yöntemlerinden oluşup betimsel bir çalışma olacaktır.
Anaokullarında görev yapan okul öncesi öğretmenleri ile müzik öğretmenlerinin çocuk şarkıları seçme kriterleri konusunda görüşlerinin karşılaştırılması

Bu araştırma, okul öncesi öğretmenlerinin ve müzik öğretmenlerinin çocuk şarkılarını seçme kriterlerini belirlemek, çocuk şarkıları seçiminde hangi özelliklerin dikkate alınması gerektiği konusunda görüşlerini ortaya koymak ve literatüre konuyla ilgili kaynak oluşturmak amacıyla yapılmıştır. Araştırma için düzenlenen anket çalışmasında uzman görüşü alınmış, ilk 9 soruda öğretmenlerin demografik bilgilerine, sonraki 14 soruda ise alt problemlere dair sorular sorulmuştur. Araştırmanın örneklem grubunu Ankara İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nde görevli okul öncesi öğretmenleri ile müzik öğretmenleri oluşturmuştur. Araştırmada okul öncesi kurumlarında görev yapan 50 okul öncesi öğretmeni ile 50 müzik öğretmeninin şarkı seçme kriterleri konusundaki görüşleri karşılaştırılmış, bu karşılaştırma doğrultusunda elde edilen veriler frekans, yüzde ile tablolaştırılarak verilmiştir. Araştırma sonucunda müzik öğretmenlerinin okul öncesi öğretmenlerine oranla okul öncesi müzik eğitiminde kendilerini daha fazla yeterli buldukları ve şarkı seçme kriterlerinde çocukların gelişim alanlarına daha fazla dikkat ettikleri gözlemlenmiştir.
Azerbaycan halk müziğinin yedi ana makamı üzerinde bir inceleme

Türk soyunun bir kolu olan Azerbaycan halkının yüzyıllardan beri süregelen halk müzikleri, Türk müziğinin de bir kolu olarak kabul edilir. Üslup olarak farklı bir çizgide görünse de, bugün Kuzeydoğu Anadolu'da özellikle Kars, Ardahan ve İğdır yörelerinde bariz olarak bu üslup yaşatılmaktadır. Bu yörelerde Azeri lehçesinin konuşulduğu gerçeğinden hareketle müzik üslubu olarak ta Azeri üslubunun bu yörenin müziğine yansımış olması kaçınılmazdır. Türk müziğinin tür ve formları, bugün bilimsel olarak incelenmektedir. Azeri müziğinin de Türk müziğinin kollarından biri olduğunu düşünürsek, Azeri Türk müziğinin de incelenmesi kanaatimce bir zorunluluk olarak kendim göstermektedir. Azerbaycan halk müziği 7 ana makam üzerine kurulmuştur. Bu makamların nazari olarak ifadelendirilmelerinde, tampere sistem kullanılmışsa da kaynaklar incelendiğinde bir tam ses arasının, iki yerine 4 eşit parçaya bölündüğü görülmektedir. Fakat makamların nazari olarak ifade edilmesinde bu durum göz ardı edilmektedir. Bu koma seslerin kullanılması eserin icrası sırasında tamamen icracıya bırakılmaktadır. Bu durumda 'Teorik ve pratiğin çakıştığı yerde pratik geçerlidir' tezinden hareketle, Azeri halk müziğinin nazari olarak ifade edilmesinde bu çelişkinin göz önüne alınarak yeniden yapılandırılması konusu, Azeri müziğinin üzerinde durulması gereken sorunlarından biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Azeri müziğinde ele aldığımız 7 ana makam incelenirken, bu makamların bazılarının isim olarak, bazılarının da bıraktığı etkinin Türk müziğindeki makamlarla benzeştiği görülmüştür. İşte bu iki tür müzik arasındaki bu ilişkilerin incelenip ortaya konulması gerektiği, bu tez çalışmasında ana unsur olarak tespit edilmiştir.
Güzel sanatlar eğitimi anabilim dalı müzik öğretmenliği programlarında piyano eğitimine deneysel yaklaşım

Bu çalışma; güzel sanatlar eğitimi anabilim dalı müzik öğretmenliği programlarında piyano eğitimi alan öğrencilere Türk Müziği Armonisi ve çeşitli piyano teknikleriyle oluşturulmuş eserleri dağarına katmaları ve piyano için eser yazmak isteyen besteci adaylarına kaynak oluşturma düşüncesiyle hazırlanmıştır.''Çağdaş Türk Müziği Armonisi'' ile bestelenmiş piyano eserleri, güzel sanatlar eğitimi anabilim dalı müzik öğretmenliği programlarında piyano eğitimi alan öğrenciler tarafından çalınmaktadır. Bu sebeple, öncelikle bu çalışmanın kendisi Türk Müziğine ve piyano edebiyatına bir kaynak olması arzusu ile hazırlanmıştır. Tezin ilk yarısında Çağdaş Türk Müziği armoni bilgisine ve Çağdaş Türk Müziğinin gelişimine katkıda bulunan bestecilerimize yer verilmiş, müzik eğitimi ve piyano eğitimi hakkında açıklamalar yapılmıştır. Tezin sonunda ise, ''Türk Halk Müziği'' dağarından seçilmiş çeşitli parçalar ve özgün ezgiler Türk Müziği Armonisi ve çeşitli tekniklerle piyanoya uyarlanıp çokseslendirilerek yorumlanmıştır.
Giovanni Bottesini'nin Si Minör Kontrabas Konçertosu'nun teknik ve yorum açısından incelenmesi

Romantik Dönem kontrabas müziğinin en önemli ismi olan Giovanni Bottesini sade bir yapıya sahip olan müzik diline rağmen, oldukça ilgi gören ve tüm dinleyici kesiminin beğenisini toplayan bir besteci olmuştur. 19. yüzyılda yazdığı si minör konçerto ile sadelik ve gösterişi büyük bir müzikal dehayla yan yana getirmeyi başarmıştır. Bu çalışmada Giovanni Bottesini'nin müziğinin daha iyi anlaşılabilmesi için yaşam öyküsü, yaşadığı dönem ile eserleri araştırılmış ve si minör kontrabas konçertosunun teknik ve müzikal formu incelenmiştir.
Türk sanat müziği şarkı türü üzerine karşılaştırmalı bir araştırma

XX. yüzyılda Türk musikisi açısından sosyo-ekonomik değişimler gibi olumsuz etkiler olmasına rağmen, değişim ve gelişim bakımından olumlu etkileri de olmuştur. Dönemin bestekarları tarafından günümüze kadar gelen birçok eser yapılmış ve bu eserler halk tarafından çok sevilerek günümüze kadar taşınmıştır. Yapılan araştırma kapsamında, XX. yüzyılın başlarından itibaren şarkı türüne imzasını atan ve bu türde en çok eser üreten bestecilerden; Münir Nurettin Selçuk, Refik Fersan, Sadettin Kaynak, Selahattin Pınar ve Şerif İçli'den toplam 682 şarkı incelenmiştir. Bahsi geçen besteciler, değişik makam ve usullerde şarkı türünde beste yaparak şarkı türünün gelişimine büyük katkılar sağlamışlardır. Bestecilerin tüm eserleri makam sıklıklarına göre ayrı ayrı sıralanmış ve en yüksek kullanım sıklığına göre iki makamdaki ikişer eser üzerinde analizleri yapılmıştır. Ayrıca bu çalışmada, XX. yüzyıl dahilinde Geleneksel Türk sanat müziğinin önemli çağdaş bestecilerinden beş bestekar karşılaştırılarak Türk müziği makamlarının kullanılış biçimlerinin sıklık oranları incelenerek belli sonuçlara ulaşılmıştır.
Pierre rode 24 kaprisin teknik ve müzikal yönden incelenmesi sonucunda edinilen çıktılar bağlamında çalışma önerileri

Bu araştırmada; Fransız Keman Okulu'nun önemli temsilcilerinden biri olan ünlü kemancı ve besteci Pierre Rode'un kaprislerinin keman çalımına sağlayacağı faydaları analiz etmek ve alternatif çalışma önerileri sunmak amaçlanmıştır. Ayrıca bu araştırmada günümüzde keman eğitiminde Rode kaprislerin önemli bir yeri olması nedeniyle literatüre katkı sağlamak hedeflenmiştir. Bu hedef doğrultusunda 24 kaprisin her birinin teknik ve müzikal öğeleri incelenerek çalışma önerileri sunulmuştur. Bunun yanında; kaprislerde yer alan teknik çeşitliliğin yorumculara sağlayacağı katkıya da dikkat çekilmeye çalışılmıştır. Araştırmanın sonucunda; Pierre Rode 24 Kapris'in her birinin konserlerde solo olarak çalınabileceği ve elde edilen çıktılar bağlamında Rode 24 Kapris'in keman yorumcularına öğrencilik ve meslek yaşamlarının tüm zamanlarında fayda sağlayacağı sonucuna varılmıştır.
Dinİ Türk Musikİsi beste türlerinden durak

Bu tez, Türk-İslam tekkeleri müziği repertuarından duraklar hakkında bilgiler içerir. Durak, cehri zikir yapılan tarikatlerin zikir ayinlerinde okunan, serbest usulde besteli bir türdür. Bir kişi tarafından özel bir üslupla okunur, okuyana durakhan veya durakçı denir. Çalışma, Na't, Mevlid-i şerif, Mi'raciye, Regaibiye gibi serbest usul ile bestelenen bazı dini beste türleri hakkında kısa bilgiler içermektedir. Serbest usul ile besteli türlerden en geniş repertuara sahip olan Durak'la ilgili de geniş bilgiler yer almaktadır. Durak hakkında teknik bilgiler, formu, durak türünün işlevi, Anadolu ve İstanbul tekkelerinde durakların kullanımı, durak okuma üslubu, cumhur durak kavramı, durakların icra edildiği mekanlar, durağın XV. yy'dan XX. yy'a kadar yüzyıllara göre tarihi seyri hakkında bilgiler yer almaktadır. Dr. Suphi Ezgi'nin 'durakların aslında Durak Evferi usulüyle bestelendiği' şeklindeki iddiası ve bu iddianın doğru olup olmadığı irdelenmiştir. Serbest usul ile bestelenmiş durakların notalarına yer verilmiştir. Durağın tasavvufi manası araştırılmış, İbrahim Fahreddin Erenden'in Envar-ı Hz. Pir Nureddin isimli eserinde geçen durak ibareleri ve bunların analizleri yapılmıştır. Durakların bulunduğu TRT Repertuarı, durakla ilgili yapılmış tezler, Abdülkadir Töre'nin Süleymaniye Kütüphanesi'nde bulunan özel defterleri, İstanbul Üniversitesi Türkiyat Enstitüsünde bulunan duraklar, internet üzerinde yayınlanmış olan durak notaları, Sadettin Nüzhet Ergun'un Türk Musikisi Antolojisi Dini Eserler isimli eserinde geçen duraklar gibi durakların bulunduğu kaynaklar incelenmiş, notaların veya güftelerin fihristlerine yer verilmiştir. Fihristlerde notaların veya güftelerin isimleri, bestekar ve makamlarıyla birlikte verilmiştir. Ayrıca, Aziz Mahmud Hüdayi Tekkesi Zakirbaşısı olarak görev yapmış olan es-Seyyid Mehmet Hayrullah ez-Zekai'nin 1871 yılında yazdığı bir yazma ilahi mecmuası tanıtılmış, mecmua içerisindeki 83 adet durak incelenmiştir. Çalışmada ayrıca durakhanların okuduğu ses kayıtları üzerine analizler bulunur. Ses kayıtları ele alınırken bir meşk silsilesine dahil olmuş ve durakları ehil bir hocadan meşk etmiş olan okuyuculardan Sadettin Kaynak, Münir Nurettin Selçuk, Kani Karaca, Hopçuzade Şakir Çetiner, Durakçı Kemal Evren, Kemal Tezergil gibi okuyucuların okuduğu durak ses kayıtlarına yer verilmiştir. Toplam 15 farklı durak kaydının analizlerinde durakların notalarının farklı nüshaları, durak güftelerinin incelenmesi, ses kayıtlarının yapıldığı mekanlar gibi yönlerden ele alınmıştır.
Antonio vivaldi rv522 op.3 no.8 la minör ikili keman konçertosu'nun form analizi ve icra teknikleri açısından incelenmesi

ana konusu olan Op.3 No.8 La Minör İkili Keman Konçertosu, Antonio Vivaldi'nin L'estro Armonico defterinin en önemli konçertolarından biridir. Ritornello formunda bestelenmiş olan bu eser aynı zamanda orkestra repertuvarlarının ve küçük oda müziği orkestralarının vazgeçilmez konçertolarındadır. İrili ufaklı pek çok orkestra bu eseri yorumlamıştır. Özellikle iki solistli bir konçerto olması sebebi ile sadece orkestranın değil aynı zamanda her iki keman solistinin de ön planda olduğu ve birbirleri ile hem yarışırcasına hem de son derece uyumlu olunması gereken bir konçertodur. Bu uyumun yakalanması ve nitelikli müziğin ortaya çıkması için eser seslendirilirken, hem iki solist kemanın birbiri ile uyumlu olması hem de orkestranın bu uyuma doğru eşlik etmesi gereklidir. Bu uyumun sağlanabilmesi açısından çalışmada, eserin icrasına yönelik detaylı analiz ve incelemeler yapılmış olup edinilen bilgiler ve ulaşılan sonuçlar ortaya konulmuştur.
Çağdaş Türk bestecilerinin 20. yy müziğinin modernist anlayışlarıyla etkileşimi

20. yy bestecilerinin müzik dilini önceki yüzyılların dilinden keskin biçimde ayıranmodernist hareket ve yenilikçi arayısların getirdigi köklü degisim, hareketin baslangıcıylayaklasık aynı zaman diliminde olusmaya baslayan çoksesli Türk müziginin gelisim sürecini de belli ölçülerde etkilemistir. Üç çeyrek yüzyıl boyunca, batılı meslektaslarının yenilikçi yaklasımını, kendi kültürel birikimleri ile birlestiren Türk besteciler, üretimlerinde yenilikçi etkileri farklı amaçlarla ve farklı estetik düzeylerde kullanmıslardır. Gerek armoni dilinin olusumunda, gerek yapısalldüzeylerde, 20. yy müzik dilinin kazanımları kimi bestecilerimiz tarafından kapsamlı biçimde ele alınmıs ve müzik dagarımıza çarpıcı yapıtlar katılmıstır. Özellikle ilk dönembestecilerimizin, üretimlerinde kültürel birikimlerimizi çagın getirdigi dille bir potadabirlestirmeleri, söz konusu yenilikçi tekniklerin yalın bir öykünme düzeyinde kalmamasınısağlam ıstır. Bestecilerimizin müzik dillerine dogallıkla eklemlenen bu teknik-estetikyenilikler, pek çok özgün yapıttan olusan bir külliyat ortaya çıkarmıstır. Bu çalısmada incelenen yapıtların her birinde, 20. yy müziginin modernist anlayısları, bestecilerimizin özgün dillerinin dogal bir bileseni olarak ele alınmıs, teknik düzeydeki çözümlemeler örneklemelerin daha düzenli biçimde yürütülebilmesi amacıyla kullanılmıstır. ANAHTAR KEL MELER: 20. Yüzyıl Müzigi, Modernizm, Türk Besteciler, ÇagdasMüzik, Müzik Estetigi.
Mürşit ve müzik ilişkisi bağlamında Kütahyalı Halveti Şeyhi Mehmet Dumlu'nun tasavvuf anlayışının incelenmesi

Mehmet Dumlu, 1929- 2011 seneleri arasında Kütahya'da yaşamış bir din görevlisidir. Buna ek olarak hafızlığı, çiniciliği, müzisyenliği ve Türk İslam Sanatlarına olan özel ilgisi ile de tanınmaktadır. Tasavvuf büyüklerinin hayatlarını ve onların divan şiirlerini ezbere bilmesiyle edebi çevrelerden takdir toplayan Dumlu bu özelliklerinin yanı sıra bir mutasavvıf olarak Halvetiye tarikatının Şabani koluna mensup bir şeyh efendidir. Yurt içinde ve dışında birçok öğrencisi olan Mehmet Dumlu'nun Türk Müziği hakkında da oldukça derin bilgisi mevcuttur. Manevi olarak yetiştirdiği öğrencilerinin çoğu müzisyendir ya da müzikle ilgili kişilerdir. Çalışmada Mehmet Dumlu'nun hayatı monografi tekniğiyle derinlemesine araştırıldı. Hayatında müzikle kesişen noktalar tespit edildi. Mehmet Dumlu'nun tasavvufi yaşantısında bir öğrenme ve öğretme yöntemi olarak müziğin nasıl kullanıldığı tespit edildi. Çalışma sonucunda Mehmet Dumlu'nun sanata ve özellikle musikiye yaptığı katkılar tespit edildi. Kütahya Halveti Şabani Dergahına ait olan ilahilerin notaları bir araya getirildi. Daha önce notaya alınanlar, ses kayıtları ile karşılaştırmalı kontrol edildi. Kütahya Halveti Şabani Dergahında okunan ilahilerden notası olmayanlar derlenerek, notaya aktarıldı.