turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Prof. Dr. Faruk Sümer; Hayatı, tarihçiliği ve eserleri

Faruk Sümer, lisans eğitiminden itibaren Türkçü ve milliyetçi duygularla önemli bir his beslediği Türk tarihine bakış açısını şekillendirmiştir. Gerekli olan alt yapıya sahip olan Sümer, kendisini en iyi şekilde yetiştirmiştir. Çalıştığı dönemin yerli ve yabancı kaynaklarını çok iyi tahlil etmiş, yorumlamış ve değerlendirmiştir. Türk tarihine ve Türk tarih tezinin gelişmesine fayda sağlayan eserler ortaya koymuştur. Yapmış olduğu bu çalışmalar sonucunda sahasının en otoriter ilim adamı haline gelmiştir. Sümer'in, ortaya koyduğu eserleri ve makaleleri Türk tarihinin, kültürünün ve folklorunun aydınlatılmasında önemli boşlukları kapatan ilmi çalışmalardır. Türk tarihinin her dönemiyle alakalı eserler veren Faruk Sümer, sadece dönem tarihçiliği yapmamış tüm Türk tarihini bir arada incelemiştir. Faruk Sümer'i kendisiyle aynı dönemde olan diğer tarihçilerden ayrı ve farklı kılan en önemli özelliği de bu olmuştur. Türklerin tarih sahnesine çıktıkları andan itibaren, onları tek tek, hane hane tespit etmiş ve onların tarihleri, kültürleri ve folklorları ile ilgili eserler ortaya çıkarmıştır. Tarih ilmiyle uğraşmasına rağmen, Türklerin ortaya koydukları edebi eserler ve destanlar üzerine de çalışmalar yapmıştır.
Ilgın ve köylerindeki halk edebiyatı ürünleri üzerine bir inceleme

Adıyla yaptığım bu derleme çalışmasında, Konya iline bağlı Ilgın ilçesiningeleneğe bağlı yapısını ortaya koyup değerlendirmeye çalıştım. Bu araştırmayı yapmaktaki temel amacım, merkeze yakın bir ilçe olan ve hızla gelişen teknoloji karşısında geleneksel yapısını yitirmeye başlayan bu şirinbeldenin, bizim açımızdan önemli olan halk bilimi ürünlerini, tamamıyla yok olmanderleyip yazıya geçirmek ve bu kültür mirasını gelecek kuşaklara aktarmaktır. Çalışmamızda Ilgın'ın coğrafi yapısı, tarihi derleyebildiğim kadarıyla beşikten mezara gelenekleri, inançları ve halk edebiyatı ürünleri yer almaktadır. Ilgın merkezlebirlikte iki belde ve ulaşabildiğimiz on altı köyün kültürel yapısını belirleyen bu ürünlerin derlemesini, deryada damla mesabesinde de olsa milli kültürümüze katkısı olacağına inanıyorum. Hazırlayan:Nurseher KOÇER
Tataristanlı yazar ve şair Nekiy İsenbet

Bu çalışmada özellikle folklor eserleri eksen alınarak Tatar araştırmacı, folklorcu, yazar ve şair Naki İsenbet'in bilim dünyasına tanıtılması hedeflenmiştir. Öncelikle Tataristan ve Tatar Türkleri ile ilgili bilgiler verilmiş daha sonra da İsenbet'in bilim ve sanat hayatı üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde araştırmacımızın eserleri değerlendirilmiştir. Bu kısımda edebi eserleri ile ilgili bilgiler de verilmiştir. Metin örnekleri verdiğimiz son bölümde araştırmacının bir eseri Türkiye Türkçesine aktarılmıştır.
Gaziantep yer adlarının halkbilimi bakımdan değerlendirilmesi

Coğrafyaların adlandırılmasında ve bu adların benimsenmesinde o coğrafyada yaşayan fertlerin ve toplulukların kültürünün önemli bir belirleyici olduğu görülmektedir. Bugün Türkiye genelindeki yer adlarına bakıldığında, insanların yerleşim mekanlarıyla ilgili yarattığı ve dilden dile aktardığı anlatılarla, inançlarla, söylemlerle yaşadıkları mekanları içselleştirdikleri fark edilmektedir. Benzer yaklaşım ve düşünceler Gaziantep yer adları için de belirtilebilir. Gaziantep şehri örneklemesinden yola çıkılarak halkın bağlı olduğu kültürel değerlerini yer adları ile koruduğu ve yine yer adlarını kuşaklara taşıdığı söylenebilir. Çünkü burada kültür, bellek, kod, imge gibi kavramların yer adları ile bağlantıları karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmamızda yerleşim mekanlarına verilen adların şehrin kültür potası içindeki yerleri de araştırılarak bir sınıflandırma yapılmıştır. Bu çalışmayla, Gaziantep yer adlarının halkın sosyal ve kültürel yaşantısıyla olan bağları, inançları içindeki yeri ve mitolojik bağlantıları tespit edilmiştir. Yer adlarının hangi kültürel göndermelere sahip olduğu, adlandırmaların yapılış amacı, yer adlarının etrafında oluşan efsane, hikaye gibi halk anlatıları ele alınmış, Gaziantep'teki yer adlarının tarih içindeki yeri, önemi ve ad vermelerin hangi değerler göz önünde bulundurularak yapıldığı, bu adlandırmada, o yerde yaşayanların sosyal, kültürel anlayışlarının etkisi ve yer adlarının ad verme geleneği içindeki yeri burada tartışılmıştır.
Hafız Halil İbrahim Efendi cöngü üzerine mukayeseli bir inceleme

Bu çalışmada, Milli Kütüphanede '06 Yz Mil Cönk 51' yer numarasıyla kayıtlı ve 135 varaktan müteşekkil cönk üzerine mukayeseli bir inceleme yapılmıştır. Öncelikle cönklerin genel özelliklerinden ve Türk kültüründeki önemine dair bilgilerden hareketle Hafız Halil İbrahim Efendi Cöngü şekil, muhteva ve dil özellikleri bakımından incelenmiştir. Daha sonra cönkte tespit edilen 120 farklı aşığa/şaire ait 710 şiir ile 3 mensur metnin çeviri yazıları verilmiştir. Cönkte en fazla şiiri olan Seyrani, Aşık Ömer ve Gevheri'ye ait şiirler daha önce bu aşıklar hakkında yapılan çalışmalarla karşılaştırılmıştır. Bu aşıklar dışında Muhibbi, Baki, Emri, Kemal Ümmi, Niyazi-i Mısri ve Aziz Mahmut Hüdayi'ye ait çok az sayıdaki şiirin de başka kaynaklardaki izleri sürülerek kelime, mısra ve bent düzeyinde meydana gelen varyantlaşma düzeyleri ortaya konulmuştur. Metinlerin özgün biçimleri üzerinde ise şiirlerin dizgisine, cönk imlasına ve müstensihin şahsi tasarruflarına dair tespitlere dikkat çekilmiştir. Sonuçta elde edilen veriler ve yapılan tespitler genel bir değerlendirmeye tabi tutulmuştur.
Kayseri Üçkonak-Adana Yeniyayla köyleri karşılaştırmalı halk kültürü araştırması

Bu çalışmada Kayseri ilinin Tomarza ilçesindeki Üçkonak Köyü ile Adana ili Yeniyayla Köyü geçiş dönemleri, halk inanışları, mutfak kültürü üzerinde durulmuş, iki köy, bu hususta karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Geçiş dönemleriyle ilgili olan birinci bölümde ele alınan konularda, yazılı kaynaklardan edinilen bilgilerin ardından, sözlü kaynaklardan elde edilen bilgiler verilmiştir. Sözlü kaynaklardan edinilen bilgilere göre, her bölümün sonunda iki köyle ilgili adetler karşılaştırılarak değerlendirilmiş, benzerlikler ve farklılıklar tespit edilmeye çalışılmıştır. Halk inanışları ve mutfak kültürüyle ilgili olan ikinci bölümde her iki köye ait inanışlar ve mutfak kültürü verilerek, benzer yönleri ve farklılıkları üzerinde durulmuş; inanışların eski Türk kültürü bağlamında uzantıları ile köylerin coğrafi, sosyal ve kültürel yapılarının mutfak kültürüne yansımaları tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu araştırma sonucunda, Üçkonak Köyü ile Yeniyayla Köyü kültüründe benzerlikler olduğu, İslamiyet'le birlikte Orta Asya ve Anadolu'nun inanç/kültür yapısının da kültürel doku üzerinde farklı bir biçimde varlığını devam ettirdiği görülmüştür.
Fethiye yörüklerinde geçiş dönemleri

Dünya üzerindeki her toplumun kendi karakterini yansıtan bir kültürü vardır. Toplumdaki fertlerin düşünceleri, inançları, davranışları kültüre göre şekillenir. Bu bağlamda, toplum üyelerinin yemek yeme, giyinme, kullanılan dil, evlenme, ölü gömme, oyunlar, eğlenceler, kitap okuma, sporlar vb. gibi paylaşılan her bir edimi, toplumsallaşma süreci içinde öğrenilerek yerine getirilir ve kuşaktan kuşağa aktarılarak, toplumun kültür kalıpları haline gelir. Bu sosyal süreçte toplumun aktardığı bilgileri insan, belleğine kaydeder ve kendi hayat alanını belleğinde yer etmiş olan bu kalıplar etrafında inşa ederek yeni açılımlar içine girer. Böylelikle bu kalıplar sayesinde toplumsal sürekliliği sağladığı gibi bireysel kişiliğini ve kimliğini de bularak içinde yaşadığı topluma özgü mevcut kalıpları sürdürür. Bu çalışmada Türklerin belleğini yansıtacak gelenek ve görenekler, Muğla Fethiye yöresinde incelenmiştir. Bu inceleme geçiş dönemlerini konu almaktadır. Böyle bir çalışma yapmamızın amacı giderek yok olmaya başlayan kültürel değerlerimizden olan geçiş dönemleri ritüellerinin yok olmadan önce kayıt altına alıp yaşatılması amaçlanmıştır. Çalışma üç bölüm olarak planlanmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde Muğla ilinin genel coğrafi özellikleri, tarihçesi ve ilçeleri üzerine detaylı bilgilere yer verilmiştir. İkinci bölümde Halk kültüründe geçiş dönemleri ele alınmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde Fethiye Yörüklerinde geçiş dönemleri ele alınmıştır.
Malatya ve çevresinde ziyaret ve ziyaret yerleri

Türk Kültür Tarihi açısından büyük önem taşıyan ziyaret yerleri ile ilgili Malatya Merkez ve İlçelerini gözlemler yaparak ve imkanlar ölçüsünde yazılı kaynaklardan da yararlanarak bu kültür değerlerimizin önemini ve yoğunluk kazandığı yerleri tesbit ettim. İki bölüm halinde takdim ettiğimiz bu araştırmamızın giriş kısmında Malatya'nın coğrafi yapısı, adı ve tarihi üzerinde kısaca durdum. Birinci bölümünde Malatya ve çevresinde yer alan ziyaretlerden Mezar ve Türbelerin özelliklerini, ne maksatla ziyaret edildiklerini, ziyaret esnasında yapılan davranışları belirttim. Bu, Mezar veya Türbelerde yatan kişilerin imkanlar ölçüsünde, tarihi kişilikleri ve menkıbevi kişiliklerini araştırdım. Araştırmamızın ikinci bölümünde ise yaygın kutsal alanlardan ağaçlar, su kaynaklan, taşlar, ocaklar, evler, mevkiler ve özellikleri, ziyaret esnasında yapılan davranışları tesbit ettim. Bu kutsal alanlarla ilgili anlatılan menkıbeleri belirttim. Ziyarefe konu olan Türbe, Mezar, Ağaç, Su, Taş v. b. değerlerin, günümüzde yöre halkı üzerinde ekonomik, sosyal ve psikolojik etki bıraktığını tesbit ettik. Çalışmamız Türk Kültürünü araştırma alanında bir deneme mahiyetindedir.
Karagöz ve Ortaoyununda mizah

İnsanlık tarihiyle yaşıt kabul edilen oyunlar, bir toplumun değerlerinin, inanışlarının, gündelik yaşamını yansıtan unsurların, toplumsal birikimin kuşaktan kuşağa aktarılmasına olanak sağlar. Bir toplumun dünyayı algılayış biçimiyle ilgili fikir verirken, geçmişşten günümüze kültürel değerlerin aktarılmasına yardımcı olur. Gündelik yaşamın içinde yer alan pek çok kişi, olay, unsur, kavram ve durum geleneksel seyirlik oyunların içinde varlık gösterir. Bu kavramlardan biri de mizahtır. Geleneksel seyirlik oyunlarda bulunan atışmalarda, tekerlemelerde, perde gazellerinde vb. mizah unsurlarına rastlamak mümkündür. Söz konusu oyunlarda, insana, insan zaaflarına ve mizaca yönelik gülünçlükler görülür. Bu çalışmada toplumsal yaşamın pek çok alanında varlık gösteren komik, gülme, mizah gibi kavramlar geleneksel seyirlik oyunlar etrafında açıklanmıştır. Seçilen Karagöz, ortaoyunu metinleri ile meddah hikayelerinde bulunan mizah unsurları, H. Bergon'un gülme teorisi çerçevesinde incelenmiştir. Buna bağlı olarak geleneksel seyirlik oyunlarda belirlenen mizah unsurlarının daha çok ses ve söz tekrarlarında, yanlış anlamalarda, kelime oyunlarında görüldüğü, durum ve hareket komiği bağlamında ortaya çıktığı tespit edilmiştir.
Muğla ili menteşe ilçesinde doğum

Kültür, bir toplumu oluşturan yapı taşlarından birisidir. Bu yüzden nesilden nesle aktarılması büyük önem taşımaktadır. Günümüzde teknoloji ve bilimin gelişimi, en baştatoplumların kültürünü ve yaşam tarzını etkilemektedir. Yüzyıllar boyunca süregelen gelenek ve görenekler bu gelişimden dolayı değişime uğramaktadır. İnsanların günlük yaşadığı olaylarbelli bir süre sonra o yörenin kültürü haline gelmektedir. Bunların başında gelen doğum, hayatın başlangıcı olarak kabul edilir ve geçiş dönemi olarak adlandırılan dönemlerin ilkidir. Bu çalışmada, Muğla'nın Menteşe ilçesinin sınırları içerisinde çocuk sahibi olabilmek için ne tür uygulamaların yapıldığı, doğum olayının nasıl gerçekleştiği, doğum sonrasında anne ve bebeğe hangi uygulamaların yapıldığı incelenmektedir. Çalışmanın amacı; gebelikten korunmak için uygulanan yöntemlerin neler olduğu, kısırlığı ortadan kaldırmak için hangi çarelere başvurulduğu, çocuğu olmayan kadınla adamahangi isimlerin verildiği ve toplum içinde nasıl davranıldığı, çocuğu olacak kadının gebeliksürecini nasıl geçirdiği, bebeğini hangi ortamda ve nasıl dünya getirdiğini, doğumun zor olması halinde hangi yöntemlere başvurulduğu, doğumdan sonra bebeğe hangi işlemlerin yapıldığı ve annenin nelere dikkat etmesi gerektiği konusunda elde edilen verilerinincelenmesidir. Bu çalışmada en önemli rol kadına aittir. Bir kadından aile içerisindeki en büyük beklenti doğurganlığının olmasıdır. Çünkü bir soyun devamı, o ailede doğan çocuklarabağlıdır. Bu yüzden kadın, çocuk sahibi olmak için kimi geleneksel yöntemlere başvurmaktadır. Başvurulan çareleri belirlemek için araştırma sırasında eş zamanlı yöntem esas alınmıştır. Bu araştırmayla kaybolmaya yüz tutmuş bilgilerin kayıt altına alınarak kalıcı hale getirilmeye çalışılmıştır. Çocuk sahibi olmanın bir aile için ne kadar önemli olduğu ortaya çıkmıştır. Çocuk sahibi olmak için ailelerin hangi yöntemlere başvurduğu belirlenmiştir. Uygulanan yöntemlerin geleneksel yapı içerisinde ne kadar önemli yer tuttuğu gözlemlenmiştir.
Trabzon ve Giresun yöresi Çepnilerinde eski Türk inanışlarının izleri

Çepniler, Oğuzların yirmi dört boyundan biridir. Araştırma sahası içinde bugün var olan Çepniler de Eski Türk inanışlarının izlerinin neler olduğu tespit edilmeye çalışılmıştır. Böylece Anadolu'ya gelen Türklerin başka bir dinin tesiri altına girmiş olmalarına rağmen Eski Türk inanış ve uygulamalarını devam ettirdiklerini göstermek amaçlanmıştır. Bunu yaparken yörede mülakat ve doğal gözlem yöntemi uygulanarak pek çok derleme faaliyeti gerçekleştirilmiştir. Toplanan halk inançları içerisinde, geçmişşle bağlantısı kurulan inanışlar ayrı olarak ele alınmıştır. Çepnilerin Anadolu'ya gelmelerine ve başka bir dinin tesiri altına girmelerine rağmen Eski Türk inanış ve uygulamalarının izlerini taşıyan pek çok inanca ve ritüele sahip oldukları görülmüştür. Bunların bir kısmı İslamiyet'in etkisiyle değişerek dönüşmüş, bir kısmı ise asli fonksiyonunu sürdürmüştür. Yörede Tek Tanrı inancının yanında yardımcı ve koruyu iyelere, kara iyelere, yer-sub, ev- ocak iyelerine inanılmaktadır. Ata-arvak ruhlarının yaşayan kişiler üzerindeki tasarruflarının devam ettiği düşünülmektedir. Ayrıca bölgede kemençeli aşıkların varlığı ve bunların sosyal hayatta aktif olarak kullanılması mevcuttur. Doğumdan ölüme kadar geçen süreçte, düğünlerden cenazelere, baharın gelişiyle mart ve kalandar bozması uygulamalarından, Hıdırellez ve mayıs yedisine kadar pek çok törende yardımcı ve koruyucu iyelerin yanında kara iyelere de cansız kurban örneği olan saçılar yapılmaktadır. Mayıs yedisinin, Orta Asya'da aynı zaman diliminde ve bugünkü şekliyle kutlandığı tespit edilmiştir.
Tatar-Başkurt sihirli masalları üzerine karşılaştırmalı motif çalışması - (Aktarma - motif tespiti - Motif dizini)

Masal bütün dünya milletlerinin eser verdiği en eski ve ortak sözlü edebiyat türlerinden birisidir. Bir millet olarak oluşumunun en eski çağlarından son yüzyıla kadar atlı göçebe yaşam kültürünü benimseyen ve oldukça geniş bir coğrafyaya yayılan Türkler sözlü edebiyatın bu türünde oldukça zengin bir hazineye sahiptir. Bu çalışma için İdil-Ural Bölgesinde yaşayan Tatar Türklerinden 58 ve Başkurt Türklerinden 57 sihirli masal seçilmiş ve Türkiye Türkçesine aktarılmıştır. Bu masallarda görülen olağanüstü motifler Stith Thompson'un Motif-Index of Folk-Literature isimli çalışmasında kullandığı metot esas alınarak tespit edilmiştir. Bu çalışmada motifler ilk defa bizim tarafımızdan uygulanan motifleri masal metninin içerisinde geçtiği yerde gösterme yöntemi ile tespit edilmiştir. Tespit edilen motifler her masal metninin altında toplu olarak gösterilmiştir. Ayrıca masallarda tespit edilen motiflerin hepsi bir dizin içerisinde toplu olarak da verilmiştir. Çalışmanın sonuç kısmında Tatar ve Başkurt olağanüstü masallarında tespit edilen olağanüstü motiflerin bir değerlendirmesi yapılmıştır. Ayrıca, Stith Thompson'un Motif Index of Folk-Literature isimli çalışmasında yer almayan motiflerin varlığı belirlenerek bu motifler tarafımızdan indekse dahil edilmiş ve böylece bundan sonraki çalışmalarda da daha kapsamlı sonuçlar elde edilmesi sağlanmaya çalışılmıştır.
Adana, Gaziantep, Hatay, Kahramanmaraş bölgesi halk oyunlarının yapısal özellikleri ve karşılaştırmalı analizi

Bölgesel halk oyunlarının yapısall özellikleri: Adana, Gaziantep-Hatay- Kahramanmaraş halk oyunlarının karşılaştırmalı analizi adlı bu çalışmamızda, yerel oyunlar çok yönlü olarak incelenmiştir. Bu analiz gerçekleştirilirken Halk oyunlarının yapısall özellikleri adlı model rehber olarak berıimsenmiştir. Halk oyunlarının yapısall özellikleri, düşünsel boyut, bedensel devinim ve biçim alış ile oyun kuruluşunda yardımcı öğelerden oluşmuştur. Bütün araştırma verileri bu yaklaşıma göre analiz edilmiştir. Bu model yerel oyunların tüm yapısall özelliklerini içerdiğinden araştırmamız açısından önemli bir kolaylık sağlamıştır. Böylece alan araştırması verileri ile kuramsal tartışmalara bir bütünlük içerisinde bakılmıştır. Bölgesel kültür özellilerinin halk oyunlarında ifade buluşu, modernite, gelenek: ve yeni halk oyunları geleneği modelin düşünsel boyutunu oluşturmuştur. Modelin Bedensel biçim alış özelliklerinde ise halk oyunlarında oyun kuruluşunu oluşturan öğeler bir araya getirilmiştir. Bu öğeler bedensel devinimlerin oyunlaşması, hareket, figür, motif ve tavır, oyunların bölümleri ile doğaçlama ve oyun liderliğinden oluşmaktadır. Bedensel biçim alış özellikleri bunlarla kalmayıp, bireysel becerilerin toplumsal benimsenme süreci ve kadın, yerel ve okullu oyun ustalanyla eşlik sesleri ve yerel seslenişler de bu kapsamda yer almıştır. Bedensel biçim alış özellikleri kapsamında, araştırmanın temel bölümlerinden birini oluşturan bir başka sınıflandırma ise oyunların kümelendirilmesi, halk oyunları dağarı ve dağarcığından oluşmuştur. Yapısal özellikler modeli, oyun kuruluşunda yardımcı öğeler olan müziksel veriler ve giyim-kuşam elementlerinin incelenmesiyle tamamlanmıştır. Araştırmamızın uygulama sonuçlan ise, Adana, Gaziantep, Hatay ve Kahramanmaraş halk oyunları karşılaştırmaları yapılarak raporlaştırılmıştır.
Samsun ili'nin Vezirköprü ilçesi'ndeki geleneksel meslekler

Araştırmanın konusu olan Vezirköprü'deki geleneksel meslekler, Anadolu'nun bugünkü durumunu yansıtmaktadır. Vezirköprü'de yapılan incelemeler, kaynak kişilerle yapılan görüşmeler, mesleklerin gün geçtikçe etkilerini yitirdiğini göstermiştir. Geçmişteki esnaf teşkilatı Ahilikle bugünkü Türkiye Esnaf ve Sanatkarları Konfederasyonu karşılaştırılmalı olarak incelenmiş, birçok konuda aralarında farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Küreselleşme olgusu üzerine incelemeler yapılmış, diğer kültür ürünlerinde olduğu gibi geleneksel meslekler üzerinde de etkisi olup olmadığı araştırılmış ve etkili olduğu görülmüştür. Küreselleşme bir taraftan kültürel ürünleri yok ederken, diğer taraftan ürünlerin yok olmalarına tepki olarak, zanaatların yeniden canlanmaları konusunda yol göstermektedir. Vezirköprü'de geleneksel mesleklerden olan bakırcılık, demircilik ve kalaycılık geçmişşteki işlevini değiştirerek günümüzde dekor, hediyelik eşya olarak kullanma amacıyla, çırak bulamayan birkaç usta tarafından icra edilmektedir. Semavercilik ise diğer mesleklere göre biraz daha şanslı konumdadır. Esas işlevi çay demlemek olan semaver, bu işlevini eskisi gibi devam ettirmekte olup, el emeğinin zaman alması ve çırak bulamama sorununun sonucunda fazla üretim yapamama, yapılan ürünleri tanıtamama ve satamama sorunu ile karşı karşıyadır.
Festivaller: Ankara'da T. C. ve ABD uyrukluların yeni yıl kutlamalarının halk bilimi açısından incelenmesi

Konusu, festivaller başlığı altında Ankara'da T. C. uyruklular ile ABD uyrukluların Yeni Yıl kutlamalarının Halk Bilimi açısından incelenmesi olan çalışmanın amacı, Batı literatüründe Yeni Yıl, Noel, Şükrangünü, Karnaval, Anneler Günü vb.'nin festival üst sınıflandırılmasında değerlendirilmesi sonucu 'Yeni Yıl bir festivaldir' varsayımından yola çıkılarak festival bünyesinde yer alan ortak yemek, kutlama etkinliği, bir araya geliş, periyodiklik vb.'nin bu bağlamda Yeni Yıl için geçerliliğinin tespiti, bir Yeni Yıl günü için gerçekleştirilen uygulamaların, Yeni Yıl'ın bileşenlerinin Halk Biliminin alt dallarının inceleme alanına girdiği ve farklı disiplinler tarafından ele alınışına rağmen Halk Bilimi tarafından daha önce ele alınmadığı varsayımından yola çıkarak uygulamada bunun geçerliliğinin sınanması ve ayrıca günümüz Yeni Yıl kutlamalarında karşımıza çıkan bir takım sembollerde, Noel- Yeni Yıl ilişkisi kabul edilmekte ve kitle iletişim araçlarının etkisi-yaygınlığı ile bir ölçüde popüler, ortak Yeni Yıl sembollerinin oluştuğu varsayımından yola çıkarak çalışmada geçerliliklerinin sınanması amaçlanmıştır. Yeni Yıl'ın mantıklı bir zemine oturtulması için T. C. uyrukluların yanı sıra yabancı uyruklu bir grup olarak da, ABD uyruklular seçilmiştir. Halk Bilimi'nin tüm alt dallarını içeren 60 sorudan oluşan ayrıntılı bir soru formu hazırlanarak, bu kişilerin bir Yeni Yıl'ı nasıl geçirdiklerinin Halk Bilimsel açıdan tespiti yapılmaya çalışılmıştır. Araştırmada her aileden bir kişi ile görüşülerek, bu soru formlarını dolduran kişilere, çevrelerinde katkı yapanların sayısı da eklendiğinde yaklaşık olarak 60 ABD uyruklu ve 80 T. C. uyruklu ile iletişim kurduğumuzu söyleyebiliriz. Araştırmada, ABD uyruklu kişi sayısı temel alındığından T. C. uyruklu kişi sayısı da ona göre belirlenmiştir. Sonuç olarak, Yeni Yıl, köken itibari ile mevsimlik bir festivaldir. Fakat günümüzde 1 Ocak tarihinde kutlanan Yeni Yıl festivalinin, kış ortası veya bahar bayramı ile bir ilgisi yoktur. Takvimde meydana gelen değişiklikler nedeniyle 1 Ocak bir başlangıç, Yeni Yıl günü kabul edilmiştir. Kökenleri pagan festivallere uzanan Noel ve Yeni Yıl; mevsimlik festivallerden olup, günümüzde ise Yeni Yıl takvimsel, Noel ise dini bir festivaldir. Batıda Noel kutlamaları ile Yeni Yıl kutlamaları kronolojik olarak yakın tarihlerdedir. Bu nedenle Yeni Yıl ve Noel ortak sembolleri paylaştıkları gibi özellikle küreselleşme, medya ve iletişimin etkisi ile bu sembollerin birbirleri arasında geçişler olduğu gözlemlenmiştir. Yeni Yıl tüm bileşenleri ile değerlendirilmiş olup, çalışmada bir Yeni Yıl mutfağı, Yeni Yıl inanış ve uygulamaları vb. bölümler ortaya çıkmıştır. Yeni Yıl'ın eğlence merkezli bir festival oluşunun yanı sıra, toplu yemek, aile bireylerinin bir araya gelişi gibi, sosyal bağları arttırıcı bir takım unsurları içerdiği belirlenmiştir. Sonuç olarak araştırmada amaçlananlar sınanmış olup geçerliliklerinin korunduğu saptanmıştır. 209
Ortaçağ'da Türklerde yırtıcı kuşlarla avcılık

Avcılık yüzyıllarca birçok toplum tarafından yapılmıştır. İnsanlar avcılığıhem karada hem de havada yapmışlardır. Havadaki avcılığı yırtıcı kuşlar aracılığı ile devam ettirmişlerdir. Mezopotamya ve Mısır Uygarlıklarına kadar birçok eskiuygarlıkta avcılık uzun süre devam ettirilmişlerdir. Türklerde de durum farklı değildir. Avcılık Türklerde o kadar gelişmiştir ki, ortaçağda Türkler diğer milletlerigeride bırakmıştır. Avcılığı Türkler karada yapmanın yanında havada yırtıcı kuşlarlada yapmışlardır. Ortaçağda en iyi ve en cins yırtıcı kuşlar Türk diyarından çıkmaktaydı. Tezimizde ortaçağda Türklerin yırtıcı kuşlarla avcılıklarını, bu tür avcılığın ve yırtıcıkuşların ne kadar değerli oldukları anlatılmıştır. Yırtıcı kuşları yetiştirenleridenetleyenlerin ne kadar önemli görevlerde bulunduklarınadeğinilmiştir. Yırtıcı kuşlar yaşamın içine o kadar çok girmiştir ki, kültürün her dalındasanattan süslemeye, kişilere konulan isimlere ve unvanlara kadar birçok alanda görülmektedir.