turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk ve Afganistan hukuklarında vatandaşlığın yetkili makam kararı ile kazanılması

'Türk ve Afganistan Hukuklarında Vatandaşlığın Yetkili Makam Kararı İle Kazanılması' başlığı taşıyan bu çalışmanın amacı Türk ve Afgan vatandaşlık hukukundaki konuya ilişkin hükümlerin karşılaştırmalı olarak incelenmesidir. Bu çerçevede, çalışmanın birinci bölümünde, Türk hukukunda yetkili makam kararıyla vatandaşlık kazanma konusu ele alınmıştır. Türk hukukunda yetkili makam kararıyla vatandaşlık kazanma türleri olarak; genel olarak vatandaşlığın kazanılması, istisnai olarak vatandaşlığın kazanılması, vatandaşlığın yeniden kazanılması, vatandaşlığın evlenme yoluyla kazanılması ve vatandaşlığın evlat edinilme yoluyla kazanılması şartları üzerinde durulmuştur. Devamında ise, Türk hukuku çerçevesinde yetkili makam kararıyla vatandaşlık kazanmanın usulü ve hukuki sonuçlarına yer verilmiştir. İkinci bölümde ise, Afganistan hukukunda yetkili makam kararıyla vatandaşlığın kazanılması konusu incelenmiştir. Öncelikle Afganistan vatandaşlığının yetkili makam kararıyla kazanılmasının şartları ele alınmış, devamında genel olarak vatandaşlığın kazanılması, istisnai olarak vatandaşlığın kazanılması, vatandaşlığın yeniden kazanılması ve evlenme yoluyla vatandaşlığın kazanılması türleri açıklanmıştır. Ardından, Afganistan hukukunda yetkili makam kararıyla vatandaşlık kazanmanın usulü ve hukuki sonuçları incelenmiştir. Tez, Türk ve Afganistan hukukundaki yetkili makam kararıyla vatandaşlık kazanmaya ilişkin hükümlerin değerlendirildiği Sonuç bölümü ile sonlandırılmıştır.
Türk Hukukunda kamulaştırmasız el atma

Çalışmanın konusu, genel olarak, kamulaştırmasız el atma kavramını, kamulaştırmasız el atmanın unsurlarını ve hukuki sonuçlarına ilişkin çıkarımları kapsamaktadır. Kamulaştırmasız el atma, özellikle bireyin mülkiyet hakkını ve kamunun ortak yararını ilgilendirmektedir. Bunun için kamulaştırmasız el atmanın mülkiyet hakkına ve kamu yararına ilişkin sorunları çalışmada incelenmiştir. Kamulaştırmasız el atma hukuki açıdan dinamik bir yapıya sahiptir. Kamulaştırmasız el atma hakkında yapılan kanuni düzenlemeler sürekli değişikliğe uğramıştır. Yargı kararları bu kanuni değişikliklerde etkili olmuştur. Kanuni düzenlemeler ve yargı kararları kamulaştırmasız el atmanın yapısını belirlediği için ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Çalışmada kamulaştırmasız el atmanın hukuki durumu ve sonuçları tartışılmıştır. Bu tartışmaya ilişkin doktrin görüşleri çalışmada yer almıştır. Kamulaştırmasız el atma üzerinde en çok tartışılan konulardan biri de kamulaştırmasız el atma sonucunda başvurulabilecek çözüm yollarıdır. Bu konuda el atmanın önlenmesi davası, bedel davası ve tazminat davaları ayrıntılı olarak incelenmiştir. Sonuç kısmında kamulaştırmasız el atmanın hukuka aykırılığı değerlendirilmiş ve bazı çözüm önerilerinde bulunulmuştur. Kamulaştırmasız el atma hakkında kanuni değişikliklere ihtiyaç olduğu vurgulanmıştır.
Türk ve Alman Ceza Hukukunda çocukların cinsel istismarı suçu

Cinsel suçlar ve bilhassa cinsel istismar, diğer sosyal bilim alanlarında olduğu gibi, hukuk dünyasında da yoğun ilgi ve tartışma konusudur. Çalışmanın amacı ceza hukuku perspektifinden bu tartışmaya dahil olmaktır. Benimsenen bakış açısına göre ceza hukuku alanında cinsel istismara ilişkin tartışmanın üç boyutta sürdürülmesi mümkündür. Bunlar; cinsel istismarın kavramsal olarak ortaya koyulması, bu kavrama ve ceza teorisine uygun normlar oluşturulması ve bu temelde etkin uygulamanın sağlanmasıdır. Bu yolda mevcut teori ve pratiğe dışarıdan bakılması; böylece Türk doktrinindeki düzenleme ve uygulama eksikliklerinin görülüp ve daha iyi seçeneklerin araştırılması adına farklı bir hukuk sistemi ile birlikte inceleme metodu seçilmiştir. Türk Ceza Kanunu'nda benimsenen sisteme uygun olarak cinsel istismar düzenlemesi ele alınmış, bu esnada Alman Ceza Kanunu'ndaki ilgili düzenlemelere dair açıklamalara da yer verilmiştir. Alman teorisi ve uygulamasını bütünlük içinde yansıtmak adına esas olarak ceza kanunu şerhlerinden yararlanılmıştır.
Türk medenİ usul hukukunda taraflarcagetirilme ilkesi

Taraflarca getirilme ilkesi medeni usul hukukunda önemli bir ilkedir. Bu ilke vakıaların ileri sürülmesinde ve delillerin gösterilmesinde taraf egemenliğini ifade etmektedir. Dolayısıyla taraflarca getirilme ilkesi, medeni yargı faaliyeti kapsamında yer alır. Taraflarca getirilme ilkesinin medeni usul hukukunda kabul edilmesi, medeni yargıda maddi gerçeğe ulaşma amacından vazgeçildiği, şekli gerçekle yetinileceği anlamına gelmez. Medeni usul hukukunun özel hukuka ilişkin uyuşmazlıkları konu edinmesi, taraflar arasında menfaat çatışmasının bulunması, medeni usul hukukunda taraflarca getirilme ilkesinin hakim olmasına neden olmuştur. Ayrıca medeni usul hukukunda taraflarca getirilme ilkesi, tarafların maddi hukuktaki hak üzerinde tasarruf yetkisinin bulunmasının bir uzantısıdır. Taraflarca getirilme ilkesi kapsamında taraflar, iddia, savunma, somutlaştırma ve delil gösterme yükü altındadırlar. Buna göre, taraflarca iddia edilmeyen vakıalar mahkemece dikkate alınamaz. Taraflar vakıaları ileri sürerken bu vakıaları somutlaştırmakla yükümlüdürler. Ayrıca taraflar, çekişmeli vakıaların ispatı için delil göstermek zorundadırlar. Hakim, kanunda aksi belirtilmedikçe, tarafların ileri sürmediği vakıaları hükümde dikkate alamaz; delil toplayamaz. Ancak hakim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'ndaki özel düzenlemeler gereğince, hakim re'sen bilirkişi incelemesine ve keşfe karar verebilir. Taraflarca getirilme ilkesi bazı kurumlarla sınırlandırılmıştır. Taraflar vakıaları ileri sürerken, doğruyu söyleme yükümlülüğüne uygun davranmak zorundadırlar. Taraflar delil gösterirken hukuka uygun deliller göstermeli; aydınlatma ödevinin Kanun'da düzenlenen gereklerine ve senetle ispat kuralına uygun davranmalıdırlar. Bir vakıanın ispatı için gösterilen delilin geçerli olup olmadığına mahkemece karar verilir.
Simsarlık sözleşmesi

Simsar, sözleşme yapmak isteyen tarafları buluşturan ve bu edim karşılığında ücret hakkı doğan kişidir. Simsarlık faaliyeti günümüzde farklı alanlarda yaygın şekilde kullanılır. Simsarlık sözleşmesi Türk Borçlar Kanunu'nun 520 ila 525. maddeleri arasında düzenlenmiştir. Simsarlık sözleşmesi vekalet sözleşmesinin bir görünümüdür. Ancak iki sözleşme arasında birçok farklılık mevcuttur. Simsar aracılık faaliyetinde bulunmanın yanı sıra özen ve sadakat borcu altındadır. Asıl sözleşmenin kurulmasıyla simsar ücrete hak kazanır.
Milletlerarası unsurlu ölüme bağlı tasarruflara uygulanacak hukukun tayini

Miras hukuku kuralları, hukuk sistemlerinin kendi ekonomik, sosyal, siyasal ve dini düşünce ve politikalarına uygun ilkelerin esas alınmasıyla kanunlaştırılır. Bu nedenle, devletlerin gerek maddi gerekse de milletlerarası özel hukuka dair miras hukuku kuralları, birbirinden farklıdır ve bu farklılıklar, milletlerarası unsurlu ölüme bağlı tasarruflarla ilgili olarak; ehliyet, şekil, esas ve hükümler, yorum ve geçersizlik halleri bakımından, hangi hukukun uygulanması gerektiğini, bir başka ifadeyle yetkili hukukun tayini sorununu ortaya çıkarır. Milletlerarası unsurlu ölüme bağlı tasarruflar bakımından yetkili hukukun tayini söz konusu olduğunda genellikle tercih edilen ihtilafçı metod dahilinde objektif yöntemden dolayısıyla, objektif bağlama noktalarından yararlanmak olmuştur. Ancak objektif yöntemin, günümüze değin bu alandaki sorunlara tatmin edici çözümler getiremeyişi, yetkili hukukun tayininde objektif yöntemin yanında sübjektif yönteme de yer verilmesini gerekli kılmaktadır. Mirasbırakana tanınacak hukuk seçimi yetkisi, gerek günümüzdeki irade serbestisinin sözleşmeler dışına -sınırlı da olsa- taşınabilmesi yönündeki milletlerarası özel hukuk yaklaşımı ile gerekse de milletlerarası miras hukuku alanında objektif yöntem dışında sübjektif yönteme yer verilmesi yönündeki eğilimi ortaya koyan milletlerarası özel hukuk alanındaki çağdaş pozitif hukuk düzenlemeleri ile uyumludur. Günümüz koşullarında, sıradan insanlar için bile, birden fazla ülkeye yayılmış malvarlığına sahip olarak ölme ihtimali eskiye oranla oldukça artmıştır. Bu durum nedeniyle, milletlerarası miras hukuku ile ilgili uyuşmazlıklar da artmaktadır. Dolayısıyla, bu alanda hem uyuşmazlıkların çözümünü sağlayacak özel ve detaylı hükümlere hem de milletlerarası karar ahengine fazlasıyla ihtiyaç duyulmaktadır ki bu da konu ile ilgili çağdaş eğilimin takibini gerekli kılmaktadır.
Dürerü'l-Hükkam Şerhu Mecelleti'l-Ahkam'ın rehin kitabının (701-728. maddeler) metninin ve kaynaklarının tespiti

Bu tez, Ali Haydar Efendi'nin (ö. 1835 /1935) Dürerü'l-Hükkam Şerhu Mecelleti'l-Ahkam adlı eseri esas alınarak yapılan bir çalışmadır. Dürerü'l-Hükkam Osmanlı medeni hukuku sayılan Mecelle'nin en önemli şerhlerindendir. Çalısma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Ali Haydar Efendi'nin hayatı, ilmi şahsiyeti ve eserleri hakkında bilgi verilmiştir. Müellifin eseri kaleme alırken takip ettiği usul üzerinde durulmuştur. Rehin kitabında (701-728. maddeler) geçen kaynaklar müellifleriyle birlikte tanıtılmıştır. Ayrıca Dürerü'l-Hükkam ve bu eserin özellikle rehin kitabı ile ilgili genel bilgilere yer verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise Dürerü'l-Hükkam'ın rehin kitabı latinize edilmiştir. Ayrıca bu şerhte yararlanılan eserler ve bazı yerlerde müellifine atıf yapılan kitaplar tarafımızdan tespit edilmiştir. Latinize çalışması sırasında metnin aslına sadık kalınmaya çalışılmıştır.
İnşaat sözleşmesinde yüklenicinin cezai şart sorumluluğu

İnşaat sözleşmesi eser sözleşmesinin en yaygın türlerinden birisidir. İnşaat sözleşmesinde iş sahibi, yapının zamanında ve sözleşmeye uygun olarak kendisine teslim edilmesini arzu eder. Bunun temini için sözleşmelerde, sıklıkla, cezai şart kararlaştırılır. Çalışmanın amacı inşaat sözleşmesinde yüklenicinin cezai şart sorumluluğunun incelenmesidir. İnceleme yapılırken doktrinde yer alan görüşlere ve Yargıtay kararlarına da yer verilmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde, inşaat sözleşmesi ve cezai şarta ilişkin genel esaslar incelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde, iş sahibinin cezai şartın uygulanmasına ilişkin talebi ve bu talebin sonuçları analiz edilmiştir. Buna ek olarak, iş sahibinin cezai şartı aşan zararını talep etmesi ve cezai şartın indirilmesi meselesi de inceleme konusu yapılmıştır.
Ceza hukuku ve bilişim hukuku bağlamında TCK md. 245/a yasak cihaz veya programlar suçu

bulunduğumuz çağın en büyük değeri bilgidir. Teknoloji dünyasında yaşanan hızlı ve süreklilik arz eden gelişmelerle birlikte, her türlü bilgiye her an kolaylıkla ulaşılabilmektedir. Bilgi ile teknoloji dünyası arasındaki ilişki bilişim sistemleri aracılığıyla sağlanmaktadır. Bilişim sistemleri ekonomi, sağlık, eğitim ve bilimsel araştırmalar gibi hayata dair birçok alanda karşımıza çıkmaktadır. Günümüzde devlet kurumları, ticari işletmeler ve bankalar gibi birçok kurum ve kuruluş bütün iş ve işlemlerini gerçekleştirirken bilişim sistemlerini kullanmaktadır. Bu denli büyük bir önemesahip olan bilişim sistemlerinin, suç işlenmesini kolaylaştıran yapısı dikkat çekmektedir. Bilişim sistemlerinin bu özelliği, kötü niyetli kişilerce suç işlemek amacıyla kullanılmıştır. Bu durumda yeni bir suç türü olan bilişim sistemlerinin ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Bu suçların yanında var olan bazı suç tipleri de bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle işlenmeye başlanmıştır Bu suçlarla mücadele kapsamında Türk Ceza Kanunu'nda çeşitli bilişim suçları düzenlenmiştir. Kanun koyucu tarafından yakın geçmişşte kabul edilen yeni sayılabilecek TCK 245/A maddesinde düzenlenen ' Yasak cihaz veya programlar ' suçu da bu suçlardan biridir. TCK 245/A maddesi, bilişim suçlarına hazırlık hareketi niteliğindeki fiilleri cezalandırmaktadır. Bu suçun kabul edilmesiyle bilişim suçlarıyla daha yolun başında etkin ve caydırıcı bir şekilde mücadele edilmesi bakımından önemli ve olumlu bir adım atılmıştırBu çalışma kapsamlı bir kaynak araştırması ışığında hazırlanmış ve konunun uygun bir şekilde incelenebilmesi için, konu ile ilgili tüm kaynak ve doktrin çalışmaları esas alınmıştır. Hukukumuza yeni giren bu suç tipi için, çalışmamızın kaleme alındığı tarih itibariyle yolumuzu aydınlatabilecek nitelikte bir yargı kararı mevcut olmadığından bilişim suçlarıyla ilgili genel kavramlara ilişkin yargı kararlarına yer verilmiştir. Çalışmamızın amacı, hukukumuza yeni giren bu suçun uygulama alanının belirlenmesine yardımcı olmak, bu suça yönelik olarak gerçekleştirilecek bilimsel çalışmalara rehberlik edebilmek ve uygulamada yaşanabilecek sorunların çözümüne ışık tutabilmektir.
Okul öncesi, temel eğitim ve ortaöğretim okullarında fiziksel risk etmenlerinden gürültünün incelenmesi

Çalışanların korunması daha sağlıklı ve güvenli bir ortamda çalışmaları iş sağlığı ve güvenliği ilkesinin öncelikli amacıdır. Çalışma ortamında fiziksel risk etmenlerinin varlığı kişinin sağlık ve güvenliğinde risk oluşturmaktadır. Özellikle çalışma ortamlarındaki yüksek gürültü seviyeleri, kişileri fizyolojik, psikolojik ve performans anlamında etkilemektedir. Bu çalışmada, kamuya ait okul öncesi, temel eğitim ve ortaöğretim okullarında Balıkesir İl Milli Eğitim Müdürlüğünden gerekli izinler alındıktan sonra, sınıf ortamında ders sırasında eşdeğer gürültü seviyesi ölçümü yapılmış ve sonuçları öğrenci ve öğretmenler açısından değerlendirilmiştir. Okulların dördü ilkokul, dördü ortaokul ve dördü lise olmak üzere 12 okuldan toplamda 144 ölçüm alınmıştır. Ölçümler için SC310 CESVA 'Sound Level Meter' gürültü ölçüm cihazı kullanılmış, TS-ISO 1996-2' ye göre ölçümler alınmıştır. Çalışmada elde edilen veriler Çevre ve Orman Bakanlığı, Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliğinde belirtilen sınır değerlerle karşılaştırılmış ve bu değerlerin üzerinde olduğu görülmüştür. Sonuç olarak sınıf ortamında ders süreleri düşünüldüğünde öğretmenler ve öğrenciler açısından gürültü konusunda bir bilinçlenme ve sınıflarda gürültüyü kontrol yöntemleri çerçevesinde akustik anlamda iyileştirme çalışması yapılması gerektiği söylenebilir.
Uluslararası Hukukta insani müdahale ve Irak örneği

İnsani müdahalenin konusu Birleşmiş Milletler Antlaşması'nda kuvvet kullanımının yasaklanması ile gerçekleşmiştir. Kuvvet kullanımının yasaklanması ile birlikte, eskiden var olan tüm kuvvet kullanma yöntemleri gibi insani müdahale de bu yasağın kapsamında kalmıştır. BM Antlaşması gereğince çözmeye zorlamayacağını ifade eden madde 2 /7'ye uygun olup olmadığı, yine Birleşmiş Milletler Antlaşması VII. Bölümü çerçevesinde uluslararası barış ve güvenliği ihlal edip etmediği değerlendirilmiştir. Ayrıca insani müdahalenin uluslararası örf ve adet hukukuna uygunluğuyla 'jus cogens' bir kural olup olmadığı incelenmiştir. 1991'de Irak'taki Saddam rejiminin saldırılarına karşı Kuzey'deki Kürt grupların ve güneydeki Şii grupların korunması için oluşturulan çekiç güç, Kuzey Irak'a ABD liderliğinde gerçekleştirilen 'Huzur Operasyonu' Irak'ın içişlerine müdahaledir. 1992'de Irak'ın kuzeyinde ve güneyinde oluşturulan 'uçuşa yasak bölge' ile Saddam Hüseyin rejimine karşı korunması amaçlanmıştır.
Deniz alanlarının sınırlandırması ve geçiş hakları bağlamında Bosna Hersek - Hırvatistan uyuşmazlığı

Bu çalışma 1990 yıllarında Yugoslavya'nın çöküşünden sonra ortaya çıkan Bosna Hersek ile Hırvatistan arasındaki deniz alanlarının sınırlandırması uyuşmazlığını incelemektedir. Ayrıca, bu çalışmada, uyuşmazlığın en önemli kısımlarından biri olan, Malostonski Kanalı üzerinden geçen Hırvatistan'ın ana kıyısını Pelyeşets Yarımadasıyla bağlayan 'Pelyeşets Köprüsü'nün, inşa edilme ihtimaliyle ilgili uyuşmazlık da ele alınmaktadır. Uyuşmazlık doğrudan doğruya denizlerin sınırlandırılması, sınırlandırmada adaların rolü, boğazlarla ilgili kurallar, milletlerarası deniz yolları üstünde yapılan köprülere ilişkin kurallar, zararsız geçiş, transit geçiş ve benzer hukuki rejimlerle ilgilidir. Çalışmanın temel amacı, uyuşmazlığı yapısöküme uğratarak uyuşmazlık hakkında detaylı bilgi vermek; taraf olan Bosna Hersek ve Hırvatistan devletlerinin görüşlerini eleştirmek ve milletlerarası hukukun genel kurallarına, deniz hukuku kurallarına, mahkeme ve devlet uygulamalarına ve ilgili sözleşmelere göre uyuşmazlığın çözümünü sunmaktır.
İş sözleşmesinde rekabet yasağı

Bu çalışmada işçiler ile işverenler arasında oluşan ya da oluşabilecek olan rekabet yasağından bahsedilecektir. Yararlanacağımız mevzuat İş Kanunu, Türk Borçlar Kanunu ve Türk Ticaret Kanunu hükümleri olacaktır. İş sözleşmesi tarafı olan herhangi bir işçi, bu iş ilişkisi içerisinde işverenin müşterilerine, knowhow potansiyeline veya iş sırlarına nüfuz edebilir. İş sözleşmesi sona erdikten sonra işçinin, sözleşmede bulunan belirli bir faaliyet alanında, belirli bir coğrafi bölgede ve belirli bir zaman dilimi içerisinde işverenle rekabet etmemesini güvence altına alan işlem 'rekabet yasağı sözleşmesi' olarak tanımlanır. Rekabet yasağının en önemli unsurlarından birisi de işçinin sadakat borcunun bir gereği olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çerçevede çalışmamızın özünü işverenin haklı menfaatlerinin korunmasının amaçlandığı rekabet yasağı sözleşmeleri oluşturacaktır. Buna ilişkin olarak Türk Hukukundaki düzenlemelere ilişkin bilgiler çalışmamızın özünü oluşturmaktadır. Rekabet yasağı sözleşmesi hem işverenin haklarını hem de işçinin çalışma ve sözleşme özgürlüğünü ihlal etmeyecek biçimde yapılması gerekmektedir. Bu anlamda rekabet yasağı sözleşmelerinin hukuken belli geçerlilik şartları bulunmaktadır. Bu şartlara uyulmaksızın yapılan sözleşmelerin durumları, buna ilişkin yaptırımlar ve aşırı yasakların sınırlandırılması da çalışmamızda yer almaktadır. Hukuka uygun bir şekilde düzenlenmiş olan rekabet yasağı sözleşmesine aykırı davranan tarafların sorumlulukları da belirtilmiştir. Şöyle ki; sözleşmeye aykırı davranan tarafın oluşan zararı tazmin etmesi, cezai şartı ödemesi ve aykırılığı durdurması gibi seçenek yaptırımlar bulunmaktadır. Rekabet yasağı sözleşmesini anlatırken sözleşme kavramının da üzerinde durulacaktır. Sözleşmenin tanımı, unsurları, geçerlilik şartları gibi konular da çalışmamızda yer alacaktır. Son olarak, çalışmamıza ilişkin olarak yargı kararlarına yer verilerek uygulama hakkında da bilgi sahibi olunacaktır.
Mukayeseli hukukta ve Türk Hukuku'nda iş sözleşmesinin bağımlılık unsuru

Bağımlılık, iş sözleşmesinin temel unsurları arasında yer almakta ve iş sözleşmesini konusu iş görme olan diğer sözleşme türlerinden ayırmaktadır. Ancak esnek çalışma biçimlerinin yaygınlaşması, küreselleşme akımının etkileri ve işverenlerin işçi çalıştırmaktan kaynaklanan maliyetlerden kaçınma eğilimleri sebebiyle bağımlılık kavramının içi boşalmıştır. Bağımlılık kavramının klasik tanımından yola çıkıldığında, artık çalışanların önemli bir kesiminin ihtiyaç duymalarına rağmen işçilere/bağımlı çalışanlara sağlanan hak ve imkanlardan faydalanamadıkları görülmektedir. Bu sebeple, bağımlılık kavramının yeni-den tanımlanması ve değişen şartlara göre yeniden uyarlanması gerekmektedir. Her ne kadar Türkiye'de pek tartışma konusu olmasa da, bağımlılık kavramının içeriği ve kimlerin bağımlı çalışan olarak değerlendirilmeleri gerektiği hususu özellikle sanayi-si gelişmiş ülkelerde yoğun araştırmalara konu olmuştur. Zira çalışanların hukuki statülerinin doğru bir şekilde belirlenmesi; kimlerin İş Kanunu'ndan ve işçiyi koruyucu diğer kanun hükümlerinden faydalanacağını tespit etmeyi, dolayısıyla da esasında İş Hukuku'nun kapsamının belirlenmesini sağlamaktadır. Özellikle son yıllarda giderek artan şekilde dillendirilen iş hukukunun sonunun geldiği yönündeki görüşlerin de temel dayanak noktası, bağımlılık kavramının aşındığı ve içinin boşaldığı gerçeğidir. Bağımlılık kavramındaki aşınma, yalnız hukuk alanını ilgilendiren bir sorun değildir; özellikle sanayi toplumlarında toplumun önemli bir kesiminin bağımlı çalışan statüsünde istihdam edilmesi ve bireysel anlamda işçi-işveren arasındaki ilişkilerin temelinde yer alması sebebiyle, dar ve geniş anlamda sosyal politikanın da konusunu oluşturmaktadır. Bu gerçeklerden yola çıkarak hazırlanan çalışmamızda, bağımlılık kavramında yaşanan değişim, değişime etki eden faktörler, değişimin sonucunda ortaya çıkan sorunlara bulunan çözüm yolları ayrıntılı olarak ele alınmıştır.
Birleşme ve devralmalarda yan sınırlamalar

Yan sınırlamalar, çoğunlukla rekabeti kısıtlayan anlaşmalardan olup hukuka aykırı kabulü de piyasaya zarar verici niteliktedir. Zira birleşme ve devralmalar bazen yan sınırlamalar olmadan yapıldığında önemini yitirmektedir. Bu sebeple yan sınırlamalar, uygulamada hukuka uygun olduğu kabul edilmeye başlanmış devamında düzenlemelerle de ele alınmıştır. Türkiye'de ise yan sınırlamalara ilişkin yeterli bir düzenleme bulunmamaktadır. Yan sınırlamaların kapsamının ve sınırlarının belirliliği ise rekabetin korunması açısından önemlidir. Yan sınırlamaların belirliliği ile teşebbüsler de birleşme ve devralma işlemlerinde hukuka aykırı anlaşmalar yapmaktan kaçınabileceklerdir. Yan sınırlamalar teoride yeterince üzerinde durulmamış ancak, mehaz AB düzenlemeleri de esas alınarak uygulamada günümüzdeki haline ulaşabilmiştir. Bu çalışmada yan sınırlamaların tarihi gelişimi, hukuki niteliği, unsurları, çeşitleri ve sonuçları üzerinde durulmaktadır.
Hakaret ve sövme suçları

Kişinin şeref ve saygınlığı tarih boyunca tüm hukuk düzenleri tarafından korunmuştur. Başlangıçta özel hukuk normları ile koruma altına alınan insan onuru, daha sonraki dönemlerde ceza hukuku normlarıyla da teminat altına alınmıştır. Kanunlar kişinin maddi varlığı yanında manevi varlığını da korumaktadır. Kişinin manevi varlığını oluşturan önemli değerlerden biri de kişinin şerefidir. Kişinin şerefi, kişinin sırf insan olması sebebiyle sahip olduğu kişilik haklarından biridir. Bu hak ulusal ve uluslararası hukuk metinleriyle teminat altına alınmıştır. Kişinin şerefine saldırı niteliğine sahip fiiller hakaret suçunu oluşturur. Bu fiillerin cezalandırılmasında hem bireysel hem de toplumsal menfaat bulunmaktadır. Hakaret suçunda, fiilin bir düşünce açıklamasından ibaret olması sebebiyle, hakaret suçu ile ifade özgürlüğü arasında yakın bir ilişki bulunmaktadır. İfade özgürlüğü ve uzantısını oluşturan basın özgürlüğü, AİHM kararlarında toplumun ilerleyebilmesi için gerekli olan zorunlu unsurlar olarak kabul edilmiştir. İfade özgürlüğü kişinin yaşama hakkından sonra sahip olduğu en önemli hak, demokratik toplumun temel taşıdır. Bu doğrultuda kişinin şerefi ile ifade özgürlüğü arasındaki menfaatler çatışması, ifade özgürlüğüne üstünlük tanınmak suretiyle dengelenmektedir.
Yargıtay kararları ışığında cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi

İşlenen suç için kanun koyucunun öngördüğü soyut cezanın ve bu soyut cezayı somut olayın durum ve özelliklerine göre belirleyen hakimin gerçekleştirdiği işlem, cezanın belirlenmesi olarak adlandırılır. Failin gerçekleştirdiği fiilin özellikleri incelenerek ceza belirlenir. Bu işlemin tamamlanması cezanın hesaplanması sürecini sonlandırmaz. Elde edilen sonuç ceza, kanunda belirtilen sınırlar çerçevesinde failin kişiliğine uygun hale getirilmelidir. Çalışmamızın birinci bölümü cezanın kavramsal çerçevesinin çizilmesine ayrılmış, bu kavramın amacı, nitelikleri ve türleri ele alınmıştır. İkinci bölümde Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi kavramı ayrıntılı olarak incelenmiştir. Cezaların hesaplanması genel anlamıyla bu bölümde incelenmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 63. maddelerinde düzenlenen cezanın bireyselleştirilmesi kavramı ele alınmış, takdiri indirim nedenleri konusu ayrıntılı olarak incelenmiştir. Çalışma içerisinde Yargıtay kararlarına yer verilmiştir.