turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ekzotropya ve ezotropya varlığında plusoptix A09 fototarayıcıda izlenen bulgular

Amaç: Şaşılık varlığında çocuklarda ambliyopi taraması yapmak için geliştirilmiş bir fototarayıcı olan PlusoptiX A09'un bulgularını değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: 09 Aralık 2013 ile 09 Aralık 2014 tarihleri arasında Bülent Ecevit Üniversitesi göz kliniğine başvuran ve ekzotropya veya ezotropya tanısı alan olguların şaşılık tipi, kayma miktarı ve plusoptiX A09 bulguları retrospektif incelendi. PlusoptiX bulguları incelenip altın standart ortoptik ve sikloplejik muayene ile karşılaştırıldı. Duyarlılık ve özgüllük hesaplandı. Bulgular: Yaş aralığı 5 ay ile 183 ay olan 105 olgu çalışma kapsamına alındı. 72 (%68.5)olguda ezotropya, 33 (%31.5) olguda ekzotropya mevcuttu. Ekzotropyalı olguların 18'i(%54.5) intermitan idi. Şaşılık varlığında PlusoptiX A09'un ölçüm yapamadığı veya yüksek refraksiyon kusuru tesbit ettiğ olgular % 59 idi. Bu oran sadece ezotropyalı olgular değerlendirildiğinde % 69; ekzotropyalı olgular değerlendirildiğinde duyarlılık % 36 olarak tespit edildi. Olgular kayma miktarına göre değerlendirildiğinde bu oran 30 PD'nin altında kayması olan olgularda % 35, 30 PD üzerinde kayması olan olgularda % 83 olarak tespit edildi. PlusoptiX intermitan olguların tümünde şaşılığı tesbit edemediği görüldü. Sonuç: PlusoptiX A09'un tek başına şaşılığa tanı koyamadığı izlendi. Özellikle kayma miktarı 30 PD'den düşük olanlarda ve intermitan ekzotropyası bulunanlarda duyarlılığı düşük bulundu.
Kemik iliği nakli olan çocukların sağlıklı kardeşlerinde psikopatoloji, yaşam kalitesi, travma sonrası stres bozukluğu ve davranış problemlerinin değerlendirilmesi

Bu çalışmada kemik iliği nakli olan çocukların sağlıklı kardeşlerinde psikopatoloji olup olmadığını, travma sonrası stres bozukluğu gelişip gelişmediğini, yaşam kalitelerini ve davranış problemlerini değerlendirmek amaçlanmıştır. Çalışmamız Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Hematoloji-Onkoloji KİT bölümünde takipleri devam eden hastaların 5-18 yaş aralığındaki sağlıklı, zihinsel gelişim geriliği ve daha önce çocuk psikiyatrisi başvurusu olmayan 35 çocuk ve ergen ile yürütüldü. Kontrol grubuna 5-18 yaş arasında herhangi bir tıbbi hastalık öyküsü olmayan ve daha önce herhangi bir nedenle çocuk psikiyatrisi polikliniğine başvurmayan, hasta grubuyla yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş, gönüllü 35 çocuk ve ergen alındı. Oluşabilecek psikopatolojilerini saptamak amacıyla geliştirilmiş yarı yapılandırılmış bir tanı görüşmesi olan Okul Çağı Çocukları için Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi-Şimdi ve Yaşam Boyu Versiyonu kullanıldı. Çocuk ve ergenlerin yaşam kalitelerini değerlendirmeye yönelik, çocuk ve ergenlere Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği verildi. Çocuk ve ergenlere Travma Sonrası Stres Bozukluğunu değerlendirmek için Çocuklar İçin Travma Sonrası Stres Tepki Ölçeği verildi. Çocuk ve ergenlerin davranış problemlerini değerlendirmek için ebeveynlere Conners Ebeveyn Değerlendirme Formu ve öğretmenlere Conners Öğretmen Değerlendirme formu verildi. Ebeveynlere travma sonrası stres bozukluğunu değerlendirmek için '' PTSB Soru Listesi Sivil Versiyonu'' ölçeği verildi. Çalışma grubunda kontrol grubuna göre ruhsal hastalık tanısı alma oranı ve travma puanları anlamlı olarak daha yüksek, yaşam kaliteleri daha düşük bulunmuştur. Davranış problemleri açısından değerlendirildiğinde çalışma grubunda hiperaktivite daha fazla saptanmış olup, diğer alanlarda anlamlı fark bulunmamıştır. Çalışma grubunda donör olmayan grupta donör olanlara göre ruhsal hastalık tanısı alma oranları ve travma puanları daha yüksek bulunmuştur. Davranış problemleri ve yaşam kalitesi açısından anlamlı fark bulunmamıştır. Ebeveynlerde travma puanları çalışma grubunda anlamlı olarak daha fazla bulunmuştur.
Hafif zihinsel engelli çocuklar ve ebeveynlerinde cinsel istismardan korunma konusunda farkındalık yaratma

Cinsel istismar toplumun her kesiminde görülebilen bir sorun olmasına karşın çocuklar özellikle de zihinsel engelli çocuklar bu sorun ile daha fazla karşı karşıya kalmaktadırlar. Zihinsel engelli çocuk ve ailelerinin çocuk cinsel istismarı konusunda farkındalıklarının artması çocukların karşılaşabilecekleri olası bir cinsel istismar deneyiminden korunmaları konusunda yardımcı olabilecektir. Bu araştırma, zihinsel engelli çocuk ve ebeveynlerinde cinsel istismar konusunda farkındalık yaratmak amacıyla öntest-sontest yarı deneysel desende yapılmıştır. Araştırma 15 hafif zihinsel engele sahip çocuk ve ebeveyni ile gerçekleştirilmiştir. Veriler Çocuk Görüşme Formu, Çocuk Eğitim Değerlendirme Kontrol Listesi, Ebeveyn Görüşme Formu kullanılarak araştırmacı tarafından toplanmıştır. Çocuk eğitimleri Çocuk Eğitim Resimleri ve Hikayeleri ile 4 eğitimde, ebeveyn eğitimleri ise Veliler Eğitimi Kılavuz Kitapçıkları ve Sunuları ile 6 eğitimde gerçekleştirilmiştir. Çocuk Hikaye Kitapçıkları ev ödevi olarak kullanılarak eğitimlerin ev ortamına taşınması ve çocukların unutma olasılıklarının en aza indirilmesi sağlanmıştır. Etik kurul onayı ve ebeveynlerden yazılı bilgilendirilmiş onam formu alınmıştır. Değerlendirmede ortalama, standart sapma ve yüzdelik istatistikleri ve Wilcoxon testi kullanılmıştır. Zihinsel engelli çocukların tüm eğitim konularında genel bilgi olduğu (p<0.05); ebeveynlerin de tüm eğitim konularında genel bilgi puanları ve çocuklarına yönelik davranış ve düşünce değişikliği puanları yönünden eğitim öncesi ve sonrası arasında istatistiksel fark olduğu (p<0.05) belirlenmiştir. Araştırma sonucunda; zihinsel engelli çocuklar ve ebeveynlerin verilen cinsel istismardan korunma eğitimleri ile olası bir cinsel istismardan korunmada farkındalıkları istendik yönde arttırılmıştır.
Çocuklarda kistik lenfanjiyomun perkütan bleomisin enjeksiyonu ile tedavisi

Bu çalışma, kistik lenfanjiyomu olan çocuklarda perkütan bleomisin enjeksiyonu yöntemi ile gerçekleştirilen tedavinin etkinliğini belirlemek için yapılmıştır. Lenfanjiyom lenfatik sistemin benin, konjenital malformasyonudur. Tedavisinde geleneksel yöntem cerrahi eksizyondur. Ancak cerrahinin olası komplikasyonları ve yüksek rekürrens riski nedeniyle perkütan skleroterapi yöntemi alternatif olarak uygulanabilmektedir. Bu çalışmada; 2009 2015 yılları arasında Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Radyoloji Anabilim dalında görüntüleme yöntemleri kılavuzluğunda perkütan bleomisin enjeksiyonu yöntemi ile tedavi edilen pediatrik yaş grubundaki 28 kistik lenfanjiyom olgusuna ait demografik veriler, lezyonların boyutları ve yerleşimi, işlem öncesi ve sonrası volümleri, işlemlere ait teknik detaylar ve takip bulguları retrospektif olarak değerlendirilmiştir. 28 olgunun 26'sında işlemler girişimsel radyoloji ünitesinde intravenöz sedasyon altında, 2'sinde ise ameliyathane koşullarında genel anestezi altında gerçekleştirilmiş olup tüm işlemlerde kılavuz yöntem olarak ultrasonografi kullanılmıştır. 28 olguda toplam 45 seans enjeksiyon işlemi yapılmıştır. İşleme bağlı mortalite ya da major komplikasyon görülmemiştir. Minor komplikasyonlar reaktif servikal lenfadenopati, tek taraflı parotit ve enjeksiyon bölgesinde selülit olup toplam 5 hastada görülmüştür (% 17 .8). İşlem sonrası takipte lezyonun tam ya da %90 regresyonu 'inükemmel', %50 89 küçülmesi 'iyi' , %20 49 küçülmesi 'inakul' ve <%20 ya da hiç küçülmemesi ise 'kötü' yanıt olarak değerlendirilmiştir. Olguların % 26 ,9'unda (7 hasta) 'inükemmel', % 53 ,8'inde (14 hasta) 'iyi' yanıt alınmıştır. Olguların % 19 ,3'ünde (5 hasta) ise 'inakul' yanıt elde edilmiştir. 'Makul' yanıt elde edilen 5 hastadan ikisinin tedavisi devam etmektedir. Olgulardan 2'si kontrole gelmediği için bu hastalarda sonuç bilinmemektedir. Toplam 21 hastada (%80. 7) 'inükemmel' ve 'iyi' sonuç elde edilmesi, mortalite ve major komplikasyon izlenmemesi ve düşük minör komplikasyon oranları göz önünde bulundurulduğunda kistik lenfanjiyomu olan çocuklarda Bleomisin enjeksiyonu ile gerçekleştirilen perkütan skleroterapi işleminin etkin ve güvenilir olduğu düşünülmüştür.
Gelişimsel geriliği olan çocukların problem davranışların azaltılmasına işlevsel iletişim öğretiminin sönmeyle birlikte ve sönme olmaksızın uygulanmasının etkililiğinin karşılaştırılması

DOKTORA TEZ OZU GELİŞİMSEL GERİLİĞİ OLAN ÇOCUKLARIN PROBLEM DAVRANIŞLARININ AZALTILMASINDA İŞLEVSEL İLETİŞİM ÖĞRETİMİNİN SÖNMEYLE BİRLİKTE VE SÖNME OLMAKSIZIN UYGULANMASININ ETKİLİLİKLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI Dilek Erbaş Özel Eğitim Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Kasım, 2001-10- 21 Danışman: Doç. Dr. Seyhun Topbaş Bu çalışmada okul öncesi dönemdeki gelişimsel geriliği olan öğrencilerin problem davranışlarını azaltıp iletişim davranışlarını artırmada, işlevsel iletişim öğretiminin sönmeyle birlikte ve sönme olmaksızın uygulanmasının etkililiklerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışmanın denekleri 3 ile 4 yaşlarında gelişimsel geriliği olan üç öğrencidir. Bu çalışma iki bölümde tamamlanmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde, deneklerin problem davranışlarını sürdüren değişkenleri belirlemek için dönüşümlü sağaltımlar deseni kullanılarak işlevsel analiz gerçekleştirilmiştir. İşlevsel analiz süreci, görüşmeler, doğrudan gözlemler ve problem davranışları sürdüren değişkenlerin belirlendiği çevresel düzenlemelerden oluşmuştur. Deneklerin anneleri ve öğretmenleriyle işlevsel analiz görüşme formu kullanılarak görüşülmüştür. Daha sonra, deneklerin problem davranışların işlevlerine ilişkin hipotezler geliştirmek için, deneklerin sınıfında işlevsel analiz doğrudan gözlem formu kullanılarak gözlemler gerçekleştirilmiştir. Çevresel düzenlemelerin yer aldığı işlevsel analiz evresinde ise, problem davranışların işlevlerini belirlemek için dört test durumu düzenlenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde, problem davranışların azaltılmasında işlevsel iletişim öğretiminin sönmeyle birlikte ve sönme olmaksızın uygulanmasının etkililikleri ABCABC modeli kullanılarak değerlendirilmiştir. Bu evrede, deneklere istediklerinesneyi elde etme ya da yardım istemeleri için sözel ya da jestlerden oluşan iletişim davranışları öğretilmiştir. Bu çalışmanın işlevsel analiz evresinden elde edilen bulgulara dayalı olarak, deneklerden ikisinin problem davranışı en çok nesne etme elde durumunda ortaya çıktığı için, problem davranışları sürdüren değişkenin nesne elde etme olduğu belirlenmiştir. Üçüncü deneğin ise, problem davranışı en çok kaçma durumunda meydana geldiği için, problem davranışı sürdüren değişkenin zor beceriden kaçma olduğu belirlenmiştir. Bu çalışmanın ikinci bölümünde elde edilen bulgular, birinci ve ikinci deneğin problem davranışlarını azaltıp, iletişim davranışlarını arttırmada işlevsel iletişim öğretiminin sönmeyle birlikte uygulanmasının sönme olmaksızın uygulanmasına göre daha etkili olduğu görülmüştür. Ancak, üçüncü deneğin problem davranışlarını azaltmada işlevsel iletişim öğretiminin sönmeyle birlikte ve sönme olmaksızın uygulanmasının etkiliklerinin farklılaşmadığı belirlenmiştir.
Gazi Üniversitesi Hastanesi Çocuk Nefroloji ve Romatoloji Bilim Dalı'nda takip edilen ailevi akdeniz ateşi hastalarındaki fenotip - genotip ilişkisinin değerlendirilmesi

Amaç: Ailevi Akdeniz Ateşi tekrarlayan ataklar ile seyreden, ataklar sırasında ateş, peritonit, plörit, tek ya da çoklu eklem tutulumunun olduğu artralji ve artrit ve/veya gelip geçici özellikte deri döküntüleri ile seyreden otozomal resesif geçişli otoinflamatuar bir hastalıktır. Çalışmamızda FMF tanılı hasta grubumuzda MEFV gen mutasyonu dağılımının belirlenmesi ve MEFV gen mutasyon fenotipe etkisinin gösterilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Nefroloji polikliniğinde 2006 - 2016 yılları arasında Livneh ve arkadaşlarının modifiye ettiği Tel Hashomer kriterlerine göre FMF tanısı koyulan 782 hasta çalışmaya dahil edildi. Hasta dosyaları retrospektif olarak taranarak demografik veriler, MEFV gen mutasyon analizleri kayıt edildi. Tüm Hastalara Pras ağırlık skorlaması yapıldı. Bulgular: Tüm FMF olgularının %53.1'ünü erkek (n=415), %46.9'unu kız (n=367) hastalar oluşturmaktaydı. Hastaların başvuru sırasındaki yaşlarının ortalaması 8,26 yıl saptandı. Şikayetlerin başlama yaşı 6,36 yıl olarak saptandı. Türkiye'de çalışmalarda da gösterildiği gibi en sık mutasyon M694V mutasyonudur. Bu mutasyon M680I, E148Q ve V726A mutasyonları izlemektedir. Bu mutasyonlar tüm hastaların %80'inden fazlasını oluşturmaktadır. M694V taşıyan hastalarda hastlığın başlma yaşı ve Pras ağırlık skorunu belirgin olarak yüksek olup daha yüksek dozda kolşisin dozuna hastalık aktivitesini kontrol etmek için ihtiyaç vardı. Sonuç: Her ne kadar genotipik benzer olan hastaların klinik bulguları farklılık gösterse de M694V mutasyonuna sahip hastalar belirgin olarak daha ağır ataklar geçirmektedir. Bu hastaların yakın takibi ve izlem protokollerinin diğer mutasyonlara göre daha farklı olması faydalı olabilir.
Velofarengeal kapanma sürelerinin çocukluk çağı konuşma apraksisi şüphesi olan ve tipik gelişim gösteren çocuklarda karşılaştırılması

Bu araştırmada, velofarengeal kapanma süresinin Çocukluk Çağı Konuşma Apraksisi şüphesi olan ve tipik gelişim gösteren çocuklarda karşılaştırılması amaçlanmaktadır. Çalışma grubu, 6;3 8;11 yaş aralığında, Çocukluk Çağı Konuşma Apraksisi şüphesi olan 3 ve tipik gelişim gösteren 6, toplamda 9 çocuktan oluşmaktadır. Katılımcıların belirlenmesi aşamasına kadar, veri toplama aracı olarak, Kişisel ve Sağlık Bilgi Formu, Öğretmen Görüş Formu, Oral Konuşma Düzeneği Tarama Testi, SET, Sözcük ve Cümle Tekrarı Testi, ASTT ve TEDİL, kullanılmıştır. Velofarengeal kapanma süresinin belirlenebilmesi için, Nazometre II, 6450, veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Nazometre II, 6450 ile toplanan veriler, R istatistik programında linear mixed effects modelde ve SPSS 21 istatistik programında, Man Whitney-U testi ile analiz edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda, ÇÇKAş ve TGG grupları arasında, nazalans değerleri bakımından istatistiksel olarak anlamlı fakat klinik olarak tartışmalı sonuçlar elde edilmiştir. Hedef heceyi toplam üretme süresi bakımından ise gruplar arasında anlamlı farklar elde edilmiştir. ÇÇKAş grubu, aynı yapıdaki bir heceyi, TGG grubundan daha uzun sürede üretmektedir.
Çocuk hastaların tedavisinde uygulanan kinezyolojik bantların renk farklılıklarının memnuniyet ve kabullenme üzerine etkisi

Bu çalışma, pediatrik rehabilitasyon alanında kullanılan kinezyolojik bantların renk farklılıklarının, çocuk hastaların ve ebeveynlerinin tedaviden memnuniyetlerini etkileyip etkilemediğini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Çalışma kapsamında İstanbul ilinde yaşayan ve yaşları 3 ile 18 arasında değişen 20 çocuk hastaya, rehabilitasyon süresince önce üç hafta süreyle haftada bir defa uygulanması şartıyla ten rengi, ardından yine aynı şartlarda hastanın tercih ettiği renk ile kinezyolojik bantlama uygulaması yapıldı. Her iki uygulama sonunda hasta ebeveynine tedavi memnuniyetini sorgulayan anketler uygulandı. Bireylerin, tedavilerinde kendi tercih ettikleri renkteki bandın kullanılmasından daha memnun kaldıkları saptandı. (p<0,05). Kız ve erkek çocukların tercih ettikleri bant renkleri karşılaştırıldığında; tercihler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulundu (p<0,05). Sonuç olarak pediatrik hastaların tedavisinde kullanılan kinezyolojik bantların renk tercihlerini kendileri yapmaları, hastaların ve ebeveynlerinin tedaviden memnuniyetini arttırmaktadır.
İlköğretim öğrencilerinde fizik büyüme-gelişme ve bunu etkileyen etmenler

Çocukluk çağı obezitesi, sıklığı gittikçe artmakta olan önemli bir halk sağlığı sorunudur. Bu çalışmanın amacı ilköğretim okullarında okuyan öğrencilerde obezite, fazla kiloluluk, zayıflık, bodurluk sıklığının saptanması ve etkileyen etmenlerin değerlendirilmesidir. Nilüfer ilçe Merkezi'ndeki İlköğretim Okullarında okuyan, toplam 2871 çocuk çalışmaya dahil edildi. Çocuklara aileleriyle beraber yanıtlamak üzere, demografik durum, sosyoekonomik durum, beslenme alışkanlıkları, fiziksel aktivite durumu ve obeziteyi etkilediği düşünülen etmenlerle ilgili anket formları dağıtıldı. Çocukların boy ve kilo ölçümleri yapıldı. Yaşa göre boy, yaşa göre VKİ, yaşa göre ağırlıkları WHO anthroplus 2007 programı kullanılarak değerlendirildi. Çalışmamızda obezite, fazla kiloluluk ve bodurluk prevalansı sırasıyla %12.6, %22.3, %1.5 olarak saptandı. Yaş, cinsiyet, doğum ağırlığı, fiziksel aktivite durumu, okula gitme şekli, öğün aralarında atıştırma, ebeveynlerin obez olması, öğrenim seviyesi, ekonomik durumun iyi olması gibi faktörler çocuğun obez olmasıyla ilişkili bulundu. Obezite sıklığı dünyada olduğu gibi ülkemizde de artmaktadır. Çocukluk çağı obezitesi ileride kronik hastalıklara zemin hazırlaması ve önlenebilir olması nedeniyle önemlidir. Obeziteden korunma; önlenebilir risk faktörlerinin hayatın erken dönemlerinde okulda, ailede ve toplumda kontrolünü gerektirmektedir.
Panik bozukluğunda; emosyon regülasyonu, bağlanma stilleri ve çocukluk çağı travmalarının disosiyatif belirtilerle ilişkisi

AMAÇ: Bu çalışma, panik bozukluğu olgularında emosyon regülasyonu, bağlanma paternleri ve çocukluk dönemi travmatik yaşantılarının, disosiyatif belirtilerle ilişkisinin araştırması amaçlamıştır. YÖNTEM: Çalışmamıza, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri polikliniğine başvuran ve İzmir ilindendeki diğer merkezlerden bize yönlendirilen Panik Bozukluk hastaları alınmıştır. Olguların bilgilendirilmiş onamları alındıktan sonra SCİD I uygulanmıştır. sosyodemografik veri formları ve hastalığın son bir aylık şiddetini ölçmek amacıyla Panik Bozukluğu Şiddeti Ölçeği uygulanmıştır. DES, YİYEII, Duygudurumu Düzenlemede Güçlükler ve Çocukluk Çağı Ruhsal Travmaları ölçekleri verilmiş ve doldurmaları istenmiştir. Çalışmaya toplam 85 kişi alınmıştır. BULGULAR:Panik bozukluğu şiddet ölçeği ve disosiyasyon varlığı şiddeti arasında anlamlı ilişki vardır. Agorofobi varlığı; disosiyatif yaşantılar, panik bozukluğu şiddeti ve anksiyoz bağlanma ile ilişkili bulunmuştur. Dürtüsellikte artış, netlikte azalma ve negatif duygu durumunda amaca yönelik davranışı başlatmada güçlük başta olmak üzere, duygu düzenlemede zorluk, disosiyatif bulguların varlığı ve şiddeti arasında anlamlı ilişki vardırAnksiyoz bağlanma paterni ile disosiyatif deneyimler ve duygu düzenlemede güçlük arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Panik ataklarında disosiyatif deneyimlemelerin, çocukluk çağı travmaları ile ilişkisi olmadığı bulunmuştur. SONUÇ: Agorofobi, panik bozukluk şiddeti ve disosiyatif deneyimler açısından risk oluşturmaktadır. Disosiasyon şiddeti arttıkça, duygularını düzenleyemedikleri özellikle dürtüsellikte artma, duygusal netlikte azalma ve negatif duygu durumunda amaca yönelik davranışları başlatmada güçlük çektikleri ve bu kişilerin daha anksiyoz bağlanma puanına sahip oldukları bulunmuştur. Anksiyoz bağlanma paterni şiddetlendikçe, duyguları düzenleyememe ve disosiyatif deneyimleme şiddetinde artış ve agorofobi varlığı görülmektedir.
Koklear implant kullanan çocukların ailelerinin koklear implanta bakışının değerlendirilmesi

Çalışmanın amacı, 1-10 yaş arası koklear implant uygulanmış ve implant programlanmasının üzerinden en az 1 yıl geçmişş çocukların ailelerinin koklear implanta bakış açılarının değerlendirilmesi, çocuklarının ve kendilerinin yaşantıları üzerine koklear implantın etkilerinin araştırılmasıdır. Çalışmaya işitme kaybı dışında ek engeli bulunmayan koklear implantlı 40 çocuğun ebeveyni dahil edildi. Ebeveynlerin koklear implantasyona bakış açısı iletişim, genel fonksiyonlar, özgüven, mutluluk, sosyal ilişkiler, eğitim, implantasyon süreci, implantasyonun etkisi, implantasyona karar verme süreci ve destek olmak üzere 10 konu başlığından oluşan Ebeveyn Perspektifinden Koklear İmplantlı Çocuklar Anketi ile değerlendirildi. Ebeveynler çocuklarının koklear implant olma yaşına, implant kullanım süresine ve özel eğitim alma durumuna göre gruplara ayrıldı. Bu gruplar arasında anketteki konu başlıklarına göre karşılaştırılmalar yapıldı. Çalışma sonunda, koklear implantın çocukların ve ailelerinin hayatını olumlu yönde etkilediği, 3 yaş üzerinde implant olan çocuğa sahip ebeveynlerin memnuniyetlerinin daha fazla olduğu ve özel eğitim desteğinin ailenin yaşantısını pozitif yönde etkilediği sonuçlarına ulaşıldı.
Kalıcı şantı olan çocuğa sahip ebeveynlerin kaygı ve umut düzeyi ile başa çıkma stratejileri

Amaç: Araştırma, çocuğunda kalıcı şant olan ebeveynlerin kaygı ve umut düzeylerinin belirlenmesi ve bu kaygı ile başa çıkma stratejilerinin değerlendirilmesi amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntem: Araştırma, Haziran-Eylül 2015 tarihleri arasında İstanbul ilinde bir kamu hastanesinde araştırma kriterlerini sağlayan 70 birey ile gerçekleştirildi. Verilerin toplanmasında şantlı çocuğa bakım veren birey tanıtıcı özelliklerini içeren bilgi formu, şantlı çocuğa ait tanıtıcı bilgi formu, Sürekli-Durumluk Kaygı Envanteri, Beck Umutsuzluk Ölçeği, Başa Çıkma Stratejisi Ölçeği kullanıldı. Veriler Mann-Whitney U Testi ve Kruskal-Wallis Varyans Analizi ile değerlendirildi. Bulgular: Şantlı çocukların %62,9' unun (n=44)'u 0-12 yaş aralığında olduğu tespit edildi. Çocukların çoğunluğunun (%81,4) hidrosefali nedeniyle şant ameliyatı olduğu,%35. 7 (n=25)'inin sadece 1 kez şantının değiştiği, şant değişim nedeninin de çoğunlukla (%52,9) şantın tıkanması olduğu belirlendi. Ebeveynlerin yaş ortalamasının 30 .77 5 .80, %54, 3 (n=38) ortaöğretim mezunu olduğu, %77, 1 (n=54)' inin ekonomik durumunun orta olduğu belirlendi. Ebeveynlerin Sürekli-Durumluk Kaygı Envanteri toplam puanının 44 .87 4.97, Beck Umutsuzluk Ölçeği toplam puanının 10.08 2. 71 ve Başa Çıkma Stratejileri Ölçeği toplam puanının %56,2 6. 18 olduğu belirlendi. Sonuçlar: Ebeveynlerin kaygı düzeyi yükseldikçe umutsuzluk düzeyinin de artış gösterdiği, kaygı ve umutsuzluk düzeyi arttıkça başa çıkma düzeyinin azaldığı sonucuna varıldı.
3-7 yaş grubu çocuklarda serum antioksidan vitamin düzeyleri ve açlık insülin düzeyinin vücut kitle indeksi ile ilişkisi

Çocukluk çağı obezitesi bir takım metabolik ve kardiyovasküler kompolikasyonları olan önemli bir sağlık problemidir. İnsülin resiztansı çocukluk çağı obezitesinde sık görülmektedir, Tip 2 diabet ve kardiyovasküler hastalıklarla önemli bir ilişkiye sahip olduğu düşünülmektedir, diğer taraftan ratlarda malnütrisyonla insülin rezistansı arasında da önemli bir ilişki varlığı bulunmuştur. Malnütre ve obez çocuklarda dışardan alım eksikliğine ve mevcut kronik oksidatif strese bağlı olarak antioksidan vitamin düzeylerinde değişiklikler olabileceği çeşitli çalışmalarda bildirilmiştir. Bu çalışmada dışarıdan vitamin desteği almayan 3-7 yaş grubu çocuklarda beden kitle indeksi ile serum vitamin A, vitamin E, vitamin C ve açlık insülin düzeyleri arasındaki ilişki araştırıldı. Çalışmaya katılan 76 çocuk vücut kitle indeksi parametresi kullanılarak düşük tartılı, normal tartılı, fazla tartılı ve obez olarak tanımlandı. Çalışmaya katılan çocukların 15'i düşük tartılı, 31'i normal tartılı, 30'u fazla tartılı-obez olarak sınıflandırıldı. Çocukların sosyoekonomik düzeylerini belirlemek için kompozit indeks uygulandı. Kompozit indekslerine göre çocukların çoğunluğunun sosyoekonomik düzeyleri iyi ve orta seviyedeydi. İnsülin rezistansının tanısı için HOMA-IR kullanıldı, sınır değeri olarak 2,5 alındı. İnsülin rezistansı düşük tartılı çocukların %20'sinde, fazla tartılı ve obez çocukların %26,7'sinde bulundu, normal tartılı grupta insülin rezistansı tespit edilmedi. Çalışmamızda malnütrisyonu olan çocuklarda da insülin rezistansının olduğu gösterildi. Her üç grupta vitamin E ve vitamin A ortalama değerleri arasında istatistiksel anlamlı bir farklıklık saptanmadı (p>0,05). Hiçbir grupta vitamin C eksikliği tespit edilmedi ancak normal tartılı grupta serum vitamin C ortalama değeri fazla tartılı ve obez gruba göre daha yüksek bulundu. Sonuç olarak; akut malnütrisyonlu olgular insülin rezistansı riski taşıdıkları için, obez olgular gibi insülin rezistansı açısından değerlendirilmelidir. Hafif-orta akut malnütrisyonlu ve obez çocuklarda sosyoekonomik düzey orta ve iyiyse ilave vitamin A, C, E desteğine gerek yoktur. Çocuklarda daha sağlıklı bir yaşam için obezite ve malnütrisyonla mücadele edilmelidir.