turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
L Art de narration dans le proces-verbal dans terra amata et dans le chercheur d'or de Jean-Marie Gustave Le Clezic

Jean-Marie Gustave Le Clezio, XX. yüzyıl ikinci dönem Fransiz romanına yeni ufuklar açmış olan ve üretkenliği ile hala güncelliğini koruyan bir yazar olarak karşımıza çikryor. H Dünya Savaşı'nın bütün şiddetiyle sürdüğü 1940 yılında, kendi deyimiyle 'şans eseri' olarak Nice'de doğan yazarın fikir ve hayal gücü dünyasının gelişmesinde, Doğa ile içice yaşama firsatı bulduğu yolculukların çok büyük etkisi olmuştur. Eserlerinde, özellikle de çalışmamızın konusunu oluşturan Tutanak, Terra Amata ve Altın Arayıcısı başlıklı romanlarında, insanoğlunun tekrar özüne dönmesi gerektiği alü çizilerek vurgulanır ve bu amaç doğrultusunda çeşitli yollar önerilir. Başkalaşım yoluyla cenine dönüş, doğa ile bütünleşme bunlardan sadece birkaçidır. Teknolojinin büyük bir hızla geliştiği günümüz dünyasında toplum bireyleri üstün değerlerini kaybetmekte ve adeta robotlaşmaktadır, insanoğlu kendi çıkarları uğruna, doğayı mahvedip bozmaktan çekinmez. Dolayısıyla doğa, teknik gelişmelerle yoğrulmakta olan medeniyetin tehdidi altındadır. Bu yüzden de var gücüyle savunma mekanizmasını harekete geçirir: güneş, su ve rüzgar en güçlü silahlarıdır, insanoğlunun kendisine yaptığı kötülükler, kozmolojik unsurların kişileştirilmesiyle tekrar insanoğluna yansır. Öte yandan, insan dünyaya kendi iradesi dışında gelmiştir. Sürdürmek zorunda olduğu bir yaşam savası vardır ve bu savaşta yalnızdır. Bu yalnızlık, korku, kaçış ve ölüm temalarım da beraberinde getirir. Yani, günümüz dünyasının temel sorunsalım bireyin terkedilmişliği oluşturur. Yazar, 'ben'in arayışı içindedir. Bu gerçek Le Clezdoyu, 122 insanlığın durumu üzerinde düşünmeye ve çareler aramaya iter. Çözümü doğada ve ilkel toplumların bilgeliğinde, saflığında bulur. Doğa sevgisi ve mekanik toplumun karşıtı olandan bir toplum arayışı, özde olduğu kadar biçimde de kendini rrissettirir. Bu nedenden ötürü, yazma işi Le Clezio için büyük bir önem taşır. İçinde bulunduğumuz gerçek dünyayı tam olarak yansıtan 'sismografik' bir yazı biçimini savunur. Dilde de aynı görüş egemendir. Le Clezio'ya göre, kelimeler gerçeği bozar ve çarpıtır. Terra Amata'da sağır-dilsizlerin işaret diline ve mors alfabesine yer verilmesi bunun bir ispatı olarak çıkar karşımıza. Romanlarım biçimsel açıdan ele aldığımızda, kendimizi bir oyunun içerisinde buluruz: anlatım biçiminin sürekli olarak değişip okuyucuyu şaşkınlığa uğratması veya yazarın yeni kelimeler türeterek dilin anlığım savunması bu oyunun en önemli parçasıdır. Savaş yıllarının ardından sinemanın birdenbire gelişme göstermesi, yazan yakından etkileyerek, sinematografik olarak nitelendirilebilecek öğelerin kullanılmasına yol açar: Ayrıntılara verilen önem, anlık olayların kapsamlı bir şekilde aktarılması, kısaca tıpkı bir kamera gibi her seyi kaydeden bakışların varlığı, renklerin egemenliği ve jenerik tekniği bunların başında gelir. Gerek içerik, gerekse biçim açısından Le Clezio'nun eserleri okuyucuya, içinde çeşitli engellerin bulunduğu zorlu bir yolculuk zevkini tattıran bir dünyadır. 123
Ambiguities of father and son relationship in contemporary jewish American perspective: Philip Roth's Letting Go, Portnoy's Complaint and the Ghost Writer

İncil'in ortaya çıktığı zamanlarda, Yahudi ailesi, güçlü bir erkek egemenliğinin hüküm sürdüğü ataerkil bir yapıya sahip görünüyordu. Ortaçağda, Doğu Avrupa'nın Yahudi yerleşim birimlerinde de babanın rolü değişmedi. Baba, aile çevresinde hala temel figürdü ve kendi kaygısı daha çok ruhsal ve düşünsel alanlarda olmasına rağmen aile biriminin tüm resmi otoritesini elinde tutuyordu. Çocukları, özellikle oğlu, dinsel eğitim, öğütler ve rehberlik için onu örnek alıyordu. Zaman geçtikçe, dış baskıların, Rusların düzenli katliamlarının ve Yahudi karşıtı ayrımların kurbanı olan Yahudi toplumunda, ataerkilden anaerkil aile yapısına doğru bir değişim gözlenir. Bu durum Yahudi aileler Amerika'ya göç ettiğinde daha belirgin hale gelir. Erkek ve kadının rollerinin değişmesinin kökü, Yahudi - Amerikan ailelerinin sosyo - ekonomik durumlarına dayanır. Bu yeni durum onları yeni bir vatana yerleşirken çevreler. Ailesinin geçimini sağlamak için dışarıda çalışmaya ve pek çok diğer kaygılar aklını meşgul etmeye başladığında, babanın rolü anneye geçer. Sonuç olarak, Yahudi anne çocuklarını fazlasıyla korumaya yönelir. Bu fazla koruma Yahudi -Amerikan evinde yerleşmiş bir yapı haline gelir. Amerika'da, baba kendisine sağlam bir pozisyon elde etse de, anaerkil yapı Yahudi -Amerikan ailelerinin çoğunda yerleşmiştir. Geleneklerin ve değerlerin çözülmesi, zayıflaması, Yahudi çocukta suçluluk duygusunun gelişmesine yol açar ve onu kaos, karışıklık, şikayet şüphecilik ve çelişkilerden oluşan bir dünyaya iter. Philip Eoth'un, bu çalışmada üç ayrı bölümde incelenecek olan üç romanında da böyledir. Letting Go, adlı romanda babalar ve oğullar arasındaki problemli ilişki incelenecektir. Romanda iki sorunlu oğul vardır, bunlar ailevi problemlere sahiptirler, fakat bu problemlere yol açan sorunların kökeni değişiktir. Her ne kadar bu iki sebep birbirinden farklıysa da oğullar problemli ve kimlik arayış mdadır. Portnoy ' s Complaint 'de diğer romanda olduğu gibi oğul Alex birbirine karışmış ebeveyn rollerinden etkilenir. Baba ve oğulun ilişkilerindeki belirsizlik, zayıf ve bastırılmış biri olan Yahudi Amerikan babanın eseridir. The Ghost Writer romanında baba ve oğul arasındaki belirsizlik ve ikilem ebeveynlerin rollerinin değişmesi değil, Amerikalı yazar olan Yahudi oğul ve babasının arasındaki yanlış anlaşılma ve iletişimsizliktir.
A novelized epic: An analysis of the Lord of the Rings trilogy by J. R. R. Tolkien in terms of the Bakhtinian distinction of the epic hero and the novelistic hero

Bu çalışma Yüzüklerin Efendisi üçlemesindeki kahramanların ne şekilde destan kahramanı özellikleri gösterdiğini ve ne şekilde roman kahramanı özellikleri gösterdiğini araştırmayı amaçlar. Bu inceleme için Bakhtin'in destan kahramanı ve roman kahramanı arasında yaptığı ayrım takip edilecek ve Bakhtin'in Dialogic Imagination'daki makaleleri ve Problems of Dostoevsky's Poetics eseri kuram çerçevesinin temeli olarak alınacaktır. Bakhtin'in yaptığı bu iki kahraman figürü arasındaki ayrımın ışığında, Yüzüklerin Efendisi üçlemesindeki kahramanlar; kahraman özellikleri, kahramanın dil, zaman ve mekan yollarıyla tasviri açılarından incelenecektir. Bakhtinsel bir bakış açısıyla görüldüğünde Yüzüklerin Efendisi üçlemesindeki kahramanların baskın olarak roman kahramanı özellikleri taşıdığı, zaman zaman üçlemenin belli karakterlerinin destan kahramanı özellikleri gösterdikleri öne sürülmektedir.
Romandan ekrana uyarlama sorunu ve Fatih-Harbiye

Bu çalışma, romandan televizyona yapılan uyarlamaları, örneklem olarak seçilen Fatih-Harbiye üzerinden incelemektedir. Uyarlama yapılırken hangi süreçlerden geçildiği, hangi uyarlama türünün ne şekilde kullanıldığı, uyarlamalarda ne gibi sorunlarla karşılaşıldığı araştırılmıştır. Ayrıca uyarlamalara yönelik izleyici beklentileri ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Bunun yanı sıra, geneli itibariyle metinlere uygulanan göstergebilimsel çözümleme yöntemi Fatih-Harbiye'nin 1990 ve 2013 yıllarında yapılan iki televizyon dizisine uygulanarak, uyarlamalar yapılırken nelere önem verildiği, hangi mesajların ne şekilde aktarıldığı, romanla diziler arasında ne gibi benzerlik ve farklılıkların var olduğu ortaya konmuştur. Çalışma, üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde Fatih-Harbiye romanı ve eserin yazarı olan Peyami Safa anlatılmıştır. İkinci bölümde uyarlama kavramı, uyarlama türleri, süreçleri ve uyarlamada karşılaşılan sorunlar ile ilgili ayrıntılı bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde, uyarlamanın yöntem bölümü olan göstergebilimsel çözümleme anlatılmış ve Fatih-Harbiye uyarlamaları, göstergebilimsel çözümleme yöntemi kullanılarak konuyla ilgili yapılan anket çalışmasıyla da desteklenerek karşılaştırmalı olarak incelenmiştir.
The Changing face of Catholic Fiction and Graham Greene's place in it

Katolik romancılar, son zamanlara kadar yazın sanatını inançlarının ifadesinde bir araç olarak kullanma eğiliminde oldukları gerekçesiyle olumsuz eleştiri almışlardır. Bu eğilim romandaki realizm öğesine bir tehdit olarak algılanmış ve Katoliklerin iyi roman yazamayacağı fikri genel olarak kabul görmüştür. Bu olumsuz tepkiye rağmen, Katolik romancılar üretken olmuşlar ve Katolik olsun veya olmasın geniş bir okuyucu kitlesine ulaşmayı başarmışlardır. Bu yazarların arasında Graham Greene, Katolik imgeleri kullanarak realizm öğesini kaybetmeden iyi roman yazılabileceğini kanıtladığı için, edebiyat dünyasında seçkin bir yer edinmiştir. İlk dönem eserlerinde Greene, Tanrı'nın merhametindeki şaşırtıcı özellikleri ve günahkarları kendine döndürmek için izlediği yolları tema olarak işlemiştir. İkinci dönem eserlerinde daha paradoxaldir ve bu durum, Roma Katolik Kilisesinin üyeleri ile arasında var olan gerginliği artırmıştır.
A Textual analysis on 'The heart is a lonely hunter' by Carson McCullers

Bu çalışmanın amacı Halliday ve Hasan'ın 'Cohesion In English' adlı çalışmalarında ortaya koydukları bağdaşıklık tiplerini Carson McCullers'ın 'The Heart Is a Lonely Hunter' romanından seçilmiş üç metin parçasına uygulamaktır. Üç parçadan ilki oldukça anlatısaldır ve bu parça ilk sırada incelenmiştir. İkincisi ise anlatısal ve iç dökümsel tarzdaki metinlerin bir bileşenidir. Bunlardan farklı olarak, üçüncü parça, iki karakter arasında geçen bir diyalogu içeren konuşmasal bir metindir. Böylece inceleme, çeşitli metin parçaları arasındaki farkları göstermenin yanı sıra, mümkünse roman ve yazar hakkında bazı genel yorumlarda bulunma amacıyla üç farklı metin parçası üzerinde yürütülmüştür. İncelemeyle bulgular aynı anda yürütülmüş ve bu bulgular daha sonra tartışılmıştır. Anlatısal ve konuşmasal tipler arasında bağıntısal öğeler bakımından açık farklılıklar vardır. İç dökümsel metin parçası ise anlatısal ve konuşmasal tipler arasında çeşitlilik göstermiştir. Bu çalışmanın benzeri başka çalışmalar, daha iyi genellemelere ulaşabilmek için, bağdaşıklık öğelerine ve yazarın diğer çalışmalarına daha ayrıntılı eğilmelidir.
Iain Banks'in romanlarında postmodern gotik unsurlar

Bu çalışmanın amacı İskoç yazar Iain Banks'in romanlarını gotik postmodernizmin teorik çerçevesinden incelemektir. Gotik postmodernizm, erken dönem gotik eserlere paralel olarak, Postmodern Edebiyat'ta var olan terörün psikolojik ve felsefi çıkarımlarının açıklanmasıdır. Postmodernizm, çağdaş hayatın tanımlamayan ve sunulamayan korkularını sunmak için gotik prensipleri uyarlamıştır. Bu çalışma üç bölüme ayrılmıştır. Birinci bölüm kısaca gotik kökenleri tanımlamaktadır. Bu bölüm, terimin makul bir tanımı ve akabinde Mezarlık Şairleri'nden özellikle The Castle of Otranto'ya Gotik romanın ortaya çıkışıyla yayılan Gotik Edebiyat'a ilişkin unsurların sunulduğu bir giriş kısmından oluşmaktadır. İkinci bölüm gotik postmodern kurguda ortaya çıkan unsurlara ve özelliklere kısaca değinmektedir. Son bölümde, Iain Banks'in The Wasp Factory, Walking on Glass, Espedair Street ve Canal Dreams romanlarındaki Gotik postmodern unsurlar, karakterlere, olay örgüsü gelişimine ve temalara olan katkıları irdelenerek analiz edilecektir. Bir metindeki gotik ve postmodernist unsurlarla etkileşim içinde olan melez bir tarz olarak Gotik postmodernizm, insanların çağdaş dünyada kendilerinin meydana getirdikleri canavarları ve fobileri araştırmaktadır.
İspanyol iç savaş romanında postmodernizm ve hafıza: Beatus İlle ve Soldados de Salamina örnekleri

Bu çalışmanın amacı Antonio Munoz Molina'nın Beatus Ille ve Javier Cercas'ın Soldados de Salamina başlıklı romanlarında postmodern anlatı teknikleri ile hatırlama sorumluluğu arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Gerçekle kurgu arasındaki ilişkiyi sorgulayan postmodern anlatı teknikleri, her hatırlama eyleminin geçmişşi inşa etmek olduğu anlanına geldiğini gösterir. Söz konusu inşa eylemi hafıza sorumluluğunu gerekli kılar. Burada söz konusu olan sorumluluk, geçmişşe ilişkin bir inşa olarak hatırlama eylemini kahramanlar ve düşmanlar gibi ikili karşıtlıklara başvurmadan ve geçmişşe özlem duymaksızın sağlıklı bir geleceğe duyulan inançla hafızayı şekillendirmektir. Hem Beatus Ille hem Soldados de Salamina romanlarında uygulanan postmodern anlatı teknikleri yazar, anlatıcı, karakterler ve okur arasında birbirini etkilemeyen bir ilişkinin sorumluluğunu üstlenir. Bu çalışma, hafızanın sorumluluk boyutuna odaklanarak Beatus Ille ve Soldados de Salamina adlı romanları anlamayı ve bu eserleri postmodern edebiyat içinde konumlandırmayı hedefler.
The effect of social structure on the usage of language: A descriptive study on Anthony Burgess's a clockwork Orange and its Turkish translation Otomatik Portakal by Aziz Üstel

İngiliz edebiyatının önde gelen isimlerinden Anthony Burgess'in Otomatik Portakal isimli romanı, yayınlandığı dönemde pek ses getirmese de, 1971 yılında romanın beyaz perdeye aktarılmasının ardından pek çok çalışmaya başlık olmuş ve kült distopik romanlar arasında yerini almıştır. Romanın pek çok çalışmaya konu olmasının temel nedeni, kitabın ana kahramanının ve olay örgüsünde yer alan şiddet eğilimli gençlerin kullandığı, Rusça kökenli argo dil olan Nadsat'tır. Bu çalışma içerisinde, Burgess'in yaratmış olduğu kurgusal ve şiddet içeren dil Nadsat, insan düşüncesinin yerel dillerden etkilendiğini savunan Sapir-Whorf hipotezi çerçevesinde ele alınmış ve bu bağlamda toplum ve dil ilişkisi incelenmiştir. Sapir-Whorf hipotezi, söz konusu bir dilin, o dili konuşanların iç yaşamını ve bilgisini, yani toplumu yansıttığını ve dillerin birbirlerinden, o dili kullanan kişiler gibi farklı olduğunu savunmaktadır. Buradan hareketle, roman içerisindeki toplum yapısının dil kullanımı üzerinde ne derece etkili olduğu bu çalışma kapsamında ele alınmıştır. Buna ek olarak, bu çalışma içerisinde, romanın Aziz Üstel tarafından 1971 yılında gerçekleştirilen ve Bilgi Yayınevi tarafından yayınlanan Türkçe çevirisi, Çeviride Eşdeğerlik yaklaşımları kapsamında ele alınmıştır.
Die Wissenschaft und wissenschaftler in Elias Canettis roman 'Die Blendug' und 'Aufzeichnungen'

Bu çalışmada uzun zaman göz ardı edilen ve birçok açıdan kendine mahsus biri sayılan, yazar Elias Canetti konu olarak ele alınmıştır. O farklı alanlarda büyük dönüşümlerin ve ağır felaketlerin şahidi olmuş yazarlar nesline aittir. Edebi ürünleri geri planda belli bir dönemi yansıttığı için, onun ne kadar önemli bir şahit olduğu konusunda haklılıkla şüphe duyulmaz. Körleşme romanında ve Notlarında Bilim ve Bilim adamı sorusuna gelmeden önce dikkatimizi yazarın ilk eseri olan bu romanın Zaman Kurgusu, Mekan Anlayışı ve Figürlerin Özelliklen konusunda yazın eleştirisi açısından incelemeye yönelttik. Yazar eserin kurgusunda gerekli endişeyi gösterdiği için herhangi bir eleştiriyi hak etmediği sonucuna vardık. Bilim ve Bilim adamı anlayışına gelince, kısaca şöyle özetleyebiliriz: Canetti Bilimin asla ve asla dışlamaması gereken, insani olanın önceliğine büyük önem vermiştir, zira Bilim daha ziyade soğuk, duygusuzlaştırılmış kavramlar uğruna deneyimi bir kenara itmeye eğilimlidir. Bilim gerçekliğe ulaşma yollarından biridir. Başka imkanların yok sayılması kabul edilemez. Ve deneyimin yanında sorumluluk hem Bilimi hem Bilim adamını yönlendirmelidir.
Psychological mechanisms of systematic othering in George Orwell's 1984 and Bilge Karasu's Night

Bu tez İkinci Dünya Savaşı sonrası üretilen iki distopik romanı devletler eliyle yürütülen ötekileştirme psikolojisi ışığında incelemektedir. Romanlardaki ana karakterlerde yansımaları bulunan baskı ve politik şiddetin psikolojisi incelenirken, Carl Jung'un gölge arketipi ve Sigmund Freud'un kitle psikolojisi teorisi baz alınmaktadır. Bu bağlamda, Carl Jung'un gölge arketipi insanın işkence etme isteğinin altında yatan kötü yanını gösterir ve Sigmund Freud'un kitle psikolojisi insanın teslimiyet eğilimini irdelemektedir. 1984, büyük birader otoritesi altında devletin sistematikleşmiş ötekileştirme politikalarına maruz kalan ana karakter Winston Smith'i konu alan distopik politik bir romandır. Aynı şekilde, Gece devlet güçleri tarafından karşı karşıya bırakıldığı baskı ve yabancılaştırmadan dolayı mantığını yitiren adsız bir karakterin hikayesini anlatmaktadır. Bu ötekileştirilmiş insanların ortak özellikleri, onların otoriteler tarafından toplumdan izole edilmeyi 'doğal olarak' hak eden marjinaller ve potansiyel suçlular olarak görülmeleridir. Bu tez sadece devletlerin ötekileştirme politikalarının psikolojik sebeplerini değil aynı zamanda ötekileşmiş insanların bu çetin şartlar altındaki durumlarını ve reaksiyonlarını da incelemektedir.
Nabil Matar and alternative approaches to the oriental studies

Bu tez, Prof. Dr. Nabil Matar'ın biyografik geçmişşinden başlayarak eserlerindeki Şarkiyatçı bakış açışının gelişim sürecini incelemeyi amaçlayan bir çalışma olacaktır. Bu çalışmada Şarkiyatçılık teorisinin Edward Said ile birlikte başlayan serüveni ve sonrasında ortaya çıkan çalışmalardan yararlanılarak, Matar'ın Doğu-Batı ilişkisinin entelektüel ve akademik yönüne eserlerinde nasıl bir yaklaşım getirdiği açıklanacaktır. Bu çalışmada, ayrıca, Matar'ın, Edward Said'in Şarkiyatçılık teorisi sonrasında ilgi kazanan Garbiyatçılık tartışmalarına verdiği cevaplar da incelenecektir. Nabil Matar, erken modern dönemdeki hem Arap-Müslümanların, özellikle de Faslı Müslümanların, Batı Avrupa hakkındaki tutum ve görüşlerini hem de İngilizlerin Müslümanlara olan görüşlerini inceleyerek, Edward Said'in aydınlanma dönemi sonrasını kastederek geliştirdiği Şarkiyatçılık teorisinin, erken modern dönemde geçerli olamayacağını vurgular. Eserlerinde, Said'in Şarkiyatçı söylem teorisini erken modern döneme uyarlama gayreti içerisinde olan akademisyenlerin hatalı bir yöntem benimsediklerinin altını çizer. Bunun yanında, bu yöntemle yapılan Şarkiyatçılık çalışmalarının Avrupa merkezci yorumlamalar olduklarını ve bu sebeple, Şarkiyatçılık çalışmalarında yenilemenin gerektiğini belirtir. Buna ek olarak, Matar, kimi akademisyenlerin, erken modern dönemdeki Arap-Müslümanların Garbiyatçı bir söylem geliştirdikleri yönündeki iddialarının doğru olmadıklarını, incelediği eserlerle kanıtlar.
Raymond Williams'ın People of the Black Mountains adlı romanının yeni tarihselci İncelemesi

Sosyal bilimlerde sorgulayıcı bakış açısının etkin olduğu yirminci yüzyılın ikinci yarısında pek çok kavram gibi tarih kavramı ve olgusu da geleneksel algılayışların dışında bir yaklaşımla yeniden değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Yirminci yüzyılın tarih algılayışı, tarihi kültür kavramıyla bir arada inceleyen bir akademik ve düşünsel yapılanma içerisinde biçimlenmiş ve bunun yanında çokkültürlülük anlayışından etkilenmiştir. Yeni tarihselcilik olarak bilinen yaklaşımlar bütünü, tarihi yaşanmışlık, anlatısallık ve metinsellik temelinde inceleyen, yerleşik ve resmi tarih anlatılarından kuşku duyan, kendisine söz hakkı verilmeyenlerin tarihine ve bu bağlamda iktidar ilişkilerinin tarihsel süreçteki biçimlendirici rollerine odaklanan, disiplinler arası nitelik taşıyan, tarihsel metinleri diğer metinlerle birlikte değerlendiren ve önemli tarihsel olaylar ve kişilerden söz etmek yerine sıradan insanın öne çıktığı bir tür kültür tarihi yazmayı amaçlayan bir inceleme alanını oluşturur. Bu tez çalışmasında kültürel çalışmalar alanının öncülerinden Raymond Williams'ın People of the Black Mountains adlı romanı yeni tarihselci söylem ışığında irdelenmektedir. Çalışmanın birinci bölümünde Raymond Williams'ın düşünce yapısı ve sanat anlayışı ve romanın alternatif tarihini yazdığı Galler'in tarihi hakkında bilgiler verilmektedir. İkinci bölümde yeni tarihselcilik akımının ilgilendiği temel konular ve etkilendiği kişi ve düşünce biçimleri anlatılmaktadır. Çalışmanın üçüncü bölümünde People of the Black Mountains'ın yeni tarihselci bir incelemesi sunulmaktadır.
Visual adaptations of the English novel: Film adaptations of the novel Frankenstein ? Frankenstein, 1931, Mary Shelley's Frankenstein, 1994

Bu çalışmada, Mary Shelley'nin Frankenstein adlı romanının 1931 yapımı Frankenstein ve 1994 yapımı Mary Shelley's Frankenstein adlı film uyarlamaları incelenerek, Mary Shelley'nin romanının temellerini oluşturan feminist bakış açısının, inceleme konusu olan Hollywood filmlerinin ataerkil düzene olan ilişkileri çerçevesinde ne doğrultuda yorumlandığı araştırılmıştır. Bu noktadan hareketle, Mary Shelley'nin Frankenstein adlı eseri incelenmiş ve yazarın geliştirdiği feminist söylemin, ataerkil ideolojinin yok sayarak homososyal ilişkilerle perdelediği eril homoseksüel arzuyu gözler önüne serdiğine ve söz konusu olan perdelenmede dişi öznelerin birer aracı olarak kullanıldığına işaret ettiği görülmüştür. Bu süreçte Mary Shelley'nin eserinin, hem dişi öznelerin özellikle aile kurumu içinde dolanıma girmeleriyle indirgendikleri nesne konumunu, hem de ataerkil sistemin ayrıksılaştırdığı ötekilerin konumunu vurguladığı gözlemlenmiştir. Birbirini izleyen ve sırasıyla James Whale'in 1931 yapımı Frankenstein ve Kenneth Branagh'ın 1994 yapımı Mary Shelley's Frankenstein adlı film uyarlamalarını inceleyen iki bölümde ise, sinemanın özgün dilinin, izleyici ile film anlatısının gösterge dizgesi arasında kurduğu ilişki incelenmiştir. Bunun sonucunda 1931 yapımı Frankenstein adlı film uyarlamasının, kendi iç çelişkilerini ele vermesine rağmen, temel olarak Mary Shelley'nin Frankenstein adlı eserini, Hollywood temelli kadın düşmanı, homofobik ve statükocu kurumsal söylemler yoluyla olumsuzladığı ve izleyicilerileri buna koşut olarak yapılandırmayı hedeflediği görülmüştür. Öte yandan, 1994 yapımı Mary Shelley's Frankenstein adlı film uyarlamasının, yine kendi iç çelişkilerine rağmen, romanın temel politik meselelerine önemli derecede sadık kaldığı ve izleyiciyle bu doğrultuda gelişen söylemler üzerinden ilişki kurduğu, hatta romanı, Mary Shelley'nin özellikle vurguladığı meselelerden sapmayarak dikkate değer bir şekilde geliştirdiği ve zenginleştirdiği saptanmıştır.
Henry James's ''The Art Of Fiction''

Henry James roman sanatının dünya çapında en önemli ustalarından birisidir. Hem İngiltere hem de Amerika'da roman türünün sanat olarak pek önemsenmediği bir dönemde romanı yüksek sanat dalı olarak görmüştür. O, sadece büyük bir yazar değil, aynı zamanda yetenekli bir eleştirmendir de. İlgilendiği eleştiri dalları on dokuzuncu yüzyıl İngiliz, Fransız ve Rus yazarlarının roman, tiyatro ve şiirlerini kapsamaktadır. Henry James'in roman alanında en etkili eleştirisel çalışması 'Roman Sanatı'dır' (1884). Bu eserinde Henry James romanı 'en geniş anlamda yaşamın doğrudan doğruya ve kişisel bir izlenimi' (Edel, 1984: 50) diye tanımlar. James için bir eser gerçekçi ve yaşamın doğrudan sunumu olmalıdır. Ama sadece gerçekçi olması bir romanı başarılı kılmaz. Roman aynı zamanda ilginç de olmalıdır. James'in vurguladığı bir diğer konu romanın kendi hayatı olan yaşayan bir organizma olduğudur. Son olarak James ahlakın da önemini vurgular. Henry James'in roman hakkındaki bu fikirleri kendi romanı olan Bir Kadının Portresi 'ne uygulandığında da görülebilir. Bu roman, 'Roman Sanatı''ndaki beklentileri gerçekçilik bakımından karşılar. Evrensel insani değerleri ele alan bir klasik olması onun ilginç bir çalışma olduğunun da bir göstergesidir. Romanın organik bütünlüğü birbirini izleyen olayların örülüsünde görülebilir. Henry James'in ahlaki değerleri karakter sunumu ve olay örgüsünde de açıktır. Sonuç olarak bu açıdan, Henry James'in 'Roman Sanatı'nda belirttiği roman yaratımındaki standartları kendi eserinde olan Bir Kadının Portresi'nde en güzel şekilde buluşmuştur. vı
The transformative potential of forgiveness in George Eliot's Scenes of Clerical Life and Adam Bede

Bu tez, onun ilk eserleri olan Scenes Of Clerical Life ve Adam Bede'de hristiyan temaları nasıl kullandığını göstermektedir. Özellikle affetmenin kurtarıcı rolü üzerine yoğunlaşılmıştır. Eliot insanların kendilerini veya birbirlerini affetmelerinde dinin önemli rolünü vurgulamaktadır. Eliot eserlerinde Feuerbach'ın ahlaki gelişim kuramının ben merkezli tarflı bakış açısından, tarafsız daha geniş bir bakış açısına geçmek olduğu konusundaki görüşünü dile getirmektedir.