turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
ABD ve Türkiye ile karşılaştırmalı olarak Avrupa Birliği'nde tüketicilerin temsil edilme hakkı ve tüketici mahkemeleri

Bu tezin amacı Avrupa Birliği ülkelerinde ve Avrupa Birliği bünyesinde tüketicilerin temsil edilme hakkını ve tüketicinin hak arama yollarını araştırmak ve bu yapıyı ABD ve Türkiye'deki sistemle karşılaştırmaktır. Bir tanesi tüketicinin hak araması olmak üzere tüketicinin korunması ilgili alanlarda temsil edilme hakkı önemli bir rol oynar. Tüketicinin temsili evreni, sanayi ve ticaret örgütleri ve tüketici şikayetlerini ele alma ve anlaşmazlıkları çözmede tahkim ve uzlaştırmayı kullanan kurumlara dek uzanır. Tüketici menfaatlerinin ortak temsili tüketici politikası ve hukukndan sorumlu özel ve kamusal organizasyonların olmasını gerektirir. AB'de farklı alanlardaki tüketici temsilinin hukuki temeli ülkeden ülkeye değişir. İngiltere ve Danimarka'daki özel tüketici organizasyonları tüketici yandaşlığının doğduğu ülke olan ABD'deki gibi bağımsız ve iyi organize olmuş durumdadır. Yalnızca tüketiciyi korumakla yükümlü Tüketici Ombudsmanlığı çok tartışılan bir kamu kurumudur ve bazı AB ülkelerinde doğrudan veya dolaylı olarak kurulmuştur. AB ülkeleri ve ABD'de tüketicinin hem hukuksal hem de yan-hukuksal olarak korunması söz konusudur. Birçok AB ülkesinde küçük talepleri ele alan basitleştirilmiş özel bir prosedür varken ABD'de bir çeşit ihtisas mahkemesi olan küçük talepler mahkemesi vardır. Bu mahkemeler bir dava açmayı herkes özellikle tüketiciler için kolaylaştırırlar. ABD veya AB ülkelerinde tüketiciler mahkeme dışı yollarla hak aramaya kalktıklarında tahkim, arabuluculuk, uzlatırıcılık gibi alternatifleri vardır. Sınıf davaları tüketiciler özellikle orta sınıf altındaki tüketici için bir başka önemli alternatiftir. Bu çalışmadan Türkiye için şu sonucu çıkardık: Türkiye'de ne kamu ne de özel tüketici organizasyonları yeterince organize ve gerektiği gibi temsil edebiliyor. Bu nedenle Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunla kurulan Tüketici Konseyi. Tüketici Mahkemeleri ve Tüketici Sorunları hakem Heyetleri yeterli değildir. Özel tüketici örgütleri Dernekler Kanununda bazı değişikliklere ve finansal desteğe vs. ihtiyaç duyuyor.
Türk Ceza Hukuku'nda mala zarar verme suçu ve kriminolojik açıdan vandalizm

Mala zarar verme suçu, Türkiye'de en çok işlenen suç tiplerinden biridir. Vandalizm olarak adlandırılan mala zarar verme fiilleri, kriminolojik açıdan da önemli bir araştırma alanıdır. Bu çalışmada öncelikle 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu, ceza hukuku açısından analiz edilecektir. Bu kapsamda suçun koruduğu hukuksal değer, suçun unsurları, nitelikli halleri ve yaptırımı incelenecektir. Ayrıca vandalizm olgusunu kriminolojik açıdan da inceleyebilmek amacıyla, çalışmamızda vandalizmin nedenleri çeşitli perspektiflerden ele alınmaya ve bunun yanında, suça ilişkin istatistiki verilere etki eden yaş, eğitim durumu gibi bireysel ve sosyal değişkenler ile ekonomik gelişim, kentleşme gibi çevresel ve sosyal etmenlerin incelenmesine de çalışılmıştır. Yine bu kapsamda suç mağdurlarının gösterdikleri özelliklere de değinilmiştir.
Devlet görevlilerinin ağır insan hakları ihlallerinde yabancı ceza yargılamasından bağışıklığı

Uluslararası insan hakları hukuku ve uluslararası ceza hukukundaki giderek artan gelişmeler değerlendirildiğinde, devlet görevlilerini yabancı ceza yargılamasından koruyan yerleşik bağışıklık kurallarının ağır insan hakları ihlalleri söz konusu olduğunda, bu gelişmelerden etkilenip etkilenmediği sorusu ortaya çıkmaktadır. Bu soru, çalışmanın temelini oluşturan sorudur. Birinci bölümde genel olarak bağışıklığın tanımı ve kapsamı ile devlet görevlilerinin uluslararası hukuktaki statüleri incelenmiştir. Bu bölümde ayrıca bağışıklık kurallarının temelleri ve kaynağı, konuya ilişkin kodifikasyon çalışmaları, devletin yargı bağışıklığı ve devletlerin yargı yetkilerini uygulamalarına engel teşkil eden diğer sınırlamalar değerlendirilmiştir. İkinci bölümde ratione materiae ve ratione personae bağışıklıkların kapsamı irdelenmiştir. Yabancı devlet görevlilerinin işlevsel bağışıklıkları genellikle devletin bağışıklığı kuralının bir sonucu olarak ele alınmaktadır. Bu da devletin yargı bağışıklığı kuralının kapsamı konusunda sorunlar ortaya çıkarmaktadır. Bu bağlamda işlevsel bağışıklığın devletin yargı bağışıklığı ile doğrudan ilişkili görülmemesi gerektiği ve devletin yargı bağışıklığı kurallarının devlet görevlilerinin yabancı yerel mahkemelerdeki konumunu belirlemesine ilişkin yaklaşımın hatalı olduğu tartışılmıştır. Ardından, kişisel bağışıklıktan yararlanan devlet görevlileri ile bağışıklıklarının maddi ve usuli kapsamı değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde ağır insan hakları ihlalleri söz konusu olduğunda uluslararası hukukta bireylerin yükümlülüklerine ilişkin kuralların devlet görevlilerinin bağışıklığına ilişkin kurallara etkisi açıklanmıştır. Bu etki Pinochet ve Arrest Warrant davaları incelenerek değerlendirilmiştir. Ayrıca uluslararası ceza mahkemelerinde bağışıklıkların geçerli olmadığına yönelik kural da irdelenmiştir.
Hekimler tarafından insan bedenine karşı işlenebilen suçlar ve yaptırımları

Tezimizde, suçun unsurları çerçevesinde, hekimlerin tıbbi müdahaleden kaynaklanan insan bedenine karşı işleyebilecekleri suçlar, cezai sorumlulukları ve yaptırımları incelenmiştir. Suç kısaca, 'Kanunda tarif edilen tipe uygun, hukuka aykırı, kusurlu fiil' şeklinde tanımlanabilir. Bir fiilin suç olması için belli unsurları içermesi gerekmektedir. Bu unsurlar doktrinde kabul gören genel görüşe göre; 'Kanuni Unsur', 'Maddi Unsur', 'Hukuka Aykırılık Unsuru' ve 'Manevi Unsur'dur. Tıbbi müdahale fiillerinin suç oluşturmamasında, hakkın icrası, ilgilinin rızası gibi hukuka uygunluk sebepleri vardır. Tıbbi müdahalenin, insan sağlığını korumak ve tedavi etmek gibi bir amacı olsa da, esasında kişilik haklarına sahip bir varlık olan insanın vücut bütünlüğüne yönelmektedir. Kural olarak, insan sağlığına ve vücut bütünlüğüne yönelen her türlü müdahale, kişilik haklarının hukuka aykırı olarak ihlali sayılır. Ancak tıbbi müdahaleler, bazı şartların varlığına bağlı olarak hukuka uygun sayılmaktadırlar. Uğraşı alanı, Anayasamızda üstün bir değer olarak korunan yaşam, sağlık ve vücut bütünlüğü olan hekimlik mesleği, ciddi sorumluluk ve riskler taşıyan bir meslektir. Hekimler mesleklerini yaparken, tıbbi yeterliğinin yanı sıra, hukuksal açıdan da eksiksiz ve hatasız yapmak zorundadırlar.
Türk Hukukunda anonim şirketlerde işletmesel karar kuralı

Bu çalışma Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Özel Hukuk Yüksek Lisans Programı için yüksek lisans tezi olarak hazırlanmıştır. Çalışmada işletmesel karar kuralının Türk Hukuku'ndaki uygulaması incelenmiştir. Anonim şirket yönetim kurulunun özen ve sadakat yükümlülükleri üzerinde çalışılmış ve kuralın bu yükümlülükler üzerindeki etkisi incelenmiştir. Konun ayrıca kurumsal yönetim ilkeleri açısından da ele alınmıştır. Çalışmanın karşılaştırmalı hukuka ilişkin kısmında ise Amerikan ve Alman hukuk sistemleri ele alınmıştır. Kuralın ilk kez Amerikan hukukunda kabul edilmiş olması sebebi ile kuralın gelişiminde içtihat hukukunun ne şekilde etkili olduğu konusu araştırılmıştır. Alman hukuk uygulaması ise Türk hukuku ile olan benzerlik ve farklılıklar açısından ele alınmıştır.
Rekabet Kurumu'nun inceleme ve araştırma usulü

Piyasa ekonomisinin uygulama alanı bulduğu ekonomik sistemlerde serbest rekabet ortamı olmazsa olmaz bir şarttır. Piyasa ekonomisinin sağlıklı ve verimli bir şekilde işleyebilmesi, piyasada etkin rekabet ortamının tesisi ve bu rekabet etkin rekabet ortamının korunabilmesini sağlamak için rekabeti düzenleyen kuralların gerekliliği tartışılmazdır. Ülkemizde de 13 Aralık 1994'de 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun yürürlüğe girmiştir. Rekabetin Korunması Hakkında Kanun'un amacı, iktisadi etkinliği sağlamak, piyasadaki rekabeti engelleyen, bozan ve kısıtlayan anlaşma, karar ve uygulamalar ile piyasada hakim durumda olan teşebbüslerin bu güçlerini kötüye kullanmasını önlemek ve bunun için ihtiyaç duyulan düzenleme ve denetlemeleri yaparak piyasadaki etkin rekabet ortamını korumaktır. Bu sayılan amaçların yerine yerine getirilmesi için Rekabet Kanunu'nun yürürlüğe girmesinin ardından bir idari kurum olan Rekabet Kurumu oluşturulmuştur. Rekabet Kurumu; Rekabet Kurulu, Başkanlık, Ana Hizmet Birimleri, Yardımcı Hizmet Birimleri ve Danışma Birimlerinden oluşmaktadır. Rekabet Kurumu'nun en üst organı olan Rekabet Kurulu, rekabetin korunmasına yönelik tedbir ve düzenlemelerle, mevzuata aykırılık hallerinde nihai karar verme yetkisine sahip olan ve rekabet kanununun uygulayıcısı konumdaki organdır. Bu çalışmanın amacı da idari bir kurum olan Rekabet Kurumu'nun inceleme ve araştırmalarında uyguladığı idari usulün ilgili Danıştay kararları çerçevesinde ortaya konulmasıdır.
Uluslararası Hukukta kuvvet kullanımı ve uluslararası terörizm faaliyetleri karşısında devletlerin kuvvete başvurma yetkisi

Bu çalışma, uluslararası hukukta kuvvet kullanımını ve uluslararası terörizm faaliyetleri karşısında devletlerin kuvvete başvurma yetkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla, Birleşmiş Milletler Sözleşmesi çerçevesinde düzenlenen kuvvet kullanma yasağı ilkesi incelenmiştir. Yasağın önemli bir istisnası olan meşru müdafaa hakkının uluslararası barış ve güvenliğin sağlanmasında ne kadar uygulandığı ele alınmıştır. Üç bölümde ele almaya çalıştığımız bu çalışmada terörizm sorunu, uluslararası barışın en büyük tehdidi şeklinde nitelendirebileceğimiz ve uluslararası toplumun güvenliğine yönelttiği tehlike nedeniyle derhal çözüme kavuşturulması gereken bir sorun olarak ele alınmıştır. İlk bölümde genel hatlarıyla uluslararası hukukta kuvvet kullanımı ve istisnaları ele alınmıştır. İkinci bölümde terör ve terörizm kavramları incelenmiştir. Konuyla bağlantılı olarak mevcut terörizm tanımları değerlendirilmiştir. Terörizmin sınıflandırılması yapılarak devlet destekli terörizm olgusu ele alınmıştır. İkinci bölümün son kısmında ise 21. yy.'da dünya genelinde ve ülkemizde gerçekleştirilen en büyük terör saldırıları ele alınmıştır. Son bölümde ise, Birleşmiş Milletler Sözleşmesi ile düzenlenen kuvvet kullanma yasağı karşısında terörizm ve terörizme devlet desteği, yasak kapsamında değerlendirilmiştir.
Ticari işlemlerde taşınır rehni uygulaması ve olası sonuçları

Taşınırlarda rehin hakkının aleniyetinin sağlanabilmesi adına kural olarak taşınırın zilyetliğinin devri gerekmektedir. Fakat taşınırın zilyetliğinin devredilmesi halinde söz konusu taşınır ticari faaliyette kullanılamamaktadır. Bu nedenle taşınırların teslim edilmeksizin rehnine imkan tanımak amacıyla 6750 Sayılı Ticari İşlemlerde Taşınır Rehni Kanunu 1.1. 2017 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 6750 Sayılı Kanun, taşınır rehni bağlamında pek çok yeniliği barındırmakta olup uygulanması neticesinde bazı sorunlarla karşılaşılması muhtemeldir. Bu çerçevede çalışmamızda, genel olarak taşınır rehni ve ticari hayattaki yeri, 6750 Sayılı Kanun'a göre taşınır rehni sözleşmesi ve 6750 Sayılı Kanun'da yer alan düzenlemelerin uygulanması halinde ortaya çıkması muhtemel problemler ele alınmıştır.
İş sağlığı ve güvenliğinin tarihsel ve kanun sürecinin değerlendirilmesi

İşyerlerinde işin yürütümü sırasında doğan olumsuz koşullarından işçiyi korumak, üretimin devamını, işletmenin güvenliğini sağlamak ve verimliliğini arttırmak için yapılan çalışmaları kapsayan iş sağlığı ve güvenliği konusu, gündeme geldiği günden bu yana sürekli gelişim göstermiştir. İSG alanda dünden bugüne yapılan yasal düzenlemelerin tarihsel sürecini irdelenerek; iş sağlığı ve güvenliğinin zikzaklı gelişimini ele alamaya, gözler önüne serilmeye çalışılmıştır. İSG temelde Sanayi Devrimi öncesi ve sonrası olmak üzere iki aşamada alınmasında fayda var. Batı toplumlarında İSG temellerini Antik Yunan filozoflarına kadar dayandırabiliyoruz. Tez dört bölümden oluşmaktadır. İlk giriş bölümünde iş sağlığı ve güvenliğin tanımları paralelinde konun iktisadi, toplumsal, sosyolojik önemi ortaya konulmaya çalışıldı. İkinci bölümde dünyada İSG alanın ilk adımları ve bu adımlardan yola çıkarak bu günümüze nasıl bir bilim olarak geldiğinin süreci ele alınmaya çalışıldı. Ardında bu ilk birikim süreci başta Osmanlı ve ardından Türkiye'ye yansımaları nasıl gerçekleştiğinin üzerine duruldu. Üçüncü bölümde ise çok partili dönemdeki bu alandaki değişim süreci ve kanunlardaki değişimler bağlamında İSG günümüze kadarki değişim süreci değerlendirilmeye çalışıldı. Dördüncü bölümde ise 6331 sayılı İSGK bütünlüklü olarak; nasıl bir sürecin sonucunda kabul edildi, kanun maddelerinin irdelenmesi, çalışanlar ve işverenler açısından getirdiği yükümlülükleri günümüze yeterlilikleri/yetersizlikleri açısından ele alındı.
İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi kararları çerçevesinde Türkiye'de tutuklama

Tutuklama, Türkiye'nin de taraf olduğu İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 5. maddesinde düzenlenen ''Özgürlük ve güvenlik hakkı''na ve Anayasa'nın 19. maddesinde düzenlenen ''Kişi hürriyeti ve güvenliği hakkı''na müdahale eden ve bu hakları sınırlayan bir koruma tedbiridir. Tutuklama, hem İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nde hem de Anayasa'da özgürlüğün sınırlanabileceği hallerden bir tanesi olarak düzenlenmiştir. Türk mevzuatında, özgürlüğe müdahale teşkil eden tutuklamanın hangi şartlarda ve nasıl yapılacağı ise 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 100 ila 108. maddeleri arasında düzenlenmiştir. Tutuklama koruma tedbirinin, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'ne uygun olabilmesi için her şeyden önce tutuklamaya ilişkin iç hukuk mevzuatındaki hükümlerin, Sözleşme'ye uygun olması ve kişiyi keyfiliğe karşı koruması gerekmektedir. Bireyi keyfiliğe karşı korumayan veya Sözleşme'ye uygun olmayan bir mevzuatın varlığı, yapılacak olan tutuklamaları Sözleşme'ye aykırı hale getirir. Fakat iç hukuktaki mevzuatın, Sözleşme'ye uygun olması tek başına yeterli değildir. Ayrıca tutuklama uygulamalarının da, Sözleşme'ye ve iç hukuktaki mevzuata uygun olması gerekmektedir. Yapılan tutuklamalar, iç hukuktaki mevzuata uygun yapılmamış veya uygulamada keyfilik söz konusu ise yine Sözleşme'nin ihlali gündeme gelecektir. Tez çalışmamızın amacı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun tutuklamaya ilişkin hükümlerinin neler olduğunun, uygulamaya yönelik eleştirilerin hangi hususlara ilişkin olduğunun ve İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'ne uygunluk denetimi yapan İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi'nin konuyla ilgili vermiş olduğu kararlar dikkate alınarak İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi'nin, konuya yaklaşımının ne olduğunun ortaya konulmasıdır. Bu kapsamda çalışma içerisinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun tutuklamaya ilişkin hükümlerinden, İnsan Hakları Avrupa Mahkemesinin konuya ilişkin bazı içtihatlarından ve tutuklama ile ilgili olarak uygulamaya yöneltilen eleştirilerden bahsedilmiştir.
Aile uyuşmazlıklarında arabuluculuğa elverişlilik

Yargıya taşınan anlaşmazlıkların yarısına yakını aslında hukuka konu olmayı hak edecek düzeyde ciddi olmamasının yanında basit nedenlerle ciddi bir müessese olan yargıya intikal etmesi, mahkemelerin verimli çalşmamasına daha da önemlisi adaletin gecikmesine neden olmaktadır. Kişilerin taleblerinin yargıya intikali sonrasında önemli bir kısmı uzlaşma yolunu seçmektedir. Hukuk tüm anlaşmazlıklar gibi evlilik ve aile müessesesi de anlaşmazlıklara konu olmaktadır. Ancak aile anlaşmazlıkları toplumu bireyleri özelikle de çocukları da doğrudan etkilediği için diğer hukuk alanlarından ayrı bir yere koymak gerekir. Dolayısıyla mahkemeye intikal etmeden anlaşma zemini aramak aile kurumuna en az zararla sorunu çözme imkanı verebilmektedir. Hukuk dünyasında 'arabuluculuk' müessesesinin son zamanlarda popülaritesi artmış olup sorunların çözümünde etkin bir hukuk yolu haline gelmiştir. Hukuka konu olan aile hukukunda anlaşmazlıklar konusunda araştırmalarımızı yaparken öncelikle evlilik ve aile kurumunu hukuki bakış açısıyla irdelemeye çalıştıktan sonra, aile hukukunun temel ilkelerinden yola çıkarak evlilik birliğinin zayıflaması ve boşanma olgusu üzerinden arabuluculuk müessesesi incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmamızda son dönemlerde hukuk dallarında çözüm yolu arayışı olarak başvurulan arabuluculuk olgusundan yararlanarak aile hukukunda anlaşmazlıklar ve boşanma sürecinde arabuluculuğun faydaları ve hukuka katkısının çok fazla olduğu açıktır.
Üçüncü kişinin fiilini taahhüt

Konumuzu oluşturan üçüncü kişinin fiilini taahhüt sözleşmesi, çeşitli makalelerde incelenmiş ise de bugüne dek ne ülkemizde ne de İsviçre'de ayrı bir incelemeye konu olmuştur. Bu nedenle uygulaması da zaman içinde yaygınlaşmış olan bu kurumu çalışma konusu olarak seçmiş bulunmaktayız. Çalışmada BK m.110'da düzenlenmiş olan üçüncü kişinin fiilini taahhüt kurumun niteliği irdelenmiş; diğer teminat sözleşmeleriyle aralarındaki farklar ve özellikleri incelenmiştir. Daha sonra sözleşmenin hükümleri açıklanmıştır. Son olarak ise sözleşmenin sona erme hallerine ilişkin açıklamalar yapılmıştır. Bu çalışmayla kurumun bir sözleşme niteliğinde olduğu ve buna bağlı olarak da Borçlar Kanununun teminat sözleşmeleri kısmında yer alması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Mevcut düzenlemenin yetersizliği nedeniyle kurumun acilen hukuki düzenlemeye kavuşturulması gerektiği, sadece bizim tezimizin bir sonucu olmayıp; uygulamadaki karmaşık görüntünün de zorunlu bir sonucudur. Vaad edenin borcunun belirlenmesi, üçüncü kişi ile vaad edilen arasında bir borç ilişkisinin var olması halinde, bu borç ilişkisinin ne kapsamda vaad edenin tazmin borcuna etkisi olacağı; vaad edilenin üçüncü kişi ile aralarındaki borç ilişkisinden doğan haklarıyla, üçüncü kişinin fiilini taahhüt sözleşmesinden doğan hakları arasındaki bağlantı açıklığa kavuşturulmalıdır. Konuyla ilgili olarak düzenlenmesi zorunlu hususlardan biri, belki de en önemlisi ödeme yapan vaad edenin üçüncü kişiye rücu etmesidir. Uygulamada oldukça uyuşmazlığa yol açan bu husus hakkında belli şartların varlığı halinde kanundan doğan rücu imkanı getirilmesi zorunludur. Bu nedenlerle konunun bir an önce yasal düzenlemeye kavuşturulması ve anılan sorunlu hususların yasal bir zeminde çözülmesi gereklidir.
Celaleddin el-İmadi'nin Ğureru'ş-Şürut ve Dürerü's-Sümut adlı eserinin tahkik ve tahlili

İslam yargı hukukunun bir dalı olan şürut ilmi kısaca belge düzenleme esaslarını inceleyen ilim olarak tanımlanabilir. İslam'ın ilk dönemlerinden itibaren uygulanagelen hukuki işlemlerin yazıya geçirilmesi faaliyeti, ilerleyen dönemlerde müstakil bir ilim dalının konusu haline gelmiştir. Şürut ilmi olarak isimlendirilen bu ilim dalı ile ilgili hicri üçüncü yüzyıldan itibaren müstakil eserler yazılmaya başlanmış, bu konuda geniş bir literatür oluşmuştur. Telif edilen bu eserlerden biri de Ğureru'ş-Şürut ve Dürerü's-Sümut adlı eserdir. VIII./XIV. yüzyılda Harezm Cürcaniyyesi'nde Celaleddin el-İmadi el-Fethabadi tarafından telif edilen Ğureru'ş-Şürut klasik dönem şürut literatürünün son örneklerinden biridir. Mukaddime, dört ana bölüm ve sonuçtan oluşan eserde; birinci bölümde şürut belgelerinin yazımı, ikinci bölümde mahdar ve sicillerin yazımı, üçüncü bölümde mahdar ve sicil yazımında yapılan hatalar ve hata örnekleri, dördüncü bölümde atama yazıları ve kadı yazışmaları konularına değinilir. Sonuç bölümünde yazıyla ilgili muhtelif hususlarla ilgili açıklamalara yer verilir. Dört bölümden oluşan çalışmamızda; birinci bölümde şürut ilminin tanıtımı ve tarihçesine; ikinci bölümde türlerine göre belgelerin yazımı ve belge örneklerine; üçüncü bölümde Ğureruş-Şürut ve eserin müellifi İmadi'nin tanıtımına; dördüncü ve son bölümde ise Ğureruş-Şürut'un tahkikli Arapça metnine yer verilmiştir. Tahkikin sonunda ayrıntılı bir konu fihristi ve kitap, şahıs ve yer indeksi yer alır.
Medeni Usul Hukukunda elektronik imzalı belgelerin delil olarak değerlendirilmesi

Çalışmada, medeni usul hukukunda elektronik imzalı belgelerin delil değeri incelenmektedir. Elektronik imza, bir elektronik belgenin veya mesajın, doğruluğunu garanti eden ve gönderenin kimliğini tespit eden teknik bir prosedür olarak tanımlanabilir. Elektronik imza, sertifika hizmet sağlayıcıları tarafından sağlanan sertifika alt yapısına dayanmaktadır. Elektronik imza, Kanunda, başka bir elektronik veriye eklenen veya onunla bağlantısı bulunan ve kimlik doğrulamayı sağlayan elektronik formdaki veri olarak tanımlanmıştır (Elektronik İmza Kanunu m. 3). Gelişmiş elektronik imzanın 1999/ 93 sayılı Avrupa Birliği Direktifinin 2. maddesinde belirtildiği üzere dört şartı bulunmaktadır: 1. Sadece imza sahibine özgülenmiştir. 2. İmza sahibinin kimliğinin tespitini sağlar. 3. Sadece imza sahibinin kontrolünde bulunan imza oluşturma araçlarıyla oluşturulur. 4. İlgili olduğu elektronik veride sonradan yapılan değişikliklerin tespitini sağlar. Güvenli elektronik imza, nitelikli sertifikaya dayanan ve güvenli imza oluşturma araçları ile oluşturulmuş gelişmiş elektronik imzadır. Güvenli elektronik imza, el yazısıyla imza gibi, mahkemelerde delil olarak kullanılabilir. Çalışmanın birinci bölümünde, elektronik belge ve elektronik imza kavramları açıklanmıştır. İkinci bölümde, elektronik belgeler hakkında Türk Hukuku ve karşılaştırmalı hukuktaki düzenlemeler incelenmiştir. Üçüncü bölümde hukukumuzda elektronik imzalı belgelerin delil değeri üzerinde durulmuştur. VI
Infringement of trademark rights on the internet in The European Union and Turkish law

Teknolojik gelişmelere paralel olarak, üçüncü kişilerin markaları internette kullanabilmelerine olanak sağlayan yeni birçok yöntem ortaya çıkmış ve böylelikle online/çevrimiçi ortam marka hakkının ihlali için yeni ve önemli bir mecra haline gelmiştir. Bununla birlikte, işaretin marka sahibinin izni olmaksızın üçüncü kişilerce kullanıldığı bazı durumlarda klasik marka hukuku prensiplerinin online ortamlarda gerçekleşen kullanımlara uygulanması mümkün olmayabilmektedir. Bu bağlamda, mevcut marka hukuku mevzuatı ve içtihadı bu gelişmelere göre yeniden düzenlenmekte ve adapte edilmektedir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, marka hakkının ihlali için gerçekleşmesi gereken genel şartlar Türk ve AB Marka Hukuku kapsamında incelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde, internet üzerinde gerçekleşen kullanımlar vasıtasıyla marka hakkının nasıl ihlal edildiği, bu ihlal hallerinin Türk ve AB mevzuat ve içtihadında ne şekilde değerlendirildiği belirlenmiş, farklılıklar ortaya konmuştur. Bu bağlamda, markanın alan adlarında kullanımları, anahtar sözcük, yönlendirici kod olarak arama bazlı internet reklamcılığındaki kullanımları, online sanal marketler ile online sosyal medyadaki kullanımları incelenmiştir. Bu kapsamda ihlal teşkil ettiği ileri sürülen kullanımlar bakımından ileri sürülebilecek savunmalar ise sonrasında açıklanmıştır. İhlal teşkil eden kullanımlar sonucunda ortaya çıkan sorumluluk rejimi önem arz etmektedir. Bu bakımdan, çalışmanın üçüncü bölümü de internet üzerinde faaliyet gösteren aktörlerin sorumluluklarına dairdir.
Tek satıcılık sözleşmesinde tek satıcının tekel hakkının rekabet hukuku boyutuyla değerlendirilmesi

Tek satıcılık sözleşmesi kanunda düzenlenmemiştir. Bu sözleşme ile yapımcı, ürünlerinin tamamını veya bir kısmını belirli bir coğrafi bölgede inhisari olarak satmak üzere sadece tek satıcıya gönderme yükümlülüğünü, buna karşılık tek satıcı da sözleşme konusu malları kendi adına ve kendi hesabına satarak bu malların sürümünü arttırmak için faaliyette bulunmak yükümlülüğünü üstlenir. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Tezin ilk bölümünde öncelikle rekabet hukukunda yer alan dağıtım sözleşmeleri, dikey anlaşmalar ve sürüm sözleşmeleri kavramlarının ne olduğu açıklanmıştır. Daha sonra dağıtım sözleşmesinin bir türü olan tek satıcılık sözleşmesinin tanımı, unsurları ve hukuki niteliği incelenmiştir. Tezin ikinci bölümünde tek satıcılık sözleşmesinin en önemli özelliği olan tekel hakkı açıklanmıştır. Daha sonra ise tek satıcının tekel hakkının kapsamının ne olduğu, tekel hakkının hangi bakımlardan sınırlandırılması gerektiği ve tekel hakkının türleri incelenmiştir. Tezin son bölümünde ise rekabet hukuku hakkında genel bilgi verildikten sonra tek satıcılık sözleşmesinin rekabet kurallarını ihlal eden özellikleri belirtilmiştir. Son olarak tek satıcılık sözleşmesi muafiyet kuralları çerçevesinde değerlendirilmiştir.