turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A moral approach towards Agatha Christie's Murder On The Orient Express and Curtain: Poirot's Last Case

İnsanların yüzyıllardır iyinin, erdemin ve mutluluğun ne olduğunu aramaları ve onlara erişmenin yollarını çeşitli yaklaşımlarla birçok şekilde bulmaya çalışmaları sebebiyle, ahlak her zaman tüm dünyada etkisi her zaman süren bir konu olmuştur. Bununla birlikte, bazı kuramlar küresel açıdan geçerliliklerini korurken bazıları durmadan değişmeye devam etmiş ve yüzyıllar geçtikçe evirilmiştir. Agatha Christie'nin öne çıkan iki eserleri Doğu Ekspresinde Cinayet ve Perde İndi romanları adaletin ne olduğu ya da ne olması gerektiği ve ahlak ile ilgili soruları gündeme getirir. Her iki eserde de Christie, okuyucuyu bazı cinayetlerin meşru olarak yorumlanabileceğine dair ince bir çizgide bırakır. Kanun ve kısıtlamaların eksikliği, insanların adaleti sağlamada tek mümkün görünen yolun daha yüce bir iyilik uğruna cinayet işlemeyi makul bulmasına ve kendi kurallarını koymasına sebep olur. Bu çalışma, Eski Yunan döneminden bugüne yüzyıllardır ahlakın nasıl tanımlanmış ve uygulanmış olduğunu, insanların kanunların yokluğunda haklı sebeplerle nasıl adaleti sağlayabileceklerini, Agatha Christie'nin Perde İndi ve Doğu Ekspresinde Cinayet romanlarındaki cinayetlerin sebep ve sonuçlarına bakarak özellikle Jeremy Bentham, John Stuart Mill ve Henry Sidgwick'in Faydacı Ahlak kuramlarının yardımıyla inceleyecektir.
The concept of ?The Uncanny? in British gothic literature: Horace Walpole's The Castle of Otranto, Charles Robert Maturin's Melmoth the Wanderer

Bu tez çalışmasının esas amacı, 18 ve 19. Yüzyıllarda Gotik romanın nasıl geliştiğini, değiştiğini göstermek ve tekinsizlik kavramının nasıl kullanıldığını türün başlangıcı olarak Horace Walpole'un The Castle of Otranto(1764), psikolojik Gotik olarak da Charles Robert Maturin'in Melmoth the Wanderer (1820) adlı eserlerini metin analizi yöntemi ile Sigmund Freud'un Tekinsizlik makalesi ışığında incelemek ve Gotik romanın aynı zamanda psikoterapi aracı olmak gibi bir işlevinin olduğunu göstermektir.. Okuyucuyu saran psikolojik ve karmaşık ögeler göz önüne alındığında, Gotik roman öncelikli olarak okuyucusunu eğlendirme arzusunun yanı sıra, korkutmak üzerine de kurulu çelişkili bir türdür. Bu anlamda oxymoroniktir; doğaüstü şartlarda 'korku' ve 'büyük bir zevkle ürpermek' gibi iki aşırı duyguyu birleştirmek bu türün belirgin özelliklerinden biridir. Bu noktada Gotik romancılar için can alıcı şey okuyucunun hayal gücünü özgür bırakmak, ve onu egzotik, gizemli ve bilinmeyen dünyalara doğru yönlendirmektir. The Castle of Otranto'da Walpole bir fantezi dünyası yaratarak okuyucusunu hem eğlendirmek, hem de aynı zamanda toplumun sorunlarını gözlemlemesini sağlamıştır. Melmoth the Wanderer'da Maturin insan doğasını inceleyerek insan psikolojisini yansıtmış, hem de toplumun ilkelerini ve kurumlarını eleştirmiştir. Böylece bu iki eser boyunca, Walpole ve Maturin okuyucunun keyifli bir dehşet arzusuna olan merakını tatmin etmişler ve aynı zamanda da psikososyal bir terapi olarak da toplumu gözlemlemesini sağlamıştır. Diğer yandan, bu iki eser korku, terör, dehşet, tekinsizlik ve yücelik duyguları açısından okuyucunun zihinlerine hitap ettikleri için de dikkate değerdir.
A Maggot and The French Lieutenant's Woman by John Fowles as Historiographic Metafictions

Bu tezde yirminci yüzyılın ikinci yarısında teorize edilmiş olan tarihyazımsal üstkurmaca tekniği, bu tekniğin önde gelen uygulayıcılarından John Fowles'ın Fransız Teğmenin Kadını ve Yaratık adlı eserlerine uygulanarak incelenmiştir. 1980'lerde üst-kurmaca tekniğini inceleyen eleştirmenler, tarih-yazımı ile üst-kurmaca arasındaki ilişkiye dikkat çekerek tarihyazımsal üst-kurmaca tekniğini teorize etmişlerdir. Bu teknik son yirmi yıla damgasını vurmuştur. John Fowles'ın Fransız Teğmen'in Kadını (1969) ve Yaratık (1985) adlı eserleri tarihyazımsal üst-kurmaca tekniğine atfedilen özelliklerin hemen hemen hepsini sergiler. Fowles hikayelerini Yaratık romanında 18. yüzyıl İngiltere'sine ve Fransız Teğmen'in Kadını romanında 19. yüzyıl İngiltere'sine oturtur ve benimsediği yazar-eleştirmen rolünün sağladığı ayrıcalıkla hem yazma süreci hem de dönemlerin tarihsel özellikleri hakkında yorum yapmak üzere olay örgüsüne müdahalede bulunur.
Hybrid identities in the Buddha of Suburbia by Hanif Kureishi and the Namesake by Jhumpa Lahiri

Bu tezde, Hanif Kureishi'nin The Buddha of Suburbia ve Jhumpa Lahiri'nin The Namesake adlı romanları ele alınmıştır. Her iki romanda da hibrid özelliklere sahip karakterler bulunmaktadır ve bu kişiler, yaşadıkları toplumlarda var olabilmek için diğerlerini taklit ederler ya da taklit etmeye teşvik edilirler. Bu taklit etmenin sonucu olarak, hem sömüren hem de sömürülen taraf bir çelişkinin içine düşer. Bu çalışmanın ilk bölümü Homi Bhabha, Robert Young gibi kuramcıların eserlerine dayanarak, hibriditenin açıklanmasına ayrılmıştır. Her bölümde ise, hibrid karakterlerin durumları, sorunları ve bunlarla başa çıkmak için kullandıkları yöntemler detaylı bir biçimde ve ayrı ayrı ele alınmıştır. En son bölüm ise, kadın ve erkek ikinci nesil hibrid karakterlerin durumlarının kıyaslanmasına ayrılmıştır. Sonuç olarak görülmüştür ki; özellikle ikinci nesil olmak üzere, bütün hibrid karakterler kendi 'Üçüncü Uzam' larını yaratabilmek ve yaşadıkları çevrede kendi seslerini bulabilmek için, taklit etme yöntemini kullanmışlardır.
The concept of death as social criticism in James Joyce's Dubliners

Bu tezin amacı, James Joyce'un Dublinliler eserinde sosyal bir eleştiri olarak ölüm kavramını incelemektir. Bu çalışma, kitaptaki öyküler aracılığıyla tarih, geçmişş, politika, ekonomi, din, aile ve evlilik gibi toplumsal güçlerin birey üzerindeki olumsuz etkisini göstermeyi amaçlamaktadır. Bu toplumsal güçler, kendileri bozulduğunda bireyler üzerinde duygusuzlaştırıcı, yaşam enerjisini alıcı bir etkiye sahip olmaya başlar. Ülkesindeki manevi yozlaşmayı göstermeyi amaçladığını ifade eden James Joyce'un hikayelerinde de bu toplumsal güçler, insanların hayatlarında yozlaştırıcı ve felçleştirici bir etki oluşturmaya başlamıştır. İnsanlar pek çok açıdan felçleşmiştir; fiziksel olarak, zihinsel olarak, ruhsal olarak ve sonunda ölü gibi bir yaşam sürmeye başlamışlardır. Bu noktadan hareketle, bu çalışma James Joyce'un Dublinliler hikayeleri üzerinden, Dublinlilerin yüzyılın başında, tarih, geçmişş, politika, din, ekonomi, aile ve evlilik gibi toplumsal güçlerin birey üzerindeki felçleştirici etkisiyle, ölü gibi yaşam sürmeye başladıklarını göstermeye çalışacaktır.
Theatricality and the Chronotope in The Magus by J. Fowles and England, England by J. Barnes

Bu tez teatrel kronotopun temel özellilklerini ortaya koymakta ve bu özelliklerin iki postmodern yazarın romanlarında nasıl gerçekleştiğini incelemektedir. Bu romanlar, John Fowles'ın Magus ve Julian Barnes'ın England, England adlı romanlarıdır. Bu eserlerde teatrel kronotopun farklı anlamsal çıkarımlara ulaşmak için nasıl iki farklı değişken sunduğu araştırılacaktır. Bu tez, Magus romanında teatralliğin yazarın felsefi ve estetik fikirlerini iletmek için kullanıldığını savunmaktadır. Romanda görülen teatrel dünyanın özellikleri, başkahramanın metatiyatronun 'sezgisel değirmeni'nde yaptığı yolculuğu belirleyen epistemolojik potansiyeli ortaya koymaktadır; bu, teatrel gerçekliğin gelenekselliğin farklı boyutlarını birleştiren ve estetik ve hakiki gerçeklik arasındaki ilişkilerin ortaya konmasını sağlayan çok katmanlı yapısıdır. England, England'da teatrellik bütünleştirici bir çeşit gösteri olarak sunulan modern toplumun doğasını araştırmak amacıyla kullanılmaktadır. Buna göre, teatrel kronotop gerçekliğin bir tür simülasyonunu kurmak için kullanılır. Bu da modern toplumun hakiki gerçekliğin ve yaşam deneyiminin yerini aldığını ve gerçeklik ve yaşam imgelerini tüketen yarı-deneyim yanılsaması yaşama durumunu göstermektedir. Teatrel kronotop bunu rol yükleyen ve kişisel ve toplumsal kimlikle oynayan dönüştürücü yetileri ile gerçekleştirmektedir.
Edebi metinlerin çevirisinde dilsel, kültürel çokanlamlılıktan kaynaklanan çeviri kayıpları

Bilindiği üzere çeviri tarihi içinde çeviri tartışmaları, genelde anlam, dolayısıyla kültür aktarımı sorunu nedeniyle başlamıştır. Çağdaş çeviribilim alanındaki birçok kuramsal yaklaşımın odak noktasını, anlam-dokusal bir yapı sergileyen kültürün çevrilebilirliği oluşturmaktadır. Bu tartışmalar içinde ise edebi metinlerin çevrilebilirliği/ çevrilemezliği önemli bir yere sahiptir. Edebi metinler, kültürün ve kültürün ortamını oluşturan, simgesel, göstergesel, duygu değeri taşıyan dilin birimleri ile üretilen, kendine özgü dizgesel bir yapıya sahip olan, imalı ve örtülü anlatımların sıkça kullanıldığı, aynı zamanda kültürel yaşamın tinsel özelliğini de içinde barındıran, çağrışımsal özellikteki yapıtlardır. Bu yapıtların en önemli malzemesi ise eğretilemeli bir yapıya da sahip olan dilin kültürelliğidir. Edebi metinler, yazarın özgün düşünsel dünyasının bir ürünü olsalar bile, dilin birimleriyle üretildikleri için ait oldukları kültürün de bir ürünü olmaktadırlar. Genel anlamın ile öznel anlamın iç içe geçmesi, edebi metni anlamsal olarak çağrışımlarla, duygu değerleriyle yükler. Bu oluşum yazarın bireysel dünyasıyla içinde yaşadığı dilin gerilimince biçimlenir. Orhan Pamuk'un 'Yeni Hayat' ve Almanca çevirisi olan Ingrid Iren'in ' Das neue Leben' adlı eserinin çeviribilimsel açıdan karşılaştırılması, çeviri tarihinde sıkça tartışılan 'çeviride kayıplar' konusuna kuramsal anlamda değil, bu tartışmalara görgün bir araştırmayla katkı sunmak açısından önemli sayılabilir. Kaynak metinde yer alan kültürel, tarihsel ve toplumsal anlam yapılarının erek dilin ortamına aktarıldığı zaman, adı geçen romanın özgün yapısında ne gibi anlam kayıplarının ortaya çıktığı bu çalışmanın başlıca konusudur.
Realizm edebiyat akımından Erken Cumhuriyet Dönemi köydeki iktisadi ve sosyal hayata bakış

Edebi metinlerin tarihle olan ilişkisi bizlere incelediğimiz dönemi daha iyi anlamamıza ve analiz etmemize yardımcı olmaktadır. Realizm edebiyat akımı, olayları gerçekçi yönleri ile okuyucuya aktarmayı amaç edinmiştir. Bu çalışmada realizm akımıyla yazılmış roman ve hikayeler analiz edilerek Erken Cumhuriyet Dönemi Türkiye'sinin köydeki iktisadi ve sosyal hayatı aktarılmaya çalışılmıştır. Böylece, edebiyatın sunduğu ürünler bu tez çalışmasında bir ayna görevi üstlenmiştir. Bu dönemde, hükümetlerin köy ve köylüye bakışı, onların sıkıntılarına çözüm arayışları ve uygulanan politikaların sonuçları edebi çalışmalar üzerinden incelenmiştir.
Symbolism in Virginia Woolf's novels The Voyege Out and To the Lighthouse

Virginia Woolf yirminci yüzyıl İngiliz Edebiyatının en seçkin yazarlarından biri olarak kabul edilmektedir. Bu tez, yazarın The Voyage Out ve To the Lighthouse isimli eserleri üzerinde yoğunlaşmaktadır. Bu çalışmada, söz konusu romanların sembolik açıdan incelenmesi ve ortak sembolik elementlerin bulunması amaçlanmaktadır. Önsöz bölümünde Virginia Woolf'un yaşamına ve meslek hayatına kısaca değinilmektedir. Giriş kısmında tezin bölümleri hakkında genel bir bilgi verilmektedir. Sembolizme Genel Bir Bakış başlıklı bölümde, sembol ve sembolizmin temel özellikleri üzerinde durulmaktadır. The Voyage Out ' da sembolizmin incelendiği bölümde, romanın Virginia Woolf'un ilk eseri olduğu dikkate alınarak sembolik açıdan bir değerlendirilmesi yapılmaktadır. Bu bölümde, sembolizm açısından önem taşıyan karakter ve olaylara ağırlık verilmektedir. To the Lighthouse' un sembolik açıdan incelendiği bölüm, romanın son derece karmaşık olan yapısına ışık tutmayı ve bir takım sembolik elementleri ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Her iki romanın sembolizm açısından karşılaştırıldığı bölümde, ortak sembolik elementler ele alınmıştır. Bu karşılaştırma sırasında, aynı yazar tarafından üretilen bu iki eserin doğal olarak bir takım ortak özelliklere sahip olduğu gerçeği kabul edilmiştir. Sonuç kısmında, The Voyage Out ve To the Lighthouse adlı romanların incelemelerinden elde edilen sonuçlar sunulmuş ve bu iki romanın Virginia Woolf'un edebi hayatının değişik dönemlerinde yazılmış olmalarına rağmen birbirlerinden tamamıyla farklı olmadıkları sonucuna varılmıştır. IV tCYÜ SSfe
Thomas Hardy'nin The Return of the Native, The Woodlanders ve Tess of the d'Urbervilles adlı romanlarında eski ile yeni çatışması

Bu çalışmanın amacı, Thomas Hardy'nin The Return of the Native (1878), The Woodlanders (1887) ve Tesş of the DlJrbervilles (1891) romanlarındaki eski-yeni çatışmasını doğalcılık bakış açısından incelemektir. Giriş bölümünde, Hardy'nin içinde yaşadığı 19. yüzyıl Viktorya dönemi İngiltere'sinin geçirdiği sosyal ve ekonomik değişimler ele alınır. Ayrıca Hardy'nin Viktorya dönemi sonlarına has karamsar bir anlayışa sahip olduğu vurgulanır. Birinci, İkinci ve Üçüncü bölümlerde sırasıyla The Return of the Native. The Woodlanders ve Tess of the D'Urbervilles romanlarında ortaya çıkan eski-yeni çatışması ve roman kişilerine etkilerim ayrıntılı olarak incelenir. Bu romanlarda, Hardy'nin 'modernizmin sancısı' olarak nitelendirdiği Viktorya döneminden Modern çağa geçişte yaşanan sorunlar gözlemlenir. Bu çalışma, incelenen romanlardaki roman kişilerinin eski ile yeni çatışmasındaki durumlarının genel olarak değerlendirilmesiyle son bulur. 108
Hüseyin Nihal Atsız'ın edebİ eserlerinin değerler eğitimi açısından incelenmesi

Amaç: Bu çalışmada Atsız'ın edebi eserleri vasıtasıyla Türk milletine ve özellikle genç nesle aktarmaya çalıştığı milli ve manevi değerler tespit edilip bu değerlerin Ortaöğretim Türk Dili ve Edebiyatı Dersi Öğretim Programı'na kazandırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma, karma araştırma yöntemlerinden açımlayıcı karma desene göre oluşturulmuştur. Karma desen araştırmalarında nicel ve nitel olmak üzere iki boyut bulunmaktadır. Araştırmanın amaç ve düzenine göre bu boyutlardan biri ağırlık kazanabileceği gibi birden fazla kere de tekrarlanabilir. Bu çalışmada nitel boyut ağırlıklı olmakla birlikte nicel bulguları destekleyebilmek ve süreci doğru betimleyebilmek amacıyla nicel bulgular toplanmıştır. Araştırmanın nitel ve nicel boyutlarında tarama modeli kullanılmıştır. Bulgular: Bu çalışmada Hüseyin Nihal Atsız'ın Bozkurtlar, Deli Kurt, Ruh Adam, Dalkavuklar Gecesi, Yolların Sonu ve Dergah Yayınları tarafından 2018 yıllında tek bir kitap haline getirilen Hikayeler adlı eserleri incelenmiş, bu inceleme sonucunda Atsız'ın fikir eserlerinde de dile getirdiği milli manevi 32 değer tespit edilmiştir. Sonuç: Araştırma neticesinde Hüseyin Nihal Atsız'ın edebi eserlerinde tespit edilen milli ve manevi değerlerin günümüzde de geçerliliğinin devam ettiği ve bu değerlerin Türk milli eğitim sisteminde yer alan Türk Dili ve Edebiyatı Ders Programındaki önergeye göre günümüz değerler eğitimine kullanılabilirliği sonucuna ulaşılmıştır.
Robert Musil'in Niteliksiz Adam adlı yapıtında bazı felsefi yaklaşımlar ve dil bağlantısı

Bu çalışma ile öncelikle Avusturyalı yazar Robert Musil'in hayatına bir giriş ve içinde bulunduğu dönem olan Modemizm'in başlangıç yıllarının koşullarının bir incelemesini yapmaya çalıştım. Daha sonra Musil'in yaklaşık 30 yılda meydana getirdiği ve dünya klasikleri arasında yerini almış olan 'Niteliksiz Adam' adlı yapıtını hem içeriğindeki biçimselliği, yani anlatım üslubu, hem de felsefi yönleriyle ele almaya çalıştım. Musil'in kendine özgü olan dilsel ve felsefi yönleri ele alıp bunlarla okuyucuda uyandırmaya çalıştığı bilinci inceleyip bazı sonuçlar çıkarmaya çalıştım. Bu bağlamda da 'Niteliksiz Adam' adlı eseri, diğer başyapıtlardan ve romanlardan farklı kılan, onun kendine dair bir doku ve içerik bütünleşmesine sahip olmasıdır. Yani bir diğer deyişle, bütün metin, hem kendi içinde ayrı ayrı neden-sonuç ilişkileri taşır, hem de başlı başına koskoca bir neden sonuç ilişkisini oluşturmaktadır. Bu özellik tüm çalışmamın merkezini teşkil etmiş ve 3. ve 4. bölümlerde bu neden-sonuç ilişkisinin hangi yollarla kurgulandığını açıklamaya çalıştım. Musil'in bu farklı romanında da ele almış olduğu, o döneme kadar çeşitli edebi eserler aracılığıyla birçok kez dile getirilmiş aydın-toplum sorunsalının okura neden daha farklı ve güçlü bir biçimde ulaştığını araştırdım. Bu noktada, eserde bu sorunsalı çevreleyen bir siyasi çizginin olduğu kesindir: Avusturya-Macaristan İmparatorluğu. Ancak burada hemen belirtmeliyim ki, romanın bu siyasi yönü çalışmamı kapsamamaktadır, çünkü bu konu Musil'in kişisel bir eleştirisini temsil etmektedir. Yalnızca kaçınılmaz olan aydın-toplum sorunsalına katkısı olan bazı arka plan bilgileri çalışmamda yerini almıştır. Bulgularımdan en önemlisi, Musil'in diğer eserlerinde işlediği tüm konular gibi, bu konuyu da birçok yazardan daha farklı bakış açılarından ve özellikle de Modemizm'in yeni yeni yeşeren bakış açılarından fokuslamış, değerlendirmiş olmasıdır. Burada ise en dikkat çekici unsur, modernizmin getirmiş olduğu, görecelik olgusudur. Eserde düz, akıcı bir anlatım biçimi yerine, çeşitli metin türleri ile kesintiler, bölünmeler ve ilaveler mevcuttur. Bu noktada dilin yalnızca bir araç olmaktan çıkıp, bundan daha fazlası haline getirildiğini göstermeye çalıştım. Bir aktarım aracı olan dilin, Musil için, aynı zamanda bir duygu veya oluşumu da temsil ettiğini söyleyebilirim. Sonuç olarak, Robert Musil'in 'Niteliksiz Adam' adlı yapıtında adeta kendisinin yarattığı bir dil olduğunu ve bu kendine ait dil ile bir toplum modeli aracılığıyla tüm toplumların ve içindeki birey veya aydınların iç çelişkilerini vurgulamaya çalıştığını göstermeye gayret ettim.
Stylistic and metaphorical dimensions of Paul Bowles' the sheltering sky within the concept of jungian archetype and Kristevian Semiotic chora

Bu tez Paul Bowles'ın ''Esirgeyen Gökyüzü'' adlı kitabını Carl Jung'un ''Kollektif Bilinçdışı'' adlı konsepti içinde yer alan 'Arketipler' ile beraber Julia Kristeva'nın Semiyotik Kora kuramındaki dilbilimsel oluşumlar ve onun Genotext / Phenotext adlı sembolik açılımlarını gösteren bir analizini içermektedir. Bu çalışma Kristeva'nın Semiyotik Kora ve Jung'un Arketiplerinin yöndeşik noktalarının birleştiği formları niteliksel kontent analizi aracılığı ile Bowles'ın pasajlarınının metaforik boylumlarını değerlendiren bir model içinde göstermeyi ve romanın psikolojik bağlamlı yorumunu iki ana karakterin bakış açısı üzerinden aydınlatmayı amaçlamaktadır.
Pakistan'ın kuruluşundan sonra sosyal sorunların Abdullah Hüseyin'in romanlarına yansıması

Urdu roman sanatının en önemli eserlerinden biri olarak kabul edilen 'Udas Neslin' 'in birçok edebiyatçı tarafından tarihi roman olarak kabul edilmesi bizi bu çalışmayı hazırlamaya sevk eden sebeplerden biri olmuştur. Çalışmamızın I. bölümünde Hindistan tarihinden kısa bilgiler yer almaktadır. Çünkü yazarın eserlerinde Hindistan'daki Müslüman kültürünün belirli özelliklerinden bahsedilmektedir. Ayrıca Abdullah Hüseyin'in tarihe olan tutkusu ve tarihin eserlerinde ele alınış şekli de bu çalışmamızın başında tarihsel bilgilere değinmemizin bir diğer nedenidir. Bu yüzden tezimizin ilk bölümünü çalışmamızda genel olarak ele aldığımız sorunları daha açık şekilde belirtebilmek adına Hindistan'daki Müslüman kültür birikiminin oluşumu irdelenmektedir. Çalışmamızın II. bölümünde roman sanatı kavramını ele aldık. Bu bölümde romanın genel anlamda teknik yapısından bahsetmeye çalıştık. Urdu Edebiyatı ve Roman İlişkisi adlı III. bölümde, Urdu romanının 1947 yılına kadarki gelişim sürecini irdelemeye çalıştık. Bu aşamada aynı zamanda Urdu romanına yön veren ünlü edebiyatçılardan da bahsettik. Çalışmamızın son bölümünde ise Abdullah Hüseyin'in yaşamı ve edebi kişiliğinin yanı sıra, romanlarından da bahsetmeye çalıştık. Bu bölümde ayrı başlıklar altında ele aldığımız romanlarda Hindistan'ın Bölünmesi'nin etkilerini inceledik. 'Udas Neslin' , 'Bagh', 'Kayd' ve 'Nadar Log' adlı eserlerde ele alınan aşk hikayesinin arka planında dönemin siyasi, tarihi ve toplumsal olaylarını inceledik. Bu eserlerde tarihsel perspektifi oluşturan I. Dünya Savaşı, bölünme ve göç gibi olayları açıklamaya çalıştık.
Hattat Hasan Rıza Efendi'nin hayatı ve eserleri

Hasan Rıza Efendi, hat sanatı tarihinde, Şeyh Hamdullah ile zuhur etmeye başlayan Osmanlı hat mektepleri arasında, XIX. yüzyıla gelindiğinde öne çıkan Kadıasker Mustafa İzzet Efendi mektebinin başlıca temsilcilerinden ve son dönem Osmanlı hat sanatı denince ilk hatırlanacak olan isimlerden biridir. Bu çalışmada, Hasan Rıza Efendi'nin hayatı ve eserleri, hat sanatı çerçevesinde ele alınıp, onun hat sanatındaki yeri ve önemi değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bu yapılırken, imkanlar ve şartlar dahilinde, tespit edilen ve katkıları olabilecek tüm kurum, şahıs ve yayınlara başvurulmuştur. Çalışma sürecinde, Hasan Rıza Efendi'nin günümüze yakın bir asırda yaşamış olmasının, tespit edilen eser sayısının fazla olmasını sağlamıştır. Bununla birlikte Rıza Efendi'nin, A. Süheyl Ünver gibi kültür ve medeniyet muhafızı bir kimliğin yakın akrabası olması ve onun tuttuğu notlar sayesinde, hakkında başka bir hattata nasip olmayacak özellikte detay sayılabilecek bilgilere ulaşmak mümkün olmuştur. Başvurulan kaynaklardan elde edilen tüm verilerin ele alınıp değerlendirilmesi neticesinde, çok yönlü kişisel özellikleri de olan Rıza Efendi'nin, hat sanatının hemen hemen tüm kullanım sahalarında verdiği eserler ve bilhassa Mushaf kitabetindeki yeri bakımından, hat sanatı tarihinde örnek bir sanatkar olarak öneminin büyük olduğu anlaşılmıştır.
Erzurum Müzeleri'nde Yer Alan Osmanlı Dönemi Ateşli Silahlar

İnsanoğlu var olduğu ilk dönemlerden itibaren yeme-içme, barınma ve korunma ihtiyacı duymuştur. Avlanma ve korunma ihtiyacı gereği ise bir takım madde ve aletlere ihtiyaç duyan insan, kendi eliyle şekillendirerek ek bir güç unsuru oluşturduğu malzeme ve aletlere ise 'silah' adını vermiştir. Silah insanlık tarihi kadar eski olup ortaya çıktığı ilk dönemden itibaren sürekli kullanılan ve geliştirilen bir araç olarak günümüze kadar gelmiştir. İnsanoğlu Paleolitik dönemde yontulmuş taş ve sopa ile ihtiyacını karşılarken, Neolitik dönemde tarımla uğraşarak tarım aletleri ve daha gelişmiş silahlar yapmaya başlamış, Bakır, Tunç ve Demir Çağlarında ise dönemin maden ve gelişen tekniğine uygun silahlar yaparak gelişimine devam etmiştir. Bu dönemlerden sonra savunma tipli kale ve şehir surları yapılmıştır. Savunma tipi mimariye göre de saldırı ve savunma silahları geliştirilmiştir. Ortaçağın sonuna kadar devam eden bu tip savunma yapıları barut ve ateşli silahların keşfedilip kullanılması ile özelliğini kaybetmiştir. Silahın gelişimindeki hız grafiğinin ani yükselmesindeki en büyük faktör hiç şüphesiz ortaçağın sonlarına yakın barutun bulunması ve ateşli silahlarda kullanılması olmuştur. Barut bulunması ve daha sonra ateşli silahlarda ilk defa kim tarafından ve nerede kullanıldığı konusunda kesin bir bilgi bulunmamasına karşın genel görüşün doğu kökenli olduğu, ticaret, savaş ve karşılıklı etkileşimler vasıtası ile İslam coğrafyasına ve oradan da Avrupa'ya geçtiği kabul edilmektedir. Ateşli silahların Avrupa'da XIV. yüzyılın başında kullanılmaya başlanması ve yaygınlaşması ile Dünya'da yeni bir dönem başlamış ve bu yeni teknolojiden her toplum kendi yararına faydalanmaya çalışmıştır. Osmanlı devleti ateşli silahları tanımaya başladığı XIV. yüzyılın sonlarında bu etkili silahın önemini iyi bir şekilde kavrayarak geliştirme yollarını aramıştır. Osmanlı devletinin 1453 yılında İstanbul'u fethederken çağın teknolojisinden ileri bir düzeyde dökülen topları kullanması bu önemli savaş aletinin dünyada hızla gelişmesine neden olmuştur. Osmanlı devleti XV. yüzyılın ortasından XVI. yüzyılın sonuna kadar Dünya'da ateşli silah teknolojisinde hakim güç olmuştur. Osmanlı Devleti bu yüzyıldan sonra Dünya'da hızla gelişen silah teknolojilerini yeteri kadar takip edememiş ve bu alanda ihtiyacını karşılayamadığından dolayı sürekli geriye gitmiştir. XIX. ve XX. yüzyıllarda ise silah teknolojisi gelişmiş Batılı devletlerin açık pazarı haline gelmiştir.