turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocukları olan hemşirelerin iş yaşantısına ve normal sağlık anksiyetelerine ek olarak sigara içmelerinin ya da içmemelerinin anksiyetelerini ne ölçüde etkilediğinin araştırılması

Bu araştırma Çocukları Olan Hemşirelerin İş Yaşantısına ve Normal Sağlık Anksiyetelerine ek Olarak Sigara İçmelerinin ya da İçmemelerinin Anksiyetelerini Ne Ölçüde Etkilediğinin Araştırılması amacıyla planlanmış bir çalışmadır. Araştırma, Afyon Kocatepe Üniversitesi Ahmet Necdet Sezer Araştırma ve Uygulama Hastanesi, Afyonkarahisar Devlet Hastanesi ve Zübeyde Hanım Doğum ve Çocuk Hastanesi'nde 25.02.2008-25.04. 2008 tarihleri arasında yürütülmüştür. Veri toplama aracı olarak, araştırmacı tarafından hazırlanan anket formu ve ölçekler kullanılmıştır. Toplanan verilerin değerlendirilmesinde yüzdelikler, ki-kare analizi, varyans analizi, korelasyon analizi, iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testi kullanılmıştır. Toplanan verilerin değerlendirilmesi ile şu sonuçlar elde edilmiştir. Araştırmaya katılan hemşirelerin yaş ortalaması 29.95 5. 98 olarak bulunmuştur. Çocukları olan ve olmayan hemşireler arasında eğitim durumu, medeni durum, çalışma süreleri, gelir durumu, sigara kullanma süreleri, sağlık sorunlarının olmasına göre istatistiksel anlamda farklılık bulunmuştur. Çocuk sahibi olmayan ve sigara kullanan hemşirelerde durumluk ve sürekli kaygı puanları yüksek bulunmuş, çocukları olan ve yine sigara kullanan hemşirelerde orta düzeyde duygu durum bozukluğu olduğu, beck depresyon puanlarının daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, hemşirelerin çocuklarının olmasının ya da olamamsının sigara kullanma durumlarına etki etmediği, kaygı düzeyi yüksek olan bireylerde madde kullanımının da yüksek olduğu ve aile işlevlerinde sağlıksızlığa gidişin olduğu saptanmıştır.
Kendine zarar verme davranışı ve/veya intihar girişimi olan ergenlerde çocukluk çağı travmaları ve bağlanma stillerinin değerlendirilmesi

Bu çalışmada kendine zarar verme davranışı ve/veya intihar girişimi olan 14-18 yaş grubu ergenlerde psikopatolojiyi, çocukluk çağı travmalarını, bağlanma stillerini ve bunların birbiriyle olan ilişkilerini araştırmak amaçlanmıştır. Çalışmamız Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Polikliniği'nde 01.09.2015 31.08. 2016 tarihleri arasında kendine yönelik zarar verici davranışları ve/veya özkıyım girişimi nedeniyle takipli olan, acil olarak başvurmuş veya Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Acil Servisi tarafından konsülte edilmiş 14-18 yaş arasındaki 30 ergen hasta dahil edilmiştir. Çalışmaya kız ve erkek ergenlerin alınması planlanmıştır. Ancak bu süreçte erkek ergenlerin çok az başvurmaları sebebiyle örneklem grubu sadece kız hastalardan oluşturulmuştur. İntihar ve/veya KZVD olan ve kontrol grubundaki ergenlere; sosyodemografik veri formu verilmiş, var olabilecek psikopatolojilerini saptamak amacıyla geliştirilmiş yarı yapılandırılmış bir tanı görüşmesi olan Okul Çağı Çocukları için Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi-Şimdi ve Yaşam Boyu Versiyonu uygulanmıştır. Fiziksel, duygusal ve cinsel istismara uğrama ve ihmal gibi travmatik yaşantıları değerlendirmek için ergenlere Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği verilmiş, daha sonra yarı yapılandırılmış bir görüşme olan Çocukluk Çağında Kötüye Kullanılma ve İhmal Soru Formu uygulanmıştır. Ergenlerin bağlanma stillerini değerlendirmeye yönelik İlişki Ölçekleri Anketi, bağlanma puanlarının anne ve baba için ayrı ayrı hesaplanması amacıyla Ebeveyn ve Arkadaşlara Bağlanma Ölçeği Kısa Formu verilmiştir. Çalışma grubunda kontrol grubuna göre ruhsal hastalık tanısı alma oranı anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur. Ebeveyn ve Arkadaşlara Bağlanma Ölçeği Kısa Formu sonuçlarına göre kontrol grubunda, KZVD/İG grubuna göre anne-babayla olan bağlanmanın daha güvenli olduğu saptanmıştır. Grupların İÖA-E'den aldıkları puan ortalamalarına bakıldığında tüm bağlanma stilleri bakımından çalışma ve kontrol grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Her iki grupta da en yüksek ortalama kayıtsız bağlanma alt tipinde görülmüştür. KZVD/İG grubunda ÇÇT öyküsü oranı, kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek saptanmıştır. ÇÇKKSL'de ÇÇT tiplerinden duygusal istismar, fiziksel istismar, duygusal-fiziksel ihmal öyküsünün KZVD/İG grubunda anlamlı oranda yüksek olduğu görülmüş, cinsel istismar açısından ise fark saptanmamıştır. ÇÇTÖ'ye göre ise KZVD/İG olan ergenler sağlıklı kontrol grubundaki ergenler ile karşılaştırıldığında, cinsel istismar, duygusal ihmal ve duygusal istismar, fiziksel istismar puanlarının anlamlı oranda yüksek olduğu izlenmiş, fiziksel ihmal açısından herhangi bir fark saptanmamıştır
Epilepsi hastalığına sahip çocukların ve ebeveynlerinin damgalanma algılarının belirlenmesi

Amaç: Araştırma, epilepsi hastalığına sahip çocuk ve ebeveynlerinin damgalanma algılarının belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Metot: Metodolojik ve tanımlayıcı olarak yapılan araştırma Nisan 2015 -Ocak 2016 tarihleri arasında Erzurum il merkezinde bulunan bir üniversite hastanesinde yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini, belirtilen hastanenin Çocuk Nöroloji Kliniği ve Polikliniği'ne kayıtlı olan ve düzenli kontrole gelen epilepsi tanısı alan çocuklar ve ebeveynleri oluşturmuştur. Araştırmada örneklem yöntemine gidilmeden belirtilen tarihlerde kontrole gelen, araştırma kriterlerine uyan toplam 85 çocuk ve ebeveyni çalışmaya dahil edilmiştir. Verilerin toplanmasında; 'Çocuk Tanıtım Formu', 'ÇAÖ', 'EDÖ' kullanılmıştır. Verilerin analizinde yüzdelik, aritmetik ortalama, Mann Whitney U Testi, Kruskal Wallis Testi, ANOVA Testi, ki-kare testi, bağımsız gruplarda t testi ve Cronbach alpha katsayı hesaplaması kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma bulguları ÇAÖ ve EDÖ'nin orijinal ölçekle benzer yapıda olduğunu, geçerlik güvenirliğinin oldukça yüksek olduğunu, Türkiye'de kullanılabileceğini göstermiştir. Elde edilen verilerde; çalışma grubundaki çocukların %63.5'i 9-12 yaş, %36.5'i 13-16 yaş grubundadır. Çocukların; okul başarı durumu, hastalığın ortaya çıkma yaşı, ilaç kullanma süresi, düzenli kontrollere gitme durumu, aile destek durumu, hastalığın günlük ihtiyaçlarını etkileme durumunun çocukların hastalığına ilişkin damgalanma algılarını etkilediği belirlenmiştir (p<0.05). Çocukların; okula gitme durumu, okul başarı durumu, nöbet sıklığı, en yakın nöbet geçirme zamanı, düzenli kontrollere gitme durumu, hastalık hakkında bilgi durumu, aile destek durumu, hastalığın günlük ihtiyaçlarını etkileme durumunun epilepsi hastalığına sahip çocuğu olan ebeveynlerin damgalanma algılarını etkilediği bulunmuştur (p<0.05). Sonuç: Araştırmada, epilepsi hastalığına sahip olan çocukların ve ebeveynlerinin damgalanma algılarının yüksek olduğu ve bazı değişkenlere göre damgalanma algılarının etkilendiği saptanmıştır.
Ebeveynlerin ağız-diş sağlığındaki koruyucu uygulamalar hakkındaki bilgilerinin değerlendirilmesi

Amaç: Araştırmamızda, çocuk hastaların ebeveynlerinin ağız-diş sağlığındaki koruyucu uygulamalar hakkındaki bilgi ve tutumlarının değerlendirilmesi amaçlandı. Materyal ve Metot: Ağustos-Aralık 2018 tarihleri arasında kliniğimize başvuran çocuk hastaların ebeveynlerine, sosyodemografik durumlarını, ağız-diş sağlığı ve koruyucu uygulamalarla ilgili bilgilerini ve tutumlarını içeren anket formu uygulandı. Elde edilen verilerin istatistiksel olarak değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler ve ki-kare testi kullanıldı. Bulgular: Araştırmaya toplam 1024 ebeveyni katıldı. Araştırmaya katılan ebeveynlerin çoğunun diş çürüğünün önlenebilir bir hastalık olduğunu düşündükleri (%81.9) ve diş çürüğünden korunmak için yapılabilecek uygulamalar hakkında bilgi sahibi oldukları gözlendi. Ebeveynlerin neredeyse tamamının diş çürüğüne neden olan gıdalar hakkında bilgi sahibi olduğu, ancak şekerli gıdaları tüketme zamanı (%24.2), ilk diş hekimi ziyareti (%22.9), diş fırçalamaya başlama yaşı (%16.4) ve ailelerin kaç yaşına kadar çocuklarının diş fırçalamasına yardımcı olması gerektiği (%20.3) hakkında yeterli bilgiye sahip olmadıkları tespit edildi. Ayrıca ebeveynlerin %60.3'ünün diş çürüğünü önlemede florlu diş macunu kullanımının ve %93.9'unun da pit ve fissür örtücü uygulamasının etkisini bilmediği saptandı. Ebeveynlerin ağız-diş sağlığındaki koruyucu uygulamalar hakkında yetersiz bilgiye sahip olmalarından dolayı tutumlarının da doğru yönde olmadığı belirlendi. Ebeveynlerin ağız-diş sağlığındaki koruyucu uygulamalar hakkında bilgi ve tutumları ile çoğu sosyodemografik bulguları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu tespit edildi. Sonuç: Ebeveynlerin ağız-diş sağlığındaki koruyucu uygulamalar hakkında bilgi ve tutum düzeylerinin arttırılması ve farkındalığın yaratılması için topluma yönelik eğitim programlarının düzenlenmesi gerektiği, çocukların iyi bir ağız-diş sağlığına sahip olması ve çürüksüz bir nesil için çocuk diş hekimleri ve ebeveynlerin işbirliği içerisinde olması gerektiği kanısındayız.
Otizmli çocuklara yaptırılan fiziksel aktivite programlarının karakteristik davranışlarına etkilerinin belirlenmesi

Otizm, yaygın gelişimsel bozukluklardan bir tanesi olup, hayat boyu devam eden bir bozukluktur. Geçmişten günümüze kadar yapılan araştırmalarda herhangi bir tedavisi bulunamamıştır. Bu araştırmada, otizm tanısına sahip çocukların 8 hafta boyunca uygulanan fiziksel aktivite egzersizleri ile karakteristik otistik davranışlarının iyileştirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçtan yola çıkarak, 8 hafta boyunca düzenli olarak uygulanan fiziksel aktivite egzersizlerinin otizmli çocukların karakteristik davranışlarının iyileştirilmesinde olumlu bir etki oluşturacağı hipotezi ortaya konmuştur. Araştırmaya 8-12 yaş arası otizm tanısına sahip 3 erkek- 2 kız olmak üzere toplamda 5 denek aile onayları alındıktan sonra gönüllü olarak katılmıştır. Tüm deneklerin yaş ortalamaları 10 2 yaş, boy ortalamaları 137,6 11, 82 cm, vücut ağırlığı ortalamaları ise 34,92 9, 00 kg olarak hesaplandı. Araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan 13 değişik yöntem ile çocukların karakteristik otistik davranışları Go Pro hero+ 3 Action kamera ile görüntüler kaydedilerek ön test ve son test değerlerine ulaşılmıştır. Araştırma grubu, fiziksel aktivite programını spor salonunda bir denek-bir antrenör olacak şekilde; haftanın 6 günü 45+45 dakikadan 2'şer ders saati olmak üzere 09.00 ve 19.00 saatleri arasında uygulanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS paket programı kullanmıştır. Çalışma başlangıç ve bitiminde gelişmelerin değerlendirilmesinde; aritmetik ortalama, standart sapma ve farklılığın belirlenmesinde wilcoxon testi uygulanmış olup anlamlılık değeri (p<0,05) düzeyinde değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, 8 haftalık uygulanan fiziksel aktivite programının, otizm tanısına sahip çocukların karakteristik otistik davranışlarının iyileştirilmesinde katkı sağladığı görülmüştür.
Çocukluk çağı artritlerinin demografik özellikleri

Giriş ve Amaç: Artrit, eklemlerde oluşan yangısal kökenli değişiklikleri tanımlayan genel bir terimdir. Çocukluk çağında pek çok enfeksiyöz, romatizmal, hematolojik veya ortopedik hastalık artrite neden olabilir. Ayırıcı tanı yapılırken hastanın yaşı, geçirilmiş enfeksiyonlar ve travma, tutulan eklem sayısı, artritin süresi, artritin simetrik olup olmadığı, artrite sistemik bulguların eşlik edip etmediği ve aile öyküsü önem kazanır. Çalışmamızda pediatri polikliniklerimizde eklem şişliği ile başvuran çocukların demografik özelliklerinin retrospektif olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma Yüzüncü Yıl Üniversitesi Dursun Odabaş Tıp Merkezi Egitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları polikliniklerine Ocak 2010 - Eylül 2013 tarihleri arasında artrit bulgusuyla başvuran 340 olgu retrospektif olarak incelendi. Bulgular: Artritle başvuran hastalarda ARA (%38.5), Brusellozis (%27.6), Henöch Schönlein Purpurası (%24.7), Juvenil İdiopatik Artrit (%2.6), Ailevi Akdeniz Ateşi (%2.4), reaktif artrit (%1.2), septik artrit (%0.9), salmonella (%0.6), malignite (%0.6) iken, hastaların %0.9 da artritin nedeni tespit edilemedi. Çalışmaya alınan hastaların ilk başvuru yaşları 1-16 yıl (ortalama 10.2 3.4) arasındaydı. Artritli olguların cinsiyetlerine göre dağılımı incelendiğinde anlamlı bir fark saptanmamıştır. Olgular tanılara ve cinsiyetlere göre incelendiğinde brusella, HSP ve JİA da erkek/kız oranı belirgin olarak diğer gruplara kıyasla belirgin daha yüksek saptandı. Akut romatizmal ateş ve diğer gruplarda ise erkek/kız oranı arasında belirgin fark saptanmadı. Tartışma ve Sonuç: ARA % 38.5 lik oran ile artritli hastalar arasında 1. sırada idi. Literatür ile kıyaslandığında çalışmamızda brusella artriti sıklığı oldukça yüksek bulundu. Brusella oranın yüksek olması Van ve çevre illerde çiğ süt ve süt ürünleri ile beslenme ve hayvancılıkla ilişkili yaşam şeklinin yaygın olmasıdır. Brusella ateş, artrit, sırt ağrısı, halsizlik gibi müphem şikayetlerle seyrettiğinden birçok hastalıkla karışabilir. Bu nedenle ülkemiz gibi brusella infeksiyonunun yoğun olarak görüldüğü ülkelerde artrit ile başvuran hastalarda rutin olarak bu infeksiyon aranması gerektiğini düşünmekteyiz. Yine literatür ile kıyaslandığında HSP görülme sıklığı çalışmamızda oldukça yüksek bulundu (%24.7). HSP' nin bu denli yüksek görülmesi, ve buna bağlı ciddi komplikasyonların görülmesi HSP' nin etyolojisine ve tedavisine yönelik yeni çalışmaların yapılması gerektiğine inanmaktayız.
Çocuk hastalarda düşme riski ve hemşirelerin görüşleri

Bu araştırma, çocuk hastalarda düşme riskini değerlendirmek ve hemşirelerin bu konudaki görüşlerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı ve kesitsel türdeki araştırmanın evrenini, Kars ili Harakani Devlet Hastanesi ve Kafkas Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi'nin kliniklerinde yatarak tedavi görmekte olan 0-18 yaş arası çocuklar (S:161) ve bu kliniklerde çalışan hemşireler (S: 60) oluşturmuştur. Veriler; 'Çocuk Düşme Riski Değerlendirme Formu', Hemşireler İçin Tanıtıcı Bilgi Formu' ve 'BUÇH II Düşme Riski Tanılama Ölçeği' ile toplanmıştır. Araştırma verileri SPSS for Windows 20 programı ile analiz edilmiştir. Verilerin yorumlanmasında ise frekans, yüzde, aritmetik ortalama, standart sapma hesaplanmış ve x2, t testi, Kruskall Wallis ve Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Çocukların %41.6'sında BUCH II skoruna göre düşme riski vardır ve ortalama düşme riski puanı 5 .06 1.04'dür. Erkek çocukların, 1-6 yaş grubunda olanların, oryantasyon sorunu olmayanların, ebeveyni yanında olanların, sedasyon almayanların ve mobilizasyonda kısıtlaması olmayanların düşme riski taşıma oranları daha yüksektir. Hemşirelerin %58.3'i çocuklardaki düşmelerin mesleki bir hata olduğunu %90'ı hemşirenin çocuklardaki düşmelerin önlenmesi ile ilgili sorumluluğu olduğunu düşünmektedir. Hemşirelerin %96.7'si her çocuğun düşme riski yönünden değerlendirilmesi gerektiğini, %85'i çalıştığı klinikte her çocuğu düşme riski açısından değerlendirdiğini ve %78.3'ü çalıştığı klinikte düşmeye yönelik yeterince önlem aldığını bildirmiştir. Çocuk hastaların önemli bir bölümü düşme açısından risklidir. Hastanede yatan tüm çocukların düşme risk düzeyleri uygun değerlendirme araçları kullanılarak belirlenebilir ve hemşirelerin düşmeyi önleme programları kapsamında yapılacak eğitimlerle konu hakkındaki farkındalıkları artırılabilir.
Yahudilik, Hıristiyanlık ve İslam'da çocukluk dönemi ile ilgili inanç ve uygulamalar

İnsan hayatı, genel olarak çocukluk, ergenlik, yetişkinlik ve yaşlılık olarak dört döneme ayrılır. Çocuğun ergenlik çağına kadarki hayatını kapsayan çocukluk dönemi, kendisinden sonraki dönemleri de etkilediğinden, insanın gelişimi ve kişiliği açısından çok önemlidir. Çocukluk döneminde görünen, açığa çıkan, var olan, inanç ve uygulamaların daha iyi anlaşılması için, onları değer yargılarından uzak bir bakış açısıyla ve ona inananların hisleriyle anlamak gerekir. Bu kapsamda, Yahudilik, Hıristiyanlık ve İslam açısından çocuğun doğum öncesi de dikkate alınarak, erkek ve kadının cinsel ilişkisinin meşruiyeti, evlenme, aile kurma, çocuk sahibi olma ve çoğalma, doğum kontrolü, kürtaj ve çocuk düşürme konuları hem Dinler Tarihi'nin genel metodolojisine bağlı kalınarak hem de fenomenolojik yöntem ile incelenmiştir. Çocuğun doğumunun içinde yaşadığı toplum tarafından nasıl karşılandığı, söz konusu dinlerde uygulanan yenidoğan ve dine/cemaate kabul törenleri, çocuğa ad verilmesi ve çocuğun sünnet ettirilmesi üzerinde durulmuştur. Çocuğun doğuştan sahip olduğu, seçme ve değiştirme imkanı olmayan özelliklerinden, kimliği, masumiyeti/günahkarlığı, cinsiyeti, engelliliği ve ölümü araştırılmıştır. Ayrıca yetim, öksüz ve kimsesiz çocukların sosyal hayattaki konumu, çocuğun hakları, sorumlulukları ve dini eğitimleri de yetişkinliğe hazırlanma sürecinde aynı hassasiyetle dikkate alınmıştır. Fenomenlerin daha iyi anlaşılabilmesi için karşılaştırma yapmak da gerektiğinden, çocukluk dönemindeki inanç ve uygulamalar, Yahudilik, Hıristiyanlık ve İslam açısından karşılaştırılmış ve böylece daha iyi anlaşılmaları amaçlanmıştır.
İlkokul çağındaki çocuklarda görülen A grubu beta hemolitik streptococların kültür ve ASO değerlerinin karşılaştırılması

- 14 Ocak 1998 tarihleri arasında, bu bölgedeki Suvermez, Yazıhüyük ve Atatürk İlköğretim okullarında boğazlarından şikayeti olan öğrencilerde A grubu Beta Hemolitik Streptokoklar ve ASO değerlerinin varlığı araştırılmıştır. 155 boğaz şikayeti olan öğrenciden, boğaz sürüntü ve kan örnekleri alınarak analiz edildi. Veriler istatistiki yöntemlerle değerlendirildi ve bunlardan 14'ünün de Streptococcus pyogenes türüne ait olduğu tesbit edilmiştir.
İlköğretim çağındaki obez çocuklara somatotip yapılarına göre uygulanan egzersizin etkileri

Obezite ile ilgili değişik kaynaklarda, çeşitli tanımlar yapılmıştır. Obezite, vücudun yağ hacminin yağsız bölüme oranının yüksek seviyelerde artışı sonucunda boya göre kilonun istenen seviyenin üstünde olmasıdır. Obezitenin oluşumunda; genetik, yaş, cinsiyet, beslenme alışkanlıkları, fiziksel aktivite yetersizliği gibi pek çok faktör önemli rol oynamaktadır. Çok sayıda araştırmada çocukluk çağı obezitesi yaygınlık oranının son senelerde artış gösterdiği gözlenmiştir. Diyet+ egzersiz çalışmalarının obezite tedavisinde etkili bir yöntem olduğu bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı; sadece diyet, diyet+egzersiz ve somatotip yapıya uygun egzersiz + diyet uygulamalarının verimliliğini karşılaştırmak, vücut tipine özgü egzersiz + diyet uygulamasının farkını ortaya koymaktır. Bu tez çalışması; Mardin ve Diyarbakır'da ikamet eden 45 ilköğretim çağındaki obez erkek çocuk üzerinde yapılmıştır. Yaşları 7-13 arasında olan 45 çocuğun obeziteyle ilişkili hastalık tanıları; boy ve kiloları alınarak BKi'leri; BIA ile vücut yağ yüzdeleri ve ayrıca 15 çocuğun somatotip yapıları belirlenmiştir. 45 çocuk, 15'er kişi halinde bir deney ve iki kontrol grubu olmak üzere üç gruba ayrılmışlardır. Deney grubuna 12 hafta boyunca somatotip yapılarına uygun egzersiz + diyet; kontrol gruplarından birine sadece diyet; ötekine ise basketbol egzersizi+ diyet uygulanmıştır. 12 hafta sonunda ölçümler tekrarlanmış ve ilk- son ölçüm arasındaki farklar ortaya konmuştur. Veriler SPSS 24'te değerlendirilmiş ve ölçümler arasında anlamlılık bulunmuştur (p<0,05). Araştırma sonunda; bütün grupların ilk- son ölçümleri arasında anlamlı bir değişim olduğu gözlenirken, deney grubu olan somatotip yapıya uygun egzersiz + diyet grubunun kontrol gruplarına göre daha anlamlı bir değişim sergilediği gözlenmiştir.
DSM-5 tanı kriterlerine göre erken çocukluk döneminde otizm spektrum bozukluğu

Amaç: Çalışmamızda DSM-IV-TR'de belirtilen Yaygın Gelişimsel Bozukluk ölçütlerini karşılayan okul öncesi çocukların, DSM- 5 Otizm Spektrum Bozukluğu ve Sosyal İletişim Bozukluğu tanı kriterlerine göre değerlendirilmesi; ayrıca otizm belirti şiddetinin, duygusal davranışsal sorunların, cinsiyet ve yaş farklılığının tanı üzerindeki etkilerini belirlemek amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı polikliniğinde 25.07.2016-30.01. 2017 tarihleri arasında kliniğimize başvuran, DSM-IV-TR'ye göre YGB tanılarından birini karşılayan ve yaşları 18-72 ay arasında değişen, 80 çocuk katılmıştır. Çalışmaya alınan bütün çocukların tanıları; araştırmacı tarafından, DSM IV YGB ve DSM- 5 OSB ve SİB kriterlerine göre davranışın doğrudan gözlenmesi, aileden alınan çocuğun gelişimsel öyküsüne göre değerlendirilmiştir. Otizm belirtilerinin şiddeti CARS ve ABC ile, eşlik eden davranışsal-duygusal sorunlar SDKL ile ölçülmüştür. CARS görüşme sırasında araştırmacı tarafından; Sosyodemografik Veri Formu, ABC ve SDKL ebeveynleri tarafından doldurulmuştur. Bulgular:DSM-IV-TR'ye göre YGB tanılarından birini karşılayan çocuklardan %11,3'ü DSM-5'e göre OSB tanısını karşılamamıştır. OSB tanısını karşılamayan çocuklardan bir kısmı SİB kriterlerini karşılarken bir kısmı iki tanı sınıfında da yer almamıştır. OSB tanısı olan ve olmayan gruplar kıyaslandığında tanıyı karşılayan grubun ortalama CARS, ABC ve SDKL puanlarının daha fazla olduğu istatistiksel açıdan anlamlı saptanmıştır. Yaş ve cinsiyet açısından gruplar arasında anlamlı fark saptanmamıştır. Sonuç:DSM-IV-TR'ye göre YGB tanısı olan olgulardan bir kısmının yeni gelen DSM- 5 OSB kriterlerine göre tanı almaması önceki çalışmalarla uyumlu olmakla birlikte bu alanda yapılacak geniş örneklem sayısını barındıran, toplum temelli, uzunlamasına çalışmaların iki tanı sınıfını kıyaslamada daha değerli sonuçlar vereceği düşünülmektedir.
Çocukluk çağında Çölyak hastalığı teşhisi ve diyet takibinde hızlı Çölyak testinin etkinliğinin değerlendirilmesi

Giriş ve amaç: Çölyak hastalığı, genetik yatkınlığı olan bireylerde gıda kaynaklı glutene karşı maruziyet sonucu gelişen immun mekanizmaların eşlik ettiği, otoimmun bir enteropatidir. Bu çalışmanın amacı; çocuklardaki ÇH teşhisinde ve diyet takibinde bir damla kan ile hızlı ve kolay kan testinin etkinliğini ve klasik serolojik testler kadar güvenilir olup olmadığını göstermektir. Hastalar ve metod: Çalışma 1 Ocak 2010- 31 Aralık 2010 tarihleri arasında Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Pediatrik Gastroenteroloji ve Patoloji bölümlerinde yapıldı. Bu çalışmaya yaşları 1-18 yıl arasında değişen 90 hasta alındı. Hastalar üç gruba ayrıldı. Birinci grup; çölyak hastalığı ön tanısıyla EMA çalışılan, ince barsak biyopsisi ve Marsh kriterlerine göre tanısı kesinleşmiş hastalardan; ikinci grup; çölyak hastalığı tanısı almış, izlemde diyet alan ve diyete uyumu kontrol etmek amacıyla EMA bakılan hastalardan; üçüncü grup ; diğer nedenlerle üst GİS endoskopisi yapılıp ince bağırsak biyopsisi alınan ve çölyak hastalığı dışlanan çocuklardan oluştu. Tüm hastalara hızlı çölyak testi yapıldı ve EMA bakıldı. Bulgular: Onikisi erkek, 18'i kız yeni tanı almış hastalar üst gastrointestinal sistem endoskopisi eşliğinde alınan ince barsak patolojilerine göre; bir hasta Marsh tip I (%3,3), 11 hasta Marsh tip II (%36,7), 17 hasta Marsh tip III (%56,7), bir hasta Marsh tip IV (%3,3) olarak belirlendi. EMA sonuçları değerlendirildiğinde; bir hastada negatif, 29 hastada EMA pozitifti. EMA'sı pozitif olan iki hastada ve negatif olan bir hastada hızlı çölyak kan testi negatif bulundu. 12'si erkek, 18'si kız hastalardan oluşan kontrol grubuna bakılan EMA ve hızlı çölyak testi negatif tespit edildi. Ayrıca çeşitli sebeplerden dolayı yapılan üst GİS endoskopisi eşliğinde alınan duedonal biyopsi patolojilerinde çölyak hastalığı saptanmadı. Dokuzu erkek, 21'i kız olan tanı almış ve diyet tedavisi gören çölyak hastaların 10'ununda EMA değeri >200 RU/ml, iki hastada <100 RU/ml, iki hastada 100- 200 RU/ml, 16 hastada negatif belirlendi. Tüm hastalara yapılan hızlı çölyak kan testi, EMA değeri >200 RU/ml olanlarda pozitif bulundu. Geriye kalan 20 hastada hızlı çölyak testi negatif bulundu. Bu çalışmaya göre hızlı çölyak kan testin özgüllüğü %100, duyarlılığı %90, pozitif belirleyici değer %100 ve negatif belirleyici değer %90 olarak hesaplanmıştır. Ayrıca doğruluk oranı %95 bulundu. Sonuç: Çalışmamızda hızlı çölyak kan testi, EMA antikor testi ile karşılaştırıldığında endoskopik ve histopatolojik bulgularla yüksek korelasyon gösterdikleri tespit edildi. Hastalığının taranmasında ve ÇH tanısı alıp diyet tedavisi başlanan hastaların izleminde, invazif olmayan, güvenilir, laboratuvar gerektirmeden hasta başında kolayca yapılabilen bu hızlı testing rutinde kullanılabileceğini düşünüyoruz.