turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Televizyonda 'çocuk birey' inşası: 1990 sonrası televizyon dizilerinde dramatik öğelerle kurulan çocuk söylemi ve çocuk karakterler

Bu çalışmanın temel amacı, dram türü televizyon dizilerinde kar amaçlı politikalarla birlikte kullanılan çocukların duygusal sömürü aracı olarak nasıl kullanıldığını ve bir ürün haline nasıl getirildiğini anlamaya çalışmaktır. Bu bağlamda çalışmanın kavramsal çerçevesini dram türünün televizyon ekranlarına gelinceye kadar geçirdiği evrim ile birlikte çocuk kavramlarının geçmişşten bugüne anlamlandırılma serüveni oluşturmaktadır. Çalışmanın merkezine aldığı konu ise dram türü televizyon dizilerinde yer alan çocuk karakterlerin 'çocuk birey' olarak inşa ediliş biçimidir. Giriş ve sonuç bölümleri hariç üç bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde; tiyatro sahnelerinden televizyon ekranlarına dram türünün serüveni televizyon dizileri bağlamında irdelenmiş ve çocuk karakterlerin bu dizilerdeki konumları araştırılmıştır. İkinci bölümde çocuk kavramı tarihsel ve kültürel bağlamda incelenerek çocukların duygular üzerinden anlamlandırılma sorunsalı ve medyanın yerleşik çocuk paradigması ele alınmıştır. Üçüncü bölümde araştırmanın metodolojisi ortaya konulmuş, görüşmelerden elde edilen sonuçlar kategorilendirilerek başlıklar halinde incelenmiştir. Niteliksel içerik analizi ve mülakat yöntemiyle hazırlanan çalışmada toplam 156 dram türü yerli dizi incelenmiş, ana ve yan karakterlerde rol alan 365 çocuk karakter tespit edilmiştir. İncelemeler mülakatlar eşliğinde değerlendirilmiş, dram türü dizilerde 'sorunlu bir çocuk birey' algısının oluşturulduğu ve çocuk karakterlerin duygusal anlamda kullanılarak bir ürün haline getirildiği sonucuna ulaşılmıştır.
Mevsimsel atak döneminde atak bulgularının astım kontrol testi ile belirlenmesi ve etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi

Astım çocukluk çağının en sık görülen kronik hastalığıdır. Mevsimsel değişikliklere bağlı olarak hastaların atak geçirme oranları ve hastalığın kontrol altında olma durumu değişiklik göstermektedir. Bu çalışmada astım tanılı 6-18 yaş grubundaki olguların yaş gruplarına uygun astım kontrol testi ile değerlendirilmesi ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Alerji Bilim Dalı Çocuk Alerji Polikliniği tarafından takip edilen 6-18 yaş arasında astım tanılı 207 olgu alındı. 6-11 yaş grubunda Çocukluk Çağı Astım Kontrol Testi ve 12-18 yaş grubunda Astım Kontrol Testi ile değerlendirildiler ve bütün olgular Astımlı Hasta Değerlendirme Anketini cevapladılar. Astımlı 6-11 yaş grubundaki olgular Ç-AKT sonucuna göre 27-20 puan arasında kontrol altında, 19 puan altında ise kontrol altında değil olarak sınıflandırıldı. Olguların %47,6'sının (n=49) kontrol altında, %52,4'ünün (n=54) kontrol altında olmadığı görüldü. Astımlı 12-18 yaş arasındaki olgular AKT sonucuna göre; 25-20 puan arasında kontrol altında, 19-16 puan arasında kısmi kontrollü ve 15 puan ve altı kontrolsüz olarak sınıflandırıldı. Olguların %58,6'sının (n=61) kontrol altında, %26,9'unun (n=28) kısmi kontrollü ve %14,5'inin kontrolsüz olduğu bulundu. Olguların aylara göre polikliniğe başvuru sırasında atakta olma oranları değerlendirildiğinde Eylül, Ekim, Kasım ve Aralık aylarında polikliniğe başvuran olguların atak ile başvurma sıklığı tüm hastalar arasında değerlendirildiğinde sırasıyla %0,5 (n=1), %4,3 (n=9), %3,4 (n=7) ve %5,3'dir (n=11). Eylül ayı ile kıyaslandığında diğer aylarda atak bulguları ile polikliniğe başvurma oranı artmıştır. Sonuç olarak astım mevsimsel olarak ataklarla giden bir hastalıktır. Atakları önlemek için astımın kontrol altında olması, düzenli takibinin yapılması önemlidir. Takiplerde hastaların değerlendirilmesinde hekimlere ve ailelere yardımcı olacak pratik araçlardan biri de astım kontrol testidir
Çocuklarda ve erişkinlerde hepatit A virüsü seroprevalansı

Amaç: Hepatit A dünyada akut viral hepatitin en sık görülen şeklidir. Hepatit A görülme sıklığı başlıca coğrafi farklılıklar, hijyen ve diğer sağlık koşulları ve sosyoekonomik gelişmişlik düzeyi göstergeleri ile yakından ilişkilidir. HAV enfeksiyonu çoğunlukla asemptomatik geçirilmekle birlikte, hastalık önemli morbidite ve mortaliteye neden olabilir. Bu çalışmada Gaziantep-Üniversite hastanesine başvuran erişkin ve pediatrik hastalarda Hepatit A enfeksiyonu seroprevalansının saptanması ve çeşitli sosyo-demografik verilerle olan ilişkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Gaziantep Üniversitesi Şahinbey hastanesine çeşitli hastalıklarla başvuran erişkin ve pediatrik kişilerden (Şubat 2014- Haziran 2014 arasında) serum toplanarak ELISA yöntemiyle anti-HAV IgG ve IgM araştırılmıştır. Ayrıca kişilerin sosyo-demografik bilgileri anket ile saptanmıştır. Bulgular: Çalışmaya 47'si kadın ve 55'i erkek olmak üzere toplam 102 kişi dahil edilmiştir. Bunların 87'si (%85.3) anti HAV IgG, 2'si (2.0%) anti-HAV IgM pozitif tespit edilmiştir. Cinsiyet ile HAV IgG arasında anlamlı farklılık saptanmamıştır. Yaş gruplarına göre değerlendirildiğinde Anti-HAV IgG seropozitifliğinin yaşlanma ile arttığı saptanmıştır. Anti-HAV IgG seropozitifliği, 0-5 yaş kişilerde %50 iken, 65 yaş ve üzerindekilerde %90 oranında pozitif bulunmuştur. Anti-HAV IgG seropozitifliği ile içme suyu çeşitleri arasında analmlı farklılık bulunmamakla birlikte ticari su kullananlarda seropozitiflik daha düşük saptanmıştır. Aşılandığını belirten 6 kişinin HAV IgG değerleri negatif bulunmuştur. Sonuç: Türkiye'de hepatit A ile karşılaşmanın ileri yaşlara kaydığı soylenebilir. Bu hastalık ilerlemiş yaşlarda gençlerden daha komplike geçirilmektedir. Adölesanlar ve risk grubundaki kişilerin HAV enfeksiyonu için değerlendirilmesini ve duyarlı bireylerin HAV enfeksiyonuna karşı aşılanması önerilmektedir
Çocukluk çağı tüberküloz olgularında IL-12p40, IL-12Rβ1, IFNɣR1, IFNɣR2 gen mutasyonlarının araştırılması

Tüberküloz, Mycobacterium tuberculosis complex olarak adlandırılan bir grup mikobakteri tarafından oluşturulan, kronik, nekrotizan bir enfeksiyondur. 2012 yılında tüm dünyada yılda 8.6 milyon yeni tanı alan tüberküloz hastasının olduğu ve 1.3 milyon hastada ölüm gerçekleştiği tespit edilmiştir. Hastalığın oluşumundan % 97-99 oranında M. Tuberculosis sorumludur. MTB ile enfekte olan bireylerin tamamına yakınında enfeksiyon gelişmekle beraber klinik hastalık tablosu ise sadece enfeksiyonu geçirenlerin %5-10 kadarında ortaya çıkmaktadır. Irksal farklılıklar, ikiz çalışmaları, hayvan modelleri ve aile segregasyon analizleri TB'a yatkınlıkta genetiğin önemli bir rol oynadığı hipotezini desteklemektedir. Mikobakteriler ve salmonella gibi hücre içi patojenlerle oluşan enfeksiyonlarda hücresel immün yanıt önem taşımaktadır. Bu yanıtta Tip 1 sitokin yol ağı rol almaktadır. Mikobakteriyal Hastalıklara Mendelyan Yatkınlık 'Mendelian susceptibility to mycobacterial diseases, nadir görülen konjenital bir durumdur, mikobakteriyel enfeksiyona neden olan ailesel kalıtılan immün yetmezlik ile karakterizedir. MHMY'ye sebep olan mutasyonların sıklığı çok düşüktür (<1/milyon). IFN -IL- 12 yolağında görevli genlerdeki mutasyonlar MHMY tablosundan sorumlu tutulmaktadır. MHMY mutasyonlarının belirlenmesi mikobakteriyel enfeksiyonlarda, konak immünitesinin moleküler mekanizmalarının ortaya konmasında önemli rol oynamaktadır. Bu çalışmada 30 ekstrapulmoner tüberküloz tanısı olan çocuk hastada MHMY tablosundan sorumlu genlerden IFNGR1, IFNGR2, IL12B ve IL12RB 1 genleri araştırılmıştır. Araştırdığımız IFN -IL 12 yolağında görevli 4 gende herhangi bir mutasyon tespit edilmemiştir. Ancak bu genlerde TB yatkınlık nedeni olabilecek polimorfizmler tespit edilmiştir. Sonuç olarak IFNGR 1 geninde rs7749390, IFNGR 2 geninde rs9808753, IL112B geninde rs3212227 ve IL12RB 1 geninde rs11575926 ve rs436857 polimorfizmlerinin TB enfeksiyonuna yatkınlık nedeni olabileceği düşünülmüştür. Bu değişikliklerin kontrol olgularındaki sıklıklarının belirlenmesi ve fonksiyonel çalışmalarının yapılması çocukluk yaş grubu TB enfeksiyonuna olan yatkınlığın genetik altyapısını aydınlatmak açısından önem taşımaktadır.
11-12 yaş çocuklarda görsel ve işitsel pas antrenmanlarının futbol teknik becerilerine etkisi

Bu çalışmanın amacı, 11-12 yaş çocuklarda görsel ve işitsel pas antrenmanlarının futbol teknik becerilerine etkisinin araştırılmasıdır. Araştırmaya katılan futbolcular (n=101), rastgele örneklem yöntemiyle deney ve kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Yaşları ortalaması 11,50 , 50 yıl, spor yaşı ortalaması 2,50 , 79 yıl, boyları ortalaması 148,47 5, 05 cm, vücut ağırlıkları ortalaması 42,83 2, 86 kg, vücut kitle indeksi ortalaması 19,42 , 58 kg/m olan 60 futbolcu deney grubu olarak katılmıştır. Yaşları ortalaması 11,50 , 51 yıl, spor yaşı ortalaması 2,27 , 63 yıl, boyları ortalaması 149,02 5, 03 cm, vücut ağırlıkları ortalaması 42,33 2, 36 kg, vücut kitle indeksi ortalaması 19,07 , 93 kg/m olan 41 futbolcuda kontrol grubunu oluşturmuştur. Çalışmaya katılan deney grubu futbolcular normal antrenmanlarına devam ederken bununla birlikte 8 haftalık görsel ve işitsel pas antrenmanlarına tabi tutulmuştur. Deney grubu 60 futbolcu da rastgele yöntemle gruplara ayrılarak sadece ses ile antrenman yapan (n=20), sadece ışık ile antrenman yapan (n=20) ve hem ses hem ışık ile birlikte antrenman yapan (n=20) grup olmak üzere 3 gruba ayrılmıştır. Kontrol grubu ise ekstra bir antrenmana tabi tutulmamış normal antrenmanlarına devam etmişlerdir. Deney grubu ve kontrol grubu futbolculara 8 haftalık çalışma öncesinde ve sonrasında yetenek düzeylerini belirlemek amacıyla Mor-Christian futbol yetenek testi, Yeagley futbol yetenek testi ve Johnson yetenek testi testi uygulanmıştır. Verilerin analizi SPSS 26.0 paket programı kullanılarak yapılmıştır. Tanımlayıcı istatistik olarak verilerin aritmetik ortalamaları ve standart sapmaları hesaplanarak verilmiştir. Değişkenlerin normallik dağılımları Shapiro-Wilk testi ile incelenmiştir. Deney ve kontrol gruplarının karşılaştırılmasında Bağımsız Örneklemler için T-testi, ön test son test karşılaştırılmasında Bağımlı Örneklemler için t-testi, gruplar arası farklılıklar ANOVA testi kullanılarak belirlenmiş ve anlamlılık düzeyi p<0, 05 olarak kabul edilmiştir. Sonuç olarak araştırmada elde edilen bulgular, görsel ve işitsel pas antrenmanlarının futbola özgü teknik beceriler üzerinde kayda değer iyileştirmeler sağladığını göstermektedir. Yoğun görsel ve işitsel pas antrenmanlarının 8 hafta yaptırılmasının yeterli olduğu ancak kazanılan özelliklerin kaybedilmemesi için sık sık çalışılması gerektiği ve özellikle gelişim çağında olan çocuk futbolcularda, uzun süreli antrenman programına görsel ve işitsel pas antrenmanlarının dahil edilmesi, çocukların gelişimi için oldukça önemli olduğu düşünülmektedir.
Müzik terapinin cerrahi uygulanan 6-12 yaş arası çocuklarda anksiyete, korku ve ağrı yönetimine etkisi

Araştırma; yarı deneysel olarak planlanıp, müzik terapinin cerrahi uygulanan çocuklarda anksiyete, korku ve ağrı yönetimine etkisinin belirlenmesi amacıyla gerçekleştirildi. Araştırma 01.01. 2016 19.08. 2016 tarihleri arasında, BEÜ Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi'nde yürütüldü. Araştırmanın evrenini belirtilen tarihler arasında B. E. Ü. Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi'ne operasyon amaçlı başvuran 6-12 yaş arası çocuklar oluşturdu. Çocuklara cerrahi uygulanan kliniklerde yarı deneysel yapılan bu çalışmada, vaka grubu ve kontrol grubu olmak üzere iki grup belirlenmiş ve her bir grupta en az 30 çocuk olmak üzere toplamda 60 çocuk ile çalışma yürütüldü. Hastanede yatan çocuklar ile çalışmaya başlamadan önce ailelerinden gerekli izinler alındı. Verilerin toplanmasında 'Çocuklar İçin Anksiyete Duyarlılığı İndeksi ', 'Tıbbi İşlemler Korku Ölçeği', Davranış Ağrı Değerlendirme Ölçeği ve Görsel Ağrı Skalası ile 'Katılımcı Bilgi Formu' kullanıldı. Verilerin değerlendirilmesinde; tanımlayıcı istatistiksel metotların yanı sıra normal dağılımın incelenmesi için Kolmogorov - Smirnov dağılım testi kullanıldı. Veriler tablolarda sayı ve yüzdelerle belirtildi. Ortalamalar standart sapmaları ile verildi. Araştırmaya alınan çocuklar karşılaştırıldığında; vaka ve kontrol grupları arasında sosyo-demografik açıdan aralarında istatiksel açıdan anlamlı fark olmayan birbirne benzer gruplar olduğu görüldü. Vaka grubundaki hastalarda; ameliyattan servise döndükten sonra ve taburcu olmadan 30 dk önce tıbbi işlemler ile ilgili genel korku düzeyleri, kontrol grubuna göre anlamlı olarak düşük bulundu (p<0.05). Ameliyat öncesi, ameliyat günü, ameliyattan sonra derlenme odasında tıbbi işlemler ile ilgili genel korku düzeyleri açısından vaka ve kontrol grubu arasında anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). Vaka grubundaki hastalarda ameliyat öncesi, ameliyat günü ve taburcu olmadan 30 dk önce ÇADİ Toplam AD düzeyleri, kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek bulundu (p<0.05). Ameliyattan sonra derlenme odasında, Ameliyattan servise döndükten sonra ÇADİ Toplam AD düzeyleri açısından vaka ve kontrol grubu arasında anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). Vaka grubundaki hastalarda ameliyattan sonra derlenme odasında VAS düzeyleri, kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksekti (p<0.05). Ameliyattan servise döndükten sonra, taburcu olmadan 30 dk. önce VAS bulguları açısından vaka ve kontrol grubu arasında anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). Araştırmanın sonucunda; müzik terapi uygulanan deney grubundaki çocukların anksiyete, korku ve ağrı ölçeklerinden aldıkları puan ortalamalarının, kontrol grubundaki çocuklara göre daha düşük olduğu, bu durumun çocukların ve ebeveynlerin memnuniyetini arttırabileceği gözlendi. Bu doğrultuda müzik terapi preoperatif anksiyet, korku ve postoperatif ağrıyı azaltmada etkili bir yöntem olarak kliniklerde kullanılabileceği önerilmektedir.
6-7 yaş gurubu erkek çocuklarda 12 haftalık temel cimnastik eğitiminin fiziksel uygunlukları üzerine etkisi

Cimnastik, çocukların gelişimi için oldukça önemli olan geniş bir lokomotor hareket, denge ve vücut kontrol hareketleri gerektirir. Bu çalışmada 6-7 yaş gurubu erkek çocuklarda 12 haftalık temel cimnastik eğitiminin fiziksel uygunlukları üzerine etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmanın alt problemlerini test etmek için öntest-sontest model deseni kullanılmış ve random yoluyla çalışma grubu belirlenmiştir. Malatya Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü tesislerinde cimnastiğe yeni başlayan 6-7 yaş gurubundaki toplam 30 erkek çocuk çalışma grubumuzu oluşturmuştur. Araştırmacı tarafından haftada 3 gün olmak üzere 12 hafta boyunca temel cimnastik eğitimi ve cimnastik temel hareketlerine yönelik 30 dakikalık ısınma programı uygulanmıştır. Çalışmada; cimnastikçilerin bazı fiziksel parametreleri (yaş, spor yaşı, vücut kitle indeksi, boy ve kilo), performans özellikleri ve grupların kaydedilen değerleri arasında anlamlı farklılıklar araştırılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen veriler, SPSS 17.0 istatistik programı kullanılarak değerlendirilmiştir. Gruplar arasında ilişkiyi belirlemek için eşleştirilmiş t testi ve ilişkisiz örneklem için bağımsız t testi kullanılmıştır. Ayrıca aritmetik ortalama, frekans ve yüzde kullanılmış, anlamlılık düzeyi ise 0.05 olarak belirlenmiştir. Sonuç olarak deney grubu ilk ve son ölçümler arasındaki anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Deney grubunda branşa yönelik ısınma evresinin her antrenmanda yapılması ile birlikte özellikle cimnastik sporunda antrenman süresi ve hareket sayısının fazlalığının da etkisiyle birlikte branşa yönelik ısınma evresinin sporcunun performansını olumlu yönde etkilediğini göstermiştir.
3-6 yaş grubu çocuklarda yaşa göre boy ve ağırlık değerlerinin ve beslenme durumlarının değerlendirilmesi

Araştırmanın amacı 3-6 yaş arası çocukların antropometrik değerleri ile beslenme alışkanlıkları arasındaki ilişkinin belirlenmesidir. Araştırmaya bu amaçla 50 çocuk ve ebeveyni katılmıştır. Verilerin toplanmasında demografik bilgiler, katılımcıların günlük besin tüketim kaydı, genel sağlık durumları, beslenme alışkanlıklarına yönelik sorular ve antropometrik bilgilere yönelik ölçümler kullanılmıştır. Verilerin analizinde Ki-Kare Testi, Bağımsız Örnekler T-Testi ve Pearson Korelasyon Analizi, kullanılmıştır. Araştırmada çocukların boy uzunluğu ile doğum ağırlıkları, şu anki ağırlıkları ve aldıkları karbonhidrat arasında anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Bulgulara göre erkek çocuklarının, kız çocuklara kıyasla tamamlayıcı beslenmeye başlamadan önce daha uzun süre anne sütü aldığı ve daha geç tamamlayıcı beslenmeye başladığı belirlenmiştir. Kız çocuklarının, erkek çocuklarına kıyasla daha fazla bal, pekmez, reçel ürünlerini tükettiği belirlenmiştir. Bulgulara göre 5-6 yaş arası çocukların, 3-4 yaş arası çocuklara kıyasla daha fazla kırmızı et ve simit tükettiği belirlenmiştir. Düzenli olarak ara öğün tüketen çocukların aldıkları Vitamin A değerinin, ve günlük ortalama enerji miktarı, bazen ara öğün tüketen çocuklara göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Çocukların aldıkları protein değerleri ile yağ, kalsiyum, Vitamin A, Vitamin C ve Demir değerleri; yağ değerleri ile kalsiyum, Vitamin A, Vitamin C ve Demir değerleri; kalsiyum değerleri ile Vitamin A, vitamin C ve Demir değerleri; Vitamin A değerleri ile Vitamin C ve Demir değerleri arasında anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Araştırmada çocukların BKI değerleri ile ağırlık ve karbonhidrat değerleri arasında anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir(p<0,001).
Anne otonom seviyesinin 0-5 yaş grubu bebek ve çocuklarda beslenme ve antropometrik ölçümlere etkisinin incelenmesi

Anne Otonom Seviyesinin 0-5 Yaş Grubu Bebek ve Çocuklarda Beslenme ve Antropometrik Ölçümlere Etkisinin İncelenmesi, Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü Diyetetik Programı Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2019. Bu araştırma, aile içi şiddete maruz kalmış annelerin otonom seviyelerini tespit etmek ve otonom seviyelerinin çocuklarını besleme durumlarına, çocuklarının ve kendilerinin antropometrik ölçümlerine etkisini değerlendirmek amacı ile planlanmıştır. Çalışma grubuna, Ankara ilinde kadın konukevlerinde kalan şiddet mağduru 108 kadın ve bu kadınların 0-5 yaş aralığındaki 157 çocuğu dahil edilmiştir. Kontrol grubuna ise fiziksel şiddet görmemiş 96 kadın ve 0-5 yaş arasındaki 125 çocuğu dahil edilmiştir. Araştırmada bireylerin demografik özellikleri, sosyotropi-otonomi kişilik özellikleri ve çocuğun yeme davranışını saptama amacıyla anket formu uygulanmış, bireylerden antropometrik ölçümleri alınmıştır. Katılımcıların sosyotropi-otonomi kişiliklerini saptama amacıyla 'Sosyotropi-Otonomi Ölçeği' kullanılmıştır. Annelerin çocuklarına yönelik beslenme yaklaşımları 'Çocuk Beslenme Anketi' kullanılarak saptanmıştır. Çalışma grubunda yer alan kadınların 69'u sosyotropik (ortalama yaş; 30,9 6, 81 yıl), 39'u otonomik (ortalama yaş; 31,8 7, 03 yıl); kontrol grubunda yer alan kadınların ise 20'si sosyotropik (ortalama yaş; 31,2 5, 23 yıl), 76'sı otonomik (ortalama yaş; 33,2 6, 11 yıl) kişilik özelliğine sahiptir. Sosyotrop kadınların çocuklarının doğum ağırlığı, şu anki boy uzunluğu ve vücut ağırlıkları (2,8 0, 31 kg, 92,0 12, 09 cm ve 13,80 3, 36 kg; sırasıyla) otonomik kadınların çocuklarına (3,07 0, 58 kg, 93,9 13, 08 cm ve 14,7 3, 78 cm; sırasıyla) göre anlamlı şekilde düşük bulunmuştur (p<0,05). Benzer şekilde şiddet mağduru kadınların çocuklarının antropometrik ölçümleri de şiddet mağduru olmayan kadınların çocuklarına göre anlamlı şekilde düşük bulunmuştur (p<0,05). Şiddet mağduru annelerin bebeklerinin toplam anne sütü alma süresi (10,0 8, 12 ay) şiddet mağduru olmayan annelerin bebeklerine göre (16,6 7, 03 ay) daha kısa bulunmuştur (p<0,001). Çocuk beslenme anketine göre şiddet mağduru annelerin beslenme bilgi düzeyi (13,5 3,99) şiddet mağduru olmayan annelere (15,9 2,42) göre düşük bulunmuştur (p<0,001). Sonuç olarak şiddet mağduru annelerin şiddet mağduru olmayan annelere göre daha sıklıkla sosyotropik kişilik özelliğinde oldukları, çocuklarının antropometrik ölçümlerinin daha düşük olduğu ve çocuklarının beslenmesi konusunda karar alma yetilerinin ve beslenme bilgi düzeylerinin daha düşük olduğu saptanmıştır. Şiddet mağduru kadınların ve çocuklarının beslenme durumlarının iyileştirilmesi için beslenme eğitimi müdahalelerine gereksinim vardır
Golf sporu yapan çocukların dikkat düzeylerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, golf sporu egzersizinin 14-15 yaş grubu bireylerde dikkat düzeyini etkileyip etkilemediğinin araştırılmasıdır. Çalışmanın örneklem grubu Konya ili Selçuklu ilçesi Mehmet Halil İbrahim Hekimoğlu Ticaret Meslek Lisesinde okuyan 14-15 yaş grubu 60 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmaya deney gurubu olarak katılan deneklerin yaş ortalaması 14,80 1, 38 yıl, kontrol gurubunun yaş ortalaması ise 14,90 1, 39 yıldır. 8 haftalık sürecin öncesinde ve sonrasında hem kontrol hem denek gruplarına Bourdon (1955) dikkat testi uygulanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde ve hesaplanmış değerlerin bulunmasında SPSS 16.0 istatistik paket program kullanılmıştır. Veriler yüzde ve frekans tabloları erilerek özetlenmiştir. Verilerin normal dağılım gösterip göstermediği One-Sample Kolmogorov-Smirnov testi ile test edilmiş ve verilerin normal dağılım gösterdiği tespit edilmiştir. Veriler normal dağılım gösterdiği için guruplar arasındaki farklılığın tespiti için independed sample t testi kullanılmıştır. Gurup içi ön test ? son test karşılaştırmalarında ise, paired samples t testi kullanılmıştır. Bu çalışmada hata düzeyi 0.05 olarak alınmıştır. Araştırmaya katılan deney ve kontrol grubu arasında son test bakımından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Araştırmaya deney grubu olarak katılan deneklerin ön test ? son test karşılaştırılmasında, ön test ve son test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Bu karşılaştırmalarda son test değerlerinin ön test değerlerinden yüksek olduğu bulunmuştur. Araştırmaya katılan deneklere ilişkin ön test ve son test değerlerinin aylık gelir durumu bakımından karşılaştırılmasında, aylık gelir durumları arasında deney grubu bakımından ön test ve son test sonuçları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<0,05). Ancak kontrol gurubu bakımından aylık gelir durumlar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilememiştir (p>0,05). Sonuç olarak, golf sporu egzersizi yapan 14-15 yaş grubu bireylerin dikkat düzeylerinin incelenmesi amacı ile yapılan araştırmada, deney grubuna uygulanan golf sporu egzersizinin çocukların dikkat düzeylerinde anlamlı farklılığa neden olduğu bulunmuştur. Bu bağlamda golf sporu egzersizinin 14-15 yaş grubu çocuklarda dikkat özelliklerini olumlu yönde etkilediğini söyleyebiliriz.