turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Obez çocuklarda ventriküler repolarizasyon değişkenliklerinin değerlendirilmesi

Amaç: Son yıllarda obezlerde ventrikül repolarizasyon değişikliklerinin ani kardiyak ölümlere yol açtığı bildirilmektedir. Bu çalışmada; obez çocukların ventriküler repolarizasyon değişkenliklerini ve ekokardiyografik verilerini, bu verilerin obezitenin ciddiyetini gösteren antropometrik parametrelerle ve metabolik sendrom riskini gösteren laboratuar parametreleri ile ilişkisini araştırmak hedeflenmiştir. Gereç ve yöntem: Haziran 2013 -Haziran 2016 tarihleri arasında AÜTF Çocuk Endokrinoloji polikliniğine obezite ve metabolik sendrom nedeniyle başvuran 82 hasta ve AÜTF Çocuk Kardiyoloji polikliniğine başvuran 81 sağlıklı kontrol 8-18 yaş arasında toplam 163 çocuk ve adolesanlar araştırmaya alındı. Olguların antropometrik ölçümleri yapıldı ve normogramlara göre değerlendirildi. Rutin obezite tetkiklerine bakıldı. Her olgunun 12 derivasyonlu EKG'si çekilerek ventriküler repolarizasyon değişiklikleri incelendi. Ekokardiyografi ile tüm olguların sol ventrikül sistolik fonksiyonları incelendi. Bulgular: Obez olguların yaş ortalaması 12.41 2. 69 (8-17.5) yıl, kontrol grubunun yaş ortalaması ise 12,21 2, 75 (8-17,9) yıldır. Obez olgularda kontrol grubuna göre, vücut ağırlığı, vücut kütle indeksi, rölatif vücut kütle indeksi, bel/kalöa oranı istatistiksel anlamlı olarak yüksek bulunmuştur. Obez olgularda sistolik ve diyastolik kan basıncı ortalamaları kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek bulunmuştur. Obez olgular metabolik sendrom ve non-metabolik sendrom obez olmak üzere iki gruba ayrılmış, sistolik ve diyastolik kan basıncı ölçümleri yalnızca MS ve kontrol grubu karşılaştırıldığında, anlamlı olarak farklı saptanmıştır. Obez ve kontrol grupları EKG'leri ventriküler repolarizasyon açısından karşılaştırıldığında; QT ve QTc dispersiyonu obezlerde kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı yüksek saptanmıştır. QT ve QTc dispersiyonu MS grubunda NMSO ve kontrol grubuna göre NMSO grubunda kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı yüksek saptanmıştır. QT ve QTc dispersiyonunun en çok bel/kalça oranından etkilendiği görülmüştür. Sol ventrikül sistolik fonksiyon ölçümleri obez grubunda kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı yüksek saptanırken, EF düşük bulunmuştur. LVMI'nın obezitenin derecesi ile doğru orantılı ve istatistiksel olarak anlamlı olarak arttığı bulunmuştur. EF'nin MS grubunda kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede azaldığı bulunmuştur. LVMI ile QT ve QTc dispersiyonu değerleri arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki saptanmıştır. EF ile QT ve QTc dispersiyonu değerleri arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Sonuç: NMSO ve MS'lu obez çocuklarda yaşamın erken dönemlerinde EKG'de özellikle QT/ QTc sürelerinde uzama ve QT/ QTc dispersiyonlarında artış gözlenmiştir. Yine aynı hasta grubunda kontrollere göre EKO ile özellikle LVMI artışı ve EF azalmasının yol açtığı sol ventriküler sistolik disfonksiyonu saptanmıştır.
Pediatri asistanlarının çocuk ağız-diş sağlığı ile ilgili bilgi, yaklaşım ve davranışlarının değerlendirilmesi

Amaç: Bu araştırmanın amacı, çocuk ağız-diş sağlığı eğitiminin pediatri asistanlarının bilgi, davranış ve yaklaşımları üzerine etkisinin değerlendirilmesidir. Materyal ve Metot: Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkalrı Anabilim Dalı asistanlarına 120 -maddelik bir anket dağıtılmıştır. Ankette, katılımcıların demografik özellikleri, çocuk ağız-diş sağlığı hakkındaki bilgileri, yaklaşımları ve davranışları hakkında veri toplanmıştır. Pre-testten sonra asistanlara 1 -saatlik çocuk ağız-diş sağlığı eğitimi verilmiştir. Post-test aynı anket kullanılarak yapılmıştır. Tüm veriler, Kolmogorov-Smirnov Testi, Kruskal Wallis Testi ve ki-kare testi ile SPSS 22.0 yazılım programı kullanılarak istatistiksel olarak değerlendirilmiştir (p <0.05). Bulgular: Çalışma sırasıyla 50, 45, 41 pediatri asistanıyla gerçekleştirilmiştir. Eğitim sonrasında diş gelişimi (%100), diş çürüğü (%95.6) ve koruyucu önlemler (%100), çocuk ağız hijyeni ve diyet uygulamaları (%97,8), sistemik hastalıkların ağız bölgesindeki komplikasyonları (%97,8) hakkında bilgiler artmıştır. Hamilelik sırasında annenin ağız sağlığının çocuk üzerindeki etkisi (%70,7), diş sürme zamanını etkileyen faktörler (%65,9), diş çürüğü komplikasyonları (72,1) ve sistemik hastalıklarda görülen travmatik diş yer alanmaları hakkındaki bilgiler (%85,4) uzun süreli takipte azalmıştır. Sonuç: Pediatri asistanlarının çocuk ağız-diş sağlığı hakkındaki bilgi eksikliği ve bu konudaki pozitif tutumları, eğitim programlarının planlanmasını gerektirmektedir.
Sağlıklı çocuk ve ergenlerde serum 25-OH Vitamin D düzeyleri ve D Vitamini eksikliği sıklığı

Amaç: Çocukluk ve ergenlik çağında paratiroid hormon ve kalsiyum düzeylerini normal tutan 25-OH vitamin D düzeylerinin tespit edilmesi, serum PTH, alkalen fosfataz ile 25-OH vitamin D parametreleri arasındaki ilişkilerin ve D vitamini yetersizliği sıklığının belirlenmesi. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya 0-18 yaşları arasında 614'ü kız, 623'ü erkek toplam 1237 çocuk alındı. Çocuklar yaz ve kış mevsimlerinde üçer ayrı yaş gruplarına ayrıldı. Bütün vakalardan serum Ca, P, PTH, ALP, Mg ve 25-OH vitamin D düzeyleri çalışıldı. Bulgular: Kış mevsiminde alkalen fosfataz, PTH, Mg ve P değerleri artarken, serum 25-OH vitamin D düzeyi daha düşük bulundu. Serum 25-OH vitamin D düzeyleri sınır değerleri; prepubertal çocuklarda kış mevsiminde 12.10 ng/mL, yaz mevsiminde 20.55 ng/mL bulunurken pubertal çocuklarda kış mevsiminde 12.35 ng/mL, yaz mevsiminde 20.65 ng/mL saptandı. Süt çocuklarında ise, kış mevsiminde 7,05 ng/ml, yaz mebsiminde 10,85 ng/ml bulundu. Serum 25-OH vitamin D düzeyi ile parathormon ve alkalen fosfataz düzeyleri arasında negatif korelasyon saptandı. Serum 25-OH vitamin D düzeyleri açısından çocuk ve ergenler değerlendirildiğinde, %2,7'si ağır, %19,6'sında hafif, %15,8'sinde yetersizlik saptanırken, %61,6'sında yeterli bulundu. Sonuç: Çocukluk ve ergenlik çağında paratiroid hormon ve kalsiyum düzeylerini normal tutan serum 25-OH vitamin D düzeylerinin sınır değerlerinin kış mevsiminde daha düşük olduğu; PTH, alkalen fosfataz ile 25-OH vitamin D parametreleri arasındaki negatif korelasyon bulunduğu; sağlıklı çocuk ve ergenlerde D vitamini yetersizliğinin oldukça yüksek olduğu saptandı.
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu olan çocuklarda katekol-o-metiltransferaz gen polimorfizminin araştırılması

Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu çocuk ve ergen psikiyatrisinin en önemli hastalıklarından biridir. Çocukluk çağından başlayıp erişkinlik döneminde de etkileri devam edebilir. Temel belirtileri dikkatsizlik, dürtüsellik ve hiperaktivitedir. DEHB bireyin hem çocukluk hem de erişkinlik döneminde çeşitli sosyal alanlar ve eğitim/meslek alanlarında sorunlar yaşamasına neden olur. Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu etiyolojisinden sorumlu tutulan pek çokgen bölgesi vardır. Katekolaminlerin yıkımında görevli katekol-o-metil-transferaz enzimini kodlayan gen bölgesi de bunlardan biridir. COMT gen bölgesinde 108/ 158 Val/Met polimorfizmi enzim aktivitesini değiştirerek dopaminerjik sistemi sistemi etkilediğinden pek çok psikiyatrik hastalıkla birlikte DEHB'nin de etiyolojisinde öne çıkmaktadır. Bu gen bölgesinde Val/Val genotipi yüksek, Val/Met ve Met/Met genotipi düşük enzim aktivitesi ile ilişkilendirilmiştir. DEHB'de öne çıkan genotip Val/Val' dir. Bizim çalışmamızda COMT Val158Met polimorfizmi yaş ve cinsiyet dağılımı bakımından birbirine benzeyen olgu (47) ve kontrol (46) grupları incelenmiştir. DEHB ve Kontrol gruplarını COMT gen polimorfizmi açısından değerlendirdiğimizde ise her iki grupta da Val/Met polimorfizminin olması gereken Val/Val polimorfizminden anlamlı bir şeklide yüksek olduğunu gözlemledik. Öte yandan Val/Val sıklıkları açısından karşılaştırıldığında kontrol grubundaki fark anlamlı bulunmuştur (P=0,032) Sonuçlar allel bazında karşılaştırıldıklarında ise metionin görülme sıklığının haline oranı kontrol grubunda 0,56 olurken, DEHB olgu grubunda 0,85 oldu. Sonuç olarak, Comt geninde Val/Met polimorfizminin her ne kadar olgu grubunda daha yüksek olsa da hastalığın tanısında kullanılabilecek kadar yüksek bir sıklığa sahip olmadığı sonucuna vardık. Multifaktöryel olduğu ve genetik geçiş olasılığının yüksek bulunduğu sonucu bir kez daha bu çalışmayla onaylanmış oldu. Çalışmanın en anlamlı sonuçlarından biri DEHB'de hamilelik döneminde stresin önemini vurgulaması oldu. Ayrıca çocukluk çağında günde 1 bardaktan fazla tüketilen sütün, çinko eksikliği nedeniyle DEHB'yi tetikleyebileceği veya risk taşıyan olgularda hastalığın erken veya şiddetli çıkmasına neden olabileceği konusu da çalışmanın sonuçları arasında yer aldı.
Kortikal görme kaybı olan az gören çocuklarda kognitif rehabilitasyonun işlevsel görme becerilerine etkisi

Bu çalışmada kortikal görme kaybı olan az gören çocukların kognitif becerileri geliştirilerek çocukların işlevsel görmeleri üzerindeki etkisinin incelenmesi amaçlandı. Çalışmaya Hacettepe Üniversitesi Ergoterapi Bölümü'ne yönlendirilen 6-11 yaş arası 9 kortikal görme kaybı olan az gören çocuk dahil edildi. Çocuklar Gazi İşlevsel Görme Değerlendirme Aracı, Dinamik Ergoterapi Kognitif Değerlendirmesi-Çocuk ve Motor İçermeyen Görsel Algı Testi- 4 ile değerlendirildi. Çocuklara bir seans 60 dakika olacak şekilde 20 seans Görsel İşlevsellik Modeli temelli Kognitif Rehabilitasyon Terapisi eğitimi verildi. Eğitim sonrası tüm becerilerinde gelişme görülmüştür. Kognitif becerilerde; oryantasyon ve uzaysal algı becerilerinde istatiksel anlamlı farklılık (p<0,05); görsel motor organizasyon, düşünme süreçleri ve görsel algısal becerilerde yüksek düzeyde istatiksel anlamlılık (p<0,01) bulunmuştur. İşlevsel görme becerilerinde; odaklanma, odaklanmayı sürdürme, izleme, yakın görme alanı, renk görme, nesne ve engellerden sakınma, karşı yönde gelen insanlara çarpmadan yürüme sonuçları arasında istatiksel olarak anlamlı farklılık (p<0,05); ışık ve kontrast duyarlılığı ile uzak görme alanı becerilerinde ise yüksek anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,01). Yazma araçları, fiş okuma ve nesne ya da kişi tanıma becerilerinde ise istatiksel farklılık gözlenememiştir. Kortikal görme kaybı olan az gören çocuklarda kognitif rehabilitasyon çocukların işlevsel görme becerileri üzerinde geliştirici yönde etki sağlamaktadır. Kortikal görme kaybı olan az gören çocuklarda kognitif rehabilitasyonun özgüven, girişkenlik, kişisel yönetim, sosyal beceri ve okula katılım gibi diğer alanlara olan etkisini ve bu alanların birbirleri ile ilişkisini inceleyen çalışmalara ihtiyaç vardır.
Tip I diyabetli çocuklarda ilk başvuru bulgularının değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: Çalışmamızın amacı, Tip 1 Diyabetes Mellitus tanısı alan çocuklarda ilk başvuru bulgularının neler olduğunu belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma 2013- 2016 yılları arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Çocuk Endokrin Polikliniği ve Acil Polikliniği'ne başvuran yeni tip 1 DM tanısı alan 0-18 yaş arasında 142 olgu incelenerek gerçekleştirildi. Retrospektif olarak dosyalardan hastaların sosyodemografik özellikleri, semptom ve laboratuvar bulguları kaydedildi. Elde edilen tüm veriler istatiksel olarak değerlendirildi. Çalışmada toplanan verilerin analizi, SPSS 23 programı kullanılarak yapıldı. Bulgular: Çalışmada yer alan çocukların 62'si (%43,66) kız ve 80'i (%56,33) erkekti ve tüm çocukların yaş ortalaması 10,10 1, 39 yıl olarak tespit edildi. Tanı anındaki kan şekeri 425,85 12, 51 mg/dl, HbA1c %13,57 3, 77 olarak saptandı. Tüm çocukların %18,3'ünün ailelerinde Tip 1 DM öyküsü vardı. Hastaların en çok %12,68'lik oran ile Ocak ayında, daha sonra %11,97'sinin Kasım ayında tanı aldığı saptandı. %83, 8 çocukta hem poliüri hem de polidipsi bulunurken, %41, 5 çocukta bilinç düzey değişikliği, %6,3'ünde koma, %10,5'inde kilo kaybı olduğu saptanmıştır. Asidozdan çıkma süresi ile yaş, üre, kreatinin ve potasyum değerleri aralarında istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı bir ilişki tespit edildi. Çocuklara ait Anti GAD değerlerinin %48'i pozitif iken, İdrar ketonu değerlerinin %82 hastada 3 veya 4 olduğu tespit edildi. Hastaların %76'sında pH değerleri 7,2-7, 3 aralığında saptandı. Sonuç: Tip 1 DM daha çok adolesan dönemde izlenmektedir. Hastalığın en sık başvuru semptomları poliüri ve polidipsi olduğundan toplumun poliüri ve polidipsinin tip 1 DM bulguları olabileceği yönünde eğitilmesi gerekmektedir. HbA1c değerleri yüksek olup, bu durum hastalarımızın çalışma bölgesinin özelliklerinden kaynaklanan nedenler ile geç tanı almaları ile ilişkili olabilir. Asidozdan çıkma süresi ile üre ve kreatinin değerleri arasındaki anlamlı pozitif korelasyon nedeni ile böbrek fonksitonlarının monitorizasyonu önemlidir.
Bilgilendirme programının normal sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma ortamındaki işitme engelli çocuklara yönelik tutumlarına etkisi

Bu araştırmada işitme engelli çocuklar ve kaynaştırma eğitimi hakkında hazırlanan bilgilendirme programının, normal sınıf öğretmenlerinin işitme engelli çocuklara yönelik tutumları üzerindeki etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya, sınıfında işitme engelli öğrencisi bulunan 34 öğretmen katılmıştır. Tüm öğretmenler çalışmaya gönüllü olarak katılmışlardır. Deney ve kontrol grupları tesadüfi örnekleme yöntemiyle belirlenen 17'şer (13 kadın, 4 erkek) öğretmenden oluşmuştur. Deney grubunda yer alan öğretmenlere, 5 hafta boyunca, haftada bir gün 3 saat süren bilgilendirme programı uygulanmıştır. Bilgilendirme programı engelli bireylerin yasal haklan, kaynaştırma eğitimi ve kaynaştırma eğitimini etkileyen faktörler, işitme engelli bireylerin gelişim özellikleri, eğitim yöntemleri, işitme cihazlannın önemi, iletişim becerileri ve öğretmenlerin sınıf ortamında dikkat etmesi gereken noktalar gibi konuları içermiştir. Çalışmada video gösterimi ve grup tartışması gerçekleştirilmiştir. Ayrıca çalışmaya işitme engelli konuklar ve işitme engellilere eğitim veren bir öğretmen katılmıştır. Kontrol grubuna ise bu süre boyunca herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Kargın (1997) tarafından geliştirilen İşitme Engelli Çocuklara Yönelik öğretmen Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Bu ölçek deney ve kontrol gruplanna bilgilendirme programı öncesinde ve sonrasında uygulanmıştır. Elde edilen veriler, SPSS istatistik programıyla analiz edilmiş ve bu verilere tekrarlanmış ölçümler için çift yönlü varyans analizi uygulanmıştır. 0.05 anlamlılık düzeyi olarak kabul edilmiştir. Bu analizler sonucunda bilgilendirme programının, normal sınıf öğretmenlerinin işitme engelli çocuklara yönelik tutumları üzerinde olumlu etkisi olduğu bulunmuştur. Araştırmada ayrıca öğretmen tutumlarının cinsiyete ve engelli öğrencilerle daha önceden çalışma deneyimine göre farklılaşıp farkltlaşmadığı incelenmiştir. Analiz sonuçları bu değişkenlerin, işitme engelli çocuklara yönelik normal sınıf öğretmenlerinin tutumlarını etkilemediğini göstermiştir
Çocukluk çağında kresentik glomerülonefritler; Etiyolojik sınıflandırması ve CD163+ makrofajların klinikopatolojik önemi

Bowman aralığındaki pariyetal epitel hücrelerin proliferasyonu ve makrofaj infiltrasyonu kresent oluşumuna neden olmaktadır. Kresentik glomerülonefritler hızlı ilerleyici bir seyir göstermekte ve çocukluk çağındaki glomerülonefritlerin nadir bir sebebini oluşturmaktadır. Bu tez çalışmasında hastanemizde 16 yıllık süreçte kresentik glomerülonefrit tanısı almış hastaların demografik verilerini incelemek, etiyolojileri sınıflandırmak, mikroskopik bulgularını incelemek, immünohistokimyasal yöntemle CD3, CD4, CD8, CD20, CD68, CD163 antikorları ile boyamalarını yaparak patogenez ile ilişkilerini değerlendirmek ve özellikle CD163 ekspresyonunun hastalığın şiddeti ile klinikopatolojik korelasyonunu incelemek amaçlanmıştır. Çalışmaya 01.01.2000-31.12. 2015 tarihleri arasındaki Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı çocuk patoloji ünitesinde 18 yaş altındaki hastalara ait olan 1344 böbrek biyopsisi arasında biyopside kresent saptanmış olan 92 hastadan 88'i (40 kız, 48 erkek) dahil edilmiştir. Biyopsi sırasında hastaların yaş ortalaması 11,4 3 yıldır. Kontrol grubunu böbrek biyopsilerinde patolojik bulgu saptanmamış olan yaş ortalaması 12,6 3 yıl olan sekiz hasta oluşturmaktadır. Hastaların primer tanılarına göre en sık etiyolojik neden %26, 1 oranında Henoch Schölein purpura nefriti olup bunu %22, 7 ile lupus nefriti ve %18, 2 ile idiyopatik kresentik glomerülonefrit izlemektedir. Işık mikroskopi incelemelerinde hastaların %72,7'sinde epitelyal, %28,4'ünde fibroepitelyal, %2,3'ünde ise fibröz kresent mevcuttur. Hastalar tedaviye cevaplarına göre tam cevap, kısmi cevap, cevapsız veya son dönem böbrek hastalığı olarak dört gruba ayrılmıştır. Hastaların %51,4'ü tam cevap, %17,2'si kısmi cevap, %14,2'si cevapsız, %17'si ise son dönem böbrek hastalığı olarak değerlendirilmiştir. Kresent yüzdesi 50'nin altında ve üstünde olan hastalar karşılaştırıldığında, yüzde 50'nin üstünde kresent saptanan 20 hastanın %40'ının son dönem böbrek hastalığı grubunda yer aldığı görülmüştür. Yüzde 50'nin altında kresent saptanan hastalar için bu oran %4'tür. İki grup arasındaki tedaviye cevapta saptanan bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p <0,05). Bütün olgularda hem glomerüler hem de tübülointerstisyel alanda immünohistokimyasal boyalar hücre sayılarına göre karşılaştırılmış ve CD163 boyanan hücrelerin sayısı daha fazla saptanmıştır (p <0,05). CD163+ makrofajların tedaviye cevap üzerindeki etkisini göstermek için tam veya kısmi cevabı olan hastalar ile son dönem böbrek yetmezliği gelişen hastaların preparatlarındaki CD163 boyanan hücre sayıları karşılaştırılmış, son dönem böbrek yetmezliği gelişenlerde tübülointerstisyel alandaki CD163+ hücre sayısı daha fazla tespit edilmiştir (p <0,05). Sonuç olarak, CD163+ makrofajların kresent oluşumunda rolü olduğunu destekleyen bulgular elde edilmiş ve bu makrofajların kresentik glomerülonefritlerin prognozu ile de ilişkili olduğu saptanmıştır.
5-6 yaş çocuklarının sosyal beceri ve problem davranışları ile oyun davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Çocukların sosyal becerilerinin geliştirilmesinde oyun oldukça önemli bir yere sahiptir. Oyunda aktif olan çocuklar akran ilişkilerini daha kolay yönetebilen ve arkadaşları tarafından daha çok sevilen çocuklar olduklarından sosyal beceri gerektiren durumlara daha kolay uyum sağlamaktadırlar. Buna karşın, arkadaşlarıyla oyun kurmakta güçlük çeken ve sosyal iletişimi zayıf olan çocukların problem davranış gösterme olasılıkları artmaktadır. Bu araştırmada 5-6 yaş aralığında bulunan çocukların sosyal beceri düzeyleri, problem davranışları ve oyun davranışları öğretmen görüşlerine dayalı olarak incelenerek sosyal beceri ve problem davranışların, oyun davranışlarını ne düzeyde yordadığını belirlemek amaçlanmıştır. 5-6 yaş çocuklarının sosyal becerileri, problem davranışları ve oyun davranışlarının incelendiği mevcut çalışma ilişkisel araştırma biçiminde tasarlanmıştır. Bu araştırmanın çalışma grubunu, 2015- 2016 eğitim-öğretim yılında Karabük ilinde bulunan 16 okul öncesi eğitim kurumunda eğitim alan, 5-6 yaş aralığında olan ve uygun örnekleme yöntemiyle seçilen toplam toplam 250 çocuk oluşturmaktadır. Bu araştırmada veri toplamak amacıyla 'Anaokulu ve Anasınıfı Davranış Ölçeği/Preschool ve Kindergarden Behavior Scale (PKBS-2)' ve 'Okul Öncesi Oyun Davranış Ölçeği ' kullanılmıştır. Mevcut araştırmada verileri analiz etmek için t-testi, Pearson momentler çarpım korelasyon katsayısı ve çoklu doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Araştırma sonuçları 5-6 yaş çocuklarının cinsiyetlerinin ve yaşlarının onların oyun davranışları ve problem davranışa yönelik anlamlı bir farklılık oluştururken, sosyal beceri düzeylerinin cinsiyete göre farklılık gösterdiği, ancak yaşa göre farklılık göstermediği bulunmuştur. Bununla birlikte araştırmada 5-6 yaş çocuklarının oyun davranışları, sosyal becerileri ve problem davranışları arasında anlamlı ilişkilerin olduğunu göstermektedir
Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı il müdürlüklerinde çalışan personelin çocuklarını spora yönlendirme nedenlerinin incelenmesi

Çocuklarımızı küçük yaşlardan itibaren yetenekleri çerçevesinde spora yönlendirmek, fiziksel, zihinsel ve sosyal gelişimleri açısından son derece önemlidir. Doğu Anadolu Bölgesindeki illerde hizmet veren Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı İl Müdürlüklerinde görevli ve çocuğu olan çalışanların çocuklarını spora yönlendirme nedenlerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi çalışmamızın temel amacını teşkil etmektedir. Kurum çalışanlarının hizmet verdikleri bireylerle aynı toplumsal yapıyı paylaşmaları onların spora yönelik olumlu algılarının bu kesim içerisindeki diğer insanlara da nakledilmesinde aracı rol üstlenecektir. Çalışmanın evrenini Doğu Anadolu Bölgesinde hizmet veren Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı İl Müdürlükleri, örneklemini ise amaçlı örneklem yöntemi ile belirlenecek çocuklu kurum personeli oluşturmaktadır. Çalışmamız 'betimsel tarama modeli' niteliğindedir. Verilerin elde edilmesinde önceden geçerlik ve güvenirliği tespit edilmiş iki bölümden oluşan anket formu kullanmıştır. Verilerin analiz edilmesinde yüzde ve frekans analizleri ile grup ortalamalarının karşılaştırılmasına yönelik, ikili grup ortalamaları için t-testi, ikiden fazla grup ortalamaları için anova testi yapılmıştır. Araştırma sonunda; Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüklerinde çalışan personellerin çocuklarını spora yönlendirme nedenleri bazı demografik özelliklere göre faklılık göstermediği ve spora yönlendirmede olumlu bakış açılarına sahip oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca düzenli spor yapan ebeveynlerin spora yönlendirmede daha olumlu görüş bildirdikleri görülmektedir.
Alt ve üst solunum yolu enfeksiyonu ile çocuk acile başvuran çocuklarda viral etyoloji sıklığının araştırılması

Amaç: Solunum yolu enfeksiyonları çok yaygın olup en sık nedeni genellikle virüslerdir. Çocuk acile solunum yolu enfeksiyonu nedeniyle getirilen çocuklarda solunum yolu virüslerinin varlığı, sıklığı, tehlike etmenlerinin belirlenmesi, bu hastaların yaşları, cinsiyetleri, başvuru sırasındaki belirti ve bulguları, tedavi seçenekleri, prognoz gibi özelliklerin belirlenmesi hedeflenmiştir. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmada Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde Kasım 2014 ve Nisan 2015 tarihleri arasında Çocuk Acil'e getirilen viral solunum yolu enfeksiyonu olduğu düşünülen 118 hastadan nazofaringiyal sürüntü örneği alındı. Alınan örnekler Tıbbi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı Viroloji Laboratuvarı'nda solunum yolu virusları olan, Adenovirus, Respiratuvar sinsisyal virus, Human metapnömovirus, Parainfluenzavirus, İnfluenza A ve B, İnfluenza H1N1 ve Rinovirus varlığı real-time PCR testleri kullanılarak araştırıldı. Olguların cinsiyeti, yakınmaları, tehlike etmenleri, fizik muayene bulguları kaydedildi. Klinik tanıları ve uygulanan tedaviler kaydedildi. Bulgular: Çocuk Acil'e getirilen hastaların başvuru sırasında klinik ve laboratuvar bulgularına göre 3 hasta (%2,5) tonsillofarenjit, 11'i (%9,3) krup, 49'u (%41,5) bronşiyolit, 55'i (%46,6) pnömoni tanısı almıştı. Çalışmaya dahil edilen hastalar en çok %94, 1 öksürük, %95, 8 hırıltı, %80, 5 solunum güçlüğü, %81, 4 takipne yakınması ile başvurmuştu. Solunum yolu enfeksiyonu olan toplam 118 hastanın real-time PCR yöntemi ile 115'inde (%97,4) solunum yolu virüsü saptandı. Bütün hastaların 16'sında (%13,6) tek virüs, 99'unda (%83,9) çoğul üremeler mevcuttu. En sık izole edilen virüs H1N1 olurken bunu RSV ve RV izledi. En sık başvurunun Ocak, Şubat ve Mart aylarında olduğu görüldü. Sonuç: Çalışmamızda viral solunum yolu enfeksiyonları %97, 4 gibi yüksek oranda saptanmıştır. Bu nedenle viral solunum yolu enfeksiyonlarına neden olan çok sayıda virüsleri aynı anda, kısa sürede ve yüksek duyarlılıkla tespit edilmesinin klinik yaklaşımın doğru olarak yönlendirilmesi, gereksiz antibiyotik kullanımının engellenmesi konusunda yararlı olacağı kanısındayız.