turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Destan-ı Hadice

İncelememize konu olan eser, Konya İl Halk Kütüphanesinde bulunan 42 Kon 2061 arşiv numarasında kayıtlı Destan-ı Hadice adlı yazmadır. Destan-ı Hadice, 46 varak ve 936 beyitten oluşan; Hazreti Muhammed'in çocukluğu, gençliği, Hazreti Hadice ile evliliği, peygamberlikle müjdelenmesi konularını işleyen dini içerikli bir mesnevidir. Eserin müellifi ve yazılış tarihi belli değildir. Kütüphanelerimizde Hazreti Hadice üzerine yazılmış başka yazmalar da bulunmaktadır. Tezimizde bu yazmalar ve bunlar üzerine yapılmış çalışmalardan bahsettikten sonra bu yazmaları mevcut bilgilerin ışığında sınıflandırarak, eserimizin bu sınıflandırma içerisindeki yerini ortaya koyduk. Bu yazmaların aslında iki farklı eserin kopyaları olduğunu tespit ettik. Bu yazmalar içerisinde sadece Seda Garip tarafından incelenmiş olan yazmanın müellifi bilinmektedir. Diğerlerinin ise müellifi belli değildir. Kaynaklarda adı geçen yazmaların sayısı on ikidir. Bu yazmalardan birkaçı üzerine hazırlanmış yüksek lisans tezleri bulunmaktadır. Diğer yazmalar hakkındaki bilgilerimiz Abdülkadir Karahan, Fatih Köse ve Rahim Erarslan'ın verdiği bilgilerle sınırlıdır. Bu sınırlı bilgilerle bir sınıflandırma yaptığımızda bu yazmaların altısının Gulami'nin eserinin, diğerlerinin ise müellifi bilinmeyen diğer eserin kopyaları olduğu sonucuna vardık. Bizim metin neşrini yaptığımız eserin, Gulami'nin eserinin kopyalarından biri olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle biz önce metnimizi aslına uygun olarak transkribe ettik. Sonra da İstanbul ve Ankara nüshalarıyla karşılaştırarak farklılıkları dipnotlarda gösterdik. Mesnevi nazım şekli ve aruz ölçüsüyle yazılmış olan Destan-ı Hadice hem içerik hem de yapı bakımından mevlit türünün birçok özelliğine sahiptir. Tezimizin giriş bölümünde nazım türü, nazım şekli ve aruz ölçüsüyle ilgili detaylı bir değerlendirme yaptıktan sonra Destan-ı Hadice'nin dil özelliklerini örneklerle gösterdik. Yaptığımız inceleme sonucunda Destan-ı Hadice'de Eski Anadolu Türkçesi ile beraber Osmanlı Türkçesinin özelliklerinin de görüldüğünü tespit ettik. Bu durum Destan-ı Hadice'nin Eski Anadolu Türkçesi döneminde yazılıp daha geç bir dönemde istinsah edilmesiyle alakalı olmalıdır. Tezimiz giriş, dil incelemesi, metnin yazı çevrimi, metnin Türkiye Türkçesine aktarımı, gramatikal dizin-sözlük ve metnin tıpkıbasımı bölümlerinden oluşmaktadır.
Ma-Hazar adlı Pendname şerhinin günümüz harflerine aktarılması ve incelenmesi

Türk Edebiyatında önemi herkesçe bilinen ve Feridüddin Attar'a ait olan Pendname üzerine pek çok çalışma yapılmıştır. Bu çalışmaların bir kısmını ise Pendname şerhleri vücuda getirmektedir. Pendname, yazıldığı günden günümüze dek birçok şarih tarafından şerh edilmiş ve bu şerhlerin hemen hepsi üzerine çeşitli incelemeler yapılmıştır. Biz ise bu çalışmamızda yapılan şerhler arasından Murad Molla'nın Ma-Hazar adlı Pendname şerhini konu olarak seçtik. İki nüshasını tespit ettiğimiz eserin Süleymaniye Kütüphanesi'ndeki M. Arif- Murad Molla 260 Nr. lı nüshasını incelemeyi uygun bulduk. Bu çalışmamız Giriş ve üç bölümden meydana gelmektedir. Giriş bölümünde Feridüddin Attar ve Pendnameler hakkında bilgiler verdikten sonra Türk Edebiyatında Pendnameler'in seyrini anlatmaya çalıştık. Birinci bölümde eserin müellifi olan Murad Molla'nın hayatı, edebi şahsiyeti ve eserlerini tanıtarak incelediğimiz eser hakkında bilgiler sunduk. İkinci bölümde, eserin muhtevası üzerinde çeşitli açılardan incelemeler yaptık. Üçüncü bölümde ise, eserin günümüz harflerine aktarımına yer verdik. Ayrıca araştırma esnasında yararlandığımız kaynakları da Kaynakça kısmında belirterek, Ek bölümünde eserin tıpkıbasımından örnek vermeyi uygun bulduk.
Efsane ve halk hikayelerinde peygamberler ve veliler üzerine bir araştırma

Bu çalışmada 'Efsane ve Halk Hikayelerinde Peygamberler ve Veliler Üzerine Bir Araştırma' konulu yüksek lisans tezi ele alındı. Bu tezle ilgili öncelikle efsaneler ve halk hikayeleri ile ilgili basılmış kitaplardan, yüksek lisans ve doktora tezlerinden tarama yapılarak peygamberler ve velilerin geçtiği kısımları tespit edildi. Daha sonra bu tespit edilen kısımlar incelendi. İncelemeler esnasında peygamberlerin ve velilerin başından geçen ibretlik bir olay halk muhayyilesinde nasıl yer tutmuş yani efsane ve halk hikayelerine hangi yönlerden yansıdığı üzerinde durulmuştur. Çalışmamızın bölümleri şu şekildedir: Giriş kısmında, efsanelerin ve halk hikayelerinin genel özelliklerine, araştırma konumuzla ilgili temel terimlere değinildi ve bu terimler kısaca açıklandı. Birinci bölümde efsaneler ve halk hikayelerinde peygamberlere, ikinci bölümde efsaneler ve halk hikayelerinde velilere değinildi. Üçüncü bölümde efsane ve halk hikayelerine peygamberlerin yansıyış biçimleri, dördüncü bölümde ise efsane ve halk hikayelerine velilerin yansıyış biçimlerini ele alındı. Daha sonra, son bölümde peygamberler ve velilerle ilgili yaptığımız analizler sentezlenerek ortaya koyduğumuz tez neticelendirildi.
Kerime Nadir'in öyküleri üzerine bir inceleme

Cumhuriyet Dönemi Türk edebiyatının önemli kadın yazarlarından olan Kerime Nadir, kaleme aldığı romanları ve öyküleriyle 1930'lı yıllardan sonra halk tarafından çok sevilen ve okunan bir yazar olmuştur. Edebi yaşamına şiirle başlamış, daha sonra öykü ve roman ile devam etmiştir. 1937'den itibaren şiir, öykü, roman, makale, deneme türündeki yazıları Servet-i Fünun Uyanış, Yarımay, Yedigün, Ayda Bir, Hayat dergilerinde yayınlanmıştır. Kerime Nadir, öykülerinde kadın-erkek ilişkilerini, kadınların sosyal yaşamını, kadınların eğitimini, modernleşmeyi, aşkı, kıskançlığı, özlemi, ayrılığı, ihaneti, ölümü, fedakarlığı, aileyi, arkadaşlığı, sanatı, ilmi, esareti akıcı ve sade bir dille ele aldığından öyküleri topluma ayna tutması bakımından incelenmeye değerdir. Bu çalışmada Kerime Nadir'in öyküleri tema ve yapı bakımından incelenmiştir. Giriş bölümünde öykü türünün Türk edebiyatındaki gelişimi hakkında bilgilere yer verilip Kerime Nadir'e kadar öykünün panoraması çizilmiştir. Birinci bölümde Kerime Nadir'in hayatı, edebi kişiliği ve eserleri yer almaktadır. İkinci bölümde öyküler tema yönünden tetkik edilmiştir. Üçüncü bölümde öykülerin olay örgüsü, kişiler, mekan, zaman, anlatıcı, anlatım teknikleri, dil ve üslup başlıkları altında ayrıntılı bir şekilde incelemeleri yapılmış, sonuç bölümünde ise Kerime Nadir'in öykülerinin ve öykücülüğünün Türk edebiyatındaki yeri ve önemi ortaya konulmaya çalışılmıştır.
1908-1914 yılları arasında Tanin gazetesinde çıkan edebi yazıların toplanması, latin harflerine çevrilmesi ve incelenmesi

2 Ağustos 1 908'de yayın hayatına başlayan Tanin Gazetesi siyasi ve günlük bir gazete olarak Tevfik Fikret, Hüseyin Cahid Yalçın ve Hüseyin Kazım tarafından çıkarılmıştır. Çıktığı ilk günden itibaren meşrutiyyet ve hürriyet aleyhtarlığı yapan gazete, 30 Ocak 1914'te Hüseyin Cahid tarafından İttihad ve Terakki partisine satılmıştır. Bu tarihten itibaren Partinin yayın organı olan Tanin 1918 yılında kapatılmıştır. Cumhurriyyet döneminde Hüseyin Cahid tarafından iki kez daha çıkarılan Tanin 1 947'de son kez kapanmıştır. Yayın hayatına atıldığı ilk günden itibaren sayfalarını devrin tanınmış edebi simalarına açan gazete, birçok sosyal ve edebi meselenin tartışıldığı bir organ olmuştur. Gazetede incelediğiniz dönemde yazıları çıkan belli başlı edebi şahsiyetler; Cenab Şehabettin, Falih Rıfkı Atay, Halide Edib Adıvar, Tevfik Fikret, Hüseyin Cahid Yalçın, Aka Gündüz, Ahmet Rasim ve Müfide Ferid'dir. Yazarların üzerinde en çok durdukları konular ise şunlardır: Meşrutiyyet, hürriyet, matbuat, eğitim, istibdad yönetimi, Fecri Ati ve Servet-i Fünun arasındaki tartışmalar kadın sorunları, dilde sadeleşme hareketi ve Türk tarihi.
Azize Caferzade'nin 'Vatana Gayıt' adlı romanı üzerine bir araştırma

Roman, yaşanmış veya yaşanması muhtemel olayların edebi bir dille anlatımıyla meydana gelen ve uzunluğu ile diğer edebi türlerden ayrılan yazın türüdür. İçerik olarak hayatın olağan akışı içerisinde kendisine yer bulabilmiş hemen her ana dair romanlar yazılmaktadır. Bu romanlar aynı zamanda oluşturuldukları toplumların sosyal, siyasal, ekonomik ve kültürel alt yapıları ile mevcut durumları hakkında bilgi veren metinledir. Bu nedenle bir edebi tür olmak dışında somut bir takım gerçekliklerin aktarılmasını sağlayan metinlerdir. Romanlar da diğer edebi türlerde olduğu gibi belli başlı bir takım unsurlar etrafında şekillenirler. Bunlar zaman, mekan ve olay örgüsüdür. Bu unsurlar romanın türünü belirleyen faktörlerdir. Zira romanın tarihi veya çağdaş bir roman olup olmaması, aynı zamanda ele alınan olay örgüsü bakımından sosyal, psikolojik veya gerçek olayların kurgusuna dayanan bir roman olup olmadığı da bu unsurlar etrafında şekillenir. Romanlar, özellikle de tarihi romanlar anlatılan dönem hakkında önemli sosyal ve kültürel kodlar barındıran metinlerdir. Azerbaycan gibi bağımsızlığını geç kazanan ülkelerde kaleme alınan tarihi romanlar ise bağımsızlığın kültür ve edebiyattaki yansımalarını gözlemleyebilmek açısından önem taşımaktadırlar. İncelenecek eserin konu bakımından on sekizinci yüzyılı anlatıyor olması ve Azerbaycan'ın henüz bağımsızlığını elde etmediği yıllarda kaleme alınarak yayınlanması, eseri incelenmeye değer kılan en önemli faktörlerden biridir. Çalışmada Azize Caferzade'nin Şirvan Trijolosi'ne dahil olan aynı zamanda üçlemenin ilk eseri olan Vatana Gayıt eserinin folklorik açıdan incelemesi yapılacaktır. Bu nedenle yazarın hayatı ve eserleri hakkında bilgi verildikten sonra çalışmaya konu olan eser ilk önce Kiril alfabesi ile Azerbaycan Türkçesinde yazıldığı orijinal halinden Latin alfabesi ile Türkiye Türkçesine aktarılmıştır. Çeviri esnasında anlam kaybı olmaması için eserin tamamı anlam bakımından da çevrilmiş olup, yalnızca karşılığı bulunamayan on iki kelime okunuşlarıyla verilmiştir. Devamında anlam bakımından çevirisi yapılan romanın, barındırdığı folklor unsurları incelenmiş ve önemli olduğu düşünülen ifadelere sırasıyla yer verilmiştir. Son kısımda ise karşılaştırma yapılmasına imkan verebilmek açısından metnin Kiril alfabesi ile Azerbaycan dilinde yazılmış olan orijinal haline yer verilmiştir. İnceleme kısmında verilen örneklerin sonunda yer alan numaralar, örneğin çeviri kısmında hangi sayfada olduğunu göstermektedir.
Comparison of Modern Turkish and Modern Greek Literature with psychoanalytic approaches: Mother ? daughter relationship and the maternal image in Sevim Burak and Margarita Karapanou's works

Bu calışmanın amacı Sevim Burak ve Margarita Karapanou'nun çalışmalarının analizinde psikanalitik bir yaklaşım kullanmaktır. Anne - kız ilişkisini ve bu ilişkinin yazarların calışmaları üzerindeki olası etkilerini tartışır. Bunun yanı sıra, annenin bir azınlık grubuna ait olduğu durumlarda ortaya çıkan kimlik meseleleri ve özellikle simbiyotik yaşam söz konusu olduğunda anneyle özdeşim kurma üzerinde odaklanır. Son olarak, doğru zamanda gerçekleşmediği takdirde, yazma sürecinin kimlik saptamayı nasıl kolaylaştırdığını belirtir.
Vedat Türkali'nin romanlarında politik kişiler

Bu çalışmanın amacı, Vedat Türkali'nin romanlarındaki politik kişileri belirlemek ve onların bağlı oldukları ideolojiyi tespit ederek siyasal alandaki etkinliklerini incelemektir. Kişilerin politik duruşlarının yanı sıra onların ailevi, bireysel ve toplumsal yönlerini incelemek de çalışmamızın amaçlarındandır. Hazırladığımız tezde öncelikle yazarın hayatı, edebi kişiliği ve eserleri üzerine bir araştırma yapılmıştır. Romandaki olaylara, kişilere, yaşanan gelişmelere temel oluşturması amacıyla yakın dönem Türkiye'nin ve TKP'nin tarihi araştırılmıştır. Roman okumaları sırasında gerekli fişlemeler yapılarak kişiler analiz edilmiştir. Kişilerin siyasetle tanışma dönemleri, bağlı oldukları parti, ideoloji veya sendika belirlenip politikadaki yerleri, etkinlikleri verilmiştir. Aynı zamanda kişilerin psikolojik boyutuna dikkat edilerek yaşadıkları bunalımlara ve çatışmalara da değinilmiştir. Roman karakterlerinin bir kısmını gerçek kişilerden seçen Vedat Türkali, TKP tarihini, liderlerini, parti üyelerini yeniden ele alır. Sol kesim için sendikalaşmanın, birlikte hareket etmenin önemini vurgular. Özellikle ülkemizde önemli olan tarihi dönemlerin -askeri darbelerin öncesi ya da sonrası- , toplumsal olayların yarattığı atmosferi vermeyi amaçlar. Yazar, bir komünist olarak her milletin haklarını gözetmekle kendini yükümlü hisseder. Romanlarında sadece Türklere değil, Kürtlere, Ermenilere vb. de değinir. Yazar, bize her dile, ırka, dine eşit davranmamız gerektiğini; onların yaşadığı acıyı görmezden gelmenin doğru olmayacağını anlatmak ister.
Türk destanlarında ve halk hikayelerinde yardımcı kahramanlar

insan, doğası gereği yardıma muhtaç bir varlıktır ve birliktelik insanın karşısına çıkan birçok engeli aşmasındaki en önemli unsurdur. Türk toplum yapısının temelinde de yardımlaşma ve birlikte güçlü olma vardır. Dolayısıyla bu toplum yapısı içinden çıkan destan ve halk hikayeleri gibi sözlü anlatı türlerinde de bu iki temel unsurun izlerinin bulunması doğaldır. Anlatı türlerine bakıldığında dikkatin öncelikle başkahraman üzerine toplandığı görülmekte ve başarıları onların tek başına elde ettiği düşüncesi oluşmaktadır. Ancak durum pek de öyle değildir. Başkahramanların yanında yer alan ve fazla ön plana çıkmayan ikincil kahramanlar vardır ki dikkatler onlara çevrildiğinde başkahramanın başarıları elde etmesinde ne kadar önemli bir paya sahip oldukları görülecektir. Bu çalışmanın amacı şimdiye kadar başkahraman üzerine odaklanan dikkatleri biraz da onların yanında yer alan yardımcı kahramanlara çevirmektir. Bu sebeple destan ve halk hikayelerinde yer alan yardımcı kahramanlar ortaya çıkarıldıktan sonra, onlar fiziksel, karakteristik ve işlevsel yönleriyle incelenmiştir. Yapılan ayrıntılı incelemeden sonra bu iki türde yer alan yardımcı kahramanlar karşılaştırılarak yaşanan toplumsal değişimlerin yardımcı kahramanlara olan etkisi görülmeye çalışılmıştır. Bu yardımcı kahramanlar arasında bir takım benzerlikler görülse de özellikle fiziki yöndeki değişimler başta olmak üzere onların birçok yönde değişim yaşadıkları anlaşılmıştır. Yeni yaşam şartları yeni ihtiyaçları doğurmuş ve bu ihtiyaçlara göre yardımcı kahramanlar da şekillenmiştir. Birçok konuda onların desteğini alan başkahraman, bu sayede bazen yok olmaktan kurtulmuş bazen güçlenip etrafına korku salan bir yiğit olmuş bazen de tek başına aşamayacağı engelleri aşıp amacına ulaşmıştır.
Alevi inançlarında hayvan mitolojisi ve tabusu

Günümüzde yaygın bir şekilde kullanım alanı bulan hayvan sembolleri diğer toplumlarda olduğu gibi Türk kültür ve mitolojisinde önemli bir yer tutmaktadır. Bu sembollerin oluşması ve anlamlandırılmasında dinlerin farklı şekilde etkisi olduğu görülmektedir. Türklerin kullanmış olduğu bazı hayvan sembolleri, onların geçmişş inanışlarını sembolize ederken bazıları Hıristiyanlık, Budizm, Manihaizm gibi dinleri sembolize etmektedir. Ayrıca bu sembollerin birçoğu genele şamil olmuş İslam etrafında yeniden yorumlanmış ve anlamlandırılmıştır. Sözü edilen semboller, güç, hakimiyet ve hükümdarlığı sembollemesinin yanında, olumsuz özellikleriyle de yaşam evreni içerisinde sıklıkla yer almaktadır. Öte yandan Alevilik antropolojiden sosyolojiye uluslararası ilişkilerden siyaset bilimine kadar birçok bilim dalında alan bulan ve her bilim dalının kendi bakış açısı ile yorumladığı bir duyuş ve düşünüş tarzı olarak görülmektedir. Anadolu Türk kültür coğrafyası içinde çok geniş bir alana yayılmış olan Alevilik, Anadolu ve Türk kültürünün yaşam alanlarından birini oluşturmaktadır. Geçmişi hatırlama ya da geleceği geçmişşteki değerlerle inşa etme düşüncesi Aleviliğin çeşitli ritüel ve uygulamalarında canlı olarak varlığını sürdürmektedir. Bu düşünce biçiminin Alevi inancında en yoğun ele alındığı ve inanç coğrafyasında yer verildiği değerlerden biri de 'hayvan kültleri'dir. Hayvan kültleri inanç ve kutsalı ifade eden alt-birimsel yapının bir parçası ve yansımasıdır. Dolayısıyla yapı içerisindeki yapı toplumsal grubun kimliğinde etkin bir işleve sahiptir. Toplumun inanmaları içerisine işlevsel fonksiyonları bulunan hayvan kütleri kültürel yapı ve dini etkinlikler göz önünde bulundurularak, köken ve psikanaliz bilinçaltı teorisi temel alınarak çözümlenmeye çalışılmıştır. Böylelikle Alevilikte hayvan kültlerinin Anadolu ve Türk kültürüne etkisi ve konumu belirlenmeye çalışılmıştır. Literatür taramasında ortaya çıkan kaynakların alan araştırmasına yönelik olmasına dikkat edilmiştir. Öte yandan tarafımızca yapılan alan araştırmasında hem kırsal hem de kentsel mekanda yaşayan Alevilik birlikte ele alınmaya çalışılmıştır. Elde edilen veriler, eski Türk kültür ve mitolojisinde yer alan hayvan kültleri ile birlikte değerlendirilmiştir. Böylelikle Alevilikte hayvan kültü hem Alevi kültürü içerisinde hem de Türk kültürü ve mitolojisi çerçevesinde karşılaştırılmıştır. Bu bağlamda, Türk ortak kültürel belleğin önemli bir parçasına işaret eden hayvan kültleri, Alevi kültürü içerisinde hayvan sembolleri temelinde incelenmiştir.
Özbek halk makalları

'ÖZBEK HALK MAKALLARİ' adıyla 1965 yılında 'Taşkent Bedii Edebiyat Yayınevi' tarafından yayımlanmış bu eserin aslı Türk Dil Kurumu Kütüphanesi Fil. A/3927 numarada kayıtlıdır. Belli konulardaki Özbek atasözlerini içermektedir. Eser, Özbekistan' in SSCB egemenliğinde olduğu yıllarda yayımlanmış olup o dönemin siyasal ve sosyal özelliklerini taşımaktadır. Eser, siyasi iradenin politikalarına uygun yazılmış; benimsenmiş resmi ideolojinin etkisiyle Özbek Türkleri'nin milli karakterini ve kültürel özelliklerini yansıtan birçok atasözüne eserde yer verilmemiştir.. Bunun yerine resmi ideolojiye hizmet eden - birçoğu uydurma - bazı sözler de eserde yer almıştır. Bu da asıl Özbek atasözlerinin tespitini zorlaştırmaktadır. Tez çalışmam transkripsiyon - aktarma, gramer ve dizin bölümlerinden oluşmaktadır. 'Transkripsiyon - aktarma' bölümünde; metin transkribe edilmiş ve karşılıkları diğer sayfada verilmiştir. Yalnız, metinde ayrı yazılmış 'ng' sesi 'damak n' si' özelliği gösterdiği kelimelerde 'n' ile gösterilmiştir. 'Gramer' bölümünde metnin fonetik - morfololojik özellikleri ile sınırlı kalınmıştır ve bu bölüm Özbek Türkçesi gramerinin metindeki özelliklerini içermekte, tamamını içermemektedir. Türkçe örneklerde kelimelerin Eski Türkçedeki şekilleri ile karşılaştırma yapılmıştır. 'Dizin' bölümünde ise kelimelerin anlamlan ve metinde geçtikleri sayfalar bir arada verilmiş, metinde geçen özel isimler ise 'özel isimler dizini' başlığı ile ayrı bir bölümde gösterilmiştir. Kelimelerin anlamlan araştırılırken birçok kaynaktan faydalanılmış, bu arada danıştığım Türkiye'deki Özbekistan vatandaşı kişiler kelimelerin anlamlan hakkındaki verdikleri bilgilerle bana yol gösterici olmuşlardır. VI
XVIII. YY. dİvan şairi Halil Nurİ Bey hayatı, eserleri, edebİ kişiliği ve dİvanının tenkitli metni

XVIII. yy'da yaşamış olan şair ve vakanüvis Halil Nuri Bey'in hayatı, eseri ve edebi kişiliği ile divanının tenkitli metni, tezimizin konusunu oluşturmaktadır. Halil Nuri'nin hayatına ilişkin kaynaklarda fazla bir bilgi yer almamaktadır. Doğum tarihi belli değildir. Tarih'i, divanı ve bazı kanunları toplayan bir mecmuası olan Halil Nuri tanınmış bir aileye mensup olup, kalem erbabından Feyzullah Şakir Beyefendi'nin oğlu ve Şeyhülislam Mustafa Aşir Efendi'nin damadıdır. Şairimiz, 1799'de vefat etmiş, Feridun Bey türbesi yakınlarındaki Küçük Emir Efendi naziresine defnedilmiştir. Tezimiz giriş kısmından başka üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Halil Nuri'nin hayatı, eserleri ve edebi şahsiyeti hakkında kaynaklardan yola çıkarak bilgi verilmiştir, edebi şahsiyeti ortaya konulurken kaynaklardaki bilgilerin azlığından dolayı şiirlerinden yararlanılmıştır. Bu bölümde daha çok edebiyat tarihine kaynaklık edecek bilgiler sunulmaya çalışılmıştır. İkinci bölüm, Halil Nuri divanının şekil, muhteva, dil ve üslup özelliklerine ayrılmıştır. Şekil özellikleri tablolar yardımıyla ortaya konmaya çalışılmış, muhteva bölümünde ise divanda bulunan şiirlerin konulan değerlendirilmiştir. Halil Nuri'nin dil ve dili kullanım özellikleri, dil ve üslup bölümünde ifade edilmiştir. Üçüncü bölümde ise Halil Nuri divanının iki nüshası tanıtılmış ve tenkitli metin verilmiştir. Çalışmamızın konusunu oluşturan Halil Nuri divanı'nda 29 kaside, 7 tercic -bend, 3 terkib-bend, 2 muhammes, 21 tahmis, 2 müseddes, 2 tesdis, 306 gazel, 42 kıta, 47 rubai, 73 müfred bulunmaktadır. Divanda en çok gazele yer veren Halil Nuri, ' sevgilinin vefasızlığı, aşk ve ayrılık acısı vb' konulan işlemiş, döneminin özelliği olarak konuşma diline yakın, sade, üslubuyla karşımıza çıkmıştır.
Osmaniye ili Düziçi ilçesi halk kültüründe halk inançları, bayramlar ve törenler

Bu çalışmada Osmaniye'nin Düziçi ilçesindeki halk inançları, bayramlar ve törenler konuları üzerinde durulmuştur. Birinci bölümde Düziçi halkının geçiş dönemleri ve hayatın her alanında karşılaşılan halk inançları üzerinde durulmuştur. Bu bölümde ele alınan konularda yazılı kaynaklardan elde edilen bilgilerin verilmesinin ardından sözlü kaynaklardan edinilen bilgilere dayalı inançların eski Türk kültürü ile ilişkileri tespit edilmeye çalışılmıştır. İkinci bölümde Düziçi halk kültüründe kandiller, kutsal aylar, dini ve milli bayramlar, törenler ve bunlarla ilgili halk inançları konularına yer verilmiştir. Bu bölümde de yazılı kaynaklardan edinilen bilgilerin verilmesinin ardından sözlü kaynaklardan edinilen bilgilere dayalı adet ve inanışlara yer verilmiştir. Bölüm sonlarında değerlendirme yapılmıştır. Üçüncü Bölümde yerel kelimeleri kapsayan bir sözlük hazırlanmıştır ve emekli öğretmen Mehmet Yılmaz'ın Elif Ana'dan derlediği Düziçi halk söyleyişlerine yer verilmiştir. Bu araştırmanın sonunda Düziçi halk inançlarında eski Türk inançlarının izlerinin bulunduğu görülmüştür. İslamiyet'in etkisiyle bu izler bugünü şeklini almıştır.
Doğu Türkçesiyle Yazılmış 'Acayibü'l Mahlukat ve'l-Garayibü'l Mevcudat (151a-200b yaprakları: Dil incelemesi, Metin, Türkiye Türkçesine aktarım, Dizin)

Yüksek lisans tezi olarak hazırladığımız bu çalışma müellifi bilinmeyen, Doğu Türklük sahasına ait Acayibü'l- Mahlukat'ın 151a- 200b yapraklarının çeviri yazı metnini, eserin Türkiye Türkçesine aktarımını, yazım ve dil bilgisi incelemesini ve dizinini içermektedir. 17 -18. yüzyıllar arasında yazıldığı düşünülen bu tercüme Klasik Sonrası Doğu Türkçesi özellikleri göstermektedir. Arap, Fars ve Türk edebiyatında oldukça sevilen bir tür olan Acaibü'l-Mahlukat'ın bu tercümesi, geçiş dönemi dil özelliklerini yansıtması açısından Türk dili tarihi çalışmaları için oldukça önemlidir. Çalışmamızın Giriş bölümünde Acaibü'l-Mahlukat türü hakkında bilgiler verilmiş, bu türün Arap, Fars ve Türk edebiyatındaki tercümelerinden bahsedilmiştir. Ardından üzerinde çalıştığımız eserin yazıldığı Doğu Türkçesi ve Klasik Sonrası Doğu Türkçesi hakkında bilgiler verilerek eserin yazarı, yazıldığı dönem ve muhit hakkındaki görüşlerimiz belirtilmiştir. Yazım ve Dil Özellikleri bölümünde, eserin dikkat çeken yazım özellikleri, ses bilgisi, biçim bilgisi ve söz varlığı üzerinde durulmuştur. Metin bölümünde Arap harfli metin çeviri yazı alfabesine aktarılmıştır. Türkiye Türkçesine Aktarım bölümünde Doğu Türkçesiyle yazılmış olan metin mümkün oldukça aslına sadık kalınarak Türkiye Türkçesine aktarılmıştır. Dizin bölümünde metinde yer alan bütün sözcükler metinde kullanılan anlamları ve hangi dilden geldikleri belirtilerek alfabetik bir sırayla verilmiştir. Tıpkıbasım bölümünde ise üzerinde çalışılan Uppsala Üniversitesi Kütüphanesi 637 numarada kayıtlı olan el yazması nüshanın tıpkıbasımı verilmiştir.