turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Spor yapan çocuklar ile ailesine ekonomik katkıda bulunup spor yapamayan çocukların benlik saygısı düzeylerinin karşılaştırılması

Bu araştırmada; ekonomik sıkıntılar nedeniyle ailesine destek için çeşitli işlerde çalışıp sokaklarda yaşamak zorunda kalan, spor yapamayan çocuklar ile kulüp düzeyinde spor yapabilen çocukların benlik saygısı düzeylerinin karşılaştırılması ve sporun benlik saygısı üzerindeki etkisini ortaya çıkarmak amaç edinilmiştir. Çalışmanın örneklemini, 2013- 2014 öğretim yılında Ankara'nın Altındağ ilçesinde öğrenim gören, tesadüfi yöntemle seçilmiş on beş ortaokuldan 192 öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak, 'Kişisel Bilgi Formu' ve 'Coopersmith'in Benlik Saygısı Envanteri' kullanılmıştır. Spor yapan ve çalışıp spor yapamayan ortaokul öğrencilerinin sosyo-demografik özellikler bakımından benlik saygısı düzeyleri arasındaki farklılığı test etmek için tek yönlü varyans analizi, Kruskal-Wallis testi, grup farklılıklarına bakmak için Tukey HSD, Independent Sample t testi ve Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Uygulanan parametrik olmayan testlerde, merkezi limit kuramı gereğince örnek çapı büyük olan testlerde Mann-Whitney U testi için Z dağılımı istatistiği, Kruskal-Wallis testi için Ki-Kare dağılımı istatistiği alınmıştır. Örnek çapı küçük olan testlerde yöntemlerin kendi test istatistikleri esas alınmıştır. İstatistiki analizler Spss 21 for Windows paket programıyla yapılmıştır. Araştırmada sonuç olarak; çalışıp spor yapamayan ve çalışmayıp spor yapan ortaokul öğrencilerinin benlik saygısı düzeyleri okuldaki ders dışı etkinliklere katılma, okul rehberlik servisinden yararlanma, üniversite okumayı isteme gibi durumlarda farklılık göstermezken; çalışma ve spor yapma, cinsiyet, evde kendilerine ait oda, sınıf düzeyleri, anne-baba eğitim ve gelir düzeyine durumlarına göre anlamlı farklar tespit edilmiş ve spor yapan öğrencilerin benlik saygısı puanlarının yüksek olduğu görülmüştür.
Bir sağlık ocağı bölgesinde çocukların bağışıklanma durumu ve bunları etkileyen faktörler

Araştırma Mut'un Göksu beldesinde bulunan Köprübaşı sağlık ocağı bölgesindeki Kravga, Bayır, Köprübaşı ve Esen mahallelerinde bulunan çocukların bağışıklanma durumu ve bunları etkileyen faktörleri araştırmak amacıyla tanımlayıcı ve kesitsel olarak yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini 18.03. 2009 ile 15.04. 2009 tarihleri arasında, bu mahallelerde 1,5- 4 yaş arasında çocuğu bulunan 139 anne oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak, araştırmacı tarafından litaratür taranarak geliştirilen anket formu kullanılmıştır. Gerekli izinler alındıktan sonra veri toplama aracı yüz yüze görüşme yöntemi ile annelere uygulanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde frekans dağılımı, oran tabloları ve çapraz tablolar kullanılmıştır. Değerlendirme sonucunda çalışma kapsamına alınan annelerin yaş ortalaması 30 .03 6,20'dir. Annelerin %80.6'sının ilkokul mezunu olduğu saptanmıştır. Çalışma kapsamına alınan çocukların tam bağışıklık oranı % 91.4 olarak bulunmuştur. Aşılar ve yapılma zamanıyla ilgili bilgi alan annelerin çocuklarının %6.2'sinin, bilgi almayanların ise %10.7'sinin çocuklarının aşılarındaeksiklik olduğu saptanmıştır. Aşıların eksik olma nedenleri arasında göçebeliğin önemli oranda etkili olduğu %41. 7 ile bulunmuştur. Bağışıklama ile büyük oranda bebek ve çocuk ölümlerinin önüne geçilebilmektedir. Bu nedenle aşısız çocuk kalmaması, aşılardaki eksikliklerin nedenlerinin bulunup önlenmesi önemlidir. Bu sonuçlar doğrultusunda aşılanma durumu ve aşılanmayı engelleyen faktörlerle ilgili toplumun daha büyük ve daha farklı kesimlerini kapsayan çalışmalar yapılması, eksik aşılı ya da hiçaşılanmamış bebek ve çocukların neden aşılanmadığının bulunması ve bunlara yönelik önlemler alınması önerilmiştir.
Evcil hayvanı olan ve olmayan 10-12 yaş çocukların empatik eğilim, ahlaki yargı ve yaşam doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma evcil hayvanı olan ve olmayan 10-12 yaş çocukların empatik eğilim, ahlaki yargı ve yaşam doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2016- 2017 eğitim-öğretim yılında Ankara ili Çankaya, Mamak, Gölbaşı ve Yenimahalle ilçelerinde öğrenimine devam eden evcil hayvanı olan 177, evcil hayvanı olmayan 238 öğrenci olmak üzere 10-12 yaş grubundaki 415 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Ka-Si Empatik Eğilim Ölçeği, Ahlaki Yargı Testi, Çok Boyutlu Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Çocukların demografik özelliklerini belirlemek için ''Kişisel Bilgi Formu'' ve evcil hayvanı olan çocukların saptanması amacıyla evcil hayvanı olan 10-12 yaş çocukların hayvanlarıyla olan ilişkisini ve evcil hayvanlarına ait özelliklerle ilgili soruların bulunduğu ''Evcil Hayvana İlişkin Sorular Formu'' kullanılmıştır. Araştırma sonucunda evcil hayvanı olan 10-12 yaş çocukların yaşlarına, anne ve baba öğrenim düzeylerine göre yaşam doyumlarında ve doğum sıralarına göre empatik eğilimlerinde anlamlı farklar bulunurken; evcil hayvanı olan 10-12 yaş çocukların doğum sıralarına göre empatik eğilimlerinde, evcil hayvanı olmayan 10-12 yaş çocukların doğum sıralarına göre yaşam doyumlarında anlamlı farklar bulunmuştur. Aynı zamanda evcil hayvanı olan ve olmayan 10-12 yaş çocukların ahlaki yargıları ile yaşam doyumları arasında ve empatik eğilimleri ile yaşam doyumları arasında ilişki olduğu saptanmıştır. Evcil hayvanı olmayan 10-12 yaş çocukların cinsiyetlerinin, kardeş sayılarının empatik eğilimlerini, ahlaki yargılarını ve yaşam doyumlarını; evcil hayvanı olan 10-12 yaş çocukların yaşlarının empatik eğilim ve ahlaki yargıları arasındaki ilişkiyi, doğum sıralarının ahlaki yargı ve yaşam doyumları arasındaki ilişkiyi, anne ve baba öğrenim düzeylerinin empatik eğilimleri ve ahlaki yargıları arasındaki ilişkiyi etkilemediği bulunmuştur. Bu araştırma ışığında daha sonra yapılacak araştırmalarda, evcil hayvanı olan ve olmayan çocukların empatik eğilimlerinin, ahlaki yargılarının ve yaşam doyumlarının, çocukların akademik başarılarını veya sosyal ve duygusal gelişimlerini yordayıp yordamadığı incelenebilir.
Birincil baş ağrısı ile başvuran hastalarda fonksiyonel gastrointestinal bozuklukların araştırılması

Birincil Baş Ağrısı ile Başvuran Hastalarda Fonksiyonel Gastrointestinal Bozuklukların AraştırılmasıAmaç: Migren ve gerilim tipi baş ağrısı olan çocuklarda fonksiyonel gastrointestinal bozuklukların eşlik etme oranlarını belirlemek. Baş ağrısı tipi, sıklığı ve şiddeti ile fonksiyonel gastrointestinal bozuklukların eşlik etme oranlarını belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Veriler, AÜTF Çocuk Nörolojisi Bilim Dalı'nda 2015- 2016 tarihleri arasında birincil baş ağrısı tanısı alan ve/veya takip edilen ancak ilaç tedavisi kullanmayan/kullanmamış olan hastalara poliklinik ziyaretleri sırasında uygulanan anketler ile toplandı. IHS 2013 kriterlerine göre toplam 111 hastanın 56'sına migren, 55'ine gerilim tipi baş ağrısı tanısı konuldu. Ağrının şiddeti VAS, NRS ve pedMİDAS ölçekleri ile değerlendirildi. FGID türleri ise ROME-III pediatrik gastrointestinal bozukluklar anketi kullanılarak sınıflandırıldı. Bulgular: Hastalarımızın yaş aralığı 5,5 yaş ile 18 yaş arasında değişmekte olup, ortalama 13,32 3, 19 bulundu. En az bir FGID eşlik etme oranı hasta grubunda %45,9, kontrol grubunda %28, 1 saptandı. Bu yükseklik istatistiksel olarak anlamlı idi (p<0,05). Hasta grubunda en sık görülen FGID türleri sırası ile; %14, 4 aerofaji, %9,9 abdominal migren, %8,1 huzursuz bağırsak sendromu idi. Kontrol grubunda en sık görülen FGID türleri sırası ile; %13, 2 fonksiyonel kabızlık, %6,1 abdominal migren, %5,3 huzursuz bağırsak sendromu idi. Aerofaji hasta grubunda kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı yüksek idi (p<0,05). Kontrol grubunda hasta grubuna göre yüksek olan tek FGID türü; fonksiyonel kabızlık idi. En az bir FGID eşlik etme oranı GTBA grubunda %32,7, migren grubunda ise %58, 9 saptandı. Bu fark istatistiksel olarak anlamlı idi (p<0,05). Migren grubunda en fazla görülen FGID türleri sırası ile; %17, 9 aerofaji, %14, 3 abdominal migren, %12, 5 huzursuz bağırsak sendromu idi. GTBA grubunda en fazla görülen FGID türleri sırası ile; %10, 9 aerofaji, %7,3 fonksiyonel kabızlık, %5,5 abdominal migren idi. FGID olanlarda başvuru öncesi ağrı süresi olmayanlara göre istatistiksel olarak anlamlı uzun idi (p<0,05). Sonuç: Çalışmamızda Rome III kriterlerine göre belirlenen FGID'ler; birincil baş ağrısı olan çocuklarda normal popülasyona göre daha sıktır; migreni olan hastalarda da GTBA olanlara göre daha sıktır. Baş ağrısının şiddetiyle FGID sıklığı arasında ilişki yoktur. FGID olan hastalarda başvuru öncesi ağrı süresi olmayan hastalara göre daha uzundur.
Süt ve karışık dişlenme dönemindeki çocuklarda tükürük laktoferrin, kortizol ve α-amilaz düzeylerinin anksiyete ile ilişkisinin değerlendirilmesi

Amaç: Diş hekimi ve diş tedavisinden kaynaklanan anksiyete hemen her çocukta karşılaşılan bir sorun olup çocuklarda diş hekimi korkusu hasta yönlendirilmesi bakımından sorun oluşturmaktadır. Çalışmamızda süt ve karışık dişlenme döneminde çocuklardan alınan tükürük örneklerinde tükürüğün koruyucu proteinlerinden laktoferrin ile bu çocuklarda dental muayene ortamının yaratmış olduğu stresin değerlendirilmesi amacıyla -amilaz ve kortizol değerlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: M. Ü. Dişhekimliği Fakültesi Pedodonti ABD'na başvuran ve dental muayeneleri yapılan süt ve karışık dişlenme dönemindeki 50 adet çocuğun anksiyete düzeyleri Frankl Davranış Skalasına göre değerlendilmiş ve tükürük örnekleri toplanmıştır. Tükürük örneklerinde tükürük akış hızı hesaplanmış; kortizol, amilaz ve laktoferrin tayinleri ELİSA yöntemiyle tayin edilmiştir. Bulgular: Çalışmamızın sonuçlarına göre DMFT-dft indeksleri ile tükürük kortizol, laktorferrin ve amilaz miktarları arasında anlamlı pozitif korelasyon bulunmuştur. Ayrıca tükürük kortizolü ile amilaz ve laktorferrin düzeyleri arasında ve amilaz ile laktorferrin düzeyleri arasında anlamlı pozitif korelasyon bulunmuştur. Çocuklar Frankl Davranış Skalasına göre sınıflandırıldığında tükürük akış hızı, DMFT-dft indeksleri ile tükürük kortizol, amilaz ve laktoferrin değerleri arasında bir fark bulunmamıştır. Sonuç: Tükürük laktoferrin, amilaz ve kortizolü ağız diş sağlığını yansıtabilme açısıdan önemli bir potansiyale sahip olmakla beraber tükürük kortizolünün ve amilazının dental anksiyete ile ilişkisinin ortaya konması için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.
Okul çağı çocuklarındaki (6-12 yaş) vokal kord nodülün tedavisinde aile tutumu ve çocuk davranımının etkisinin ölçülmesi

Son yıllarda çocuklarda ses bozukluğunun yayılımı giderek artmaktadır. Ses bozukluğu olan çocuklarda, % 40 oranında vokal kord nodül belirtilmiştir. Çocuklarda VKN tedavisinde etkili biçimde kullanılan dolaylı terapi yöntemlerinden bir tanesi olan ses hijyeninin, günlük yaşantı içinde sürdürülebilmesi zor olmaktadır. Bunun için de ebeveynin sosyal desteği gerekmektedir. Çalışmada, ses tedavisi gören çocukların ebeveynlerinin, çocuklarıyla daha az çatışmasını sağlayarak, çocuk davranışını olumlu olarak değiştirme ve buna bağlı olarak tedavinin etkililiğini ve kalıcılığını arttırma planlanmıştır. Bu sebeple, VKN olan ve ses hijyen eğitimi alan çocukların ebeveynlerine, çocuklarına sınır koyma eğitimi verilerek, ailede tutum değişimi oluşturulmuştur. Çalışmada, vokal kord nodülü olan okul çağı çocuklarının tedavi öncesi ve sonrası fizik muayene bulgularının, ses terapisti ve ebeveynin işitsel algısal ses analizi bulgularının ve akustik ses parametrelerinin; hastaların ve ailenin davranış ve tutum değişimine göre değişim gösterip göstermediği test edilmiştir. Çalışmaya vokal kord nodülü olan 6-12 yaş arası 30 birey dahil edilmiştir. Terapi öncesi ve sonrası elde edilen fizik muayene bulguları, ses terapisti ve ebeveynin işitsel algısal ses değerlendirmesi bulgularında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,05). Terapi öncesi ve terapi sonrasında akustik ses analizi parametre değerlerinin tamamında değişim olmakla birlikte, Jitter Local ve Jitter Local abs parametrelerinde, istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). Çalışmada belirlenen fizik muayene bulguları, ses terapisti ve ebeveynin işitsel algısal ses değerlendirmesi ve akustik ses analizi bulguları, oluşturulan tedavi yönteminin etkililiğini ortaya koymuştur.
Okul öncesi dönem (5 - 6 yaş grubu) müzik eğitiminde dramanın kullanımının etkinliği

1995 - 1996 öğretim yılında yapılan bu çalışma, yaratıcı dramanın okul öncesi müzik eğitimindeki katkılarım araştırmak amacına yöneliktir. Çalışma, okul öncesi müzik eğitiminin hedeflerinden 'Müzik Dinleme Alışkanlığı Kazandırma, Ritim Duygusunu Geliştirme ve Şarkı Söyleme Alışkanlığı Kazandırma' boyutlarında dramanın katkısını araştırmayı hedeflemiştir. Bu hedefler doğrultusunda, yapılan uygulamaları değerlendirebilmek için, ritim, şarkı söyleme ve dinleme konularında gözlem formu oluşturulmuş ve yapılan her uygulamanın sonunda deney ve kontrol grubundaki her çocuğa bu gözlem formu öğretmen tarafından uygulanmıştır. Yapılan çalışma bu amaç ve hedefler doğrultusunda, okul öncesi dönem 5-6 yaş grubu öğrencilerinden deney grubundan 28, kontrol grubundan 28 çocuk alınarak, uygulamaya yönelik biçimde gerçekleştirilmiştir. Çalışmamızın örneklemini, Ankara Erken Basan Anaokulu ile Ankara Kültür Bakanlığı Anaokulun'dan toplam 56 çocuk oluşturmuştur. Deney ve kontrol grubunda yapılan uygulamaların sonuçlan tablo ve grafiklerle sunulmuş, metinlerle özetlenilmeye çalışılmıştır. Yapılan çalışmalardan daha doğru sonuç alabilmek için, her uygulamada çocukların sesleri öğretmen tarafından kasete alınmıştır. Yapılan uygulamaların fotoğraflan çekilmiş, iki uygulamanın ise video kaydı yapılıp çalışmaya eklenmiştir. Bu araştırmanın sonucunda, 'Okulöncesi Dönem (5-6 yaş grubu) Müzik Eğitiminde Dramanın Kullanımının etkililiği saptanmaya çalışılmıştır. III
Ankara il merkezi 7-11 yaş grubu ilköğretim çocuklarında bazı antropometrik ölçüler ve oransal ilişkilerin incelenmesi

Bu araştırma Ankara'da yaşayan üst sosyoekonomik gruba mensup 7-11 yaş grubu kız ve erkek öğrencilerden alınan antropometrik ölçülerin ve aralarındaki oransal ilişkilerin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Bu amaç doğrultusunda Ankara ili; Çankaya, Keçiören. Yenimahalle ve Altındağ ilçelerine bağlı özel ilköğretim okullarından, 242 erkek ve 242 kız olmak üzere toplam 484 birey rastgele örnekleme yöntemiyle seçilmiş ve her denek üzerinden 12 antropometrik ölçü alınmıştır. Antropometrik ölçümlerin alımında IBP'nın önermiş olduğu teknikler kullanılmıştır. Toplanan bilgilerin istatistiki analizleri yapılarak her yaş ve cinsiyet için ortalama değerleri, standart sapmaları, korelasyonları ve oransal değerleri hesaplanmıştır. Yaptığımız analizlerle çocukların yaşa ve cinsiyete göre gelişimleri incelenerek, ülkemizde yapılan daha önceki araştırma bulguları ile karşılaştırılmaları gerçekleştirilmiştir. Araştırmamızda kız ve erkek çocuklarının boy, ağırlık, üst ve alt ekstremite uzunlukları yönünden önceki yıllara oranla yüksek değerlere sahip olduğunu göstermiştir. Kız ve erkek çocuklarının gelişmesinde 10 yaşa kadar antropometrik ölçüler yaklaşık aynı değerlerde iken; kız çocuklarının büyüme gelişme dönemine erken girmesi nedeni ile 10 yaş sonrası kız bireylerin erkek bireylere göre antropometrik ölçü değerlerinde artış saptanmıştır. 71 Allometrik incelemeler, vücudun alt ve üst tarafının büyümelerinin farklı hızlarda ve farklı dönemlerde gerçekleştiğini; sosyoekonomik faktörlerin vücut oranlarının oluşmasında etkin olduğunu göstermiştir. Araştırmamızdan elde edilen boy, ağırlık, üst ve alt ekstremite değerlerinin yüksek düzeyde bulunması; çocuklarda fiziksel büyüme ve gelişmeye kalıtımın yanında, çevrenin ne kadar etkili olduğunu kanıtlar niteliktedir. 72
İştahsızlığı olan 2-10 yaş arası çocukların ve ailelerinin incelenmesi ve sağlıklı beslenme eğitiminin verilerek eğitim sonrası sonuçların değerlendirilmesi

İştahsızlık çocukluk çağında sık karşılaşılan bir problem olup, bu nedenle çocuk hekimlerine başvuru da sıktır. Organik hastalığa bağlı olmayan iştahsızlıkta ailelere beslenme ve davranış önerileri verilerek çocuğun büyüme ve gelişiminin izlenmesi esastır. Bu araştırmada ailelere verilen beslenme önerilerinin çocuğun iştahsızlığını düzeltmede yarar sağladığının gösterilmesi hedeflenmiş olup, bu sayede çocukların sağlıklı beslenmesinin gerçekleştirilmesi ve de ailelerin iştahsızlık konusundaki kaygılarının giderilmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya Ağustos - Kasım 2017 tarihleri arasında T. C Sağlık Bakanlığı DPÜ Kütahya Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesi çocuk polikliniklerine iştahsızlık şikayeti ile başvuran 2-10 yaş arası organik hastalık tanısı ve bulgusu olmayan 96 çocuk alındı. Çocukların gelişlerinde boy, kilo, vücut kitle indeksi ölçülerek, anket yoluyla beslenme özellikleri sorgulandı. Ailelerden çocukların üç günlük yemek listeleri alınarak çalışma başındaki boy, kilo, vücut kitle indeksi, enerji ve protein alımları iki aylık davranış değişikliği sonrasındaki değerleriyle karşılaştırıldı. Ailelerin %84,3'ünün beslenme kurallarını uygulayabildiği ve bu ailelerden %79'unun kurallardan fayda gördüğü öğrenildi. Çocukların çalışma başındaki değerlerine göre çalışma sonunda alınan boy, kilo, VKİ, kalori değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı artış tespit edildi. Protein değerlerinde anlamlı artış saptanmadı. Yaş gruplarına göre değerlendirildiğinde özellikle 8 yaş altındaki çocuklarda beslenme kurallarının uygulanabilir ve faydalı olduğu saptandı. Çalışma başında hesaplanan çocukların aldığı kalori değerlerinin almaları gereken miktardan ortalama %25 düşük olduğu ve bunun annenin bildirdiği iştah durumuyla uyumlu olduğu tespit edildi. Sonuç olarak organik hastalığa bağlı olmayan iştahsızlıkta, davranış değişikliği uygulamasının özellikle 8 yaş altındaki çocuklarda faydalı olduğu tespit edildi.
İki yaş altı çocuklarda beslenmenin değerlendirilmesi

Amaç: Çalışmamızda 0-2 yaş grubu bebeklerde; emzirme, tamamlayıcı beslenme uygulamaları ve bodurluk, kavrukluk, düşük kiloluluk, fazla kiloluluk, obezite gibi beslenme sorunları ile sosyodemografik faktörler arasındaki ilişkiyi ortaya koymayı amaçladık. Aynı zamanda beslenme uygulamalarının, beslenme sorunları üzerindeki etkisini araştırmayı planladık. Gereç ve yöntem: Araştırmaya 01/09/2018-01/01/ 2019 tarihleri arasında İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Çocuk Sağlığı İzlemi Polikliniğin'de takibe alınmış; miadında, 2500 gram üzerinde doğmuş, herhangi bir hastalık tanısı olmayan 297 bebek dahil edildi. Çalışmada Dünya Sağlık Örgütü'nün 2007 yılında anne sütü alma ve tamamlayıcı beslenmeyi değerlendirmek amacıyla oluşturduğu belirteçler kullanılarak, ebeveynlere yüz yüze anket yöntemi uygulandı. Bulgular: Çalışmaya katılan bebeklerin %52,5'i kızdı. Yaşları 15 gün ile 24 ay arasındaydı. İlk 1 saatte anne sütü alma oranı %25,6, ilk 6 ay sadece anne sütü alma oranı %62, 1 ve 2 yaşına kadar anne sütü alma oranı %59 saptandı. Çalışmaya katılan bebeklerin %3,3'ü kavrukken, %2,02'si bodur, %1,68'i düşük kilolu, %2,36'sı ise fazla kilolu olarak bulundu. DSÖ belirteçlerine göre 6-23 aylık 231 bebeğin %62,3'ü yaşına uygun ''ininimum besin çeşitliliği''nde beslenirken, 216'sının ''ininimum beslenme sıklığı'' yaşına uygundu (%72,7), 185'inin ise hem 'ininimum beslenme sıklığı' hem de ''ininimum beslenme çeşitliliği'' yeterli düzeydeydi; yani ''ininimum kabul edilebilir beslenme'' kriterlerini doldurmaktaydı (%62,3). Bebeklerin %74'ü ek gıdaya 6-8. ay olarak uygun başlamıştı. Sonuç: Çalışmamızda emzirme, uygun tamamlayıcı beslenme oranlarımızın ülke genelinin üzerinde; beslenme sorunlarının ise düşük düzeyde olduğunu saptadık. Sosyodemografik faktörler, beslenme uygulamaları ve beslenme sorunları üzerine etkili olurken; beslenme uygulamaları ile beslenme sorunları arasında anlamlı bir ilişki gözlenmedi.
Okul öncesi dönemde görülen akran zorbalığının bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu çalışmanın amacı 60-72 aylık çocuklar arasında oluşan saldırgan davranışları çeşitli değişkenler açısından incelemek ve zorbalık davranışlarını farklı gözlem araçları aracılığıyla gözlemleyerek bu konuda ayrıntılı bilgi edinmektir. Açıklayıcı desende olan bu araştırma nicel ve nitel olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın nicel bölümünde Ankara ilindeki iki farklı bağımsız anaokuluna devam eden 121 çocuk yer almıştır. Bu bölümde veriler Kişisel Bilgi Formu, Okul Öncesi Sosyal Davranış Ölçeği-Öğretmen Formu ve Hikayeleştirilmiş Varsayımsal Durumlar Formundan elde edilmiştir. Cinsiyet, kardeş sayısı, anne-baba öğrenim durumu, anne-baba çalışma durumu, aile yapısı ve doğum sırası değişkenlerinin OÖSDÖ-ÖF alt boyutlarından aldıkları toplam puanların üzerindeki etkileri t-testi ve ANOVA ile incelenmiştir. Fiziksel saldırganlık üzerinde cinsiyet ve öğretmenlerin mesleki deneyimlerinin; ilişkisel saldırganlık üzerinde ise baba öğrenim durumu, anne çalışma durumu ve öğretmenlerin mesleki deneyimlerinin anlamlı bir farklılığa sahip olduğu saptanmıştır. Çalışmanın nitel bölümü ise nicel bölümde ulaşılan 121 çocuk içerisinden OÖSDÖ-ÖF ve HVDF analizleri sonunda seçilen 14 çocuk ile yürütülmüştür. Anekdot kaydı, olay örneklemi ve basit katılım çizelgesi sonunda gözlemlenen çocukların zorba, zorba-kurban veya kurban olma durumları ile yaptıkları/uğradıkları zorbalık türleri/davranışları ayrıştırılmıştır. Zorba ve zorba-kurbanlar için belirlenen davranışlar süre kaydı ve zaman örneklemi ile gözlemlenmiştir. Zorbalığın serbest zaman etkinliklerinde ve her iki etkinlik türü sırasında ise sözel zorbalığın daha çok ortaya çıktığı saptanmıştır. Her iki sınıfta toplam 5 zorba ve 3 zorba-kurban olduğu belirlenmiştir. Gözlemler sonunda zorbaların ve zorba-kurbanların vurma davranışını gösterdikleri; zorba-kurbanların vurma, kurbanların ise zorla alma davranışlarına uğradıkları görülmüştür. Gözlem sonuçlarının öğretmen görüşmeleriyle tutarlılığı incelenmiş ve bazı çocuklar için sonuçların paralellik gösterdiği bulunmuştur.
The Effect of the activity based spiral cirriculum on five year-old childrens creativity and behaviors as perceived by their parents and teachers

Bu tez, etkinlik temelli spiral öğretim programının ODTÜ Yuvasındaki beş yaş çocuklarının yaratıcılıkları ile aile ve öğretmen gözüyle davranışları üzerindeki etkisini görmek için yapılmıştır. Araştırmada bir deney ve iki kontrol grubu olmak üzere toplam 51 denek kullanılmıştır. Etkinlik temelli spiral öğretim programı geliştirilmiş ve 18 hafta süreyle deney grubuna uygulanmıştır. Verilerin toplanmasında, üç grupta bulunan deneklere araştırmanın başında ve sonunda olmak üzere iki kez Torrance Yaratıcı Düşünme Testi uygulanmıştır. Ayrıca her üç gruptaki deneklerin aile ve öğretmenlerine başta, ortada ve sonda olmak üzere üç kez Aile Gözlem Ölçeği ve Öğretmen Gözlem Ölçeği uygulanmıştır. Verilerin analizinde tekrarlanmış ölçüm tekniği kullanılmıştır. Sonuç olarak, deney grubunun yaratıcılığın alt boyutları olan akıcılık, esneklik, orijinallik ve detaylara inebilmede anlamlı bir gelişme gösterdiği bulunmuştur. Veri toplanmasında kullanılan öğretmen ve aile gözlem ölçeklerinde de, deney grubunda anlamlı bir gelişme gözlenmiştir. Ancak, birinci kontrol grubunda öğretmen gözlem ölçeğinde daha yüksek puanlar bulunmuştur. Sonuçların eğitim programları ve öğretim çerçevesi içinde yorumlanması ve yaratıcılığın geliştirilmesine dair öneriler çalışmada yer almaktadır.