turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The representation of gender in relation to oedipus complex in D. H. Lawrence's novel entitled Sons and Lovers

D. H. Lawrence edebiyat alanında 20. Yüzyılın en seçkin yazarlarından biridir. Romanlarında, esas olarak kadın-erkek ilişkilerini ve onların gerçek yaşamdaki günlük problemlerini ele almıştır. Bu çalışmanın amacı, D. H. Lawrence'ın Oğullar ve Sevgililer adlı romanında cinsiyet kavramını Oedipus Karmaşası ile ilişkili olarak analiz etmektir. Bu tez dört ana bölümden oluşur. Çalışmanın giriş bölümünde, D. H. Lawrence'ın biyografisi ve analiz edilen kitap hakkında genel bir bilgi verilir. Ayrıca, cinsiyet konusunda ve konunun edebiyattaki önemi hakkında inceleme yapılır. Tezin ikinci bölümü Lawrence'ın Oğullar ve Sevgililer adlı eserinde cinsiyet konusunu Morel ailesindeki ilişkiler üzerinden nasıl temsil etitğini esas alır. Tezin üçüncü bölümü roman boyunca cinsiyet rolü konusunun önemli bir parçasını oluşturan Paul Morel'ın annesine olan bağlılığı ve sevgilileri Miriam Leivers ve Clara Dawes'e olan aşklarını işler ve bu aşkın kendisinde yarattığı bedensel ve ruhsal bölünmeyi konu alır. Dördüncü bölüm eserdeki karakterleri Oedipus Karmaşası teorisine dayandırarak analiz eder. Sonuç bölümünde, bu tezde çalışılan konunun genel bir değerlendirilmesi yapılır.
Ambivalence and hybridity in the novels of Salman Rushdie

Bu çalışma Salman Rushdie'nin Gece Yarısı Çocukları, Utanç ve Şeytan Ayetleri romanlarının ikilem ve melezleşme açısından analizini sunmaktadır. Çalışmanın odak noktası sömürgeci söylem tarafından kültürel olarak oluşturulmuş sömürgeci ve sömürülen kimliklerin temsilinin ne ölçüde otantik ve güvenilir olduğunu sorgulamaktır. Melez ve arada kalmış kimlikleri konu edinmesi bakımından, Rushdie'nin romanları sömürgeci söylemin otoritesini sorunsallaştıran ve yıkan sömürgecilik sonrası söylemin bir parçası olarak ele alınır. Çalışma iki bölümden oluşmaktadır: teorik ve analitik. Birinci bölüm sömürgecilik ve sömürgeci söylem ile bu ana kavramların eleştirisini yapan sömürgecilik sonrası yaklaşımlar hakkında artalan bilgisi sunmaktadır. Analitik kısım teorik bilginin Rushdie'nin Gece Yarısı Çocukları, Utanç ve Şeytan Ayetleri romanlarına uygulandığı üç bölümü içerir. Bu çalışmanın amacı sömürgeci ve sömürgecilik sonrası söylem temsilleri doğrultusunda ikilem ve melezleşme, sömürgeci ve sömürgecilik sonrası kimlik kavramlarını ve ne ölçüde bunların Rushdie'nin romanlarında yer aldığını keşfetmektir. Bu çerçevede, bu çalışma Rushdie'nin romanlarında yer verilen arada kalmış ve melez kimliklerin sömürgeci söylem tarafından yüceltilen sabit ve özcü kimliklerin otantik temsillerine karşı bir tehdit oluşturduğunu ve böylece onun otorite iddiasını yıktığını öne sürer.
Luigi Pirandello'nun roman ve hikayelerindeki başlıca kişiler ve görecelik kavramı

Luigi Pirandello çocukluk çağlarından başlamak üzere uzun yıllar edebiyatla ve tiyatroyla uğraşmış, İtalya ve Avrupa'da tanınmasını sağlayan eserler vermiş önemli bir yazardır. Hayat ve insanla ilgili kendine özgü bir 'felsefe' yaratmış, bu 'felsefesini' eserlerinde işlemiş ve onu, okuyucularının da benimsemelerini sağlamıştır. Ben bu çalışmamda yazarın hayatını, bazı eserlerini ve bu eserlerdeki kişileri inceleyerek Sicilya'lı yazarın edebiyatçı kişiliğini, hayat ve gerçekle ilgili düşüncesini, onun göreceliği açısından tanıtmaya çalıştım. Önce yazarın hayatından sonra kısaca eserlerinin tümünden söz ettim ve sanat anlayışı üstünde durdum. Çalışmanın ikinci bölümünde yazarın hikayelerindeki kahramanları ve karakterlerini genel olarak anlattım. Dört ayrı romanındaki dört önemli kahraman ile karakterleri ise biraz daha ayrıntılı olarak tanıtıldı. Pirandello'nun bu kişilerinin toplumdaki yerlerini ve yazarın kişilerinde yansıyan özelliklerini tanıtmaya çalıştım. Bu kişileri incelerken onların yaşadıkları gerçek sorunundan, kimlik arayışlarından ve bu arayışın sonunda karşılaştıkları trajik sonlardan söz ettim. Üçüncü ve son bölümde ise Pirandello'nun kendine özgü felsefesini, bunun sonucunda doğan göreceliğini, bu felsefesinin ve göreceliğinin romanlarında görülen yansımalarını, romanlarını yeniden ele alarak gösterdim. Hayatının son yıllarında nobel ödülü alan yazarın, yarattığı kişileri incelemedeki, yani onların iç dünyalarını aktarmadaki ustalığını, sadece oyun yazarı olarak değil de hikayeci ve romancı olarak da italya ve Avrupa edebiyatındaki önemli yerini tanıttım. Gerçeğin göreceli olduğu, herkese göre - kişinin duygularına ve ruh durumuna bağlı olarak - farklı olabileceği görüşünün yazar için taşıdığı önemi bularak, bu görüşün onun düşüncesinin temel öğelerinden biri olduğu kanısına vardım ve bunu ispatlamaya çalıştım.
The faustus myth in the English novel

Bu çalışmanın amacı, başlangıcı on altıncı yüzyıla dayanan ve adını, gerçekten yaşadığına dair kayıtlar olan Dr. Johann Faustus'tan alan Faustus Söylencesi'ni incelemektir. Söylenceyi, başladığı yüzyıldan alarak on altıncı yüzyılda Christopher Marlowe'un The Tragical History of the Life and Death of Doctor Faustus, on dokuzuncu yüzyılda Johann Wolfgang von Goethe'nin Faust adlı oyunu ve yirminci yüzyıl İngiliz postmodern romanında John Fowles'ın The Magus adlı eserinde, bu söylencenin değişimi ve yorumları ele alınacaktır. Bu çalışmaya, söylencenin Rönesans dönemindeki gerçek kaynağına inerek başlanacak, mitolojide Prometheus, İncil'de Simon Magus, Adem ve Havva'nın Cennet'ten kovulmaları ile Faustus Söylencesi arasındaki ilişki incelenecek ve Rönesans ile Aydınlanma Dönemi bilgi kuramları ve varoluşçu bilgi kapsamında Faustus'un postmodern dönemdeki yorumu incelenecektir. Rönesans döneminde ortaya çıkan bu söylence, Christopher Marlowe'un yorumunda, Faustus'un Tanrı'ya öykünmesinin bir sonucu olarak, trajik bir sonla biterken, Goethe'nin Faust'unda, Aydınlanma Çağı'nda geleneksel din dizgelerinin Tanrı'sına karşı gelmeyi desteklemesi sonucu, Faust'un kurtuluşu ile söylenceye farklı bir bakış açısı gelişir. Rönesans Dönemi'nde her ne kadar sınırları aşma, bilgiye ulaşma cesaretlendirilse de lanet kaçınılmaz oluyor. Bu dönemler arasındaki geçişler ve Avrupa'yı etkisi altına alan felsefi, coğrafik ve politik gelişmeler doğrultusunda, Birinci ve İkinci Dünya Savaşlarına sahne olan yirminci yüzyılda ise çok farklı bir Faust ortaya çıkar. John Fowles'ın romanının Faust ve Mephistopheles karakterleri Nicholas ve Conchis üzerinden yorumlanır, fakat bu sefer roller birbirine girmiş, kimin arayış içinde olduğu, kimin şeytanı simgelediği belirsizdir.
Posthuman bodies in Kazuo İshiguro's Never Let Me Go, Indra Sinha's Animal's People, and Justina Robson's Natural History

Bu çalışma, insan sonrası kuram açısından insanın tanımının ne olduğunu, Kazuo Ishiguro'nun Never Let Me Go (2005) adlı eserinde klonlanmış bedenler, Indra Sinha'nın Animal's People'ında (2007) toksik bedenler ve Justina Robson'un Natural History'sinde (2004) sibernetik bedenler olarak, üç posthuman beden betimlemesi üzerinde durarak, değişen beden anlayışıyla tartışmaktadır. Bu bağlamda, insan bedeninin insan olmayan diğer dünyadan ayrı değil onunla içiçe olarak algılandığı yeni olası bakış açısı geliştiren insan bedeni ve dünya arasındaki değişmez ve dinamik bağlantı, son derece önemlidir. Her bir roman, insanı kimyasal madddelerle, makinelerle ve diğer insan olmayan varlıklarla etkileşime sokarak, insanın arada kalmışlığını betimlemekte ve insan ve insan olmayan bedenler arasındaki kesin çizgilerle çizilmiş farkların ortadan kalktığını göstermektedir
Othering in Chris Cleave's novels Incendiary, Little Bee, and Everyone Brave is Forgiven

Bu tez, Chris Cleave'in Incendiary, Little Bee ve Everyone Brave Is Forgiven romanlarında işlenen ötekileştirme ve öteki olarak nitelendirilenin kabullenilme ihtimalleri konularını incelemeyi amaç edinir. Bu üç romanın bu çalışma için seçilme nedeni, üç romanın da ötekeliştirme konusu ile ilgili karakterler ve olay örgüleri içermeleridir. Romanlar görsterir ki benlik sosyal ve yapay olarak etiketlendirme sistemi içerisinde ve bu sistem yoluyla nitelendirilir ve bu süreç de ırk, sınıf ve toplumsal cinsiyet gibi farklı kategorileştirmelerin oluşmasına neden olur. Cleave'in romanlarında, benliğin öteki ile olan bağlantısı, ırk sınıf ve Incendiary, Little Bee ve Everyone Brave Is Forgiven öteki olgusunun oluşmasında rol oynayan ve toplum içerisinde sabitleşmiş, batılı olmayan, kadın, yoksul kavramlarının benliği oluşturma politikalarını ele alır.
A study of feminist possibilities of escape from the panopticon and the male gaze in Pat Barker's Union Street and Angela Carter's Nights at the Circus

Bu tez, Michel Foucault'nun Discipline and Punish (1977) adlı kitabında yer alan Panopticon imgesi ışığında modern kurumların kadınları nasıl boyunduruk altına aldığına dair Pat Barker'ın Union Street ve Angela Carter'ın Nights at the Circus adlı romanlarını çalışmayı amaçlar. Bu çalışmada aynı zamanda, 'Foucault, Femininity, and the Modernization of Patriarchal Power' (1988) ve 'The Body and The Reproduction of Femininity' (1993) adlı makalelerinde, Foucault'nun Panopticon imgesinin genel olarak kadınların boyunduruk altına alınışını ele alma konusunda başarısız olduğunu savunan - sırasıyla - Sandra Lee Bartky ve Susan Bordo gibi feminist akademisyenlerin çalışmaları da dikkate alınacaktır. Bu tezde, Union Street ve Nights at the Circus'ın, kadınların bedenlerinin erkeklerin bedenlerinden nasıl daha fazla itaatkarlaştırıldığını gösterdiği savunulacaktır. Dahası, Laura Mulvey'in 'Visual Pleasure and Narrative Cinema' (1975) adlı eseri ve buradaki 'bakılasılık' kavramı doğrultusunda her iki romanın da kadınların 'panoptic eril bakışa' ve kadınların bu söz konusu bakışı içselleştirmesiyle ortaya çıkan 'female connoisseur'a maruz kalış şekilleri ele alınacaktır. Bu tezde aynı zamanda bu iki romandaki kadın karakterlerin Panopticon'dan ve eril bakıştan kaçıp kaçamadığı incelenecektir.
Postkolonyalist söylem bağlamında V. S. Naipaul ve Nehrin Dönemeci

Çağdaş İngiliz edebiyatı ve dünya edebiyatının Nobel ödüllü en önemli yazarlarından biri olan V. S. Naipaul'un Nehrin Dönemeci adlı romanı Afrika üzerine yazılmış, politik ve toplumsal özellikleri yansıtan en önemli eserlerinden biridir. Bu çalışmada, sömürgeleştirilen Afrika ve Afrika toplumları sömürge ve sömürge sonrası söylem ışığında ele alınarak incelenecektir. Tez çalışması boyunca niteliksel arama teknikleri kullanılarak literatür taraması gerçekleştirilmiştir. V. S Naipaul, sömürge sonrası bir yazar olarak kabul edilmektedir. Bundan dolayı, Naipaul'un eserindeki sömürge dünyası karakterleri ve anlatıcısı tarafından yapılan eleştirinin aynı zamanda sömürgecinin de eleştirisini yaptığını ortaya çıkarabilmek için sömürgecilik sonrası kuramsal bakış açılarından faydalanılmıştır.
Fyodor Sologub'un romanlarında zaman ve uzam

Tezin amacı, XIX. yüzyıl sonu ile XX. yüzyıl başlarında Rus edebiyatında kendine özgü bir yer edinmiş olan Fyodor Kuzmiç Sologub'un (1863-1927) romanlarındaki zaman ve uzam kurgularını hem anlatıbilimsel açıdan hem de Mihail Bahtin'in (1895-1975) çalışmalarına uygun olarak barındırdığı kronotoplar açısından çözümlemektir. Bu amaçla, sanatçının en çok bilinen ilk iki romanı Ağır Düşler ve Küçük Şeytan inceleme konusu edilmiştir. Bunun nedeni her iki romanın da ilk modern Rus romanı örneklerinden sayılmalarının yanı sıra dekadan Rus romanı olma özelliği taşımaları bakımından da Sologub'un roman sanatında ve genel olarak Rus edebiyatında özgün bir yere sahip olmalarıdır. Romanların zaman ve uzam yapılarının incelenmesine geçmeden önce insanlığın zaman ve uzam algısındaki değişimler, düşünür ve bilim insanlarının konuya olan yaklaşımları ışığında özetlenmiştir. Ayırca Sologub'un romanlarındaki zaman ve uzam modeli özelliklerinin, Rus edebiyatındaki yerinin daha iyi anlaşılabilmesi için erken dönemden XX. yüzyıla kadar olan süreçte Rus edebiyatında zaman ve uzam yapılarındaki özellikler ve değişimler roman sanatı dışındaki türleri de kapsayacak biçimde ele alınmışlardır. Daha sonra Türk okuyucusu için yabancı olan Sologub, yaşadığı dönemin kültürel ve siyasi olaylarıyla birlikte tanıtılmış, sanatına yansıyan felsefi düşünceler açıklanmaya çalışılmıştır. Rus dekadan roman sanatının gelişiminin de ele alınmasıyla Sologub'un dekadan romanlarında zaman ve uzam kurgularının incelenmesine geçiş süreci tamamlanmıştır. Sologub'un ilk iki romanının zaman ve uzam yapılarının analiz ve yapısallcı yöntemle çözümleme örneği sunan tez çalışması, sanatçının her iki romanında da uyguladığı zaman ve uzam modellerini, temelde dekadan dünya görüşüne ve simgeci sanat anlayışına göre biçimlendirdiği sonucuna varmıştır. Vardığı öteki sonuçlarla birlikte tez çalışmasının, bu konuda son yıllarda artmaya başlayan araştırmalara katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Comedy in Regional Novels: Mrs. Gaskell's Cranford, Margaret Oliphant's Miss Marjoribank, Anthony Trollope's The Small House at Allington

1848- 1870 yılları arası İngiltere'de Viktorya döneminin ortalarına denk gelmektedir. Bu dönem Erken Viktorya dönemi ile kıyaslandığında daha sorunsuz ve nisbeten huzurlu ve refah içinde geçen bir dönem olarak bilinmektedir. Endüstriyel Devrim ile birlikte makineleşme ve sanayileşme hızlandığında bu iki önemli gelişmenin getirdiği olmusuzluklar dikkatleri daha sorunsuz bir bölge olan taşraya çekmiştir. Endüstriyel Devrim'in getirisi olan raylı sisteminyapılması ise seyahat etmeyi kolaylaştırdığından bu bölgelere ulaşım kolaylıkla sağlanmıştır. Bu tezde Elizabeth Gaskell'ın Cranford, Margaret Oliphant'ın Miss Marjoribanks ve Anthony Trollope'un The Small House At Allington romanları mekan olarak taşrayı seçen romanlar olarak işlenmiştir. Buna ek olarak mizahın bu dönem romanlarında dönemin getirdiği zorluklarıyumuşatmak ve daha kolay üstesinden gelmek amacıyla kullanıldığı gözlenmiştir. Bu tezde işlenenüç roman da taşra romanlarının özelliklerini taşıyan eselerdir. Romanların geçtiği yerler, çevrelerindeki büyük kentlerden yalıtılmış izlenimi uyandırmaktadır. Ayrıca, bu yerlerde yaşayan kişiler Endüstri Devrimi'nin meydana getirdiği büyük değişime direnmektedirler. Romanlarda bu direnç bir mizah unsuru olarak betimlenmekte, böylece yazarlar bir yandan değişiminkaçınılmazlığını vurgulamakta, öte yandan da sanayileşme sonucunda yitirilen geleneksel yaşam tarzlarına ve geleneksel değerlere duyulan özlemi sezindirmektedirler.
Educational practices and elements of motivation in B. F. Skinner's Walden Two and its application in EFL classrooms

Bu çalışmanın öncelikli amacı B. F. Skinner'ın romanı Walden Two'da tasvir edilen eğitim sistemi ve motivasyon öğelerinin incelenmesidir. Ayrıca inceleme sonucu elde edilen verilerin, farklı birçok öğrenme ortamında motivasyon üzerine yapılan araştırmaların sonuçlarıyla karşılaştırılması amaçlanmıştır. Walden Two'da anlatılan eğitim sisteminde her öğrenci öğrenmek istediği konuyu seçmekte serbesttir ve rekabete yer yoktur. Öğrenciler seçtikleri konuyu kendi hızlarında öğrenebilmekte ve dolayısıyla otonom olarak tasvir edilmişlerdir. Bu yüzden, bu çalışmada öğrencilerin öğrenmeye karşı içsel motive oldukları savunulmaktadır. Diğer bir yandan, gerçek hayattaki öğrenciler, onları motive eden sebepler açısından oldukça farklılık göstermektedirler. Bazı araştırmalar, dışsal ödüllerin önemli motivasyon unsurları olduğunu savunurken, bazıları da içsel motive olan ya da o dili konuşan toplumun bir parçası olmayı hedefleyen, bütünleşme amaçlı güdülenen öğrencilerin varlığını kanıtlamıştır. Sonuç olarak, Walden Two'nun davranışsal manipülasyon tasviri dolayısıyla Skinner'ın 'davranışsalcılık' üzerindeki görüşlerini yansıttığı öne sürülmektedir. Ayrıca, her ne kadar Walden Two'daki bütün öğrencilerin bu manipülasyondan ötürü içsel motive olduklarını varsaymak mümkün olsa da, bu öğrencilerin gerçek hayatta dil öğrenen öğrencilerin tamamından farklı oldukları iddia edilemez. İçsel motive olan öğrencilerle benzerlik gösterirken, diğer motivasyon öğelerine sahip olan öğrencilerden farklıdırlar.
Yaşar Kemal'in İnce Memed romanının eleştirel pedagoji bakış açısından incelenmesi

Bu çalışmada, Yaşar Kemal'in İnce Memed romanının eleştirel pedagoji bakış açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada, yetişkin eğitimi ve edebiyat arasında ilişki kurmaya yönelik olarak epistemolojik bir çerçeve çizilerek yazarın dört ciltlik İnce Memed romanı incelenerek buradan elde edilen veriler Freireci metodolojiyle sentezlenmiştir. Çalışma, İnce Memed romanı üzerinden, ezilenlerin, yoksul köylülerin durum saptaması üzerine odaklanmıştır. Dolayısıyla nitel araştırma yöntemlerinden doküman inceleme ile uyumludur. Çalışmada elde edilen bulgular sonucunda, İnce Memed romanının kurgusunun temelinde gerçeklik prensibine yer verdiği ezen ve ezilenler arasındaki mücadele, topraksız köylüler, eğitimden mahrum kalma biçimleri yetişkin eğitimi açısından bilinç/perspektif dönüşümüne dair önemli bir zemin ve araçtır.
Yunus Emre'nin eserlerindeki eğitsel iletilerin tespiti

Gelişim süreci içerisinde olan çocukların eğitilmesinde edebiyat ürünleri etkili ve önemli araçlar olarak karşımıza çıkmaktadır. Edebi metinler verdikleri eğitsel iletiler yoluyla çocuğun gelişimine olumlu katkılar sağlamaktadır. Bu çalışmanın amacı, Yunus Emre'nin eserlerini eğitsel iletiler bakımından incelemektir. İncelenen eserlerde yer alan iletiler nitel araştırma yöntemi kullanılarak içerik analizi ve doküman incelemesi yapılarak tespit edilmiştir. Yunus Emre'nin eserleri detaylı olarak taranmış 80 farklı eğitsel ileti tespit edilmiştir. Bu iletiler benzerlik ve farklılıklarına göre oluşturulan beş grupta ifade edilmiştir. İletilerin doğrudan ya da dolaylı yoldan aktarıldığı da belirtilerek sunuluş biçimlerine yer verilmiştir. Yunus Emre'nin eserlerinde toplam 407 eğitsel ileti tespit edilmiştir. Bu eğitsel iletilerin amaçlarına göre 302 tanesi kişisel gelişimi desteklemeye, 35 tanesi toplumsal gelişimi desteklemeye, 15 tanesi evrensel düşüncenin gelişimini desteklemeye, 52 tanesi dini gelişimi desteklemeye, 3 tanesi ise ulusal düşüncenin gelişimini desteklemeye yönelik iletilerdir. Sunuluş bakımından ele alındığında 85 iletini doğrudan, 322 tanesi ise dolaylı yoldan okuyucuya aktarılmıştır. En çok tespit edilen eğitsel ileti grubu 'Kişisel Gelişimi Destekleyen İletiler' olmakla beraber en az tespit edilen ise 'Ulusal Düşüncenin Gelişimini Desteklemeye Yönelik İletiler' dir. Yunus Emre büyüklere olduğu kadar çocuklara da hitap eden, onların gelişimine katkı sağlayacak olumlu mesajlar veren önemli bir edebiyat kişiliğidir. Divan ve Risaletü'ün Nushiyye adlı eserler içerdiği zengin eğitsel iletilerle çocukların eğitiminde, donanımlı bireyler olarak yetiştirilmesinde kullanılması gereken temel yapıtlardır. Bunlardan hareketle Yunus Emre'nin eselerinin çocukların eğitilmesi, güzel ahlak üzere yetiştirilmesi noktasında gerek anne-babalar gerek eğitimciler tarafından istifade edilebileceği kanısına ulaşılmaktadır.
L'étude de l'écriture expérimentale entre réel et l'utopie de Georges Perec et l'usage du moi-narrateur dans son roman autobiographique w ou le souvenir d'enfance

Her roman, kendine özgü anlatım teknikleriyle yazarın aktarmak istediklerini anlatma çabasına girer. Yirminci yüzyılda yer alan yazarlar arasında yazınsal biçeminin farklılığıyla öne çıkmış olan Georges Perec 'W ou le souvenir d'enfance'' adlı romanın ışığında 1950'lerde oluşan ve Fransız romanında izlenen köklü bir yenileşme ve değişim hareketi olan Yeni Roman aracılığıyla dünyaya yeni bir bakış açısı ile bakarak dil ve biçim yönünden yeniliklerle dolu önemli eserler ortaya koymuştur. Bu araştırma, Yeni Romanın karakteristik özelliklerinin etkisiyle, Perec'in romanlarında meydana gelen bazı değişim ve yenilikleri göstermektedir. Bu amaçla, bu çalışma özyaşamöyküsü olarak gösterilebilecek olan yapıtı ''W ya da bir çocukluk hatırası'' adlı romanında çocukluk hatıralarının ortaya çıkarılması ve çocukken yarattığı W diye adlandırdığı ateş ülkesinin bir adacığında yalnızca sporla ilgilenen bir toplumun hayatının kurmaca bir serüvenle okuyucuya aktarılması, özyaşamsal eserinde birbirinden ayrı gibi görünen gerçekle-ütopya arasındaki gidiş-gelişleri, bu ilişkinin hangi dilsel öğelerle dokunduğu, ben anlatıcının gerçek yaşamını eserinde nasıl yansıttığı ve yazınsal dili fotoğraf, sinema tekniğiyle ve matematiksel oyunlarla nasıl imgesel dile dönüştürdüğü incelenmektedir.
Mary Elizabeth Braddon'ın Lady Audley's Secret, Ellen Price'ın East Lynne ve Anne Bronte'nin The Tenant of Wildfell Hall romanlarındaki kadın imgesinin Fransız feminizmi bağlamında incelenmesi

Bu çalışma Mary Elizabeth Braddon'ın Lady Audley's Secret, Ellen Price'ın East Lynne ve Anne Bronte'nin The Tenant of Wildfell Hall romanlarında kadın imgesini ve kadının toplumdaki konumunu incelemeyi, 19. yüzyılda İngiltere'deki toplumsal yapıyı da göz önünde bulundurarak romanlardaki kadın karakterlerin Viktorya dönemi kadınlarından hangi açılardan farklı olduklarını tespit etmeyi, bununla birlikte bu kadınları feminizm bağlamında özgürleşmeye başlayan kadın tipine örnek teşkil etmeleri bakımından değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Tezde ele alınan romanlar Fransız feminizm kuramına göre incelenmiş ve romanların inceleneceği bağlamlar geleneksel Viktorya dönemi kadını ve roman kahramanları, bilinçdışı ve rüyalar, annelik ve dil ve kadınsı söylemler olarak belirlenmiştir. İncelenen üç romandaki baş karakterler, Viktorya dönemi İngiltere'sinde ideal kadın anlayışına uymayan ve geleneksel algıdan sıyrılarak yeni bir kadın tipinin önünü açan ilham verici kadın karakterlerdir. Dolayısıyla bu romanlar, ataerkil düzen tarafından kadınlara dayatılan kadınlık normlarını sorgulamaktadır. Buna ek olarak roman karakterlerinde görülen psikiyatrik rahatsızlıklar, psikiyatrinin henüz bir bilim olarak gelişmediği bir dönemde roman yazarları tarafından yansıtılmıştır ve bu durum ise söz konusu yazarların iyi birer gözlemci ve tahlil ustası olduklarını göstermektedir. Özellikle akıl hastalığı gibi psikiyatrik rahatsızlıkların kadınların içinde yaşadıkları ataerkil toplum tarafından bastırılmaları ile ilişkili olması dolayısıyla, incelenen psikiyatrik semptomların feminizmle de yakından ilgili olduğu ortaya konmuştur.