turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kültürel miras alanlarında yerel yönetimlerin rolü

Kültürel mirasın korunması; çok aktörlü, uzun soluklu ve karmaşık yapılı bir süreçtir ve bu sebeple doğru şekilde yönetilmeyi gerektirir. Bu alanların korunmasında fiziki planlamanın yanı sıra yönetim şeklinin de planlanması önem arz etmektedir. Ülkemizde planlama sistemi içerisinde kültürel miras alanlarının korunmasını ve yönetimini içeren iki plan yer almaktadır. Bu iki plandan biri korunması gereken alanların fiziki planlama ile korunmasını öngörürken; diğeri stratejik planlama ve yönetim yoluyla korumayı amaçlamaktadır. Yerel yönetimler kavramsal çerçeveden bakıldığında yere ait, yerele özgü bir yönetim biçimi olmasıyla dikkat çekmektedir. Yerel halk tarafından seçilmesi, yerele ait her konuda sorumlu olması ve özellikle fiziki planlama yetkisini elinde bulundurması nedeniyle yerel yönetimler koruma konusunda da etkin rol oynamaktadır. Yerel yönetimler özellikle kentsel sit ilan edilen alanlarda hem koruma planları yapımında hem yönetim planları hazırlanmasında yetkili idare olarak tanımlanmıştır. Bu nedenle kentsel sit alanlarında yapılan tüm planlama çalışmalarında yerel yönetimlerin etkili rol oynaması gerekmektedir. 2011 ve 2018 yılında onaylanan İstanbul Tarihi Yarımada Alan Yönetim Planları bu çalışma kapsamında incelenmiş, yerel yönetimlerin kültürel miras alanlarının korunmasında yapılan fiziki plan çalışmalarında sorumlu yönetim birimi olarak yer aldığı saptanmıştır. Yönetim planlarının, yönetim kısmında ise farklı yönetim birimleri ile işbirliği halinde yer alması dikkat çekmiştir. İyi bir koruma, yönetim ve planlamanın birbirine entegre edilmesiyle sağlanacaktır ve bu entegrasyonu sağlayabilecek yönetim birimi ise yerel yönetimlerdir. Bu sebeple yerel yönetimlerin kültürel mirasın korunmasındaki rolünün yönetim planlarının içinde yer alan eylem planları ile koruma planları ile üretilen plan kararları arasındaki entegrasyonu sağlamak olduğu belirlenmiştir.
5393 ve 6360 sayılı kanunların Avrupa yerel yönetimler özerklik şartı kapsamında değerlendirilmesi

Özerklik, bir topluluğun veya bir kuruluşun ayrı bir yasaya bağlı olarak kendi kendini yönetmesidir. Yerel yönetimler açısından özerklik, anayasa ve kanunlarla belirlenmiş kamu hizmetlerinin bir kısmının vatandaş yararı düşünülerek, yerel yönetimlerin sorumluluğunda yerine getirilmesi yetkisidir. Yerel özerklik önemi nedeniyle başta Birleşmiş Milletler olmak üzere uluslararası örgütlerin sürekli gündeminde olmuş, hazırlanan uluslararası belgelerde özerklik birçok açıdan değerlendirilerek tüm dünyada uygulama birliği sağlanmaya çalışılmıştır. Bu konu Avrupa Konseyi tarafından da ele alınarak, bir taraftan Avrupa'nın ekonomik ve siyasal açıdan bütünleşmesini, diğer taraftan bölgesel ve yerel kimliklerin güçlenmesi sonucunda merkezi idarenin bazı yetkilerin yerel birimlere devredilebilmesi için 1985 yılında Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı oluşturulmuştur. Türkiye, 1988 tarihinde Özerklik Şartı'nın bazı maddelerine çekince koyarak imzalamış olmasına rağmen, 1992 tarihinde yürürlüğe koyarak Türkiye'de yerel demokrasinin gelişmesi adına umut verici bir adım atılmaktadır. Son dönemde Türkiye, Avrupa Birliği mevzuatı çerçevesinde yerel yönetimlerin idari ve mali açıdan daha özerk bir yapıya kavuşturulması için birçok yasal düzenlemeler yapmıştır. Bu çalışmada; merkezden yönetim, yerel yönetim ve özerklik kavramlarına kapsamlı bir şekilde değinilmektedir. Ayrıca Özerklik Şartı'nın ortaya çıkış süreci, kapsamı, ilkeleri ve Türkiye'nin Şartı kabulü geniş şekilde ele alınmaktadır. Son olarak, yerel yönetimler hakkında ciddi düzenlemeler içeren 5393 ve 6360 sayılı Kanunların Özerklik Şartı kapsamında değerlendirilmesi yapılarak, yapılan düzenlemelerle yerel özerkliğin ne kadar gerçekleştirilebildiği ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Kentsel kıyı alanlarının yeniden işlevlendirilmesi kapsamında İzmit kıyı alanına ilişkin gelişme stratejilerinin değerlendirilmesi

Kentsel kıyı alanlarının yenilenmesi kapsamında İzmit Kıyı Alanı Kocaeli Yeni Kent Merkezi planlama sürecinin değerlendirilmesini amaçlayan bu tez çalışmasında; çalışma sistematiği içinde, öncelikle kıyı alanlarının tarihsel gelişim ve yenilenme süreci ele alınmıştır. Bu çerçevede, kıyı alanlarının kullanımı ve tarihsel süreç içinde gelişimi, kıyı alanlarının yönetimi ve planlama süreci ile dünyada kıyı alanı yenileme projelerinin gelişimi incelenmiştir. Türkiye'de kıyı alanları ile ilgili yürütülen planlama çalışmalarının incelendiği üçüncü bölümde; kıyı mevzuatının gelişimi ve kurumsal yapısı, kıyı alanlarına yönelik politikalar ve bütünleşik kıyı alanları yönetimi üzerinde durulmuş, kıyı alanları yenileme projeleri ile ilgili çalışmalar ve proje örnekleri irdelenmiştir. Bu çerçevede; güncel bir örnek olarak İzmit Kıyı Alanı Kocaeli Yeni Kent Merkezi planlama çalışmaları değerlendirilerek, Türkiye'de kıyı alanları planlama sürecinin etkinliğini arttırmak üzere öneriler geliştirilmiştir.
Peyzajın tarihsel gelişiminin Beykoz ilçesi örneğinde irdelenmesi

Tarih boyunca kentler, endüstri toplumunda olduğu gibi endüstri öncesi toplumlarda da, her zaman toplumun en devingen ögesi olmus, toplum yasantısında belirgin etkiler ve izler bırakmıstır. Yerlesim alanları, geçmişsten günümüze kadar belli bir tarihsel birikim sonucu olusmustur. Kentlerin biçimlenmesinde, gelisiminde ve yasanabilirliginde tarihsel olaylar, geçmişsyasantılar, ekolojik, ekonomik, bireysel, toplumsal ve estetik ögeler büyük pay almıstır. Kendine özgü ekolojik karakteristigi olan alanların tüm peyzaj özelliklerinin ve tarihsel süreçlerle nasıl gelisim gösterdiginin ortaya konulması yerlesim alanları ve ekolojileriaçısından çok önemlidir. Bu çalısmada, peyzajın tarihte geçirdigi süreç, gelisimler, degisiklikler stanbul li Beykozlçesi örneginde irdelenmis ve degerlendirilmistir. Tez kapsamında Beykoz lçesi'ninpeyzajını olusturan ögeler ve tarihsel gelisimleri kentsel ve kırsal olmak üzere iki asamadairdelenmis ve degerlendirilmistir. Kentsel peyzaj yapısı ve tarihsel gelisimleri tarihiyerlesmeler, tarihi iskeleler, kasırlar, kaleler, kuleler, mezarlıklar, hamamlar, balıkçı barınagı, liman, marina, tabiat parkı, korular, mesire alanları ve kırsal peyzaj yapısı ve tarihselgelisimlerinde de deniz peyzajı ve stanbul Bogaz akıntılarının peyzaj üzerine etkisi, tarımsalpeyzaj, orman peyzajı ve Bogaz peyzajı irdelenmistir.
Tarihi kentsel alanda yeniden yapım ve işlevlendirme ile kullanışsızlığın önlenmesi: Kayseri Tavukçu Mahallesi örneği

Kentsel koruma, tarihi kentsel alanlar da sosyal yapının da geleneksel düzenini bozmadan koruma çalışmalarını gerçekleştirmek amacıyla ortaya çıkmıştır. Kent yaşamının uygulamaları incelendiğinde ise yapılan çalışmaların uygulamaya yansıması genelde yetersiz olduğu görülmektedir. Kentsel anlamda koruma kavramı, kentlerin belli kesimlerinde yer alan tarihsel ve mimari değerleri yüksek mekanların, anıtların ve doğal güzelliklerin, kentte bugün yaşayanlar gibi, gelecek kuşaklarında yararlanması için her türlü yıkıcı, saldırgan ve zararlı eylemler karşısında güvence altına alınması olarak tanımlanmaktadır. Tüm planlama çalışmalarında olduğu gibi korumada da tarihsel çevrenin genel karakterinin yaşatılması ile birlikte yapıların kullanımının sağlanması ve onarımının çözülmesi amaçlanır. Bu sorunlar, korunacak değerin fiziksel ve işlevsel koşullarına kültürel değerine göre değişiklik gösterir. Bu sorunların çözümü için uygulanan farklı yöntemler vardır. Bu uygulama, yapılara müdahale bağlamında kentsel sit alanlarındaki koruma yöntemine zıt bir yaklaşımdır. Sürdürülebilirlik kavramının kent ölçeğine uyarlanması, kentsel yaşam kalitesini iyileştirmek, kent ekonomilerine katkı sağlamak için işlevini yitirmiş ama kimliklerini koruyan tarihi yapı veya çevrenin yapısına uygun farklı bir işlevle yeni sürdürülebilir ekonomik dinamiklerin yaratılması, bölgenin kentsel dokuya geri kazandırılması ve kentsel ekolojik sistemlerin oluşumuna katkı sağlayan bir koruma yöntemidir. Bu çalışmada, yeniden işlevlendirme yöntemleri izlenerek, Tavukçu mahallesi ile ilgili yeniden işlevlendirme önerileri ortaya konulmuş ve bu uygulama sonucunda yeniden işlevlendirmenin bir kentsel tarihi mekan koruma yöntemi olarak ortaya çıkardığı sonuçlar irdelenmiştir.
Kamusal mekan ve erişilebilirlik kavramları kapsamında Bursa tarihi hanlar bölgesinin irdelenmesi

Bu çalışmada, kentsel kamusal alanlarda hür tür kullanıcının erişilebilirliği incelenmiştir. Kentteki tüm kullanıcıların kent içindeki erişim ihtiyaçları, kamusal mekana erişim zorlukları yaşam zorlukları ve standartları vurgulanmıştır. Kamusal alanlarda, erişilebilirlik problemlerini tespit etmek, fiziksel çevrenin niteliğini iyileştirmek ve engelsiz çevreler tasarlamak gerekmektedir. Ayrıca her bir bireyin birer engelli adayı olduğu düşünülerek, kamusal alanlarda tüm kullanıcı gereksinimleri göz önüne bulundurarak evrensel standartlar doğrultusunda erişilebilirliğin sağlanması gerekmektedir. Kamusal alandaki erişilebilirlik gereksinimleri incelenmiş ve kentteki tüm kullanıcıların erişilebilirlikle ilgili karşılaştıkları problem tespitleri 'Bursa Tarihi Hanlar Bölgesi' özelinde gerçekleştirilmiştir.
Samsun kıyı kesimi mevzii rekreasyon alanı kentsel tasarım projesi

Tarih boyunca kentler gerek ekonomik gerek kültürel açıdan en çok tercih edilen alanlar olmuşlardır. Hızlı nüfus artışı ve göçlerin sonucunda yaşanan plansız ve programsız büyüme canlıların yaşamlarını sürdürebilmeleri için gerekli olan hayat kaynaklarını tahrip etmekte ve potansiyeli yüksek olan kıyılara talep gittikçe artmaktadır. Nüfus artışı, doğal zenginliklerle dolu kıyı bölgelerinin sağlıklı bir biçimde ve toplumun yaşam kalitesini artıracak şekilde kullanılmamasına yol açmaktadır. Burada amaç kıyı alanlarını en iyi şekilde kullanıp, benzersiz güzelliği olan alanları koruyup, doğal yapıyı bozmamak için kıyı politikaları geliştirmektir. Doğa, çevre ve canlı üçgeninde yaşamın bir bütün olarak devam ettirilebilmesi ve kirletici kaynakların belirlenmesi, ortadan kaldırılması ya da en aza indirilmesi için çalışmalar yapılmalıdır. Kentsel tasanmın farklı koşullarda farklı amaçlara hizmet eden araçsallığı göz önüne alınarak Samsun batı parkının kentsel tasarım projesi oluşturulmuştur. Problem tanımlanmış, problemi çözmeye yönelik amaç ve stratejiler geliştirilmiştir. Daha sonra alamn canlandırılmasına yönelik müdahale biçimine karar verilmiş ve alanın özellikleri göz önüne alınarak, zamanın koşullarına karşılık verebilecek ihtiyaç programı oluşturularak Samsun halkına kıyılardan maksimum düzeyde yararlanma imkanı sağlanmıştır.
Afet zararlarını azaltmaya yönelik planlama politikaları; Isparta örneği

Afetler, afet öncesi hazırlıklar ve afet sonrası meydana gelen gelişmeler ile ilgili terimler olup, Dünya üzerinde yapılan planlama çalışmalarındaki politikalardan ve Türkiye'de bu çalışmaların hangi politikalar ile yürütüldüğü incelenmiştir. Dünya genelinde ve Türkiye'de yapılan afet zararlarını azaltma çalışmaları, olası afetlerden önce ve meydana gelmiş olan afetlerden sonra alınacak önlemler ve çalışmaları ortaya koyacak ve bu çalışmalara göre hangi kurum ve kuruluşlarla nasıl hareket edilmesi gerektiğini gösterecek şekilde düzenlenmiştir. Bu nedenle Dünya'da ve Türkiye'de afet zararlarını azaltma çalışmaları yapılırken Isparta bölgesinde ve çevre bölgelerde yaşayan kentlilerin de plana dahil edilmesi, can ve mal kayıplarının minimize edilmesi, afet sonrası altyapıların geliştirilmesi ve her türlü tehlikeye karşı önlem alınması hususunda çözüm önerileri getirilmiştir. CBS'nin yeşil alan ve ulaşım yöntemi aracılığıyla Türkiye'deki afet zararlarını azaltma politikalarının Isparta'da mekana yansıtılması irdelenmiştir. Isparta'daki mevcut yeşil alan ve ulaşım aksları analiz edilmiş ve buna göre de Isparta İl'indeki mahallelerin nüfus, yapı ve yapı dayanıklılıklarına göre bölgeleme yapılarak çözüm önerileri getirilmiştir.
Optimum land-use allocation using binary integer programming and geographic information systems: Case of Çesme

Mekansal karar verme süreci çok karmaşık bir süreçtir. Rasyonel bir çözüm üreten karar analizinin temel stratejisi: karar problemini küçük ve anlaşılır parçalara bölme, her bir parçayı analiz etme ve mantıksal bir biçimde parçaları birleştirmeden oluşmaktadır. Son zamanlarda, coğrafi bilgi sistemleri ile entegre edilmiş Çok Kriterli Karar Verme tekniği, birçok planlama ve karar verme probleminin analizinde kullanılacak analitik araçların üretilmesinde umut vaat etmektedir. Türkiye'de, kültür ve tabiat varlıkları bölge koruma kurullarının verdiği kararlara göre korunmaktadır. Bölge koruma kurulları sit alanlarının sınırına, çeşidine ve derecesine karar vermektedir fakat sit alanları ve onların özellikleri ekonomik, çevresel ve politik ortama göre sık sık değişmektedir. Sit kararları, kentsel arazi kullanım planın şekillendiren en önemli girdi kriterlerinden biridir çünkü sit alanı olarak belirlenmiş bir alana hangi tür arazi kullanım türlerinin tahsis edilebileceğini ve edilemeyeceğini sitin çeşidi ve derecesi belirlemektedir. Bu tez çalışmasının amacı; diğer tüm kriterler sabit iken sit kararlarının değiştirilmesinin optimum arazi kullanım atamasındaki etkilerini analiz etmektir. Bu analiz çalışması beş farklı bakış açısıyla yapılmaktadır. Bu tez çalışmasında Hanink ve Cromley (1998) tarafından geliştirilmiş arazi tahsis modeli kullanılmaktadır. Bu model ile Coğrafi Bilgi Sistemleri ile genel atama modeli entegre edilerek optimum sit şeması belirlenmektedir. Örnek çalışma alanı olarak İzmir'deki Çeşme Çevre Düzeni Planı alanı seçilmiştir. Çalışmanın sonuçları, teorik olarak önerilmiş yöntemin karmaşık sorunlara mantıklı ve umut verici çözümler ürettiğini göstermiştir.
Kentsel alanlarda koruma kullanma dengesi temelinde yeşil yolların tasarlanması: Ödemiş örneği

Açık ve yeşil alanlar kentsel mekanlarda çok çeşitli ve önemli işlevler üstlenmektedir. Bu işlevlerin bir bölümü doğrudan kent kullanıcılarına sunduğu olanaklar çerçevesinde topluma, diğer bir bölümü ise ekosistemlerin ve doğal döngülerin devamlılığı açısından doğaya katkı sağlamaktadır. Ülkemizde kentsel planlamayı yönlendiren imar mevzuatında açık ve yeşil alanların toplumsal boyutu gözetilmekte ve bu kapsamda kullanım odaklı norm ve standartlar belirlenmektedir. Diğer yandan açık ve yeşil alanların ekosistem sürekliliğini ve bütünlüğünü sağlayarak habitat parçalanmasının önüne geçilmesi amacının da gözetilerek sistem anlayışı çerçevesinde planlanması doğa adına büyük önem taşımaktadır. Sistem yaklaşımının önemi ve açık ve yeşil alanların ekolojik ağ anlayışı doğrultusunda planlanması gerektiği literatürde sıkça vurgulanmaktadır. Sistem anlayışının kent parçası ölçeğinde sürdürülerek güçlendirilmesi gerektiği düşüncesinden hareketle, bu çalışmada, koruma-kullanma dengesi temelinde ölçekler arası ilişki tanımlanmaya çalışılmaktadır. Açık ve yeşil alanların çok boyutlu işlevselliği göz önüne alındığında koruma-kullanma dengesi kavramsallaştırmasının geniş yelpazesi bu çalışmada ekosistem sürekliliği ve dinlenim ile sınırlandırılmıştır. Bu kapsamda açık ve yeşil alanların tasarlanmasında kent ve kent parçası ölçekleri arasındaki ilişki tanımlanmakta ve alt ölçekte sistem yaklaşımını güçlendirmeyi hedefleyen tasarım ilke ve kriterleri önerilmektedir. Bu çalışma sonucunda kent ölçeğinde süreklilik arz eden yeşil dokunun kent parçası ölçeğine inildiğinde kullanım ayağının ağır bastığı ve koruma politikasının göz ardı edildiğini ve yeşil dokuda kopmaların olduğunu göstermiştir. Mevcut sorunlara getirilen çözümlerin yeşil yol sistemlerinin planlanması aşamasında katkı sağlaması beklenmektedir. Tez kapsamında örnek alan olarak Ödemiş İlçesi seçilmiş ve mekana özgü sorun tespiti ve öneriler bu alan temelinde gerçekleştirilmiştir.
Kentsel tasarım kullanıcı profili üzerindeki mekansal stratejileri

Değişim ve dönüşümün hızı kent dokusunu günümüzde artık her anlamda tehdit etmektedir. Değişimin yönü her ne kadar mekansal dönüşümü ifade ediyor gibi görünse de, bu değişimi yaratan ve ondan beslenerek büyüyen güç odaklarının amaçsallıkları doğrultusunda mekan düzenlenmektedir. Başka bir değişle değişimin yönü artık sadece mekansal arttırımlar sağlamak yönünde biçimlenmemektedir. Dahası artık mekan belirli amaçların gerçekleştirilebilmesi yönünde anlam değişikliğine uğramış durumdadır. Bu doğrultuda mekanda, özellikle karlılığını arttırmaya çalışan sermaye odakları tarafından güçlü bir tüketim ürünü olarak ele alınmaya başlanmıştır. Bu da teknolojik ilerlemeler ve rekabetçi piyasalarında etkisiyle mekansal dönüşümün hızım arttırmaktadır. Bu çalışma mekanın organizasyonu üzerinde gelinen bu noktaya, bizleri ulaştıran nedensellikleri; ekonomik, politik, yasal ve toplumsal gibi yaşamsal ilişkiler ve etkileşimleri bütününde irdeleyerek, kentsel tasarım eyleminin amaçsallıktan araçsallığa doğru kayan içeriğini gözler önüne sermektedir. Bu da artık mekanın bir tüketim ürününe dönüştüğünü kanıtlamaktadır. Mekanın tüketim ürününe dönüşmesi de çoğu durumda, kurgusal çerçevesi içinde başka bir boyutta değer kazanırken özgünlüğünü kaybetmesine yol açmaktadır. Bu da mekan üzerinden, özellikle ekonomik ilişkilerin yönlendirdiği bir toplumsal sürecin tüketiciliğine karşılık gelmektedir. Artık bir proje kurgusal bütünlüğü üzerinden gerek alan içinde gerekse de alan dışında yaratacağı etkileşimi yönlendirecek güceIll sahiptir. Bu doğrultuda kullandığı mekansal araçta kentsel tasarım eylemi olmaktadır. Bu çalışma kentsel tasarım eyleminin yeniden yapılanmasının yönünü tarif eden bir çerçeveye oturmamaktadır. Sadece araçsallığınm ortaya koyduğu tablo üzerinden tasarım eyleminin hangi ellerde mekanı farklı olarak ele almakta olduğunu göstermektir.
Türkiye'de ulusal teknoloji politikaları ve teknoparkların bölgesel gelişmeye etkileri

Bu çalışmada, bilgi toplumuna geçiş süreci ve sonrasında, Türkiye'deki bilim ve teknoloji politikaları ve bu politikaların bir uygulaması olarak ortaya çıkan teknoloji geliştirme bölgeleri ve teknoparklar, uluslararası örnekler referans kabul edilerek incelenmiştir. Öncelikle ABD, Uzakdoğu ve AB'deki bilim ve teknoloji politikaları analiz edilmiş, ardından Türkiye'deki politikalara tarihsel süreç ve merkezi yönetim tarafından hazırlanan kalkınma planları referans alınarak değinilmiştir. Bu doğrultuda 4691 sayılı yasa uyarınca kurulan teknoloji geliştiştirme bölgelerinin dünyadaki diğer örneklerle belirli kriterler uyarınca kıyaslaması yapılmış ve söz konusu teknoloji geliştirme bölgelerinin, bölgesel gelişme ile ilişkisi ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Eski endüstri alanlarının yeniden işlevlendirilmesinde kentsel kalite ve değer artışına ilişkin kullanıcı algısı: İzmit-Sekapark örneği

Zaman birçok şeyi değiştirdiği gibi yaşadığımız, ürettiğimiz, tükettiğimiz mekanları da değiştirmekte ya da değiştirme ihtiyacı uyandırmaktadır. Herhangi bir işlev ilk kurulduğu zamanki koşullarda en ideal konumda yer seçse dahi, değişen çevresel kullanımlar, ulaşım olanakları, teknolojik gelişmeler zaman içinde o alanı, işlerliği azalan bir konumda bırakabilmekte; işte bu durumda, atıl kalan bu alanların yeniden işlevlendirilmesi -basit anlamıyla- kentsel dönüşüm örneklerini ortaya çıkarmaktadır. Kentsel Dönüşüm, oluşumunda birçok aktörün rol aldığı, birden fazla uygulama aracıyla sağlanabilen genel bir kavram olup değişmesi gereken fonksiyonun tarihi özelliklerine, kullanım amacına, bulunduğu mekana göre şekillenmektedir. Kentsel Dönüşüm projeleri sadece fiziksel mekanın değişimi, bir fonksiyondan başka bir fonksiyona dönüşüm, ya da yıkıp yeniden yapmayla sınırlı kalan bir fiziksel olgu ekseninde gelişmez, gelişmemelidir. Fiziksel mekan değişiminin yanı sıra, Kentsel Dönüşüm aynı zamanda alandan faydalanan kullanıcıların ve alanda yaşayan kesimin yaşayışını, alanı kullanışını, sosyal ve kültürel yaşam anlayışını yeniden şekillendiren; önemli noktalara erişebilirliklerini, aidiyet duygularını, kısacası kentsel yaşam kalitesini arttıran bir değişim sürecidir. Alana kazandırılan yeni işlevler yeni özellikleri de beraberinde getirerek kentsel yaşam kalitesini arttırmakta, artan yaşam kalitesi de o mekana artı bir değer katmaktadır. Çünkü eskiden atıl, işlevsiz olan alanlar getirilen yeni işlevlerle kullanılmaya başlanmakta, sağlıklı hale getirilmektedir. Sağlıklı hale gelme durumu o alanın daha fazla kullanıcıya hitap ederek değerinin artmasında önemli bir rol oynamaktadır. Özetle, bu tez kapsamında literatürdeki genel tanımlardan ve kentsel dönüşüm projeleri sonucu oluşan kentsel kalite ve değer artışından bahsedildikten sonra, örnek alan olan Sekapark Endüstriyel Alanına ilişkin Dönüşüm Projesi ve alanda yapılan anket çalışması bu bilgiler ışığında değerlendirilerek Sekaparkın dönüşümüyle meydana gelen kentsel kalite ve değer artışı istatiki analizler kullanılarak ortaya konulmuştur.
Aydınlatma tasarımının park kullanımına etkileri: Ulus Parkı

Parklar kent insanının her türlü sosyal, fiziksel ve rekreatif gereksinimlerini karşılayan kentsel yeşil alanlardır. Planlı ve dengeli bir aydınlatma sistemi, gündüz saatlerinde yoğun olarak kullanılan bu alanların günün ilerleyen saatlerinde de etkin bir biçimde kullanılabilmesini olanaklı kılar. Park tasarımıyla uyumlu ve dengeli şekilde yapılmış bir aydınlatma tasarımı güvenliği sağlamanın yanı sıra parkın peyzajına gün ışığından farklı bir yorum katar ve çekicilik kazandırır. Parkların kullanımında sürekliliğin sağlanabilmesi ve kullanıcıların ihtiyaçlarına cevap verebilmesi için kullanıcıların istek ve değerlendirmeleri dikkate alınmalıdır. Bu çalışmanın amacı aydınlatma tasarımının park kullanımına etkilerinin belirlenmesi ve elde edilen sonuçlar ışığında mevcut parkların aydınlatma tasarımının tekrar ele alınarak düzenlenmesinin gerekliliğinin irdelenmesidir. Yapılan çalışmada öncelikle konu ile ilgili literatür bilgileri toplanmıştır. Daha sonra görsel analiz ve anket araştırması yöntemi kullanılarak alan araştırması yapılmıştır. Çalışma alam olarak boğaza hakim manzarası, peyzajı ve kapalı oturma alanıyla İstanbul halkı için büyük öneme sahip olan Ulus Parkı seçilmiştir. Belirtilen amaca yönelik olarak yapılan tez çalışması dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde yapılan çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi ile ilgili bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde aydınlatma konusu ile ilgili kavramsal açıklamalar yapılmış bu bağlamda aydınlatmanın tanımı, yapay ışık kaynakları, aydınlığın niteliği ve niceliği, aydınlatma aygıtlarının sınıflandırılması, iç aydınlatma ve dış aydınlatma konularına değinilmiştir. Üçüncü bölümde parkların yeterli ve doğru şekilde nasıl aydınlatılabileceği anlatılmaktadır. Bunun yanı sıra park peyzajına gün ışığından farklı bir yorum getirilmesini sağlayacak aydınlatma teknikleri ve park içinde yer alan peyzaj öğelerinin ve mekanların aydınlatılması konulan irdelenmiştir. Dördüncü bölümde araştırmanın amacı, araştırmada kullanılan yöntem, araştırmanın kapsamı, araştırmanın amacı doğrultusunda seçilen Ulus Parkı'nın konumu, İstanbul ve çevre mahalleler için önemi, parkın mevcut durumu anlatılmaktadır. Bu bölümde ayrıca parkın aydınlatma tasarımı ile ilgili görsel analizler ve anket araştırmasından elde edilen sonuçların genel değerlendirmesi yer almaktadır. Son bölümde yapılan araştırmadan çıkarılan sonuçlar ve öneriler yer almaktadır. Bu bölümde iyi planlanmış bir aydınlatma tasarımının güvenlik ve görsel konfor sağlamanın yanı sıra, parkların cazip ve dikkat çekici hale getirilmesindeki önemi vurgulanmıştır. Ayrıca çalışma alam olarak seçilen Ulus Parkı aydınlatma tasarımının görsel analiz ve anket sonuçlan yorumlanmış, mevcut aydınlatma tasarımının parkın daha etkin kullanımına olanak sağlayacak şekilde yeniden ele alınmasına yardımcı olacak önerilere yer verilmiştir.