turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocukların bir spor branşına yönelmesinde, fiziksel, psikolojik ve ekonomik faktörlerin etkilerinin belirlenmesi

Bu araştırmada ailelerin çocuklarını spora yönlendirmesinde fiziksel, psikolojik ve ekonomik faktörlerin etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın örneklemini Gaziantep ilinde yaşayan ve gönüllü katılan 412 veli oluşturmaktadır. Katılımcıların 232'si (%56,3) erkek ve 180'i (%43,7) bayandır. Araştırmada katılımcıların demografik özelliklerini belirlemek amacıyla oluşturulan 11 madde sorulmuş, spora katılımla ilgili fiziksel, psikolojik ve ekonomik faktörlere yönelik görüşlerini belirlemek için 29 maddeden oluşan anket formu kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde Kruskal-Wallis H testi ve grup içi anlamlılığı tespit etmek için Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda çocuklarını spora yönlendiren ailelerin eğitim seviyeleri %38, 6 ile yükseköğretim düzeyinde olduğu, aylık gelir düzeyleri incelendiğinde %44, 2 oranında dar gelirli ailelerden oluştuğu belirlenmiştir. Araştırmaya katılan velilerin eğitim seviyeleri, çocuk sayıları, ekonomik gelir düzeyleri göz önünde bulundurulduğunda, çocukların bir spor branşına yönelmesinde etki eden fiziksel, psikolojik ve ekonomik faktörlerden aldıkları puanlarda istatistiki olarak anlamlı farklar ortaya çıkmıştır. Bu araştırma ile ailelerin çocuklarını spora yönlendirmesinde fiziksel, psikolojik ve ekonomik faktörlerin önemli olduğu ve bu faktörlerin ailelerin gelir düzeyi, çocuk sayısı ve eğitim seviyesine göre farklılaştığı anlaşılmıştır.
Bebek ve küçük çocuklarda dış kulak kanal hacminin uyaran şiddetine etkisi

Amaç: Odyolojik test cihazlarının insert hoparlör çıkış gücü fabrikasyon olarak 2 cc coupler ile kalibre edilmektedir. Oysa, bebek ve çocukların kulak kanalları 2 cc den çok daha küçüktür. Bu fark nedeniyle odyolojik test sırasında cihazın göstergesinde belirtilen şiddet seviyesi ile çocuğun kulak zarına ulaşan şiddet seviyesi birbirleriyle uyumlu değildir. Çalışmamızdaki amaç, çocukların dış kulak kanal hacminin, odyolojik testlerde kullanılan test sinyalini etkileme düzeyini saptamaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, Medeniyet Üniversitesi Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi KBB kliniğine başvuran, dış ve orta kulağı sağlıklı 52 gönüllü çocuk (0-6 aylık, 7 aylık -4 yaş ) ve 23 gönüllü yetişkin birey katılmıştır. Çalışmaya katılan bireylere, timpanometrik ölçüm yapılarak dış kulak kanalı hacim değeri kaydedilmiştir. Çalışma 500-1000-2000- 4000 Hz frekanslarında yapılmıştır. Katılımcıların sağ kulağına odyometre cihazından 70 dB HL düzeyinde saf ses uyaran, sol kulağına ABR cihazından 70 dB nHL düzeyinde ton burst ve klik uyaran verilerek 'Gerçek Kulak Ölçüm' cihazı ile kulak kanalında oluşan basınç kaydedilmiştir. Kaydedilen değerler dB SPL olarak hesaplanmıştır. Bulgular: Kulak kanal hacimleriyle yaşları arasında anlamlı ve pozitif korelasyon saptanmıştır. Kulak kanal hacminin ABR ve Odyometre ile verilen uyaran şiddetine etkisi incelendiğinde KKH'nin tüm frekanslarda uyaran şiddetini anlamlı olarak etkilediği bulunmuştur. Verilen uyaran şiddeti ile dış kulak kanalından kaydedilen şiddet arasındaki farklar hesaplandığında KKH değeri küçüldükçe kaydedilen şiddetin yükseldiği gözlenmiştir. Sadece 500 Hz tonal ABR'de KKH'nin etkisi saptanmamıştır. Prob mikrofonla ölçülen uyaran/kayıt farkı yaş gruplarına göre incelendiğinde grublar arası anlamlı farlılık gözlenmiştir. Sonuç: Çalışmada, dış kulak kanal hacminin uyaran şiddetini etkilediği gözlenmiştir. Bebeklerde ve çocuklarda dış kulak kanal hacminin küçük olmasından dolayı dış kulak kanalına verilen akustik uyaran ile dış kulak kanalında oluşan ses basıncını yetişkinlerle kıyasladağımızda daha yüksek şiddette ses basınç seviyesi elde edilmiştir. Bu sonuca göre odyolojide kullanılan cihazların kalibrasyonlarının bebek ve çocukların kulak kanalı hacim değerlerine uygun standartlarda yapılması ve/veya etkileme düzeyinin kaç dB olduğu hesaplanarak kliniklerde düzeltme faktörü kullanılması önerilmektedir. Anahtar : Kulak kanal hacmi, 2 cc coupler, yaş, uyaran
8-12 yaş çocuklara uygulanan yüzme antrenmanlarının fiziksel, fizyolojik ve bazı biyomotorik özelliklerine etkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, 8-12 yaş çocuklarda düzenli yüzme antrenmanlarının fiziksel, fizyolojik ve bazı biyomotorik özelliklere etkisinin araştırılmasıdır. Araştırmaya Süleyman Demirel Üniversitesi 29 Ekim Yüzme Havuzu'nda düzenli yüzme kurslarına tabi tutulan 30 çocuk (erkek=14, bayan=16) velileri tarafından doldurulan 'Veli Bilgilendirme Formu' ile katıldı. Araştırmadaki kızların yaşlarının ortalaması 9,50 1, 41 yıl, erkeklerin 10,71 1, 48 yıl, kızların boyları ortalaması ön test 1,34 0, 12 m, son test 1,35 0, 12 m, erkeklerin ön test 1,49 0, 16 m, son test 1,49 0, 16 m, kızların vücut ağırlıkları ortalaması ön test 33,85 8, 85 kg, son test 34,43 8, 77 kg, erkeklerin ön test 40,42 8, 65 kg, son test 40,78 8, 38 kg olarak tespit edildi. Araştırmaya katılan çocuklar 12 hafta boyunca yüzme eğitimi antrenmanlarına tabi tutuldu. Antrenmanlar 12 hafta, haftada 3 gün, günde en az 90 dakika olarak uygulandı. Çocuklara ilk antrenman günü öncesi ve son antrenman günü öncesi kalp atım sayısı, antropometrik ölçümler, VKİ, sağ-sol el kavrama kuvveti, bacak ve sırt kuvveti, dikey sıçrama, esneklik testleri uygulandı. Elde edilen verilerin istatistiksel analizinde SPSS 18.0 programında 'Paired t testi' kullanıldı. Yüzme antrenmanları öncesi ve sonrası test değerlerinin karşılaştırılması sonucunda kızların vücut ağırlığı, çevre, genişlik, dinlenik kalp atım sayısı, sağ el kavrama ve bacak kuvveti, mekik ve şınav, dikey sıçrama ve esneklik değerlerinde önemli derecede farka rastlanırken (p<0,05); diğer ölçümlerde farka rastlanmadı (p>0,05). Erkeklerin dinlenik kalp atım sayısı, bacak kuvveti, şınav, dikey sıçrama, esneklik değerlerinde önemli derecede farka rastlanırken (p<0,05); diğer ölçümlerde farka rastlanmadı (p>0,05). Sonuç olarak, 12 haftalık yüzme antrenmanlarının 8-12 yaş çocukların bazı fiziksel, fizyolojik ve biyomotorik özellikleri üzerine etkili olduğu belirlenmiştir.
Kardiyopulmoner bypass kullanılarak açık kalp cerrahisi yapılan pediatrik konjenital kalp hastalarında preoperatif ve postoperatif tiroid hormon profili ve postoperatif sonuçlara etkileri

Kardiyopulmoner bypass kullanılarak açık kalp cerrahisi yapılan ve primer tiroid hastalığı olmayan pediatrik konjeninal kalp hastalarında serum tiroid hormonları postoperatif düşük bulunur. Bu tabloya hasta ötiroid sendromu denilmektedir. Hasta ötiroid sendromunda tiroid hormonlarındaki bu düşüş postoperatif sonuçlara olumsuz etkisi olabilmektedir. Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Kardiyovasküler Cerrahi Kliniğinde ardışık 55 (23 erkek, 32 kız) hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Yaşı 18'den büyük olanlar çalışmaya dahil edilmemiştir. Hastalar; inotrop destek almayanlar Grup- 1 ve alanlar Grup- 2 olarak 2 gruba ayrılmıştır. Ameliyat öncesinde ve ameliyatan sonra 1., 24., 48., 72. saatlerde plazma serbest triiyoditironin (FT3), serbest tiroksin (FT4), tiroid stimülan hormon, total triiyodotironin (TT3), total tiroksin (TT4) düzeyleri ölçülmüştür. Ameliyat öncesi tiroid hormon düzeylerinde anlamlı fark bulunmamıştır. Tüm gruplarda postoperatif tiroid hormonlarda anlamlı düşüş görülmüştür. Ayrıca inotropik destek alan Grup-2' de tiroid hormon düzeylerinin daha düşük olduğu ve mekanik ventilasyon süresi, hastanede kalış süresi, yoğun bakımda kalış süresi, kardiyopulmoner bypass süresi ve aort klemp süresinin daha uzun olduğu anlaşılmıştır. Tiroid hormon düzeyindeki azalma ve postoperatif sonuçlar arasındaki ilişkiyi bir sebep sonuç ilişkisinden çok klinik takipte önemli olabilecek bir korelasyon olarak düşünmek gerekmektedir. Postoperatif TT4, TT3 ve TSH ile postoperatif sonuçlar arasında bir ilişki saptanmazken, FT4 ve özellikle FT3 düzeyleri ile postoperatif sonuçlar arasında anlamlı bir korelasyon olduğu görülmüştür.
1-2 yaş dönemi çocuk ve anne beslenmesi ile çocuğun büyüme-gelişmesi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışma 1-2 yaş arası çocuk ve anne beslenmesi ile çocuğun büyüme-gelişmesi arasındaki ilişkinin araştırılması amacıyla yapılmıştır. 15 Kasım 2015 15 Mart 2016 tarihleri arasında, Medipol Mega Üniversitesi Hastanesi, Sosyal Pediatri Bilim Dalı'nda izlenen, 1-2 yaş arası 104 çocuk ve anne ile gerçekleştirilmiştir. Çocuklar ve annelere ilişkin bilgiler önceden hazırlanmış bir anket formu ile elde edilmiştir. Çocuklar ve annelerin vücut ağırlıkları ve boy ölçümleri alınmış, çocukların Beden Kitle İndeksleri ve Relatif Ağırlıkları ile annelerin BKİ'leri hesaplanmış ve iki günlük besin tüketimleri kaydedilmiştir. Çocuklara ilişkin antropometrik ölçümler Neyzi ve arkadaşlarının Tu rk çocukları ic in geliştirdikleri standartlara göre değerlendirilmiştir. Günlük alınan enerji ve besin öğeleri, BeBiS besin analiz programı kullanılarak belirlenmiştir. İstatistiksel analizler için SPSS programı kullanılmış, sonuçlar %95'lik güven aralığında, anlamlılık p<0, 05 düzeyinde değerlendirilmiştir. Yaş ortalaması 16,4 ay, %46,2'si kız olan çocukların boy uzunlukları 80,53 5, 61 cm, vücut ağırlıkları, 10,86 1, 69 kg olarak belirlenmiştir. Beden Kitle İndeksi ve Relatif Ağırlığa göre değerlendirilen çocukların %24,5'i fazla kilolu ve şişman olarak bulunmuştur. Anne ve çocukların beslenmesinde günlük enerjinin makro besin öğeleri dağılım oranları benzer iken, annelerin vitamin ve minerallerin birçoğunu yetersiz, çocukların ise yeterli hatta fazla aldıkları saptanmıştır. Eğitim düzeyi düşük annelerin çocuklarının yağ tüketiminin fazla olduğu görülmüştür (p<0,05). Çocukların büyüme-gelişmelerinin standartlara uygun olduğu bulunmuştur. Doğumda vücut ağırlığı 75. persentilin üstündeki çocuk oranının, mevcut durumda 3 katına çıktığı saptanmıştır. Sonuç olarak çocukların büyüme ve gelişmeleri ile annelerin beslenmesi arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır (p>0,05).
Kozmetik amaçlı plastik cerrahi geçiren kadınların çocukluk çağı travmaları ile erişkin bağlanma biçimleri ve intihar risk faktörleri açısından incelenmesi

Kozmetik amaçlı plastik cerrahi hastalarını konu alan araştırmalar tarihi seyirleri sırasında birbirine zıt sonuçlar vermiştir. Bu alanda son yapılan çalışmalar bu grupta kontrollerle kıyaslandığında psikopatoloji açısından hiç fark olmadığını veya çok az fark olduğunu bildirmektedir. Son yıllarda, özellikle meme büyütme cerrahisi popülasyonu başta olmak üzere kozmetik cerrahi yaptıran hastalar gurubunda ihtihar oranları beklenenden yüksek bulunmuştur. Çocukluk çağı travmaları ve erişkinlikte güvensiz bağlanma biçiminin intihar riskini artırdığı bilinmektedir. Araştırmamızda bu grupta çocukluk çağı travmaları, bağlanma biçimi ve intihar risk faktörlerinin ilişkisi incelemeye çalıştık. Çalışmamızda 32 kadın kozmetik cerrahi hastasına ve 23 sağlıklı kontrol grubu kadına intihar risk faktörlerini de içeren genişletilmiş sosyodemografik veri formu, Çocukluk Çağı Travma Ölçeği ve Erişkin Bağlanma Biçimi Ölçeği'nin Türkçe çevirileri verilmiştir. Kozmetik cerrahi grubundaki hastalarda çocukluk çağında fiziksel ve duygusal ihmale uğrama oranları, alkol ve madde kullanma oranları ve dövme sayısı kontrol grubundan yüksek bulunmuştur. Kozmetik cerrahi tipleri arasında yapılan analizde, meme protezi cerrahisi geçiren kadınlarda, diğer cerrahileri geçirenlere oranla daha fazla fiziksel, duygusal ve cinsel istismar olduğu görülmüştür. Erişkin bağlanma biçimi hem grup içi hem de gruplar arası farklar da bir aracı faktör gibi görünmektedir. Çocukluk çağında kötü muameleye maruz kalma bu popülasyonda artmış olan intihar riskinin altında yatan bir faktör olabilir. Bu popülasyonda intihar oranlarını epidemiyolojik araştırmalarla inceleyen araştırmacılar, çalışmaları dizayn ederken bu bakış açısını göz önünde bulundurmalıdır. Ayrıca bu hasta grubu ile çalışan klinisyenler gruptaki yüksek olan çocukluk çağı travma oranı ve bunun olası psikiyatrik sonuçları konusunda uyanık olmalıdır.
Türk çocuklarında kemik yaşı tayininde kullanılan üç yöntemin karşılaştırmalı olarak incelenmesi

Büyüme gelişimi devam eden hastalarda yüz gelişiminin değerlendirilmesi farklı tedaviler için optimal zamana karar vermede önem taşımaktadır. Büyüme gelişimi devam eden bir çocukta, çocuğun gelişiminin değerlendirilmesinde kronolojik yaşın tek başına yeterli bir parametre olamaması nedeni ile son yıllarda çeşitli iskeletsel olgunlaşma indikatörleri geliştirilmiştir. Bireyin olgunlaşma derecesi geleneksel olarak altın standart olarak da kabul edilen el-bilek radyografileri ile saptanabilmektedir. İskeletsel olgunlaşmanın tayini için farklı radyografik yöntemler değerlendirilmiş ve el-bilek radyografilerine göre daha basit ve pratik alternatifler sunulmuştur. ALARA prensibine dayanarak, iskelet yaşı değerlendirmesinde en düşük radyasyon dozunun seçilmesi büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı Türk çocuklarında kemik yaşı tayininde üç farklı radyografi tekniğinin karşılaştırılmasıdır. Çalışmada İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi'ne başvuran, yaşları 8 ile 18 arasında (ortalama 13 ,47 3,08) değişen 150 olgunun (70 erkek, 80 kız) el-bilek radyografisi, sefalometrik radyografisi ve dijital periapikal radyografi ile görüntülenen orta parmak medial falanksının (MP3) radyografisi alınmıştır. Bu üç radyografide sırası ile Fishman, Baccetti ve ark. ile Rajagopal ve Kansal'ın analizleri kullanılarak büyüme gelişim analizleri yapılmıştır. Çalışmanın sonucunda el bilek kemikleri, servikal vertebra ve MP3 analizleri arasında korelasyon anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p<0,001). Pratik bir yöntem olması, özel ekipman gerektirmemesi ve yorumlamasının basit olması nedeni ile çocukların büyüme gelişimlerinin değerlendirilmesinde MP3 metodunun kullanılması önerilmektedir.
Ameliyat öncesi çocuklara uygulanan el masajının anksiyete düzeyi ve hemodinamik değişkenlere etkisi

Amaç: Araştırma, ameliyat öncesi çocuklara uygulanan el masajının anksiyete düzeyine ve anksiyetenin fizyolojik belirtilerine (sistolik-diastolik kan basıncı, kalp atım hızı, solunum hızı, periferik oksijen satürasyonu (SpO2)) etkisini belirlemek amacıyla randomize kontrollü deneysel çalışma olarak yapılmıştır. Yöntem: Araştırmanın evrenini, 05 Nisan- 29 Eylül 2017 tarihleri arasında Mersin Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Cerrahi Servisi'ne ameliyat olmak için gelen 9-12 yaş grubu çocuklar oluşturmuştur. Örneklemini ise araştırma kriterlerine uyan çocuklar arasından randomizasyonla belirlenmiş olup, 42 çalışma ve 42 kontrol grubu olmak üzere toplam 84 çocuk oluşturmuştur. Veriler, 'Çocuk ve Ebeveyn Tanıtım Formu', 'Çocuklar İçin Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri', 'Anksiyetenin Fizyolojik Belirtileri İzlem Formu' ve 'Memnuniyet Durumu Değerlendirme Skalası ' ile toplanmıştır. Ameliyattan önce çalışma grubundaki çocukların her bir eline 8 dakika süre ile el masajı uygulanmıştır. Kontrol grubundaki çocuklara rutin uygulama dışında herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Verilerin değerlendirilmesinde ortalama, yüzdelik, ki kare, t testi, bağımlı gruplarda t testi ve bağımsız gruplarda t testi kullanılmıştır. Bulgular: Çalışma grubundaki çocukların el masajı öncesi durumluk kaygı puan ortalaması 34 .40 6.91, kontrol grubunda ise 33.21 6. 43 olarak bulunmuştur (p>0.05). El masajı sonrası durumluk kaygı puan ortalaması çalışma grubunda 25 .78 5.90, kontrol grubunda ise 31.80 6. 51 olarak bulunmuştur (p<0.05). Çalışma grubundaki çocukların el masajı sonrası sistolik kan basıncı ve kalp atım hızı ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu (p<0.05), ancak anksiyetenin diğer fizyolojik belirtileri ortalamaları arasında anlamlı bir fark olmadığı saptanmıştır (p>0.05). Kontrol grubundaki çocukların ise el masajı sonrası sistolik kan basıncı ortalaması arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu (p<0.05), ancak anksiyetenin diğer fizyolojik belirtileri ortalamaları arasında anlamlı bir fark olmadığı saptanmıştır (p>0.05). Çalışma grubundaki çocukların el masajını sevme durumu ile durumluk kaygı puan ortalaması arasında negatif yönde bir korelasyon olduğu ve aradaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır (p<0.05). Sonuç ve Öneriler: El masajının anksiyete, sistolik kan basıncı ve kalp atım hızı üzerinde olumlu etkisi olduğu görülmüş olup diastolik kan basıncı, solunum hızı ve SpO2 üzerinde etkisi olmadığı belirlenmiştir. El masajı ile ilgili daha kapsamlı çalışmaların yapılması önerilmektedir.
Çocukluk çağı yabancı cisim aspirasyonlarının değerlendirilmesi

AMAÇ: Çalışmamızın amacı, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Acil Polikliniği'ne başvuran ve yabancı cisim aspirasyonu şüphesi ile yatırılan olguların geriye dönük olarak incelenmesidir. GEREÇ VE YÖNTEM: Ocak 2003 ile Aralık 2008 tarihleri arasında Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Acil Polikliniği'ne başvuran, öykü, fizik ve radyolojik inceleme sonucunda yabancı cisim aspirasyonu şüphesi ile yatırılan olgular incelendi. Hastaların bilgileri hasta dosyalarından kayıt edildi. Yaş, cinsiyet, yaşadığı merkez, başvuru tarihi, geçen süre, başvuru yakınmaları, fizik inceleme bulguları, radyolojik bulgular, bronkoskopi sonuçları ve yatış süresi değerlendirildi. BULGULAR: Çalışma grubu 151 hastadan oluşuyordu. Hastaların 93'ü (%61,6) erkek, 58'i (%38,4) kız, Erkek:Kız oranı 1,6 idi. Erkeklerin yaş ortalaması 28,1, kızların 61,1 ay, pik insidans 1-2 yaş arası olarak bulundu. Hastaların %74,8'i 3 yaşından küçük, %25,2'si 3 yaşından büyüktü. Yabancı cisim aspirasyonu üç yaşından küçüklerde erkeklerde, 3 yaşından büyüklerde kızlarda daha fazla bulundu. Fark istatistiksel olarak anlamlı idi. Hastaların %44,4'ü şikayetlerin başlamasını takip eden ilk 6 saatte, %73,5'i ilk 24 saatte hastanemize başvurmuştu. En sık başvuru yakınmaları dirençli öksürük, nefes darlığı ve hırıltılı solunum idi. Hastaların %86,8'i yabancı cisim aspirasyonu için pozitif öyküsü vermişti. En sık saptanan patolojik fizik inceleme bulguları solunum seslerinde azalma, wheezing ve takipne idi. Klasik triad 20 (%13,2) hastada pozitifti. Direkt grafide en sık rastlanan patolojik bulgu tek taraflı havalanma fazlalığı idi. Hastaların %93,4'üne bronkoskopi yapıldığı görüldü. Bunların %78,7'sinde yabancı cisim saptanmıştı. Yabancı cisim saptanan hastaların %62,2'si erkek, %37,8'si kızdı. Bronkoskopi işlemi sırasında 3 (%2,1) hastada pnömotoraks gelişmişti. Diğer hastalarda bronkoskopiye bağlı yaşamı tehdit edici bir komplikasyon gelişmemişti. Yabancı cisim en sık sağ bronşta (%43,2) saptandı. Hastaların %71,4'ünde organik, % 28 ,6'sında inorganik yabancı cisim saptanmıştı. Tüm yabancı cisimler içerisinde en sık saptanan fındık, en sık inorganik yabancı cisim ise toplu iğne idi. Hastaların yatış süresi 1-17 gün (ortanca 2 gün) olarak bulundu. Çalışmamızda mortalite oranı %0,7 olarak bulundu. SONUÇ: Yabancı cisim aspirasyonu çocukluk çağının önlenebilir mortalite ve morbidite nedenlerinden biridir. Tüm yaş gruplarında görülebilir. Özellikle üç yaş altı çocuklarda ani başlayan öksürük, hırıltılı solunum, nefes darlığı varlığında veya tedavi ile düzelmeyen, sık tekrarlayan alt solunum yolu enfeksiyonlarında yabancı cisim aspirasyonu akılda tutulmalıdır. Tanısal gecikme artmış morbidite ve mortalite ile ilişkili olduğundan şüphelenilen vakalarda bronkoskopi geciktirilmemelidir. Fındık aspirasyonu bölgemiz için önemli bir sorundur. Ailelerin yabancı cisim aspirasyonunun önlenmesi, sağlık çalışanlarının ise erken tanı ve tedavi konusunda bilgi düzeylerinin artırılacağı çalışmalara gereksinim vardır.
Çocukluk çağı brusellozunda tedavi kombinasyonları ve sürelerinin kıyaslanması

Amaç: Bruselloz, Brucella cinsi bakterilerin oluşturduğu multisistemik bir zoonozdur. Farklı tedavi kombinasyonları kullanılıyor olsa da tedavi sonrası relapslar görülebilmektedir. Bu çalışmanın amacı; bruselloz tanısı almış hastaları retrospektif inceleyerek ve prospektif izleyerek brusellozda kullanılan tedavi kombinasyonlarını ve sürelerini kıyaslamak, relaps oranını en aza indirecek antibiyotik kombinasyonu ve süresini belirlemek, manyetik rezonans görüntülemenin osteoartikuler komplikasyonları erken dönemde saptanmasında ki etkinliğini araştırmaktır. Hastalar ve yöntem: Bu çalışmada 1998- 2008 yılları arasında Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı İntaniye servisinde yatırılarak veya ayaktan izlenen brusellozlu olguların tıbbi kayıtları incelendi. 2009 yılı boyunca yeni tanı alan bruselloz olguları tedavi bitiminden sonra da en az 9 ay süreyle izlendi. Eklem tutulumunu düşündüren olgularda osteoartikuler komplikasyonlar yönünden Manyetik Rezonans Görüntüleme tetkiki yapıldı. Sekiz yaşından küçük hastalara Trimetoprim-sulfametoksazol + rifampisin, 8 yaş ve üzerindeki hastalara doksisiklin + rifampisin 8 hafta süre ile, 2 haftalık gentamisin ile kombine edilerek verildi. Manyetik Rezonans Görüntüleme ile kemik tutulumu gösterilmiş 2 hastanın tedavisi 12 hafta olarak verildi. Bulgular: Çalışmaya 56'sı retrospektif, 14'ü prospektif olmak üzere 70 hasta alındı. Hastaların 23 (%32,9)'ünde pişmemiş süt ile yapılmış taze peynir yeme veya hayvancılıkla uğraş, 25 (%35,7)'inde aile de bruselloz hikayesi vardı. Altı haftalık tedavi alanlarda relaps oranı %17, 9 bulundu. 8 haftalık tedavi alanlarda relaps görülmedi. Aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p < 0 ,05). Aminoglikozid almayan grupta relaps oranı %15, 4 aminoglikozid alan grupta %6,8 bulundu. Aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p > 0 ,05). Osteoartikuler komplikasyonu olan 20 hastadan; 6 haftalık tedavi alan 11'inin birinde (%9,1) relaps görüldü. 8 haftalık tedavi alanlarda relaps görülmedi. Aradaki fark anlamlı bulunmadı (p > 0 ,05). Osteoartikuler komplikasyonu olanlardaaminoglikozid alan grupta relaps görülmedi. Aminoglikozid almayan 6 hastanın 1 (%16,7)'inde relaps görüldü. Aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p > 0 ,05). Sonuç: Çocukluk çağı bruselloz tedavisinde 8 haftalık tedavinin relapsları önlediği sonucuna varıldı. Klinik olarak osteoartikuler sistem tutulumundan şüphelenildiğinde Manyetik Rezonans Görüntüleme ile erken teşhis mümkün olabilir. Osteoartikuler komplikasyonu olan hastalarda relapsları önlemek için en az 8 hafta süre ile 8 yaşından küçük hastalara Trimetoprim-sulfametoksazol +Rifampisin+Gentamisin, 8 yaşından büyük hastalara Doksisiklin+Rifampisin+Gentamisin kombinasyon tedavileri etkili ve güvenli tedavi yöntemleridir.