turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocuk ve genç işgücüne yönelik sosyal politikalar

YÜKSEK LİSANS TEZ OZU ÇOCUK VE GENÇ İŞGÜCÜNE YÖNELİK SOSYAL POLİTİKALAR Barış YORULMAZ Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Haziran 2002 Danışman: Yrd. Doç. Dr. Yener ŞİŞMAN Çocuklar ve gençler yüzyıllardır çalışma yaşamının içinde yer almaktadır. Günümüzde ise çalışan çocuk ve gençlerin sayısı 250 milyonunun üzerindedir. Toplumların geleceği olan çocuklar ve gençler, erken yaşlarda çalışma yaşamının ağır ve tehlikeli koşullarıyla karşı karşıya kalmaktadır. Bu da önemli bir sosyal sorun haline dönüşmektedir. Bu nedenle de 19. yüzyılın başlarında ilk sosyal politika önlemleri çocuk ve genç işgücünü korumaya yönelik olarak geliştirilmiştir ve günümüzde de geliştirilmeye devam edilmektedir. Başta Uluslararası Çalışma Örgütü olmak üzere, konu ile ilgili birçok kurum ve kuruluş çocuk ve genç işgücünün çalışma yaşamından uzaklaştırılması için çalışmalarım sürdürmekte ve uluslararası ilke ve normlar belirlemektedir. Bu çalışmanın amacı; Dünya'da ve Türkiye'de çocuk ve genç işgücünün var olan durumlarım ve sorunlarını saptamak, sorunların ortadan kaldırılması için çocuk ve genç işgücüne yönelik sosyal politikaları belirlemek ve bu sosyal politikaları da eleştirel bir yaklaşımla ortaya koymaktır. Çalışmanın birinci bölümünde, çocuk ve genç işgücünün çalışma yasanıma girişi ve yeri, çalıştırılma nedenleri, Dünya'daki durumu, çocuk ve genç istihdamıyla oluşan sorunlar ve bu sorunlara karşı geliştirilen uluslararası standartlar ve uygulanması amaçlanan sosyal politika tedbirleri incelenmiştir. İkinci bölümünde ise, çalışan çocuk ve gençlerin Türkiye'deki çalıştırılma nedenleri, niceliksel ve niteliksel özellikleri ortaya konulmuş ve çocuk ve genç işgücünü korumaya yönelik hukuksal ve kurumsal düzenlemeler incelenmiştir.
Non-alkolik karaciğer yağlanması ve homa indeks ilişkisinin retrospektif olarak araştırılması

ve Amaç: Çalışmamızda non-alkolik karaciğer yağlanması tespit edilen hastalarda, insülin direnci Homa IR, ve klinik biyokimyada rutinde kullanılan diğer karaciğer yağlanması parametreleri geriye dönük olarak taranacaktır. Amacımız; giderek yaygınlaşan non-alkolik karaciğer yağlanmasının etiyolojisine ışık tutmak ve ilgili klinisyenlere yeni bakış açıları sunmaktır. Gereç ve Yöntem: Tez çalışmamız; 1.5. 2015 ve 1.5. 2016 tarihleri arasında, Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma hastanesinde non-alkolik karaciğer yağlanması tanısı konulan hastalara ait verilerin, geriye dönük taranması ile yapılmıştır. Çalışmada, radyoloji ve biyokimya kliniği HBYS verileri ortaklaşa kullanılmıştır. Çalışmanın radyoloji ayağında, NAYKH tanılı hastaların geriye dönük Doppler Usg sonuçlarının incelenmiş ve grade'lerine göre sınıflandırılmıştır. Çalışmanın biyokimya ayağında ise, Homa Indeks ve bununla ilgili olduğu düşünülen diğer test parametreleri HBYS üzerinden alınmıştır. Ayrıca, çalışmaya dahil edilen tüm hastaların; yaş ve cinsiyetleri tespit edilmiştir. Bulgular: Çalışmada, dahil edilme kriterlerimize uyan 870 hastanın sonuçları incelenmiştir. Non alkolik karaciğer yağlanması erkek hastalarda kadın hastalara göre daha fazla çıkmıştır. Bu duruma paralel olarak serum ALT, AST, ALP, GGT parametreleri de erkek hastalarda yüksek çıkmıştır. HOMA İndeksi çocuklarda erişkilerden yüksek çıkmıştır. HOMA İndeksi 2 ,5'in üzerinde olduğunda insülin direnci lehine bir bulgudur. Fakat yapılan bazı çalışmalar çocuklarda HOMA indeksi değerinin kesim değerini erişkinlerden daha yüksek olarak belirlenmiştir. Sonuç: Non alkolik karaciğer yağlanmasının belirgin olarak etkileyen parametrelerden cinsiyet, yaş ve HOMA indeksi öne çıkmaktadır. Bir birim HOMA indeksindeki artış karaciğer yağlanmasının evresini 1,35 kat arttırmaktadır. Erkek olmak karaciğer yağlanmasını yaklaşık 2 kat arttırmaktadır.
Çocuk astım hastalarında remisyon döneminde salınan sitokin alarminleri ve sitokin moleküllerinin nazal sıvıda ve serumda biyobelirteç olarak değerlendirilmesi

Astım, T-helper hücreleri aracılıklı immun yanıtla karakterize, solunum yolunda gelişen kronik enflamatuvar bir bozukluktur. Günümüzde yaklaşık olarak 235 milyon kişi astım hastasıdır. Çocuk astım hastalarının zamanında tanısı konulup uygun şekilde tedavi edilmez ise sürekli acil servis poliklinik vizitleri, uyku bozuklukları, oyun ve aile aktivitelerinde kısıtlanma ve sonunda akciğer fonksiyonlarında geri dönüşü olmayan bozuklukların meydana gelmesi kaçınılmazdır. Astım hastalığı sırasında T lenfositleri, nötrofil, makrofaj ve dendritik hücreler aracılığı ile immun yanıt oluşturulmaktadır. İmmun yanıt sonucu kanda sitokin moleküllerinin düzeyinde artış meydana gelmektedir. Çocuk hastalarda serum sitokin düzeylerini tespit etmek için kan örneğinin alınması invaziv ve nispeten zor bir yöntem olduğundan anksiyete, güvensizlik hissi ve korkuya yol açabilmektedir. Kan örneği alınmasına alternatif olarak burundan sürüntü örneğinin alınması non-invaziv ve kolay bir yöntem olduğundan çocuğa travmatik bir zarar vermemektedir. Bu araştırmada çocuk hastalarda astım tanısı ve takibini kolaylaştırmak için nazal sürüntü örneği içeriğindeki GM-CSF, IL-5, IL-6, IL-13 ve IL-33 sitokinlerinin düzeylerinin belirlenmesi ve hastalığın remisyon döneminde periostin, TSLP, IL-4, IL-12 gibi sitokin alarmın düzeylerinin biyobelirteçlik açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çocuk Astım Hastalarında Remisyon Döneminde Salınan Sitokin Alarminleri ve Sitokin Moleküllerinin Nazal Sıvıda ve Serumda Biyobelirteç Olarak Değerlendirilmesi
Çocukluk çağında ürtiker ile çocuk acil polikliniğine başvuran hastaların klinik ve etiyolojik özelliklerinin araştırılması

Ürtiker sık görülen bir deri hastalığıdır ve çocuk acil polikliniğine en sık başvuru nedenlerindendir. Bu çalışmanın amacı ürtikerin en sık nedenlerini, hastaların klinik özelliklerini belirlemek, tedavi seçeneklerini değerlendirmek ve ürtiker nedeniyle acil polikliniğine tekrarlayan başvuru nedenlerini araştırmaktır. Çalışmaya 1 Ocak 2013 - 31 Aralık 2013 tarihleri arasında ilk başvuruda ICD10 sistemindeki ürtiker kodu L50 ile değerlendirilen hastalar dahil edildi. Retrospektif olarak hastaların başvurudaki tıbbi hikayelerini, demografik özelliklerini, fizik inceleme ve laboratuvar bulgularını içeren anket dolduruldu. Ürtiker nedenleri enfeksiyon, ilaç, besin, böcek sokması, polen, kan ürünleri, aşılar ve diğerleri olarak sınıflandırıldı. Enfeksiyon tanısı hikaye ve fizik inceleme ile konulurken; ilaç, besin ve böcek sokmasına karşı allerji tanısı anafilaksi öyküsü, spesifik IgE düzeyleri, deri prik testleri ve provokasyon testleri ile konuldu. Retrospektif olarak incelendiğinde hikaye ve fizik inceleme sonucu L50 kodu ile ürtiker tanısı alan 465 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların %88'i ilk ürtiker atağı, %11'i tekrarlayan ürtiker, %1'i ise kronik ürtiker nedeniyle başvurdu. Hastaların %9'unda sadece anjiyoödem, %13,3'ünde ürtiker ve anjiyoödem birlikte bulunmaktaydı. En sık şüphelenilen ürtiker nedenleri sırayla %18, 1 enfeksiyon, %14 ilaç, %8 besin, %3 böcek sokması, %0,4 kan ürünleri, %0,4 aşı ve %0,4 havuz suyu idi. Hastaların %53,5'inde ürtikere neden olan olası etken tanımlanamadı. Testler sonrasında besin allerjisi tanısı 11 çocukta, ilaç allerjisi sekiz çocukta ve venom allerjisi tanısı bir çocukta kondu. En çok tercih edilen ajan oral antihistaminik iken hastaların %46'sına tedavide oral steroid verildi. Ürtiker çocukluk çağında aileler için hayati tehlike korkusu yaratan ve tıbbi yardım ihtiyacı hissettiren, çocuk acil polikliniklerine en sık başvuru nedeni olan hastalıklardan biridir. Bu çalışmada çocukluk çağında en sık ürtiker nedeni olarak enfeksiyonlar, ikinci sırada besinler ve üçüncü sırada ilaçlar bulunmuştur.
Çocuklarda toplum kaynaklı pnömoninin akciğer ultrasonu ile değerlendirilmesi

Amaç: Toplum kaynaklı pnömoni çocuklarda yüksek mortalite ve morbiditeye neden olan ve sık izlenen ciddi bir akciğer enfeksiyonudur. Çocuklarda TKP tanısı klinik olarak konur ve gerekli olgularda akciğer grafisi ile tanı desteklenir. Akciğer ultrasonu ise TKP tanısında henüz rutin olarak kullanılan bir yöntem değildir. Bu çalışmanın amacı çocuklarda şüpheli TKP olgularında AUS'nin pnömoni saptamadaki etkinliğini belirlemek ve çocuklarda TKP tanısında akciğer grafisine alternatif bir yöntem olarak kullanılabilirliğini araştırmaktır. Gereç ve yöntem: Klinik olarak TKP'den şüphe edilen toplam 83 çocuk hastaya prospektif olarak klinik değerlendirme sonrası akciğer grafisi ve AUS yapıldı. Çalışmada TKP tanısında altın standart olarak İngiliz Toraks Derneği ve Dünya Sağlık Örgütü kılavuzlarına göre olguların klinik bulguları ve akciğer grafilerinin tecrübeli bir pediatrist tarafından değerlendirilerek kesin TKP tanısı konması kullanıldı. Akciğer grafisi ve AUS ile izlenen pnömoni bulguları alveolar konsalidasyon ve non alveolar konsalidasyon olarak sınıflandırıldı. AUS'nin çocuklarda TKP tanısında etkinliği akciğer grafisi ile karşılaştırılarak değerlendirildi. Plevral effüzyon ayrı olarak değerlendirmeye alındı. Bulgular: Yetmiş çocuk olgu klinik olarak kesin TPK olarak değerlendirildi. Akciğer grafisi ile 53 hastada, AUS ile hastaların tümünde pnömoni bulguları izlendi. Akciğer grafisi ile 38 olguda alveolar, 15 olguda non alveolar konsalidasyon; AUS ile 53 olguda alveolar, 17 olguda non alveolar konsalidasyon saptandı. Akciğer grafisi normal olan 17 olgunun AUS ile değerlendirilmesinde ise 6 olguda alveolar konsalidasyon, 11 olguda non alveolar konsalidasyon izlendi. Çalışmada AUS'nin duyarlılığı %100, özgünlüğü %69.2; akciğer grafisinin duyarlılığı ise %75, özgünlüğü ise %92 bulundu. AUS ile 21 olguda(%30), akciğer grafisinde 12 olguda(%17.1) plevral effüzyon saptandı. Sonuç: Bizim çalışmamızda AUS akciğer grafisi ile karşılaştırıldığında çocuklarda TKP tanısında yüksek etkinliğe sahipti. AUS kolaylıkla ulaşılabilir bir radyolojik tanı yöntemi olup radyasyon içermez, ayrıca alveolar konsalidasyon ve plevral effüzyon saptanmasında akciğer grafisinden üstündür. Sonuç olarak klinik olarak TKP düşünülen çocuk olgularda akciğer grafisi yerine ilk olarak tanıyı desteklemek için AUS yapılabilir, eğer AUS'de bulgu saptanmazsa akciğer grafisi çekilebilir. Yapılan çok merkezli çalışmalar ile çocuklarda TKP tanısında uygulanan algoritma değişerek AUS akciğer grafisinin yerini alabilir.
İlkokul 1. sınıf öğrencilerinde enürezis sıklığı, anne tutumu ve ilişkili faktörler

Bu araştırma İlkokul 1. sınıf öğrencilerinde enürezis sıklığı ve ilişkili faktörleri belirlemek amacıyla kesitsel olarak yapılmıştır. Araştırmada, çalışmanın evrenini 2014- 2015 öğretim yılında Aydın İl Merkezinde eğitim gören; toplam 3.895 İlkokul birinci sınıf öğrencisinin annesi oluşturmuştur. G power programı ile etki büyüklüğü 0 ,25; anlamlılık düzeyi 0 ,05; güç %80 kabul edildiğinde örneklem büyüklüğü 269 olarak hesaplanmış; 1,6 desen etkisi de göz önüne alındığında 430 öğrenci annesine ulaşmak hedeflenmiş araştırma kapsamında 425 kişiye ulaşılmıştır. Araştırmanın yapıldığı ilde toplam 55 ilkokul bulunmaktadır. Örneklem belirleme aşamasında ilkokullar arasından kura yöntemi ile dört ilkokul seçilmiş ve anket uygulaması 2014- 2015 öğretim yılında tamamlanmıştır. Uygulama öncesi etik kurul izni, veli yazılı onam formu ve kurum izni alınmıştır. Veri toplama aracı olarak; araştırmacı tarafından literatür doğrultusunda geliştirilen 'Anket Formu' ve 'Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutumları Ölçeği ' kullanılmıştır. Elde edilen veriler SSPS paket programında (Version 21,00 Chicago IL, USA) değerlendirilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde; tanımlayıcı istatistiksel analizler normal dağılım gösteren karşılaştırmalarda t testi, One Way ANOVA; normal dağılım dışı karşılaştırmalarda Mann Whitney U ve Kruskal Wallis H test, Pearson Correlation analizi kullanılmıştır. Öğrencilerin % 54 ,1'i (n=230) kız, % 45 ,9'u (n=195) erkek olup yaş ortalaması 6 ,80 0,48'dir. Öğrencilerin %82,8'inin (n=352) sosyal güvencesinin olduğu bulunmuştur. Yapılan analiz sonuçlarına göre; enürezis ile kardeş sayısı, son bir yılda doğan kardeş, aile tipi, anne-çocuk ilişkisinde problem varlığı, anne tarafından fiziksel şiddet görme durumu, çocuğun aktivitelerinde kısıtlama, annelerinin ve babalarının enürezis hikayesi, karı-koca geçimsizliği arasında anlamlı fark bulunmuştur. Tüm sonuçlar genel olarak değerlendirildiğinde, İlkokul 1. sınıf öğrencilerinde benzer araştırmaların artırılması ve destek, eğitim ve danışmanlık sağlanması çocukluk çağında görülen önemli bir sorun olan enürezisin azaltılmasında katkı oluşturabilir.
Suç ve çocuk temalı akademik çalışmaların niceliksel ve niteliksel olarak değerlendirilmesi (1923-2016)

Bu araştırmanın amacı, 'çocuk ve suç' alanına ilgisi olan ve bu alanda çalışma yapan herkes için kapsayıcı bir literatür ve değerlendirme sunmaktır. Bu amaç çerçevesinde üniversite kütüphanelerinde, internet veri tabanlarında ve ilgili alanda görev yapan akademisyenlerin eserlerinde yer alan makale, tez ve kitap çalışmaları ve kaynakçaları araştırma kapsamında değerlendirilmiştir. 1923- 2016 yılları arasında Türkiye'de ortaya konulmuş olan akademik çalışmaların derlenmesi amacıyla literatür taraması yöntemi kullanılmıştır. Daha sonra elde edilen künyeler belirlenen on bir (11) temaya ayrılarak tasnif işlemi gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgular konu, yıl, yazar ve tür bakımından nitel ve nicel anlamda değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Araştırma sonunda 'çocuk ve suç' alanında yapılmış 699 makale, 342 tez ve 163 kitap çalışmasına ulaşılmış ve elde ettiğimiz veriler grafiklerle açıklanmıştır. Çalışmanın sonucunda, ilgili konu bağlamında çalışmalar yürüten araştırmacı, uygulayıcı ve öğrencilere yönelik tespit ve görüşler sunulmuştur.
Mitokondriyal miyopati tanısında kas biyopsisinin rolü

Mitokondriyal hastalıklar, mitokondriyal solunum zincirinin işlev bozukluğunun bir sonucu olarak ortaya çıkan, klinik ve genetik olarak heterojen bir hastalık grubudur. Nükleer DNA veya mitokondriyal DNA tarafından kodlanan genlerin mutasyonu sonucunda ortaya çıkabilir. Tanıda klinik, laboratuvar ve radyolojik bulguların yanı sıra, etkilenen dokudan yapılacak mikroskopik ve biyokimyasal incelemeler yol göstericidir. Çalışmamızda 2007 - 2017 yılları arasında kas biyopsisi değerlendirilerek mitokondriyal miyopatiyle uyumlu bulunan ve/veya solunum zinciri enzim aktivitesi çalışılmış olan 193 hastanın klinik, laboratuvar ve histopatolojik bulguları retrospektif olarak incelendi, mitokondriyal hastalık tanı kriterlerine göre sınıflandırıldı. Hastaların 99'u (%51,2) erkek, 94'ü (%48,8) kız olup, anne baba arasında akrabalık oranı %56 bulundu. Şikayetlerin başlama zamanı doğumdan 15 yaşa kadar değişiyordu (ortanca 12 ay). Hastaların büyük kısmının (%93,8) nörolojik yakınmaları olup, en sık gevşeklik-hipotoni (%38,3), nöbet (% 32,6) ve motor ve mental gelişme geriliği (%29,5) görüldü. 11 hastada hipertrofik, 4 hastada dilate kardiyomiyopati mevcuttu. 8'er hastada renal ve endokrin tutulum saptandı. Mitokondriyal miyopatiyle uyumlu histopatolojik bulgular olarak 107 hastada (%55,4) sitokrom c oksidaz eksikliği, 82 hastada (%42,5) subsarkolemmal birikim, ragged-red veya ragged-blue lif şeklinde anormal mitokondriyal dağılım, 51 hastada (%26,4) lipid birikimi ve 11 hastada (%5,7) süksinik dehidrogenaz eksikliği görüldü. 41 hastada mikroskobik değerlendirme normaldi. Solunum zinciri enzim aktivitesi çalışılmış olan 56 hastanın 30'unda (%53,6) enzim eksikliği mevcuttu. 9 hastada izole, 21 hastada çoklu enzim eksikliği olup, en sık kompleks IV eksikliği olduğu görüldü. Mitokondriyal hastalık tanı kriterlerine göre hastaların %44,3'ü 'muhtemel', %35,4'ü 'kesin' olarak sınıflandırıldı. Sonuç olarak kas biyopsisi mikroskobik inceleme ve solunum zinciri enzim aktivitesi ölçümüyle mitokondriyal hastalık tanısında önemli rol oynamaktadır. Klinik ve histopatolojik özellikler arasında her zaman iyi bir korelasyon olmamasına karşın, kas biyopsisi bulguları tanıyı desteklemede ve daha ileri çalışmalara yön vermede yardımcı olabilir. Mikroskopik bulgular ve enzim aktivitesi sonuçlarının birlikte değerlendirilmesi ve yorumlanması önemlidir. Histopatolojik bulguları olmayan hastalarda klinik şüphe olması halinde, solunum zinciri enzim aktivitesi ölçümü ve genetik çalışmalar gibi daha ileri çalışmalara gidilebilir.
Primer siliyer diskinezili çocukların solunum kas kuvveti, egzersiz kapasitesi ve fiziksel aktivite düzeylerinin sağlıklı çocuklarla karşılaştırılması

Primer siliyer diskinezi anormal siliyer hareket ve bozulmuş mukosiliyer temizlenme ile karakterize otozomal resesif geçişli bir hastalıktır. Literatürde PSD'li çocukların solunum kas kuvveti, egzersiz kapasitesi, fiziksel aktivite düzeyi, solunum fonksiyonları, solunum kas enduransı, öksürük ve periferik kas kuvveti, postür, depresyon ve yaşam kalitesini değerlendiren çalışma yoktur. Bu çalışmanın amacı PSD'li ve sağlıklı çocuklarda bu parametreleri karşılaştırmaktır. Yirmi yedi PSD'li ve 28 sağlıklı çocuk dahil edildi. Solunum kas kuvveti, egzersiz kapasitesi (6-DYT, 3 -DBT), fiziksel aktivite düzeyi, solunum fonksiyonları, solunum kas enduransı öksürük kuvveti, periferik kas kuvveti, postür, depresyon ve yaşam kalitesi değerlendirildi. Hastaların MİP, 6 -DYT, 6 -DYT, 3 -DBT basamak sayısı, toplam enerji harcaması, FEV1, FVC, FEV1/FVC, PEF, FEF%25- 75 ve FEF%25-75, solunum kas enduransı, öksürük, diz ekstansörleri ve el kavrama kuvveti, PSD'li çocukların (6-12y) fiziksel fonksiyon, üst, alt solunum ve duyma semptomları, tedavi alt ölçek puanları sağlıklılardan istatiksel anlamlı olarak düşüktü; postür ve depresyon puanları yüksekti (p<0,05). Grupların MİP ve MEP, aktif enerji harcaması ve fiziksel aktivite süresi, ortalamaMET, adım sayısı, FEV1, FVC, PEF, omuz abduktörleri ve dirsek fleksörleri kuvveti, (6-12y) çocukların PSD-YKÖ diğer, (13-17y) çocukların tüm alt ölçek puanları benzerdi (p>0,05). PSD'li hastaların solunum kas kuvveti ve enduransı, aerobik ve anaerobik egzersiz kapasitesi, toplam enerji harcaması, solunum fonksiyonları, öksürük ve periferik kas kuvveti, yaşam kalitesi azalmış ve postürleri kötüleşmiş, depresyonları artmıştı. Hastalar pulmoner rehabilitasyon programlarına dahil edilmelidir.
Çocuklarda siyah diş renklenmelerinin prevalansının ve etiyolojik faktörlerinin belirlenmesi

Siyah diş renklenmeleri çocuklarda sık rastlanan klinik bir bulgudur. Bu renklenmeler dental plak renklenmelerinin özel bir tipi olarak değerlendirilir. Diğer renklenmelerden farklı olarak içeriğinde çözünmeyen demir tuzları ve yüksek oranda bakır, kalsiyum ve fosfat bulunmaktadır. Siyah materyal, tükürük ya da gingival sıvıdaki demir ile bakteriler tarafından üretilen hidrojen sülfit reaksiyonu sonucu oluşan bir ferrik tuz olan ferrik sülfattır (Fe2(SO4)3). Siyah renklenmelerdeki baskın mikroorganizmalar Actinomyces türleri ve Prevotella melaninogenicus olarak bildirilmiştir. Ancak bu renklenmeler ile ilişkili mikrobiyota ve karyojenik mikrobiyota arasındaki muhtemel etkileşim henüz bilinmemektedir. Siyah diş renklenmelerinin oluşumuna etki eden faktörlerin düşük çürük riski ile ilişkisi dikkat çekicidir. Fakat siyah diş renklenmesi olan bireylerdeki tükürüğe ait faktörler ve bu bireylerin çürük deneyimi ile ilişkileri hakkında çok az çalışmaya rastlanmaktadır. Literatürde siyah diş renklenmelerinin prevalansı hakkında ortak bir görüş bulunmamaktadır. Çalışmamızda Ege Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Pedodonti Anabilim Dalı'na başvuran 3-12 yaş arası 1000 hastada siyah diş renklenmesinin prevalansının ve etiyolojik faktörlerinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Çalışmada Ege Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Pedodonti Anabilim Dalı kliniğine başvuran 3-12 yaş arası 1000 hastada siyah diş renklenmesinin prevalansı ve etiyolojik faktörleri incelendi. Çalışma ve kontrol grubu hastalarının velilerine sosyo-demografik durum, sistemik durum, profesyonel dental bakım, oral hijyen alışkanlıkları ve beslenme alışkanlıklarını değerlendirmek için anket formu uygulandı. Muayene sonrası çalışmaya dahil edilen hastalardan siyah diş renklenmesi ve dental plak örnekleri alındı. Alınan örnekler Ege Üniversitesi Fen Fakültesi Biyoloji Bölümü Temel ve Endüstriyel Mikrobiyoloji Anabilim Dalı Laboratuvarı'nda incelendi. Elde edilen veriler istatistiksel olarak Student's t test, Mann Whitney-U testi, Fisher's Exact Test ve Ki-Kare testi ile değerlendirildi. Çalışma sonucunda çocuklarda siyah diş renklenmesi prevalansı %4,4 olarak bulundu. Çocuklarda demir ilacı kullanımı ile siyah diş renklenmelerinin arttığı tespit edildi. Çürük diş sayısı ile siyah diş renklenmesi görülme olasılığı arasında negatif korelasyon saptandı. S. mutans ve Actinomyces türleri ile siyah diş renklenmeleri arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki tespit edilmedi. Siyah diş renklenmeleri varlığı ile Lactobacillus türleri arasında negatif korelasyon saptandı. Çocuklarda görülen siyah diş renklenmeleri ile ilgili toplumu yansıtan daha geniş kitlelere ulaşarak ve daha fazla mikroorganizmanın ayrıntılı inceleneceği ileri çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.
Akciğer tüberkülozu şüphesi bulunan çocuk hastaların bilgisayarlı tomografi incelemesinde mediastinal ve hiler lenfadenopatilerin saptanmasında gözlemciler arası uyumun değerlendirilmesi

Tüberküloz, tedavisindeki ilerlemelere rağmen, yüksek morbidite ve mortalite oranları nedeniyle dünyada ve ülkemizde hala ciddi bir halk sağlığı problemidir. Değişik pek çok organı tutabilmekle birlikte, en sık akciğer tutulumuyla kendini gösterir. Hastalığın kesin tanısı, basilin mikrobiyolojik yöntemlerle gösterilmesidir. Ancak, çocuk yaş grubunda, mikroorganizmanın varlığını bakteriyolojik olarak teyit etmek güçtür ve bu nedenle TB'u teşhis etmek zordur. Pozitif radyolojik bulgular, hastalığın tanısında önemli bir kanıt niteliğindedir. Özellikle, çocuklardaki akciğer TB'unda, mediastinal ve hiler lenfadenopatilerin varlığı tanı için karakteristik kabul edilmektedir. Bilgisayarlı tomografi, LAP'lerin gösterilmesinde, göğüs röntgenografisinden üstündür. Ancak, böyle bir yöntemin güvenilirliğinin, gözlemciler arası uyumla test edilmesi gerekir. Bildiğimiz kadarıyla akciğer TB şüphesiyle toraks BT tetkiki yapılan çocuk hastalarda, mediastinal ve hiler LAP'lerin saptanmasında, gözlemciler arası uyumunun araştırıldığı çok az sayıda çalışma mevcuttur. Çalışmamızda, klinik olarak akciğer TB şüphesi bulunan 36 çocuk hastanın toraks BT tetkikleri, geriye dönük olarak incelendi. İki gözlemci, hastaların toraks BT tetkiklerini, mediastinal ve hiler LAP varlığı ve boyutu açısından, birbirinden habersiz olarak değerlendirdi. Çalışmaya alınan 36 çocuk hastanın (20 erkek, 16 kız) yaş ortalaması, 10,8 5, 3 yıldı. Gözlemciler arasında, LAP saptanması açısından genel uyum, orta derecedeydi. En iyi uyum, subkarinal bölgede saptandı. Subaortik, paraözefagial ve sol hiler bölgelerde ise gözlemciler arasında, istatistiksel olarak anlamlı kabul edilebilecek bir uyum ortaya çıkmadı. Sağ hiler bölge için gözlemciler arasında zayıf, sağ ve sol paratrakeal ve paraaortik bölgeler içinse orta derecede bir uyum söz konusuydu. Lenf nodu boyut ölçümü açısından, gözlemciler arasında orta derecede bir uyum saptandı. Sonuç olarak, akciğer TB şüphesi bulunan çocuk hastalarda mediastinal ve hiler lenf nodlarının saptanmasında 'altın standart' kabul edilen BT'nin değeri patolojik olarak test edilemediği için, gözlemciler arası uyumun değerlendirilmesi güvenilirliğinin kanıtlanması açısından gereklidir. Ancak, çalışmamızda gözlemciler arasında sadece orta derecede bir uyum saptanmıştır. LAP varlığı açısından toraks BT tetkiklerinin yorumlanmasında en güvenilir lokalizasyon, subkarinal bölge olarak tespit edilmiştir.