turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yargı kararları ışığında makul tutukluluk süresi

AİHS'in 5. maddesinde yer alan kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkı; kişinin keyfi olarak yakalanması, gözaltında tutulması, zorla bir yere getirilmesi, tutuklanması, cezalandırılması, hareket serbestisinin kısıtlanması, istediği yere gitmesi - gelmesi, dolaşabilmesi olanaklarının ortadan kaldırılamamasını ve kişinin bu güvence altında yaşamını sürdürmesi ve geliştirmesi olarak tanımlanmaktadır. Söz konusu hakka AİHS ile aynı doğrultuda olmak üzere Anayasamızın 19. maddesinde de yer verilmiştir. Bu düzenlemelerde sınırlandırılması mümkün olan kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkının hangi koşullarda, ne şekilde ve ne kadar süre boyunca sınırlandırılabileceği hüküm altına alınmıştır. Bu kapsamda AİHS'in 5'inci maddesinin 3'üncü fıkrasında kişilerin tutuklanmaları durumunda 'makul bir süre içinde yargılanma ya da yargılama süresince serbest bırakılma hakkına sahip' oldukları, Anayasamızın 19'uncu maddesinin 7'inci fıkrasında da AİHS ile aynı doğrultuda 'tutuklanan kişilerin, makul süre içinde yargılanmayı ve soruşturma veya kovuşturma sırasında serbest bırakılmayı isteme hakları' olduğu hüküm altına alınmıştır. Bu açıdan hem AİHS ile hem de Anayasamız ile getirilen bireysel başvuru yolu korumasıyla tutukluluk durumlarının 'makul süre'yi aştığını öne süren kişiler önce Anayasa Mahkemesine, ardından AİHM'e bireysel başvuru yoluna gidebilirler. Ancak ne AİHS'de ne de Anayasamızda 'makul süre' kavramının süresi ya da miktarı belirtilmemiştir. Bu çerçevede 'makul süre'den ne anlaşılması gerektiği AİHM ve Anayasa Mahkemesi kararlarından öğrenilecektir. Çalışmada AİHM kararları, Anayasa Mahkemesi kararları ve Yargıtay kararları incelenerek söz konusu Mahkemelere göre makul süreden ne anlaşılması gerektiği ortaya konulmaya çalışıldı. Bu kapsamda yapılan değerlendirmeler sonucunda Yargıtay'ın makul tutukluluk süresi ve söz konusu süreden ne anlaşılması gerektiğiyle ilgili bir değerlendirmede bulunmadığı, bunun yanında hem AİHM hem de aynı doğrultuda Anayasa Mahkemesi'nin her olayın özelliğine göre farklı kararlar verdikleri, makul sürenin gün, ay, yıl cinsinden soyut bir süre olarak belirlenemeyeceğini, bu süreyle ilgili genel bir değerlendirme yapılamayacağını, söz konusu sürenin somut olay dikkate alınarak her olayda ayrı ayrı belirleneceğini kararlaştırdıkları, dolayısıyla makul sürenin önceden saptanmış, soyut ve kesin bir süre olmadığı, AİHM ve Anayasa Mahkemesi tarafından belirlenen kriterler doğrultusunda her olaya göre değişebileceği sonucuna ulaşıldı.
Sözleşmenin değişen şartlara uyarlanması

Sözleşmenin değişen şartlara uyarlanması isimli bu çalışma, yüksek lisans bitirme tezidir. Genel anlamda sözleşmenin değişen şartlara uyarlanması kavramı, sözleşme taraflar arasında kurulduktan sonra şartların başlangıçta öngörülemez şekilde değişmesinin sözleşmeye ve edimlerin ifasına olan etkisini ifade etmektedir. Çalışmanın birinci bölümünde sözleşmenin değişen şartlara uyarlanmasına ilişkin iki temel ilke, yani 'ahde vefa' ve 'clausula rebus sic stantibus' ilkeleri incelenmektedir. Daha sonra karşılaştırmalı hukukta sözleşmenin değişen şartlara uyarlanması konusu incelenmektedir. Türk Hukukunda sözleşmenin değişen şartları uyarlanması ise gerek 818 Sayılı Borçlar Kanunu gerekse 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu bağlamında değerlendirilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde konuyla ilgili teoriler, sözleşmenin yorumlanması ve sözleşmenin tamamlanması kavramları ile bunların sözleşmenin değişen şartlara uyarlanması kavramıyla olan ilişkisi irdelenmektedir. Çalışmanın üçüncü ve son bölümünde sözleşmenin değişen şartlara uyarlanmasının çeşitleri ile hakimin sözleşmeyi değişen şartlara uyarlaması kavramı amaç, kapsam, şart ve sonuçları itibariyle incelenmektedir. Çalışma sonuç bölümüyle sona ermektedir.
Kıymetli evrakın zayi olması ve iptal davası

Kıymetli evrakın zayi olması ve iptali, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nın 661 vd. maddeleri arasında düzenlenmiş olan ve uygulamada sık rastlanan bir alandır. Bu çalışmamızda genel olarak kıymetli evrakın zayi olması halinde iptali için izlenmesi gereken yollar ile Kanun'da açıklık bulunmayan bazı noktalarda doktinde ortaya konulan farklı görüşler ve bu sorunlara Yargıtay'ın bakış açısı ele alınmıştır. Çalışmamız beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, kıymetli evraka ilişkin genel bilgilere yer verilmiştir. İkinci bölümde ise, zayi kavramı, kıymetli evrakın ziyaı halinde mahkemece verilen önleyici tedbirlere ilişkin bilgiler, iptal davası ve bu davanın şartları ele alınmıştır. Üçüncü bölümde kıymetli evrakın türlerine göre iptal davası aşamaları; dördüncü bölümde iptal kararının sonuçları ve davaya konu senetle ilgisi olan kişilere etkisi; beşinci ve son bölümde ise istirdat davasının şartları ve yargılama süreçleri üzerinde durulmuştur.
Anonim şirketlerde ibra

İbra kararının alınması anonim şirketlerde genel kurulun devredilmez yetkilerinden biridir. İbra kararı, ibra kapsamında kalan işlem ve faaliyetler açısından yönetim kurulu üyelerinin şirkete karşı bir sorumluluğunun kalmadığına dair bir menfi borç ikrarı niteliği taşıyan şirket içi işlem olarak karşımıza çıkmaktadır. İbra kararı şirketin sorumluluk davası açma hakkını ibra kapsamında kalan işlem ve faaliyetler yönünden ortadan kaldırması nedeniyle doğurduğu etkiler açısından öneme haiz bir konudur. Çalışmamızda anonim şirketlerde ibra kararı doktrindeki görüşler ve Yargıtay içtihatları doğrultusunda incelenmiştir.
Markanın hükümsüzlüğü ve hukuki sonuçları

Bu çalışma, markanın hükümsüzlüğü ve hükümsüzlüğün hukuki sonuçlarını 22.12. 2016 tarihinde TBMM Genel Kurulu'nda kabul edilen ve 10 Ocak 2017 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu ile karşılaştırmak suretiyle incelemeyi amaçlar. Bu çalışmanın konusu olan 'markanın hükümsüzlüğü ve hukuki sonuçları', incelenirken Giriş ve Sonuç bölümleri hariç Birinci Bölümde marka kavramı, markanın işlevleri, türleri ve sınıflandırılması ve marka hakkı; 'Markanın Hükümsüzlüğü' başlıklı İkinci Bölümde; markanın hükümsüzlüğü kavramı, markanın hükümsüzlüğünün markanın iptalinden farkı, markanın hükümsüzlüğü sonucunu doğuran sebepler; 'Hükümsüzlük Davası' başlıklı Üçüncü Bölümde; hükümsüzlük davası, hükümsüzlük davalarına ilişkin usul hükümleri, hükümsüzlük davalarının kötü niyetli olarak açılması sorunu; 'Markanın Hükümsüzlüğünün Hukuki Sonuçları' başlıklı Dördüncü Bölümde ise; hükümsüzlüğün hukuki sonuçları, etkileri ve kapsamı, markanın rehninde, haczinde ve marka üzerinde intifa hakkının bulunduğu hallerde hükümsüzlüğün etkisi konuları konuya ilişkin olarak öğretide ileri sürülen görüşler ve Yargıtay kararları ışığında incelenmiştir.
Botlar aracılığıyla akdedilen elektronik sözleşmeler

Teknolojinin artan kullanımı hukuksal anlamda cevaplanması gereken pek çok so-ruyu da beraberinde getirmektedir. Botların çevrimiçi işlemleri de bunlardan biri haline gelmiştir. Özellikle, elektronik sözleşmelerin akdedilmesindeki kullanımları öğretisel anlamda tartışmalı bir konudur. Elektronik sözleşmeler internet siteleri, elektronik posta, mobil uygulamalar gibi yöntemlerle kurulabilmektedir. Botların bu yöntemlere dahil olması halinde ise başta sözleşme taraflarının kim olduğu, bot-lar aracılığıyla akdedilen sözleşmelerin hazırlar arasında olup olmadığı, gönderilen beyanların öneri mi öneriye davet mi olduğu, ayrıca söz konusu beyanların bağla-yıcılığı gibi hususlar sözleşmeler hukuku bakımından belirsizlikler yaratmaktadır. Öte yandan, botlar aracılığıyla akdedilen elektronik sözleşmelerin artan kullanımı-nın yarattığı bazı hukuksal sorunlara mevcut hukuk kuralları ile çözüm bulunabil-mektedir. Türkiye'deki düzenlemelere bakıldığında Elektronik Ticaretin Düzen-lenmesi Hakkında Kanun, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun ve Mesafeli Sözleşmeler Yönetmeliği bu açıdan göz önünde bulundurulabilir. Ancak mevcut düzenlemelerin yetersiz kalmaya başladığı teknolojik gelişmeler de söz konusudur. Çevrimiçi ortamda hızlı alım satım yapabilen botların tüketicilerin özellikle indirim-li ürünlere ulaşmasında mağduriyet yaşamasına sebep olabilmektedir. Türk Huku-ku'na büyük oranda etki eden Avrupa Birliği düzenlemeleri ve Türk Hukuku çerçevesinde botların elektronik sözleşmelerdeki kullanımına ancak geniş bir yo-rum yöntemiyle ulaşılmaktadır. Dolayısıyla botların kullanımıyla ilgili ilerleyen dönemlerde bir mevzuat çalışmasının söz konusu olması muhtemeldir. Henüz ge-lişmekte olan bir teknoloji olduğundan, bu alanda sert hukuk düzenlemesi yapmak yerine, yumuşak hukuk, eş düzenleme ve öz düzenleme gibi modellere yönelmek gerekebilir. AB kapsamındaki yaklaşımlar da gözetildiğinde, ilerleyen dönemlerde botlar konusunda özellikle tüketicinin korunmasına yönelik düzenlemelerin yapıl-ması gerekecektir. Bu sebeple, Türkiye'deki kanun koyucu da bunların paralelinde bir yol haritası izleyebilir.
İş sağlığı ve güvenliği yükümlülüğünü yerine getirmeyen işverenin cismani zararlar bakımından cezai sorumluluğu

Yoğun üretim ve sanayileşme faaliyetine bağlı olarak gelişen karmaşık üretim sürecinin ve ortamının neden olduğu iş kazaları sonucu, işçi ölümleri, yer alanmaları ve uzuv kayıpları meydana gelmektedir. İş kazalarının nedenleri, işçilerin eğitimsiz olması ve dikkatli çalışmaması sebebiyle gerçekleşebileceği gibi çoğunlukla işverenlerin iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almamasından, işçilere gerekli eğitimi vermemesinden, eğitim verse bile iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin işçiler tarafından uygulanıp uygulanmadığının denetiminin yapılmamasından kaynaklanmaktadır. İş sağlığı ve güvenliği hükümlerine aykırılık hallerinde işverenlere idari para cezası, işyeri kapatılması veya faaliyetinin durdurulması gibi birçok idari yaptırım uygulanmaktaysa da, hiçbirisinin hürriyeti bağlayıcı cezalar kadar caydırıcı olmayacağı açıktır. Uygulamada, işverenler tarafından İş Kanunu ve ilgili yönetmelikler tarafından kendisine yüklenen iş sağlığı ve güvenliği yükümlülüklerini ihlal edilmesi neticesinde meydana gelen iş kazası sonucu gerçekleşebilecek ölüm ya da yer alanma olaylarında dikkatsiz ve özensiz davranışlarından dolayı taksirli eylemleri nedeniyle işverenlerin sorumlu tutulması gerektiği kabul edilmekte ve bu konuda birçok dava dosyasında sorumlu ve kusurlu işveren ve işveren vekilleri hakkında hüküm kurulmaktadır. Kanaatimizce işveren veya işveren vekili bilinçli taksirden sorumlu tutulacağı gibi olası kastından dolayı da sorumlu tutulabilecektir. Bir an için hiçbir işverenin kastından sorumlu tutulamayacağı diğer bir anlatımla hiçbir işveren işçisinin ölmesini veya yer alanmasını istemese bile aslında sorumluluk olası kast dolayısı ile sağlanabilir. Görülen iş ile işçinin hayatı karşılaştırılamayacağına göre, bu durumda işverenlere işin görülmesi sırasında gerçekleşebilecek riskleri en aza indirme konusunda büyük görevler düşmektedir.
Medeni Usul Hukukunda delil başlangıcı

Delil başlangıcı müessesesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 202. Maddesinde ve Fransız Medeni Kanunu'nun 1347. Maddesinde düzenlenmektedir. İlgili müessese, tanıkla ispat yasağının önemli bir istisnasını oluşturmakta ve bu sebeple de adeta ispat hukukunun kalbi konumuna gelmektedir. Tanıkla ispat yasağının, tarafların ispat faaliyetini ne derece zorlaştırdığı düşünüldüğünde delil başlangıcının da ne kadar önemli bir müessese olduğu da görülecektir. Bu kapsamda çalışmada özellikle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda yapılan değişiklikler de ele alınarak özellik arz eden bir takdiri delil niteliğinde olan delil başlangıcının tanıkla ispat yasağı ile olan ilişkisi, unsurları ve delil niteliği incelenmiştir. Bu hususlarda ise bir belgenin delil başlangıcı karakterini haiz olabilmesi için öncelikle senetle ispatı zorunlu olan bir vakıanın mevcudiyeti gerektiği tespit edilmiştir. Çalışmamızda delil başlangıcının maddi unsurunu elektronik belgelerin de oluşturabileceği vurgulanmış; delil başlangıcının kaynaklanma unsurunun söz konusu olabilmesi içinse ilgili belgenin fikri ve fiziki olarak aleyhine kullanılacak kişiden sadır olması gerekmektedir. Delil başlangıcının gerçeğe yakınlık unsuruysa, belgenin muhtevasının hukuki işlemi basit bir ihtimalden daha kuvvetli olarak göstermesi olarak açıklanabilir.
Beklenilmeyen haller nedeniyle eser sözleşmesinin feshi veya sözleşme bedelinin arttırılması (Bk. md. 365/II)

Beklenilmeyen Haller Nedeniyle Eser Sözleşmesinin Feshi veya Sözleşme Bedelinin Arttırılması (BK. md. 365 /II)
Motorlu taşıt aracı rehni

Alacak; ayni güvence altına alınmışsa, rehin hakkı söz konusudur. Alacağı garanti eden teminat, taşınmaz niteliğinde ise taşınmaz rehni; taşınır eşya, hak veya alacak tanında ise, taşınır rehni söz konusu olur. Taşınır rehni; Medeni Kanunda tanımlanmış değildir. Doktrinde; borcun, taşınır bir eşya veya rehin hukuku bakımından taşınır eşya hükmünde görülen bazı değerler ile temin edilmesine ilişkin sınırlı ayni hak olarak tanımlanmaktadır. Tanımdan da anlaşıldığı gibi taşınır rehni; sadece teknik anlamda taşınır eşyaya münhasır olmayıp, alacak ve paraya çevrilebilen diğer hakları da kapsar. Medeni Kanun, taşınır rehni kurulmasını, rehin konusu eşyanın vasıtasız züyetüğinin rehin verenin hakimiyetinden çıkarılmasına bağlamıştır. Taşınır rehnine ilişkin düzenlemelerde genel kural budur. Teslimin şart bulunmadığı haller Medeni Kanun ve özel kanunlarda istisnai nitelikte düzenlenmiştir. Motorlu taşıt aracı, teknik anlamda taşınır eşyadır. Pozitif hukukumuzda, rehinlerine ilişkin özel bir düzenleme bulunmamaktadır. Bunların rehnine, Medeni Kanunun, taşınır rehnine ilişkin hükümleri uygulanır. Motorlu taşıt aracı üzerinde rehin kurulması için, rehin sözleşmesine uygun olarak, aracın züyetüğinin, alacaklı veya üçüncü kişiye devri şarttır. Bu şart gerçekleşmezse, rehin tesis edümiş olmaz (MK. m. 939/1, MK. m. 940 /2). Borçla ilgisi bulunmayan üçüncü kişide, kendi aracım rehin verebilir. Buna, başkasının borcu için kendi aracının rehin verme denir. Şu halde, borçlu üe rehin veren, her zaman aym kişi olmamaktadır. 118 Teknolojik gelişmeler sonucu; motorlu taşıt aracı kişi ve kurumların vazgeçilemez ihtiyaçları arasında yerini almıştır. Bununla birlikte, taşıt araçlarının fiyatlarının, niteliklerindeki artışa paralel olarak yükseldiği görülmektedir. Ülkemizde, özellikle sabit gelirliler b akınımdan, kredisiz özel araç iktisabı zordur. Motorlu taşıt aracının, satm alınmasından veya başka bir sebepten doğan borca karşılık rehin verilmesi gerekebilir. Bu halde motorlu taşıt aracı üzerinde iki yolla rehin hakkı kurulabilir. Motorlu taşıt aracı rehnin kurulması için, aracın vasıtasız zilyetliği, rehinli alacaklı veya bir üçüncü kişiye devredilmesi veya sicile tescili zorunludur. Motorlu taşıt aracı rehni söz konusu olduğunda iki ayrı yöntemle rehin hakkı kurulması uygulamada çeşitü sorunlara yol açacaktır. Tesüme bağlı rehin hakkı kurulmasına yönelik eleştiriler güncelliğini koruyacaktır. Yukarıda belirtilen nedenlerle, motorlu taşıt aracı rehinin tesüme bağlı rehni yolu tamamen kapatılarak, bu alanda sicile yazılmak suretiyle rehin hakkı kurulması yegane yol olmalıdır. Ancak, bunun için trafik sicilinin tapu sicili gibi gerçek anlamda aleniyeti sağlayacak fonksiyona kavuşturulması gerekir. Bunun içinde, motorlu taşıt araçlarının rehinlerinin yazıldığı ayrı bir sicil oluşturulmalıdır. Bunu sağlayacak bir düzenleme menfaatler dengesine uygun düşeceği gibi milli ekonominin olumlu ve hızlı işleyişine katkı sağlamış olacaktır. 119
Güveni kötüye kullanma suçu: TCK 155

Gelişen ve değişen toplumlara paralel olarak, insan ihtiyaçları, ticaret ilişkileri gibi toplumu ayakta tutan kuralların ortaya çıkması veya değişmesi ihtiyaç dahilindedir. İnsanların devleti oluşturduktan sonra, devletin güvencesi altında mal varlıklarının korunması, devlet olmanın bir gereğidir. Devlet bunu yaparken, haksız eylemi cezalandırdığı gibi tazmin yolu ile devletin bireyi olan kişilerin hak ve menfaatlerini koruyabilmektedir. Ayrıca devlet, bu tarz eylemlerin, kanunla önceden ilanı yoluna giderek şahısları uyarmakta ve davranışlarında daha dikkatli olmasını istemektedir. Güveni kötüye kullanma suçu, kanun ile kişilerin mülkiyet haklarının yanında, güven duygularının ve zilyetliklerinin de devletçe korunduğu suç tipidir. Biz bu tezimizde güveni kötüye kullanma suçunun kanunda düzenleniş biçimine, suçun unsurlarına ve korunan hukuki yarara değindik. Bu bağlamda, sonuç bölümde eksik gördüğümüz hususlara ve tartışmalı konulara değinmeye çalıştık. Tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde güveni kötüye kullanma kavramı, suçun eski ve yeni ceza kanunumuzdaki yeri, suçun konusu, suçla korunan hukuksal yarar, suçun faili ve mağduru olabilecek kişiler, suçun ön koşulu olarak zilyetliğin devri, suçun unsurları, özel görünüş biçimleri, cezaya etki eden haller ayrı başlıklar altında incelemiştir. İkinci bölümde ise, suçun nitelikli halleri ayrı başlıklar halinde incelenmiştir. Bunlarla birlikte suçun daha iyi anlaşılması ve ayırt edilebilmesi için, nitelik itibari ile benzer suçlar ile karşılaştırması yapılarak, farklılıklar ayrı başlıklar altında incelenip anlatılmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise, takibat hükümleri incelenmiştir. Son olarak ise konuya ilişkin olarak sonuç başlığında eleştirilerimiz ve önerilerimiz sunulmaya çalışılmıştır.
İnsan haklarına eleştirel yaklaşımlarda özne sorunu

Bu çalışma, 'İnsan Haklarına Eleştirel Yaklaşımlar: İnsan Hakları Kavramından Hak Siyasetine', 'Hak Siyasetinin Paradoks ya da Açılımları: İnsan ve Yurttaş Arasında Hakların Öznesi' ve 'Hak Siyasetinin Özneleri Kimdir? Özcülük-Karşıtı Bir Hak Siyaseti Arayışı' başlıklı üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm, insan hakları kavramına ilişkin 'hukuki-felsefi' ve 'tarihsel-siyasi' olarak adlandırılan iki temel söylem tarzını incelemiştir. Çağdaş insan haklarına eleştirel yaklaşımların temel önermeleri ana hatlarıyla betimlenmiş, insan haklarının özne kategorisinin paradoksal durumuna dikkat çeken, hak siyasetini eleştirel biçimde olumlayan güncel bir eğilimin varlığı tespit edilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümü, hakların özne paradoksu çerçevesinde, Edmund Burke, Hannah Arendt ve Giorgio Agamben insan haklarına eleştirel yaklaşımlarını incelemiştir. Bu bağlamda, İnsan-özneye meydan okuyan bir hak siyasetinin koşulları ele alınmıştır. Çalışmanın üçüncü ve son bölümünde, Michel Foucault'nun insan haklarına eleştirel tavrı üzerinde durulmuştur. Foucault, öznellik ve iktidar analiziyle geleneksel insan hakları söyleminin önkabullerine önemli eleştiriler getirmiştir. Ancak Foucault'nun kavramsal araçlarından faydalanılarak, insan tabiatına dayandırılmayan, özcülük karşıtı, olumsal, mücadeleler içerisinde hak talep etmenin siyasi imkan ve sınırlarını sürekli tahlil eden, hakları strateji ve taktim terimleriyle düşünen bir perspektifin oluşturulabileceği ileri sürülmüştür. Bu çerçevede, genel olarak, hakları özcülük-karşıtı bir siyasetin araçları olarak değerlendirebilecek, insan haklarına eleştirel ve olumlayıcı bir yaklaşımın imkanı sorgulanmıştır.
Adi ortaklıkta temsil

Bu çalışma, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde yüksek lisans tezi olarak hazırlanmıştır. Tezimizin birinci bölümünde adi ortaklıkta dolaylı temsil hali ve bu şekilde yapılan işlemden doğan hak ve borçların ortaklara nakli incelenmiş, ikinci bölümde adi ortaklıkta doğrudan temsil ve genel temsil hükümlerinin adi ortaklığa uygulanabilirliği ve temsil karinesi ele alınmıştır. Üçüncü bölümde adi ortaklıkta yetkisiz temsil hali ve dördüncü bölümde temsilin hükümleri başlığı altında, ortaklık malvarlığı, bu malvarlığı üzerinde ortakların elbirliği hak sahipliği, ortakların alacaklılarının alacaklarını elde etmeleri ve ortaklık borçlarından dolayı ortakların müteselsil sorumlulukları hali üzerinde durulmuştur.
İstihbaratın ceza muhakemesi hukukunda delil değeri: Bylock örneği

Geçmişte olduğu gibi günümüzde de istihbarat ve güvenlik teşkilatlarının bilgi toplamak için kullandıkları yöntemlerin meşruluğu tartışma konusu olmuştur. İstihbarat faaliyetleri bazen temel hak ve özgürlüklerin ihlal edilmesi ile sonuçlanabilmektedir. Diğer taraftan özellikle soğuk savaşın sona ermesiyle birlikte tehdit algılamalarına bağlı olarak yeni güvenlik anlayışları ortaya çıkmıştır. Günümüzde istihbarat faaliyetleri olmadan tehditleri önceden algılamak ve önlemek mümkün görünmemektedir. İstihbarat kanallarıyla elde edilen bilgilerin ceza muhakemelerinde delil olarak kabul edilip edilemeyeceği çalışmamızın ana konusunu oluşturmaktadır. Ceza Muhakemesi, fert çıkarları ile toplum çıkarlarının çatışma halinde olduğu bir alandır. Bireyi toplum adına cezalandıran devlet, delil toplama ve değerlendirme faaliyetinde bireyin temel haklarına saygılı olmak, hukuka uygun davranmak, hukuka uygun davranışın örneğini teşkil etmek zorundadır. Bunun için istihbarat belli kurallar altında faaliyetlerini icra etmeli ve denetlenebilmesi için de hukuki sorumluluklar taşımalıdır.
İşyerinde tehlike halinde alınması gereken önlemler

Tehlike, çalışma ortam ve şartlarında var olan ya da dışarıdan gelebilecek kişilere, işyerine ve çevreye zarar ya da hasar verme potansiyelidir. İşyerlerinde meydana gelen tehlikeler iş kazalarına ve meslek hastalıklarına neden olmakta ve bu durum çalışanların yaşamını ve sağlığını olumsuz yönde etkilemektedir. Yaşam hakkı kutsal ve değerlidir. Bu nedenle de çalışanların sağlığını koruma ve gözetme, işverenin en önemli yükümlülüklerinden biridir. Bu durum kanun koyucu tarafından göz önüne alınmış ve 4857 sayılı İş Kanunundan bağımsız olarak İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu hazırlanmış ve yürürlüğe konulmuştur. 6331 sayılı Kanun hazırlanırken uluslararası mevzuat hükümleri, özellikle de Avrupa Birliğinin 12 Haziran 1989 tarihli 89/391 sayılı Direktifi dikkate alınmıştır. Çalışmamız üç ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde işyeri kavramının kapsamı ve sınırları, daha sonra tehlike kavramı ve türleri ele alınmıştır. İkinci bölümde ise, tehlike ortaya çıkmadan önce çalışanlar ve işve- ren tarafından yerine getirilmesi gereken yükümlülükler ele alınmıştır. Son bölümde tehlike esnasında çalışanların çalışmaktan kaçınma hakkı ve işin durdurulması konuları incelenmiştir. Çalışmamızda işyerinde tehlike esnasında işverenlerin ve çalışanların yükümlülükleri, iş sağlığı ve güvenliği mevzuatı, yargı kararları ve öğretinin görüşleri çerçevesinde değerlendirilmeye çalışılmıştır.
5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan güveni kötüye kullanma suçu

5237 sayılı TCK'nın 155. maddesinde güveni kötüye kullanma suçu düzenlenmiştir. Söz konusu maddeye göre, belirli bir şekilde kullanmak veya muhafaza etmek amacıyla zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunulması veya bu devir olgusunu inkar edilmesi halinde suç tamamlanacaktır. Güveni kötüye kullanma suçu açısından korunan hukuki yarar, mülkiyet hakkı, kişiler arasındaki güven duygusu ve zilyetlik hakkıdır. Güveni kötüye kullanma suçu, özgü suçlar kapsamında kaldığından bu suçun faili herkes olamaz. Sözleşme ilişkisi gereğince eşya üzerindeki zilyetlik hakkı kendisine devredilen kişi bu suçun faili olabilir. Bu suçu, benzer suçlardan ayırmaya yarayan temel ölçüt; özgür irade neticesinde mal üzerindeki zilyetliğin devredilmiş olmasıdır. Güveni kötüye kullanma suçunun maddi konusunu, taşınır veya taşınmaz mallar oluşturmaktadır. Zaten bu husus madde gerekçesinde açıkça belirtilmiştir. Güveni kötüye kullanma suçu, sadece kasten işlenebilen bir suçtur. Taksirle işlenmesi mümkün değildir. Güveni kötüye kullanma suçuna, iştirak, içtima ve teşebbüs hükümlerinin uygulanabilmesi de mümkündür. Bu suçun temel hali ile TCK'nın 167/2. maddesinde belirtilen kişiler aleyhine işlenmesi halinde suç şikayete tabidir. Ancak nitelikli halinde ise suç şikayete tabi değildir. Bu suç açısından yaptırım olarak hapis cezası yanında adli para cezası da öngörülmüştür.