turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kredi kartı sözleşmeleri

Dünya çapında yaşanan teknolojik gelişmeler paralelinde ticari faaliyetler ve ekonomik hayat hızla büyüyerek evrensel boyuta ulaşmıştır. Yaşanan hızlı büyüme klasiködeme aracı olarak kullanılan paranın kullanımını zorlaştırmış ve 19. yüzyılın sonlarına doğrupara yerini kredi kartı kullanımına bırakmıştır. Türkiye'de ise ilk kez 1968 yılında kartı uygulaması ticari hayatta yerini almıştır. Ülkemizde kredi kartı sisteminin yaygın şekilde kullanılmasına rağmen hukuki düzenlemeler konusunda geç kalınmıştır. 4822 sayılı kanun değişikliği ile 4077 sayılı TKHK10. maddesi hükmüyle kredi kartları hakkındaki ilk düzenleme yürürlüğe girmiştir. 2006 yılında 5464 sayılı BKKKK ile kredi kartı ile ilgili detaylı hukuki ilişkiler belirlenmiştir. 2013 yılında 6502 sayılı TKHK kredi kartlarını tüketici kredileri bölüm başlığı altında düzenlemiştir. Bu düzenleme ile kredi kartları hakkında daha geniş bir düzenleme getirilmiştir. Çalışmamızın ilk bölümde kredi kartı kavramı anlatılmaya çalışılacak, dünya genelinde ve ülkemizdeki tarihsel süreci ele alınacak, kredi kartının hukuki nitelendirmesibankacılık hukuku, tüketici hukuku, kıymetli evrak hukuku açısından ayrı ayrı değerlendirilecektir. İkinci bölümde ise kredi kartı sistemini oluşturan sözleşmelerinin tanımları, unsurları ve hukuki nitelikleri tespit edilmeye çalışılacak, sözleşmelerin tarafları belirlenecektir. Üçüncü bölümde kredi kartı sözleşmelerinin akdedilmesi sonucunda ortaya çıkan bazıuyuşmazlıklara ve sorumluluğun tespit edilmesine değinilecektir.
Tıbbi müdahaleler nedeniyle hekimlere açılan tazminat davalarında usuli sorunlar

Tıbbi müdahalelerden kaynaklanan hekim sorumluluğu davaları, yargılama aşamasında kendine özgü özellikleri olan bir alandır. Çalışmamızda ilk olarak tıbbi müdahale kavramı ile tıbbi müdahaleden doğan hukuki sorumluluk ele alındıktan sonra, tıbbi müdahaleler nedeniyle hekimlere açılan tazminat davalarında görevli ve yetkili mahkemenin belirlenmesi, tarafların tespiti, zamanaşımı, ispat gibi usul hukukuna ilişkin konular ele alınarak yargılama aşamasındaki sorunların incelenmesi hedeflenmektedir.
İdari işlemin sebep unsuru

Çalışma 4 bölümden oluşmaktadır. I bölümde sebep unsuru kavramı, II. bölüm de mevzuatta sebep unsuru, III. bölümde uygulamada sebep unsuru ve son bölümde sebep unsurunun yargısal denetimi aktarılmıştır. Çalışmada sebep unsuru idarenin kamu gücü kullanmak suretiyle yaptığı tek yanlı irade açıklamaları şeklinde tanımlanabilen bireysel idari işlemleri esas alınarak incelenmiştir. Ayrıca bir kez uygulanmakla bitmeyecek, genel, soyut, objektif kural koyan, bir tek kişi için düzenlenmiş dahi olsa uygulanacağı kişinin ismen belirlenmediği idari işlemler olan düzenleyici işlemler de çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmada bireysel idari işlemler ve idarenin düzenleyici işlemleri bütün olarak değerlendirilmiştir. Ancak düzenleyici işlemlerin hukuki sebebinin bireysel işlemlere göre daha genel olması, düzenleyici işlemin içeriğine göre değişmemesi sebebiyle düzenleyici işlemlerde sebep unsuruna ayrıca yer verilmiştir. Sebebin açıklanması niteliğinde olan gerekçe çalışmada incelenmiştir. Yine sebebin yasa koyucu tarafından emredici olarak belirlenmediği durumlarda idarenin sahip olduğu hareket serbestisi olan takdir yetkisi sebep unsuru ile ilişkilendirilerek incelemeye dahil edilmiştir.
Haksız Rekabet Hukuku açısından karşılaştırmalı reklam

Doktora tezi olarak hazırlanan bu çalışmanın konusunu haksız rekabet hukuku açısından karşılaştırmalı reklam oluşturmaktadır. Hukukumuzda konuya ilişkin düzenlemeler, temelde 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ile Reklam Yönetmeliği'nde hükme bağlanmıştır. TTK m. 55.1. a.5 hükmü uyarınca; karşılaştırmalı reklamların gerçeğe aykırı, yanıltıcı, rakibini gereksiz yere kötüleyici veya gereksiz yere onun tanınmışlığından yararlanacak şekilde kullanımı bir haksız rekabet hali olarak belirtilmiştir. Öte yandan yürürlüğü 2019 yılına ertelenmiş olsa da, hukukumuzda ilk kez Ticari Reklam Yönetmeliği ile karşılaştırmalı reklamda rakiplere ait marka, ticaret unvanı gibi ayırt edici işaretlere yer verilebileceği öngörülmüştür. Rakibe ilişkin unsurlara doğrudan ya da dolaylı olarak yer verilebilmesi nedeniyle karşılaştırmalı reklam rakiplerin ve müşterilerin haklarını ihlale yol açacak kullanımlara müsaittir. Bu nedenle çalışmada karşılaştırmalı reklamın hukuka uygun bir rekabet aracı olarak kullanımını sağlayacak şartlar ile hukuka aykırı kullanımına karşı başvurulabilecek yollar incelenmiştir.
Anayasa Hukukunda bireysel başvuru

Anayasa yargısının, hak ve özgürlüklerin daha güvenceli hale getirilmesinde son olarak sunduğu yargısal denetim imkanı bireysel başvuru usulüdür. Birçok Avrupa ülkesinde uzun yıllardır başarıyla uygulanan bu usul, amparo başvuru usulü ile Latin Amerika'da ve bazı Asya ülkelerinde de kabul edilmiştir. Her ülke, bireysel başvuru usulünü kendi tercihlerine göre değişik şekillerde düzenlemiştir. Temel hak ve özgürlüklerin kamu gücü tarafından ihlal edilmesi durumunda yargısal denetim amacıyla Anayasa Mahkemesi'ne başvuru hakkı tanıyan bireysel başvuru usulü, 1982 tarihli Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nda yapılan 2010 tarihli Anayasa değişikliği ile Türk hukuk sistemine dahil edilmiştir. Usulün esasları, 30 Mart 2011 tarihinde kabul edilen 6216 sayılı Anayasa Mahkemesi'nin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'da düzenlenmiştir. Değişik ülkelerdeki uygulamaları da değerlendirilen bireysel başvuru usulünün hukuk sistemine dahil edilmesinin, insan hakları, hukuk düzeni ve hukuk devletinin gelişimine çok önemli katkıları olduğu görülmüştür. Dolayısıyla, Anayasa Mahkemesi'ne bireysel başvuru hakkının kabul edilmesi ile temel hak ve özgürlüklerin korunması yönünde önemli bir adım atılmıştır. Kısa bir süre sonra uygulanmasına başlanacak olan usulün başarılı şekilde işleyişi, hak ihlallerini önleme ve gidermede etkin, başvurucular açısından da tatmin edici çözümler sunmak suretiyle etkili olmasına bağlıdır. Bu bağlamda, Anayasa Mahkemesi'nin uygulamaları, yapacağı yorumlar ve vereceği kararlar büyük önem taşımaktadır. Usulün başarılı şekilde uygulanabilmesi ve beklenen işlevlerini gösterebilmesi açısından Anayasa Mahkemesi'ne büyük bir sorumluluk düşmektedir.
Marka hakkının sona ermesi

Günümüzde insanların ekonomik, siyasi, iletişim ve sosyal açıdan birbirine yakınlaşması sonucu dünya adeta bir bütün olma yolunda ilerlemektedir. İletişim ve bilgi teknolojisindeki bu hızla ilerleme paralelinde küreselleşmeyi meydana getirmiştir. Bunun sonucunda insanlar dünyanın bir ucundan diğer ucuna çok rahat bir şekilde bilgi alışverişinde bulunabilmektedir. Özellikle ekonomi alanındaki gelişmeler neticesinde işletmeler serbest piyasaya açılmakta bu da sürekli gelişmekte ve genişlemekte olan devasa bir pazar ayağının oluşmasına neden olmaktadır. Bu büyük ve küreselleşmiş ticari hayatta faal olarak var olabilmenin temel koşulu ise etkin ve etkili şekilde ticari faaliyette bulunmaktır. Bu bağlamda işletmelerin piyasa rekabetindeki kaderini yarattıkları marka imajı belirlemektedir. Günümüzde bir markanın tüketici nezdinde iyi izlenim bırakması, mal ve hizmetlerin sunumuna, kalitesine, güvenilir ve ulaşılabilir olmasına bağlıdır. Markaların bu denli önem kazanması uluslararası alanda yapılan çalışmaları hızlandırmıştır. Bugün dünyanın her yerinde mal ve hizmetlerin tanıtımında büyük rol oynayan markaların etkin ve etkili şekilde korunması için çalışmalar yapılmaktadır. Markanın korunması özellikle marka hükümsüzlüğü başta olmak üzere marka üzerindeki hakkın sona erme şekli açısından da önemlidir. Çalışmamızda marka hakkının sona ermesi 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu çerçevesinde ele alınmıştır. Marka hakkının sona ermesi, mevzuatta yer alan sebeplerin varlığı halinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından sicile kayıtlı olan markanın sicilden terkin edilmesi yani marka hakkının ortadan kaldırılmasıdır. Marka üzerindeki haklar 4 halde sona ermektedir. Bunlar marka sahibinin iradesinden kaynaklı olabileceği gibi onun iradesine dayanmayan sebeplerden kaynaklı da olabilir. Markanın yenilenmemesi ve marka hakkından vazgeçme marka sahibinin iradesinden kaynaklı sona erme halleri iken;markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi ve markanın iptal edilmesi ise marka sahibinin iradesinden kaynaklanmayan sona erme halleridir. Tezimizin içeriği ise bu hallerin incelenmesinden oluşmaktadır.
İdare hukukunda kamu görevlisi kavramı

İdare adına kararlar alan ve bu kararları yine idare adına uygulayan gerçek kişilerdir. İdare adına işlem ve eylemleri gerçekleştiren gerçek kişiler kamu hizmetinin insan unsurunu oluşturmaktadır. Kamu hizmetine girmiş gerçek kişilerin hukuki durumları ve kamu hizmetine giriş biçimleri farklılık gösterebilmektedir. Farklı hukuki durumlardaki kişileri işaret etmek üzere farklı kavramlar kullanılmaktadır. Kamu görevlisi kavramı da bu kavramlardan biridir. Kavram farklı kapsamlarda kullanılabilmektedir. Bu durum ise zaman zaman tartışmalara neden olmaktadır. Kamu görevlisi kavramı idare hukuku açısından genel olarak bir kamu tüzel kişisi tarafından kamu hukuku bağı ile istihdam edilen personele işaret etmektedir. Anayasa'da kamu görevlisi kavramına yer verilmesi ise kavramı yeniden gündeme getirmiştir. Anayasa'nın 128'inci maddesi kamu görevlileri eliyle yürütülecek asgari bir kamu hizmeti alanı olduğunu belirtmektedir. Madde bu görevleri üstlenecek kamu görevlilerinin statülerinin kanunla düzenlenmesini öngörmektedir. Bu çalışmada Anayasa Mahkemesinin 128'inci madde ve kamu görevlisi kavramına ilişkin kararları incelenmiştir. Kararlara dayanak teşkil eden ölçütlerden yola çıkılarak farklı statülerde istihdam edilenlerin Anayasa'nın 128'inci maddesi karşısındaki hukuki durumları ele alınmıştır.
Türkiye'nin yeni hükümet sisteminin parti sistemine etkisi

Türkiye, 16 Nisan 2017 tarihinde halk oylaması yoluyla anayasa değişikliğine giderek yeni bir hükümet sistemi kabul etmiştir. Amerikan başkanlık sisteminin temel unsurlarına sahip; fakat bazı özellikleriyle 'Türk tipi başkanlık sistemi' olarak adlandırılan bu yeni sistem, Türkiye'nin uzun yıllar tartışılan hükümet sistemi sorununda yeni bir döneme geçiştir. Sistemin başarılı olup olmayacağını zaman gösterecektir. Bu konunun anlaşılabilmesi için yeni hükümet sisteminde siyasal partilerin nasıl şekil alacağı ve parti sistemi yapısının nasıl etkileneceği önem kazanmaktadır. Nitekim Türkiye'nin geçmişşinde yer alan siyasal sistem sorunları hükümet sistemi ile ilişkili olduğu gibi, parti sistemiyle de ilişkilidir. Çalışmamız hükümet sistemleri ve parti sistemleri arasındaki bu korelasyonun önemini dikkate alan bir yaklaşımla yeni hükümet sisteminin parti sistemini nasıl etkileyeceği sorunsalını ele almaktadır. Bu amaçla çalışmada belirtilen kavramların temel anlamları ve tarihsel boyutları irdelenmiş, Türkiye'nin siyasal tarihi incelenerek, oluşturulan argümanlar temellendirilmiştir. Bu bilgiler ışığında yeni hükümet sisteminin yapısı incelenmiş ve parti sistemini nasıl etkileyeceği, yeni dönemde partilerin ve siyasal yapının nasıl şekilleneceği bilimsel gerekçelerle ele alınmaya çalışılmıştır.
Cezanın nitelikleri ve amaçları

'Cezama-, Nitelikleri ve Amaçları' ismini taşıyan çalışma; üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; cezanın tanımına, cezaya yöneltilen eleştirilere ve cezanın niteliklerine, ikinci bölümde ise; cezanın amaçlarına ilişkin kuramlara yer verilmiştir. Son bölümde de; cezanın amaçları konusu Türk Hukuku özelinde kısaca irdelenmeye çalışılmıştır. 'Cezanın Tanımı ve Nitelikleri' ismini taşıyan birinci bölümde; cezanın tanımı, cezaya yöneltilen eleştiriler ve cezanın nitelikleri incelenmiştir. Tanım başlığında, değişik ceza tanımlarına yer verilmiştir. Cezaya yöneltilen eleştiriler başlığında ise; toplumsal savunma görüşüne ve bu görüşün cezaya yönelttiği eleştirilere yer verilmiştir. Cezanın nitelikleri başlığı altında, cezanın sekiz niteliğine değinilmiştir. Bu nitelikler; cezanın yasallığı, ceza sorumluluğunun bireyselliği, cezanın bireyselleştirilmesi, cezanın insan onuruyla bağdaşması, cezanın suçla orantılı olması, cezanın tamirinin ve geri alınmasının mümkün olması, cezalandırmada kusur ilkesi ve cezalandırmada eşitlik ilkesi şeklinde çalışmada yer almıştır. Nitelikler de; kendileriyle ilişkili alt başlıklara ayrılarak işlenmiştir. Bu alt başlıklar tarihçeyi, gelişimi ve konunun içeriğine uygun diğer başlıkları kapsamaktadır. 'Cezanın Amaçları' başlığını taşıyan ikinci bölüm; cezanın zorunlu olup olmadığına ilişkin bir tartışmayla başlamaktadır. Ardından; cezanın amaçları konusu kuramlarla işlenmeye çalışılmıştır. Cezanın amacına ilişkin kuramlar; mutlak kuramlar, nispi kuramlar ve karma kuramlar şeklinde sınıflandırılarak ele alınmıştır. Mutlak kuramlar; kefaret ve adalet kuramı başlıklarıyla irdelenmiştir. Çalışmada yer verilen kuramlar; kuramın açıklanması, kuramı savunanların görüşleri ve kuramlara yöneltilen eleştiriler başlıkları altında işlenmiştir. Nispi kuramlarda ise; özel önleme ve genel önleme kuramlarına yer verilmiştir. Son olarak da; karma kurama değinilmiştir. Üçüncü bölüm; 'Türk Hukuku'nda Cezanın Amaçlan' başlığını taşımaktadır. Bu son bölümde; cezanın amaçları konusu yasal düzenlemeler, mahkeme kararları ve öğretideki görüşler doğrultusunda kısaca irdelenemeye çalışılmıştır. VIII Sonuç bölümünde; cezanın niteliklerine ilişkin ilkelerin ve cezanın amaçlarına ilişkin kuramların öznel bir değerlendirmesi yapılmış ve kişisel görüşüm belirtilmiştir. Cezanın amacına ilişkin kişisel görüşüm; cezanın suçluyu dışlaması ya da suçluya tedavi edilecek hasta gözüyle bakması değil; suçlunun toplumsal yaşamla bağını tekrar kurması ve topluma uyumunu sağlaması yönündedir.
5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu uyarınca ihracat kaçakçılığı suçları ve kabahatleri

1918 ve 4926 sayılı mülga kanunlardan sonra 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu 2007 yılının mayıs ayında hukuk dünyasındaki yerini almıştır. Özellikle 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu dönemindeki uygulamaların basına ve günlük hayata yansımalarından duyulan tepki ile ihracat suçları açısından hürriyeti bağlayıcı cezalar ve para cezalarında artış öngörülmüştür. Bu hareket tarzının benimsenmesindeki en önemli faktör hayali ihracat olarak adlandırılan suç tipinin doksanlı yıllarda sıklıkla işlenmesidir. İhracatın artırılmaya ve teşvik edilmeye çalışılması ile beraber böyle bir uygulamaya da gidilmesi uygulamada ne gibi sıkıntıların çıkacağını belirsizleştirmektedir. 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile artık kabahat-suç ayrımı keskinleştirilmiş, ihracatta Bakanlık Kararnameleri ile suç ihdas etme eğilimini ortadan kaldırmıştır. Bu yönleri ile Kaçakçılık Kanununun, Ceza Muhakemesi Kanunu ve Türk Ceza Kanunu ile uyumu sağlanmıştır. 5607 sayılı Kanun kaçakçılık suçlarında sadece hürriyeti bağlayıcı cezaların artırılması ile bu suçların önlenebileceği kanaatini taşıması 1918 sayılı mülga Kaçakçılık Kanunu uygulamalarını hatırlatmakta ancak bir taraftan eskiden suç olarak düzenlenmiş olan eylemleri kabahat kapsamında mütalaa ederek ihracatı artırmak istemektedir. Tezimizde özellikle ihracat kaçakçılığı suçlarında yeni düzenlemeye uygun olarak kabahat ve suç ayrımı yapılmış ve bu sistematik üzerine Türk Ceza Kanunu ve Ceza Muhakemeleri kanunu ışığında inceleme yapılmıştır. Bu incelemelerde özellikle 1918 ve 4926 sayılı mülga Kanunlar ile kıyaslama yapılmış ve suç ve kabahatlerin genel gelişim süreci gözler önüne serilmeye çabalanmıştır.
Sermaye piyasası araçlarının haczi

Çalışmamızın konusu, kaydi sermaye piyasası araçlarının haczi ve paraya çevrilmesine ilişkindir. Kaydi sermaye piyasası araçlarının haciz ve paraya çevrilmesi ile ilgili hususlarda kanunda yeterince aydınlatıcı hüküm bulunmaması nedeniyle ortaya çıkan sıkıntılara dikkat çekilmek istenmiştir. Bu kapsamda çalışmamız üç bölüme ayrılarak oluşturulmuştur. Çalışmamızın ilk bölümünde, sermaye piyasası araçları ve bu araçların kaydileştirilmesi temel hatları ile ortaya konulmuş ve kaydi sermaye piyasası araçlarına ilişkin önem arz eden hususlar tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışmamızın ikinci bölümünde, ilk olarak kaydi sermaye piyasası araçlarının haczinde uygulanacak hükümler, haciz usulü ve haczin kaydi sistemde işlenişi gibi hacze ilişkin temel hususlar, kaydi sermaye piyasası araçlarının hukuki nitelikleri dikkate alınarak incelenmiştir. Daha sonra, haciz işleminin hüküm ve sonuçları ile haczin kaldırılması hususları kaydi sermaye piyasası araçları açısından değerlendirilmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümünde kaydi sermaye piyasası araçlarının haczine ilişkin hususlar değerlendirildikten sonra, üçüncü bölümde haczedilen bu araçların nasıl paraya çevrileceği hususu incelenmiştir. Paraya çevirmeye ilişkin kaydi sermaye piyasası araçlarında uygulanan özel bir usul olan resmi müzayede usulü, İcra ve İflas Kanunu'nda yer alan paraya çevrime hükümleri dikkate alınarak irdelenmiştir. Özellikle paraya çevirmenin yetkili kurum tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilemeyeceğinin tespiti yapılmaya çalışılmıştır. Çalışmamızda doktrin görüşlerinden ve yargı kararlarından yararlanılmıştır.
İflas idaresi

İflas hukuku ekonomik hayatın bir parçasını teşkil eder. İflas ile ilgili getirilen düzenlemeler ticari ve sosyal hayatın muntazaman işlemesi ile doğrudan ilgili düzenlemelerdir. Ülke ekonomisi ve sosyal refah bakımından önemli bir kurum olan iflas müessesinin amacına uygun şekilde işleyebilmesi sağlıklı bir tasfiye sürecinin geçirilmesine bağlıdır. Bu itibarla iflasmüessesesinin en önemli merhalesinin iflasın tasfiyesi aşaması olduğu inkar edilemez. İflastasfiyesinin, kanunda da ayrıntılı şekilde düzenleme alanı bulan ve iflasın normal tasfiye usulüolan, adi tasfiye şeklinde cereyan etmesi halinde bunu yürütecek olan temel organ iflasidaresidir. İflasın amacına uygun şekilde nihayete ermesi için düzenli bir şekilde yürütülmesi gereken iflas tasfiyesinin merkezinde iflas idaresi bulunur. Bu tezde, alacaklı hakimiyetinintasfiyeye yansımasının bir sonucu olarak iflas masasının yönetimi ve tasfiyesinde önemli görevler yüklenen, alacaklı unsurlarınca gösterilen adaylar arasından icra mahkemesinceseçilen özel bir iflas organı olarak görevlerini icra eden iflas idaresi incelenmiştir. Ülkemizde iflas tasfiyelerine ilişkin tutulmuş sağlıklı istatistikler söz konusu olmamakla birlikte uygulamada bu tasfiyelerin uzun bir zaman sürdüğü ve ilgililerin mağdur olduğu müşahede edilmektedir. Tasfiye prosedürünün uzun sürmesi, iflas müessesesinin en önemli meselelerinden biridir. Tasfiyelerin uzaması, neticeleri itibariyle ekonomik düzeni ve sosyal refahı tehdit edecek boyutlara varmaktadır. Ülkemizin diğer yapısall sorunları yanında iflas tasfiyesinin de düzgün bir şekilde işlememesi tasfiye sürecini uzatmaktadır. Çalışmamızdatasfiyenin sağlıklı bir şekilde yürütülmesi, daha kısa süre içerisinde sonuçlanması veağduriyetlere mahal verilmemesi için çözüm yolları tasfiyeyi yürütmekle görevli organ olan iflas idaresi nezdinde aranmaya çalışılmıştır. Zira iflas idaresi görevinin gerektirdiği nitelikler, iflas idaresinin oluşumu, seçimi, görev ve yetkileri, denetimi ve sorumluluğu kesin hatları ile ortaya konulamamıştır. Bu kapsamda iflas idaresi ile ilgili düzenlemelerin gözden geçirilmesiuygulamada ortaya çıkabilecek sıkıntıların ortadan kaldırılması veya minimize edilmesi bakımından elzem olup söz konusu çalışma bu hedef doğrultusunda hazırlanmıştır.
Karşılıksız çekin hukuki sonuçları

Çekin, oldukça derin kökleri bulunduğu bilinmekte, farklı şekillerdekiörnekleriyle, geçmişşten günümüze kadar toplumlar tarafından kullanılageldiğidüşünülmektedir. Günümüzde de ekonomik hayatta birçok fayda sağlayan ve işlevi giderek artan çek, ticari ilişkilerde önemli bir yer tutmaktadır. Güvenli bir ödeme aracı olarak uzunca yıllardır kullanılması diğer kambiyo senetlerine nazaran daha sıkı ve işlevsel düzenlemelerle geliştirilmesine yol açmıştır. Tez çalışmamızda, karşılıksız çek keşide etme fiiline bağlanan hukuki sonuçlar incelenmiştir. Bu kapsamda ilk önce literatür taraması yapılmış, mevzuattaki düzenlemeler ve Yargı kararları incelenerek belli bir program dahilinde konu ele alınmıştır. Çekin, kavram olarak ne olduğu, karşılıksız çek ve karşılıksız çek sonucunda oluşan hukuki sonuçlar değerlendirilmiştir. Çalışmamız içerisinde, öncelikle çekin kısaca tarihçesi ile ülkemizdeki gelişimi ve tarihsel seyri aktarılmıştır. Günümüzde Türk mevzuatı içerisinde, Türk Ticaret Kanunu ve Çek Kanunu hükümleriyle düzenlenen çekin, özellikle 6278 sayılı Kanunla yapılan önemli değişiklikler neticesinde son halini kazandığı anlatılmıştır. Çekin, tanımı, faydaları, hukuki niteliği ve unsurları belirtildikten sonra, ödeme içinsüresinde muhataba ibraz edilen çekin, 'karşılıksız' çıkması ve bunun sonuçları açıklanmıştır. Bu çerçevede, özellikle hamilin 'başvurma borçlularına' 'başvuruhakkı' üzerinde ve muhatap bankanın sorumluluğu üstünde durulmuştur. Son olarak, yine çekin karşılıksız kalmasına bağlı olarak ortaya çıkan, 'Çekte Karşılıksızdırİşlemine Sebebiyet Verme Suçu' ile 'Çek Düzenleme Yasağı' ve 'Çek HesabıAçma Yasağı' incelenmiştir.
?Haklı savaş? ve İnsancıl Hukuk

Haklı Savaş düşüncesi Batı kültürünün bir ürünüdür. Haklı Savaş düşüncesi doğal hukuk temelli olarak ortaya çıkmış ve savaşın sınırlanması için felsefi görüş ve pratiklere dayalı bir düşünce sistemi geliştirmiştir. Haklı Savaş düşüncesine göre savaşın ius ad bellum ve ius in bello boyutlarında bazı ilkeler belirlenebilir ve bu ilkelere savaşan taraflar uymalıdır. Söz konusu ilkeler yoruma açık olmakla birlikte uluslararası pozitif hukuk düzenlemelerinin temellerini teşkil etmektedirler. Fakat yoruma açık ilkeler olmaları uygulama açısından problemler doğurmaktadır. Haklı Savaş düşüncesinde ortaya çıkan savaşı sınırlandırma düşüncesinin ve savaşın ius in bello boyutunun pozitif hukuka yansıması olarak İnsancıl Hukuk ortaya çıkmıştır. İnsancıl Hukuk'un amacı çatışmada herhangi bir nedenle yer almayan veya alamayan, sivil örneğinde görüldüğü üzere çatışmadan zarar görme potansiyeli bulunanları çatışmanın verdiği veya verebileceği zararlardan olanaklı olduğu ölçüde uzak tutmak veya zararları en aza indirebilmektir. Bu durum da göstermektedir ki en masum ama en çok zarar gören kesim olan sivilleri daha iyi korumak gerekmektedir. Uluslararası toplum sivilleri korumak için yeni yöntemler bulmalı ve yeni düzenlemeler yapmalıdır. Haklı Savaş düşüncesi ve pratikleri bu yeni düzenlemelere temel teşkil edebilecek birikime sahiptir. Ancak tarihsel süreç içerisinde ortaya çıkan Haklı Savaş düşüncesinin teorik kaynaklığını yaptığı uluslararası pozitif hukuk düzenlemeleri uygulamada farklı amaçlara hizmet etme açısından fazlasıyla geniş yorumlanmaktadır. Uluslararası örgütlerin benzer olaylara farklı yaklaşması ve farklı şekilde müdahale etmesi kaynağını savaşların sınırlandırılması amacından alan uluslararası pozitif hukuk kurallarının kuvvet kullanımını sınırlamak yerine meşrulaştırmak amacıyla kullanıldığı gerçeğini ortaya koymaktadır. Haklı Savaş düşüncesi kuvvet kullanımı için meşruiyet yaratacak bir araç olarak görülmemeli, kuvvet kullanımını sınırlandırmak için bir araç olarak görülmelidir.