turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bütünleşik kıyı alanları yönetimi gelişimi: 'Antalya Bütünleşik Kıyı Alanları Planı' örneği

Su, geçmişşten günümüze her medeniyet için tercih sebebi olarak, kentlerin kurulmasındaki en temel dinamiği oluşturmuştur. Kıyı alanlarında bulunan kentlerin geçirdikleri süreçlerle birlikte oluşan birikimi, gelişimi ve var olan doğal güzellikleri, bu alanları sosyal, ekonomik, ekolojik ve kültürel değerler bakımından önemli bir konuma taşımıştır. Ancak tüm bu etkenlerin yarattığı potansiyel ve hızlı nüfus artışı, kıyı alanlarındaki baskıyı arttırmış, sınırlı bir kaynak olarak kıyılar zamanla zarar görmeye başlamış ve doğal değerlerini kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya kalmışlardır. Kıyı alanlarında yoğun kullanımlardan kaynaklı oluşan baskının neden olduğu çevre sorunlarına yönelik mücadele dünyada yankı bulmaya başlamış ve bu yönde girişimler yapılmıştır. İlk olarak kıyıdaki çevre sorunlarına yönelik 1972 yılında ABD'de ortaya çıkan 'kıyı yönetimi' kavramı zaman içinde derinleşerek, yerini daha kapsamlı ve çok yönlü bir yönetim anlayışını ifade eden 'bütünleşik kıyı alanları yönetimi' kavramına bırakmıştır. Bütünleşik Kıyı Alanları Yönetimi kavramı uluslararası düzeyde olduğu gibi Türkiye uygulamalarında da birçok süreç geçirmiş ve bugün geldiği noktaya ulaşmıştır. Kıyı alanları için önemli bir yaklaşım olan bütüncül planlama anlayışı ülkemizde, mevzuat kapsamında yer bulmuş olsa da bir takım sorunlar ve uygulamada eksiklikler bulunmaktadır. Tez çalışması kapsamında bütünleşik kıyı alanları yönetimi kavramının ortaya çıkışı, geçirdiği süreçler ve sorunlar ortaya konulmuştur. Türkiye'nin Bütünleşik Kıyı Alanları Yönetimi konusundaki deneyimi, Akdeniz ülkelerinden seçilen Dünya örnekleri ve Antalya Bütünleşik Kıyı Alanları Yönetimi Planı üzerinden olumlu ve olumsuz yönleriyle değerlendirilmeye çalışılmıştır.
Anadolu yerleşmelerinde konut alanlarının yeni gelişen planlama yaklaşımları bağlamında değerlendirilmesi: Boyabat örneği

İlk yerleşmelerin bazılarının kurulduğu Anadolu'da yerleşmeler bölgelere göre farklılaşan coğrafi ve kültürel etkenler doğrultusunda gelişmiştir. 11. yüzyılda Anadolu'ya yerleşmeye başlayan Türkler, göçerlikten yerleşik hayata geçerken Anadolu'da kendilerinden önce yaşayan kültürlerden öğrenmiş ve kendi deneyimlerini katarak sentez bir yerleşme kültürü geliştirmişlerdir. Bugün eski kent olarak tanımladığımız bu alanlar terkedilmekte ve günün eğilimleri doğrultusunda ekonomik amaçlı kullanılmak üzere dönüşmektedir. Anadolu'da gelişen yerleşme kültürü yaşanmakta olan süreçte günlük yaşamın bir parçası olmaktan çıkmıştır. Oysa, yeni gelişen planlama yaklaşımlarının temeli de Anadolu'daki yerleşmelerde var olan geleneksel mekan oluşturma kültürünün bileşenlerini içermektedir. Bu nedenle, çalışma kapsamına konuya bu yönden eğilmek de dahil edilmiştir. Ancak, bu yaklaşımların, oluşturulması yüzyıllar süren kültür birikimi anlaşılmadan, yorumlanmadan uygulanması geleneksel doku için tehdit oluşturabilir. Çalışmanın temel amacı; öncelikle Anadolu yerleşme kültürünün öğelerini belirtmek, ögeler arasındaki ilişkileri çözümleyerek bu kültürü tanımlamak, yerleşmelerin konut alanlarında zamanla yaşanan değişimleri anlamlandırmaktır. Bunu izleyen amaç; 19. yüzyılın ikinci yarısında geleneksel yerleşmelerin geldiği aşamadaki dokuların -özellikle 1990'lı yıllardan sonra hızlı kentleşmenin tehlikelerine karşı önlem almak ve tüketilen doğal kaynakların akıllıca kullanımı amacıyla geliştirilen- yeni yaklaşımlar doğrultusunda incelenmesidir. Çalışmanın hedefi; Anadolu'daki yerleşmelerin gelişimini takip etmek, bu sürecin sonucunda ortaya çıkmış konut dokularında geleneksel mekan oluşturma kültürlerini tanımlamak ve doğa ile bir arada yaşayan bu kültürün yeniden gündeme gelmesini sağlamaktır.
Understanding perception of sea and publicity of coastal zone with a user-oriented approach: The case of Trabzon city

Bu tez çalışması, yazara Trabzon'da doğmuş ve büyümüş, genel olarak kentin ve Karadeniz ile Trabzon'un kıyı alanının kentsel yaşamdaki yerinin yıllar içindeki değişimine tanıklık etmiş kimseler tarafından aktarılan anılara ve hikayelere dayanmaktadır. Buhranı ve hikayelerde eski Trabzon, denizle bir arada var olan gerçek bir kıyı kenti olarak tarif edilirken yeni Trabzon, Trabzonlular tarafından 'denize sırtını dönmüş kent' olarak tanımlanmaktadır. Bu gözlemlerden hareketle yazar bu tez çalışması ile, kıyıda meydana gelişen değişiklikleri ve bu değişikliklerin kıyı alanının kamusallığı ile denizin algılanışı üzerindeki etkilerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu analizin, kentlilerin mekan odaklı kullanıcı deneyimleri üzerinden yapılması hedeflenmektedir. Bu çalışma, kentsel planlama uygulamalarının sosyo-psikolojik sonuçlarına odaklandığı için, çalışmanın sistematik olarak yürütülebilmesini sağlamak üzere, çalışmanın teorik çerçevesi Henri Lefebvre'nin 'sosyal mekan' teorisine dayanarak çizilmiştir. Trabzon'un planlama tarihi içinde kıyının kamusallığına ve denizen algılanışına verilen önem, Trabzon'un dört kıyı mahallesinin sakinlerinin anıları ve kişisel görüşmeler sırasında mekan kullanıcıları tarafından yapılan yorumlar bu çerçevede incelenmiştir. Kentlilerin mekansal deneyimlerinin incelenmesi sırasında, Kevin Lynch'in 'kent imgesi' ve 'iyi kent formu' teorilerinden, kıyı alanında meydana gelen değişimlerin alanın kamusallığı ve denizin algılanabilirliği üzerindeki etkisini çözümlemek amacı ile yararlanılmıştır.
Deprem zararlarının azaltılmasında fiziksel planlamanın rolü-Adapazarı örneği

içerisindeki kırılmalar nedeniyle ani olarak ortaya çıkan enerjinin dalgalar halinde yayılarak geçtikleri ortamları ve yer yüzeyini sarsma olayına 'deprem'denilmektedir. Yeryüzünde oluşan depremlerin, yanardağların ve tektonik olaylarınkaynağının yer içi kuvvetleriyle ilgili olduğu bilinmektedir. Depremlerde enerjininboşaldığı yer içindeki noktanın yeryüzüne olan uzaklığı ve yayınım özellikleri gibi doğa kökenli faktörlerin dışında, yoksulluk az gelişmişlik, nüfus yoğunluğu, yapılaşmaya elverişli olmayan zeminlerin yerleşmeye açılması, plansız, denetimsiz ve kaçak yapılaşmanın teşvik edilmesi vb. insan kökenli faktörler de deprem zararlarınınbüyüklüğünü etkilemektedir. Türkiye dünyanın iki büyük deprem kuşağından biri olan Alp-Himalaya Deprem Kuşağı'nda yer almaktadır. Ülkemizde yıkıcı depremlereyol açabilecek çok sayıda diri fay vardır. Topraklarımızın %96'sı ilk dörtderecedeki deprem bölgeleri içinde yer almakta ve toplam nüfusumuzun %98'si bu bölgelerde yaşamaktadır. Deprem tehlikesi ile bu derece içi içe olan ülkemizde, deprem zararlarının azaltılmasında ilk ve en önemli adımın, yerleşimlerin fiziksel planlaması sırasında atılabileceği göz ardı edilmektedir. Çalışma kapsamında; deprem olgusu ve Türkiye'nin depremselliği gibi teorik bilgilerin yanında, deprem ve planlama ilişkisikurgulanarak, kentlerde deprem öncesi ve sonrası olası afet zararlarının azaltılmasıamaçlı, fiziksel planlama yöntemleri üzerinde durulmuştur. Bu yöntemler Adapazarıyerleşmesine yönelik çalışmalar ile uygulamaya yansıtılmıştır
Kentsel işlevler ve arazi değerleri ilişkilerinin saptanması. Örneklem alanı Şişli

İ. T. Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü Şehir ve Bölge Planlama Anabilim dalı Şehir Planlama Programı'nda Yüksek Lisans Tez Çalışması olarak; Kentsel İşlevlerdeki Değişiklikler ve Arazi Değerleri Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi, araştırma konusu olarak seçilmiştir. Çalışmaya ışık tutması açısından ilk etapta literatür çalışması, kaynak ve kitaplık araştırmaları yapılarak, konu ile ilgili kuramsal çalışmalara yer verilmiştir. Tez çalışması 'Kentsel İşlevlerde Değişim Arazi Fiyatlarını Etkir' varsayımına dayandırılmıştır. Araştırmanın özgün örneklem konusu olarak alansal analiz çalışmaları için İstanbul Metropol Kentinde MİA içinden Şişli İlçesi örneklem alanı olarak tespit edilmiş, arazi tespitleri, emlakçılarla yapılan anket çalışmaları ile de konu desteklenmiştir. Ayrıca elde edilen veriler istatistiksel yöntemlerle değerlendirilmiştir. Yapılan tüm çalışmalar sonucunda yukarıda verilen varsayım sınanarak doğrulanmıştır. İlçe önceleri konut yoğun kullanımına mekan veren ve ilk kuruluşu bir sayfiye yeri niteliğindeyken, merkezileşmenin etkisiyle konut fonksiyonunun yerini ticari işlevlerin alması arazi değerlerinin artmasına neden olmuştur. Bu artış Şişli'nin Merkezileşme hızına bağlı olarak katlanarak büyümüştür. Şişli ilçesi konut alanları, ticarethane, büro, banka, perakende ticaret, vb. kullanımlarla ticaret alanına dönüşürken, uğradığı bu fonksiyon değişikliği arazi değerlerini etkilemiştir Bu değer artışında Şişli'nin kendi iç dinamikleri yanı sıra tüm İstanbul Metropoliten Kentinde yaşanan yönetimsel, fiziksel, sosyal ve ekonomik değişikliklerin de katkısı olmuştur. Ülke ölçeğinde alınan Kalkınma Kararlarından ve İstanbul için yapılan planlamalardan etkilenmiştir. Yetersiz denetim, giderek artan arazi rantı, risksiz kar aracı olarak görülen toprak üzerinden beklenen prim ve bu maksatla yapılan baskılar ve ilişkilerle tüm İstanbul Metropolü'nde olduğu gibi Şişli içinde belli noktalarda yığılmalara ve çok yüksek arazi değerlerinin oluşmasına olanak verilmiştir. Bu tez çalışması, böylece, konunun seçiliş ve gelişiminde amaç ve yöntemin açıklanması, konunun gelişimine yardımcı kavramsal açıklama ve kavramlar, alansal analiz için örneklem alanına ilişkin genel bilgiler, analiz bulguları ve bulguların değerlendirilmesine bağlı sonuçla tamamlanmıştır. VUJ
Adana'da konut alanlarının tipo-morfolojik dönüşümü

Türkiye kentleşme tarihinde önemli bir dönüm noktası olarak kabul edilen Cumhuriyet'in ilanı ile gerçekleştirilen modernleşme hareketlerinin izlenebileceği dönem kentlerinden biri Adana kentidir. Bu çalışmanın temel amacı Adana'da Cumhuriyet sonrası planlı olarak gelişim gösteren ilk konut alanı olan Reşatbey Mahallesi'nin konut dokusu ve yapılarında, yaklaşık yüz yıllık bir dönemde görülen değişimleri incelemektir. Reşatbey Mahallesi, kurucu idealler doğrultusunda, gerek geleneksel kent dokularından farklılaşarak oluşan biçimlenme süreçleri ile gerekse günümüze kadar görülen dinamik değişimlerin izlenebileceği yönleriyle özgün bir çalışma alanıdır. Türkiye kentleşme pratiklerinin yansımalarının izlenebildiği Reşatbey, farklı dönemlerde, farklı nedensellikler ile farklı konut örüntüleri oluşturmuştur. Oluşan bu kentsel örüntüler gerek dünyada gerekse Türkiye'de son dönemde yaygın bir şekilde gelişim gösteren kentsel morfoloji alanında üretilen yöntem ve ilkeler ile irdelenmiş ve kentsel morfoloji alanında kent biçimini açıklayıcı iki öncü yaklaşım olan tarihsel-coğrafi ve tipo-morfolojik yaklaşımlar kapsamında ele alınmıştır. Tarihsel-coğrafi yaklaşım, kentin örüntülerinin tarihsel gelişim süreçlerini dönemler ve döngüler üzerinden açıklamaya olanak verirken, tipo-morfolojik yaklaşım kentin biçimlenişini yine kentin en temel oluşum hücresi olarak varsaydığı kütle-parsel örüntüleri üzerinden ele almaktadır. Bu tez çalışmasının kavramsal çerçevesi ise her iki yaklaşımın ortaya koyduğu izleri takip edilerek oluşturulmuştur.
Enerji etkin planlama kapsamında Antalya kenti için bir yöntem yaklaşımı

İklim değişikliği ve küresel ısınma ile mücadele sürecinde kentsel ısı adası etkisinin azaltılması için kentlerde alınacak en önemli ve kalıcı önlemlerden birisi de enerji etkin planlama ve tasarım uygulamalarıdır. Enerji etkin planlama, bir mekanı tasarlarken o yörenin iklimsel ve topoğrafik özelliklerine duyarlı olmayı gerektirmektedir. Bu çalışma, son yıllarda küresel ısınmanın bir sonucu olarak aşırı iklim olaylarının yaşandığı Antalya kentinin imar planı yapım ve tasarım süreçlerine destek olacak bir enerji etkin planlama yaklaşımı geliştirmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada öncelikle kentsel ısı adası etkisi ve kentlerde ısı adasının oluşumuna etki eden arazi örtüsü/kullanımı değişimleri ve bitki örtüsü varlığı/değişimi incelenmiştir. Isı adası etki alanını tespit etmek için kentin iklim ve bölgesel mikro iklim özellikleri, uydu görüntüsü ile hesaplanan yüzey sıcaklıkları ve sabit istasyonlardan ölçülen iklimsel değerler aracılığı ile belirlenmiştir. Arazi kullanımı ve sıcaklık ilişkilerine göre kentsel, kırsal ve yarı kırsal alanlardan seçilen yerleşim adalarında imar planları, yapılaşma durumu, rüzgar yönü, bakı, güneşlenme saatleri, gökyüzü görüş faktörü, güneşlenme ve gölgelenme oranları, bitki örtüsü varlığı ve benzeri enerji etkin planlama ve tasarıma yön veren kentsel karakterler incelenmiştir. Döşemealtı, Kepez ve Muratpaşa ilçelerinde yer alan ve kentsel iklim zonları olarak tanımlanan yerleşme adalarında bulundukları bölgenin iklim özelliklerine uygun enerji etkin planlama ve tasarım araçları önerilmiştir. Antalya kentinde bir yıl boyunca yapılan iklimsel ölçümler ve Ağustos ayında yapılan yüzey sıcaklık analiz sonuçlarına göre, hem yüzey ısı adası hem de kentsel ısı adası etkisi, kırsal ve yarı kırsal alanlar da dahil olmak üzere, kentin tamamında görülmektedir. Bunun ana nedeninin kırsal ve yarı kırsal alanlarda arazi örtüsü değişimlerinin ve bitki örtüsü yoğunluğunun azalması olduğu; kıyı kesimlerde denizin, iç kesimlerde ise yeşil alanlar ve su yüzeylerinin etkisiyle ısı adası etkisinin 6 - 9 C arasında hafiflediği; kent merkezi ve kırsal ve yarı kırsal alanlar arasındaki sıcaklık farkının 2,60 - 3,80 C olduğu; kent merkezindeki yeşil alanlarda bitki örtüsü yoğunluğunun 0,4 - 0,6 arasında olduğu; 1987- 2010 yılları arasında doğal alanlar ve tarım alanlarında % 24 azalma gerçekleştiği sonuçlarına varılmıştır. ii Antalya kenti özelinde yapılan enerji etkin planlama kapsamındaki bu yöntem yaklaşımının diğer kentlere de uygulanabileceği düşünülmektedir. Bunun için kentlerin içinde bulundukları iklim sınıfına göre belirlenen genel enerji etkin planlama kriterlerinin o kentin ısı adası ve mikroklimasına yönelik araştırmalarla özelleştirilmesi ve yöreye ve amaca özgü özel kriterlerin belirlenmesi gerekmektedir.
Çok katmanlı kentlerde arkeolojik alanların yakın çevresinde yaşayanların arkeolojik varlıklar üzerine değerlendirmeleri: İzmir örneği

Ülkemiz dünya çapında büyük derecede arkeolojik potansiyelin olduğu topraklara sahiptir. İnsanoğlu yıllardır bu topraklarda farklı kültürleri yaşamış ve biriktirmiştir. Bu topraklarda bulunan kentlerin geçmişşinde Antik Dönem kalıntılarıyla daha eski devirlere ait kalıntılar bulunmaktadır. Bazı kentlerimizde arkeolojik alanlar, kentle bütünleşik halde karşımıza çıkmaktadır. Çok katmanlı kent yerleşimlerinde karşımıza çıkan bu durum kentsel ve arkeolojik anlamda farklı kavramların oluşumuna neden olmuştur. Günümüzde karşılaştığımız kentleşme ve çağdaş gelişmeler dünyada binlerce yılda oluşan kent dokusunu keskin biçimde dönüştürmektedir. Koruma kavramıyla yöntemlerinin, çok katmanlı kentlerin sorunları karşısında yetersiz kalmasıyla 'kent arkeolojisi' kavramı çıkmış ve gelişmiştir. Bu kavram çok katmanlı kentlerin gelişmesiyle gelecekteki ihtiyaçlarının karşılanabilmesi için geçmişşlerinin anlaşılması gerektiği görüşüne dayanmaktadır. Amacı kent tarihini aydınlatmak ve kentsel strüktürü oluşturmak değil, kentin sosyal ve kültürel gelişimine katkıda bulunmaktır. Çok katmanlı kentlerde farklı kültür ve uygarlıkların izlerine rastlamak mümkündür. Burada önemli olan rastlanılan tarihi değerlerin kimlere hangi yollarla ulaştırıldığı ve kimlerle paylaşıldığıdır. Bu durum çok katmanlı kentlerde arkeolojik alanlara yönelik yaklaşımların ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Sosyal/toplumsal arkeoloji kavramları, arkeolojik değerlerin sosyal hayata yansımasıyla topluma ulaşabilmesi açısından önemlidir. Bu kavramlar ışığında, tez çalışmasında İzmir kent merkezindeki iki arkeolojik alan çevresinde yaşayanların, kazı çalışmaları ve arkeolojik varlıklara yönelik ilgi, bilgi ve görüşleri üzerinde değerlendirme yapılmıştır. Bunun sonucunda kent ve kentli ile bütünleşmiş arkeolojik alanların, toplumun tarihi değerler ve kültürel miras konusunda bilinçlenip, koruma anlayışının oluşması açısından nasıl etkili olduğu, eksik kalınan noktalarda neler yapılması gerektiği bilgisine ulaşılmak istenmiştir. Kent içerisinde gerçekleştirilen arkeolojik çalışmalarının toplumla bütünleşik olarak gerçekleştirilmesi gerektiği, koruma algısının toplumun tarihi değerlere karşı bilinçlenmesiyle daha çok güçleneceği üzerinde durulmuştur.
Location choice of food industry in İzmi̇r

Bu çalışmada gıda sanayi özelinde, İzmir genelinde, Ege Bölgesi Sanayi Odası'na kayıtlı firmaların mekansal dağılımlarına bakılarak, yer seçimlerinin nedensellikleri araştırılmıştır. Şimdiye kadar yapılan empirik araştırmalar arasında Kent Ekonomisi literatüründe yer alarak, gıda sanayinin yer seçimi özelinde yapılan detaylı bir araştırma bulunmaması bu çalışmayı güçlü kılmaktadır. Çalışmanın amacı, İzmir'deki gıda sanayi firmalarının yer seçim davranışını ampirik olarak incelemek ve yer seçimi belirleyicilerini tespit etmektir. Özellikle, firmaların büyüklüğü ve deneyimi odak değişkenler olmuştur. Çalışma alanı olarak 734 gıda firmasının kuruluş tarihleri, alt sektörleri, çalışan sayıları, sermaye miktarları, konumları, İzmir merkeze uzaklıkları, bulunduğu ilçe merkezine olan uzaklıkları ve birbirlerine olan uzaklıkları gibi değişkenler çeşitli istatistiksel yöntemlerle incelenmiştir. Elde edilen empirik analizler ve mekansal veriler sonunda; gıda sanayinin yer seçiminde firmaların; deneyimlerine göre konumlandıkları görülmüştür. Bunun anlamı, deneyimli firmalar daha önceden yer aldıkları için merkeze yakın ya da merkezde bulunma şansını elde ederler. Deneyim ile merkeze uzaklık arasında istatistiki olarak anlamlı ve negatif bir ilişki saptanmıştır. Yer Seçimi firmanın ölçeğine ve büyüklüğüne bağlı değişmemektedir. İlgili değişken istatistiki olarak anlamlı bulunmamıştır.
Planlamada görsel ifade teknikleri

Bilginin grafik temsilinin geçmişşi en erken dönemlerdeki haritacılık ve görsel betimlemenin tarihine dayanır. Baskı ve yeniden üretim teknolojisi, matematiksel teori ve pratiği, deneysel gözlem yapma ve kaydetme konularındaki gelişmeler grafiğin kullanım alanının genişlemesini, aynı zamanda içerik ve biçimde yeni ilerlemelerin kaydedilmesini sağlamıştır. 19. yüzyılda istatistiksel düşüncenin yükselişi ve çeşitli konularda verilerin toplanmasının yaygınlaşması görselleştirmenin evrimi diye tanımlanabilecek bu sürecin gelişimini etkileyen faktörlerdendir. En basit tanımıyla bilginin imajlarla ifade edilmesi olan görselleştirme; görsel düşünme ve görsel iletişim kavramları ile ilişkilidir. Görsel düşünmenin çözümlemesini yapmak için insan zihninin görsel bilgiyi nasıl işlediğini anlamak gereklidir. İnsan, görsel algı becerilerini; uzamsal akıl yürütme, örüntü tanıma ve büyük resimle düşünme gibi özelliklerle çalışacak duruma getirir. Bu sebeple görselleştirmedekavrama ve insanın görsel algı becerilerinin kullanılmasını sağlayacak temsil ve sunum özelliklerinin belirlenmesi gerekliliği büyük önem taşır. Kavramayı güçlendirmek bilginin ; düşünce, sezgi ve bilinen bilgiye dönüşme işleminde etkinlik ve verimliliği artırmakla ilgilidir. Görselleştirmenin alanlarından biri olan coğrafi görselleştirme kent planlamasının her zaman büyük bir parçasını oluşturmuştur. Coğrafi görselleştirme; bilgi görselleştirme, kartografya, görüntü analizi ve coğrafi bilgi sistemleri yaklaşımlarını bir araya getirerek; coğrafi mekansal verinin görsel araştırması, analizi, sentezi ve sunumu için teori, yöntem ve araçlar geliştirir. Planlama disiplini bu yöntem ve araçları herkesin anlayacağı ifade teknikleri aracılığıyla kullanır. Bu tez bu denli önemli bir iletişim aracı olan görsel ifade tekniklerinin kentsel planlamadaki önemi üzerine kurgulanmıştır. Tez kapsamında görselleştirme kavramı, tarihsel süreçteki evrimi, etkileşim içine girdiği disiplinler ve onlarla birlikte gelişimi incelenmektedir. Planlamanın tarihsel süreçte kullandığı görsel ifade teknikleri değişen planlama paradigmaları çerçevesinde ele alınmaktadır. Lefebvre'in mekanın üretimini onunla açıkladığı 'trialectic' terorisi; görselleştirme ve planlama arasında birbirini karşılıklı etkileyen ve değiştiren ilişkinin temelini oluşturmaktadır. Tez çalışması grafik ifade yöntemleri ve planlama-görselleştirme işbirliğine örnek gösterilen çalışmalarla son bulmaktadır.
Ulusal kent bilgi sistemi model önerisi: Ankara Gölbaşı Belediyesi örneği

Ulaşım, planlama, çevre koruma, atık yönetimi, ekonomi, eğitim, sağlık, kent güvenliği ve turizm gibi çok sayıda kamu hizmetinin yürütülmesinde görev üstlenen belediyelerin günümüz şartlarında çok daha etkin ve verimli hizmet sunmaları beklenmektedir. Günümüzde kent yönetimine yönelik farklı kurumlarda üretilen coğrafi verinin yerel, ulusal ve uluslararası ölçekte kullanılması önemli bir gereksinim haline gelmiştir. Coğrafi verilerin karar verme sürecine katkı sağlayacak şekilde kullanımı, zaman ve emek yönünden bilgi kaybını önleyecek bir yapının oluşturulması için bu sistemlerin yerelden ulusal düzeye birlikte çalışabilirliği söz konusu olmuştur. Bu amaca en uygun çözümü, Coğrafi Bilgi Sistemleri'nin önemli parçalarından biri olan Kent Bilgi Sistemleri sunmaktadır. Kanun ve yönetmeliklerle yerel yönetimlerin görev ve sorumlulukları belirlenmiştir. Ancak farklı organizasyon yapılarından dolayı her yönetim bu görevleri farklı şekillerde yerine getirmektedir. Bu farklılığın temel sebebi ulusal düzeyde KBS verilerinin üretim ve paylaşımına ilişkin standartların belirlenememiş olmasıdır. Bu sorun, ulusal coğrafi veri altyapısının kurulmasını engellemektedir. Tez kapsamında uluslararası alanda KBS veri üretiminde temel alınan Infrastructure For Spatial Information In The European Community, ISO, OGC vb. standartlar, tanım ve uygulama örnekleri yönünden analiz edilmiştir. Tüm bu incelemeler doğrultusunda Türkiye Ulusal CBS Standartlarının Belirlenmesi Projesi ve ülkemizdeki mevcut KBS uygulamalarının bu standartlarla uyumu analiz edilerek ulusal düzeyde mevcut durum değerlendirmesi yapılmıştır. Son olarak, Ankara Gölbaşı Belediyesi kadastro verileri, INSPIRE kadastro veri şeması ile uyumlaştırılmıştır. Çalışmanın önemi, uluslararası standartlara uyumlu verilerin il düzeyinde CVA'ya, ardından ülke düzeyinde UCVA'ya aktarılabilmesi için oluşturulan modelin ortaya konulmasıdır.
Yeşil altyapı sistemleri ve kent sürdürülebilirliği ilişkisi

Kentlerin sürdürülebilirliği günümüzde tüm dünya ülkelerini ilgilendiren bir konudur ve sürdürülebilirliğin sağlanması adına yeni yaklaşımlar üretilmeye devam edilmektedir. Sürdürülebilirlik kavramı özellikle gelişmiş ülkelerin kent planlama stratejilerinde önemli bir yer tutmaktadır. Yeşil altyapı sistemleri bu noktada günümüzde başvurulan yeni, etkili ve başarılı sonuçlar veren sistemler bütünüdür. Yeşil altyapı sistemi önerdiği sürdürülebilir yeşil alan planlamasının yanında; çevresel problemlere doğal çözümler üretmek, kirliliği önlemek, daha sağlıklı ve yaşanılabilir bir çevre yaratmak, insanların yeşil ile olan erişilebilirliklerini kolaylaştırmak, yaşam kalitesini yükseltmek, fauna ve floranın yaşam ortamını korumak gibi kent ve kentli yaşamını büyük ölçüde etkileyen faktörlerin estetik görüntü ile gerçekleştirilmesini sağlamaktadır. Yeşil altyapı sistemleri doğal çözümler ile kente ekolojik, ekonomik ve sosyal faydalar sağlayarak kentsel sürdürülebilirlikte etkili olmaktadır. Özellikle 2000'li yıllardan sonra yeşil altyapı sistemine göre yenilenen birçok kent örneği bulunmaktadır. Günümüzde de yeşil altyapı konseptinde projeler üretilmeye devam edilmektedir. Bu çalışmada yeşil altyapı sistemleri, doğrudan etki ettiği kent sürdürülebilirliği ile birlikte ele alınmaktadır. Bu iki kavramın tarihsel gelişimleri ile beraber dünyada nasıl değerlendirildiği literatür taraması ile araştırılmıştır. Genel olarak kentleşmenin getirdiği problemlere duyulan çözüm ihtiyacı ile ortaya çıkmış olan yeşil altyapı sistemlerinin dünya kentlerinde nasıl ele alındığı, hangi yöntemler ile uygulandığı, kente ve kentliye sağladığı faydaları, kentlerin geleceklerinde üstlendiği sürdürülebilirlik rolünün önemi yeşil altyapı sistemi uygulanmış örnek kentler üzerinden yanıtlanmaya çalışılmıştır. Sağladığı pek çok fayda ile dünyada hızla kullanılmaya devam edilen yeşil altyapı sistemleri Türkiye için oldukça yeni bir yaklaşımdır. Bu bakımdan Türkiye'de yeşil altyapı kavramı Antalya Green Hub projesi örneği üzerinden araştırılmıştır. Ekolojik duyarlılıkları ile öne çıkan projede yer alan yeşil altyapı uygulamaları diğer örnek kentler ile karşılaştırılarak, ekolojik, ekonomik ve sosyal sürdürülebilirlik adına ortaya koyduğu faydalar incelenmiştir.