turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Rekabet Hukukunda bilgisayar programlarının korunması

Bilgi işlemin toplumun ekonomik ve sosyal gelişmesi için anahtar teknoloji olarak görülmesinin sonucu olarak bilgisayar programlarının önemi tartışılmaz. Donanım ve bilgisayar programı üretimi arasında eğilim giderek bilgisayar programına kaymaktadır. Bu nedenle bilgisayar programlarına olan talebin artması bunların hukuken korunması sorununu ön plana çıkarmıştır. Türkiye'nin globalleşen dünya ticareti koşullarına uyum sağlaması yolunda atılan adımlardan biri Avrupa Topluluğu'nun direktifi örnek alınarak bilgisayar programlarından doğan hakların Türk Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ile koruma altına alınmasıdır. Ancak bilgisayar programlarının kolay kopyalanabilmesi, ticari ömrünün çok kısa olması gibi sebeplerle bilgisayar programı arz edenler nihai kullanıcı ve lisans alana sağlanan haklan sınırlamaya çalışmaktadırlar. Bu husus ise fikri hakların kullanımı ile ilgili, olduğu için rekabet kurallarının kontrolüne tabidir. Bilgisayar programından doğan hakların sahibine sağlanan inhisarı nitelikteki hakların kullanılması ile serbest rekabeti korumayı amaçlayan rekabet kurallarının uygulanmasındaki sımrı belirleme probleminin çözülmesi gerektiği açıktır. Bu nedenle çalışmamızda öncelikle hukukumuzdaki düzenlemelere göre bu hakların rekabet hukukundaki sınırlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma giriş ve sonuç kısmı hariç olmak üzere dört bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde bilgisayar programlarının özellikleri üzerinde kısaca durulmuş ve bilgisayar programlarına verilebilecek hangi koruma türünün yazılım endüstrisinin gelişmesi ve bilgisayar programı kullanıcılarının menfaatlerine daha uygun olduğu irdelenmiştir. İkinci Bölümde Türk fikri hukukunun Avrupa mevzuatı ile uyumlaştırılması gereği ve bunun hangi kapsamda gerçekleşmesi gerektiğini açıklamak ve bu bağlamda rekabet kurallarının 'varlığına' dokunmadığı fikri hakların kapsamının bilgisayar programlarından doğan haklar çerçevesinde belirlenmesi amaçlanmıştır. Üçüncü bölümde bilgisayar programlarından doğan hakların kullanılmasına rekabet kuralları tarafından hangi sınırların getirildiği incelenmiştir. Son bölümde ise bilgisayar programlan ile haksız rekabet oluşturan haller ve bunlara karşı ticaret hukukuna göre hangi yollara başvurulabileceği sorunu incelenmiştir.
Abduction of women and elopement in the nineteenth century Ottoman nizamiye courts

Bu çalışma 19. yy Osmanlı Anadolu ve Rumeli vilayetlerindeki kız kaçırma ve kaçışma ile ilgili mahkeme davalarını incelemektedir. Osmanlı tebaasının hukukla girdiği ilişki ve hukuku kullanma mekanizmalarına değinmektedir. Zorla kadın kaçırma ve gönüllü kaçışma davaları, bu vakaların genellikle asayiş ve 'ahlak' sorununa yol açması sebebiyle 19. yy Osmanlı'sının nüfus, güvenlik ve namus politikaları üzerinden izlenebilmektedir. Osmanlı İmparatorluğu, 1851 Ceza Kanunnamesi'nin 206. maddesinde kadın kaçırmayı bir suç olarak tanımlamasına karşın bu çabaları ne kız kaçırma ne de kızların gönüllü kocaya kaçmalarını engelleyemedi. Bu durum örfi evlenme ritüelleri ve bazı şeri kuralların standarize edilmesine karşı bir savaşa sebebiyet verdi. Bu tezle beraber, geleneklerin 'modernleştirilmesi', şeri hukukun standarize edilmesi ve Osmanlının kız kaçırma ve gönüllü kaçışmayı algılama biçimleri doğru evliliğin nasıl ve hangi yollarla olacağı hakkında bir gösterimde bulunur.
Gümrük uyuşmazlıklarında uzlaşma müessesesi

Bu çalışma, gümrük uyuşmazlıklarının idari süreçte çözüm yolu olan uzlaşma müessesesini tanıtmakta ve çalışma yöntemini ele almaktadır. Öte yandan çalışmada uyuşmazlıkların idari süreçte ve yargısal süreçte çözümüne de değinilmektedir. Birinci kısımda genel olarak gümrük mevzuatına değinilerek, gümrük uyuşmazlığına giden süreç ele alınmakta, çözüm süreçlerine değinilmektedir. İkinci kısımda gümrük uyuşmazlıklarının idari süreçte çözüm yolu olan uzlaşma müessesesinin tanımı yapılarak çalışma yöntemleri ve sonuçları ele alınmaktadır. Bu çalışma uzlaşma müessesesinin etkin çalıştırılarak uyuşmazlıkların yargı yoluna taşınmadan daha hızlı ve kesin bir şekilde sonuçlandırılmakta olduğunu ortaya koymaktadır.
Uluslararası ticari tahkimde uyuşmazlık çözümünün uygulanacak hukuk açısından incelenmesi

Ticaretin uluslararası uygulamaları ile birlikte otoriteden bağımsız olarak ortaya çıkan özel ticari yargılama olan Uluslararası Ticari Tahkim yargısı farklı ulusal hukuk sistemleri ile birlikte çalışma ihtiyacı nedeniyle birden çok devlet otoritesinin siyasal, sosyal, kültürel ve ekonomik etkisine maruz kalmıştır. Dolayısıyla uluslararası ticari sözleşme ile ilişkili ticari uyuşmazlığın çözümünün birden çok devlet ile bağlantı içerisinde olması nedeniyle belirli bir hukuk sistemi kapsamında değerlendirilmesi yerinde değildir. Uluslararası ticaretin sürekliliği ve gelişiminin sağlanması maksadıyla ulusal hukuk sistemlerinin küresel düzeyde standardizasyonu sağlanarak birbirleri ile uyumlu uluslararası ticaret hukuku yaratmak zorluğu ortaya çıkmıştır. Uluslararası ticaret hukukunun yaşayan bir hukuk dalı olması ticari uyuşmazlığın çözümüne uygulanacak maddi hukukun -ulusal hukuk, hukuk kuralları, sözleşme hükümleri ve taraf davranışları, hakkaniyet ve nesafet veya dostane aracı- öngörülebilirlik sağlamasını ön plana çıkarmıştır. Ticari uyuşmazlığın çözümüne uygulanacak maddi hukukun bağlantılı olduğu birden çok devlet ulusal hukuk sisteminin kısıtlamaları içinde uyuşmazlığın çözümüne uygun olup olmadığına ilgisiz kalması muhtemel açık seçim yapılabildiği gibi zımni olarak klasik öğretilerde açıklandığı gibi ticari uyuşmazlığın niteliğine göre uygulama alanı bulan bağlama noktaları ve kanunlar ihtilafı kurallarının yürütülmesi ile veya çağdaş uygulama olan doğrudan tespiti yapılabilmektedir.
Uluslararası Vergi Hukuku açısından Türk Vergi Hukukunda yabancı sermaye şirketlerinin ticari kazançlarının vergilendirilmesi

Özellikle II. Dünya Savaşından sonra ve sanayi ve teknolojide meydana gelen günümüzde de artarak devam eden hızlı gelişmeler, uluslararası ekonomik ve ticari ilişkileri daha da yoğunlaştırmıştır. Buna bağlı olarak emek ve sermayenin ülke sınırlarını aşarak yayılması, vergisel sorunları beraberinde getirmiştir. Eskiden beri, kaldırılması veya önlenmesi gerekli bir fenomen olarak görülen uluslararası çifte vergileme ve vergi kaçakçılığı probleminin yanı sıra, vergi yasalarının uyumlaştırılması konusu da uluslararası platformda üzerinde daha çok durulan, tartışılan ve etkin önlemler alınmaya çalışılan konular haline gelmiştir. Bu durum, sınır ötesi ilişkilerin vergilendirilmesiyle ilgili iç hukuk ya da uluslararası hukuk kaynaklı tüm düzenlemeleri konu edinen uluslararası vergi hukukunun gelişimine katkıda bulunulmuş ve önemini artıran bir etken olmuştur. Bu bağlamda gelirin vergilendirilmesi alanında, vergilerin kişi ve yer itibariyle kapsamının tayininde benimsenen ikamet ve kaynak ilkelerinin vergi yasalarındaki görünümünü oluşturan tam ve dar yükümlük esasında vergilendirme ayırımı da daha belirgin bir hal almıştır. Özellikle farklı ülkelerdeki teşebbüsler arasında daimi artan ve güçlenen ekonomi trafiğindeki liberalleşme anlayışı, uluslararası şirket birleşmeleri, teknoloji alanındaki şirketlerin ulusal sınırların ötesindeki ortak girişimleri gibi gelişmeler dolayısıyla, yabancı kurumların vergilendirme rejimi olan dar yükümlülük esasında vergilendirme giderek daha fazla anlam kazanmaya başlamıştır. Devletler özel hukukundaki yabancılık kavramının vergi hukukundaki yansıması olarak nitelendirilebilecek olan dar yükümlülükII esasında, sadece ülke içinde yürütülen ekonomik faaliyetler sonucu doğan kazançlar vergilendirilir. Vergilendirmenin koşulları da bu esas dahilinde düzenlenir. Diğer bir deyişle kazanç ve iratların hangi halde ülke içinde elde edilmiş sayılacağı da. uluslararası vergi hukukunun ilke ve sınırlamaları doğrultusunda belli koşullara bağlanmıştır. Elinizde bulunan, 'Uluslararası vergi Hukuku Açısından Türk Vergi Hukukunda Yabancı Sermaye Şirketlerinin Ticari Kazançlarının Vergilendirilmesi' isimli bu çalışmada, ülkemizde ticari faaliyet gösteren yabancı sermaye şirketlerinin, Türkiye'de bu faaliyetlerinden elde ettikleri kurum kazançlarının vergilendirilmesinin usul ve esasları, daha çok kuramsal bir biçimde uluslararası vergi hukuku boyutuyla üç bölüm halinde incelenmeye çalışılmıştır. Bu çerçevede Birinci Bölüm, genel hatlarıyla da olsa uluslararası vergi hukukunun sistematiğine ayrılmış, İkinci Bölümde kurumlar vergisinde yükümlülük şekilleri, dayandığı ölçütler ve yabancı sermaye şirketlerinin durumu ele alınmış ve nihayet Üçüncü Bölümde ise yabancı sermaye şirketlerinin Türkiye'de elde ettikleri ticari kazançlarının vergilendirilmesi teori ve uygulama paralelinde incelenerek, konu üzerindeki değerlendirmelerimize topluca yer verdiğimiz 'Sonuç' kısmı ile çalışma tamamlanmıştır.
Çağrı üzerine çalışma

tarihinde yürürlüğe giren 4857 sayılı İş Kanunu ile ülkemizde yasal olarak ilk defa düzenlenmiştir. 4857 sayılı İş Kanununun 14. maddesinin birinci fıkrasında çağrı üzerine çalışma, 'Yazılı sözleşme ile işçinin yapmayı üstlendiği işle ilgili olarak kendisine ihtiyaç duyulması halinde iş görme ediminin yerine getirileceğinin kararlaştırıldığı iş ilişkisi, çağrı üzerine çalışmaya dayalı kısmi süreli bir iş sözleşmesi' olarak tanımlanmıştır. 14. maddede belirtildiği üzere, çağrı üzerine çalışma kısmi süreli çalışmanın bir türüdür. Bu çalışma türünün temel özelliği, çalışma zamanının işveren tarafından tek taraflı olarak belirlenmesidir. İşveren daha önceden çağrı üzerine çalışan işçi ile yaptığı iş sözleşmesine dayanarak, işçiye ihtiyaç duyduğu zaman işçiyi çağırır. Çalışmamızda, çağrı üzerine çalışma kavramının tanımını, genel özelliklerini açıkladıktan sonra benzer çalışma türleri ile karşılaştırarak kendine has özellikleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Daha sonra, çağrı üzerine çalışmanın Türk İş Hukukundaki tarihçesi incelenmiştir. Çalışmanın temel amacı, 4857 sayılı İş Kanununun 14. maddesinde düzenlenen çağrı üzerine çalışma sözleşmesi ile ilgili hükümleri açıklamaktır. Bu nedenle, çağrı üzerine çalışma sözleşmesindeki toplam çalışma süresi, haftalık çalışma süresi, günlük çalışma süresi, çağrının süresi kavramları incelenmiştir. Ayrıca çağrı üzerine çalışma sözleşmesinin tarafları açısından önem arz eden hususlar açıklanmıştır. Son olarak çağrı üzerine çalışma sözleşmesinin sona ermesi ve sona ermesinin sonuçları ele alınmıştır. Çağrı üzerine çalışma hakkında yasal olarak düzenleme yapılmış olmasına rağmen çağrı üzerine çalışan işçinin hakları konusunda bazı hususların henüz tam olarak açıklığa kavuşmadığı, bu hususların yargı kararları ile daha somut hale geleceği inancına ulaşılmıştır. V
Fransa'da olağanüstü hal: 2015-2017 döneminde uygulanan istisnai rejim

2015 yılında meydana gelen terör saldırılarıyla Fransa'da ilan edilen olağanüstü halin ne anlama geldiği tartışılmaya başlanmış ve rejim, aralarında Türkiye'nin de bulunduğu birçok ülkede benzer uygulamalarla karşılaştırılmıştır. İnsan haklarının sınırlandırılması ve durdurulması ile hukuk devleti ilkesine aykırı uygulamaların yaygınlaşması, Fransa örneğine öğretide daha fazla yer verilmesiihtiyacını doğurmuştur. Bu çalışmada Fransa'da 2015- 2017 döneminde uygulanan olağanüstü hal rejimi; hukuki dayanakları, temel hak ve özgürlüklere getirilen sınırlamalar ve yargı denetimiyle birlikte incelenmiştir. Olağanüstü halin diğeristisna hallerinden farklılığı göz önünde bulundurularak kendine özgü yapısı ele alınmış, özellikle olağanüstü hal rejiminin anayasalaşması ile terörle mücadeleye ilişkin yeni düzenlemelerle olağanüstü hal tedbirlerinin olağan düzene entegre edilmesinin hukuk devletine etkisi tartışılmıştır. Tezimizde Fransa'da değişken bir olağanüstü hal rejimi söz konusu olduğundan 2015 ve 2017 yılları arasındaki dönem esas alınmış, Anayasa'dabulunmayan olağanüstü hal rejimine ilişkin araştırmalar Olağanüstü Hale İlişkin Kanun'un getirdiği düzenlemeler ekseninde yapılmıştır. Bununla birlikte insan haklarına ilişkin tartışmaların yoğunlaştığı hususlara ağırlık verilmiş, rejiminolağanlaşmasının yaratacağı sakıncalar irdelenmiştir. İnsan haklarının korunması için hukuk devletinin öneminden hareketle, olağanüstü hal rejiminin anayasalaşması ve terörle mücadele kanunuyla getirilen düzenlemeler ele alınmıştır. Çalışmada, Fransa'da olağanüstü halin 2015 -2017dönemiyle sınırlı kalmadığı ve günümüzde şekli anlamda olmasa da fiilen sürdüğüsavunulmuştur.
Milletlerarası ticarİ tahkimde hakem sözleşmesi

Tezin amacı milletlerarası ticari tahkimde, tahkim sürecinin bir parçası olup, tahkim anlaşmasından ayrı bir yapıyı haiz olan hakem sözleşmesinin temellerini incelemektir. Çalışmamızda hakem sözleşmesinin tarafları, kuruluşu, şekli, hükümleri ve sona ermesi milletlerarası ticari tahkimde sıklıkla tercih edilen kurumsal tahkim kuralları, Türk hukuku ve farklı ülke hukukları bağlamında karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Hakem sözleşmesi ile hakem, tahkimin taraflarına karşı tahkim yargılamasını, adil yargılanma hakkı çerçevesinde, bağımsız ve tarafsız olarak idare etme ve belirlenen sürede uyuşmazlığı çözen nihai kararı verme yükümlülüklerini üstlenmektedir. Tahkimin tarafları ise hakeme bu faaliyet karşılığında belirli bir ücret ödemeyi kabul etmektedir. Hakem sözleşmesinin tarafları, tarafların sayılan bu temel yükümlülükleri ve yerine getirilmemesi halinde karşılaşılacak sonuçlar kurumsal ve ad hoc tahkimdeki biçimiyle çalışmamızda ayrı ayrı ele alınmıştır. 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu'nun hükümleri ve konu ile ilgili yüksek mahkeme kararlarına da değinilmiştir. Milletlerarası ticari tahkimde benimsenen farklı kurallar ve farklı ülke mevzuatlar dikkate alınarak 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu ve verilmiş olan yüksek mahkeme kararları hakkında bir takım çıkarım, eleştiri ve düşüncelere yer verilmiştir.
Hukuki bakımdan uluslararası deniz ticaretinde temiz konişmento

Uluslararası deniz ticaretinde temiz konişmento kavramına, sadece konişmento hamili ile taşıyan arasındaki taşıma hukukunu ilgilendiren hukuki ilişki içinde değil, CIF, FOB, CFR kaydı ile akdedilen yüklemede satış mahiyetindeki denizaşırı satış sözleşmeleri ve bu sözleşmelerde ödeme şekli olarak seçilen akreditif bakımından da başvurulmaktadır. Yüklemede satışlarda satın aldığı malı bizzat görmek ve incelemek fırsatı olmayan kimseler, eşya henüz denizde taşınmakta iken temiz konişmentonun ibraz edilmesi karşılığında satış bedelini ödemektedirler. Ödemenin akreditif ile yapılmasının kararlaştırıldığı durumda da banka kendisine temiz konişmento ibraz edilmesi karşılığında ödeme yapmaktadır. Uygulamada temiz konişmento tanımına ulaşmak için bir ölçüt olarak konişmentolarda önceden basılı 'dış görünüm olarak iyi hal ve durumda yüklenmiştir' kaydından yararlanılmaktadır. Taşıyan konişmentodaki bu beyanı ile eşya veya ambalajının makul bir şekilde incelenip denetlendiğini ve bir ayıp ya da eksiklik tespit edilmediğini açıklamaktadır. Ancak eşyanın dış görünümünde bir ayıp ya da miktarında eksiklik tespit edilmişse, uygulamada genellikle 'marjinal kayıtlar' olarak ifade edilen çekinceler, taşıyan tarafından konişmentoya eklenmektedir. Konişmentoya marjinal kayıt eklenmesinin sonucu, konişmentonun temiz statüsünü kaybetmesidir. Ancak günümüzde temiz konişmento hakkında mevzuatta ve öğretide yapılmış kesin bir tarife ulaşılamamıştır. Gerek denizde eşya taşıma sözleşmesi gerekse denizaşırı satış sözleşmeleri ve akreditif ile ödeme şeklinde aynı kavramın kullanılması, 'temiz konişmento'nun farklı biçimlerde tanımlanmasını önleyememiştir. Bu nedenle temiz konişmento hakkında yeknesak bir tanım oluşturulmalı, hem denizde eşya taşıma sözleşmesi hem UCP ve Incoterms bakımından temiz konişmento içeriği birbiri ile tutarlı olmalıdır. Akreditif bankasından ödeme elde etmek isteyen yükleten sık sık taşıyana garanti mektubu teklifinde bulunarak onun temiz konişmento düzenlemesinden doğan her türlü sorumluluğu sebebi ile uğrayacağı zararı tazmin etmeyi taahhüt etmektedir. Çünkü yükletenin teklif ettiği garanti mektubu karşılığında taşıyanın düzenlediği temiz konişmento, genellikle eşya veya ambalajı hakkında yanlış bilgiler içeren gerçeğe aykırı bir konişmentodur ve bu konişmentoyu düzenlemesi taşıyanın sorumluluğunu doğurmaktadır.
Banka yönetim kurulu üyelerinin bankacılık işlemlerinden dolayı Hukuk sorumluluğu

Banka yönetim kurulu üyelerinin bankacılık işlemlerinden dolayı hukuki sorumluluklarının incelendiği bu çalışmada üç ana bölüm yer almaktadır. İlk bölümde, kavram ve hukuki düzenlemelerin seyri incelenmiştir. İkinci bölümde ise bankanın hukuki niteliği, bankacılık işlemleri ve bankanın organlarına yer verilmiştir. Çalışma konumuzun temelini oluşturan üçüncü bölümünde banka yönetim kurulu üyelerinin bankacılık işlemlerinden dolayı hukuki sorumlulukları bankalar kanunu çerçevesinde incelenmiştir. Bu bölümde banka yönetim kurulu üyelerinin hukuksal konumlan tespit edilmiş ve Bankalar Kanunu' na göre şahsi sorumluluk halleri incelenmiştir. Sonuç kısmında ise, çalışmamızın sonucunda vardığımız kanaatlerimiz ortaya konulmuştur.
Otelcilik sözleşmesi

Uygulamada sıklıkla görülen otelcilik sözleşmesi hakkında detaylı bir akademik çalışmaya rastlanmamaktadır. Otelcinin yatacak yer temin etmenin yanında yiyecek içecek ve çeşitli eğlence imkanları sunma, buna karşılık konaklayanın da belirli bir miktar para ödeme borcu altına girdiği sözleşme otelcilik sözleşmesi olarak tanımlanabilir. Otelcilik sözleşmesi kanunda tanımlanmayan isimsiz bir sözleşme olup, otelcinin borcu birden fazla edim içerdiği için kombine bir sözleşmedir. Bu sözleşmeden doğan ihtilafların çözümü için bir takım teoriler ileri sürülmüş ise de, bunlardan en uygun olanı kıyaslama ve hukuk ihdas etme teorisidir. Otelcilik sözleşmeleri genellikle acenta veya tur operatörleri aracılığıyla kurulur. Çoğunlukla kısa süreli konaklamalar için yapılan otelcilik sözleşmesi bu sürenin dolmasıyla kendiliğinden sona erer. Sözleşmenin sona ermesiyle konaklayan otel odasını iade ve oteli terk etme borcu doğar ve kararlaştırılan bedel ödenmemiş ise bunun ödenmesi gerekir. Aksi takdirde otelcinin konaklayanın eşyaları üzerinde hapis hakkı söz konusu olur. Genellikle tüketici sözleşmesi niteliğindeki otelcilik sözleşmesinden doğan uyuşmazlıklar Tüketici Hakem Heyetleri, Tüketici Mahkemeleri eliyle ve alternatif çözüm yolları ile halledilebilir. Tüketici sözleşmesi olmayan otelcilik sözleşmelerinde ise Asliye Ticaret Mahkemeleri görevlidir.
Vergi hukukunda çift defter tutma suçu

Devletlerin, giderlerini karşılamak amacıyla başvurduğu en önemli gelir kaynağı vergilerdir. Devletler, egemenlik yetkilerine dayanarak koydukları vergilerin, zamanında ve eksiksiz ödenmesini sağlamak için vergi ile ilgili düzenlemelere uyulmaması durumunda hem mali hem de hürriyeti bağlayıcı yaptırımlara başvurmaktadır. Vergi kanunlarına aykırı fiiller ve bu fiiller için uygulanacak yaptırımlar sistematik olarak Vergi Usul Kanunu'nda düzenlenmiştir. Defterlere kaydı gereken hesap ve işlemlerin vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kayıt edilmesi suçu, Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde bir vergi kaçakçılığı suçu olarak düzenlenmiş, hapis cezası öngörülmüştür. Vergi denetiminin amacı, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamaktır. Etkili bir denetim yapılabilmesinde, vergi gelirlerinin elde edilmesinde, vergi mükellefinin ya da vergi sorumlusunun vergisel işlemlerinin ve vergi matrahının tespitinde ve ihtilaf çıkması halinde ispat aracı olarak kullanılmak üzere defter, belge ve kayıtlar kuşkusuz büyük önem arz etmektedir.
Uluslararası ticari terimler

Tezimizin birinci bölümünde genel olarak uluslararsı ticaret, uluslararası ticaretin enstrümanları ve ihtiyaçları incelenmiş; ikinci bölümünde çalışmamızın konusu olan Incoterms'in hukuki niteliği, gelişimi ve genel özellikleri ele alınmış, uygulama alanına değinilmiştir. Üçüncü bölümde Incoterms'te düzenlenen yükümlülüklerin kapsamları belirlenmiştir. Çalışmamızın son bölümünü oluşturan dördüncü bölümünde Incoterms kapsamında düzenlenen terimler ayrı ayrı incelenmiştir.
Finansal kiralama sözleşmeleri

Finansal Kiralama, işletmelerin finansman ihtiyacını sağlamak için gerek ülkemizde, gerekse de dünya genelinde yaygın olarak başvurulan bir yöntemdir. Bu çalışmada Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu çerçevesinde, öncelikle Finansal Kiralama sözleşmesinin tanım ve unsurları, akabinde ise kiralayan ve kiracının borçları inceleme konusu yapılmıştır. Finansal Kiralama sözleşmesi, temelinde kredi kullandırma amacı taşıyan, fakat kredi kullandırma öğesi dışında diğer öğeleri de bünyesinde bulunduran 'kiralayanın, kiracının talebi ve seçimi üzerine üçüncü kişiden satın aldığı veya başka suretle temin ettiği bir malın zilyetliğini, ondan her türlü faydayı sağlamak üzere bir kir bedeli karşılığında kiracıya bırakmasını öngören bir sözleşme' türüdür. Ülkemizde finansal kiralama sözleşmesi özellikle vergisel avantajları sebebiyle kullanımına sıkça rastlanan bir sözleşme haline gelmiştir.
Vergi Yaptırım Hukukuna ilişkin temel ilkeler kapsamında vergi kabahatleri ve vergi suçlarındaki sapmaların incelenmesi ve Almanya örneği

Vergi yaptırım hukuku, vergi suç ve kabahatleri ile ilgili düzenlemelere aykırı fiiller karşısında müeyyide uygulanmasını öngören kurallar bütünüdür. Bu çerçevede öncelikle kabahat ve suç kavramlarının birbirlerinden ayrılması ve vergi kabahatleri ile vergi suçlarına özgü durumların ortaya konulması gerekir. Daha sonra da yaptırım hukukuna ilişkin temel ilkelerin belirlenmesi ve vergi suçları ile ilişkilerinin değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu çalışmamızda, bahsedilen olguların ortaya konulması ve değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Temel ilkelerden sapmaların hukuki düzenlenmelerle engellenmesi vergi yaptırım hukuku sisteminin hukuka uygunluk taşıması açısından önemli bulunmaktadır. Bu çerçevede vergi kabahatleri bakımından kanunilik, eşitlik, cezaların şahsiliği ve kusur ile re'sen araştırma ilkelerinden sapıldığı görülmektedir. Vergi suçları açısından ise hukukun birliği, teklik ve orantılılık ilkelerinden sapmalar bulunmaktadır. Karşılaştırmalı hukuk açısından, Alman Vergi Yaptırım Hukuku Sistemi de Almanya'da incelenmiştir.
Reşit olmayanla cinsel ilişki suçu

Çalışmamızda, Türk Ceza Kanunu'nun 104. maddesinde düzenlenen Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçu incelenmiştir. Suç, 15 18 yaş aralığında olan ve fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlayabilecek durumda olan çocuğun cebir, tehdit ve hile olmaksızın gerçekleştirdiği cinsel ilişkinin, sonrasında kovuşturulmasına ilişkindir. Suçun, mağdur ile evlenme yasağı bulunan kişi arasında gerçekleşmesi ya da suçun evlat edineceği çocuğun evlat edinme öncesi bakımını üstlenen veya koruyucu aile ilişkisi çerçevesinde koruma, bakım ve gözetim yükümlülüğü bulunan kişi tarafından gerçekleştirilmesi hali nitelikli haller olarak yer almıştır. Madde metninde yer alan belirsizlikler, uygulamada ve doktrinde tartışmalara sebep olmuştur. Çalışmamızda doktrindeki görüşler ve yargı kararları incelenmiş, suçun yarattığı belirsiz durumların giderilmesi gayesiyle görüşlerimize yer verilmiştir.
Uluslararası belgeler ve Türk Hukukunda eğitim hakkı

Bu çalışmada eğitim hakkı, Türk Hukuku ve Uluslararası düzenlemeler çerçevesinde incelenmiştir. Eğitim ve eğitim hakkı kavramlarının ne anlama geldiği ifade edilmiş, daha sonra uluslararası düzenlemelerde ve özellikle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne Ek 1. Protokol'ün 2. Maddesi kapsamına eğitim hakkının ne şekilde düzenlendiği ve sınırları incelenmiştir. Sonrasında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasaları'nda eğitim hakkının tarihsel süreç içerisinde geçirdiği değişiklikler anlatılmaya çalışılmıştır. Çalışma içerisinde sonuç olarak ise, Türkiye'deki eğitim hakkına ilişkin belirlenen sorunlar, uluslararası düzenlemeler çerçevesinde değerlendirilmiş ve bu sorunlara ilişkin çeşitli çözüm önerileri maddeler halinde sıralanmıştır. Tüm bu incelemeler çerçevesinde, eğitime hakkına ilişkin olarak başta Anayasamız olmak üzere ciddi yasa değişikliklerin yapılması ve eğitim hakkı düzenlenirken, ideolojik yaklaşımlardan uzak durulması gerektiği anlaşılmıştır.