turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Güzel sanatlar eğitimi öğrencilerinin öğretmen öz yeterlik inançlarının belirlenmesi

Araştırmada güzel sanatlar eğitimi resim-iş bölümü öğrencilerinin öğretmen öz yeterlik inançlarının bazı değişkenlere göre incelenmesini ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma evrenini; Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü, Resim-İş Anabilim Dalında 2013- 2014 öğrenim gören eğitim öğretim yılında 3. Sınıf düzeyinde 253 ve 4. Sınıf düzeyinde 123 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma kapsamındaki resim bölümü öğrencileri cinsiyetleri bakımından 276'sı kız, 100'ü ise erkek olarak dağılım göstermektedir. Mezun oldukları liseye göre ise güzel sanatlar lisesinden mezun olan 116 öğrenci, diğer lise türlerinden mezun olan 260 öğrenci araştırmaya katılmıştır. Araştırmanın örneklemini oluşturan Gazi Üniversitesi ve Necmettin Erbakan Üniversitesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü öğrencilerinin öz yeterlik inançlarını ortaya çıkarmak ve öz yeterlik inançları bağlamında 'cinsiyet, sınıf düzeyleri (3. sınıf ve 4. sınıf), mezun oldukları lise' değişkenlerine göre öğretmen öz yeterlik ölçeğinde 'derse öğrenci katılımını sağlama, derste öğretimsel stratejileri kullanma ve sınıf yönetimi' boyutları bakımından bir farkın olup olmadığının belirlenmesinde Independe-Sample T-Testi uygulanmıştır. Verilerin toplanma aşaması için araştırmada resim öğretmeni adaylarının 'öğretmenlik öz yeterlik'lerini belirlemek için 'öğretmen öz yeterlik ölçeği' kullanılmış, ölçme aracı ise Tschannen-Moran ve Hoy (2001) tarafından geliştirilen ölçekten elde edilen veriler ile yapılmıştır. Bu aracın Türkçeye adaptasyonu ise öz yeterlik konusunda incelemeler yapan Yeşim Çapa, Jale Çakıroğlu ve Hilal Sarıkaya tarafından 'Öğretmen Öz Yeterlik Ölçeği Türkçe Uyarlaması Geçerlilik ve Güvenirlilik Çalışması' adıyla yapılmıştır. Elde edilen istatistiksel analizler sonucunda, resim öğretmeni adaylarının 'cinsiyet, sınıf düzeyleri (3. ve 4. sınıf) son olarak da 'mezun oldukları lise' değişkenleri bakımından, resim dersine ilişkin öz yeterlik inanç düzeylerinde ve söz konusu bu değişkenler açısından derslerine öğrenci katılımı sağlama, derslerinde öğretimsel stratejileri kullanma ve sınıf yönetimi boyutlarında öz yeterlik inanç düzeylerinde istatistiksel açıdan anlamlı bir fark bulunamamıştır. Fakat araştırmaya katılan öğrencilerin özyeterliklerinin oldukça yeterli düzeye yakın bir dağılım gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır.
Algoritma öğretimi için bir görselleştirici geliştirimi

Bu araştırmada, algoritma öğretimi için geliştirilen aracın derste destekleyici olarak kullanılmasının öğrenci başarılarına etkisi araştırılmış ve öğrencilerin ders ve araç hakkındaki düşünceleri alınmıştır. Araştırma için bir başarı testi kullanılarak denk deney ve kontrol grupları oluşturulmuştur. Bu gruplarda aynı öğretici tarafından ders uygulamaları gerçekleştirilmiş ve uygulamalar sonunda bir son test ile aracın öğrenci başarılarına etkisi araştırılmıştır. Hemen son test öncesinde uygulanan açık uçlu sorulardan oluşan bir anket ile de öğrencilerin ders ve araç ile ilgili görüşleri alınmıştır. Son test sonuçları bağımsız gruplar için t-testi kullanılarak, açık uçlu sorulardan oluşan anketin sonuçları da nitel yöntemler kullanılarak incelenmiştir. t-testi sonuçlarına göre p<0, 05 düzeyinde anlamlı farklılık görülmemiştir. Bununla birlikte, öğrencilerin ders ve araç ile ilgili olarak genellikle olumlu düşüncelerini dile getirdikleri görülmüştür.
Fizik öğretiminde bilgisayar destekli öğretimin öğrenci başarısına ve tutumuna etkisi: Elektrik akımı örneği

Bu çalışmada fizik öğretiminde öğrencilere geleneksel fizik dersi öğretim yöntemi ile bilgisayar destekli fizik dersi öğretim yöntemi takip edilmiştir. Bilgisayar destekli fizik dersi öğretim yöntemi anlatımında interaktif öğrenme ortamı sunan simülasyon programı ile uygulamalar yapılmıştır. Sonuçta öğrencilerin 9. Sınıf Fizik dersi, 'Elektrik Akımı' konusundaki akademik başarılarına ve fizik dersine karşı tutumlarına 'Bilgisayar Destekli Öğretim Yöntemi' nin etkisinin olup-olmadığı araştırılmıştır. Uygulama öncesinde öğrencilerin elektrik akımı konusunun öğretimine yönelik başarılarını tespit etmek amacıyla öğrencilere ön test, uygulama sonrasında ise başarılarındaki değişikliği tespit etmek üzere son test uygulanmıştır. Yine uygulamadan önce ve sonra fizik tutum ölçeği kullanılmıştır. Ders başarılarına ilişkin geleneksel fizik dersi anlatımı ile Bilgisayar destekli fizik dersi öğretim yöntemi arasında anlamlı farklılık ölçülmeye çalışılmıştır. Elde edilen veriler SPSS paket programı yardımıyla değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre fizik dersini BDÖ yöntemiyle işleyen deney gurubunun akademik başarılarında kontrol grubuna göre anlamlı bir farklılık olduğu, yapılan tutum testleri sonucunda ise anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür. Bu karşılaştırma bize, akademik başarıyı artırmak için, sınıflarda öğretim ortamlarını teknolojik materyallerle zenginleştirme, tutum değişikliği için ise daha uzun süreli çalışmalar yapma gerekliliğini göstermiştir.
Öğretmen adaylarının toplumsal cinsiyet rolleri ile öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları

Öğretmenler, toplumun kalkınmasında etkili olan eğitim faktörünün en önemli temsilcileridir. Onların mesleklerine yönelik olumlu tutum sahibi olmaları mesleki başarılarını artıracağı gibi, öğrencilerinin öğrenme ortamını da olumlu yönde destekleyecektir. Toplumların kalkınma için gerek duyduğu güç, kadın ve erkek bireylerin eşit olarak hayatın içinde yer alması ile mümkün olacaktır. Bu eşitlik ortamının en başta eğitimde de olması gerektiği açıktır. Bu düşünce ışığında, bu çalışmada öğretmen adaylarının toplumsal cinsiyet rollerine ve öğretmenlik mesleğine yönelik tutum düzeylerini tespit ederek, bu tutumlar arasında ilişki olup olmadığını saptamak amaçlanmıştır. İlişkisel tarama modeli ile yürütülen araştırmada elde edilen veriler, 2017- 2018 eğitim öğretim yılı içerisinde Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Pedagojik Formasyon öğrenimi gören 600 öğretmen adayından elde edilmiştir. Bu çalışma ile ilgili nicel veriler Zeyneloğlu ve Terzioğlu (2011) tarafından geliştirilmiş olan Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeği ile Üstüner (2006) tarafından geliştirilmiş olan Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutum Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin analizinde aritmetik ortalama, standart sapma, Kruskal Wallis, Mann Whitney U testleri kullanılmış; belirtilen tutum düzeyleri arasında ilişki olup olmadığı Spearman rho Sıra Farkları Korelasyon katsayısı ile belirlenmiştir. Araştırmanın sonucunda, öğretmen adaylarının toplumsal cinsiyet rolleri tutumları 'cinsiyet' değişkenine göre kadınlar lehine farklılık göstermektedir. Öğretmen adaylarının toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumları ölçeğin toplamında ve alt boyutlarında 'medeni hal' değişkenine göre anlamlı farklılık göstermemiştir. Öğretmen adaylarının toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumları ölçeğin alt boyutlarında ve toplamında 'yetiştiği coğrafi bölge' değişkenine göre, toplumsal cinsiyet rolleri tutum ölçeğinin geneli ve evlilikte cinsiyet rolü alt boyutunda grupların ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Öğretmen adaylarının toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumları, yönelik ölçeğin tamamı ve alt boyutları ile ' yetiştiği yerleşim yeri türü' değişkenine göre toplumsal cinsiyet rolleri tutum ölçeğinin genelinde ve tüm alt boyutlarında anlamlı bir fark olduğu görülmüştür. Grupların ortalamaları incelendiğinde anlamlı farkın şehir grubunun lehine olduğu görülmektedir. Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarında 'cinsiyet', 'yetiştiği coğrafi bölge', 'yetiştiği yerleşim yeri türü' değişkenleri anlamlı fark ortaya çıkarmamıştır. Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları arasında 'medeni hal' değişkeni tutum düzeyleri arasında fark oluşturmuştur. Grupların ortalamaları incelendiğinde anlamlı farkın evli grubun lehine olduğu görülmektedir. Öğretmenlik mesleğine yönelik tutum ölçeği ile toplumsal cinsiyet rolleri tutum ölçeği, eşitlikçi cinsiyet rolü, evlilikte cinsiyet rolü ve erkek cinsiyet rolü alt boyutlarına ilişkin tutumları arasında pozitif yönlü düşük düzeyli anlamlı bir ilişki bulunmuştur.
The Teaching of reading through short stories in advanced classes

Bu tez, anlatımsal okuma öğretiminde kullanılan güncel okuma yaklaşımlarının uygulamaları ve ilgili kuramsal bilgileri sunmak için tasarlanmıştır. Bu tasarıyı oluşturan sebep, Eğitim Fakülteleri'nin İngiliz Dili Eğitimi Bölümleri için T. C. Yükseköğretim Kurulu tarafından oluşturulan yeni müfredattır. Bu müfredatla birlikte, bir öğretmen adayı kendi bölümünden mezun olabilmek için çeşitli dersleri almaktadır. Bu çeşitlilik içerisinde, edebiyat yardımıyla okuma öğretimi önemli bir yer kaplamaktadır. Bunlara örnek olarak 'Kısa öykü öğretimi', 'Roman öğretimi', ve 'Şiir öğretimi' gösterilebilir. Edebiyatla okuma öğretimi dersleri içerisinden 'Kısa öykü Öğretimi' bu tezin sınırlarını çizmiştir. Bu sebeple, önerilen kuramlar, yaklaşımlar, teknikler ve uygulamalar daha çok kısa öyküler yardımıyla okuma öğretmek isteyen öğretmen ve öğretmen yetiştiricilerin yararlanabileceği bir kaynak niteliği taşıyacaktır. Bu tez, kısa öykü yoluyla okuma öğretimi hakkında az bir bilgiye sahip öğretmen ve öğretmen yetiştiricilerinin yararlanabileceği bir pratiklikte sunulmuştur. Verilen örnekler kuramsal bilgi ve yaklaşımları netleştirirken, tezin son bölümde yer alan uygulamalar rahatlıkla sınıf ortamına taşınabilecektir. Seçilen kuramlar, yaklaşımlar ve tekniklerle öğrencilerin okuma güdüsü artıp, grup dayanışması güçlenirken, işbirlikçi öğrenme stratejisi kullanımı, zihinsel olarak aktif, özerk, eleştiren öğrencilerin yaratılmasına faydalı olacaktır. Böylelikle öğrenciler, karışık gibi görünen kısa hikaye öğretimi dersinin başarıyla üstesinden gelmekle kalmayacak aynı zamanda hayat boyu sürecek verimli bir okuma alışkanlığı da kazanacaklardır.
Pour un modèle d'acquisition de la compétence interprétative en didactique du FLE

Bu çalışmada, Yabancı Dil olarak Fransızca öğretiminde, Avrupa Diller Ortak Başvuru Metni kaynak alınarak A1 düzeyinde hazırlanan yöntem kitapları arasından seçilen 'Amis et Compagnie 'deki söz eylemlerin göstergebilimsel olarak incelenmesi ve dil öğrenenlerin yorumsal yeti süreçlerinin ortaya konması amaçlanmaktadır. Söz eylemlerin incelemesinde, dil öğrenicilerinin kendi sosyokültürel değerlerinin etkisinde kalarak yorumlayıcılar ürettiği ve bunları öğrendikleri hedef dilde kullandıkları böylece hedef dilde girişim olgularının ortaya çıktığı gözlemlenmektedir. Bu incelemede model oluşturma sürecinde N. Wiener'ın girdi ve çıktı kavramlarıyla sibernetik yaklaşımından, tablolama ve analiz için C. S. Peirce'in göstergebilimsel kuramındaki gösterge, yorumlayıcı ve gösterilen üçlemesinden faydalanılmıştır. Yorumlayıcıların sosyal, zaman-uzamsal ve öğretici üç çeşidinin olduğu tespit edilmiştir. Hedef dilde A1 düzeyindeki dil öğrenicisinin yorumlama yetisi sınırlıdır ancak kendi dilinde C1 düzeyinde yorumlama yetisine sahiptir. Asıl sorun kendi dilinde sosyal ve kültürel etkilerle oluşturduğu yorumlayıcıları hedef dile aktarması ve bunun sonucunda oluşan yanlışların nasıl çözüme kavuşturulacağıdır. Çözüme ulaşmak için dil öğrenicisi bireyin yorumlama yetisini ve gerek hedef dilde gerekse kaynak dilde mevcut olan yorumlayıcıların ayrımı kesin olarak belirlenmelidir. Bu tespiti yaparken sosyokültürel yapıya ve konuşma diline en yakın olan internet ortamından yararlanılmıştır. Bu amaçla forumlar, bloglar, gazete makaleleri, bilimsel makaleler ve çeşitli medya kuruluşlarına ait internet sitelerinden yararlanılmış ve söz eylemler sosyokültürel değerler göz önünde bulundurularak detaylı tarama yapılmıştır. Bütüncemize aldığımız 'Amis et Compagnie 1' yöntem kitabı bir dil varlığındaki söz eylemlerin sınırlandırılmasında bize kaynak olmuştur. Sonuç olarak, dil kullanıcılarının çeşitlendirdiği yorumlayıcılara göre öğrencilerin yorumlayıcılarında uyum ya da sapmalar söz konusudur. Bu nedenle, yorumlama yetisinin tespitler, betimlemeler ve modelle nasıl aşamalandırıldığı ortaya konacaktır.
Turizm fakültelerinde öğretilen Almancanın öğrenciler, sektör temsilcileri ve Alman turistler tarafından değerlendirilmesi

Turizm, ülkemizde her geçen gün daha da gelişmektedir. Ülkemize her yıl, bir önceki yıldan daha fazla turist gelmektedir. Ülkemizin doğru tanıtılmasındaki en büyük pay da şüphesiz turist rehberlerindedir. Turist rehberlerinin eğitimleri ise Türkiye'deki Turizm Fakülteleri tarafından verilmektedir, yani Türkiye'nin turist rehberleri tarafından turistlere doğru tanıtılabilmesi, Turizm Fakültelerinde verilen eğitim kalitesi ile doğru orantılıdır. Araştırmada, Türkiye'deki Turizm Fakültelerinde okuyan öğrencilerin yabancı dil olarak Almanca dersine bakış açıları, Almanca dersine verdikleri önem; Türkiye'ye gelen Alman turistlerin dil bağlamında rehberlerden memnun olup olmadıkları ve işletme sahiplerinin Turizm Fakültesinden mezun olan rehberlerden memnun olup olmadıkları yaş, cinsiyet, meslek ve gelir durumları açısından incelenmiştir. Araştırmanın evrenini 12 farklı üniversitede, Turizm Fakültelerinde eğitim alan 538 öğrenci; 74 işletme sahibi ve 100 Alman turist oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında, birbirinden ayrı üç adet anket formu kullanılmıştır. Sonuç olarak; Turizm Fakültelerinde okuyan öğrenciler kendilerine sunulan Almanca ders saatini yetersiz bulmuşlardır. İşletme sahipleri ve Alman turistlerin büyük çoğunluğu ise Alman dili bağlamında rehberleri yetersiz bulmuşlardır. Özellikle işletme sahipleri Alman dilini pratik olarak kullanabilen rehber ihtiyacının olduğu noktasında ortak görüş beyan etmişlerdir.
Doğal sayıların tarihsel gelişimi ve ilköğretim matematik programındaki doğal sayıların öğretimi ile karşılaştırılması

Bu çalışma, doğal sayıların tarihsel gelişimi ve günümüz ilköğretim programındaki doğal sayıların öğretimi ile karşılaştırılması amacı ile gerçekleştirilmiştir. Bu amaçla birinci bölümünde İlk Çağ Mağara İnsanından başlanmak üzere, Eski Mısırlılar, Mezopotamyalılar, Eski Yunanlılar, Romalılar, Hintlilerde doğal sayıların gösterimi ve öğretimi araştırılmıştır. Ünlü bazı matematikçilerden ve sıfır'ın tarihsel gelişiminden bahsedilmiştir. İkinci bölümde; günümüz ilköğretim matematik öğretim programı incelenmiş ve doğal sayıların günümüzde öğretimi açıklanmıştır. Üçüncü bölümde ise, doğal sayıların geçmişşteki gösterimleri ile günümüzdeki gösterimleri ve doğal sayılarla işlemlerin geçmişşte nasıl yapıldığı ile günümüzde nasıl yapıldığı karşılaştırılmıştır. Son bölümde ise üçüncü bölümdeki karşılaştırmalardan çıkarılan öneriler ve sonuç sunulmuştur. Araştırmada nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır.
Zihinsel yetersizliği olan çocuklara günlük yaşam becerilerinin öğretiminde video ile model olma ve şarkıyla desteklenmiş video modelin etkililik ve verimliliklerinin karşılaştırılması

Bu araştırmanın amacı zihinsel yetersizlik gösteren çocuklara günlük yaşam becerilerinin öğretiminde video model olma öğretimi ve şarkıyla video model olma öğretiminin etkililik ve verimliliklerinin incelenmesidir. Araştırmada, tek denekli araştırma modellerinden uyarlamalı dönüşümlü uygulamalar modeli kullanılmıştır. Araştırma orta düzeyde zihinsel yetersizlik tanısı almış 14-21 yaş aralığında dört öğrenci ile yürütülmüştür. Araştırmada uzman görüşleri doğrultusunda günlük yaşam becerileri arasından birbirinden bağımsız ve eşit zorluk düzeyinde olan 'kazak katlama ve ayakkabı boyama' becerileri seçilmiştir. Öğretim planı kapsamında, belirlenen becerilere ait beceri basamakları oluşturulmuş, bu becerilere ait şarkı sözleri yazılarak yine uzman görüşleri ile beceriler ve sözler arasındaki paralellikler sağlanmış, değerlendirilmiştir. Son aşamada ise, tamamlanan sözler bestelenerek, becerilere ait basamaklarla da paralellik gösterecek şekilde videoya yerleştirilmiştir. Araştırma sonunda, şarkıyla video modelin, video model olma öğretim yöntemine göre daha etkili ve verimli olduğu görülmüştür.
Öğretmenlerin öğretim sürecinde zaman yönetimi becerilerini gerçekleştirme düzeyleri

Bu araştırmada amaç öğretmenlerin öğretim sürecinde zaman yönetimi becerilerini gerçekleştirme düzeylerini incelemektir. Bu amaç kapsamında okul türü, yaş, cinsiyet, eğitim kademesi ve kıdem değişkenlerinin öğretmenlerin öğretim sürecinde zaman yönetimi becerilerine yönelik etkilerini ortaya koymaktır. Araştırmanın evrenini 2016 2017 eğitim öğretim yılında Kahramanmaraş Dulkadiroğlu ve Onikişubat merkez ilçelerinde görev yapmakta olan 7671 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini bu ilçelerden rastgele örnekleme yöntemi ile seçilmiş 23 devlet okulundan ve 16 özel okuldan toplam 553 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmada tarama modeli olarak ta bilinen survey yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada kullanılmak üzere araştırmacı tarafından geliştirilmiş 'Öğretim Sürecinde Zaman Yönetimi Ölçeği' veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. İstatistiksel hesaplamalar kapsamında frekans ve yüzde hesaplamaları yapılarak okul türü arasındaki farklılıklara ve grupların kendi içerisinde cinsiyet değişkeni ile öğretim sürecinde zaman yönetimi becerisi arasında anlamlı bir farklılaşma olup olmadığını ortaya koyabilmek adına bağımsız örneklem t testi kullanılmıştır. Yaş, eğitim kademesi ve kıdem değişkenleri ile öğretmenlerin öğretim sürecinde zaman yönetimi becerisi arasında anlamlı bir farklılık olup olmadığına ilişkin tek yönlü varyans analizi yapılmıştır. Araştırma sonuçları öğretmenlerin zaman yönetimi becerilerinin okul türü, yaş, kıdem ve eğitim düzeyi değişkenlerine göre farklılaşmadığını göstermiştir. Ancak ÖĞRETMENLERİN ÖĞRETİM SÜRECİNDE ZAMAN YÖNETİMİ BECERİLERİNİ GERÇEKLEŞTİRME DÜZEYLERİIIöğretmenlerin zaman yönetimi becerileri ile cinsiyet değişkeni arasında anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. İstatistiksel olarak anlamlı olan bu farklılığın hem devlet hem de özel okullardaki kadın öğretmenler lehine olduğu tespit edilmiştir.
Klinik uygulamaların öğretmen adaylarının öğrenme ve öğretme süreci becerilerine, özyeterliklerine ve mesleki tutumlarına etkisi

Klinik uygulama çalışmaları, kuram ile uygulama arasındaki boşluğu doldurarak mesleki yeterlikleri kazandırma potansiyeli nedeni ile beceri eğitiminde öne çıkan bir tıp eğitimi yaklaşımı olmakla birlikte, giderek daha fazla eğitim bilimleri araştırma eğilimleri içerisinde yer almaktadır. Bu çalışma ile de klinik uygulamaların öğretmen eğitiminde kullanılabilirliğini ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu bağlamda gerçekleştirilen araştırma ile öğretmen adaylarına hizmet öncesi eğitim sürecinde kazandırılan bilgi ve becerileri gerçek sınıf ortamında sistematik bir biçimde uygulama fırsatı sunan klinik uygulamaların, öğretmen adaylarının öğrenme ve öğretme süreci becerilerine, özyeterliklerine ve mesleki tutumlarına etkisi incelenmiştir. Solomon dört gruplu deneysel desenle gerçekleştirilen araştırmanın çalışma grubunu 2013- 2014 eğitim öğretim yılı bahar yarıyılında Öğretmenlik Uygulaması II dersini alan okul öncesi öğretmenliği anabilim dalında öğrenim gören 64 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Deneysel süreçte, Milli Eğitim Bakanlığı tarafından hazırlanan öğretmenlik mesleği genel yeterliklerinden öğretme ve öğrenme süreci yeterlik alanı içerisinde yer alan, etkinlik planlama, materyal hazırlama, öğrenme ortamlarını düzenleme, sınıf dışı etkinlikler düzenleme, bireysel farklılıkları dikkate alarak öğretimi çeşitlendirme, zaman yönetimi ve davranış yönetimi yeterlik alanlarını kapsayıcı bir program hazırlanmış ve işe koşulmuştur. Araştırmanın verileri, öğretme ve öğrenme süreci yeterlikleri formu, mesleki tutum ölçeği ve özyeterlik ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin analizinde parametrik testlerden bağımsız örneklemler t-testi, tek yönlü varyans analizi ve tek yönlü kovaryans analizi yapılmıştır. Bulgular klinik uygulamaların öğretmen adaylarının öğretme ve öğrenme süreci yeterliklerine, mesleki tutumlarına ve özyeterliklerine olumlu yönde etki ettiğini göstermektedir. Araştırma sonuçları Klinik Uygulamaların öğretmen eğitiminde kuram ile uygulama arasındaki boşluğu doldurmada etkili bir alternatif yaklaşım olduğunu göstermektedir.
Görsel sanatlar dersi kapsamında yapılandırmacı yaklaşım ile davranışçı yaklaşım etkilerinin 5. sınıf öğrencileri üzerinde karşılaştırılması

Araştırma; 2008- 2009 Eğitim-Öğretim yılında, Atatürk İlköğretim Okulu'nda deney ve kontrol grupları olarak atanan 5. sınıf öğrencileri ile gerçekleştirilmiştir. Görsel Sanatlar Eğitiminde yapılandırmacı öğrenme yaklaşımı ile davranışçı öğrenme yaklaşımının etkililiğini karşılaştırmaya yönelik olarak yapılan bu araştırma, deneme modellerinden son test kontrol gruplu modele göre desenlenmiştir. Araştırma için gerekli veriler uygulama sonunda yapılmış olan son-testle toplanmış olup, bu testlerin yanı sıra verilen araştırma ödevlerinin ve uygulama esnasında öğrencilerden alınan dönütler de veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlar şöyledir:Yapılandırmacı yaklaşıma dayalı görsel sanatlar öğretiminin izlendiği deney grubu öğrencileri ile davranışçı öğretim yönteminin kullanıldığı kontrol grubu öğrencilerinin, deneysel işlem sonrası, toplam puan düzeyleri arasında, deney grubu lehine anlamlı bir farklılık vardır. Yapılandırmacı yaklaşıma dayalı görsel sanatlar öğretiminin izlendiği deney grubu öğrencileri ile davranışçı öğretim yönteminin izlendiği kontrol grubu öğrencilerinin, deneysel işlem sonrası, malzemede çeşitlilik ve yeniden yorumlama, yöntem ve teknikte çeşitlilik, çalışmada hayal gücüne yer verme, biçim zenginliği, figürlerde hareket ve çalışmanın konuya uygun olması kriterleri arasında, deney grubu lehine anlamlı bir farklılık vardır. Bu araştırmadan elde edilen sonuçlar doğrultusunda, Görsel Sanatlar Eğitiminde yapılandırmacı öğrenme yaklaşımının, davranışçı öğrenme yaklaşımına göre daha etkili olduğu ve öğrencilerin bu alandaki bilgi ve becerilerinin davranışçı öğrenme yaklaşımına göre daha olumlu etkilendiği söylenebilir.
Türkçe öğretiminde çok uyaranlı eğitim ortamlarının yapılandırılmasına dönük bir model önerisi (5- 8. sınıf örneği)

Bu çalışmada, Türkçe öğretiminde çok uyaranlı eğitim ortamının yapılandırılmasına dönük bir model önerisi tasarlanmıştır. Çok uyaranlı eğitim ortamı, dilsel, görsel, işitsel ve görsel-işitsel uyaranların bütünleşik bir biçimde ele alındığı bir eğitim ortamıdır. Bu eğitim ortamı, sanatsal uyaranların belli bir izlek altında bütünleştirilmesi, U biçimindeki oturma düzeni, sahnesi ve birçok teknolojik araç-gereci içinde barındırmasıyla geleneksel eğitim ortamından ayrılmaktadır. Çok uyaranlı eğitim ortamının yapılandırmasına dönük bir model önerisi için öncelikle Türkiye'de 1924'ten 2005'e kadar geliştirilmiş tüm ortaokul öğretim programlarının ortak yönleri ve farklılıkları betimlenmiş, ayrıca bu programlarda, çok uyaranlı eğitim ortamının yapısıyla örtüşen yönlerine değinilmiştir. Ardından çok uyaranlı eğitim ortamında yer alan her bir uyaranın Türkçe öğretimindeki önemi ve bu uyaranlar arasındaki ilişki üzerinde durulmuştur. Yapılandırılan model için temel yaklaşım olarak çok uyaranlı eğitim ortamının yapısıyla örtüşen bütünleştirilmiş öğretme-öğrenme yaklaşımından yararlanılmıştır. Modelin temel felsefesi ise olabilirlik felsefesidir. Modelde sınıflara göre içerik belirlenmiş, amaç ve davranışlar belirlenip düzeylere göre sınıflandırılmış ve her bir sınıf için belirlenen amaç-davranışlara göre öğrencinin düzeyine uygun nitelikli, sanatsal uyaranların işlevsel bir biçimde bütünleştirildiği eğitim durumları tasarlanmıştır. Her bir sınıf için üç eğitim durumu örneği verilmiştir (5-8. sınıf için). Bu örnek eğitim durumlarıyla Türkçe öğretiminde okuryazar bireyler yetiştirebilmeye dönük amaç-davranışların belirli bir izlek altında bütünleştirilmiş sanatsal uyaranlarla nasıl edindirileceği somutlaştırılmıştır.