turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Subakut sklerozan panensefalitli çocuklarda lenfosit alt gruplarının değerlendirilmesi

Bu çalışmada subakut sklerozan panensefalitli hastalarda lenfosit alt grup oranları çalışıldı. Amacımız, SSPE'nin patogenezinde hücresel ve humoral immunite veya fagositer sistemle ilgili bir bozukluğun olup olmadığını belirlemektir. Çalışmaya Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları nöroloji polikliniğine Aralık 2004 ile Ekim 2006 tarihleri arasında farklı nörolojik semptomlarla başvuran klinik ve laboratuar değerlendirilmesi sonucu SSPE tanısı konulan 22 hasta ve benzer yaş grubunda olan 22 sağlıklı çocuk kontrol grubu olarak alındı. Hasta ve kontrol grubundaki çocuklar, altı yaş üstü ve altı yaş altı olmak üzere iki gruba ayrıldı. Hasta ve kontrol grubundaki çocuklarda flow sitometri cihazı ile lenfosit alt grup yüzey antijenlerinden total T lenfosit yüzey antijeni (CD3), T helper yüzey antijeni (CD4), sitotoksik/supresör T lenfosit yüzey antijeni (CD8), CD4/CD 8 oranı, natural killer lenfosit yüzey antijeni (CD19) ve natural killer hücre oranları çalışıldı. Ayrıca hastalar kızamık aşısı ve kızamık geçirme yönünden sorgulandı. Çalışmaya yaşları 2 yıl ile 15 yıl (6.45 3.58 yıl) arasında değişen altısı (%27.3) kız, 16'sı (%72.7) erkek toplam 22 hasta alındı. Kontrol grubu olarak yaşları 2 yıl ile 15 yıl (6.68 3.58 yıl) arasında değişen altısı (%27.3) kız, 16'sı (%72.7) erkek 22 sağlıklı çocuk alındı. Yirmi iki hastanın kızamık aşılama öyküsü şöyleydi; 10 (%45.5) hastaya kızamık aşısı uygulanmış, dokuz (%40.9) hastaya ise kızamık aşısı yapılmamıştı. Üç (%13.63) hastada ise aşı yapılıp yapılmadığı bilinmiyordu. SSPE'li çocuklardan 10'u (%45.4) kızamık enfeksiyonu geçirmiş, altısı (%27.2) geçirmemiş, altısının (%27.2) ise kızamık geçirip geçirmediği bilinmiyordu. Kızamık geçiren 10 hastanın, yedisinin (%70) kızamık geçirme yaşı biliniyordu, üçünün (%30) ise kızamık geçirme yaşı bilinmiyordu. Hasta ile kontrol grupları karşılaştırıldığında gruplar arasında yaş ve cinsiyet yönünden istatistiksel olarak anlamlı fark olmadığı tespit edildi (P >0.05). Hasta ve kontrol grubu arasında altı yaş altı vakalarda, CD3, CD8, CD4/CD 8 oranı, CD19 ve NK hücre oranları yönünden istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı (P > 0 .05). CD4 oranları yönünden ise iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edildi (P <0.05). Hasta ve kontrol grubunda 6 yaş ve üstü vakalar arasında CD3, CD4, CD8, CD4/CD 8 oranı, CD19 ve NK hücre oranları yönünden istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı (P > 0 .05). Sonuç olarak çalışmamızda SSPE'li 6 yaş altı vakaların CD4 oranları kontrol grubuna göre düşük bulundu. Bulgularımız, özellikle küçük çocuklarda SSPE patogenezinde CD4 yüzey antijeni taşıyan lenfosit düşüklüğünün rolünün olabileceğini göstermektedir
Televizyon izleme durumunun çocukların kaygı düzeyi ve şiddete eğilimine etkisi

Amaç: Araştırma, televizyon izleme durumunun çocukların kaygı düzeyi ve şiddete eğilimine etkisini incelemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Materyal ve Metot: Bu çalışma, Eylül 2013 -Haziran 2014 tarihleri arasında Erzincan ilinde bulunan üç ayrı ortaokulun 5. 6. 7. ve 8. sınıflarında öğrenim gören toplam 360 öğrenci ile yürütülmüştür. Veriler, Soru Formu, Çocuklar için Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri ve Şiddet Eğilim Ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; frekans, yüzde, t testi, Tek Yönlü Varyans analizi, LSD Post Hoc testi, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis H testi, Dunnet T3 Post Hoc testi, Cronbach Alfa testi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmada, şiddet içerikli TV programı izleyen çocukların oranı % 94.7 olarak belirlenmiştir. Çocukların durumluk kaygı puan ortalaması 35 .22 5.72, sürekli kaygı puan ortalaması 32 .89 6.75, şiddet eğilimleri puan ortalaması 32 .20 10.51'dir. Çocukların günlük TV izleme süresi, televizyonu kiminle izlediği, şiddet içerikli TV programı izleme durumunun kaygı düzeyi ve şiddet eğilimi üzerinde etkili olduğu saptanmıştır. TV'de gördüğü karakterleri algılama durumu, TV izlemeyi sevme durumu, izleme sıklığı sadece şiddet eğilimi üzerinde etkili olduğu bulunmuştur. Her türlü TV programı izlemeye izin verilme durumunun, TV'de gördüğü kötü olay ya da karakterleri rüyasında görme durumunun da kaygı düzeyine etkili olduğu belirlenmiştir (p<0.05). Sonuç: Araştırma kapsamına alınan çocukların tümü TV izlediği, kaygı düzeyleri ve şiddete eğilimlerinin hafif düzeyde olduğu saptanmıştır. Sonuç olarak, çocukları televizyonun olumsuz etkilerinden korumak için ailelere, yasa koyuculara ve yayıncılara önemli görevler düşmektedir.
Çocuk edebiyatı yapıtlarının çocukların eşduyumsal eğilimine etkisi

EDEBİYATI YAPITLARININ ÇOCUKLARIN EŞDUYUMSAL EĞİLİMİNE ETKİSİNİN İNCELENMESİAkyüz, Emine Yüksek Lisans, Güzel Sanatlar Eğitimi Ana Bilim Dalı Tez Danışmanı: Doç. Dr. Canan AslanMayıs 2014, 165+ix sayfaÇocukların yazınsal nitelikli çocuk kitaplarıyla buluşturulmasının, onların eşduyumsal eğilimine etkisini belirlemek amacıyla deneysel nitelikle yapılandırılan bu çalışma; 'Giriş', 'Yöntem', 'Kavramsal Çerçeve', 'Bulgular' ile 'Sonuç ve Öneriler' olmak üzere beş ana bölümden oluşmaktadır. Araştırmanın çalışma grubunu 2013- 2014 eğitim-öğretim yılının ilk yarısında Ankara'nın Çankaya ilçesinde bulunan Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı 'Kurtuluş İlkokulu'nda okuyan toplam 48 4. sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Biri deney (n=24) diğeri kontrol grubu (n=24) olmak üzere iki grupla yürütülen bu araştırmada, katılımcılara ön-test ve son-test olarak 'KASİ Empatik Eğilim Ölçeği' uygulanmıştır. Araştırmada gruplar arası eşduyumsal eğilim puanları arasındaki farkın anlamlılığının test edilmesinde 'Çok Yönlü Varyans Analizi' , grup içi eşduyumsal eğilim puanları arasındaki farkın anlamlılığının test edilmesinde ise 'Bağımlı Gruplar için t Testi' istatistiklerinden yararlanılmıştır. Deney süreci haftada 2 ders saati olmak üzere toplam 6 haftadan oluşmaktadır. Deney sürecinde iki grupta da dersler 'Bütünleştirilmiş Öğretim Yaklaşımı' ile işlenmiştir. Kontrol grubundaki dersler Türkçe ders kitabındaki metinler eşliğinde; deney grubundaki dersler ise, uzman görüşü alınarak belirlenen yazınsal nitelikli 3 öykü kitabından seçkisiz yöntemle seçilen 6 öykü ile yürütülmüştür.'KASİ Empatik Eğilim Ölçeği' ön-test puanları karşılaştırıldığında deney grubu ile kontrol grubu arasında; 'toplam puanlar', 'bilişsel eşduyum eğilimi puanları' ve 'duygusal eşduyum eğilimi puanları' açısından anlamlı bir farkın bulunmadığı görülmüştür. Deneysel sürecin sonunda ise, deney grubunun puanlarının kontrol grubunun puanlarından anlamlı olarak farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Araştırma sonucunda, yazınsal nitelikli çocuk edebiyatı yapıtlarıyla yürütülen Türkçe derslerinin, çocukların eşduyumsal eğilimlerine katkısının olabileceği yargısına ulaşılmıştır.
Lizozim, laktoferrin ve taşıyıcı olarak poloksamer 407 içeren yeni formulasyonların biyouyumluluklarının in vitro koşullarda değerlendirilmesi

Üç yaşın altındaki çocuklarda, gelişmekte olan sürekli dişlerde fluorozis riskioluşturması nedeniyle fluoridli diş macunu ve uzun süre kullanımındaki yan etkileri vesitotoksisitesi nedeniyle klorheksidinin kullanımı önerilmemektedir. Tükürükproteinlerinden Lizozim ve Laktoferrin içeren bir preparatın küçük çocuklarda diş çürüklerinin önlenmesi için bir çözüm getirebileceği düşünülmüş, poloksamer taşıyıcı sistemler kullanılarak geliştirilen yeni bir formulasyonun topikal uygulamalarının ağızhastalıklarının tedavisinde etkili olduğu görülmüştür. Bu nedenle, Lizozim, Laktoferrin ve taşıyıcı sistem olarak Pluronic F-127 isimliPoloksamer kullanılan, diş çürüğüne neden olduğu bilinen Streptococcus sobrinus, Streptococcus mutans ve Lactobacillus acidophilus bakteri suşları üzerindekiantibakteriyel etkileri kanıtlanmış farklı formulasyonlar geliştirilmiştir. Bu çalışmanın amacı, yeni geliştirilmiş bu formulasyonların biyouyumluluklarının klorheksidin jel ile karşılaştırmalı olarak in vitro koşullarda değerlendirilmesidir. Çalışmamızda kullanılan formulasyonlar: (1) pH:5. 0 Sorensen's TamponÇözeltisi, (2) %20 a/h Poloksamer 407 jel, (3) %10 a/h Poloksamer 407 jel, (4) Lizozim ve Laktoferrinin %20 konsantrasyondaki poloksamer 407 ile birleştirilmesiyle, (5) 4. grubun MİK değeri olacak şekilde Lizozim ve Laktoferrinin %10 konsantrasyondakipoloksamer 407 ile birleştirilmesiyle, (6) Sorensen's Çözeltisi (pH:7.0) negatif kontrololarak, (7) Lizozim ve Laktoferrin tamponda (Sorensen's Çözeltisi pH:5.0)çözdürülerek yedi grup olarak hazırlanmıştır. Kontrol grubu olarak % 0 .2'likklorheksidin gargara kullanılmıştır. Mukozal membran iritasyonunun değerlendirildiği birinci bölümde, HET-CAM yöntemi kullanılarak tavuk embriyosu içeren yumurtalarüzerinde formulasyonların iritasyon skorları belirlenmiştir. İkinci bölümde ise, MTTtest yöntemi kullanılarak formulasyonların L 929 hücre kültürü üzerine sitotoksiketkileri değerlendirilmiştir. Mukozal iritasyon testi iki farklı deney şeklinde yürütülmüş, her iki deneyde de gruplar zayıf ve orta derecede iritasyon göstermiş, grupların hiçbirinde mukoza üzerineIIIciddi derecede iritasyon gözlenmemiştir. Kontrol grubu olan klorheksidin gargaranıniritasyon seviyesi ile diğer gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farka rastlanmamıştır. Sitotoksisite deneyinde ise, klorheksidin gargara en düşük hücre canlılıkoranlarının görüldüğü grup olarak saptanmıştır. pH değeri 7.0 olan Sorensen's Çözeltisien düşük sitotoksisite değerlerini gösteren, biyouyumluluk seviyesi en yüksek grup olarak belirlenirken, diğer gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farka rastlanmamıştır. Bu çalışmada, deney gruplarından hiçbiri ciddi derecede sitotoksisite veyamukozal iritasyon göstermemiştir. Ancak, maddelerin daha uzun süreli etkilerinin anlaşılabilmesi için, ileriki çalışmalarda bu maddelerin etkinliğinin kinetik olarak değerlendirilmesi ve hayvan deneylerinin yapılması gerektiği düşünülmektedir.
Türkiye'de çalışan bir grup çocuk diş hekiminin çocuğa yönelik fiziksel istismar konusunda bilgi düzeylerinin değerlendirilmesi

Fiziksel istismar, istismarın en çok görülen şeklidir. 'Kaza sonucu olmayıp fiziksel travma veya yer alanmayla sonuçlanan herhangi bir davranış biçimi' olarak tanımlanmaktadır. Bu araştırmanın amacı, Türkiye'de çalışan çocuk diş hekimlerinin çocuğa yönelik fiziksel istismar ile ilgili bilgilerini değerlendirmek, fiziksel istismar olgularını fark etme ve bildirme konusunda yaşadıkları deneyimleri öğrenmektir. Araştırmamızda Türkiye'deki doktora veya uzmanlığını tamamlamış bütün çocuk diş hekimlerine ulaşılması hedeflenmiştir. Türk Pedodonti Derneği'nden elde edilen 518 e-posta adresine hazırlanan elektronik anket formunun linki gönderilmiştir. Veri toplama süresi sonunda 212 kişi anketi cevaplamıştır (cevaplama yüzdesi %40,9). Lisans eğitimini 1997 ve öncesinde tamamlamış olan katılımcıların, çocuğa yönelik fiziksel istismar konusunda eğitim alma durumları anlamlı düzeyde düşük bulunmuştur (p<0,001). 2011- 2013 yılları arasında doktora/uzmanlık eğitimini tamamlamış olan katılımcıların, çocuk istismarı konusunda eğitim alma durumları diğer gruplara göre anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p<0,05). Katılımcıların %43,9'u meslek hayatlarında çocuğa yönelik fiziksel istismardan şüphelendiklerini belirtmiş ise de şüphelenenlerin yalnızca %29'u bir bildirimde bulunmuştur. 'Nereye ve nasıl bildirimde bulunacağımı bilmiyordum.' en sık bildirmeme sebebi olarak belirtilmiştir. Devlet hastanesi veya ağız diş sağlığı merkezinde çalışan katılımcıların çocuk istismarından şüphelenme yüzdesi, diğer gruplara göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p<0,05). Katılımcıların %70,3'ü şüpheli istismar durumunda bildirimde bulunmayan veya bildirimde gecikme gösteren bir diş hekiminin karşılaşacağı yasal yaptırımı bilmediğini belirtmiştir. Katılımcıların yalnızca %15,6'sı çocuğa yönelik fiziksel istismarın tanılanması ve bildirimi için kendini yeterli bulmakta, %96,7'si ise bu konuda daha fazla bilgi ve eğitim almak istediğini belirtmektedir. Araştırma bulgularına göre, Türk çocuk diş hekimlerinin çocuğa yönelik fiziksel istismar konusundaki eğitim gereksinimlerinin karşılanması için çalışmalar yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Obez çocukların; antropometrik ölçümler, biyokimyasal değerler, klinik özellikler ve tiroid hacimleri açısından sağlıklı çocuklarla kıyaslanması

Amaç: Morbit obez, obez, fazla kilolu çocukları vücut kitle indeksi persentillerine göre sınıflandırarak antropometrik ölçüm, biyokimyasal değerler, obezitenin komplikasyonları ve tiroid hacmi ölçümlerini normal kilolu çocuklarla kıyaslamak ve obezitenin komplikasyonlarını öngörmeyi sağlayacak parametrelerin varlığını araştırmak. Gereç ve Yöntemler: Nisan - Ağustos 2013 tarihleri arasında polikliniklerimize başvuran VKİ persentili 85? in üzerinde olan çocuklarla, normal tartılı çocuklar kıyaslandı. Çocukların antropometrik ölçümleri yapıldı. Hastanemiz biyokimya laboratuarında açlık kan şekeri, ürik asit, total kolesterol, HDL kolesterol, LDL kolesterol, trigliserit, AST, ALT, TSH, serbest T3, serbest T4, tiroglobulin, ATG, ATPO, insülin, ACTH, kortizol, IGF-1, IGFBP- 3 ve idrarda iyot tetkikleri yapıldı ve HOMA-IR hesaplandı. Bütün çocukların tüm batın ve tiroid ultrasonografileri yapıldı. İstatistiksel analizler için SPSS for Windows version 11,5 paket programı kullanıldı ve p<0. 05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Morbit obez ve kontrol grupları arasında tüm antropometrik ölçüm değerlerinin yanı sıra, ürik asit, trigliserit, ALT, serbest T3 ve insülin değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark vardı. Metabolik sendrom ve insülin direnci ile yağlı karaciğer arasında korelasyon olduğu, ALT yüksekliğinin yağlı karaciğere bir işaret olabileceği tespit edildi. Ayrıca, 12 yaşından büyük pubertal vakalarda, morbit obezlerin tiroid volümlerinin sağlıklı çocukların tiroid volümlerinden daha büyük olduğu saptandı. Sonuç: Aynı yaş grubundaki morbit obez çocuklarla kontrol grubundaki çocukların tiroid volümleri arasında istatistiksel olarak anlamlı derecede fark olduğu saptanmıştır. Bu adölesan yaş grubundaki obez ve normal kilolu çocukların tiroid hacimlerini irdeleyen literatürdeki ilk çalışmadır.
Çocukluk çağı besin alerjilerinde oksidatif stres parametrelerinin değerlendirilmesi

Bu çalışmada 01.04. 2015 ve 10.02. 2016 tarihleri arasında çocuk alerji polikliniklerimizde besin alerjisi tanısı ile takip edilmekte olan ve öncesinde besin alerjisi olup sonraki izlemlerinde tolerans geliştirmiş olan toplam 90 hasta ve kontrol grubu olarak 25 sağlıklı çocuk çalışmaya dahil edilmiştir. Farklı gruplara ayrılan bu deneklerin hemogram, C-Reaktif Protein, total IgE, besin spesifik Ig E ve oksidatif stres parametreleri değerlendirilmiştir. Bu yolla; farklı besin alerjisi gruplarında ve besin alerjisine tolerans geliştirmiş hastalarda oksidatif stres parametrelerinin dağılımı ve tolerans gelişimi üzerine olası etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır.
Çocukluk çağı obezitesi olan hastalarda kendini düzenleme becerileri ve ilişkili psikiyatrik değişkenler

Bu çalışmada obezitesi olan çocuk ve ergenlerde kendini düzenleme becerileri ve bununla ilişkili davranışsal ve bilişsel özelikler ve eşlik eden psikopatolojilerin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada 6 18 yaş arası, nörolojik ve/veya kronik bir hastalığı olmayan, zeka geriliği olmayan obezite grubunda 51, kontrol grubunda 33 katılımcı değerlendirilmiştir. Çalışma kapsamında bu yaş grubunda sık görülen psikopatolojileri taramak amacıyla Okul Çağı Çocukları için Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi-Şimdi ve Yaşam Boyu Şekli kullanılarak yarı yapılandırılmış klinik görüşme yapılmıştır. Katılımcılar, ergenlerin doldurduğu Hollanda Yeme Alışkanlıkları Anketi, Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi, Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği ve anne babaların doldurduğu 6-18 Yaş Çocukları İçin Çocuk Davranış Kontrol Listesi, Çocuklarda Yeme Davranışı Anketi, Çocuk Uyku Alışkanlıkları Anketi, Duygu Ayarlama Ölçeği ve Conners Ana Baba Derecelendirme Ölçeği (CADÖ-48) ile değerlendirilmiştir. Yürütücü işlevleri değerlendirmek için Stroop ve iz sürme testi kullanılmıştır. Obezite ve kontrol grubunda ÇDKL anksiyete, agresyon ve dikkat alt testlerine dayalı tanımlanan disregülasyonun görülme sıklığı benzer saptanmıştır. Obezite grubunda en sık tanı DEHB (%47) olarak bulunmuştur. Obezite grubundaki katılımcılarda kendini düzenlemenin davranışsal belirteçleri olarak bakılan uyku ve yeme davranışında ve duygu ayarlama boyutunda ergenlik öncesi ve ergenlik sonrası yaşlar arasında farklılık saptanmıştır. Yürütücü işlev testlerinde ise Stroop testinde gruplar arasında fark saptanmazken, iz sürme testinde obezite grubundaki çocukların testi daha uzun sürede tamamladıkları belirlenmiştir.
Kistik fibrozis tanısıyla izlenen hastaların ve ailelerinin hastalıkla ilgili bilgi düzeyleri ve tedaviye uyum oranlarının araştırılması

DİCLE SARGIN I., Kistik fibrozis tanısıyla izlenen hastaların ve ailelerininhastalıkla ilgili bilgi düzeyleri ve tedaviye uyum oranlarının araştırılması. Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanlık Tezi. İstanbul, 2011. Kistik fibrozis, yoğun tedaviler gerektiren kronik bir hastalıktır. Tedavi uyumu hastalığın morbidite ve mortalitesi açısından önem taşımaktadır. Uyumun arttırılabilmesi için öncelikle uyumu etkileyen faktörleraraştırılmalıdır. Bu çalışma KF hastalarının hastalıkla ilgili bilgi düzeylerini ölçmek, tedavi uyum oranlarını ve uyumu engelleyen faktörleri belirlemek için yapılmıştır. Çalışmaya 1-21 yaş arası 86 KF'li çocuk katıldı. Çocukların ve ailelerinin hastalıkla ilgili bilgi düzeyleri ile tedavi uyum oranları yüzyüze yapılan standardize anketlerle ölçüldü. Çocuklar hastalıkla ilgili soruların%66,4'üne doğru cevap verirken, ailelerde doğru oranı %70,7'ydi. ÇocuklarınHBD'nin cinsiyet, hastalık şiddeti ve SES'ten etkilenmezken, yaş (p<0,05) ve takip süresiyle arttığı saptandı (p<0,01). Aile HBD'nin ise sadece SES ile ilişkili olduğu, SES ile beraber arttığı bulundu (p<0,01). Çocukların tedavi uyumortalaması %70,4, ailelerinki %77,3'tü. Çocuk uyumunun çocuk cinsiyeti, yaş, takip süresi, SES ve HBD'den etkilenmezken; tedaviden görülen fayda, hastalık şiddeti (p<0,05) ve günlük tedavi sayısı artışı (p<0,01) ile arttığı saptandı. Aileuyumunun çocuğun cinsiyeti, hastalık şiddeti, SES, HBD'den etkilenmediği;ancak çocuğun yaşı ve takip süresi arttıkça aile uyumunun azaldığı görüldü(p<0,01). Enzim tedavisine uyum diğer tedavi şekillerine göre daha yüksek bulundu. Kistik fibrozlu hastaların bilgi düzeyi ve tedaviye uyumlarını etkileyen faktörler çocuklarda ve ailelerinde çok farklı özellikler gösterebildiğinden takiptebu değişkenlik dikkate alınmalıdır.
Akdeniz Üniversitesi Hastanesi'ne başvuran çocukların sadece anne sütü ile beslenmesini etkileyen etmenler

Bebeklerin anne sütü ile beslenmesi ve özellikle yaşamın ilk 6 ayında tıbbi bir gereklilik olmadıkça bebeklere anne sütü dışında besin ve sıvı verilmemesi bebeğin morbiditesini ve mortalitesini azaltmak için en uygun yöntemdir. Gelişmekte olan ülkelerde ilk 6 ay anne sütü verme sıklığının %95 oranına çıkarılmasıyla ilk altı aydaki bebek ölümlerinin %87'sinin önlenebileceği tahmin edilmektedir. TNSA 2013' göre altıncı ayda sadece anne sütü verme oranı %9.5 altında saptanmıştır. Araştırmada sadece anne sütü ile beslenmeyi etkileyen faktörlerin saptanması hedeflenmiştir. Çalışmada Akdeniz Üniversitesi Hastanesine başvuran 6-10 ay arası sistemik kronik hastalığı olmayan 190 çocuğun annesine Genel Çocuk Polikliniği, Sağlam Çocuk Polikliniği ve Çocuk Cerrahi Polikliniği'nde yüz yüze görüşülerek anket uygulanmıştır. İlk 6 ayda anne sütü dışında su, bitki çayı ve ilk 15 gün mama verenler kontrol grubunda (n=95), on altıncı gün ve sonrası mama vermeye devam edenler veya ilk 6 ay ek gıda verenler vaka grubunda (n=95) incelenmiştir. Annenin gebelikte hastalık geçirmesi, babanın eğitim düzeyi, ilk bir saatte emzirme, anneye göre sütünün besleyici ve yeterli olması, günlük emzirme sayısı, çocuğun ilk 10 ve 15 gün tartı almı, emzik vermesi annenin kendinde depresyon ile ilişkili duyguları ifade etmesi ile erken mama veya ek gıda başlama arasındaki ilişki istatistiksel analizle anlamlı saptandı. Çok değişkenli lojistik regresyonla katılımcıların erken ek gıdaya geçişine neden olabilecek etmenler değerlendirildi. Annenin sütünün yetersiz olduğunu düşünmesi için olasılık oranı 4.39 (p<000, 1 ; %95 GA:2,21-8,75) ve annenin kendini ümitsiz, çökkün, kaygılı, mutsuz hissetmesi için olasılık oranı 3,26 (p<0, 004 ; %95 GA: 1 ,45-7,32) saptandı. Tek değişkenli analizde ise seyrek emzirme, annenin sütünün yeterli ya da besleyici olmadığını düşünmesi, herhangi bir kişinin anneye mama önermesi sadece anne sütü ile beslenmeyi olumsuz etkileyen etmenler olarak saptandı. Sonuç olarak annelerin uygun şekilde desteklenmesi, annelerdeki depresyon belirtilerine dikkat edilmesi, annenin sütünün yetersiz olduğuna dair algısının hafife alınmaması bebeklerin ilk altı ay sadece anne sütü ile besleme sıklığını artırabilir.
Bir yaş ve iki yaş grubu çocuklarda hepatit A seroprevalansı ve hepatit A aşı yanıtlarının karşılaştırılması

Hepatit A virüsü için aşı öncesi taraması yapılan 9 seropozitif ve 91 seronegatif olan, bir ve iki yaşında 100 sağlıklı Türk çocuk tek merkezli bir açık çalışmaya alındı. Her çocuğa, Pasteur Merieux Connaught firmasının ürettiği inaktif hepatit A aşısı (AVAXIM, 80 antijen birimleri, 0,5 ml) 6 ay arayla uygulandı. Serokonversiyon fakültemiz Uludağ Üniversitesi Tıp fakültesi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı laboratuarında radioimmonoassay kullanılarak ölçüldü. İlk doz aşıdan iki hafta sonra serokonversiyon % 34, %44 olarak tespit edildi (1 ve 2 yaşında, sırasıyla) . İlk dozdan dört hafta sonra, serokonversiyon % 87.7, %90. 1 olarak tespit edildi (1 ve 2 yaşında, sırasıyla). Aşı takvimini tamamlayan tüm çocukların, son doz aşıdan 4 hafta sonra seropozitif oldukları tespit edildi. Aşı ile ilgili ciddi bir yan etki gözlenmedi. Lokal reaksiyonlar ilk enjeksiyondan sonra %8, ikinci dozdan sonra % 4 olarak tespit edilmiştir. Sistemik reaksiyonlar ilk dozdan sonra çocukların %7'sinde, ikinci dozdan sonra çocukların % 3.2' sinde rapor edilmiştir. Bu çalışma 80 ünite antijen birimi içeren AVAXIM'in, 1 ve 2 yaşlarındaki sağlıklı çocuklarda güvenli ve son derece immunojenik olduğunu gösterdi ve hepatit A'nın endemik olduğu alanlarda çocukluk çağı aşı takvimine dahil edilerek hepatit A enfeksiyonunun kontrolunun sağlanabileceği sonucuna varılmıştır.