turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Okul öncesi görsel sanatlar bilgisinin verilmesinde materyal kullanımının çocukların yaratıcılığına etkisi

Bu araştırmanın genel amacı Okul Öncesin eğitimde Görsel Sanatlar bilgisinin verilmesinde materyal kullanımının çocuğun yaratıcılığına etkilerini belirlemektir. Araştırma giriş ile birlikte dört bölümden oluşmaktadır. Araştırmanın giriş bölümünde problem durumu belirlenmiş, araştırmanın amacı, alt amaçları ve araştırmanın önemi ve özellikleri belirtilmiş, sayıltılar ve sınırlılıkları belirlenmiştir. Birinci bölümde literatürle ilgili başlıklar altında eğitimin tanımı, amacı ve tarihi, sanat eğitiminin tanımı, amacı, gerekliliği ve tarihsel gelişimi, görsel sanatlar eğitiminin amacı ve durulmuştur. Ayrıca, bu araştırmanını genel amaçlarının başında gelen başlıklardan biri olan yaratıcılık, çocukta yaratıcılığın gelişimi ve yaratıcılığın ölçülmesi konuları hakkında yapılan araştırmalara yer verilmiştir. İkinci bölümde ise, görsel sanatların eğitim açısından önemi, eğitimde materyal geliştirme ve önemi ayrıca okul öncesi eğitim ve okul öncesi eğitimde görsel sanatların önemi ve bu dönemde oyun ve oyuncağın önemi ile ilgili konulara yer verilmiştir. Araştırma, 2011- 2012 eğitim-öğretim yılında Elazığ ili Merkez Aziz Gül İlköğretim Okulu anasınıfında öğrenim gören yirmi sekiz öğrenci üzerinde yapılmıştır. Öğrenciler sabahçı ve öğlenci olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Araştırmada 5-6 yaş grubu anasınıfı öğrencileri ile ana ve ara renk bilgisi, renklerle ilgili oyunlar, tangram çalışmaları ve yaratıcılığı geliştirici bir resme bakarak hikaye anlatma oyununun oynandığı materyaller uygulanmıştır. Bu materyaller öncesinde ve sonrasında çocukların yaratıcılıklarına bu materyallerin etkilerini ölçmek için 24 maddelik Farklı Düşünme Testi ve 24 maddelik Farklı Hissetme Testi olmak üzere toplam 48 maddelik Williams Ölçeği uygulanmıştır. Üçüncü bölümde, okul öncesinde materyal kullanımının çocuğun yaratıcılığına olan etkileri araştırılmıştır. Ayrıca araştırmanın yöntemi, materyallerin uygulanması ve materyaller ile ilgili teorik bilgiler verilmiştir. Bunların dışında materyallerin uygulanması öncesinde ve sonrasında uygulanan ön test-son test formundaki sorulara yer verilmiştir. Dördüncü bölüm bulgular ve yorumlardan oluşmaktadır. Bu araştırmanın bulguları bize: öğrencilerde orijinallik ve risk alma boyutunda en düşük, ayrıntılandırma boyutunda ise en yüksek sonuçları vermiştir. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda genel bir değerlendirme yapılacak olursa okul öncesinde Görsel Sanatlar bilgisinin verilmesinde materyal kullanımının çocukların yaratıcılığına genel olarak değil, ancak özel bazı durumlarda etkili olduğu ve yaratıcılığın çocuğun genetik özellikleri, dikkat ve algı süresi ile doğru orantılı olduğu ve materyal kullanımının bu durumları destekleyici bir özelliğe sahip olduğu söylenebilir.
Aile yapısına göre çocukların algıladığı anne baba tutumlarının duygusal zeka ve ahlaki olgunluk üzerine etkisinin karşılaştırılması

Bu çalışma, aile yapısına göre çocukların algıladığı anne-baba tutumlarının duygusal zeka ve ahlaki olgunluk düzeylerine etkisini karşılaştırmak amacıyla yapıldı. Tarama modelinde, kesitsel, tanımlayıcı tasarımda ilişki arayıcı olarak planlandı. Araştırmanın örneklemini bir özel lisede okuyan 14 yaşın üstündeki çalışmaya katılmaya gönüllü, ebeveyn izni olan yaş, cinsiyet ve okuduğu sınıf olarak benzerlik gösteren parçalanmış (n:50), çekirdek (n:139) ve geniş aileye (n:19) sahip 208 öğrenci oluşturdu. Veriler etik kurul ve kurum iznini takiben; Kişisel Bilgi Formu, Ahlaki Olgunluk Ölçeği, Gözden Geçirilmiş Schutte Duygusal Zeka Ölçeği ve Algılanan Anne-Baba Tutum Ölçeği olmak üzere dört bölümden oluşan anketle toplandı. Çalışmada elde edilen veriler; Kolmogorov-Smirnov /Shapiro Wilk testi, tanımlayıcı testler, Mann Whitney U, Kruskal Wallis H, Spearman'rho correlation, Cronbach alfa testleriyle istatistiksel analizleri yapıldı. Fark ve ilişkilerdeki anlamlılık düzeyi p<0, 05 olarak kabul edildi. Bu çalışma, Ekim 2017 ile Aralık 2018 tarihleri arasında tamamlandı. Çalışmadaki çocukların; çekirdek (%50,4) ve geniş (%52,6) ailede erkek, parçalanmış ailede ise kız (%64), 17 yaşlarında (Çekirdek: %33,1; Geniş: %41,1; Parçalanmış: %38) olduğu, annesinin (Çekirdek:%59,7, Geniş: %66,7; Parçalanmış: %56) ve babasının (Çekirdek: %49,6; Geniş:%50; Parçalanmış: %34), anlayışlı bir tutum içinde olduğunu, algılanan ilgisiz tutumun çekirdek ve geniş aile yapılarına göre hem annede hem de babada daha fazla algılandığı saptandı. Çalışmadaki çekirdek, geniş ve parçalanmış aile yapısındaki çocukların algıladıkları anne-baba tutumu, ahlaki olgunluk ve duygusal zeka düzeylerinin üst puan düzeyine yakın olduğu ve aile yapıları arasında anlamlı farklılıklar oluşturmadığı belirlendi (p>0,05). Aile yapılarına göre algılananan anne baba tutumlarının çocukların duygusal zekaları üzerinde anlamlı etkileri olduğu saptandı (p<0,05). Çocukların Ahlaki Olgunluklarını algılananan anne baba tutumlarından Otoriter Tutumların parçalanmış ailedeki çocukları anlamlı düzeyde olumsuz etkilediği (p<0,05), Demokratik Tutumların ise çekirdek ve parçalanmış ailedeki çocukları anlamlı düzeyde olumlu etkilediği belirlendi (p<0,05).
8-10 yaş grubundaki çocukların müziksel beğenilerini geliştirmede masal ve öykülerden yararlanma yöntemleri

Okul öncesinde edinilen alışkanlıklar yaşamımız boyunca edineceğimiz birikimlerin temelini oluşturmaktadır. Bu döneme ait kulak yoluyla edinilen müzik kültürü ve beğenisi sonraki yıllarda temel olacaktır. Bu nedenle çocuklara nitelikli müzik türlerini tanıtmak, sevdirmek en birincil görevimizdir. Birey, tanıdığı, bildiği öğeler üzerine tercihlerini oluşturur. Yaradılış olarak bilinmeyene karşı hep bir ön yargımız vardır. Bu yargı olumlu ya da olumsuz yönde olabilir. Ama genel olarak tutumumuzu tanıdığımız, bildiğimiz kavramlar üzerine kullanırız. Müzik için de aynı şey geçerlidir. Alışkanlıklarımız arasında yoksa onu özümseyip yaşantımıza katmak uzun zaman almaktadır. Hatta bazılarımız için bu mümkün bile değildir. İşte bu yüzden almaya en elverişli olan yaşlarda tüm seçenekleri sunar, tanıtırsınız. Daha sonra onların arasından seçim yapmasmı istersiniz. Sağlıklı bir seçim tüm olasılıkları bilip ondan sonra karar vermekten geçmektedir. 8-10 yaş grubundaki çocukların müziksel beğenilerini geliştirmede masal ve öykülerden yararlanma yöntemleri üzerine yapılan bu araştırmada müziği nasıl dinlediğimiz, beğenilerimizi oluşturan etkenler üzerinde durulmuştur. Yapılan bu araştırmanın iki amacı vardır; 1 - Çocukların müziksel beğenilerini geliştirmeye yönelik bir program geliştirmek, 2 -Geliştirilen bu programın etkinliğini sınamak. Araştırmanın deney grubu Tekirdağ il sınırlan içerisindeki eğitim veren, beş farklı türdeki okulların öğrencilerinden oluşmuştur, öğrencilerin müziksel beğeni düzeylerini ölçmek amacıyla araştırmacı tarafından hazırlananG. M. Ö. T. kullanılmıştır. Resimli öyküler yoluyla müziksel beğenilerin geliştirilip geliştirilemeyeceğini görmek amacıyla aynı gruba önce müzikler yalın haliyle dinletilmiş daha sonra resim ve öykülü halli ile dinletilmiş ve arasındaki fark karşılastınlmıştır. Testte çocuklara, 12 müzik kesitine ait beğeni düzeylerini derecelendiren 12 soru yöneltilmiştir. Deney gubunun ön Test - Son Test puanlan arasındaki faklılığı sınamak için hem total puan bazmda hem de her bir soru bazında istatistiksel açıdan ilişkili grup 't' testin kullanılmıştır, örneklem gurubunu oluşturan okulların kendi içindeki durumlarını test etmek üzere sonuçlar tek yönlü Varyans Analizi kullamlmıştır. Varyans Analizinde anlamlı çıkan sonuçların ardından hangi gruplar arasında anlamlı fark olduğunu saptamak üzere tamamlayıcı hesaplamalara gidilmiş ve LSD testi kullamlmıştır. Uygulanan Görkem Müzik Öyküleri Testi ile uygulanan deney grubu üzerinde müziksel beğeniler olumlu yönde gelişmiştir. Sonuç olarak; 1- Çocukların müziksel beğenileri geliştirmede masal ve öykülerden yararlanılarak verilen müzik eğitimi ile beğeni düzeyleri gelişmiştir. 1- Görkem Müzik öyküleri Testi başarıya ulaşmıştır. 111
Konjenital kalp hastalığı olan çocukların ebeveynlerinde bakım yükü ve yaşam doyumu ile algıladıkları sosyal destek arasındaki ilişki

Konjenital Kalp Hastalığı Olan Çocukların Ebeveynlerinde Bakım Yükü ve Yaşam Doyumu ile Algıladıkları Sosyal Destek Arasındaki İlişkiAmaç: Araştırma, konjenital kalp hastalığı olan çocukların ebeveynlerinde bakım yükü, yaşam doyumu ve algıladıkları sosyal destek düzeylerini değerlendirmek, bakım yükü ve yaşam doyumu ile algıladıkları sosyal destek arasındaki ilişkiyi incelemek, etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Materyal ve Metot: Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı tipte olan araştırma, Atatürk Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, Çocuk Kardiyoloji Polikliniği'nde, 7 Haziran 2012- 30 Haziran 2014 tarihleri arasında yapılmıştır. Araştırmada, konjenital kalp hastalığı olan 3 ay 16 yaş grubu çocukların (S=198) araştırmaya katılmayı kabul eden ebeveynleri (S=198) ile çalışılmıştır. Verilerin toplanmasında, bir soru formu, Zarit Bakım Yükü, Yaşam Doyumu ve Sosyal Destek Ölçekleri kullanılmıştır. Elde edilen verilerin istatistikleri, yüzdelik dağılımlar, ortalama, varyans ve korelasyon analizi kullanılarak yapılmıştır. Araştırmada, etik ilkelere uyulmuştur. Bulgular: Araştırmada, ciddi konjenital kalp hastalığı olan çocukların ebeveynlerinde, bakım yükü, yaşam doyumu ve aileden algılanan sosyal destek (p<.05) düzeyleri hastalığı hafif olan çocukların ebeveynlerine göre daha yüksek ve arkadaştan algılanan sosyal destek daha düşük bulunmuştur. Ebeveynlerin bakım yükü ile her iki sosyal destek düzeyleri arasında negatif yönde güçlü bir ilişki (p<.001), yaşam doyumu ile her iki sosyal destek düzeyleri arasında pozitif yönde güçlü bir ilişki (p<.001) olduğu belirlenmiştir. Sonuç: KKH'si olan bütün çocukların ebeveynlerde, sosyal desteğin bakım yükü ile negatif ve yaşam doyumu ile pozitif yönde güçlü bir ilişkide olması, sosyal destek sistemlerinin güçlendirilmesini zorunlu kılmaktadır. Ebeveynler için özel sosyal gruplar oluşturulabilir ve sağlıklı yaşam programları geliştirilebilir. Sosyal destek sistemlerini daha çok harekete geçirmek için ebeveynler yönlendirilebilir, bu konuda rehberlik edilebilir.
Ankara sokaklarında çalışan çocuklar

Bu araştırmanın amacı, çocuk işçiliği ile mücadele dinamiğinden hareketle, yoksulluk eksenli çocuk işçiliği kapsamında değerlendirilebilecek olan ancak sokağı çalışma amacıyla kullanan ve özgüllüğünü buradan alan, Ankara'da iş tercihlerine göre ayrışan dört grubun çalışma nedenleri, sosyo-demografik özellikleri, aile yapılan, çalışma koşulları ve sokakta çalışmalarından kaynaklanan riskleri belirlemek ve her grubun diğerlerinden farklılaşan yönlerini belirleyebilmektir. Bu araştırmada sokakta çalışan çocuklar, bağımsız bir kategori olarak değerlendirilmiştir. Ayrıca, incelenen soruna ilişkin daha önce denenmemiş bir yol izlenerek sokakta çalışan çocukların tek bir kategori altında değerlendirilmesinin de sorunun tespiti ve çözümleri noktasında dar değerlendirmelere neden olabileceği düşüncesinden hareketle iş tercihlerine göre sınıflandırılmaları yoluna gidilmiştir. Araştırmacı seçilen dört grubun da özgül koşullan olduğu ve gruplar arası farklılıkların var olduğu varsayımından yola çıkmıştır. Bu araştırma nitel bir araştırma olup elde edilen verilerin evrene genellenmesi gibi bir kaygısı bulunmamaktadır. Ancak belirlenen gruplar üzerinden derinlemesine analizler yapabilme ve her grubu kendi özgünlüğü içinde değerlendirebilme olanağı sağlayarak gerek politika önermeleri, gerekse hizmet modelleri için bir yönelim sağlayabilecektir. 267
Yarık damaklı çocuklarda konuşma özelliklerinin ses üzerine etkisinin incelenmesi

Yarık damaklı çocukların ses bozukluğu açısından risk altında oldukları kabul edilmektedir. Ses bozuklukları ile velofarengeal fonksiyon arasında ilişki olduğu düşünülmekte, en önemli nedenin de glottal duraklı üretimler ile yapılan laringeal kompansasyon mekanizması olduğu öne sürülmektedir. Çalışmamızın temel amacı konuşma özelliklerinin ses üzerine etkisini araştırmaktır. Çalışmamızda 4-12 yaşları arasında 60 yarık damaklı bireyden, I. Grubu, glottal duraklı üretimler olmayan 40 birey, II. Grubu ise glottal duraklı üretimleri olan 20 birey oluşturmuştur. İki grubun ses özellikleri; Pediatrik Ses Handikap İndeksi, GRBAS, Akustik Analiz ve Videolaringoskopi yöntemleri ile karşılaştırılmış; bireylerin velofarengeal fonksiyon özellikleri Nazometre ve Nazofaringoskopi yöntemleri ile belirlenmiştir. Çalışmamız kapsamında ayrıca 90 yarık damaklı çocukta ses bozukluğu oranı incelenmiştir.
Malatya'da bir aile sağlığı merkezine başvuran 3-18 yaş aralığındaki bireylerin beslenme durumunun ve Allura Red AC (E129) bulunan besinlerin tüketim miktarının saptanması

Bu çalışma; Malatya il merkezindeki 3-18 yaş arası bireylerin beslenme durumunu saptamak ve değerlendirmek, tüketilen besinler içerisinde kırmızı renk veren Allura Red AC (E129) bulunan besinlerin cins ve miktarlarını saptamak amacıyla yapılmıştır. Araştırma Malatya ilinde bulunan Bostanbaşı 2 Nolu Aile Sağlığı Merkezinde yürütülmüştür. Kasım 2016 Aralık 2017 tarihleri arasında ASM'ye başvuran 3-18 yaş grubu 46 erkek ve 58 kız çocuk olmak üzere toplam 104 birey araştırma kapsamına alınmıştır. Bireylerin beslenme durumunu değerlendirmek ve Allura Red AC (E129) bulunan besinlerin tüketim miktarını saptamak için 1 günlük besin tüketim kaydı tartı yöntemiyle alınmıştır. Besin tüketim kaydı değerlendirilmesi ise BEBİS 7.1 öğrenci sürümü ile yapılmıştır. Çocukların antropometrik ölçümleri alınmış ve Beden Kütle İndeksi hesaplanmıştır. Yaş gruplarına göre vücut ağırlıkları Türkiye'ye Özgü Beslenme Rehberi'yle karşılaştırıldığında; 1-3 yaş grubu, 7-9 yaş grubu ve 10-13 yaş grubu çocukların vücut ağırlıklarının fazla olduğu görülmüştür. Çocukların enerji alımları değerlendirildiğinde; 1-3 yaş grubu, 4-6 yaş grubu, 7-9 yaş grubu ve 10-13 yaş grubu kız çocukların enerji gereksinimini sırasıyla %123.8, %76.0, %71. 9 ve %75.9'unu karşıladığı; 10-13 yaş grubu erkek, 14-18 yaş grubu erkek ve kız çocukların enerji gereksinimini ise sırasıyla %56.0, %54. 1 ve %61.6'sını karşıladığı bulunmuştur. Allura Red AC (E129) içeren besinleri tüketen bireylerin oranı %5.8'dir. Tüm yaş gruplarında günlük ortalama E 129 tüketim miktarının Günlük Kabul Edilebilir Alım Miktarını aşmadığı görülmüştür.
Yaygın gelişimsel bozukluk ve tepkisel bağlanma bozukluğunun epigenetik değişiklikler açısından karşılaştırılması: Oksitosin reseptör geninin rolü

Yaygın gelişimsel bozukluk ve ketlenmiş tip tepkisel bağlanma bozukluğu'nin göz teması kurmada kısıtlılık, uygunsuz sosyal ilişkiler gibi benzer belirtileri hekimlerin ayırıcı tanı yapmakta zorlanmalarına sebep olmaktadır. YGB; karşılıklı sosyal ilişki, iletişim, kısıtlı ilgi alanı ve/veya tekrarlayıcı davranışlar alanlarında anormallik ile seyreden nörogelişimsel hastalıklar grubudur. Bağlanma; bir çocuğun özel bir kişi ile evrimsel, doğuştan gelen bir yakınlık ve temas arama yatkınlığıdır. TBB; DSM-IV-TR'de çoğu alanda, gelişime uygunsuz sosyal ilişkisizlik formu olarak tanımlanmaktadır. Oksitosin reseptörü geni YGB ve bağlanmanın etyolojik etkenlerinden biridir. OXTR metilasyonu genin sessizleşmesine neden olmaktadır. YGB ve TBB'nin etyolojilerine ışık tutmak amaçlı kan örneklerinden her iki hastalıkta OXTR metilasyonunu araştırdık. Örneklemimiz 28 TBB, 26 YGB tanılı ve kontrol grubu olarak 19 otistik benzeri belirtisi bulunmayan toplam 73 çocuk içermektedir. Çocuklara psikiyatrik muayene yapılarak ve Çocukluk Otizmini Derecelendirme Ölçeği uygulanarak DSM-IV-TR ölçütlerine göre tanı konuldu. TBB bulunan çocuklarda, YGB bulunan ve kontrol grubu çocuklara göre yüksek düzeyde OXTR metilasyon eğilimi gözlemlense de sonuçlarımız YGB ve TBB'de OXTR metilasyonunun rolünü desteklememiştir. İleri dönemde yapılacak araştırmalar ile daha büyük, homojen örneklemlerle bebeklerin bağlanma davranışında, YGB'de ve/veya TBB'de OXTR regulasyonunun rolü olduğunun saptanacağını düşünmekteyiz.
Beta talasemi major tanılı hastalarda kalp ve solunum fonksiyonlarının incelenmesi

Talasemi majör kronik hemolitik anemi ile karakterize transfüzyon bağımlı genetik bir hastalıktır. Tekrarlayan transfüzyonlar sonucu açığa çıkan demir, başta kalp olmak üzere birçok organda birikerek disfonksiyona yol açar. Çalışmamızda düzenli kan transfüzyonu alan talasemi majorlü hastalarda solunum ve kardiyak fonksiyonları incelemeyi ve aralarındaki ilişkiyi saptamayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza düzenli kan transfüzyon programında olan toplam 35 talasemi majorlü hasta alındı. Hastalara solunum fonksiyon testi, M-mode, PW Doppler ve doku doppler ekokardiyografi yapıldı. Elde edilen veriler cinsiyet, ortalama ferritin değeri, toplam transfüzyon sayısı ve splenektomili olma durumlarına göre oluşturulan gruplarla karşılaştırıldı. Solunum fonksiyon testi sonuçları ile ekokardiyografi verileri birbirleri ile karşılaştırıldı. İstatistiksel analiz IBM SPSS 22.0 programı ile yapıldı. Bulgular: Çalışmaya alınan 35 hastanın 13'ü kız 22'si erkek, ortalama yaşları 10,8 yıl, yaş aralıkları 5-18 idi. Hastalarımızın hiçbirinde konjestif kalp yetmezliği saptanmadı. Hastaların %34,3'ü splenektomili idi. Hastalarımızın 20 (% 62 ,5)'sinde solunum fonksiyon bozukluğu saptandı. Yapılan solunum fonksiyon testleri; 12 hastada (%37,5) normal olduğunu, 3 hastada (% 9,4) izole restriktif ve 17 hastada ise (%53,1) restriktif ve distal havayolu obstrüksiyonu olduğunu gösterdi. Kızlar ve erkekler arasında solunum fonksiyon testi parametreleri ve sonuçları açısından anlamlı farklılık saptanmadı (p >0,05). Splenektomi durumu, toplam transfüzyon sayısı ve ortalama ferritin değerleri ile solunum fonksiyon testi sonuçları arasında istatiksel açıdan anlamlı farklılık saptanmadı (p >0,05). Splenektomili, ortalama ferritin değeri > 1500 ng/ml ve transfüzyon sayısı > 200 olan gruplarda sol ventrikül ölçümleri diğer gruplara göre daha yüksek saptandı (p <0,05). PW Doppler ve Doppler ekokardiyografi parametrelerinin sonuçları ile splenektomi, ortalama ferritin değeri, toplam transfüzyon sayısı ve solunum fonksiyon testi sonuçlarına göre yapılan karşılaştırmalarda istatiksel açıdan anlamlı farklılık saptanmadı (p >0,05). Sonuç: Hastalarımızda en sık restriktif ve distal havayolları obstrüksiyonu saptandı. Hastalarımızın sol ventrikül ölçüm değerleri splenektomililerde, ortalama ferritin değeri ve toplam transfüzyon sayısı daha fazla olanlarda daha yüksek saptanmıştır. Çalışmamızda solunum fonksiyon testi verileriyle doppler ekokardiyografi verileri karşılaştırıldığında guruplar arasında anlamlı farklılık saptanmamıştır.
Altı yaş çocuklarının kendilik algılarına göre sosyal yeterliklerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, 6 yaş çocuklarının kendilik algılarının, sosyal yeterlikleri üzerindeki yordayıcı etkisini incelemektir. Araştırmanın örneklemini 2014- 2015 eğitim-öğretim yılında İzmir ili Ödemiş ilçesinde anasınıfına devam eden 6 yaşında 160 çocuk oluşturmaktadır. Araştırma tarama modellerinden ilişkisel tarama modeline göre desenlenmiştir. Araştırmada kendilik algısını ölçmek amacıyla Önder (1997) tarafından Türkçe'ye uyarlanmış olan 'Küçük Çocuklar İçin Kendilik Algısı Ölçeği', sosyal yeterliliği ölçmek için Çorbacı Oruç (2008) tarafından Türkçe'ye uyarlanmış olan 'Okul Öncesi Dönem Çocukları İçin Problem Durumların Sınıflaması Ölçeği ' kullanılmıştır. Veri analizinde Bağımsız Örneklemler İçin T-Testi ve Basit Doğrusal Regresyon Analizi kullanılmıştır. Araştırma bulguları çocukların sosyal yeterliklerinin cinsiyete göre anlamlı bir farklılık gösterdiğini, kız çocuklarının sosyal yeterliklerinin erkek çocuklarına göre daha olumlu olduğunu ortaya koymuştur. Bu araştırmadan elde edilen sonuçlar çocukların bilişsel yeterlik boyutundaki kendilik algılarının, akran grubuna giriş, başarısızlığa tepki, sosyal beklentiler, öğretmen beklentileri ve tepkisel saldırganlık sosyal yeterlik boyutları üzerinde istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde yordayıcı etkisi olduğunu göstermektedir. Ayrıca kendilik algısının bilişsel yeterlik ve bedensel yeterlik alt boyutları çocukların proaktif saldırganlık düzeylerini anlamlı derecede yordamaktadır. Bu çalışma Yrd. Doç. Dr. Atiye ADAK ÖZDEMİR'in danışmanlığında gerçekleştirilen 'Altı Yaş Çocuklarının Kendilik Algılarına Göre Sosyal Yeterliklerinin İncelenmesi' başlıklı (2015 EĞBE 003) Pamukkale Üniversitesi Bilimsel Araştırmalar Projeleri Koordinasyon Birimi tarafından desteklenen yüksek lisans projesi kapsamında yapılmıştır.
Otistik çocukların ebeveynlerinde görülen psikolojik belirtiler ve yaşanan güçlüklerin belirlenmesi

Amaç: Araştırma yaygın gelişimsel bozukluk tanısı almış çocukların ebeveynlerinde görülen psikolojik belirtiler ve yaşanan güçlüklerin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Metot: Araştırma Erzurum il merkezinde bulunan Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı rehabilitasyon merkezlerinde Nisan 2014- Haziran 2015 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini, çalışmanın yapıldığı tarihlerde, ilgili rehabilitasyon merkezlerine kayıtlı 3-18 yaş grubundaki otizmli çocukların ebeveynleri (n:80) oluşturmuştur. Araştırmada örneklem yöntemine gidilmemiş evren aynı zamanda örneklemi oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında, ebeveyn ve çocukları tanıtıcı bilgi formu, ebeveynlerin yaşadıkları güçlükleri belirleme formu ve Kısa Semptom Envanteri kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS 18.0 paket programında; tanımlayıcı istatistikler, yüzdelik dağılımlar, bağımsız gruplarda t testi, Mann-Whitney U testi, Pearson korelasyon analizi, Kruskal Wallis testi, Cronbach alpha katsayısı hesaplaması ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Araştırma sonucunda; çalışma kapsamına alınan ebeveynlerin genel olarak yüksek düzeyde psikolojik belirti gösterdikleri ve Kısa Semptom Envanteri'nde yer alan psikolojik belirtilerden depresyon alt boyutunun en yüksek puanı aldığı belirlenmiştir (p<0.05). Araştırmaya katılan ebeveynler otizmli çocuğa bakarken yaşadıkları güçlükleri 'kendine zaman ayıramama', 'çocuğun geleceği hakkındaendişelenme' ve 'günlük yaşamını sürdürmede' güçlük yaşamayı ilk sırada belirtmişlerdir. Çalışmada ebeveynlerin tanıtıcı özelliklerinden; yerleşim yeri olarak köyde yaşayanların, eğitim seviyesi düşük olanların, çocuğuna bakarken güçlük yaşayanların ve babaların daha fazla psikolojik belirti gösterdiği bulunmuştur (p<0.05). Sonuç: Yapılan araştırma sonucunda çalışmaya katılan ebeveynlerin bazı tanımlayıcı özelliklerine yaşadıkları güçlüklere göre psikolojik belirti puan ortalamalarının etkilendiği belirlendi. Ailelerin yaşadıkları olumsuzluklarla baş etme mekanizmalarını güçlendirmek için sadece otizmli çocuk değil, onun ailesini de içine alan aile merkezli destek programlarının düzenlemesi önerilmektedir.
9-11 yaş çocuklarında denge, çabukluk, sürat ve atlama yetenekleri konusunda bir araştırma

Motor gelişim, fiziksel büyüme ve merkezi sinir sisteminin gelişmesine paralel olarak organizmanın hareketlilik kazanmasıdır. Bu hareketlilik zamanla dış uyaranların etkisi altına girer. Böylece değişik çevre şartlarında yaşayan çocukların motor gelişimleri de farklılık gösterir. Bu bakımdan araştırmamız, ülkemizdeki 9-1 1 yaş grubu kız ve erkek çocukların motor yeteneklerinin ne şekilde geliştiğini ortaya çıkarmak için planlanmıştır. Araştırma örneklemi olarak, İzmit ilinin Gebze İlçesi'ndeki iki ilköğretim okulu seçilmiştir ve bu okulların 3, 4 ve 5. sınıflarında okuyan 192 kız ve 222 erkek olmak üzere 414 çocuk üzerinde ölçüm yapılmıştır. Verilerin toplanmasında, standart bir test olan AAHPER FORM TESTİ kullanılmıştır. Elde edilen veriler, bir boyutlu varyans analizi ve T testine göre incelenmiş ve sonuçlar tablolar halinde gösterilmiştir. Test sonuçlan kendi içinde korelasyonlara tabi tutularak 9-11 yaş grubu çocukların motor gelişimleri ve özellikleri yaşa ve cinsiyete göre incelenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, 9-11 yaş grubu çocukların motor yetenekleri yaşla birlikte düzenli bir artış göstermektedir. Erkek çocuklar, kız çocuklara göre motor yetenek bakımından her yaş grubu için daha öndedir. Araştırmada kullanılan test normlarına göre ise, sadece kız çocukların allama yetenekleri daha iyi bulunurken, diğer bütün yetenekler az da olsa daha geri durumdadır.