turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İlkokul 4. sınıf öğrencilerinin çocuk hakları konusunda farkındalık düzeylerini belirleyen faktörler

Çocuklar toplumların sahip olduğu gizil güçleridir. Bu gizil güçlerin açığa çıkarılmasını sağlayan en önemli ortam da eğitim-öğretim ortamıdır. Eğitim-öğretim bir toplumu değiştirip geliştirebilecek en etkili yoldur. Demokratik, insan haklarına saygılı, kendi hak ve sorumluluklarını bilip haklarına sahip çıkan, toplumsal sorunlara çözüm odaklı yaklaşan bireyler yetiştirmek de yine eğitim-öğretimle mümkündür. Çocukların ileride bu becerilere sahip olabilmesi için de öncelikle kendi haklarını bilmeleri gerekmektedir. En önemli sorulardan biri çocukların haklarının farkında olup olmadıkları ve farkındalıklarını belirleyen etmenlerin neler olduğudur. Bu temel sorulara verilen yanıtlarla çocukların haklarının farkındalığı belirlenip ona göre eğitim-öğretim çalışmaları daha etkili ve verimli bir şekilde yapılabilir. Bu çalışmanın amacı ilkokul öğrencilerinin çocuk hakları konusundaki farkındalık düzeylerini belirlemek ve bu düzeyleri belirleyen faktörleri ortaya koymaktır. İlkokul öğrencilerinin çocuk hakları konusundaki farkındalık düzeyini belirlemeyi amaçlayan bu araştırma tarama modelindedir. Araştırmanın evrenini 2015- 2016 öğretim yılı bahar döneminde Ankara ilinin Çankaya ilçesinde bulunan bir devlet okulu ve bir özel okulda okuyan 4. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen ve içerisinde belirlenen haklardan örtük olarak bahsedilen örnek olaylardan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formları kullanılmıştır. İlkokul öğrencilerinin çocuk hakları konusunda farkındalık düzeyleri anne-babaların eğitim düzeyleri, öğrencilerin cinsiyeti, okulun sosyo-ekonomik düzeyi değişkenlerine göre analiz edilmiştir. Verilerin analizinde yüzde hesaplamaları ve değişkenler arasında farklılaşma olup olmadığını tespit etmek için Ki-Kare testi uygulanmıştır. Verilerin analizi sonucunda çocukların genel olarak belirlenen hakların farkında olduğu görülmüştür. Belirlenen haklardan sadece sağlık hakkı ve eğitim hakkına ilişkin farkındalık düzeyleri öğrenim gördükleri okulun sosyo-ekonomik düzeyi bakımından anlamlı bir fark göstermiştir.
Samsun ili ve çevresinde inflamatuar barsak hastalığı tanısı alan çocuk ve adolesanların retrospektif incelemesi

Amaç: İnflamatuar barsak hastalığı, barsaklarda kronik inflamasyonla karakterize, alevlenmeler ve remisyonlarla seyreden bir hastalıktır. Çalışmamız, bölgemizdeki İBH hastalarının özelliklerini gösterebilmek amacıyla planlandı. Hastaların başvuru şikayetleri, şikayetlerinin süresi, başvurudaki fizik muayene ile laboratuvar bulguları, tanı için kullanılan görüntüleme yöntemleri, kolonoskopi ve patoloji sonuçları ile planlanan tedaviler ve tedaviye verilen yanıtın retrospektif olarak değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çocuk Gastroenteroloji Bölümü'nde 2005- 2015 yılları arasında İBH tanısı alan çocuk ve adolesan hastaların verileri retrospektif olarak incelendi. Çalışmaya 1 ay-18 yaş arasında olan ve uygulanan kolonoskopi ve patoloji sonuçları ile İBH tanısı alan 58 hasta dahil edildi. Dış merkezde tanı alan ve kolonoskopi ile kesin tanı almayan hastalar dahil edilmedi. Hastalara ait veriler hasta dosyalarından ve hastane otomasyon sistemi kayıtlarından elde edildi. İstatistiksel analizler SPSS versiyon 23.0 yazılımı kullanılarak yapıldı. P değerinin 0 ,05'in altında olduğu durumlar istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya 46 ülseratif kolit, 12 Crohn hastalığı tanısı alan 58 hasta dahil edildi. Hastaların %56,9'u kadın olup, yaş ortalaması ÜK hasta grubu için 15 4, Crohn hastalığı için 16 5 idi. Kanlı ishal ÜK hastalarında, kilo kaybı ve halsizlik ise Crohn hastalarında anlamlı şekilde yüksek saptandı (p<0,05). Epigastrik hassasiyet, en sık görülen fizik muayene bulgusu idi ve Crohn hastalarında ÜK olgularına göre anlamlı şekilde yüksek saptandı (p<0,05). Trombosit değeri, ESR ve CRP, Crohn hastalarında anlamlı şekilde yüksek idi. Ultrasonografide en sık karşılaşılan patolojik bulgu barsak duvar kalınlığında artış idi (ÜK hastalarında %18; Crohn hastalarında %54). Bulgular, Manyetik Rezonans sonuçları ile uyumluydu. Kolonoskopide en sık karşılaşılan patolojik bulgular, ödemli barsak ansları, frajil mukoza, eksüda ve ülser idi. Tedavide en çok meselazin tercih edildiği görüldü (ÜK'da %97,8; Crohn hastalarında %100). Biyolojik ajanlardan İnfliksimab, ÜK hastalarının%13'ünde, Crohn hastalarının ise %45,5'inde kullanılmıştı. Ülseratif kolit hastalarında Pediatrik Ülseratif Kolit Aktivite İndeksi arttıkça, steroid direnci/bağımlılığı ve İnfliksimab kullanımının anlamlı şekilde arttığı görüldü (sırasıyla; p:0,013, p:0,039). Sonuç: Çalışmamızda, ÜK'nın, Crohn hastalığına göre daha sık görüldüğü ve hastaların en sık adolesan yaş grubunda tanı aldıkları saptandı. Dünyada, yapılan çalışmalarda Crohn hastalığı insidansının artışta olduğu vurgulansa da ülkemizdeki çalışmalar ÜK'nın daha sık olduğunu göstermektedir. Bu nedenle, hastalık insidansını belirlemek amacıyla yapılacak prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır.
İmmünglobülin A vasküliti olan çocuk hastalarda interlökin 17 düzeyi ve oksidatif stres arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Giriş: İmmünglobülin A vasküliti ; IgA aracılı bir küçük damar vasküliti olup, deri, gastrointestinal sistem, eklem ve böbrek tutulumu ile karaktarizedir. Patogenezi ise tam olarak aydınlatılamamıştır. Sitokinler, endotelyal hücrelerden kemokin salınımını uyarmakta, endotelyal hücreler üzerindeki hücre adezyon moleküllerini arttırmakta, inflamatuvar hücreleri çekerek, inflamatuvar hücrelerin damar duvarına adezyonunu kolaylaştırmaktadır. Bunun yanında, bağışıklık sisteminde yer alan hücrelerin, aktive olduklarında reaktif oksijen türevi üreterek, doku zedelenmesine neden olabileceği bildirilmektedir. Amaç: Çalışmamızda IgAV olan çocuk hastalarda, interlökin 17 (IL-17) ve oksidatif stresin, hastalığın patogenezindeki rolünü ve oksidatif stres ile IL-17 arasında ilişki olup olmadığını belirlemeyi amaçladık. Yöntem: Temmuz 2014 ile Ağustos 2015 tarihleri arasında Ankara 2008 tanı ölçütlerine göre IgAV tanısı alan hastalar çalışmaya dahil edildi ve son bir ay içinde steroid ya da steroid olmayan antiinflamatuvar ilaç kullanan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Hastalığın aktif ve iyileşme döneminde, kan alınarak ELİSA yöntemiyle IL-17, malondialdehit, 8 -hidroksi deoksiguanozin, 3 -nitrotirozin, toplam antioksidan durum ve toplam oksidan durum düzeyi bakıldı. Bulgular: Çalışmaya, IgAV tanısı alan, yaşları 1,91 ile 15,41 yıl arasında değişen, 25 (%56,8)'i erkek, 19 (%43,2)'u kız olmak üzere, toplam 44 hasta alındı. Hastaların hepsinde cilt tutulumu izlenirken, 39 (%88,6)'unda eklem, 14 (%31,8)'ünde gastrointestinal sistem ve beş (%11,4)'inde böbrek tutulumu izlendi. IL-17 ve TAD düzeyi, hastalığın aktif döneminde, iyileşme dönemine göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek bulundu (sırasıyla p: 0,007 ve p: 0 ,01). Hem aktif dönemdeki, hem de iyileşme dönemindeki IL-17 ve TAD düzeyleri arasında, orta derecede pozitif korelasyon izlendi (sırasıyla r: 0 ,33; p: 0,03 ve r: 0 ,34; p: 0 ,02). Sonuç: Bulgular, IL-17'nin IgAV patogenezinde rolü olabileceğini düşündürmektedir. Bunun yanında, TAD düzeylerinin hastalığın aktif döneminde daha yüksek olması, inflamatuvar olay sonucu ortaya çıkan oksidan duruma, vücudun kompansatuvar yanıtı olarak açıklanabilir. TAD ve IL-17 düzeylerinin hem aktif dönemde, hem de iyileşme döneminde korele izlenmesi de bu kompansasyon mekanizmasını destekler niteliktedir.
Ardışık bilateral koklear implant uygulanan çocuk hastalarda elektrofizyolojik değişikliklerin incelenmesi

Koklear implant, ileri ve çok ileri derecede sensörinöral işitme kayıplı bireylerde işitmeye yardımcı elektronik cihazlardır. Ülkemizde SGK Sağlık Uygulama Tebliğinde yapılan değişiklik ile işitsel implant uygulamaları yeniden düzenlenmiş ve koklear implantasyon kriterlerini taşıyan ve bu durumları sağlık kurulu raporlarında yer alan, 12-48 ay arası çocuklara eş zamanlı veya ardışık olarak bilateral koklear implant uygulanmaya başlanmıştır. Çalışmamıza, ilk koklear implant takılan kulağında en az 6 aylık koklear implant tecrübesi olan ve kontralateral kulağına ardışık olarak koklear implant uygulanmış, 5 yaşından küçük, Cochlear ve MED-EL koklear implant kullanıcısı 13 denek dahil edilmiştir. Tüm deneklerin, ilk olarak sağ kulağı, sonrasında sol kulağı implante edilmiştir. Değerlendirme deneklerin kontralateral kulaklarına koklear implant uygulandıktan sonraki 1., 3. ve 6. ayda, her iki koklear implantın bazal, medial ve apikal elektrot pozisyonlarında yapılmıştır. eCAP ölçümleri, firmalara ait yazılım üzerinden; eABR ölçümü ise GSI Audera İşitsel Uyarılmış Potansiyeller cihazı ile dalgaların rahatlıkla tayin edilebildiği yüksek uyaran seviyesi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. eABR kayıtlamasında, eV dalga latansı incelendiğinde; tüm elektrot pozisyonlarında, sol kulak eV dalga latansları, sağ kulağa göre anlamlı ölçüde yüksek bulunmuştur (p<0,05). eV dalga amplitüdü incelendiğinde; tüm elektrot pozisyonlarında, sağ kulak eV dalga amplitüdleri, sol kulağa göre anlamlı ölçüde yüksek bulunmuştur (p<0,05). İki kulak arasında 6. aya kadar olan eV latanslarındaki değişiklikler incelendiğinde; bazal (p<0,05), medial (p<0,05) ve apikal (p<0,05) elektrot pozisyonlarında, istatistiksel olarak anlamlı değişim gözlenmiş, zaman geçtikçe iki kulak arasındaki eV dalga latans farkı azalmıştır. eV dalga amplitüdü ise, sadece medial elektrot pozisyonunda istatistiksel olarak anlamlı değişim göstermiş (p<0,05), zaman içinde iki kulak arasındaki amplitüd farkı azalmıştır.
Çocuk over kistlerinde laparoskopi ve olguların postoperatif ultrason ile değerlendirilmesi

Çocukluk çağı over kistleriyle ilgili olarak çok az çalışma yapılmıştır. Bu çalışmanın amacı çocukluk çağı over kistlerinde laparoskopik yaklaşımın ve olguların postoperatif ultrason takibinin klinik öneminin araştırılmasıdır. Bu çalışmaya ESOGÜTF Çocuk Cerrahisi kliniğine 5 yıllık dönem içinde başvurup over kisti nedeniyle laparoskopik olarak opere edilen 40 hasta alındı. Hastaların postoperatif 1. , 3. ,9. ay, 1. yıl ve sonrası kontrol USG'leri incelendi. Postoperatif USG kontrollerinde, opere edilen overde tekrar oluşan kistlerin çaplarının erken ve geç dönem karşılaştırmasında belirgin bir çap artışının olmadığı görüldü. İkinci bir cerrahi müdahale gerektirecek kist veya başka bir patolojinin olmadığı gözlendi. Laparoskopik kistektominin etkili bir tedavi olduğu saptandı. Karşı taraf over içinde, yapılan postoperatif USG kontrellerinde 1. sene ve sonrası dönem de saptanan 30 mm çapın üzerindeki over kistlerinin erken dönem kontrollere göre istatiksel olarak daha anlamlı sayıda olduğu gözlendi. Çalışmanın sonucunda bu tür hastalarda her iki overe yönelik olarak erken ve geç (1 yıl ve sonrası) USG kontrollerinin yapılmasının faydalı olacağı düşünüldü. Hastanın kliniği ve over kisti bulgularına göre gerekirse ikinci seans bir operasyonun yapılabileceğinin dikkate alınması gerektiği vurgulandı.
Bursa Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde eğitim gören nörolojik hastalıklı çocukların beslenme durumlarının vitamin b12, vitamin d, demir bulguları ile ilişkisi

Bu araştırma 26.03.2018-26.06. 2018 tarihleri arasında Bursa'da özel bir eğitim ve rehabilitasyon merkezinde eğitim gören 2-15 yaş arası nörolojik hastalık tanısı almış 31 kişi üzerinde yapılmıştır. Araştırmaya 40 katılımcı ile başlanmış, 9 katılımcının araştırma koşullarına uygun olmaması ile 31 katılımcı ile devam edilmiştir. Bu çalışmada katılımcıların beslenme durumları ile hasta dosyalarındaki kayıtlı kan bulgularından, demir, D vitamini, B12 vitamini bulgularının karşılaştırılması hedeflenmiştir. Kesitsel ve retrospektif bir çalışmadır. Verilerin istatistiksel analizi SPSS v.21 programı ile yapılmış ve beslenme durumlarının değerlendirilmesinde BEBİS programından yararlanılmıştır. Araştırma sonuçlarında çocukların yaş gruplarına göre boy uzunluğu ve persentil değerleri ortalamaları arasındaki fark ile tüm gruplar arasında anlamlı sonuç elde edilememiştir. Katılımcıların sağlık sorunlarının, beslenme durumlarının ve dolayısıyla büyüme ve gelişmelerinin olumsuz etkilendiğini düşündürmektedir. Katılımcıların alması gereken enerji ve besin öğeleri ile tüketimleri arasında anlamlı bir sonuç bulunmamıştır. Bu durumun hekim tarafından önerilen besin takviyelerinin etkisi olduğunu akla getirmektedir.
Tekrarlayan hışıltısı olan çocuklarda atak sırasında bakılan vitamin d düzeyinin virüs enfeksiyonu ve atak ağırlığı ile ilişkisinin değerlendirlmesi

Amaç: Bu çalışmada tekrarlayan hışıltısı olan çocuklarda atak sırasında bakılan vitamin D düzeyinin virüs enfeksiyonu ve atak ağırlığı ile ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntem: Bu çalışmaya 12-60 ay arası son bir yılda üç veya daha fazla hışıltı atağı geçiren 52 hasta çocuk ve hasta grubuna benzer yaş ve cinsiyet dağılımı olan 54 sağlıklı çocuk alındı. Çalışmaya alınan hışıltılı çocukların, sosyodemografik bilgileri, çevresel koşulları, hışıltı atak ağırlığı, hışıltı atağı sırasında verilen tedaviler; kontrol grubunun da sosyodemografik bilgileri ve çevresel koşulları kaydedildi. Hasta ve kontrol grubundan 25 D3, kalsiyum, fosfor, alkalen fosfataz ve parathormon bakılabilmesi için biyokimya tüpüne 2cc kan örneği alındı ve biyokimya laboratuarında çalışıldı. Hasta grubundan nazofarengeal viral sürüntü örneği alındı ve PCR yöntemi ile çalışıldı. İstatistiksel değerlendirmede ki-kare, t testi, Mann Whitney U, Kolmogorov-Smirnov testi; değişkenlerin birbiriyle olan korelasyonlarını incelemek için ise Spearman korelasyon testi kullanıldı. p<0, 005 değeri istatiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya alınan hasta grubunun 17'si (%32,7) kız, 35'i (%67,3) erkek, K/E oranı 1/2 idi. Kontrol grubunun 27'si (%50) kız, 27'si (%50) erkek, K/E oranı 1/1 idi. Hasta grubunda altı ay ve daha az anne sütü alma, sezeryan ile doğum, sigara maruziyeti, nemli ev ortamı, ailede alerjik hastalık öyküsü kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı yüksek saptandı. Hasta grubunda D vitamin düzeyi ortalaması 20,20 8, 01 ng/ml, kontrol grubunda 27,09 8, 78 ng/ml olarak tespit edildi. Hasta grubunda D vitamini düzeyi kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düşük saptandı. Hışıltı atağı sırasında hastaneye yatan ve yatmayan, oksijen ve steroid tedavisi alan ve almayan hastalar arasında D vitamini düzeyleri açısından anlamlı bir farklılık tespit edilmedi. Çalışmaya alınan hasta grubundaki çocukların 38'inde (%73) virüs saptanırken, 14'ünde (%27) saptanmadı. Human rinovirus %63, 2 ve RSV %23, 7 ile en sık saptanan iki virüstü. Solunum yolu viral panelde virüs saptanıp saptanmaması ile D vitamini düzeyleri arasında istatiksel anlamlı bir farklılık saptanmadı. Sonuç: Tekrarlayan hışıltısı olan olgularla kontrol grubu karşılaştırıldığında; sigara maruziyetinin olması, anne sütünün altı aydan azalımı, yaşanılan evin nemli olması, sezaryen ile doğum öyküsü, ailede alerjik hastalık öyküsü, D vitamini eksikliği ve yetersizliği tekrarlayan hışıltı için risk faktörleri olabilir. D vitamini eksiklik ve yetersizliğinin tekrarlayan hışıltısı olan çocuklarda yüksek seviyede saptanması nedeniyle bu çocuklarda D vitamini düzeyinin bakılması ve düşük bulunması halinde D vitamini takviyesinin yapılması hışıltı ataklarını azaltmada etkili olabilir. Bu konuda yapılacak prospektif randomize kontrollü çalışmalara ihtiyaç olduğunu düşünmekteyiz.
Spina bifidalı çocuklarda yürütücü işlevler ve sosyal karşılıklılığın değerlendirilmesi

Spina bifidalı bireylerde biyomedikal ilerlemelerle birlikte yaşam beklentisi artmış ve psikososyal işlevselliğin değerlendirilmesi önemli hale gelmiştir. Bu çalışmada spina bifidalı çocuk ve ergenlerde psikiyatrik problemlerin, yürütücü işlevlerle ilgili davranışların ve sosyal karşılıklılığın değerlendirilmesi amaçlanmıştır.6- 15 yaş arası spina bifida grubu (n=31) ile yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş kronik hastalığı olmayan kontrol grubundaki (n=36) olguların sosyodemografik özellikleri ayrıntılı bir formla, klinik değerlendirmeleri Okul Çağı Çocukları için Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi- Şimdi ve Yaşam Boyu Şekli ile değerlendirildi. Katılımcıların ebeveynlerine Yönetici İşlevlere Yönelik Davranış Değerlendirme Envanteri, Sosyal cevaplılık Ölçeği ve Sorun Davranış Kontrol Listesi verildi. Wechsler Çocuklar İçin Zeka Ölçeğinin gözden geçirilmiş formunun 4 alt testi ve Çocukluk Otizmi Derecelendirme Ölçeği uygulandı. Araştırılan sonuç değişkenleri açısından spina bifida grubu ile kontrol grubu arasında farklılık saptandı. Spina bifida grubunda daha fazla psikiyatrik bozukluk olduğu, WÇZÖ alt test puanlarının daha düşük olduğu, SCÖ puanlarının daha yüksek olduğu ve YİYDDE planlama ve organize etme alt test skorlarının daha yüksek olduğu belirlendi. Sonuç olarak; spina bifidalı çocuklarda, kontrol grubuna göre daha fazla psikiyatrik problem tespit edilmiş, planlama ve organizasyon alanında problem yaşadıkları ve sosyal işlevsellik açısından kronik hastalığı olmayan akranlarına göre daha fazla problemleri olduğu bulunmuştur. Psikososyal işlevselliği iyileştirmeyi de hedefleyen multidisipliner yaklaşımın yaşam kalitesine ve prognoza olumlu etkilerinin olacağı düşünülmektedir.
Televizyon reklamlarında çocuk kullanımının yasal ve ahlaki yönleri -İçerik analizi uygulaması-

Reklam sektörü açısından belirli konular günümüzde gerek sektör toplantılarında, gerek seminerlerde ve gerek gazete-dergi köşelerinde tartışılmaktadır. Çocukların reklamda kullanılması ve reklamın çocuklar üzerindeki etkileri konuları da bu tartışmalardan bazılarıdır. Bunun yanı sıra reklamcının, reklam verenin konu içerisindeki sorumluluklarının nerede başlayıp nerede biteceği ve çerçevesi aynca tartışılmaktadır. Çocukların zihinsel, duygusal, fiziksel, toplumsal ve ahlaki gelişmelerinin sağlıklı bir yapıda olması konusu reklamla da ilintilidir. Reklam da toplumda sosyo-ekonomik yapıyı oluşturan sektörel ve bilmsel parçalardan biri olduğuna göre, onun da belirli yükümlülük ve sorumluluktan vardır. Reklamın bu sorumluluğunun uygulayıcısı reklamcı ve reklamverendir. Çocuklar, hayal kurmak, kendilerini birileriyle özdeşleştirmek, anne ve babaya isteklerini yaptırmak, her gün değişik oyuncak istemek gibi şeylerden hoşlanırlar ve bunları yapmalarına da genellikle izin verilir. Reklam, çocuğa, uygun iletişim beceri ve tutumlarını öğrettiği gibi, hayal kurmak için materyal de sağlar. Ancak, çocuğun gerek hayal kurarken gerek diğer isteklerinde duygusal ya da fiziksel olarak zarar görmesinin olası olduğu durumlarda harekete geçilir, önlemler alınır. Çocuklar, birçok Avrupa ülkesi ile Amerika Birleşik Devletleri'nde sınırlayıcı kurallar ışığında reklamlarda kullanılır ve çocuğa yönelik reklamlariv bu ilkeler sınırında yapılır. Ülkemizde de son yıllarda yapılan çalışmalar ve kabul edilen uluslararası ilkeler ışığında, çocukların reklamda kullanılması ve çocuklara yönelik reklamlarda gözetilmesi gereken unsurlar ile ilgili sınırlılıklar getirilmiştir. Çocuk ve reklam ilişkisini ortaya koyan yasalar, yönetmelikler ve ilkeler, düzenleyici rollerinin yanı sıra, reklam dünyasına da, çeşitli sorumluluklar yüklemektedir. Bu kurallar sosyal sorumluluk anlayışının birer parçalan olarak karşımıza çıkmaktadır. Tüm bu konuların yer aldığı tezin son kısmında, televizyon reklamlarında çocuk kullanımının yasal ve ahlaki yönlerini kapsayan bir içerik analizi araştırması yer almaktadır.
Bir merkezde izlenen juvenil idyopatik artrit olgularının prognozu

Bir merkezde izlenen juvenil idyopatik artrit olgularının uzun dönem prognozunu incelemek. Yöntem: 1985 yılından beri kliniğimizde JİA tanısıyla izlenen, kliniğimize başvuru yaşı 16'nın altında olup, ilk başvurularından itibaren en az 5 yıl izlenmiş olan hastalar; fonksiyonel durumları, hasar indeksleri, kullandıkları ilaçlar, püberteye giriş yaşları, büyümeleri, sosyoekonomik durumları, ve hastalığa bağlı gelişen komplikasyonlar açısından sorgulandı, dosyaları incelendi, fizik muayene ve laboratuar tetkikleri yapıldı. Hastaların fonksiyonel durumları HAQ, hasar durumları ise jüvenil artrit hasar indeksi kullanılarak değerlendirildi. JİA'lı hastaların fonksiyonel ve sosyoekonomik durumları, sağlıklı ve hastalıklı kontrol grupları ile karşılaştırıldı. Bulgular: Çağırılan 191 hastanın 135'ine (K:E 82 :53) ulaşıldı. Bunların 129'ı kliniğimizde değerlendirildi. Ortalama izlem süresi 15 6, 8 yıl, ortalama yaş 23,9 7, 8 ve hastalık başlangıç yaşları 8,8 4, 4 olarak bulundu. Başlangıç alt tipleri : %18, 5 sistemik, %19, 2 oligoartiküler, %26, 6 RF poliartiküler, %8,8 RF poliartiküler, %24, 4 entesit ilişkili artrit ve %2,2 psöriatik artritti. Mortalite oranı %3,1 idi. İzlem sonunda %42, 6 remisyon, sadece %17'sinde ilaçsız remisyon vardı. Morbiditeyi etkileyen prediktif faktörler: kadın cinsiyet, artan izlem süresi, izlemde eritrosit sedimentasyon hızı yüksekliği, ve poliartiküler başlangıç tipi olarak belirlendi. Hastaların %29'unda (HAQ > 1,5) ciddi fiziksel kısıtlanma vardı. Önceden üveiti olan hastaların (%9,6), %4'ünde üveit hala devam etmekteydi. Amilodoz %6,6 ve osteoporoz %33 oranındaydı. JİA'lı hastaların tam gün çalışma oranı ve eğitim düzeyleri kontrollere benzerken, günlük yaşamda fiziksel kısıtlılık, lineer büyüme geriliği (%13,7), puberte gecikmesi ((%16,6), hastalığa bağlı işsizlik (%19,6) ve eğitimini tamamlayamama (%10,7) oranı kontrollerden yüksekti (p< 0 .001). Sonuç: Ortalama 15 yıllık izlem sonunda hastaların %58'inde hala aktif hastalık devam etmektedir. Yüzde 69 hasta hastalığı modifiye edici ilaçlardan en az birine gereksinim duymaktadır. Çocukluk çağında başlayan bu hastalığın erişkin yaşlarda da ciddi takibi gerekmektedir.
Respiratuar distres sendromlu bebeklerin sonuçlarının değerlendirilmesi

Respiratuvar distresli yenidoğanlarda başlıca tedavi entübe edilip sürfaktan verilmesi ve mekanik ventilatör desteğinin sağlanmasıdır. Bu yaklaşım hayat kurtarıcı olsa da entübasyonun ve mekanik ventilatörün komplikasyonlarına bağlı sekeller ve hatta ölümler önemli bir sorun olmaya devam etmektedir. Bu çalışmada; RDS'li bebeklerde yeni geliştirilen ve daha az invaziv surfaktan uygulama yöntemlerinin etkinliğini değerlendirmesi ve bu yöntemlerin birbiriyle karşılaştırılması amaçlandı. Araştırma, gestasyon haftası >24 ve <34 olan spontan soluyup, surfaktan ihtiyacı olan yenidoğanlarda yapıldı. Spontan soluyan ve surfaktan ihtiyacı olan 685- 2100 gr arasında 15 hasta çalışmaya alındı. Tüm hastalara nazal CPAP'ta iken 200 mg/kg/doz dan proktant alfa uygulandı. Hastaların 7'sine ince kateter yöntemi, 8'ine ise INSURE yöntemi ile surfaktan uygulandı. Hastaların doğum şekli, kilo, cinsiyeti, prenatal öyküleri, steroid kullanımları, APGAR skorları ve hasta taburcu edilinceye kadar tüm veriler kaydedildi. Minimal invaziv sürfaktan tedavisi uygulanan grupta %71 (5/7), INSURE uygulanan grupta %87, 5 (7/8) 3-4 dakika süren desaturasyon ve bradikardi gözlendi. INSURE grubunda 8 hastanın 4'ünde bradikardi gözlendi ve pozitif basınçlı ventilasyona ihtiyaç duyuldu. Entübasyon-Sürfaktan-Ekstübasyon grubundan 3 hasta hayatını kaybetti; 15 hastanın birinde, ROP gelişti ve bu hasta da INSURE uygulanan gruptaydı. Gruplar arasında, MV'de kalış süresi ve mortalitede istatistiksel açıdan anlamlı idi (p<0.01). Hastanede kalış süresi ve O2 ihtiyaç süreleri arasında farklılığın olmadığı belirlendi (P<0.05). İnce kateter yönteminde mekanik ventilatörde kalış süresi ve mortalite oranları daha düşük olarak belirlendi (p<0.05). Sonuç olarak; spontan soluyan ve surfaktan ihtiyacı olan prematüre bebekler surfaktan tedavisi için entübe edilmesine gerek yoktur. Uygulanan her iki yöntem surfaktan verilişi açısından uygundur. Bu çalışmada entübe edilmeden surfaktan uygulama metotları içerisinde, hasta sonuçları açısından en uygun ve başarılı metotun ince kateter yöntemi olduğu sonucuna varıldı.