turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Özel üniversitelerde eğitim gören beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin üniversitede yaşam kalite düzeylerinin değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, özel üniversitelerde eğitim gören beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin üniversitede yaşam kalite düzeylerinin değerlendirilmesidir. Bu amaç doğrultusunda Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulunda okuyan, İstanbul Gelişim Üniversitesi'nden, Haliç Üniversitesi'nden, İstanbul Esenyurt Üniversitesi'nden ve Nişantaşı Üniversitesinden toplam 476 öğrenci ile anket gerçekleştirilmiştir. Gönüllülerden Sosyo-demografik bilgi formu ve Üniversite Yaşam Kalitesi Ölçeği uygulamaları istenmiştir. Elde edilen veriler SPSS 23.0 adlı paket program ile yapılmıştır. İstatistiki işlem olarak Mann Whitney U, Kruskal Wallis analizi uygulanmıştır. Sonuç olarak; Üniversitede yaşam kalite düzeyinin yaş, cinsiyet gibi demografik özlliklere göre farklılık göstermediği, fakat üniversiteye göre farklılık gösterdiği belirlenmiştir.
Analysis of various physiological characteristics of physical education and sport department students at METU

ÖZ ODTÜ BEDEN EĞİTİMİ BÖLÜMÜ ÖĞRENCİLERtNlN FİZİKSEL ÖZELLİKLERİNİN ANALİZİ AĞAOĞLU, Şeydi Ahmet Yüksek Lisans Tezi, Beden Eğitimi ve Spor Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Kemal TAMER Eylül, 1989, 156 sayfa Çalışmanın Alam ve Metodu: Bu çalışmanın amacı, Orta Doğu Teknik üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bölümünin ingilizce Hazırlık, birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü sınıf öğrencilerinin; boy, ağırlık, tansiyon, reaksiyon zamanı, vücut yağ yüzdesi, elektrokardiogramı, vital kapasitesi, pençe kuvveti, esneklik, anaerobik güç ve earobik gücünü ölçmek ve bu fiziksel uygunluk değişkenleri açısından sınıflar arasında bir fark olup olmadığını bulmaktır. ODTÜ Beden Eğitimi ve Spor Bölümüne ait 86 erkek 35 kız öğrenci rasgele örneklem yoluyla seçilerek test edilmiştir. Ayrıca sigara içme, alkol kullanma, egzersiz yapma seviyelerine göre öğrenciler gruplara ayrılmış ve bu gruplar arasında yukardaki değişkenler açısından bir fark olup olmadığına bakılmıştır. Sınıflar ve guruplar arasında fiziksel uygunluk değişkenleri açısından bir fark olup olmadığını belirlemek için istatistiksel işlem olarak 0.05 anlamlılık seviyesinde varyans analizi uygulanmıştır. Bulgular ve Sonuçlar: Bu çalışma sonucunda, dördüncü sınıf kız öğrencilerinin ağırlığı ingilizce hazırlık sınıfı kız öğrencilerinden anlamlı bir şekilde daha fazla bulunmuştur. İkinci ve üçüncü sınıf kız öğrencilerinin diastolik kan basıncı İngilizce Hazırlık, birinci ve dördüncü sınıf kız öğrencilerinden anlamlı bir seviyede daha yüksek bulunmuştur. Birinci ve ikinci sınıf kız öğrencilerinin ışığa karşı el reaksiyon zamanı hazırlık sınıfı kız öğrencilerinden anlamlı bir şekilde daha hızlı bulunmuştur. İngilizce Hazırlık sınıfı ve dördüncü sınıftaki kızların ışığa karşı ayak reaksiyon zamanı birinci sınıftaki kız öğrencilerden anlamlı seviyede daha yavaş bulunmuştur. İngilizce Hazırlık sınıfındaki kızların sol el pençe kuvveti birinci sınıf kızlarından daha düşük bulunmuştur.
Üniversite öğrencilerinde akıllı telefon bağımlılığı ve nomofobi ile mizaç karakter arasındaki ilişkinin incelenmesi

Amaç: Çağın gelişen teknolojileriyle birlikte hayatımıza hızla giren akıllı telefonlar faydalarının yanı sıra bir takım problemleri de beraberinde getirmiştir. Bunlardan en önemlilerinden olan akıllı telefon bağımlılığı ve nomofobi özellikle genç popülasyonu çok fazla etkilemektedir. Bu çalışma ile Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi ve İstanbul Medipol Üniversitesi öğrencilerinde akıllı telefon bağımlılığı, nomofobi ve bunların mizaç karakter ile olan ilişkisini araştırmak amaçlanmıştır. Yöntem: Kesitsel nitelikteki bu çalışma 2018 yılında Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi ve İstanbul Medipol Üniversitesi öğrencileri üzerinde yapıldı. Çalışmaya 01 Haziran 2018- 01 Ağustos 2018 tarihleri arasında dahil edilme kriterlerini karşılayan, HMKÜ'nden 88, İMÜ'nden 82 kişi olmak üzere toplamda 170 kişi dahil edildi. Katılımcılara uygulanacak olan anketler katılımcıların kendileri tarafından doldurulmuş olup Sosyodemografik veriler, Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeği Kısa Formu, Türkçe Nomofobi Ölçeği ve Mizaç Karakter Envanteri uygulanarak, akıllı telefon bağımlılık düzeyi, nomofobi düzeyi ve mizaç karakter puanları değerlendirildi. Verilerin karşılaştırılmasında Mann-Whitney U testi, Kruskal Wallis testi ve Spearman korelasyon testi kullanıldı. İstatistiksel analizlerde p<0, 05 değerler önemli olarak kabul edildi. Bulgular: Öğrencilerin ATBÖ-KF'den aldıkları skor ortalaması 29 ,60 11,08; TNÖ'den aldıkları skor ortalaması 80,83 25, 85 idi. Öğrenciler nomofobi ölçeği sonuçlarına göre incelendiğinde, %23,5'inde aşırı, %56,5'inde orta, %18,8'inde hafif derecede nomofobi mevcuttu. Öğrencilerin sadece %1,2'sinde nomofobi saptanmadı. Çalışmaya katılan erkek öğrencilerin %51'i ATBÖ-KF'de erkekler için kesme puanı olan 31 ve üzerinde, kadın öğrencilerin %68,9'u ise kadınlar için kesme puanı olan 33 ve üzerinde puan almıştır. TNÖ ile TCI alt ölçeklerinden zarardan kaçınma(p<00,1), kendini yönetme(p<0,001) arasında pozitif korelasyon, ATBÖ ile TCI alt ölçeklerinden kendini yönetme ile negatif korelasyon saptanmıştır. Akıllı telefon bağımlılığı ile nomofobi (p<0,001) karşılaştırıldığında ise aralarında ters korelasyon olduğu tespit edilmiştir. Sonuçlar: Üniversite öğrencilerinde akıllı telefon bağımlılığı ve nomofobi yaygınlığı yüksek bulunmuştur. Mizaç ve karakterle ilişkisine bakıldığında akıllı telefon bağımlılığı riski artıkça kişilerin kendini yönetebilme, zamanını planlayabilme, amaçlarına yönelik sorumluluklar alabilme gibi kişilik özelliklerine daha az rastlandığı, buna karşın yabancılardan çekinme, pasif kaçınma, kötümser endişeler ve belirsizlik korkusu gibi kişilik özelliklerine daha sık rastlandığı görülmüştür.
Üniversite öğrencilerinin sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının incelenmesi

Araştırma, İstanbul Medipol Üniversitesi öğrencilerinin sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının incelenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın örnekleminini 2014- 2015 Eğitim-Öğretim Yılı'nda İstanbul Medipol Üniversitesi Kavacık ve Haliç yerleşkelerinde öğrenim gören toplam 370 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma; Haliç yerleşkesinde bulunan 'Tıp Fakültesi ve Diş Hekimliği Fakültesi' ile Kavacık yerleşkesinde bulunan Sağlık Bilimleri Fakültesine ait olan 'Fizyoterapi ve Rehabilitasyon, Hemşirelik, Sağlık Yönetimi, Beslenme ve Diyetetik' bölümleri ile 'Eczacılık ve Hukuk Fakültesi' 1. ve 4. sınıf üniversite öğrencilerinin gönüllü katılımlarıyla sağlanmıştır. Araştırmada veriler Sosyo-Demografik Form ve Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları II Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Araştırmada, iki grup içeren değişkenler ve bağımsız örneklemler için t testi ve ikiden fazla grup içeren değişkenler için tek faktörlü varyans analizi uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre ölçekten alınabilecek maksimum puan 208 iken, öğrencilerin ölçek puan ortalamalarının 131.65 25. 58 olduğu saptanmıştır. Araştırmamızda SYBD II ölçeğinin alt grupları değerlendirildiğinde, sağlığın geliştirilmesine katkıda bulunan davranışlar içerisinde en yüksek ortalamanın manevi gelişim, en düşük ortalamanın ise fiziksel aktivite boyutlarına ait olduğu görülmektedir. Daha sonra sırasıyla, kişilerarası ilişki, sağlık sorumluluğu, beslenme ve stres yönetimi gelmektedir. Sağlık sorumluluğu davranışları, fiziksel aktivite davranışları, beslenme davranışları, kişilerarası ilişki davranışları, stres yönetimi davranışları ortalamaları cinsiyetlere göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermektedir (p<0,05). Buna göre kadınların sağlık sorumluluğu davranışları, beslenme davranışları, kişilerarası ilişki davranışları ve stres yönetimi davranışları ortalaması erkeklerden daha yüksek iken fiziksel aktivite davranışları ortalaması erkeklerden daha düşüktür. Sağlık Bilimleri Fakültesi; Fizik Tedavi, Beslenme ve Diyetetik ile Sağlık Yönetimi bölümlerinde sınıflar arttıkça kendi alanları ile ilgili sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeğinin alt boyutları değişmektedir. Üniversitede verilen eğitimin, öğrencilerin sağlıklı yaşam biçimi davranışlarını olumlu yönde etkilediği kanaatindeyiz. Üniversite öğrencilerin sağlıklarını geliştirmek ve korumak için, sağlıkla ilgili konularda eğitim programları oluşturulmalı, öğrencilerin sağlık konusunda eksik kaldıkları konular saptanmalı, verilen sağlık eğitiminin, olumlu sağlık davranışlarına dönüşüp dönüşmediğinin, bilimsel çalışmalarla belirlenmeli ve gerekli iyileştirmeler yapılmalıdır.
Bilgi ve belge yönetimi öğrencilerinin e-öğrenme ve etik konusundaki bilgi ve farkındalık düzeylerinin incelenmesi: Atatürk Üniversitesi örneği

Bilgi çağı ile birlikte internete erişimi her an ve her yerde sağlayan bilgisayar, tablet ve cep telefonu gibi elektronik öğrenme araçları, hayatın birer parçası haline gelmiştir. E-öğrenme kaynakları bilgiye erişimi kolaylaştırsa da, birçok etik dışı sorunu da beraberinde getirmiştir. Çalışma alanı olarak e-öğrenme kaynaklarını profesyonel olarak kullanacak olan geleceğin bilgi uzmanlarının e-öğrenme ve etik konusunda duyarlı olmaları ve farkındalık göstermeleri önemlidir. Bu nedenle çalışmada Bilgi ve Belge Yönetimi bölümü öğrencilerinin becerileri ve etik değerlere karşı tutumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada ilk aşamada betimleme yönteminden yararlanılmıştır. Yerli ve yabancı kaynaklardan mevcut güncel literatüre ulaşılmıştır. İkinci aşamada gözlem tekniğine göre örnek grup seçilmiştir. Örnek grup, çalışmaya katılımı gönüllü olan Atatürk Üniversitesi Bilgi ve Belge Yönetimi bölümü öğrencilerinden oluşturularak çalışmaya toplam 295 öğrenci dahil edilmiştir. Örnek gruba anket tekniği uygulanarak verilerin SPSS 16.0 istatistik programı kullanılarak analizi yapılmıştır. Çalışmada öğrencilerin %65,8'i (194) kadın, %34,2'si (101) erkek olup yaş ortalaması 20 -21'idi. Katılımcıların %72,9'unun (212) e-öğrenme ile ilgili eğitim almadığı, e-öğrenmenin fiziki ve coğrafi engeller nedeniyle oluşabilecek engelleri ortadan kaldırmada etkili bir araç olduğunu düşündükleri belirlenmiştir. E-öğrenmenin telif hakkı, intihal gibi etik dışı davranışları artırdığı konusunda kararsız kaldıkları belirlenmiştir. Araştırma bulgularına göre Bilgi ve Belge Yönetimi öğrencilerinin e-öğrenme araçları ve e-öğrenme etiği konularında bilgi ve farkındalıklarının artmasına yönelik eğitim almalarına ihtiyaç duydukları sonuçlarına erişilmiştir.
Üniversite öğrencilerinin cinsel yolla bulaşan hastalıklara yönelik bilgileri

Amaç: Bu araştırma hemşirelik öğrencilerinin cinsel yolla bulaşan hastalıklara yönelik bilgi düzeylerinin değerlendirilmesi amacıyla gerçekleştirildi. Gereç ve Yöntem: Çalışma tanımlayıcı-kesitsel nitelikte bir araştırmadır. Araştırma örneklemini bir vakıf üniversitesinde öğrenim gören 352 hemşirelik öğrencileri oluşturdu. Hemşirelik öğrencilerinin cinsel yolla bulaşan hastalıklara yönelik bilgileri Cinsel Yolla Bulaşan Hastalıklar Hakkında Anket Formu ile değerlendirildi. Bulgular: Hemşirelik öğrencilerinin yaş ortalaması 20 ,87 2,14'tür ve %81,3'ü kızdır. Örneklemin çoğunu 1. sınıf (%26,7) ve 4. sınıf öğrencisi (%31,5) oluşturdu. Hemşirelik öğrencilerinin Cinsel Yolla Bulaşan Hastalıklar Soru Formu puan ortalaması 13,61 2,19 saptandı. Öğrencilerin %96, 9 oranıyla en çok anketin 2. maddesi olan 'Bu hastalıklara sahip olan eşler birlikte tedavi edilmelidir' ifadesine doğru yanıt verdikleri belirlendi. Öğrencilerin %69,3'lük oran ile en çok anketin 3. maddesi olan 'Tedavi edilmezse cinsel yolla bulaşan hastalıklar kısırlığa yol açabilir' maddesine hatalı yanıt verdikleri belirlendi. Öğrencilerin %62,5'i daha önce cinsel yolla bulaşan hastalıklar konusunda eğitim aldığını bildirdi. Örneklemin %97,2'si birden fazla kişiyle ilişki kuran bireyler, %1,1'i tek eşi olan bireyler, %38,1'i (n=134) uyuşturucu kullanan kişileri, %31,8'i ise sağlık çalışanlarının cinsel yolla bulaşan hastalık yönünden yüksek riskli grupta olduklarını bildirdi. Sonuçlar, hemşirelik öğrencilerinin bulaş yolları ve cinsel yolla bulaşan hastalıklardan korunma konusunda yetersiz bilgi verdiğini göstermektedir. Sonuç: Çalışmada hemşirelik öğrencilerinde cinsel yolla bulaşan hastalıklara yönelik bilgisinin orta düzeyin üzerinde olduğu belirlenmiş olup, bulaşma yolları, risk grupları ve cinsel yolla bulaşan hastalıklardan korunma konusunda eğitime gereksinimleri olduğu dikkat çekmektedir.
Cinsiyetin internet bağımlılığı, problemli internet kullanımı, siber zorbalık ve siber mağduriyet değişkenleri üzerine etkisi: Bir meta-analiz çalışması

Teknolojinin ve internetin sadece yetişkinlerin değil çocukların ve gençlerin de hayatında önemli bir yeri vardır. İnternetin olumlu yönleri olduğu kadar olumsuz yönleri de bulunmaktadır. Öğrenciler, problemli internet kullanımı ve internet bağımlılığı sorunları yaşamakta, siber zorbalıkta bulunmakta ve siber zorbalığa uğramaktadırlar. Bu meta-analiz çalışmasında ortaokul, lise ve üniversite öğrencilerinde hem okul düzeyinde ayrı ayrı hem de öğrenciler genelinde internet bağımlılığı, problemli internet kullanımı, siber zorbalık ve siber mağduriyet ile cinsiyet arasındaki ilişkiyi belirlemek amaçlanmıştır. Türkiye'de son 10 yılda bu dört konuda yapılan birincil çalışmalardan kriterlere uygun olanlar meta-analize dahil edilmiştir, etki büyüklükleri Thalheimer'e göre sınıflandırılmıştır. Cinsiyetin internet bağımlılığına yönelik etki büyüklüğü -0,253 olarak bulunmuş olup, internet bağımlılığı erkek öğrencilerde kızlara göre küçük düzeyde daha fazla olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Cinsiyetin problemli internet kullanımına yönelik etki büyüklüğü -0,280 olarak bulunmuş olup, problemli internet kullanımı erkek öğrencilerde kızlara göre küçük düzeyde daha fazla olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Cinsiyetin siber zorbalığa yönelik etki büyüklüğü -0,303 olarak bulunmuş olup, erkek öğrencilerde kızlara göre siber zorbalığın küçük düzeyde fazla olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Cinsiyetin siber mağduriyete yönelik etki büyüklüğü -0,132 olarak bulunmuş olup, siber mağduriyetin erkek öğrencilerde kızlara göre önemsiz düzeyde daha fazla bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır. Dört konunun da ortaokul, lise ve üniversite düzeylerinde de cinsiyet ile ilişkileri incelenmiştir. Meta-analiz sonucu sonrasında uygulayıcılara ve araştırmacılara önerilerde bulunulmuştur.
Öğretmen adaylarının bağımsız çalışabilme ve sorumluluk alabilme yetkinliği ile mizah tarzları ve zaman yönetimi becerileri arasındaki ilişki

Bu çalışma, öğretmen adaylarının bağımsız çalışabilme ve sorumluluk alabilme yetkinlikleriyle mizah tarzı ve zaman yönetimi becerileri arasındaki ilişkisinin incelemesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesinin farklı bölümlerinde öğrenim gören 504 adet son sınıf öğrencileri ile yürütülmüştür. Sıvacı ve Kuzu (2017) tarafından geliştirilen Bağımsız Çalışabilme ve Sorumluluk Alabilme Yetkinliği ölçeği, Martin ve ark. (2003) tarafından geliştirilen ve Yerlikaya (2003) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Mizah Tarzı ölçeği ve Britton ve Tesser (1991) tarafından geliştirilen ve Alay and Koçak (2002) tarafından Türkiye'de uygulanan Zaman Yönetimi ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 24 kullanılarak analiz edilmiştir ve ölçeklerin ortalamalarının Cronbach alfa güvenirlilik değeri. 792 olarak bulunmuştur. İstatistiksel analizler sonucunda, öğretmen adaylarının bağımsız çalışabilme ve sorumluluk alabilme yetkinlik düzeyleri cinsiyet değişkenine göre istatistiksel olarak anlamlı farklılaşma gösterirken, yaş, bölüm, bölümden memnuniyetleri ve not ortalamaları değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık bulunmamamıştır. ile farklılık bulunmamıştır. Kullanılan ölçekler arasındaki ilişki bakımından, öğretmen adaylarının bağımsız çalışabilme ve sorumluluk alabilme yetkinlik düzeylerinin mizah tarzları ile ilişkilendirilemediği, buna karşın zaman yönetimi becerileri ile orta dereceli pozitif ve istatistiksel olarak çok yüksek seviyede anlamlı ilişkiye sahip olduğu bulunmuştur.
Üniversite öğrencilerinde akademik erteleme ve akılcı olmayan inançlar

Bu araştırma akılcı olmayan inançların üniversite öğrencilerinin akademik erteleme davranışlarını anlamlı olarak yordayıp yordamadığını ve öğrencilerin akademik erteleme davranışlarının ve akılcı olmayan inançlarının bazı değişkenler açısından incelenmesini amaçlamaktadır. Bu araştırmanın çalışma grubunu 2018- 2019 yıllarında Ankara'daki bir vakıf üniversitesinin çeşitli program ve sınıf düzeylerinde öğrenimlerine devam eden 663 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Akademik Erteleme Ölçeği (Çakıcı, 2003), Akılcı Olmayan İnançlar Testi (Yurtal, 1999) ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Bu araştırmada akılcı olmayan inançların akademik erteleme davranışını yordayıp yordamadığını belirlemek için Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi kullanılmıştır. Akademik ertelemenin ve akılcı olmayan inançların cinsiyete, bölüme isteyerek gelip gelmemeye, dönem kaybı yaşayıp yaşamamaya göre anlamlı bir fark gösterip göstermediğini belirlemek için Bağımsız Gruplar T-Testi kullanılmıştır. Akademik ertelemenin ve akılcı olmayan inançların sınıf düzeyine, öğrenim görülen fakülteye, genel akademik not ortalamasına göre anlamlı bir fark gösterip göstermediğini belirlemek içinse İlişkisiz Örneklemler İçin Tek Faktörlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Araştırmada akılcı olmayan inanç alt boyutlarından onay ihtiyacı, yüksek beklentiler, suçlama eğilimi ve çaresizliğin akademik erteleme davranışının anlamlı birer yordayıcısı olduğu bulunmuştur. Ayrıca öğrencilerin akademik erteleme davranışlarında öğrenim görülen fakülteye ve bölümlerine isteyerek gelip gelmemelerine göre anlamlı bir fark bulunmuştur. Sonuçlar alan yazına dayandırılarak tartışılmış ve öneriler sunulmuştur.
İş sağlığı ve güvenliği ön lisans ve lisans öğrencilerinin iş sağlığı ve güvenliği bilgi düzeylerinin karşılaştırılması

6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun çıkartılması ve yürürlüğe girmesiyle birlikte işverenlere, geçerli iş güvenliği uzmanı belgesine sahip uzman çalıştırma zorunluluğu getirilmiş ve ülke çapında İş Sağlığı ve Güvenliği uzman ve teknik personel eksikliği ortaya çıkmıştır. 2012 yılında bu alanda 15 devlet üniversitesi, 3 vakıf üniversitesi olmak üzere toplam 18 üniversitede 21 iş sağlığı ve güvenliği önlisans programlarına alınan öğrenci sayısı 1310' a ve ilk kez bir vakıf üniversitesinde İSG lisans programı açılarak 60 kişilik kontenjanla bu sayı 1370'e ulaşmışken; 2018'de 85 Üniversitede 102 İş Sağlığı ve Güvenliği önlisans programıyla 12.231 öğrenci; 14 Üniversitede 14 İSG Lisans programıyla 2807 öğrenci toplamda 15.038 öğrenci kontenjanla eğitim vermeye devam etmektedir. Birçok bilim dalının katkılarıyla halen gelişmekte olan dinamik, multidisipliner, yeterli eğitim ve mutlak deneyime ihtiyaç duyulan İş Sağlığı ve Güvenliği alanındaki bu hızlı artış eğitimin yeterliliği, süresi ve uzmanların yetkinliği gibi başka problemleri doğurmuştur. Betimsel tipteki bu araştırmanın evreni Türkiye'de İş Sağlığı ve Güvenliği programlarının 2 yıllık önlisans ve 4 yıllık lisans öğrencileri oluşturmaktadır. Çalışmanın örneklemi basit rastgele örneklem yöntemi ile bir özel üniversitenin İş Sağlığı ve Güvenliği önlisans öğrencilerinin 2. sınıf ve bir devlet üniversitesinin lisans 4. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Katılımcıların iş sağlığı ve güvenliği önlisans ve lisans eğitimleri arasındaki 2 yıllık eğitim yılı farkı bilgi düzeyini ne derece etkilediğinin belirlenebilmesi için iş sağlığı ve güvenliği hakkında bilgi düzeylerini ölçebilmek adına 30 soruluk bilgi ölçeği oluşturulmuştur ve elde edilen sonuçlara göre değerlendirme yapılmış başarı düzeyinin eğitim gruplarına göre anlamlı farklılık gösterdiği görülmüştür.
Bitlis'teki üniversite öğrencilerinin gıda hijyeni ve kişisel hijyen hakkındaki bilgi düzeyleri

Bu tez çalışmasında 2021- 2022 eğitim öğretim yılında Bitlis Eren Üniversitesinde öğrenim gören ve tesadüfi olarak seçilen öğrencilerin gıda hijyeni ve kişisel hijyen hakkındaki bilgi düzeylerinin özgün olarak hazırlanan anket formuyla belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, 18 yaş ve üzerindeki 470 öğrenciyle (248 kız, 222 erkek) yüz yüze görüşülmüş ve kişisel onamları alınan öğrencilerden anket formundaki soruları yanıtlamaları istenmiştir (Bitlis Eren Üniversitesi Etik İlkeleri ve Etik Kurulu, 03 .01.2022, 21 /14-5). Bu araştırmada, bazı öğrencilerin gıda hijyeni ve kişisel hijyen konularında daha bilinçli oldukları, bazı öğrencilerin ise bu konular hakkındaki yetersiz bilgilerden kaynaklanan çok yanlış uygulamalar yaptıkları belirlenmiştir. Öğrencilerin en çok gıda satın aldıkları mekanın hijyen koşullarına (%93,61) ve bu mekanlarda çalışan personellerin koruyucu donanımlar kullanmalarına (%92,98) dikkat ettikleri görülmüştür. Bulguların istatistiksel olarak değerlendirilmesinde SPSS (23.0) programından yararlanılmıştır. İstatistiksel olarak öğrencilerin hijyen/sanitasyon kavramları hakkında bilgili olmaları ve cinsiyetleri ile gıdaların işlendiği/satıldığı mekanlar ve buralarda işlenen gıdaların durumları arasında p<0,05; eğitim gördükleri alanlar ile gıdaların işlendiği/satıldığı mekanlardaki personelin koruyucu donanımlar kullanmalarına dikkat etmeleri arasında da p<0, 01 düzeyinde önemli bir ilişki bulunmuştur. Genel olarak öğrencilerin cinsiyet, eğitim gördükleri alan, gıda eğitimi alma durumları ve hijyen/sanitasyon kavramlarını bilmeleri ile gıda hijyeni ve kişisel hijyen uygulamaları arasında önemli ilişkiler belirlenmiştir. Bunlarla birlikte gıda, sağlık ve hijyenle ilgili eğitim alan öğrencilerin genellikle hijyen konusunda daha doğru davranışlar sergiledikleri görülmüştür. Sonuç olarak; üniversite öğrencilerinin gıda hijyeni ve kişisel hijyen konularında daha fazla bilgiye sahip olabilmesi ve yaptıkları yanlış davranışların önlenebilmesi için bazı uygulamaların sürekliliğinin sağlanması gerekmektedir. Olumsuz şartlara bağlı olarak gıdalarda yüksek seviyelere ulaşan mikrobiyal yükün ciddi gıda zehirlenmelerine neden olacağı unutulmamalı ve gıdaların üretiminden tüketimine kadar geçen bütün aşamalarda tüm kontaminasyon kaynakları kontrol altına alınmalıdır. Yetkili kurumlar da insanların kalabalık olduğu yerlerdeki sesli/görsel yayınları artırmalıdır. Gıda işletmelerinin sık aralıklarla denetiminin yapılması ve personele etkin bir şekilde eğitimler verilmesi toplumdaki güven duygusunu üst seviyelere çıkarılabilir. Özellikle üniversiteler bilgilendirme ve özendirmeye yönelik eğitim faaliyetlerini yaygınlaştırmalıdır. Ayrıca, üniversitelerin seçmeli ders havuzunda gıda hijyeni veya benzeri derslerin yer alması değerlendirilmelidir. Toplumdaki her paydaş bu konularda üstüne düşen görev ve sorumlulukları eksiksiz olarak yerine getirdiği takdirde, sağlık açısından oluşabilecek riskler azaltılabilir ve güvenli gıdalara ulaşılabilir.