turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Isparta Gül Küçük Sanayi Sitesi küçük ölçekli iş yeri çalışanlarında sağlık okuryazarlığı düzeyi ve ilişkili faktörler

Sağlık okuryazarlığı bireylerin iyi sağlık halinin geliştirilmesi ve sürdürülmesi amacıyla bilgiye ulaşması, anlaması ve kullanması için gerekli olan bilişsel ve sosyal beceri kapasitesidir. Bu çalışmanın amacı; Isparta Gül Küçük Sanayi Sitesi'ndeki küçük ölçekli iş yerlerinde çalışanların sağlık okuryazarlığı düzeyinin ve ilişkili faktörlerin belirlenmesidir. Kesitsel analitik tipteki çalışmanın evreni Isparta Gül Küçük Sanayi Sitesi'ndeki küçük ölçekli işyeri çalışanlarıdır (2000 kişi). Küme örnekleme yöntemi kullanılarak OpenEpi (versiyon 3 .01, 2013) programında örneklem büyüklüğü hesaplandı. Sıklık değeri için Türkiye Sağlık Okuryazarlığı Araştırması'nda elde edilen sonuçlarla uyumlu olarak sağlık okuryazarlığı yetersiz kategorisi ve sorunlu kategorisindekilerin toplamı %65 alındı. Sapma değeri %10, desen etkisi 2 alınarak ulaşılması hedeflenen örneklem sayısı %95 güven aralığında 168 kişi olarak belirlendi. Toplamda 28 sokaktan oluşan evren, 10'ar işyerinden oluşan 50 kümeye ayrıldı. Her işyerinde ortalama 4 kişi çalıştığı düşünülerek her kümede yaklaşık 40 kişiye ulaşılması hedeflenerek 5 küme basit rastgele örnekleme yöntemi ile seçildi. Beş kümede ulaşılması hedeflenen 200 kişinin 183'üne (%91,5) ulaşıldı. Sağlık okuryazarlığı Türkiye Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği (TSOY-32) ile ölçüldü. Yüz yüze görüşme yöntemiyle toplanan veri SPSS 22.0 programı kullanılarak değerlendirildi. Tanımlayıcı istatistik olarak sayı, yüzde, ortalama, standart sapma, minimum ve maksimum değerler; analitik değerlendirmelerde ki-kare testi, bağımsız gruplarda t testi, Spearman korelasyon testleri, lojistik regresyon analizleri kullanıldı. İstatistiksel anlamlılık için sınır değer p<0, 05 kabul edildi. Grubun %18,0'i yetersiz, %43,2'si sorunlu, %29,0'u yeterli, %9,8'i mükemmel düzeyde sağlık okuryazarlığına sahipti. Kadınlarda, eğitim durumu yüksek olanlarda, okuma yazma aktivitelerinde yardım almayanlarda, daha sık ara öğün tüketenlerde, daha sık diş fırçalayanlarda, yeterli-mükemmel sağlık okuryazarlığı daha fazlaydı. Isparta Gül Küçük Sanayi Sitesi küçük ölçekli işyeri çalışanlarında yeterli-mükemmel sağlık okuryazarlığı düzeyi ülke geneli yapılan çalışmalardaki sonuçlara benzemekle birlikte gelişmiş Avrupa ülkelerindeki sonuçlardan düşüktür. Sağlık okuryazarlığı düzeyini yükselten örgün ve yaşam boyu eğitime önem verilmeli, okuryazarlık düzeyleri yükseltilmelidir.
Örgütsel sessizlik ve örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişki: Konaklama işletmeleri üzerine bir araştırma

Örgütsel sessizlik sonucu örgütsel vatandaşlık davranışının sergilenmemesi, örgütlerin amaçlarına ulaşabilmesinde önemli bir engel olarak ortaya çıkmaktadır. İşgörenlerin örgütle ilgili hususlar ve sorunlar hakkında bilgisini ve fikrini kasıtlı olarak dile getirmemesi şeklinde betimlenen örgütsel sessizlik davranışı, işletmelerin karşılaştığı en önemli problemlerden birisidir. İşgörenlerin örgüt için önem arz eden bilgileri gizleme ihtiyacı hissetmeleri, işgörenin gönüllü davranışı olarak tanımlanan örgütsel vatandaşlık davranışı sergilememelerine ve işletmenin verimliliğinin düşmesine neden olmaktadır. Bu araştırmada, konaklama işletmelerinde örgütsel sessizlik ile örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, Antalya'daki 5 yıldızlı konaklama işletmelerinde çalışan 392 iş göre ne anket uygulanmıştır. Anket sonucu elde edilen veriler kullanılarak t testi, ANOVA ve korelasyon analizi yapılmıştır. Bu analizler sonucunda işgörenlerin çoğunun, açıkça konuştuğunda insanlar tarafından desteklenmeme, kötü muameleye maruz kalma ve işini kaybedebilme kaygısıyla sessiz kaldıkları belirlenmiştir. Bununla birlikte, işgörenlerin örgütsel vatandaşlık davranışlarından en fazla nezaket davranışı, en az sportmenlik davranışı sergilediği tespit edilmiştir. Pearson korelasyon analizi sonucuna göre, örgütsel sessizlik ile örgütsel vatandaşlık davranışı arasında negatif yönlü zayıf bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.
Tekstil sanayinde çalışan işçilerin iş doyumu ve ilişkili faktörler

Akdeniz S. İ. (2018). Tekstil Sanayinde Çalışan İşçilerin İş Doyumu ve İlişkili Faktörler. İstanbul Cerrahpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi, Halk Sağlığı Anabilim Dalı. Tıpta Uzmanlık Tezi. İstanbul. Amaç: Çalışanların işlerinden sağladıkları doyum ya da doyumsuzluk onların psikososyal ve fiziksel sağlıkları üzerinde etkili olmaktadır. Tekstil, istihdamın fazla, çalışma koşullarının zor olduğu bir sektördür. Bu çalışma, onayı alınan tekstil firmalarında, çalışanların iş doyumlarını ve bunları etkileyen faktörleri belirlemeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipte bir araştırmadır. İstanbul'da faaliyet gösteren, 5 tekstil işletmesinde, 128 kişi ile Kasım-Aralık 2017 tarihleri arasında sosyodemografik bilgiler yüz yüze görüşülerek, Minnesota İş doyum Ölçeği'nin kısa formu ve Davranışlar Ölçeği gözetim altında uygulanarak araştırmanın verileri toplandı. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalamaları 31 ,83 9,70, kadınların oranı %45,3'tü. Çalışanların genel iş doyumu ortamaları 70,42 10, 93 puandı. Evli olmayan, çocuğu olmayan, halen sigara kullanmayan, tekstilde çalışma süresi 2 ay- 5 yıl olan, son 1 yılda sağlık sebebiyle işe devamsızlığı olan çalışanlarda düşük-orta düzey iş doyumu oranları anlamlı yüksekti. Düşük-orta iş doyumu grubunda, Davranışlar Ölçeği toplam puan ortalaması anlamlı düşük, günlük çalışma süresi ortalaması anlamlı olarak yüksekti. Araştırma grubunda düşük-orta düzey iş doyumunu öngörmede, günlük ortalama çalışma süresi, tekstil sanayinde çalıştığı süre, son 1 yılda sağlık sebebiyle işe devamsızlık, A tipi kişilik puanı önemli faktörlerdi. Sonuç: Tekstil sanayinde çalışan işçilerde, çalışma koşullarının düzenlenmesine, iş ve çalışan uyumuna önem verilmeli, çalışanlar ayrı ayrı değerlendirilerek, iş doyumunu arttırmaya yönelik, bireysel ve örgütsel önemler alınmalıdır.
Döküm sektöründe çalışan işçilerin iş kazası geçirme durumu ve etkileyen risk faktörleri

Bu çalışmada; döküm sektöründeki çalışma ortamlarına ilişkin sağlık ve güvenlik risklerini ortaya çıkarmak ve koruyucu önlemler önermek amaçlanmıştır. Bu kapsamda; Ankara'da çok tehlikeli işler sınıfında yer alan bir döküm fabrikasında yapılan araştırmanın sonuçları sunulmuştur. Çalışmada işçilerin (166 işçi) kişisel bilgileri, çalışma yaşamı ve iş kazaları profilinin ortaya konulmasına yönelik işçi anket formu düzenlenmiştir. Gözlemler ve döküm iş kolu alanındaki deneyimlere dayanan kaynaklardan elde edilen verilerden, araştırma kapsamına alınan döküm fabrikasındaki temel riskler belirlenmiştir. Çalışanların tamamı erkektir. İşçilerin yaş ortalaması 33 ,5 6,05'dir. %28,9'u ilkokul mezunudur. İşçilerin %73,1'inin işini isteyerek seçtiği tespit edilmiştir. Çalışanların %87,6'sı işini stresli bulmakta, stres kaynakları; tehlikeli ortamda çalışmak, çalışma koşullarının kötü olması, vardiya, fazla mesai olarak tespit edilmiştir. Çalışanların %83,2'si yaptığı iş ile ilgili eğitim almıştır. Çalışanların %92,6'sı ise iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili eğitim almıştır. İşçilerin koruyucu kullanımının önemine yönelik düşünceleri sorgulanmış, koruyucu kullanım oranı yüksek bulunmuştur. Çalışanların %30,1' i iş kazaları riskinin çok yüksek olduğunu belirtmiştir. En büyük kaza olasılıkları; %64, 5 el ve ayak üzerine malzeme düşmesi, %60, 5 göze çapak kaçmasıdır. Daha önce iş kazası geçirenler % 68,1 olarak saptanmıştır. Göze çapak kaçması, sıkışma/ezilme, parça düşmesi en çok geçirilen kazalar olarak bulunmuştur. İş kazalarının %80,6'sında iş günü kaybı yaşanmıştır. 31-35 yaş arasının iş kazası geçirme sıklığı %73,8'dir. Döküm sektöründe; ağır ve büyük malzemelerin taşınması, yüksek sıcaklıklı metaller, toksik ve aşındırıcı maddeler, toz, duman, termal konfor şartları, gürültü, vb. iş sağlığı ve güvenliği açısından en önemli riskleri oluşturmaktadır. Çalışma koşullarının düzeltilmesi iş kazaların azaltılmasında önemli bir etkendir. Ancak kazalar büyük oranda insan kaynaklı ve eğitim eksikliğine dayalıdır. İş kazalarının azaltılmasında en etkin çözüm yolu eğitimdir. Bunun için ilk aşamada işçilere yönelik risk önleme eğitim çalışmaları başlatılmalıdır.
Rehabilitasyon merkezlerinde çalışan meslek elemanlarının karşılaştıkları güçlükler ile tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişki

Bu araştırma özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde çalışmakta olan meslek elemanlarının karşılaşmış oldukları güçlükler ile tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmada ayrıca, katılımcıların karşılaştıkları güçlük düzeylerinin ve tükenmişlik düzeylerinin; cinsiyet, yaş, alan, kıdem ve bulundukları kurumdaki çalışma süreleri bakımından farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir. Amaç doğrultusunda kişisel bilgi formu, güçlükleri belirleme ölçeği, maslach tükenmişlik ölçeğinden oluşan veri toplama aracı, Uşak ili sınırları içerisinde yer alan özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde görev yapan (37 uzman öğretici, 22 özel eğitim alan öğretmeni, 17 fizyoterapist, 13 okul öncesi öğretmeni, 9 rehber öğretmen) 98 meslek elemanına uygulanmıştır. Veri toplama araçlarından elde edilen veriler bilgisayar ortamında SPSS 17.0 istatistik paket programı aracılığıyla değerlendirilmiştir. Araştırma sonucuna göre meslek elemanlarının karşılaştıkları güçlüklere ilişkin görüşleri ile tükenmişlik düzeyleri arasında %70.6'lık pozitif yönlü oldukça güçlü bir ilişki bulunmaktadır. Katılımcıların karşılaştıkları güçlükler aynı kurumdaki çalışma süresine göre anlamlı bir farklılık göstermekte iken cinsiyete, yaşa, kıdeme ve alana göre farklılık göstermemektedir. Katılımcıların karşılaştıkları güçlükler bağlamında en çok karşılaştıkları güçlüklerin; 'öğrenci ailelerinin çoğu her şeyi bizden bekliyor', 'öğrenci aileleri özel eğitim hakkında yeterli bilgi düzeyine sahip değil', 'öğrenci aileleri verilen ödevlerin yapılması konusunda özen göstermiyor' olduğu bulunmuştur. Katılımcıların tükenmişlik düzeylerine ait betimsel istatistikleri ise kişisel başarı alt boyutunda çok düşük, duygusal tükenme alt boyutunda düşük, duyarsızlaşma alt boyutunda düşük olduğu bulunmuştur.
Denim ağartma işlerinin teknolojik gelişmeler çerçevesinde çalışanlar üzerinde risklerinin azaltılması

Yapılan araştırmalar, Tekstil sektöründe çok fazlasıyla iş kazası yaşandığını ve meslek hastalığına yakalandığını göstermektedir. Kumlamanın yasaklanmasıyla teknolojik gelişmeler çerçevesinde yeni yöntemler kullanılmaya başlanmıştır. Bu sektörde çalışanlarda iş sağlığı ve güvenliği bilinci bulunmaması, yoğun iş temposu, kişisel koruyucu kullanmama, eğitim/bilgi eksikliği, iş kazaların sebeplerin başında gelmektedir. Çalışma bu noktadan hareketle tekstil sektöründe denim ağartma/eskitmede çalışanların iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili olarak farkındalık düzeylerini araştırmaktadır. Çalışmada bu bağlamda denim kumaşın tarihçesini, denim ağartma/eskitme yöntemlerini, iş sağlığı ve güvenliğinin kavramsal çerçevesini, iş sağlığı ve güvenliğinin genel prosedürlerini konu alan literatür taraması yapılmıştır. Daha sonra ise tekstil sektöründe denim ağartma çalışanları ile yapılan anketin analizi ve değerlendirilmesi yapılmıştır. Yapılan anket çalışmasının sonuçlarına göre denim sektöründe çalışanlarının risklerinin farkındalığının zayıf olduğu, bu konuda yeterli önlemlerin alınmadığı görülmüştür. Bununla birlikte genel olarak 6331 sayılı kanun hakkında çok fazla bilgilerinin olmadığı ve alınan İSG eğitimlerinin yeterli olmadığı sonucuna varılmıştır.
Yerel medya çalışanlarının bireylerarası iletişim motivasyonları ile iletişim doyumları arasındaki ilişki

Bireylerarası iletişim çerçevesinde kişiler farklı yönelimler doğrultusunda bir takım ilişkiler geliştirmektedirler. Bireyleri iletişim kurmaya yönelten ve sonucunda doyum elde etmelerini sağlayan ilişkileri incelemeye yönelik gerçekleştirilen çalışmanın temel amacı yerel medya çalışanlarının bireyler arası iletişim motivasyonları ve iletişim doyumu arasındaki ilişkidir. Bu noktadan hareketle çalışma yerel medya ölçeğinde Konya ve Denizli illerinde 300 katılımcı örneklem alınarak yüz yüze anket tekniği kullanılarak saha araştırması yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Alan araştırması bulgularına göre etkileme yönelimli iletişim doyum arayışına giren kişiler iletişim doyumu sağlayabilmektedirler. Rahatlama yönelimli doyum arayışına giren bireyler aynı zamanda rahatlama faktörlü doyuma da odaklanmaktadırlar. Motivasyon ve doyum ilişkisinde cinsiyete göre anlamlı bir farklılık olmamasına rağmen kurum tecrübeleri noktasında erkekler kadınlara oranla daha uzun süre yerel medyada ve aynı kurumda çalıştıkları gerçekleştirilen araştırma sonucunda ortaya konulmuştur.
Büyükşehirlerde ofis çalışanlarında beslenme biçimlerinin obeziteyle ve metabolik sendrom komponentleriyle ilişkisi ve beslenme eğitiminin etkisi

Bu araştırma çalışanlarda kronik hastalıkların önlenmesi çalışmalarına katkıda bulunmayı hedeflemiştir. 71, 68 ve 65 çalışanın katılımıyla üç ayrı ofis işyeri araştırmaya dahil olmuştur. Araştırmada anket formu uygulanmış, antropometrik ve biyokimyasal ölçümleri yapılmıştır. İlk ölçümler sonrasında işyerlerinde eğitimler verilmiş ve 6 ay sonra ölçümler tekrarlanmıştır. Hem başlangıç verileri hem değişimler değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda kadınların kepekli tahıl ürününü ve diyet gazlı içecekleri erkeklerden daha fazla tükettikleri, erkeklerin ise şekerli gazlı içecekleri, kızartma ve kuruyemişi ayrıca yemekhane olmadığında eti kadınlardan daha fazla tükettikleri tespit edilmiştir. Yaşam biçimi bakımında erkeklerde ve kadınlarda oranlar sırasıyla sigara kullananlar %38 ve %22,2., alkol kullananlar %24 ve %5,6., fizik aktif olmayanlar %73, 3 ve %63., ek öğün almayanlar %72 ve %38,9., yeterli meyve sebze tüketmeyenler %58, 7 ve %50 olarak bulunmuştur. Ortalama değerler erkeklerde ve kadınlarda sırasıyla açlık kan şekeri 87,8 ve 85,1 mg/dl, yüksek dansiteli lipoprotein, 44,8 ve 55,6 mg/dl, trigliserid 128, 1 ve 81 ,9mg/dl, sistolik basınç 119, 4 ve 112, 1 mmHg, diyastolik basınç 78,3 ve 74,0 mmHg, bel çevresi 92,5 ve 75,4 cm ve vücut kitle indeksi 26,5 ve 22,7 düzeyinde bulunmuştur. Eğitim sonrasında gıda tüketiminde ve yaşam biçiminde olumlu yönde değişiklikler olurken özellikle bel çevresi ve VKİ, olmak üzere MS komponentlerinde olumlu değişiklikler gözlenmiştir. Sonuç olarak MS oranlarının çalışanlarda ve özellikle erkek çalışanlarda yüksek olup önlemede eğitimlerin etkili olduğunu söyleyebiliriz.
Sağlıkta dönüşümden sonra sağlık çalışanı haklarına yönelik düzenlemeler

Tez çalışmamız sağlıkta dönüşümden sonra sağlık çalışanı haklarına yönelik düzenlemelerin neler olduğunun ortaya konulabilmesi amacı ile yapılmıştır. Çalışmada açık amaç, özellikle insana yakışır iş kavramının önemli hale geldiği yeni bin yıl değişiminin, Türkiye'de sağlık çalışanı haklarına yönelik sonucunu saptamaktır. Tez çalışması, çalışan haklarına yönelik olarak, sosyal koruma, sosyal diyalog, üretken istihdam ile çalışan sağlığı ve güvenliği alanlarında, konu temelli inceleme usulü ile yürütülmüştür. Çalışma, yeni bin yıl insana yakışır iş kavramından çok önce, gerek ulusal gerekse ulusalüstü düzenlemeleri de içererekten gerçekleştirilmiştir. Çalışmamız sonucunda elde ettiğimiz ilk bulgu, Türkiye Devleti'nin çalışan haklarına yönelik düzenlemeleri zaman zaman salt Yürütme'nin iradesi ile çoğu zaman da Uluslararası Çalışma Örgütü ya da Avrupa Konseyi metinlerine uyarlama çerçevesinde oluşturduğudur. Türkiye'nin, insana yakışır iş kavramının dört unsurundan her birini, belirli zaman dilimlerinde gözettiği ve düzenlediği çalışmamız sonucunda ortaya konulmuştur. Türkiye, sosyal koruma ile çalışan sağlığı ve güvenliği alanında gerekli düzenlemeleri evrensel ölçekte gerçekleştirken, üretken istihdam ve sosyal diyalog anlamında düzenlemelerini insana yakışır iş ölçütünde tamamlayamamıştır. Bahis konusu durum, sağlık çalışanı haklarına yönelik de aynı gerçeği sonuçlamıştır. Birleşmiş Milletler Örgütünün Binyıl Kalkınma Hedeflerinin önemli girdisi olan sağlık konusu, Türkiye'de de sağlık çalışanı haklarının özenle gözetilmesini talep etmektedir.
1945-1960 döneminde Türkiye'de çalışma yaşamının Orhan Kemal romanlarında temsili

Toplumsal yapıyı anlamaya yönelik, mevcut dönemde uygulanan iktisat politikalarına dair verilen bilgiler, çoğu zaman toplum içerisinde insan olma halini yansıtmada yetersiz kalmaktadır. İnsanı genelleştiren bu çeşit bir bakış açısı, rakamların yoğunluğunda, asıl olan özneyi de görünmez kılarken; bireylerin cansız yığınlar halinde temsil edilmelerine yol açmaktadırBu çalışmanın amacı Türkiye'de 1945- 1960 dönemi emek tarihi ve uygulanan iktisat politikalarına bakarken, aynı zamanda dönemin işçiler tarafından ne şekilde deneyimlendiğinin de incelenmesi; bu anlamda da edebi anlatılar üzerinden insana dair olanın görünür kılınmasıdır. İkinci Dünya Savaşı'nın ardından uluslararası ölçekte yaşanan gelişmelerle de ilintili olarak, Türkiye dönem itibariyle hızlı bir kapitalistleşme sürecinden geçer. Bu esnada alt üst olan toplum yapısı, toplumsal hiyerarşide aşağıda bulunan bilhassa örgütsüz işçiler tarafından farklı tutunma ve direnme mekanizmalarının geliştirilmesine yol açar. Bu çalışmada Orhan Kemal'in Bereketli Topraklar Üzerinde, Eskici Ve Oğulları ve Murtaza romanlarına uygulanan nitel araştırma yöntemi aracılığıyla, bu dönemdeki çalışma yaşamının koşulları, bu koşulların geçirdiği dönüşüm süreci içerisinde, aydınlatılmaya çalışılmış; böylece, bu süreçte merkezi anlatıların dışında kalan işçilerin zihniyet yapıları ve anlam dünyalarının da açığa çıkarılması sağlanmıştır.
Kozlu taşkömürü işletme müessesesindeki işçilere verilen bireysel ve grup sigara bırakma müdahalelerinin karşılaştırılması

Giriş: İşyerlerindeki çeşitli sağlık ve güvenlik riskleriyle birlikte sigara olumsuz sonuçlara yol açabilmektedir. Araştırmalarda maden işçilerinin önemli bir bölümünün sigara içtiği saptanmıştır. Amaç: Araştırmada uygulanan bireysel ve grup sigara bırakma müdahalesi sonrası işçilerde sigara bırakma durumlarını karşılaştırmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırmanın kesitsel tipteki ilk aşamasında 1045 işçiden çalışmaya katılmayı kabul eden 877'si örneklemi oluşturmuş ve anket uygulanmıştır. Deneysel tipteki ikinci aşamada; ilk aşamaya katılan, sigara içen ve bırakmaya hazır olan 128 işçi basit rastgele yöntemle randomize olarak 'grup ve bireysel sigara bırakma müdahaleleri uygulanacaklar' olarak 64'er kişilik iki gruba ayrılmıştır. Her iki gruba aynı rehberlik hizmetleri uygulanmıştır. Takiplerde 6. ayda telefonla ulaşılarak işçilerin sigara bırakma durumları tespit edilmiştir. İstatistiksel değerlendirme SPSS 19.0 programı ile yapıldı. Bulgular: İşçilerin yaş ortalaması 35 ,4 5,5'dir. Alkolü işçilerin; %24,9'u halen kullandığını, %21,3'ü bıraktığını belirtmiştir. Katılımcıların %26,0'ı hiç sigara kullanmadığını, %14,4'ü bıraktığını ve %59,6'sı ise halen sigara içtiğini belirtmiştir. Grup ve bireysel sigara bırakma müdahale gruplarındaki işçilerin özellikleri karşılaştırıldığında gruplar arasında değişkenler açısından anlamlı fark olmadığı belirlendi (p>0,05). Gruplar homojen/benzerdir. Grup sigara bırakma müdahalesindeki işçilerin; kontrole gelme, ilaç kullanma ve sigara bırakma oranları bireysel sigara bırakma müdahalesindeki işçilerden yüksek olmasına karşın aradaki farklar anlamlı değildir (p>0,05). Sigara bırakma oranı, bırakmayı ilaçla deneyenlerde ilaçsız deneyenlerden yüksektir (p<0,001). Sonuçlar: Sigarayı bırakmak isteyenlere kontrendikasyonlar dışında ilaç tedavisi önerilebilir. Grup sigara bırakma müdahalesi işyerinde sigara bırakmada bir tedavi seçeneği olarak kullanılabilir.
Vardiyalı çalışanlarda uyku sorunları ve iş tatmini arasındaki ilişkinin incelenmesi

Çalışma hayatı insanların zamanın büyük bir bölümünü oluşturmaktadır. İş yaşamında yaşanan olumlu ve olumsuz durumlar bireyin diğer yaşam alanlarını da büyük ölçüde etkilemektedir. Bireyin iş doyumunun olması hem bireyin diğer yaşam alanlarındaki doyum düzeyini hem de çalıştığı örgüte olan katkısını ve verimini etkilemektedir. Bu araştırmanın amacı; vardiyalı sistemde çalışanların uyku düzenlerinde meydana gelen düzensizliğin, kurum içinde iş tatminini ve boyutlarına etkisinin incelenmesidir. Araştırma ilişkisel tarama modelinde tasarlanmış ve nicel yöntem kullanılmıştır. Araştırma vardiyalı çalışma sistemi ile çalışan 146 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda uyku hijyeni ile uyku kalitesi arasında, iş doyumu ile uyku kalitesi arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur. Diğer bir ifadeyle uyku hijyeni arttıkça, uyku kalitesinin arttığı, uyku kalitesinin artmasının iş doyumunun arttığı belirlenmiştir.
Halk eğitimi çalışanlarında örgütsel güven ve mesleki motivasyon düzeyinin incelenmesi

Bu araştırma, Halk Eğitimi Merkezi çalışanlarının örgütsel güven ve mesleki motivasyon düzeylerinin incelenmesini amaçlamaktadır. Araştırma kapsamında Halk Eğitimi Merkezinde farklı görevlerde çalışan kişilere yönelik ' Mesleki Motivasyon Ölçeği' ve Örgütsel Güven ölçeği ve Örgütsel Güven Ölçeğinin alt boyutları olan; Çalışan Duyarlılığı, Yöneticiye Güven, İletişim, Yeniliğe Açıklık başlıkları araştırılmıştır. Bunun yanı sıra araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu uygulanarak katılımcıların demografik özellikleri ve araştırmayı etkileyebilecek farklı özelliklerini keşfetmeye yönelik anket uygulanmıştır. Halk Eğitimi Merkezi çalışanlarının istatistiksel değerlendirilmesinde iki grubun puanları kıyaslanırken bağımsız gruplar için t-testi; ikiden fazla grubun puanları kıyaslanırken ANOVA analiz yöntemi kullanılmıştır. Anova sonrası ikili kıyaslamalar Tukey HSD ile yapılmıştır. Mesleki branşlara göre Motivasyon ve Örgütsel Güven puanları arasında fark olup olmadığı; Tek yönlü varyans analizi yöntemi ve çalışma kapsamında kullanılan Örgütsel Güven ve Motivasyon ölçekleri ve alt faktörleri arasında yapılan karşılaştırma ile belirlenmiştir. Bu karşılaştırmada; branşını diğer olarak işaretleyenler katılmamıştır. Fark varsa anlamlılığı hangi iki grup arasında kaynaklandığını Tukey HSD testi yapılarak belirlenmiştir. Araştırmaya katılan Halk Eğitimi Merkezi çalışanlarının; Örgütsel güven açısından sınıf öğretmenleri ile usta öğreticiler arasında, Çalışanların Duyarlılığı, Yöneticiye Güven ve İletişim açısından ise branş öğretmenleri ile usta öğreticiler arasında anlamlı fark tespit edilmiştir. Doğdukları ilçede görev yapma durumlarına göre örgütsel güven ve motivasyon açısından anlamlılık düzeyini belirlemek için t-testi yapılmış ve hiçbir puan açısından anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur. Yapılan çalışmada örgütsel güven ve mesleki motivasyon açısından faktörlerin aynı gruplar üzerinde aynı sonuçları doğurmadığını görmekteyiz. Bu durum örgütsel güven ile mesleki motivasyon arasında aynı yönlü bir ilişkinin olmadığını göstermektedir.