turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yayaköylü Ahmed Reşid Efendi´nin Şerh-i Nuhbe-i Vehbi adlı eseri s.222-446

Dil öğreniminde görsel, işitsel ve basılı materyallerden yararlanılır. Bu basılı materyaller içinde sözlükler önemli bir yer tutar. Klasik Türk Edebiyatı'nda mensur sözlükler yanında otuza yakın manzum sözlüğün de yazıldığı tespit ettik. Bu tür sözlükler, çocuklara hem aruz tekniğini hem de Arapça, Farsça kelimelerin Türkçe karşılıklarını öğretmek amacıyla yazılmıştır. Manzum sözlükleri ezberlemenin insanı zeki kılacağı; hatta müelliflerin kendi çocuklarına bile ezberlettikleri tespit edilmiştir. İşte çeşitli dönemlerde yazılmış bu tür manzum sözlüklerin okuyucular tarafından gramer, yazıldığı dönemin siyasi, sosyal, tarihsel boyutu ve şairin entelektüel birikimi yönünden daha iyi anlaşılabilmesi için üzerinde çok sayıda şerh yazılmıştır. Yayaköylü Ahmed Reşid Efendi'nin Şerh-i Nuobe-i Vehbi adlı eseri de Sünbülzade Vehbi'nin Nuhbe-i Vehbi adlı manzum sözlüğünü yukarıda saydığımız yönlerden ele alarak okuyucuya sunduğu bir şerh çalışmasıdır.
Afyonkarahisarlı şair Ali Feyzi

Osmanlı Devleti XIX. yüzyılda siyasi bakımdan uzun süren savaşlar, iç ve dış isyanlar, siyasi ve sosyal sıkıntılar sebebiyle gerilemiş; Avrupa medeniyetinin baskısıyla da batılılaşmaya başlamıştır. Edebi alanda da batılılaşmanın başladığı, mahallileşme cereyanının da devam ettiği görülmektedir. Bu yüzyılda da divan tarzında şiir söyleyen pek çok şair yetişmiştir. Ancak bu şairlerden iz bırakanlar, daha çok meşhur olanlar yüzyılın ilk yarısında yaşamış olanlardır. Dönemin tezkire yazarları ise şairlerimizin bir kısmından haberdar olamayarak, kitaplarına bazılarım alamamışlardır. İşte bu yüzyılda yaşayan, fakat edebiyat tezkirelerine girmeyen şairlerimizden birisi de Afyonkarahisarlı Ali Feya(öl. H.1311/M.1893)'dir. Divan şiirinin son temsilcilerinden olan Feyzinin genç yaşta ölmesine rağmen bir divanının bulunuşu, onun divan şiiri içindeki yerinin ne derece büyük olduğunu göstermeye yeter. Divanı dışında, bazı şiirlerinin bulunuşu ve bunların çeşitli süreli yayınlarda neşredilmesi, zamanında ona verilen önemi ispatlayan başka bir husustur. Ali Feyzi'nin şiirlerinde bir incelik, bir anlam bütünlüğü görülür. Gazellerinin çoğu beş beyitten ibarettir. O, Gazel sahasında, Sebk-i Hindi' tesirinde şiir yazmıştır denilebilir. Onun şiirlerinde ağdalı bir ifade pek yoktur. Mahalli kaynaklarda şiirlerinin güçlü olduğu nakledilir. Bu yüzyılda da etkisini sürdüren mahallileşme cereyanının tesiri altında kalarak, gerek aruzla gerekse hece ile içli, yanık, ateşli şiirler söylemiştir. Hayatım, eserlerini, edebi kişiliğini ortaya çıkarmaya çalıştığımız, Divanım karşılaştırmalı olarak transkribe ettiğimiz şairin şiirlerinin ayrıca tahlil edilmesinin gerekliliğine inanıyoruz.
Millet Kütüphanesi Ali Emiri Koleksiyonu MNZ 579 numaralı şiir mecmuası

Millet kütüphanesi Ali Emiri koleksiyonu Mnz. 579 numarada kayıtlı Şiir Mecmua'sının transkripsiyonlu bir şekilde okunması ve bu metnin yayımlanmış divanlarla karşılaştırmasının yapılarak incelenmesi, tezimizin temel amacını oluşturmaktadır. Bu çalışma, 'Giriş'ten sonra üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde mecmuanın tavsifi, imla özellikleri ve muhtevası, mecmuada şiiri bulunan şairlerin biyografi bilgileri, mecmuadaki şiirlerin nazım şekilleri ve şiirlerin vezinleri hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde metnin kuruluşunda izlenen yöntem ve yazmanın transkripsiyolu metni yer almaktadır. Çalışmamızın son bölümü olan üçüncü bölümde ise mecmuanın ve latinize edilen şiirlerin sayfa numaraları, şair mahlasları matla ve makta bend/beyitler, nazım şekli ve bend/beyit sayısı, vezin, şiir başlıkları kafiye ve redifler ile oluşturulmuş Mestap tablosu verilmiştir.
Postmodern bir roman Yedinci Gün'de mitin işlevi ve kahramanın yolculuğu

Bu çalışmada İhsan Oktay Anar'ın altıncı romanı olan Yedinci Gün ele alınmaktadır. İlk aşamada romanda metinlerarasılık bağlamında kullanılan mitsel malzemenin, kurmacaya olan katkısı ve işlevi araştırılmıştır. Daha çok kutsal metin kaynaklı mitlerden yararlandığı görülen yazarın, mitleri kutsallığından sıyırıp bağlamından uzaklaştırarak kurmacanın önemli bir malzemesine dönüştürdüğü görülmektedir. Anlatıdaki mitsel unsurlar, sezdirilme amaçlanarak anıştırmalar yoluyla veyahut metnin ilk halinden saparak yabancılaştırma yoluyla verilmektedir. Metnin kurmacası içine yedirilen mitlerin bilindik hallerinden uzaklaştırılması, mitsel unsurların anlamında çoğaltma sağlamakta ve okurda yeni bakış açıları oluşturmaktadır. Romanın kurmacasındaki mitsel zemin, anlatıya gerçeküstü ve büyülü bir atmosfer de katmaktadır. Çalışmanın diğer aşamasında, aşkını ararken kendini bulan kahramanın döngüsel yolculuğu üzerinden bir okuma gerçekleştirilmiştir. Anlatıda Joseph Campbell'ın belirlediği monomitin aşama kalıpları görüldüğünden, kahramanın izi bu yöntemle takip edilmiştir. Kahramanın dışsal ve içsel yolculuk boyunca erginlenmesi, ruhani yolculukla mümkün olmuş, kahraman farkındalık kazanarak içindeki tanrısallığı keşfetmiştir.
Ispartalı Abdülkerim Nuri Efendi'nin hayatı ve tarih manzumeleri

19. asır Klasik Türk Edebiyatı'nın son yüzyılıdır. Önceki yüzyıllardaki kadar nitelikli olmasa da bu yüzyılda da birçok divan şairi yetişmiştir. Fakat bu isimlerin çoğu yeterince tanınmamaktadır. Bu dönemin tanınmayan şairlerinden biri de Ispartalı Abdülkerim Nuri Efendi'dir. Şair, Isparta'da doğmuş ve ilk eğitimine burada başlamıştır. Daha sonra eğitimine İstanbul'da devam eden şair uzun süre kadılık yapmıştır. Şairin iş hayatı da İstanbul merkezli olmuştur. Abdülkerim Nuri Efendi'nin bu eseri, tarih manzumeleri ile öne çıkmaktadır. Eserde 147 manzume bulunmakta ve bunların 114 tanesini tarih manzumeleri oluşturmaktadır. Şair eserde, 'tam tarih, noktalı tarih, noktasız tarih, dü ta' gibi birçok tarih düşürme türünde manzume kaleme almıştır. Şair, tarih manzumelerinde; cülus, önemli makamlara tayinler, ölüm, doğum, bina inşası gibi olayların yanında kendi kişisel yaşantısından bahsetmiştir. Ayrıca Abdülkerim Nuri Efendi, Sadrazam Mehmet Emin Paşa'nın Rumeli teftişini 'Seyahat-ı Sadaret' adıyla ayrıntılarıyla anlatmıştır. Bu bölümde, Rumeli'de meydana gelen bir kısım menfi olaylardan ve bunların sorumlularına verilen cezalardan bahsetmiştir. Bu açıdan eser, tarihi bir önem taşımaktadır. Eserde, tarihi olayların bir kadı'nın ve bir şairin gözüyle verilmesi ayrıca önem arz etmektedir. Şair çevresinde gördüğü önemli olayları, gelecek nesillere edebi sanat kabul edilen 'tarih düşürme' sanatıyla bedii bir şekilde aktarmıştır.
Daniş Divanı

Edebiyat tarihimizin önemli bir bölümünü Divan Edebiyatı olarak bilinen dönem oluşturmaktadır. Divan Edebiyatının gerçek anlamda aydınlatılabilmesi için o dönem yaşayan şair ve yazarlarla onların ortaya koyduğu eserlerin gün ışığına çıkarılması gerekmektedir. Bu amaçla biz çalışmamıza Daniş'in hayatı ve edebi kişiliği ile Divanı'nın tenkitli ve transkripsiyonlu çevrisini konu aldık. Asıl adı Süleyman olan Daniş, XVffl. yüzyılda yaşamış divan sahibi şairlerimizdendir. Bugüne kadar şair üzerinde ciddi bir çalışma yapılmamıştır. Kaynaklardaki bilgileri yorumlamak suretiyle doğum tarihinin 1715 olduğunu tahmin ediyoruz. Edebiyat kaynaklarına dayanarak ölüm tarihinin 1775 olduğunu tespit edebiliyoruz. İkisi İstanbul Üniversitesi Kütüphanesinde, birisi Millet Kütüphanesi Ali Emiri Manzum Eserler bölümünde, birisi Yapı Kredi Sermet Çifter Araştırma Kütüphanesinde ve birisi de İzmir Milli Kütüphanesinde olmak üzere Daniş Divam'nına ait beş yazma mevcuttur. Bu yazmalardan birinde 475 gazel bulunurken birisinin son tarafı, üçüncüsünün de baş tarafı eksiktir. Geri kalan iki nüsha ise tamam yazmalardır. Çalışmamızda İstanbul Üniversitesi nüshaları, Ali Emiri ve Sermet Çifter nüshaları esas alınmış ve farklılıklar dipnotta gösterilmiştir.
Ahmet Hamdi Tanpınar'ın eserlerinde mitolojik unsurlar

Türk edebiyatının önemli şahsiyetlerinden olan Ahmet Hamdi Tanpınar, (d.23 Haziran 1901; İstanbul - ö.24 Ocak 1962; İstanbul) yaşamı boyunca birçok eser meydana getirmiştir. Roman, hikaye, şiir, düşünce yazıları, edebiyat tarihi... gibi birçok alanda duygu ve düşüncelerini dile getiren sanatçının Türk edebiyatına olan katkıları oldukça fazladır. Yaşadığı yıllarda, bir imparatorluğun çöküşüne şahit olan sanatçı, bununla da kalmamış; II. Dünya Savaşı'nın da ülkeye ve dünyaya olan etkilerini yakından takip etmiştir. Tanpınar; Doğu ile Batı medeniyetine bigane olmayan ve her iki medeniyetin de kültürünü, edebiyatını, sosyal ve siyasi yaşamını bilen bir muharrirdir. Bu nedenle, edebi sahada yaptığı çalışmalar her iki medeniyeti de kucaklar niteliktedir. Güzel sanatlarla ilgili değindiği noktaların her birinde, hem Doğu'dan hem de Batı'dan örnekler vardır. Bu alandaki hakimiyeti sanat tarihi, mitoloji ve estetik dersleri vermesinden kaynaklanmaktadır. Tanpınar, eserlerinde seküler dil yerine sembolik dili tercih ettiği için anlaşılması zor olanı ve muhayyile yeteneğinin en üst seviyelerini kulllanmayı yeğleyen bir yapıyı inşa eder. Edebiyatla ilgilenirken felsefeyi, tarihi, mitolojiyi, musikiyi, resmi... asla terk etmeyen sanatçının geniş bir yelpazede eserlerine şekil verdiği aşikardır. Biz ise bu çalışmada onun mitolojiye olan merakını ve mitolojiyle ilişkide olan karakterlerini, olaylarını, mekanını, zamanını irdeleyeceğiz. Bu konuda bize çok fazla malzeme veren Tanpınar, 'Ne içindeyim zamanın/ Nerede büsbütün dışında/ Yekpare geniş bir anın/ Parçalanmaz akışında' olduğunu okurlarına sezdirir.
Buket Uzuner'in hikaye romanları üzerine bir inceleme

Lisans TeziBuket Uzuner'in Roman ve Hikayeleri Üzerine Bir İncelemeBetül KALELİFırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı 2005, Sayfa:377+VIIBuket Uzuner çağdaş Türk yazarları içinde önemli bir yere sahiptir. Hikaye ve romanlarında modern bir tarz yakalama çabasıyla pek çok yenilik yapmıştır. Feminist bir yazar olarak değerlendirilmesine rağmen eserlerinde her konuyu işlemiş ve farklı kurguların oluşumunu sağlamıştır. Özellikle insanı algılama ve anlatma becerisi onun hikaye ve romanlarının kalıcı olmasını sağlamaktadır. Buket Uzuner, roman ve hikayelerinde anlaşılır ve sade bir dil kullanmıştır. Olayları anlatmak için farklı tekniklere başvurması eserlerinin diline de yansımıştır. Zaman zaman mahallu söyleyişlere de yer vermesi dil ile birlikte sosyal ortamın da yansıtılmasını sağlamıştır. Eserlerinde yaptığı yenilikler onun özellikle gençler tarafından fazlaca beğenilmesine; kurgudayakaladığı canlılık edebiyat dünyasına yeni bir soluk getirmesine neden olmuştur.
Orhan Aras'ın hayatı ve eserleri üzerinde bir değerlendirme

Bu çalışmada Almanya'da yaşayan, gurbetçi yazar Orhan Aras'ın yaşamı ve yapıtları incelenmiştir. İlk edebi eserini 1990 yılında Almanya'da yazdığı Karabağ'ın Gözyaşları adlı şiir kitabıyla edebiyat dünyasına sunan Aras'ın şiirin yanında, romanları ve siyasi yazıları vardır. Bu çalışmanın amacı, yazarın yapıtlarını inceleyip edebiyat tarihindeki yerini belirlemektir. Tezimiz üç bölümden ibarettir. Birinci bölümde Orhan Aras'ın hayatı, edebi kişiliği ve eserlerinin listesine yer verilmiş, ikinci bölümde Orhan Aras'ın eserleri yapı ve tema bakımından incelenmiş ve son bölümde ise eserleri dil ve üslup yönünden değerlendirilmiştir.
Emel Mecmuası'nda halk kültürü unsurları

Bu çalışmada Emel Mecmuası'nın tüm nüshaları incelenerek, nüshalardaki halk kültürüne ait bilgiler eklektik yöntemle ele alınmıştır. Dört bölümden oluşan çalışmada, öncelikle geçiş dönemi adetleri ve aile hayatı; ikinci bölümde dini bayramlar, mevsim bayramları, kurultay ve şölenler; üçüncü bölümde; halk bilgeliği, halk inançları ve öğretileri incelenmiştir. Son bölüm ise halk edebiyatı ürünlerine ayrılmıştır. Çalışma boyunca, başta Emel Mecmuası'nın tüm sayıları olmak üzere, halk kültürüne ait kaynak eserlerden faydalanılmıştır. Emel Mecmuası'nda tarihi, siyasi, fikri ve edebi yazıların yanında, ulaşılan toplum hafızasında kültürün canlanması ve kalıcı olması amacıyla, halk kültürüyle ilgili incelemelere de sıkça yer verilmiştir.
Sabrİ-i Şakir Dİvanı

Sebk-i Hindi akımı XVII. yüzyıldan itibaren edebiyatımızda etkisini göstermeye başlamıştır. Bu edebiyat akımından etkilenen şair, eserinde akımın gereğini ustalıkla yerine getirmiştir. Divan edebiyatının çoğunlukla bol sanatlı olan dili bu akım nedeniyle daha karışık ve bilmeceyi andıran bir hale bürünmüş, bu dönemdeki eserlerin okunup anlaşılması güçleşmiştir. Sebk-i Hindi temsilcilerinden olan şair eserlerinde Farsça'yı bolca kullanma geleneğini sürdürmüş; ancak dilinin sadeliğine önem vermiştir. Sabri Şakir, kıvrak dili ve şairlikteki ustalığı nedeniyle IV. Murad ve Nef'i'den övgüler almış, bu nedenle de devrinde kendinden bahsettirmeyi başarmıştır. Şair, eserinde aruzun farklı vezinlerini ustalıkla kullanmıştır. Eserde şairin belirgin bir hayal gücü olduğu görülmektedir. Çoğu Divan şairinin tersine eserde somut bir aşk göze çarpmaktadır. Halkın bolca kullandığı atasözü ve özdeyiş niteliği taşıyan sözlerin de yer aldığı eser edebiyatımızda kendine has yapısıyla ayrı bir yer edinmiştir.
Klasik Türk şiiri'nde sebk-i hindİ

Bu tez, 17 ve 18. yüzyıllarda, Klasik Türk Şiiri'nde, Hint üslubu ile şiirler yazan yedi önemli şairin şiirlerinden yola çıkarak, söz konusu üslubun ortak özelliklerine ulaşmayı amaçlamaktadır. Yani bir tür, devir üslubu araştırmasıdır. Böylece, yaklaşık altı asır, kesintisiz devam eden Klasik Türk Şiiri'nin, kendi içinde farklı ekollere sahip olduğu görülecektir. Çalışmamız, çağdaş üslup bilimi metotlarına dayanmaktadır. Bu yüzden yer yer, istatistiki metotlar da kullanılmıştır. Ancak örnek alınan metinler, Klasik şiirin ürünleri olduğundan, yeri geldikçe, geleneksel belagat terim ve metotlarından da istifade edilmiştir. Çalışmamızda, Sebk-i Hindi'nin Klasik şiirimizde, 17 ve 18. yüzyıllarda, belli bir çevrede etkili olduğunu gördük. Ancak onun etkileri, söz konusu yüzyıllarda yaşayan bütün şairler de görülmez. Bu üslup Hint-İran estetiğini, Türkçe üslubun tabii gelişimi içinde ilerletebilen şairlerce kullanılmıştır. Dil gelişimi açısından, Türkçe'nin doğal seyrinden sapma sayılabilecek bu üslup; mana, muhteva ve estetik açısından, Klasik şiirimizi çok önemli noktalara ulaştırmıştır.
Peyami Safa'nın kitap halinde yayımlanmış eserlerinde güzel sanatlar

Peyami Safa, kendi kendini yetiştirmiş, kültürlü ve çok yönlü bir yazardır. Felsefe, estetik, güzel sanatlar, tarih, hukuk sosyoloji, psikoloji, tıp konularında bilgi ve görüş sahibidir. Bu tez çalışmasında yazarın düşünce yazılarında, bu imzayla yazdığı hikaye ve romanlarında güzel sanatları ele alışı üzerinde durulmuştur. Peyami Safa, Doğu, Batı düşüncesine bağlı olarak eserlerinde güzel sanatları kültürel bir kaynak olarak kullanmıştır. Estetik, bütün güzel sanatları inceleyen bir felsefe disiplinidir. Estetiğin temel kavramı olan güzellik, sanatçıya ve sanatçının yarattığı eser karşısındaki insana bağlıdır. Birinci bölümde sanatçı, eser ve insan arasındaki ilişki incelenmiştir. Edebiyat, güzel sanatlar arasında maddi malzemeye dayanmayan tek sanat şubesidir. İkinci bölümde Peyami Safa'nın dil ve edebiyat konusundaki görüşlerine, düşüncelerine yer verilmiştir. Yazarın edebiyat türlerine yaklaşımı ele alınmıştır. Türk Edebiyatı'nda ilk defa roman kahramanlarının bakış açısını esas alan yazar Peyami Safa'dır. Üçüncü bölümde Peyami Safa'nın eserlerinde yer alan plastik, fonetik ve görsel sanatlar incelenmiştir.
Kerkük'te İçtimai Hayat-Folklor- adlı eser üzerine bir inceleme

Irak Türkmenleri, Türk dünyasının önemli bir parçasını teşkil etmektedir. Anadolu'nun uzantısı olan bu coğrafyada ortak pek çok folklor malzemesi Irak Türkmenleri ile dil, kültür ve sosyal akrabalık ilişkileriyle bağlıdır. Bu ortaklıkları açığa çıkarması açısından, milli kültürün önemli bir kaynağı olan folklor malzemelerinin ve Irak Türkmenlerinin daha yakından tanınması amaçlanan bu çalışmada 1962 yılında Bağdat'ta Şakir Sabır Zabıt'ın hazırlamış olduğu 'Kerkük'te İçtimai Hayat' adlı kitaptaki folklorik malzeme bilimsel yöntemlerle işlenmiştir. Tezimizde ele alınan bu kitapta pek çok halk kültürüne dair malzeme karışık bir halde bulunmaktadır. Bu folklor malzemeleri Arap harflerinden latin harflerine aktarılarak belli bir düzen içinde sınıflandırılmıştır.
Ravzİ Dİvanı'nda dinİ ve tasavvufİ unsurlar

Din, kainatın var edilmesinden itibaren insanoğlunun tüm hayatını tesiri altına almış; insanoğlu da hayatını dinin gereklerine göre şekillendirmiştir. Tasavvuf ise Hz. Peygamber'den sonraki zamanlarda zühd dönemi ile başlamış olup süreç içerisinde gelişmiş ve yaygınlaşmıştır. Başta Anadolu olmak üzere Müslümanların yaşadığı geniş coğrafyalarda din ve tasavvufun insan hayatı üzerindeki etkisi artmış; doğal olarak bu durum edebiyata da aksetmiştir. Öyle ki bu unsurlar genelde Türk edebiyatının özelde ise klasik Türk edebiyatının esas kaynakları olma hüviyetini kazanmıştır. Nitekim şairler şiirlerini din ve tasavvuf ilimlerinin bilgisiyle temellendirmiş; ayet ve hadislerle şiirlerine güç katmışlardır. Müstakil manzumelere konu olan dini ve tasavvufi unsurlar, şairlerin hem İslami ve tasavvufi ilimlere ne kadar vakıf olduğu, hem din ve tasavvufu nasıl kavradığı, hem de yaşadığı devrin din ve tasavvuf anlayışının nasıllığı hakkında bilgi vermesi bakımından büyük önem taşımaktadır. Bu yönüyle hazırlanan çalışmada 16. yüzyılın mahalli şairi olarak kabul edilen Ravzi'nin divanı dini ve tasavvufi unsurlar bakımından incelenmiştir. Ravzi Divanı'nda din olarak İslam dininin, görüş olarak ehl-i sünnet anlayışının ve mezhep olarak ise Hanefi mezhebinin esas alındığı görülmüştür. Çalışma giriş, iki ana bölüm ve bir sonuçtan oluşmaktadır. Giriş bölümünde Ravzi'nin hayatı ve edebi kişiliği üzerinde durulmuş ve divanı hakkında bilgiler verilmiştir. Birinci bölümde divanın dini unsurları ana başlıklar ve alt başlıklar halinde açıklanmış; iman, ibadet, ayet-hadis iktibasları, diğer unsurlar ve dinler, mekanlar, dini-ilmi-kutsal şahsiyetlere değinilmiştir. İkinci bölümde ise tasavvufi unsurlara yer verilmiş; aşk, aşık, tarikatlar, tasavvufi zümreler, mekanlar, unsurlar, tip ve şahsiyetler başlıklarıyla açıklanmıştır. Çalışmadan elde edilen bilgiler, maddeler halinde sonuç bölümünde sunulmuş ve kaynakça ile çalışma sonlandırılmıştır.
Abdülbaki Gölpınarlı hayatı, eserleri ve Mevlana algısı

'Abdülbaki Gölpınarlı Hayatı Eserleri ve Mevlana Algısı' isimli tez çalışmasında Abdülbaki Gölpınarlı'nın hayatı hakkında yazılan akademik çalışmalar ve onu tanıyanlar tarafından kaleme alınan eserler incelenmiştir. Abdülbaki Gölpınarlı'nın hayatı hakkında bilgiler verildikten sonra din ve tasavvuf anlayışı hakkındaki fikirleri ve düşüncelerine yer verilmiştir. Abdülbaki Gölpınarlı'nın eserleri zikredilmiş ve Mevlana ve Mevlevilik ile ilgili olanlarla içerikleri hakkında bilgiler aktarılmıştır. Daha sonra Mevlana'nın hayatı, düşünceleri, fikirleri, Mevlevilik tarikatı, hakkında bilgi verilmiştir. Mevleviliğin diğer dinler ve tarikatlarla ilişkileri ve birbirlerinden etkilenmelerini üzerinde durulmuştur. Mevlevilik adap ve erkanı ile ilgili bilgiler aktarılmıştır. Bu bilgiler verilirken verilen bu umumi bilgilere Abdülbaki Gölpınarlı'nın farklı yaklaşımları, farklı yorumları varsa bunlar diğer araştırmacıların verdikleri bilgilerle karşılaştırılarak teze alınmıştır.
Silivri ağzı

Bugüne kadar Türkiye Türkçesi ağızlarıyla ilgili lisans ve lisansüstü düzeyde birçok çalışma yapılmıştır. Ancak günümüzde hala ağız çalışması yapılmayan bölgeler mevcuttur. Bu bölgelerden birisi de İstanbul iline bağlı bulunan Silivri ilçesidir. Bu çalışmada, Silivri ilçesi ve ilçeye bağlı olan mahallelerde yaşayan göçmenlerin ağız özellikleri incelenmiştir. Tez; Giriş, İnceleme, Sonuç, Metinler, Sözlük, Kaynakça ve Ekler kısımlarından oluşmaktadır. Giriş kısmında, Silivri'nin tarihi, coğrafyası ve bölgede yaşayan yerli halkın etnik yapısı hakkında bilgiler verilmiştir. İnceleme kısmında, bölgeden derlediğimiz 43 metin ses ve şekil bilgisi yönünden incelenmiştir. Sonuç kısmında, Silivri ağzıyla ilgili elde edilen veriler maddeler halinde değerlendirilmiştir. Metinler kısmında, kaynak kişilerden yapılan derlemeler Türk Dil Kurumu tarafından tavsiye edilen transkripsiyon işaretleriyle yazıya geçirilmiştir. Sözlük kısmında, yazı dilindeki şeklinden farklı olarak telaffuz edilen kelimelere yer verilmiştir. Kaynakça kısmında, çalışma hazırlanırken yararlanılan eserlerin künyeleri alfabetik olarak sıralanmıştır.
Sevinç Çokum'un hikaye ve romanlarında insan

Çalışmamızda, çağdaş Türk edebiyatının önemli isimlerinden biri olan Sevinç Çokum'un hikaye ve romanlarındaki insan araştırılmaktadır. Yazarın eserlerinde canlandırılan çağdaş Türk insanının nasıl bir yapıya sahip olduğu söz konusu yapılır. Araştırmamızda insan; cinsiyet, milliyet, din, medeni hal, eğitim ve mesleğine göre gruplandırılarak incelenir. İnsanın, bu konumlar çerçevesinde hayata bakış açısı ve dünya ile ilişkisi belirtilir. Cinsiyet, milliyet, din, medeni hal, eğitim ve mesleğin, insanın özel, toplum ve iş hayatındaki yeri, rolü ve etkisi tespit edilir. Sevinç Çokum'un tarihi hikaye ve romanlarındaki insana kıyasla yazarın çağdaş Türkiye'yi anlatan eserlerinde insanın daha karmaşık bir kişiliğe sahip olduğu görülür. Onun, küreselleşme devri şartları altında geçmişşe özlem ve geleceğe yönelik endişe duyduğu, gelenekler ve dinini sürdürmekle beraber Türkiye Cumhuriyeti ilkelerini koruduğu, milli, dini ve siyasi aidiyetine önem verdiği tespit edilir.
Namık Kemal'in kızına yazdığı mektuplarda eğitim ile ilgili unsurlar

Namık Kemal, 1840 yılında Tekirdağ'da dünyaya gelmiştir. Küçük yaşta annesini kaybettiği için Namık Kemal, dedesinin yanında yetişmiştir. 2 Aralık 1888 yılında da Sakız Adası'nda vefat etmiştir. Namık Kemal, yazdığı oyun, şiir, romanları ile devrin en önemli isimlerindendir. Çeşitli nedenlerle İstanbul dışında görevlendirilen Namık Kemal, uzun süre ailesinden ayrı kalmıştır. Namık Kemal, edebiyatı eğitici bir gözle değerlendirmiş ve toplumun eğitim düzeyini arttırmaya çalışmıştır. Özellikle kadınların iyi eğitilmelerini ve sosyal hayata daha çok katılmalarını istemiştir. Namık Kemal'in bu düşüncelerine, kızı FerideHanım'a yazmış olduğu mektuplarda da rastlanmaktadır. Namık Kemal, büyürkenyanında olamadığı kızının eğitimine mektupları ile katkıda bulunarak, Feride'yi her açıdan eğitmeye çalışmıştır. Bu çalışmanın amacı da; Namık Kemal'in, kızına yazdığımektuplarda eğitimle ilgili unsurları tespit etmektir.
11. sınıf öğrencilerinin Türk edebiyatı dersine ilişkin tutumları üzerine inceleme

Edebiyat dersi birçok ülkede olduğu gibi Türkiye'de de oldukça büyük öneme sahip bir derstir. Edebiyat dersi; kültürün aktarılması, estetik zevkin dile getirilmesi, okuduğunu kavrama ve düşüncelere ifade etme gibi birçok özelliğin kazandırılmasında önemli rol oynar. Bu çalışmada ortaöğretimde eğitim görmekte olan 11. sınıf öğrencilerinin Türk Edebiyatı dersine ilişkin tutumları çeşitli değişkenler ışığında incelenmiştir. Nicel araştırma yaklaşımıyla gerçekleştirilen bu çalışmada ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Bu çalışma 2017- 2018 eğitim - öğretim yılında altı farklı okul türünde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu 362'si erkek ve 456'si kız olmak üzere toplamda 819 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Veyis (2015) tarafından geliştirilen ilgi, önem, kaçınma ve bilgi alt boyutlarını barındıran toplamda 27 maddelik Türk Edebiyatı Dersine Yönelik Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen verilerin çözümlenmesi adına betimleyici istatistikler, bağımsız örneklemde t testi, tek yönlü ANOVA ve Pearson Kolerasyon analizleri kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre cinsiyet, okul türü, kitap okuma sıklığı, sosyal medyada geçirilen süre, baba kitap okuma sıklığı değişkenlerinde anlamlı istatiksel farklar bulunmuştur. Buna karşın kültürel etkinlik sayısı, anne kitap okuma sıklığı, anne eğitim düzeyi, baba eğitim düzeyi, aile aylık geliri ve yetişilen kültür ve ortam değişkenlerinde anlamlı istatiksel farklılıklar bulunmamıştır. Bunun yanında öğrencilerin Türk Edebiyatı dersine yönelik tutumlarıyla Türk Edebiyatı akademik başarısı ve genel akademik başarı arasında istatiksel anlamda bir ilişki olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma sonucunda, öğrencilerin tutumlarının geliştirilmesi açısından öğrencilerin sosyal medyayı daha bilinçli kullanması yönünde önlemlerin alınması ve daha fazla kitap okumaya teşvik edilmesi gibi bazı önerilerde bulunulmuştur.