turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk romanında dış göç olgusunun izdüşümleri: Bekir Yıldız, Fakir Baykurt ve Füruzan

Göç ve daha özelinde Türkiyeli işçilerin Almanya'ya göçünü ele alan pek çok çalışma bulunmasına karşın, bu çalışmalar ya tek bir yazar, roman yahut da kısa öyküye odaklanmaktadır. Bu tez Bekir Yıldız, Fakir Baykurt ve Füruzan adlı yazarların metinleri üzerinden göç edebiyatının karmaşıklıkları ve değişkenliklerini karşılaştırmalı olarak 1964'ten 1998'e daha uzun bir dönemde ele alacaktır. Yıldız ve Baykurt'un göçmen işçi olarak birinci elden deneyimlerine karşın, finansal olarak güvenceli ve kısa bir dönem için Almanya'yı ziyaret eden Füruzan'da göçün kendisi estetik kaygılar odağında bir bakışla metne dönüşmüştür. Göç temasının sosyolojinin ana alanlarından birini oluşturması sebebiyle bu tez sosyoloji kavramları ve edebiyat sosyolojisine dayanmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde genelde göç, dar anlamda Türkiyelilerin Almanya göçü, göçmen yazımı ve oluşum süreçleri, kültür ve kimlik meseleleri konuya temel oluşturması bakımından ele alınmıştır. Birinci bölümde Bekir Yıldız'ın Almanya'da Türkler; ikinci bölümde Fakir Baykurt'un 'Duisburg Üçlemesi' olan Yüksek Fırınlar, Koca Ren ve Yarım Ekmek; dördüncü bölümde Füruzan'ın Berlin'in Nar Çiçeği Almanya'daki göçmen hayatının 'gerçekliklerini' metinler aracılığıyla tartışmaya açmaktadır.
Evliya'nın sesi padişahın gölgesi: Evliya Çelebi Seyahatnamesi'nde kurmaca

Evliya Çelebi Seyahatnamesi'nde geçen kimi tarihi olayların 'hatalı' veya 'uydurma' bilgiler içerdiği şeklindeki görüşlere karşı, bu tezde Seyahatname'nin kurmaca anlatılar sunduğu ve bu anlatıların bilinçli bir teknik ve yöntemle oluşturulduğu öne sürülmektedir. Bu çalışmada Evliya Çelebi'nin Osmanlı padişahlarına dair anlatıları, tarihi arka plan üzerinde durularak ve yakın okuma tekniği ile incelenmiştir. Seyahatname'nin sıkça başvurduğu kaynak olan Peçevi Tarihi başta olmak üzere döneme ışık tutan diğer kaynaklardan faydalanarak yapılan araştırmada Evliya'nın kimi tarihi olayları 'olmasını istediği' şekilde kurguladığı görülmüştür. Eserde Bektaşi, Mevlevi, Gülşeni, Melami tarikatı başta olmak üzere Evliya'nın keramet sahibi olduğunu düşündüğü veliler ile Saray otoritesi arasındaki ilişkilerden, selatin camisi inşa adabına kadar birçok konuda 'ideal' Osmanlı padişah imgesi çizilmektedir. Seyahatname'de bu imgeye uymayan padişah davranışlarının kurmaca anlatılar aracılığıyla 'düzeltildiği' veya eleştirildiği örneklere rastlanmıştır. Seyahatname'nin on cilde yayılan padişah anlatılarında bütünlük ve tutarlılık olduğu; ancak metinlerin yer aldığı bağlama göre değişiklikler, eklemeler yapıldığı tespit edilmiştir. Evliya bir tür gölge oyunu oynatıcısı gibi metnine kimi, ne zaman ve nasıl yansıtacağına dair yaptığı seçimlerle ve kattığı ayrıntılarla tek boyutlu Karagöz perdesini çok boyutlu bir eser olan Seyahatname'ye çevirmiştir.
Ahmet Hamdi Tanpınar'ın eserlerinde ironi

Sokrates'le başlayan, retorikte, felsefede, sanatta, edebiyatta, günlük yaşamda hayatın hemen her alanında kullanılan ironi, tarihsel süreci içerisinde birçok tanımlamalara maruz kalsa da, özde; gerçeğin ima yoluyla, alaylı bir üslupla, eleştirel bir bakış açısıyla, anlatma manalarına gelir. Nihayetinde ironi asıl gücüne edebiyatla ulaşmıştır. Çünkü ironi postmodernist edebiyatçılarla, anlatılarda kurgu olarak kullanılmıştır. Türk edebiyatında postmodern edebiyata geçişte basamak vazifesi gören Tanpınar, ironiyi eserlerinde kurgu unsuru olarak kullanan ilk yazar ve şairimizdir. Doğu ve Batı edebiyatını çok iyi bilen, Tanpınar eserlerinde yanlış Batılılaşmayla birlikte gelen toplumun hemen her alanındaki yozlaşmaya ironik yaklaşmış ve bu yönüyle kendinden sonra gelenlere örnek olmuştur. Bu çerçevede, Ahmet Hamdi Tanpınar'ın bütün eserleri incelenerek, eserlerinde ironiyi, hangi konularda, nasıl ve hangi yöntemlerle ele aldığı bu tezin ana konusudur.
Aşık Yaşar Reyhani hayatı- ve sosyal konulu şiirlerinin incelemesi

Aşık Yaşar Reyhani, 1934'te Erzurum'un Pasinler İlçesine bağlı Avlar Köy'ünde doğmuştur. Recep Efendi ile Yıldız Hanım'ın üçüncü çocukları olarak dünyaya gelmiştir. Reyhani, maddi imkansızlıklar sebebiyle ilkokulu yarım bırakmak zorunda kalmıştır. Bu da zaten meraklı olduğu aşık sohbetlerini daha yakından takip etmesini sağlamıştır. Yaşar Reyhani, on üç yaşındayken bir rüya görmüş, bu rüyada kendisine bir pir tarafından boncuk verilmiştir.. Bu onu aşıklığa hazırlayan birinci faktör olmuştur. Ardından da Hate adında bir kıza aşık olmuştur ki bu onun ilk şiirini söylemesini sağlamıştır. Reyhani, on sekiz yaşına kadar başkalarının şiirlerini, on sekiz yaşından sonra ise kendi şiirlerini söylemeye başlamıştır. Usta olarak kabul ettiği Hicrani tarafından kendisine Reyhani mahlası teklif edilene kadar Dertli mahlasıyla şiirlerini söylemiştir. Dünyanın dört bir tarafını dolaşan Reyhani, aşıklık geleneğinin yayılması, bu sanatın ölmemesi için çok çalışmıştır. Reyhani bütün şiirlerini hece ölçüsüyle yazmış, redif ve uyaklardan istifade etmiştir. Şiirlerinde aşk, özlem, tabiat gibi pek çok farklı temayı işleyen Reyhani aynı zamanda halkın sorunlarını da şiirlerinde ustaca işlemiştir. Reyhani, uzun yıllar Erzurum'da yaşamış, ancak memleketinden gördüğü vefasızlıklar nedeniyle 1991'de Bursa'ya göç etmek zorunda kalmış, 10 Aralık 2006'da burada vefat etmiştir.
Türk lugatında c ve ç ile başlayan kelimeler ve şiir örnekleri

Yusuf Akçura'nın 'Bu kitap hakikatten bir okyanustur' şeklinde tanımladığı Hüseyin Kazım Kadri'nin Türk Lügati, Türk edebiyatında sözlük denildiği zaman akla gelecek en önemli ve kapsamlı sözlüklerden biridir. Türk Lügati'nin ikinci cildindeki 'c' ve 'ç' maddelerinin ele alındığı bu çalışma bir giriş, iki bölümden oluşmaktadır. Girişte Hüseyin Kazım Kadri'nin hayatı, eserleri ve Türk Lügati'nin ikinci cildindeki 'c' ve 'ç' maddelerinin genel değerlendirmesine yer verilmiştir. Birinci bölümde 'c' maddesinde geçen Garb Türkçesiyle yazılmış kelime ve şiir örnekleri Latin harflerine çevrilmiş ve şiirlerin ulaşılabilen kaynakları dipnotlarda gösterilmiştir. İkinci bölümde 'ç' maddesinde geçen Garb Türkçesiyle yazılmış kelime ve şiir örnekleri Latin harflerine çevrilmiş ve şiirlerin ulaşılabilen kaynakları dipnotlarda gösterilmiştir.
Osmanlı Tarih Deyimleri ve Terimleri Sözlüğü'ndeki klasik edebiyata dair unsurların incelenmesi

Mehmet Zeki Pakalın'a ait Osmanlı Tarih Deyimleri ve Terimleri Sözlüğü, Osmanlı tarihi ve kültürüne ilgi duyanlar için kıymetli bir başvuru kaynağıdır. Eserin söz varlığı, Osmanlı tarih ve kültürünün yanı sıra edebiyatıyla da ilgili önemli unsurlar ihtiva etmektedir. Eserde maddeler hakkında ayrıntılı bilgi verilirken çeşitli ansiklopedi, sözlük ve mecmualardan yararlanılmış, ayrıca bu maddeleri örneklemek üzere iktibas beyitler kullanılmıştır. Eserde 210 şairden toplam 1672 adet beyit alıntılanmıştır. Şairlere ait 137 divandan faydalanılmıştır. Yararlanılan şairlerin dördünün divanı elde yokken, dokuz şairin ise hiç divanı bulunmamaktadır. Eserde ayrıca otuz iki mesneviden, altı antolojiden, üç mecmuadan, on beş tezkireden, üç sözlükten ve bir tarih kitabından yararlanıldığı tespit edilmiştir. Osmanlı Tarih Deyimleri ve Terimleri Sözlüğü'ndeki klasik edebiyata ait unsurların incelenmesi konulu tezimiz dört bölümden oluşmaktadır. Araştırmanın Giriş kısmında çalışmanın konusu ve amacı, Mehmet Zeki Pakalın'ın hayatı ve eserleri ile ilgili bilgiler bulunmaktadır. Ayrıca yazarın en önemli eserlerinden biri kabul edilen ve araştırmamıza kaynaklık eden Osmanlı Tarih Deyimleri ve Terimleri Sözlüğü tanıtılmıştır. Birinci bölümde sözlükte alıntı yapılan şairler, yaşadıkları yüzyıllara, tarikatlarına, yapılan alıntı sayılarına ve de dönemlerine göre incelenmiş, inceleme sonuçları tablolar halinde ortaya konulmuştur. İkinci bölümde, Pakalın'ın sözlükte yararlandığı kaynaklar tanıtılmış ve bu kaynaklar konularına ve alanlarına göre sınıflandırılmıştır. Üçüncü bölümde, sözlükte alıntı yapılan şairler hakkında bilgi verilmiş, bu şairlerden yapılan alıntılara ve şairlerle ilgili yapılan çalışmalara yer verilmiştir. Dördüncü ve son bölümde ise, sözlükte yer alan klasik edebiyatla ilgili maddeler incelenmiş, maddelerde iktibas yapılan örnek beyitler verilmiş ve bu beyitlerin madde ile bağlantısından bahsedilmiştir. Ardından konusu edebiyat olan maddeler kendi arasında sınıflandırılmıştır. Pakalın'ın önsözünde uzun bir emek mahsulü olarak değerlendirdiği eseri, Osmanlı kültürünün tanınması açısından önemli bir kaynaktır. Eser üzerinde yapılmış birkaç çalışma bulunmakla birlikte, daha detaylı inceleme ve çalışmaların yapılması faydalı olacaktır.
Kargın beldesi monografisi

Monografiler bir eser, yer, yazar veya tarihi bir olayla ilgili özel bir konunun tüm yönleriyle incelenmesidir. Bir köy, belde, ilçe gibi yerleşim yerleriyle ilgili monografiler kültürel değerlerin günlük yaşamdaki izlerin, uygulanan pratiklerin değiştiğini gösteren önemli çalışmalardır. Yaptığımız Kargın beldesi monografimiz de kültürel çeşitliliğimizi değişim etkenlerinden kurtarıp gelecek kuşaklara aktarılması için hazırlanmış bir çalışmadır. Kargın, bir boy ismi olarak tarihte yerini almıştır. Oğuzların geçmişşinde de önemli roller üstlenmiş bu boyun mensupları Anadolu coğrafyasına yayılmıştır. Bu sebeple Kargın ismine birçok yerde rastlanmaktadır. Erzincan'ın Tercan ilçesine bağlı Kargın beldesi de bu yerlerden biridir. Bu yer İpek yolu üzerinde olması hasebiyle çok çeşitli kültürlerin etkisinde kalmıştır. Coğrafya itibariyle savaş, deprem, sel, göç gibi nedenler Kargın'daki eserlerin günümüze kadar gelmesini engellemiştir. Modernleşen dünyada kendine fazlaca yer bulamayan halk kültürü de bundan nasibini almış Kargın hakkındaki bilgiler kaybolmaya yüz tutmuştur. Yapılan bu çalışmada başta halk kültürü olmak üzere Kargın beldesinin tarihçesi, sosyal, coğrafi ve inanç yapısı, giyim-kuşamı, törenleri, oyunları, halk mutfağı, halk hekimliği ve nesilden nesile aktarılan sözlü ürünler kaynak kişilerle görüşülerek çeşitli kaynaklar taranarak kayda geçirildi ve böylelikle gelecek nesillere ulaşacak bir kaynak olmasına özen gösterildi.
18. yüzyıl kasidelerinde medhiye

Medhiye, Divan Edebiyatı'nda devlet adamlarını övmek için yazılan bir nazım şeklidir. Şairler, genellikle devlet adamlarını çeşitli yönlerden överler. Bunlar; kahramanlık, cömertlik, adalet ve güzel ahlak gibi konulardır. Her şair, onların farklı yönlerini ortaya çıkarmıştır. Bazıları cömertliği överken, bazıları da kahramanlık yönünü över. Şairler bunu yaparken abartıya, mübalağaya yer verirler. Bu çalışmamızda, şairlerin padişahları ve sadrazamları nasıl övdüklerini tespit ettik ve övgü kalıplarını ortaya koyduk. Bu durum o dönem Osmanlı imparatorluğunun durumunu ortaya koyar. Sonuç olarak, medhiye Divan Edebiyatı'nda küçümsenmeyecek kadar önemli bir yere sahiptir.
Muhyİ'nin Şehd-i Ebrar isimli manzum dört halife menakıbnamesi

Terim olarak menakıbname, Hz. Peygamber'in, İslam halifelerinin, sahabelerin ve diğer İslam büyüklerinin hayatlarını ve üstün özelliklerini anlatan eserlere verilen addır. Menakıbnameler hem öğüt verici, öğretici olmaları, olağanüstü nitelik taşımaları hem de dillerinin sade olması sebebiyle çok sevilmiş ve okunmuşlardır. Menakıbnamelerin yazılışında sosyal, siyasal ve ekonomik sebepler bulunmaktadır. İncelememize konu olan Şehd-i Ebrar'da dört halifenin menkıbelerinin yanı sıra Hz. Hasan, Hz. Hüseyin ve Hz. Zeynel Abidin'in menkıbeleri anlatılmaktadır. Muhyi Efendi bu eseriyle ehl-i sünnetin, dört halife ve ehl-i beyt hakkındaki tutumunu yansıtmaktadır. İslam dünyasında ilk ayrılıklar Hz. Osman'ın şehit edilmesiyle başlar. Ardından Cemel ve Sıffin savaşları, Hz. Ali'nin şehit edilmesi ve son olarak ta Hz. Hüseyin'in şehit edildiği Kerbela hadisesiyle İslam aleminde kapanması mümkün olmayan derin yaralar açılır. Bu olaylar neticesinde Müslümanlar arasında bölünmeler yaşanmış ve ilk üç halifenin halifeliğini kabul etmeyen bir grup ortaya çıkmıştır. Rafıziler adı verilen bu grup Şehd-i Ebrar'da eleştirilir. Muhyi Efendi, Şehd-i Ebrar'da ilk dört halifenin menkıbelerini ve üstün meziyetlerini anlatarak Hulefa-i Raşidin'in Allah katındaki değerlerini ortaya koymakta, Rafızilerin ve onların yolunda giden çeşitli fırkaların, ilk üç halifeyi reddeden tutumlarını eleştirmektedir. Hz. Hüseyin'in şehit edilmesi hadisesine değinmekte ve onu şehit edenlerin Allah'a nasıl hesap vereceklerini sorgulamaktadır. Hz. Hasan, Hz. Hüseyin ve Hz. Zeynel Abidin'in üstünlüklerini menkıbelerle ortaya koyarak bu kişilerin tüm İslam alemindeki değerlerini ifade etmekte, Rafızilerin İslam ümmetini ayrıştıran tutumuna karşı çıkmaktadır. Muhyi Efendi'nin Şehd-i Ebrar isimli eseri, İslam ümmetini ayrılığa sevk eden tutumlara karşı çıkan manzum bir menakıbnamedir. Bu açıdan çok kıymetli bir kültür hazinesidir.
Kars'ta aşıklık geleneği ve Karslı Aşık Maksut Koca'nın hayatı, sanatı ve şiirleri

Çalışmamızda Türk Halk Edebiyatının Aşık Edebiyatı sahası üzerinde araştırma yapılmayan aşıklardan biri olan Aşık Maksut Koca'nın hayatı, sanatının özellikleri ve eserleri ortaya konmuştur. Araştırmamız esnasında elde edilen bilgiler tezimizin içeriğine uygun olarak değerlendirilmiştir. Çalışmamızda aşığımızın memleketi olan Kars, Arpaçay ve çevresinde meydana gelen aşıklık geleneği üzerinde durulmuş, bu gelenekten bahsedilirken aynı zamanda irticalen şiir söyleme ve usta-çırak ilişkisi motifi değerlendirilmiştir. Usta-çırak ilişkisi ve irticalen şiir söyleme üzerinde durulurken geleneğin önemli temsilcilerinden de bahsedilmiştir. Çalışmamız esnasında Aşık Maksut Koca ile bizzat görüşülmüştür. Sonuç bölümünde ise Aşık Maksut Koca'nın aşıklık geleneği içindeki yerinden bahsedilerek Kars'taki aşıklık geleneği ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmamız sırasında faydalandığımız kaynaklar kaynakça bölümünde sıralanmıştır.
Seyyid Hasan Rızayİ el-Aksarayİ hayatı, sanatı, eserleri ve Miftahu's-Sa'ade' adlı manzum Kasİde-i Bürde şerhi

1599 yılında Aksaray'da doğan, çok fazla tanınmayan veya tanıtılmayan Seyyid Hasan Rızayi el-Aksarayi, 17. yüzyılın verimli edebi şahsiyetlerindendir. Arapça ve Farsça'yı bu dillerde eser yazacak kadar veya tercüme edecek kadar bilen Rızayi, aynı zamanda mutasavvıf, alim, şarih ve kadıdır. 17. yüzyılın meşhur Celveti şeyhi Aziz Mahmud Hüdayi'ye samimiyetle bağlıdır. Sayıları on beşi bulan eserlerine bakıldığında; tasavvufi ve edebi kişiliğinin şekillenmesinde Hüdayi'ye duyduğu derin sevginin etkileri görülmektedir. Celveti duyuş ve düşünüşle kaleme aldığı eserlerinde; Allah'ın rızasını kazanmayı, Peygamber Efendimizin şefaatına nail olmayı, Aziz Mahmud Hüdayi önderliğindeki Celveti 'fukara'sıyla haşrolmayı hayatının esası ittihaz etmiş bir sufiyle karşılaşırız. Babasının kadılık yaptığı Hama'da ve Anadolu'nun muhtelif yerlerinde kadılık ve naibliklerde bulunmuştur. Kadılık yaptığı yerlerde ve gerçekleştirmiş olduğu bir kısım seyahatlerde karşılaştığı mutasavvıflar, alimler, salihler ve şairlerle ilgili menakıbname türünde yazılmış üç eseri bulunmaktadır. Söz konusu üç eser, aynı zamanda otobiyografi özelliği taşımaktadır. Gülistan'ı dilimize manzum olarak çevirmiştir. Son kısmı 'Divançe' olarak isimlendirilen Tecelliyat'ında Hüdayi ve halifesi Fenayi'nin tecellilerini nazmen şerh etmiştir. Hazret-i Ali'nin yüz sözünü manzum tercüme eden Rızayi, yine manzum bir eserinde de kadılara öğütler vermektedir. Melhame türünde istinsah ettiği eserle, menazil ve menasik konulu hac seyahatnameleri, üretken ve renkli kişiliğinin tezahürü olarak nitelendirilebilecek külliyatının diğer parçalarıdır. Farsça-Türkçe manzum sözlüğü ve İmam Busiri'nin Kaside-i Bürde'sine yaptığı şerh, külliyatını tamamlamaktadır. Çalışmamızın bir kısmını oluşturan Miftahu's-Sa'ade'si, Türk edebiyatında Kaside-i Bürde'ye yapılan nadir manzum şerhlerden olup içeriği itibariyle tasavvufi şerhler kategorisinde değerlendirilebilir.
Turgut Uyar'ın huzursuzluğu

Turgut Uyar'ın şiir anlayışı, Dünyanın En Güzel Arabistanı ile birlikte değişmiştir. Daha önceki kitaplarında özellikle Garip etkisi görülen şair, bu kitabındakinci Yeni hareketinin genel özelliklerine uygun, anlamın geriye itildiği, söz sanatlarının bol kullanıldığı bir şiir anlayışına yönelmiştir. Dünyanın En GüzelArabistanı modern bir sanat yapıtıdır. Ortaya çıkmasını sağlayan temel motivasyon, modernitenin bireyler üzerindeki baskısıdır. Kitaptaki şiirlerde iki mesele özellikle öneçıkartılmıştır: Birinci mesele dinin, geleneksel ahlakın ve bunları yeniden üreten kurumların birey üzerindeki baskısı, ikinci mesele ise kentleşmenin, büyük kent yaşamının ve modern uygarlığın ürettiği şok yaşantısı ve rahatsızlıktır. Bu duygularınbirey üzerindeki olumsuz etkileri, Dünyanın En Güzel Arabistanı'nın konusu olmakla kalmaz, kitabın yapısı, şiirlerin biçim özellikleri ve imgeler dinamiği üzerinde de belirleyici olur. Bu yüzden, şiirleri kuran dizeler süreksiz, birbiri ile ilişkilendirenanlatılar çizgisellikten yoksun ve kitabı bütün kılan yapı parçalıdır. Dünyanın En Güzel Arabistanı'nda yer alan şiirler birbirlerinden bağımsız birer bütün olmalarına karşın, birbirleriyle ilişki içindedirler ve ortak bir simge evrenive/veya ortak kişiler etrafında örgütlendiklerinden, birlikte bir bütüne varırlar. Şiirlerde işlenen olaylar, kronolojik bir çizgisellik arz etmezler. Yazar, bu şiirlerdekendisini gizler ve okuru anlatıcıyla baş başa bırakır. Bu şiirlerde öykü, tiyatro gibi şiirdışı türlerin olanakları kullanılmış, anlam geriye itilmiş ve parçaları birleştirme işi genellikle okura bırakılmıştır. Kitapta benimsenen estetik anlayış, Apollonca, kusursuzluğa yönelen bir estetik değil, okurda tamamlanmamışlık, bitmemişlik hissiniuyandıran, Turgut Uyar'ın deyişi ile acemiliğin öne çıktığı bir estetik anlayıştır.
Dost dergisinin sistematik tahlili (1964-1973)

Dost Dergisi, Salim Şengil tarafından 1964- 1973 yılları arasında ara vermeden yayımlanan aylık sanat ve edebiyat dergisidir. Dergi, hem sanat ve edebiyat, hem de siyasi ve sosyal yazılarıyla ön plana çıkmıştır. Derginin, Türk edebiyatı açısından en önemli yanı genç öykücüleri sanat ve edebiyat dünyasına tanıtması olmuştur. Bununla birlikte politik ve güncel yazıları da köşesine taşımış olması derginin çok yönlülüğünü göstermektedir. Dost Dergisi, Türk şiirinin yanı sıra Türk öyküsü, resmi, plastik sanatları ve tiyatrosuna sağladığı yeni görüşlerle de önemli bir mesafe kat etmiştir. 1960- 1970 yılları arasında Türkiye'de gelişen siyasi, sosyal ve ekonomik gelişmeler, Dost Dergisi sayfalarından rahatlıkla takip edilebilir.
From discourse to practice: Rethinking 'translation' and related practices of text production in the late Ottoman literary tradition

Bu tezin amacı, 19. yüzyıl sonu Osmanlı kültüründe 'terceme' kavramını çeşitli yönlerden incelemek ve çözümlemektir. Cemal Demircioğlu'nun 'From Discourse to Practice: Rethinking 'Translation ' and Related Practices of Text Production in the Late Ottoman Literary Tradition' başlıklı araştırması hem edebi çeviri etkinliği üzerine çok çeşitli söylemleri tarihsel-betimlemeli ve dizgeci bir bakış açısı ile incelemekte hem de çevirilerin Avrupa kültür ve edebiyatıyla ilişkili olarak Osmanlı edebiyat 'repertuvarları'nın oluşumuna ne şekilde katkı sağladığım araştırmaktadır. Öte yandan, terim ve kavramlara odaklanarak, Osmanlı kültüründe terceme uygulamalarındaki kültüre-bağlı yönleri de ele almaktadır. Ayrıca bu tez, 'terceme'yi Osmanlı çeviri geleneğinin kültüre-bağlı ve zamana-bağlı bir kavramı olarak yeniden düşünmeyi önermektedir. Çeviriyle ilişkili çok çeşitli yazı uygulamaları bağlamında 'terceme' kavramını yeniden düşünmek üzere araştırmada, Tanzimat döneminin önemli yazan, mütercimi ve gazetecisi olan Ahmed Midhat Efendi'nin pek çok eseri, örnek bir külliyat olarak ele alınmaktadır. Onun çeviri söyleminde ve uygulamalarında karşımıza çıkan kültüre-bağlı ve zamana-bağlı kavramlar, çeşitliliği göstermek bakımından incelenmektedir. Tez, ayrıca Ahmed Midhat Efendi'nin Pierre Corneille'in Le Cid isimli eserinden yaptığı 'özet çeviriyi' de karşılaştırmalı bir biçimde çözümlemektedir. Bu eser, gerek metin-ötesi ve çeviri ile ilgili söylemlerin tek bir eserde bir araya gelmesi, gerekse çeviri yoluyla Osmanlı kültüründe metin üretiminin özgün bir örneğini incelememize imkan sağlaması bakımından seçilmiştir. Bu tez, hem Osmanlıca/Türkçedeki çeviriyle ilgili terim ve kavramların tarihi hem de çeviri uygulamaları üzerine yapılan ilk akademik araştırmadır. Bu nedenle araştırma, çeviriyle ilgili terim ve kavramların bir soykütüğünü ve sözlüğünü de oluşturmaktadır. Daha da önemlisi araştırma, Osmanlı çeviri tarihi araştırmalarında, 'terceme' olarak çevirinin, kültüre-bağlı ve zamana-bağlı uygulamaları arasındaki farklara dikkat çekmektedir. Sonuç olarak bu tez, Osmanlı kültüründe çeviri olgusunu, tarihsel sürekliliği göz ardı etmeden, modern kavram olan 'çeviri' ile değil 'terceme' ve onunla ilişkili uygulamalar ile düşünmek gerektiğine işaret etmektedir.
Ahi Divanı üstüne bir yorum denemesi

oz Çalışmamızda 16. yüzyıl şairlerinden olan Benli Hasan lakaplı Ahi'nin divanında yer alan 1 kaside, 1 murabba, 1 tahmis, 145 gazel, 1 kıta, 3 matla açıklanmıştır. Divan, tek tek beyitlerin açıklanışı şeklindeki klasik şerh anlayışı çerçevesinde değerlendirilmiştir. Beyitler önce transkripsiyonlu metin olarak tespit edilmiş, daha sonra beyitler günümüz Türkçeyle nesre çevrilmiştir. Beyitte yer alan ve izah gerektiren kavram ve terkipler, çeşitli değinmeler açıklanmış, önem ve farklılık arz eden dil kullanımları, edebi sanatlar, oluşturulan tahayyüller, duygu ve estetik ifadeler, şairin dil incelikleri belirtilmiştir. Ahi'nin hayal dünyası belirlenmesi yanında, ifadenin dile getiriliş biçimlerinden hareketle şairin şairlik kudretinin tespitine gayret edilmiştir.
A Critical Approach to Turkish Modernism: Probing National Struggle Novel

Bu tez, karmaşık ve devam eden bir süreç olan Türk modernleşmesinin belirli bir veçhesini titizlikle analiz etmek arzusundadır. Türk modernleşmesi, tıkanma ve sıçrayışlar üzerine inşa edilmiş fasılalı ve çetin mahiyetine karşın takribi iki asırdır bir toplumun siyasi ve kamusal yaşamını belirlemeyi sürdürüyor. Haliyle, bu büyük süreç ve onun muhtelif bağlamsal görünümleri akademik tartışma ve araştırmalara konu oldu. Bu tez, bu tarihsel fenomene bir edebi havuzdan; bilhassa zorlu işgal ve Milli Mücadele yıllarını Anadolu'da, milliyetçilik, modernleşme ve bağımsızlığın 'erdemlerinden' bihaber, alelade taşralı insanların arasında geçiren Türk entelektüellerinin hikayelerini anlatan romanlardan elde edilen verilerle yaklaşma çabasıdır. Böylelikle, modernleşme ideallerinin zirveye ulaştığı bir tarihsel kesitte, kurgusal metinlere bakarak, bu modernleşme sürecinin dinamikleri açığa çıkarılabilecektir. Bu tez; psikanaliz, söylem analizi, semiyotik ve ideolojik eleştiri ve yapıbozum gibi muhtelif metin çözümlemesi yöntemlerine başvurmaktadır. İlgili metinlere tatbik edilen bu çoklu-metot yaklaşımı, bir sonda işlevi görerek, konu romanlardaki söylem inşasının tespitini sağlanmış, Türk modernleşmesinin derinlemesine ve çok katmanlı bir eleştirisine imkan doğurmuştur.