turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Parody and fantasy in Muriel Spark's postmodern poetic trio: The drivers seat, not to disturb, the hothouse by the east

öz MURIEL SPARK'IN POSTMODERN ÜÇLEMESİNDE PARODİ VE FANTAZİ Sanbaş, Tuba Yüksek Lisans, İngiliz Edebiyatı Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Nursel İçöz Kasım 1997, 50 sayfa İngiliz toplumu, n. Dünya Savaşı'nın bir sonucu olarak, belli kültürel ve toplumsal değişimler yaşamış; bu da hemen hemen her alanda geleneksel yapının reddine yol açmıştır. Bu çalışmada, bir savaş sonrası dönemi yazan olarak Muriel Spark'ın, İngiliz romanın gelişimine yön veren öncü postmodern romancılar arasında yer aldığı ileri sürülmekte; bunun dayanağı olarak da Spark'ın romanlarında iki önemli postmodern teknik olan 'parodi ve fantazi' kullanımı gösterilmektedir. Ayrıca, bu tezde parodi ve fantazinin, yazarlara 'Gerçekçilik' akımının öteki yüzünü sergileme olanağı tanıdığı için, postmodern edebiyatın özelliklerini yansıtmaya elverişli iki teknik olduğu da belirtilmektedir. Bu bağlamda, sonuç olarak, Muriel Spark'ın roman alanında geleneksel 'Victoria' ve 'Modern' dönem türlerini sorgulaması, parodi ve fantazi kullanımı yazarın ayırt edici özelliği olarak ortaya çıkmakta ve onu İngiliz romanına yeni bir boyut kazandıran öncü yazarlar araşma oturtmaktadır.
Relationships within the families in D. H. Lawrence's Sons and Lovers, The Rainbow, Women in Love

Romanları günümüzde de tüm dünyada ilgi ile okunmakta olan D. H. Lawrence modern İngiliz romanının öncülerinden biridir. Lawrence, romanlarında, insan ilişkilerini, erkeğin er kekle; erkeğin kadınla, kadının kadınla olan ilişkisini psikolojik açıdan ele alır. Bu araştırmanın amacı D. H. Lawrence'in oğullar ve sevgililer, Gökkuşağı ve Aşık Kadınlar isimli romanlarında aile ilişkilerini ve bu ilişkilerin psikolojik etkilerini göstermektir. Giriş, üç ana bölüm ve bir sonuç bölümünden oluşan bu tezin giriş bölümünde 20. yüzyıl başlarında edebiyatı etkileyen gelişmeler, modern İngiliz romanı ve geleneksel roman arasındaki farklar ve Lawrence'in sanatı üzerine bazı bilgiler verilmektedir. Diğer üç ana bölümde ise kronolojik sıraya göre romanlar, ailedeki kişilerin birbirleriyle ilişkisi açısından incelenmektedir. Araştırmanın sonucunda, Lawrence'in oğullar ve sevgililer, Gökkuşağı ve Aşık Kadınlar isimli romanlarında aile ilişkilerinin sağlıklı olmadığı sonucuna varılmıştır.
A. P. Platonov'un 'Çevengur' romanında sistem eleştirisi

Sosyalist Gerçekçilik akımı kapsamında ütopya ve distopya örnekleri veren A. P. Platonov (1899-1951), 20. yüzyıl Rus edebiyatının önemli yazarlarındandır. Yazmaya çocukluk yıllarında şiir türünde başlayan Platonov'un dikkat çeken eserleri Sovyet Sosyalist sistem eleştirisi niteliğindeki 'Kotlovan' (Temel Çukuru, 1930) ve 'Djan' (Can, 1934) adlı uzun öyküleri ve tamamlanmış tek romanı 'Çevengur'dur. Platonov'un eserlerini yaratmasında, başlarda tutkulu bir şekilde desteklediği Sovyet devrimi ve sistemi hakkındaki düşüncelerinin sonradan değişmesi etkili olmuştur. Çalışmanın inceleme kısmını oluşturan 'Çevengur' romanında ise yazar, hayali bir kasabada sosyalizmi gerçekleştirmeye çalışan bir grup insanın başından geçen trajikomik olayları kendine özgü üslubuyla dile getirir. Bu çalışma verilen bilgiler ışığında altı bölümden oluşmaktadır. İlk iki bölümde 19. yüzyıl sonundan ve 20. yüzyıl ortasına kadar dünya genelinde ve Rusya'da gerçekleşen tarihi gelişmeler ve Rus Edebiyatı hakkında bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde tarihi olayların Platonov'un gündelik ve edebi yaşantısına yansımaları ele alınmıştır. Dördüncü bölümde inceleme konusuna açıklık getirmesi amacı ile sosyalizm akımının kökeni ve Rusya'da ortaya çıkışı anlatılmıştır. Beşinci bölümde 'Çevengur' romanının genel atmosferi özet olarak verilmiştir. Bu bölümler oluşturulurken ana kaynak dışında ikincil kaynaklardan yararlanılmıştır. Altıncı bölümde ise çalışmanın konusu çoğulcu yöntemle ele alınmış, romandan ve ikincil kaynaklardan destek alınmıştır. Bu çalışma, eserleri sansürden dolayı SSCB'nin yıkılmasından sonra yayımlanabilen A. Platonov'un edebi dünyasındaki farkındalığı arttırmak adına önemlidir.
Ideology and conflict in John le Carre's novels; The Spy Who came in from the Cold and a Most Wanted Man

Bu tezin ana konusu John le Carre'nin Soğuktan Gelen Casus ve Aranan Adam romanlarında düşman, ideoloji ve çatışma kavramlarını incelemektir. Romanlar, Soğuk Savaş döneminden 11 Eylül saldırıları sonrası döneme Batı kültüründeki düşman algısı değişimini açıkça yansıtmaktadır. Bu bağlamda Batı kültürünün düşman ihtiyacı John le Carre'nin Soğuktan Gelen Casus ve Aranan Adam romanlarında yapısökücülük tekniği uygulanarak incelenebilir. İlk bölüm, her iki romanın öykülerini ve genel çerçevesini incelemek ve analiz etmek için kullanılan İkinci Dünya Savaşı sonrası durum, Soğuk Savaş, Soğuk Savaş Sonrası dönem ve 11 Eylül Sonrası dönemin ana hatlarını sunmaktadır. İkinci bölüm ideoloji kavramını tanıtır, casus romanları ile ilgili kısa bir tanımlama yapar ve yapısökücülük tekniğini ele alır. Üçüncü ve Dördüncü bölümler tamamıyla John le Carre'nin Soğuktan Gelen Casus ve Aranan Adam romanlarına ve eleştirel analizlerine ayrılmıştır. Bu tezin amacı, John le Carre'nin Soğuktan Gelen Casus ve Aranan Adam romanlarının Batı kültüründeki düşman ihtiyacını nasıl yansıttığını ve John le Carre'nin bu kavramı romanlarında nasıl uyguladığını sorgulamaktır. Bu bağlamda, bu tez gizli servis çalışanlarının hayatlarına ve toplum içerisinde yaşadıkları kişisel çelişkilere vurgu yaparak Batı kültüründeki düşman ihtiyacını inceler.
XX. Asırda Kuveyt'te edebİ ve kültürel faaliyetler

Bu çalışmada 1961 yılında bağımsızlığını kazanmış olan Kuveyt Devleti'ndeki edebi ve kültürel hayat incelenecektir. Tezin ilk bölümünde Kuveyt'in tarih ve coğrafyası, petrolün keşfinin ardından ülkede yaşanan sosyal ve politik değişimler hakkında bilgi verilecektir. İkinci bölümde, edebi ve kültürel hayata yön veren faktörlerden olan basın-yayın faaliyetleri, ülkede ilk kurulan okullar, üniversiteler ve kütüphanelere dair bir takım malumatlar ile bu faktörlerin ülkenin kalkınmasındaki rolüne değinilecektir. Üçüncü bölümde; Kuveyt Devleti'nin modernleşme sürecinden bahsedilerek modern Kuveyt edebiyatı döneminde edebi türler ve bu edebi türler ile ilgili olarak Kuveyt'te şekillenen modern edebiyatın önemli temsilcileri ve eserleri hakkında bilgi verilecektir. Edebi türler; şiir, hikaye, roman ve tiyatro başlıkları altında ele alınacaktır. Dördüncü bölümde ise Kuveyt'teki kültürel hayatın gelişimine ve Kuveytli aydınların yetişmesine katkı sağlayan ilim adamları ve düşünürlerin hayatları ve eserlerinden bahsedilecektir. Tezde başta Arapça olmak üzere İngilizce ve Türkçe kaynaklar kullanılmıştır. Çeşitli üniversite ve kütüphanelerdeki literatür taranmış ve tezde ele alınan konular, ilgili eserlerden tespit edilerek dağınık haldeki bilgi ve çalışmalardan elde edilen malumat bir tertip üzere bir araya getirilmiştir. Bu çalışmayla, Kuveyt'in modernleşme süreciyle yeni bir merhaleye giren edebiyat ve sanat çevreleri, petrol öncesi döneme ait verilerle kıyaslanmak suretiyle incelenmiş olacaktır. Kaynaklar vasıtasıyla ulaşılabilen bilgiler ışığında, Kuveyt'in modern edebiyat süreci ele alınmış ve bu alandaki kazanımlarına işaret edilmiş, dolayısıyla Kuveyt edebiyatının yeri ve önemi hakkında derli toplu bir çalışma ortaya konmaya çalışılmıştır.
Why can't we still be friends?: Othering in intercultural relationships in E. M. Forster's a Passage to India and Zadie Smith's White Teeth

Bu tezde E. M. Forster'ın Hindistan'a Bir Geçit ve Zadie Smith'in İnci Gibi Dişler romanlarının karşılaştırılması amaçlanır. İki roman da sömürgeci ve sömürgeleştirilmiş halkların birlikte yaşamak zorunda olduğu bağlamlar üzerinde durur biri sömürgecilik dönemindeki Hindistan, diğeri ise sömürgecilik sonrası dönemdeki İngiltere. Tezin savı iki romanın da farklı kültür ve etnisitelerden insanların ötekileştirme eylemine kalkışmaksızın birbirleriyle samimi bir şekilde ilişki kurmaları üzerine iyi niyetle kafa yorması varsayımı üzerine kurulur. Bu karşılaştırma yapılırken ötekilik kavramı asıl olarak Edward Said'in kuramsal çerçevede kavramsallaştırıldığı şekliyle kullanılır. Hindistan'a Bir Geçit ötekileştirme olgusunun ardındaki zihniyeti eleştirmeye çabalayan ama zamanının konjonktürel şartlarının ötesine geçemeyen bir roman olarak görülürken, İnci Gibi Dişler kültürlerin bir arada varoluşunu kutlamayı amaçlayan bir roman olarak çizilse de bireysel ve kişiler arası yaşam pratiklerinde bu bir aradalığın gerçekten işleyip işlemediğini sorgulayan bir roman olarak ele alınır. Bu iki önerme göz önünde bulundurulduğunda bu tezde Hindistan'a Bir Geçit'in duruşu ve ideolojisi açısından İnci Gibi Dişler gibi bir romanın önünü açtığı sonucuna varılır. Dolayısıyla her iki romanın da kültürlerarası ilişkilere dair olumlu görüşler sunduğu ama bu ulaşılması istenen sonuca giden yolda hala üstesinden gelinmesi gereken birçok engelin olduğu savunulur.
The posthuman condition: A comparative study of Kazuo Ishiguro's Never Let Me Go and Margaret Atwood's Oryx and Crake

Son yıllarda çeşitli bilimsel ve teknolojik gelişmeler meydana gelmiştir ve insan her şeyin ölçüsüdür fikrini savunan hümanist bakış açısına karşı trans-/posthümanist akımlar meydan okumaya başlamıştır. Üstelik insan olmanın anlamı, Cary Wolfe, N. Katherine Hayles, Donna Haraway gibi kuramcılar tarafından sorgulanmıştır. Bu noktada ben/öteki, insan/insan olmayan, beden/akıl kavramları trans-/posthümanizm çerçevesinde yeniden şekillenmiştir. Distopya türünün örneklerinden Kazuo Ishiguro'nun Beni Asla Bırakma (2005) ile Margaret Atwood'un Antilop ve Flurya (2003) romanları sadece insan sonrası durumu gözler önüne sermekle kalmaz, aynı zamanda karakterlerin kimlik sorununu da gösterir. Bu çalışma özgünlük, ötekileştirme, kimlik arayışı kavramlarını post-/transhümanist kuramlar ve dönemin öne çıkan meseleleri bağlamında değerlendirerek ana karakterlerin kırılma noktalarını inceler. Bireysel özerklik elde etmek için gerekli olan öz-farkındalığın kazanılmasıyla birlikte Beni Asla Bırakma ile Antilop ve Flurya romanlarındaki öznelerin üst anlatıları reddederek kendilerini özgürleştirmeyi başarıp başaramayacakları karşılaştırmalı olarak posthuman ahlak değerleriyle ilişkilendirilerek incelenir.
Çevrilemezlikten yeniden çeviriye: James Joyce'un Ulysses'inin Türkçedeki Odysseia'sı

Yayımlanmasının üzerinden geçen yüzyıl boyunca hakkında pek çok efsanetüretilen, üzerine sayısız araştırma, inceleme yazıları yazılan James Joyce'un Ulyssesromanı, 'çevirilemezlik/çevrilebilirlik' tartışmalarını da beraberinde getirmiştir. Bu tez çalışmasında öncelikle Türkiye'de de uzun yıllar 'çevrilemez eser' olarak nitelendirilen James Joyce'un Ulysses romanının Türkçedeki çevirileri üzerindençevrilemezlik/çevrilebilirlik ve yeniden çeviri tartışmalarının izleri sürülmüştür. Ardından Ulysses'in ve Joyce'un dünya edebiyatındaki ve edebiyat kanonundakiönemli konumu nedeniyle dünya edebiyatı kavramı, karşılaştırmalı edebiyatkavramıyla ilişkilendirilerek tartışılmıştır. Söz konusu kavram da çevirinin yeri, ardından yazarın ve yapıtın kanonlaştırılmasında yeniden çeviri olgusunun işlevi gibi konular odak noktasına alınarak incelenmiştir. Ulysses çevirilerini Türkiye'deki çeviri dizgesinde konumlandırmak için Ulysses'in çevrilemezlik tartışmalarının ortaya atıldığı 1980'li yıllardan yeniden çevirisinin yapıldığı günümüze kadar Türkiye'deki çeviri ve yayıncılık sektörünün gösterdiği değişim ve dönüşümler ayrıntılı bir biçimde incelenmiştir. Bu inceleme Berman'ın çeviri ufku kavramı ışığında değerlendirilip sunulmuştur. Ulysses kaynak kültürde modernist romanın öncülerinden sayıldığından modernizm ve modernleşme karşıtlığı ele alınmış, modernist roman ve modernist romanın ayırt edici özelliği sayılan bilinç akışı tekniğinin özellikleri açıklanmış ve bu özelliklerinçeviri açısından önemi vurgulanmıştır. Ulysses'in kaynak kültürdeki yeri, edebiyatkanonundaki konumu ve roman janrına getirdiği yenilikler bağlamında romanın diğer dillerdeki çevirileri de göz önüne alınarak 'çevrilemezlik' bağlamında incelenmiştir. Çevrilemezlik tartışmasının farklı ülkelerde geçerliliğinin ve güncelliğinin izleri sürülmüştür. İnceleme kısmında Ulysses'in bilinç akışı tekniğini kullanma biçiminde belirleyici olan yapısall, biçemsel ve biçimsel özelliklerine göre farklıkonumlanabilecek olan Penelope bölümünün Türkçedeki üç çevirisi çeviri kararları açısından değerlendirilmiştir.
Fyodor Dostoyevski'nin Suç ve Ceza isimli eserindeki Raskolnikov karakteri üzerine Nietzsche felsefesi açısından etik bir inceleme

F. M. Dostoyevski (1821 1881) ve Friedrich Nietzsche (1844 -1900) 19. Yüzyıl düşünce ve edebiyat yaşamına damga vurmuş iki önemli entelektüeldir. Her ne kadar farklı entelektüel ortamlarda yetişmiş olsalar da yaşamları boyunca insana dair benzer problemlere kafa yormuşlar ve bu problemlere çözüm arama girişimleri ile hem kendi entelektüel kariyerlerini hem de içinde yaşadıkları çağın kültürel, toplumsal, felsefi ve edebi karakterinin belirlenmesinde önemli rol oynamışlardır. Her iki düşünür de temelde 'insan yaşamının anlamı ve değeri' problemi ekseninden insanın kendinde bulunan olanakları nasıl en üst seviyeye çıkaracaklarına ilişkin teoriler üretmişlerdir. Nietzsche için bunun yolu, insanın kendisine toplum tarafından empoze edilmiş ve sorgulamadan kabul ettiği ahlaki ve dini tüm değerlerin değersizliğini tam ve verimli bir nihilist tavırla keşfetmesi ve bu değerlerden kurtularak kendi içinde bulunan güce dönmek suretiyle yaşamı kendi ürettiği değerler temelinde yeniden kurmaktır. Dostoyevski için ise insanın kendi potansiyelini gerçekleştirme yolu, kendinden üstün olan biricik nihai güç olan Tanrı'ya ve Hıristiyanlık imanına saf ve temiz bir kalple bağlanmaktır. Her ne kadar sonunda farklı yollara yönelseler de her iki entelektüelin temel amacının insanın kendini gerçekleştirmesi olduğu söylenebilir. Üstelik hem Nietzsche hem de Dostoyevski bu kendini gerçekleştirme sürecinin zor ve çetin bir süreç olduğunu iddia etmektedirler. Onlara göre insanın kendi yaşamını kendi eline alması zor ancak bu zorluğu değecek kadar önemli bir uğraştır. Tespit edilen bu paralellikler çerçevesinde bu yüksek lisans tezinde Dostoyevski'nin en önemli eserlerinden biri olan 'Suç ve Ceza'nın temel karakteri olan Raskolnikov'un Nietzsche felsefesi açısından bir analizi yapılmaya çalışılmıştır. Test edilmesi amaçlanan varsayım Raskolnikov'un tam da Nietzsche'nin sözünü ettiği kendini gerçekleştirme süreci içinde bocalayan bir karakter olarak değerlendirilebileceği ve bu bulgu sayesinde Dostoyevski'nin bu romanından yola çıkarak Nietzsche felsefesine ilişkin yeni bir perspektif kazanılabileceği şeklinde özetlenebilir. Gerçekten de tezin sonunda Raskolnikov karakterinin birçok açıdan Nietzsche felsefesi açısından yorumlanmaya oldukça müsait bir takım özellikler sergilediği ve bu yorumlama sonunda Nietzsche'nin insanın kendini gerçekleştirme sürecinde tespit ettiği iki önemli aşama arasında gidip geldiği sonucuna varılmıştır. Bu sonucu değerlendirdiğimizde Dostoyevski'nin Raskolnikov'unun Nietzsche felsefesini anlama ve yorumlama açısından oldukça kullanışlı olduğuna kanaat getirilmiştir.
Eine kulturspezifische übersetzungsanalyse: Vergleichende analyse des romans huzur von Ahmet Hamdi̇ Tanpınar

Çalışmada Ahmet Hamdi Tanpınar'ın Huzur romanın Almancaya yapılan çevirisi karşılaştırmalı bir analiz prensibi ile çeviri eleştirisi ilkeleri bağlamında incelenmiştir. Romandan seçilen, kültür spesifik bağlamda örnekleyici özetler sağlayan, kesitler yolu ile çeviri eleştirileri yöneltilmiştir. Bu çalışma ile varılmak istenen nokta özgün metindeki dil yolu ile aktarılan kültürel öğelerin, Alman diline nasıl aktarıldığını ve bu aktarımların erek kültürdeki alımlanabilirliğini belirlemektir. Çalışmanın ilk bölümü çeviri işlemi, çeviribilim, çeviri kuramları, çeviri eleştirisi ve kültür konuları ile ilgili teorik bilgileri içermektedir. İkinci bölüm ise ilk bölümde elde edilen bilimsel bilgiler doğrultusunda yapılan karşılaştırmalı analizlerden oluşmaktadır. Örnekleri yorumlayıp, eleştiriye dönüştürürken temel alınan düşünce bir 'kültür okuması' yapıldığıdır. Bu bağlamda oluşturulan yorumlar eserin yapısall özelliklerinin aktarımından çok içeriğiyle ilgilidir.
The influence of history and culture on humanity in the light of the lord of the rings

tarih ve kültür konularının insanlık üzerinde büyük bir etkisi olduğunu, ve tarihten destek alan, kültürün ana üretim alanlarından biri olan edebiyatın savaş sonrası dönemlerde insanlık için örnek teşkil eden en önemli aracı olduğunu tartışmaktadır. Bu fikre bir örnek olarak John Ronald Reuel Tolkien'in Orta Dünya destanı The Lord of the Rings, Goethe hümanizmi, yeni tarihselcilik, çok kültürlülük ve bireysellik açılarından ayrıntılı olarak incelenmektedir. İlk bölümde, destanın ilk romanı olan The Fellowship of the Ring, kültürel çeşitliliğin, çok kültürlü bir grubun, ve kişinin kendi kültürünü öğrenmesinin yararları açısından incelenmektedir. Tez, İkinci Dünya Savaşı'nın ardından barışın yalnızca kültür teması üzerinde çalışarak, farklı kültürlere hoşgörülü olarak ve onlarla aynı dünyayı paylaşmayı öğrenerek getirilebildiği fikrini okura sunmaktadır. İkinci bölümde, destanın ikinci romanı olan The Two Towers, çok kültürlü grubun içinde bireyselliğin, ve gruptaki diğer kültürler ve kültürel mirasın düşmanının kişiliği hakkında öğrenmenin önemi açısından incelenmektedir. Bu bölüm, barışçıl bir dünyanın kurulmasında kültürle ilgili gerekli bilgilerin ne ölçüde rol oynadığını soruşturmaktadır. Üçüncü bölümde, destanın üçüncü ve son romanı olan The Return of the King, insan ilişkilerinde doğru iletişim sayesinde ektiğini biçmek, kültürel tarihi birlikte savunmak ve savaşın yönleri açısından incelenmektedir. Kazanılan fikir ve izlenim, ötekinin hayatını onurlandırmanın kişiyi insan yaptığı ve kişinin kendi hatasını kabulünün de onu eşsiz yaptığıdır. Bu çalışma, edebiyatın kaynağının kültürel tarih olduğuna ve edebiyatın insanların geçmişş deneyimlerini, acılarını ve geçmişşten çıkardıkları dersleri içerdiğine işaret eder. Okurlar, savaş sonrası dönemlerden edebi eserler okuyarak ve onları kendilerine özgü biçimlerde yorumlayarak bu eserleri örnek alma yoluyla dünyayı değiştirecek yetkiye sahip olurlar.
Conflict, compromise and resolution in Mark Twain's Pudd'nhead Wilson

Bu inceleme Mark Twain'in kitaplarını satabilmek için eleştirileri durdurmanın yanı sıra hem baskın sınıfı ve toplumu eleştirmek için Pudd'nhead Wilson romanında aldığı kararları ve romanda kullanılan yöntemleri göstermeyi amaçlamıştır. Bu romanı yazarken Twain ikili bir hedef tarafından motive edilmişti: En son yaşadığı iflası ve verdiği kayıpları tazmin etmek için ekonomik bir kazanç sağlamak ve köleliğin etkisiyle toplumda artan eşitsizliğe maruz kalınma durumu. Bu saldırısının asıl amacı ise sosyo-ırksal bölünmeyi devam ettiren ve arttıran ayrıcalıklı üst sınıf idi. Metnin ve referansların romanın el yazısı taslağından yakından bir okunması ile yazarın yaşamını devam ettirmeye olan ihtiyacı ile eşitsizliğin ve ırkçılığın mantıksızlığının yanı sıra adaletsizliğe maruz kalışını anlatma hırsını nasıl dengelediği görülebilir. Bu çatışan hedefler ortaya bir nebze tutarsız bir metin çıkarırken, her bölümün başındaki alıntılanan nükteli takvim ise bu gerginliği yatıştıran ve eş zamanlı olarak eleştiren bir çözüm ortaya koyuyor.
Bernhard schlink'in 'SELB' adlı üçleme romanlarında adalet sorunsalı ve Alman ulus devleti'nin ideolojik kökleri

On dokuzuncu Yüzyıl Avrupası'na damga vuran en önemli olayların başında, şüphesiz uluslaşma süreçleri yer almaktadır. Avrupa'nın birçok 'gelişmiş' ülkesi bu süreçlerden payına düşeni alırken, Almanların da bu tarihi dönüşümden 'mahrum' kalmaları elbette olanaksızdı. Almanya'da ulusal birliğin kurulması sürecinin en zirve noktası, Nasyonal Sosyalist iktidar döneminde yaşanmıştır. Bu zirve, aynı zamanda dünya tarihinin de en kanlı dönemini imlemesi bakımından önemlidir. Özellikle kendilerinden yaklaşık iki bin sene önceki Cermen savaşçılar üzerinden mitsel destanlar üreten, üretilmiş olanlarıysa yüzlerce defa sahneleyerek, Alman toplumundaki milliyetçi damarı, durmaksızın güçlendirmeye meyilli bir iktidardır, burada mevzu bahis edilen; öyle ki artık neredeyse her Alman 'ari ırk' söylemine gözü kapalı inanmaya başlamıştır. Kurucu mitolojinin oluşturulması anlamında Cermen savaşçı Arminius'tan başka, Protestanlığın kurucusu Martin Luther ve Fichte'nin 1807 yılında vermiş olduğu 'Alman Ulusuna Söylevler' başlıklı konuşmasının çarpıtılmış versiyonları da kullanılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde yukarıda sözü edilen kurucu mitoloji oluşturma sürecinin Almanya özelinde ne şekilde işlediği ve Nasyonal Sosyalist iktidarın, mitoloji dışında kendini hangi ideolojik temellere yasladığı konularında, özellikle Fichte üzerinden bir inceleme yapılacaktır. Tezin ikinci ve üçüncü bölümündeyse, Bernhard Schlink'in, kahramanı Nazi Dönemi'nde savcılık görevinde bulunmuş, savaştan sonraysa özel dedektiflik yapmakta olan Gerhard Selb'in maceralarının konu edildiği 'Selb Üçlemesi' incelenecektir. İlk iki bölüm, başkarakterin ideolojik, sosyal, ruhsal durumunu anlamak, onunla empati kurabilmek adına çok büyük önem teşkil etmektedir. Zira empati yapmaksızın ne bireyi, ne de toplumu anlamak mümkündür. Üçüncü bölümdeki roman incelemesi, daha çok adaletin neliği sorunsalı temelinden ilerleyecek; başkarakterin kendi geçmişşiyle tutuştuğu sert kavga üzerinden, sorunsalın çözülme olasılıkları ortaya konmaya çalışılacaktır. Gerhard Selb'in, savaştan yaklaşık kırk beş yıl sonra kendi geçmişşiyle yüzleşmeye çalışmasının, Alman toplumunun geneline nasıl uyarlanabileceği sorusu da tezin yöneldiği açmazlardan biridir. Sonuç olarak mitoloji ve kimlik oluşturma, bunun ideolojik temellerini ortaya koyma gibi bütün toplumları yakından ilgilendiren konuların bu çalışmada olduğu gibi polisiye bir roman üzerinden anlamlandırılmaya çalışılmasının, okuyucu açısından daha verimli ve eğlenceli olacağı düşünülmüştür.
Plot and character in the English Gothic novel

Giriş Bölümü'nde 1764 yılında Horace Walpole'un The Castle of Otranto adlı eserinin yayınlanması ile ortaya çıkan on sekizinci yüzyıl İngiliz Gotik roman türünü etkileyen edebi ve sosyal etkenler hakkında genel bilgi verilmiş, ve İngiliz Gotik roman türünün genel özellikleri açıklanmıştır. Birinci Bölüm'de roman sanatında olay örgüsü ve kişilerin rolü ve önemi vurgulanmış, ve roman yazarlarının romanları için uygun olay örgüsü ve kişileri yaratırken kullandıkları metodlar ve yöntemler tespit edilmiştir. İkinci Bölüm'de on sekizinci yüzyıl İngiliz Gotik roman türünün en iyi üç örneğinin olay örgüleri incelenmiş, ve bu yazarların romanlarına en uygun olay örgüsünü uygulamak için kullandıkları yöntemler ve metodlar ele alınmıştır. Üçüncü Bölüm'de Horace Walpole, William Beckford ve M. G. Lewis'in romanlarında kullandıkları kişi türleri incelenmiş, ve bu kişilerin adı geçen yazarların amaçlarına ulaşmalarında üstlendikleri işlev ve önem vurgulanmıştır. Sonuç Bölümü'nde, on sekizinci yüzyıl İngiliz Gotik roman türünde kullanılan olay örgüsü ve kişilerin genel özellikleri saptanmış, ve Gotik roman türü yazarlarının ahlak dersi vermek, merak ve korku uyandırmak gibi amaçlarına ulaşmak için olay örgüsü ve kişileri nasıl ele aldıkları açıklanmıştır.