turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Victims more than villains: Images of the child in Mcewan's novels

Bu tez; Ian McEwan'ının, romanlarındaki çocuk karakterleri konunun geçtiği sosyo-politik dönemleri eleştirmek için kullanmasından yararlanarak, yazarın The Cement Garden (1978), The Child in Time, (1987) ve Atonement (2001) adlı romanlarını inceler. Kötücül, sapkın, yiten ve yetişkinlerin hayatına zorla giren çocuk karakterleri, Gerard Mendel'in otorite kavramının gölgesinde, yetişkinlerin kendi çıkarları, beceriksizlikleri, sorumsuzlukları ve bencillikleri için kullandığı, sömürdüğü birer araç olarak irdeler. Sonuç olarak aslında çocukların bu kötücül davranışlarının ve ortadan kayboluşlarının, yetişkinlerin baskıcı otoritesine karşı birer savunma mekanizması veya tehdit altındaki birini korumak için olduğu ileri sürülür. Tezin giriş bölümü, çocukluk kavramının ve metinlerdeki çocuk algısının tarihsel sürecini açıklar. Birinci bölüm ise The Cement Garden romanında, kimi eleştirmenler tarafından yer yer kötücül ve sapkın olarak ifade edilen çocuk karakterlerin toplum tarafından kabul edilemeyeceği davranışları sergilemesini, toplumun otoritesine karşı bir direniş olarak betimler. Ayrıca bir anne ve babanın çocuklarına karşı ne denli zalimce davranabileceği de gösterilir. İkinci bölüm, The Child in Time romanında, yetişkinlerin çocuk yetiştirme ve ona bakmadaki beceriksizliğini ve ayrıca siyasi çıkarları için metinde neredeyse yer almayan çocukların eğitim sistemiyle nasıl oynadıklarını tartışır. Üçüncü bölümde Atonement adlı romanın konusu, bir çocuğun, ablasını koruma niyetiyle yanlış ifade vermesi sonucu yaratabileceği felaketi betimlerken, ailevi durum açısından bakıldığında yetişkinlerin çocukları cinsel ve baskıcı şiddetle ne denli istismar ettikleri incelenir. Yetişkinlerin çocukları üzerindeki bu sömürüsü, romanın sonunda savaş ile birlikte daha artarak devam eder. Sonuç olarak, çocuk karakterler; zararlı, tehlikeli, kötücül, şeytansı olarak imlenmelerine rağmen, bu tez, yetişkinlerin kendi politik ve sosyal çıkarları için çocukları özellikle aile ortamında ne denli sömürdüklerini vurgular. Çocuklara atfedilen çoğu olumsuz sıfatların aslında çocukların kendilerini savunmaları için oluşturduklarının altı çizilir.
Çocukluk çağı epilepsilerinde levetirasetam ve valproik asit tedavisinin karaciğer fonksiyonları, plazma serbest karnitin ve lipid peroksidasyonu ile oksidatif DNA hasarı üzerine etkileri

Amaç: Antiepileptik ilaçların antioksidan sistem ve oksidatif hasar ile ilişkisi henüz net olarak anlaşılamamıştır. Bu çalışmada epilepsi ile takipli, valproik asit ve levetirasetam kullanan çocuklarda oksidatif stres parametrelerinin serbest karnitinin ve karaciğer fonksiyonlarının değerlendirilmesi; eski ve yeni olan iki etkili ajanın bu sistemler üzerindeki etkilerinin irdelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Nöroloji'sinde epilepsi tanısı ile takipli ve en az 6 ay valproik asit veya levetirasetam kullanan hastalarda karaciğer fonksiyonları, antioksidan bir madde olan karnitin düzeyi ve oksidatif hasar belirteçleri ve bu parametrelerin birbirleri ile olan ilişkileri değerlendirilmiştir. Bu amaçla çalışmaya terapötik dozlarda valproik asit kullanan 25 (grup 1), levetirasetam kullanan 26 hasta (grup 2) ile birlikte yine Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Polikliniklerine başvuran 26 sağlıklı ve gönüllü kontrol hastası (grup 3) dahil edilmiştir. Olguların ALT, AST, GGT, amonyak, serbest karnitin düzeyi ve lipid peroksidasyonunu gösteren malondialdehit ile DNA kırıklarını gösteren 8 hidroksi 2-deoksiguanozin (8-OHdG) düzeyleri ölçülmüştür. İlaç kullanan hasta gruplarının değerleri ile sağlıklı kontroller kıyaslanmıştır. Veriler IBM SPSS Statistics 22.0 istatistik paket programında değerlendirilmiştir. Bulgular: Karaciğer fonksiyon testleri 3 grupta da normal aralıkta bulunmuştur; ancak amonyak değerleri ortalamaları 3 grup arasında karşılaştırıldığı zaman ortalamanın grup 2'de anlamlı yüksek olduğu görülmüştür. Oksidatif stres belirteçlerinden MDA sadece grup 2'de anlamlı yüksek, 8 -OHdG ise hem grup 1, hem de grup 2'de anlamlı olarak yüksek bulunmuştur. Grup 2'de MDA ile amonyak arasında ve MDA ile 8 -OHdG arasında pozitif korelasyon saptanmıştır. Serbest karnitin düzeyi grup 1'de anlamlı olarak düşük bulunurken, bu düşüklüğün ilaç kullanım süresi ile doğru orantılı olduğu bulunmuştur. Karnitin düşüklüğü ile oksidatif stres belirteçleri veya karaciğer foknsiyonları arasında ise ilişkili saptanmamıştır. Tartışma ve sonuç: Sonuç olarak, çocukluk çağında primer jeneralize epilepsi tanısı ile izlenen ve valproik asit kullanan hastalarda, serum serbest karnitin düzeyi düşerken, 8 -OHdG düzeyleri de anlamlı olarak artmaktadır; ancak aralarında bir korelasyon saptanmamıştır. Terapötik doz aralığında VPA kullanan hastalarda hepatotoksisite izlenmemiştir. Levetirasetam tedavisi alan hastalarda oksidatif stres parametreleri anlamlı olarak yükselmektedir ve MDA ile 8 -OHdG arasında pozitif korelasyon gözlenmiştir. Çalışmamız, çocukluk çağında yaygın kullanılan bu iki antiepileptiğin oksidan sistem üzerine etkilerini karşılaştıran ilk çalışmadır. Çocukluk çağı epilepsilerinde levetirasetamın oksidatif hasarı artırdığına yönelik saptadığımız bulgu ilk defa gözlenmiş olup, mekanizmasının anlaşılması için ileri çalışmaların yapılması gerekmektedir.
Hematolojik malignansili pediatrik febril nötropeni olgularında invazif fungal enfeksiyonun erken tanısında serum galaktomannanın yeri

Hematolojik malignansili pediatrik hastalarda yüksek morbidite ve mortalite nedeni olan invazif fungal enfeksiyonların erken tanı ve tedavisi çok önemlidir. Bu çalışmada hematolojik malignansili pediatrik febril nötropeni hasta grubunda serumda Platelia Aspergillus galactomannnan EIA testinin İFE'nin erken tanısında yerinin araştırılması amaçlanmıştır. Febril nötropeni nedeniyle Ekim 2011 ile Ekim 2012 tarihleri arasında Hacettepe Üniversitesi İhsan Doğramacı Çocuk Hastanesi'nde yatan 55 hematolojik malignansili pediatrik vakanın 75 febril nötropeni atağı incelenmiştir. Atakların birinci, üçüncü, beşinci, yedinci günlerinde ve riskli dönemde haftada iki kez, toplam 417 serum örneği alınmış ve GM testi çalışılmıştır. Çalışmamızda İFE tanısı koyulan 27 ataktan 2 (%7.4)'si kanıtlanmış, 12 (%44.4)'si kuvvetle muhtemel ve 13 (%48.1)'ü muhtemel İFE'dir. Eşik değere eşit veya büyük en az 2 GM değeri pozitif olarak alındığında GM testinin İFE tanısındaki duyarlılığı % 55.6, özgüllüğü % 97.9, pozitif tahmini değeri % 93.7, negatif tahmini değeri % 79 bulunmuştur. Hastaların yaşı, ataklardaki nötropeni süresi, ateş süresi ve kullanılan son kemoterapi ajanları ile GM pozitifliği arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur (p<0.05). Birinci haftadaki en fazla sayıda pozitif GM değeri atağın 1. gününde (19 ) tespit edilmiştir. Toraks BT çekilen 28 ataktan BT'de pozitif bir bulgu saptanan 21 (%75)'inde en yüksek GM değerleri atağın 1. gününde saptanmıştır. Hem GM pozitif hem de toraks BT bulgusu olan ataklarda en yüksek GM değerleri 3. günde saptanmıştır. İFE olan ataklarda genel olarak en yüksek GM değerleri atağın 5. gününde saptanmıştır. Bu bulgular hematolojik malignansili çocuklardaki febril nötropenik ataklarda GM değerlendirmesinin erken dönemde sık aralıklarla yapılmasının İFE tanısının erken konulmasında faydalı olacağını ortaya koymaktadır.
Doğumsal kalp hastalığı nedeniyle opere edilen çocuk hastalarda postperikardiyotomi sendromu ve perikardiyal effüzyon sıklığı, risk faktörleri, prognozu

Postperikardiyotomi sendromu, tanı ve tedavi yöntemlerindeki tüm gelişmelere rağmen gelişmiş ülkelerde bile kardiyak cerrahi sonrası morbiditenin başta gelen sebeplerindendir. En erken klinik bulgusu ameliyat sonrası perikardiyal efüzyon gelişimidir. Biz bu retrospektif çalışmada kardiyak cerrahi geçiren pediyatrik hastalarda perikardiyal efüzyon sıklığını belirlemeyi, risk faktörlerini incelemeyi, ameliyat süresinin, kardiyopulmoner 'bypass' süresinin, konjenital kalp hastalığının tanısının efüzyon üzerine etkisini incelemeyi amaçladık. Çalışmaya Mart 2011 ile Mart 2012 tarihleri arasında bir yıllık süre içerisinde hastanemiz Kalp Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalında konjenital kalp hastalığı nedeniyle opere edilmiş 469 hastadan perikardiyal efüzyon varlığı gösterilen 66 hasta dahil edildi. Bu süre içerisinde ameliyat sonrası perikardiyal efüzyon oranı %14, PPS oranı ise %13. 7 olarak bulundu. Olgularımızın 34'ü (%52) kız, 32'si (%48) erkekti. Olguların tanılara göre dağılımlarına bakıldığında 19'unun (%28.8) TOF, 23'ünün (%34.8) VSD olduğu görülmektedir. Efüzyon gelişen olguların %11.6'sında efüzyon ilk haftada gelişmiştir. Perikardiyosentez yapılan olguların perikard sıvısı inceleme sonuçlarına bakıldığında transuda niteliğinde efüzyon sıklığı (%66.6) olup iki hastada şilöz efüzyon gelişmesi nedeniyle (%22.2) sandostatin kullanılmıştır. Sonuç olarak çalışmamızda kardiyak cerrahi geçiren hastaların %14.1'inde perikardiyal efüzyon geliştiğini ve perikardiyal efüzyon gelişen hastalarda en sık rastlanan tanının %34. 8 ile VSD olduğunu saptadık. Ameliyat süresinin, pompa süresinin, konjenital kalp hasalığının türünün ameliyat sonrası perikardiyal efüzyon açısından risk olabileceğini saptadık. Ameliyat sonrası dönemde ilk bir ay yakın, dördüncü aya kadar aralıklı izlenmesi gerektiğini belirledik.
Hemiparezik serebral palsili çocuklarda elastografi yöntemi ile kas spastisitesinin değerlendirilmesi ve tedavi algoritmasının belirlenmesi

AMAÇ:Serebral palsi, çocukluk çağının en sık görülen nöromusküler bozukluğudur. Beyinde nonprogresif bir hasar sonucunda gelişen motor disfonksiyon ile karakterize bu hastalık klinikte çoğunlukla spastisite ile karşımıza çıkar. Spastisitenin azaltılması için botulinum toksini enjeksiyonu sıkça uygulanan bir yöntemdir. Ultrasonografi alanında yeni bir gelişme olan elastografi yöntemi ile adele sertliğinin belirlenebildiği tespit edilmiştir. Bu tezin amacı hemiparezik SP hastalarındaki gastroknemius adele sertliğinin botulinum toksini enjeksiyonu öncesi ve sonrasında elastografi yöntemi ile değerlendirilmesi ve bir tedavi algoritması oluşturulmasına katkıda bulunmaktır. GEREÇ VE YÖNTEM: İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı'na başvuran ve gastroknemius adelesine botulinum toksini enjeksiyonu planlanan SP hastalarından rastgele seçilen 30 hasta çalışmaya dahil edildi. Çalışmaya katılan hastalara enjeksiyon öncesi, sonrası 3. hafta ve 3. ayda her iki gastroknemius adelesine shear wave elastografi çekildi. Hemiparezik hastalarda karşı bacak kontrol grubu olarak alındı. Klinik değerlendirme amacı ile hastaların Modifiye Ashworth Skala değerleri kaydedildi. BULGULAR:Dizin ekstansiyonda, ayak bileğinin pasif dorsifleksiyonda olduğu pozisyon ile hastanın ekstremiteleri üzerine yük verecek şekilde ayakta durduğu pozisyonda adele medial başının elastografik değerleri ile enjeksiyon öncesi ve sonrası 3. hafta ile 3. aydaki MAS değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki tespit edilmiştir (p<0.05). ÇIKARIMLAR: Hemiparezik SP hastalarında gastroknemius adelesindeki spastisiteye bağlı kas sertliği elastografik ölçümlerle gösterilmiştir. Bu ölçümler ile klinik MAS değerleri arasında korelasyon tespit edilmiştir. Böylece elastografi yöntemi SP hastalarında bir tanı aracı olarak kullanılabilecek ve botulinum toksini enjeksiyonu uygulamasından sonra tedavi etkinliği bu yöntem ile değerlendirilebilecektir. Daha detaylı tedavi algoritmaları oluşturulabilmesi için randomize kontrollü prospektif çalışmalardan elde edilecek sonuçlara ihtiyaç vardır.
Ankara il merkezinde resmi banka anaokullarına devam eden 5-6 yaş çocuklarının okul olgunluğu ile aile tutumu arasındaki ilişkinin incelenmesi

Okula başlamak her çocuğun hayatında çok önemli bir yer tutar. Çocuğun okul öncesi dönemde yaşadığı deneyimler onun okul yaşantısında etkili olur. Özellikle ailenin bu konudaki tutumu çocuğun okula hazırlanmasında önemlidir. Bu amaçla, Ankara il sınırlan içinde resmi banka anaokullanna devam eden 5-6 yaş çocuklarının okul olgunluğu ve aile tutumu arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu çalışmanın evreni aym zamanda ömeldemini oluştiırmaktadır. Örneklem 72 kız, 78 erkek olmak üzere toplam 150 çocuğu kapsamaktadır. Çocukların okul olgunluğunu saptamak için Metropolitan Olgunluk Testi, ana-baba tutumlarım nasıl algıladıkları hakkında bilgi toplamak için Jackson Aile Tutumları Testi ve çocukla ailesi hakkında bilgi toplamak için de kişisel bilgi formu uygulanmıştır, ista- tistiki işlemler bilgisayar istatistik programıyla yapılmıştır. Metropolitan Olgunluk Testi sonucunda cinsiyetler arasındaki fark önemsiz bulunurken ailenin gelir düzeyi ve anne-babamn eğitim seviyesi yükseldikçe çocuk başarısının arttığı gözlenmiştir. Kardeşi olan ve olmayan çocuklar arasındaki fark önemli bulunmuştur. Buna göre tek çocukların kardeşi olanlara göre daha başarılı olduğu saptanmıştır. Çocuklar, en çok sayılar bölümünde başardı olurken en az kopye etme bölümünde başarılı olmuşlardır. Aile tutumları ile okul olgunluğu arasındaki ilişki önemsiz bulunmuştur. Bu araştırma farklı örneklem grupları üzerinde yapıldığı taktirde bu konuya farklı boyutlarda dikkat çekmek mümkün olacaktır.
Çocuk televizyon izleme inançları ölçeğinin Türkçe geçerlilik ve güvenilirlik çalışması

Bu araştırmada, Çocuk Televizyon İzleme İnançları Ölçeği'nin Türkçe formunun geçerlilik ve güvenilirliğinin incelenmesi amaçlandı. Metodolojik tipte olan araştırmanın evrenini, Zonguldak İl Sağlık Müdürlüğü'ne bağlı, 13 Aile Sağlığı Merkezine kayıtlı, araştırmanın yapıldığı tarihler arasında sağlık merkezlerine başvuran ve araştırmaya dahil olma kriterlerini taşıyan 3-6 yaş çocuğu olan ebeveynler meydana getirmiştir. Araştırmanın veri toplama aracı olarak, 'Tanıtıcı Bilgi Formu' ve 'Çocuk Televizyon İzleme İnançları Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmada ölçeği geliştiren yazardan, etik kuruldan, kurumdan ve katılımcılardan yazılı olarak izin alınmıştır. Ölçeğin dil geçerliliği için uzman görüşlerinden faydalanılmış, yapı geçerliliği için faktör analizi uygulanmıştır. Açıklayıcı faktör analizine göre ölçeğin dört faktörlü bir yapı ortaya çıkardığı ve faktör değerlerinin uygun bir skalada bulunduğu, doğrulayıcı faktör analizine göre ise ölçeğin dört faktörlü yapısının geçerli olduğu ve uyum indekslerinin uygun olduğu bulunmuştur. Cronbach güvenilirlik katsayısının 0.85 olduğu ve madde toplam puan korelasyon katsayılarının 0 .33'ün üzerinde bir değer aldığı tespit edilmiştir. Çocuk Televizyon İzleme İnançları Ölçeği'nin Türkçe formunun kabul edilebilir düzeyde geçerlik-güvenilirlik sonuçlarına sahip olduğu, geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olarak faydalanılabileceği belirlenmiştir.
Okul öncesi dönemde geleneksel eğitim ve montessöri eğitimi alan çocuklarda hareket eğitimi ve oyunun kaba motor beceriler üzerine etkisi

Çalışma; hareket eğitimi ve oyun programının geleneksel eğitim ve montessöri eğitimi alan 5 yaş aralığındaki çocuklarda kaba motor becerilerin değerlendirilmesi amaçlandırılmıştır. Çalışmaya Selçuk Üniversitesi İhsan Doğramacı Uygulamalı Anaokulunda eğitim gören Geleneksel eğitim (n=16), montessöri (n=14) olmak üzere toplam 30 öğrenci katılmış, öğrencilerin yaş, boy, vücut ağırlığı ortalamaları alınarak TGMD- 2 (Test of Gross Motor Development- 2 ) test uygulanmıştır. Verilerin istatistiksel analiz değerlendirilmesinde SPSS 20.0 istatistik paket program kullanılmıştır. Grupların genel ortalamasında Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Grupların birebir ortalamasında Wilcoxon testi kullanılmıştır(p<0,05). Çalışmaya katılan GS ve MS gurubu arasında ön tets-son test GS koşu 6 ,31 1,08, topa sopayla vurma 7,94 1, 18 ve topa ayakla vurma 5,44 1, 15 parametrelerinde istatiksel olarak anlamlı farklılıklar olduğu tespit edilmiş, MS grubunda ise yakalama 5,50 0, 52 ve top fırlatma 6,43 1, 09 anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak okul öncesi dönemde hareket eğitimi ve oyun aktivitelerinin lokomotor beceri testlerinde geleneksel sınıfta daha iyi olduğu montessöri sınıfında ise nesne kontrol testlerinin daha iyi olduğu tespit edilmiştir. Bu bağlamda, hareket eğitimi proğramları çocuklarda kaba motor gelişim üzerinde olumlu yönde etki ettiği saptanmıştır.
Çocuktan çocuğa eğitim yöntemi esas alınarak ilköğretim okullarında beslenme eğitimi yapılması üzerine bir araştırma

Bu araştırma, ilköğretim okullarında Çocuktan Çocuğa Eğitim Yöntemi kullanılarak beslenme eğitimi verilmesi ve bu yöntemin beslenme ile ilgili konuların öğretilmesindeki etkinliğinin ölçülmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini Ankara Keçiören ilçesine bağlı üç özel ilköğretim okuluna devam eden yedinci ve beşinci sınıf öğrencileri oluşturmuştur. Bu okulların biri deney grubu, diğer ikisi kontrol grupları olarak seçilmiştir. Öğrencilere verilen beslenme eğitimindeki konular, yeterli ve dengeli beslenme ile 10-12 yaş grubu çocukların günlük besin gereksinimleri, kahvaltı ve önemi, besin hazırlama temel ilkeleri, sofra düzenleme ve yemek yerken uyulması gereken kurallar ile sınırlandırılmıştır. Araştırmada ön test - son test iki kontrol gruplu deney modeli uygulanmıştır. Deney modeli uygulanırken, yedinci sınıf öğrencilerine beşinci sınıflardan eğitim vermek üzere birer çocuk kardeş seçilmiştir. Beslenme eğitim programı, sadece deney grubu yedinci sınıf öğrencilerine araştırmacı, beşinci sınıf öğrencilerine ise yedinci sınıf öğrencileri Çocuktan Çocuğa Eğitim etkinliklerini kullanarak öğretmişlerdir. Verilerin istatistiksel değerlendirmesi SPSS 10.0 paket programında yapılarak, yüzde frekans dağılımı, grup içi ve gruplar arası ortalamaların farkları Wilcoxon Mathed- Pairs Signed Rank Test ve Independent-Samples t Test ile belirtilmiştir. Çocuktan Çocuğa Eğitim yöntemi kullanılarak verilen beslenme eğitimi sonucu, hem yedinci sınıf hem de beşinci sınıf öğrencilerinin beslenme bilgi düzeylerinin arttığı, bu artışın istatistiksel olarak da anlamlı olduğu bulunmuştur. Elde edilen sonuçlara göre, beslenme ile ilgili konular öğretilirken, Çocuktan Çocuğa Eğitim yöntemi kullanılmasının, verilecek eğitimin etkinliğinin artmasına yardımcı olabileceği kanısına varılmıştır.
1999-2018 yılları arasında cinsiyet gelişim bozukluğu ile Çocuk Endokrinoloji Polikliniğine başvuran hastaların klinik, laboratuvar, radyolojik ve genetik açıdan değerlendirilmesi

Amaç: Cinsiyet gelişim bozukluğu tanısı ile kliniğimizde takip edilen hastaları, klinik, laboratuvar, radyolojik, patolojik ve genetik açıdan değerlendirerek multidisipliner yaklaşımla izlemlerini sunmaktır. Materyal ve Metot: İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı, Çocuk Endokrinoloji ve Diyabet Bilim Dalı Polikliniğine 1999- 2018 tarihleri arasında başvuran yaşları 0-18 yaş arasında değişen ve CGB düşünülen toplam 91 hastanın poliklinik dosyaları geriye dönük olarak incelendi. Çalışmaya alınan vakaların poliklinik dosya bilgilerinden yetiştirildiği cinsiyet, başvuru yaşı, özgeçmişş özellikleri, soy geçmişş özellikleri, antropometrik ölçümleri, fizik muayene bulguları, laboratuvar sonuçları, radyolojik görüntüleme, genetik analiz sonuçları ve patoloji bulguları incelendi. Vakalar, Chicago Sınıflamasına göre, 46, XX CGB, 46, XY CGB ve cins kromozom CGB olmak üzere 3 gruba ayrılarak değerlendirildi. Klinik, laboratuvar, görüntüleme yöntemleri, genetik analiz ve gonad patoloji bulgularından faydalanılarak konulan tanılarla etiyolojik dağılım belirlendi. Bulgular: CGB ile başvuran 91 vakanın etiyolojik sınıflaması sonucunda: 32'sinde (%35,2) 46, XX CGB, 34'ünde (%37,4) 46, XY CGB, 25'inde (%27,5) cins kromozom CGB saptandı. 46, XX CGB olan 32 vaka etiyolojik açıdan değerlendirildiğinde vakaların 27'si (%.84,4) konjenital adrenal hiperplazi, üçü müllerian agenezi, ikisi gonadal disgenezi tanıları aldı. 46, XY CGB olan 34 vakanın etiyolojileri incelendiğinde 12 vaka androjen duyarsızlık sendromları, yedi vaka (%20,6) gonadal disgenezi, dört vaka (%11,8) 5 -alfa redüktaz eksikliği, üç vaka (%8,8) 17 -OHE, üç vaka (%8,8) ovotestiküler CGB, iki vaka (%5,9) izole perineal hipospadias, bir vaka (%2,9) lipoid konjenital adrenal hiperplazi, bir vaka (%2,9) vanişing testis, bir vakada (%2,9) ise miks gonadal disgenezi saptandı. Cins kromozom CGB'li vakalarda etiyoloji incelendiğinde 22 vakada (%88,0) klasik Turner sendromu (45, X0) ve varyantları, 2 vakada (%8,0) Klinefelter sendromu (47, XXY), 1 vakada (%4,0) ise 45, X0/46, XY Miks Gonadal Disgenezi saptandı. Sonuç: Vakalarımızın dağılımı literatürle uyumlu bulundu. Çalışmamızda en sık 46, XY CGB, daha az sıklıkla 46, XX CGB, en son olarak da cins kromozom CGB vakaları saptandı. 46, XX CGB vakalarının büyük çoğunluğunu KAH vakalarının oluşturduğu tespit edildi. KAH'lar arasında en sık 21 -OHE saptandı. 46, XY CGB vakalarının çoğunluğunu androjen sentez/etki bozukluğu vakalarının oluşturduğu saptandı. ADS vakaları kendi içinde değerlendirildiğinde ise en sık KADS vakaları tespit edildi. Cins kromozom CGB vakaları arasında en sık TS ve varyantları saptandı.
Çocuk yuvalarında kalan ve ailesiyle birlikte yaşayan altı-yedi yaş çocuklarının dil gelişimlerinin incelenmesi

Bu çalışma, çocuk yuvalarında kalan ve ailesi ile birlikte yaşayan altı-yedi yaş grubundaki çocukların dil gelişimlerinin incelenmesi, bu çocukların dil gelişimiermin farklı olup olmadığının belirlenmesi ve dil gelişimlerinde bazı faktörlerin etkili olup olmadığının saptanması amacıyla planlanmıştır. Araştırma, Ankara ve İsparta il merkezlerinde bulunan çocuk yuvalarında kalan altı-yedi yaş grubunda olan 60 çocukla, alt sosyo-ekonomik düzeyde bulunan semtierdeki ilkokullara devam eden ve ailesiyle birlikte yaşayan aynı yaş grubundan basit tesadüfi örneklem ile seçilen 60 çocuk olmak üzere toplam 120 çocuk üzerinde yürütülmüştür. Araştırmada, çocuk ve ailesi hakkındaki genel bilgileri elde edebilmek amacıyla 'Kişisel Bilgi Formu', çocukların konuşma yetenekleri ve kelime hazinelerinin zenginliğini ölçmek için 'Limbosh ve Wolf un Lügatçe ve Dil Testi kullanılmıştır. Araştırmaya dahil edilen çocukların dil gelişimi düzeylerinde bazı değişkenlerin farklılık yaratıp yaratmadığı 'Varyans Analizi' ile değerlendirilmiştir. Elde edilen verilerin analizi sonucunda; yuvada kalan ve ailesiyle birlikte yaşayan çocukların resimleri isimlendirmede yaşadığı yer ve yaşadığı yer cinsiyet interaksiyonunun anlamlı bir farklılık oluşturmadığı (P>0.05), resimleri işlevlerine göre tanımlamada yaşadığı yer ve yaşadığı yer cinsiyet interaksiyonunun önemli olduğu (P<0.05, P<0.01) saptanmıştır. Yuvada kalan ve ailesiyle birlikte yaşayan çocukların resimleri isimlendirmede yaşadığı yer yaş interaksiyonunun resimleri işlevlerine göre tanımlamada da sadece yaşadığı yerin anlamlı bir farklılık oluşturduğu saptanmıştır (P<0.05). Doğum yerlerinin resimleri işlevlerine göre tanımlama ve resimleri isimlendirmede farklılık yaratmadığı bulunmuştur (P>0.05). Yuvada kalan çocukların, başka yuvada kalıp-kalmama durumunun, yuvada kalma süreleri, yuvaya veriliş nedeninin, anne ve babasının hayatta olup olmamasının, anne babanın evine gidip gitmeme durumunun resimleri isimlendirme ve resimleri işlevlerine göre tanımlamada farklılık yaratmadığı görülmüştür (P>0.05).