turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hukuksal boyutuyla Türkiye'de çocuk sağlığını koruma ve destekleme uygulamaları

Toplum sağlığının korunması ve geliştirilmesi, bireysel sağlık hakkının tam olarak kullanılması, devlet tarafından sunulan hizmetlerin sürekli iyileştirilmesi ile mümkündür. Uluslararası kabul görmüş bir insan hakkı olan sağlık hakkının kullanımı kapsamında devletlerce yürütülen sağlık programlarının bireyin ve dolayısıyla toplumun sağlığını korurken, temel hak ve özgürlüklere de saygı duyacak şekilde sürdürülmesi gereklidir. Burada dengeyi kurma görevi devletindir. Çocuğun ve dolayısıyla toplumun sağlık düzeyini yükseltmeye yönelik programların uygulanamamasının sonuçları program türüne göre farklı sağlık sorunlarına neden olabilecektir. Sadece 'insan' olduğu için temel haklara sahip olan çocuğun, 'sağlık hakkı'nın ne olduğu, devletin sağlık hizmeti sunumu ile ilgili sorumluluğu, erişkin bir birey olana kadar ebeveynlerin verdiği sağlık hizmetinden yararlanmama kararı sonucunda görebileceği zararlar da ailenin, çocuğa, devlete ve topluma karşı sorumluluğu, hizmet reddi amacıyla başvurulan yargı kurumlarının verdiği kararların kısa ve uzun vadede sonuçları, ailenin bu hakkın kullanılmasına olanak sağlamaması veya engellemesiyle çocuğun üstün yararının nasıl etkileneceği üzerinde durulmalıdır. Bu çalışmada, özellikle, yaş ve fizik gelişimleri nedeniyle korunmaya muhtaç, erken tanı ile tedavileri mümkün birçok kalıtsal, metabolik hastalıklara açık, bulaşıcı hastalıklara duyarlı, karar verme yetileri ve özgürlükleri olmayan çocukların sağlığını koruma ve geliştirmeye yönelik yürütülen programların uygulanmasında devletin ve ailenin sorumluluğu üzerinde durulmuştur. Çalışmaya ışık tutması amacıyla kaynak taraması yapılmış, doktrin görüşleri ve yargı kararları incelenmiştir. Mevzuat, sağlık hukuku alanındaki uluslararası sözleşmeler, konu hakkında yayınlanmış kitap ve makaleler temel kaynak olarak kullanılmıştır. Örnek yargı kararları üzerinden çocuk sağlığını koruma ve geliştirmeye yönelik yürütülen programların uygulanmasında 'temel hak ve özgürlüklerin korunması' ile 'bireyin ve dolayısıyla toplumun sağlığının korunması' arasındaki hassas dengeye dikkat çekilmeye çalışılmıştır.
Kambiyo senetlerinde şahsi defiler

Kambiyo senetlerinde şahsi defiler konusu kıymetli evrakın en temel konularından birini teşkil eder. Defilerden kasıt kambiyo borçlularının alacaklı karşısında sahip olduğu savunma imkanlarıdır. Şahsi defiler kavramı bizzat Kanun ile yapılan tasnif sonucunda ortaya çıkmaktadır. Şahsi defiler temel ilişkiden, özel bir anlaşmadan veya üçüncü bir ilişkiden kaynaklanabilir. Bunlardan ilkine bedelsizlik, ikincisine açık senet, üçüncüsüne ise takas defi örnek gösterilebilir. Emre ve hamiline yazılı senetlerde, borçlu şahsi deiflerini üçüncü kişilere karşı ileri süremez, meğerki üçüncü kişi bilerek borçlu zararına hareket etmiş olsun. Ancak bu kural senedin kıymetli evrak hukuku usullerine göre devredilmesi halinde söz konusu olup, diğer hallerde senedi devralan üçüncü kişinin koruması ortadan kalkabilmektedir. Bilerek borçlu zararına hareket kavramının anlaşılması da şahsi defiler açısından kritik öneme sahiptir. Öncelikle bilerek borçlu zararına hareket iyiniyetten daha öte bir kavramı ifade etmekte, ancak hileli itilafa da ulaşmamaktadır. Hamilin senedi devralırken borçlunun sahip olduğu defileri bilmesi ve yine de borçlu zararına senedi devralması durumunda bilerek borçlu zararına hareket söz konusu olur. Şahsi deiflerin ispatında senede karşı senetle ispat kuralı cari olacakken, bilerek borçlu zararına hareket her türlü delille ispat edilebilir. Dolayısıyla bilerek borçlu zararına hareketin ispatında borçlunun en azından bu durumu haklı gösterir gerekçe ve delillere başvurmasının aranması, devreden ile devralan arasındaki kişisel ilişkilere ispat noktasında sınırlı olarak imkan tanınması gereklidir.
Anayasa Mahkemesine göre laiklik

Tanzimat'tan itibaren günümüze kadar devam eden modernleşme sürecinde, Türk toplumu siyasi, sosyal ve kültürel alanlarda büyük değişikliklere uğrarken, laikleşme yolunda da önemli gelişmeler kaydetmiştir. Çalışmamızın birinci bölümünde Türkiye'de Anayasa Hareketleri başlığı altında, hak ve özgürlükler alanında kaydedilen gelişmeler üzerinde durulmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde, laiklik kavramı da tarihsel gelişimi ile Türkiye'de izlediği süreç üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise, Türkiye'de, Anayasa'da ifade edilen laiklik ilkesi ile ilgili herkesi bağlayıcı yorum yapma yetkisine sahip tek kurum olan Anayasa Mahkemesi hakkında bilgi verilmeye çalışılmıştır. Çalışmamızın son bölümünde de, Anayasa Mahkemesi'nin Anayasa'da ifade edilen laiklik ilkesini, değişik konulara ilişkin olaylarda nasıl yorumladığı hususu, bu yorumlara getirilen eleştirilere de yer verilmek suretiyle incelenmeye çalışılmıştır.
Türk hukuku açısından bölünmüş hastaneye kabul sözleşmesi

Bu çalışmada uygulamada sıklıkla karşılaşılmaya başlanan bölünmüş hastaneye kabul sözleşmesi incelenmektedir. Sözleşme hasta, hekim ve özel hastane üçgeninde meydana gelen akdi ilişkilerden oluşmaktadır. Taraflar arasında çıkabilecek uyuşmazlıkların çözümüne ışık tutması amacıyla sözleşmenin taraflarının aralarındaki ilişki, ilişkilerin hukuki nitelikleri, tarafların akdi yükümlülükleri ve sona erme halleri öğretide yer alan görüşler ve yargı kararları ile birlikte ele alınmıştır.
Markaların internet alan adı olarak kullanılmasından kaynaklanan uyuşmazlıkların çevrimiçi uyuşmazlık çözüm yöntemi ile çözümü

Kullanıcı kitlesinin artmasıyla birlikte internet küresel bir pazar haline gelmiştir. Bu küresel pazarda yer edinmek isteyen gerçek ve tüzel kişiler, kendi işletmelerini diğer işletmelerden ayırıcı, onları tanıtıcı ibarelerden oluşan alan adlarını tescil ettirmek istemişlerdir. Ayırt edicilik ve işaret unsurunun ikisini de içinde barındıran markalar, alan adı tescillerinde sıkça tercih edilmektedir. Küresel düzeyde internet alan adı tescilinde ilk gelen ilk alır ilkesinin uygulanması nedeniyle, haklı ya da haklı olmayan sebeplerle marka hakkına sahip olmayan kişilerin markalara ilişkin ibareleri internet alan adı olarak almalarına olanak sağlanmıştır. Bu nedenle internet alan adlarından kaynaklı uyuşmazlıkların temelini markaların internet alan adı olarak kullanılmasından kaynaklı uyuşmazlıklar oluşturmaktadır. Öte yandan uygulamada sıklıkla karşılaşıldığı üzere, bir ülkede tescilli bir markanın başka bir ülkede yerleşik veya başka bir ülke vatandaşı tarafından tescil edilmesi durumunda internet alan adlarından kaynaklı uyuşmazlıklar uluslararası nitelik kazanabilmektedir. Zaman, masraf ve etkinlik özellikleri nedeniyle internet alan adlarından kaynaklanan uyuşmazlıkların çözümünde geleneksel uyuşmazlık çözüm yollarına nazaran UDRP kuralları çerçevesinde gerçekleştirilen çevrimiçi uyuşmazlık çözüm yöntemi daha etkili bir yöntemdir. Bu çalışmada markaların internet alan adı olarak kullanılması halinde doğabilecek uyuşmazlıkların çözümünde etkin bir yol olan online uyuşmazlık çözüm yolu ve bu yola başvuru usulü örnek uyuşmazlıklarla açıklanmaya çalışılmıştır.
Avrupa Birliği bağlamında kamu ihale sözleşmesi yapılmasında isteklinin idareye karşı sorumluluğu

AB kamu alımları mevzuatına uyum amacıyla çıkarılan 4734 sayılı Kamu İhale Kanununa göre yapılan ihalelerde isteklinin sorumluluğu istekli sıfatınınkazanılmasıyla başlayıp, sözleşme imzalanmasıyla sona ermektedir. İsteklinin irdeye karşı sorumluluğu culpa in contrahendodan kaynaklanan bir sorumluluktur. AB mevzuatı ile Kamu İhale mevzuatı arasında sorumluluğun doğumuaçısından bir fark bulunmamasına rağmen sorumluluğun sonuçları açısından farklılıklar bulunmaktadır.
Sivas şer'iyye sicileri'nde ceza davaları (M.1792-1799 yılları arası)

Şer'iyye Sicilleri genelde hukuk tarihi, özelde İslam hukuk tarihi içerisinde önemli bir yer tutmaktadır. Diğer taraftan bu belgeler toplumların sosyal, ekonomik, siyasi, dini ve ahlaki yönleri hakkında da bilgiler sunmaktadır. Araştırma, Sivas Şer'iyye Sicilleri'nin M. 1792- 1799 yıllan arasım kapsamaktadır ve bu dönem içerisinde Sivas şehrinde görülen ceza davalarım konu almaktadır. Böylelikle, araştırma hem şer'iyye sicilleri hem de Osmanlı ceza hukuku ile ilgili bilgiler içermektedir. Araştırma, bir giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm, şer'iyye sicilleri ve Osmanlı ceza hukukuna dair genel bilgileri ihtiva etmektedir. Bu bölümde, şer'iyye sicillerinin tanımı, sicillerde yer alan belge çeşitleri, Osmanlı ceza hukukunda suç sayılan fiiller ve bu fiillere verilecek olan cezalar vb. konular yer almaktadır. İkinci bölüm, Sivas Şer'iyye Sicilleri'nde yer alan ceza davalarına ayrılmıştır. Bölüm, M. 1792- 1799 yıllan arasındaki mahkeme kayıtlarından seçilen sekiz adet belgenin incelenmesinden oluşmaktadır. Belgelerin incelenmesine geçmeden önce Sivas Şer'iyye Sicilleri'nde ( M. 1792- 1799 ) yer alan belgelerle ilgili genel bilgiler verilmiştir. Belgeler konularına göre tasnif edilerek sicillerde hangi konuya ait kaç adet belge olduğu belirtilmiştir. Bu kısa açıklamanın ardından ceza davalarına geçilmiştir. Tespit edilen belgeler, adam öldürme, müessir fiil, cenin aleyhine işlenen suçlar, tıbbi müdahaleden doğabilecek zararlar, yol kesme, tezvir, suça teşvik, sövme ve iftira konularını işlemektedir. Her belge, belgenin günümüz alfabesiyle yazılışı, sadeleştirilmesi, temel öğeleri ve incelemesi şeklinde dört başlık altında incelenmiştir. Bu bilgilerden sonra sicillerde yer alan diğer kayıtlara örnekler ve bölüm ile ilgili değerlendirme yer almaktadır.
İşadamı kararı ilkesinin Türk Hukuku'nda uygulanması

Yönetim kurulu üyelerinin haklarında açılacak sorumluluk davalarında ortaya çıkan zarardan her halükarda sorumlu tutulmaları; yönetim kurulu üyelerinin pasifleşmesine ve karar almakta çekinik kalmalarına sebebiyet verebilecektir. Bu sebeple, ABD Hukuku'nda mahkeme içtihatlarıyla business judgment rule adı verilen bir ilke geliştirilmiştir. İşadamı kararı ilkesi, yönetim kurulu üyelerinin takdir alanlarını korumakta ve belli başlı şartların mevcut olması halinde yönetim kurulunun vermiş olduğu kararların beklenmedik sonuçlarından dolayı sorumlu tutulamamalarını sağlamaktadır. Çalışma kapsamında Türk Hukuku'nda herhangi bir kanun marifetiyle düzenlenmemiş söz konusu ilkenin Türk Hukuku'ndaki temelleri araştırılmış ve uygulanma koşulları değerlendirilmiştir.
Nişanlanmanın hüküm ve sonuçları

Bu çalışmada, öncelikle nişanlanma kavramı, nişanlanmanın hukuk niteliği, nişanlanma ehliyeti ve engelleri ana hatlarıyla açıklanacak, son olarak nişanlanmanın sona erme sebep ve sonuçları, ayrıntılı bir şekilde öğreti ve yargı kararları ışığında ele alınacaktır.
Türkiye'de vergi yargılaması sisteminin değerlendirilmesi

Vergi yargısı, vergi kanunlarının uygulanmasında idare ile yükümlü ya da sorumlu arasında meydana gelen ve idari aşamada çözümlenmeyen sorunların, taraflarca uyuşmazlık haline getirilerek yargı organlarına intikal ettirilmeleri halinde bağımsız ve tarafsız mahkemeler tarafından kesin olarak çözümlenmesidir. Yargısal çözüm yolu, vergi sorunlarının çözüm yollarının bir tamamlayıcısı olarak sorunların uyuşmazlık haline dönüştürülerek yargı organı önünde bir dava konusu yapılması suretiyle kesin sonuca bağlanmasını içeren bir yoldur. Türkiye'de vergi yargısının idari yargının içerisinde incelenmesinin en önemli nedeni geleneksel nedendir. Osmanlının Tanzimat döneminde yerleşmeye başlayan idari yargı, Fransa modelinden esinlenerek günümüze kadar gelmiştir. Vergi yargısı bugünkü şeklini 1982 yılında çıkarılan 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanunu, 2575 sayılı Danıştay Kanunu ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunundan almıştır. Vergi yargısına ilişkin sorunlar sadece örgütlenme ile sınırlı olmayıp işleyiş ve mevzuattan kaynaklanan sorunlar da yer almaktadır. Türk vergi mevzuatının karmaşık olduğu konusunda genel bir mutabakat bulunmaktadır. Vergi mevzuatının karmaşıklığı mükellefler, vergi idaresi ve vergi yargısı arasındaki görüş ve uygulama farklılıklarını artırmaktadır. Vergi yargısını vergi sisteminden soyutlamak mümkün olmadığından vergi sistemini etkileyen bazı sorunlar doğrudan vergi yargısını da etkilemektedir.
Bi̇r koruma tedbi̇ri̇ olarak Ceza Muhakemesi̇ Hukunda tutuklama

Ceza muhakemesi hukukun amacı; maddi gerçeğin ortaya çıkarılması ve izlenecek yolun ayrıntılı şekilde ortaya konulmasıdır. Bu işlemler sırasında kişi hak ve özgürlüklerine müdahale niteliği doğurabilecek bazı tedbirlere ihtiyaç duyulabilir. Tutuklama söz konusu tedbirlerden en ağır sonuçları olan bir tedbirdir ve özgürlüğün kısıtlanması sonucunu doğurur. İşte bu denli sonuçları olan tutuklamanın keyfiliğin önlenmesi amacıyla Anayasa ve yasa ile düzenlenmesi gerekir. Anayasa'nın 19. maddesi ile kişi hürriyetinin hangi hallerde kısıtlanabileceği ayrıntılı şekilde düzenlenmiştir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 5. maddesinde de insan hak ve özgürlüklerine müdahale olan tutuklama ayrıntılı şekilde düzenlenmiştir. 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 100 -108. maddeleri arasında tutuklamaya ilişkin düzenlemeler yapılmıştır. Ceza Muhakemesi Kanun'unda öncelikle tutuklama nedenleri düzenlenmiş, tutuklama kararının nasıl verileceği, azami tutukluluk süreleri düzenlenmiş, tutukluluğun sona ermesi halleri ile salıverilen tutuklunun yükümlülükleri belirlenmiştir. Tutuklanan kişinin sahip olduğu haklar ve yükümlülükler de Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'da ayrıntılı şekilde düzenleme yapılmıştır.
Devletin markaya müdahalesi

Avustralya'da 2012 yılında yasalaşan düz paket düzenlemeleriyle birlikte marka hakkının kullanma yetkisi içerip içermediği ve marka hakkının sınırlandırılmasının mümkün olup olmadığı soruları gündeme gelmiştir. Çalışmada bu kapsamda marka hakkının niteliği incelenerek kullanma yetkisi içerip içermediği ortaya konmuş, daha sonra dünyadaki düz paket düzenlemeleri, Türkiye'deki alkol düzenlemeleri ve bu düzenlemelerin hukuki sonuçları incelenmiştir.
Marka hakkının ceza normları ile korunması

Hukukumuzda, marka hakkına ve bu hakkın korunmasına yönelik düzenlemeler, 1850'li yıllardan itibaren başlamıştır. Teknik ve ekonomik gelişmeye paralel olarak, bu alandaki düzenlemelere ihtiyaç da her geçen gün artmıştır. Etki alanı nedeniyle, marka hakkının korunması için sadece hukuk davası yeterli olmadığından, ceza normlarına da ihtiyaç olmuştur. Bu ihtiyaç nedeniyle, bugüne kadarki tümdüzenlemelerde olduğu gibi, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanununda da, marka hakkını korumaya yönelik, cezai hükümlere yer verilmiştir. Bu çalışmada, marka hakkının ceza normları ile korunmasına yönelik düzenlemeler ve özellikle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunda düzenlenmiş olan marka suçları incelenmiştir.
Yasadışı madde kullanımında karanlık alan: Bingöl ilinde resmi kayıtlara intikal etmemiş yasadışı madde kullanım profili

Bu çalışmanın amacı Bingöl ilinde adli istatistiklere yansımamış yasadışı madde kullanım profilini ortaya çıkarmaktır. Araştırma bulguları, yasadışı madde kullanımına ilişkin karanlık alana ışık tutması ve madde kullanımının önlenmesinde alınacak tedbirlerin belirlenmesinde referans alınması bakımından önem taşımaktadır. Bu amaçla madde kullanan 18 birey ve onlarla iletişim halinde olan 10 meslek elemanı ile 5 ayrı odak grup görüşmesi yapılmıştır. Katılımcılara kartopu örnekleme yöntemiyle ulaşılmıştır. Madde kullanan bireylerle üç, meslek elemanlarıyla ise iki odak grup oluşturulmuştur. Elde edilen veriler içerik analizi yöntemi ile incelenmiştir. İçerik analizi neticesinde 629 kod, 19 kategori ve 5 temaya ulaşılmıştır. Araştırma bulgularına göre Bingöl'de esrar üretimi ve kullanımının oldukça yaygın olduğu; buna ek olarak resmi istatistiklere yansımamış olmasına karşın kokain, ekstazi, metamfetamin ve bonzai kullanımının giderek yaygınlaşmaya başladığı, şehir merkezinde yaşayan halkın hemen her düzeyinde madde kullanımının görüldüğü sonucuna ulaşılmıştır. Kullanılan madde türünün yaş, eğitim düzeyi ve gelir düzeyine göre farklılaştığı, halkın özellikle esrar kullanımına ilişkin çarpık algılarının olduğu, esrar kullanımını dini referanslarla meşrulaştırmaya çalıştıkları da araştırma bulguları arasındadır. Son olarak madde kullanımının önlenmesine dair çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
İdari yargılama usulünde kesin hüküm

Roma hukukundan beri var olan ve nerdeyse bütün hukuk sistemlerince kabul edilmiş olan kesin hüküm ilkesi yargı erkinin etkinliğinin sağlanmasında büyük öneme sahiptir. Mahkeme önüne gelmiş bir uyuşmazlık hakkında karar verildikten sonra bu karar aleyhine başvurulacak başkaca bir olağan kanun yolunun kalmaması halinde mahkeme kararı şekli anlamda kesinleşir ve artık değiştirilemeyecek kanuni gerçeklik niteliğine sahip olur. Aynı taraflar, aynı uyuşmazlığı, aynı nedene dayanarak tekrar mahkeme önüne getiremezler. Kamu düzeniyle yakından ilgili olan kesin hüküm hem bir dava şartı, hem bir itiraz, hem de bir delildir. Uyuşmazlıkların nihai olarak sona ermesini, hukuki barışı ve usul ekonomisini sağlama amaçları da güden kesin hüküm ilkesi medeni usul kanunumuzda düzenlenmiş ama idari yargılama usulü kanununda yer almamıştır. Ancak, kesin hüküm, idari yargılama usulünde de yer alan ve mahkeme kararlarına konu olan bir kurumdur. Bununla birlikte, iptal davalarında verilen iptal kararlarının kesin hüküm etkisinin genel olması istisnai bir durumdur ve diğer yargısal kararlardan farklı bir özellik gösterir.
1919-1960 yılları arasında Türkiye'de Anayasal gelişmeler

Çalışmada 1919 yılından 1960 yılına kadar olan süreçteki anayasal gelişmelerin nedenleri tarihsel, siyasal ve hukuksal açıdan değerlendirilmiştir. Çalışma üç bölüm halinde hazırlanmıştır. Çalışmada öncelikle anayasa kavramına açıklık getirildi. Giriş bölümünde 1919 yılına kadar olan süreçte yaşanan anayasal gelişmeler, Senedd-i İttifak, Tanzimat Fermanı, Islahat Fermanı, Kanun-ı Esasi ve 1919 tarihli ilk Teşkilat-ı Esasiye Kanunumuz yüzeysel olarak incelenmiştir. Birinci bölümde 1921 Anayasasına giden tarihi süreç, hazırlık çalışmaları, anayasa değişiklikleri ve anayasanın içeriği incelenmiştir. T. B. M. M yapısı, çalışmaları ve bu dönemde anayasaya yön veren tarihsel gelişmeler ve olgular alt başlıklar olarak yer almıştır. İkinci bölümde 1924 Anayasasının hazırlık çalışmaları, 1921 Anayasasından 1924 Anayasasına geçiş süreci, 1924 Anayasasının içeriği ve tek partili rejim konuları incelenmiştir. 1960 darbesine uzanan süreçte etkili olan çoğunlukçu demokrasi anlayışının neticeleri değerlendirilmiştir. Her iki anayasa tarihsel gelişmelere bağlı kalınarak yasama, yürütme ve yargı organları bakımından incelenmiştir. Sonuç bölümünde, 1919- 1960 yılları arasında yaşanan tarihsel ve anayasal gelişmeler çerçevesinde; alınması yararlı görülen, günümüzde de geçerli olabilecek siyasal ve hukuksal dersler ortaya koyulmuştur. Kurucu meclis, kuvvetler birliği, kuvvetler ayrılığı ve anayasa sorunundan önce temsil ve yasama sorununun çözülmesi gerektiği savunulmuştur. 1919 yılından 1960 yılına kadar olan süreçteki anayasal gelişmelerin objektif bir değerlendirmesi, ancak bu dönemin hazırlandığı tarihsel ve sosyal koşulların daha ayrıntılı bir değerlendirmesiyle mümkündür. Çalışmada ise, sınırlı zaman ve imkanlar ölçüsünde bu değerlendirme yapılmıştır.
Muamelat konularında örfe dair hükümler, el - Hidaye örneği

Bu araştırma XII. yüzyılda Maveraünnehir bölgesinde yaşamış olan Merginani ve onun en önemli eseri olan el-Hidaye'nin muamelat konularının örfe ve Adet dair hükümleri hakkındadır. Eserin bu bölümünde yer alan örf ve adetle ilgili hükümler tezin ana konusunu oluşturmaktadır. Bu çalışma, bir giriş ve üç bölümden oluşmaktadır: Giriş kısmında konun önemi, sınırlandırılması, amacı, kaynak ve yöntemi hakkında genel bilgi verilmiştir. Birinci bölümünde Merginani'nin hayatı, hocaları, talebeleri, ilmi şahsiyeti, yaşadığı dönem ve el-Hidaye'nin şerhleri hakkındaki bilgiler genel olarak aktarılmıştır. İkinci bölümde, örf ve adet kavramı üzerinde durulmuş, örfün kaynak olma değeri ve çeşitleri anlatılarak Hanefi mezhebinde örfün yeri konusuna ana hatlarıyla değerlendirilmiştir. Üçüncü bölüm ise, tezin ana bölümünü oluşturmaktadır. Bu bölümde örf ve adet ile ilgili konuları başlıklar halinde tasnif edilerek örf ve adete dair hükümler, konularına göre ele alınıp incelenmiştir.
Medeni Usul Hukuku'nda dava açılmasını'nın Maddi Hukuk açısından sonuçları

Yüksek Lisans Tezi olarak hazırlanmış bu çalışmada, dava hakkı gibi Anayasa ile güvence altına alınmış bir hakkın, hukuk aleminde ne gibi sonuçlar yarattığı ele alınmıştır. Dava açılması asıl olarak usul hukukuna ilişkin bir kurumdur. Fakat, dava hakkının temelinde, tanınması veya korunması istenen asıl bir hakkın varlığı söz konusudur. Dolayısıyla, dava açılması salt usul hukuku alanında değil, bununla birlikte maddi hukuk alanında da bazı sonuçlar yaratmış olacaktır. Tezimizin konusunu da dava açılmasının maddi hukuk alanında yaratmış olduğu bu sonuçlar oluşturmaktadır. Bu doğrultuda dava hakkı, dava açılma prosedürü, dava açılmasının sonuçları ve özel olarak da dava açılmasının maddi hukuk açısından sonuçları bilimsel olarak incelenerek çalışmamız tamamlanmıştır.
Rekabet Hukukunda ekonomik bütünlük kavramı ve hukuki sonuçları

4054 Sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun'un uygulanması bakımından teşebbüs kavramının merkezi önemi haiz olması, ilk olarak teşebbüsün tespit edilmesini gerektirmektedir. Ancak kendiliğinden gelişmiş bir takım fiili durumlar ve yasal düzenlemeler, teşebbüsün tespit edilmesini giderek zorlaştırmaktadır. Teşebbüsün sınırlarını belirleme amacı taşıyan bu tespit rekabet hukukunda 'ekonomik bütünlük' kavramıyla ifade edilmektedir. Fiili durumlar ve yasal düzenlemelerin sebep olduğu karmaşa dolayısıyla teşebbüsün tespit edilmesinde merkezi öneme sahip ekonomik bütünlük kavramının belirlenebilmesi noktasında uygulamada çeşitli zorluklar ile karşılaşıldığını söylemek mümkündür. RKHK bağlamında rekabet ihlaline yönelik işlemlere taraf teşkil eden unsurlar teşebbüsler olduğundan ilgili teşebbüslerin ve dolayısıyla bu teşebbüslerin sınırlarının belirlenmesi gerektiğinden, ekonomik bütünlük burada büyük öneme sahip bir kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu nedenle çalışmanın amacı ekonomik bütünlüğün ne şekilde tespit edileceği sorununun ele alınması ve çözüme yönelik öneriler sunulmasına yöneliktir.
Türkiye'de siyasal partiler rejiminin hukuki sınırları

Siyasal partiler demokratik siyasal yaşamın vazgeçilmez unsurlarıdır. Temsili demokrasilerde siyasal partilerin kendilerinden beklenen işlevleri yerine getirebilmeleri için serbestçe örgütlenme ve faaliyette bulunma olanaklarına sahip olmalıdırlar. Türkiye'de, Anayasa ve Siyasi Partiler Kanunu'nda mevcut siyasi partiler rejimi anti- özgürlükçüdür. Bu durum, siyasi partilerin kapatılması davalarında karar mercii olan Anayasa Mahkemesi kararları için de geçerlidir. Siyasal partiler alanında yaşanan sorunların çözümü için hem mevzuatın iyileştirilmesi ve hem de Anayasa Mahkemesi'nin özgürlükler lehine karar verilmesi gerekmektedir.