Pediyatrik femur cisim kırığının titanyum elastik çivi ile tedavisi: Radyolojik ve klinik değerlendirme

Titanyum elastik çivi, 4-14 yaş femur diyafiz kırıklarının tedavisinde sıkça ve güvenli bir şekilde kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, çocukluk dönemindeki femur cisim kırıklarında TEÇ kullanılarak yapılan intramedüller tespitin klinik ve radyolojik sonuçlarını değerlendirmektir. Bu çalışmaya, Eylül 2009 -Ocak 2013 tarihleri arasında femur cisim kırığı nedeniyle TEÇ kullanılarak retrograd yaklaşımla intramedüller tespit uygulanan, 5-15 yaşları arasındaki 31 çocuk hasta (34 femur kırığı) dahil edildi. Kırıkların 19'u femur orta diafiz, 13'ü proksimal diafiz, 2'si distal diafiz kırığı şeklinde idi. Kapalı redüksiyon yapılamayan 14 femura, kırık hattına lateral insizyonla ulaşılıp açık redüksiyon uygulandı. Son kontrollerde her iki alt ekstremitede diz eklem hareket açıklıkları ölçüldü; takiben ön-arka ve lateral direkt grafiler, bacak uzunluk grafisi ve her iki femurun anteversiyon ölçümleri için bilgisayarlı tomografi incelemesi yapıldı. Her iki alt ekstremitenin ön-arka ve lateral direkt grafilerde açılanma, kırık kaynama durumu ve dereceleri değerlendirildi. Bacak uzunluk grafisinde her iki alt ekstremitenin uzunluk farkı saptandı. BT görüntülerinde, femur anteversiyon durumu sağlam tarafla karşılaştırıldı. Femur uzunluk farkı, açısal deformite ve ağrı kategorizasyonları yapıldı. Sonuçlar, Flynn kriterlerine göre değerlendirildi. Çalışmamıza dahil edilen olgularından üçü (% 9.7) kızdı. Median olarak çocukların yaşı 6.5 (5-15) yıl, hastanede kalış süresi 4 (1-10) gün, atelde kalış süresi 3 (0-6) hafta, radyolojik kaynama süresi 5 (4-9) hafta, tam yüke izin verme süresi 5 (4-9) hafta, çivi çıkarılma süresi 250 (202-560) gün ve takip süresi 24 (9-49) ay idi. Diz eklemi ROM değeri olguların ikisinde (% 6.5) ve kalça eklemi ROM olguların birinde (% 3.3) kısıtlı idi. Koronal planda açılanma 32 femurda hiç görülmedi. Bilateral femur kırığı olan olgunun bir tarafında 15 derece varus ve diğer tarafında 5 derece valgus vardı. Medyan değerleri, varus deformitesi için 0 (0-15) derece, valgus deformitesi için 0 (0-5) derece; sagittal planda açılanma 28 femurda hiç görülmedi. 3 femurda 10 derecenin altında prokurvatum, 3 femurda 10 derecenin altında rekurvatum deformitesi görüldü. Medyan değerleri, prokurvatum ve rekurvatum deformitesi için 0 (0-10) derece idi. Tespit edilen taraftaki fermurun anteversiyon değerleri (18. 5 derece), sağlam taraftaki femurdan (22. 5 derece) anlamlı derecede düşüktü (p<0.001). Ekstremite uzunluk farkı 10 femurda kısalık, 15 femurda uzunluk şeklinde idi, medyan değeri 0 (-21; +18) mm olarak ölçüldü. İki olgu (% 6 .5), ilgili ekstremitesinde ağrı olduğunu bildirdi. Olguların 20'sinde (% 64.5) komplikasyon gelişmedi. Minör komplikasyon gelişen 9 (%29) olgu, majör komplikasyon gelişen 2 (% 6.5) olgu vardı. Flynn kriterlerine göre opere edilen femurların 22'si (% 64.7) mükemmel, 9'u (% 26.5) başarılı ve 3'ü (% 8.8) kötü sonuç olarak değerlendirildi. Çalışmamızın sonuçları, 5-15 yaşları arasındaki çocuklardaki femur kırıklarının tedavisinde TEÇ ile intramedüller tespitin komplikasyonsuz olmamakla beraber etkin bir tedavi olduğunu düşündürmektedir. Özellikle rotasyon deformitesi konusunda dikkatli olunması gerektiğini düşünüyoruz.