turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1-3 yaş arası çocuğu olan annelerin tuvalet eğitimi konusundaki bilgi düzeyleri ve etkileyen faktörler

Tuvalet eğitiminin başlayacağı dönem çocuğun kendini fark ettiği 1-3 yaş aralığına denk gelmektedir. 0-6 yaş grubu çocukların izlem ve bakımından sorumlu hemşireler, çocukların yaş dönemlerine göre gelişimsel özelliklerinin ve ailelerin eğitim gereksinimlerinin farkında olmalıdırlar. Araştırma; 1-3 yaş arası çocuğu olan annelerin tuvalet eğitimi konusundaki bilgi düzeyleri ve etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi amacıyla tanımlayıcı ve ilişki arayıcı nitelikte yapıldı. Araştırmanın evrenini İstanbul il sınırları içinde bir vakıf üniversite hastanesinin çocuk sağlığı ve hastalıkları polikliniğine 1 Aralık 2015 31 Mart 2016 tarihleri arasında başvuran anneler, örneklemi ise 1-3 yaş arası çocuğu olan gönüllü katılan 79 anne oluşturdu. Araştırma verileri ise araştırıcı tarafından literatür bilgileri doğrultusunda geliştirilen ve 49 sorudan oluşan anket formu ile toplandı. Verilerin çözümlenmesinde; frekans, aritmetik ortalama, standart sapma, yüzde gibi betimsel istatistiklerden faydalanıldı. Verilerin normal dağılıma uygunluğu Tek Örneklem Kolmogorov-Smirnov testi ile test edildi ve ileri düzey çözümlemelerde parametrik olmayan Mann-Whitney, Kruskal-Wallis testi, ilişki analizleri için ise Spearman's korelasyon katsayıları kullanıldı. Annelerin ''Tuvalet Eğitimi Bilgi Formu'' anketine verdikleri yanıtların toplam bilgi puanları 10 ile 23 arasında değişmekte olup ortalama puan 25 üzerinden 16,52 2,55 olarak bulundu. Eğitim düzeyi yükseköğrenim ve üzeri olan annelerin Tuvalet Eğitimi Bilgi Puan Ortalamaları (17, 00 2 ,63) anlamlı derecede yüksek ve çalışan annelerin puan ortalamaları (17, 06 2 ,61), çalışmayan annelerin puan ortalamalarına (15, 68 2 ,25) göre anlamlı olduğu görüldü.
3-14 yaş grubu çocuğunun çalgı eğitiminde ailenin rolü

Araştırmanın amacı, çocuklarını bireysel çalgı derslerine yönlendiren ailelerin, çocuklarını bireysel çalgı derslerine yönlendirme sebepleri ve çocukların çalışmalarını teşvik eden, destekleyici unsurları ele alarak, ailelerin görüşleri aracılığıyla çocukların bireysel çalgı derslerine yönelik tutumları ve bu unsurların arasındaki bağı tespit etmektir. Çocukların çalgı dersleri süresince çocukların ve ailelerin tutumuna yönelik olarak eksikleri belirlemek amacıyla, ölçme aracı geliştirmeye yönelik bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubunu 2017 yılında, kurslar veya özel dersler aracılığıyla çalgı eğitimi alan 200 çocuğun ebeveynleri oluşturmaktadır. Araştırmada betimsel yöntem kullanılmıştır. Betimsel boyutta anket uygulaması yapılmıştır. Uygulanan anket sonucunda elde edilen verilerin çözümlenmesinde frekans ve yüzde değerleri kullanılmıştır. Sonuçların birbiriyle ilişkisini ölçmek amacıyla çapraz tablo üzerinden ki-kare testi yapılmıştır. Bu sonuçlara göre ailelerin çoğunluğu çalgı eğitiminin çocuk gelişimine etkileri sebebiyle, çocuklarını çalgı eğitimine yönlendirmektedirler. Ayrıca çocuklara belli koşullar sağlayan, müziksel etkinliklerde bulunun ve çocuğun müzik etkinliklerindeki aktif/pasif katılımına önem veren ailelerin, çocuğun çalgı derslerine karşı tutumunu etkilediği, ailenin tutumunun, çocuğun çalgı eğitiminde etkisi olduğu belirlenmiştir.
Kanserli çocuğun okul yaşantısını etkileyen faktörlerin belirlenmesi

Amaç: Kanserli çocuğun okul yaşantısını etkileyen faktörlerin belirlenmesi amacıyla planlanmıştır. Yöntem: Bu çalışma tanımlayıcı bir çalışmadır. Araştırmaya Haziran-Ekim 2013 tarihleri arasında bir eğitim ve araştırma hastanesi ile bir üniversite hastanesinde tedavi alan 120 kanserli çocuk alınmıştır. Etik kurul, hastaneler, çocuk ve ailelerinden yazılı izin alınmıştır. Veriler, çocuk bilgi formu ve çocuk ve ebeveyn görüşme formu ile toplanmıştır. Araştırma sonucu elde edilen bulgular SPSS 15.0 programı yardımıyla değerlendirilerek analiz edilmiştir. Analizlerde tanımlayıcı yöntemler ki-kare testi ile değerlendirilmiştir. P<0, 05 anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: Araştırmamızın bulgularına göre, çocukların %87,5'unun okula devamsızlık yaptığı belirlenmiştir. Devamsızlık nedenlerine bakıldığında %38,3'ünün fiziksel semptomlar, %86,7'sinin ise tedaviye bağlı nedenlerden okula devamsızlık yaptığı saptanmıştır. Okula devamsızlık gün sayısı 21 günden fazla olan çocukların oranı %75'dir. Sonuç ve Öneriler: Bu çalışma ile kanserli çocukların okul yaşantısını etkileyen faktörler belirlenmiştir. Bu çalışma sonucunda kanserli çocukların okul yaşantısına ilişkin daha kapsamlı veri elde etmek için niteliksel çalışmalar yapılması önerilmektedir.
Sporun öğretilebilir zihinsel engelli çocukların sosyalleşmeleri üzerine etkisinin araştırılması

Gerek zihinsel engelliler, gerek diğer engelli vatandaşlarımız toplumun duyarlılığını ve birbirleri ile olan iletişim, dayanışma gibi sosyal olgularının kuvvetini gösteren ve sadece ebeveynlerin değil, aynı zamanda tüm toplumun sorumluluğunda olan bireylerdir. Günümüzde bir ülkenin çağdaşlığı, sahip olduğu ekonomik değerlerle değil, engelli vatandaşlarına verdiği değerle ölçülmektedir. Bir ülkenin geleceği olan çocuklarda engelliliğin varlığı ise durumun önemini bir kat daha arttırmaktadır. Sporun bireylerin sosyalleşmesi üzerindeki etkileri günümüzde pek çok akademik araştırmanın temel konusunu oluşturmaktadır. Günümüzde özellikle rehabilitasyon ve psikolojik bir tedavi olarak ta kullanımı üzerinde araştırmalar yapılan sporun, öğretilebilir zihinsel engelli çocukların sosyalleşmesi üzerindeki etkileri bu araştırmanın temel konusunu oluşturmaktadır. Araştırmada Kütahya ilinde bulunan, antrenmanlara katılmayan ve spor yapmayan 17 öğretilebilir zihinsel engelli çocuk ile antrenmanlara katılan ve spor yapan 15 çocuğun velisi ile anket uygulaması yapılmış, sporun etkilerinin araştırılması için ayrıca spor yapan çocuklarımızın aileleri ile antrenmanlar öncesi ve sonrasında da bir anket uygulaması yapılarak çocukların sosyalleşmesinde, antrenmanlara katılmanın rolü ortaya konmaya çalışılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre sporun çocukların sosyalleşmeleri üzerinde etkili olduğu ve spor ile sosyalleşme arasında manidar bir ilişkinin olduğu gözlemlenmiştir. Çocukların sosyalleşmesine yönelik velilerin verdikleri yanıtlar arasında çocuğun kendini tanıtabilmesi; özür dileme ve teşekkür becerilerine sahip olması ve liderlik becerileri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p<0.05). Ailelerin spora bakış açıları konusunda sporun ifade yeteneğini arttırması ve sporun kaynaştırıcı özelliği konusunda istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p<0.05). Sporun olumlu etkileri konusunda ise sporun gerekliliği; mutluluk duygusu vermesi; güven duygusu vermesi; kurallı yaşam becerisi vermesi ve arkadaş grubu başlıklarına göre velilerin verdikleri yanıtlar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.05).
Obez çocuklarda açlık ve glukoz yüklenmesi sonrası plazma Glukagon Benzeri Peptid-1 düzeyleri

Bu çalışmada besin alımı ile barsaklardan sentezi uyarılan ve pankreasta insülinotropik etki gösteren Glukagon-like peptit 1 (GLP-1) isimli peptidin obezite patogenezindeki olası rolünü ortaya çıkarmayı, obezlerde GLP- 1 düzeyindeki değişiklikler ve tokluk yanıtının oluşturulmasındaki rolünü ve insülin direnci ile ilişkisini araştırmayı planladık. Gereç ve yöntem: Bu çalışmaya toplam 55 çocuk alınmıştır. Bunların 40 olgu obezite 20 insülin direnci olan, 20'si insülin direnci olmayan obez olgular, 15'i ise sağlıklı çocuklardı. Olgulara standart OGTT yapılarak 0. ve 60. ve 120. dakikalarda plazma GLP- 1 düzeyi RIA yöntemiyle ölçüldü. Ayrıca eş zamanlı olarak serum glukoz ve insülin düzeyleri belirlendi. Bulgular: Obezitesi olan Grup ile kontrol grubu cinsiyet, yaş ve pubertal durum açısından benzerdi, vücut kitle indeksi 2 grupta faklıydı. Sonuç olarak obezlerde GLP- 1 konsantrasyonları açlık ve glukozla uyarılmış tokluk durumunda azalmış olarak bulundu. İnsülin direnci olan obezlerde oral glukoza GLP- 1 yanıtının azalmış olmasına insülün direncinin rol oynadığını düşündürmektedir.
Pediatrik hastalara yerleştirilen portların takip sonuçlarının değerlendirilmesi

Amaç: Uzun dönem santral venöz erişim ihtiyacı bulunan çocuklara rayolojik görüntülemeler eşliğinde takılan portların teknik başarısını ve takip sırasında gelişen komplikasyonları değerlendirmektir. Materyal ve Method: 26.08. 2008 ve 26.04. 2013 ile tarihleri arasında 50 kız ve 43 erkek hastaya (Ortalama yaş: 5 yaş 6 ay; yaş aralığı: 3 ay 15 gün ? 17 yaş) göğüs portu yerleştirildi. Toplamda 93 hastaya 103 adet port implantasyonu yapıldı. 6 hastaya 2. kez port takılırken iki hastaya ise 3 kez port implantasyonu yapıldı. Hastaların %11'i yoğun bakımda tedavi gören hastalardı. 92 işlemde (%89.4) sağ internal juguler ven kullanılırken 11 işlemde (%10.6) sol internal juguler ven kullanıldı. Tüm işlemler Girişimsel Radyoloji Anjiografi Ünitesinde gerçekleşti. Tüm hastalarda ultrason ve floroskopi rehberliğinde ve ne giriş ve port yerleştirilmesi gerçekleştirildi. Hastaların port takip sonuçları hastane veri tabanından elde olundu. Bulgular: Teknik başarımız %100'dü. Perioperatif major komplikasyon gelişen vakamız olmadı. Takılan 103 portun 66'sı halen takılı ve çalışır durumdadır. Komplikasyonlara bağlı 15 hastada (%14.5) prematür port çıkarılması gerekti. 103 kateterde komplikasyon görülme sıklığı % 16.5 olup bunlardan % 9 .6'sı enfeksiyona bağlıdır. Verilerin toplandığı süre sonunda ortalama kateter kalım süresi 277 gündü. Sonuç:Ultrasonografi ve floroskopi rehberliğinde uygulanan port implantasyonunda teknik başarının yüksek, komplikasyon oranlarının düşük olması nedeniyle girişimsel radyoloji tarafından pediatrik hastalarda da port implantasyonu güvenle yapılabilmektedir.
Multidispliner ekipte yer alan meslek gruplarının çocuk ihmal ve istismarına ilişkin görüş ve tutumları

araştırma, Kayseri Melikgazi ve Kocasinan ilçelerinde, multidispliner ekipte yer alan meslek gruplarının çocuk ihmal ve istismarı konusunda görüş ve tutumlarını değerlendirmek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırma; Kayseri Kocasinan ve Melikgazi ilçelerinde yer alan Adliye, Emniyet, Milli Eğitim, Sağlık ve Sosyal Hizmetler Müdürlüğü'nde çalışan 362 kişi ile yapılmıştır. Sağlık Bilimleri Fakültesi Bilimsel Kurulu'ndan, Erciyes Üniversitesi Etik Kurulu'ndan ve ilgili kurumlardan izin alınmıştır. Veriler, araştırmacı tarafından hazırlanan anket formu ve çocuk istismar/ ihmali davranışlarını içeren ölçek aracılığı ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde sayı, yüzde, ortalama ve normal dağılımına uyma durumuna göre Kruskal Wallıs Varyans Analizi, Mann-Whitney U testleri kullanılmıştır. Puanlar %75 percentil değerleri üzerinden değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; çalışmaya katılan meslek gruplarını, avukat, hakim, savcı, öğretmen, hekim, hemşire, ebe, sosyal hizmet uzmanı ve polisler oluşturmaktadır. Meslek gruplarının yarısından fazlasının erkek, 30-39 yaş grubunda, evli, çocuk sahibi, eğitim düzeyinin lisans düzeyinde ve çalışma süresinin 11-20 yıl arasında olduğu belirlenmiştir. Çocuk istismarı ve ihmali ile ilgili olarak katılımcıların, %46.4'ü öğrenimi sırasında, %11.6'sı sertifikalı, %5.2'si hizmet içi eğitim olmak üzere mezuniyet sonrası eğitim almıştır. Meslek gruplarının, %63.5'inin iş yaşamı süresince çocuk istismarı ve ihmali olgusu/şüphesi ile karşılaştığı, en çok öykü alma, ilgili kurumlara rapor etme, fizik muayene ve kayıt aşamalarında güçlük yaşadıkları saptanmıştır. Bireylerin çocuk istismar ve ihmal öykülerine ilişkin farkındalıklarının iyi olduğu bulunmuştur. Mesleklere göre fiziksel, cinsel, duygusal, fiziksel olmayan istismar ve ihmal alt ölçek puanları bakımından gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.05). Tüm meslek grupları arasında hemşirelerin çoğunlukla daha fazla puana sahip olduğu belirlenmiştir.
Mersin ilinde sağlıklı çocuklarda anlık idrarda kalsiyum ve sitrat düzeyi tayini

Hipositratürinin kalsiyum taşı oluşumu için risk faktörü oluşturduğu kabul edilmektedir. Sitrat kalsiyum ile kompleks oluşturarak, idrarda kalsiyumun çözünürlüğünü arttırarak, kalsiyum fosfat ve kalsiyum oksalat agregasyonunu engelleyerek kalsiyum taşı oluşumu için inhibitör rolü oynar. Çocuklarda tam anlamıyla kabul edilmiş idrar sitrat atılımı için geniş kapsamlı bir referans aralığı bulunmamaktadır. Çalışmamızın amacı 0-18 yaş aralığında sağlıklı çocuklarda anlık idrar örneklemesinde idrar sitrat, kalsiyum ve magnezyum atılımının Mersin ili 0-18 yaş nüfusu göz önüne alınarak Mersin ili için referans aralığını saptamaktır. Çalışmamız kapsamında toplam 563 gönüllü katıldı. Kronik böbrek hastalığı, daha önce böbrek taşı hikayesi olan, nefrotik sendrom, idrar yolu enfeksiyonu gibi hastalıkları bulunan ve kronik olarak ilaç kullanan 15 gönüllü çalışma dışında bırakıldı. Alınan anlık idrar örneklemesinde tam idrar tetkiki uygulanarak glukoz, protein, bilirubin, ürobilinojen, pH, hemoglobin, keton, nitrit, lökosit, dansite, renk ve görüntü tayini ve kalsiyum, kreatinin, magnezyum ve sitrat düzeyleri tespit edilmiştir. Kız ve erkek grupları dört yaş grubunda (0-4,99, 5 -9,99, 10 -14,99, 15-18, 99 yaş) karşılaştırmalı incelenmiş ve gruplar arasında bakılan idrarda sitrat, magnezyum, kalsiyum, kreatinin, sitrat/kreatinin, kalsiyum/sitrat, magnezyum/kalsiyum parametrelerinde gruplar arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. İdrarda sitrik asit atılımı erkeklerde 174, 20 mg/L (28,92-413, 80 mg/L), kızlarda 176, 80 mg/L (19,20-419, 90 mg/L) olarak saptanmıştır. Bununla beraber sitrik asit/kreatinin oranları erkeklerde 30,4 mg/mg kreatinin (2,9-344, 7 mg/mg kreatinin), kızlarda ise 39,1 mg/mg kreatinin (03,6-331, 1 mg/mg kreatinin) olarak saptanmıştır. Idrardaki kalsiyum/kreatinin atılımı erkeklerde 0,13 mg/mg kreatinin (0,00-0, 48 mg/mg kreatinin), kızlarda 0,14 mg/mg kreatinin (0,00-3, 31 mg/mg kreatinin) olarak saptanmıştır. Magnezyum/kreatinin oranı erkeklerde 0,09 mg/mg kreatinin (0,08-0, 39 mg/mg kreatinin), kızlarda 0,09 mg/mg keratinin (0,03-2, 21 mg/mg kreatinin) olarak saptanmıştır.
Dudak damak yarıklı çocukların (2- 78 ay) gelişim, sesletim, ses ve dil açısından değerlendirilmesi

Bireyin konuşma seslerini üretebilmesi için dudak ve damak fonksiyonlarının yeterli olması, yumuşak damak kasları ile larenksin beraber çalışması, velofarengeal kapanmanın uygun zamanlama ile gerçekleşmesi gerekmektedir. Konuşmaya yardımcı bu organlarda meydana gelen yapısall bozukluklar dil ve konuşma gelişimini etkilemektedir. Yapısal bozuklukların içerisinde en çok rastlananı dudak-damak yarığına bağlı oluşan konuşma problemleridir. Son dönemlerde ülkemizde ses, dil ve konuşma gelişimi açısından çeşitli çalışmalar yapılmakla birlikte gelişim alanlarını değerlendiren çalışma bulunmamaktadır. Çalışmamızın öncelikli amacı dudak damak yarıklı çocuklarda dil, konuşma, ses ve tüm gelişim alanlarını değerlendirerek eğitim ve rehabilitasyon açısından planlama yapılmasına imkan sağlamaktır. Ayrıca uygulanan farklı testlerin birbiriyle uyumuna bakarak daha geçerli bir yordama yapılmasına yardımcı olmaktır. Çalışmamızda 2- 78 ay arası 30 dudak damak yarığı lı olgu değerlendirilmiştir. Olgular gelişim, dil, sesletim ve ses açısından değerledirilmiştir. Gelişimsel değerlendirmede Denver II Gelişim Tarama Testi ve Portage Ölçeği kullanılmıştır. Dil değerlendirmesi TİFALDİ testi ve Portage'nin dil gelişim alt ölçeği kullanılmıştır. Sesletim fonksiyonu Sesletim Ses Bilgisi Testi ile değerlendirilmiştir. Bireylerin ses değerlendirilmesi MDVP akustik analiz sistemi ile yapılmıştır. Dudak damak yarıklı çocuklarda genel gelişim düzeyi % 43.3 anormal, %20 şüpheli, %36. 7 normal olarak bulunmuştur. Alt gelişim alanlarında bilişsel gelişim alanında %50, motor gelişimde %53.3, dil gelişiminde %40, sosyal gelişimde %16. 7 oranında gelişim geriliği bulunmuştur. Dudak damak yarıklı çocuklarda alıcı dil becerilerinde %30, ifade edici dil becerilerinde %40 oranında gerilik bulunmuştur. Sesletim değerlendirmesi sonucunda fonemlerinde değişik oranlarda sorun gözlenmiştir. Ses değerlendirmesinde değerinde norm değerlerine göre anlamlı bir farklılık elde edilmiştir.
0-6 yaş arası normal işiten çocuklarda abr testi'nin normalizasyonu

Amaç: Çalışmamızda, normal işiten 0-6 yaş çocuklarda chirp uyaran ile elde edilen ABR dalga latanslarının belirlenmesi ve kliniğe ait normatif değerlerin oluşturulması amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Çalışmaya, kliniğimize işitme kaybı dışı sebeplerle başvuran, otoskopik muayenesi ve işitmesi normal olan, otolojik ve sistemik hastalığı olmayan 6 ay ve 6 yaş arası 70 çocuk dahil edildi. Çocuklar yaşlarına göre 7 gruba ayrıldı ve her gruba 5 kız ve 5 erkekten oluşturuldu. Çalışmaya dahil edilen çocuklara KBB muayenesi ile immitansmetrik, odyometrik inceleme yapılarak ABR testi uygulandı. ABR testinde 70, 50 ve 30 dB nHL şiddet düzeyinde 21 ,1/sn uyaran tekrar oranında chirp uyaran ile I, III ve V dalgalar tespit edilerek dalga latansları cinsiyet, yaş ve kulak farkına göre değerlendirildi. Bulgular: Dalga latansları kız ve erkek çocuklarda 70, 50 ve 30 dB nHL şiddet düzeylerinde elde edildi. Ortalama I. Dalga latansı sırasıyla 1 ,77, 2 ,31, 2,63 msn olarak, ortalama III. Dalga latansı 3 ,81, 4 ,54, 5,01 msn, ortalama V. Dalga latansı 5 ,57, 6 ,20, 6,99 msn olarak saptandı. Kız ve erkek çocuklarda latans farkının istatistiksel olarak anlamlı olmadığı bulundu. Yaş arttıkça latans değerlerinin kısaldığı gözlendi. Kulaklar arası latans farkının istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermediği saptandı. Sonuç: ABR testinde kullanılan cihaza spesifik normatif değerler oluşturulmalı ve kliniğe ait değerler tespit edilmelidir. Çalışmamızda normal işiten 0-6 yaş grubundan elde edilen chirp ABR latans değerleri kliniğimizde değerlendirilen çocuk hastaların tanı/ayırıcı tanısında referans olarak kullanılacaktır.
Beden eğitimi ve sporun beceri, yetenek gelişimlerine etkisi (11-13 yaş grubunda Eurofit test değerlendirmesi)

Bu çalışmanın amacı Kütahya-Gediz ilçesi 11-13 yaş grubu erkek öğrencilerin Eurofıt testleri ile Fiziksel uygunluk normları araştırılarak durum tespiti yapmak ve literatüre katkıda bulunmaktır. Araştırma Kütahya-Gediz ilçesinde rasgele seçilmiş Atatürk İlköğretim Okulunda okumakta olan 11-13 yaş grubu, gönüllü 25 sporcu ve 25 Beden Eğitimi dersi almış öğrenci üzerinde yapılmıştır. Bu öğrenciler, boy ve vücut ağırlığı, deri altı yağı ölçümü, flamingo denge testi, esneklik, durarak uzun atlama, mekik testi, 10x5 m. koşu testi, durarak dikey sıçrama testi ve 20 m. mekik koşu testi uygulanmıştır. Test sonuçları deney grubu ve kontrol grubu olmak üzere iki grupta değerlendirilmiştir. Bu öğrenciler üzerinde ilk önce ön test uygulanmış, daha sonra 8. hafta sonra son test uygulanmıştır. Kontrol grubu deneklere hiçbir çalışma yaptırılmamıştır. Beden eğitimi öğretmeni sporcu grubu haftada bir gün okul bahçesinde antrenman yaptırmış ayrıca beden eğitimi derslerinde yıllık plan doğrultusunda ders işlemiştir. Araştırma sonuçlarına göre aynı yaş grubundaki kontrol grubu erkek öğrenciler, sporcu grubu erkek öğrenciler arasında vücut yağ yüzdesi (P<0,05) anlamsız olduğu bulunmuştur. Deneklerin boy, kilo değerleri, vücut yüzey alanı test sonuçlan birbirine yakın değerler gösterirken, sporcu grubu erkek öğrenciler denge, esneklik, durarak uzun atlama, dikey sıçrama, mekik çekme, 20m. mekik koşu ve 10 x5m. hız testlerinde kontrol grubu öğrencilerden daha (P<0,05) anlamlı bulunmuştur. Anahtar SözcüklenEurofit, Sporda Beceri Öğrenimi, Beden Eğitimi, Fiziksel Uygunluk, Yetenek. XI
Okul öncesi dönemdeki çocukların duygu düzenleme becerileri ile mizaç özellikleri ve ebeveyn tutumları arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu çalışmada, okul öncesi dönemde çocukların duygu düzenleme becerileri ile mizaç ve ebeveyn tutumları arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırma ilişkisel tarama yöntemiyle yapılmıştır. Araştırma, 2016- 2017 yılında Adana il Milli Eğitimi'ne bağlı anasınıfları ve anaokullarında yürütülmüştür. Araştırmaya 4-6 yaş arası çocukların anne-babaları ve öğretmenleri katılmıştır. Araştırmaya katılan toplam kişi sayısı 400'dür. Araştırmada veri toplama aracı olarak; 'ÇKMÖ', 'ETÖ', 'DDÖ' ve 'Demografik Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; duygu düzenleme ve ebeveyn tutumları arasında ilişki incelendiğinde duygu düzenleme ve sadece demokratik ebeveyn tutumu arasında pozitif yönlü ilişki olduğu tespit edilmiştir. Bulunan bu ilişkiye göre çocukların duygu düzenleme becerileri arttıkça demokratik ebeveyn tutumları da artmaktadır. DDÖ'nün değişkenlik/olumsuzluk alt boyutu ile ÇKMÖ'nün tepkisellik alt boyutu arasında pozitif, ÇKMÖ'nün sebatkarlık alt boyutu ile negatif yönlü ilişki olduğu görülmüştür. Sebatkarlık ve tepkisellik mizaç özelliğinin DDÖ'nün değişkenlik/olumsuzluk boyutu ile arasında anlamlı ilişki olduğu belirlenmiştir. Bu sonuçlar çocukların duygu düzenleme becerilerinde ebeveyn tutumlarının ve çocuğun mizacının önemini gösterebilir.
Dirençli epilepsili hastalarda iktal kardiyak değişikliklerin belirlenmesi

Epilepsi hastalarında otonomik disfonksiyon ve kalp hızı değişkenliğindeki bozulma birçok çalışmada gösterilmiştir. Ancak çocukluk çağında bu konuyla ilgili yapılmış çalışmalar çok azdır. Çalışmamıza hasta grubu olarak 20 dirençli epilepsi hastası, kontrol grubu olarak da 20 sağlıklı çocuk ve 20 de iyi kontrollü epilepsi hastası dahil edildi. Gruplar arasında yaş ve cinsiyet bakımından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı. Bütün olgular otonomik fonksiyonları değerlendirmek amacıyla kalp hızı değişkenliği için holter EKG monitorizasyonla, QTC dispersiyonu için ise 12 kanallı EKG ile değerlendirildi. Aynı zamanda dirençli epilepsi hastaları nöbet sırasında da holter EKG monitorizasyonla değerlendirildi. On yedi nöbet aktivitesinden 3 tanesinde sinuzal taşikardi 1 tanesinde de T dalgası inversiyonu gözlendi. Çalışma grubunda kontrol gruplarına göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha fazla bozuk QTc dispersiyonu izlendi. Çalışma grubunda kalp hızı değişkenliğinin belirgin olarak baskılandığı ve parasempatik aktivitenin bozulduğu izlendi. Kontrollü epilepsi grubunda da sağlıklı kontrol grubuna göre benzer farklılıklar olma eğiliminde olduğu halde çalışma grubunda olduğu kadar istatistiksel fark yoktu. Nöbet öncesi ve nöbet sırasında değerlendirilen kalp hızı değişkenliklerinde ise sempatik aktivite artmış olarak bulundu. Sonuç olarak parasempatik aktivitedeki bozulmanın epilepsinin şiddetiyle doğru orantılı olarak değiştiği izlenmiştir. Epilepsi hastalarında parasempatik aktivite bozulduğu için nöbet esnasında artan sempatik aktivitenin dengelenemediği ve bunun da SUDEP'e neden olabileceği düşünülmüştür. Bu sonuçlar gelecekte kalp hızı değişkenlerinin nöbet habercisi olarak kullanılabileceğini düşündürmektedir.