turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İlköğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin 4 ve 5. sınıflarda fen bilgisi dersinde öğretim yöntemlerini kullanma durumlarına yönelik bir araştırma

Araştırmada, İlköğretim Okulları birinci kademe 4 ve 5. sınıflarda yürütülen fen bilgisi dersinde, öğretmenlerin hangi öğretim yöntemlerini kullandıkları, kullanma nedenleri, kullanma durumlarını etkileyen faktörlerin analizi yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini Amasya ili merkezinde bulunan Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı ilköğretim okullarında fen bilgisi dersini yürüten 151 öğretmen oluşturmuştur. Fen bilgisi dersinde, öğretim yöntemlerini etkileyen faktörlerin analizi için, bu araştırma kapsammda araştırmacı tarafından geliştirilen anket kullanılmıştır. Elde edilene verilerin değerlendirilmesinde yüzde, frekans ve çapraz tablo kullanılmıştır. Ayrıca bu değerlendirmeleri elde etmek için SPSS isimli bilgisayar programı kullanılmıştır. Araştırmaya ilişkin bulgular: 1) İlköğretim okulları dört ve beşinci sınıfta fen bilgisi dersini yürüten öğretmenlerin büyük çoğunluğu kıdemi 13 ve daha fazla olan öğretmenlerdir. Ayrıca öğretmenlerin yaklaşık % 90'ını sınıf öğretmenliği bölümünden mezun olanlar oluşturmaktadır. 2) Fen bilgisi dersini yürüten öğretmenler büyük oranda anlatım ve soru-cevap yöntemini kullanmaktadır. 3) Okullarda bulunan laboratuvar araç-gereçlerinin yetersiz olması, fen bilgisi dersinde deney, gösteri yöntemi gibi yöntemlerin kullanımını olumsuz yönde etkilemektedir. 4) Fen bilgisi dersini yürüten öğretmenler, laboratuvar, problem çözme, gösteri, gezi-gözlem inceleme, tartışma yöntemi gibi yöntemlerin, oldukça ve çok seviyede kullanılması gerektiği görüşünde olmalarına rağmen, bu yöntemleri kullanma oranlan kısmen ve daha düşük seviyededir. 5) Öğretmenler, fen bilgisi dersinde en fazla karşılaştıkları sorunların, araç-gereç yetersizliği, sürenin az olması, sınıflardaki öğrenci sayılarının fazlalığı, programdan kaynaklanan nedenler olduğunu belirtmişlerdir.
Sosyal sağlık bakımından ilköğretim okullarının durumu ve velilerin bu konudaki öğrenme gereksinmeleri: Manavgat örneği

Bu araştırma, Antalya İli Manavgat İlçesinde sosyal sağlık bakımından kamu ilköğretim okullarının durumunu ve velilerin bu konudaki öğrenme gereksinmelerini saptamayı amaçlamaktadır. Tarama modelinde olan bu Araştırmanın evreni Manavgat ilçesinde bulunan kamu ilköğretim okullarından görev yapan okul yöneticilerinden ve bu okullarda öğrencisi bulunan velilerden oluşmaktadır. Veriler 10 ilköğretim okulu yöneticisinden ve tabakalı örnekleme yoluyla seçilen veli örnekleminden toplanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde frekans, yüzde ve ki-kare tekniklerinden yararlanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, fiziksel çevre sağlığı açısından okulların hemen tamamının okul çevre sağlığı kriterlerine uygun olmadığı saptanmış;velilerin fiziksel okul çevresinin hangi özellikleri taşıması gerektiği konusunda öğrenme gereksinmeleri olduğu anlaşılmıştır. Velilerin neredeyse tamamına yakınının çocuklarına bilgisel destek konusunda; yarıdan çoğunun araçsal destek konusunda; büyük çoğunluğunun duygusal destek konusunda olumlu davranışlar içersinde olduğu belirlenmiştir. Ancak sosyal desteğin bu üç boyutunda da azımsanmayacak ölçüde yeterli desteği sağlamayan veli bulunduğu ve bunların sosyal destek konusunda öğrenme gereksinmesinin olduğu anlaşılmıştır. Öğrenci başarısını etkileyen çevresel etmenlerle ilgili hemen hiç eğitim almamış olan velilerin çoğunluğu böyle bir eğitim almaya isteklidirler. Yarıya yakını eğitimi hafta sonu gündüz üçte biri ise hafta içi gündüz almayı tercih etmektedirler.
Fen ve teknoloji öğretmenleri için geliştirilen proje tabanlı öğretim yöntemi konulu bir destek programının etkilerinin araştırılması

Bu çalışmada, Fen ve Teknoloji Öğretmenlerinin Proje Tabanlı Öğretim Yöntemini sınıflarında etkili bir şekilde kullanılabilmelerine katkı sağlamak amacıyla Öğretmenlerin Sürekli Mesleki Gelişimi modeli uyarınca profesyonel bir destek programı geliştirilmiştir. Destek programı iki aşamadan oluşmaktadır. Birinci aşamada öğretmenlere PTÖY konusunda bir hizmet içi eğitim kursu verilmiş ve bu öğretmenlerin üniversitede görev yapan akademisyenler danışmanlığında 7 grup halinde taslak projeler hazırlamaları sağlanmıştır. Bu aşamaya 14 Fen ve Teknoloji Öğretmeni katılmıştır. İkinci aşamada ise birinci aşamaya katılan Fen ve Teknoloji Öğretmenlerinden seçilen ve gönüllü olan 5 öğretmenin öğrencilerine proje hazırlatmaları ve bu süreçte araştırmacı tarafından danışmanlık yapılması sağlanmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak öğretmen profil anketi, mülakat, doküman analizi ve gözlem kullanılmıştır. Anket, çalışmaya katılan öğretmenlerin demografik özelliklerini ortaya çıkarmak amacıyla kullanılmıştır. Destek programından önce uygulanan mülakat, öğretmenlerin PTÖY ile ilgili ihtiyaçlarını belirlemek için, her bir aşama sonrasında uygulanan mülakatlar ise ihtiyaçların giderilme durumlarını tespit etmek için kullanılmıştır. Öğretmenler ve öğrenciler tarafından hazırlanan projeleri değerlendirmek için Proje Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Bu ölçeğin doldurulması için doküman analizi ve gözlemlerden faydalanılmıştır. Nitel veriler NVivo 8.0 paket programı ile analiz edilirken, nicel veriler ise proje puanları ve frekanslar belirlenerek sunulmuştur. Çalışmadan elde edilen sonuçlara göre, destek programının Fen ve Teknoloji öğretmenlerinin PTÖY ile ilgili ihtiyaçlarının karşılanmasında etkili olduğu görülmüştür. Ayrıca destek programının birinci aşamasında öğretmenler tarafından, ikinci aşamasında ise öğrenciler tarafından nitelikli projelerin hazırlandığı sonucuna ulaşılmıştır. PTÖY konulu hizmet içi eğitim uygulamaları bu çalışma kapsamında kullanılan ve akademisyenler ile öğretmenlerin işbirliği halinde çalışmasını sağlayan model doğrultusunda genişletilmelidir.
İlköğretim matematik öğretmen adaylarının bir matematik sınıfına yönelik farkındalıkları

Bu araştırmada ilköğretim matematik öğretmen adaylarının bir matematik sınıfındaki farkındalıklarını ortaya koymak ve özel olarak öğrencilerin matematiksel düşünmeleri üzerindeki farkındalıklarının düzeylerini belirlemek amaçlanmaktadır. Araştırmanın katılımcı grubunu altı ilköğretim matematik öğretmen adayı oluşturmaktadır. Veri toplama sürecinde katılımcılara gerçek sınıf ortamında çekilmiş bir öğretim videosu izlettirilmiştir. Videoda fark edilenler üzerine yapılan yarı yapılandırılmış görüşmelerde farkındalık 'ne fark etti' ve 'nasıl fark etti' bağlamında ortaya çıkartılmaya çalışılmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler içerik analizi ile çözümlenmiştir. İçerik analizinde Van Es (2011)'in 'Öğrencilerin Matematiksel Düşünmelerini Fark Etmeyi Öğrenme' çerçevesi kullanılmıştır. Dört gelişim düzeyinden oluşan bu çerçeveye göre, ilköğretim matematik öğretmen adaylarının genel olarak Düzey 2'de farkındalık gösterdikleri görülmüştür. Bulgular ne fark etti bağlamında incelendiğinde, öğretmen adaylarının aktör olarak öğretmeni, konu olarak öğretim yöntemi ve sınıf yönetimini daha fazla fark ettikleri görülmüştür. Fark ettiklerini nasıl analiz ettiklerine bakıldığında ise yorumlarının yüzeysel kaldığı görülmektedir. Öğretmen adayları öğrenci cevaplarının doğruluğu üzerinden matematiksel düşünmenin doğruluğu hakkında yorum yapmaktadır. Yorumlama becerisinde öğrencilerin düşünmeleri arasındaki ilişkiyi temel alan yaklaşımlar görülmemiş ancak öğrenci hataları, öğretmenin kullandığı matematiksel iletişim dil ile açıklanmaya çalışılmıştır. Son olarak da öğretmen adaylarının, fark ettikleri öğrenci düşünmelerini geliştirmeye ya da anlamlı kılmaya yönelik alternatif öğrenme yaşantıları oluşturamadıkları görülmüştür.
A non-formal learning program for the contribution of creative problem solving skills: A case study

Bu tez çalışmasının amacı bir yaygın öğrenme programının ilköğretim okulu öğrencilerinin yaratıcı problem çözme becerilerine katkısını değerlendirmektir. Bu çalışma 2011- 2012 eğitim öğretim yılı ilk döneminde 14 hafta boyunca, Ankara'daki özel bir okulda yürütülmüştür. Bu çalışmanın katılımcıları, okul sonrası aktivite olarak bir yaratıcı problem çözme programını seçen altı ilköğretim öğrencisi, okul öğretmeni olan 50 takım çalıştırıcısı ve programa katılan 25 ilköğretim öğrencisidir. Altı ilköğretim öğrencisinden oluşan odak grup, katıldıkları programın yaratıcı problem çözme becerilerine katkısı olup olmadığını belirlemek için 14 hafta boyunca gözlenmiş ve ayrıca programın yeteneklerine olan katkısı ve farkındalıkları açısından iki aktivite oturumunda mülakata alınmıştır. 50 takım çalıştırıcısına, program hakkındaki görüşleri ve programın öğrencilerin yaratıcı problem çözme becerilerine olan katkısını belirlemek için anket uygulanmıştır. Nitel verilere destek olması için, problem çözme ve yaratıcı problem çözme becerisi gerektiren 11 soru, ön ve son uygulama olarak programa katılan 25 öğrenciye uygulanmıştır. Sonuçlar, hem öğrencilerin hem de takım çalıştırıcılarının programa eğlenceli olduğu ve problem çözme becerilerini geliştirdiği için katıldıklarını göstermiştir. Öğrenciler yeteneklerinin geliştiğinin farkındadırlar. Takım çalıştırıcıları genellikle öğrencilerin yeteneklerinde bir artış gözleyebilmek için öğrencilerin iki yıl süresince programa katılmalarına gerek olduğunu belirtmişlerdir. Nicel veriler bu izlenimleri desteklemektedir ve 14 hafta boyunca öğrencilerin yaratıcı problem çözme yeteneklerinde küçük bir artış göstermiştir. Bu artış, problem çözme becerilerinin yaratıcı problem çözme becerilerinden daha fazla olduğu yönündedir. Sonuç olarak, yaygın öğrenme programının öğrencilerin problem çözme becerilerine katkısı olduğu söylenebilir.
İlköğretim okulu yönetici ve öğretmenlerinde iş doyumu, denetim odağı ve demografik faktörlerin zaman yönetimiyle ilişkisi

Bu çalışmada ilköğretim okulu yönetici ve öğretmenlerinin denetim odağı, iş doyumu ve özlük niteliklerinin zaman yönetimleri ile olan ilişkisi incelenmiştir. Survey desen kullanılarak yapılan araştırmanın örneklemi Konya il merkezinde bulunan 110 ilköğretim okulu yöneticisi ve 328 öğretmenden oluşmaktadır. Araştırma sonucunda; İlköğretim okulu öğretmenlerinde cinsiyet ile zaman yönetimleri, mesleki kıdem ile zaman yönetimleri, denetim odağı ile zaman yönetimleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmazken, iş doyumları ile zaman yönetimleri arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. İlköğretim okulu yöneticilerinde ise; mesleki kıdem ile zaman yönetimleri, denetim odakları, iş doyum düzeyleri ve zaman yönetimleri arasında anlamlı bir ilişki bulunamazken, cinsiyete göre zaman yönetiminin 'personel işlerine ayrılan zaman' boyutunda erkek yöneticiler lehine farklılık tespit edilmiştir. Zaman yönetiminin araştırma kapsamındaki diğer boyutlarında ise her iki cins arasında anlamlı bir fark olmadığı tespit edilmiştir.
İlköğretim okullarında örgütsel öğrenme mekanizmalarının kullanılmasına ilişkin öğretmen görüşleri

Örgütsel öğrenme mekanizmaları, okulların örgütsel öğrenme yeterliliklerini arttırmanın krtik bir bileşendir. Bu araştırmanın amacı ise, ilköğretim okullarının örgütsel öğrenme mekanizmalarını kullanma düzeylerinin öğretmen görüşlerine göre belirlenmesidir. Konuya ve amaçlara uygunluğu nedeniyle tarama modeliyle yürütülmüş olan araştırmanın evrenini 2011 2012 eğitim öğretim yılında Konya ili merkez ilçelerinde görev yapan öğretmenler oluşturmaktadır. Araştırmada örneklem alma yoluna gidilerek tabakalı örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Özel ve devlet okullarında çalışmakta olan 640 öğretmen ile yürütülmüş olan çalışmada, veriler demografik özellikler formu ve Schechter (2008) tarafından geliştirilip, Ünal (2014) tarafından Türkçeye uyarlanan Örgütsel Öğrenme Mekanizmaları Ölçeği ile toplanmıştır. Toplanan bu veriler SPSS 16 paket programı ile çözümlenmiştir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre, devlet okullarındaki örgütsel öğrenme mekanizmalarına ilişkin öğretmen algılarının 'orta düzeyde', özel okullarda görev yapan öğretmen algılarının ise 'üst düzeyde' olduğu belirlenmiştir. Devlet okullarının örgütsel öğrenme mekanizmalarını kullanma düzeyi artıkça başarılarının da arttığı belirlenmiştir. Okullardaki örgütsel öğrenme mekanizmalarının kullanımına ilişkin öğretmen görüşleri demografik özelliklerine göre incelenmiş olup cinsiyet, görev yapılan okuldaki öğretmen sayısı ve okul müdürü ile çalışma sürelerine göre farklılaşma tespit edilmiştir. Öğretmenlerin mesleki kıdem, öğrenim düzeyi ve branş değişkenlerine göre ise anlamlı bir farklılık gözlemlenmemiştir.
İlköğretim okulu yönetici ve öğretmenlerinin 'Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı eğitim kurumları yöneticilerinin atama ve yer değiştirmelerine ilişkin yönetmelik' hakkındaki görüşleri

Bu araştırmanın amacı; ilköğretim okulu müdürlerinin atama ve yer değiştirmesiyle ilgili mevcut uygulamalar hakkında ilköğretim okulu müdürlerinin ve öğretmenlerinin görüş ve önerilerinin belirlenmesidir. Araştırmanın ömeklemini Ankara ili merkez ilçelerinde görev yapan 299 öğretmen ve 70 okul müdürü oluşturmuştur. Veriler, araştırmacı tarafından 'Milli Eğitim Bakanlığına Bağlı Eğitim Kurumlan Yöneticilerinin Atama ve Yer Değiştirmelerine İlişkin Yönetmelik' hükümleri esas alınarak geliştirilen ve doğrudan araştırmacı tarafından okul müdürü ve öğretmenlere uygulanan 'İlköğretim Okulu Müdürü Atama ve Yer Değiştirmelerini Değerlendirme Anketi' ile toplanmıştır. Araştırmada, ilköğretim okul müdürleri ve öğretmenlerinin, mevcut yönetmeliğe katılma düzeyleri, katılma düzeylerinin, bulunduğu konuma, cinsiyete, mezun olunan okula ve mesleki kıdeme göre farklılık gösterip göstermediği araştırılmıştır. Okul müdürü ve öğretmenlerin mevcut yönetmelikteki Genel ve Özel koşullara büyük ölçüde katıldıkları görülmüş, tercih nedenlerinden 'Takdirname ve aylıkla ödüllendirilmiş olmak' ve 'Eğitim, öğretim, yönetim, işletmecilik veya mesleği ile ilgili alanlarda yayınlanmış eseri olmak' maddelerine % 28,1 ve % 32,1 oranmda katılmayanların bulunduğu görülmüştür. Atama ve yer değiştirme ile ilgili maddelerden 5. 7 'de belirtilen 'Ataması Bakanlıkça yapılan okul müdürleri, Bakanlıkça oluşturulan komisyonlar tarafından seçilerek atanır' maddesine yüzde 47,6, 5. 8 'deki 'Ataması valilikçe yapılan okul müdürleri, İl Milli Eğitim Müdürlüğünde oluşturulan komisyonlar tarafından seçilerek atanır.' Maddesine yüzde 42,1 oranmda katılmayanların bulunduğu görülmüştür. 11 Okul müdürü ve öğretmenlerin, genel koşullara katılma düzeyleri arasında fark bulunmazken, özel koşullardan 3.1 ve 3.2 maddelere tercih nedenlerinden 4.1 ve 4.2 maddelere, atama ve yer değiştirme ile ilgili 5.1 ve 5.6 maddelere katılma düzeylerinde farklılık bulunmuştur. Genel koşullarla ilgili 2.1, 2.5, 2.6, 2.7 ve 2.10 maddelere, özel koşullarla ilgili 3.1 ve 3.2 maddelere, tercih nedenleriyle ilgili 4.1, 4.2, 4.3 ve 4.4 maddelere, atama ve yer değiştirme ile ilgili 5 .10, 5 .12, 5 .16, 5.17 ve 5.21 maddelere katılma düzeylerinde cinsiyete göre farklılık bulunmuştur. Genel koşullarla ilgili 2.1. maddeye, özel koşullarla ilgili 3.3. maddeye, tercih nedenleriyle ilgili 4.2. maddeye atama ve yer değiştirme ile ilgili 5.2 ve 5 .17. maddelere katılma düzeylerinden mezun olunan okula göre farklılık bulunmuştur. Genel koşullarla ilgili 2.1, 2.7, 2.8 ve 2.10 maddelere, özel koşullarla ilgili 2. maddeye, tercih nedenleriyle ilgili 4.2 ve 4.7 maddelere katılma düzeylerinden mesleki kıdeme göre farklılık bulunmuştur.
İlköğretim 4-8 sınıflarda noktalama işaretlerinin kullanımında bilgi-beceri oranlarının tespiti

Danışman Prof. Dr. Gürer Gülsevin Bu çalışma ilköğretim okulları 4-8. Sınıflarda noktalama işaretlerinin kullanımında bilgi- beceri oranlarını tespit etmek için yapıldı. Çalışmada 5 okul seçilip 8 noktalama işareti incelenmiştir. Çalışma toplam 250 öğrenci üzerinde yapılmıştır. İşaretlerin bilgi-beceri oranlarını ölçmek için belirlenen öğrencilere geliştirilen bilgi-beceri ölçme kriterleri uygulandı. Yapılan çalışma sonunda elde edilen veriler değerlendirilmiş bu sınıflardaki öğrencilerin noktalama işaretlerinin kullanımındaki bilgi- beceri oranları çıkarılmış ve sonuçlar tablolara işlenmiştir. Sonuçta ise işaretlerin kullanımı ile ilgili değerlendirmeler yapılmıştır.
Öğrenme stillerine uygun sanal öğrenme çevrelerinin öğrenci başarısı ve görüşlerine etkisi

Bu araştırmada; öğrenme stillerine uygun olarak tasarlanan sanal öğrenme ortamlarının öğrenci başarısına ve görüşlerine etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Buna bağlı olarak öğrenme stillerine uygun sanal öğrenme ortamının tasarlanması, öğrenme stillerinin çevrimiçi olarak tespit edilebilmesi için bir platform hazırlanması ve öğrencilerin sanal öğrenme ortamlarına ilişkin görüşlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada deney- 1 ve deney- 2 gruplarına uygulanan öğrenme stillerine dayalı sanal öğrenme çevreleri ile kontrol grubuna uygulanan geleneksel öğrenme çevrelerinin; öğrenci başarısı ve görüşleri üzerindeki etkisi araştırılmaktadır. Bu doğrultuda bağımsız değişkenler olan öğrenme stillerine dayalı sanal ve geleneksel öğrenme çevrelerinin; bağımlı değişken olan öğrenci başarısı ve görüşlerine etkisi belirlenmeye çalışılmaktadır. Bu araştırma, deneme modelinde bir araştırmadır. Araştırmanın çalışma grubunu Gaziantep Şehitkamil ilçesinde bulunan Cemil Alevli İlköğretim okulunun yedinci sınıflarında öğrenim gören öğrenciler oluşturmuştur. Araştırmada öğrenme stillerinin belirlenmesi amacıyla 12 maddeden oluşan Kolb Öğrenme Stili Envanteri kullanılmıştır. Araştırmayla ilgili istatistiksel çözümlemelerde SPSS paket programından yararlanılmıştır. Grupların ortalama puanları ile puan dağılımlarının standart sapmaları hesaplanmıştır. Grup içi ve gruplar arası karşılaştırmalarda t testi ve varyans analizinden yararlanılmış ve anlamlılık düzeyi olarak. 05 güven düzeyi belirlenmiştir. Araştırmanın sonucunda öğrenme stillerine uygun öğrenme ortamlarının öğrencilerin akademik başarılarına anlamlı bir şekilde etkisine rastlanmamıştır. Katılımcılar ile yapılan sanal öğrenme ortamlarına ilişkin görüşmeler neticesinde; gerçekleştirilen çalışmanın öğrenciler tarafından eğlenceli ve zevkli bulunduğu, birçok öğrencinin daha önce böyle bir ortamla tanışma fırsatı bulamadığı ve bu çalışmanın birçok öğrenci için bir ilk olduğu görülmüştür. Yapılan görüşmeler sonucunda oluşan ortak kanı ise sanal öğrenme ortamlarının sınıf ortamlarına işlenen konuların daha zevkli bir şekilde tekrar edilmesini sağlayabilecek ve hemen her ders için kullanılması gereken yardımcı bir ortam olduğu yönündedir.
İlköğretim matematik öğretmen adaylarının sonsuz kümelerin denkliği konusundaki kanıt imajlarının incelenmesi

Matematik eğitimi literatürü incelendiğinde bireylerin ispat süreçlerini inceleyen çeşitli çalışmaların yer aldığı görülebilir. Ancak sonsuz kümelerin denkliği bağlamında sezgisel düşünmeden formal ispata geçişin incelendiği çalışmaların sayısı azdır. Dolayısı ile bu araştırmada Dreyfus & Kidron (2014) tarafından ortaya konan kanıt imajı teorik çerçevesinden yararlanılarak bu sürecin nasıl şekillendiğinin araştırılması amaçlanmaktadır. Kanıt imajı kavramı Bilişsel Anlayış ve Duyuşsal His bileşenlerini içerisinde barındırmaktadır. Dolayısı ile bireylerin ispat aktivitelerinde oluşturdukları imajlar bu bileşenler bağlamında incelenmiştir. Bu çalışma nitel bir çalışmadır. Araştırmada nitel araştırmada yöntemlerinden biri olan case study yöntemi kullanılmıştır. Veriler bir devlet üniversitesinde kayıtlı ikinci sınıf öğrencilerinden iki aşamalı örneklem yöntemiyle toplanmıştır. Ayrıca veri toplama sürecinde çeşitleme tekniğine yer verilmiştir. Bu bağlamda, öğrenciler 5 hafta boyunca gözlenmiş ve tüm grup ile genel uygulama çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Diğer yandan ispat imajına ilişkin ayrıntılı analizlerin yapılabilmesi için 3 katılımcı ile toplamda 12 defa sonsuz kümelerin denkliğine yönelik ispat çalışmaları içeren etkinlik temelli mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Genel uygulama çalışmaları sonucunda, öğretmen adaylarının sonsuz kümelerin denkliğini belirlemede sıklıkla sezgisel yaklaşımı kullandıkları gözlenmiştir. Ayrıca bireylerin ispatı yürütmede bazı yetersizlikler yaşadıkları da belirlenmiştir. Diğer yandan bireysel çalışmalara katılan bireylerin bilişsel ve duyuşsal davranışlarına yönelik detaylı analizler yapılmıştır. Sonuç olarak bu bireylerin ispata yönelik imajlara sahip oldukları belirlenmiştir.
İlköğretim birinci kademe öğretmenlerinin yeterlik algılarının sınıf yönetimi becerilerine ve bazı değişkenlere göre incelenmesi

Çalışmada ilköğretim birinci kademe öğretmenlerinin yeterlik algılarının sınıf yönetimi becerileri düzeylerine ve bazı değişkenlere göre incelenmesi amaçlanmıştır. Tezin bağımlı değişkeni öğretmenlerin yeterlik algıları, bağımsız değişkenleri ise yaş, kıdem, cinsiyet, medeni durum, çocuk durumu ve ailelerinde başka öğretmen olma durumu ile sınıf yönetimi beceri düzeyleridir. Araştırma İstanbul'daki Ataşehir, Kadıköy ve Maltepe ilçelerindeki 15 ilköğretim okulunun 173 ilköğretim öğretmeninden toplanan veriler ile yürütülmüştür. İlköğretim birinci kademe öğretmelerinden yeterlik algılarının ölçülmesinde Hoy'un Öğretmen Yeterliği Ölçeği ve Erdoğan'ın Sınıf Yönetimi Becerileri Ölçeği kullanılmıştır. Veriler Bağımsız Grup t-Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi ve sonrası post-hoc çoklu karşılaştırma Scheffe testi gibi parametrik testler ile SPSS Versiyon 16.0 programı kullanılarak analiz edilmişlerdir. Araştırmanın sonuçlarına göre bayan, ileri yaşta ve kıdemli öğretmenlerin yeterliklerinin anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu; medeni durum, çocuk durumu ve ailede başka öğretmen varlığı değişkenlerine göre öğretmenlerin yeterliklerinde anlamlı bir değişim olmadığı görülmüştür. Araştırmanın bulguları arasında öğretmenlerin yeterliklerinin sınıf yönetimi becerileri düzeylerine göre değiştiği bulgusu da bulunmaktadır. Öğretmen yeterliği algıları daha çok öğretim stratejilerine dayalı olarak etkinlik düzenleme yeterliklerine ve sınıf yönetimi yeterliklerine, son olarak da öğrenci ile uğraşma ve öğrenmeyi sağlama yeterlik algılarına dayanmaktadır. Araştırmanın bulguları alan yazın, ilgili araştırmalar, kültürel bağlam ve araştırmanın koşulları dikkate alınarak yorumlanmıştır.