turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tokatlı Alevi halk şairlerinde Allah, Hz. Muhammed, Hz. Ali algısı

Alevi kültürü, Anadolu toprakları üzerinde Türk kültürünün bir parçası olarak gelişmiş ve çevre coğrafyalara yayılmıştır. Bu kültürün daha iyi tanınması, Türk kültürünün tüm yönleriyle anlaşılmasına katkı sağlayacaktır. Toplumumuzda Allah, Hz. Muhammed ve özellikle Hz. Ali'nin Aleviler tarafından nasıl algılandığı hususunda çeşitli görüşler bulunmaktadır. Alevi kültürüne ait bazı inanışlar hakkında toplumun geri kalanında bulunan fikirler, Türk toplumunun gruplara ayrılmasında etkili olmuştur. Bu nedenle Alevi kültürüne ait inanç ve özelliklerin bilimsel metotlarla incelenmesi gerekmektedir. Çalışmada, Alevi kültürünün temelini oluşturan Hak-Muhammed-Ali üçlemesinin ve bu üçlemeyi oluşturan kutsal unsurların Tokatlı Alevi aşıklar için ne ifade ettiği araştırılmaktadır. Çalışma, Tokatlı Alevi aşıkların ulaşılabilen eserlerinin fişleme yöntemiyle taranması ve Allah, Hz. Muhammed, Hz. Ali hakkındaki şiir parçalarının Alevi kültüründeki bazı inanışlar ışığında yorumlanması ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya konu olan şiirler içerisinde Allah'ı anlatan eserlerin, tüm şiirlerin yaklaşık yarısını oluşturduğu görülmüştür. Bunun yanında Hz. Muhammed ve Hz. Ali'nin tek başlarına anıldıkları örneklerin yanında Muhammed-Ali şeklinde zikredildikleri eserler de bulunmaktadır. Yapılan inceleme sonucunda Alevi aşıkların çoğunluğunda, güçlü bir tanrı ve peygamber inancının var olduğu tespit edilmiştir. Aşıkların, Allah hakkındaki inançlarında İslamiyet'in genel kabullerinin yanında tasavvuf düşüncesinin de oldukça etkili olduğu ve tasavvuf konusunun şiirlerde hem insana verilen değer hem ilahi aşk hem de varlığın mahiyeti gibi konularla tezahür ettiği görülmüştür. ivAşıklarda, Hz. Muhammed'in peygamberliğine dair güçlü bir imanın bulunduğu ve bunun yanında ona karşı Hz. Hüseyin'in atası olması sebebiyle derin bir saygı ve sevgi beslendiği görülmüştür. İncelenen eserlerin çoğunda aşıkların Hz. Ali'nin veli olduğuna inandıkları görülmüştür. İncelediğimiz şiirler içerisinde Hz. Ali'ye tanrılık özelliklerinin atfedildiği örnekler de tespit edilmiş olmakla birlikte bu örneklerin aşıkların genel kanılarını yansıtmadığı görülmektedir.
Türkiye'de otomobil markalarının anlam ve kültürel arka planı üzerine bir araştırma

Konusu otomobil markalarının Türkiye'deki anlamsal ve kültürel alt yapılarının incelenmesi olan bu çalışmanın amacı, otomobillere ait marka ve model isimlerinin kaynaklarının sorgulanması esasına dayanmaktadır. Çalışmayı ortaya çıkaran araştırmanın çerçevesi ise; kültür, marka, otomobil kültürü, otomobil marka ve model isimleri gibi unsurların ele alınması ile oluşturulmuştur. Konuların geneli, dünya ve Türkiye literatürleri ayrı ayrı olmak üzere, iki temel boyutta değerlendirilmiştir. Yani otomobil kültürüne ilişkin olarak sunulan pek çok kavram, hem dünya genelinde hem de Türkiye özelinde belirlenmiş olan iki ayrı tarihsel ve kültürel zeminde incelenmiştir. Gündelik hayatın önde gelen ulaşım araçlarından birini temsil eden otomobilin, kendi çevresinde gelişen özgün bir kültürün de yaratıcısı ve taşıyıcısı olduğu ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu özgün kültür içerisinde ise, otomobile ait olan marka ve model isimlerinin de yer aldığı ayrıca dile getirilmiştir. Sonuç itibariyle, 21. yüzyılda hayatın çok çeşitli kültür alanlarına bölündüğü de dikkate alındığında, otomobil kültürünün de bu alanlardan biri olarak kabul edilebileceği gerçeğine ulaşılmıştır. Bu gerçek dahilinde ise, bilhassa otomobil marka ve modellerinin taşıdıkları isimler ön plana çıkarılarak; söz konusu isimlerin kişi, hayvan, yer, kelime kısaltmaları, tabiat, spor branşı, bitki, mitoloji, boy ya da kabile ve diğer pek çok unsura ait olan isimlerden kaynaklandıkları tespit edilmiştir. Bu tespitin paralelinde, otomobillere ait marka ve model isimleri, deminki unsurlar çerçevesinde çeşitli başlıklara ayrılarak tasnif edilmiştir. Yapılan bu tasnif dahilinde de, otomobillerin marka ve model isimlerinin anlamsal ve kültürel boyutları, gerek dünya ve gerekse de Türkiye eksenlerinde ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Ahmet Hamdi Tanpınar'ın Mahur Beste, Sahnenin Dışındakiler ve Huzur romanlarında kronotop

Ahmet Hamdi Tanpınar'ın Mahur Beste, Sahnenin Dışındakiler ve Huzur Romanlarında Kronotop adlı bu yüksek lisans tezinde; Rus edebiyat teorisyeni Mihail Bahtin'in bir kuram haline getirdiği 'kronotop' kavramı eşliğinde, Tanpınar'ın Mahur Beste, Sahnenin Dışındakiler ve Huzur romanları incelenerek zaman-uzam birlikteliğine dair örnekler tespit edilmiştir. Öncelikle tezin giriş bölümünde roman kavramı ve tarihsel gelişimi hakkında gerekli bilgiler verilmiştir. Ardından I. Bölümde, Bahtin ve kronotop kuramı ile ilgili kuramsal bilgiler yer almıştır. Kuramın ortaya çıkışı ve Bahtin tarafından ele alınan kronotop çeşitleri aktarılmıştır. II. Bölümde, kronotop kuramının Tanpınar'ın adı geçen romanlarında rastlanılan kullanımları ele alınmıştır. Bu bölümde Bahtin'in sınıflandırdığı yol-karşılaşma, misafir odası-salon, şato, taşra kasabası, eşik kronotoplarının dışında romanlarda ortak bir unsur haline gelen İstanbul kronotopu yer almıştır. Son olarak sonuç bölümünde, Tanpınar'ın roman kurgusunda mekanın yeri ve zamanla birlikte kazandığı önem, böylece okuyucuya aktarılan duygu değerleri tespit edilmiştir. Kronotop kuramının eserlerdeki karşılığı, Tanpınar'ın romanlarının daha açık bir şekilde anlaşılmasına olanak sağlayacaktır.
İki Osmanlı nüktedanının fıkaralar üzerine karşılaştırmalı bir araştırma

İncili Çavuş yaşadığı dönem, yer ve bulunduğu çevre itibariyle önemli bir yere sahip, halkın sorunlarını dile getirmiş, halkın saraya ait kulağı olmuş, padişahın nedim ve musahibi, fıkralarından da anlaşılacağı gibi halk-devlet ilişkisini eleştirme hakkına sahip, zeki, hazırcevap ve nüktedan bir kişiliktir. Bekri Mustafa da İncili Çavuş gibi zeki ve nükteli tavırlarıyla padişahın dostluğunu kazanmış, nedim ve musahip, sarhoşluğuyla içki yasağına ve yönetimdeki aksaklıklara karşı halkın sesi olmuş bir kabadayı ve döneminin en ünlü ayyaşıdır. Yaptığımız bu çalışma ile iki Osmanlı nüktedanının hayatları üzerindeki sis perdesi biraz olsun aralanmış, onların hayatları etrafında teşekkül eden fıkralar bilimsel bir çerçevede incelenmiş ve Türk fıkralarının bilimsel dünyasına katkıda bulunmaya çalışılmıştır.
Bahtiyar-name

Üzerinde çalıştığımız Bahtiyar-name adlı eser Pir Mahmud tarafından muhtemelen 16. yüzyılın sonlarında yazılmıştır. Manzum olan ve bugüne kadar tespit edilen tek nüshası Afyon İl Halk Kütüphanesi'nde (Gedik Ahmed Paşa, no:18343) kayıtlıdır. Bir mecmuanın 241 b-337'nci yaprakları arasında bulunan eser, nesih ve rika karışımı bir hatla yazılmıştır. Eserde Allah'a ve Peygamber'e yazılmış iki küçük manzume vardır. Aruzun değişik kalıpları ile yazılan bu eserde ölçüler her bölümün başında verilmiş olup metin bir bütün olarak ele alınmış ve her beyit ayrı ayrı numaralandırılmıştır. Eserin hikaye kısmı mesnevi tarzında kaleme alınmıştır. Eserin tek nüsha olması ve bazı yerlerin karalanmış olması okunmasında güçlükler doğurmuştur. Eser Eski Anadolu Türkçesinin özelliklerini göstermesine rağmen metinde geçen Arapça-Farsça kelimelerin çokluğuna Pir Mahmud'un Divan şairleri arasında gösterilmesi de eklenince Bahtiyar-name'de Divan şiirinin özelliklerini görmek mümkündür.
Firdevsİ-i Rumİ'nin Süleyman-name'sinin 68. Cildi

Süleyman-name, XV. yüzyılın sonu ile XVI. yüzyılın başlarında Firdevsi-i Rumi tarafından manzum-mensur olarak yazılan ve Hz. Süleyman'ın hayatını ve menkıbelerini anlatan 81 ciltlik bir külliyattır. Eser Hz. Süleyman'ın menkıbevi hayatı dışında felsefe, ilm-i nücum, tıp, astronomi, tarih, coğrafya gibi çeşitli ilimlere de yer vermesi bakımından ansiklopedik eser özelliği taşımaktadır. Çalışmaya konu olan Süleyman-name'nin 68. cildinin yapılan taramalar sonucu İstanbul Topkapı Sarayı, Türkçe Yazma Eserler bölümünde iki nüshası tespit edilip ardından temin edilmiştir. 'Firdevsi-i Rumi'nin Süleyman-name'sinin 68. cildi ' isimli çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Firdevsi'nin hayatı ve eserleri, ikinci bölümde incelenen metnin şekil, kurgu, dil ve üslup incelemesi yapılırken üçüncü bölümde temin edilen iki nüshadan hareketle eserin tenkitli metni ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışma Sonuç, Kaynakça ve Özel İsimler Dizini ile sona ermektedir.
Anlatıcılar tipoloji ve Anar Rızayev'in hikayeleri üzerine bir inceleme

Azerbaycan edebiyatında 60'lı yıllarda yeni bir döneme imza atan 1960 Nesri yazar ve şairleri bu dönem edebiyatına birçok yönden yenilik getirmişlerdir. Egemen ideolojinin kalıpları dışında eserler veren bu dönem aydınları, üslup, konu, mekan ve kahraman açısından kendisinden önceki dönemlerden farklı bir edebiyat ortaya koyar. 1960 Nesri yazarlarından olan Anar Rızayev bu dönem yazarları arasında önemli bir yere sahiptir. Edebiyata hikaye ile giriş yapan yazar, eserlerinde özellikle sosyalizmin uzun yıllar yasak koyduğu insanın iç dünyasına ve bilinçaltına yönelir. 1960'lı yıllardan itibaren eserlerini veren Anar, Azerbaycan edebiyatına büyük katkılar sağlamıştır. Sadece edebi alanda değil birçok alanda Azerbaycan'a katkısı olan yazar, Azerbaycan için önemli bir şahsiyettir. Bu çalışmamızda Anar'ın hikayelerini Yavuz Demir'in Anlatıcılar Tipolojisi metoduna göre inceledik. Giriş bölümünde, Azerbaycan edebiyatı ve 1960 Nesri Anar hakkında genel bir bilgi verdikten sonra birinci bölümde Yavuz Demir'in Anlatıcılar Tipolojisi metodunu açıkladık. İkinci bölümde Anar Rızayev'in hikayelerini Yavuz Demir'in Anlatıcılar Tipolojisi metoduna göre inceledik. Sonuç bölümünde çalışmamızda ulaştığımız sonuçlar hakkında açıklamalarda bulunduk. Kaynakça kısmı ve dizinler çalışmamızın sonunda yer almaktadır. Dizin kısmı kişi, yer ve eser adlarından oluşmaktadır.
Ağıtlarda Atatürk

Halk edebiyatı ürünleri, bir insanın, bir toplumun ve bütün bir milletin tarihini, yaşama biçimini gösteren bir aynadır. Ölenin ardından söylenen ve onun nitelikleriyle birlikte geride kalanların acılarını dile getiren ağıtlar da bunun bir parçasıdır. Söyleyeni belli olsa da ağıtlar, toplumun malı oluvermekte ve insanın ölüm karşısında duyduğu ortak acıyı dile getirmektedir. Mustafa Kemal ATATÜRK, Türk milletine önder olmuştur. O, toplum ve toplumun yaşayışı üzerinde önemli etkileri olmuş, tarihte eşine az rastlanır bir lider ve devlet adamıdır. Onun kaybı, Türk milletinin kalbinde derin yaralar açmış ve hüzün yüklü bir duygu tufanı yaratmıştır. Bu sebeple tüm Türk halkı, bu ortak acısını ağıtlar ile dile getirmiştir. Yüksek Lisans Tezi olarak sunulan bu çalışmada, Atatürk için yazılan ağıtların tasnifinin yapılması, bu ağıtların ATATÜRK'ün hangi özelliklerini dile getirdiğinin belirlenmesi ve ağıtlarda görülen özellikleri ne ölçüde taşıdığının ortaya konulması amaçlanmıştır. Ağıtların tanımı, Türklerde ağıt yakma geleneği ve ağıtların tasnifi ile ilgili görüşlere yer verildikten sonra, Atatürk ağıtlarının anlam özelliği bakımından incelemesi yapılmış, ağıtlarda görülen anlam özelliklerini ne ölçüde taşıdığı böylece ortaya konulmuştur. Ağıtların biçimsel tasnifi de yapılmıştır. Ayrıca metin bölümünde gazete ve dergilerde yayımlanan Atatürk için yazılan ağıtlar derlenip bir araya getirilerek, toplu şekilde inceleme imkanı sağlanmıştır.
Tarsus masalları

Tarsus Masalları adlı tezimiz, Tarsus ve köylerinden derlemiş olduğumuz dört fıkra ve kırk altı masaldan oluşmuştur. Tezimiz; Ön Söz ve Girişten sonra dört bölümden meydana gelmiştir. Çalışmamızın Giriş kısmında, Tarsus'un coğrafyası, tarihi ve sosyo-ekonomik yapısı hakkında genel bir bilgi verdik. Birinci bölümde, masallar ve Tarsus'un halk kültürü ürünleri üzerine yapılan çalışmalar ile Tarsus masallarının derleme şekli hakkında bilgi verdik. İkinci bölümde, masalları motif ve tip yapısı bakımından inceleyerek AntiAarne, Stith Thompson ve Wolfram Eberhard, Pertev Naili Boratav'ın kataloglarındaki tip numaraları ile birlikte motif sıraları verilmiştir. Tezimizin üçüncü bölümünde, Tarsus masallarının formel yapılarını inceledik. Dördüncü bölümde, Tarsus'un köylerinden derlemiş olduğumuz masallarınmetinlerine yer verdik.
Muhammed Sadık Kaşgarİ'nin tarİh-i reşİdİ tercümesi defter-i evvel

Mirza Muhammed Haydar Duğlat'ın 1541- 1546 yılları arasında Farsça olarak kaleme aldığı Tarih-i Reşidi adlı eseri, Orta Asya tarihinin en önemli kaynaklarından biridir. Bu sebeple eser, birçok dile tercüme edilmiştir. Türkçeye ilk tercümeleri Çağatay Türkçesi iledir. Tarih-i Reşidi'nin mütercimi bilinen ilk Türkçe tercümesi, Muhammed Sadık Kaşgari'ye aittir. Eser, Son Dönem Çağatay Türkçesinin önemli örneklerindendir ve 19. yüzyıldan itibaren bilinse de tercüme metnini ortaya koyan bir çalışmaya bugüne kadar rastlanmamıştır. Tezin konusu olarak seçilen ve tahminen 19. yüzyılda istinsah edilen bu tercümenin tek nüshası Petersburg'da, Rusya Bilimler Akademisi Doğu Yazmaları Estitüsü'nde C569 (590 o) numarada kayıtlıdır. Bu çalışmada yazmanın 1 a-92b numaralı sayfaları arasındaki Defter-i Evvel bölümünün yazı çevrimi, Türkiye Türkçesine aktarması, daha önceki çalışmalarda görülmeyen ya da seyrek rastlanılan dil özellikleri incelemesi ve gramatikal dizini hazırlanmıştır. Muhammed Sadık Kaşgari tercümesi, Çağatay Türkçesinin yazı dili olarak 19. yüzyılda Kaşgar sahasında devam ettiğini gösteren, aynı zamanda yerel bazı dil özelliklerini de barındıran zengin dil malzemesine sahiptir. Tezde bu özellikler hakkında ayrıntılı bilgiler de verilmeye çalışılmıştır.
Siyahİ Dede Divanı

Bu çalışma, 17. yy.'ın ikinci yarısında yaşamış, bir Mevlevi dedesi olan Siyahi Dede'nin Divanı'nı tanıtmak amacıyla yapılmıştır. Bu tez hazırlanırken, tasavvuf yolunda ilerleyen bir Mevlevi dedesinin, aynı zamanda şiire yatkınlığının bir göstergesi olan Divan'ının ve sanat anlayışının sunulması hedeflenmiştir. Divan'da yer alan Mevlevilik ve denizcilik terimleri de ayrıntılı bir biçimde işlenmiştir. Çalışma devir-şahsiyet-eser üçgeninde ele alınmıştır. Divan metni, transkripsiyon harfleriyle yeniden yazılmış ve içindeki çeşitli unsurlarla ilgili geniş bir inceleme yapılmıştır. Divan'ın tıpkıbasımı ve Lefkoşe Mevlevihanesi'nin fotoğrafları ekte sunulmuştur.
Rifa'a Rafi' el-Tahtavi'nin Paris Gözlemleri ve Hayrullah Efendi'nin Avrupa Seyahatnamesi adlı eserlerine yansıyan batı ve batılı imgesi

Bu tez çalışmasının amacı, Rifaa' Rafi' el-Tahtavi'nin Paris Gözlemleri ve Hayrullah Efendi'nin Avrupa Seyahatnamesi adlı eserlerine yansıyan Batı ve Batılı imgelerini tespit edip, karşılaştırmalı edebiyat bilimi verileri ışığında incelemektir. Bu tezde yazarların gerek seyahatleri esnasında edindikleri izlenimler ve gerekse elde ettikleri bu izlenimleri kaleme alırken etkisinde kaldıkları tarihsel, kültürel ve sosyal şartlar, çoğulcu inceleme yöntemiyle ele alınıp değerlendirilecektir. Bu çalışmayla Arap ve Türk iki yazarın eserlerinde ortaya koydukları imgeler üzerinden ait oldukları toplumun ve içinde yaşamış oldukları dönemsel koşulların Batı ve Batılı'ya olan bakışlarını nasıl etkilediği incelenecektir.
Safranbolu yöresinde kullanılan atasözleri ve deyimlerin fonetik incelemesi

Atasözleri ve deyimler; atalarımızın uzun deneyimler sonucunda edinmiş oldukları bilgi ve birikimi gelecek nesillere aktaran özlü sözlerdir. Bir sözün atasözü ya da deyim olabilmesi için topluma mal olması, genel kabul görmesi, söyleyeninin belli olmaması, kalıplaşmış sözler olması gibi özellikleri taşıması gerekmektedir. Atasözleri ve deyimlerin yaygınlaşması da önemli bir husustur. Ancak bazı yörelerle özdeşleşmiş atasözleri ve deyimler de bulunmaktadır. Bir yörenin kültürüyle özdeşleşen ve zaman içerisinde değişip, o şekilde kabul gören atasözleri o yöreye mal edilebilir. Bu çalışmamızda Safranbolu yöresinde kullanılan ya da yöreye mal edilen atasözleri ve deyimleri inceledik. Çalışmada, Safranbolu yöresinde kullanılan atasözleri ve deyimler sözlü kaynaklardan ve Safranbolu ile ilgili kitaplardan derlenerek bir araya getirilmiştir. Çalışma süresince 491 atasözü ve 474 deyim olmak üzere 965 adet özlü söz tespit edilmiştir. İki bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde; atasözleri ve deyimlerin genel özellikleri, derlemesi yapılmış olan atasözü ve deyimlerin yöresel söyleyişleri, günümüz Türkiye Türkçesi ile söylenişleri ve anlamları verilmiştir. İkinci bölümde ise çalışma süresince yörede kullanıldığı tespit edilen özlü sözlerin genel dil hususiyetleri incelenmiştir.
Öykü öğretiminde öykü haritası kullanımının okuduğunu anlama üzerine etkisi

Bu arastırmanın amacı, öykü ögretiminde öykü haritası kullanımının ortaögretim 9. sınıf ögrencilerinin okudugunu anlama düzeyleri üzerine etkisini saptamaktır. Arastırmada, son test kontrol gruplu deney deseni kullanılmıstır. Deneyselçalısma, 30'u deney, 30'u kontrol grubu olmak üzere toplam 60 ögrenci üzerinde yürütülmüstür. Arastırma denekleri, 2005- 2006 egitim-ögretim yılı ikinci döneminde Çanakkale ili, merkez ilçesi sınırları içerisinde bulunan Çanakkale Lisesi 9. sınıf ögrencilerinden seçilmistir. Tecrübeli uygulayıcılar tarafından seçilen üç olay, üç durum öyküsü, deney grubu ögrencileri ile üç hafta sürecinde öykü haritası kullanılarak islenmis ve dördüncü hafta son test olarak bir olay, bir durum öyküsü okudugunu anlama sorularıögrencilere uygulanmıstır. Aynı öyküler, aynı süre içerisinde kontrol grubuögrencileri ile geleneksel yöntem kullanılarak islenmis ve son hafta ögrencilere son test uygulanmıstır. Arastırmanın verileri, Öykü Degerlendirme Ölçegi ve Okudugunu AnlamaTestleri ile toplanmıstır. Verilerin analizinde, ortalama ve frekans analizi, Cronbach's Alpha, KR-20 ve kay-kare testi kullanılmıstır. Arastırma sonucunda, öykü haritası kullanımının olay ve durum öykülerininögretimi üzerine birbirine paralel bir etkisinin olduğu belirlenmis ve öykü haritası kullanımının 9. sınıf ögrencilerinin genel olarak öykü ögelerini bulabilme veokudugunu anlama düzeyleri üzerine geleneksel yönteme oranla daha etkili olduğu sonucuna varılmıstır. Arastırmanın diger sonucuna göre, öykü haritası kullanımınınolay ve durum öyküsünde anlatılan olay ya da durumun; geçtigi yer, zaman, asılkahraman, yardımcı kahraman, çatısmanın çözümü, serim bölümü ve çözüm bölümüögelerinin bulunması üzerine, geleneksel yönteme göre önemli bir farklılıkgöstermedigi belirlenmistir.
Aydınoğulları Beyliği'nde edebi ve kültürel hayat

Aydınoğulları Beyliği'nde Edebi ve Kültürel Hayat adlı bu tezde, XIII. yüzyılda Anadolu Selçuklu Devleti'nin yıkılması ile birlikte yerine Anadolu'da kurulan Türk beyliklerinden Aydınoğulları Beyliği üzerinde araştırma ve inceleme yapılmıştır. Aydınoğulları Beyliği'ndeki edebi ve kültürel hayat araştırılmış, taranan ve incelenen kaynaklar neticesinde o dönemde tesis edilen eğitim-öğretim kurumları, yetişen ilim ve sanat adamları ile kaleme alınan ilmi ve edebi eserler hakkında bilgi verilmiştir. Ayrıca sanat faaliyetleri ile dini hayat da ortaya konulmaya çalışılmıştır. Aydınoğulları Beyliği'nde ilme, sanata sempatiyle yaklaşılması ve ilim ve sanat adamlarına önem verilmesi neticesinde çok sayıda ilim, kültür ve sanat eseri ortaya çıkmıştır. Anadolu beylerinin Türkçeye verdikleri önem ile de çok sayıda Türkçe eser yazılmış ve diğer dillerde yazılmış olan bazı eserler Türkçeye tercüme edilmiştir. Bu çalışmanın sonucunda Anadolu Beylikler Dönemi'nde Aydınoğulları Beyliği'nin XIV. ve XV. yüzyıl Anadolu Türk kültürünün, ilminin ve medeniyetinin gelişmesinde oynadığı rol ve Türk edebiyatının gelişim sürecine olan katkısı ortaya konulmuştur.
Ahmet Ümit'in romanlarında tarih ve mit

Ahmet Ümit'in Romanlarında Tarih ve Mit adlı bu çalışma, Ahmet Ümit'in eserlerini, tarih ve mit bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Tezin 'Giriş' kısmında tarih ve mit açıklanıp bu iki unsur ayrıntıları ile ele alınmış; mitolojinin ve tarihin edebiyatla ilişkisi anlatılmaya çalışılmıştır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Türk edebiyatında tarihi roman ve mitolojik roman verilmeye çalışılmış, mitolojinin Türk edebiyatındaki teşekkülü hakkında bilgi verilmiş; tarih, mit ve edebiyat ilişkisi anlatılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde Ahmet Ümit'in hayatı, mizacı, eserleri ve sanat hayatı üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölüm çalışmanın en hacimli bölümüdür. Bu bölümde, Ahmet Ümit'in eserlerinde tarih ve mitolojiye ait unsurlar tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu unsurlar tespit edilirken eserlerin zaman, mekan, kişi ve olay ögeleri derinlemesine incelenmiştir. Ayrıca bu bölümde incelenen bütün romanların tanıtımı da yapılmıştır. 'Sonuç' kısmında ise Ahmet Ümit'in romanları hakkında bazı tespitler yapılmış, genel yargılara ulaşılmıştır.
Kırgız edebiyatında Hz. Muhammed ve hadisleri

İslamiyet'i benimseyen Kırgızlar Hz. Muhammed'e, tüm İslam dinin mensupları gibi, ayrı bir değer vermiştir. Sovyetler Birliği dönemindeki ilmi ateizmin özenle yürüttüğü çalışmaları, birçok Kırgızı dinden soğutarak uzaklaştırmış ve onları ateizmin eşiğine kadar getirmiştir. Temel olarak dinlere karşı olan bir insan veya bir toplum oluşturma çabaları neticesinde Hz. Peygamber'in algılanışında da farklılaşmalar olmuştur. Fakat bu durum Hz. Peygamber'e olan sevgi ve bağlılığı asla azaltmamıştır ve Kırgızlar Efendimize her zaman ayrı bir değer verip onun şanını düşürmemişlerdir. Hz. Peygamber'e olan bu sevgi, hürmet ve itibar Kırgızları gerek sosyal gerekse de kültürel anlamda etkilemiştir. Bu bağlamda Kırgız şairleri ve edebiyatçıları Efendimize övgüler içeren onu tanıtıp halkın sevgisini ve bağlılığını arttırmayı amaçlayan eserler vermişlerdir. Ayrıca Hz. Peygamber'in sevgisini aşılayan ve onu tanıtan atasözleri de ortaya çıkmıştır. Bu atasözleri Hz. Muhammed'in hadislerinden esinlenerek söylenmiş olmalıdır ki genellikle aynı manayı ifade etmektedir. Sosyolojik baskılar ve din konusundaki yayın yasağı, dini derslere konulan yasaklar gibi engellemelere rağmen Kırgızların Hz. Muhammed'in Kırgız sözlü ve yazılı kültürüne etkilerini göz önüne sermek bu çalışmanın amacıdır. Bu çalışmamız, giriş, iki bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Birinci bölümde; Kırgız edebiyatı ve Kırgız edebiyatında Hz. Muhammed konusunu ele alan çalışmalar incelenmiştir, ikinci bölümde; hadislerin Kırgız atasözlerine tesiri ele alınmıştır. Sonuç bölümünde, elde edilen veriler doğrultusunda genel bir değerlendirme yapılmıştır.
Nakam Divanı: İnceleme-tenkitli metin

Eski Türk edebiyatının hemen hemen son eserlerinin verildiğini söyleyebileceğimiz XIX. asırda yetişmiş bir şair olan İsmail Nakam, hakkında yalnızca Tuhfe-i Naili'de bilgi bulunan, son dönem Osmanlı divan şairlerindendir. Ancak bu kaynakta da hayatı ve eserleri hakkında teferruatlı bir bilgiye rastlanmamakta, divanının tek bir nüshasına işaret edilmektedir. Araştırmalarımız sonucunda şairin Yapı Kredi Sermet Çifter Araştırma Kütüphanesi, İstanbul Fatih Millet Kütüphanesi ve Konya Müzesi Kütüphanesi'nde bulunan üç ayrı nüshasına ulaşılmıştır. Çalışmamız sırasında daha önce varlığından haberdar olunmamış iki yeni nüsha ile birlikte, üç nüshanın istinsah tarihleri dikkate alınarak tenkitli metni ortaya konmuştur. Nakam hakkında çok kısa bilgiler veren tek kaynakta her ne kadar eserlerine ve şairliğine dair bir malumat bulunmasa da İsmail Nakam'ın divanında pek çok nazım şeklinin yer aldığını, ortaya çıkan yeni nüshaların da varlığıyla oldukça hacimli bir divana sahip olduğunu söylemek mümkündür. Klasik Türk edebiyatının belli başlı nazım şekillerden neredeyse tamamına örnek teşkil edebilecek kadar pek çok manzumeye divanında yer veren şair, doğduğu yörenin dil özelliklerini bu manzumelere yansıtmıştır. Gerek gazellerinde, gerek kullandığı diğer nazım şekillerinde dini tema ve mazmunlara sıkça başvuran şair, bu özelliğine mesned teşkil edecek ifadelere başvurmaktadır. İsmail Nakam, kendine mahsus oluşturduğu şiir dilini; manzumeler üzerinde yaptığı kelime oyunlarından, taklidi seslere dayalı ikilemelere ve Arapça-Farsça redifli gazellere varıncaya kadar tatbik etmiş son dönem Osmanlı divan şairlerinden birisidir.