turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Adalet Ağaoğlu'nun Dar Zamanlar üçlemesinde 'kimlik' sorunsalı

Adalet Ağaoğlu, 1 973 yılında yayımlanan Ölmeye Yatmak adlı romanından itibaren, ele aldığı toplumsal gelişmelere yaklaşımı ve başvurduğu anlatım özellikleriyle Türk edebiyatının önemli isimlerinden biri olmuştur. Yazar, tiyatro oyunu, öykü ve roman türünde verdiği bütün ürünleri, öncelikle toplumsal deneyimler üzerine kurmuştur. Bunun yanında, anlatılarım klasik bir çizgide tutmamış, hem kurgusal nitelikler, hem anlatısal öğeler, hem de zamanın yansıtılması açısından arayışçı olmuştur. Yarattığı karakterleri toplumsal çerçevenin dışından seçmemeye özen gösteren Ağaoğlu'nun bütün romanlarında, yaşamı, deneyimleri ve kendisini var eden toplumla hesaplaşan, yeni bir varoluşsal aşamaya yönelen karakterlerin kimlik sorgulamaları ön plandadır. Bu tezde, yazarın, Ölmeye Yatmak, Bir Düğün Gecesi (1979) ve Hayır (1987)'dan oluşan Dar Zamanlar üçlemesi, kimlik sorunsalı açısından incelenmiştir. Tezin 'Tarihi Yansıtan An - An'ı Deneyimleyen Birey' başlıklı birinci bölümünde, Dar Zamanlar üçlemesinde kullanılan anlatım teknikleri, kurgusal özellikler, her bir roman için ayrı başlıklar altında incelenmiştir. Bu bölümde, teknik özellikler açıklanırken kimlik sorunsalının kendiliğinden ortaya çıktığı, yazarın karakterleri ve temayı, belli bir anlatısal nitelikle ortaya koymayı amaçladığı, malzemesini en uygun biçimde aktaracak tekniği araştırdığı sonucuna varılmıştır. 'Kiimliğin Çok katmanlı Yapısı, Toplumu Yorumlayan Çoksesli Anlatı' başlıklı ikinci bölüm, kimlik sorunsalına ayrılmıştır. Bu bölümde, 'yurttaş', 'aydın', 'devrimci' ve 'diğerleri' üst başlıkları altında, Ağaoğlu'nun kimlik kavramım sorunsallaştırışı ve dönemin toplumsal dönüşümünü ele alış biçimi irdelenmiştir. Bu bölümde, üç roman boyunca takip edilen karakterlerin dönüşümleri incelenirken Ağaoğlu'nun kullandığı tekniklerle, karakterlerin sunuluşları arasındaki ilişki başka bir açıdan serimlenmiştir. Adalet Ağaoğlu, Dar Zamanlar üçlemesinde, 1938'den 1980'lere uzanan dönemin toplumsal, politik dönüşümlerini, aydınlar arasından seçtiği karakterlerin kimliklerine yönelik sorgulamalarıyla yansıtmayı seçmiştir. Bunun yanında, romanların birbirlerinden farklı anlatısal niteliklerinin, yazarın ele aldığı temayı en uygun biçimde sunacak teknikleri arayışından kaynaklandığı görülmüştür.
Doğu Makedonya sözlü geleneğinde masallar üzerine bir inceleme

Balkan yarımadasının önemli bir ülkesi olan Makedonya, içinde farklı etnik grupların yaşadığı bir yerleşim yeridir. Bağımsızlığını yeni kazanmış olan ülke, Osmanlı İmparatorluğu döneminde birçok kültürel değerin oluşmasına ve günümüze kadar süregelmesine şahitlik etmiştir. Halkların ifade biçimlerinin önemli bir taşını oluşturan halk anlatıları, bu değerlerin en önde gelenlerindendir. Halk anlatıları halk kültürünün dile yansımış önemli ifade biçimlerindendir. Anlatıların bir türü olarak masal birçok kültürel zenginliği içinde barındırmaktadır. Doğu Makedonya bölgesinde yaşayan Yörük Türklerinden derlenen masallar, bu çalışmanın ana temasını oluşturmaktadır. Güzellik, çirkinlik, iyilik, kötülük, zenginlik, fakirlik, vefa, ihanet vb. gibi konuları içeren masallar, anlatıldıkları bölgelerde zamanla bazı anlatı değişikliğine uğramış olsalar da, eski çağlardan günümüze dek kendilerine has özelliklerini korumuş ve varlıklarını sürdürmüşlerdir. Çalışma altı bölümden oluşmaktadır. İlk üç bölümde çalışma metodu, Balkanlar ve masalların derlendiği bölgeler hakkında bilgilere yer verilmiştir. Dördüncü ve beşinci bölümler masal özellikleri ve derlenen masalların metin hallerini içermektedir. Son bölüm olan sonuç kısmında ise çalışmanın genel bir değerlendirilmesi yapılmıştır.
Nur Batır Destanı

Çalışmamızın konusu Kazak dilinde yazılmış olan Nur Batır Destanı'dır. Epik destan geleneğinden oluşmuş sözlü kültürün ürünüdür. Arap alfabesiyle yazılmış olup Kazan'da basılmıştır. Çalışmamızda daha çok gramer incelemesi üzerinde durulmuştur. Gramer incelemesinde eserin yazıldığı dönem ve bugünkü Kazak dilinin gramer kuralları arasında bazı farklılıkların olduğu gözlemlenmiştir. Gramer incelemesi kısmında bu farklılıklara sebepleriyle beraber yer verilmiştir. Bu farklılıklar daha çok eserin yazıldığı dönemin bir geçiş dönemi olmasından kaynaklanmaktadır. Ayrıca çalışmamızın Kazan'da basılması Tatarca'nın da bazı gramer kurallarının esere yansımasına sebep olmuştur. İnceleme kısmında bunlara yer verilmiştir. Çalışmamız Arap alfabesinden Latin alfabesine çevirisi yapılmıştır. Türkler arasında Arap alfabesinin birbirinden farklı yazım karakterleri kullanılmıştır. Çalışmamızda da kullanılan Arap alfabesi sistemine dikkat çekilmiştir. Çalışmamızın konusu olan Nur Batır Destanı'nın yazarı Keşşafüddin hayatı ve eserleri hakkında bilgi verilmiştir. Son olarak çalışmamızda kelimelerin sözlük-dizini yapılarak bitirilmiştir.
Ceyhun Atuf Kansu'nun eserlerinde eğitim

Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatı'nda şiir, hikaye ve denemeleriyle tanınan, aynı zamanda hem çocuklar hem de sevgi şairi olarak anılan Ceyhun Atuf Kansu bir çocuk doktorudur. Eserleri ve mesleği göz önüne alındığında Ceyhun Atuf Kansu'nun öğrencisinden öğretmenine, çocuğundan yaşlısına bütün Anadolu insanına çeşitli yönlerden hizmet etmeyi amaçladığı görülmektedir. Bu hizmet esnasında Atatürk'ün çizmiş olduğu yolda, onu anlamanın verdiği güçle eserlerini verirken toplumu eğitmeyi amaçlamıştır. Ceyhun Atuf Kansu, Anadolu insanının yaşantısına uzaktan değil, mesleğinin vermiş olduğu sorumlulukla birebir dahil olmuş, eserlerinde Anadolu insanın yaşam mücadelelerini, geçim sıkıntılarını, acılarını, hastalıklarını, özlemlerini, sevinçlerini coşkulu bir söyleyişle, yalın ve akıcı bir Türkçe ile dile getirmiştir. Kansu, ulusal kurtuluş savaşının bütün değerlerini bir öğretmen gibi eserlerinde aktarmaya çalışmıştır. Gezip gördüğü Anadolu'yu sadece coğrafi olarak tasvir etmekle kalmamış, aynı zamanda Anadolu'nun tarihi gerçeklerine, kültürel ve sanatsal yapısına da değinerek toplumsal belleği canlı tutmayı ve bu yolla Atatürk devrimlerinin ve Cumhuriyet değerlerinin çizgisinden ayrılmamayı her zaman çözüm önerisi olarak göstermeye çabalamıştır. Bu çalışmada, Kansu'nun hayatı ve kaleme aldığı eserler üzerinden eğitim ile ilgili düşünceleri ele alınmaya çalışılmıştır. Çalışma arşiv tarama ve doküman analizi yöntemleriyle yapılmıştır. Bu yöntemler çerçevesinde Ceyhun Atuf Kansu'nun eğitimci sanat anlayışının eserlerine nasıl yansıdığı, şiirlerinde, hikayelerinde ve denemelerinde eğitim unsurlarının nasıl işlendiği incelenmiştir.
Samiha Ayverdi'nin üç eserinde dinİ ve tasavvufİ unsurlar

Ayverdi'nin, roman, hikaye, biyografi, deneme, hatırat türünde eserleri mevcuttur. Hancı, Yusufcuk ve Dile Gelen Tas adlı kitaplarında yer alan dini ve tasavvufi unsurlar bizim tez çalısmamızı olusturmaktadır. İSamiha Ayverdi'nin, Siirlerinde Yer Alan Dini ve Tasavvufi Unsular? adlıçalısmamız üç bölümden olusmaktadır. Tez çalısmamızda, dini, tasavvufi, ahlaki, unsurlar olmak üzere üç ana bölümolusturduk. Dini unsurlar kısmını itikat, ibadet ve diger dini unsurlar olmak üzere kendi içerisinde alt baslıklara ayırdık. tikat kısmını Allah, Melekler, Kitaplar, Peygamberler, Ahiret Günü, Kaza ve Kader konularına göre tasnif ettik. badet konusu çerçevesindeAyverdi'nin kaleme aldıgı pek fazla siiri olmadıgı için bu bölümü kısa tuttuk. Diger dini unsurlar bölümünde: ayet, haram-helal, günah - sevap, cennet- cehennem, dua, seytan, cin ve kurban alt baslıklarını olusturduk. Samiha Ayverdi'nin eserlerinde bulunan tasavvufi unsurlar adlı ikinci anabölümümüzü tasavvufun tanımı ve konusu; tarikat ile ilgili unsurlar olmak üzere iki altbaslıga ayırdık. lk bölümü: vahdet-i vücud, kalp gönül, ask ve akıl, ten-can- nefs, makam ve haller, seyr-u süluk, çile ve hasret konularına göre tasnif ettik. Tarikat ile ilgili unsurları mürsid ve mürid olarak iki alt baslıkta inceledik. Tezimizin son bölümünde Samiha Ayverdi'nin eserlerinde bulunan ahlaki unsurları ele aldık. Bu bölümümüzü: gaflet-basiret, tevazu- kibir, kemlik- iyilik, kınama- ayıplama, teslimiyet, ümit, sehvet baslıklı konulardan olusturduk.
Bir Eski Anadolu metni üzerinde gramer incelemesi

Anadolu'nun Türkleşmesi ile 13 .-15. yüzyıllar arasında bu bölgelerde Oğuzca temeline dayalı olarak kurulup gelişen yazı diline Eski Anadolu Türkçesi denmektedir. Bu dönemde birçok eser meydana getirilmiştir. Bu eserler zamanın dil özelliklerinin anlaşılması yanında düşünce yapısının filizlenmesine yardımcı olmuştur. Bu devirde yazılan eserlerin pek çoğu dini içerikli eserlerdir. Arif'in Mi'rac-ı Nebi adlı eseri de dini ve tasavvufi bir mesnevidir. Çalışmamızda eserin metni transkripsiyonlu bir şekilde Latin alfabesine aktarıldı. Metnin fonetik ve morfolojik özellikleri üzerinde duruldu. Metinde günümüz yazı dili eğilimleri yanında, Eski Türkçe'nin dil özelliklerini de bünyesinde muhafaza ettiği görülmektedir.
Sudİ'nin Şer-i Divan-ı Hafız'ının I. cildinde klasik Türk edebiyatı ile ilgili kavramlar

Bu çalışmada Klasik Türk şiirine ait mazmunların yoğun şekilde yer aldığı divan şerhlerinden biri olan, Sudi (ö. 1598 )'nin Şerh-i Divan-ı Hafız adlı eserinin birinci cildi incelenmiştir. Sudi'nin hayatı, şarihçiliği ve eserleri hakkında kısa bir değerlendirmenin sunulduğu birinci bölümün ardından, ikinci bölümde Şerh-i Divan-ı Hafız, m birinci cildinde yer alan kavramlar alfabetik sıraya göre sunulmuştur. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise Sudi'nin eserinde kullandığı kavramlarla, yakın dönemde yazılan sözlüklerde yer alan kavramlar karşılaştırılmıştır. Şerh-i Divan-ı Hafız'' m birinci cildinin incelenmesi neticesinde 1008 adet kavram tespit edilmesine karşın, bunlardan ancak yarısı mazmun seviyesindedir. Diğer yarısı ise kelime düzeyinde anlama sahiptir. Elde edilen kavramlar, yakın dönemde yazılmış sözlüklerde yer alan kavramlarla karşılaştırılmış ve sonuçta; bazı kavramların sadece Sudi'nin eserinde yer aldığı, bazılarının ise zaman içerisinde anlam değişikliğine uğradığı tespit edilmiştir. Şerh-i Divan-ı Hafız'' m birinci cildinde tespit edilen kavramlar, Klasik şiirde kullanılan mazmunların ancak çok azını ihtiva etmektedir. Fakat eserin ikinci ve üçüncü ciltleriyle benzer divan şerhleri tarandığında bütün mazmunların anlamlarının layıkıyla ortaya konacağı şüphesizdir. Bu çalışmayla, bu yönde yeni bir adım atılmış olup, 16. yüzyılda Klasik şiirde kullanılan kavramların anlam değerleri ortaya konmaya çalışılmıştır.
Hamza-Name (13. cilt ) inceleme- metin- sözlük

Hamzaname, Hz. Hamza'nın serüven hayatı ve yapmış olduğu savaşları anlatılan destani halk hikayelerin adıdır. Hz. Hamza'nın İslam dini uğruna yapmış olduğu savaşlarla Müslümanların arasında simgesel bir kahraman haline gelmiştir. Hamzanameler, İslam coğrafyasının farklı mekanlarında halk hikayecileri tarafından anlatılarak günümüze kadar gelmiştir. Söz varlığı ve gramer açısından oldukça verimli bir metin olan Hamzaname'nin tespit edilmiş yetmiş iki cildi vardır. Biz çalışmamızda Hamzaname'nin 13. Cildini ele aldık. Öncelikle metnin transkripsiyonlu çevirisini yaptık. Ardından metnin özetini hazırladık. Daha sonra metnin tüm söz varlığını yansıtan kapsamlı bir sözlük oluşturduk.
Kemal Tahir'in romanlarında Osmanlı'ya bakış

Bu çalışmada, Kemal Tahir'in romanlarında Osmanlı olarak nitelendirilen roman kişileri üzerinden yazarın Osmanlı'ya bakışı, Osmanlı algısı ve fikri seyrindeki değişikliklerin bu bakışta ve algıda bir etkisi olup olmadığı incelenmiştir. Yazarın 19 romanından, içerisinde Osmanlı olarak nitelendirilen roman kişileri olduğu tespit edilen 13'ü çalışmada kullanılmış; bu romanlar basım tarihlerine göre değil yazılış sıralarına göre ele alınarak, bahsi geçen fikri seyrin Osmanlı olarak vasıflandırılan roman kişilerinin inşasında bir değişikliğe yol açıp açmadığı, açtıysa yazarın bu roman kişilerine ideal bir Osmanlı insanı inşa etme ve maziyi biçimlendirme gibi fonksiyonlar yükleyip yüklemediği tespit edilmeye çalışılmıştır.
Edip Cansever'in şiirinde anlatı öğeleri

Türk Edebiyat Tarihinin önemli sairlerinden olan Edip Cansever, siir dünyasınıaramak, sorgulamak ve yenilenmek üzerine kurmustur. Öyle ki bu yenilenmeesnasında inkar ettigi siirleri ya da aidiyetini kabul etmedigi döneminin siirhareketleri olmustur. Cansever aradıgı söyleyisi anlatı türlerinin imkanlarından faydalanarakyaratmıstır. Sekilsel ya da biçimsel bir faydalanımdan ziyade olusturdugu takip edilebilir izleklerle kendine has sesini ve üslubunu ortaya koyabilmistir. Düzyazı ile olan bu temasında dengeyi son derece hassas bir terazi ile kuran Cansever, siirdenasla ödün vermemistir. Cansever'in siiri yitirip nesre dönüsme riskini barındıran bu siir kurgusunda onun bütün sairlik meziyetlerini görmek mümkün olmustur. O 'dramatik siir' degil 'siir'yazan bir sairdi. Biz de bu çalısmamızla onun 'siirden vazgeçmeyen' tarzı iledramatik siir arasındaki farkı göstermeye; anlatıdan yararlanımının yönlerini ve anlatı ögelerinin tespitine çalıstık.
Uşak'tan derlenen masallar üzerine bir inceleme

Bu çalışmada Uşak Merkez ve merkeze bağlı köylerde saha çalışması yapılarak sözlü kültürde varlığını sürdüren masalların derlenmesi, sonraki kuşaklara aktarılması ve Uşak'ta yaşayan masal anlatma geleneğinin tespiti amaçlanmıştır. Tarih boyunca Roma İmparatorluğu, Hititler, Frigler, Lidyalılar, Persler, Bergama Krallığı, Selçuklular, Germiyanoğulları ve Osmanlıların hakimiyeti altında yaşayan Uşak, çok eski çağlardan beri yerleşim yeri olmuş bir coğrafyada kurulmuştur. Köklü medeniyetlere ev sahipliği yapmış olan Uşak derin bir sözlü kültüre sahiptir. Ancak yazılı kaynakların taranması neticesinde Uşak iline ait masallar üzerine derleme ve bilimsel inceleme yapılmadığı görülmüştür. Çalışmamıza esas olmak üzere yazılı kaynaklar taranmış, derleme yapılan saha incelenmiş ve çok sayıda kaynak kişiyle yüz yüze görüşülerek derleme yapılmak suretiyle veriler toplanmıştır. Birçok kez sahaya gidilerek görüşme metoduyla derlemeler yapılmış, derlemeler yapılırken en çok ses kayıt cihazı kullanılmış, bazı kaynak kişilerin fotoğrafları çekilerek bunlar arşivlenmiştir. İncelenen masallar, masal anlatıcılarının yöreye has ağız özelliklerine riayet edilerek yazıya aktarılmıştır. Yöreye ait sözcüklerin anlamları sözlük kısmında aktarılmıştır. Sonuç olarak Uşak'tan derlenen 166 masal metni Stith Thompson'un Motif Index of Folk-Literature adlı dünya motif kataloğuna göre incelenmiştir. Uşak'tan derlenen masallar incelendiğinde bazı masalların Türkiye'nin başka yörelerinde anlatılan masallarla benzeştiği, hatta birbirinin varyantı olan masalların söz konusu olduğu görülür. İyi ile kötünün mücadelesinden iyinin galip çıkması ve ahlaki temler içermesi dolayısıyla eğitimsel işlev taşıyan masalların anlatıcılarının ise genel olarak kadınlar olduğu tespit edilmiştir. Çalışmamız kapsamında incelediğimiz masalların motif bakımından zengin olduğu ancak usta anlatıcıların daha çok kullandığı formel ifadelerin git gide zayıfladığı belirlenmiştir.
Arpaçbahşiş kasabası Boynuinceli Yörükleri ağzı

Toplumların en önemli kültür mirası olan dil, en canlı haliyle ağızlarda yaşar. Bu nedenle ağızlar, konuşulduğu toplumun tarihine, diline ve kültürüne ışık tutan sözlü ortamlardır. Bu tür verilerin derlenip yazıya geçirilmesi amacıyla yapılan ağız araştırmaları, toplumların geçmişşine ve bugününe dair bilgiler sunan önemli belgelerdir. Özellikle bir etnik yapıya ait ağız çalışmalarına duyulan ihtiyaç her geçen gün daha da artmaktadır. Bu çalışmada Mersin ili Erdemli ilçesi Arpaçbahşiş kasabasında yaşayan Boynuinceli Yörükleri'nin ağız özellikleri incelenmiştir. Çalışma; kaynak kişi tespiti, derleme, derlemelerin metne dönüştürülmesi ve metinlerin dil bilgisi yönüyle incelenmesi şeklinde yapılmıştır. Araştırmanın başında teknik ve metodik bilgilere, birinci bölümde Boynuinceli Yörükleri'ne, ikinci bölümde Boynuinceli ağzının ses bilgisi özelliklerine, üçüncü bölümde Boynuinceli ağzının şekil bilgisi özelliklerine yer verilmiştir. Sonuç bölümünde ise elde edilen bilgiler değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonunda Mersin ili Erdemli ilçesi Arpaçbahşiş kasabasında yaşayan Boynuinceli Yörükleri'nin ağız özellikleri maddeler halinde verilmiştir. Bu çalışmanın genelde Türkiye Türkçesi ağız araştırmalarına özelde ise ağız-etnik yapı ilişkisine yönelik soru işaretlerinin giderilmesine katkı sağlaması amaçlanmıştır.
Aksaray ili yerleşim adları üzerine bir dil incelemesi

Sosyo-kültürel yönden Türkiye'nin önemli merkezlerinden biri olan Aksaray, çeşitli medeniyetlere ev sahipliği yapmıştır. Giriş Bölümünde, Aksaray ili tarihçesi, seyahatnamelerde Aksaray, Aksaray il ve ilçelerinin tanıtımı ile Aksaray ilçelerinin adları yer almaktadır. Birinci Bölümde; Aksaray ili yerleşim yeri adlarının sözlük çalışmasıyla anlamsal açıdan incelenmesi, İkinci Bölümde; yerleşim adlarının etimolojik ve gramatikal değerlendirilmesi, Üçüncü Bölümde; söz varlığının incelenmesi, Dördüncü Bölümde de yerleşim adlarının tasnifi yer almaktadır. Girişte, Aksaray'ın tarihi, coğrafi, fiziki, beşeri, ekonomik ve kültürel özellikleri, ilçeleri ve tarihte buraya yapılan yerleşimler hakkında Aksaray Valiliğinin yardımlarıyla İl Kültür Müdürlüğünün çıkarmış olduğu 'On Bin Yıllık Kültür Şehri Aksaray' adlı çalışmadan bilgi verilerek yöre tanıtılmıştır. Birinci bölüm olan 'Sözlük' çalışmasıyla, Aksaray ili yerleşim yeri adlarının anlam incelemesi ele alınmış, bu başlıkların da alt başlıkları yapılarak yerleşim adları anlamsal açıdan daha ayrıntılı bir şekilde açıklanmaya çalışılmıştır. İkinci bölümü oluşturan 'Aksaray ili yerleşim yerleri adlarının etimolojik ve gramatikal incelenmesi' kısmında, yerleşim yeri adlarının kökenleri, tamlamalar, kelime birleşmeleri ve ekler üzerinde durulmuştur. Üçüncü Bölüm olan 'Aksaray ili yerleşim yeri adlarının söz varlığı' incelemesinde, konuya çeşitli açılardan bakılmış, halkın kullandığı dil göz önünde tutularak açıklanmaya çalışılmıştır. Dördüncü Bölümde ise 'Yerleşim yerleri adlarının tasnifi' yer almıştır. Sonuç kısmında da Aksaray ili yerleşim yerleri adlarının incelenmesiyle varılan sonuçlar ifade edilmiştir. Yer adlarının kuruluşunu anlamsal yönden incelemek, ses ve şekil özelliklerini belirlemek, eksikliği duyulan yer adları çalışmalarına katkı sağlamak amacıyla Aksaray'ın yerleşim yeri adlarını incelemeyi yüksek lisans tez konusu olarak seçmiş bulunmaktayız. Bu çalışmada amacımız doğrultusunda ilerlemiş, Aksaray il sınırları içerisinde merkez ve ilçelere bağlı mahalle, cadde, sokak ve bulvar adlarıyla, il ve ilçelere bağlı köy adlarının incelemeleri yapılmış, Aksaray ili yerleşim yerleri adları hakkında geniş bilgilere ulaşılmıştır.
Kanİ Dİvanı

XVIII. Yüzyıl Divan Edebiyatı şair ve nesir yazarlarından olan Tokatlı Ebu Bekir Kani Efendi 1711- 1791 yılları arasında yaşamıştır. Klasik şiir anlayışına uygun divanı yanında, manzum ve mensur letaifnamesi ve hezliyyatı ile çeşitli mektupları da bulunan Kani, aynı zamanda yaşadığı yüzyılın önemli mizah ustalarından birisidir. Kani'nin Divan'ı ile ilgili olarak yapılan bu doktora çalışması, devrin genel görünümünün verildiği giriş ile üç bölümden meydana gelmiştir. Birinci bölümde Kani'nin hayatı, sanatı ve eserleri üzerinde durularak bulunduğu görevler ve yaşamını etkileyen Mevleviliği değerlendirilmiştir. İkinci bölüm çalışmanın özünü teşkil eden incelemeye ayrılmıştır. Divanın şekil özellikleri ile dil ve üslup özellikleri üzerinde durularak muhteva özellikleri, dini ve ahlaki unsurlar, duygu ve hayal unsurları, toplum ve kültürle ilgili unsurlar alt başlıklarında incelenmiştir. Üçüncü bölümde metnin yazma nüshalarına ait bilgilerle bu nüshaların değerlendirilmesi yapılmış ve seçilen nüshalardan hareketle tenkitli metin hazırlanmıştır. Çalışmanın sonunda değerlendirmenin yer aldığı sonuç bölümü, bibliyografya ve ekler bulunmaktadır. Sonuç olarak Kani Divanı, XVIII. yüzyıl Divan şiirinin tarihi gelişimi, şiir anlayışı, dili, üslubu ve söz dağarcığı gibi hususların tespit ve değerlendirilmesine yönelik katkısı yanında, Kani'nin edebiyat tarihindeki yeri açısından da önemli bir eserdir.
Ümit Yaşar Oğuzcan'ın hayatı, şairliği ve şiirlerindeki temalar üzerine bir inceleme

Ümit Yaşar Oğuzcan'ın Hayatı, Şairliği ve Şiirlerindeki Temalar Üzerine Bir İnceleme adlı bu çalışmayla şairin Türk edebiyatındaki yerini, eserlerinin edebi değerini belirlemeyi, onun hakkında bilinmesi gerekenleri ortaya koymayı amaçladık. Bu amaçla çalışmamız; şairin hayatı, sanatı, eserleri, şiirlerindeki bireysel temalar ile sosyal temaların ortaya çıkarılması oluşturmaktadır. Hakkında şimdiye kadar pek az araştırma yapılmış olan Ümit Yaşar Oğuzcan üretmeye başladığı 1940'lı yıllardan vefatına kadar aşk, kadın, yalnızlık, ayrılık, ölüm, çaresizlik konularını işleyen lirik şiirleri, rubaileri, taşlama ve hicivleri ile bir döneme damgasını vurmuş, hiçbir edebi harekete dahil olmadan, kendi tarzını yaratabilmiş bir şairdir. Yayınlanmış 37 şiir kitabı, 4 nesir kitabı, 15 antoloji, derleme, biyografi kitabı ve galericiliği, düzyazıları, plakları, bestelenen şiirleri de bulunmaktadır.
Nefi'nin Türkçe divanı üzerinde eleştirel metaforlar bakımından bir inceleme

Dilde önemli bir yeri olan ''inetafor'' günümüzde sıkça karşımıza çıkan kavramlardan biridir. Bir dilin temeli, içinde barındırdığı kelimelerin anlam zenginliği bakımından başka kelimeleri de içine alarak yepyeni, bambaşka sözcükler türetmesiyle atılabilir. Bu temeli atarken elbette gerçeküstü bir kavram olan metafordan yararlanılabilir. Çünkü metafor bize kelimelerin basit düzeyden yola çıkarak benzetme, istiare gibi yollarla nasıl zenginleşebileceğini gösterir. İçinde yaşadığımız dünyayı daha iyi anlayabilmek, yaşamın bize sunduğu gerçekliği ortaya çıkarabilmek için bir takım sistematik yapılara ihtiyaç duyulur Bu yapılardan biri de metaforlardır. Elbette bizim ihtiyacımız olan öncelikle metaforun ne şekilde ve ne ölçüde ortaya çıkacağı konusudur. Yaptığımız bu çalışmada metafor terimini genel olarak değerlendirerek metaforun oluşum sürecinden, dil üzerindeki mucizelerinden ve yaşama bakışımızı nasıl değiştirdiğinden bahsedildi. Ayrıca bu kavramdan yola çıkarak Nef'i Divanı'ndan seçtiğimiz örneklerle metaforu eleştiri bağlamında incelenip Nef'i'nin hiciv üslubunu ortaya çıkarmada metaforun önemine de değinilmeye çalışıldı.
Negating the wall: An analysis of space, resistance, witnessing and writing in Turkish coup d'etat literature

Türk edebiyatının bir alt janrı olarak darbe sonrası edebiyatın en çok önem verdiği konulardan biri politik temsil konusudur. Bu kertede edebiyat, temsiliyetin temsiliyetini yapabilme kapasitesiyle ve tarihteki olayları farklı bir perspektif sunabilme ihtimaliyle büyük bir ehemmiyet teşkil etmektedir. Özellikle otobiyografik anlatılar darbe dönemlerinin şart ve koşullarına yönelik bilgilendirici bir karakter taşımaktadırlar. Bu noktada, günümüzden geriye bakılarak yapılan analizlerin çoğunlukla darbe döneminin nihai bir istisna hali, dönemde sessizleştirilen, şiddete maruz bırakılan bireylerin ise faillikten yoksun, çaresizlik tarafından yutulmuş özneler olarak resmedildiklerini görüyoruz. Bundan ötürü, edebiyatın ideolojik temsiliyetle olan gerilimi hakkında ve edebiyat üzerinden yapılacak araştırmalar sayesinden bütünleştirici, soyutlayıcı ve farklılıkları dikkate almayan ve sessizleştirici yazımlaryerine, çeşitlilikleri göz önüne alan ve farklı temsil ve varoluş alanları açan analizlere bir ihtiyaç duyulduğu görülmektedir. Bu tez, darbe sonrası edebiyat örneklerine bakarak öncelikle mekansal yoksunluğun ve mahkumluğun bireylerin politik failliği üzerindeki etkisini inceleyecektir. Bu noktadan hareketle, hapishane ortamında tanık olma hali ve tanıklık ihtimali tartışıldıktan sonra, bu metinlerin işaret ettiği politik yapılanmalar mercek altına alınacaktır. En nihayetinde de mevcut iki konunun analizden hareketle, otobiyografik yazım ile antropolojik çalışmanın yakınsayabileceği, alternatif bir tanıklık halinin ve yazım üzerinden bir politik projenin mümkünlüğü sorgulanacaktır.