turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Abbas Sayar'ın eserlerinde halk bilimi unsurları

Tanzimat ile birlikte her alanda olduğu gibi edebiyatta da yenilik arayışları hız kazanmıştır. Türk edebiyatına ilk kez Tanzimat döneminde giren roman, her ne kadar ilk örnekleri kusurlu olsa da her dönem gelişimini sürdürmüş ve Cumhuriyet döneminde Batılı örnekleriyle yarışır hale gelmiştir. İlk örneğini Nabizade Nazım'ın 1889'da verdiği köy romanı Karabibik, köyü ve köylüyü anlatan roman çığırını açmıştır. Sonrasında benzer romanlar yazılmakla beraber, Cumhuriyet dönemine gelindiğinde, köyü ve köylüyü anlatan romancıların sayısı çoğalmıştır. Bunda köy enstitülü yazarların payı büyük olmakla beraber, Anadolu'da yetişmiş yazarlar da bu furyaya katılmıştır. Yozgat'ta doğup büyüyen Abbas Sayar (1923-1999) da köy romancılarından biridir. Bütün roman ve hikayelerinde İç Anadolu'nun aynası olmuş, Bozkır insanını her yönüyle sayfalara dökmeyi başarabilmiştir. Abbas Sayar, romanlarında köy ve köylünün dünyaya bakışını, olaylar karşısındaki tepkilerini, birbirleriyle olan ilişkilerini, çağın sorunlarının köye yansımalarını anlatırken ağız ve dil özellikleri, yaşayış biçimleri, gelenek ve görenekleri, konuşma biçimleri ve kelime hazinesi gibi birçok folklorik unsurlarla beraber harmanlayarak, gerçekçi bir biçimde ortaya koymuştur. Bu yönüyle, daha sonraları okuyucu tarafından pek itibar edilmeyecek köy romancılığının kilometre taşlarından biri olmuştur.
Postmodern anlatılarda din algısı (1985-2000)

Dinler, ilkel toplumlardan modern insana kadar, asırlar boyu, varlığı anlamlandırmakyolunda birer ışık olmuşlardır. Ölümden sonrasına dair vaatlerinin yanında, verdikleri ilahimesajlarla, dünyada da hukuki ve sosyal bir düzen oluşturma noktasında önemli bir işleve sahiptirler. Beşeri iktidar sahipleri dinlerin bu niteliğini bildiklerinden, bazı dönemlerde, onuinsanlar üzerinde bir yönetim ve baskı aracı olarak kullanmışlardır. Orta Çağ Avrupa'sındakikilise hakimiyeti, bunun en somut örneğidir. Keşifler sonrası maddi refahın getirisi olan Aydınlanma Çağı, bu düzene karşı durmuş ve skolastik düşüncenin yerini modernleşme fikri almıştır. Böylece yeni dünya düzeni, geleneğin yıkıntıları üzerinde yükseltilmek istenmiştir. Mimariden sosyolojiye, teknolojidenedebiyata kadar farklı disiplinlerce uygulanan bu rasyonalist yönelim, insanın maddi varlığınıözgürleştirse de, içinde oluşan manevi boşluğun yerini doldurmada yetersiz kalmıştır. Bu dönemde, moderne bir tepki olarak postmodernizm eğilimi baş göstermiştir. Kendinden önceki tek sesliliğe ve katı determinizme karşı o, dünyaya çoğulcu bir penceredenbakma vaadiyle çıkagelmiştir. İddiasını edebiyata da taşıyan hareket, çeşitli teknikler kullanmak suretiyle kendine has edebi ürünler yaratmaya devam etmektedir. İlkesiz tutumuyla gelenek ve moderni aynı potada buluşturan postmodern söylemin, dinlere yaklaşımını Türk edebiyatında verilen örnekler üzerinden inceledik.
Türkülerin destanlaşma sürecinde bir Kırgız kahramanı: Şabdan Baatır

Şabdan Rusya'nın Türkistan Türklerini hakimiyeti altına almak için uğraştığı yarım asırlık süre içerisinde yaşamış bir Kırgız milliyetçisidir. Hakkında yazılmış 15 makale sayısız türkü bulunan Şabdan, babası Cantay'ın değil Hokand hükümdarı Kurmancan Datka ve Alımkul Datka'nın yanında yer alarak Kırgız tarihine adını kazımıştır. Biz Şabdan ile ilgili Türkülerden hareket ederek olasıu bir Şabdan Baatır destanı oluşturmaya çalıştık; bir yerde bu cesur ve kahraman Kırgız Türkü'nü epik gelenek kuralları içinde değerlendirerek destanlaştırdık. Elbette bu olası destanın sadece esas aldığımız kitaptaki türkülerden hareket edilerek oluşturulmuş olduğu, söz konusu destana başka epizotların da eklenebileceği ortadadır.
XVII. yüzyıl Eski Türk edebiyatında musikİ terimlerinin incelenmesi

Bu tez XVII. yüzyıl 'Klasik Türk Şiiri'nde geçen muski terimlerinin incelenmesi üzerine kurulmuş, şiir ile musiki arasındaki ilişki gösterilmeye çalışılmıştır. Musiki terimlerinin kullanıldığı beyitler tespit edilmiş ve bu terimlerin şiirde nasıl kullanıldığı incelenmiştir. Çalgı, makam, usul, perde isimlerine ve diğer musiki terimlerine şiirlerde nasıl yer verildiği ve kelimelerle musiki terimleri arasında nasıl bir ilişki kurulduğu gösterilmeye çalışılmıştır. İnceleme XVII. yüzyılda telif edilen bazı divan, mesnevi, surname, sakiname ve şair tezkireleri' üzerinde yapılmıştır. Eserlerde yer alan musiki terimleri alfabetik sıraya göre, kullanım sayısı da belirtilerek tablolaştırılmış ve tezde bu tablolara yer verilmiştir. Tezin giriş bölümünde XVII. yüzyılda yaşamış musikişinaslar da tanıtılmaya çalışılmıştır. Bestekar, hanende, sazende gibi musiki kültürümüze katkısı olan bu tarihi şahsiyetlerin hayatları hakkında farklı kaynaklardan bilgi toplanmış, bu musiki ustaları ile alakalı fikir sahibi olunabilecek küçük biyografik bir metin oluşturma çabası içine girilmiştir. Musiki sanatında söz sahibi olduğu halde şiir sahasında da söz sahibi olan sanatkarlar da vardır. Müzisyenlikleri yanında şairliği olanlar da bu biyografi bölümünde belirtilmiştir. İkinci bölümde musiki terimleri üzerinde durulmuştur. Çalgı, makam, usul isimleri ayrı başlıklar altında tasnif edilmemiştir. Metinlerde tespit edilen musiki terimleri alfabetik sıraya göre düzenlenmiş, açıklama, bilgilendirme bu sıraya göre yapılmıştır. Kelimelerin hem gerçek hem de terim anlamları verilmiş, beyitte daha çok hangi anlamlarıyla yer verildiği üzerinde durulmuştur. Daha sonra kullanım sıklığına ve farklı anlamlarda yer verilişine göre beyit örnekleri gösterilmiş, günümüz Türkçesiyle nesre çevrilmeye çalışılmıştır.
Reşat Nuri Güntekin'in romanlarında kadın

Türk edebiyatında gündelik hayatı etkileyen ve hayattan etkilenen önemli türlerden birisi de romandır. Romanlar yazarın kurgusu dahilinde toplumun hayatından izler barındırdığı gibi okur kitlesi açısından toplum üzerinde de iz bırakmaktadır. Bir birey olarak kadın da edebi eserlerde kahraman olarak yer almakta, çeşitli bakış açıları ile sunulmaktadır. Cumhuriyet sonrası, farklı türlerde eserler vererek toplumu etkileyen yazarlardan biri de Reşat Nuri Güntekin'dir. Reşat Nuri Güntekin'in romanlarında kadın karakterler; farklı mekanlar, farklı zamanlar ve farklı bakış açıları ile yer almış, toplumun kadına bakışı ve toplumda kadının yeri üzerinde durulmuştur. Kendisi de bir öğretmen, müfettiş olan Güntekin, farklı meslek gruplarında çalışan kadınlar arasında öğretmenlere ayrı bir önem vermiş, kadın temasını belirli bir eğitim seviyesine sahip olan kadınlar ve bu eğitimden mahrum olan kadınlar merkezinde işlemiştir. Reşat Nuri Güntekin'in Anadolu'yu sıkça gezmesi ve gözlemci bir kişiliğe sahip olmasıyla birlikte onun romanlarında kadınlar daha gerçekçi bir bakış açısıyla yer almaktadırlar. Toplumun farklı kesimlerinden, farklı yaşantılar sunan Güntekin, kadına da tek taraflı bir bakış açısıyla yaklaşmamış, yer yer kadınların mağduriyetlerini dile getirirken yer yer de onları eleştirmekten uzak durmayarak bu konuya objektif bir şekilde yaklaşmıştır. Bu çalışmanın amacı, Güntekin'in yayımlanmış olan on dokuz romanından yola çıkarak romanlarda yer alan kadın temasını incelemek ve romanlar bağlamında toplumun ve yazarın kadına bakış açısını ortaya koyarak yazarın asıl çizmek istediği ideal kadın tipini belirleyebilmektir. Çalışmada romanlardan örnek verilerek metne dayalı yöntem kullanılmış, romanlarda yer alan kadınlara dair bulgular sonuç bölümünde belirtilmiştir.
Mirza Fetali Ahundov'un eserlerinde halk kültürü unsurları

Azerbaycan edebiyatı ve düşünsel temelleri açısından son derece önemli bir konumda yer alan Mirza Fetali Ahundov, 1812'de Şeki'de dünyaya gelmiştir. Yaşam şartları nedeniyle küçük yaştan itibaren Azerbaycan'ın birçok şehrini ve coğrafyasını görme olanağına sahip olmuş ve bu sayede Azerbaycan toplumunu derinlemesine tanımıştır. Tahsiline dini tahsil ile başlayan Ahundov, Rusların hizmetine girmiş ve Rus kültürüyle tanışmıştır. Ruslar aracılığıyla Batı medeniyetinin eserlerini okumuş ve bu medeniyeti anlamaya çalışmıştır. Batı ile tanışma sonrasında Azerbaycan ve tüm İslam dünyasının geri kalmışlığını kendine sorun edinen Ahundov, eserlerinde bu geri kalmışlığın nedenlerini, konu ettiği halkın ve yönetici sınıfın yaşamından sahnelerle ortaya koymuştur. Bu çalışmamızda Mirza Fetali Ahundov'un 'Temsilat' , 'Kemalüddevle Mektupları' ve 'Aldanmış Kevakib' adlı üç önemli eserinde yer alan halk kültürü unsurlarını Sedat Veyis Örnek'in örnek tasnifini kullanarak sınıflandırmaya çalıştık. Giriş bölümünde, Ahundov'un hayatı ile Azerbaycan ve Doğu medeniyeti açısından önemi hakkında bilgiler verdik. Birinci bölümde kısaca mütefekkirin eserlerini inceledik. İkinci bölümde çeşitli konulardaki fikirlerini özetledik. Üçüncü bölümde Sedat Veyis Örnek'in tasnifi ve halk kültürü konu başlıkları hakkında gerekli teorik açıklamalara yer verdik. Dördüncü ve son bölümde Ahundov'un eserlerindeki halk kültürü unsurlarını tespit ve tasnif ettik. Sonuç bölümünde çalışmamızda ulaştığımız sonuçlar hakkında açıklamalarda bulunduk. Kaynakça ve dizinler kısmı çalışmamızın sonunda yer almaktadır. Dizin kısmı kişi, yer ve eser adlarından oluşmaktadır.
Faik Mahmud ve Divanı

Yüzlerce yıllık geleneği, özenle kurulmuş iç dinamikleri ve muhteşemimge zenginliği ile oluşturulmuş divan edebiyatı, Türk edebiyatı içerisinde çok uzun bir süre varlığını sürdürmüştür. Bu süreç içinde çok sayıda eser ortaya konmuş ve edebiyat alanında büyük isimler ortaya çıkmıştır. Divan edebiyatının esas unsuru olan divan şiirinde eşsiz Türk şairleriyetişmiş ve özellikle 16. ve 17. yüzyıllarda Türk divan şiiri doruk noktasınaulaşmıştır.17. yüzyılın ikinci yarısı ve 18. yüzyılın ilk çeyreğinde yaşayan önemli şairlerden biri de, büyük divan şairlerinden Nabi'nin çağdaşı ve akrabası olanUrfalı Faik'tir. Bu çalışmada; yaşadığı dönemde sevilen ve şiir sahasında başarısıkabul edilen şairin divan incelemesi yapılmış ve şairin hayatı ve şahsiyeti;biyografik kaynakların yanı sıra, divandan hareketle tespit edilmeyeçalışılmıştırÇalışma süreci içerisinde, Divan nüshalarının tespiti için yurt içi ve yurt dışındaki kütüphanelerin mevcut katalogları taranmış ve beş nüshayaulaşılmıştır. Tespit edilen beş nüsha, metnin kurulmasında kullanılmış veFaik'e ait olmayan şiirler belirlenip, metne dahil edilmemiştir. Nüshaların karşılaştırılmasıyla ortaya konulan divan metni üzerinde inceleme çalışması yapılarak, divanın şekil ve muhteva özellikleri değerlendirilmiştir. 10 kaside, 1 mesnevi, 145 gazel, 73 kıt'a, 25 rubai, 20 matla ve 9 müfred olmak üzere toplam 283 şiir bulunan divan karşılaştırmalı olarak incelenmiş ve transkripsiyonu gerçekleştirilmiştir. Divanın geneline bakıldığında tarih manzumelerinin çokluğu göze çarpmaktadır. Hoş sohbeti, nüktedanlığı ve sıcak kanlılığı ile etrafındakilertarafından sevilen ve geniş bir çevresi olan Faik, özellikle yaşadığı dönemin önde gelen ve tarihe geçen birçok ismine çeşitli vesilelerle tarih manzumelerisunmuştur. Çalışmamızda divanda sözü edilen tarihi şahsiyetlerin de hayatları hakkında bilgiler tespit edilmiş, aktarılmaya çalışılmış ve çalışmanın sonuna metin taramasını kolaylaştırmak için bir de dizin eklenmiştir.
Siracİ Divanı

Divan edebiyatının doruğa ulaştığı asır olarak kabul edilen 16. yüzyıl dini-tasavvufi edebiyatın da birçok zirve isminin yaşadığı bir asırdır. Siraci Divanı başlıklı çalışmamız, Siraci mahlaslı bir şair tarafından bu yüzyılda kaleme alınmış dini-tasavvufi muhtevaya sahip bir eseri ve şairini günümüz edebi sahasında yeniden canlandırmayı amaçlamaktadır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Siraci'nin hayatı, edebi kişiliği ve eserleri konusu ele alınmıştır. Mahlası dışında hakkında bir bilgi bulunmayan Siraci ile ilgili bilgi edinmek için eldeki en sağlam kaynak yine şairin kendisine ait şiirleridir. Yapılan kütüphane taramalarında başka nüshası bulunmayan divandaki malumattan yola çıkarak şair hakkındaki bilgilere ulaşılmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde Siraci Divanı'nın muhtevası ele alınmıştır. Bunun için Türk İslam Edebiyatı alanında divan tahlilleri yapılırken izlenen yol takip edilmiştir. Manzumelerin dini ve tasavvufi muhtevası ile şahıslar, yerler ve kavramlar gibi diğer önemli içerikler çeşitli başlıklar altında tahlil edilmiştir. Böylece Siraci'nin dini-tasavvufi terim ve kavramlara yüklediği anlamlar; din büyüklerine, tarihi olay ve şahıslara karşı tutumunu; yaşadığı dönemin bilgi dünyasındaki kavramları ele alış biçimi ortaya konmaya gayret edilmiştir. Üçüncü bölümde ise Siraci Divanı'nın metni çeviri yazı yöntemiyle günümüz alfabesine aktarılmıştır. Böylece unutulmaya yüz tutmuş manzumeler edebiyat araştırmacılarının ve şiir okurlarının istifadelerine sunulmuştur.
Birgivİ Mehmet Efendi'nin Tarİkat-ı Muhammediyye tercümesi

Müellifi Birgivi Mehmet Efendi olan 'e't-Tarikatü'l-Muhammediyye ve's-Siretü'l-Ahmediyye' isimli Arapça eserin Türkçeye tercümesi olan 1713 yılında, nerede ve kim tarafından tercüme edildiği bilinmeyen 'Tarikat-ı Muhammediyye Tercümesi' nüshasını inceleme konusu olarak seçtik. Bugüne kadar Eski Anadolu Türkçesi ve Osmanlı Türkçesi ile ilgili eserler üzerine birçok çalışma yapılmış, bu çalışmalardan hareketle dönemin dil, imla ve gramer özellikleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Biz de bu çalışmalara katkıda bulunmak için bu eseri incelemeyi uygun bulduk. Çalışma; giriş, inceleme, metin ve sözlük olmak üzere toplam dört bölümden oluşmaktadır. Yaptığımız incelemeler sonucunda 'Tarikat-ı Muhammediyye Tercümesi'nin eskicil özellikleri barındırması, kurallı bir imlasının bulunmaması, yuvarlaklaşmalar gibi Eski Anadolu Türkçesinin birçok karakteristik özelliğini barındırması ve aynı zamanda Osmanlı Türkçesine geçiş özelliği göstermesi ile beraber sahip olduğu söz varlığı açısından son derece zengin bir eser olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz.
Oğuzname Destanı

Türk milletinin en eski devirlerinden beri kahramanlık destanları yarattığına şüphemiz yoktur. Bunların en eskisi ve bütün Türk boylarında ortak olanı 'Oğuz Destanı'dır. Oğuz destanı değişik rivayetlerle günümüze kadar ulaşmıştır. Bunlardan ilki Reşideddin'in Camiü't-Tevarih külliyatı içinde eski bir Türkçe eserden Farsçaya tercüme edilen Oğuz destanıdır. Bir de Uygur harfleriyle yazılan ve Bang ile R. Rahmeti Arat tarafından neşredilen Oğuz destanı vardır. Üçüncü bir rivayet Ebulgazi Bahadır Han'ın Şecere-i Terakime' sidir. Diğer Oğuz destanı rivayetleri ise, baştan ve sondan eksik olan Manzum Oğuzname ile Yazıcızade Ali'nin Tarih-i Al-i Selçuk'unun içindeki metindir. Üzerinde çalıştığımız 'Oğuzname Destanı' adlı metin için de ayrı bir rivayettir, denilebilir. Ancak hakkında yeterli bilgi edinilememiştir. Yazıldığı tarih ve istinsah edeni tam olarak bilinmemekle birlikte, 18. asrın başlarında yazıya geçirildiği tahmin edilmektedir. Çalışmanın ilk aşamasında metnin kaba transkripsiyonu ve metinle ilgili bazı özellikler çıkarıldı. Giriş bölümünde, tespit edilen özellikler ve 'Oğuzname Destanı' hakkında bilgi verildi. Birinci bölümde, fişlenen yer ve şahıs adlan diğer rivayetlerdekilerle mukayese edilerek aralarındaki fark ve benzerlikler gözler önüne serildi. Mukayesede yer alan isimlerin, rivayetlere göre indeksi oluşturuldu. Tespit edilen metinde bazı kelimelerin i veya e ile aynı zamanda e ile yazıldığını görüldü. Bunlar tespit edilerek metinde geçtikleri yerlerle birlikte bir liste oluşturuldu. Dilimizin önemli fonetik meselelerinden biri olan 'kapalı e 'e' meselesi'nin metindeki durumu bu listeyle birlikte birinci bölümde verildi. İkinci bölümde metnin yazı karakteri hakkında bilgi, metinden seçilen örnek bir sayfa ve metnin transkripsiyonu yer almaktadır. Ardından metnin kolay anlaşılması için oluşturulan sözlük metni gelmektedir. Sonuç bölümünde bu çalışmadan elde edilen sonuçlar yorumlanmıştır. Çalışmamızın sonunda ise, metnin tıpkı basımının fotokopisi bulunmaktadır.
Hüseyin Nihal Atsız'ın romanlarında milli romantik duyuş tarzı

Türk edebiyatında makale, hikaye, şiir gibi birçok türde eser veren Hüseyin Nihal Atsız'ın, bu çalışmada romanları ele alınmıştır. Birinci bölümünde 'milliyetçilik' ideolojisinin tarihi koşulları, milli edebiyatı hazırlayan akımlar ve oluşumlar hakkında bilgi verilmiştir ve milli romantik duyuş tarzı açıklanmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde ise Hüseyin Nihal Atsız'da milli romantik duyuş tarzını oluşturan sebepler ve Hüseyin Nihal Atsız'ın romanlarında milli romantik duyuş tarzının görünüşleri çeşitli başlıklar halinde incelenmiştir. Bu incelemeler sırasında tarihi, felsefi, sosyolojik ve psikolojik kaynaklardan da faydalanılarak yapılan tespitler ve yorumlar temellendirilmeye çalışılmıştır. Hüseyin Nihal Atsız, 1941- 1972 seneleri arasında altı roman yazmıştır. Bunlardan Bozkurtların Ölümü, Bozkurtların Dirilişi ve Deli Kurt konusunu Türk tarihinden alan romanlarıdır. Nihal Atsız'ın milli şuurla yoğurduğu bu romanlarında Türk tarihini, oluşturduğu kurguyla tekrar canlandırdığı görülür. Dalkavuklar Gecesi ve Z Vitamini adlı romanlar hicvin; Ruh Adam romanı ise daha çok ruhsal çatışmaların ve çözümlemelerin ön plana çıktığı romanlar olmakla birlikte tarihi ve milli şuurun kendisini hissettirmeye devam ettiği görülür. Fikirleri dolayısıyla, hayatı boyunca mücadele etmek zorunda kalan Nihal Atsız, romanlarına da bu mücadeleyi yansıtarak ve yeni nesle milli ve tarihi şuuru aşılayarak 'milli terbiyeye hizmet' etmiştir. Yapılan araştırmalar ve incelemelerden hareketle Hüseyin Nihal Atsız'ın romanlarındaki milli romantik duyuş tarzına dair çıkarımların yapıldığı sonuç bölümünden sonra yazar ve konuyla ilgili kaynakları içeren kaynakça kısmına yer verilmiştir.
Mustafa Refik ve Divanı

Bu çalışmada Divan edebiyatının 19. yüzyıl temsilcilerinden Refik'in, divanının transkripsiyonu ve tahlili yapılmıştır. Refik İstanbul'da doğmuş, hayatını değişik memuriyet görevlerinden dolayı imparatorluğun birbirine uzak bölgelerinde geçirmiş bir Divan edebiyatı şairidir. Şiirleri divan şiir geleneğinin devamı tarzındadır. Kaynaklarda hayatı hakkında yeterli bilgi olmayan Refik Alevi-Bektaşi zümreye mensup bir şairdir. Refik divanının Süleymaniye Kütüphanesi, Hacı Mahmud Efendi Bölümü 5234 numarada kayıtlı nüshasından başka bir nüsha bulunamadığı için tezimiz tek nüsha üzerinden yürütülmüştür. Tezimiz üç bölümden oluşmaktadır. I. Bölümde Refik'in hayatı ve edebi kişiliği kaynaklardan ve kendi şiirlerinden hareketle ortaya konulmaya çalışılmıştır. II. Bölümde divanda yer alan şiirler nazım şekillerine göre incelenmiştir. Bu bölümde şairin vezin, kafiye ve redif kullanımı örneklerle ortaya konulmuştur. Refik'in dili ve şiirlerinde kullandığı atasözü ve deyimler açıklanmaya çalışılmıştır. III. Bölümde Refik divanının metni ortaya konmuştur. Çalışmamızın son bölümünde ayrıntılı bir dizin verilmiştir. Sonuç bölümünde Refik divanında karşılaşılan unsurlar genel hatlarıyla ortaya konulmuş ve çalışma tamamlanmıştır.
Çatalca Patriyotları'nın halkbilimsel açıdan incelenmesi

1923 yılında Lozan Antlaşması çerçevesinde Türkiye ve Yunanistan, kendi ülke yurttaşlarını/soydaşlarını 'dini inanç' esas alınarak zorunlu göçe tabi tutmuşlardır. Lozan Nüfus Mübadelesi adı verilen bu uygulamada toplamda karşılıklı 2 milyona yakın kişi yer değiştirmiştir. Mübadele sırasında Türkiye'ye gelen yaklaşık 500. 000 Müslüman'ın arasında, Türk unsurun yanı sıra Bulgarca konuşan Pomaklar, Rumca konuşan Patriyotlar, Arnavutça konuşan Arnavutlar ve Yunanca kökenli Türkçe kelimelerin fazlasıyla rastlandığı karışık bir diyalekt konuşan çeşitli Müslüman gruplar da bulunmaktaydı. Bu çalışmanın konusu, söz konusu nüfus mübadelesi kapsamında, Yunanistan'dan mübadil olarak gelen ve çoğunlukla Çatalca'nın Karamandere, Kestanelik, Karacaköy, Çiftlikköy, Elbasan, Muratbey, Kaleiçi Mahallesi ve Ovayenice köylerine yerleşen Patriyotlar'ın halk bilimsel açıdan incelenmesidir. Bu çalışmanın tasarlanmasında, mübadil gruplar arasında Patriyotlar'ın şimdiye kadar böyle bir incelemeye konu edilmemiş olması etken olmuştur. Bu çalışmada, söz konusu bölgede yerleşik düzende yaşayan Patriyotlar'ın doğum, düğün, ölüm gibi geçiş törenleri ile sözlü kültür ürünleri ve maddi kültür unsurları, görüşme, derleme yöntemleri kullanılarak tespit edilmiş ve halkbilimsel açıdan değerlendirilmiştir.
Keçecizade İzzet Molla'nın Bahar-ı Efkar adlı Divanında Mevlana ve mevleviliğe dair unsurlar

Mevlevilik, diğer tarikatlar içerisinde Türk-İslam coğrafyasında en çok benimsenen ve faaliyetleriyle devlet erkanının dahi dikkatini çekmeyi başaran bir tarikat olmuştur. Hz. Mevlana'nın öğretileri ışığında temelleri atılan, oğlu Sultan Veled ve halifesi Hüsameddin Çelebi'nin üstün gayretleri neticesinde belirli kaideler doğrultusunda şekillenen Mevlevilik, gerek Selçuklu Devleti'nde gerekse Osmanlı İmparatorluğu'nda uzun yıllar varlığını korumuştur. Mevleviler, adap erkanları ile musikiden mimariye, edebiyattan giyim kuşama kadar hayatın pek çok alanında kendilerine yer edinmiş ve kendilerine has kültürleriyle pek çok zümreyi etkilemişlerdir. Tezimizin konusunu XIX. yüzyıl şairlerinden olup bir Mevlevi aşığı olarak öne çıkan Keçecizade İzzet Molla'nın Bahar-ı Efkar adlı divanındaki Mevlana ve Mevleviliğe dair unsurlardır. Tezimizin ana hatları oluşturulurken Mevlana'nın hayatı, fikirleri, Mevleviliğe yaklaşımı ile Mevlevilik tarihi ve kültürü hakkında okumalar yapıp konu hakkında bilgi sahibi olduk. Konuyla alakalı unsurları fişleyerek ilgili başlıklar altında topladık. Tezimizde, genel hatlarıyla Mevlevilik kültürüne dair unsurlar ele almış, bu unsurların İzzet Molla divanındaki görünümü örnek beyitler eşliğinde işlenmiştir. Bunu yaparken tespit edilen unsurlar öncelikle farklı kaynaklardan yararlanılarak açıklanmıştır. Sonra örnek beyitler nesre çevrilmiş, gerekli yerlerde şerh edilmiştir. Bahar-ı Efkar divanında geçen Mevlevi şahsiyetlere de yer verilmiştir. Böylece İzzet Molla'nın Bahar-ı Efkar adlı divanı özelinde Mevlevilik unsurlarının Osmanlı şiirindeki kullanımını göstermek amaçlanmıştır.
Suat Derviş'in hayatı, edebi kişiliği ve eserleri üzerine bir inceleme

Bu çalışmada, bir yazar ve gazeteci olarak gerek yurtiçi, gerek yurt dışında pek çok eser vermiş, ancak ne yazık ki hep unutturulmaya çalışılmış kadın sanatçımız Suat Derviş'in Osmanlı'nın son yıllarında başlayıp 1972 yılında biten yaşam Öyküsü, edebi şahsiyeti, eserleri gün ışığına çıkarılmaya çalışılmıştır. 1905 yılında doğan Suat Derviş, Darülfünun hocalarından Prot Dr. İsmail Derviş'in kızı, Reşat Fuat Baraner'in eşidir, özel öğrenim görmüş, Berlin Konservatuvan ve Edebiyat Fakültesi'nde okumuştur. 1932'de yurda dönünce İstanbul gazetelerinde yazılar yazmıştır. 1940- 1941 yıllan arasında 'Yeni Edebiyat' adlı on beş günlük sanat-edebiyat gazetesini çıkarmıştır. Eşi Reşat Fuat Baraner siyasal nedenlerle tutuklanınca 1953- 1963 yılları arasında Fransa'da yaşamıştır. Türkiye'ye dönünce romanlarının basımıyla uğraşmış, Devrimci Kadınlar Birliği'nin kuruluşuna katılmıştır. Edebiyata 'Hezeyan' adlı mensur şiiriyle giren Suat Derviş, 'İkdam' gazetesinde 1926 yılında kadın sayfası düzenleyen ilk yazar olmuştur. Berlin'de Alman gazetelerinde fikra, makale ve öyküler yazmış, İstanbul'a döndükten sonra romancı olarak üntenmiştir. 'Yeni Edebiyattaki yazılan ve eleştirileriyle toplumcu edebiyatla gelişmesine katkıda bulunmakla kalmamış, romanlanyla da gerçekçi edebiyatın öncülerinden olmuştur. Kitap olarak basılan, yabancı dillere de çevrilen yapıttan dışında birçok romanı gazetelerde tefrika halinde kalmıştır. Suat Derviş, toplumcu gerçekçi bir yazar olarak romanlan, hikayeleri, fikralan, sosyal konulardaki röportajlarıyla genç kuşaklarca tanınması gereken - aydın - bir sanatçıdır.