turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ud'da teknik geliştirme egzersizleri ve etüdler

Ud çalmaya yeni başlayan ve orta seviyede ud çalabilen kişilerin ud tekniğini geliştirmeyi amaçlayan bu çalışma, sağ el mızrap ve sol el parmak çalışmalarından oluşmaktadır. Bu çalışmalar, udun Re ve Sol tellerinde ve bu teller üzerinde bulunan sesler kullanılarak yazılmıştır. Bunun sebebi Re ve Sol tellerinin plastik maddeden yapılmış olması ve uddaki diğer tellere göre daha geç yıpranmasıdır. Çalışmalar, önce tek teller için daha sonra iki komşu teller için yazılmıştır. İki komşu tel arasında birinden diğerine geçişlerdeki zorluklar sınıflandırılarak verilmiştir. Sol el parmak çalışmaları, udun neva ve gerdaniye telleri üzerinde II. Pozisyondaki sesler kullanılarak yazılmıştır ve aynı çalışmanın udun diğer pozisyonlarında ve diğer tellerinde de çalışılması gerektiği önerilmiştir. Pozisyon değişimi çalışmaları ise udun klavyesinin daha iyi kullanılabilmesi için çeşitli formüllerle zenginleştirilip sunulmuştur. Her grup egzersizden sonra, öğrencinin daha zevkli çalışabilmesi için müzikal özelliği de olan etüdler ilave edilmiştir.
Bela Bartok viyola ve orkestra için opus post konçerto incelenmesi ve çalışma yöntemleri

oz Bu çalışmada; Bela Bartok viyola konçertosu incelenmiştir. 20. yüzyılın en önemli bestecilerinden biri olan Bela Bartok'un yazmış olduğu konçerto; viyola repertuvarının en zor eserlerinden biri olmasının yanı sıra, aynı zamanda en önemli eserlerinden biridir. Eseri incelerken öncelikle Bartok'un hayatı, eserleri, 20. yüzyılın başlangıcında dünyanın içinde bulunduğu sosyal, politik, teknolojik durum, buna bağlı olarak gelişen 20. yüzyıl müziği ve biçimleri, Bartok'un müzikal kimliği ve halk müziği üzerinde yaptığı çalışmalar ve kullandığı yöntemler, konçerto formunun gelişimi, viyola repertuarındaki konçertolara genel bakış ve en son ve esas olarak da viyola konçertosu incelenmiş ve çalışma önerileri eklenmiştir. Araştırma sırasında Bela Bartok müziği ve viyola konçertosu ile ilgili pek çok kaynak kitapdan, daha önce yapılmış tezlerden ve internet üzerinden yayımlanmış pek çok makale ve bilgiden yararlanılmıştır. Konçerto; yapısall yönden incelenmiş, tema motifler ve form ayrıştırılarak detaylı olarak incelenmiştir. Ayrıca konçertoyu çalışmak isteyen viyolacılara yol göstermesi açısından çeşitli çalışma yöntemleri gösterilmiştir.
Mozart Lied'lerde piyano eşliği

Bu araştırmada, piyanoda eşliğin tarihçesine inilerek, piyanodan önce, ilkel eşliğin hangi yüzyılda başladığı, hangi biçim ve teknikler kullanılarak yapıldığı ele alınmıştır. Buradan yola çıkarak, Wolfgang Amadeus MOZART'in lied eşlikleri incelenmiş, yapısall yönden analizi gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak; üzerinde çalışılmış liedlerle repertuvar oluşturulmuştur. Bu repertuvar aracılığı ile, lied'lerdeki biçim ve tekniklerin alana kazandırılması yoluna gidilmiş ve araştırma sonunda elde edilen verilerle sonuçlar doğrulanmıştır. Bu araştırmanın; lied yazarken, vokal müzik alanındaki bestecilere ve ilgili literatüre gereken bilgi ve donanıma katkıda bulunacağına inanılmaktadır. -111-
F. Chopin Op. 10 etütlerin yapısal analizleri ve yorumlanması

Bu çalışma, F. Chopin'in Op. 10 etütlerinin yapısall analizleri ve bu etütlerin yorumlanması üzerine önerilerden oluşmuştur. Çalışmanın ilk bölümünde, erken piyano tekniğinin gelişimi üzerine çalışma yapan bestecilerin etüt yaklaşımları ve bu yaklaşımların piyano tekniğine ve dönemin piyano müziğine etkileri hakkında bilgilere yer verilmiştir. İkinci bölümde de Op. 10 etütlerin piyano tekniğine getirdiği yenilikler, bu etütlerin yapısall analizleri ve yorum önerileri yer almaktadır. 19. yüzyılın ve piyano müziğinin en önemli bestecilerinden olan F. Chopin'in, piyano tekniğine sağladığı katkıların daha iyi anlaşılabilmesi, bu etütlerdeki teknik ve müzikal kazanımların doğru ve gerçekçi bir şekilde elde edilebilmesi bu çalışmanın temel amacını oluşturur. Bu araştırmanın aynı zamanda ileri seviyede piyano tekniğini hedeflemiş piyanistlere yol gösterici olması amaçlanmıştır.
TRT repertuvarında yer alan büyük birim zamanlı türkülerin, Türk musikİsi usul nazariyatına göre tespİti ve usul / velvele önerileri

Usul, müziğin iki temel unsurundan biridir. Türk müziğinin temel eğitim modeli olan meşk sisteminde usul, Türk müziğinin gelecek nesillere aktarımında büyük önem arz etmektedir. Çalışmamızda, Türk müziğinin aynı kaynaktan beslenen, farklı tür ve formlarda eserleri haiz olan Türk Halk Müziği ve Klasik Türk Müziği'nin usul anlayışlarındaki farklılıklar ortaya konulmuş, tutarlı bir eğitim anlayışında ve icrada usulün yeri ve önemi irdelenmiştir. Türk Halk Müziği'ndeki mevcut usul algısının, geleneği yeterince ifade ve ihtiva edememesi; icrayı, eğitim-öğretimi ve geleneğin geleceğe intikalini gereğince sağlayamamıştır. Bu çerçevede; notaların daha okunabilir hale getirilmesi, icralarda ve eğitim-öğretim anlayışında birliğin sağlanması, geleneğin tutarlı bir biçimde aktarımı Türk müziği usul geleneğiyle mümkündür. Çözüm noktasında, türkülerin Türk müziği usul geleneği çerçevesinde ifade ve icra edilmesi gerekliliğine dair bir öneri getirilmiş, ortak bir usul nazariyatının gerekliliği vurgulanmıştır. Çalışmada, nitel araştırma yöntemlerinden olan tarama modeli kullanılmış; TRT repertuvarında yer alan büyük birim zamanlı türkülerin notaları incelenerek, notalardaki ölçüm hataları sebepleriyle birlikte irdelenmiş, açıklamalar ve öneriler getirilmiştir. Ayrıca elde edilen bulgular doğrultusunda mezkur türküler, Türk müziği usul geleneği dahilinde yeniden yazılmış, Türk müziği usul külliyatına yeni usul ve velveleler önerilmiştir.
Batı müziği keman eğitiminde Türk müziği eserleri ve etütleri

Batı müziği keman eğitiminde Türk müziği eserleri ve etütlerinin de yer alması ulusal müziğimiz açısından oldukça önemlidir. Bu konuda daha çok çalışmaya ihtiyaç olduğu bir gerçektir. Bu bağlamda araştırmada, Türk müziğinde seslendirilen 'saz eserlerinin' Batı müziği keman eğitiminde kullanılabilmesi için gerekli şartların sağlanması ve Batı müziği keman eğitiminde kullanılabilir materyal oluşturulması amaçlanmıştır. Araştırmada nitel araştırma türünde betimsel araştırma yöntemi ve tarama modeli kullanılmıştır. Ayrıca verilerin toplanmasında görüşme tekniğinden yararlanılmıştır. Araştırmada seçilen etütler için, eserlere hazırlık sağlayacak düzeyde olduğu ve etütlerin birinci, ikinci ve üçüncü kalıcı ve geçişli konum çalışması için uygun olduğu ve konumların pekiştirilmesinde kullanılabilir olduğu sonucuna ve eserlerinde Batı müziği keman eğitimi için uygun olabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Ancak birinci, ikinci, üçüncü, konumu ve temel yay tekniklerini öğrenmiş öğrencilere etütlerin ve eserlerin çalıştırılmasının uygun olduğu söylenilebilir.
Adana merkez ilçelerindeki cemevlerinde Zakirlik geleneği

Alevilik inancında bir alışkanlık şeklinde günümüze ulaşan icracılık ve ibadetin zikir kısmında rol alan zakir, en az inanç önderi kadar önemli ve esaslı bir geleneğin de sahibidir. Zakir; bir inanca haiz olan tüm önemli unsurları, o inancın ibadet mekanı ve idrak zikrini gerçekleştiren kişidir. Zakirlerin özellikle ritüel içinden ritüel dışına çıkan görünürlükleri ve müzik icrası pratikleri, aynı zamanda Alevi kimliğinin dışa vurumunda müziğin rolünü de ortaya koymaktadır. Adana merkez ilçelerinde kültürel aracı olan zakirlik geleneğinin, müzik uygulamaları ve alevi inancı açısından incelenen bu çalışmada, zakirlik özelinde, Alevilik ve Alevi kimliğinin son yıllarda değişim ve dönüşümünün ortaya konulması ve cem uygulamalarının komünitas kuramına göre anlatılması hedeflenmiştir. Bu doğrultuda yapılan araştırma nitel araştırma yöntem ve teknikklerine dayalı yürütülen bir alan çalışmasıdır. Görüşme, gözlem ve katılarak gözlem yoluyla elde edilen veriler içerik analizine dayalı olarak çözümlenmiş ve litarürle ilişkilendirilerek yorumlanmıştır.
Ortaokul öğrencilerinin öğrenme stilleri, müzik ders kazanımlarının gerçekleşme düzeyi ve derse yönelik tutumların incelenmesi

Bu çalışmada Ortaokul 6. ve 7. sınıf öğrencilerin öğrenme stilleri, müzik dersi kazanımları ve müzik dersine yönelik tutumları sınıf düzeyleri ve cinsiyetleri açısından incelenmiştir. Araştırma 2017- 2018 öğretim yılında Konya İl merkezinden bir özel ortaokulda gerçekleştirilmiştir. Karşılaştırmalı ilişkisel tarama modeline göre de-senlenen çalışmada 'Kolb'un Öğrenme Stilleri Envanteri' ve araştırmacı tarafından geliştirilen 'Ortaokul Müzik Dersi Tutum Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmada toplanan verilerin analizi sonucu Öğrenciler genel olarak müzik dersi kazanımlarına çok yüksek düzeyde ulaş-mışlardır. Bununla birlikte 6 sınıf öğrencilerinin bir kazanımda 'İYİ', diğer kazanımlarda ise 'Çok İyi' düzeyde müzik dersinin kazanımlarını elde ettikle-ri görülmüştür. Öğrencilerin cinsiyetleri açısından müzik dersi tutumları farklılık göstermekte-dir. Kız öğrenciler erkek öğrencilerden daha yüksek ve olumlu tutumlara sa-hiptir. Öğrencilerin cinsiyetleri açısından müzik dersi kazanımları farklılık göstermek-tedir. Kız öğrenciler erkek arkadaşlarından daha yüksek düzeyde müzik dersi kazanımları elde etmişlerdir. Öğrencilerin sınıf düzeyleri açısından müzik dersi tutumları farklılık göster-mektedir. 6. Sınıfta öğrenim gören öğrenciler 7. sınıftaki öğrencilerden daha yüksek ve olumlu tutum puanları elde etmişlerdir. Sınıf düzeyi arttıkça müzik derslerine yönelik olum tutum düşmektedir. Öğrencilerin sınıf düzeyleri açısından müzik dersi kazanımları farklılık gös-termektedir. Sınıf düzeyi arttıkça müzik ders başarısı artmaktadır Öğrencilerin öğrenme stillerine göre müzik dersine yönelik tutum puanları farklılık göstermektedir. Yerleştiren ve çoklu öğrenme stillerine sahip öğrenci-ler diğer stillere sahip akranlarına kıyasla müzik dersine yönelik daha olumlu tutumlar sergilemektedir. Öğrencilerin öğrenme stilleri açısından müzik dersi kazanımları arasında an-lamlı bir fark bulunamamıştır. Ortaokulda öğrenim gören öğrencilerin müzik dersine yönelik tutumları ile kazanımlara ulaşma düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.
Türk müziğinde viyolonsel eğitimi

Müziğimizde çalgı eğitimi günümüze kadar metodik bir çalışmadan çok usta çırak ilişkisine dayanmıştır. Bizce çalgısal tekniğin ilerleyişi önündeki büyük engellerden birisi de usta çırak ilişkisinin uzattığı söz konusu eğitim sürecidir. Viyolonsel, Türk müzik çevresinin Mızıka-i Hümayun aracılığı ile tanıştığı bir çalgı olarak Geleneksel Türk Sanat Müziği'nde yaygın şekilde kullanılmaktadır. Viyolonsel, Uluslararası Sanat Müziği'nde metod açısından zengin bir çalgıdır. Çahşmammızdaki amaç bu metodlardaki etüdlerin teknik sıralanışını örnek alan, Geleneksel Türk Sanat Müziği'nde, aynı zamanda Çağdaş Türk Sanat Müziği'nde de kullanılabilecek bir sistemin temellerini belirleyip, viyolonsel eğitiminde öneriler ortaya koymaktır. Söz konusu amaca ulaşmak için çalışmamızda, Viyolonsel'in tarihçesi, Uluslararası Sanat Müziği'ndeki teknik kapasitesi ve bu müzikteki işlevleri, Türk Müziği' ne girişi incelenmiş, elde edilen bulgularsa Türk Müziği'nde Viyolonsel Eğitimi için ortaya koymaya çalıştığımız yeni sistemin temellerini belirlemiş, sınırlarını çizmiştir. Üstünde çalıştığımız yeni sistemde, Uluslararası Sanat Müziği'ndeki Viyolonsel metodlarından seçilmiş etüdler hazırladığımız makamsal etüdlerle pedagojik bir sıraya konularak bir araya getirilmiştir.
Müzik öğretmenlerinin eğitim araştırmalarına yönelik tutumlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı 'Müzik Öğretmenlerinin Eğitim Araştırmalarına Yönelik Tutumlarının Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesidir'. Yöntem: Araştırma, tür olarak betimsel türde, model olarak genel tarama modelinde, yapı olarak ise keşfedici bir yapıdadır. Araştırmanın evrenini, Milli Eğitim Bakanlığına Bağlı Erzurum il, Merkez ilçe, ve diğer ilçelerde görev yapan müzik öğretmenleri (128), örneklemini ise eğitim araştırmalarına yönelik öğretmen tutum ölçeğine cevap veren müzik öğretmenleri (103) oluşturmaktadır. Müzik öğretmenlerinin eğitim araştırmalarına yönelik tutumlarını belirlemek için İlhan, Şekerci, Sözbilir ve Yıldırım (2013) tarafından geliştirilen 'Eğitim Araştırmalarına Yönelik Öğretmen Tutum Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde bağımsız örneklemler için t testi ve tek faktörlü varyans analizi kullanılmıştır. Bu kriterlerden herhangi birini karşılamayan değişkenlerin analizinde ise Mann Whitney U testi ve Kruscal Wallis Nonparametrik testleri kullanılmıştır. Bulgular: Müzik öğretmenlerinin eğitim araştırmalarına yönelik tutumları; cinsiyet, yaş, medeni durum, deneyim yılı, öğrenim durumu ve görev yerleri açısından ele alınmıştır. Müzik öğretmenlerinin eğitim araştırmalarına yönelik tutumları tespit edilmiş, ölçekte yer alan faktörler dikkate alınarak eğitim araştırmalarına yönelik tutumlarını belirlemeye ilişkin bulgular oluşturulmuştur. Sonuç: Müzik öğretmenlerinin cinsiyet, medeni durum, deneyim yılı, öğrenim durumu ve görev yerleri, öğretmen tutum ölçeğinin alt boyutları açısından incelendiğinde, anlamlı bir farklılaşma görülmemiştir. Sadece yaş alt boyutu incelendiğinde uygulanabilirlik faktörüne göre anlamlı bir farklılaşma görülmüştür. Öğretmen tutum ölçeği analiz sonuçlarına göre müzik öğretmenlerinin eğitim araştırmalarına yönelik tutumlarının genel olarak olumlu olduğu, eğitim araştırmalarının müzik öğretmenlerine öğretim süreci içerisinde katkı sağladığı görülmüştür.
Erken dönem aerofonlarda polygenesis referansları: Okarina örneğinden hareketle çömlekten yapılmış çalgılarda çoklu köken incelemesi

Bu tez çalışması çalgıların tek bir kökenden var olma ön kabulünün tersine; farklı coğrafyalarda, farklı ya da aynı zaman dilimlerinde, benzer kültürlerin günlük yaşam pratikleri içerisinde var olabilme ihtimalini araştıran bir çalışmadır. Değişik isimlerle ve küçük yapısall farklılıklarla da olsa bazı kadim çalgılar aynı anda farklı coğrafyalarda ortaya çıkabilmişler, benzer özellikleri dolayısıyla da çalgı sınıflandırma sistemlerinde de aynı gruplamaların içerisine girmişlerdir. Müzikal özelliklerinin yanı sıra kültürel yaşam pratiklerinde de kapladığı muazzam alan dolayısıyla çalgılar, toplum bilimlerinin de üzerinde çokça durduğu kültürel ögelerden olmuşlardır. Arkeolojik kazılarda gün yüzüne çıkarılan çalgı örnekleri sayesinde söz konusu kültürlerin günlük yaşamları ile ilgili nitelikli bulgular elde edilirken, aynı zamanda kültürel ve sosyal alanlardaki gelişmişlik seviyeleri ile teknolojik alanlarda kat ettikleri yollar da kolayca gözlemlenebilmektedir. Birden farklı yerde ve zamanda ortaya çıkan birbirine benzer kültürel ögeler ve bu çalışma özelinde benzer çalgılar; insanın kültürel evriminin belirli safhaları, zaman dizgeleri ve birbirine neredeyse tıpa tıp benzeyen medeniyetleşme süreçleri konusunda adeta kanıt niteliğindedir. Buradan hareketle bu çalışma; çalgıların kökenine 17. Yüzyıldan itibaren monogenetik metodoloji ile yaklaşan organoloji bilimine alternatif bir metodoloji önerisi sunmayı amaçlamakta ve poligenetik yaklaşım için gerekli olan doğru kültürel okumanın nasıl yapılabileceği konusunda öneriler sunmaktadır. Çalışmaya ideal bir örnek olması dolayısıyla aerofonların erken dönem örneklerinden biri olan 'okarina' çalgısı üzerinden tarihi bir okuma yapılırken bu çalgının farklı versiyonlarına sahip toplumlar; sahip oldukları tarih, bulundukları coğrafya ve kendi kültürel özellikleri baz alınarak incelenmiştir. Bu çalışmada müzikoloji ve organoloji dallarının yanı sıra antropoloji, arkeoloji, etnoloji ve tarih alanlarında da açıklayıcı bölümler bulmak mümkündür. Çalışma sonucunda okarina çalgısı ve benzer aerofonların birden fazla kökeni olabileceği kanıtlarıyla ortaya koyulmuş, çalgıların köken araştırmalarında poligenetik yaklaşımın farklı bir metodolojik yaklaşımı mümkün kıldığı saptanmıştır.
Franz Schubert Liedleri ve sanatsal özellikleri

Bu araştırmada, Klasik dönemin bittiği, Romantik bir akımın başladığı dönemde yaşamış fakat müziği Romantik dönemden daha çok etkilenmiş olan Franz Schubert'in lied formuna katkıları, liedlerinde piyano eşliğini hangi derecede betimleyici ve destekleyici unsur haline getirdiği ve diğer eserlerinde döneminin sanatsal özelliklerine nasıl katkılar sunduğu incelenmiştir. Schubert'in Romantik dönem içindeki yeri, dönemin sanatsal özelliklerine katkılarının neler olduğu, eserlerinin yaşadığı dönemden ve kendi hayat hikayesinden nasıl etkilendiği, ve kendinden sonra gelen lied bestecilerine neden öncü olduğu araştırılmıştır. Bu araştırmada ayrıca, bestecinin özgeçmişşine, Romantik Dönemin toplumsal ve siyasi tarihine, liedlerine konu olan şiirlerin yazarlarına, diğer eserlerinin sanatsal özelliklerine ve liedlerinin biçimsel incelenmesine yer verilmiştir.
Şerif Muhittin Targan'ın ud tekniğine katkısı: 6 ud taksiminin analizi

Bu tez çalışmasında, Türk Müziği'nin en önemli ud icracılarından biri olan Şerif Muhittin Targan'ın ud tekniğine olan büyük katkıları, kendisini diğer ud icracılarından ayıran sol ve sağ el tekniği, özellikle sağ el mızrap tekniğine olan hakimiyeti ve 6 ud taksimi, makamsal ve teknik açıdan incelenmiştir. Targan'ın taksimleri, makamsal açıdan değerlendirildiğinde, hem Türk makam müziği icra anlayışını benimsediğini hem de bazen alışılagelmiş melodi kalıplarının dışında hareket ettiğini görmekteyiz. Şerif Muhittin Targan'a ait altı ayrı taksim incelenmiştir. Sırasıyla üç Uşşak, Müstear, Ferahfeza ve Hicaz makamlarında taksimlerdir. Taksimler; form özellikleri bakımından incelenmiştir, form özelliklerinin incelenmesi; biçim, yapı ve üslup bakımından incelemeleri içermektedir. Daha sonra melodik yapının ayrı bir değerlendirmesi yapılmıştır. Ritim ve icra özellikleri açısından da değerlendirilen taksimler, sanatçının üstün kabiliyetini ortaya çıkaran hususlara dikkat çekilmiştir. Taksimlerinin en önemli özelliği makamı en doğru şekilde usulsüz bir beste gibi tarif etmesi ve başlıca bir kompozisyon niteliği taşımasıdır. Makamsal çözümlemesi yapılan bu taksimlerin daha sonra ud kullanım tekniği bakımından tercih edilen süsleme teknikleri ve motif benzerlikleri tespit edilmiş, açıklanmıştır. Analizler doğrultusunda çıkan sonuçlarda Targan'ın taksimlerinde daha ziyade Bolahenk düzeninde akort kullandığı, makam karar sesine göre akort değişiklikleri yaptığı, taksim melodilerinde kalıplaşmış ezgi yapılarını tercih etmediği, geleneksel seyir anlayışı çerçevesinde özgün melodiler ürettiği görülmüştür. Udu, mızrabı kafes üzerinden çalmıştır. Targan, taksimlerinin icrası sırasında kapalı ve ileri pozisyonları tercih etmiştir. Dinlediğimiz kayıtlardan da anlaşıldığı gibi ud'un tarihi süreçte kullanılan yaygın icra anlayışının dışına çıkmıştır yani üç oktav olan ses sahasını tiz bölgeye doğru dört oktava çıkarmıştır. Taksimlerinde de bunu rahatlıkla görebilmekteyiz.
Anadolu ağıt geleneğinin özellikleri ve kültürel süreklilikteki rolü

Ağıt, ölüm ve onun kadar derin acı hissi veren durumlar için icra edilen edebi ve müzikal bir üründür. Ölümün ardından yakılan ağıtlar gelenekte törensel bir ortamda icra edilir. Anadolu bugün bu ortamların hala yaşandığı ve ağıt geleneğinin sürdürüldüğü bir yerdir. Ağıt geleneğinin Anadolu'da geleneksel yaşantının sürdürüldüğü yörelerde eski uygulamalarla daha kuvvetli bağa sahip olduğu, modern yaşam tarzına geçilmiş olan yerlerde ise değişime uğradığı gözlemlenir. Fakat bu kültür geçmişşten günümüze dek sürekliliğini korumuştur. Geleneksel insanın bu kültürü nasıl koruduğu ve sürdürdüğü, modern insanın ise bu kültürü neden devam ettirmek ihtiyacında olduğu ve ne gibi değişikliklere uğrattığını anlamak ancak 'kültürel süreklilik' kavramı ile mümkündür. Ağıt geleneği bu çalışmada, konuyla ilgili törensel, edebi ve müzikal örneklerin literatürden elde edilen bilgileri, Anadolu'daki Türkçe ağıtların repertuvara geçmişş ve tarafımızdan derlenmiş geleneksel örnekleri ile modern örnekleri üzerinden süreklilik kavramı çerçevesinde incelenmiştir. Kültürel sürekliliğin içinde değerlendirdiğimiz toplumsal hafıza, nostalji, işlevsellik ve değişim gibi kavram ve kuramlar da çalışmamızın önemli bir kısmını teşkil etmiştir. Ağıt geleneğinde kadının rolü toplumsal cinsiyet, ağıtın çok eski bir gelenek olarak hala uygulanıyor olması ise geleneksellik ile modernlik arasındaki ilişki üzerinden irdelenmiştir. Çalışma, tarafımızdan bilinmeyen bir dil üzerinden konuya nüfuz edilemeyeceği düşüncesiyle Türkçe ağıtlar ile sınırlandırılmıştır. Kuşkusuz Anadolu'daki ağıtlar -diğer tüm dillerdeki örnekleri de göz önünde bulundurulduğunda- sosyolojik, antropolojik, psikolojik, tarihi, edebi ve müzikal bakımdan uçsuz bucaksız bir konudur. Bu çalışma ile ağıtın müzik başta olmak üzere tüm özellikleriyle bir bütün olarak görülmesi ve gelenekteki sürekliliğinin sebeplerinin tartışmaya açılması amaçlanmıştır.
Müzik öğretmenliği bireysel çalgı eğitimi dersine yönelik öğretim elemanları görüşleri

Bu araştırma, Türkiye'deki müzik öğretmeni yetiştiren Yüksek Öğretim Kurumlarında görev yapan bağlama öğretim elemanlarının, uygulanmakta olan bireysel çalgı eğitimi dersine yönelik genel durumuna ilişkin görüşlerini ortaya koyarak, bu alana katkı sağlamak amacı ile yapılmıştır. Araştırmanın evrenini, Yüksek Öğretim Kurumlarının Eğitim Fakültelerine bağlı Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümleri Müzik Eğitimi Ana Bilim Dalları oluşturmakta, örneklemi ise, Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi, İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi, Tokat Gazi Osman Paşa Üniversitesi, Ankara Gazi Üniversitesi, Malatya İnönü Üniversitesi, Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Trabzon Karadeniz Teknik Üniversitesi, İstanbul Marmara Üniversitesi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Niğde Ömer Halis Demir Üniversitesi, Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Denizli Pamukkale Üniversitesi, Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Bursa Uludağ Üniversitesi, Şanlıurfa Harran Üniversitesi, Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Balıkesir Üniversitesi, Konya Selçuk Üniversitesi, Erzurum Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümlerinin Müzik Eğitimi Anabilim Dalları oluşturmaktadır. Araştırmada yer alan betimsel araştırmalar daha çok kaynak tarama yoluyla, nicel veriler ise öğretim elemanlarına uygulanan anket formlarıyla elde edilmiştir. Anket yöntemiyle elde edilen verilerin, betimsel istatistik yöntemleri kullanılarak çözümlenmesi sonucunda ulaşılan bulgular, araştırmanın amacına göre ele alınmış, tablolar ve grafikler yardımıyla yorumlanarak açıklanmıştır. Araştırmanın sonucunda; kurumlarda uygulanan programların, birbirlerinden farklı olduğu, öğretim elemanları tarafından yazılı-basılı olmayan daha çok yer verildiği, ders saatlerinin programların sağlıklı yürütülebilmesi için yetersiz olduğu saptanmıştır. Öğretim elemanlarının, kullanılan kaynaklar, dağar, ölçme-değerlendirme şekilleri gibi temel konularda birbirlerinden farklı uygulamalar yaptığı ve farklı kurumlardaki öğretim elemanlarının birbirleri ile iletişim içinde olmadıkları, ortak çalışmalar yürütmedikleri görülmüştür. Ortaya çıkan sonuçlar doğrultusunda, alana yarar sağlayacağı düşünülen öneriler getirilmiştir.