turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocuklarda epileptik nöbet ile melatonin ilişkisi

Giriş ve Amaç: Uykunun hem epilepsi ile hem de melatonin ile sıkı bir ilişkisi olduğu bilinmekle beraber epilepsi ve melatonin arasındaki ilişki güncel çalışmalarla araştırılmaktadır. Bu çalışmaların bir kısmında bu hormonun antikonvülzan özelliği olduğu gösterilmekle birlikte prokonvulsif özelliği olduğunu iddia eden görüşler de mevcuttur. Epileptik nöbetler ile melatonin hormonu arasındaki ilişki konusunda çocukluk çağına ait az sayıda çalışmanın kısıtlı sayıda, heterojen gruplarda ve farklı metotlarla yapıldığı görülmektedir. Bu çalışmada epileptik nöbet ile melatonin hormonun ilişkisinin nöbet ve epilepsi özellikleri de göz önüne alınarak araştırılması planlandı. Diurnal epileptik nöbet geçirme özelliği gösteren bir grup çocukta ve uyku ile sıkı bir ilişkisi olduğu bilinen yavaş uykuda elektriksel status epileptikus tanılı çocuklarda, melatoninin bazal ve nöbet sırasındaki serum düzeyleri incelendi. Gereç ve Yöntem: Dokuz ay 16 yaş arası 08.00-22. 00 saatleri arası epileptik nöbet geçiren 98 çocuktan postiktal ilk yarım saat içinde ve farklı bir günde alınan kanda melatonin düzeyleri ölçülerek bu değerler birbirleriyle ve 137 çocuktan oluşan kontrol grubuyla karşılaştırılmıştır. Ayrıca nöbetler tanı, semiyoloji, etiyoloji, süre, elektroensefalografi ve tedaviye yanıt özelliklerine göre gruplandırılarak her alt grubun kendi içinde ve kontrol grubuyla melatonin düzeyleri açısından da karşılaştırılması yapılmıştır. Bunun yanında USDD-EE tanılı 21 hastanın gündüz saatlerinde ölçülen melatonin düzeyi kontrol grubuyla karşılaştırılmıştır. Bulgular: Serum bazal melatoninin düzeyi tüm epileptik nöbet geçiren çocuklarda ve USDD-EE tanılı çocuklarda kontrol grubuna göre daha düşük saptanmıştır (p<0,001, p<0,001). Bazal ve nöbet sonrası ölçülen melatonin düzeyleri arasında anlamlı bir fark saptanmayıp bu iki değer arasında pozitif korelasyon saptanmıştır (Rho=0,643). Nöbet özelliklerine göre ayrılan gruplarda uzak semptomatik etiyolojisi, ağır epileptik aktiviteyle uyumlu EEG bulguları ve tedaviye dirençli epilepsisi olan grubun bazal melatonin seviyesi ile kontrol grubu arasında anlamlı fark saptanmamış olup, diğer alt gruplarda gruplarda düşüklük saptanmıştır. Sonuç: Bilgilerimize göre tıbbi yazındaki en geniş hasta grubunda nöbetin ve epilepsinin tüm özelliklerinin incelendiği ilk çalışma olan bu çalışmamızın sonuçları; hem epilepsi, febril nöbet ve diğer nedenlerle gündüz uyanıklıkta görülen epileptik nöbetlerin hem de uyku ile ilişkili USDD-EE'nin düşük bazal melatonin hormonu düzeyi ile birlikteliğini göstermektedir. Bu ilişkinin tedaviye yansıtılabilmesi için patogeneze yönelik daha ayrıntılı çalışmalara gereksinim vardır.
Çocuklarda ev ve yakın çevre algısı üzerine bir irdeleme

Bu çalışma 6 yaş grubu çocukların ''ev kavramı ve yakın çevre'' yi algılama biçimini incelemektedir. Tezin amacı farklı sosyal çevreler ve mekanlarda yaşayan çocukların yaşadıkları yer ve yakın çevre üzerinden ''ev kavramı ve yakın çevre'' algılarını biçimlendiren faktörleri araştırmaktır. Tez, beş ana kısımdan oluşur. Bunlar sırasıyla literatür araştırmalarının da yer aldığı genel bilgiler, alan çalışması, bulgular ve irdeleme bölümleri ile sonuçlar ve öneriler bölümleridir. Genel bilgiler kısmında mekanın insan yaşamındaki anlamı, araştırmanın amacı, kapsamı ve yöntemi hakkında bilgi verilmekte ve literatür araştırmaları yer almaktadır. Literatür araştırmaları kapsamında, algı ve biliş kavramları tanımlanmış, çocuktaki algısal gelişim süreci üzerinde durulmaktadır. Sonrasında, ''ev kavramı ve yakın çevre'' mimari açıdan ele alınarak açıklanmaktadır. Bu tanımlar yapıldıktan sonra, çocuk resimlerinden nasıl çıkarımlar yapılabileceğinden ve ev çizimlerinin anlamlarından bahsedilmiştir. Son olarak, deneysel çalışmanın aileleriyle yaşayan ve devlet koruması altında yaşayan çocuklarla yapılmasından ötürü Türkiye'deki çocuk koruma sistemine değinilmiştir. Alan çalışması kısmında, iki farklı sosyal çevre ve mekandaki 6 yaş çocukları ile yapılan alan çalışması ve buna bağlı sonuçlar yer almaktadır. Bu çalışma kapsamında çocuklara aynı materyaller verilerek ''ev kavramı ve yakın çevre'' kurgusunu verilen materyallerle tasvir etmeleri istenmiştir. İki farklı çocuk grubu için çıkan çocukların ''biçimsel, işlevsel ve anlamsal'' irdelemelerden elde edilen sonuçlar karşılaştırılarak benzerlik ve farklılıklar tespit edilmiştir. Bulgular, irdeleme, sonuçlar ve öneriler bölümlerinde de literatür araştırmasındaki bilgiler ışığında yapılan tespitlere bağlı olarak ulaşılan sonuçlar tartışılmaktadır. Bu tez KTÜ BAP Birimi tarafından desteklenmiştir.
Sistemik sklerozlu çocuk ve erişkin hastalarda periferik sinir, beyin sapı ve otonomik etkilenimin klinik, elektrofizyolojik ve ağrı skalası ile değerlendirilmesi

Skleroderma; ciltte ve iç organlarda tutulum ile karakterize bağ dokusunun sebebi bilinmeyen sistemik bir hastalığıdır. Sık olmamakla birlikte santral ve periferik sinir sistemi tutulumu yapabilir ve çeşitli nöropati türlerine yol açabilir. Çalışmamızda, sklerodermalı çocuk ve erişkin hastaların periferik ve santral sinir sistemi etkilenimlerini klinik ve elektrofizyolojik olarak saptamayı ve nöropatik ağrıyı ölçeklendirmeyi amaçladık. Bu amaçla hasta ve kontrol gruplarına nörolojik muayenenin yanı sıra periferik sinir iletimi, sempatik deri yanıtı, göz kırpma refleks yanıtı incelemeleri ile ve 4 soru ağrı anketi incelemeleri yapıldı. Erişkin hasta grubunda, kontrol grubuna göre tüm duysal siniryanıt amplitüdleriile median, ulnar ve tibial sinir motor yanıt amplitüdleri düşük, distal latansları ile F yanıt latansları gecikmiş median, ulnar ve tibial sinir ileti hızları da yavaş bulundu (p<0,05). Çocuk hasta grubunda ise median ve ulnar sinir duysal ileti hızları kontrol grubuna kıyasla yavaş bulundu. Göz kırpma refleks yanıtlarında da erişkin hasta grubunda R1, R2 ve R2k yanıt latansları kontrol grubuna göre gecikmiş bulundu (p<0,05). Sempatik cilt yanıtlarında ise hasta ve kontrol grupları arasında fark saptanmadı. Erişkin ve hasta gruplarında DN4 skoru açısından anlamlı farklılık saptandı. Sonuç olarak, sistemik sklerozlu hasta grubu ile daha geniş serilerde çalışmaya ihtiyaç olmasına rağmen çalışmamızda, bu grup hastalarda periferik sinir iletim çalışmaları ve göz kırpma refleks yanıtlarında asemptomatik dönemde dahi anlamlı değişikliklerin olduğu ve hatta bu değişikliklerin hastalık süresi ile korele olduğunu belirlenmiştir.
Denver II gelişimsel tarama testi sonucu anormal veya şüpheli olan 4-6 yaş grubu çocuklarda uygulanacak olan eğitim öncesi ve sonrası gelişim parametrelerinin ve motor performansın incelenmesi

Gelişimsel gecikme, çocuğun kronolojik yaşına uygun gelişimsel görevleri başaramadığı ve erken çocukluk döneminde takibinin yapılmasının önemli olduğu bir durumdur. Çalışma, Denver II Gelişimsel Tarama Testi sonucu anormal veya şüpheli olan 4-6 yaş çocuklarda uygulanan eğitimin gelişim parametreleri ve motor performansa etkisini incelemek amacıyla yapıldı. Çalışmaya anaokuluna devam eden, yaşları 4-6 olan 21 çocuk alındı. Yapılan Denver II Gelişimsel Tarama Testi sonucuna göre 11 çocuk çalışma grubuna, 10 çocuk kontrol grubuna alındı. Eğitim öncesi ve sonrası ön test ve son test olarak Denver II Gelişimsel Tarama Testi ve Bruininks-Oseretsky Motor Yeterlik Testi uygulandı. Çalışma grubuna 12 hafta boyunca, haftada 1 gün, 30-45 dakika olacak şekilde eğitim uygulandı. Eğitim içerik olarak; kor ve büyük kas gruplarını kuvvetlendirmeye yönelik, oyun temelli egzersiz ve motor beceri parkurlarından oluşmaktaydı. Çalışmanın sonuçlarına göre; uygulanan eğitim çalışma grubunda kişisel-sosyal gelişim, ince motor gelişim, dil gelişimi ve kaba motor gelişimde ilerleme, kaba ve ince motor performansta artış sağladı (p<0,05). Çalışma grubunda koşma hızı, denge, kuvvet, görsel-motor kontrol ve kol hızı-el becerisi parametrelerinde artış gözlenirken (p<0,05), bilateral koordinasyon, el-kol koordinasyonu ve tepki hızı parametrelerinde artış görülmedi (p>0,05). Kontrol grubunda son test lehine dengede ve kol hızı-el becerisinde gelişim görüldü (p<0,05). Sonuç olarak, erken çocukluk döneminde anaokullarında gelişim parametrelerinin, motor becerilerin ve motor performansın rutin olarak değerlendirilmesi gerektiği görüşündeyiz. Ayrıca gelişimsel gecikme ya da risk bulunan durumlarda fizyoterapist tarafından planlanan egzersiz ve müdahale programının uygulanmasının önemli olduğunu düşünmekteyiz.
Sağlıklı 2-5 yaş arasındaki çocuklarda Anne ve büyükanne besleme tutumları ve çocuklarda beslenme sorunlarının değerlendirilmesi

Aileler sıkça doktora çocuklarının yeme sorunu ile başvururlar. Yemesorunlarının değerlendirilmesinde büyüme ve beslenmeye ek olarak besleyen kişininbesleme davranışları da önem taşır. Bu çalışmada çocuklardaki beslenme sorunları, anne ve büyükannelerin besleme davranışlarının karşılaştırılması ve beslenme sorununa olan etkilerinin anket çalışmasıyla araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya Ekim 2015 -Mart 2016 tarihleri arasında Hacettepe Üniversitesi İhsan Doğramacı Çocuk Hastanesi Sosyal Pediatri Bilim Dalı'na ve Genel Pediatri Polikliniğine başvuran 200 çocuk alındı. Anket aracılığıyla çocukların beslenme öyküleri, anne ve büyükannelerin besleme davranışları değerlendirildi. Çalışmaya alınan çocukların105'inde yeme sorunu olduğu, 95'inde yeme sorunu olmadığı saptandı. Aileler çoğunlukla çocuklarında iştahsızlık sorunu olduğunu belirttiler. Sadece annesi tarafından beslenen ve yeme sorunu olan çocukların %81.8'inin 5p altında beden kitle indeksine sahip oldukları, anne ve büyükannesi tarafından beslenen ve yeme sorunu olan çocukların çoğunluğunun 5 -85p arasında beden kitle indekslerine sahip oldukları saptandı. Anne ve büyükannenin beslediği çocuklar arasında anlamlı olarak yeme sorunu bulunmasında farklılık olmadığı saptandı. Anneler ve büyükanneler arasındabesleme davranış modellerinde farklılık olduğu, büyükannelerin daha çok duygusalbesleme modeli, annelerin ise daha çok dengeli beslenmeyi cesaretlendirici, takip eden, sağlıksız yiyecekleri kısıtlayıcı ve sağlıklı beslenmeyi öğreten besleme modeligösterdikleri saptandı. Kontrolün çocukta olduğu besleme, duygusal besleme, ödülaracılığıyla besleme ve baskıcı besleme modeli ile yeme sorunu görülmesinin arttığı, takip eden besleme ile yeme sorunu görülmesinin azaldığı saptandı.
Obstetrik brakial pleksus palsili çocuklarda denge etkileniminin belirlenmesi

Çalışmamızın amacı, Obstetrik Brakiyal Pleksus Paralizisi olan çocuklarda omurga ve dengeyi değerlendirmek ve değerlendirme sonuçlarını aynı yaş ve cinsiyetteki sağlıklı olgularla karşılaştırmaktı. Çalışmaya dahil edilen 42 OBPP'li çocuğun 24'ü (%56,75) kız, 18'i (% 43 ,24) erkek, 40 sağlıklı çocuğun 24'ü (%60) kız, 16'sı (%40) erkekti. Yaşları 5 ile 12 arasında değişmekte olup, OBPP'li çocuklarda ortalama yaş 7,38 1, 41 yıl, ortlama boy uzunlukları 113,38 8, 89 cm, ortalama vücut ağırlıkları 34,19 5, 41 kilogram, sağlıklı olgularda ise; ortalama yaş 7,70 1, 69 yıl, ortalama boy uzunlukları 113,90 9, 49 cm, ortalama vücut ağırlıkları 31,55 6, 16 kg idi. Tüm olgularda anterior, lateral ve posterior postür analizi yapıldı. Denge, Pedalo Denge Cihazı, Tek Ayak Üzerinde Durma Testi ve Fonksiyonel Öne Uzanma Testi ile değerlendirildi. Ayrıca OBPP'li çocuklarda Mallet Sınıflandırması, Narakas Sınıflandırması, Aktif Hareket Skalası kullanıldı, gonyometre ile eklem hareket açıklığı, El Becerileri Sınıflandırma Sistemi ile el becerisi değerlendirildi ve üst ekstremite antropometrik ölçümleri yapıldı. Yapılan değerlendirmelerin sonunda OBPP'li çocuklarda, sağlıklı olgulara kıyasla denge fonksiyonlarında etkilenim olduğu saptandı. Ayrıca, vizüel ve postüral problemlerin eşlik ettiği OBPP'li çocuklarda dengedeki etkilenimin daha fazla olduğu bulundu (p<0,05). Çalışmamızdan elde ettiğimiz sonuçlara göre OBPP'li çocuklarda oluşabilecek deformitelerin önlenmesi ya da giderilmesi için, postür ve denge etkileniminin de göz önünde bulundurularak varlığının değerlendirilmesi gerektiği, bununla birlikte tedavi programına postür ve dengeye yönelik uygulamaların ilave edilmesinin yararlı olacağı kanısına varıldı.
Çocukluk çağı brusellozunda hematolojik parametrelerin değerlendirilmesi

Amaç: Bruselloz tüm dünyada yaygın görülen ve yaş ve cinsiyet farkı gözetmeksizin multisistemik hastalığa neden olabilen bir zoonozdur. Çalışmamızda bruselloz tanısı almış hastalar ile kontrol bireyleri arasında yaş ve cinsiyet gibi demografik özelliklerin, bazı biyokimyasal, serolojik ve hematolojik laboratuvar parametrelerinin incelenmesini amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmaya, Eylül-2011/Eylül- 2013 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalında, yatırılan veya ayaktan takip edilen 0-16 yaş arası, bruselloz tanısı almış 60 hasta ve herhangi bir hastalık tespit edilmemiş 0-16 yaş arası 60 kontrol bireyi yaş ve cinsiyet farkı gözetilmeksizin dahil edildi. Hastaların yaş, cinsiyet gibi demografik ve laboratuar parametreleri retrospektif olarak hasta dosyaları ve hastanemize ait kayıtlardan elde edildi. Bruselloz tanısı için brucellacapt testi kullanıldı ve 1/160 titreler anlamlı kabul edildi. Hastaların hematolojik parametleri için tam kan analizleri, akut faz reaktanı olarak CRP düzeyi ve biyokimyasal analizleri hastanemiz laboratuarlarında çalışıldı. Bulgular: Altmış bruselloz olgusunun 31'i (% 51 .67) erkek, 29'u (%48.3) kız ve 60 kontrol grubu bireyinin 28'i (% 46.7) erkek, 32'si (% 53.3) kızdı. Cinsiyete göre anlamlı fark mevcut değildi (p>0.05). Bruselloz hastalarında, kontrol bireylerine göre ortalama lökosit, nötrofil ve trombosit sayıları, hemoglobin düzeyi, Trombosit/Lenfosit oranı ve Nötrofil/Lenfosit oranı istatistiksel olarak anlamlı olarak daha düşük, ALT ve AST değerleri ise anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p<0.05). Brusellozlu hastalarda, CRP değerleri ile Brucella capture aglütinasyon titresi, ALT ve AST değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif korelasyon ve hemoglobin değerleriyle anlamlı negatif korelasyon bulundu (p<0.05). Sonuç: Çocukluk çağı brusellozunda hematopoetik sistem tutulumunun sık gözüktüğünü ve hematolojik komplikasyonların hastalığın şiddetine göre geniş bir dağılım gösterdiğini, ayrıca bruselloz olgularında Trombosit/Lenfosit ve Nötrofil/Lenfosit oranlarının hastalığın tanı ve takibinde kullanılabilecek inflamatuar bir belirteç olabileceğini öne sürmekteyiz.
Cumhuriyet Dönemi (1928-1948) yurt bilgisi ders kitaplarında çocukluğun politik yapılanmasına ilişkin bir araştırma

Çalışmada cumhuriyet dönemi (1928-1948) yurt bilgisi ders kitaplarında çocukluğa yönelik politik inşa sürecinin analiz edilmesi amaçlanmıştır. Nitel araştırma yöntemiyle yürütülen çalışmada betimsel tarama modeli benimsenmiş, doküman incelemesi tekniği ile veriler toplanmış ve içerik analizi tekniğiyle veriler çözümlenmiştir. Örnekleme 1928- 1948 yılları arasında yayımlanan dokuz yurt bilgisi ders kitabı alınmıştır. Elde edilen veriler Osmanlı siyasal meşruiyet unsurlarının kaldırılması, yeni rejimin meşruiyetine yönelik politik unsurlar ve yeni rejimin meşruiyetinin devamının sağlanmasına yönelik politik unsurlar olmak üzere üç ana bölümde incelenmiştir. Çalışma kapsamında elde edilen veriler bütüncül bir bakış açısıyla değerlendirildiğinde, cumhuriyet döneminde çocukluğun politik yapılanma sürecinde geleneksel anlayıştan uzaklaşılarak 'müstakil' bir varlık olarak ele alındığı, pragmatist bir anlayışla milliyetçi, modern ve rejime sadık cumhuriyetçi çocuğun idealize edildiği görülmüştür.
Akut lenfoblastik lösemi tanılı çocukların idame tedavisinde ve sonrasında yaşam kalitelerinin değerlendirilmesi

Amaç : Bu çalışmanın amacı ALL tedavisi alan ve tedavileri bitmiş hastaların yaşam kalitesi düzeylerini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem : Çalışma Temmuz 2013 ve Kasım 2017 tarihleri arasında ALL hastalarının poliklinik kontrolleri sırasında uygulanmıştır. Relaps olan hastalar çalışmaya dahil edilmemiştir. Yaşam kalitelerinin belirlenmesi için 18 yaşından küçük hastalara PedsQL 4.0, 18 yaşından büyük hastalara ise SF-36 v2 uygulanmıştır. Yüksek skorlar iyi yaşam kalitesini göstermektedir. 2-4 yaş arasındaki hastalarda sadece ebeveynler, 18 yaş üstü hastalarda ise sadece hastanın kendisi formları doldurmuştur. Diğer yaş gruplarında hem hastalar hem de ebeveynler çalışmaya katılmıştır. İdame tedavisi alan, tedavisinin üzerinden 5 yıldan az geçmişş ve 5 yıldan çok geçmişş olan hastalar grup 1, 2 ve 3 olarak sınıflandırılmıştır. Bulgular : Çalışmaya poliklinikte takipli ve ilk remisyonunda olan tüm hastaların %61'ine tekabul eden toplamda 111 hasta dahil edildi. Otuz üç hasta ilerleyen zamanlarda takibinde 2. kez anketi doldurdu ve farklı gruplara dahil edildi. Grup 1, 2 ve 3'teki yaş ortalaması sırasıyla 6 .81 5.00, 8.73 5. 05 ve 14.73 4. 50 olarak belirlendi. Hastaların %28,8'i kraniyal radyoterapi profilaksisi aldı. Grup 1, 2 ve 3'e dahil olan hastalar ile ebeveynlerinin PedsQL 4.0 skorları ve birbirleriyle karşılaştırılması tablo 5 ve 6'da görülmektedir. SF-36 v2 skorları ve validasyon çalışmasından alınmış sağlıklı Türk toplumu değerleriyle karşılaştırılması tablo 9 ve 10'dadır (123). 5-18 yaş arasındaki hastaların ve ebeveynlerinin risk gruplarına göre yaşam kalitesi skorları ve karşılaştırılması tablo 7'de verilmiştir. Tartışma : Hastalara bakıldığında farklı yaş gruplarının (5-7 yaş ve 13-18 yaş) PedsQL 4.0 total skorları sağlıklı Türk toplumu ile benzerdi (74. 63 ile 70.5 ve 76.95 ile 79 .94). Fakat ebeveynlerin skorları sağlıklı ve hasta yetişkinlerden düşüktü (65. 35 ile 80.86 ve 62.43 ile 82 .5). Grup 1, 2 ve 3 olarak sınıflandırılan hastaların ve ebeveynlerinin PedsQL 4.0 skorlarının kendi arasındaki karşılaştırmalarında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Hastaların SF-36 v2 skorları erkeklerde ruhsal sağlığın düşüklüğü (54. 79 ile 71), kızlarda ise fiziksel fonksiyonun yüksekliği (95 ile 80.6) dışında sağlıklı Türk toplumundan farklı değildi (113). Risk gruplarına göre hastaların PedsQL 4.0 skorları kendi arasında karşılaştırıldı ve anlamlı fark saptanmadı. Aynı zamanda standart ve yüksek risk grubunda hastalar ve ebeveynleri arasında da fark yoktu. Fakat orta risk grubunda ebeveynlerin total ile sosyal fonksiyon ve okul işlevselliği skorlarının hepsi hastalara göre düşüktü. Sonuç : Bu çalışma idame tedavisi alan ve ilk remisyondaki ALL hastalarının gayet iyi yaşam kalitesi skorlarına sahip olduğunu göstermektedir. Fakat ebeveynlerin çocuklarına verdikleri yaşam kalitesi skorları, hastaların kendine verdiklerinden çok daha düşüktür. Tedavi boyunca ve tedaviden sonra ebeveynlere psikolojik ve sosyal destek verilmesi gerekmektedir.
Şer'iyye sicillerine göre 1650-1750 yıllarında Konya'da çocuklar ve yetimler

Tarih boyunca çocuklar, toplumun en zayıf kesimini oluşturmuşlardır. Bu durum onların, haklarının ihlal edilmesine ve hor görülmelerine neden olurken dolaylı olarak da, fiziksel ve ruhsal gelişimlerini olumsuz yönde etkileyerek topluma kazandırılmalarına engel oluşturmuştur. Bu hususta İslam hukuku, bireye verdiği önem ile çocuğun bedensel ve ruhsal gelişimini, bunun yanı sıra da haklarını koruma altına almaya çalışmıştır. Osmanlı Devleti'nde, fıkıhtaki hüküm ve uygulamalardan yola çıkarak çocuğun her açıdan korunması için uğraşmıştır. Fakat çocukla ilgili mevcut çalışmaların Tanzimat Fermanı'ndan sonra olması nedeniyle Osmanlı Devleti'nin klasik döneminde çocuğun toplumdaki konumu ve çocukla ilgili İslam hükümlerinin ne derece uygulandığı hususu belirsiz kalmıştır. Dolayısıyla bu tez çalışmasında, çocuğun İslam ve Osmanlı hukukundaki hakları, bakımı, himayesi, çocuğa yönelik işlenen suçlar ve sicillere yansıyan çeşitli konular incelenerek Konya örneği üzerinden Osmanlı toplumunda çocuğun konumu ve hukuki durumu tespit edilmeye çalışılacaktır.
Öğretmenlerin okuma yazmaya hazırlık etkinliklerindeki yeterlik algıları ile çocukların yazma becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Araştırmanın amacı, öğretmenlerin okuma yazmaya hazırlık çalışmalarındaki yeterlilik algıları ile çocuklarda yazmaya hazırlık becerileri arasındaki ilişkinin belirlenmesidir. Çalışma grubunu, Karabük İl merkezinde ve Safranbolu ilçesinde bulunan anaokulları ve anasınıflarına devam eden 5-6 yaşında 200 çocuk ve bu çocukların öğretmenleri (n=20) oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında 'Okul Öncesi Öğretmenlerinin Okuma Yazmaya Hazırlık Çalışmalarına İlişkin Yeterlilik Algılarının Belirlenmesi Ölçeği' ve 'Okul Öncesi Dönemdeki Çocukların Yazmaya Hazırlık Becerilerini Değerlendirme Kontrol Listesi' kullanılmıştır. Verilerin analizinde t-Testi, sorular ve sonuçlar arasında ilişkilerin belirlenmesinde Pearson Korelasyon Katsayısı, değişkenlerin arasındaki ilişkinin büyüklüğünü ölçebilmek için Çoklu Regresyon Analizi kullanılmıştır. Öğretmen ölçeğinde, normal dağılımın görülmemesi nedeniyle anlamlılığının test edilebilmesi için Mann Whitney U-Testi, kullanılan ölçek ile kontrol listesi arasında ilişkinin belirlenmesinde Spearman Korelasyon Analizi yapılmıştır. Araştırmada çocukların cinsiyet değişkenlerine göre, kalemi ve kağıdı uygun bir şekilde tutmada ve çizgi çalışmalarında anlamlı farklılığın ortaya çıktığı belirlenmiştir. Öğretmenlerin okuma ve yazmaya hazırlık çalışmalarına ait yeterlilik algılarında, öğretmenlerin çalışma süreleri ve çocukların yaşı arasında anlamlı bir fark olmadığı sonucuna ulaşılmıştır (p>0.05). Ayrıca öğretmen ölçeği ve çocukların için uygulanan kontrol listesi verileri arasında anlamlı farklılığa rastlanmamıştır (p>0,05). Öğretmenlerin çalıştığı okul türü ve mezun oldukları okul türü arasında anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir (p<0,05).
Tigesiklin kullanılan çocuk hastalarda klinik ve laboratuvar yanıtın değerlendirilmesi

Pediatrik yaş grubunda tigesiklin kullanım onayı olmamakla birlikte, diğer tedavi seçeneklerine yanıt alınamayan, çoğul ilaç direnci olan mikroorganizmalarla ilişkiliyaşamı tehdit eden enfeksiyonlarda, kurtarıcı tedavi seçeneği olarak kullanılabilmektedir. Bu çalışmada, tigesiklin kullanılan çocuk hastaların dosyakayıtlarının retrospektif olarak incelenmesi, klinik ve/veya laboratuvar yanıtındeğerlendirilmesi planlandı. Çalışmaya Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Girişimsel Olmayan Klinik Araştırmalar Etik Kurulu (06.11.2018/27) onayı sonrası, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde 01.01. 2010 ile 31.10. 2018 tarihleri arasında, hastane kayıtlarında tigesiklin tedavisi alan ve çalışma dahil edilme kriterlerini sağlayan, 7 ay ile 17.5 yaş arasında değişen (medyan 8 yaş) 91 çocuk hasta dahil edildi. İstatistiksel analiz SPSS for Windows 11.0 paket programı ile yapıldı. Hastaların %48.4'ünde (%84.3'ü gram negatif nozokomiyal mikroorganizalar olup en çok izole edilen patojen A. baumanii) steril örneklerde üreme saptandı ve izole edilen bakterilerin %84.3'ünde çoğul ilaç direnci vardı. Tigesiklin tedavisine %61. 6 klinikyanıt, %65 akut faz reaktanı yanıtı alındığı ve %56. 8 oranında mikrobiyolojikeradikasyon sağlandığı görüldü. Çalışmamızda tigesiklinin çoğunlukla, altta yatan ciddi kronik hastalıkları, enfeksiyon gelişimine yol açacak birçok predispozan faktörü ve uzun süreli hastane yatışları olan, öncesinde çoklu ve uzun süreli geniş spektrumlubirçok antimikrobiyal ajanla tedavi almış, diğer tedavilere yanıtsız şiddetlienfeksiyonu ve yüksek mortalite riski olan çocuklara uygulandığı görüldü. Çoğul ilaç direnci olan gramnegatif bakterilerle ilişkili ciddi enfeksiyonu olan çocuk hastalarda;kurtarma tedavisi olarak, diğer ajanlarla birlikte ya da monoterapi olarak uygulanantigesiklin, iyi tolere edildi ve laboratuvar ve klinik olarak iyi yanıt alındı. Pediatrik yaş grubunda tigesiklin kullanımı ile ilgili çalışmalar kısıtlı olduğu için klinisyenlerinpediatrik tigesiklin kullanımına ilişkin deneyimleri önemlidir. Çocuklarda farklı alanenfeksiyonlarında ve farklı yaş gruplarında uygun tigesiklin dozu, etkinliği ve tedavi süresini için çok merkezli prospektif, randomize klinik çalışmalara ihtiyaç vardır.