turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yeni çocuk sahibi olmuş ebeveynlerin anne baba rolüne hazır olma durumu ile sosyodemografik özelliklerinin karşılaştırılması

Bu çalışma, yeni çocuk sahibi olmuş ebeveynlerin, anne baba rolüne hazır olma durumu ile sosyodemografik özelliklerinin karşılaştırılması amacıyla kesitsel, tanımlayıcı olarak planlandı. Araştırma Medipol MEGA Üniversite Hastanesi'nde doğum yapan ve yeni bir çocuk sahibi olmuş 300 ebeveyn ile gerçekleştirildi. Araştırma verileri araştırmacı tarafından geliştirilen 28 soruluk 'Yeni Çocuk Sahibi Olmuş Ebeveynlerin Anne Baba Rolüne Hazır Olma Durumu' ve 16 soruluk 'Tanıtıcı Bilgiler' anket formları kullanılarak toplandı (Cronbach Alpha=0,80). Ebeveynlerin eğitim düzeylerinin, ekonomik durumlarının ve evlilik sürelerinin arttıkça ebeveynliğe hazır bulunuşluklarının da arttığı; ilk kez çocuk sahibi olan, aile içindeki iletişimlerini çok iyi olarak tanımlayan, anne baba olmadan önce ebeveynlik hakkında bilgi sahibi olanların kendilerini ebeveynliğe daha hazır hissettikleri; çocuklarının duygusal ve fiziksel yönden ihtiyaçlarını karşıladıklarını düşünen ebeveynlerin hazır bulunuşluklarının olumlu yönde etkilendiği ve ebeveynlik sürecinde eşlerinin en çok beraberlik desteği ve duygusal desteğe ihtiyaç duyduğunu düşündükleri saptandı. Bu sonuçlar; çocuğun hayatında önemli bir faktör olan ebeveynlerin anne baba olmadan önce ebeveynlik ve çocuk bakımı konularında bilgi ve becerilerinin arttırılmasına yönelik sağlık-eğitim kurumlarında aile eğitim programlarının ve danışmanlık hizmetlerinin verilmesi, çocuk sağlığının korunması, geliştirilmesi ve daha sağlıklı nesiller yetiştirilmesi açısından önemlidir.
Hidrokarbon alımı sonrası gelişen pnömonili çocuk olguların değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: Çocukluk çağı pnömonileri içinde tedavi ve patogenez bakımından farklılık göstermesi ve önlenebilir olması nedenleriyle hidrokarbon alımı sonrasında gelişen pnömoninin ayrı bir önemi vardır. Bu çalışmada Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Göğüs Kliniğinde 2006- 2010 yılları arasında hidrokarbon alımı sonrasında gelişen pnömoni nedeniyle yatarak tedavi gören 54 çocuk olgu retrospektif olarak incelendi. Gereç ve Yöntemler: Hidrokarbon alımı sonrasında gelişen pnömoni tanısı almış 54 olgunun hasta dosyaları retrospektif olarak incelendi. Olguların yaş, cinsiyet, başvuru şikayetleri, klinik, radyolojik ve laboratuvar bulguları ile tedavi ve prognostik özellikleri incelendi. Bulgular: Olguların 35'i (%64, 8 ) erkek, 19'u (%35, 2 ) kız, yaşları 1-5 yaş arasında olup, ortalama yaş 2,49 0,80 yıl olarak saptandı. Etyolojik nedenler %63 oranında tiner, %33 oranında neft ve %3,7 gazyağı olarak saptandı. Hastaların hidrokarbon pnömonisine neden olan etkene maruz kalması ile şikayetlerin başlaması arasında geçen zaman 49 hastada (%90,7) aynı gün olarak bulundu. Hastaların ortalama hastanede yatış süresi 4,0 2, 3 gün olup, 6 hasta yoğun bakımda tedavi gördü, gazyağı alımı sonrası pnömoni gelişen bir hasta ise eksitus oldu. Klinik tabloda kötüleşme görülen 18 hastada tedavide inhaler kortikosteroid, bronkospazm bulguları ile seyreden 16 hastada ise inhaler salbutamol kullanıldı. Akciğerde grafisinde radyolojik bulgusu ve fizik muayenede oskültasyon bulgusu olan hastalarda hastanede yatış süresi daha uzun bulundu (p <0,05). Sonuçlar: Kimyasal pnömoninin önlenmesinde, 5 yaşın altındaki çocuklarda kimyasal madde alımının önlenmesine yönelik tedbirler alınmalıdır. Ölümle sonuçlanan vakalara rastlanmakla beraber, genel olarak dikkatli bakım ve tedavi sonuçları yüz güldürücüdür. Bu çalışma grubundaki hastalarda inhaler kortikosteroid ve salbutamol tedavisinden olumlu sonuçlar alınmıştır.
Çocuk refahı alanında sosyal hizmetin bir bileşeni olarak gönüllülük

Bu araştırmanın konusu, çocuk refahı alanındaki sivil toplum örgütlerinde yürütülen gönüllülük faaliyetlerinin, sosyal hizmet mesleği ve disiplini temel ilke ve evrensel değerleri temelinde, faaliyetleri yürüten gönüllüler aracılığıyla incelenmesidir. Gönüllülerce yürütülen sosyal hizmet faaliyetlerinin mesleğin evrensel etik ilke ve değerleriyle ne düzeyde örtüştüğü, gönüllülerin faaliyetleri yürütürken ihtiyaç duyabilecekleri temel bilgi düzeylerinin uygulama standartları bakımından ne yönde olduğu, araştırmanın temel sorunsalını oluşturmaktadır. Bu araştırmayla söz konusu ilişkinin irdelenmesi ve betimlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, İstanbul ilinde, çocuk refahı alanında faaliyet yürüten sivil toplum örgütlerinde çalışan gönüllü bireylerle yürütülmüştür. Araştırmanın problem ve amacına uygun olarak nicel verilerle tarama yönteminde tanımlayıcı bir tasarım tercih edilmiştir. Bu kapsamda hazırlanan görüşme formları aracılılığıyla 106 sivil toplum örgütüyle bağlantıya geçilmiş, bunların 36'sından alınan olumlu geri dönüşlerle 150 gönüllü bireye ulaşılmıştır. Çalışmanın sosyo-demografik sonuçlarına göre, gönüllü bireylerin ağırlıklı olarak kadınlar, genç ve orta yaşın başlarında yetişkinler, eğitim düzeyleri yüksek, gelir düzeyleri düşük, öğrenciler, emekliler ve özel sektör çalışanlarından oluştuğu anlaşılmaktadır. Gönüllülük motivasyonlarının başında 'insani ahlakın bir gerekliliği' ve 'kendini iyi hissetme' motivasyonları gelmektedir. Gönüllü çalışmadan beklenilen faydalardan 'bilgi ve beceri edinimi' ve 'vatandaşlık görevini yerine getirme' birincil düzeyde gelmektedir. Gönüllülerin sosyal hizmet mesleği ilke ve değerlerine dair farkındalıkları ve çalışma alanı hakkındaki temel bilgileri genel olarak sınırlı veya kısmi-gelişebilir düzeydedir.
Çocuk oyun alanları ve rekreatif alanların kullanıcıları açısından değerlendirilmesi

Bu çalışma Çankırı İlinde ikamet eden bireylerin demografik özellikleri göz önünde bulundurularak çocuk oyun alanlarının ve rekreasyon alanlarının yeterliliğinin değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın amacına uygun olarak anket analiz çalışması yapılmıştır. Çalışmamızda kullanılan ölçek Ulaş ve Ayan tarafından 2016 yılında geliştirilmiştir. Kullanmış olduğumuz ölçek 'Çocuk Oyun Alanları Değerlendirme Ölçeği' olarak anılmaktadır. Çalışmamızda kullanmış olduğumuz bir diğer ölçek ise 'Rekreaktif Alanları Değerlendirme Ölçeği'dir. Çalışmamızın örneklemi Çankırı ilinde ikamet eden kişilerden oluşmaktadır. basit tesadüfi örneklem yöntemiyle 4800 bireye ulaşılmıştır. Ancak anket formu elden teslim edilerek anketteki soruları cevaplamaları istendiği için bazı sorularda eksik cevaplama olmuştur. Bu anket formları geçersiz sayıldığı için 4712 anket formu değerlendirmeye alınmıştır. Anketlerin analizleri SPSS Statistics 24 programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmada Çankırı ilindeki oyun alanlarının yeterliliğine ilişkin değerlendirmeler yapılırken, katılımcıların demografik özelliklerine göre farklılıkların olduğu yönünde bulgular elde edilmiştir. Bu nedenle analiz çalışmamız katılımcılarımızın demografik özelliklerine göre değerlendirilmiştir. Katılımcıların yaş, cinsiyet, eğitim durumu, oyun alanı kullanım sıklığı, gelir seviyesi vb demografik özelliklerin oyun alanlarının yeterliliğinin değerlendirilmesinde ve rekratif alanların yeterliliğinin değerlendirilmesinde etkili olduğu sonucuna varılmıştır. Demografik bilgilerden eğitim durumuna baktığımızda, eğitim seviyesi arttıkça hem hijyen ve aydınlatma yeterliliği hem de güvenlik ve işlevsellik yeterliliğinin değerlendirilmesinde yeterlilik seviyesinin düştüğü tespit edilmiştir. Aynı zamanda gelir seviyesi durumu arttıkça rekreatif alanın yeterliliğinin değerlendirilmesinde yeterlilik seviyesinin arttığı gözlemlenmiştir.
Serebral palsi'li çocuklarda sanal gerçeklik oyunlarının üst ekstremite fonksiyonları üzerine etkisi

Amaç: Çalışmanın amacı hemiparetik Serebral Palsi 'li çocuklarda Nörogelişimsel Tedavi yaklaşımı ile bu çalışmaya ek olarak uygulanan sanal gerçeklik oyunlarının çocukların üst ekstremite fonksiyonları ve günlük yaşam aktivitelerindeki bağımsızlık düzeyleri üzerine etkilerini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 30 SP'li olgu dahil edilmiştir. 6 hafta süresince 15 olguya sadece NGT yaklaşımı uygulanırken, 15 olguya NGT yaklaşımına ek olarak Nintendo Wii sisteminin tenis, beyzbol ve boks oyunları içeren oyun çalışmaları eklenmiştir. Tedavi öncesi ve sonrası, üst ekstremite fonksiyonları Üst Ekstremitenin Beceri Kalitesi Testi ve Jebsen Taylor El Fonksiyon Testi ile günlük yaşam aktivitelerindeki bağımsızlık düzeyleri, Pediatrik Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçeği ve ABILHAND-Kids anketi ile değerlendirilmiştir. Ek olarak Nintendo Wii grubuna kullanıcı memnuniyeti anketi uygulanmıştır. Bulgular: Tedavi sonrası her iki grupta ÜEBKT, PFBÖ, ABILHAND-Kids ve JTEFT sonuçlarında anlamlı fark saptanmıştır (p<0.05). Tedavi sonrasında ÜEBKT, PFBÖ, ABILHAND-Kids ve JTEFT sonuçlarında iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır (p>0.05) Tedavi öncesi ve sonrası farklar sadece JTEFT'de istatistiki olarak anlamlıdır (p<0.05). Sonuçlar: SP'li çocuklarda üst ekstremite fonksiyonlarını geliştirmek amacıyla hem NGT, hem de NGT'ye eklenen sanal gerçeklik oyunları üst ekstremite fonksiyonları ve kullanım hızının artışına katkı sağlamıştır. Sanal gerçeklik oyunlarının çocuklar için eğlenceli ve motive edici olduğu da gözlenmiştir.
Çocukluk çağı akut solunum yolları infeksiyonlarında bocavirus saptanması

Solunum yolu enfeksiyonları çocukluk çağında mortalite ve morbiditenin en önemli nedenlerindendir. Sebep daha çok viral kaynaklıyken bazı vakalarda sebep belirlenememektedir. Yeni bir virus olan İnsan Bocavirusu ilk kez 2005 yılında İsveç' te, solunum yolu enfeksiyonu gözlenen çocukların nazofarengeal aspirat örneklerinden izole edilmiştir. İzole edilen bu virusun filogenetik analizleri sonucunda, Parvoviridae ailesinin üyeleri olan bovine ve canine minute virusleri ile çok yakın ilişkilisi olduğuhler tespit edilmiştir. Sonraki çalışmalarla bu virusun özellikle 5 yaş altındaki çocuklarda akut solunum yolu enfeksiyonlarında etken olduğu gösterilmiştir. Mart 2009 - Kasım 2009 tarihleri arasında yürüttüğümüz çalışmamızda, fakültemiz çocuk hastalıkları polikliniği ve çocuk acil polikliniğine solunum yolu enfeksiyonu şikayetiyle başvuran 2 yaş altındaki çocuklardan nazofarengeal aspirat örnekleri toplanmış ve -80 C ' de çalışılıncaya kadar saklanmıştır. Daha sonra HBoV DNA'sı PZR yöntemi kullanılarak araştırılmıştır. Sonuç olarak 200 hastanın 6 tanesinde (%3) HBoV DNA pozitif olarak saptanmıştır.
Hastanede yatan 0-6 yaş grubu çocukların annelerinin ev kazaları konusundaki bilgi ve uygulamaları

Çocukluk çağında kazalar önlenebilir sağlık sorunlarının, ölüm ve engelli yaşam nedenlerinin başında yer almaktadır. Bu araştırma Bursa ili Uludağ Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi çocuk kliniğinde yatan 0-6 yaş grubu çocukların annelerinin, ev kazaları konusundaki bilgi ve uygulamalarını belirlemek amacı ile tanımlayıcı olarak planlandı. Araştırma evrenini Ekim- 2012 ve Mart- 2013 tarihleri arasında, Bursa Uludağ Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi çocuk kliniğinde yatan 0-6 yaş grubu çocuk anneleri, örneklemini ise evreni bilinen grupta örneklem yöntemiyle seçilen, araştırmaya gönüllü olarak katılmayı kabul eden toplam 235 anne oluşturdu. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından literatür incelenerek hazırlanmış anket formu ile '0 6 Yaş Çocuklarda Annenin Ev Kazalarına Yönelik Güvenlik Önlemlerini Tanımlama Ölçeği' kullanıldı. Anket yüz yüze görüşme yöntemi ile uygulandı. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS for Windows 20.0 programı kullanıldı. Uygulamaya başlamadan önce annelere araştırmanın amacı açıklanarak araştırma ile ilgili bilgi verildi ve çalışmaya katılımları konusunda yazılı onamları alındı. Araştırmadan elde edilen verilere göre; araştırma kapsamındaki annelerin yaş ortalamalarının 30 ( 5,73) yıl olduğu, bu annelerin 15,7'sinin çalıştığı, 49,4'ünün eğitim seviyesinin ilkokul ve altı düzeyde olduğu belirlendi. Çalışmadaki çocukların yaş ortalamalarının 24 ( 21,99) ay olduğu, bu çocukların 54,9'unun erkek olduğu saptandı. Araştırmadaki çocukların %30,2'sinin en az bir kez ev kazasına maruz kaldığı belirlendi. Çocuğun ev kazası geçirme sıklığı ile annenin yaşı, çocuğun cinsiyeti, annenin ev kazaları konusunda bilgi alma durumu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkiye rastlanmadı (p>0,05). Ev kazası geçiren çocukların büyük çoğunluğunun ( 56,3) 1-3 yaş grubu çocuklar olduğu görüldü. Meydana gelen ev kazası türlerinden %55'inin düşme, %30'unun yanma, %10'unun kesikler, %3,7'sinin zehirlenme ve %1,3'ününde boğulma olduğu belirlendi. Ev kazalarının %62,5'inin evin salonu/oturma odasında, %13,7'sinin mutfakta gerçekleştiği saptandı. Tüm kaza tiplerinin %55'inde çocuğun yanındaki kişinin annesi olduğu görüldü. Anne ve babanın eğitim durumu, aylık gelir durumu, çocuk odası varlığı, çocuğun bakımına babanın katılımı, çocuğun evdeki uyuma ortamı, doğru oyuncak seçimi, ev kazaları ve ilk yardım uygulamaları konusunda bilgi alma durumu ile annelerin ölçek puan ortalamaları arasında anlamlı bir ilişki olduğu belirlendi (p<0,05). Ev kazaları konusunda bilgi alma oranlarının düşük olması nedeniyle, kaza sıklığının azaltılmasında eğitim çalışmalarına daha fazla ağırlık verilmesi önerilebilir.
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan çocuklarda treadmil ve vibrasyon eğitiminin karşılaştırılması

Çalışmanın amacı, Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu olan çocuklarda treadmil eğitimi ile tüm vücut vibrasyonu eğitiminin denge, dikkat, DEHB ile ilişkili davranışlar ve yaşam kalitesi üzerine etkilerini karşılaştırmaktır. DEHB tanısı almış 7-11 yaş arası 30 olgu, randomize olarak iki gruba ayrıldı. Çalışma grubu (n=15) 8 hafta, 3 gün/hafta, günde 45 dakika treadmil eğitimi ile birlikte 15 dakika TVV eğitimine alındı. Kontrol grubuna (n=15) 8 hafta, 3 gün/hafta, günde 45 dakika sadece treadmil eğitimi verildi. Değerlendirmeler eğitim programına başlamadan önce ve 8. haftanın sonunda yapıldı. Olguların vücut kompozisyonu ölçümü Omron cihazı ile, dengeleri Pediatrik Denge Skalası ve Biodex Denge Sistemi cihazı ile, dikkatleri Stroop Testi TBAG Formu ile, ev ve sınıf içi davranışları Yönetici İşlevlere Yönelik Davranış Derecelendirme Envanteri - Ebeveyn ve Öğretmen Formu, Conners Ebeveyn Değerlendirme Ölçeği-Yenilenmiş/Uzun Formu ve Conners Öğretmen Değerlendirme Ölçeği-Yenilenmiş/Uzun Formu ile, yaşam kalitesi Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği-Çocuk ve Ebeveyn Formu ile değerlendirildi. Eğitim sonunda her iki grupta da tüm değerlendirmelerde anlamlı gelişmeler elde edildi. Gruplar arasında stabilite limitleri testi-genel skoru, dengenin duyusal entegrasyonu testi-gözler kapalı/sert zemin skoru ve dinamik tek ayak stabilite testinin tüm skorlarında, CÖDÖ-Y/U ve YİYDDE-Öğretmen Formu puanlarında elde edilen gelişmeler açısından çalışma grubu lehine anlamlı fark bulundu (p<0,05). Sonuç olarak; TVV eğitiminin DEHB olan çocuklarda dinamik denge ve sınıf içi davranışları üzerinde treadmil eğitimine ek faydalar sağlayabileceği belirlendi. Bu sonuçlar ile DEHB olan çocukların tedavisinde egzersiz eğitiminin faydalı bir tedavi yaklaşımı olabileceği gösterildi.
12-14 yaş grubu atletizm ve güreş sporcularının fiziksel, fizyolojik ve motorik özeliklerinin branşlaşma yönünde incelenmesi

Çalışmanın amacı, 12-14 yaş grubunda erkek orta mesafe koşu ve serbest güreş sporlarında, haftada 6 gün ve en az 2 yıl düzenli antrenman yapan aynı zamanda ulusal düzeyde müsabık çocukların fiziksel, fizyolojik ve motorik özeliklerinin spor yapmayan çocuklarla karşılaştırılması ve sporcu çocukların branşlaşma düzeyindeki etkilerinin incelenmesini araştırmaktır. Araştırma grubu Ankara'daki Keçiören Mecidiye Orta Öğretim Okulu ve Alaeddin Özdenören İmam Hatip Ortaokulu öğrencileri arasından seçilmiştir. Bu okullarda 12-14 yaş grubu düzenli atletizm antrenmanı yapan 15 çocuk, düzenli güreş antrenmanı yapan 17 çocuk ve aynı yaş grubundan spor yapmayan 15 gönüllü denek olmak üzere toplamda 47 öğrenci araştırma grubunu oluşturmuştur. Ölçümlerde yaş, boy uzunluğu, vücut ağılığı, T-testi, kavrama kuvveti, durarak uzun atlama, dikey sıçrama, vücut yağ oranı, flamingo denge, esneklik, 1dk. Mekik, VKİ., 30 m. Sürat koşusu, 1000 m. Koş-yürü testleri yapılmıştır. Verilerin analizi Levene testi sonuçlarına göre homojeninizesin göre değerlendirilmiştir. Homojense ANOVA değilse Kruskall Wallis karşılaştırma testi kullanılmıştır. Çoklu karşılaştırmalar sonucunda ortalamalar arasında fark görülen değişkenlerde bu farkın hangi gruplardan kaynaklandığının belirlenmesinde ise TUKEY testi kullanılmıştır. Çeviklik için T-testi, kavrama kuvveti sağ ve sol, esneklik, 1dk. Mekik, VKİ, 30 m. Sürat, 1000 m. Koş-yürü testlerinde için sonuçlar istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Ancak boy, kilo, durarak uzun atlama, yaş, flamingo denge, vücut yağ oranı, dikey sıçrama, için sonuçlar istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Araştırma sonuçlarına baktığımızda 1000 m koşu-yürü, 30 m. Sürat koşusu, çeviklik, boy uzunluğu, durarak uzun atlama, dikey sıçrama, düzeyinde en iyi değerlerin atletizm grubuna ait olduğu görülmüştür. Vücut ağırlığı, vücut yağ oranı, kavrama kuvveti, flamingo denge, 1dk. Mekik, esneklik, parametrelerindeki değerlerde ise güreşçi grubun daha iyi sonuçlara sahip olduğu gözlemlenmiştir. Kontrol grubun da ise düzenli egzersiz yapmadıkları için değerleri atletizm ve güreş sporları ile ilgilenen çocuklara oranla daha düşük bulunmuştur. Grupların farklılıkları değerlendirildiğinde 12-14 yaş grubu sporcu çocukların orta mesafe koşu ve serbest güreş branşlarına özgü performanslarının gelişimlerinde farklı bir eğilim içerisinde oldukları söylenebilir.
Pediatri hemşirelerinin ve hekimlerinin benlik saygılarının ve empati becerilerinin çocuk sevme ile ilişkisi

Bu tez çalışması, Sivas il merkezindeki özel, devlet ve üniversite hastanelerinde çalışan pediatri hemşire ve hekimlerinin benlik saygılarının ve empati becerilerinin çocuk sevme ile ilişkisini değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Araştırma, Sivas il merkezi sınırları içerisinde bulunan çocuk hastalıkları ünitelerinde çalışan, araştırmaya katılmayı kabul eden 105 hemşire, 46 hekim ile yapılmıştır. Araştırmanın verilerini toplamak için 'Kişisel Bilgi Formu', 'Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği' , 'Empati Beceri Ölçeği-B Formu' ve 'Barnett Çocuk Sevme Ölçeği' kullanılmıştır. Veriler SPSS version 22 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışma verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel ölçütlerin yanı sıra, One way Anova, Mann Whitney U, Kruskal Wallis testi ve Pearson ki-kare analizi uygulanmıştır. Bu araştırma sonucunda RBSÖ ve BÇSÖ arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmazken (p>0.05), RBSÖ ile EBÖ arasında ve EBÖ ile BÇSÖ arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif bir ilişki belirlenmiştir (p<0.05). RBSÖ puan ortalaması pediatri hemşirelerinde 32 .82 5.18, pediatri hekimlerinde 32 .41 5.17; EBÖ puan ortalaması pediatri hemşirelerinde 145 .79 28.15, pediatri hekimlerinde 136 .22 22.24; BÇSÖ puan ortalaması pediatri hemşirelerinde 85 .74 9.08, pediatri hekimlerinde 85.28 9. 70 olarak bulunmuştur. Pediatri hemşirelerinde RBSÖ puan ortalamaları ile yaşları, öğrenim durumları ve çalıştıkları kurum; EBÖ puan ortalamaları ile yaş, öğrenim durumu, medeni durum, çocuğunun olup olmaması, çocuk sayısı, çalışma şekli, haftalık çalışma saati, aylık nöbet sayısı, çocuk kliniğinde çalışma süresi, mezuniyet sonrası empati konusunda eğitim alıp almamaları; BÇSÖ puanı ile çalıştıkları kurum, çocukları sevip sevmemeleri, çocuklarla iletişimleri, çocukları anlama konusunda kendilerinin yeterli hissedip hissetmemeleri arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu bulunmuştur (p<0.05). Pediatri hekimlerinin RBSÖ ve EBÖ puan ortalamaları ile değişkenler arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık görülmezken (p>0.05); BÇSÖ puan ortalamaları ile çocuğunun olup olmaması, aylık nöbet sayısı, çocukları sevip sevmemesi, çocukları anlama konusunda kendinin yeterli hissedip hissetmemesi, sonradan empati kazanma durumu arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.05).
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan çocukların ebeveynlerinde aleksitimi, DEHB ve depresif belirtiler

Amaç: Bu çalışmada, dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanılı çocukların ebeveynlerindeki aleksitimi düzeylerinin çocukluk çağı DEHB belirti varlığı ve halen mevcut depresif belirtilerin araştırılması amaçlanmıştır. Hipotez: Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğunun güçlü ailesel yönü ve gen-çevre etkileşimi göz önünde bulundurulduğunda DEHB tanılı çocuklarda gözlemlenen yüksek aleksitimik özelliklerin ve hiperaktivite, dikkatsizlik, dürtüsellik gibi özelliklerin benzer şekilde ebeveynlerinde de yüksek oranda görülebileceğini ve ebeveynlik işlevselliğinde çocuklarındaki DEHB belirtilerine bağlı yüklenmeden dolayı depresif belirtilerin olabileceğini öngörmekteyiz. Yöntem: Çalışmamız, Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Polikliniği'ne başvuran, DSM-IV tanı ölçütlerine göre Okul Çağı Çocukları İçin Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi-Şimdi ve Yaşam Boyu Şekli - Türkçe Uyarlaması ile ve DSM- 5 tanı ölçütlerine göre DEHB tanısı olan 64 hastanın ebeveyni ve 64 sağlıklı kontrol grubu çocuğun ebeveyni ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya katılan ebeveynlere Wender-Utah Derecelendirme Ölçeği, Toronto Aleksitimi Ölçeği (TAÖ-20) ve Beck Depresyon Ölçeği ve çocukların DEHB belirtilerini değerlendirebilmek için Çocuk ve Ergenlerde Davranış Bozuklukları İçin DSM-IV'e Dayalı Tarama ve Değerlendirme Ölçeği verilmiştir. Bulgular: Çocuklarında DEHB tanısı olan ebeveynlerin doldurduğu WUDÖ puan ortalamaları ve BECK depresyon ölçeği puan ortalamaları kontrol grubundan istatistiksel olarak anlamlı oranda yüksek bulunmuştur (p<0,05). Çocuklardan DEHB grubundakilerin ebeveynlerinin %9,4'ü TAÖ- 20 kesme değerinin üzerinde puan almışken kontrol grubundaki ebeveynlerin %1,6'sı kesme değerinin üzerinde puan almıştır, bu fark iki grup karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı bulunamamıştır. Çocukları DEHB tanı grubundaki ebeveynlerin doldurduğu WUDÖ ve BDÖ ile çocukları için doldurdukları ÇEDBÖ'nün genel toplam puan ve alt bölüm puanları arasında orta düzeyde pozitif korelasyon olduğu saptanmıştır (p<0,01). Bunun yanı sıra ÇEDBÖ'nün toplam puanı ve hiperaktivite alt ölçeği, KOKG alt ölçeği ile TAÖ- 20 duygu tanıma, toplam ve duygu ifade alt ölçek puanları arasında pozitif yönlü orta düzeyde korelasyon olduğu (p<0,01) ancak TAÖ- 20 dışa vuruk düşünce ile ÇEDBÖ'nün toplam puan ve alt ölçek puanları arasında anlamlı bir ilişki olmadığı saptanmıştır. Çocukları DEHB tanılı ebeveynlerin WUDÖ toplam puanları ile TAÖ- 20 duygu tanıma (p<0,01), duygu ifade (p<0,01) alt ölçekleri ve TAÖ- 20 toplam puanları (p<0,01) arasında pozitif yönlü orta düzeyde anlamlı ilişki saptanmıştır. Ancak WUDÖ toplam puanı ile TAÖ- 20 dışa vuruk düşünce alt ölçeği arasında anlamlı ilişki tespit edilememiştir. Sonuç: Çalışmamızın DEHB tanılı çocukların ebeveynlerinde aleksitimi düzeylerini değerlendiren ilk çalışma olması nedeni ile yazına katkı sunacağını düşünmekteyiz.