turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sevinç Çokum'un eserlerinde folklor unsurları

Halk kültürü bir milletin temelini oluşturan unsurlardandır. Her insan doğumdan ölüme süren yaşamında içinde yaşadığı toplumun değerleriyle şekillenir. Günümüzün başarılı edebiyatçılarından Sevinç Çokum da eserlerinde içinde yaşadığı toplumun değerlerini, kültürünü, yaşantılarını, mücadelelerini çok iyi gözlemleyerek kurgulayıp yansıtmıştır. Biz de bu çalışmamızda Sevinç Çokum'un hikaye ve romanlarında halk bilimi-folklor unsurlarını inceleyip değerlendirdik. Çalışmamızın birinci bölümünde Sevinç Çokum'un hayatını ele aldık. Aynı bölüm içerisinde Çokum'un hikaye ve romanlarını özetleyip bilgi verdik. İkinci bölümde halk edebiyatı unsurlarını üç ana başlık altında Anonim Halk Edebiyatı ve ürünleri, Aşık Edebiyatı ve ürünleri, Tasavvuf Edebiyatı ve ürünleri olmak üzere inceledik. Üçüncü bölümde Çokum'un eserlerinde halk bilimi unsurları; dil-anlatım, geçiş dönemi, günlük hayatla ilgili gelenek ve görenekler, halk bilgisi, bayram tören ve kutlamalar, inanışlar, oyun eğlence ve spor, halk oyunları, halk müziği, giyim kuşam, halk sanatları ve zanaatları, halk mutfağı, halk mimarisi, dayanışma yardımlaşma ve eğitim kurumları başlıklarıyla işledik. Diğer bölümde ise incelemelerimizi bir sonuca bağlayıp değerlendirdik. Çalışmamız kaynakça bölümüyle tamamlanmış oldu.
Gaziantep ve çevresinde doğumla ilgili inanış ve uygulamalar

değerler, toplumun ortak bir bilinç ve kabulle yaşattığı inanış vetörenlerden oluşur. Yaşanılan coğrafyadaki geçmişş kültürler yeni kazanımlarla her devirde farklı ve zengin gelenek sistemlerini oluşturur. Teknolojinin gelişmesi ve şehirleşmenin artması geleneksel değerlerin yaşatılmasını büyük ölçüde etkileyen değişim sebepleridir. İnsan hayatının ilk ve en önemli geçiş dönemini oluşturandoğum gelenekleri zengin bir inanış ve törenler sürecidir. Bu sürece ait tüm törenleraynı zamanda bir bireyin topluma kabulüdür ve bireyin içinde yaşadığı cemiyetin tüm üyeleriyle gerçekleştirilir. Teknolojik ve ekonomik gelişmelerin odağında olan ve hızlı bir kentleşme süreci içinde bulunan Gaziantep, tarih boyunca önemli kültürlerin ve uygarlıkların buluşma noktasında olmuş önemli bir merkezdir. Tüm bu özellikleri ile birlikte günümüzün modern ve büyük şehirlerinden biri olan Gaziantep, doğum süreci etrafındaki inanışların sözlü kültürde ve gelenekseluygulamaların, törenlerin toplum hayatında yaşatıldığı nadir kentlerdendir.
Çankırı'da mevlid törenleri ve icra bağlamları

Mevlid geleneği, bugün Anadolu'nun birçok bölgesinde olduğu gibi Çankırı'da da yaşamaktadır. Mevlid okuma geleneği ve mevlid törenleri esasında İslam dünyasında önemli bir olgudur. Nitekim mevlidlerin Hz. Peygamber'in ismini anmak ve yaşatmak, ona dua etmek ve dolayısıyla da şefaatine nail olmak gayesi ile kaleme alınan eserler olduğu söylenmektedir. Bu bilgiler ışığında asırlardan beri icra edilen ve Türk milleti için büyük bir önemi olan mevlid törenlerinin Çankırı'da nasıl icra edildiği konusu saha araştırmasından hareketle bu tez çalışmasında irdelenmiştir. Süleyman Çelebi'nin 'Vesiletü'n-Necat' adlı eseri üzerinde yapılan araştırmaların genelinde eserdeki bahirler ve hikayeler kısımlarının incelenmesine ağırlık verilmiştir. Bu çalışmada ise mevlidin günümüzde Çankırı bölgesinde nasıl icra edildiği ve mevlid törenlerinin toplumun yaşamına etkisi üzerinde durulmuştur. Bu amaçla Çankırı'nın merkezi ile bazı ilçelerinde saha çalışması yapılmıştır. Ancak Covid- 19 salgını başladıktan sonra Çankırı'nın tüm ilçelerinde derleme yapma imkanı ortadan kalkmıştır. Buna karşın mevlidhan olan diyanet görevlileri, mevlidhan olmadığı halde mevlid hakkında bilgisi olan diyanet görevlileri ve ayrıca diyanet görevlisi olmayan Çankırılı sıradan vatandaşlarla mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Yapılan saha araştırmaları esnasında kaynak kişilere mevlid törenleri ve Süleyman Çelebinin 'Vesiletü'n-Necat' adlı eseri hakkında sorular sorulmuştur. Bunun yanı sıra mevlid törenlerinin farklı icra bağlamlarını tespit etmek için farklı yer ve zamanlarda düzenlenen mevlid törenlerine giderek gözlemler de yapılmıştır. Alan araştırmaları esnasında yapılan derlemelerin ve mevlid törenlerinin ses ve görüntüleri kayıt altına alınmıştır. Yine saha araştırması esnasında bulduğumuz farklı tarihlerde yayımlanan eski alfabeli üç mevlid metni üzerinde de incelemeler gerçekleştirilmiş ve bu tezde kullanılmıştır.
Karagöz metinlerinin toplumsal cinsiyet açısından incelenmesi

Toplumsal cinsiyet, biyolojik cinsiyetten farklı olarak kültürün ürettiği cinsiyet rollerini ifade etmektedir. Cinsel farklılıkların toplumsal ve kültürel açıdan yorumlanması anlamına gelen bu terim, cinsiyet olarak kadın ve erkekten beklenen davranış örüntülerini kapsamaktadır. Bu bakımdan sözlü ve yazılı halk bilgisi ürünleri üzerinde de etkili olan toplumsal cinsiyet rollerinin halk bilimsel bir bakış açısıyla incelenmesi önem arz etmektedir. Geleneksel Türk Tiyatrosunun önemli bir dalı olan Karagöz Oyunu, genel olarak 'hayali' adı verilen bir sanatçı tarafından deriden yapılmış tasvirlerin 'hayal perdesi'nde oynatılıp seslendirilmesi ile icra edilen bir gösteri sanatı olarak kabul görmektedir. Hayal perdesi, içinde bulunduğu kültürün aynası olarak kabul edilmekte ve içeriğinde, icra edildiği toplumun kültürüne ait ögeler barındırmaktadır. Bu bakımdan hayal oyunlarının incelenmesi, kültürdeki cinsiyet algılarının fark edilmesinde yararlı olacaktır. Bu nedenle 'Karagöz Metinlerinin Toplumsal Cinsiyet Açısından İncelemesi' başlığını taşıyan bu çalışmada Karagöz oyunlarındaki toplumsal cinsiyetle bağlantılı kültürel birikime dair izler incelenmiştir. Kaynak tarama ve metin inceleme yöntemleri kullanılarak Cevdet Kudret'in 3 ciltlik Karagöz kitabında yer alan 39 oyun metin, Toplumsal Cinsiyet Kuramları ışığında incelenmiştir. Halk bilimi, toplumsal cinsiyet ve Karagöz oyunları ile ilgili tanımlamaların ardından 'Zenne' başlığında ele alınan kadınların eşleriyle, diğer kadınlarla ve diğer erkeklerle olan ilişkileri; mekansal olarak kadına belirlenen alan; güzellik algısı ve kadın aklı incelenmiştir. Ardından erkeğin mekansal olarak konumu, erkeğin kadın ve erkeklerle olan ilişkisi ve erkeğin dış görünümü incelenmiştir. Elde edilen veriler halk bilimsel bakış açısıyla tartışılıp açıklanmıştır.
Türk kültüründe evlenme

SAÜ, Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tez Özeti Tezin Başlığı: Türk Kültüründe Evlenme Tezin Yazarı: Kerime Kapıcı Danışman: Yrd. Doç. Dr. Türker EROĞLU Kabul Tarihi : 13 Eylül 2005 Sayfa Sayısı: VI +116 + 6 Anabilimdalı: Türk Dili ve Edebiyatı Bilimdalı: Halkbilimi Evlilik her iki tarafın kadının ve erkeğin, bir araya gelerek sevgi ve saygı çerçevesinde bütün ihtiyaçlarını karşılayabildikleri bir kurumdur. Evliliğin amacı eşleri kısıtlamak değil, onları bir bütün yaparak soyun devamını sağlamaktır. İnsan hayatının en tabii, en önemli olaylarından biridir, bir dönüm noktasıdır. Her toplumun kendine has, tarihinden gelen ve coğrafyasından etkilenen kültür değerleri yani örf, adet ve gelenekleri mevcuttur. Yazılı olmayan, kanun hükmü taşıyan bu değerler toplumun 'milli kültürü'nü oluşturmakta; dilimiz, dinimiz, yemek yeme şeklimiz, evimiz, evliliğimiz, ailemiz ve akrabalık ilişkilerimiz gibi daha pek çok olguyu kapsamaktadır. Kültürel ilişkiler geniş anlamda toplumlar arası ilişkileri, dar anlamda ikili insan ilişkilerini içerir ve insanlığın doğuşu ile başlangıç göstermiştir. Kültürel, sosyal ve ekonomik gelişme paralel olarak günümüze gelinceye kadar önemli ölçüde değişmiş ve gelişmiştir. Bu değişim ve gelişim gerek bireysel gerekse toplumsal bazda olup, kadın-erkek ilişkilerinin de içinde bulunduğu kültürel alanda çok daha fazla hissedilir. İnsanla ilgili tüm sosyal müesseseler, insanın varoluşu ile başlar. Kainatın en mükemmel varlığı insan, kadın ve erkek olarak yaratılmıştır. Evlenme ile ilgili günümüze değin kavramı açıklığa kavuşturmada, başlangıç noktasındaki bu 'kadın ve erkek varoluş' işin sırrının ana unsurunu tayin etmektedir. Bu iki cins hem biyolojik, hem fizyolojik, hem de psikolojik olarak birbirlerine ihtiyaç duymaktadır. Bu ihtiyaç olgusu, insanın yaşadığı ilk çağlardan bu yana çeşitli şekillerde karşı cinsle ilişki kurmasına ve iletişime yönelmesine sebep olmuştur. Bu yönelme sonucunda karşı cinslerin ilişkisinin adı zaman içerisinde 'evlilik' olarak şekillenmiştir. Bu çalışmada Türk halk kültürünün oluşmasında ve yaşamasındaki önemli etmenlerden biri olan 'evlilik' kurumu ele alınmıştır. Evlilik kurumu ile oluşan aile ve akrabalık ilişkilerine de genel bir çerçeve içerisinde değinilerek, geçmişşten günümüze evlilik gelenekleri ortaya konulmak istenmiştir.
Azerbaycan'da halk inançlarıyla ilgili dini literatür: Sovyet Dönemi

Tezde; Sovyet Azerbaycan'ın da (1920 1991) halk inançları ile ilgili olarak kaleme alınmış dini literatür ve halk arasında yaygın olan inançlar ele alınmıştır. Dönemin Sovyet yazarları, halkın inancına eleştirel yaklaşmış, İlahi dinleri de batıni inançların bir tezahürü olarak görmüş, genelde bütün dinleri özelde ise İslam'ı hurafe saymıştır. Onlara göre İslam, diğer dinleri yok etmemiş, aksine onları İslami kalıba sokarak devam ettirmiştir. Bu anlayış ise temelde Pagan inancına dayanmaktadır. Sosyalist idarede böyle bir ilkellik asla kabul edilemez. Sosyalist ideoloji çizgisinde yazılan dini kitaplar, İslam'ın bütün ritüellerini; tıp, arkeoloji, tarih, siyaset, felsefe ve sosyoloji gibi birçok bilimsel disiplin açısından ele almış ve bilimle dinin çeliştiğini iddia ve ispat ile dini-sosyal hayattan silinmeye çalışılmıştır. Müslüman toplum içinde yaşanan dini hayatı hurafe olarak değerlendiren Marksist ideoloji, dine karşı aldığı önlemler ile toplumu dinden uzak tutmayı başarmıştır. Fakat inançtan uzak tutamamış, dini uygulamalar ve inançlar folklorik olarak bile olsa yaşamaya devam etmiştir. Din duygusu ve dini hayat olgusu insanın yaratılışıyla birlikte başlamıştır. Bundan dolayı tezin birinci bölümünde sadece Sovyet dönemi ele alınmamış, geçmişşten günümüze kadar Azerbaycan coğrafyasında yaşamış bütün dinlere ve dini akımlara kısaca değinilmiştir. Tezin ikinci bölümünde Sovyet düşüncesine göre halkın inancı işlenmiş ve halk inançları ile ilgili literatür ortaya konulmuştur.
Türkiye'de yaşayan Boşnakların halk müziği ve oyunlarının halkbilimi açısından incelenmesi

Bu çalışmada, Bosna Hersek'te yaşayan halk müziği ve oyunları esas alınarak, çeşitli sebeplerle Türkiye topraklarına yerleşen göçmenler üzerinde yapılan alan araştırmasından elde edilen halk müziği ve oyunları örneklerindeki benzerlik ve farklılıkları ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu amaçla, özellikle 2018 yılında yapılan saha çalışmasında elde edinilen veriler esas alınmıştır. Saha çalışmaları, Bursa: İnegöl ve Ankara bölgelerini kapsamaktadır. Alan araştırması sırasında en çok derlenen şarkılar 'Sevdalinkalardır'. Araştırma sonucunda Boşnak halk şarkısı türlerinden Ninni, Mani, İlahi, Epik Şarkıların yoğun olarak yaşadığı gözlenmiştir. Halk danslarından ise Türk Halk danslarından 'Halay'a benzeyen ve Türkçe'ye 'Çember Halayı' olarak çevirebileceğimiz oyun ile 'Boşnak Oyunu' , Titreyiş Halayı gibi oyunlar Türkiye'deki Boşnakların özel günlerinde mutlaka oynanan oyunlardandır. Saha çalışmalarında Türkiye'ye taşınan müzik ve dans kültürünün 1970'li yıllara kadar olduğu gibi sürdürüldüğü ve bu yıllardan sonra Türk müzik ve folkloru etkisinde kalarak değişmeler gösterdiği gözlenmiştir. Türkiye'de yaşayan Boşnaklar, yaşadıkları yerlerin kültürlerinden etkilenmekle birlikte, kendi müzik ve dans kültürlerini yaşatmaktadırlar. Özellikle halk danslarında dikkat çekici hususlardan biri, burada Boşnakça müzik üretiminin devam etmiş olmasıdır. Türkiye'de yaşayan Boşnak toplumunun görenekleri ve gelenekleri söz konusu olduğunda, bunların bazılarının korunduğu, bazılarının ise unutulduğu söylenebilir. Zaman geçtikçe, Boşnak halkı da Türkiye'deki Türk kültürünü benimsemiştir. Sonuç olarak, bu araştırmanın hareket noktasını oluşturan halk müziği geleneği de uzun yıllık bu dönem içerisinde değişmiş, güncellenmiş ve bazı bölgelerde ise unutulmuştur.
Türk halk oyunlarına eşlik eden ritm sazların yörelere göre dağılımı ve çalgılama açısından incelenmesi

Bu tezde Türk Halk Oyunlarına eşlik eden vurma çalgıların tarihi ve karşılaştırmalı yöntemlerle tasnifi yapılmaya çalışılmıştır. Bu tasnif yapılırken konunun 'bilimsel bakış açısı ile daha önce bu denli ciddi ele alınmamış olması nedeniyle kısıtlı bir malzeme ve kaynaktan yararlanabildik. Bu kaynaklar başta Ege Üniversitesi Devlet Türk Musikisi Konservatuvan öğretim görevlilerinin alanda mahalli müzisyenler ile yaptıkları derleme ve tespitlerden ve Türk Halk Oyunları yarışmalarında mahalli ekiplere eşlik eden müzisyenler ile yapılan video audio ve karşılıklı görüşmelerden elde edilen kayıt ve donelerdir. Çeşitli yörelere ait bilgilerden alman örnekler evrensel müzik notasyonu ile kaydedilmiştir. Böylece Türk Halk Oyunları ile amatör ve profesyonelce uğraşan şahıs ya da kurumlara yöresel tavrın sahada alınarak sahneye aktarılması aşamasında ritm çalgılaması açısından sağlıklı bir yol izleyebilmeleri için bir ışık tutulmaya çalışılmıştır. SSSö
Gaziantep seyirlik oyunları üzerine bir inceleme

Gaziantep yöresi seyirlik oyunları üzerine hazırladığımız bu çalışma, yazılı kaynakların taranması, gözlem ve görüşme metotları kullanılarak bölgede gerçekleştirdiğimiz farklı zamanlarda yapılan saha çalışmalarıyla elde edilen verilerin derlenmesiyle hazırlanmıştır. Seyirlik oyunlar konu, yapı, icra ortamı, işlev ve icracı özellikleri göz önüne alınarak incelenmiştir. Gaziantep yöresi seyirlik oyunlarının tasnifi ve örnek seçilen oyunların yapısall incelemeleri, Gürbüz Aktaş'a ait Tiyatral Halk Danslarının Kurgusal Analizinde kullanılan metodun, derlediğimiz seyirlik oyunlara uygulanması yoluyla gerçekleştirilmiştir. Oyunların yapısall ve işlevsel değerlendirmeleri, Türk Halk Bilgisi Ürünlerini İnceleme Kuram ve Yöntemlerinden Yapısal, İşlevsel ve Performans Teori Yöntemleriyle yapılmıştır. Ayrıca Mizah Kuramlarından olan Rahatlama Kuramı çalışmamızın ana metotlarından birisi olarak tarafımızca kullanılmıştır.
Geçmişten günümüze Sivas'ta hamam kültürü

Bütün eski uygarlıklar vücut temizliğinin yanı sıra simgesel olarak ruh temizliğini amaçlayan ve dinsel bir mana taşıyan yıkanma işlemine önem vermişlerdir. İlk başlarda dini gayelerle başlayan temizlenme, yıkanma ihtiyacı daha sonra kapalı mekan olan hamamların yapılması ile daha ileri düzeye ulaşmıştır. Yıkanmayı günlük yaşamın bir parçası durumuna ilk getiren millet Yunanlılardır. Yaptıkları mekanlarla sağlık ve spor merkezi özelliği taşıyan hamamlar aynı zamanda eğlence yeri olma, hoşça vakit geçirme mekanı olma özelliği de kazanmıştır. Yunanlılar Roma hamamlarının ortaya çıkmasını sağlamıştır. Roma hamamları Türklerin hamam mimarisinin oluşmasında çok etkili olmuştur. Anadolu'ya gelen Türklerin beraberinde getirdikleri banyo kültürü Roma ve Bizans hamam geleneğiyle birleşip, İslamiyet'in de emrettiği temizlik kurallarıyla bütünleşince Türk hamamları ortaya çıkmıştır. Türk hamamları kendi geleneğini oluşturarak dünya literatürüne girmiştir. Hamamlar ilk kuruluşlarındaki amaçlarının dışına çıkarak, yeni işlevler kazanmıştır. Doğumdan ölüme kadar birçok özel törenin, kutlamaların ve eğlencelerin yapıldığı, insanların kişisel bakımlarını yaptıkları, hastalıklarının tedavisinde kullandıkları mekanlar olmuştur. Öyle ki hamamlar edebiyat, minyatür, resim, sinema gibi sanatlara; sempozyum, sergi, belgesel ve kitap gibi bilimsel çalışmalara ya konu olmuştur ya da bir bölümünü etkilemiştir. Bu meyanda çalışmamızdaki amacımız; Sivas hamamlarının tarihi, mimari ve kültürel özelliklerini incelemek, Türk hamamları içerisinde yerini tespit etmek, hamam kültürümüzün geçmişş ile günümüz arasındaki değişimini ortaya koymak ve gündelik hayatımızda yerini belirlemektir.
Marand ve yakın çevresi doğum ve ölüm merasimleri

Tez çalışmasının içeriğini 'Marand ve yakın çevresinde düzenlenen evlenme doğum ve ölüm törenleri' oluşturmaktadır. Bu çalışmanın giriş bölümünde İran'da yaşayan Türkler hakkında genel bir bilgi aktarıldıktan sonra İran sınırları içerisinde bulunan Azerbaycan bölgesiyle ilgili coğrafi ve tarihi hakkında genel bilgiler verilecektir. Doğumla ilgili adet ve inanmalar, doğum öncesi, doğum sırası ve doğum sonrası olarak ele alınacaktır. Ölümle ilgili adet ve inanmalar ise ölüm öncesi, ölüm sırası ve ölüm sonrası sıralamasıyla anlatılacaktır. Sonuç bölümünde, çalışmanın genel bir değerlendirilme yapılacaktır.
Hakas Şamanizminde ölüm

Ölüm, tarih boyunca insanlığın kaçınmak için yollar aradığı bir olgu olmuştur. Bu kaçınma yollarının en bilineni ise ölümün ardından gidilecek alternatif bir dünya ve yok olan fiziki varlığın yerine geçecek sonsuz bir ruh kavramı yaratmaktır. Ölüme karşı geliştirilen bu inanış ve davranışların günümüzde Rusya Federasyonu sınırları içindeki Hakas Cumhuriyeti'nde yaşayan Hakaslardaki durumunu ortaya koyabilmek için bu halkın ölümü algılayışının Şamanizm bağlamında incelendiği bir araştırma yapılması planlanmış ve Hakas-Minusinsk Vadisi'nde geçmişşten günümüze dek var olan inanışlar ile cenaze pratikleri bu doğrultuda detaylı biçimde ele alınmıştır. Hakasların ölüme dair bir takım pratiklerinin ve günümüzde hala yaşatmakta oldukları diğer pek çok inançsal uygulamanın altında yatan Şamanik felsefenin de açıklanmasıyla tarihsel süreçte Yenisey Kırgızlarının yaşam, ölüm ve öbür dünya tasarımlarının da ortaya koyulması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda nitel araştırmalarda en sık kullanılan veri toplama aracı olan görüşme ve gözlem yöntemlerine başvurulmuş ve Askiz Bölgesi ve başkent Abakan olarak belirlenen araştırma bölgelerinde yirmi bir Hakas ile görüşmeler yapılmıştır. Toplanan veriler ise literatür taraması yoluyla ulaşılan arkeolojik ve etnografik kayıtlarla desteklenerek yorumlanmaya çalışılmıştır. Bu çalışmanın alanındaki diğer çalışmalardan en önemli farkı, Türklerin ölümü algılayışları ve ölüme dair uygulamalarının Hakas Türkleri örneğinde ilk kez kapsamlı bir biçimde, alan araştırmasına dayanarak ele alınmış olmasıdır.
Orta ve son Tunç Çağı'nda Orta Aras Havzası

Orta ve Son Tunç Çağı'nda Orta Aras Havzası isimli doktora tez çalışmasında ana konu olarak Aras Boyalıları Kültürü incelenmiştir. Aras Boyalıları Kültürü'nün öncesinde Erken Taranskafkasya Kültürü ve sonrasında Erken Demir Çağı Kültürü ile ayırımları ve ortak noktaları incelenen diğer konulardandır. Ayrıca kültürün keramik kültürü ve ölü gömme geleneği de değinilmiştir. 2014 yılında Yrd. Doç. Dr. Akın Bingöl başkanlığından gerçekleştirdiğimiz Kars ve Iğdır İl ve İlçeleri Yüzey Araştırmasının sonuçları ile Iğdır'dan satın alma yolu ile Kars Müzesi'ne kazandırılan 10 adet monokrom Orta Tunç Çağı Aras Boyalısı çalışmamız açısından oldukça faydalı sonuçlar ortaya çıkarmıştır. Bununla birlikte Kars-Erzurum ve Ahlat müzelerinde bulunan, monokrom ve polikrom Aras Boyalıları üzerinde envanter fotoğraf çekimi ve çizim çalışmaları yapılmıştır. Aras Boyalıları Kültürü'nün Orta ve Son Tunç Çağı keramik tipolojisi incelendiğinde Orta Tunç Çağı'ndan Son Tunç Çağı'na geçişin izleri belirgin olmakla birlikte bezeme ve figürlerde de bir sürekliliğin olduğu gözlere çarpmaktadır. Erken Transkafkasya Kültürü'nün izlerini taşınmakta olan siyah açkılı taraz baskı bezemeli keramikler Orta Tunç Çağı boyunca boyalılara paralel olarak kullanılmıştır. Son Tunç Çağı'nda ise boyalılardan ayrı olarak bu kez ağız kenarı bir ya da iki sıra yivli siyah veya kahve-kiremit astarlı çanak ve çömleklerin kullanıldığı görülmektedir. Yaşam şekli ve ekonomik modele ilişkin olarak yapılan tartışmalar ve elde edilen bulguların değerlendirilmesine göre kültür, Orta Aras Havzası olarak tanımladığımız; Kars, Iğdır, Kuzeybatı ve Batı Ermenistan, Kuzeybatı İran ve Nahçıvan bölgelerinde aynı anda hem yerleşik hem göçebe ve hem de yarı göçebe bir hayat tarzı hüküm sürmüştür. Aras Boyalıları Kültürü, Orta Aras Havzası'nda göçebe, yerleşik ve yarı göçebe toplulukların siyasi, sosyal, ekonomik ve kültürel işbirliği ile şekillenip gelişen bir kültür özelliği göstermektedir.
Folklora Kurden Azerbaycane

Bu tezin araştırma konusu Azerbaycan Kürt'lerinin folklorudur. Folklor ile tarih sıkı bir ilişki içinde olduğundan Azerbaycan Kürd'lerinin tarihi ile ilgili bilgilere de genel hatlarıyla yer verilmiştir. Bununla bereber Azerbaycan Kürt'lerinin folklorunu örnekleyen adet, bayram, oyun ve tiyatro örnekleri alan araştırması ile toplanmıştır. Bu yönüyle Azerbaycan Kürt'lerinin folklorunun örnekler aracılığıyla tanıtılması ve bilinmesi amaçlanmıştır.
Erzurum il merkezine bağlı beş köyde kültür değişmeleri açısından masal anlatma geleneği üzerine bir inceleme

Çalışmada 1970'li yıllarda hazırlanan ilgili bitirme tezleri ve 'Erzurum Büyükşehir Belediyesine Bağlanan Köy Vasfını Henüz Kaybetmemiş Beş Yerleşim Biriminde Halk Kültürü Değişmeleri' isimli TÜBİTAK projesinin verileri karşılaştırılmıştır. Bu karşılaştırma sonucu sözlü kültür ürünlerinden olan masalların günümüzdeki durumuna ilişkin değerlendirmelere yer verilmiştir. Giriş bölümünde çalışmanın amacı, kapsamı, yöntemi hakkında bilgi verildikten sonra çalışmanın temelini oluşturan kültür, sözlü kültür, değişme kavramlarının tanımlarına ve özelliklerine yer verilmektedir. Kültür değişmelerinin genel özellikleri hakkında detaylı bilgilerin sunulduğu bu bölümde kültür değişmelerinin türleri, aşamaları, değişmelerin toplumlar tarafından kabul edilmeme nedenleri ele alınmış; köylerdeki kültür değişmelerinin yaşandığı sahalar hakkında bilgi verilmiştir. Birinci bölümde masal kavramına ait çeşitli tanımlar sunulmuş; masalların şekil, içerik, icra özellikleri hakkında bilgi verilmiştir. Masal sınıflandırmalarının, türlerinin ve işlevlerinin de bulunduğu bu bölümde masal-kültür, masal-teknoloji ilişkisine de yer almaktadır. Bölümün devamında günümüzde masalların yaşatıldığı internet siteleri ve uygulamalara ilişkin veriler sunulmuştur. İkinci bölümde Altınbulak, Dadaşköy, Güzelova, Söğütlü ve Yolgeçti köylerinde yaşanan halk kültürü değişmeleri genel hatlarıyla aktarılmış, bu değişmelerden hareketle masal kültürüne etki eden unsurlar belirlenerek değerlendirilmiştir. Üçüncü bölüm ise proje kapsamında derlenen masal metinlerine ayrılmıştır. Sonuç bölümünde ise çalışmadan elde edilen değerlendirmelere yer verilmiştir.
Ordu yöresine ait halk inançlarının dinler tarihi açısından değerlendirilmesi

Halk inançları ve bir takım uygulamalar şirk, hurafe, bid'at türü tanımlamalarla olumsuz karşılanıyor olsa da bir milletin geçmişş kültürüne dair bilgi vermesi açısından önemlidir. Bundan dolayı halk inancı, Türk kültürünün geçmişşi ile bugünü arasında akrabalık köprüsü kurmaktadır. Bu amaçla yörede tespit ettiğimiz bu halk inanışlarının tarihi izleri aranmaktadır. Ayrıca halk inançları sadece bir yöreye has değildir hatta bir ülkenin bölgeleri, aynı bölgenin farklı yöreleri arasında da değişiklik görülmektedir. Buradan hareketle Ordu yöresindeki halk inanışlarının karakteristik özelliklerinin tespit edilmesi ve bu inanışların buralarda yaşayan insanlar üzerindeki etkilerinin incelenmesi ve Dinler Tarihi açısından değerlendirilmesi önem arz etmektedir. Tezimizin giriş bölümünde çalışmanın metodolojisi ve yörenin siyasi-dini tarihi hakkında bilgiler verilmiştir. Birinci bölümünde hayatın geçiş dönemlerine dair inanışlara ve uygulamalara yer verilmiştir. İkinci bölümünde ise Ordu yöresinde günlük hayatta karşımıza çıkan bir takım inanışlar tespit edilerek kaleme alınmıştır. Örneğin uğur-uğursuzluk, nazar-muska, dini-mevsimlik bayramlar, ziyaret yerleri ve türbeler ile ilgili uygulamalar incelenmiş ve konuyla ilgili resimler eklerde verilmiştir. Sonuç kısmında ise genel değerlendirme yapılmıştır.