turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Şiraz nakkaşhaneleri ve resimli şehnameler (1470-1500)

Bu çalışmanın konusunu, İran edebiyatının en önemli eserlerinden biri olan ve Firdevsi (ö. 411 /1020) tarafından 11. yüzyılın başlarında tamamlanan Şehnamenin Şiraz kentinde 1470- 1500 yılları arasında üretilen resimli örnekleri oluşturmaktadır. Belirlenen zaman aralığında hazırlanmış olan örnekler içerisinden Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi koleksiyonunda bulunan sekiz nüsha H.1515 (1478), H.1489 (1482-83), H.1506 (1486), H. 1507 (1494), R. 1542 (1494), H.1491 (1495), H.1508 (1498), H.1478 (1490) ile Staatsbibliothek zu Berlin'de bulunan tek nüsha (Ms. or. fol.4255/ 18 Haziran 1489) çalışmamız kapsamına alınmıştır. Bu tez kapsamında 16. yüzyıla kadar Şiraz'daki politik durum hakkında bilgi verilmiştir. Akkoyunlu Beyliğinin (1340-1514) siyasi tarihine bakılmıştır. Önemli bir el yazması üretim merkezi olan Şiraz'ın kitap üretimindeki yerine değinilmiştir. Böylece odaklandığımız dönem için siyasi ortam tanıtılmış ve sanatsal alt yapı belirlenmiştir. Resimli Şehname geleneği 1470 yılına kadar ele alınmış ve çalışmanın odaklandığı dönemden önce var olan resimli örnekler incelenmiştir. Konu kapsamında ele aldığımız dokuz Şehname nüshasının incelemesi yapılmıştır. Nüshaların resim üslubu, sayfa tasarımları, tezhip özellikleri irdelenmiş ve değerlendirmeleri yapılmıştır. Bu incelemenin önemli bir bölümünü yazmalarda yer alan resimlerin ikonografik çözümlemeleri oluşturmuştur. Yapılan incelemede, konu kapsamında ele alınan Şehname nüshalarının birbirlerine benzeyen özellikleri ortaya çıkarılmış, sahip oldukları özgün yönleri belirlenmiştir. Böylece Şiraz nakkaşhanelerinin söz konusu dönemdeki üretimi hususunda değerlendirme yapılabilmiştir.
Kemer Av Köşkü'nün mimarisi ve değerlendirilmesi

Bu çalışmanın ilk bölümünde, konunun kısaca tanımı yapılarak amacı ve önemi ortaya konulmaya çalışılmıştır. Daha sonra köşkün yer aldığı Kemer coğrafyası ve tarihi, antik dönemden itibaren ele alınarak günümüze uzanan çizgiye kadar geçirdiği aşamalardan kısaca bahsedilmiştir. İkinci bölümde, Anadolu Selçuklu Devleti'nde av kültürü, sultanların ve emirlerin av ve avcılık faaliyetleriyle olan ilişkisi incelenmiştir. Üçüncü bölüm, tezimizin odak noktasını oluşturan Kemer Av Köşkü'nün mimarisine odaklanmıştır. Bu bölümde köşk, tüm mimari öğeleriyle ayrı ayrı alt başlıklara ayrılmıştır. İlk olarak köşkün genel tanımlaması yapılmış, daha sonra çevre duvarlarının yapısall özellikleriyle birlikte, kullanılan malzemenin niteliği açıklanmıştır. Ana köşk binası, plan şemasıyla, kullanılan malzemelerin niteliği, plan şeması içerisinde yer alan mekanların özellikleri gibi ana başlıklar başlıklar incelenmiştir. Alt başlıklar içerisinde; su künkü ağı, hazırlık/soyunmalık mekanı, hamam, sofa, merdiven sistemi, pencere düzenlemesi, çatı sistemi, süsleme elemanları, ahşap hatıl kuşakları gibi alt başlıklar yer almaktadır. Bununla birlikte, yapının üzerine kurulduğu topoğrafya göz önüne alınarak, köşk binası dört cepheden ayrı ayrı değerlendirilmiştir. Son olarak da; köşkün tarihlendirilmesi yapılmaya çalışılmıştır. Dördünce bölümde, yapılan arkeolojik kazılarda elde edilen buluntular; pişmiş toprak buluntular, cam, sikke, devşirme taş malzemeler ve çini buluntular başlığı altında incelenmiştir. Son bölümde ise, tüm veriler ışığında varılan sonuçlar, köşkün Anadolu Selçuklu köşk mimarisi bağlamında, aynı grupta yer alan köşklerle benzer ve özellikle farklı noktalarına değinilerek ulaşılan yeni sonuçlar ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Bafra kırsal konut mimarisi

Bafra, Samsun iline bağlı bir ilçedir. Aynı zamanda Türkiye'nin en önemli ve büyük ovalarından biri olan Bafra, Kızılırmak Nehri'nin kıyısında kurulmuş ve gelişim göstermiştir. Şehir merkezi ve Derbent Barajı ile Karadeniz arasında uzanan Kızılırmak boyunca yerleşmiş köyler düz ve engebesizdir. Ancak şehrin güneyi dağlık ve yükseltiye bağlı yerleşimler olan köylerden oluşmaktadır. Tarihi gelişim çizgisi M. Ö. başlayan Bafra tarihin her döneminde önemini korumuştur. Bu çalışmada daha önce hakkında hiçbir çalışma yapılmamış Bafra köy evleri incelenmiştir. Bafra merkez ve ova köylerinde geleneksel konut sayısındaki hızlı düşüş ve yok oluş konuyu ivedi bir şekilde ele almayı gerektirmiştir. Bu kapsamda geleneksel konutların hepsi Bafra'nın güneyinde ve ağırlıklı olarak yükseltiye bağlı yerleşimlerde tespit edilmiştir. Çalışmada her konuta bir katalog numarası verilerek tablo ile detaylı bir künye oluşturma yoluna gidilmiştir. İncelenen ve ölçüsü alınan konutların çizimleri yapılarak çalışmaya dahil edilmiş, bu çizimler fotoğraflarla desteklenmiştir. Daha sonra katalogdaki bilgiler başlıklar halinde ve detaylı olarak değerlendirilmiştir. Bu değerlendirme esnasında Anadolu'daki diğer geleneksel konutlarla benzer ve farklı yönleri itibariyle karşılaştırma yöntemine gidilmiştir. Çalışılan konutlar Türk konut mimarisi içerisinde kabul edilen ve Anadolulu özelliğini yitirmemiş konutlardır. Gerek yapım sistemi gerekse plan özelliği açısından benzerlikler tespit edilse de, ücra Bafra köylerinde karşılaşılan sofa çıkmaları bu konutlarda işlevselliğin yanı sıra estetik arayışın da bir göstergesidir. İncelenen konutlar süsleme açısından sade tutulmuştur. Fakat bazı konutlardaki ahşap işçiliği bölgede işinin ehli ustaların varlığına işaret etmektedir. Tespit edilen evler genellikle iki katlı ve ek yapıları itibariyle de köy evleridir. Karadeniz bölgesinin karakteristik özelliği olan ahır-konut birlikteliği Bafra kır konutlarında da tespit edilmiştir. Bafra kır konutlarında malzeme açısından tüm örneklerle karşılaşılmıştır. Özellikle ağacın bol olduğu ormanlık dağ köylerinde hatırı sayılır ahşap konut tespit edilmiştir. Ahşap, ahşap çatma, tuğla ve taş konut örnekleri değerlendirme açısında da çeşitlilik sunmaktadır.
20. yüzyıl batı resim sanatında aşk olgusu

Aşk olgusu, Rönesans'tan günümüze kadar, pek çok sanatçının tuallerineyansımıştır. Aşkın, Avrupa resim sanatında, 20. yüzyıldan önceki dönemlerde, belirli konular çerçevesinde ele alındığı görülmektedir. Yunan ve Roma mitolojisi, Eski ve Yeni Ahit ve edebi eserlerdeki kahramanların aşk öyküleri, önemli bir esin kaynağı olmuştur. Genel olarak bakıldığında, Rönesans'tan 20. yüzyıla kadar uzanan zaman diliminde, ortak konuların değerlendirildiği izlenebilir. Ancak, belli dönemlerde, bazıtoplumlara ve yaşam biçimlerine özgü aşk yaklaşımları da göze çarpar. Örneğin, Barok dönem Hollanda resminde aşk mektupları yaygın olarak işlenmiş bir konudur. Sanatsal anlamda çok farklı üsluplar sunan 20. yüzyılın tanık olduğu sanat akımları, aşkıbetimlerken daha özgür ve bireyci bir yol izlemiştir. Eski ve Yeni Ahit, Yunan ve Romamitolojisi nadir olarak resim dünyasına girmiştir. Sanatçılar, çeşitli akımların renk, biçim ve kompozisyon anlayışı doğrultusunda iç dünyalarını yansıtma cesaretinigöstermişlerdir. Art Nouveau, Dışavurumculuk, Kübizm, Dada, Gerçeküstücülük, Art Deco ve Paris Okulu akımları, aşkı kendilerine özgü şekillerde tuallere yansıtmıştır.
Çocuk Esirgeme Kurumu: Mimar Arif Hikmet Koyunoğlu ve ressam Namık İsmail'in işbirliği

'Çocuk Esirgeme Kurumu: Mimar Arif Hikmet Koyunoğlu ve Ressam Namık İsmail'in İşbirliği' isimli tez çalışmasında Çocuk Esirgeme Kurumu Binası çatısı altındaki toplantı salonunun korunmasına yönelik olarak yapılan inceleme ve belgelemeler bilimsel olarak değerlendirilmiş ve önerilerle desteklenerek bir bütün içerisinde ortaya konmuştur. Tez çalışması kapsamında, Birinci Ulusal Mimarlık Dönemi Mimarlarından Arif Hikmet Koyunoğlu'nun hayatı kendi yazdığı anılarından ve hakkındaki diğer kaynaklardan faydalanılarak bir araya getirilmiştir. Salonda yer alan resim ile bezemeler motif, kompozisyon ve renkleri göz önünde bulundurularak değerlendirilmiştir. Yapılan araştırma ve değerlendirmeler sonucunda salonun dekorasyonu ve sanatsal tasarımı aşamasında görev alan, dönemin mimarisine ve sanatına yön veren isimler ortaya konmuştur. 1927'de yapımı tamamlanan söz konusu binanın ve açılış gününden itibaren aktif olarak kullanımı devam eden salonun geçirdiği değişimler tespit edilmiştir. Bu kapsamda belgelemeler yapılmış ve mevcut korunma durumu ile eserlerdeki bozulmaların hızları hakkında veriler ortaya konmuştur. Bu sayede daha sonra yapılması muhtemel koruma-onarım çalışmalarına kaynak oluşturulmuştur. Çalışmalar sırasında tespit edilen bozulmalar doğrultusunda salonun ve eserlerin korunması konusunda bazı önlemlere başvurulması gerekliliği üzerinde durulmuş, uygun şartlarının sağlanmasının söz konusu eserlerin ömrünün uzatılması için en doğru ve etkili çalışma olacağı vurgulanmıştır.
Creation and iconographic reflections in abrahamic religions

Yaratılış, tarihin başlangıcından itibaren insanoğlu tarafından merak edilen bir konu olmuştur. İnsanın ilk'lere olan merakı ve farklı kültürlerde ve bölgelerde olmalarına rağmen ortak bir yaratılışa sahip olduklarını bilmeleri ve bu doğrultuda gerçeği bulma istekleri onları birçok araştırma yapmaya yöneltmiştir. Her dönem insanlar yaratılışla alakalı araştırmalar yaparak evrenin ve insanın nasıl meydana geldiğini bulmaya çalışmışlardır. Bunun yanı sıra insanların bir şeylere inanma ihtiyacı da tarihte farklı inanışların ortaya çıkmasını sağlamıştır. Tarihi süreçte oluşan medeniyetler içinde bulundukları şartlar ve inançlar doğrultusunda bir yaratılış öyküsüne sahip olmuşlardır. Semavi Dinlerde Yaratılış ve İkonografik Yansımaların anlatıldığı tez çalışmasında, yaratılış olgusunun çeşitli kültür ve dinlerdeki işlenişi ile Semavi Dinler, Kutsal kitapları ve yaratılış metinleri hakkında bilgiler verilerek, Evrenin ve dünyanın yaratılışı, ilk insanoğlunun yaratılışı, ilk günah ve cennetten kovuluşu konu edinen, çeşitli dönem ve üsluplardaki sanat eserlerinin olgusal ve ikonografik çözümlemeleri yapılmıştır. Eserler konu ve kronolojik sıraya göre değerlendirilerek yaratılış olgusunun dinler açısından önemi ve sanata yansıma şekli ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Türk ve İslam Eserleri Müzesi'nde bulunan 1984 envanter numaralı Firdevsi Şehnamesi Minyatürleri

Bu tezin konusunu Türk ve İslam Eserleri Müzesi, yazma eserler koleksiyonu 1984 envanter numaralı Firdevsi Şehnamesi nüshası oluşturmaktadır. Eser H. 956/ M. 1549 yılında Muhammed Katib Şirazi tarafından istinsah edilmiştir. Safevi Dönemi'ne ait Şiraz ekolü el yazmasıdır. Üzerinde Pertevniyal Valide Sultan vakıf mührü bulunan eserin hangi yolla ve ne sebeple Osmanlı eline ulaştığı bilinmemektedir.37x 23 cm ölçülerindeki el yazması 618 yapraktan oluşmaktadır. Farsça yazılan eser dört sütun düzeninde yirmi bir satır halinde yazılmıştır. Eserde toplam yirmi dört adet minyatür bulunmaktadır. El yazması eser on iki sanatçı tarafından yedi yılda tamamlanmıştır. Herhangi bir bilimsel çalışmaya konu olmayan el yazması eser minyatürleri 16. yüzyıl Şiraz üslubunda resmedilmiştir. Dönemin Şiraz ekolü kendinden önceki dönemlerin sanatsal üsluplarını taşıması ve bu etkilerle birlikte yeni bir senteze kavuşması açısından oldukça önemlidir. Bu el yazması eserden yola çıkarak ait olduğu dönemin minyatür üslup özelliklerinin minyatürlere ne derece yansıdığı, kendinden önceki ve çağdaşı olan sanat ekollerinden ne derece etkilendiğini, bunun yanı sıra çağdaşı sanat ekolleri üzerindeki etkileri belirlenmiştir.
İmge endişesi

Dünyaya gelmiş her sağlıklı insanın yaptığı ilk şeylerden biri bakmaktır. İlk andan beri var olan bu yeti, bedenin ve zihnin gelişimiyle orantılı olarak gelişmektedir. Bu gelişim sürecinde etrafa bakınma sonucunda oluşan ilk bakışlar, bakışma kavramını zihne davet etmektedir. Bu süreçte içinde bulunduğu toplumun, sosyolojik, ekonomik ve inançla ilgili koşulları, kişinin tercihlerini etkilemektedir. Kişi, bu süreçte bilgi dağarcığı ve hayal dünyası sayesinde, hayatındaki yer alan her şeyle ilgili sembolik kodlar yaratmaktadır. 1. Bölüm'de Yakındoğu eksenli coğrafya içerisinde, genellikle kitabi dinler ve inanç gelenekleri çerçevesinde endişelerin şekillendirdiği görsel kültürden bahsedilmiştir. Bu manada yüz ve suret kavramları etrafında şekillenen figür odaklı ve figür kısıtlamalı eserler incelenmiştir. 2. Bölüm'de; Avrupa eksenli bakma ve bakış kavramları etrafında şekillenen dini içerikli portreler ve bunların sanat ve kültür içerisindeki yerleri incelenmiştir. Yakındoğu'da doğayı anlamaya yönelik yapılan bilimsel çalışmaların, Batı topraklarında kendini kültürel bir kod olarak nasıl sunduğundan bahsedilmiştir. 3. Bölüm'de; Uzakdoğu özelinde Çin'de, kendine odaklanan sanatçının, kendine hayran olarak değil aksine kendine ulaşmaya çalışarak resmetme ritüelinden bahsedilmiştir. Bu anlamda etrafındaki her şeye değer vererek bakan bir toplumda hayat, sanat ve felsefenin birbirinden ayrı düşünülemeyecek ve birbirinden bağımsız gelişemeyecek olgular olarak nasıl yerleştiği anlatılmıştır. Son bölümde ise; toplumların görsel belleklerini oluşturan imgeleri birey özelinde düşünerek resmetmiş olduğum bir otoportreyi başka bir bakışla anlamaya çalıştım. Batı geleneği olan bir triptik biçiminde, doğu eğilimli perspektif kullanımını sentezlediğim bu resim, tahayyülümdeki imgelerin oluşum aşamasındaki endişelerini içermektedir.
Nevşehir'de Geç Dönem dini ve sosyal yapılar: Tanzimat'tan 1839 - Cumhuriyet'e 1923

Bu çalışmada Tanzimat Fermanı'nın ilanından Cumhuriyet'in ilanına kadar olan zaman diliminde Osmanlılar Döneminde önemli bir kent olan Nevşehir İl'inde inşa edilen dini ve sosyal yapılar incelenmiştir. Bu bağlamda ele aldığımız yapı türleri cami, türbe, çeşme, köprü, kilise ve hamamlardır. Nevşehir kuruluşundan itibaren birçok uygarlığın yaşadığı bir yer olmuştur. Bundan dolayı farklı yapı türlerine ev sahipliği yapmaktadır. Özellikle Osmanlılann hakimiyetinin etkili olduğu XIII. ve XIX. yüzyıl arasında mimari bakımdan oldukça yoğun bir dönemdir. Çalışma bölgemizi oluşturan Nevşehir ile ilgili günümüze kadar bir takım çalışmalar yapılmıştır. Yapılan çalışmalar genellikle mimari olarak değil kültürel bir çalışma şeklinde yapılmıştır. Bundan dolayıdır ki eserlerin çoğunluğu çok kısa tutulmuştur. Bu eksiklikten dolayı çalışmamız Nevşehir İl merkezi, Kozaklı, Hacıbektaş, Derinkuyu, Gülşehir, Ürgüp, Avanos ve Acıgöl ilçe merkezleri ve bu ilçelere bağlı belde ve köyleri kapsamaktadır. Tezimizde 1839 1923 yıllan arasında inşa edilen yapılar olarak zaman sınırlandırılması yapılmıştır. Tezin hazırlanmasında öncelikli olarak izlenen yol arşiv araştırması ve literatür taramasıdır. Arşiv çalışmasında Başbakanlık Devlet Arşivleri' ve Osmanlı Arşivi'nden belgeler edinilmiştir. Literatür taramasında, öncelikli olarak Milli Kütüphane, ÖSYM Tez Merkezi, Türk Tarih Kurumu Kütüphanesi, İslam Araştırmanın Merkezi Kütüphanesi, Erciyes Üniversitesi Kadir Has Kütüphanesi'nde tarama yapılmıştır. Arşiv ve literatür taramalanndan sonra elde edilen veriler doğrultusunda araştırmamızın zaman dilimine giren yapı listesi oluşturulmuştur. Günümüzde var olan yapılann tespiti amacıyla belge ve çizimler taranmıştır. Toplanan bu belgeler doğrultusunda Haziran 2013 tarihi ile Haziran 2015 tarihleri arasında arazi çalışması gerçekleştirilmiştir. Vakıflar Genel Müdürlüğü, Nevşehir Kültür Varlıklarını Komma Bölge Kumlu Müdürlüğü'nde var olan çizimler arazi çalışması sırasında kontrol edilmiş, çizimleri olmayan yapılann ise genel ve detay olarak fotoğrafları çekilerek ayrıntılı bir tanımlaması yapılmıştır. Tezin ilk bölümünü Giriş Bölümü oluşturmaktadır. 'Giriş'te tezin konusu, amacı, önemi ve kapsamı üzerinde durularak araştırma sırasında izlenecek yol ele alınmıştır. Ayrıca bu bölümde literatür değerlendirilmesine yer verilmiştir. İkinci bölümü araştırma bölgemizi oluşturan Nevşehir İli ve İlçelerinin tarihçesinin yanı sıra coğrafi dummuna kısaca değinilmiştir. Tezin üçüncü bölümünde ise 'Katalog' yer almaktadır. Burada yapılar; plan tiplerine göre, yapı elemanları, malzeme ve süsleme özelliklerine göre planlan ve fotoğrafları eşliğinde detaylı olarak anlatılmıştır. Değerlendirme ve karşılaştırma bölümünde ele alınan yapılar planlarına, kullanılan malzemeye, süsleme programına ve yapı elemanlarına göre sınıflandınlmıştır. 'Sonuç' bölümünde ise araştırmamızın genel bir yommlaması yapılmıştır.
Samsun Arkeoloji ve Etnografya Müzesi'nde bulunan XII. ve XV. yüzyıllara ait Beylikler Dönemi sikkeleri

Bu çalışmamızda Samsun Arkeoloji ve Etnografya Müzesinde bulunan XII. ve XV. yy. ait Beylikler Dönemi sikkeleri incelemeye tabi tutulmuştur. Sikkeler müzeye değişik tarihlerde gelmiş olup tamamı satın alınarak müzeye kazandırılmıştır. 130 sikke arasından 49'u ele alınarak incelenmiştir. Bu sikkelerden 12'si figürlü sikkelerdir. Figürlü sikkelerde en çok insan tasviri kullanılmıştır. Birçoğu yarım portre olup cepheden ya da profildendir. Büyük çoğunluğu Grek, Roma, Bizans sikkelerinin kopyasıdır. Dolayısıyla orijinallerine göre kalitesiz bir işçilik görülmektedir. Sikkelerde insan portresi dışında binici tasviri de görülmektedir. Bu figürler 12 -13. yüzyıllarda Selçuklu bölgesinde yaygındır. Figürlerden diğer bir grubu oluşturan burç ve gezegen figürlü sikkeler en güzel örnek Artuklu hükümdarı Hüsameddin Yoluk Arslan'ın bir sikkesidir. Bu sikke de elinde kılıç ve kesik baş tutan mars gezegeni figürünün diğer sikkelerde bir başka örneği yoktur. Fantastik figürlerden yalnızca melek ve çift başlı kartal figürleri sikkeler üzerinde bulunmaktadır. Artuklu hükümdarı Nasuriddin Mahmud'un bir sikkesinde bulunan çift başlı kartal figürü, Güneydoğu Anadolu örnekleriyle aynı üslupta resmedilmiştir. Sikke basımı hükümranlık alameti olduğu için sikkelerdeki insan figürlerinin hepsi hükümdar tasvirleridir. Fantastik figürler, hayvan figürleri, burç ve gezegen figürleri ise gerçek anlamlarının dışında hükümdarların sembolleri olarak kullanılmış olmalıdır. Bezeme olarak kullanılan en yaygın eleman, rozetlerdir. Bu tür bezemelerin en karmaşık olanlarına İlhanlı ve Eretna sikkelerinde rastlamak mümkündür. Bitkisel bezemeler birbirine dolanan, simetrik olarak iki yana doğru uzanan ve uçları rumi ve palmetlerle sonlanan basit bezemeler şeklindedir. Yazı açısından sikkeler dini yazılar, isim ve unvanlar, darp yeri ve tarih olarak incelenmiştir. 11. yüzyıldan itibaren unvan ve isimler ağırlık kazanmaya başlamıştır. Sikkelerde hakim olan yazı türü kufidir. 10. yüzyıldan itibaren çiçekli kufi yazı türü kullanılmaya başlanmıştır. Osmanlı döneminde II. Murad devrinden itibaren sülüs yazı türü kullanılmaya başlar ve Osmanlı Devletinin yıkılışına kadar kullanılır.
Amasra'da Bizans Dönemi üç eser: Tavşan Adası Manastırı, Amasra Kilisesi ve Küçük Kilise

Bilinen en eski adı ile Sesamos, Pers İmparatorluğu zamanında Amastris, Bizans dönemindeki adıyla Amastedos, Türk dönemindeki adı ile de Amasra, Bartın iline bağlı, Karadeniz kıyılarında bulunan bir liman kentidir. Kuruluşundan günümüze kadar önemli bir ticaret merkezi olan Amasra'nın, Bizans döneminde de Piskoposluk merkezi olması bu önemini sürdürdüğünün göstergesidir. Hıristiyanlık, Roma İmparatorluğu sınırları içerisinde ve Pagan inancının baskısı altındadoğmuştur. Bu nedenle Hıristiyanlar, ilk olarak katakomplar gibi gizli ibadet mekanlarındadinlerini yaşamaya çalışmışlardır. İmparator Constantinus 324 yılında Hıristiyanlığı serbestbırakınca ilk kiliseler yapılmaya başlanmıştır. Başlangıç döneminde Hıristiyanlar ile Paganistler arasında kanlı mücadeleler yaşanmıştır. Bu mücadelelerin yaşandığı yerlerden biri de Amasra'dır. Bütün mücadelelerin sonundaHıristiyanlar, Paganlara karşı galip gelmiş ve Amasra' da kiliseler yapılmaya başlanmıştır. Katalog Bölümünde Amasra' da Bizans döneminde inşa edilmiş olan bir manastır, bir kilise ve bir şapel ele alınmıştır. Bu yapılardan ikisi günümüze kadar varlığını korumuşken bir tanesi harap durumda bulunmaktadır. İlçede tespit edilen bu yapıların tarihi, mimarisi ve süsleme özellikleri; veriler, çizimler ve fotoğraflarla açıklanmaya çalışılmıştır. Kiliseler kendi içerisinde, çevresinde ve Anadolu' da bulunan benzer örnekleriyle karşılaştırılmıştır. Planlar, çizimler ve fotoğraflar ekler bölümünde verilmiştir.
Kayseri Arkeoloji Müzesi'nde bulunan bir grup Anadolu Selçuklu sikkeleri

Sikkeler bir devletin maddi, ekonomik ve dini durumlarını belirten sembollerdir. Sikkelerin üzerinde yer alan yazılar, süslemeler, motifler ve figürler o dönemin sanatlarının, iktisadi ve dini durumlarının ortaya koyması açısından önemli bir kaynaktır. Tez çalışmasında Kayseri Arkeoloji Müzesinde Bulunan Bir Grup Anadolu Selçuklu Sikkelerini tanıtmak amaçlanmıştır. Bu kapsamda Müzede bulunun 1465 adet sikkeden 85 tanesi araştırma çalışmasında incelenmeye alınmıştır. Bu çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde konunun önemi, tanımı ve amacı ile konu hakkında yayınlar, kaynaklar ve genel sikke bilgilerini içeren kısmın yer almaktadır. İkinci bölümde, sikkenin tanımı yapılarak, sikkenin genel tarihçesi ve basım teknikleri hakkında bilgiler sunulmuştur. Ayrıca sikkenin darp tekniği ve darphaneler hakkında bilgiler ortaya konulmuştur. Üçüncü bölüm katalog kısmından oluşmuştur. Burada sikkeler kronolojik bir sıraya göre ve malzemesine göre sıraya konularak ayrıntılı olarak tanımlanmaya çalışılmıştır. Dördüncü bölümde araştırma kapsamında incelemeye alınan sikkeler hakkında malzemesine, darphanesine, süslemesine ve yazı durumuna göre genel bir değerlendirme yapılmıştır. Beşinci bölümde ise Kayseri Müzesinde bulunan Anadolu Selçuklu sikkelerinin özelliklerinden bahsedilerek, elde edilen sonuç açıklanmaya çalışılmıştır. Elde edilen bulgular ışığında Anadolu Selçuklu sikkelerinin daha iyi tahlil edilmesi amaçlanmıştır.
Anadolu'da son dönem osmanlı duvar resimlerinde kent imgeleri

İnceleme alanını, Osmanlı İmparatorluğu'nun Başkenti İstanbul hariç tüm Anadolu sınırları içinde kalan bölgeler, zaman sınırını ise Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemi olarak 18 .-20. yüzyıl arası olup, tüm yapı türlerinin oluşturduğu doktora tez çalışmasıyla, Anadolu'da duvar resimlerinde işlenilen kent imgeleri ele alınmıştır. Seçilen dönem ve coğrafyaya bağlı olarak üslupsal değişim ve gelişim sürecinin belirlenmesi amaçlanmış olup, bugüne kadar yapılan araştırmaların saptamaları üzerinden, yeni bulgular ortaya konularak, sorular sorulup cevaplanmaya çalışmak tezin çalışma yöntemini belirlemiştir. Tezin saha aşaması iki yıl kadar sürmüş olup, elimizdeki veriler doğrultusunda çalışmamızın katalog kısmı oluşturulmuştur. Hangi kent olduğunu kesin olarak saptadığımız şehirler ele alınmış olup, hayali kent manzaraları daha önce çalışıldığı için katalog kısmına dahil edilmemiştir. Okuyucuya kolaylık sağlamak açısından katalogun alfabetik olarak sıralanması tercih edilmiştir. Katalog kısmındaki verilere, yer ve düzen, üslup, malzeme ve teknik özgünlüğünü tamamen veya kısmen koruyan eserler tespit edilerek dahil edilmiştir. Araştırmanın ilerleyen safhalarında 'Katalog' başlığı adı altında elde edilen veriler, Resim- Mekan İlişkisi başlığında mekan sosyolojisi, resimlerin dağılımı ve resmetme mantığı açılarından incelenmiştir. Resimlerin okunmasında özellikle İstanbul İmgesi kullanılması sonucuna vardığımız için, idolojik tavır, estetik bakış ve simgesel yaklaşımla ayrıntılı okumalar ve sorgulamalar yapılmıştır. İstanbul dışından kent imgeleri verilerimiz ise ayrıca dikkat çekicidir. Kent imgeleri farklı açılardan ele alınmış, soru ve sorgulamalarla çalışmalar tamamlanmıştır. Bunların dışında tarihsel süreç içerisinde kent imgelerinin gelişim evreleri ayrıntılı incelenmiş olup, kronolojik olmayışı işimizi zorlaştırmıştır. Şimdiye kadar yapılan çalışmalar ışığında elde edilen verilerle sanatçı sorunları yeniden ele alınmıştır. Tezimiz kapsamında ilk kez Ermeni ressamların bazılarının kimlikleri ve çalıştıkları eserler tespit edilmiştir. Ayrıca günümüzde yayınlanmayan Edirne Sırlı Konak gibi yapılar ve kent imgeli duvar resimleri bulunmuş olup bilim dünyasına kazandırılmıştır.