turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bir üniversite hastanesine yönlendirilen adli olguların psikososyal, psikiyatrik ve adli özelliklerinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

Amaç: Çalışmamızın amacı adli polikliniğimize adli makamlar tarafından rapor düzenlenmesi için yönlendirilen olguların psikososyal, psikiyatrik ve adli özelliklerinin değerlendirilerek çocuk ve ergenlerin suça maruz kalma ya da suç işleme açısından risk altında olduğu durumların saptanmasıdır. Yöntem: Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Adli Polikliniği'ne adli makamlar tarafından rapor düzenlenmesi için yönlendirilen ve 01.06.2012-29.02. 2016 tarihleri arasında adli kurul tarafından değerlendirilip rapor düzenlenen 4-18 yaş arasındaki 750 olgudan randomize olarak seçilen 150 olgunun tarafımızca düzenlenen dosyaları taranmıştır. Olguların yaş, cinsiyet, eğitim düzeyleri, aile özellikleri ve yaşam koşulları başta olmak üzere sosyodemografik özellikleri, karşılaştıkları adli süreçler, adli makamların istekleri ve yaşadıkları adli olayların sonrasında ortaya çıkan psikiyatrik sorunlar dökümente edilmiştir. Olgular cinsel istismar, suça sürüklenen çocuk ve diğer grup olmak üzere 3 ana grupta toplanmış, yukarıda bahsedilen sosyodemografik, psikiyatrik ve adli durumları için gruplar arasında değerlendirme yapılmıştır. Bulgular: Cİ grubunda kız cinsiyet daha fazla iken, SSÇ grubunda erkek cinsiyetin daha fazla olduğu belirlenmiş ve gruplar arasında cinsiyet dağılımı açısından anlamlı fark saptanmıştır (p<0,001). Cİ grubunda kızların 5-18 yaş aralığında ve yaş ortalamasının 13 ,12 3,54, erkeklerin 6-18 yaş aralığında ve yaş ortalamasının 11,42 3, 63 olduğu; SSÇ grubunda ise kızların 14-16 yaş aralığında ve yaş ortalamasının 14 ,83 0,75, erkeklerin 13-18 yaş aralığında ve yaş ortalamasının 15,13 1, 31 olduğu görülmüştür. SSÇ grubunda yaş ortalamasının Cİ grubunun yaş ortalamasından daha yüksek, olay öncesinde psikiyatrik hastalık varlığının daha fazla, anne eğitim düzeyinin ise daha düşük olduğu görülmüş; istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (p<0,001). Cİ grubunda %45, 4 sıklıkta psikiyatrik hastalık saptanmış; bunlardan en sık görüleni %21, 6 MDB, ikincisi ise %17, 5 TSSB olmuştur. Cİ olgularının %66'sında ruh sağlığında kalıcı bir bozulma saptanmamıştır. SSÇ grubunda WISC-R testi sözel, performans ve total IQ puanlarının üçünde de diğer gruplara kıyasla daha düşük olduğu, mental retardasyonun da aynı şekilde daha fazla olduğu saptanmıştır. Sonuç: Çalışmamızda Cİ ve SSÇ grubu arasında; cinsiyet, yaş, zeka kapasitesi, birlikte yaşadığı kişi sayısı, olay öncesinde psikiyatrik hastalık varlığı ve anne eğitim düzeyi açısından anlamlı fark saptanmış; diğer özelliklerde ise anlamlı bir fark saptanmamıştır.
Vezikoüreteral reflülü çocuklarda reflü nefropatisi gelişiminde proteinüri, inflamasyon, hipertansiyonun rolü ve sistatin C'nin prediktif etkisi

Amaç: Bu çalışmada vezikoüreteral reflülü çocuklarda reflü nefropatisi gelişiminde proteinüri, inflamasyon ve hipertansiyonun rolü, sistatin C'nin prediktif etkisinin belirlenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma Eylül 2009 ile Mayıs 2011 tarihleri arasında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Nefroloji Bilim Dalında vezikoüreteral reflü tanısıyla takip edilen 93 hasta ile prospektif olarak yapıldı. Hastaların demografik verileri kaydedildi. Kan ve zamanlı idrar örnekleri alındı. Hemogram, kan ve idrar biyokimyası, eritrosit sedimentasyon hızı, C-reaktif protein, prokalsitonin, interlökin- 18 ve sistatin C çalışıldı. Kreatinin klirensi, Schwartz, Hoek ve Larsson formülleri ile glomerüler filtrasyon hızları hesaplandı. Yaşam içi kan basıncı izlemi yapıldı ve LMS metoduna göre z skorları hesaplandı. Mikroalbuminüri varlığına göre hastalar iki gruba ayrıldı. İstatistiksel analizleri yapıldı. Bulgular: Mikroalbuminürik grupta skar ve antihipertansif ilaç alım oranı, BUN, kreatinin, sistatin C değerleri yüksek, dört formülle de hesaplanan glomerüler filtrasyon hızları düşük; 24 saatlik sistolik ve diyastolik, gece sistolik, 24 saatlik, gündüz ve gece ortalama kan basıncı ölçümleri yüksek bulundu. Diğer parametrelerde ise istatiksel açıdan anlamlı fark bulunmadı. Sonuç: Proteinüri varlığında skar derecesinin ve hipertansiyonun arttığı, bu artışın özellikle ortalama kan basıncında belirgin olduğu, glomerüler filtrasyon hızının azaldığı gözlendi. Sistatin C böbrek fonksiyonu ve prognoz tayininde hassas bir gösterge olabilir. Sistatin C'ye dayalı glomerüler filtrasyon hızı ölçümleri, Schwartz ve kreatinin klirensine iyi birer alternatif olabilir. Eritrosit sedimentasyon hızı, C-reaktif protein, prokalsitonin ve interlökin- 18 reflü nefropatisinde etkili bulunmadı. Riskli grupların proteinüri, sistatin C ve yaşam içi kan basıncı izlemi ile takibi daha uygundur.
6 yaş grubu çocuklarda ritmik hareketlerin koordinasyon gelişimine etkisinin incelenmesi

Bu çalışmada 6 yaş grubu çocuklarda ritmik hareketlerin koordinasyon gelişimine etkisinin olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırma Kartal ilçesindeki Gürbüz Bora İlköğretim okulunda yürütülmüştür. Araştırmada yer alan deney ve kontrol grupları tesadüfi olarak belirlenmiştir. Örneklem grubu, 16 deney, 16 kontrol grubu olmak üzere 32 öğrenciden oluşmuştur. Araştırma deneme modeline uygun olup 7 hafta boyunca haftada 3 gün 30'ar dakika süreyle uygulama yapılmıştır. Uygulama başlamadan önce deney ve kontrol gruplarına çocuk beden koordinasyon testi ve 18 sorudan oluşan ritim algısı değerlendirme formu ön test olarak uygulanmıştır. Deney grubunda 7 hafta süresince hareket çalışmaları trampetle ritim verilerek ya da müzik ve sayı eşliğinde yaptırılmış, kontrol grubunda ise aynı hareketleri içeren çalışmalar ritim ve müzik kullanılmadan uygulanmıştır. Çalışmanın sonunda deney ve kontrol gruplarına çocuk beden koordinasyon testi ve 18 sorudan oluşan ritim algısı değerlendirme formu son test olarak uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre araştırmaya katılan deney ve kontrol gruplarında yer alan öğrencilerin ritim algısı değerlendirme ön test ve son test puanları arasında anlamlı bir farklılaşma tespit edilememiştir. Araştırmaya katılan deney ve kontrol gruplarında yer alan öğrencilerin çocuk beden koordinasyon testi son test puanları arasında anlamlı bir farklılaşma tespit edilmiştir (t=-2, 140 p<.05). Çocuk beden koordinasyon testi ölçümlerinden elde edilen son test sonuçları deney grubu lehine artış göstermiştir. Araştırmamızın sonucunda deney grubuna uygulanan ritmik hareket etkinliklerinin koordinasyon performansında artış sağladığı ortaya çıkmıştır. Buna göre okullarda hareket eğitimi etkinlikleri planlanırken, ritmik hareket etkiliklerine yer verilmesi çocukların koordinasyonunu geliştirerek onların kazandığı temel becerilerin niteliğini artıracaktır.
Çocuklarda cerrahi sonrası ağrı değerlendirmesinde farklı anket sonuçlarının incelenmesi

Farklı yaş guruplarındaki çocuklarda ağrı değerlendirme yöntemlerinin karşılaştırılması amacıyla planlanan bu çalışma Kütahya Devlet Hastanesi ve Kütahya Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi'nde yapılmıştır. Çalışmaya 3 ? 18 yaş aralığında, 75' i erkek, 26'sı kız toplam 101 cerrahi geçirmiş hasta alınmıştır. Ağrı değerlendirmesinde öncelikle ağrı şiddetini etkileyebileceği düşünülen demografik özellikler, biyopsikososyal faktörler sorgulanmıştır. İlk değerlendirme, cerrahi sonrası 30. dakikada hastanın puanladığı ölçeklerle ayrı ayrı hasta ? aile ? fizyoterapist tarafından ve ikinci değerlendirme ilk değerlendirmenin bitiminden 15 dakika sonra yapılmıştır. Daha sonra gözlemsel ? davranışsal ölçek sadece fizyoterapist tarafından yapılmıştır. Değerlendirmenin sonunda çocuklara hastanın puanladığı ölçeklerden en çok hangisini tercih ettikleri sorulmuştur. YBAAT ölçeğinin konvergent geçerliliği ve ölçümcülerin test ? tekrar ile ölçümcüler arası güvenirliliği düşük bulunmuşken (Rho:0.55, p<0.01); Oucher' in iyi düzeyde; Sözel Ölçek ve Ağrı Yüz Ölçeği' için de orta düzeyde geçerlilik güvenilirlik gösterdiği bulunmuştur (Rho:0.55, p<0.01). Demografik özellikler ve biyopsikososyal faktörler olan yaş, cinsiyet, kardeş sayısı, ailenin maddi gelir düzeyi, anne ? babanın eğitim durumu, dominant taraf ve yaşanılan yerin ağrı şiddetini etkilemediği görülmüştür (p>0.05). Cerrahi yöntemlerden kulak burun boğaz cerrahisinin hastanın puanladığı ölçeklerde ve anne ? babası ayrı olanların Oucher ölçeğinde ağrı şiddeti puanlamasını yükselttiği görülmüştür (p<0.05). Farklı yaş gruplarında cerrahi sonrası pediatrik ağrı değerlendirme ölçeklerinin karşılaştırıldığı ve değerlendirmede etkili olabilecek çeşitli faktörlerin araştırıldığı çalışmamızın sonuçları, 3-18 yaş grubu olgularda hastanın puanladığı ölçeklerin gözlemsel - davranışsal ölçeklere göre daha güvenilir ve geçerli olduğunu göstermiştir. Hastanın puanladığı çeşitli ölçekler arasında ise Oucher' in tüm olgularda en çok tercih edilen ve klinik kullanıma en uygun ölçek olduğu gözlenmiştir.
Türkiye'de dezavantajlı ve risk altındaki çocuklara yönelik kurumsal sosyal sorumluluk faaliyetleri: Bir kurumsal sosyal sorumluluk projesi incelemesi

Çocuklar, toplumların yarını, geleceğidir. Tüm toplumlar, çocukların korunmasını ve her bakımdan sağlıklı bir şekilde yetişebilmesini öngörür. Ancak, her toplumda bir takım nedenlerden dolayı diğer çocuklara kıyasla temel haklarına dahi erişimde güçlük çeken dezavantajlı ve risk altındaki çocuklar mevcuttur. Dezavantajlı ve risk altındaki çocuklar, içinde bulundukları olumsuz durumlardan dolayı toplumsal sistemlerce kendilerine yönelik uygulanacak kapsamlı sosyal koruma ve destekleme mekanizmalarına ihtiyaç duymaktadır. Sosyal devlet, bu alana yönelik sosyal politika uygulamaları gerçekleştirmektedir. Devletin yanında özel sektör ve üçüncü sektörde faaliyet gösteren örgütler de kurumsal sosyal sorumluluk anlayışıyla bu alana yönelik faaliyetler yürütmektedirler. Bu faaliyetler çocukların içerisinde bulundukları olumsuzlukların giderilmesi, çocuklara yönelik gerçekleşmesi muhtemel risklerin bertaraf edilmesi ve çocukların iyilik hallerinin sürdürülmesi açısından önem taşımaktadır. Bu çalışmada Türkiye'de dezavantajlı ve risk altındaki çocuklara yönelik KSS faaliyetleri ele alınarak, bu alandaki bir KSS projesi detaylı olarak incelenmektedir. Bu amaçla dezavantajlı ve risk altındaki çocuk gruplarından biri olan 'hem okuyan hem çalışan' çocukları konu edinen bir KSS projesi, ortaya koyduğu sosyal katkıları doğrultusunda analiz edilmektedir. Böylelikle bu çalışmada, gönüllülük esasıyla yürütülen bu faaliyetlerin sosyal sorunların çözümü noktasında ne derecede etkili olabildikleri tartışılmaktadır. Bu kapsamda ilgili proje hakkında bilgi edinmek amacıyla bir alan araştırması gerçekleştirilmiş, elde edilen veriler betimsel analiz ve doküman analizi ile değerlendirilmiştir. Araştırma bulguları teorik bilgiler çerçevesinde tartışılarak, değerlendirme ve öneriler ortaya konulmuştur.
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu olan çocuklarda zihin kuramı becerileri

Bu çalışmanın amacı, Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu teşhisi konulan çocuk ve ergenlerin sağlıklı kontrol grubuna göre zihin kuramı becerilerinde bozukluk olup olmadığı ile zihin kuramı defisitinin DEHB tipi, DEHB zemininden gelişen komorbid hastalıkların varlığı, DEHB'de anne sütü alış süresi gibi değişkenler ile ilişkisini araştırmaktır. Çalışmaya, Hasta grubu olarak Uludağ Üniversitesi Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi polikliniğinde DSM-V'e göre 40 DEHB tanısı alan 10-16 yaş grubu çocuk; kontrol grubu olarak ise polikliniğimize başvurmuş olup herhangi bir psikiyatrik tanı almayan 40 çocuk alınmıştır. Olguların sosyodemografik özellikleri ayrıntılı bir formla değerlendirilirken; zeka gelişimi ve zihin kuramı becerilerini de araştırmak üzere nöropsikolojik testler uygulanmıştır. Psikopatolojileri değerlendirmek için Okul Çağı Çocukları İçin Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi-Şimdi ve Yaşam boyu Versiyonu Türkçe uyarlaması, Çocuklar için Depresyon Ölçeği ve Çocukluk Çağı Anksiyete Tarama Ölçeği uygulanmıştır. Hastaların zeka düzeyleri Wechsler Çocuklar İçin Zeka Ölçeği-Gözden Geçirilmiş Formu, zihin kuramı becerilerini değerlendirmek için İma testi, Gözlerden Zihin Okuma Testi ve yanlış inanç testlerinden Sally-Anne Testi, Bonibon Testi, Çikolata Testi, Dondurma Kamyonu Testi uygulanmıştır. Sonuç olarak DEHB'de zihin kuramı defisitinin var olduğu ve zihin kuramı defisitinin DEHB tipi, DEHB zemininden gelişen komorbid hastalıkların varlığı, DEHB'de anne sütü alış süresi ile ayrıca etkilenmediği bulunmuştur. Zihin kuramı defisitinin, diğer özellikleri ne olursa olsun DEHB'de bireyi normal çocuklardan ayıran önemli bir etmen olduğu tespit edilmiştir.
İntihar girişiminde bulunan çocuk ve ergenlerde BDNF gen ekspresyonunun erken çocukluk çağı örselenme yaşantıları ve problem çözme becerileriyle ilişkisi

Amaç: İntihar tüm dünyada önemli bir halk sağlığı sorunu ve ölümlerin önemli bir nedenidir. BDNF pek çok erişkin çalışmasında incelenmiş olup intihar ile ilişkili bulunmuştur. Bu çalışmada intihar girişiminde bulunan çocuk ve ergenlerde BNDF gen ekspresyonunun erken çocukluk çağı örseleyici yaşam olayları ve problem çözme becerileri ile ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: Erciyes Üniversitesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı polikliniğinde 11-18 yaş grubunda, intihar girişimi ile başvuran ve herhangi bir genetik, nörolojik, metabolik, sistemik hastalığı ve zeka geriliği olmayan 100 çocuk ve ergen çalışmaya alındı. Kontrol grubu olarak Erciyes Üniversitesi Çocuk ve Ergen Ruh sağlığı polikliniği ve Çocuk Acil Polikliniğinde değerlendirilen, hasta grubu ile yaş ve cinsiyet açısından uyumlu 100 sağlıklı çocuk ve ergen çalışmaya alındı. Çalışmaya alınan tüm çocuk ve ergenlerin Sosyodemografik Veri Formu, İntihar Niyeti Ölçeği klinik görüşmede dolduruldu. Psikiyatrik tanılar Çocuklar İçin Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi- Şimdi ve Yaşam Boyu Şekli ile belirlendi. Çalışmaya katılan tüm çocuk ve ergenlerin Problem Çözme Envanteri, Çocukluk Örselenme Yaşantıları Ölçeklerini doldurmaları istendi. BDNF ekspresyon düzeyini belirlemede PCR yöntemi kullanıldı. Bulgular: Çocukluk Örselenme Yaşantıları Ölçeği, Problem Çözme Envanteri toplam puanları ve alt ölçekleri kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulundu. İntihar Niyeti Ölçeği puanları ile Çocukluk Örselenme Yaşantıları Ölçeği, Problem Çözme Envanteri toplam ve alt ölçek puanları arasında pozitif yönde ilişkili bulundu. İntihar ve kontrol grubu BDNF gen ekspresyon düzeyleri açısından farklılık bulunmadı. İntihar girişiminde bulunanlarınilaç kullanan ve kullanmayan olarak BDNF gen ekspresyonu açısından farklılık belirlenmedi. İntihar grubunun psikiyatrik tanısı olan grubun BDNF gen ekspresyon düzeyi yüksek bulundu. Uyum Bozukluğu tanısı olan grubun diğer psikiyatrik hastalıklara göre BDNF gen ekspresyon düzeyi yüksek bulundu. Sonuç: Sonuç olarak intihar girişiminde bulunan çocuk ve ergenlerin daha fazla travmatik yaşantılarının olduğu ve problem çözme becerilerinin bu travmatik yaşantılarla baş etmekte yetersiz olduğu düşünülmüştür. İntihar girişiminde bulunan çocuk ve ergenlerde periferal kan hücrelerinde BDNF gen ekspresyon düzeyi değişmemektedir. Konu ile ilgili daha kapsamlı çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.
Immün trombositopeni tanısıyla izlenen çocuk ve adölesanların klinik ve laboratuvar bulgularının değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: İmmün trombositopeni çocukluk çağının en sık görülen edinilmiş kanama bozukluğudur. Genelde iyi prognozlu bir hastalıktır ve spontan remisyon oranları yüksektir. Primer İTP, trombosit sayısının <100. 000 mm3 olması, ciltte peteşi, purpura, ekimozlar ve mukozal kanamalar ile karakterize olup diğer trombositopeni nedenlerinin dışlanması ile tanı konulan bir hastalıktır. Bu çalışmada amacımız; merkezimizde tanı alıp takip edilen pediatrik İTP vakalarının demografik ve klinik özelliklerinin, tedavilerinin ve tedavi cevaplarının incelenmesi, bunların kronikleşmeye olan etkilerinin ve izlem sonuçlarının değerlendirilmesi idi. Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde Ocak 2010 Ocak 2019 tarihleri arasında tanı alan ve takip edilen, 1 ay - 18 yaş arası primer İTP hastaları geriye dönük olarak incelendi. Bulgular: Bu çalışmada toplam 38 vaka değerlendirmeye alındı. Olgularda K/E:1, yaş ortalaması 94.3 53. 4 (14-199) aydı. Akut-kronik ayrımı yapılabilen 35 hasta arasından 20 hastada (%57.1) akut İTP, 15 hastada (%42.9) kronik İTP olduğu, persistan İTP düşünülen hasta olmadığı görüldü. Akut İTP ile kronik İTP arasında yaş, yaş grubu, cinsiyet, mevsimsel dağılım, kanama bulgusu, geçirilmiş enfeksiyon öyküsü, tanıdaki ortalama hemoglobin, hematokrit değerleri, trombosit sayıları, ortalama trombosit hacmi, trombosit dağılım genişliği, trombosit yüzdesi, verilen tedavi, İVİG tedavisine erken dönem cevap açısından anlamlı fark saptanmadı. İki grup arasında ilk 12 ayda trombosit sayısının <20.000/mm 3 olduğu başvuru sayısı ve tedavi gerektiren başvuru sayısı açısından anlamlı fark saptandı (p değerleri sırasıyla 0.01 ve 0 .007). Ayrıca takipte tedavi verilme oranı kronik İTP'de (%80) akut İTP (%0) grubuna göre anlamlı şekilde yüksekti (p<0.001). Sonuç: Çocuklarda primer İTP'de kronikleşme için risk faktörlerinin bilinmesi yüksek riskli hastaların tanımlanarak takip ve tedavilerin şekillenmesine, ayrıca diğer hastalarda gereksiz girişimlerin, hasta ve ailesinde meydana gelebilecek hastalık anksiyetesinin önüne geçilmesine sebep olacaktır. Çalışmamızda İTP tanısı aldıktan sonra ilk 1 yıl içinde trombosit değerlerinde düşme ve tedavi gereksinimi olması kronikleşme için risk faktörü olarak bulundu. Klinik ve laboratuvar risk faktörlerinin daha geniş şekilde belirlenmesi için ileriye dönük, büyük hasta serilerinde yapılacak çalışmalara ihtiyaç vardır.
Kanserli çocuklar için uyku değerlendirme ölçeği adölesan ve ebeveyn formunun geliştirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı; Kanserli Çocuklar İçin Uyku Değerlendirme Ölçeği Adölesan Ve Ebeveyn Formunun geliştirilmesi, geçerlilik ve güvenirliğinin değerlendirilmesidir. Yöntem: Bu çalışmanın örneklemini 12-18 yaş arası İzmir Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Onkoloji Kliniği ve Dokuz Eylül Üniversitesi Nevvar-Salih İşgören Çocuk Hastanesi Onkoloji Kliniğinde yatmakta olan ve polikliniğe başvuru yapmış olan adölesan ve ebeveyni oluşturmaktadır. İzmir Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Onkoloji Kliniği ve Dokuz Eylül Üniversitesi Nevvar-Salih İşgören Çocuk Hastanesi Onkoloji Kliniğinde tedavi gören adölesan ve ebeveynlerden onam alınan 147 adölesan ve ebeveyni oluşturmuştur. Veriler 01.09.2016-31.11. 2017 tarihleri arasında toplanmıştır. Ölçeğin kapsam geçerliliği, çocuk onkoloji ve hematoloji alanlarından 16 uzmanın görüşüne başvurularak değerlendirilmiştir. Verilerin analizinde sayı/yüzde, t testi, korelasyon analizi, Cronbach güvenirlik katsayısı ve faktör analizi yöntemleri kullanılmıştır. Bulgular: Kanserli Çocuklar İçin Uyku Değerlendirme Ölçeği'nin yapı geçerliliğin sağlanmasında Doğrulayıcı Faktör Analizi kullanılmıştır. Yapılan bu analizde Adölesan Formu'nda uyum indeksleri, RMSEA=0.04, CFI=0.97, NNFI=0. 96 ve NFI=0. 89 ve Ebeveyn Formun'da ise RMSEA=0.06, CFI=0.95, NNFI=0. 94 ve NFI=0. 87 olarak bulunmuştur. Güvenirliğin sağlanmasında ölçeğin genelinin Cronbach güvenirlik katsayısı adölesan formu için, .87 ebeveyn formu için ise. 86 olarak bulunmuştur. Ölçeğin yapı geçerliği ile ilgili faktör analizi sonuçları verilerin modelle uyumlu olduğunu, dört faktörlü yapıyı doğruladığını, ölçeğin madde ve alt boyutlarının ölçekle ilişkili olduğunu, her bir alt boyuttaki maddelerin kendi faktörünü yeterli olarak tanımladığını göstermiştir. Sonuç: Yapılan analizler ve değerlendirmeler sonucu Kanserli Çocuklar İçin Uyku Değerlendirme Ölçeği Adölesan Ve Ebeveyn Formunun, geçerlik ve güvenirliği yüksek bulunmuştur. Bu sonuçlar geliştirilen ölçeğin Türkiye'de yapılacak araştırmalar için geçerli ve güvenilir bir ölçüm aracıdır.
Çocuklarda ailevi hiperkolesterolemide tanı yaşının ve etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi

Çocuklarda Ailevi Hiperkolesterolemide Tanı Yaşının ve Etkileyen Faktörlerin DeğerlendirilmesiGiriş ve Amaç: Ailevi hiperkolesterolemi erken kardiyovasküler mortalitenin önemli bir nedenidir. Bundan dolayı hastaların erken yaşta saptanması önem taşımaktadır. Küresel olarak kabul edilen bir tarama stratejisi olmadığından her ülkenin kendi yaklaşımını geliştirmesi gereklidir. Bu çalışmada, ülkemize uygun tarama stratejisi geliştirilebilmesi için ailevi hiperkolesterolemi hastalarının tanı yaşlarının, nasıl tanı aldıklarının ve tanı anındaki klinik özelliklerinin değerlendirilmesi amaçlandı. Hastalar ve Yöntem: İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Beslenme ve Metabolizma Hastalıkları Bilim Dalı polikliniğine 0-18 yaş aralığında başvuran ve ailevi hiperkolesterolemi tanısı ile izlenen 129 hastanın dosyaları retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların tanı yaşları, tanı anındaki lipit profilleri, fizik muayene bulguları, lipit profiline ilk kez hangi nedenle bakıldığı ve nasıl tanı konulduğu, tanıda gecikme olup olmadığı, varsa gecikme süresi, ailede hiperkolesterolemi varlığı, erken kardiyak iskemik hastalık, erken serebrovasküler olay, erken yaşta ani ölüm ve anne baba arasında akraba evliliği öyküleri incelendi. Bulgular: Çalışmadaki 129 hastanın 103'ü (%79,8) heterozigot, 26'sı (%20,2) homozigot ailevi hiperkolesterolemi tanılı idi. Hastaların ortalama total kolesterol değeri 413,91 218, 42 mg/dl, LDL kolesterol değeri 341,06 216, 80 mg/dl olarak saptandı. Homozigot ve heterozigot grupların VLDL kolesterol, HDL kolesterol ve trigliserit düzeyleri arasında anlamlı farklılık bulundu (p<0,01). En sık başvuru nedenleri başka amaç ile (%29,5) ve klinik bulgu ile (%23,2) başvurulardı. Homozigot ailevi hiperkolesterolemi hastalarında en sık başvuru nedeni klinik bulguydu. Tanı yaşı 8,02 4, 14 yıl olarak saptandı. Hastaların %82,9'u (n=107) geç tanı olarak değerlendirildi ve tanıda gecikme süresi 6,80 3, 57 yıldı. Hastaların %95,3'ü (n=123) ailevi risk etmeni taşımaktaydı. Ailevi risk etmenleri ile tanı yaşı arasında ilişki saptanmadı. Sonuç: Rutin 2 yaş muayenelerinde ailevi hiperkolesterolemi risk etmenlerinin taranması, yüksek gecikme oranı, uzun gecikme süreleri ve tanıdaki yüksek ailevi risk etmenleri oranı nedeniyle gerekli görünmektedir. Hastaların ve hekimlerin ailevi hiperkolesterolemi hakkındaki bilinçlerinin arttırılması, ulusal bir tarama stratejisi geliştirilmesinin gerekliliği ve bu konuda strateji belirlenmesine katkı sağlayacak yeni çalışmaların planlanması önerildi.