turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk Hukukunda denetimli serbestlik

Türk hukukunda denetimli serbestliği konu edinen bu çalışmada, sistemin temel prensipleri ve uygulanma şekilleri aktarılarak mevcut duruma ilişkin sorunlar ortaya konmuş ve bu sorunların çözümüne yönelik değerlendirme yapmak suretiyle önerilerde bulunmak amaçlanmıştır. Öncelikle denetimli serbestlik kavramı ve onun hukuki niteliğine yönelik açıklamalara yer verilerek konuya giriş yapılmış daha sonra ise, karşılaştırmalı hukuktaki denetimli serbestlik uygulamaları tarihi sistematik içerisinde değerlendirilmiştir. Denetimli serbestlik kurumunun ülkemiz hukuk sisteminde köklü bir geçmişşi olmadığı için sistemin ortaya çıktığı ülkelerde yer alan yasal mevzuat ve uygulamalar aktarılarak Türk hukuk sisteminde bu düzenleme ve uygulamalardan nasıl yararlanıldığı ve gelecekte nasıl yararlanılabileceğine dair tespitlerde bulunulmuştur. Kurumun denetimli serbestlik adıyla Türk hukuk sisteminde yer alması ancak 2005 yılında mümkün olabilmiştir. Bu bakımdan ülke ceza mevzuatında daha önce yer alan denetimli serbestlik benzeri uygulamalar incelenerek bugün denetimli serbestliğin dayandığı yasal zemin hakkında fikir edinilmesi sağlanmaya çalışılmış ve hukuk sistemimizin onarıcı ceza adaleti uygulamalarını benimseme yatkınlığı ortaya konmuştur. Kuruma ilişkin ülkede benimsenen teşkilatlanma şekli aktarılmış ve önerilerde bulunulmuştur. Ülke ceza adalet sistemindeki denetimli serbestlik sistemini ilgilendiren başlıca güncel cezai uygulamalar hakkında bilgi verilerek, bu uygulamaların yerine getirilmesinde denetimli serbestlik kurumlarının görevleri belirtilmiş ve denetimli serbestlik hizmetlerinin önemine vurgu yapılmıştır. Sonuçta ise, ülke denetimli serbestlik sistemine ilişkin genel bir değerlendirme yapılarak sistemin geliştirilmesine yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Trabzon 1816 numaralı Şer'iye Sicili ve hukuki değerlendirmesi

Osmanlı mahkeme kayıtları da diyebileceğimiz şer'iye sicilleri; Osmanlı Hukuku'nun uygulamasını göstermesi ve bünyesinde çok çeşitli konularda kayıtlar bulundurması bakımından eşsiz öneme sahip belgelerdir. Bu çalışmada Trabzon şer'iye sicilleri arasında elimize ulaşan en eski ikinci tarihli defter olan ve 1560- 1561 yıllarını kapsayan Trabzon'un 1816 numaralı şer'iye sicili hukuki açıdan bir tasnife ve değerlendirmeye tabi tutulmuştur.
Anayasa Mahkemesi'nin somut norm denetiminin idarİ yargıda etkisi ve sonuçları

Anayasa Mahkemesi tarafından yapılan somut norm denetiminin konusunu; kanunlar ve kanun hükmünde kararnameler oluşturmaktadır. Somut norm denetimi, anayasaya aykırılık probleminin davaya bakan mahkemece Anayasa Mahkemesi'ne götürülmesi ile gerçekleşmektedir. 1982 Anayasası'na göre bu denetime başvurabilecek olanlar yalnızca mahkemelerdir, davanın tarafları bu ehliyete sahip değillerdir. Somut norm denetimi davanın her safhasında ileri sürülebilen bir itirazdır. Bir davaya bakmakta olan mahkeme, uygulanacak bir kanun veya kanun hükmünde kararnamenin hükümlerini Anayasaya aykırı görürse veya taraflardan birinin ileri sürdüğü aykırılık iddiasının ciddi olduğu kanısına varırsa, Anayasa Mahkemesinin bu konuda vereceği karara kadar davayı geri bırakır. Mahkeme, Anayasaya aykırılık iddiasını ciddi görmezse bu iddia, temyiz merciince esas hükümle birlikte karara bağlanır. Anayasa Mahkemesi işin kendisine gelişinden itibaren beş ay içerisinde kararını verir ve açıklar. Bu süre içerisinde karar vermemesi durumunda, dava mahkemesi yürürlükteki kanun hükümlerini uygulayarak davayı çözer. Hukuk sisteminde birden fazla yargı yolu vardır. İdari yargının kendine has müesseseleri vardır. Dolayısıyla somut norm denetiminin idari yargının bu müesseseleri ile uyumlu olması gerekmektedir.
Sözleşme idaresinde hak talepleri ve KİK Yapım İşleri şartnamesindeki hak talebi hükümlerinin değerlendirilmesi

Bu çalısmada, sözlesme idaresi kavramlarından olan hak talepleri detaylı olarak açıklanmıs ve ülkemizde kullanılmakta olan KİK Yapım İsleri Genel Sartnamesi'ndeyer alan hak talebi maddelerini degerlendirilmistir. Hak talebi kavramı incelenirkençözülemeyen hak talebi anlamındaki uyusmazlıklara ve uyusmazlık çözüm yollarına dadeginilmistir. KİK Yapım İsleri Genel Sartnamesi'ndeki hak talebi maddelerinindeğerlendirmesi yapılırken ülkemizdeki hak talepleri ile ilgili içtihatlar incelenerek, hak talebi olusum nedenleri gruplanmaya çalısılmıstır. Ayrıca İngiltere ve Amerika'dakullanılan standart sözlesmelerin hak talebi maddeleri tek tek yorumlanarak Yapım İsleri Genel Sartnameleri'nde geçen maddelerle karsılastırmaları yapılmıstır. Böylecekullanmakta olduğumuz sistemdeki eksiklikler saptanmıs ve bu eksiklere yönelik öneriler gelistirilmistir. Amerika'daki AIA sistemi örnek alınarak gelistirilen önerilerde, hak talebi asamalarının prosedür olarak tanımlanması ve semalastırılması da tez kapsamında yapılmıstır.
Vergi uyuşmazlıklarından doğan davalarda ehliyet

Bu çalışmada, 2577 Sayılı Kanun'da ilk inceleme konuları arasında yer alan ehliyet, vergi uyuşmazlıklarından doğan davalar kapsamında incelenmiştir. Ehliyet, 2577 Sayılı Kanun, 6100 Sayılı Kanun, 213 Sayılı Kanun ve 6183 Sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde değerlendirilmiştir. 213 Sayılı Kanun ile 2577 Sayılı Kanun'un ehliyete ilişkin hükümlerinin yorumlanmasındaki farklılıklar ele alınmıştır. Ehliyete yönelik mevzuattan ve uygulamadan kaynaklanan sınırlamalar, mahkemeye erişim hakkı kapsamında değerlendirilmiştir. Çalışmamızda doktrindeki görüşlerden, bu alanda kaleme alınan çalışmalardan ve yargı kararlarından faydalanılmıştır.
İş ilişkisinde biyoetik ve hukuki sorunlar

Bu çalısmanın amacı, is iliskisinde ortaya çıkan hukuki sorunların biyoetik açıdan incelenmesidir. Yaklasık kırk yıl önce dogan biyoetik disiplini, modern tıbbın önümüze koydugu etik ve ahlaki ikilemleri çözümlemeye çalısmaktadır. Biyoetigin temeli esasen tıp etigine dayanmakla birlikte, biyoetik yaklasımlar son zamanlarda özellikle hukukun ilgi alanı ile örtüsen meselelerdeçözüm üretmeyi amaçlamaktadır. Kisiler Hukuku, Aile Hukuku, is Hukuku veya Sosyal Güvenlik Hukuku'nda olusabilecek çesitli problemler biyoetik çalısma sahasına girebilecekniteliktedir. Biyoteknolojik gelismelerin her geçen gün hızlanması, bireyin kisiligine ve özel hayatına yönelik çok farklı ihlalleri ortaya çıkartmaktadır. Örnegin isyerinde, isçinin saglıgına iliskinkisisel verilerinin ögrenilmek istenmesi ve bu amaca ulasmak maksadıyla çesitli testler yapılmasıhukuka aykırı bir uygulama niteliginde olabilir. Bu gibi sorunların giderilmesi için, biyoetik alanı ile İş Hukuku alanının çözümlemeye çalıstıgı ortak sorunlar tespit edilmelidir. Bu nedenden ötürü, çalısmamızda is iliskisindeki genetik, HIV, alkol ve uyusturucu testlerinin dogurduguhukuki sonuçlar irdelenmistir.
Edinilmiş mallara katılma rejiminde kişisel mallar

1926 yılından 2002 yılına kadar yürürlükte kalan Medeni Kanun, evlilik birliği içerisinde mal ayrılığı rejimini kabul etmekteydi. Ancak, mal ayrılığı rejiminde özellikle çalışmayan eşin, evlilik birliğinin sona ermesinde, mal rejimimin tasfiyesi sırasında mağduriyete uğradığı düşüncesi hakimdi. Medeni Kanun, bu yönüyle toplumun her kesiminden eleştiri almaktaydı. Eleştiriler ve diğer toplumsal gelişmeler dikkate alınarak 01.01. 2002 tarihi itibariyle yeni Medeni Kanun yürürlüğe girdi ve yeni Medeni Kanunda mal ayrılığı rejimi yerine yasal rejim olarak edinilmiş mallara katılma rejimi kabul edilmiştir. Edinilmiş mallara katılma rejiminde hangi malvarlığı değerlerinin edinilmiş mal, hangilerinin kişisel mal olduğunun tespiti oldukça önemlidir. Zira, kişisel mal olarak kabul edilen malvarlığı değerleri tasfiye sırasında artık değerin hesabında dikkate alınmamaktadır. Bu nedenle, çalışmamızda edinilmiş mallara katılma rejiminde kişisel malların neler olduğu, tespitinde dikkate alınan unsurlar ve edinilmiş mallarla denkleştirilmesi gibi konular tüm detaylarıyla ve konuyla ilgili Yargıtay kararları ışığında değerlendirilecektir.
Hizmet tespiti davaları

Anayasal, feragat edilemez ve devredilemez sosyal güvenlik hakkının sağlanmasında hizmet tespiti davaları önemli bir yere sahiptir. Bu davaların açılma hakkı 5 yıllık süre ile sınırlandırılmıştır. Hizmet tespiti davaları kamu düzenini ilgilendirir. Bu nedenle davaya bakmakla görevli hakim tarafların sunduğu deliller ile bağlı olmayıp resen her türlü araştırmayı yapmak zorundadır. Buçalışmada sigortalı hizmetlerin yargı kararıyla tespitinin şartlarına ve yargılama usulüne yer verilmiş, konu doktrin ve Yargıtay kararları ışığında tartışılmıştır.
Türk medeni hukukunda nafakalar

Tez çalışmamızın konusu 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nda düzenlenen nafaka çeşitleridir. Türk Medeni Kanunu'nda yer alan nafaka türleri bakım nafakası ve yardım nafakası olmak üzere iki gruba ayrılır. Bilimsel çalışmamızda bakım nafakası çeşitleri olan tedbir nafakası, iştirak nafakası ve yoksulluk nafakası ile yardım nafakasının başlangıcı, şartları, kullanılması, süresi, sona ermesi ve usulüne ilişkin bilgileri güncel haller, uygulamada karşılaşılan durumlar ve Yargıtay kararları ışığında ayrı ayrı incelenmiştir. Çalışmamızın ilk bölümünde nafaka kavramı, hukuki niteliği ve nafakanın özelliklerine ilişkin bilgilere yer verilmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümünde nafaka çeşitlerinden bakım nafakası türü olan tedbir nafakası kavramı, hukuki niteliği ile nafakanın boşanma davası sürecinde ve boşanma davası öncesinde talep edilebileceği haller ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Çalışmamızın üçüncü bölümünde evlilik birliğinin sona ermesinden dolayı yoksulluğa düşecek olan eşi korumaya yönelik olarak düzenlenen bakım nafakası çeşitlerinden yoksulluk nafakası incelenmiştir. Yoksulluk nafakasının şartları, başlangıcı ve bilhassa güncel olarak nafakanın süresine ilişkin doktrinsel ve tartışmalı konulara yer verilmiştir. Çalışmamızın dördüncü bölümünde boşanma ve ayrılık sonucunda velayet hakkı kendisine verilmeyen tarafın, müşterek çocuğun bakım giderlerine mali gücü oranında katılmasını sağlayan nafaka türlerinden iştirak nafakasına ilişkin bilgilere yer verilmiştir. İştirak nafakası bakım nafakası çeşitlerindendir. Bu nafakanın başlangıcı, süresi, sona ermesi ve usulüne ilişkin bilgiler Yargıtay kararları ışığında detaylı olarak açıklanmıştır. Çalışmamızın son bölümünde nafaka çeşitlerinin ikinci grubu olan yardım nafakası incelenmiştir. Türk Medeni Kanunu'nda düzenlenen belirli derecedeki kan hısımlarından yardım edilmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan yakınlarının isteyebileceği nafaka türü olan yardım nafakası tezimizde ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Yardım nafakasının niteliği, nafaka yükümlüleri ve alacaklıları ile sırası, sona ermesine ilişkin bilgilere yer verilmiştir. Ayrıca yardım nafakasının iştirak nafakası ile ilişkisi konusu üzerinde durulmuştur.
Çalışma ilişkilerinde çerçeve sözleşmeler

Çerçeve sözleşme, hukukun diğer alanlarında olduğu gibi toplu iş hukuku alanında da tarafların çok düzeyli hukuki işlemlerine ilişkin, genel esasların ve asgari ortak unsurların belirlenmesinde kullanılan kalıp bir sözleşme türüdür. Çok uluslu şirketler nezdinde imzalanan, asgari çalışma standartlarının tespiti ve uygulanması amacına hizmet eden uluslararası çerçeve sözleşmeler ile Avrupa Birliği Hukuku düzeyinde yapılan ve ulusal çalışma ilişkilerinin uyumlaştırılması amacına hizmet eden sektörel ve sektörlararası çerçeve sözleşmeler, uluslararası çalışma ilişkilerinde önemli bir yere sahiptir. Ulusal düzeydeki çalışma ilişkilerinde kullanılan çerçeve sözleşme yapılarının ise her bir ülkeye özgü, farklı içerik ve niteliklere sahip olduğu görülmektedir. Ülkemizde ilk defa 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu ile yasal düzenlemeye kavuşturulan çerçeve sözleşme de tarafları, içeriği, kuruluşu, şekli ve hukuki niteliği bakımından, kendinden önceki ve diğer ülkelerdeki uygulamalardan oldukça farklıdır. Kanunun yürürlüğe girmesinden bu yana henüz uygulaması görülmeyen bu sözleşme türünün uygulanması halinde, Kanundaki yetersiz ve belirsiz düzenlemeler sebebiyle bir takım sıkıntıların yaşanması muhtemeldir. Çalışmanın özünde çalışma ilişkilerinde çerçeve sözleşme ve bu niteliği haiz uygulamalar, Türk ve yabancı ülkelerin ulusal çalışma ilişkileri sistemi, Avrupa Birliği Hukuku düzeyindeki uygulamalar ve uluslararası çerçeve sözleşmeler göz önünde bulundurulmak suretiyle incelenmiştir. Birinci bölümde genel olarak çerçeve sözleşme kavramı ve uluslararası çalışma ilişkilerinde çerçeve sözleşmelerin yeri ortaya konmuştur. Bu kapsamda başta Borçlar Hukukuna ilişkin kaynaklar da olmak üzere, doktrin görüşleri ve sözleşmelerin uygulanmasını inceleyen araştırma raporlarından yararlanılmıştır. İkinci bölümde ise Türkiye çalışma ilişkilerinde çerçeve sözleşmenin yeri, mevcut düzenlemeler, doktrin tartışmaları, çerçeve niteliğine benzer geçmişş uygulamalar ve ilgili taraflar ile yüz yüze gerçekleştirilen görüşmeler kapsamında açıklanmıştır.
İcra ve İflas Hukukunda menkullerin paraya çevrilmesi

Bir borç ilişkisinde, borçlu borcunu rızaen ödemezse, alacaklı, borçluya karşı icra takibi yapabilir. Bu takibin, kesinleşmesi üzerine haciz yolu ile takipte borçlunun mallarının haczi ve bu malların paraya çevrilmesi gerekir. Alacaklı, rehin hakkı sahibi alacaklı ise rehin konusu mal paraya çevrilecektir. Menkul kavramına, gayrimenkul niteliğinde olmayan ve tapuya gayrimenkul olarak kaydedilmeyen ayni haklardan başka her türlü mal, hak ve değerler dahildir. İcra hukukunda menkuller kural olarak, açık artırma suretiyle paraya çevrilir. Açık artırmanın tabi olduğu şartlar, İcra ve İflas Kanununda (m. 112 -121) düzenlenmiştir. Bu düzenlemelere göre; açık artırma ilgililerin menfaatleri dikkate alınarak, ilan edilir (m.114). İlanda belirtilen yer, gün ve saatte birinci artırmada mal, teklifi kanundaki koşullara uygunsa en çok artırana ihale edilir (m. 115). Eğer birinci artırmada kanundaki koşullara uygun teklif ileri sürülmezse ikinci artırma yapılır. İkinci artırmada da kanundaki koşullara uygun olarak en yüksek pey ileri süre ne ihale yapılır (m. 116). Eğer bu şekilde bir teklif ileri süren çıkmazsa, satış talebi düşer. Eğer kanundaki koşullara uygun olarak, ihale yapılmış ise alıcı ihale bedelini peşin veya verilen süre içinde ödemek zorundadır. İhale bedeli zamanında ödenmezse, mal yeniden artırmaya çıkarılır (m. 118). Kanunda sayılan belirli durumlarda menkullerin pazarlıkla satışı da mümkündür (m. 11 9). Paraya çevrilmesi özel bir usulü gerektiren mal ve haklar için de tetkik mercii, paraya çevirme ile ilgili olarak gereken tedbiri alacaktır (m. 121). Borçlunun haczedilen alacakları ile ilgili olarak kanun paraya çevirme bakımından satıştan başka bir takım düzenlemelere de gitmiştir (m. 120). İflas hukukunda da müflisin iflas masasına giren malları, kural olarak açık artırma suretiyle paraya çevrilir. Ayrıca ikinci alacaklılar toplantısının karan ile menkuller iflas hukukunda da pazarlık suretiyle satılabilir (m241).
Roma ve Türk Hukuklarında vekaletsiz iş görme

Bazen bir kişi, vekaleti veya yetkisi olmaksızın, başkasının işlerini görür. Bunun sonucunda da, işgören ile, işi görülen arasında karşılıklı bir takım haklar ve borçlar doğar. Aslında, yetkisi olmaksızın başkasının işine müdahale etmek, yerinde olmamakla birlikte, hukuk düzeni, toplumsal yaran göz önünde bulundurarak ve bazı koşullar altında, böyle bir müdahaleyi korumaktadır. Bunun sonucu olarak da, akdi bir zorunluluk ya da temsil yetkisi olmamasına karşın, bir kişinin işlemleriyle, üçüncü kişinin alacaklı veya borçlu durumuna girmesi, olası hale gelmektedir. TBK.'da buna ''vekaleti olmadan başkası hesabına tasarruf adı verilmiştir.(TBK. md. 410 -415). Vekaleti olmadan başkasının işini yapma, bir akit değildir. Ancak, burada da akitlerde olduğu gibi, iki taraf vardır. Biri, vekaleti olmadan başkasının işini gören kişi, diğeri de vekalet vermemesine karşın, işi yapılan kişidir. Örneğin, yolculuğa çıkmış bir kişinin evinin camlan, o evde yokken kınlıyor, komşusu da kınlan camlann yerine, yenilerini taktırtıyor. Ya da, komşusu gaip kişinin borçlusunun getirdiği paralan, alacaklı adına kabul ediyor. Bu ve benzeri durumlarda, vekaletsiz iş görme söz konusudur. Öncelikle, vekaleti olmadan başkasının işini gören, bu işi başarılı olarak sona erdirmek, iş sahibi de, işgörenin iş görme nedeniyle uğradığı zarar lan ve yaptığı masraflan tazmin etmek borcu altına girerler. Vekaletsiz işgören, işin idaresinde gereken bütün dikkat ve özeni göstermek ve başladığı işi bitirmek zorundadır. Aynca, işgören iş görme ile ilgili bütün kusurlanndan da sorumludur. Vekaletsiz iş görme kurumunun kapsamı, Roma Hukuku'ndaki nesotiorum geştio' dan geniş ölçüde etkilenmiştir. Aslında, Roma Hukuku'ndaki nesotiorum şestio kurumu ile Türk Hukuku'ndaki vekaletsiz iş görme kurumu arasında büyük benzerlikler bulunmaktadır. Nesotiorum şestio' nun, büyük olasılıkla ilk biçimi, gaip olan iş sahibinin işlerini gören azad edilmiş kölesi durumundaki procurator'lar idi. Bunlara, vekalet ile ilgili kurallar tam anlamıyla uygun düşmediği için, praetor, yeni bir dava yarattı. Zamanla, vekaletsiz olarak yapılan başka tür işlemleri de kapsayan, daha geniş kapsamlı, esnek nitelikte, bona fides bir dava yaratılmış ve vekaletsiz iş görmenin taraflanna bu dava uygulanmıştır. İşgören, her zaman borç altına girer, iş sahibi ise bazı durumlarda 187 borçlanır. Bu nedenle, açılacak davalar actio nesotiorum sestorum directa ve actio nezotiorwn sestorum contraria biçimindedir. Roma ve Türk Hukuk' lannda vekaletsiz iş görme hakkındaki bu çalışmada kısaca, bu kurumun Roma Hukuku'nda ortaya çıkışı, gelişimi, düzenlenme biçimi ele alınmış, daha sonra Türk Hukuku'ndaki durumu incelenmiştir. Son olarak da, bu iki Hukuk Sistemi arasında vekaletsiz iş görme kurumu açısından var olan benzerlikler ve ayrılıklar saptanmaya çalışılmıştır. 188
Geri alım hakkı

Geri alım hakkı, taşınmaz üzerindeki mülkiyet hakkının malik tarafından bir sözleşme vasıtası ile kısıtlamasını sağlayan yenilik doğuran bir haktır. Uygulamada teminat amacı ile geri alım hakkı tesisi de yaygın olarak görülmektedir. Bu nedenle, tez kapsamında geri alım hakkının teorik olarak incelenmesinin yanı sıra teminat sağlama işlevine de değinilmiştir. Tez kapsamında geri alım hakkı üç bölüm halinde incelenmiştir. Tezimiz geri alım hakkının incelenmesi neticesinde elde edilen tespitlerin yer aldığı sonuç bölümü ile sona ermektedir. İlk bölümde, geri alım hakkının tanımı, konusu ve hukuki niteliği incelenmiştir. Bu bölümde, ayrıca geri alım hakkının benzer hukuki işlemlerle karşılaştırılması yapılmıştır. Son olarak geri alım sözleşmesi incelenmiştir. Tezin ikinci bölümünde, geri alım hakkının tapu siciline şerhi edilmesi ve şerhin hukuki sonuçlarına değinilmiştir. Bu bölümde, ayrıca geri alım hakkının teminat sağlama işlevi üzerinde de durulmuştur. Tezin son bölümünde ise hakkın kullanılması ile hakkın sona ermesine sebep olan durumlar üzerinde durulmuştur. Tez kapsamında yer alan konular incelenirken, Türk öğretisindeki görüş ve tartışmalar çalışmaya yansıtılmaya çalışılmış ve bu çerçevede çalışmada kendi görüşlerimize de yer verilmiştir. Bunun dışında, tezde Yargıtay kararlarına da yer verilmeye çalışılmıştır.
Taşıyanın konişmento içeriğinden sorumluluğu

Çalışmamızda taşıyanın konişmento içeriğinden sorumluluğu Lahey, Lahey / Visby, Hamburg Kuralları çerçevesinde incelenmiştir. Bu çerçevede öncelikle konişmentonun tarihsel gelişimi açıklanmış, türleri, navlun sözleşmesi ile ilişkisi ve uluslararası ticaretteki yeri irdelenmiş, konişmetoda yer alması gereken kayıtlar Türk Ticaret Kanunu m.1098 gereğince tespit edilmiştir. Taşıyanın doğru konişmento düzenlemesi gerektiği vurgulanmıştır. Yanlış konişmento düzenlemesi halinde ise konişmento hamilin taşıyandan tazminat talep edebileceği belirlenmiştir. Taşıyanın konişmentodan doğan sorumluluğu üç alt başlığa ayrılmıştır. Bu çerçevede konişmentonun vasfı, taşıma işini gereği gibi ifa edilmemesi ve yanlış konişmento düzenlenmesinden doğan sorumluluk incelenmiştir.
Osmanlı döneminde bankacılığın gelişimi ve regülasyon

Bu tezin amacı Tanzimat dönemi başlangıcından Birinci Dünya Savaşı'na kadar geçen dönemde Osmanlı Devleti'nde modern bankacılık kurumlarının nasıl ortaya çıktıkları ve geliştikleri, bankacılık sektörünün devlet tarafından ne şekilde düzenlemeye tabi tutulduğu ve Osmanlı bankacılık sektörünün rakamsal boyutlarının büyüklüğünü ortaya koymaktır. Bu kapsamda ilk olarak banka kurmaya yönelik girişimlerin, izin almasına karşın faaliyete geçemeyen ve faaliyet geçen tüm bankaların bir envanteri çıkarılarak bankacılık sektörünün tarihi gelişimi kronolojik bazda ortaya konulmuştur. İkinci olarak bankacılık sektörüne girişler, lisanslama, sermaye yeterliliği, faaliyet esasları, denetim, birleşme ve tasfiye süreçlerinin nasıl düzenlendiği araştırılmıştır. Üçüncü olarak, Osmanlı bankacılık sektörünün kantitatif analizine girişilerek sektörel büyüklük, bankaların kaynak ve kullanım yapıları, karlılık durumları ve şube ağları analize tabi tutulmuştur. Araştırma büyük oranda birincil kaynaklar olan arşiv belgeleri ve basın malzemesine dayanılarak hazırlanmış, tarihi gelişim süreçleri birincil kaynaklardan izlenmiş, düzenlemelere esas teşkil eden nizamnameler toplanmıştır. Bankacılık sektörünün kantitatif analizine yönelik mali tablolar ise dönemin gazetelerinden ve ikincil kaynaklarından derlenmiş ve konsolide bir veri seti oluşturulmuştur. Sonrasında bilanço analiz teknikleri kullanılarak bankacılık sektörünün ortalama değerleri ve bankalar bazında hesaplamalar yapılarak karşılaştırmalı değerlendirmeler yapılmıştır. İzlenen yöntem, kullanılan kaynaklar ve elde edilen veriler sayesinde Osmanlı bankacılık sektörüne ilişkin literatürde dağınık bir şekilde bulunan ve bütünsellik arz etmeyen bilgiler düzenli hale getirilmiş, bankacılık sektörünün regülasyonu gibi bugüne kadar hiçbir çalışma bulunmayan bir konu açıklanmaya çalışılmış, Osmanlı bankacılık sektörünün kantitatif analizi ile de ilk kez sektörün tamamını kapsayacak bir değerlendirme yapılmış ve Osmanlı dönemi bankacılık sektörünün somut bir hale gelmesine gayret edilmiştir.
Özel hayatın gizliliğini ihlal suçu: Avrupa İnsan Hakları mahkemesi ve yargıtay kararları ışığında

Bireyin yaşam tarzının ve buna bağlı olarak toplumsal ilişkilerin, gelişen teknolojinin bir yansıması olarak her geçen gün biraz daha fazla değişime uğradığı aşikardır. Ayrıca internet kullanımının yaygınlaşması ve giderek insan hayatının vazgeçilmez bir parçası haline gelmesinin sonucunda bireylerin hayatlarına ilişkin bilgilerin yalnızca yüz yüze değil sanal dünyada da açıklandığı, açığa çıkarıldığı ve diğer kişilerin bilgisine sunulduğu görülmektedir. Bununla birlikte devletin ve gerçek veya tüzel kişilerin de eskiye oranla kişilerin özel hayatına müdahalesinin daha olanaklı olduğu bir çağda yaşadığımızı söyleyebiliriz. Bu yoğun tehlikenin sonucu olarak 'özel hayatın gizliliği' kavramı daha da önem kazanmış ve daha çok korunmaya muhtaç hale gelmiştir ki 1982 Anayasası'nın 20. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesinde koruma altına alınan 'özel hayatın gizliliği' hakkına yönelik ihlaller ilk kez 01.06. 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda suç olarak düzenlenmiştir. Çalışmamızın konusu olan özel hayatın gizliliğini ihlal suçu iki kısımda ele alınmıştır. Birinci kısımda özel hayat kavramı, tarihi gelişimi, ulusal ve uluslararası hukuktaki yeri ve kapsamı öğretide ileri sürülen görüşler ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları çerçevesinde incelenmiştir. İkinci kısımda ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 134. maddesinde düzenlenen 'özel hayatın gizliliğini ihlal' suçu ceza hukuku prensipleri açısından tüm yönleriyle ele alınmıştır. Bu kısımda çok sayıda Yargıtay kararına yer verilerek konunun ve pratik uygulamasının daha iyi anlaşılması amacı güdülmüştür.