turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkçe konuşan çocuklarda fonatuar aerodinamik özelliklerin belirlenmesi

Ses üretimi aerodinamik bir olaydır ve bu nedenle hava akışı ve hava basıncının değerlendirilmesi bireyin fonasyon sistemi hakkında anlamlı bilgiler vermektedir. Çalışmamızda, Türkçe konuşan 4.00-17. 11 yaş arasındaki çocuklarda normatif veri oluşturulması ile yaş ve/veya cinsiyete bağlı değişkenlik gösteren aerodinamik verilerin belirlemesi amaçlanmıştır. Çalışmamıza 4.00-17. 11 yaş arasında 120 çocuk katılımcı olarak alınmıştır. Grup I; 4.00-5. 11 yaş, Grup II; 6.00-9. 11 yaş, Grup III; 10.00-13. 11 yaş ve Grup IV; 14.00-17. 11 yaş olmak üzere dört grup oluşturulmuştur. Bu yaş gruplarının her birine 30'ar çocuk (15K,15E) yer almıştır. Çalışmamıza işitme kaybı, ses ve konuşma bozukluğu olmayan çocuklar dahil edilmiştir. Aerodinamik değerlendirme için KAY-PENTAX PAS Model 6600 cihazı kullanılmıştır ve 6 protokolde 56 parametrede değerlendirme yapılmıştır. Elli altı parametrenin 49' unda yaş ve/veya cinsiyete göre istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Bu farklılıklar kız ve erkek çocukların respiratuvar ve laringeal sistemindeki değişimlerle açıklanabilir. Expiratory airflow duration, expiratory volume, mean pitch, phonation time, peak expiratory airflow, mean expiratory airflow, SPL range, pitch range, target airflow, mean airflow during voicing, aerodinamik power, aerodinamik resistance ve acoustic ohms parametrelerinde running speech protokolü hariç diğer beş protokolde istatistiksel olarak 4 grup arasında anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,05). Running speech protokolünde yedi parametrede istatistiksel olarak Grup II, Grup III ve Grup IV arasında anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,05). Yedi parametrede running speech protokolü hariç diğer beş protokolde cinsiyete göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,05). Dört parametrede running speech protokolü hariç diğer beş protokolde cinsiyete göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,05). Aerodinamik değerlendirmenin hem tanı koyulurken hem de uygulanan tedavilerinin etkinliğinin belirlenmesinde uygun yöntem olarak kullanılabileceği düşünülmektedir.
İşitme cihazı kullanan çocukların değerlendirilmesinde cihaz kabulü, işitsel algı, tanımlama, sözel ifade ve anlaşılırlık ölçeğinin geçerlik güvenirlik çalışmasının yapılması

İşitme kaybının sosyal, ekonomik, akademik beceriler ve dil gelişimi üzerindeki olumsuz etkilerini en aza indirmek için erken teşhis hayati önem taşımaktadır. Erken teşhis sonrası performans takibi ise müdahale sürecinin en az teşhis kadar önemli bir parçasıdır. Bu çalışmada cihaz kabulü, işitsel algı, tanıma ve anlama, sözlü ifadeler ve anlaşılırlık alanlarında performans belirlemeyi sağlayan ve orjinal adı 'Acceptance-Perception-Comprehension-Expression-Intelligibility Profile ' olan bir ölçek üzerinde çalışılmıştır. Bu ölçek 'Cihaz Kabulü, İşitsel Algı, Tanımlama, Sözel İfade ve Anlaşılırlık' Ölçeği ismiyle Türkçeye adapte edilmiştir. Ülkemizde işitme kayıplı çocukların işitsel ve sözel performanslarının değerlendirilmesi için odyoloji alanındaki ihtiyacın karşılanmasına katkı sağlamak amacıyla bu uyarlama yapılmıştır. Bu amaçla ölçeğin İngilizce-Türkçe çeviri ve geri çeviri aşamalarından sonra Türkçe versiyonu oluşturulmuştur. Çalışmaya 1-18 yaş aralığında 35 koklear implant kullanıcısı, 21 işitme cihazı kullanıcısı olmak üzere 56 çocuk dahil edilmiştir. Çocuklar kliniğe başvuranlar içinden rassal olarak seçilmiş ve farklı derecelerde işitme kaybına sahiptir. İşitme kaybı dışında bir engeli olmayan çocuklar; otoskopik muayene, timponometrik ve odyometrik değerlendirmeden geçirilmiştir. Sonra KATSA'nın Türkçe versiyonu bu çocuklara uygulanmıştır. Elde edilen verilerin Cronbach Alfa katsayısı hesaplanmış, Kolmogorov-Smirnov testi ile normal dağılımına bakılmıştır. Maddelerin arasındaki iç ilişkileri ortaya çıkartmak için korelasyon katsayıları da ayrıca hesaplanarak yorumlanmıştır. Bu maddelerin ilişkili olup olmadığına Pearson korelasyon analizi ile bakılmıştır. KATSA profil ölçeği geçerlik analizi içinse ayırt edici geçerlik yöntemi tercih edilmiştir. Uygulama sonucu elde edilen veriler üzerinde yapılan analiz ile Cronbach alpha sonuçlarının güvenilir düzeyde olduğu, iç tutarlılığın sağlandığı, elde edilen verilerin normal dağıldığı ve toplam KATSA puanı değişkeni kullanılarak grup karşılaştırma testlerinin güvenle yapılabileceği kanıtlanmıştır Değişkenler üzerinde yapılan analizler ile elde edilen bulgular ise KATSA'nın discriminant geçerliğinin bulunduğunu göstermektedir. Yani toplam KATSA puanı ile yapılan analiz sonuçlarının güvenilir olmasının yanı sıra geçerli olduğu görülmektedir. Bu sonuçlar ile; 'Cihaz Kabulü, Algı, Tanımlama, Sözel İfade ve Anlaşılırlık' ölçeğinin 1-18 yaş aralığında, işitme kayıplı çocukların performans takibini yapmaya uygun olduğu gösterilmiştir
3-6 yaş döneminde çocuğu bulunan ana-babaların çocuklarıyla cinsel etkileşim düzeylerinin belirlenmesi

Bu araştırmada 3-6 yaş döneminde çocuğu olan anne-babalarin çocuklarıyla cinsel konularda etkileşim düzeyi incelenmiştir. Araştırma örneklemi, Denizli şehir merkezinde özel okul öncesi eğitim kurumlarına giden çocukların anne-babalarindan 206 kişilik bir gruptan oluşmuştur. Araştırmada araştırmacı ve danışman tarafından geliştirilen Ebeveyn-Çocuk Cinsel etkileşim ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada anne-babalarin çocuklarıyla cinsel konulardaki etkileşim düzeyinin meslek, eğitim ve gelir ile anlamlı düzeyde ilişkili olduğu; ayrıca cinsel eğitimin kimin tarafından ve kaç yaşında verilmesi hakkındaki görüş ile çocuğa karşı genel tutumların cinsel konulardaki etkileşimi etkilediği saptanmıştır.
7-12 yaş arası çocuklarda Tanrı tasavvuru Kırşehir/Çiçekdağı ilçesi örneği

Din Psikolojisi dini yaşayışların ve tecrübelerin insan hayatındaki görünümlerini ele alan bir bilimdir. Dolayısıyla Din Psikolojisi dinin insan hayatındaki boyutlarını tasvir etmeye çalışır. Dini duygunun temeli olan Tanrı kavramının tasavvur edilmesi konusu da din psikolojisi alanında büyük önem arz eden konulardandır. Piagetin bilişsel gelişim dönemlerinden olan somut işlemler dönemi çocukların daha çok somut nesneler üzerinde zihinsel işlemler yaptığı ancak soyut kavramlar üzerinde zihinsel işlemleri yapamadıkları bir dönemdir. Zihinsel gelişim olarak bu dönemde olan bir çocuğun soyut bir konu olan Tanrı kavramını ne ölçüde tasavvur edebildiği merak konusu olmuştur. Ayrıca Tanrı tasavvuru dindarlığın çeşidini oluşturan unsurlardan biridir. Bununla birlikte çocukluk döneminde kazanılan Tanrı Tasavvuru onun ilerde nasıl bir dini inanca sahip olmasını da büyük ölçüde etkilemektedir. Bunun için 7-12 yaş arası olan somut işlemler dönemi çocukların Tanrı tasavvuru konusunu incelemeyi faydalı bulduk. Araştırmada Allah tasavvuru yaş cinsiyet anne-babanın eğitim düzeyi gibi değişkenlere göre incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini Kırşehir ilinin Çiçekdağı ilçesindeki Fatih Sultan Mehmet ve Turgut Yılmaz İlköğretim okulunda okuyan 7-12 yaş arasındaki 150 öğrenci oluşturur. Çalışmada veri toplamak amacıyla mülakat ve katılımcı gözlem metotları kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler ise bir istatistik programı olan SPSS 15 analiz programı ile değerlendirilmiştir. Sonuçta ise, Tanrı tasavvuru ile bilişsel gelişim arasında pozitif yönde bir ilişki olduğunu, Somut işlemler dönemindeki bir çocuğun Tanrı tasavvurunun onun bilişsel gelişim dönemi özelliğine göre şekillendiğini, ailenin eğitim düzeyinin yanı sıra çocuğun aldığı dini eğitimin düzeyinin de tanrı tasavvurunun şekillenmesinde ve niteliğinde etkili olduğunu gördük.
Tekrarlayan hışıltılı süt çocuklarında mycoplasma pneumoniae ve clamidia pneumoniae etkenlerinin sıklığı ve atopi ilişkisi

Hışıltılı çocuklarda; etyolojide en sık neden solunum yolu enfeksiyonlarıdır. Solunum yolu virüsleri ve Chlamydia Pneumonia ve Mycoplasma Pneumonia gibi bazı bakteriler insanlarda alt solunum yollarına ulaştıklarında doku hasarı ve enflamasyonu başlatarak geçici havayolu aşırı duyarlılığına ve hışıltıya neden olabilmektedir. Atipik etkenlerin astım ile ilişkisi olduğu gösterilmiş ve niteliği sıklıkla tartışma konusu olmuştur. Erken çocukluk döneminde de astımın ilk bulgusu da çoğunlukla hışıltıdır. En az bir hışıltı atağı veya tekrarlayan hışıltısı olan çocuklarda astım riskini saptamak için major ve minör kriterler düzenlenerek astım prediktif indeks oluşturulmuştur. Tekrarlayan hışıltısı olan süt çocuklarında atopi ile atipik bakteri enfeksiyonlarının ilişkisini araştırmak amacıyla; 2 yaş altı kriterlerimize uygun 58'i erkek 32'si kız hasta çalışmaya alındı. Yapılan değerlendirmelerin sonucunda 56 hastada (%62.2) API pozitif, 34 hasta da (%37.8) negatif olarak değerlendirildi. Hastalardan alınan kan örneklerinde M. Pneumonia ve C. Pneumoniae için ELISA ve PCR yöntemi ile enfeksiyon varlığı araştırıldı. Her iki enfeksiyonun incelenmesi sonucunda hayatın ilk yılına göre, 2. yılında (12- 24 ay arası) anlamlı derecede daha fazla enfeksiyon saptandı. Ancak hastaların her iki enfeksiyonun varlığı ve API pozitifliği yönünden karşılaştırması yapıldığında istatistiksel olarak herhangi bir anlamlı sonuca ulaşılamadı. Sonuç olarak; API bağımsız olarak 0-2 yaş grubundaki hışıltılı çocuklarda subgrup analizi yapıldığında özellikle 1-2 yaş aralığında bu etkenlerin varlığı istatistiksel olarak anlamlı saptandı. Bu gruptaki hışıltılı çocuklarda; bu iki mikroorganizmanın varlığı akılda tutulmalıdır. Her iki enfeksiyon ajanı için de hayatın 2. yılında istatistiksel olarak anlamlı bir artış olduğunu ve bu hastaların tekrarlayan hışıltı atakları geliştirebileceğini saptadık.
İzmir il merkezindeki 13-60 ay arası çocukların kitle iletişim araçlarını kullanma prevalansının belirlenmesi

Okul öncesi dönem çocuğun gelis iminin hızlı ve öğrenme kapasitesinin en yüksek olduğu, dıs tan gelebilecek etkilere kars ı da en savunmasız olduğu dönemdir. Bu özellikler dikkate alındığında, çocuğun kapasitesinin en üst seviyeye çıkarılması ve yas amında bas arılı olabilmesi, bu dönemin sağlıklı aynı zamanda bilinçli bir s ekilde geçirmesine bağlıdır. Televizyon, tablet ve akıllı telefon uygunsuz kullanımlarında olumsuz sonuçlara neden olabilmekte, çocuk ve ergenlerin beden ve ruh sağlığını etkilemektedir. En önemli sorunların bas ında s iddet ve agresif davranıs lar, okul bas arısında düs me, öğrenme güçlüğü, cinsel davranıs sorunları, gece korkuları, anksiyete, depresyon, uyku düzensizlikleri, yeme bozuklukları ve obezite gelmektedir. Amerikan Pediatri Akademisi 2 yas altı çocukların hiçbir s ekilde ekranla tanıs maması gerektiğini belirtirken, 2 yas ın üzerinde günde 2 saat üstünde maruziyeti önermemektedir. Çalıs mamızın amacı İzmir il merkezinde 13-60 ay arası çocukların kitle iletis im araçlarını kullanma prevalansı ve ilis kili risk faktörlerinin saptanmasıdır. Bu aras tırma kesitsel tanımlayıcı bir çalıs madır. Çalıs ma; İzmir il merkez ilçelerinin her birinden rastgele örneklem yöntemiyle belirlenen 12 Aile Sağlığı Merkezi'nde, 2-31 Ocak 2018 ve 1-31 Mart 2018 tarihleri arasında, çes itli nedenlerle ASM'de bulunan 13-60 ay arası çocukları olan 1112 ebeveyn ile yüz yüze görüs ülerek tamamlanmıs tır. Aras tırmacı tarafından mevcut literatürlerden yararlanılarak hazırlanan anket, çocuklar ve ailelerinin sosyodemografik özellikleri, televizyon, tablet ve akıllı telefon kullanım durumları ilgili toplam 62 sorudan olus maktaydı. Çocukların 2 saat üzerinde hafta içi ekran kullanma prevalansları televizyon %45,4, tablet %14,4, akıllı telefon %10, 6 olarak saptandı. Hafta sonu bu oranlar daha fazlaydı. Çocuğun ekran süresini arttıran faktörler olarak çocuğun yas ı, ebeveyn televizyon kullanım süresi, kendi ekranına sahip olması belirlenirken; ebeveyn eğitim düzeyi, aile tarafından ekran kullanımının denetlenip kısıtlaması, doktor tarafından bilgilendirilmesi ise azaltan faktörler olarak saptandı (p<0,05). Çocuğun cinsiyeti, kardes sayısı, ekonomik durum, ebeveyn yas ı, aile tipi, gündüz bakım veren kis i ile ekran süresi arasında istatistiksel anlamlı bir ilis ki saptanmadı. Çalıs mamızın sonuçları 13-60 ay çocukların yas larına göre önerilen sürelerin üzerinde ekran kullandığını göstermis tir. Çocuklar ile ebeveynlerinin ekran süreleri arasındaki güçlü pozitif ilis ki nedeniyle ebeveynler bu konuda rol model olmalarının önemi konusunda bilgilendirilmelidir. Hekimler konu hakkındaki danıs manlıklarının önemini akıllarında tutmalıdırlar.
Nilüfer halk sağlığı eğitim ve araştırma bölgesinde 0-6 yaş çocuklarda ev kazası geçirme sıklığı ve ilişkili faktörler

Bu çalışma, Nilüfer Halk Sağlığı Eğitim ve Araştırma Bölgesinde yaşayan 0-6 yaş grubu çocuklarda yapılan kesitsel bir araştırmadır. Çalışmada çocukların son iki hafta içinde ev kazası geçirme sıklığı ve ilişkili risk faktörleri değerlendirilmiştir. Analizlerde student's t testi, pearson ki-kare testi, yates düzeltmeli ki-kare testi kullanılmıştır. Çocukların ev kazası geçirme sıklığı % 19 ,7'si (n=104) bulunmuştur. Kaza geçirme sıklığı erkek çocuklarda kız çocuklara göre anlamlı olarak daha fazladır (sırasıyla % 25 ,7,% 13,8; p<0,05). Kaza sıklığı 24-35 aylık çocuklarda anlamlı olarak daha fazla bulunmuştur. Ailenin ekonomik durumunun iyi olması, annenin sağlık algısının iyi olması kaza sıklığını azaltmaktadır. Ev kazası geçirmeyen çocukların annelerinin güvenlik önlemlerini tanılama ölçeğinden aldıkları puan anlamlı olarak daha fazladır. Çocuklarda ev kazalarını azaltmak için anne, babalara eğitim verilmesi uygun olacaktır.
Kemoterapi alan çocuklar için geliştirilen tablet oyunu ve eğitim kitapçığının semptom yönetimi ve yaşam kalitesine etkisi

Araştırma kemoterapi alan 10-16 yaş grubu çocukların bir tablet uygulaması ve eğitim kitapçığı aracılığı ile eğitilmesinin çocukların semptom yönetimi ve yaşam kalitesi üzerine etkisini belirlemek amacıyla randomize olmayan gruplarda ön test-son test kontrol gruplu tasarım şeklinde gerçekleştirildi. İstanbul Medeniyet Üniversitesi Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi ve İstanbul Sağlık Bilimleri Üniversitesi Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Hematoloji-Onkoloji Kliniklerine Şubat 2017- Temmuz 2018 tarihleri arasında getirilen ve araştırmaya dahil edilme kriterlerine uyan 50 çocuk (oyun: 25, kitapçık: 25) oluşturdu. Etik kurul, kurum izni, çocukların yasal temsilcilerinden izinler alındı. Veri toplama araç ve gereçleri; hasta tanıtım formu, Memorial Semptom Değerlendirme Ölçeği, KINDL-Kanser Modülü, tablet oyunu, eğitim kitapçığı ve tablet idi. Veriler SPSS 20 programı ile değerlendirildi. Uygulama öncesinde ve sonrasında gruplar arasında çocukların Memorial Smptom Değerlendirme ölçeği toplam puan ve alt boyutları puan ortalamalarında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p<0,05). Gruplar kendi içlerinde değerlendirildiğinde ise uygulama sonunda oyun grubunda semptomların yarattığı rahatsız düzeyindeki azalma kitapçık grubundaki azalmaya göre çok anlamlı düzeyde daha fazla idi (p:.004). Uygulama öncesinde gruplar arasında yaşam kalitesi puan ortalamaları arasında bir fark bulunamazken (p<0,05), oyun grubundaki çocukların KINDL-KM toplam (p:,000), mental (p:,030) ve tedavi (p:,009) alt boyut puan ortalamalarının kitapçıkla eğitim verilen çocuklara göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük olduğu bulundu. Sonuç olarak; her iki uygulamanın da semptom yönetimi açısından etkili olduğu ve birbirlerine üstünlüklerinin olmadığı, ancak yaşam kalitesinin uygulama sonrasında oyun grubundaki çocuklarda kitapçık grubundaki çocuklara göre daha yüksek olduğu belirlendi.
Obez çocuklarda ventrikül fonksiyonlarının doku doppler ekokardiyografi ile değerlendirilmesi

Çocukluk çağı obezitesi erişkin dönemde kardiyovasküler hastalık gelişme riski açısından en önemli belirleyicidir. Obezite sol ventrikül hipertrofisi ve kardiyak fonksiyon bozukluğuna yol açabilmektedir. Doku doppler ekokardiyografi miyokardın sistolik ve diyastolik fonksiyonlarını değerlendirilmesine yarayan yeni bir yöntemdir. Bu çalışma çocukluk çağı obezitesinin ventrikül fonksiyonlarına etkisini değerlendirmek amacıyla yapıldı. Bu amaçla 65 obez çocuk ile 35 sağlıklı çocukta konvansiyonel ve doku doppler ekokardiyografi ile kardiyak fonksiyonlar değerlendirildi. Gruplar arasında yaş, boy ve cinsiyet açısından farklılık yoktu (p>0.05). Vücut kitle indeksi (30.2 3. 6 / 17.7 1. 8 kg/m2) obez grupta belirgin yüksek idi (p<0.001). Obez grupta konvansiyonel ekokardiyografi ile değerlendirilen sistolik ve diyastolik fonksiyonlar normal sınırlardaydı. Sol ventrikül diyastol sonu ve sistol sonu çapları, sol ventrikül arka duvar ve interventriküler septum kalınlıkları ile sol ventrikül kitlesi, sol ventrikül kitle indeksi ve rölatif duvar kalınlığı obez çocuklarda kontrol grubuna göre belirgin yüksek saptandı (p<0.001). Vücut kitle indeksi ile LVADd, LVADs, İVSd, İVSs, LVd, LVs, LVK, LVKi ve RDK arasında anlamlı pozitif korelasyon saptandı (p<0.001, r=0.78, 0 .63, 0 .76, 0 .64, 0 .61, 0 .34, 0 .79, 0 .75, 0.48 sırasıyla). Doku doppler ekokardiyografi ile sol ventrikül (Adm: 8.1 1. 8 / 7.2 1. 4 cm/sn), interventriküler septum (Adi: 7.2 1. 8 / 6.2 1. 2 cm/sn) ve sağ ventrikülde (Adt: 13.2 2. 6 / 10.7 2.5 cm/sn) ölçülen maksimum geç diastolik dalga velositesi obez grupta kontrol grubuna göre belirgin yüksek (p<0.05); sol ventrikül, interventriküler septum ve sağ ventrikül Ed/Ad oranı ise belirgin düşük (Edm/Adm:2.4 0.6/2.9 0.7, Edi/Adi:2.2 0.7/2.6 0.8, Edt/Adt:1.4 0.2/1.8 0.5), (p<0.05) saptandı. E/Edm obez grupta kontrol grubuna göre belirgin yüksek idi (5.9 1.5/5.1 1), (p<0.01). LVK ile Adm, Adi ve E/Edm arasında anlamlı pozitif korelasyon (p<0.05, r=0.24, 0 .22, 0.22 sırasıyla); LVK ile Edm/Adm arasında ise anlamlı negatif korelasyon (p<0.001, r= -0.37) saptandıSol ventrikül kitlesinde artış ile karakterize olan sol ventrikül hipertrofisi obez çocuklarda görülebilir. Vücut kitle indeksindeki artış ile sol ventrikül hipertrofisi oldukça yakın ilişkilidir. Çalışmamızda doku doppler ekokardiyografi ile sol ventrikül, sağ ventrikül ve interventriküler septum diyastolik fonksiyonlarındaki subklinik değişiklikler gösterilmiştir. Bu bulgular doku doppler ekokardiyografi ile ölçülen diyastolik fonksiyon göstergelerinin obez çocuklarda belirgin bozulduğunu ve bu bozulmanın da sol ventrikül kitlesindeki artış ile paralel olduğunu göstermektedir.
Çubuk İlçesi'indeki Devlet Okullarında 2018-2019 Eğitim Öğretim Yılında Öğrenim Gören 4. sınıf Öğrencilerinde Florürlü Vernik Uygulama Sıklığı ve Ebeveynlerinin Ağız Diş Sağlığı Bilgi ve Uygulamaları

Daha sonra doldurulacaktır
Görme engelli öğrencilerde sınıf içi uygulama olan çalışma davranışlarını arttırmada dönüştürülebilir sembol pekiştireç uygulamasının etkililiği

Görme engelli öğrencilerde, sınıf içinde ders dinlemelerini etkileyecek davranış bozuklukları gözlenmektedir. Baş sallama, oturduğu yerde sallama, parmaklarını gözüne bastırma vb. bu davranışların genellikle görme özürünün doğasından kaynaklandığı düşünülmektedir. Bunun azaltılması için alınacak önlemler genellikle sınıf dışında yapılmaktadır. Çünki sınıf içinde ders anında alınacak önlemler bilinmemektedir. Halbuki bu davranışların azaltılması, yerine sınıf içi uygun olan davranışların arttırılması, hazırlanacak bir davranış değiştirme programıyla mümkün olabileceğini araştırmalar belirtmektedir. İşte bu nedenle, bu araştırmada anektod kaydı ile belirlenen; düzgün oturma ve parmak kaldırarak konuşma, davranışlarının sınıf içinde arttırılması hedeflenmiştir. Bu amaçla Dönüştürülebilir Sembol Pekiştireç sistemi uygulanmıştır. Araştırmada, tek denekli deneysel desenlerden geriye çekme ve tersine döndürme modellerinden A-B-A-B deseni kullanılmıştır. Araştırma deneklerini 1995- 1996 öğretim yılında Ankara Aydınlıkevler Göreneller İlkokulu hazırlık sınıfına devam eden 4 görme engelli öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma verilerini toplamak için önce var olan davranışların oluşum yüzdeleri ya da sayıları belirlenmiştir. Daha sonra dönüştürülebilir sembol pekiçtireç sistemi uygulamasına yer verilmiştir. Ardından uygulama geri çekilerek deney ortamı eski haline döndürülmüş tekrar dönüştürülebilir sembol pekiçtireç sistemi uygulamasına yer verilmiştir. Araştırma verileri, grafikselanalizle değerlendirilerek yorumlanmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular şunlardır; 1- Dönüştürülebilir sembol pekiçtireç sistemi her bir öğrencide sınıf içi uygun olan çalışma davranışlarının artmasına yol açmıştır. a- Dönüştürülebilir, sembol pekiçtireç sistemi her bir öğrencide parmak kaldırma davranışının artmasına yol açmıştır. b- Dönüştürülebilir sembol pekiçtireç sistemi her bir öğrencide düzgün oturma davranışının artmasına yol açmıştır. 2- Dönüştürülebilir sembol pekiçtireç sistemi uygulamasına son verildiğinde her bir öğrencide sınıf içi uygun olan çalışma davranışlarının oluşum yüzdesi ya da sayısı dönüştürülebilir sembol pekiçtireç sistemi uygulamasına oranla azalmış olmakla birlikte başlangıçtaki düzeyine dönmemiştir.
Eğitimin epilepsili çocuk ve annelerinin hastalığı yönetme, kaygı ve yaşam kalitesine etkisi

çalışma, epilepsili çocuklara ve annelerine verilen eğitimin hastalığı yönetim durumlarına, yaşam kalitelerine ve kaygı düzeylerine olan etkisini değerlendirmek amacıyla, randomize kontrollü deneysel bir çalışma olarak yapılmıştır. Çalışmaya, bir üniversite hastanesinin Çocuk Nöroloji Polikliniği'nde yalnız epilepsi tanısı ile izlenen 7-16 yaş grubu 52 çocuk ve annesi çalışma grubu, 52 çocuk ve annesi kontrol grubu olacak şekilde alınmıştır. Çalışmanın yapılabilmesi için etik kurul onayı ile çocuk ve annelerinden yazılı onamları alınmıştır. Çalışmada kullanılan eğitim içeriği çocuk ve anneleri ile yapılan derinlemesine görüşmeler ve literatür taraması sonucunda oluşturulmuştur. Çalışma grubundaki çocuklar ve anneleri beş gruba ayrılmış, her gruba toplam sekiz oturumda interaktif eğitim teknikleri kullanılarak eğitim verilmiştir. Eğitim öncesi ve sonrasında çalışma ve kontrol grubundaki çocuklara ilişkin veriler; Çocuk Tanıtım Formu, Epilepsiye İlişkin Yaşam Kalitesi Ölçeği, Çocuklara Yönelik Epilepsi Bilgi Testi ve Çocuk Görüşme Formu ile toplanmıştır. Annelere ilişkin veriler ise; Ebeveyn Tanıtım Formu, WHOQOL-BREF-TR Yaşam Kalitesi Ölçeği, Nöbetlere Yönelik Ebeveyn Kaygıları Ölçeği, Durumluluk-Sürekli Kaygı Ölçeği, Ebeveyne Yönelik Epilepsi Bilgi Ölçeği ve Ebeveyn Görüşme Formu ile toplanmıştır. Ayrıca, eğitim öncesi ve sonrasında çalışma (n=30) ve kontrol (n=30) grubundaki çocuk ve anneleri ile derinlemesine görüşmeler yapılarak içerik analizi yapılmıştır. Veriler, bilgisayar ortamında ortalama, yüzdelik, homojenlik testleri, iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testleri ve iki eş ortalama arasındaki farkın önemlilik testleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Eğitim sonrası, çalışma grubundaki çocukların yaşam kalitesi ve bilgi testi puan ortalamalarının arttığı, kontrol grubundaki çocukların ise azaldığı ve grupların puan ortalamaları arasındaki farkın istatistiksel olarak önemli olduğu saptanmıştır (p<0.001). Eğitim sonrasında, çalışma grubundaki çocukların hastalığa ilişkin daha olumlu ifadelerde bulundukları, kontrol grubundaki çocukların epilepsiye ilişkin yanlış bilgilerinin ve olumsuz görüşlerinin devam ettiği bulunmuştur. Yine, çalışma sonrasında çalışma grubundaki annelerin yaşam kalitesi ve epilepsiye ilişkin bilgi puan ortalamalarının arttığı, kontrol grubundakilerin azaldığı ve grupların puan ortalamaları arasındaki farkın istatistiksel olarak önemli olduğu belirlenmiştir (p<0.001). Ayrıca, çalışma sonrasında çalışma grubundaki annelerin kaygı puan ortalamalarının azalırken, kontrol grubunun arttığı ve aralarındaki farkın istatistiksel olarak önemli olduğu bulunmuştur (p<0.001). Eğitim sonrasında, görüşme yapılan çalışma grubundaki annelerin kontrol grubundaki annelere göre hastalığa ilişkin daha olumlu görüşler kazandığı belirlenmiştir. Bu sonuçlar doğrultusunda, hemşirelerin ve ekip üyelerinin epilepsili çocuk ve annelerine interaktif öğretim teknikleri kullanarak ve grup etkileşimlerini sağlayarak sürekli ve düzenli eğitim vermeleri önerilmiştir.