turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Akıllı kent stratejilerinin ve uygulamalarının kentsel yaşama etkileri: Kayseri örneği

Bilgi çağı olarak adlandırılan 21. yüzyılda bilgi ve iletişim teknolojilerindeki gelişmeleri esas alan akıllı kent yaklaşımı şehir planlama alanında etkin çözüm önerileri sunmasıyla önem kazanmaya başlamıştır. Sürdürülebilirliği ve dijital kentleşmeyi içeren yaklaşım, çevresel sorunlar ile sosyal ve ekonomik eşitsizlikleri yenilikçi teknolojiler aracılığıyla önlemeyi hedeflemektedir. Bu tez kapsamında, dünyada akıllı kent stratejileri ve uygulamaları ile öne çıkan kentler incelenmekte, Türkiye'de 2000'li yıllardan itibaren ulusal ve bölgesel planlarda yerini alan akıllı kent politikaları, yasal mevzuat ve yönetsel süreçler araştırılmaktadır. Bu kapsamda ulusal politika ve strateji belgeleri, bölgesel kalkınma ajanslarının kalkınma planları ve büyükşehir belediyelerinin güncel stratejik planları analiz edilmektedir. Çalışma, akıllı kent bileşenleri olan insan ve toplum, çevre ve enerji, ulaşım, altyapı, güvenlik ve dayanıklılık, konut ve e-uygulamalar başlıkları altında detaylandırılmaktadır. Tezin amacı, akıllı kent çalışmalarında pilot uygulama alanı seçilen Kayseri kentinde, akıllı kent stratejilerinin ve mekansal uygulamaların kentsel yaşamdaki etkilerinin tespit edilmesidir. Kayseri kenti, akıllı uygulamalara doğrudan etkisi olan kurumlar ve projelerin hedef kullanıcıları olan kentlilerle yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler doğrultusunda değerlendirilmektedir.
Sokak sağlıklaştırma projesi ve soylulaştırma ilişkisi: Talas Ali Saip Paşa sokağı örneği

Soylulaştırma kavramı ilk kez 1960'lı yıllarda Ruth Glass tarafından işçi mahallelerindeki yerinden edilme süreci üzerinden tanımlanmıştır. 1990'lı yıllarda ise neoliberal kentsel politikalar ve küreselleşmenin etkisiyle birlikte soylulaştırma süreci de çeşitlenmeye ve yaygınlaşmaya başlamıştır. Ülkemizde özellikle 1980'lerde İstanbul, Ankara gibi büyük kentlerin; konut, ticaret alanlarında, tarihi kent merkezlerinde soylulaştırma süreçleri yaşanmaya başlamıştır. Bu çalışmanın amacı, Kayseri'nin Talas Kentsel Sit Alanı'nda yer alan Ali Saip Paşa Sokağı'nda gerçekleştirilen Sokak Sağlıklaştırma Projesi ile Proje sonrasında yaşanan dönüşüm ve soylulaştırma süreci arasındaki ilişkinin irdelenmesidir. Çalışmada Ali Saip Paşa Sokağı'nda yaşanan değişimi ve soylulaştırma süreçlerini detaylı biçimde analiz edebilmek amacıyla derinlemesine ve yarı yapılandırılmış görüşme yöntemleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda ise; Proje sonrasında Ali Saip Paşa Sokağı'nda fiziksel olarak iyileştirme söz konusu iken, diğer taraftan konut işlevlerinin azalarak ticaret işlevinin baskın hale geldiği, yerel sakinlerin doğrudan ve dolaylı olarak yerinden edildiği, ucuz konut stokunun azaldığı ortaya çıkmaktadır. Soylulaştırmanın belirleyici kriterleri kapsamında değerlendirildiğinde, sağlıklaştırma çalışmaları sonucunda Sokak'ta soylulaştırma sürecinin yaşandığı ve söz konusu çalışmaların bu süreci tetiklediği dikkat çekmektedir.
Kentsel meşrulaştırma gramerleri üzerine çözümlemeler

İçinde bulunduğumuz neoliberal dönemde, 'mobilite' eksenli yeni bir sembolik iktidar biçiminin ve bu iktidara ait yeni bir gramerin yükselişine tanıklık etmekteyiz. Bu yeni gramer ile kentselliğin yeni hali arasında doğrudan bir ilişki söz konusudur. Bu tez çalışmasında yeni iktidar gramerinin kentsel devingenlik ile ilişkisi, sosyal teori alanında ortaya konmuş bir dizi çalışmanın sentezlenmesiyle ulaşılan kuramsal bir çerçeve üzerinden ele alınmaktadır. Bu bağlamda teorilerine başvurulan başlıca isimlerden Bourdieu'ye ait 'sembolik iktidarın sosyolojisi', Bauman'a ait 'likit modernite' ve Boltanski ve Chiapello'ya ait 'kapitalizmin yeni ruhu' kavramsallaştırmaları üzerinden oluşturulacak zeminde birbirini besleyen iki tartışma gerçekleştirmek hedeflenmektedir. İlk olarak Türkiye'de neoliberal kentsel devingenlik üzerine üretilmiş çalışmalar, ardından da İstanbul'daki her üç boğaz köprüsünün sunumları ve eleştirileri, yeni iktidarın ve gramerinin ortaya çıkışına ait süreci aydınlatmak üzere irdelenecektir. Çalışma sembolik iktidarın gramerindeki dönemsel değişim üzerine bir analiz yöntemi ve araç seti sunmaktadır. Bu setin kullanılması sonucunda ise Türkiye'de kapitalizmin yeni ruhunu yansıtan 'projeksiyon' meşrulaştırma rejiminin özgün bir versiyonunun ortaya çıkışını gözlemlemek mümkündür.
Artık robot kollarının ters kinematik problemlerinin çözümü ve gerçeklenmesi

Bu çalışmada, iteratif yaklaşımla artık robot kollarının ters kinematik probleminin çözümünde kullanılan yöntemler incelenmiş ve bu yöntemlerle elde edilen sonuçlar Mitsubishi PA 10 robot koluna uygulanmıştır. İncelenen yöntemler arasında hata başarımı en iyi olan yöntemin adaptif çarpanlı sönümlendirilmiş en küçük kareler yöntemi olduğu görülmüştür. Robot kollarının hareket kabiliyetlerini geliştirmede kullanılan artık serbestlik dereceleri sayesinde, Mitsubishi PA 10 robot kolunun mekanik sınırları içinde kalarak veya konumu belirli bir engelden sakınarak farklı eklem konfigürasyonlan ile belirlenen yörüngeyi takip etmesi sağlanmıştır. Engellerden sakınma uygulaması literatürde genellikle düzlemsel robotlar üzerinde gerçeklenmektedir. Bu çalışmada elde edilen sonuçlar sayesinde, üç boyutlu uzayda hareket eden robotlarda da gerçeklenmesi oldukça anlamlıdır. ı
Osmanlı son dönemi ile Erken Cumhuriyet Dönemi arasında Gaziantep'te mimari dokunun değişimi (1839-1950)

Bu çalışmada, Gaziantep'teki geleneksel mimari ve kentsel dokunun geçirdiği fiziki evrim, XIX. yüzyıl ortalarından XX. yüzyıl ortasına kadar olan zaman aralığında incelenmiştir. Bu fiziki değişimin ortaya konulabilmesi için mevcut geleneksel dokunun oluşumu ve oluşumdaki yönlendiriciler tespit edilmiştir. Tespit edilen geleneksel mimari dokunun değişimi sürecinde etkili olan faktörler; nüfus hareketleri ve azınlıklar, iskan politikaları, imar planları ve uygulamaları, XIX. yüzyıl boyunca güçlü olan misyoner faaliyetleridir. Fiziki değişimi somutlayan kentsel ve mimari ölçekteki örnekler arasında ticaret yapıları, geleneksel Antep evleri, misyoner ve azınlıklara ait kiliseler, eğitim ve sağlık yapıları, savaş ve tehcir sonrası tahrip olan kent dokusu, ilk imar planı uygulamaları ve erken Cumhuriyet dönemine ait az sayıdaki kamu binası yer almaktadır. Sonuç olarak, XIX. yüzyıl boyunca ticaretin güçlenmesiyle ticari yapılar olan hanların sayısında artış olmuştur. Aynı yüzyılda misyonerler, faaliyetlerini etkin hale getirmek için geleneksel mimari dokuyla bağdaşmayan eğitim ve sağlık yapıları yapmışlardır. XX. yüzyıl başında ise feodal kurumların tasfiyesi hızlı bir biçimde gerçekleştirilmiş ve yerine ulusal bir devlet yapısının ve cumhuriyetçi kurumların getirilmesine girişilmiştir. Cumhuriyet döneminde kaynak yetersizliğine ve kalifiye elemanların tehcirle birlikte şehri terk etmelerine bağlı olarak yapım faaliyetleri durma aşamasına gelmiştir. Bu nedenle yeni sistemin kurumları için doğan yapı ihtiyacı, tehcir sonrası boşalan mevcut binalara yeniden işlev atanarak karşılanmıştır.
Effects of privatization of public land on the integrity of plan

Artan kamusal ihtiyaçlar, hızlı nüfus artışları planları öngörülen çerçeveden saptırmaktadır. Bu bağlamda, imar planlarında değişikliğe gidilmektedir. Ancak imar planı değişiklikleri kamu yararı ve plan bütünlüğü göz ardı edilerek yapıldığında, bünyesinde çok fazla sorun barındırdığı görülmektedir. Dolayısıyla plan değişiklikleri, mevcut kentsel dokunun zedelenmesine yol açabilmekte, yaşam kalitesini düşürebilmekte ve kent kimliklerini giderek yok edebilmektedir. İmar Kanunu ile imar planı yapımında yetkili idareler tanımlanmıştır. Ancak; imar kanunu dışında, özel kanun ve yasalar ile yeni kurum ve kuruluşlara planlama sürecinde etkin görevler tahsis edilmesi planlama sistemi karmaşık bir hale getirmiştir. Bunlardan biri olan, 1994 yılında çıkarılan 4046 sayılı Özelleştirme Kanunu ile özelleştirme programına alınmış kuruluşlara ait arsa ve arazilerin çevre imar bütünlüğünü bozmayacak şekilde imar tadilatları ve mevzi imar planlarının hazırlanması yetkisi Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'na verilmiştir. Bu ve benzeri kanunlar, plan sürecinde yetki karmaşası sorununu artırırken planlamada çok parçalı bir sistemi yaratmıştır. Özelleştirme İdaresi, sadece plansız durumda bırakılan parsellere plan kararı getirmemekte olup bütüncül olarak hazırlanan imar planlarındaki plan kararlarında da değişiklik yapabilmektedir. Her ne kadar ilgili kanunlarda çevre imar bütünlüğünü bozmayacak, kamu yararına uygun değişiklikler yapılması gerektiği belirtilse de Özelleştirme İdaresi tarafından hazırlanan plan değişikliklerinde imar bütünlüğünün ve kamu yararının korunup korunmadığı konusu dikkate alınması gereken bir durumdur. Çalışma ile özel kanunlar ile yetkilendirilmiş kurumlarda biri olan Özelleştirme İdaresi'nin Türkiye'deki planlama sistemine olumlu ve olumsuz etkilerinin araştırılması hedeflenmektedir.
Kentsel gelişimde dönüşüm projeleri: Süreç ve aktörlerin tanımlanması, Zeytinburnu örneği

İnsanlar tarih boyunca yönetim yerleri olan kentlerde ya da üretim yerleri olankırlarda yasamıslardır. Ancak metropoliten kentler, bu iki yerlesim formunu da içeren yeni bir olusum haline gelmistir. Bunun temel nedeni hızlı ve denetlenemeyen kentlesme ve kentlerin, bu kentlesme sonucunda iki boyutlu olarak yayılmasıdır. Bu yayılma özellikle kent içi alanlarda sosyo-ekonomik ve fiziksel problemlere yol açmaktadır. Bu olumsuz faktörler, kentsel müdahaleninher seklinin; bu gerek sıhhilestirme, gerek kentsel koruma, gerekse tümdenyenileme olsun, kentin dısa dogru degil de nasıl içten gelisebilecegini göstermek adına metropollesen kentler için oldukça büyük bir önem tasıdıgını ortaya koymaktadır. ste bu çalısmada kentsel dönüsüm kavramları tanımlanmıs, ortaya çıkısnedenleri ile Türkiye ve diger ülkelerdeki yansımaları degerlendirilmistir. Bu bilgiler ısıgında kentsel dönüsüm modellerinin nasıl olusturulabilecegi ve hangiaktörlerce gerçeklestirilebildigi irdelenmis, son olarak güncel bir dönüsümprojesi olan Zeytinburnu Dönüsüm Projesi için son dönemde yapılmıs olançalısmalardan bahsedilerek sürece iliskin bir değerlendirme yapılmıstır.
İstanbul'da deprem risk parametrelerinin değerlendirilmesine yönelik bir model önerisi

Deprem risk analizi; sismik tehlike ve alana ilişkin verilerin bir arada incelenerekolasılıkların ortaya konulmasıdır. Deprem riskini etkileyen faktörler; deprem tehlikesi, arazi kullanımı, demografik yapı ve ekonomik yapı başlıkları altında incelenmektedir. İstanbul, başta 1509, 1766 ve 1894 depremleri olmak üzere, tarih boyunca sayısızdeprem yaşamıştır. Bu depremlerin oluşumuna neden olan Kuzey Anadolu Fay'ınınMarmara içinden geçen kollarının önümüzdeki yıllar içinde yine kırılarak büyük bir deprem oluşturması beklenmektedir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'nin nüfus açısından en büyük şehri olan ve aynı zamanda da Kuzey Anadolu Fay hattının batı kanadınayakınlığı nedeniyle deprem tehdidi altında bulunan İstanbul'un yapılaşmış, demografik ve ekonomik çevre değişkenleri ile mevcut potansiyelleri kapsamında deprem riski açısından değerlendirilmesidir. İstanbul'da depreme bağlı risk düzeylerinin hesaplanmasında kullanılan ana bileşenler analizi yöntemiyle belirlenen 5 temel faktörden arazi kullanımına ilişkin olan faktörlerin, deprem tehlikesi değişkenindendaha yüksek değerler alması, risk değerlendirmede yerleşmelerin tehlikeye açıklıkseviyelerinin ne kadar belirleyici olduğunu göstermektedir.
Kentsel dönüşüm projelerinde ortaklık modelleri ve örgütsel yapı

Türkiye'de 1950'li yıllarda hızla gerçekleşen ekonomik büyüme sonucu İstanbul, Ankara ve İzmir gibi kentlerimiz yoğun göç almış, nüfus artışı ile beraber ruhsatsız yapılaşma ve gecekondulaşmanın hızla yayılmasına sebep olmuştur. 1980- 1990 yıllarında ise çöküntü alanına dönüşen bu şehirlerdeki kent merkezlerinde kentsel yenileme faaliyetleri başlamıştır. Dünya'da ve Türkiye'de merkezi yönetim ve yerel yönetimlerce çeşitli kentsel dönüşüm projeleri uygulanmış ve uygulanmaya da devam etmektedir. Günümüzde kentsel dönüşüm projelerinin sık sık gündemde yer alması, tartışmalara konu olması, yapımı devam etmekte olan birçok kentsel dönüşüm projesinin mahkeme kararı ile durdurulması ve devam edememesi vb. nedenlerle bu tez çalışmasında irdelenmesi gereken bir konu olarak ihtiyaç görülmüştür. Bir kentsel dönüşüm projesinin, dönüşüm alanında yaşayan yerel halka yalnız fiziksel dönüşüm sağlaması değil aynı zamanda sosyo-kültürel ve ekonomik açıdan nasıl bir iyileştirme sağlayacağı, neler kazandıracağı önemlidir. Bu da ancak projenin yönetsel boyutunun iyi kurgulanması ile sağlanabilmektedir. Kentsel dönüşüm projelerinde oluşturulacak ortaklık modeli ve örgütsel yapının iyi kurgulanması, süreçte yer alan ve görev alan tüm aktörlerin koordinasyonu ile mümkün olabilmektedir. Bu tez çalışmasında Avrupa'daki başarılı örnekler ve Türkiye'de gerçekleştirilen kentsel dönüşüm projeleri örnek inceleme olarak ele alınmış olup, bu projelerde nasıl bir örgütsel yapı kurulduğu ve oluşturulan ortaklık modelleri araştırılarak değerlendirilmeye çalışılmıştır. Kentsel dönüşüm projelerinde başarının sağlanması bağlamında merkezi ve yerel yönetimlerin rolleri, kentsel dönüşüm sürecinde yer alan aktörlerin katılımı, ortaklık modellerinin ve örgütsel yapının nasıl daha etkin/ verimli olabileceği araştırılmıştır.
The transformation of public space: City squares as locations for power struggle-The case of Tehran (1934-2009)

Bu tez, kamusal mekanların dönüşümünü, güç ilişkileri ve güç mücadelesine göndermeyle inceler. Bu kapsamda, Tahran araştırmamızın eksenini oluşturmaktadır; ülkenin kısa süreli de olsa, politik merkezi olması nedeniyle kent, kentin fiziki yapısında da kendisine yansıtan birçok sivil ayaklanmalara ve politik gerginliklere ev sahipliği yapmıştır. Bu süreci oluşturan aktörler sosyolojik ve politik değişkenler vasıtasıyla analiz edilerek, kentin kamusal mekanlarının algısı ve bu mekanların dönüşümü anlaşılmaya çalışılmaktadır. Farklı dönemlere atfen, sosyo-politik değişkenlerin mekansal dönüşüm ve güç ilişkilerini eş-zamanlı olarak etkilediği varsayılmaktadır. Bu kuramsal çerçeve içinde, Tahran'ın çok boyutlu somut örnekler içerdiği düşünülmektedir; bu bağlamda, Tahran Azadi Square ve Tahran Universitesi girişini oluşturan meydanlar sembolik mekanlar ve kamusal etkinliklerin önemli odak noktaları olarak özellikle tartışılmaktadır. Buradaki temel soru, belirli otoriteler tarafından yaratılan kamusal mekanların, anlam ve işlev olarak nasıl değiştiği ve bir önceki dönemden farklı bir niteliğe nasıl kavuştuğu üzerine kurgulanmıştır. Bu araştırma sırasında, özelleşmiş iki alan üzerinde yoğunlaşarak, farklı dönemlerdeki kullanım ve algısal çatkılama, ideolojik boyutlarıyla birlikte tartışılmaya açılmıştır. Son olarak, tüm bu süreç içerisinde, mimarın rolü sorgulanarak, kent mimarlığının mekansal dönüşüm içindeki kurumsal etkisi anlaşılmaya çalışılmıştır.
Changing identity of public spaces: Güven Park in Ankara

Yerin kimliği, değişen fiziksel çevre ve toplumsal koşullarla ilişkili olarak değişir ve dönüşür. Toplumsal koşullar, yerin kimliğini insanların mekan hakkındaki algı ve deneyimlerini değiştirerek etkiler. Aynı zamanda, toplumsal koşullar, bu algılar ve deneyimler tarafından etkilenir. Bu anlamda, yerin kimliği zaman içinde bireyler, nesneler ve toplumlarla birlikte değişim halindedir. Bu tez, Ankara'da özellikle Güven Park örneğine odaklanarak, kamusal mekanlarda değişen kimlik konusunu incelemektedir. Güven Park, yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti'nin modern, batılı ve laik başkentini yaratma hedefi çerçevesinde belirlenen kamusal mekan stratejisinin bir parçası olarak geliştirilmiştir. Dolayısıyla, Ankara söz konusu olduğunda, 'yerin kimliği' yanı sıra, 'ulusal kimlik' kavramı da öne çıkmıştır. Bu araştırma, Güven Park'taki kimlik değişimini, Ankara'daki zaman içerisinde ortaya çıkan kimlik değişimine paralel olarak incelemektedir. Kamusal mekan üzerindeki incelemeler üç ana ölçüte ? fiziksel veya mekansal ortam, etkinlikler ve kamusal mekana atfedilen anlamlara- bağlı olarak ve zaman içerisindeki değişimi gözlemek amacıyla yapılmıştır.
Pamukkale/ Hierapolis turizm amaçlı yerel ekonomik kalkınma projesi

Denizli İlinde yer alan Pamukkale Kasabası, dünyada bir eşi daha olmayan Pamukkale Travertenleri ve antik çağın en önemli merkezlerinden Hierapolis Antik Kentine en yalan yerleşim merkezi olmasına rağmen ekonomik olarak beklenenden çok daha az gelişmiştir. Bölgenin bu çok önemli turizm potansiyelinden yararlanması, travertenlerin ve tarihi eserlerin en iyi şekilde korunarak anlaşılabilirliğinin sağlanması ve bölge insanın sosyo-kültürel ve ekonomik açılardan kalkındırılması için Turizm Amaçlı Yerel Ekonomik Kalkınma Projesinin hazırlanması gerekliliği görülmüştür. Ziyaretçilerin kasaba içinden geçerek travertenler ve antik kente ulaşmalarım sağlayacak Karşılama Merkezi, kasaba ticaret aksına en yalan alanda; Pamukkale Müzesi ise yine kasaba içinde tasarlanmıştır. Her iki tasarımda da travertenlerin ve antik kentin en iyi şekilde algılatılıp tanıtılmasına çalışılmıştır. ziyaretçilerin beklentileri ve ihtiyaçları da tasarımların ana kriterlerini oluşturmuştur. Ayrıca travertenler için büyük tehlike oluşturan otellerin yıkılmasıyla gece konaklayan ziyaretçilerin ihtiyaçlarına karşılık veremeyen kasabada tasarlanan otel kompleksinin de bölgenin kalkınmasında önemli rol oynayacağına inanılmaktadır. Ziyaretçilerin gezi güzergahları da eserlere ve travertenlere zarar vermelerini önlemeye yönelik olarak belirlenmiştir. Antik kentte yer alan eserler önce korunmalıdır, tahribatın önlenmesi ve algısal bütünlük için restorasyonlar yapılabilir. Travertenler de çok küçük bir bölümünün gezilmesine izin verilmesiyle e alternatif termal havuzlarla korunabilir. Termal suyun travertenleri beyazlatmak için kullanılmasından sonra havuzlarda ve otelde kullanılmasına izin verilebilir. T. C YÜKSEKÖCRTTIM KUKUIA BOiCDMAKtASYGft mUOZlIV En önemlisi projenin kullanıcıları, uygulayacıları ve uygulatıcıları tarafından benimsenmesidir. Turizm ve koruma politikaları ile hem ziyaretçiler hem de bölgede yaşayan insanlar bilinçlendirilmelidir. Koruma kararları ve kalkınma kararlarının birbirleriyle örtüştüğü, doğal ve kültürel çevreye saygılı, yaşanabilir mekanlar ve düzenlemeler korumacı, plancı ve kent mimarı yapılmaya çalışılmıştır
Kentsel dönüşümde coğrafi bilgi sistemleri destekli alan araştırması ve Sahabiye Mahallesi üzerinde uygulama

Kent mekanları zamanla hızlı nüfus artışı, kontrolsüz büyüme ve doğal afetler gibi nedenlerle yıpranır. Bu durum kentlerin sosyal, fiziksel ve ekonomik olarak iyileştirilmesini gündeme getirmektedir. Kent mekanlarının sorunlarının çözümünde kentsel dönüşüm, kentsel yenileme, kentsel canlandırma gibi farklı araçlar kullanılmıştır. Bu çalışmada öncelikle kentsel dönüşüm kavramı irdelenmiş bu süreçte dünya ve Türkiye'de gerçekleşen kentsel dönüşüm uygulamaları incelenmiştir. Ülkemizde kentlerin mekansal sorunlarını çözebilmek amaç edilerek kentsel dönüşüm projelerine başvurulmaktadır. Uygulanmaya başlanan projelerden biri de Kayseri ili, Kocasinan ilçesinde yer alan Sahabiye Mahallesi Kentsel Dönüşüm Projesi'dir. Tez kapsamında çalışma alanı olarak Sahabiye Mahallesi seçilmiştir. Bu alanda Coğrafi Bilgi Sistemleri'nden faydalanılarak mekansal analizler yapılmıştır. Alanda yer alan bütün yapıların fiziksel durumunu gösterecek haritalar hazırlamak amacıyla Coğrafi Bilgi Sistemleri kullanılmıştır. ArcGIS programına uygun veri tabanı tasarımı yapıldıktan sonra mekansal verilerle ilgili katmanlar oluşturulmuştur. Bu çalışma kentsel dönüşüm projesi yapılan ve Kayseri kenti için modern dönem mirası sayılan kent merkezinde konumlanan alana ilişkin bir belgeleme niteliğindedir. Bu çalışmayla kentsel dönüşüm projeleri öncesinde kentsel miras değeri taşıyan mekanlarda mevcut durumu belgelemenin önemi ve Coğrafi Bilgi Sistemleri'nin kentsel dönüşüm projelerinde mevcut verilerin toplanması, organize edilmesi ve analizi işlemlerinde verimli bir yöntem olduğu anlaşılmıştır.
Consolidating the image of the city: Mobile phones and new identities of meeting places

Bu tezin amacı mobil iletişim pratiklerinin kent mekanı, özellikle de buluşma mekanları üzerine etkilerini incelemektir. Son on yıllık süre içerisinde mobil telefon kullanımının günlük yaşamın bir parçası haline gelmesi ve günlük hayatımıza hızlı bir şekilde girmiş olması oldukça açıktır. Mobil telefonun günlük pratiklerimiz arasında kaçınılmaz bir şekilde var oluşu, araştırmacıların bu konuyu özellikle kamu alanları ile ilgili çalışmalarda ve kent sosyolojisi gibi konulardadeğerlendirmelerini özendirmektir. Bu araştırmanın hedefi mobil toplumun zihinsel haritası ile mevcut kent imgesi arasındaki uyumsuzlukları anlayabilmektir. Mobil telefonlar insanların buluşmaları herhangi bir mekana ve belirli bir programa bağlı olmadan örgütlenebilmesine olanak vermektedir. Bu aygıt, insanların kent içindekidolaşım/hareket olanağını arttırmakla kalmayıp, bireylerin uygun kavramsal haritalargeliştirmesi olanaklarını da genişletmektedir bunun nedeni mobil telefonların buluşma noktaları için bireylere seçim özgürlüğü tanımaktadır. Örneğin, nirengi noktalarının yanı sıra dolaşım rotaları da mobil toplum tarafından yeni kimlikler kazandırılmaktadır. İç ve dış mekan buluşma noktalarındaki, kavramsal haritalarıoluşturmaya katkıda bulunurlar, nitekim şehrin kimliğinin oluşmasına da, bu durum şehir ve şehrin parçalarının sadece görsel deneyimlere dayanarak, klasik, gerekirci bir anlayışlayorumlanması ile çelişki göstermektedir. Bireylerin kent içinde buluşmalarına yardımcı olan, şehrin öncelerde tanımlanmış belirli elemanları şimdilerinbu geniş envanter dizininin arasında pek o kadar da gösterişli olmayan parçalar haline gelmiştir. Bu tez mobil iletişim pratiklerinin neden olduğu davranış ve algıdaki değişimleri analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu araştırma vasıtasıyla eğer varsa, eski ve yeni buluşma mekanlarının mimari ve uzamsal nitelikleri arasındaki farklılıkların ortaya çıkarılması amaçlanmıştır.
A philosophy of void: Ankara Hippodrome and after

Boşluk, Yunan filozofları tarafından tamamen boş olanı tanımlamak üzere öne sürülmüş bir kavramdır. Kavram, pek çok felsefi metne, fizik başta olmak üzere bilimsel varsayımlara ve çalışmalara ve mekan tasarımı eğitimindeki alıştırmalara konu olmuştur. Ancak, mimarlık ve kentsel tasarımda, boşluk yerine mekan kavramı kullanılmaya başladığında, herhangi bir nitelikteki mekanı tanımlamak üzere boşluk kavramında başvurulduğunu söylemek güçtür. Bu çalışmada öncelikle boşluk kavramının farklı alanlardaki kullanımını araştırmak ve sonrasında mekana ilişkin terminolojinin ve tasarım araç ve yöntemlerinin tatmin edici açıklamalar getiremediği ve uygun yaklaşımlar geliştiremediği, kentsel dokuda istemsiz ortaya çıkan boşlukları anlamak ve ele almak üzere, boşluk kavramı yeniden ön plana çıkarmak amaçlanmaktadır. Çalışmada incelenecek örnek, bugün Atatürk Kültür Merkezi Alanları Birinci Bölge olarak kayıtlara geçen Ankara Hipodromu'dur. Alanın birbirini izleyen üç safhada incelenmesi önerilmektedir: ilk olarak, öncül-mekan da denebilecek, erken 20. yüzyıl Ankara'sında bazı potansiyellere sahip bir boşluk olarak, ikinci olarak tüm mekansal nitelikleriyle gündelik hayatın bir parçası haline gelen, başkentin hipodromu olarak kullanılan, böylece mekanlaşan boşluk olarak ve son olarak da mekansallığını korumaya yönelik planlama kararları ve mimari projelere rağmen bu niteliğini kaybetmiş, istemsiz bir boşluk olarak. Ankara Hipodromu bugün istemsiz bir boşluktur. Kurulu mekansal ilişkilerden yoksun ve günlük kentsel deneyimlerden ayrılmış haliyle artık bir mekan değil, sürekli doldurulmaya çalışılan bir boşluktur. Ancak ne boşluğu doldurmak uygun yöntemdir, ne de sadece mekansal ilişkileri kurmak boşluğu mekan haline getirmek için yeterlidir. Bu yüzden, mekan tasarımı araç ve yöntemlerini kullanmaya başlamadan önce, boşluğu yeniden günlük kentsel deneyimlerin bir parçası haline getirmenin ve böylece boşluğu mekan olarak toplumsallaştırmanın yolları aranmalıdır.