Özel eğitim kurumlarında görev yapan müzik öğretmenlerinin bu kurumlardaki müzik eğitimine ve öğrencilere yönelik tutumlarının incelenmesi

Türkiye'deki özel eğitim kurumlarında görev yapan müzik öğretmenlerinin bu kurumlardaki müzik eğitimine ve öğrencilere yönelik tutumlarının belirlenmesi amaçlanan bu araştırmada, betimsel araştırmalardan tarama modeli kullanılırken aynı zamanda tesadüfi olmayan örnekleme yöntemlerinden 'amaçlı örnekleme' kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Türkiye'deki özel eğitim uygulama ve iş uygulama merkezlerinde ve özel eğitim mesleki eğitim merkezlerinde görev yapan 80 müzik öğretmeni oluşturmuştur. Araştırmadan elde edilen veriler SPSS for Windows 22.0 programı kullanılarak ve betimsel analiz yöntemi ile analiz edilip sonuçlandırılmıştır. Araştırma sonucunda, araştırmaya katılan müzik öğretmenlerinin çoğunluğu kadınlardan oluşurken, öğretmenlerin çoğunluğunun eğitim fakültelerinin müzik öğretmenliği bölümlerinden mezun olduğu, çoğunluğun 16-20 yıl arasında hizmet süresi bulunmasına rağmen özel eğitime ihtiyacı olan öğrenciler için yeterli bilgiye sahip olmadıkları, araştırmaya katılan 80 müzik öğretmeninden yalnızca 12'sinin lisans döneminde özel eğitim dersi aldığı, 41'inin özel eğitim ile ilgili hizmet içi eğitime katıldığı ancak öğretmenlerin 54'ünün özel eğitime ihtiyacı olan öğrencilere müzik dersi vermede kendini yeterli gördüğü, 26'sının ise kendini yeterli görmediği belirlenmiştir. Ayrıca, öğretmenlerin demografik bilgileri ile tutumları arasında herhangi bir ilişki olmadığı, öğretmenlerin genel tutum düzeylerinin yüksek olduğu, formasyon yeterlikleri ve tutumları yüksek olan öğretmenlerin bu öğrencilere ders verme konusunda kendilerini yeterli gördüğü, öğretmenlerin çoğunluğunca özel eğitime ihtiyacı olan öğrencilerin de yetenekleri olduğu ve müzik dersinde başarılı olabilecekleri ancak bunda engel türlerinin de etkisinin olduğu, öğretmenlerin çoğunluğunun bu öğrencilerin başarılarını nasıl ölçeceğini ve notlandıracağını bilmediği ve özel eğitime ihtiyacı olan öğrencilerin kendileri gibi öğrencilerin bulunduğu okullarda mı yoksa kaynaştırma eğitimi mi alması konusundaki düşüncelerinin birbiriyle çeliştiği belirlenirken araştırmaya katılan müzik öğretmenlerinden lisans döneminde özel eğitim dersi alanlar özel eğitim dersinin öğrenciyi tanıma, sınıf yönetimi, etkili iletişim ve öğrenciye müziksel davranış kazandırma açısından kendilerine faydalı olduğu, ders planlama, farklı yöntem ve teknikleri kullanma, materyal tasarımı açısından ise faydasız olduğu, öğretmenlerin büyük çoğunluğu özel eğitim okullarına atandıklarında en çok korku, kaygı, endişe, tedirginlik, çaresizlik ve bocalama yaşarken bu durumun sebebi olarak en çok özel eğitim konusundaki eğitimlerinin yetersiz olması ve buna bağlı olarak kendilerinde yetememe duygusu ve ne yapması gerektiğini bilememe kaygısı yaşarken özel eğitim okulunda çalıştıktan sonraki düşünceleri olumlu yönde değişmiştir. Ancak bazı öğretmenlerin çevresindeki özel eğitim öğretmenlerinden yardım alarak eğitim vermeye çalıştıkları ve bazı öğretmenlerinse, aradan yıllar geçse de özel eğitime ihtiyacı olan çocuklarla iletişim kurmayı başaramayarak özel eğitim sürecine alışamadığı belirlenmiştir. Yine eğitim yetersizliği, öğretim yöntem ve teknikleri bilgisi yetersizliği ve öğrencilerin öğrenme kapasitelerindeki yetersizlikten dolayı öğretmenlerin kendilerini yetersiz gördüğü, Son olarak ileride özel eğitim kurumlarında çalışacak olan müzik öğretmenlerinin önceden konu ile ilgili eğitim almaları ve seminerlere katılarak kendilerini geliştirmeleri, sabırlı ve azimli ve sevgi dolu olmaları, önyargılarından uzaklaşmaları, öğrencilerin bireysel farklılıklarını önemseyerek buna göre öğretim plan ve programlarının düzenlenmeleri gerektiği sonuçlarına ulaşılmıştır.