turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının insan hakları ve özel hayatın korunması yönünden incelenmesi

1994 yılına kadar herhangi bir hukuki zemin bulamayan Güvenlik Soruşturması, 26.10. 1994 tarihinde kabul edilen ve 03.11. 1994 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanan 4045 sayılı 'Güvenlik Soruşturması, bazı nedenlerle görevlerine son verilen kamu görevine alınmayanların haklarının geri verilmesine ve 1402 Numaralı sıkıyönetim kanununda değişiklik yapılmasına ilişkin kanun' ile yasal bir zemine oturtulmaya çalışılmıştır. Bu tarihten itibaren pek çok değişikliğe uğrayan kanun ile birlikte güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması gün geçtikçe hayatımızda daha fazla yer almış ve kapsamı genişlemiştir. Kritik görevlerde çalışan personel hakkında yapılan soruşturmalar ile ilgili kapsam genişlemiş olup, günümüzde neredeyse her kamu personeli alımı veya naklinde personel seçim unsuru olarak ortaya çıkmaya başlamıştır. Bu çalışmada güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması kavramı ele alınacak, hangi usuller ile kimler tarafından yapıldığı değerlendirilecek, faydaları ve sakıncaları tartışılacaktır. Ayrıca, 'sakıncalılık' kavramı üzerinde durulacak, güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması konusu, yargı kararları ve içtihatlar açısından değerlendirilecek ve insan hakları ile çelişen yönleri irdelenecektir. Danıştay'ın bugüne kadar güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması konusunda verdiği kararları, hangi kıstaslar göz önüne alarak değerlendirdiği, nedenleri ile birlikte incelenecektir. Teknolojik gelişmeler ve küreselleşme ile her geçen gün daha da karmaşık bir hal alan yenidünyada, devletlerin amaçlarına ve yöntemlerine uygun personel istihdam etmelerinin gerekliliği hususu tartışılacak, bilgi güvenliği ile istihbarata karşı koyma bağlamında konu ele alınacaktır.
6183 sayılı yasa kapsamında amme alacaklarının güvence altına alınması

Tezin genelinde kamu alacaklarını güvence altına alan önlemlerin neler olduğu ortaya konulmakla birlikte; İhtiyati Haciz, Kefalet, Tasarrufun İptali ve Yurtdışına Çıkış Yasağı olarak bilinen müesseselerin kamu alacaklarını güvence altına alırken idarenin işlemlerinde keyfiliğe ve de işlemin tarafı veya üçüncü şahıslar açısından bazı hak ihlallerine yol açıp, açmadığı hukuki açıdan değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bu değerlendirmelere içerikte ayrıntısıyla, sonuçta ise, özet olarak yer verilmiştir. Öncelikle bu müesseseler hakkında kanun maddeleri çerçevesinde genel bilgi verilmekte, ardından da ilgili tebliğ ve genelgeler kapsamında düzenlemeleri yorumlayan yazarların makaleleri ile yargı kararlarına değinilmektedir.
Tüketici hukuku açısından taksitle satış sözleşmesi

Taksitle satış sözleşmelerinin giderek yaygın hale gelmesi bu sözleşmelerde tüketiciyi özel olarak koruma ihtiyacının doğmasına neden olmuştur. Taksitle satış sözleşmeleri 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu ve 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki kanunda düzenlenmektedir. Çalışmamızın konusunu 6502 Sayılı Kanun kapsamındaki taksitle satış sözleşmesi oluşturmaktadır. Çalışmamız kapsamında taksitle satış sözleşmelerinin tanımı, hukuki niteliği, unsurları, uygulama alanı ve hükümleri incelenmiştir.
Disiplin cezalarına karşı başvuru yolları

Çalışmada ilk olarak, disiplin hukukunun kapsamı ele alınmış; disiplin hukukuna egemen olan ilkeler ile yürürlükte olan bazı disiplin cezaları incelenmiştir. Bu incelemede 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu esas alınmış olmakla birlikte, kamu görevlilerine verilecek disiplin cezalarına ilişkin düzenlemeler içeren diğer kanun ve yönetmelikler de dikkate alınmıştır. Sonraki bölümde, kamu görevlilerine verilen disiplin cezalarına karşı başvuru yolları gösterilmiş ve idari başvuru yolu olarak itiraz yolu incelenmiştir. Bu bölümde, itiraz usulü ayrıntılı olarak anlatılmış ve itiraz yolu öngörülmeyen disiplin cezalarına ilişkin değerlendirmelerde bulunulmuştur. Son olarak da 2010 Anayasa değişikliklerinin ardından yargı yolu açılan disiplin cezaları da dikkate alınarak, disiplin cezalarına karşı başvurulacak yargısal yollar üzerinde durulmuştur. Yargısal yol olarak ise; idari yargıdaki dava türleri olan iptal ve tam yargı davaları, Anayasa Mahkemesi'ne yapılacak bireysel başvuru ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne yapılacak bireysel başvuru incelenmiştir.
Kamu alacakları bakımından hacze iştirak

Kamu alacaklarının, kamu hizmetlerinin finansmanını oluşturduğu, bu nedenle en hızlı şekilde tahsil edilmesinin kamu yararının sağlanması bakımından bir gereklilik olduğu gerekçesinden hareketle kabul edilen 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'da, kamu alacaklarının cebren takip ve tahsili bakımından özel hukuk alacaklarından farklı bir takım öncelik ve ayrıcalıklar öngörülmüştür. Borçluya karşı birden fazla alacaklısının cebri icra takibi yürüttüğü durumlarda, alacaklılardan biri tarafından borçluya ait bir mal üzerine haciz uygulandıktan sonra, aynı malın bir başka alacaklısı tarafından da haczedilmesi halinde, sonraki haczin ilk hacze hangi koşullar altında katılabileceği ve iştirakin gerçekleşmesi halinde satış bedelinin alacaklılar arasında nasıl paylaştırılacağı konusu hacze iştirak müessesesi ile açıklanmakta olup; özellikle borçlunun malvarlığının alacaklarının tamamını karşılamaya yeterli olmadığı durumlarda, alacaklılar bakımından hacze iştirak daha da önemli hale gelmektedir. Hukuk sistemimizde kamu alacaklarına, hacze iştirak bakımından özel hukuk alacaklarının sahip olmadığı bir takım ayrıcalıklar tanınmış, kamu yararının sağlanması amacı ile ilişkilendirilerek kamu alacaklarının hacze iştirak alanı genişletilmiş, bunun sonucu olarak da kamu alacaklısı ile özel hukuk alacaklısı arasındaki menfaat dengesi, kamu alacaklısı lehine önemli ölçüde bozulmuştur.
Seçilmiş ülkelerle karşılaştırmalı olarak teknoloji yoğun işyerlerinde uygulanan siber gözetimin hukuksal boyutu

Gözetim kavramı, tarih boyunca en eski çağlardan günümüze kadar olan süreçte her zaman insan hayatının bir parçası olarak var olmuştur. Ancak teknolojide her geçen gün meydana gelen gelişmelerle birlikte gözetim mekanizmasında da değişme ve gelişmeler meydana gelmiştir. Günlük hayatta var olan gözetleme faaliyeti, çalışma hayatına da girerek yerini elektronik araçlarla gerçekleştirilen siber gözetim faaliyetine bırakmıştır. Çalışma hayatında birçok amaçla işverenler tarafından işçilere siber gözetim faaliyeti uygulanmaktadır. Siber gözetim faaliyetinin uygulanmasında işçinin kişisel verilerinin ve özel hayatın gizliliğinin korunması esastır. Bu bağlamda gerek uluslararası mevzuatta gerekse de ulusal mevzuatta işçilerin korunması amacıyla bir takım hukuki düzenlemeler yapılmıştır. Bu hukuki düzenlemeler ise, dağınık bir görünüm arz etmektedir. Bu çalışmanın amacı da dağınık bir görünüm arz eden uluslararası ve ulusal belgelerde bir bütünlük sağlamak ve ülke uygulamalarından yola çıkarak siber gözetim faaliyetiyle ilgili mevzuatında hükümler bulunan ülkelerin, bu konuda hüküm bulunmayan ülkelere mevzuatlarını düzenlemesi konusunda yol göstermesidir.
Uluslararası hukukta diplomatik koruma

Bu çalışmada bireylerin bulundukları devlet ülkesinde uluslararası hukuk kurallarının ihlali kaynaklı maruz kaldıkları haksız eylemlerden dolayı, oluşan zararların vatandaşı oldukları devlet tarafından giderilmesinin sağlanması amacıyla başvurulan diplomatik koruma konusu işlenmektedir. İki bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde; diplomatik korumanın tanımı, devletin egemenlik yetkisi ile olan ilişkisi, uyrukluk bağı, devletlerin diplomatik koruma noktasında münhasır yetkisi ve sınırları ile diplomatik koruma konusunda devlet uygulamaları ele alınmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise; diplomatik koruma konusuna dair bireylerin hak ve menfaatleri bağlamında insan hakları hukuku, bireyin kısıtlanmış hakları ile devletlerin münhasır yetkilerinin çatışması, bireylerin uluslararası hukuk kişisi olması konusuna değinilmiştir. Diplomatik koruma hakkının kullanılmasından önce izlenmesi gereken yollar, aranan şartların yerine getirilmesi, barışçıl çözüm yolları ve uyuşmazlıkların çözümlenmesindeyargısal yollara başvuru şekli, genel olarak uluslararası hukukta devlet ve birey ilişkisi, devletin çifte vatandaşlığa sahip olan bireylere ve vatansız bireylere yönelik haksızeylemlerden dolayı sorumluluğu, gerçek ve tüzel kişilerin bulundukları devlet ülkesindeuğradıkları zararın giderilmesinde diplomatik koruma yoluna gidilebilmesi için uyulması gereken kuralların objektifliği, UAD'deki bu konuyla ilgili davalarda ele alınarak incelenmiştir. Çalışma konumuza ilişkin olarak ayrıca UAD'nin emsal kararları, diplomatik korumahakkının kullanılmasında en önemli faktör olan uyrukluk bağı ve iç başvuru yollarının tüketilmesi hususları, UHK tarafından 31 Mayıs 2001 tarihinde kabul edilen 'DevletinUluslararası Haksız Eylemlerden Dolayı Sorumluluğunu' içeren taslak metin de çalışmada yer almıştır. Sonuç bölümünde ise; yukarıda bahsi geçen konular dahilinde diplomatik korumamüessesesinin sınırlılıkları ve halihazırda uygulanan sistemi ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Yargı kararları ışığında Gümrük Müsteşarlığının kolluk yetkisinin kapsam ve önemi

Hukukun üstünlüğü ve insan haklarına saygı ilkelerinin uygulandığı bir toplumda, devlet insanların huzur ve toplumun düzeni için bir hizmet aracı olmuştur. Bu hizmet aracı olarak, kolluk da düzen ve asayişi sağlayan bir birim olarak devletin yapılanması içinde yer almaktadır. Böyle bir toplumda kolluk kendisine tanınmış yetkileri kullanırken; insan haklarına saygı göstermesi, kendini hukuk kuralları ile bağlı görmesi, vücut bulduğu devletinin meşruiyetini ve güvenini arttırır. Kolluk yetkilerinin kullanılması, zorunlu olarak birçok temel hak ve özgürlüğün sınırlandırılması sonucunu doğurmaktadır. Bu nedenle kolluk personelinin, kolluk yetkilerinin yasal dayanaklarını ve sınırlarını çok iyi bilmesi gerekir. Araştırma konumuzun bilimsel çalışmalarda bir incelemeye esas olmaması sebebiyle bu çalışmanın gereksinimi hissedilmiştir. Gümrük Müsteşarlığı sorumluluk bölgesi içerisinde kolluk gücü olarak kaçakçılıkla mücadele etmektedir. Araştırmamızla, kendisine tanınan kolluk yetkisinin, incelenmesi ve nitelendirilmesi amaçlanarak, bu gereksinim karşılanmak istenmiştir. Bu boşluk doldurulmaya çalışılarak kolluk gücü olarak Gümrük Müsteşarlığı'nın sahip olduğu yetkiler yargı kararları ışığında kapsam ve önemi belirlenmeye çalışılmıştır.
İnternetteki hukuki işlemlerde tüketicinin korunması

Bilişim çağı olarak adlandırılan çağımızda, sadece ülkemizde değil, diğer ülkelerde de teknolojik gelişmelerin sonucunda İnternet iletişim aracı olmanın yanında, ticari alanda mal/hizmetlerin pazarlanması yöntemi olarak da kullanılmaktadır. İnternetin özelliği nedeniyle, tüketici; işlem yaptığı satıcı/ sağlayıcının nerede olduğu, güvenilir olup olmadığı, hukuki işlemin konusu olan mal/ hizmetin özellikleri hakkında yeterli ve doğru bilgiye ulaştığından hiçbir zaman emin olamaz. Bu nedenle, İnternetteki hukuki işlemlerde tüketicinin korunması ihtiyacı klasik yöntemle yapılan hukuki işlemlere nazaran önem arz etmektedir. İnternette yapılan hukuki işlemler, klasik yöntemlerle yapılan hukuki işlemlerden farklı bulunmaktadır. Klasik yöntemle yapılan hukuki işlemler hakkındaki hukuk kurallarının ve tüketiciyi koruyan kuralların, bu tür hukuki işlemlere de uygulanması yetersiz kalmaktadır. Bu nedenle, başta Avrupa Birliği olmak üzere, birçok devlet ve uluslararası kuruluş İnternetteki hukuki işlemlerde tüketicinin korunması hususunda ve İnternette hukuki işlemin yapılması hakkında özel düzenlemeler yapmışlardır. Dünyadaki gelişmeye Türk Kanun Koyucusu da kayıtsız kalmamıştır. 4822 sayılı Kanunla değişik Tüketicinin Korunması Hakkında Kanununun 9/A maddesi ve buna parallel olarak çıkarılan Yönetmelik ile mesafeli sözleşmeler, Avrupa Birliğinin Mesafeli Sözleşmeler Hakkındaki 1997 tarihli Direktifi temel alınarak düzenlenmiştir. Bunun yanında, 5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu 2004 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Bu gelişmeler ümit verici olmakla birlikte, İnternet üzerinden geçerli olarak hukuki işlem yapılması ve tüketicinin etkili bir şekilde koruması için yeterli değildir. V5070 sayılı Elektonik İmza Kanunu, geçerlilik şekil şartına tabi hukuki işlemlerin İnternet üzerinden geçerli olarak yapılabilmesine Borçlar Kanununun şu andaki düzenlemesi karşısında imkan vermez. Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 9/A maddesi ile Mesafeli Sözleşmeler Hakkındaki Yönetmelik Hükümlerinin, Avrupa Birliğinin 97 tarihli Mesafeli Sözleşmeler Hakkındaki Direktifi temel alınıp, bununla bağlantılı olan Elektronik Ticaret Direktifi ve İnternetin özelliği dikkate alınmadan düzenlenmesi nedeniyle, tüketiciyi koruma amacını gerçekleştirmekten uzaktır. Mesafeli sözleşmelere ilişkin Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 9/A maddesi ile buna bağlı ilgili Yönetmelik hükümlerinin ve şu anda Tasarı aşamasında olan Borçlar Kanunu hükümlerinin ; Avrupa Birliğinin konu ile ilgili tüm Direktifleri ile İsviçre Hukukunda, Avrupa Birliğindeki düzenlemelere paralel olarak yapılan Borçlar Kanunu revize çalışmalarının dikkate alınarak, tüketicinin korunması amacına ve İnternet üzerinden geçerli şekilde hukuki işlem yapmaya uygun şekilde, yeniden düzenlenmesi gerektiği kanaatindeyiz.
Ticari uyuşmazlıklarda zorunlu arabuluculuk usulü

Artan nüfus, teknolojik gelişmeler ve gündelik hayatın yükselen temposu, kişiler arasındaki menfaat çatışmalarının ve buna bağlı olarak da uyuşmazlıkların artması sonucunu doğurmuştur. Uyuşmazlıkların artması insanları, uyuşmazlıkların yargı yolu dışında başkaca çözüm yolları arayışına yöneltmiş ve alternatif uyuşmazlık çözüm yolları da uyuşmazlıkların çözümünde kullanılmaya başlanmıştır. Başlıca alternatif uyuşmazlık çözüm yollarından biri olan arabuluculuk, ilk olarak 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu ile ülkemizde alternatif uyuşmazlık çözüm yolu olarak uygulanmaya başlanmıştır. Arabuluculuk, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu ile 25.10. 2017 tarihinden itibaren bazı iş davalarında dava şartı olarak uygulanmaya başlanmıştır. Dava şartı arabuluculuk yaygın olarak zorunlu arabuluculuk adıyla anılmıştır. Zorunlu arabuluculuk, 7155 sayılı Abonelik Sözleşmesinden Kaynaklanan Para Alacaklarına İlişkin Takibin Başlatılması Usulü Hakkında Kanun'un 20. maddesi ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'na eklenen 5/A maddesi doğrultusunda 01.01. 2019 tarihi itibariyle bazı ticari uyuşmazlıklarda da zorunlu hale gelmiştir. Bu çalışmamızın konusunu, bazı ticari uyuşmazlıklarda dava şartı olarak aranan zorunlu arabuluculuk oluşturmaktadır.
Medeni Kanunun 23. maddesinin sözleşme özgürlüğüne getirdiği sınırlamalar

Çalışmamız, Medeni Kanun'un 23. maddesinin sözleşme özgürlüğü alanındaki önemini, uygulama alanını ve söz konusu maddeyi ihlal eden sözleşmeler açısından uygulanması gereken yaptırımı konu edinmektedir. Bu çerçevede kişilik hakkına hukuki işlemler karşısında getirilmiş olan korumanın sözleşme özgürlüğünün diğer sınırları ile arasındaki ilişki belirlenmeye çalışılmaktadır. Çalışmada ayrıca, sözleşmenin kişi özgürlüğünü hangi hallerde ahlaka aykırı derecede sınırladığının tespiti aşamasında yardımcı olabilecek bir takım kriterler tespit edilmektedir. Devamında ise, Türk Borçlar Kanunu m. 27 hükmünde ifadesini bulan kesin hükümsüzlük yaptırımının kişi özgürlüğünün ihlal edildiği sözleşmelere uygulanması sonucunda ortaya çıkabilecek sakıncalar ele alınmakta ve bu kapsamda söz konusu yaptırımın özellikle MK. m. 23/II hükmü açısından amaca uygun bir şekilde sınırlanması önerilmektedir.
Eser sözleşmesinde yüklenicinin ayıba karşı tekeffül borcu ve iş sahibinin hakları

Eser sözleşmesi uygulamada sıklıkla karşımıza çıkan ve bu anlamda sosyal hayatımızda bilinçli ya da bilinçsiz tarafı olduğumuz bir sözleşme çeşididir. Teknolojik ve ekonomik alanlardaki hızlı gelişmeler, eser sözleşmesinin konusunu zamanla genişlettiği gibi küreselleşmeye paralel olarak bu sözleşmeye uluslararası boyut da kazandırmıştır. Günümüzde uluslararası boyutta faaliyet gösteren inşaat şirketlerinin faaliyetleri eser sözleşmesinin konusunu oluşturabileceği gibi, küçük bir lostra salonunda ayakkabı boyacılığı yapan esnafın faaliyeti ya da estetik cerrahi müdahalede bulunan hekimin faaliyetleri de eser sözleşmesinin konusunu oluşturabilir. Bu anlamda bir takım maddi eserlerin yanı sıra gayri maddi nitelikteki eserlerde bu sözleşmenin konusunu teşkil edebilirler. Eser sözleşmesinde iş sahibinin menfaati, sözleşmede kararlaştırılan ve dürüstlük kuralına göre beklenen nitelikleri haiz bir eserin yüklenici tarafından noksansız ve ayıpsız bir şekilde teslimi ile sağlanır. Bu niteliklere uygun olmayan bir eserin teslimi halinde iş sahibinin eser sözleşmesinden kaynaklı sahip olduğu haklar 6098 sayılı TBK'nın 475 vd. maddelerinde hüküm altına alınmıştır. Kanun koyucu genel anlamda iş sahibinin lehine ve fakat yüklenicinin aleyhine olan özel nitelikteki bu hükümleri ihdas ederken, taraflar arasındaki menfaatler dengesinin sağlanabilmesini amaçlamış ve bu çerçevede iş sahibine bir takım külfetleri yükleme yoluna gitmiştir. İş sahibinin sahip olduğu seçimlik hakları kullanabilme sınırları bu külfetler aracılığı ile çizilmiş ve bu suretle yüklenici ile iş sahibinin menfaatleri arasından adaletli bir çözüme ulaşılması amaçlanmıştır. Çalışmamızda yalnızca 6098 sayılı TBK anlamında eser sözleşmesinin ayıba karşı tekeffüle ilişkin hükümleri inceleme konusu yapılmış, 818 sayılı BK' ya ise yeri geldiğinde kısa atıflar yapılmakla yetinilmiştir. Çalışmamızda özellikle doktrindeki farklı görüşler üzerine yoğunlaşılmış, Yargıtay kararlarından yararlanılmak suretiyle konu zenginleştirilmiş ve tartışmalı konulara ilişkin kişisel kanaatlerimize yer verilerek bir takım sonuçlara varılmaya çalışılmıştır. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde eser sözleşmesinin tanımı, hukuki niteliği, tarafları, şekli ve unsurları incelenecektir. İkinci bölümde eser sözleşmesinde ayıp kavramı ve yüklenicinin ayıba karşı tekeffül sorumluluğunun şartlarına değinilecek, üçüncü ve son bölümde ise iş sahibinin ayıplı ifa nedeniyle sahip olduğu haklara ayrıntılı bir şekilde değinilerek çalışma neticelendirilecektir.
Türk Hukukunda yabancı ticaret ortaklıklarının yerleşme hakkı

Yabancı ticaret ortaklıklarının yerleşme hakkının kapsamı yerleşme kavramından yola çıkarak belirlenir. Yerleşme niyeti taşıyan, bu anlamda, kişi ile bir yer arasında sürekli bir bağ teşkil eden eylem yerleşmedir. Tüzel kişi olan yabancı ticaret ortaklıklarının yerleşme hakkını, yabancı ticaret ortaklığının tüzel kişiliğinin ülke içerisinde yerleşmesine yönelik eylemler oluşturur, bu tür eylemler de tabiiyetin tayininde kuruluş yeri teorisini benimseyen ülkelerde idare merkezinin ülkeye nakli ve şube açma, merkez yeri teorisini benimseyen ülkelerde ise şube açmadır. Yabancı ticaret ortaklıklarının yerleşme hakkı AT. hukukunda yerleşme özgürlüğü dahilinde ele alınırken, İsviçre hukukunda da yabancı ticaret ortaklıklarının yerleşme hakkı tanınmıştır. Türk hukukunda hangi ticaret ortaklıklarının yabancılar hukukunun konusu olduğu sorusunun cevabı, ticaret ortaklıklarının Türk tabiiyetinin tespitinin ele alınması yoluyla bulunur, zira, yabancı ticaret ortaklığı Türk tabiiyetinde olmayan ticaret ortaklığıdır. Türk hukukuna göre, idare merkezi Türkiye'de olan ticaret ortaklıkları Türk tabiiyetindedir, dolayısıyla, idare merkezleri yurtdışında olan ticaret ortaklıkları yabancıdır. Yabancı ticaret ortaklıklarının yerleşme hakkının kaynağını T. C. Anayasasının 23. maddesinde düzenlenen yerleşme özgürlüğüdür. Hakkın özü ile hakkın kullanılmasını düzenleyen hükümler birbirinden ayrı olarak ele alınmalıdır. Türk hukukunda yabancı ticaret ortaklıklarının yerleşme hakkının kullanılmasının tabi olduğu rejim, sermaye ortaklıkları bakımından EŞHK. ve yabancı sermaye mevzuatı, kişi ortaklıkları bakımından Türk parasını koruma mevzuatı yoluyla genel düzenlemeler ve bankacılık, finansal kiralama, finansman, faktoring. sigortacılık ortaklıkları ile serbest bölgelerde şube açma bakımından özel düzenlemeler tarafından oluşturulmaktadır. 114
Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu (TCK m.165)

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu uygulamada sıkça karşılaşılan ancak akademik bir çalışma için kaynak bulmakta zorlanılan bir suç tipidir. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır: Birinci bölümde; suça ilişkin genel bilgiler, suçun tarihi gelişimi irdelenmiş, karşılaştırmalı hukukta ele alınışına ilişkin genel bilgiler verilmiştir. Suç işlenmesinin cazip görülmesini önleyebilecek önemli bir işlevi olan inceleme konumuz suç birincil kuşak haklar arasında olan malvarlığı hakkını da korumaktadır. Çalışmada suç işlenmesini kazanç kapısı olmaktan çıkarma amacı da olan, inceleme konumuz suçun kanun sistematiği içindeki yeri, koruduğu hukuksal değer ve bu konudaki tartışmalara yer verilmiştir. İkinci bölümde; özellikle konunun özel hukuk kavramlarından ayrı ele alınamayacağı gerçeğinden hareketle, suçun tabii özelliği gereği kapsadığı özel hukuk kavramları hakkında bilgiler verilmiştir. Uygulamada suça konu eşyanın mülkiyeti de tartışmalı olabileceğinden ceza yargılaması ve hukuk yargılamasının birbiriyle olan ilişkisinin irdelenmesi gerçeğinden hareketle bu konuda bilgiler verilmiştir. Ayrıca suçun maddi ve manevi unsurları bu kapsamda ele alınmıştır. Üçüncü bölümde; suçun özel görünüş şekilleri ayrı ayrı ele alınmış, ceza tayinine etkili olan kurumlar ile soruşturma ve kovuşturma usullerinde bu suçla ilgili karşılaşılabilecek tüm sorunlar değerlendirilmeye çalışılmıştır. Ayrıca suçun soruşturma ve kovuşturma usullerinde uzlaştırma kurumuna ilişkin 6763 sayılı yasa ile 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde yapılan değişikliklerin inceleme konumuzu ilgilendiren yönleri de değerlendirilmiştir.
Anayasayı ihlal suçu (T. C. K m. 309)

Anayasayı İhlal Suçu, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzenin cebir ve şiddet kullanılarak ortadan kaldırılmasını, değiştirilmesini veya uygulanmasının engellenmesini cezai yaptırıma bağlamaktadır. Bir toplum halinde barış içinde yaşamanın mümkün olabilmesi için vazgeçilmez koşullardan biri olan demokratik anayasal düzene yönelik cebri davranışların cezai yaptırıma bağlanması ihtiyacı bu suçun düzenlenme sebebidir. Anayasayı İhlal Suçunun düzenlenmesi bir gereklilik olmakla birlikte, bu suça ilişkin uygulama sorunlu olagelmiştir. Zira anayasal düzen kavramının ne olduğu, bu düzene karşı çıkmanın suç olup olmadığı, cebir kavramına hangi tür fiillerin dahil olduğu gibi meseleler suçun uygulanmasında sorunlar yaratmıştır. Bu itibarla hangi fiillerin suçun oluşmasına sebebiyet vereceği meselesi tez çalışmasının zorlu noktalarından biri olmuştur. Ayrıca bu suça teşebbüsün hangi anda başladığı, hangi cebri davranışların elverişli olduğu, suçun neticelenme ihtimali gibi sorunlar ceza hukukunun genel kısmına dahil pek çok konuda önemli örnekler içermektedir. Suçun mahiyetinin anlaşılabilmesinin, öncelikle anayasal düzen ve bu düzenin korunması ihtiyacının siyaset bilimi ve anayasa hukuku yönünden de değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği düşünülerek çalışmanın ilk bölümü bu soruna adanmıştır. Ardından, inceleme konusu suç, ceza hukuku özel hükümleri için yapılan klasik inceleme metodu ile suçun unsurları yönünden incelenmiş son olarak da suça etki eden nedenler ve benzer suçlarla ilişki ortaya konulmuştur. Yapılan inceleme sonucunda anayasal düzen kavramının, demokrasi kavramı ile iç içe girdiği ve bireylerin demokratik anayasal düzende yaşama haklarına yönelebilecek cebri davranışların cezai yaptırıma bağlanmasının meşru bir zemin üzerinde bulunduğu sonucuna varılmıştır. Suçun meşruiyet temeli bu şekilde belirlendikten sonra, teorik ceza hukuku temelinde yapılan değerlendirmelerin mutlaka bu temeli de dikkate alacak şekilde yapılmasına özen gösterilmiş ve modern ceza hukukunun insan haklarını ön planda tutan mahiyeti inceleme konumuz suç açısından da göz önünde bulundurulmuştur.