turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hukuk fakültesi öğrencilerinin rekreasyonel aktivitelerden elde ettikleri faydaların ve mutluluk düzeylerinin incelenmesi

Araştırmanın amacı: Hukuk Fakültesi öğrencilerinin boş zamanlarında ne tür rekreasyonel aktivitelere katıldıklarını, rekreasyonel aktivitelerden ne tür faydalar elde ettiklerini, mutluluk düzeylerini ve bunlar arasındaki ilişkiyi tespit etmektir. Araştırmanın örneklem grubunu Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde öğrenim görmekte olan 412 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Ho (2008) tarafından geliştirilen ve Akgül ve arkadaşları (2018) tarafından Türkçeye uyarlanan 'Rekreasyon Fayda Ölçeği:RFÖ', Hills ve Argyle (2002) tarafından geliştirilen ve Doğan ve Çötok (2011) tarafından Türkçeye uyarlanan 'Oxford Mutluluk Ölçeği:OMÖ' ve araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel bilgi formu' kullanılmıştır. Verilerin analizinde, Betimsel İstatistik Teknikleri, Mann Whitney U ve Kruskall Wallis testleri kullanılmış, rekreasyonel aktivitelere katılım, RFÖ ve OMÖ'den alınan puanlar arasındaki ilişkileri saptamak içinde Spearman Korelasyon Analizinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre; Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde öğrenim görmekte olan öğrencilerin rekreasyonel aktivitelere katılım düzeyleri ile RFÖ'nin fiziksel ve sosyal alt boyutlarından aldıkları puanlar arasında pozitif yönde ve anlamlı bir ilişki olduğu, rekreasyonel aktivitelere katılım düzeyleri ile OMÖ'den aldıkları puanlar arasında pozitif yönde ve anlamlı bir ilişki olduğu ve öğrencilerin RFÖ alt boyutlarından aldıkları puanlar ile OMÖ'den aldıkları puanlar arasında pozitif yönde ve anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir.
Üniversite öğrencilerinin intihara ilişkin bilgi düzeylerinin ve intihar eden kişilere yönelik damgalama tutumlarının değerlendirilmesi

Bu çalışma İntihara Yönelik Damgalama Ölçeği ve İntihara İlişkin Bilgi Düzeyi Ölçeği'nin Türkçeye uyarlanması, geçerlik ve güvenirlik çalışmasının yapılması, üniversite öğrencilerinin intihara ilişkin bilgi düzeylerini ve intihar eden kişilere yönelik damgalama tutumlarının değerlendirilmesi amacıyla planlanmış metodolojik ve tanımlayıcı nitelikte bir araştırmadır. Araştırma, bir devlet üniversitesinde öğrenim gören öğrenciler (n=1100) ile gerçekleştirildi. Öncelikle ölçeklerin dilsel eşdeğerliği ve kapsam geçerliği sağlandıktan sonra geçerlik ve güvenirlik analizleri gerçekleştirildi. İYDÖ'nin Cronbach alfa güvenirlik katsayısı 0,90 bulundu. İBDÖ maddelerinin Madde Tepki Kuramı'nın tek boyutluluk varsayımını karşıladığı ve 2 Parametreli Lojistik Modele (2PLM) uyum sağladığı belirlendi. İBDÖ'nin en çok bilgi verdiği yetenek düzeyi Teta =1,5 için ölçeğin güvenirliği 0,72 olarak hesaplandı. Öğrencilerin İBDÖ'nden aldıkları toplam puan ortalamalarının 9,96 3, 48 olduğu, ölçek maddelerini toplam ölçek üzerinden %36, 88 oranında doğru yanıtladıkları saptandı. Öğrenciler tarafından İYDÖ'nin 'Damgalama' alt boyutu maddelerinin onaylanma oranı oldukça düşük olmakla birlikte (%11,5-49,2), İzolasyon/Depresyon' alt boyutu maddelerinin onaylanma oranları diğer alt boyutlara oranla daha yüksek bulundu (%51-86). Sonuç olarak, bu çalışmada ölçeklerin Türkçe formları üniversite öğrencilerinin intihara ilişkin bilgi düzeylerini ve intihara yönelik damgalama tutumlarını değerlendirmek için geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu belirlendi. Öğrencilerin intihara ilişkin bilgi düzeylerinin ve intihara yönelik damgalama alt boyutu puan ortalamalarının düşük olduğu, intiharı daha çok izolasyon ve depresyon ile ilişkilendirdikleri saptandı. Önemli bir halk sağlığı sorunu olan intihar girişiminin önlenmesi amacıyla intihara yönelik damgalayıcı tutumları azaltıcı ve intihar bilgisini arttırmaya yönelik mesajlar içeren psiko-eğitim çalışmaların planlanması, eğitim çalışmalarının etkinliğinin değerlendirilmesi amacıyla eğitim öncesi ve sonrası bu ölçeklerden yararlanılması önerilmektedir.
Teknoloji destekli çoklu temsil temelli öğretimin öğrencilerin lineer cebir öğrenimine ve matematiğe yönelik tutumlarına etkisi

Araştırma nicel ve nitel olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. Nicel bölümde, teknoloji destekli çoklu temsil temelli öğretimin öğrencilerin lineer cebir öğrenimine ve matematiğe yönelik tutumlarına etkisini araştırmak üzere deneysel araştırma modellerinden ön test-son test kontrol gruplu model kullanılmıştır. Deneysel model Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi İlköğretim Bölümü İlköğretim Matematik Öğretmenliği Anabilim Dalı'nda öğrenim görmekte olan 73 öğretmen adayı ile gerçekleştirilmiştir. Deney grubunda teknoloji destekli çoklu temsil temelli öğretim toplam 35 öğrenciyle, kontrol grubunda ise geleneksel öğretim yöntemi ile lineer cebir öğretimi toplam 38 öğrenciyle gerçekleştirilmiştir. Lineer cebir testi geliştirme çalışmaları ise, Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi İlköğretim Bölümü İlköğretim Matematik Öğretmenliği Anabilim Dalı'nda öğrenim görmekte olan, lineer cebir dersini önceden almış toplam 170 öğrenciyle pilot çalışma gerçekleştirilmiştir. Nitel bölümde ise öğrencilerin teknoloji destekli çoklu temsil temelli öğretime yönelik görüşlerini analiz etmek üzere hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Çalışmada lineer cebir testi, matematik tutum ölçeği ve görüşme formu kullanılmıştır. Deneysel çalışmadan elde edilen verilerin analizinde; Shapiro-Wilks normallik testi, İlişkili Örneklemler t-Testi, İlişkisiz Örneklemler t-Testi, Mann-Whitney U Testi ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Deneysel çalışma sonucunda, teknoloji destekli çoklu temsil temelli lineer cebir öğretimini alan deney grubu öğrencilerinin lineer cebir testi ortalamalarının, geleneksel yöntemlerle lineer cebir öğretimini alan kontrol grubu öğrencilerinin lineer cebir testi ortalamalarına göre anlamlı derecede daha yüksek olduğu görülmüştür. Deney ve kontrol grubunun matematik tutum ölçeği puanları arasında anlamlı bir farka rastlanmamıştır. Görüşme formu uygulaması sonucunda ise; deney grubu öğrencilerinin, teknoloji destekli çoklu temsil temelli öğretime dayalı lineer cebir öğretimi, bu öğretim yönteminin diğer matematik alan derslerinde ve diğer matematik öğretim kademelerinde kullanımına ilişkin görüşlerinin olumlu yönde olduğu görülmektedir. Ancak teknoloji destekli çoklu temsil temelli öğretime dayalı lineer cebir öğretiminin uzaktan eğitimle gerçekleştirilen bölümünde, öğrencilerin anlamadıkları yerleri anında soramamaları, internete erişimde yaşanan sorunlar ve internetteki dikkat dağıtıcı faktörler formda belirtilen olumsuz görüşler arasındadır.
Üniversite öğrencilerinin serbest zaman aktivitelerine yönelik tutum ve engellerinin incelenmesi

Öğrencilerin ders dışında kalan serbest zamanlarını yerleşke içerisinde aktif ve daha verimli olacak şekilde geçirmeleri için, üniversite içindeki rekreasyonel etkinlikler ile spor alanlarının yeterli çeşitlilikte olması önemli bir etkendir. Çünkü öğrencilerin kişisel gelişimlerini sağlamaları, kötü alışkanlıklardan uzak durmaları, sosyalleşebilmeleri, ruhen temizlenebilmeleri ve hepsinden önemlisi iyi birey olabilmelerinin yolu, serbest zamanlarını nasıl geçirdikleri ile doğrudan bağlantılıdır. Bu çalışmanın amacı Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi'nde öğrenim gören öğrencilerin ders saatleri dışında kalan serbest zamanlarını değerlendirme tutum ve engellerini araştırmaktır. Bu amaç doğrultusunda üniversite öğrencilerinin cinsiyetlerine, okudukları fakültelerine ve rekreatif etkinliklere nerede katıldıklarına göre incelemeler yapılmıştır. Çalışmamız Edebiyat Fakültesi, Eğitim Fakültesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Sağlık Bilimleri Fakültesi, Spor Bilimleri Fakültesi ve Turizm Fakültesi'nde öğrenim gören, tesadüfi örneklem yoluyla seçilmiş 810 öğrenci ile yapılmıştır. Her fakülteden 135 öğrenci seçilmiş olup, anketler SPSS 20.0 istatistik programıyla değerlendirilmiştir. Fakat veriler programa girerken 3 tane hatalı anket tespit edilmiş ve çalışma 807 öğrenciyle sonuçlandırılmıştır. Araştırmada öğrencilere Kişisel Bilgi Formu ile iki farklı anket uygulanmıştır. Kişisel bilgi formunda öğrencinin okuduğu bölüm, yaş, cinsiyet, rekreatif etkinliklere nerede katıldığı gibi sorular yer almaktadır. Öğrencilerin rekreatif etkinliklere katılımını engelleyen nedenleri tespit etmek için Gürbüz, Öncü ve Emir (2012) tarafından revize edilen 'Boş Zaman Engelleri Ölçeği' uygulanmıştır. Kullanılan ölçek formu birey psikolojisi, bilgi eksikliği, tesis/hizmet eksikliği, arkadaş eksikliği, zaman ve ilgi eksikliği olmak üzere 6 alt boyuttan oluşmaktadır. Öğrencilerin rekreatif etkinliklere katılımını pozitif yönde etkileyen nedenleri bulmak için ise Akgül ve Gürbüz (2010) tarafından Türkçe uyarlanması yapılan 'Boş Zaman Tutum Ölçeği' uygulanmıştır. Kullanılan ölçek formu bilişsel, duyuşsal ve davranışsal olmak üzere 3 alt boyuttan oluşmaktadır. Serbest zaman engelleri bulgularında yer tercihine göre anlamlı fark bulunamazken, cinsiyete göre birey psikolojisi ve bilgi eksikliği alt boyutlarında ve fakültelere göre ise sadece tesis/hizmet eksikliği alt boyutunda anlamlı farklılık ortaya çıkmıştır. Serbest zaman tutumları bulgularında cinsiyete göre bilişsel ve duyuşsal alt boyutlarda, yer tercihine ve fakültelere göre duyuşsal ve davranışsal alt boyutlarda anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Sonuç olarak; öğrencilerin serbest zamanlarını kampus içerisinde değerlendirmemesindeki engellerin başında, üniversite kampusu içindeki rekreasyonel etkinliklerin ve spor alan çeşitlerinin yetersiz olması gelmektedir. Bununla birlikte halihazırdaki rekreasyonel etkinliklerin ve spor alan çeşitlerinin ise öğrencilerin tercihleri doğrultusunda olmaması bir diğer önemli etkendir.
Üniversite öğrencilerinde yüksek şiddetli aralıklı egzersiz ve orta şiddetli aerobik egzersizin kognitif fonksiyonlardan seçici dikkat üzerine olan akut etkilerinin karşılaştırılması

Giriş: Günümüzde, sedanter yaşam tarzı gittikçe daha yaygın bir hale gelmekte ve insanlar teknolojinin gelişmesiyle beraber daha az hareket etmektedir. Son yıllarda, egzersiz ve fiziksel aktivitenin genel sağlık üzerine olumlu etkilerinin yanı sıra kognitif fonksiyonları da geliştirebileceğine dair bulgular saptanmıştır. Yapılan çalışmalar kısa süreli tek seans yapılan egzersizin bile kognitif fonksiyonlar üzerine olumlu etkileri olabileceğini göstermiştir. Amaç: Orta şiddetli aerobik egzersizin ve yüksek şiddetli aralıklı egzersizin kognitif fonksiyonlardan seçici dikkat üzerine etkilerini karşılaştırmaktır. Gereç ve yöntem: Rastgele örneklem seçimi tekniğiyle 19-25 yaş arasında 34 gönüllü erkek Dokuz Eylül Üniversitesi öğrencisi çalışmaya dahil edilmiştir. Katılımcılar, her biri 30 dakika süren yüksek şiddetli aralıklı egzersizden (4 dakika maksimum kalp hızının yaklaşık %85-90'ında ve 3 dakika da yaklaşık %60-70'inde olacak şekilde toplam 4 periyod) ve orta şiddetli aerobik egzersizden (maksimum kalp hızının %60-70'inde) önce birini, 2 hafta sonra diğerini yapmıştır. Kognitif fonksiyonlardan seçici dikkati değerlendirmek için Stroop testi, egzersizden önce ve egzersizden 15 dakika sonra uygulanmıştır. Bulgular: Stroop testi sonuçlarına göre, yüksek şiddetli aralıklı egzersizin kare rengi söyleme, renkli kelimeleri söyleme ve renkli kelimelerin rengini söyleme hızlarında orta şiddetli aerobik egzersize göre daha üstün olduğu saptanmıştır. Ayrıca renkli kelimelerin rengini söylerken yapılan kendiliğinden düzeltme sayısı da yüksek şiddetli aralıklı egzersiz sonrasında diğer egzersiz türüne göre daha fazla azalmıştır. Sonuç: Hem orta şiddetli aerobik egzersizin hem de yüksek şiddetli aralıklı egzersizin kognitif fonksiyonlardan seçici dikkati artırdığı saptanmıştır. Yüksek şiddetli aralıklı egzersizin, orta şiddetli aerobik egzersize göre seçici dikkati geliştirme açısından daha avantajlı olabileceği ve bu nedenle önerilebileceği düşünülmüştür.
Akran dönütü ile desteklenmiş argüman haritalarının öğrencilerin argümantasyon becerilerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, akran dönütü ile desteklenmiş argüman haritalarının öğrenenlerin argümantasyon becerilerine etkisini incelemektir. Araştırmanın çalışma grubu, bir devlet üniversitesinde Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Bölümü 3. sınıfında öğrenim gören 21 kadın, 22 erkek olmak üzere toplam 43 öğrenenden oluşmaktadır. Araştırma sürecinde öğrenenler deney (n=23) ve kontrol (n=20) olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Kontrol grubundaki öğrenenler argüman haritalarını kullanarak bireysel olarak öğretim yöntemleri konusunda argüman geliştirmişlerdir. Deney grubundaki öğrenenler de öncelikle argüman haritaları ile bireysel olarak argüman geliştirmişlerdir. Sonrasında ise, geliştirdikleri argümanlarla ilgili akranlarına hem dönüt vermiş hem de akranlarından dönüt almışlardır. Araştırmada akran dönütü ile desteklenmiş argüman haritalarının öğrenenlerin argümantasyon becerilerini nasıl etkilediğini araştırmak üzere karma araştırma yöntemi kullanılmıştır. Bu doğrultuda nicel ve nitel analizler yapılmıştır. Nicel analizler için argümantasyon becerileri ön-son test puanları, nitel analizler için ise öğrenenlerin argümantasyon becerileri son testinde geliştirdikleri argümanlar ve görüşme formundan elde edilen veriler kullanılmıştır. Sonuç olarak, grup içi performanslar karşılaştırıldığında hem argüman haritalarının hem de akran dönütü ile desteklenmiş argüman haritalarının argümantasyon becerilerinin öğrenilmesinde etkili birer yöntem olduğu bulunmuştur. Ancak gruplar arası performanslar karşılaştırıldığında, argümantasyon becerilerinin öğrenilmesinde sadece argüman haritalarının kullanılmasından ziyade akran dönütü ile desteklenmesinin daha etkili olduğu belirlenmiştir. Her iki gruptaki öğrenenlerin son testte geliştirdikleri argüman yapıları incelendiğinde ise, deney grubunda yer alan öğrenenlerin daha karmaşık argümanlar geliştirdikleri saptanmıştır. Ayrıca hem deney hem de kontrol grubunda yer alan öğrenenler, argüman haritalarının argümanı görselleştirmesinin argüman oluşturmayı ve okumayı kolaylaştırdığını, argümantasyon becerilerini daha kapsamlı düşünmelerini sağladığını ve argüman oluşturmada pratiklik kazandırdığını ifade etmişlerdir.
İnönü Üniversitesi öğrencilerinin psikososyal sorunlarının ve psikolojik danışma ve rehberlik hizmetlerine duydukları ihtiyaçların belirlenmesi

Bu araştırmanın amacı, İnönü Üniversitesi öğrencilerinin psikososyal sorunlarının belirlenerek bunların çeşitli değişkenlere göre nasıl farklılaştığını incelemek ve psikolojik danışma ve rehberlik konusundaki ihtiyaçlarını belirlemektir. Araştırma, hem betimsel tarama hem ilişkisel modelde tasarlanmıştır. Araştırmanın evrenini, 2015- 2016 bahar döneminde İnönü Üniversitesi merkez yerleşkesindeki fakülte ve yüksekokullarda öğrenim gören toplam 23603 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise evrenden tabakalı seçkisiz örnekleme yoluyla seçilmiş toplam 1184 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri, araştırmacı tarafından hazırlanan veri toplama formu kullanılarak toplanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde SPSS 22 paket programı kullanılmış; betimsel istatistik hesaplamaları yapılmış, üniversite ile ilgili sorunların yaşanma düzeyleri üzerinde bağımsız değişkenlerin etkisini belirlemek için Lojistik Regresyon Analizi uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda, öğrencilerin psikososyal sorunları yaşama düzeylerinin, başta sosyal olanaklarla ilgili sorunlar olmak üzere, yüksek olduğu saptanmıştır. Öğrencilerin özellikle dersler ve sınavlar ile öğretim elemanlarıyla ilgili sorunlar yaşama düzeyleri üzerinde cinsiyet, annenin öğrenim düzeyi ve üniversiteden memnun olmanın anlamlı düzeyde etkili olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin psikososyal sorunlardan büyük bir kısmını yaşama düzeyleri üzerinde babanın öğrenim düzeyi, bölümü isteyerek seçme ve üniversiteye başlamadan önce üniversite ve bölümden memnun olmanın anlamlı bir etkisinin olmadığı saptanmıştır. Araştırma sonucunda, öğrencilerin üniversite psikolojik danışma ve rehberlik hizmetlerine ihtiyaç duyma düzeylerinin düşük olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin büyük bir kısmının bu hizmetlerin çoğuna 'hiç ihtiyaç duymadıkları' tespit edilmiştir. Bununla birlikte, kadın öğrencilerin psikolojik danışma ve rehberlik hizmetlerine erkek öğrencilerden daha fazla ihtiyaç duydukları belirlenmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen verilerden yola çıkılarak çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
Le développement de la compétence de prononciation des apprenants Turcs de FLE

Bu çalışma Hacettepe Üniversitesi Yabancı Diller Eğitimi Bölümünde yabancı dil olarak Fransızca öğrenen Türk öğrencilerinin sesletim becerilerini incelemeyi ve bu beceriyi geliştirmeyi amaçlayan alıştırmalar ve sınıf içi etkinlikler sunmayı hedeflemektedir. İlk olarak sesletimin dil öğretimi yöntemlerindeki yerini göstermek amacıyla bu yöntemlerin kısa bir tarihçesi sunulmuştur. Avrupa Konseyi Yabancı Diller için Ortak Başvuru Metni incelenerek, sesletimin günümüz yabancı dil öğretimi yöntemlerindeki önemi ortaya konulmuştur. Daha sonra, dilbilimin ses ile ilgili olgulara değinen iki alanı olan ses bilgisi ve sesbilimi tanımlanarak aralarındaki farklar belirtilmiştir. Aynı şekilde yazılı ve sözlü dilin birimleri olan sesbirim ve yazıbirim tanımlanmış ve sunulmuştur. Parçasal ve parçaüstü düzeylerde sesletimin tüm bileşenleri incelendikten sonra, öğrencilerin sesletim becerileri Andre Martinet' nin Fransızcanın Sesletimine Yönelik Soru Anketi'nden uyarladığımız yeni bir anket ile değerlendirilmiştir. Bu anket ile öğrencilerin sorunlarının çoğunlukla sesletimin parçaüstü düzeyinde olduğu ortaya çıkmış ve buna uygun olarak sesletim becerilerinin geliştirilmesi amacıyla ilgili düzeyde alıştırmalar sunulmuştur.
The relationship of academic procrastination and decision making styles among university students

Bu çalışmanın amacı akademik erteleme ve karar verme stilleri arasındaki ilişkiyi ve karar verme stillerinin akademik erteleme düzeyini yordayıp yordamadığını araştırmaktır. Araştırmanın örneklemi Ortadoğu Teknik Üniversitesi'nde okuyan 482 (271 kız, 211 erkek) üniversite lisans öğrencisinden oluşmaktadır. Öğrencilere Erteleme Davranışı Değerlendirme Ölçeği-Öğrenci Formu (Uzun Özer, 2005), Karar Verme Stilleri Ölçeği (Taşdelen, 2002) ve demografik bilgi formu uygulanmıştır. Çoklu regresyon analizleri sonucunda, akademik erteleme ve kaçıngan karar verme stili (r =.29, p<.01) ile akademik erteleme ve anlık karar verme stilli (r =.19, p<.01) arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki, akademik erteleme ve rasyonel karar verme stili arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur (r = -.12, p<.01). Genel olarak karar verme stilleri akademik ertelemedeki varyansın % 9 .2'sini açıklamıştır (R2 = .092, F(5,476) = 9 .62, p<.001). Akademik ertelemeyi anlamlı bir şekilde yordayan ve alt ölçeklerden biri olan kaçıngan karar verme stili, akademik erteleme düzeyindeki varyansın % 5'ini açıklayabilmiştir. Diğer karar verme stilleri akademik ertelemenin anlamlı yordayıcısı olamamıştır. Bu çalışmanın sonuçlarının üniversitelerin psikolojik danışma merkezlerinde psikolojik danışmanlar ve psikologlar için koruyucu önlemler için ve ileriki çalışmalara bir temel oluşturabilmesi için önemli olabileceği düşünülmektedir.
Biyolojide kök hücre konusunda lisans öğrencilerinin bilgi seviyelerinin belirlenmesi

Bu çalışmada üniversitelerin biyoloji ve biyoloji eğitimi bölümlerinde okuyan öğrencilerin son yıllarda adından çok fazla söz ettiren kök hücre ile ilgili bilgi düzeyleri araştırılmıştır. Bu amaçla; Gazi, Hacettepe ve Ankara Üniversitelerinin Biyoloji ve Biyoloji Eğitimi Bölümlerinde öğrenim görmekte olan üçüncü, dördüncü ve beşinci sınıf öğrencilerine yönelik anket uygulanmıştır. Uygulanan anket iki bölümden oluşmaktadır. Anketin birinci bölümünde öğrencilerin kişisel bilgileriyle ilgili sorular sorulmuştur. İkinci bölümde ise kök hücre konusu ile ilgili bilgilerini ölçmeye yönelik kök hücre başarı testi uygulanmış ankete toplam 536 üniversite öğrencisi katılmıştır. Öğrencilerin anket sorularına verdikleri cevapların yüzde ve frekansları belirlenmiş ve betimsel analizleri yapılmıştır. Çalışmadaki verilerin analizlerinde SPSS 18.0 paket programı kullanılmış olup istatistiksel analizler ANOVA ve student t_testi ile elde edilmiştir. Ayrıca kök hücre başarı testi ile ilgili madde analizi ITEMAN (Item and Test Analysis program, Version 3 .50) programı ile yapılmıştır. Bu araştırma sonucunda, öğrencilerin kök hücre konusundaki alan bilgi düzeylerinin kısmen yeterli olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca öğrencilerin kök hücre konusundaki alan bilgi düzeylerinin cinsiyete, öğrenim gördükleri üniversite ve bölüm türüne, sınıf düzeylerine göre farklılaştığı tespit edilmiştir. Öğrencilerin kök hücre konusundaki alan bilgi düzeylerinin mezun oldukları lise çeşidine, anne ve baba eğitim durumlarına göre farklılık göstermediği sonucuna varılmıştır.
Ortaokul matematik öğretmen adaylarının ispat yapma süreçlerinin incelenmesi

Bu araştırmada ortaokul matematik öğretmeni adaylarının fonksiyon ve sayılar konusu bağlamında ispat yapma süreçlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda nitel olarak desenlenen araştırmada maksimum çeşitleme örnekleme yöntemi kullanılarak ilköğretim matematik öğretmenliği programında okumakta olan tüm sınıf düzeylerinden ve ilköğretim matematik öğretmenliği programına yeni başlamış öğretmen adayları arasından her sınıf düzeyinde altı katılımcı olmak üzere toplam otuz katılımcı seçilmiştir. Klinik görüşmelerde katılımcılardan fonksiyonlar ve sayılar konusu bağlamında verilen önermeleri ispatlamaları istenmiştir. Ayrıca katılımcıların sayılar konusundaki ispat soruları üzerinden ortaokul düzeyinde ispat yapmaya ilişkin görüşleri de araştırılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre katılımcıların sınıf düzeyi arttıkça katılımcıların ispatın formal-retorik kısmını oluşturmada ve problem merkezli kısmını çözmede daha başarılı oldukları ve ispatlama becerilerinin geliştiği görülmüştür. Ancak katılımcıların temel kavramlara ilişkin önermeleri ispatlama süreçlerinin istenen düzeyde olmadığı ortaya çıkmıştır. Her sınıf düzeyindeki katılımcıların akademik başarıları ile ispatlama süreçleri arasında bir ilişki olmadığı bulunmuştur. Ayrıca katılımcıların ortaokul düzeyinde ispat yapmaya ilişkin görüşleri sınıf düzeyi arttıkça gelişim göstermiş ancak her sınıf düzeyinde ortaokul düzeyinde ispat yapılamayacağını ifade eden katılımcı olduğu görülmüştür.