turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Azerbaycan plastik taş sanatları koç ve at biçimli mezartaşları

'Azerbaycan Plastik Taş Sanatları Koç ve At Biçimli Mezartaşlan' adlı Yüksek lisans tez çalışmamızı üç başlık altında toplayabiliriz. Tezimizin son kısmında ise yapmış olduğumuz çalışmalar sonucu tespit etmiş olduğumuz At ve Koç figürlü mezartaşlarmm resimlerini verdik. İlk başta Azerbaycan'a giderek bölgede bulunan Koç ve At figürlü mezartaşlannı bulundukları bölge ve konumlan açısından araştırmalarımızı sürdürdük. Daha sonra bu tip mezartaşlarmm ortaya çıkması yönünden, kökenlerine inmeye çalışarak din faktörü açısından Azerbaycan Tasvir Sanatının karşılıklı etkileşimi konusunda çalışmamızı yaptık. Burada bölgedeki dini etkileşim yansıra mitolojik ve halk bilim kaynaklarında başvurarak çalışmamızı zenginleştirdik. Çalışmamız sonucu bölgede bulunan Koç ve At figürlü mezartaşlannm genel durumunu ele almaya çalışarak onların bölge açısından ne gibi önem ve anlamlara sahip olduğu konusunu inceledik. Yapmış olduğumuz incelemeler sonucu ortaya çıkan verilere dayanarak karşılaştırma ve değerlendirmelerde bulunduk. Çalışmamızı Azerbaycan bölgesinde yapmış olduğumuz araştırmalar sonucu tespit ettiğimiz Koç ve At figürlü mezartaşlannm resimlerini verdik. Vermiş olduğumuz her bir resmin katalogunu da oluşturarak onlar hakkında hem bağlan açısından hem de veriler yönünden elde ettiğimiz bilgileri bir araya getirerek çalışmamızı tamamlamış olduk.
İzmir Bölgesi prehistorik dönemler yontmataş endüstrisi

Bu tez kapsamında, İzmir Bölgesinde yer alan Paleolitik, Geç Neolitik Çağ, Geç Kalkolitik Çağ, Erken Tunç Çağı I ve II dönemleri ile Orta Tunç Çağı merkezlerinden ele geçen yontmataş buluntular tekno-tipolojik yönden incelenmiştir. Bu buluntular üzerinde yapılan incelemeler sonucunda, ilk alet üretiminin Paleolitik Çağ'da başladığı ve Orta Tunç Çağı'nın sonuna kadar devam ettiği görülmüştür. Söz konusu buluntuların bazısı atölyelerde üretilirken, diğerleri evlerin dışındaki açık alanlarda yapılmıştır. İzmir Bölgesinde Paleolitik Çağ'dan Erken Tunç Çağı II dönemi sonuna kadar yontmataş alet işçiliğinde gelişimin olduğu saptanmıştır. Ancak Orta Tunç Çağı'nda metalürjinin gelişimi ile bağlantılı olarak yontmataş alet yapımında gerileme ve düşüşün olduğu tespit edilmiştir. Yontmataş aletler bu dönemlerde, bir taraftan Kıta Yunanistan ve Ege Adaları, diğer taraftan da Batı Anadolu ve İçbatı Anadolu bölgelerindeki örnekleriyle benzerlik gösterir.
İstanbul Türk Ve İslam Eserleri Müzesi'nde yer alan rahleler

Tarihi süreçler boyunca kozmopolit bir kültürel yapıya sahip olan İstanbul Kenti, Hıristiyan Kültürü ve İslam Medeniyetlerin en önemli şehirlerinden biri olmuştur. Uygarlığın beşiği konumunda olan bu kent, birçok medeniyetin maddi ve manevi değerlerini günümüze kadar korumayı sürdürmüştür. Bu denli köklü medeniyetlere ev sahipliği yapan bu kent, zamanla dünyanın en zengin kültür merkezlerinden biri konumuna gelmiştir. Ulusların tanıtılmasında en önemli unsurlardan biri hiç şüphesiz ki müzelerdir. Bu bağlamda dünyanın sayılı müzeleri arasında bulunan ve değişik ülkelerden getirilen binlerce eserin sergilendiği, Türk ve İslam Eserleri Müzesi'nin sahip olduğu önemli koleksiyonlardan biri de ahşap eserler koleksiyonudur. Bu çalışmada İslam Ahşap Sanatında önemli bir yere sahip olan rahleler incelenmiştir. Türk ve İslam Eserleri Müzesi'nde yer alan 45 adet rahle inceleme kapsamına alınarak çalışmanın ilk aşamasında konu ile ilgili ilk olarak kaynak taraması yapılmıştır. Elde edilen kaynaklar detaylı bir şekilde incelenerek çalışmada kullanılmıştır. Daha sonraki aşamalarda Türk ve İslam Eserleri Müzesi'nde ahşap eserlerin kayıtlı olduğu envanter defteri taranmış, çalışma kapsamına alınan rahlelerle ilgili bir ön hazırlık aşaması yapılmıştır. İncelemeye alınan 45 adat rahle katalog bölümünde İncelenip eserlerle ilgili sınıflandırma yapılmıştır. Eserlerin müzeye geliş tarihleri, getirildiği yerler, form, malzeme, teknik ve süsleme özelliklerinden yola çıkılarak tipolojik tanımlamasına kadar mevcut durumu göz önüne alınmış ve detaylı bir şekilde incelenmiştir. Son olarak elde edilen bilgi ve verilerden yola çıkılarak eserler üzerinde yapılan kapsamlı çalışmada, değerlendirme ve karşılaştırma yapılarak eserlerin form, malzeme, teknik, süsleme; üslup, tarihçe ve müzeye geliş şekline kadar detaylı bir analiz yapılmaya çalışılmıştır.
Küreselleşen Türkiye'nin kültür ve sanat ortamında bir aktör: René Block

Bu çalışmanın ana konusunu, küreselleşen sanat ortamında, Alman galerici, sanat yayıncısı, sanat koleksiyoncusu, sanat danışmanı, sergi yapımcısı ve küratör Rene Block'un 1990'lı yıllardan başlayarak Türkiye sanat ortamıyla kurduğu ilişkiler ağı oluşturmaktadır. Uluslararası sanat ortamında önemli bir isim olan Block 1960'lı ve 1970'li yıllarda Berlin'de (1964-1979) ve New York'ta (1974-1977) açtığı galerilerde Fluxus sanatçılarını desteklemiş; Fluxus akımının ve başta Joseph Beuys olmak üzere bu akıma bağlı sanatçıların önce Almanya daha sonra da Amerika'da tanınıp ün kazanmasında çok önemli rol oynamış, sanat dünyasında, bu sanatçıların galericisi olarak tanınırlık kazanmıştır. Block, galerilerini kapattıktan sonra farklı kurumlar için büyük ölçekli sergiler organize etmiş; Almanya'nın, uluslararası sanat ortamıyla kültürel ve sanatsal ilişkiler kurmasında etkin roller oynayan Alman Akademik Değişim Servisi, Dış İlişkiler Enstitüsü gibi kurumlarda yöneticilik yapmıştır. Rene Block, Türkiye'ye ilk kez Joseph Beuys üzerine düzenlenen bir sempozyuma katılmak için 1991 yılında gelmiş, ilerleyen yıllarda Türkiye sanat ortamıyla ilişkilerini sürdürmüştür. Türkiye'den sanatçıları, yurt dışında düzenlediği sergi ve bienallere davet eden Block, Türkiye sanat ortamının küresel piyasaya açılmasında öncü bir rol oynamış, Türkiyeli sanatçıların ve eserlerinin uluslararası dolaşıma girmesinde etkili olmuştur. İstanbul Kültür Sanat Vakfı, Vehbi Koç Vakfı gibi özel kurum ve kuruluşlarla çalışmış, bu kurumlara danışmanlık yapmıştır. Block ile İKSV arasındaki işbirliği, 1995 yılında düzenlenen 4. Uluslararası İstanbul Bienali'nin küratörlüğünü yapmasıyla başlamış; 1995- 2005 yılları arasında gerçekleşen İstanbul Bienallerinin danışma kurullarında yer almasıyla kesintisiz bir şekilde devam etmiştir. 2000'li yıllardan itibaren Koç Topluluğu ile Rene Block arasında çeşitli işbirlikleri gerçekleşmeye başlamıştır. Bu işbirlikleri çerçevesinde, İstanbul'da 'İstiklal Serüveni' sergi dizisi, 'Türkiye'de Güncel Sanat' başlıklı monografi dizisi ile Berlin'de TANAS - Çağdaş Türk Sanatı İçin Proje Alanı'nda organize edilen sergiler, sanatçı konuşmaları vd. etkinlikler olmak üzere çok sayıda proje hayata geçirilmiştir. Block, 2006 yılından beri, Türkiye çağdaş sanat ortamının önemli kurumlarından olan VKV ile çalışmakta, Koç Grubu'nun İstanbul'da bir çağdaş sanat müzesi kurma projesi doğrultusunda oluşturmaya başladığı VKV Çağdaş Sanat Koleksiyonu için danışmanlık görevini yürütmekte, özel sektörün kültür sanat politikalarının belirlenmesinde ve Türkiye çağdaş sanat ortamının şekillenmesinde etkin rol almaktadır.
Kadın bedeninin gösterimi: Popüler kültür ve sanat (1970-1980)

'Kadın Bedeninin Gösterimi: Popüler Kültür ve Sanat (1970-1980)' adlı tezde dönemin önemli popüler kültür kaynaklarından Ses Dergisi'ndeki ve bu yıllar arasında üretilmiş figüratif resimlerdeki kadın gösterimi incelenmiştir. Mayıs 1968'in ardından şekillenen toplumsal farkındalık 1970 ler'de dünyada feminizmin ivme kazanmasını sağlamış, ve bu olgu Türkiye'yi de etkilemiştir. Dünyada feminist hareketler 19. Yy sonuna dayansa da, 1970 li yıllarda Türkiye'de ve dünyada kadınların sahiplendiği feminist bir bilinç oluşmuştur. Böyle bir ortamda, Ses gibi bir popüler sanat dergisinin içeriğine bakıldığında, yaşanan kültürel değişim ile kadına bakışın nasıl şekillendiği üzerinde durulmaya çalışılmıştır. 1970'li yıllarda tarımın geleneksel yapısı değişmiş, sanayileşme iç ve dış göçü doğurmuş, reklamlar ile birlikte tüketimin kültürü oluşmuştur. 12 Mart 1971 Muhtırası, İşçi Partisi'nin yeniden kuruluşu, sendikal hak ve eylemler, 15-16 Haziran olayları olarak adlandırılan işçi eylemleri, boykotlar, mitingler, öğrencileri de etkileyen sağ-sol çatışmaları gibi önemli politik olaylarla 1970'li yılların toplumsal yapısı değişmiş, güçlü bir işçi sınıfı ve bir gecekondu sınıfı halkı söylemi oluşmuştur. Bu çalkantılı ortamın içerisinde, sanatçılar değişen toplumu gözlemlemiş, eleştirmiş ve genellikle figüratif bir anlatımla resmetmişlerdir. Kadın, toplumda taşıdığı değerler nedeniyle, bu resimlerde de önemli anlatım araçlarından biri olarak yerini bulmuştur.
Erken dönem Edirne camilerinde revak

Konumuz kapsamında Mimar Sinan'a kadar Edirne Erken Devir Osmanlı Camileri incelenmiş ve Bursa ili örnekleri ile karşılaştırmaları yapılmıştır. Giriş kısmında konunun önemi ve çalışma yöntemlerine değinilmiş, ayrıca kullanılan ana kaynaklar ifade edilmiştir. II. Bölümde konumuzun esasını oluşturan revak kavramı irdelenmiş ve revakın ortaya çıkış nedenleri üzerinde durularak, ilk revaklardan Osmanlı'ya gelene dek kronolojik bir anlatım sistemi izlenmiştir. III. Bölümü oluşturan Katalog kısmında ise konu kapsamında yer alan ve yerinde incelenerek analiz edilen yirmi yapı detaylıca anlatılmış; Bursa yapıları ile karşılaştırıldığında belli özellikleri sergileyen bazı yapılar katalog maddeleri içerisinde ayrıca değerlendirmeye alınmıştır. IV. yani son bölümde, tüm araştırma ve incelemeler sonunda ortaya çıkan değerlendirmelere yer verilmiş ve Bursa Erken Devir yapılarının yanı sıra 15. yy İstanbul yapıları ve Edirne ilinin bölgesel yakınığı olan Balkanlara değinilerek bir sonuç yazılmıştır.
İzmir, Tire, Bergama ve Ödemiş müzelerindeki Bizans dönemi pişmiş toprak kandiller

Hazırlamış olduğumuz yüksek lisans tezini başlıca iki bölüme ayırmak mümkündür. İlk bölümde, kandil ve meşale, mum, candelabrum, lykhnoukhoi ve laterna gibi kandil dışındaki aydınlatma araçlarının, ne zamandan itibaren, nasıl ve ne şekilde kullanıldıkları konulan ile başlamaktadır. Kandil ise yapım teknikleri, tipoloji gelişimi, bölümleri ve süslemeleri ile en geniş yeri tutmaktadır. Aydınlatma araçları dışında, bu araçların gündelik yaşamda ve Bizans dönemi kiliselerinde ne şekilde kullanıldığı konusuna da değinilmiştir. Bu bölümdeki bir diğer konu ise 5. ve 6. yüzyıllarda kandil ticaretidir. Özellikle bu yüzyıllarda kandillerin hangi bölgelere dağıldığım ve yerel üretimleri etkileyip etkilemediğini açıklamak amacıyla hazırlanmıştır. Bu bölümde ayrıca kandilin bir motif olarak, Bizans dönemi eserlerindeki süslemelerde kullanıldığı örneklerden bazıları belirtilmiştir. Tezin ikinci bölümünü ise katalog oluşturmaktadır. Katalogumuzda İzmir Müzesinden 33 adet kandil, Tire Müzesinden 1 1 adet kandil, Bergama Müzesinden 1 1 adet kandil, Ödemiş Müzesinden 6 adet kandil ve İzmir-Agora Kazısından 29 adet kandil parçası bulunmaktadır. Katalogumuzda her kandilin hamur rengi, form ve süsleme özelliği ile benzer örneği belirtilmiştir. Bu kandiller Küçük Asya kandilleri (Broneer Tip XXIX- 3. ve 4. grup), Kuzey Afrika kandilleri, Sivri burunlu Oval Kandiller, haç kulplu kandil ve diskusu haç motifli kandil parçalan adlan altında beş gruba ayırılarak değerlendirilmiştir. Katalogumuzda yer alan kandiller 6. yüzyıl başından 8. yüzyıl başına kadar tarihlendirilebilmektedir. Tezimizin son bölümünde ise geniş bir kaynakça, tablolar, çizimler ve fotoğraflar bulunmaktadır.
Ankara Kalesi Hanlar bölgesindeki Pilavoğlu Han'ının sağlıklaştırılması

Ankara Hanlar Bölgesi'nde yer alan Pilavoğlu Hanı'nın sağlıklaştırılması konusunda yapılan bu çalışma ile, söz konusu yapının bugünkü sosyal, kültürel ve ekonomik durumunu ortaya koyarak çevre içindeki önemim vurgulamak ve aynı zamanda sonraki dönemlerde yapılabilecek bilimsel restorasyon çalışmalarına ışık tutmak amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda yapıyla ilgili problemlerin ve ortaya çıkış nedenlerinin tespiti için; önce genel olarak hanların orijini araştırılmış, İlk Dönem Türk Hanlan'ndan günümüze kadar, Tarihi Türk Hanları irdelenmiştir. Yine aynı bölümde, Ankara Hanlar Bölgesi'nin ortaya çıkışı, gelişmesi ve bugünkü durumunu ortaya koyabilmek için Ankara'nın konumu ve sosyo-ekonomik yapısı incelenmiştir. Üçüncü bölümünde taşınmaz kültür varlığı olarak Han'ın ve çevresinin değerlendirilmesine ışık tutacak 'Koruma Kavramı ve tarihsel gelişimi' ile 'tarihi kent merkezlerinde koruma' konusu üzerinde durulmuştur. Pilavoğlu Hanı'nın bir bütün olarak ele alındığı dördüncü bölümde; rölöve ve fotoğraflarla, yapının bugünkü durumu ve problemleri tespit edilmeye çalışılmış, bunların bir değerlendirmesi yapılarak Han'ın sağlıklaştırmasına yönelik düşünce ve öneriler ışığında yeni kullanım önerisi getirilmiştir. Son bölümde ise amaç doğrultusunda ulaşılan sonuçlar bir bütün olarak ele alınmıştır.
Erken Cumhuriyet Dönemi arkeoloji politikası ve çalışmaları

Erken Cumhuriyet Dönemi Arkeoloji Politikası ve Çalışmaları adlı tez çalışmasında, arkeolojinin ortaya çıkışı ve politik kullanım nedenleri üzerinde durduktan sonra Osmanlı topraklarındaki arkeolojik çalışmalar ve arkeolojik eser kaçakçılığından bahsedilmiştir. Osmanlıda arkeolojik eserler, kimler tarafından, hangi kurum ve kimlik altında, ne şekilde kaçırıldığı tezde yer alan hususlar arasındadır. Daha sonra ise Osmanlıdaki arkeolojik bilincin oluşması, kamuoyunda arkeoloji konusunun işlenmesi, kurumsallaşma çabaları, müzecilik gibi çalışmalardan bahsedilmiş, daha sonra ise Cumhuriyet arkeolojisine geçilmiştir. Cumhuriyet arkeolojisine etki eden unsurlar olarak, Batıdaki Orta Asya-Anadolu araştırmaları, Osmanlı modern dönem tarihçiliği, bilimsel gelişmeler ve tarihçilikteki değişim, milli tarih düşüncesi, Milli Mücadele, vatandaşlık politikaları ve Atatürk'ün etkisi, çalışmada işlenmiş olup, arkeolojinin ders kitaplarına etkisi, Türk Tarih Tezi ve yapılan kazılar ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise Erken Cumhuriyet Dönemi arkeolojisiyle ilgili çıkan kanunlar, müzecilik çalışmaları ve kurumlar hakkında bilgi verilmiştir. Özellikle çıkarılan kanun, kararname ve tamimlerde Türklük ve tarih vurgusu ön planda olmuştur.
Melchior Lorichs: An artist in the Ottoman Empire in the age of Süleyman the magnificent

Bu çalışma Melchior Lorichs'in hayatını ve onun Osmanlı İmparatorluğu hakkındaki çalışmalarını inceler. Melchior Lorichs Osmanlı İmparatorluğu'na 1555 yılında Kutsal Roma-Germen İmparatorluğu elçisi Busbecq liderliğindeki heyetle gelmiş bir Danimarkalı sanatçıdır. Sanat stili Osmanlı İmparatorluğu'na gelmeden önceki gezileri sırasında Avrupalı sanatçılardan etkilenmiştir. Objeleri yansıtışındaki detaylı işçilik onu Osmanlı İmparatorluğu tarihçileri için çok değerli kılar. Bugün onun panoraması ve Kanuni Sultan Süleyman portresi eşsiz oldukları için sıkça kullanılır ve bilinir. Bu eserlere ek olarak, birçok yapı çiziminde bulunmuş, bunların arasında Eski Fatih Camisi ve Çemberlitaş Sütunu'nun tabanı da vardır. Bu iki eser bugüne kadar değişmiş ve orijinal halleri kalmamıştır. Ne yazık ki Melchior Lorichs yaşamı boyunca, Osmanlı İmparatorluğu hakkındaki çizimlerinin hepsini yayınlayamamıştır. Soldan Soleyman Turkischen Khaysers? whare und eigendtliche contrafectung und bildtnuss adında bir kitap yayınlatabilmiştir, bu kitabında son kopyası da İkinci Dünya Savaşında yok olmuştur. Ölümünden sonra, ne şanstır ki, çizimleri 1626'da tekrardan Wolgerissene und geschnittene Figuren isminde bir kitap halinde basılmıştır. Bu tezin amacı, basılan bu kitaptaki bir grup resimi ve ilk kitabından geride kalan bir kısım resimi incelemektir. Tez aynı zamanda o günlerin sosyal ve politik arka planının anlaşılması için Melchior Lorichs'nin ziyaretine kadar olan Avrupa'yla ilişkilerinin özetini. Şu an yok olmuş anıtların tekrar inşağısı için Melchior Lorichs'in mimari ve antik eser çizimlerinin kullanımı da tartışır.
Tarsus Müzesi'nde bulunan lüleler

Çalışması tamamlanan tez, Tarsus Müzesi'nde bulunan lüleleri konu edinmiştir. Lüle çeşitli malzemelerden yapılmış, çubuğun ucuna takılıp içine tütün doldurulan bir içim aletidir. Lüleler yıllar boyunca çeşitli tiplerle varlığını sürdürmüştür. Tarsus Müzesi'nde 50 adet lüle bulunmaktadır. Lülelerin kırk altı tanesi pişmiş toprak, iki tanesi bronz, bir tanesi taş ve bir tanesi de ahşap, gümüş karışımından yapılmıştır. Tip olarak ise disk kaideli, lale biçimli, basık yuvarlak çanaklı, krater biçimli, karinalı çanaklı, yuvarlak çanaklı, basık kaideli ve silindir çanaklı lüleler görülmektedir. Bunların haricinde bir adet tipi tespit edilemeyen lüle bulunmaktadır. Lüleler; süsleme, malzeme ve form özelliklerine göre incelenmiştir. Tütün içimi için yapılan lülelerin zamanla sayıları azalmış ve yerini dolduracak unsurların ortaya çıkmasıyla birlikte üretimi durmuştur. Lüleler; malzemeleri, yapım teknikleri ve süslemeleri bakımından büyük bir öneme sahiptir. Bu mirasın korunup gelecek kuşaklara aktarılması gerekmektedir.
XVI. yüzyıldan XIX. yüzyıla Osmanlı gemi tasvirleri

Osmanlı'nın XVI. Yüzyıldan itibaren XIX. yüzyıla kadar yazılı-görsel kaynaklardaki gemi tasvirleri üzerine yapılan bu tez çalışması tarihsel denizcilik literatüründe, denizciliğin ve gemiciliğin sanat perspektifinde incelenmesi açısından farklı bir gözle yorumlanmıştır. Antik Çağdan günümüze uzanan denizcilik kültürünün günden güne geliştirdiği gemiler, Osmanlı'nın büyümesinde ve imparatorluk haline gelmesinde büyük öneme sahiptir. Kuruluş yıllarından itibaren denizciliğe olan ilgisini geliştiren ve dönemin tüm teknik alt yapısını gemilerine uygulayan Osmanlı İmparatorluğu, denizlerde kazanılan zaferlerle denizler üzerinde de ne kadar güçlü olduklarını düşmanlarına ispatlamışlardır. Osmanlının yükseliş dönemlerinden itibaren Tersane-i Amire'de görkemli inşa edilen donanma gemileri, dönemin sanatçılarına da ilham kaynağı oluşturmuştur. Birçok sanat dalında tasvirlerine rastladığımız gemi tasvirlerinin Osmanlı'nın denizler üzerindeki ihtişamını bugün de görmemizi sağlamıştır. Minyatürlerden, mezar taşlarına kadar birçok alanda kendini gösteren, zengin ve çeşitli tasvirlerin yüzyıllar boyu birçok sanatçıyı etkilediği anlaşılmıştır. Osmanlının Lale Devrinden sonra yoğun olarak kendini hissetirmeye başlayan Batılılaşma çabaları neticesinde Avrupa'dan gelen birçok sanatçı Nefise-i Sanayi-i Hümayunda, kendi üsluplarını yansıtmışlardır. Minyatürlerde rastladığımız birçok gemi tasvirinin pentur tekniğiyle tablolara taşınması, günümüzde Osmanlı'nın gemicilik üzerindeki başarısını gözler önüne sermiştir. Öyle ki yabancı sanatçıların gözüyle betimlenen gemiler, genellikle savaş sahneleriyle ve Boğaziçi'nin günlük hayatında kullanılan kayıklar ile o günleri günümüze çok çarpıcı taşımışlardır. Kütüphane çalışmalarından yararlanılarak görsel kaynaklardan edinilen bilgiler ışığında, her sanat dalının içinde yer alan gemi tasvirleri, gemi tiplerine göre gruplandırılarak ele alınmış, tümevarım metodu ile sonuca ulaşılmıştır. Gemi tasvirlerinin her sanat dalında yerli ve yabancı sanatçıların tasvirsel anlatımlarındaki renklerin kullanılışı, gemi tasvirlerinin doğal görünüşleri ile Osmanlı denizciliği ve sanatı üzerinde zengin çeşitlilik oluşturdukları görülmüştür. Aynı sınıfa ait gemi türlerinin farklı açılarla betimlenmeleri, dönemin sanatçılarının da denizlere olan bakış açısını nasıl yansıttıkları konusunda bilgi vermektedir. Görsel kaynaklar, tarihsel süreçte aydınlatıcı ve bilgilendirici özellikleri nedeniyle, yüzyıllar boyu geleceğe taşınacak en büyük miraslardır.
Biga ilçesi Osmanlı Dönemi yapıları

Biga, Çanakkale'nin en önemli ilçelerinden biridir. Ne zaman kurulduğu tam olarak bilinmemektedir. Antik ismi Pegai olarak bilinmektedir. Milattan önce 334'te Büyük İskender'in Perslere karşı zafer kazandığı savaşın bu yörede yaptığı rivayet edilmektedir. Daha sonra İskender'in kumandanlarından Lysimakos'un yönetimi altına giren bölge, Bergama krallarının hakimiyetinin ardından Roma ve Bizans idaresine geçti. Bölge XIV. yy başlarında Karesi oğulları'nın hakimiyetine girdi. Ancak Pegai o dönemde ele geçirilememiş 1364 yılı yazında I. Murad komutanlarından Lala Şahin Paşa tarafından fethedilmiştir. Bu dönemde Kaptan Paşa'lığa bağlı Cezayir-i Bahri Sefid Eyaleti'nin bir parçasını oluşturan Biga Sancağı'nın sınırları, bugünkü Çanakkale ve Balıkesir illerinin topraklarına taşıyordu. 1886'da kaza sonra bir süre de sancak merkezi olmuştur. Osmanlı döneminde önemli bir sancak merkezi olan Biga' da o döneme ait günümüze ulaşmış birçok mimari yapı kalmıştır. Daha çok ahşap tavanlı camiler sade bezemeleriyle göze çarpmaktadır. Bunun yanında köprü, hamam, çeşme, okul binaları, şadırvan gibi yapılar tezimizin kapsamı içerisinde incelenmiştir. Tezimiz bu yapıların çizimi, tanımı ve benzer yapıların karşılaştırmasını içermektedir
Ayasuluk Kalesi doğu kapısı çevresindeki 2000-2002 kurtarma kazılarından ele geçen seramikler

Ayasuluk Kalesi'nde yapılan çalışmalarda Bizans, Beylikler Devri ve Erken Osmanlı dönemlerine ait çok sayıda sırlı ve sırsız seramik parçası ele geçmişştir. Bunlar hem Bizans karakterinden tamamen kopmamış hem de Anadolu'ya yeni yerleşen Türk toplumunun sanat zevkine göre üretilmiş kalıpta şekillendirilmiş kabartma dekorlu baskı bezemeli, sgraffito ve slip dekorlu, tek renk sırlı, sıçratma boya bezemeli, lüster ve Milet tipi seramiklerdir.
Küçük Ayasofya and the foundation of Babüssaade Ağası Hüseyin Ağa

Bu tez II. Bayezid döneminde (1481-1512) kapı ağalığı yapmış olan Hüseyin Ağa'yı ve onun son eseri Küçük Ayasofya'yı kendi bağlamı içerisinde incelemektedir. Tezin iki ana odağını oluşturan kişi ve yere belirli açılardan ele alınmaktadır. İlk olarak, Hüseyin Ağa'nın kurduğu vakıflar, satın aldığı ve Sultan'ın ona hediye ettiği araziler bilhassa Balkanlar'da ve Eyalet-i Rum dahilinde yaptığı alım satımlar ve inşaatları konu edilmiştir. Böylece, mezkur ağanın yaşadığı dönemde varlıklı ve Sultan'a yakın bir figür olduğu tespit edilmektedir. İkinci olarak ağanın son inşaat faaliyeti olan kilisenin çevrilişini daha iyi anlamak için, Bizans döneminden beri süregülen ehemmiyeti anlaşılmaya çalışılmaktadır. Bu bağlamda Bayezid döneminde kiliseleri tahvil eden diğer devlet adamlarının yapıları incelenmiş, Küçük Ayasofya'nın bunlar arasındaki yeri tartışılmaktadır. Son olarak, Hüseyin Ağa'nın zaviyesi olan Küçük Ayasofya'nın kuruluşundan itibaren nasıl bir mekan olduğu saray, devlet ricali ve önem taşıyan ilim adamları tarafından ne ifade ettiği incelenmiştir. Mekandan yolu geçen kişilere bakılmış ve mekan bağlamsallaştırmaya çalışılmaktadır.
Sanat eleştirisi kültürünün Türkiye'de gelişimi 1880-1980

Bu çalışma sanat eleştirisinin ortaya çıkışı, tarihsel süreçlerini, dönüm noktaları ve ana kaynakları ile incelerken, esas olarak Türkiye'de sanat eleştirisi kültürünün gelişimini konu almaktadır. Tez 1880- 1980 yılları arasındaki yüz yıllık dönem zarfında yaşananları sanat eleştirisi kültürünün gelişmesi bağlamında değerlendirmekte, tarihsel sürece uygun olarak konuyu kültürel çevre, yazarlar, eleştirmenler, sanat etkinlikleri, sanat dergileri ve sanat kurumları ile AICA ve UNESCO gibi uluslararası yapıların katkılarına da yer vermektedir. Ayrıca sanat tarihi içinde sanat eleştirisinin yeri ve beraberinde getirdiği tartışmaları da içeren bu tez çalışması sanat ve eleştiri ilişkisi üzerinden, eleştiri kültürünün Türkiye'deki gelişimini, akademik bir zeminde ortaya koyma amacını taşımaktadır.