turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Cezaevinde yanında çocuğu olan annelerin ve çocuklarının oyun ve oyuncaklar hakkındaki görüşlerinin incelenmesi

Bu araştırma cezaevinde yanında çocuğu olan annelerin ve çocuklarının oyun ve oyuncak hakkındaki görüşlerini ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Bu çerçevede cezaevindeki annelerin ve çocukların cezaevi yaşantısı, cezaevindeki annelerin çocuk oyun ve oyuncakları ile ilgili görüşleri, cezaevinde anneleri ile beraber kalan çocukların oyun ve oyuncak özellikleri, cezaevinde annesi ile birlikte kalan çocukların oyun ve oyuncağa bakış açısı annelerin ve çocukların anlatımlarıyla tanımlanması hedeflenmiştir. Ankara Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda çocuğu yanında bulunan görüşme yapılan 31 anne ile 36 ay ve üstü olan görüşme ve resim çalışması yapılan 16 çocuk araştırmanın çalışma grubunu oluşturmuştur. Araştırma, nitel araştırma yöntemine dayalı görüşme tekniğiyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmada anne ve çocuk için ayrı ayrı yarı yapılandırılmış görüşme formları ile çocuklara yaptırılan 'Oyun ve Oyuncak' konulu resim çalışması veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Araştırma verilerinin çözümlenmesinde betimsel analiz ve içerik analizi teknikleri kullanılmıştır. Betimsel istatistik ile çalışma grubunun sosyo-demografik özelliklerinin frekans ve yüzde değerleri incelenmiştir. İçerik analizi sonucunda elde edilen veriler ise frekans tabloları halinde verilmiştir. Araştırmanın sonucunda cezaevinde annesi ile birlikte kalan çocuğun annesinin cezaevi yaşantısının merkezinde olduğu, annelerin cezaevinde çocuk büyütme ile çocuğunun dışarıda olması arasında ikilemler yaşadıkları belirlenmiştir. Cezaevinde bulunan kreş saatlerinin kısıtlı olması ve cezaevi ortamın da çocukların sahip olduğu oyuncakların yetersizliği gibi nedenlerin de cezaevinde çocuk büyütmeyi zorlaştırdığı görülmüştür. Cezaevindeki anneler oyun ve oyuncağı çocuğun hayatında gerekli görmektedirler. Anneler oyun ve oyuncağı eğlenme rahatlama ve eğitici olarak tanımlamaktadırlar. Cezaevindeki annelerin cezaevinin sıkıntılarını unutturmak ve mutlu etmek için çocukları ile oyun oynadıkları tespit edilmiştir. Cezaevindeki annelerin çocuk hakları konusunda bilgisinin olmadığı görülmüştür. Cezaevi ortamında çocukların kısıtlı şartlarda oyun oynayabildikleri sahip oldukları oyuncakların ise bebek ve araba ile sınırlı olduğu belirlenmiştir. Çocukların cezaevinde sahip olduğu oyuncaklar birbirleriyle benzerlik göstermekte ve bu oyuncakların işlevsel, eğitici özellikleri bulunmamaktadır. Çocukların annelerini oyun arkadaşı olarak gördükleri belirlenmiştir. Çocukların oyun ortamının koğuş olduğu ve koğuş ortamını 'ev' olarak nitelendirdikleri saptanmıştır. Çocukların cezaevi dışında olan kardeşleri ile oyun oynamak istedikleri belirlenmiştir. Çocukların resimlerine yansıyan oyunların evcilik arabacılık olduğu görülmüştür. Cezaevinde annesi ile birlikte kalan çocukların oyun hakkından yeterince yararlanamadıkları tespit edilmiştir.
Metastatik kanserli çocukların anne ve babalarının pediatrik yaşam kalitesi ve anksıyete düzeylerinin incelenmesi

Bu çalışma, metastatik kanserli çocukların anne ve babalarının çocuğun yaşam kalitesi değerlendirmeleri ile ilgili anksiyete düzeyleri arasındaki ilişkinin ve bu iki değişkeni etkileyen faktörlerin belirlenmesi amacıyla planlanmıştır. Bu çalışma tanımlayıcı, kesitsel nitelikte bir çalışmadır. Araştırma 01.01. 2015 ile 31.10. 2015 tarihleri arasında İstanbul Üniversitesi Onkoloji Enstitüsü Pediatrik Hematoloji ve Onkoloji Bilim Dalı poliklinik ve servisinde yürütülmüştür. Bu çalışmanın verileri için kullanılan formlar şu şekildedir; Metastatik kanserli çocukların ve anne babaları tanımlama formu, Çocuklar için Yaşam Kalitesi Ölçeği, Durumluk ve Sürekli Kaygı Ölçeği. Araştırma sonucunda ebeveynlerin yaşam kalitesi, durumluk ve sürekli kaygı puanları incelendiğinde, yaşam kalitesi tüm alanları ile ebeveyn sürekli kaygı puanları arasında anlamı bir ilişki olduğu, psikososyal ve toplam yaşam kalitesi puanlarının ise ebeveyn durumluk kaygı puanı ile ilişkili olduğu görülmüştür. Elde edilen bulgulara göre, anne ve babaların yaşam kalitesi değerlendirme bulguları arasında fark yoktur. Yaşam kalitesi puanlarını çocuğun özelliklerinden okula gitme durumu; ebeveyn özelliklerinden ise ekonomik durum ve kronik bir hastalık tanısının olması etkiliyor görülmektedir. Kaygı düzeyleri incelendiğinde, anne ve babaların sürekli kaygı puanlarından fark olduğu, annelerin sürekli kaygılarının babalardan yüksek olduğu görülmüştür. Kaygı düzeyi ve çocukların özellikleri arasında fark görülmezken, ebeveynin ekonomik durumu algısı, kronik hastalık tanısı ve yardım alma durumu ile sürekli kaygı arasında fark olduğu görülmüştür. Annelerin durumluk kaygısı okula gitme ve metastatik organ annelerin sürekli kaygısı ile de ilişkili görülmektedir. Babaların kaygı düzeyi ile çocuğun özellikleri arasında fark yoktur. Hem annelerin hem babaların durumluk kaygıları, ekonomik durum algısından etkilenmektedir. Ebeveyn sürekli kaygı düzeyi ile yaşam kalitesi puanlarının tüm alanları ilişkili görülmektedir. Annelerde kaygı, yaşam kalitesi tüm alanları ile ilişkili iken babalarda psikolojik sağlık puanı ile ilişkilidir.
Çocukluk çağında toplumdan gelişen pnömonilerde atipik patojenlerin indirekt immünfloresan yöntemle araştırılması

Çocukluk çağında toplumdan gelişen pnömonilerin etiyolojisinde çok çeşitli tipik ve atipik patojenler rol oynamakta olup, tür ayrımı tanı daha çok serolojik yöntemlerle yapılabilmektedir. İndirekt immünofloresan antikor yöntemi, hasta serumunu birçok etken patojene karşı gelişen özgül antikorlar açısından aynı anda tarayıp tür ayrımı yapabilen serolojik bir yöntemdir. Bu çalışmada TGP tanısı almış çocuk hastalarda, atipik pnömoni etkenlerine karşı özgül IgM antikorlarının seropozitifliğinin İFA yöntemiyle araştırılması ve kontrol grubuyla karşılaştırması amaçlandı. Gereç ve yöntem olarak, TGP tanısı konmuş 90 çocuk hasta ile 30 sağlıklı çocuktan alınan serum örnekleri, en çok görülen 20 atipik patojen açısından tek bir İFA kiti ile tarandı. Hasta grubunda 61, kontrol grubunda 7 çocukta seropozitiflik görüldü. Testin duyarlılık ve özgüllüğü % 76,7 olarak saptandı. Yapılan istatiksel analizde hasta grubunun seropozitiflik oranı, kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek bulundu (p<0.05). İnfluenza virüsler 42 (%46,7), diğer respiratuar virüsler 9 (%25,6), Koksaki virüsler başta olmak üzere enterik virüsler 55 (%45,6), bakterilerden Bordetella spp 30 (%33,3), diğer bakteriler ise 16 (%17,8) hastada pozitif saptandı. istatistiksel analizde bu pozitiflikler kontrol grubuna göre anlamlı bulundu (p<0.05). Hasta grubunda seropozitiflik saptanan 61 hastanın 38 (%62,3)'inde, kontrol grubundaki 7 kişinin 4 (%57,1)?ünde birden fazla etkene karşı seropozitiflik görüldü. Sonuç olarak TGP tanısı alan çocuklarda atipik etken seropozitifliği, sağlıklı kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek bulundu ve çoğunluk olarak karma etkenler olarak saptandı. Bu sonuç, bize çocukluk çağında TGP olgularında atipik etkenlerin önemli oranda sorumlu olabileceğini gösterirken, tanıda kullanılacak İFA yönteminin TGP etiyolojisini saptamada yüksek duyarlılık ve özgüllüğe sahip bir yöntem olduğunu ve diğer klasik konvansiyonel yöntemlerle birlikte rutin uygulamalarda tercih edilebileceğini düşündürmüştür.
Çocukluk döneminde görülen diş sıkma ve /veya diş gıcırdatma alışkanlıklarının sert ve yumuşak oklüzal splintlerle tedavilerinin karşılaştırılması

Çalışmanın amacı; klinik muayene ile hasta velisi ifadesine bakılarak nokturnal bruksizm teşhisi konulan çocuklarda sert ve yumuşak oklüzal splint tedavisinin bruksizm semptomları ile bruksizm şiddetini gösteren Bitestrip skorları üzerindeki etkinliğinin karşılaştırılmasıdır. Çalışma diş sıkma ve gıcırdatma şikayetine sahip çocuklar arasından splint için uygun olan nokturnal bruksizm varlığı tespit edilen yaşları 6-11 arasında değişen 40 çocuk üzerinden gerçekleştirilmiştir. Öncelikle sert ve yumuşak oklüzal splint kullanacak gruplar arasında Thorpy kriterlerine göre standardizasyon sağlanmış ve/veya diş sıkma ve diş gıcırdatma alışkanlığı olan çocukların ısırma şiddetleri Bitestrip ile ölçülmüştür. Bundan sonraki aşamada gruplar 3 ay süre ile geceleri oklüzal splint kullanmış ve bu 3 ayın sonunda ısırma şiddetleri tekrar Bitestrip ile ölçülmüştür. Çalışma sonucunda yumuşak oklüzal splint; sert oklüzal splinte göre bruksizmin olumsuz etkilerini azaltmış fakat bu durum Bitestrip sonuçlarına yansımadığı görülmüştür. Buna göre çocuklarda üzerinde çok az çalışma bulunan nokturnal bruksizm etiyolojini araştıran daha fazla çalışma yapılmasının gerekli olduğu ve bu çalışmalardan elde edilen bilgiler ışığında splint uygulamasının da içinde olduğu farklı tedavi yöntemleri ile geniş popülasyonda yapılacak çalışmalara ihtiyaç bulunduğu görülmüştür.
Bipolar ve unipolar bozukluk hastalarında erken dönem uyumsuz şemaların çocukluk çağı travmaları ile ilişkisi

Amaç: Çalışmamızın amacı bipolar ve unipolar bozukluk arasında erken dönem uyumsuz şemalar ve çocukluk çağı travmaları açısından farkı ortaya koymak ve bipolar bozukluk ile unipolar bozuklukta olumsuz şemalar ve çocukluk çağı travmaları arasındaki ilişkiyi saptamaktır. Gereç ve yöntem: Çalışmamızda bipolar bozukluk, unipolar bozukluk ve kontrol grubunun her birinde 60 katılımcı bulunmaktadır. Katılımcılara sosyodemografik veri formu, Young Mani Derecelendirme Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği, Young Şema Ölçeği-Kısa Form 3 ve Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği uygulanmıştır. Gruplar çocukluk çağı travmaları ve erken dönem uyumsuz şemalar açısından karşılaştırılmıştır. Bipolar ve unipolar bozukluk gruplarında çocukluk çağı travma puanları ile erken dönem uyumsuz şemaların puanlarının ilişkisi değerlendirilmiştir. Bulgular: Travma puanları açısından karşılaştırıldığında bipolar bozukluk ile kontrol grubu arasında duygusal istismar ve fiziksel istismar, unipolar bozukluk ile kontrol grubu arasında duygusal ihmal puanları anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur. Gruplar arasında başarısızlık, karamsarlık, sosyal izolasyon, onay arama, iç içe geçme, terk edilme, cezalandırılma, kusurluluk ve tehditlere karşı dayanıksızlık şema boyutlarında anlamlı farklılık saptanmıştır. Bipolar bozuklukta tehditlere karşı dayanıksızlık şema boyutu ile duygusal, fiziksel ve cinsel istismar arasında pozitif yönde düşük düzeyde istatistiksel anlamlılık bulunmuştur. Ayrıca başarısızlık, karamsarlık ve terk edilme şema boyutları ile fiziksel istismar arasında pozitif yönde düşük dereceli korelasyon bulunmuştur. Unipolar bozukluk grubunda duygusal yoksunluk, başarısızlık, onay arama, sosyal izolasyon, iç içe geçme, terk edilme ve kusurluluk şema boyutları ile duygusal istismar arasında anlamlı korelasyon bulunmuştur. Sonuç: Çalışmanın sonucunda bipolar ve unipolar bozuklukta çocukluk çağı travmaları ve erken dönem uyumsuz şemaların daha yüksek olduğu bulunmuştur. Ayrıca erken dönem uyumsuz şemalar ile çocukluk çağı travmaları arasında korelasyon bulunmuştur.
Kekemelik şiddetini değerlendirme aracının (stutterıng severıty ınstrument-4) 6-16 yaş okul çağı çocuklarda Türkçe uyarlaması

Kekemelik konuşmanın akıcılığı ve ritminin bozulması ile karakterize bir iletişim sorunudur. Kekemeliğin tanılanması gözlem, hikaye ve çeşitli değerlendirme ölçeklerinin kullanılması ile gerçekleştirilir. Değerlendirme ölçekleri terapi sürecinin takibine olanak tanıdığı gibi kekemeliğin şiddeti ve konuşma bozukluğunun özelliklerinin belirlenmesini sağlar. Bu ölçekler kekemeliğin sıklığını, süresini, ortaya çıkan kekemeliğe eşlik eden davranışları ve konuşmanın doğallığını değerlendirmelidir. Kekemelik Şiddetini Değerlendirme Aracı- 4 (KEŞİDA-4) konuşma davranışlarını bu dört alanda değerlendirmek için tasarlanmış, dünyada yaygın olarak kullanılan bir araçtır. Bu çalışmanın amacı Kekemelik Şiddetini Değerlendirme Aracı- 4 (KEŞİDA-4)'ün 6-16 yaş okul çağı çocuklarda Türkçe uyarlamasını yapmaktır. Uyarlama çalışması için değerlendirme aracının orjinali Stuttering Severity Instrument- 4 (SSI-4) temin edilmiştir. İlk olarak testin Türkçe uyarlamasına yönelik olarak üç bağımsız alan uzmanı tarafından çeviri gerçekleştirildikten sonra kırk yedi kekemelik sorunu olan 6-16 yaş aralığında çocuk çalışmaya dahil edilerek, kişisel bilgi formu doldurulmuştur. Kekemelik sorunu olan çocuklara KEŞİDA- 4 uygulanarak, kekemelik şiddeti uygulayıcı tarafından belirlenmiştir. Tüm çocukların içinden gelişigüzel seçilen on sekiz çocuk test-tekrar test çalışmasına dahil edilerek veriler toplanmıştır. Elde edilen tüm veriler, uygulayıcı dışında, üç bağımsız alan uzmanı tarafından tekrar değerlendirilerek sonuçlar yorumlanmış ve KEŞİDA- 4 kekemelik değerlendirme aracının Türkçe uyarlaması gerçekleştirilmiştir. KEŞİDA- 4 ile ölçülen değerlerin demografik özelliklere göre karşılaştırılmasında test sonuçlarına göre toplam puan ve bu toplamı oluşturan alt boyutların hiç birisi cinsiyete, terapi öyküsüne, ailede kekemelik öyküsüne, sarılık olma durumuna, geçirdiği hastalık olma durumuna göre anlamlı farklılık göstermemektedir. (p>0,05) Sadece küvezde kalanların küvezde kalmayanlara göre süre ve kekemeliğe eşlik eden davranış puanları, anlamlı derecede yüksek olarak bulunmuştur. Ayrıca test sonuçlarına göre toplam puan ve bu toplamı oluşturan alt boyutların hiç birisi aileden alınan bilgi doğrultusundaki problemin nedenine göre anlamlı farklılık göstermemektedir. (p>0,05) Test-tekrar test ve gözlemciler arası güvenirlik çalışmalarına ve iç tutarlık katsayısına göre KEŞİDA-4'ün güvenirliği yüksek bulunmuştur. KEŞİDA-4'ün kaydedilen en yüksek güvenilirlik ortalamasının 0.94 ve maksimum istatiksel mantık geçerliliği 0 .846'dır. 0 ,73'den 0 .903'e kaydedilen uyum aralığının kekemeliğin derecelendirilmesinin tanımlanmasında geçerli criterion ilişkili geçerlilik olduğunu gösterir. KEŞİDA-4'ün genel güvenirlik düzeyi chronbach alfa ise 0,94 bulunmuş olup yüksek seviyede güvenirlik düzeyine sahip güvenilir bir kekemelik değerlendirme aracıdır.
Çocuklarda primer enürezis nokturna ile alerjik ve solunumsal hastalıkların birlikteliği

Enürezis; çocukluk çağında alerjik hastalıklardan sonra en sık görülen kronik hastalık olup, ciddi psikososyal sorunlara yol açabilmektedir. Az sayıda çalışmada alerjik hastalıklar ve uykuda solunum bozukluğu ile ilişkili olabileceğine dikkat çekilmiştir. Çalışmamızın amacı; hastanemize başvuran enüretik çocuklarda, primer enürezis nokturna ile alerjik hastalıklar ve uykuda solunum bozukluğu ilişkisinin araştırılmasıdır. Bu çalışma Cumhuriyet Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri tarafından T-803 proje numarası ile desteklenen vaka kontrol tipi bir araştırmadır. Etik izinlerin alınmasının ardından, enürezis tanısı ile hastanemize girişi yapılmış toplam 150 çocuk vaka grubuna dahil edildi. Bu çocukların 82'sine son 5 yıllık retrospektif hasta kayıtları aracılığı ile ulaşıldı. Geri kalan 68 çocuk beş aylık süreçte polikliniklere yeni başvuru enürezisti. Kontrol grubu olarak Aile Hekimliği ile Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları polikliniklerine çeşitli nedenlerle başvuran enürezis şikayeti olmayan benzer yaştaki 150 çocuk alındı. Tüm hastalara International Study of Asthma and Allergies in Childhood, Uykuda Solunum Bozukluğu anketi ve sosyodemografik verileri sorgulayan hasta bilgi formu araştırmacı tarafından yüz yüze görüşme tekniği ile dolduruldu. Çalışmaya katılan çocukların 157'sinin erkek, 143'ünün kız ve yaş ortalamalarının 10.30 3. 30 yıl olduğu gözlendi. Enürezisli olguların %28'ine astımın, %33.3'üne alerjik rinitin ve %18.7'sine uykuda solunum bozukluğunun eşlik ettiği saptandı. Enüretik olmayan çocuklarda bu oranlar daha seyrek olup sırasıyla %12, %16. 7 ve %1.3 idi (p<0.05). Sonuç olarak; çalışmamızda enürezis nokturnalı çocuklarda, alerjik hastalıklar ve uykuda solunum bozuklukları, enüretik olmayanlara kıyasla istatistiksel açıdan anlamlı derecede daha sık gözlenmiştir.
An evaluation of oral health status in children with down's syndrome according to socio-economic and educational status of their families

Amaç: Bu çalışma; Down Sendromlu çocuklarda ağız sağlığı durumunu, ailelerinin sosyo-ekonomik ve eğitim düzeylerine göre incelemeyi amaçlamaktadır. Bu araştırmada; yüksek sosyo-ekonomik ve eğitim düzeyine sahip Down Sendromlu çocuk sahibi aileler ile düşük sosyo-ekonomik ve eğitim düzeyine sahip Down Sendromlu çocuk sahibi aileleri karşılaştırarak, aradaki farkları belirlemeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Araştırma cross-sectional özellik göstermektedir. İkameti İstanbul'da bulunan ve Marmara Üniversitesi hastası olan 66 Down Sendromlu çocuk, ağız sağlığı ve ailelerin sosyo-ekonomik ve eğitim düzeyi açısıyla hem anket hem de klinik muayene ile velileri tarafından sözlü olarak anamnez alınarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Cinsiyet grupları arasında; Chi kare testi ile diş fırçalama sıklığı, ebeveynlerin bilinci, ağız muayenesi sıklığı, medikal tedavi alma ve tedavi sırasında stres yaşama, eğitim düzeyi gibi kategoriler incelenmiştir. Aile farkındalığı listesinde 3 grup arasında; Diş fırçalama sıklığı, medikal tedavi, gelir ve eğitim düzeyi, tedavi sırasındaki stres ve oral kontrol sıklığı gibi kategoriler Chi kare testi ile karşılaştırıldı. Tüm analizlerde anlamlılık düzeyi 0.05 olarak ölçüldü ve doğruluğu kanıtlanmıştır. Sonuçlar: Down sendromlu çocukların ailelerinin sosyoekonomik düzeyi, ağız sağlığı durumlarında ve düzeylerinde önemli rol oynamaktadır.
Akut ve perfore apendisit nedeniyle ameliyat edilen çocuklarda tiyol/disülfid homeostaz profili ve kan bilirubin düzeyi ile akut ya da perfore apendisitlerin ayrılması

Çocuklarda apendisit tanısında yeni bir belirteç Tiyol /Disülfid homeostaz profili ve kan bilirubin düzeyi ile akut ya da perfore apendisitlerin ayrılmasıAmaç: Akut ve perfore apendistlerin erken ve ayırıcı tanısı uygun tedavi stratejisinin seçilmesi ve morbiditenin azalması açısından önemlidir. Erişkinlerde yapılan çalışmalarda akut ve perfore tanısı olan hastalarda kan serum bilirubin değerlerinin yüksek çıktığı gösterilmiştir. Günümüzde yapılan bazı çalışmalarda kan serum Tiyol/Disulfid değerlerinin bazı tümörlerde, inflamatuvar süreçlerde, metabolik hastalıklarda, sigara içicilerinde ve bazı kronik süreçlerde disulfid yönüne kayarak yükseldiği gösterilmiştir. Tarafımızca duyarlı belirteçlerin bulunması amaçlandı. Hastalar ve yöntem: Çalışmaya 5 18 yaş arası akut (n=20) ya da perfore (n=20) apendisit şüphesiyle yatırılan 40 çocuk ve 40 sağlıklı çocuk dahil edildi. Rutin amaçlı hastadan alınan kan örneklerinden beyaz küre, CRP, total ve direk bilirubin düzeyine bakıldı. Alınan biyokimya örneklerinin serumları -80 derece sakladı ve daha sonra Tiyol /Disülfid homeostaz profili çalıştırıldı. Bulgular:Akut ve perfore apendisit tanısı olan hastalarda Tiyol/Disulfid dengesinin disulfid yönünde kayarak disulfid değerlerinin yükseldiği, doğale tiyol ve total tiyol değerlerinin düşük olduğu görüldü (p<0,05). Kontrol grupta ise disulfid değerlerinin düşük doğale ve total tiyol değerlerinin yüksek olduğu saptandı (p<0,05). Ayrıca akut ve perfore apendisit olan hastalarda kontrole gore bilirubin değerleri de yüksek çıktı (p<0,05). Sonuç: Akut ve perfore apendisitli hastalarda disülfid değerlerinin kontrol grubuna göre daha yüksek olması, doğale tiyolle total tiyolün daha düşük olması, bilirubin değerlerinin de kontrol grubuna göre yükselmesi Tiyol/Disülfide ve bilirubin değerlerinin çocuklarda apendisit tanısında destekleyici bir belirteç olarak kullanışlı olabileceği düşünüldü.
Down sendromlu çocuklarda beyindeki hacim değişikliklerinin MRI yöntemiyle incelenmesi

Down Sendromu, genetik etiyolojisi (trizomi 21) olarak bilinen, en yaygıngenetik farklılıktır. DS'li adolesanlarda görülen kognitif ve gelişimsel eksikliklerinnedenlerini bulmak ve ileri yaşlarda Alzheimer hastalığı ve Demans için risk oluşturan beynin hacimsel farklılaşmalarını incelemek için bu nöroradyolojik çalışma planlandı. Çalışmamıza 13-18 yaş arası, 14 DS'li ve 14 sağlıklı adölesan birey dahil edildi. DS'li ve sağlıklı adölesan bireylerin beyin alan hacimleri, daha önce kullanılmamış bir yöntem olan VolBrain otomatik segmentasyon yöntemiyle karşılaştırıldı. DS'lilerin beyinhacimleri ile motor hareketler, günlük yaşam aktiviteleri, denge ve koordinasyonarasındaki ilişkiyi saptayabilmek için PBDÖ, WeeFIM ve KMFÖ- 88 değerlendirme testleri uygulandı. Literatürü taradığımızda beyin hacimdeğerleriyle motor, denge ve koordinasyonu değerlendiren testler arasındakikorelasyonunu içeren çalışmaya rastlanmadı. DS ve kontrol grubu karşılaştırıldığında, incelemiş olduğumuz beyin alanlarında, lateral ventriküller, nucleus caudatus ve putamen hariç intrakranial kavite, TBV, GM ve BM, cerebrum, cerebellum, beyin sapı, thalamus, hippocampus, amygdala, globus pallidus ve nucleusaccumbens'te DS grubunun kontrol grubuna göre daha düşük hacime sahip olduğu tespit edildi (p<0,05). Ayrıca iki grup arasında beyindeki asimetrilere bakıldığında sadece LV'de istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu. KMFÖ- 88 ve PBDÖ değerleri, iki grup arasında karşılatırıldığında DS'li gruptaki değerler, kontrol grubundan daha düşüktü(p<0,001). Ayrıca DS'lilerde PBDÖ ile beyin yapılarının hacmi arasında herhangi bir ilişki bulunamazken (p>0,05), KMFÖ- 88 ile bilateral ve sol nucleus caudatus arasında pozitif ve anlamlı ilişki bulundu (p<0,05). WeeFIM ile beyin bölümleri arasındaki korelasyona bakıldığında, TBV, Total BM, Cerebrum, Cerebrum BM, Cerebrum sağ ve sol hemisfer, putamen ve nucleus accumbens ile WeeFIM arasında pozitif yönde, istatistiksel olarak anlamlı ilişki tespit edildi.(p<0,05). Çalışmamızda adölesan DS'lilerin beyin volümlerindeki azalmanın tespit edilmesi yanı sıra Volbrain yönteminin ilk kez kullanılması ve PBDÖ, WeeFIM veKMFÖ- 88 değerlendirme testleriyle beyin volüm değişiklikleri arasındaki korelasyonda anlamlı sonuçlar elde edilerek literatüre katkı sağlandı.
Okul öncesi eğitimcilerin ve ailelerin özel eğitime muhtaç çocuklar ile normal çocukların entegrasyonuna karşı tutumları

Bu araştırmada, kaynaştırma programı uygulanan bir okul öncesi eğitim kurumuna devam etmekte olan özürlü ve özürlü olmayan çocuğa sahip anne-babalarla, bu eğitim kurumunda görev yapmakta olan eğitimcilerin okul öncesi dönemde kaynaştırma eğitimine karşı tutumlanmn belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla araştırmada veri toplamak üzere anne-babalara yönelik kişisel bilgi formu, eğitimcilere yönelik kişisel bilgi formu ve okul öncesi dönemde kaynaştırmaya karşı tutum ölçeği hazırlanmıştır. Araştırmada kullanılan ölçme araçları araştırmacı tarafından geliştirilmiş olup geçerlik-güvenirlik çalışmaları yapılmıştır. Araştırma mevcut tutumları incelemeyi amaçlamıştır. Araştırmanın yürütülmesini sağlayan örneklem grubunu, istanbul ilinin Anadolu yakasında bulunan ve kaynaştırma eğitim programı uygulayan 5 okul öncesi eğitim kurumunda eğitim almakta olan 40 özürlü, 260 özürsüz çocuğun anne-babalari ile kurumlarında görev yapmakta olan 32 eğitimci oluşturmuştur. Araştırmada verilerin çözümlenmesi SPSS programı ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama araçları ile toplanan verilerin, araştırmanın amaçlan doğrultusunda belirlenen değişkenler açısından anlamlı bir farklılık oluşturup oluşturmadığı bağımsız grup t-testi ve tek yönlü varyans analizi tekniği ile hesaplanmıştır. Bulgularda, örneklem grubunu oluşturan anne-babalara ait değişkenlerden özürlü çocuğa sahip olma, programa katılan özürlü çocuktan rahatsız olma, özürlü çocuğun programdan etkilenme durumu, sahip olunan özürlü çocuğun özür türü, programa katılım süresi değişkenlerinin tutumlarda anlamlı bir farklılığa yol açtığı bulunmuştur. Örneklem grubunu oluşturan eğitimcilerin ise kurumdaki görev, cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim düzeyi, sahip olunan branş, özel eğitim konusunda eğitim almış olma, kurumdaki özürlü çocuk sayısı, özürlü çocukların programa katılım süresi, çocuk sahibi olma, özürlü çocuk sahibi olma, öğretmenlik tecrübesi, özürlü çocuklarla çalışmış olma, kaynaştırma tecrübesine sahip olma ve kaynaştırma alanında eğitim almış olma değişkenleri ele alınmıştır. Bu değişkenlerin okul öncesi dönemde kaynaştırmaya karşı tutum üzerinde anlamlı bir farklılığa yol açmadığı araştırmadan elde edilen diğer bulgulardır.