Sağlam çocuklarda dirsek fleksiyon açısı ile ulnar sinir ve medial epikondilin anatomik ilişkisinin ultrasonografi ile araştırılması

Suprakondiler kırıkların tedavisinde standart bir tedavi yöntemi yoktur. Fakat kapalı redüksiyon ve perkütan pinleme en seçkin tedavi yöntemi haline gelmiştir. Sonuçta seçilecek tedaviyle kırığın tespiti yapılırken nöromüsküler yer alanma riskini en aza indirecek, redüksiyonu sürdürecek, yeterli stabilizasyon sağlanmalıdır. Çapraz telleme yöntemi biyomekanik olarak stabildir, fakat komplikasyonsuz değildir. Medialden gönderilen telin ulnar siniri yaralama riski mevcuttur. Çalışmada farklı dirsek açılarında ve pozisyonda medial epikondil ile ulnar sinir arası mesafeleri ölçüldü. Toplam 38 çocuk (12 kız/ 26 erkek) dahil edildi. Yaş ortalaması 8.36 2 (aralık 4 -12) yaştı. Tüm çocuklarda bilateral dirsekler değerlendirildi; bu çocuklarda 7'sinin dominant eli sol iken, 31'nde ise dominant taraf sağ taraftı. Ölçümler supin pozisyonunda yapıldı. Dirsek hem supinasyonda hem de pronasyonda iken ekstansiyonda, 30 derecede, 60 derecede, 90 derecede ve tam fleksiyonda iken ölçümler alındı. Açıları standardize etmek amacı ile lateralden açı ayarlı, medialden açık olan sağ taraf için ayrı, sol taraf için de ayrı iki adet ortez kullanıldı. Ölçümler deneyimli radyolog tarafından MİNDRAY marka M5 model yüksek çözünürlüklü ultrasonografi cihazı ile yapıldı. Ölçümlere dirsek ekstansiyonda iken başlandı, daha sonra supinasyon ve pronasyonda fleksiyon açısı arttırılarak kayıt alındı. Ölçümler medial epikondil tipinin ulnar sinire en yakın olan noktasından alındı. Olguların yaş, cinsiyet ve dominant tarafları değerlendirildi. Tekrarlayan ölçümler için ANOVA testine göre pronasyon ve supinasyonda sağ ve sol taraf ayırmaksızın 76 dirsekte(p < 0 .0001) studentnewman-kauls multiple comparisons testini kullanarak tüm açılarda ulnar sinir ile medial epikondil arasında ölçülen ME-U arası mesafeler anlamlı olarak farklılık göstermiştir(p<0.001). Pronasyon ve supinasyonda ölçülen ME-U mesafelerin ortalaması dirsek fleksiyon açısı arttıkça azalmaktadır. Pronasyon ve supinasyonda güvenlik aralığına (%95 confidance interval) baktığımızda çok dar bir aralık olduğunu görmekteyiz. Supinasyon ile pronasyon arasında değişik fleksiyon açılarında ölçülen ME-U mesafelerinde anlamlı bir fark olup olmadığını hesaplamak için T-testi kullanıldı ve anlamlı bir fark olmadığı ortaya çıktı. Supinasyon ile pronasyonda değişik fleksiyon açılarında sağ ve sol taraf arasında da anlamlı fark saptanmadı. Olguların cinsiyetine göre T-testi kullanılarak karşılaştırma yapıldığında fleksiyon açısı ne olursa olsun pronasyon ve supinasyonda kız ile erkek arasında anlamlı fark saptanmadı. Fleksiyon açısı, pronasyon/ supinasyon ve yaş arasında korelasyon olup olmadığına bakıldığında mesafelerin çok dar bir aralıkta dağılmakta olduğu, ciddi ve anlamlı bir korelasyon olmadığı saptandı. Tek değişken ANOVA analizi kullanılarak hem açı grupları hem de supinasyon/ pronasyonu grup olarak sabit tutularak yapılan karşılaştırmada fleksiyon açısı arttıkça mesafe azalmakta olduğunu gördük. Tüm oglularda, ekstansiyonda iken ulnar sinirin kübital tünelin tabanında sulkus nevri ulnarise yakın olduğu görünürken, fleksiyon arttıkça anteriora doğru ve medial epikondile yaklaştığını gördük. Tam fleksiyonda çoğu vakada ulnar sinirin medial epikondil tipinin üzerine kadar ilerlediği saptandı. Eklem hiperlaksitesinden bağımsız olarak ulnar sinir fleksiyonla birlikte anteriora doğru deplasman göstermektedir.