turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Gerçek olmayan vekaletsiz işgörenden fikri hakların ihlali nedeniyle elde ettiği kazancın iadesi talebi

Eser sahipliğinden doğan hakların başkaları tarafından hukuka aykırı olarak kullanılması, fikri hakların ihlali sonucunu doğurur. Söz konusu ihlal, taraflar arasında daha önce yapılmış bir sözleşmeye aykırılık şeklinde ortaya çıkabileceği gibi, böyle bir sözleşme ilişkisi bulunmadan haksız fiil, sebepsiz zenginleşme ve vekaletsiz iş görme şeklinde de ortaya çıkabilir. Buna göre, saldırı sonucu hakkı ihlal edilen kişi, maddi ve manevi bir zarara uğramışsa, her şeyden önce bu zararların tazminini dava edebilir. Ancak bazı durumlarda saldırıda bulunan kişi bu saldırı sonunda haksız bir kazanç da elde etmiş olabilir. Çalışmamızın konusunu oluşturan 'elde edilen kazancın iadesi talebi', fikir ve sanat eserleri hukuku içinde de yer alan taleptir. Bu talep ve dava için, taraflar arasında daha önce yapılmış bir sözleşmeye gerek yoktur. Buna göre fikir ürünlerinden 'eser', bununla bağlantılı olarak 'eser sahipliği' ve 'eser sahipliğinden doğan haklar' bu davanın konusunu oluşturmaktadır.
İnsan haklarının korunmasında Uluslararası Ceza Yargılamasının rolü

XX. asrın başlarından itibaren uluslararası toplum, barış ve silahlı mücadele dönemlerinde insan haklarına önem vermeye, insanın onurunu ve haklarını korumak için çareler aramaya başladı. Bu amaca yönelik çalışmalar sonucunda; silahlı çatışma esnasında savaşanların davranışlarını, sivillerin ve insancıl örgütlerin durumlarını düzenleyen 1899 ve 1907'deki Lahey antlaşmaları, 1949'daki Cenevre antlaşması ve onun eklerinden oluşan antlaşmalar hazırlanarak imzalandı. 1948 yılında evrensel olarak korunması gereken insan haklarını açıklayan ve koruma altına alan İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi hazırlandı. I ve II. Dünya savaşlarından sonra uluslararası toplum, insan haklarını ve Uluslararası İnsancıl Hukuku çiğnemeyi suç kabul etti. Bu dönem, özellikle ceza alanında uluslararası hukuk tarihinde köklü bir dönüm noktası oldu. Zira uluslararası toplum, bu savaş suçlarını işleyenlerin yargılanması ve kurbanlara adaletli davranılması hususunda görüş birliğine vardı. II. Dünya savaşından sonra bu amaçla iki tane uluslararası mahkeme oluşturuldu. Bunlar 1945'teki Nürnberg Mahkemesi ve 1946'daki Tokyo Mahkemesi'dir. Uluslararası ceza yargısında bireysel ceza sorumluluğu, şahısların dokunulmazlığının kabul edilmemesi, resmi niteliklerinin tanınmaması ve en üst amirin emirlerinin gerekçe gösterilmeme ilkeleri gibi uluslararası hukukta daha önce bilinmeyen bir takım yeni ilkeler oluşturuldu. Fakat bu yeni ilkeler; Balkanlarda ve Afrika'nın farklı yerlerinde meydana gelen çatışmada olduğu gibi dünyanın farklı yerlerinde şiddetli silahlı çatışmaların ve insan hakları ihlallerinin tekrar meydana gelmesine engel olamadı. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi BM Antlaşması'nın 7. bölümüne istinaden iki geçici uluslararası mahkeme kurdu. Birincisi 1993'te Yugoslavya'da ve ikincisi ise 1994'te Ruanda'da meydana gelen olaylar içindi. Bu iki mahkeme çatışmayı sona erdirme, uluslararası güven ve barışı tesis etme ve Uluslararası İnsancıl Hukuku çiğneyen suçluları cezalandırma amacıyla kuruldu. Fakat bu iki mahkeme geçici olduklarından ve belli durumlar için kurulduklarından dolayı diğer silahlı çatışmalar, bu suçları işleyenlerin engellenme yolu ve bunların cezalandırılmasıyla ilgili olarak birçok sorun ortada kaldı. Bu sebeple insan hakları ve uluslararası barış ve güvenliğin ihlal edilmesiyle ilgili dosyalara ve uluslararası savaş suçlarına bakmakla yetkili olan daimi bir uluslararası ceza yargı sisteminin kurulmasına yönelik olarak uluslararası çabalar yoğunlaştı. Uluslararası toplum, 1948 yılında kararlaştırılan soykırım suçunu engelleme antlaşmasından sonra yaklaşık olarak 50 yıl süren uzun çabalar sonucunda 1998'de ilk defa daimi olan bir Uluslararası Ceza Mahkemesi kuruldu. Bu çalışmada insan haklarının korunmasında uluslararası ceza yargılamasının rolü araştırılmıştır.
Kamulaştırmadan vazgeçme ve geri alma

Kamulaştırma özel mülkiyete zorla el koyma uygulaması olarak kamu yararı ve kamu hizmeti temeline dayanır. Bu temellerin ortadan kalkması kamulaştırma işleminin özünü ortadan kaldırır. İdarenin kamulaştırma işleminden tek taraflı veya anlaşarak vazgeçmesi taşınmaza ihtiyacı kalmaması hususuna bağlı olup eski malikin taşınmazını geri alması ise kamulaştırmaya konu olan taşınmazda kamunun yararı amacıyla işlem veya tesisat yapılmaması veyahut kamu yararı amacında farklı bir hizmete tahsis edilmemesine bağlıdır. Kısaca kamu yararının ortadan kalmasına bağlıdır. Çalışmamızda kamulaştırma uygulaması genel hatlarıyla anlatılmaya çalışılmış olup, vazgeçme ve geri alma hakkını açıklamaya yönelik olarak, teorik bilginin yanı sıra uygulamadan örnekler verilmektedir. Yargı kararları, bunların değerlendirilmesi ve ortaya çıkan hak ihlalleri ışığında konular açıklanmaya çalışılmıştır.
Bulut temelli adli bilişim

Bulut bilişim, sunduğu olanaklarla bilgi teknolojileri alanında önemli bir noktaya gelmiş ve son yıllarda bulut bilişime olan yönelim hızlı bir artış göstermiştir. Sunduğu imkanların yanında bir takım riskleri de beraberinde getiriyor olması bulut ortamına aktarılan verilerin güvenliği konusundaki kaygıları artırmaktadır. Ayrıca bulut bilişim, yapısall özellikllirini çıkar amaçlı kullanmaya yönelen suçluların da hedefi haline gelmiştir. Bunun sonucu olarak bulut üzerinde işlenen bilişim suçları yaygınlaşmakta ve bulut üzerinde yapılan adli soruşturmaların önemi artmaktadır. Bulut üzerinde delil elde etme önemli hale gelmekte ve dijital adli bilişim bulut bilşimi de kapsayacak şekilde yeniden biçimlenmekedir.
İslam Hukukunda koruyucu aile

Aile toplumun atomize olmuş en küçük yapı taşıdır. Aileyi meydana getiren fertlerin korunması, geleceklerini en iyi şekilde planlamaya çalışan toplumların temel amaçları arasında olmuştur. Devletler, çocuklarına verdikleri önem nispetinde geleceklerini biçimlendirebilirler. Ruhen ve bedenen sağlıklı bireyler yetiştirmek kadar neseben sağlıklı toplumlar oluşturmak da devletlerin önemli hedeflerindendir. Tarihin ilk dönemlerinden beri, çocukların korunması her toplumun önemli gündemlerini teşkil etmiştir. Zaman içerisinde, daha iyiyi ortaya koyma bakımından sistemleşme ve kurumsallaşma yolunda bu konuda önemli çalışmalar yapılmıştır. İslam hukukunda, konu çocuk ve toplum orjinli ele alınmış, nesli korumayı esas alan temel prensipler vaz edilmiştir. Buna göre neslin dolayısıyla çocukların korunması, İslam dinin en temel gayelerinden birini oluşturur. Bu çalışmada kimsesiz, yardıma ve bakıma muhtaç çocukları koruma yöntemlerinden 'Koruyucu Aile' konu edinildi. Koruyucu Aile, evlat edinme konusu ile karıştırılabilmektedir. Konu, sadece İslam hukuku verileri ile değil Sosyal Hizmetler ve Medeni Hukuk ile mukayeseli olarak incelendi. Çalışmada, İslam hukuku sistematiği içerisinde 'Koruyucu Aile' metodunun, dinin gerektirdiği hassasiyetler göz önüne alarak uygulandığında mahsur oluşturmayacağı kanaatine varıldı.
Malikİ mezhebinde istihsan anlayışı -El-Bacī örneği-

Bu çalışmada, Maliki mezhebinde ikincil bir İslam Hukuku kaynağı olan istihsan kavramı, Süleyman el-Baci özelinde incelenmiştir. Çalışma aşağıdaki gibi düzenlenmiştir: Giriş bölümünde Baci'nin hayatı ve ilmi şahsiyeti ele alınmıştır. Onun künyesi hakkındaki farklı rivayetler dikkate alınarak kendisinin fıkıh usülü ilmindeki yeri, hocaları, talebeleri ve bıraktığı eserleri üzerinden tesbit edilmeye çalışılmıştır. Birinci bölüm 'İstihsan kavramı ve mahiyeti' olarak adlandırmıştır. Bu bölümde, istihsanın genel tanımı ve istihsanın taşıdığı diğer anlamlar sunulmuştur. Ardından, istihsanın usul literatüründeki ıstılahi tanımlarına değinilmiştir. İstihsanın ıstılahi tanımlarını verirken, diğer mezheblerden farklı İslam Hukukçularının tanımlarını da ele alınmıştır. Bunun ardından, istihsan düşüncesinin tarihi gelişimi irdelenmiştir. Bu bağlamda istihsanın gerçek ruhunun Hz. peygamber döneminde ortaya çıktığı, dört Halife döneminde de bu ruhun hakim olduğu anlaşılmıştır. İstihsan kavramının gelişim tarihinden sonra, Maliki mezhebinde istihsan kavramı incelenmiştir. Baci'nin istihsan tanımı ile diğer usulcülerin tanımlarının mukayesesi yapılmıştır. İkinci bölümde; Baci ve Maliki fakihlerin istihsanı kabul etmeyenlere verdikleri cevaplar ve istihsanın hücciyeti, Baci'ye göre 'İstihsanın iki çeşidi', istihsan-sedd-i zera'i' ilişkisi, istihsan-kıyas ilişkisi ve istihsanın örf, maslahat, ref'u'l-eza ve zaruret kavramları ile ilişkisi ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, Baci'nın istihsanın örnekleri ve genel modern mısaller yer almaktadır. Tezimiz, araştırmanın sonuç bölümü ile bitmektedir.
Medeni Usul Hukukunda müddeabihin artırılması

Müddeabihin artırılması ile birlikte davacıdan alınması gereken harçmiktarı da artacağından, bu miktarın da davacı tarafından mahkeme veznesineyatırılmak suretiyle dava harcının tamamlanması gerekmektedir. HUMK. m. 288'de ifade edilen yazılı delil sınırına ilişkin senetsiz ispatolunamama durumu, müddeabihin artırılması ile de gündeme gelebilir. Yazılı delilsınırının altındaki bir hukuki uyuşmazlığa ilişkin olarak tanık dinlenebilmekteiken, müddeabihin artırılması halinde artık senetle ispat zorunluluğu devreye girecektir. HUMK. m. 427'de yer alan bir başka sınırlama da nihai kararların temyizedilebilmesi sınırıdır. Dava pratiğinde, söz konusu bu sınırın bazen kötüniyetlekullanıldığına şahit olunmaktadır. İlk derece mahkemesinde açtığı davasındaçıkan nihai kararın temyiz aşamasında bozulma ihtimalini yüksek gören bazıdavacılar, müddeabihi temyiz edilebilme sınırının altında tutarak davaya ilişkin kararı kesinleştirme yoluna gitmektedirler. Uygulamada zaman zaman yaşanan bu tür kötü niyetli hadiselere karşı en büyük görevin hakimlerimize düştüğükanaatindeyim. Müddeabihin artırılmasında usul ekonomisi ve önceki yapılan usuliişlemlerin geçerliliği de bir diğer önemli sonuç olarak karşımıza çıkmaktadır. Davanın kısmen ıslahında, örneğin müddeabihi aynı davada artırması, davasınıgenişletmesi hallerinde, kısmi ıslahtan söz edilebilecektir. Bu durumda o zamana kadar yapılmış, bütün usul işlemlerinin yapılmamış sayılmasına imkan yoktur. Davanın kısmen ıslahını düzenleyen HUMK. nun 87 c.1. de 'bunu yapan tarafın teşmil edeceği noktadan itibaren ' dediğine göre, davacının davasınıkısmen ıslah etmesi halinde, hangi usul işlemlerinin yapılmamış sayılmasıgerekeceği davacının iradesine göre yorumlanacaktır. Davanın ıslah edilmeyenkesimine ilişkin usul işlemleri ise geçerli olmakla devam edecektir. Kısmı ıslahhalinde davacı, ıslah yolu ile müddeabihi artırabileceği için, kısmi dava açandavacı, alacağının saklı tuttuğu bölümünü sonradan aynı davada talep edebilecektir. Asıl alacağını ilk davada talep eden alacaklı, davalı muvafakat etmezse kısmi ıslah yolu ile aynı davada faiz isteyebilecektir.
Ceza Hukukunda elverişsiz teşebbüs

Elverişsiz teşebbüs, suçun maddi unsurlarından kaynaklanan başlangıçtaki elverişsizlikler nedeniyle, failin suça dair tasavvuruna aykırı bir şekilde, suçun tamamlanmasına yol açamayan bir durum olarak, ceza hukukunda özel bir konuma sahiptir. Elverişsiz teşebbüs, elverişsizliğin suçun hangi maddi unsurundan kaynaklandığına bağlı olarak farklı şekillerde ortaya çıkabilmektedir. Elverişsiz teşebbüs, pek çok sorunlu noktasının olmasının yanı sıra, bazı önemli ceza hukuku kavramlarıyla da yakın ilişki içindedir. Bu nedenle, ceza hukuku doktrininde güncelliğini koruyan bir konudur. Elverişsiz teşebbüs konusunda tartışmalar, en fazla cezalandırılabilirlik sorunu üzerinde yoğunlaşmaktadır. Suçun maddi konusu üzerinde somut bir tehlike oluşturmayan ve tipik neticeyi meydana getiremeyecek olan bir hareketin ceza hukukunun müdahalesini gerektirip gerektirmediği, irdelenmesi gereken bir konudur. Elverişsiz teşebbüs ve cezalandırılabilirlik sorunu, aslında ceza kanunlarında teşebbüs konusunda kabul edilen yaklaşımla doğrudan ilgilidir. Teşebbüs konusunda failin suç işlemeye yönelik iradesinin bir fiil ile açığa vurulmuş olmasının yeterli görüldüğü sübjektif anlayış karşısında, söz konusu fiilin tipik neticeyi gerçekleştirmek için uygunluğunun arandığı objektif anlayış bulunmaktadır. İki sistem için keskin bir ayrım noktası gibi gözüken elverişsiz teşebbüs, esasen ne katı bir sübjektivistliğin ne de katı bir objektivistliğin tam anlamıyla çözüm verdiği bir kurum olarak karşımıza çıkmaktadır. Çalışmamız kapsamında, elverişsiz teşebbüs konusu tüm yönleriyle ele alınmaya çalışılmıştır. Bununla birlikte, çalışmamızın ağırlık noktasını elverişsiz teşebbüsün cezalandırılabilirlik sorunu oluşturmaktadır.
Paylaşmaya kadar miras ortaklığının hukuki durumu

Miras ortaklığı, mirasın açılmasıyla birlikte kanun gereği, kendiliğinden ortaya çıkan, geçici nitelikte olan, tüzel kişiliği olmayan ve en az iki mirasçıdan oluşan bir ortaklıktır. Miras ortaklığı genel olarak paylaşmanın gerçekleşmesiyle sona ermekle beraber, ortaklığı sona erdiren tek hal paylaşma değildir. Tereke kapsamında bulunan bir mal veya hak ile ilgili hukuki bir işlem yapılabilmesi ya da tasarrufta bulunulabilmesi için kural olarak mirasçıların tamamının elbirliği ile hareket etmesi gerekir. Mirası kabul etmiş olan mirasçılardan her biri, tereke borçlarından müteselsilen ve kişisel malvarlığıyla sorumludur. Mirasçı, alacaklılar kendisine başvurduğunda sadece kendi miras payını ödeyerek sorumluluktan kurtulamaz. Borcun tamamını öder ama kendi payını aşan kısmı diğer mirasçılardan isteyebilir. Mirasçılar terekeyle ilgili dava açmak istediğinde, kural olarak hep birlikte dava açmalı, mirasçılara karşı dava açılmak istendiğinde ise yine kural olarak mirasçıların tamamına karşı dava açılmalıdır. Bununla birlikte mirasçılardan her biri terekedeki hakların korunmasını isteyebilir. Bu korumadan diğer mirasçılar da yararlanır. Mirasçılar, mirasın açılmasından önce veya sonra miras payını diğer bir mirasçıya ya da üçüncü bir kişiye devredebilirler. Mirasın açılmasından önce yapılan devir sözleşmesinin geçerli olabilmesi için mirasbırakanın sözleşmeye katılması ya da sözleşmeyi onaylaması gerekir.
Kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezalar ve kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezalara seçenek yaptırımlar

Bu tez, kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezalara seçenek yaptırımlara olan ihtiyacı incelemektedir. Seçenek yaptırımlar, hafif suç işlemiş suçlular için iyi bir seçenektir ve bu cezalar hapsetme kadar caydırıcıdır.19. yüzyıl boyunca, hürriyeti bağlayıcı eczanın bütün cezalar arasında en uygun ceza olduğu kabul edilmiştir. Fakat bugün, ceza politikasına suçlunun topluma uyumunun ancak onun toplumda yaşamasıyla mümkün olacağı fikri yön vermektedir. 21. yüzyıl cezalandırmada alternatif yaptırımlar umut verici uygulamalar dalgası olarak görülmektedir. Çağdaş suç ve ceza politikası, suçlunun yeniden sosyalleştirilmesi, uslandırılması ve topluma yeniden uyumunun sağlanması amacıyla, hükümlünün hapsedilmeden iyileştirilmesinin daha etkili olduğu noktasına gelmiştir. Bu eğilim Türkiye'de de etkisini göstermiştir. Yaygın olarak kullanılan alternatif cezalandırmaların bazıları, toplum hizmetinde çalıştırma, yoğun gözetim altında tutma, elektronik izleme, denetimli serbestlik, mağdurun zararının karşılanması ve onarıcı adalettir. Bu çalışmanın ilk bölümünde ceza kavramı, cezanın amacı, cezanın özellikleri, cezanın türleri ve hapis cezasının leh ve aleyhindeki görüşler incelenmiştir. İkinci bölümde kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezalar ve bu cezalara seçenek tedbirler ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise diğer seçenek tedbirler olarak 'erteleme', 'şartla salıverme' ve 'denetimli serbestlik' kurumları incelenmiştir. Son olarak da çalışmanın 'Sonuç ve Değerlendirme' başlıklı kısmında, görüş ve önerilere yer verilmiştir.
Gümrük vergilerinde ek tarhiyat ve uzlaşma

Gümrük uyuşmazlıklarında, gümrük idaresi ile yükümlünün karşı karşıya geldiği konular, genellikle verginin alınmak ya da ödenmemek istenilmesi veya da az tutarda ödenmek istenilmesinden ortaya çıkmaktadır. İdare vergiyi almak isterken vergiyi ödemesi istenilen yükümlü ise ödememek ya da daha az miktarda ödemek istemektedir. İdare ile yükümlü arasındaki uyuşmazlıklar uzun sürede bitmekte ve bu durumda idare vergi alacağını zamanında tahsil edememekte, mükellef de para ve zaman kaybetmektedir. Gümrük uyuşmazlıkları nedeniyle gerek gümrük idareleri gerekse de yargı organları üzerinde oluşan iş yükünün fazlalığı nedeniyle uyuşmazlıkların idari aşamada çözümüne ilişkin gümrük uzlaşma mekanizması ortaya çıkmıştır. Gümrük uzlaşma müessesesi, uyuşmazlığı yargıya taşımadan hemen sonuçlandırma ve alacağı tahsil etme amacına yönelik barışçıl bir idari çözüm yoludur. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, ithalat/ihracat vergisi, eş etkili diğer vergiler ve mali yükler gibi dış ticarette ödenen vergilerin kapsamı ve çerçevesi incelenmiştir. İkinci bölümde, dış ticarette ödenen vergiler ile ek tahakkukların gümrük idaresindeki vergilendirme süreci ele alınmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise, bu süreçte yaşanan sorunların çözümüne yönelik olarak uzlaşma müessesesi ve karşılaşılan eksiklikler ile diğer çözüm yöntemleri incelenmiştir.
Tahsil cirosu ve tabi olduğu hukuki rejim

Kıymetli evrak öyle senetlerdir ki, bunların içerdikleri hak, senetten ayrı olarak ileri sürülemediği gibi başkalarına da devredilemez (TTK m. 645 /1). Emre yazılı kıymetli evrak üzerinde mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak tesis edilmesi veya senette bulunan hakkın tahsilinin sağlanması ancak ciro ve senet zilyetliğinin geçirilmesi yolu ile mümkündür (TTK m. 646/1, 647 /1). 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu yapılış amacını esas alarak üç çeşit ciroyu hüküm altına almıştır. Bunlar; temlik cirosu, tahsil cirosu ve rehin cirosudur. Ciro, 'bedeli tahsil içindir', 'vekaleten' veya bedelin başkası adına kabul edileceğini belirten bir şerhi ya da sadece vekil etmeyi ifade eden bir kaydı içerirse, hamil, poliçeden doğan bütün hakları kullanabilir; fakat o poliçeyi ancak tahsil cirosu ile tekrar ciro edebilir (TTK m. 688 /1). Bu kapsamda senedi tahsil cirosu ile iktisap eden hamil, senet bedelini borçlusundan tahsil ederek aralarındaki anlaşma doğrultusunda cirantasına teslim etmektedir. Senet dolayısıyla sorumluluk altına giren kişiler, ancak cirantaya karşı sahip olduğu def'ileri hamile karşı ilerisi sürebilir (TTK m. 688 /2). Tahsil cirosunun içerdiği yetki, bu yetkiyi verenin ölümü ile sona ermeyeceği gibi, onun medeni hakları kullanma ehliyetini kaybetmesiyle de ortadan kalkmaz (TTK m. 688 /3).
Anonim şirket yönetim kurulu üyelerinin bilgi alma hakkı (TTK m.392)

Bu çalışmada 'Anonim Şirket Yönetim Kurulu Üyelerinin Bilgi Alma Hakkı' konusu incelenecektir. Yönetim Kurulu kararlarının alınması bakımından 'bilgi', merkezi bir önemi haizdir. Yönetim kurulu kararlarını alan yönetim kurulu üyelerinin söz konusu kararlar hakkında bilgilendirilmesi gerekmektedir. Bilgi hakkının tam bir şekilde kullanılması da onun bir parçasıdır. Eksik bilgi verilmesi de bilgi alma hakkının ihlali olacaktır. Bilgi alma hakkı TTK uyarınca bireysel, bağımsız ve vazgeçilmez bir haktır. Bilgiye erişimi olmayan bir kimsenin sorumluluk üstlenmesi beklenilmemelidir. Şirketin idaresi görevini yerine getiren bir organın üyesi olarak, sorumluluğu geniş ve ağır olan bir kimsenin, şirkete dair bilgilere kısıtlı bir şekilde erişme imkanının bulunması sorun oluşturacaktır. Ayrıca sır saklama yükümlülüğü de sorumluluk hususunun yanı sıra bilgi alma hakkı bakımından problemli bir husustur. Zira sır saklama yükümlülüğü ile bilgi alma hakkı belgelerin kopyalanması, şirket sırrı niteliğindeki bazı bilgilerin verilmesi gibi konularda karşı karşıya gelebilmektedir. Bu problemli durumlar bu çalışmada incelenmeye çalışılmıştır. Ayrıca İsviçre ve Almanya hukuk sistemleri de bu konu bakımından incelenmiş ve Türk hukukundaki konuya ilişkin düzenlemenin temeli anlatılmaya çalışılmıştır. Çalışmada incelenen bir başka problemli husus ise bilgi hakkına sahip üyelerin bu haklarını bir temsilci aracılığıyla kullanıp kullanamayacaklarıdır. Bunların yanı sıra Anonim Şirketlerdeki Yönetim Kurulu üyelerinin bilgi alma hakkının kapsamı, önemi, sınırları, işlevi gibi konular karşılaştırılmalı olarak incelenmiştir. Bilgi alma hakkının niteliğinin yanı sıra bilgi alma hakkına sahip üyeler ile birlikte bilgi vermekle yükümlü olanlara da çalışmada yer verilmiştir.
Sosyal güvenlik sistemimizde iş kazası ve meslek hastalığı kavramı ve işverenin hukuki sorumluluğu

İş kazaları ve meslek hastalıklarının oluşumunda iş yerindeki üretim araçları, üretim teknolojisi ile işyerindeki çalışma şartlarının yanı sıra çalışma şartları ile ekonomik, sosyal, psikolojik ve çevresel birçok etken rol oynamaktadır. İş kazaları ve meslek hastalıkları, sanayileşme sürecine giren tüm ülkelerde, önemli toplumsal sorunların başında yer almaktadır. Hızlı ve kontrolsüz sanayileşme süreci ile üretimin giderek artması iş kazaları ve meslek hastalıkları ile birlikte çevre kirliliği gibi sorunlarında, önemli boyutlara ulaşmasına neden olmaktadır. Ayrıca, teknolojinin gelişmesi ile birlikte niteliksiz ve eğitimsiz, işçilerin üretim sürecine katılması ve küçük ve orta ölçekli işletmelerin, iş güvenliği, işçi eğitimi, işyeri ve işçi denetimi konularına yeterli derecede önem vermemesi iş kazaları ve meslek hastalıklarının meydana gelmesinde önemli etkenlerdir.'Sosyal Güvenlik Sistemimizde İş Kazası ve Meslek Hastalığı Kavramı ve İşverenin Hukuki Sorumluluğu' konulu tezimin birinci bölümünde iş kazası ve meslek hastalığı kavramı incelenmiştir. İkinci bölümde ise meslek/iş kazası ve meslek hastalıklarında işverenin yükümlülükleri incelenmiştir. Tezimin üçüncü bölümünde, iş kazası ve meslek hastalığı nedeniyle işverenin sosyal güvenlik kurumu karşısında hukuki sorumluluğu açıklanmaya çalışılmıştır. Tezimin dördüncü bölümünde iş kazası ve meslek hastalığı meydana geldikten sonra işverenin yükümlülükleri incelenmiştir. Son bölümünde ise iş kazası ve meslek hastalığında sigortalıya sağlanan yardımlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan yardım ve gelir ödemeleri anlatılmıştır.
Deniz yolu ile gerçekleştirilen konteyner taşımacılığının yükleme istif boşaltma teslim aşamalarında görev alanların hukuki sorumlulukları

Yükleri bir araya getirerek taşıma fikri ilk olarak 1801 yıllarında ortaya çıkmıştır. Bu düşünce, zamanla değişim ve ilerleme geçirerek günümüzde yüklerin konteyner denilen ve belli standartları olan kaplar içerisinde taşınmaya başlanması ile sonuçlanmıştır. Konteynerin icadı deniz taşımacılığının ve özellikle deniz ticaretinin gelişimine gün geçtikçe daha da hızlı ilerleyen bir ivme kazandırmaktadır. Konteynerin taşımacılıkta kullanılması ile deniz taşımacılığında görev alan kişiler çeşitlenmiş, kullanılan evraklar değişmiş ve mevcut hukuki düzenlemeler bu alanda meydana gelen husumetleri çözmeye yetmemeye başlamıştır. Bu nedenle tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de değişeme yönelik bir takım kanun tasarıları çalışmaları ve bir takım hukuki düzenlemeler yapılmaya başlanmıştır. Hatta Türk Ticaret Kanunu Tasarısı'nın genel gerekçe bölümünde dahi kanunun değişimini gerektiren teknik nedenlerin başında taşımacıkta konteynerin kullanılması sayılmaktadır. Biz de bu çalışmamızda mevcut hukuki düzenlemeler, tasarı çalışmaları, doktrinde yer alan görüşler ve yargı kararları ışığında konteyner taşımacılığında düzenlenen navlun sözleşmesinin ifası aşamalarında görev alanların hukuki sorumluluklarını üç ayrı bölümde inceledik. Çalışmamızın ilk bölümünde konteynerin ne olduğunu, tarihçesi, çeşitleri, yapısı ve hukuki niteliği, konteyner gemileri, konteyner taşımacılığı, konteyner taşımacılığının tarihçesi, konteyner taşımacılığına geçiş nedenleri, konteyner taşımacılığında kullanılan konişmento ve karma taşıma sözleşmesi son olarak da konteyner taşımacılığının fayda ve sakıncaları incelenmiştir. İkinci bölümde ise genel olarak konteyner taşıma sistemleri, navlun sözleşmesinin ifasını meydana getiren teslim alma, yükleme, istif, boşaltma ve teslim aşamalarının konteyner taşımacılığı açısından önem taşıyan özellikleri incelenmiştir. Çalışmamızın son bölümünde ise konteyner taşımacılığının yükleme, istif, boşaltma ve teslim aşamalarında görev alanların hukuki sorumlulukları incelenmiştir.