turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tüketicinin korunması çerçevesinde mobil haberleşme abonelik sözleşmesinde genel işlem koşulları

Mobil haberleşme hizmetinden yararlanmak isteyen tüketiciler, işletmecilerle mobil haberleşme abonelik sözleşmesi imzalamak zorundadır. Taraflar arasında söz konusu sözleşmenin imzalanmasıyla işletmeci, tüketiciye mobil haberleşme hizmeti sunma yükümlülüğü altına girmektedir. Tüketici de, yararlanacağı mobil haberleşme hizmeti karşılığında işletmeciye belirli bir ücret ödeme yükümlülüğü altına girmektedir. Mobil haberleşme abonelik sözleşmesi, istisnasız bir şekilde genel işlem koşullarından meydana gelmektedir. Yani, tarafların sözleşmeden doğan hak ve yükümlülükleri, genel işlem koşulları şeklinde işletmeci tarafından önceden tek taraflı olarak düzenlenmektedir. Sözleşme hükümlerinin oluşumu safhasında tüketici, herhangi bir şekilde sözleşmenin içeriğine etki edememektedir. Diğer bir ifadeyle tüketici, sözleşme hükümlerini işletmeci ile herhangi bir şekilde müzakere ve tartışma imkanına sahip değildir. Dolayısıyla Türk Borçlar Kanunu'nda geçerli olan irade serbestisi ilkesi ile bu ilkenin temelini oluşturan taraf eşitliği ve sözleşme adaleti, mobil haberleşme abonelik sözleşmelerinde tüketici bakımından gerçekleşmemektedir. Bu durum, tüketicinin çoğu zaman adil olmayan sözleşme koşullarıyla bağlanmasına neden olmakta, dolayısıyla sözleşmenin zayıf tarafını oluşturan tüketicinin, içeriğine etki edemediği sözleşme hükümlerini oluşturan genel işlem koşullarına karşı korunması sorununu gündeme getirmektedirTezimizde, tüketicinin mobil haberleşme abonelik sözleşmesinde yer alan genel işlem koşullarına karşı ne şekilde korunacağı ve bu bağlamda söz konusu sözleşmede tüketici bakımından sözleşme özgürlüğü ile sözleşmede taraf eşitliği ve sözleşme adaletinin ne şekilde sağlanacağı inceleme konusu yapılmıştır. Bu inceleme yapılırken, tüketicinin genel işlem koşullarına karşı korunmasını sağlayan mevzuat hükümleri ile uygulama alanı ve öncelikleri ayrıca tespit edilmiştir. Son olarak, uygulamada kullanılan mobil haberleşme abonelik sözleşmesinde yer alan genel işlem koşulları içerik denetimine tabi tutularak, yargı mercileri tarafından haksız şart kapsamında değerlendirilme ihtimali bulunan genel işlem koşulları tespit edilmeye çalışılmıştır.
Spor müsabakalarında şiddet ve düzensizliğe yol açan eylemlerin önlenmesi ve takibi

SPOR MÜSABAKALARINDA ŞİDDET VE DÜZENSİZLİĞEYOL AÇAN EYLEMLERİNÖNLENMESİ VE TAKİBİSpor müsabakalarında görülen şiddet hareketleri ve düzensizlik sosyal bir olgu olarak gerek Türkiye'de gerekse de yabancı ülkelerde güncelliğini koruyarak sürüp gitmektedir. Dünyada ve Türkiye'de saldırganlığın yaşandığı spor dalı olarak futbolöne çıktığı için, konuya ilişkin mevcut araştırmalar da bu spor dalına ilişkinbulunmaktadır. Seyirci eylemleri uyandırdığı endişe nedeniyle, Avrupa Birliği düzeyinde ve pek çok Avrupa ülkesinde olduğu gibi, Türkiye'de de özel bir mevzuatın konusunu teşkil etmektedir. Avrupa Konseyinin girişimiyle seyirci şiddeti konusunda kabul edilmiş olan en önemli metin, 1985 tarihli Avrupa Sözleşmesidir. Avrupa Konseyi konuyailgisini, 1985 tarihli Sözleşmede kurulması öngörülen Daimi Komitenin çalışmalarıylasürdürmeye devam etmektedir. Türkiye Avrupa Sözleşmesini onaylamış ; ayrıcaseyirci eylemlerini kontrol altına almak ve güvenliği sağlamak amacıyla 5149 sayılı ve 28 Nisan 2004 tarihli bir kanunu ve yönetmeliği uygulamaya koymuştur.. 5149 sayılı Kanunda sporda şiddetin ve düzensizliğin önlenmesi konusunda Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü bünyesinde faaliyet gösteren federasyonlar ile Türkiye Futbol Federasyonuna görev ve sorumluluk yüklenmiştir. Bu kapsamda, federasyonların bağlı oldukları uluslararası federasyonların belirlediği kural ve talimatları uygulamaya koymak zorunda oldukları belirtilmiştir. Çalışmada çeşitli birimlerin görev ve yetkileri tasnif edilmek suretiyle şiddet vedüzensizliği önlemeye yönelik tedbirler geniş bir şekilde incelenmiş; şiddet ve düzensizliğe ilişkin hukuka aykırı eylemler gösterilerek, bu eylemler hakkında uygulanacak yaptırımlar ele alınmıştır. 5149 sayılı Kanunda, bu Kanunda belirlenen eylemlerden dolayı futbol branşında spor kulüplerine verilecek cezalarla ilgili olarak, 3813 sayılı Türkiye Futbol Federasyonu Kanununun 25. madde hükmünün uygulanacağı belirtilmiştir. Bu nedenle futbol branşındaki spor kulüpleri hakkında uygulanacak hükümlerin hangileri olduğu ayrıca belirtilmiştir.
Ticaret Sicili Müdürünü'nün inceleme görevi ve yetkisi'

ve hızlı bir değişiklik içerisinde bulunan ticaret hayatının belirli bir düzen içerisine oturtulması, açık, şeffaf ve düzenli bir sistem içerisinde kaydedilerek kontrol edilmesi ile mümkün hale gelir. İşte bu noktada ticaret sicilinin önemi ortaya çıkmakta; ticaret ile iştigal eden kişilerin ticaret hayatını takip edebilmesi ile bu faaliyet alanında bulunan kişiler ile ilişki kuracak kişilerin sağlıklı ve güvenli bir şekilde hareket etmesi açısından sicilin önemi büyüktür. Dolayısıyla bu sistemde kayıt altına alınacak hususların hukuka ve gerçeğe uygun olması gerekmekte olup, aksi halde sicil kayıtlarından kaynaklı zararların ortaya çıkması kuvvetle muhtemel olacaktır. Bu anlamda hukuka aykırı ve zararın meydana gelmesine sebep olacak bu kayıtların önüne geçilebilmesi amacıyla, kanun koyucu tarafından ticaret sicili müdürüne, ticaret siciline kaydedilmek istenen hususları inceleme görev ve yetkisi tanınmıştır. Bu sayede hukuka, gerçeğe, kamu düzenine aykırılık teşkil eden ve üçüncü kişileri yanıltabilecek hususların sicile tescil edilmesinin önüne geçilecek ve meydana çıkması muhtemel zararlar önlenmiş olacaktır. Bu anlamda konumuzun daha iyi anlaşılabilmesi açısından çalışmamızın ilk bölümünde, genel olarak ticaret sicilini, tarihi gelişimini, sicilin özelliklerini ve benzer bazı sicillerle karşılaştırarak ortak ve farklı yönlerini ortaya koyduk. Tez konumuzun asıl kısmını da ihtiva eden ikinci bölümde ise, genel olarak ticaret sicili teşkilatını, ticaret sicili müdürünün konumunu, görev ile yetkilerini, yükümlülüklerini ve bunlara bağlanan hukuki sonuçları ayrıntılı bir şekilde irdeleyerek ortaya koymaya gayret gösterdik. Çalışmamızın üçüncü bölümünde ise, genel olarak ticaret sicili müdürünün sicilin tutulmasından kaynaklanan zararlardan sorumluluğu ile birlikte zararlardan doğrudan sorumlu tutulan Devlet ve ilgili odanın sorumluluğu konuları incelenmiştir.
İdari davada davadan feragat ve davayı kabul

İdari Yargılama Usulü Kanunu, feragat ve kabul konusunda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa atıfta bulunmuştur. Davadan feragat, davacının mahkemeye yönelik tek taraflı bir irade beyanı ile talep sonucundan vazgeçmesidir. Hukuki nitelik itibariyle feragat çift nitelikli bir işlemdir. Davacı, davasından feragat etmekle davaya konu ettiği esas haktan da feragat etmiş olur. Bunun anlamı aynı hakkın tekrar dava konusu edilememesidir. Davayı kabul davaya son veren diğer bir taraf işlemi olup, davalının davacının talep sonucunu mahkemeye yönelik tek taraflı irade beyanı ile kabul etmesidir. Davayı kabul de davadan feragat gibi talep sonucuna ilişkin kısmen ya da tamamen yapılabilir. Davayı kabul hukuki niteliği itibari ile hem maddi hukuka hem de usul hukukuna dayanan karma karakterli bir işlemdir. Bu işleme her iki hukuk dalı da birlikte uygulanır. Feragat ve kabul idari yargının amaç ve özellikleri ile Danıştay'ın istikrar kazanmış içtihatları da göz önüne alınarak İdari Yargılama Usulü Kanununda müstakil olarak düzenlenmelidir. Feragat ve kabul İdari Yargılama Usulü Kanununda müstakil bir bölüm içerisinde özgün bir şekilde düzenlenirken ayrıntılı hükümlere yer verilmelidir
Kayıtlı sermaye sisteminde yönetim kuruluna sermaye artırım yetkisi ile bağlantılı olarak tanınabilecek yetkiler

Çalışmamızda, hem halka kapalı hem de halka açık anonim ortaklıklar bakımından, kayıtlı sermaye sisteminin temel yapısı ve anılan sistemde yönetim kuruluna tanınabilecek yetkilerin kapsamı incelenmektedir. Bu kapsamda özellikle sermaye artırım yetkisi ile bağlantılı olan; imtiyazlı pay çıkarma yetkisi, itibari değerin üzerinde veya altında pay çıkarma yetkisi, imtiyazlı pay sahiplerinin haklarını kısıtlama yetkisi ve yeni pay alma haklarını sınırlandırma yetkilerine değinilmektedir.
İmam Serahsİ'nin el-Mebsut isimli eserinde ibadat ve ukubat konularında istihsan delilinin uygulanması

'İmam Serahsi'nin el-Mebsut İsimli Eserinde İbadat ve Ukubat Konularında İstihsan Delilinin Uygulanması' adlı tezde, Hanefi fıkıh literatürünün önde gelen başvuru kaynaklarından biri olarak kabul edilen İmam Serahsi'nin el-Mebsut isimli eserinin ibadet ve ceza bahislerinde istihsan yönteminin nerelerde ve nasıl kullanıldığı tespit ve tahlil edilmeye çalışılmıştır. Çalışmamız bir giriş ve üç bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde tezin konusu ve sınırlandırılması, amacı, yöntemi, kaynakları belitilmiş ve İmam Serahsi'nin kısaca hayatından bahsedilmiştir. Birinci bölümde genel olarak istihsan yöntemi ele alınarak istihsana başvurmanın sebepleri ve hukuki dayanakları açıklanmıştır. Diğer taraftan istihsan ibadet ve ceza bahislerinde hüküm kaynağı olması açısından incelenmiştir. İkinci bölümde el-Mebsut'un ibadat bahislerinde istihsan delilinin uygulanmış örnekleri tek tek incelenerek bu delilin uygulanma gayeleri üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde el Mebsut'ta ukubat konularında istihsanın uygulanışı ele alınıp değerlendirilmiştir. Sonuç kısmında ise elde edilen bilgiler ışığında değerlendirmelerde bulunulmuştur.
1982 Anayasası'na göre devletin kişi önündeki engelleri kaldırma görevi

1982 Anayasası'nın 5. maddesi devlete kişi önündeki engelleri kaldırma görevi yüklemiştir. Sosyal hukuk devleti ve adalet kavramlarıyla bağdaşmayan engellerin kaldırılması, devletin temel amaç ve görevleri arasındadır. Bu çalışmada kavramsal tartışmalar ve Türk Anayasa Mahkemesi'nin değerlendirmelerinden yola çıkılarak maddenin anlamı ve hukuksal gücü ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Bankalarda yönetici ve ortakların hukuki sorumluluğu

Türk hukukunda bankalar kural olarak anonim şirket şeklinde kurulmak zorundadır. Anonim şirketler hukukunun sorumluluk esasları, bu zorunluluğun bir gereği olarak banka yönetiminde görev alanlar bakımından uygulama kabiliyeti bulur. Ancak bankaların faaliyet izninin kaldırılması ve fona devri sonrasında, sorumluluk hukuku bakımından özel ve istisnai düzenlemelere Bankacılık Kanunu'nda yer verilmiştir. Bankacılık Kanunu'nda öngörülen sorumluluk hallerinin en önemlisi yönetici ve hakim ortakların iflas yoluyla hukuki sorumluluğunu düzenleyen Bankacılık Kanunu'nun 110. maddesinde yer alan sorumluluk halidir. Mezkur norm, sorumluluk ilişkisinin tarafları bakımından hususiyet arz etmekte ve yönetici ve hakim ortak olarak nitelendirilen kimselerin hukuki sorumluluğunu tanzim etmektedir. Bu kimseler bakımından sorumluluk, iflas yoluyla gerçekleşmektedir. İflas yoluyla gerçekleşen sorumluluk hali dışında da banka yönetici ve ortaklarının hukuki sorumluluğuna ilişkin bazı özel düzenlemelere de Bankacılık Kanunu'nda yer verilmiştir. Bu çalışmada Bankacılık Kanunu'un banka yönetici ve ortaklarının hukuki sorumluluğuna ilişkin yukarıda bahsedilen özel düzenlemeleri incelenmiş olup, öğretideki görüşlerle mukayeseli olarak hukuki tesbitler ve önerilere yer verilmiştir.
Ticarİ sırların korunması

Ticari işletmelerin en önemli gayri maddi malvarlıklarından biri olan ticari sırlar, iktisadi hayatın sorunsuz bir şekilde devam etmesi bakımından hukuki himaye altında bulunmaları gerekmektedir. Bu bağlamda öncelikle ticari sırrın kavramsal olarak anlamlandırılması ve ticari sırlara uygulanacak olan hukuki korumaların belirlenmesi önemlidir. Bağımsız ekonomik değeri olan veya iktisadi faaliyetlerde sahibi lehine rekabet avantajı sağlayan, sadece sınırlı bir çevrede bilinen ve gizli kalmasında sahibinin menfaati olan her türlü bilgi anlamına gelen ticari sırlar; 4000 yıl öncesinden bugüne kadar çeşitli hukuki düzenlemeler ile koruma altında tutulmuştur. Çalışma, günümüz ticari sırların korunmasına ilişkin hukuki rejimleri, karşılaştırmalı hukuktan da faydalanarak ele almayı amaçlamaktadır.
İslam Hukuku açısından tüketicinin korunması

Tüketicinin korunması, evrenselliğini ve güncelliğini hiçbir zaman kaybetmeyen yaşamsal öneme sahip bir konudur. Tüketici hakları olarak, temel ihtiyaçların karşılanması hakkı, güvenlik hakkı, bilgi edinme hakkı, seçme hakkı, temsil edilme hakkı, tazmin edilme hakkı, şikayet hakkı ve muhayyerlik hakkı bulunmaktadır. Tüketici haklarının esas itibariyle, kul hakkı ve mali haklar içerisinde mütalaa edilmesi mümkündür. Tüketicinin korunması için her şeyden önce tüketicinin eğitimi, bilgilendirilmesi ve temsil edilmesi gereklidir. Tüketiciyi koruma çabaları içinde en önemli hususları hiç kuşkusuz üretimde standardizasyonun ve kalitenin sağlanması, ölçü ve tartı kontrolü, çarşı ve pazarların düzenlenmesi ve denetlenmesi oluşturmaktadır. Çarşı ve pazarların denetlenmesi için Hz. Peygamber ve Hz. Ömer dönemlerinde erkek ve kadınlardan oluşan görevliler tayin edilmiştir. İslam, adalet, doğruluk ve hakkaniyet ilkeleri ile kartel ve tekel oluşumuna karşı çıkarak ihtikarı yasaklamış ve böylece tüketicileri, fiyatlar karşısında korumayı hedeflemiştir. İslam hukuku, tüketicilerin aldatılmasına karşı çıkarak muhayyerlik haklarıyla kusurlu mala karşı tüketicilerin korunmasını sağlamış ve tüketicilere aldanma ve kusurlu mal sebebiyle akdi bozma hakkı tanımıştır. Hz. Peygamber'den bugüne kadar tüketicinin korunmasında rol üstlenen bir takım kurumlar bulunmaktadır. Bunların ilki, varlığı Hz. Peygamber dönemine dayanan hisbe teşkilatıdır. Hisbe teşkilatı tüketicinin korunmasının pratik bir uygulamasıdır. Selçuklu ve Osmanlı toplumlarında sivil toplum kuruluşu olarak ortaya çıkan Ahilik kurumu ile esnaf teşkilatı olan Loncalar da, İslami ahlak ilkeleri doğrultusunda kaliteli mal ve hizmet üretimini sağlayarak tüketicinin korunmasında asırlarca önemli rol üstlenmiştir.
İdari yargının görev alanının anayasal dayanağı

Hukuk devleti ilkesinin tamamen yerleşebilmesi için hukuka bağlı bir idare ile idarenin yargısal denetimi gerekmektedir. İdarenin her türlü işlem ve eylemlerine karşı yargı yolunu açık tutan Anayasa, Danıştay'ı da idari yargı düzeninin tepesine koymuştur. Dolayısıyla yasa koyucunun takdir hakkını kullanarak, Anayasadaki hükümlere aykırı şekilde, idari bir uyuşmazlığın çözümü için adli yargıyı görevli kılması söz konusu değildir. Zira yasa koyucunun takdir hakkı Anayasa'ya uygunlukla sınırlıdır. 1982 Anayasası'nın idari yargı ayrılığını benimsediği göz önüne alındığında, yasa koyucunun idari nitelikli bir uyuşmazlığı adli yargının görev alanına sokan bir yasayı çıkarmasını sadece teknik bir yargılama usulü sorunu olarak görmek doğru olmaz. Sorunun hukuk devleti ilkesiyle de bağlantılı olması, idari yargının görev alanının Anayasal dayanağı olup olmadığının tespitini gündeme getirmiştir.
Elektronik tüketici sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklarda mahkemelerin milletlerarası yetkisi

Bilgi ve iletişim teknolojilerinin, özellikle internetin hızla gelişmesinin bir sonucu olarak tüketiciler, ticari hayatında ve hukuki süreçlerde aktif taraflar haline gelmişlerdir. Bunun sonucunda, sınır ötesi sözleşmelerde tüketicilerin korunması giderek önem kazanmıştır. Çalışmamızda öncelikle elektronik ticaret ve elektronik ticaretin konusunu oluşturan elektronik tüketici sözleşmelerinden bahsedilmiştir. Ardından, bu çalışmanın esas konusunu teşkil eden elektronik tüketici sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklarda mahkemelerin milletlerarası yetkisinin tespitine ilişkin hususlar, tüketiciyi koruyucu hükümlerin yer aldığı 1215/ 2012 sayılı Hukuki ve Ticari Konularda Mahkemelerin Yetkisi ve Mahkeme Kararlarının Tanınması ve Tenfizine ilişkin Konsey Tüzüğü ve 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun doğrultusunda incelenmiştir. Elektronik tüketici sözleşmelerinin, elektronik ortamda gerçekleştirilen tüketici sözleşmeleri olması nedeniyle; bu tür sözleşmelere ilişkin davalarda mahkemelerin yetkisi, ilgili düzenlemelerdeki tüketici sözleşmelerine ilişkin hükümler kapsamında değerlendirilmiştir. Tüketici sözleşmelerine ilişkin davalarda üye devletlerin milletlerarası yetkisini tespit eden koruyucu yetki kuralları, Brüksel I Tüzüğü'nün, m. 17, m. 18 ve m. 19 hükümleriyle düzenlenmiştir. Bununla birlikte, mahkemelerin milletlerarası yetkisinin tespitine ilişkin hususların düzenlendiği m. 18 hükmü ile tarafların yetki sözleşmesi yaparak yabancı bir devlet mahkemelerini yetkili kılmalarına imkan sağlayan hükümlerin uygulanabilirliği; yalnızca, ilgili düzenlemenin m. 17 hükmü kapsamında değerlendirilebilen bir tüketici sözleşmesinin varlığına bağlı bulunmaktadır. Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'da ise tüketici sözleşmelerine ilişkin yetki kuralları, m. 45; yetki anlaşmasına ilişkin hükümler m. 47'de düzenlenmiş olmakla birlikte; tarafların yetki anlaşması ile Türk mahkemelerini yetkilendirmesine ilişkin özel bir hükme yer verilmemiştir. Dolayısıyla çalışmamız kapsamında ilgili hususlar, Türk iç hukukunda yer alan ve yetki anlaşmalarını düzenleyen Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun m. 17 ve m. 18 hükümleriyle birlikte incelenmiştir.
Yurttaşlık söyleminin dönüşüm ve metalaşması sürecinde vatandaşlığın kazanılması

Kapitalist üretim ilişkilerinin belirleyici hale gelmesi, kapitalizm öncesi toplumsal ilişkiler sisteminden köklü bir kopuş yaratmış, devletin kapitalist örgütlenmesine ve işlevlerinin kapitalizmin yeniden üretilmesi bağlamında içerik edinmesine yol açmıştır. Yurttaşlık, kapitalist üretim tarzının hakim olduğu ve devletin kapitalist devlet biçiminde örgütlendiği bu tarihsel süreç içinde ortaya çıkmıştır. Feodal unsurlarından arındırılan kapitalist devlet iktidarı, yurttaşlar toplumuna ait kabul edilmek suretiyle meşrulaştırılmıştır. Bu bağlamda devlet iktidarı, meşruiyetini sürdürmek üzere, yurttaşlar topluluğunu bir arada tutan ortak aidiyetlere, değerlere ve söylemlere dayanan bir toplumsal bütünlüğü sağlamak ve yeniden üretmek durumundadır. Ancak kapitalist üretim tarzının koşulları, toplumsal ilişkilerin yapısına ve özgül tarihsel koşullara bağlı olarak, farklı dönemlerde farklı içerikler edinirler. Sermaye birikiminin değişen koşulları, birikim rejimlerinin ve devletin bununla uyumlu kurumsal yapılarının ve işlevlerinin dönüşümüne yol açar. Yurttaşlığın kavramsal ve kurumsal içeriği de birikim rejimlerindeki dönüşüme bağlı olarak dönüşmüştür. 18. yüzyıl sonlarından 1970'li yıllara değin, yurttaşlık piyasa-dışı toplumsal ilişkiler alanına özgü kavramlarla tanımlanırken; 1970'li yıllardan itibaren piyasa ilişkileri alanına özgü bir içerikle tanımlanmaya başlamıştır. Bu dönüşümün hukuki düzenleniş biçimi, yatırıma dayalı vatandaşlığın kazanılmasının vatandaşlık hukuku mevzuatına eklenmesidir. Bu düzenleme, 1970'li yıllarda ortaya çıkmış ancak 2008 krizinin etkilerine bağlı olarak Türkiye'de ve dünya genelinde yaygınlaşmıştır. Belirli parasal değerdeki yatırımlar veya vasıflı emek gücünün ülke içinde tutulması karşılığında vatandaşlık hakkının tanınması, yurttaşlar toplumunu bir arada tutan ortak aidiyetlerin ve değerlerin veya söylemlerin aşınmasına yol açmıştır. Yurttaşlığın alım-satım ilişkileri alanında tanımlanması, diğer bir ifadeyle metalaşması, kapitalist üretim tarzını yeniden üretebilecek bir toplumsal bütünlüğün kalmaması, devletin temel işlevini sağlamasının imkanlarının esaslı bir biçimde ortadan kalkması anlamına gelir. Böyle bir sonuç, kapitalist devletin meşruiyet dayanaklarının zayıflamasına ve daha temelde kapitalist üretim tarzına özgü çelişkilerin önlemez krizine sebep olacaktır.
Türk Yabancılar Hukuku açısından doğrudan yabancı sermaye yatırımlarına ilişkin mevzuat

Yabana Sermaye, bir ülkeye dış borçlanma veya yatırım yoluyla girmektedir. Yatırım yoluyla bir ülkeye giren yabancı sermaye, doğrudan doğruya yapılan yatırımlar ya da hisse senedi, tahvil, vs., satın almak suretiyle yapılan yatırımlar şeklindedir. Doğrudan yabancı sermaye yatırımında sermaye ile birlikte teknoloji, know-how, işletmecilik bilgisi de ülkeye gelmektedir. Doğrudan yatırımlar, sermaye ile birlikte işletmecilik bilgisini de beraberinde getirdiğinden özellikle II. Dünya Savaşından sonra önem kazanmaya başlamıştır. Özellikle 1950 yılından itibaren yabancı sermaye ülkemize çekilmek istenmiştir. Yabancı sermaye açısından liberal sayılabilecek hükümler 1954 yılında çıkarılan Yabancı Sermayeyi Teşvik Kanununda yer almıştır. Buna rağmen, politik, mali, ekonomik, istikrarsızlık, terör olayları, kar transferlerindeki aksamalar gibi nedenlerle istenilen miktarda yatırım yapılamamıştır. 1980 sonrası, özellikle de son yıllarda yabancı sermayenin Türkiye'ye çekilmesi için daha büyük çaba gösterilmeye başlanmıştır. Anayasamızda kural olarak vatandaş ve yabancının eşit olduğu ilkesi benimsenmiş, 16. maddesinde temel hak ve hürriyetlerin yabancılar için milletlerarası hukuka uygun olarak kanunla sınırlandırılabileceği hükme bağlanmıştır. Yabancıların hak ve özgürlükleri Anayasamız dışında çeşitli kanunlarda da düzenlenmiştir. Ayrıca, Türk hukukunda yabancı yatırımın ticari olmayan risklere karşı korunması konusunda kanunlar yanında, milletlerarası sözleşmeler yolu ile güvence sağlanmıştır. YSTK, YSÇK ve YSÇK Hakkında Tebliğ, yabancı sermayeyi düzenleyen mevzuatın başında gelir. TPKKH 32 Sayılı Karar, Petrol Kanunu ve TuTeK'da da yabancı sermaye yatırımlarına ilişkin düzenlemeler yer almaktadır. Yabancı sermaye ile ilgili tüm izinler Müsteşarlık tarafından verilir. İzni alabilmek için maddi ve usuli belli şartların gerçekleşmesi gerekir. Yabancı sermaye şirketlerine tanınan teşvik tedbirleri, yatırım ve ihracat teşvikleridir. En son, 25.3. 1998 tarihinde 'Yatırımlarda Devlet Yardımları ve Yatırımları Teşvik Fonu Esasları Hakkında Karar' çıkarılmıştır.
Boşanma sebepleri bakımından aile içi şiddet

Aile, kişiyi devlete bağlayan en sağlam zincirdir. Bu nedenle aile esasına dayanmayan topluluklar veya devletler, harçsız yapılan binalara benzerler ve en küçük sarsıntıda yıkılıverirler. Bu nedenle, yasa yapıcılar aile kurumunun göz ardı edilmeyecek önemini kavradıklarından ona hak ettiği değeri vermek ve korumak için açısından birçok kural ihdas etmişlerdir. Türk hukukunda da, aileyi koruma alanında getirilen en önemli düzenleme 4320 sayılı Ailenin Korunması Hakkındaki Kanun'dur. Bu çalışmada, öncelikle Türk Hukukunda yer alan boşanma sebeplerine genel olarak değinilmiş, aile içindeki şiddet ve türleri, 4320 sayılı Yasa ayrıntılı olarak incelenmiş, sonrasında da, Yargıtay uygulamalarına da sıklıkla yer vermek sureti ile, aile içi şiddetin boşanma sebeplerine yansıması üzerinde durulmuş, hangi şiddet içeren olayların boşanmaya sebebiyet verdiği hususu örnekler ile açıklanmaya çalışılmış, elde edilen verilerin değerlendirildiği sonuç kısmı ile çalışma sonlandırılmıştır.