turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Maloklüzyonlu çocuklarda kişilik özellikleri ve iyimserliğin ağız sağlığına bağlı yaşam kalitesine etkisi

Bu çalışmanın birinci amacı çocuklarda ağız sağlığına bağlı yaşam kalitesinin ölçülmesinde en sık kullanılan araçlardan biri olan CPQ 11-14 ölçeğinin Türkçe uyarlamasının hazırlanması ve geçerlik güvenirlik açısından test edilmesidir. Çalışmanın ikinci amacı ise maloklüzyonlu çocuklarda ağız sağlığına bağlı yaşam kalitesinin ortodontik tedavi ihtiyacı, kişilik özellikleri ve iyimserlik ile ilişkilerini incelemektir. Bu amaçla CPQ 11-14 ölçeği Türkçe'ye uyarlanmış ve 15 çocuğun dahil edildiği bir ön çalışma ile genel olarak anlaşılır olduğu belirlenmiştir. Araştırmaya yaşları 11-14 arasında olan ortodonti kliniğine tedavi talebi ile başvuran 200 çocuk dahil edilmiştir. Çocuklardan CPQ 11 -14, TKÖÖ ve YYT-R ölçeklerini doldurmaları istenmiştir. Ortodontik tedavi ihtiyacı objektif olarak ICON indeksi ve sübjektif olarak AC skalası kullanılarak belirlenmiştir. CPQ 11-14 ölçeğinin test-tekrar test güvenirliğinin belirlenmesi amacıyla ölçek 50 çocuk tarafından 2 hafta sonra tekrar doldurulmuştur. Araştırmanın bulguları CPQ 11-14 ölçeği kullanılarak Türk çocuklarında ağız sağlığına bağlı yaşam kalitesinin başarılı bir biçimde ölçülebildiğini göstermiştir. Maloklüzyonlu çocuklarda ağız sağlığına bağlı yaşam kalitesinin objektif ve sübjektif ortodontik tedavi ihtiyacı, dışadönüklük, nevrotizm, gelişime açıklık, olumsuz değerlik, iyimserlik ve aylık hane geliri ile ilişkili olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak maloklüzyonlu çocuklarda ağız sağlığına bağlı yaşam kalitesinin ortodontik tedavi ihtiyacının dışında kişisel ve çevresel faktörlerden etkilendiği ve ortodontik tedavi kararı verilirken bu durumların da göz önünde bulundurulması gerektiği söylenebilir.
Çocuk evlerinde kalan korunmaya muhtaç çocukların sosyalizasyonu Küçükçekmece örneği

Korunmaya muhtaç çocuk; bedensel, zihinsel, ahlaki, psiko-sosyal gelişimi ile kişisel güvenliği tehlikede olan, ihmal veya istismar edilen ya da suç mağduru olan çocuktur. Söz konusu çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu gereğince tedbir kararı alınarak uygun sosyal hizmet modelinden faydalandırılması sağlanmaktadır. Kurum bakımında kalan çocuk aile sıcaklığından, anne-baba rol modellerinden, sağlıklı aile ilişkilerinden mahrum kalmakta dolayısıyla sosyal becerileri öğrenmede ve uygulamada problemler yaşamaktadır. Kurum bakımı altında bulunan çocuğun sosyal çevresi kurumdaki arkadaşları, okuldaki arkadaşları ve görevli personellerle sınırlıdır. Bu sebeple söz konusu çocuk sağlıklı bir sosyalizasyon sürecine dahil olamamaktadır. Araştırmanın amacı, koruma altındaki çocukların aile ortamı ve sosyal hayatla bütünleşik bir şekilde yetiştirilmeleri için oluşturulan 'Çocuk Evi' modelinin söz konusu çocukların sosyalizasyonuna etkisinin incelenmesidir. İstanbul İli Küçükçekmece İlçesinde faaliyet gösteren 14 çocuk evinde korunma ve bakım altında bulunan 45 çocuk ve 39 görevli personel ile görüşme tekniği kullanılarak yapılan çalışmada elde edilen veriler bulgular kısmında değerlendirilmiştir. Sonuç ve öneriler kısmında genel bir değerlendirme yapılarak öneriler sunulmuştur.
Çocuğu acil serviste yatan annelerin serviste verilen hizmetten memnuniyet durumları

Araştırma, çocuğu acil serviste yatan annelerin serviste verilen hizmetten memnuniyet durumlarını saptamak amacıyla tanımlayıcı ve kesitsel olarak gerçekleştirildi. Veriler, Şubat-Mayıs 2011 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinin çocuk acil servisinde en az üç gündür yatan çocukların annelerinden araştırmayı kabul eden 100 çocuğun annesinden soru formu ile edildi. Soru formu çocuk ve anneye ilişkin demografik veriler ve acil servisten memnuniyeti belirlemeye yönelik toplam 54 sorudan oluşmakta idi. Memnuniyeti belirlemeye yönelik sorulara olumlu cevap verenler 10 tam puan üzerinden değerlendirildi. Yüksek puan memnuniyeti ifade etmekte idi. Veriler bilgisayar ortamında SPSS 15.00 programı kullanılarak sayı, yüzde, ortalama ve standart sapma, bağımsız gruplarda t testi, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis, tek yönlü varyans analizi ve Tukey testi ile değerlendirildi. Acil servisten memnuniyet puan ortalaması toplamda 8 ,07 0,87, iletişim /kişilerarası ilişkiler bölümü için 8 ,71 0,88, bakım ve tedavi bölümü için 8 ,50 1,05, fiziksel çevre/ortam bölümü için 6,25 1, 53 olup, en düşük puan ortalaması fiziksel çevre/ortama ilişkin idi. Çocukların yaş grupları, çocuğun doktor tarafından muayene edilmesi için beklenilen süre, ilk müdahalenin yapılma zamanı, acil serviste kalma süresine göre serviste verilen hizmetlerden memnuniyet puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu; çocukların cinsiyeti, anne yaşı, eğitimi, ailenin sosyal güvence ve gelir durumu, acil servise başvuru zamanı, annelerin çocuklarının sorununu algılama durumları ve acil servise başvurma deneyimine göre acil servis hizmetlerinden memnuniyet puan ortalamaları arasında anlamlı fark olmadığı belirlendi. Hasta memnuniyetini olumlu etkileyen faktörlerin başında muayene edilmesi için beklenen sürenin kısalığı, memnuniyetsizlik nedeninin fiziksel çevre/ortamdan kaynaklandığı belirlendi. Fiziksel çevre/ortama ilişkin düzenlemelerin yapılması önerilir.
Senkop ile başvuran çocuklarda QT dispersiyonun klinik öneminin değerlendirilmesi

Amaç: Senkop, postür ve tonus kaybıyla giden ve kendiliğinden düzelen geçici bilinç kaybıdır. Bu çalışmada senkop şikayeti ile başvuran hastalarda kolay uygulanan, girişimsel bir yöntem olmayan QT dispersiyonu değerlendirilerek, senkop türü, aritmi, ani ölüm ve tekrarlama riski açısından bir belirteç olarak kullanılıp kullanılamayacağının araştırılması amaçlanmıştır. Gereç Ve Yöntem: Çalışmamızda Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Çocuk Kardiyolojisi Bilim Dalı'na senkop şikayeti ile başvuran 52 hasta ve 50 kontrol grubu karşılaştırılarak elektrokardiyografi 'de QT dispersiyonu bakıldı. Hastaların cinsiyet, yaş, ekokardiyografi, ayakta ve otururken tansiyon değerleri, hematokrit değeri, elektrolit değerleri, karaciğer fonksiyon testleri, böbrek fonksiyon testleri, EKG'de QTd ve QTcd değerlerine bakıldı. EKG'de QT dispersiyonu hesaplanarak aritmi, ani ölüm ve senkopun tekrarlama riskinin araştırılması planlandı. Senkop nedeni olabilecek ek hastalığı olanlar çalışma dışı bırakıldı. Bulgular: Çalışmaya senkop nedeni tarafımıza başvuran 28 erkek (%53,8), 24 kız (46,2) hastadan oluşan toplam 52 hasta alındı. Yaşları 7-17 yıl arasında değişen hastaların ilk senkop geçirme yaşı ortalaması 13,9 2, 4 yıl idi. Hastaların takip süresi 5-18 ay arasında değişmekte olup ortalama 10 5 ay idi. Başvurudaki ortalama senkop sayısı 2,8 2, 2 idi. Kontrol grubuna 50 sağlıklı çocuk alındı. 22'si kız (%44) ve 28'i erkek (%56) idi. Yaş ortalamaları 13,8 2, 3 yıl ve yaş dağılımları 11-17 yıl idi. Senkop nedeni ile başvuran hastalarımızda QTd (72 46 ms) ve QTcd (77 45 ms) ile kontrol grubunun QTd (34 14 ms) ve QTcd (33 14 ms) değerleri arasındaki fark anlamlı derecede uzun bulundu (p<0,001). Hastalara tanıya yönelik yapılan tetkikler sonucuna göre yapılan senkop sınıflamasında gruplar arasında yaş, cinsiyet, QTd ve QTcd değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı (p>0,05). Hastaların başvuruda senkop sayısına göre ve tilt testine göre yapılan sınıflamada ise gruplar arasında yaş, cinsiyet, QTd ve QTcd değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı (p>0,05). Tartışma: Bu çalışmada senkoplu çocuk hastalarda QT dispersiyonu ve QTc dispersiyonun anlamlı derecede uzadığı bunun da ancak senkop yinelemesi üzerinde anlamlı bir etkisi olmadığı tespit edilmiştir. Tilt testi sonucunun yineleme süreci üzerine etkili olmadığı saptanmıştır. Hastaların şikayetlerinin sadece hekime müracaatı ve hekim önerileri ile ciddi oranda düzelme gösterdiği tespit edilmiştir. İzlemde senkoplu hastaların hastalıkları ile ilgili eğitim ve günlük yaşamda alınabilecek koruyucu önlemlere vurgu yapılmalı ve gereken olgularda ilaç tedavisine başlanabileceğini vurgulamak istiyoruz.
Kronik rinosinüzitli çocuklarda burun sıvısı ve kanda oksidatif stres, antioksidatif stres parametreleri ile kanda DNA hasarının incelenmesi

Rinosinüzit, hem nazal mukoza hem de paranazal sinüslerin eş zamanlı inflamatuvar durumuna bağlı olarak gelişen patolojik bir süreci ifade eder. Akut ve kronik olarak da alt gruplara ayrılabilmektedir. Çocuklarda kronik rinosinüzit erişkinlere benzer şekilde, 6 hafta ve 3 aydan daha uzun süreli burun ve paranazal sinüslerin, biri burun tıkanıklığı veya burun akıntısı olmak üzere, yüzde ağrı/basınç /dolgunluk hissi ya da öksürük şeklinde iki veya daha fazla semptomla karakterize inflamasyonu olarak tanımlanır. Burun sekresyonlarının değişimleri, mukosiliyer klirens eksikliği, immün yetmezlikler ve anatomik anormallikler gibi çeşitli faktörlerin rol oynadığı düşünülse de, tam olarak patogenez belirsizdir. Literatürde erişkinlerde görülen kronik rinosinüzitlerde oksidatif stres parametrelerinin değişimini inceleyen çalışmalar mevcuttur. Bu çalışmalarda hasta grupta oksidatif stres düzeylerinin yükselmiş olduğu gösterilmiştir ancak çocuklarda destekleyici çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmada 01.09. 2017 ve 01.11. 2018 tarihleri arasında çocuk alerji, kulak burun boğaz ve çocuk polikliniklerimizde kronik rinosinüzit tanısı alan toplam 45 hasta ve kontrol grubu olarak 32 sağlıklı çocuk çalışmaya dahil edildi. Her iki gruba da inflamasyon ölçmek için kanda C-Reaktif Protein, alerji taraması için total IgE ve ADT yapıldı. Oksidatif stres ve antioksidatif stres parametreleri nazal sekresyonda ve kanda, DNA hasarı ise kanda çalışıldı. Bu yolla; kronik rinosinüziti bulanan hastalarda oksidatif stres parametreleri dağılımı ve buna bağlı DNA hasarı incelenmesi aynı zamanda alerji zeminin kronik rinosinüzit patogenezindeki etkisinin incelenmesi amaçlandı. Çalışmamızın sonuçlarına bakıldığında kronik rinosinüzit gruplarında kontrol gruplarına göre kanda ve nazal sekresyonda oksidatif stres ve DNA hasarının arttığı, antioksidatif kapasitenin ise azaldığı saptandı. Değerler incelendiğinde; hasta grupta Total IGE, CRP, kan ve nazal sıvı oksidatif stress ve antioksidatif stress parametreleriyle istatistiksel olarak anlamlı ilişkili saptanmadı. Hasta grupta alerji test pozitifliği anlamlı olarak yüksek bulundu ancak hasta grupta allerji deri testi pozitif ve negatif hastaların kan ve nazal sıvı oksidatif stress ve antioksidatif stress parametrelerinin ortalaması karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Bu sebeple çalışmamız ADT pozitifliğinin oksidatif stres parametrelerini üzerine etkisi olmadığını gösterdi. Bu sonuçlar; diğer çocukluk çağı alerjik hastalıklarında olduğu gibi, kronik sinüzit patogenezinde de oksidatif stresin önemli rol oynadığını düşündürdü.
Seröz otite bağlı iletim tipi işitme kaybı tanısı konmuş hastalarda üst çene genişletmesinin etkileri

Üst çenesinde darlık olan çocuklar östaki tüpü disfonksiyonlarına daha yatkındır. Östaki tüpü disfonksiyonları seröz otiti ve sonrasında iletim tipi işitme kaybını tetikleyebilir. Bu çalışma 22 hastanın odyometrik ve timpanometrik kayıtlarından oluşmakytadır. 12 hastada iletim tipi işitme kaybı teşhisi konmuş olup üst çenesinde genişletme ihtiyacı vardı ve 10 hastada iletim tipi işitme kaybı teşhisi konmuş olup üst çenesinde genişletme ihtiyacı yoktu.1. grupta kayıtlar üst çene genişletmesinden önce(T0), üst çene genişletmesinden hemen sonra (T1), retansiyon dönemi sonunda(T2) ve 6 aylık takip dönemi sonunda(T3) alındı.2. grupta sadece T0 ve T2 kayıtları alındı. odyometrik ve timpanometrik değişiklikler değerlendirildi.
Serebral palsili çocuklarda geleneksel ve sanal golf eğitimi programlarının bazı fiziksel parametrelere etkilerinin karşılaştırılması

Amaç: Geleneksel ve sanal yöntemle uygulanacak golf eğitimi programlarının serebral palsili çocuklarda denge, kuvvet, dayanıklılık, esneklik ve reaksiyon zamanı üzerine etkilerinin karşılaştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya İstanbul ve Gaziantep illerinde yaşayan 6-12 yaş aralığında Kaba Motor Fonksiyon Sınıflama Sistemi'ne göre 1. ve 2. seviyedeki 19 serebral palsili çocuk katılmıştır. Kaba motor fonksiyon 'Kaba Motor Fonksiyon Ölçeği ' ve spastisite 'Modifiye Ashword Skalası' ile değerlendirilmiştir. Performans değerlendirmelerinde ise; Çift Ayak Denge, El Kavrama Kuvveti, Yana Merdiven Çıkma, 6 dk Yürüme, Otur-Uzan, Modifiye Apley, Modifiye Thomas, Mekik ve Önceleme Reaksiyon Zamanı Testleri kullanılmıştır. Bulgular: Sanal egzersiz grubunda 3 aylık antrenman periyodu sonucunda modifiye thomas, çift ayak statik COF ve A-P salınım değerleri geleneksel gruba göre daha fazla azalma göstermiştir (p<0.05). Geleneksel golf egzersiz programının sanal gruba göre daha fazla avantaj sağlayan etkisi el kavrama kuvvetinde bulunmuştur (p<0.05). On iki haftalık antrenman programı sonunda her iki grupta da aerobik dayanıklılık, esneklik, alt ekstremite ve abdominal kas kuvvetinde ilerleme saptanmıştır (p<0.05). Sonuçlar: Alternatif tedavi yöntemlerinden olan sanal oyunlar ve geleneksel spor eğitimleri serebral palsili çocukların fonksiyonel becerileri ve bazı fiziksel parametreleri üzerine olumlu yönde etki sağlamaktadır.
Oyun eğitiminin sedanter çocukların dikkat ve konsantrasyon düzeyi ile el-göz koordinasyonuna etkisi

Bu araştırmada, oyun eğitiminin sedanter çocukların dikkat ve konsantrasyon düzeyi ile el-göz koordinasyonuna etkisi araştırılmıştır. Araştırma evrenini Elazığ il merkezinde bulunan bir ortaokulun 6, 7 ve 8'inci sınıf öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırma örneklemini ise bu okulda eğitim gören 6., 7. ve 8'inci sınıf öğrencilerinden rastgele seçilen 12-14 yaş grubunda kız, erkek deney (n=225) ve kontrol (n=225) grubu olmak üzere toplam 450 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada deney grubu sekiz hafta boyunca, haftada iki ders saati süresince dikkat ve konsantrasyon ve el-göz koordinasyonu düzeyini arttırabileceği düşünülen 16 eğitsel oyun ve dart artışları yapmıştır. Kontrol grubuna ise ön test-son test dart atışları yaptırılmıştır. Dikkat ve konsantrasyon değerlendirilmesinde Brickenkamp (1962) tarafından geliştirilen d2 dikkat testi kullanılmıştır. El-göz koordinasyonu dart atışları ile değerlendirilmiştir. Ölçümler ön ve son test olarak uygulanmış, veriler SPSS 22 Paket programında değerlendirilmiş, anlamlılık düzeyi p<0. 05 düzeyinde alınmıştır. Deney ve kontrol grupları, ön test d2 testi puanları ve dart atışları arasında anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir (p>0.05). Deney grubu ön ve son test sonuçlarına göre, toplam işlenen madde sayılarında, toplam performanslarında, konsantrasyon performanslarında artışlar meydana geldiği, toplam hata ve dalgalanma düzeylerinde ise azalma meydana geldiği gözlenmiştir. d2 testi performansı ve dart atışlarında el-göz koordinasyonunda deney grubu lehinde % 27-90 oranlarında değişim saptanmıştır. Sonuç olarak, d2 testi ve dart atışları performans puanlarına bakıldığında; sekiz haftalık eğitsel oyun ve dart eğitiminin, öğrencilerin dikkat ve konsantrasyonu ile el-göz koordinasyon düzeylerine yüksek düzeyde olumlu etkilerinin olduğu tespit edilmiştir. Bu sonuçlar özellikle beden eğitimi derslerinde dikkat ve konsantrasyon artırıcı eğitimin önemini ortaya çıkarmaktadır.
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan çocuklarda bağlanma, duygu regülasyonu ve benlik saygısı ilişkisinin araştırılması

Amaç: Bu çalışmanın amacı Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu olan çocuklarda güvenli bağlanma, duygu düzenleme ve benlik saygısı parametlerini sağlıklı çocuklar ile karşılaştırmak ve DEHB olan olgularda bağlanma, duygu düzenleme ve benlik saygısı arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Psikiyatrisi Polikliniğine başvuran 8-12 yaşlar arasındaki DEHB nedeniyle daha önce hiç ilaç tedavisi almamış veya en az 6 aydır ilaç tedavisi kullanmayan 48 DEHB tanılı olgu ve sağlıklı kontrol grubunu oluşturan 54 çocuk çalışmamıza dahil edilmiştir. Katılımcılar Okul Çağı Çocukları için Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi- Şimdi ve Yaşam Boyu Versiyonu- Türkçe Uyarlaması ile değerlendirildiler ve katılımcılara WISC-R testinin 4 alt testi uygulandı. Çocuklar Kerns Güvenli Bağlanma Ölçeği'ni ve Piers-Harris Çocuklar İçin Öz Kavram Ölçeği'ni ; ebeveynleri ise Duygu Ayarlama Ölçeği'ni doldurdular. Bulgular: DEHB grubunda kontrol grubuna göre PHÇÖKÖ toplam ve alt ölçek puanları anlamlı olarak daha düşükken; DAÖ alt ölçek ve toplam puanları anlamlı olarak daha yüksek bulundu. Gruplar arasında KGBÖ toplam puanları açısından fark yoktu. DEHB grubunda ölçekler arası korelasyonlar incelendiğinde DAÖ ile PHÇÖKÖ toplam puanı ve DAÖ ile KGBÖ toplam puanı arasında negatif yönde bir ilişki saptandı. DEHB grubunda KGBÖ toplam puanı üzerine etki eden faktörlerin lineer regresyon analizi yapıldığında DAÖ toplam puanı ile KGBÖ toplam puanı arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. DEHB grubunda DAÖ toplam puanı üzerine etki eden faktörlerin lineer regresyon analizi yapıldığında KGBÖ toplam puanı ile DAÖ toplam puanı arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Sonuç: DEHB grubunun kontrol grubuna göre duygu düzenleme güçlüklerinin daha fazla olduğu, benlik saygılarının daha düşük olduğu görülmüştür. DEHB grubunda duygu düzenleme güçlükleri ile benlik saygısı ve duygu düzenleme güçlükleri ile güvenli bağlanma arasında negatif yönde ilişki olduğu saptandı. DEHB grubunda duygu düzenlemenin güvenli bağlanmayı, güvenli bağlanmanın da duygu düzenlemeyi etkilediği gösterilmiştir.
Sistemik hastalık görülen çocuklarda büyük azı ve kesici diş hipomineralizasyonu risk faktörlerinin değerlendirilmesi

Amaç: Bu araştırmanın amacı, sistemik hastalıkların Büyük Azı ve Kesici Diş Hipomineralizasyonu gelişimi üzerine etkisinin belirlenmesi ve çürük etiyolojisinde BAKH'nin rolünü ortaya koymaktır. Materyal ve Metot: Çalışma grubuna 4 yaşından önce sistemik hastalık tanısı konulmuş, 8 yaş ve üzeri 394 çocuk dahil edildi. Kontrol grubu olarak herhangi bir sistemik hastalığı bulunmayan aynı yaş aralığındaki 394 çocuk seçildi. Toplam 788 çocuk hastanın ağız içi muayeneleri yapılarak ilgili dişlerde BAKH varlığı, BAKH şiddeti değerlendirildi ve DMFT indeksleri kaydedidi. Çalışma kapsamındaki hastaların sosyodemografik özellikleri, prenatal ve perinatal bulguları kaydedildi. Bulgular: Çalışma ve kontrol grubundaki çocuklarda BAKH görülme sıklığı, sırasıyla,%28, 93 ve %23, 60 olarak bulundu (p<0,05). Değerlendirilen sistemik hastalıklardan nefrotik sendrom, konjenital hipotiroidi ve Wilms tümörü hastalıklarının BAKH gelişiminde risk faktörü oldukları saptandı. Her iki grupta da ebeveyn eğitiminin BAKH gelişiminde etkili olduğu bulunurken (p<0,05) diğer sosyodemografik özelliklerin risk faktörü oluşturmadıkları görüldü (p>0,05). Çalışma grubunda 7 aylık doğan çocukların, kontrol grubunda ise 1,5-2, 5 kg arasında doğan çocukların daha fazla risk taşıdığı belirlendi (p<0,05). Kontrol grubunda DMFT ortalamasının, çalışma grubuna göre daha yüksek olduğu saptandı (p<0,05). Sonuç: BAKH gelişiminde sistemik hastalıkların risk faktörü olduğu saptandı.
Akut romatizmal ateşli hastalarda plazmada mikroRNA profillemesi (MİR- 101, MİR-1183 ve MİR-1299)

Akut Romatizmal Ateş ; genetik yatkınlığı olan bireylerde, romatizmal kalp hastalığına yol açabilen enflamatuvar bir hastalıktır. MikroRNA'lar protein sentezini düzenleyen küçük RNA molekülleridir ve çok sayıda hastalığın patogenezinde tanımlanmışlardır. Çalışmamızda; ARA ve RKH patogenezinde miRNA'ların rolünün araştırılması amaçlandı. Çalışmamız, ARA geçiren 69 çocuk ile 27 sağlıklı çocuk üzerinde kesitsel olarak yapıldı. Tüm çocukların ARA atağı sırasındaki bulguları kaydedilerek; izole artrit ve kardit varlığı ile karditin ağırlığı değerlendirildi. Çalışmaya alınan çocuklar, son kontrolde RKH açısından ekokardiyografi ile değerlendirildi. Periferik kandan miR-101, miR- 1183 ve miR- 1299 izolasyonu için kan örnekleri alındı. MiRNA ekspresyonları 'Real-Time PCR' yöntemiyle çalışıldı. Gruplar arasında yaş ve cinsiyet açısından farklılık yoktu (p>0,05). MiR- 101 ve miR- 1183 ekspresyonları ARA geçiren çocuklarda sağlıklı çocuklara göre anlamlı olarak 4,5 kat azalmıştı (p<0,05). Hastaların 9'unun (%13) ailesinde ARA öyküsü vardı. Aile öyküsü olan hastalarda miR- 1183 ekspresyonu kontrol grubuna göre anlamlı olarak azalmış bulundu (p<0,05). Akut ARA atağı sırasında hastaların; 15'inde (%21,7) izole artrit, 54'ünde (%78,2) kardit mevcuttu. İzole artriti olan çocuklar ile kontrol grubu arasında miR- 101, miR- 1183 ve miR- 1299 ekspresyonları açısından farklılık saptanmadı (p>0,05). Kardit grubunda miR- 1183 ekspresyonu kontrol grubuna göre belirgin azalmıştı (p<0,05). ARA akut atakta karditi olan çocukların; 17'si hafif kardit (%31,5), 21'i orta kardit (%38,9), ve 16'sı ağır kardit (%29,6) bulgularına sahipti. Orta-ağır kardit grubunda miR- 101 ekspresyonu, sağlıklı çocuklara göre anlamlı olarak azalmış saptandı (p<0,05). Akut atak sırasında karditi olan çocukların %66,7'sinde RKH geliştiği görüldü. RKH gelişen çocuklarda miR-101, miR- 1183 ve miR- 1299 ekspresyonları sağlıklı çocuklara göre azalmış olmakla birlikte, farklılık istatistiksel olarak anlamlı değildi (p>0,05). MiR- 101 ve miR-1183'ün; ARA ve RKH tanısında kullanılabilecek birer biyomarker olarak performansları ROC analizi ile değerlendirildi. Bu miRNA'ların ARA tanısı için AUC değeri istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0,05). Sonuçlarımız ARA ve RKH patogenezinde mir- 101 ve miR-1183'ün rollerinin olabileceğini düşündürmektedir. Ancak bu konuda daha geniş serilerde ve daha farklı MiRNA' ları içeren çalışmalara ihtiyaç vardır.
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanısı alan çocukların ve anne-babalarının bağlanma biçimlerinin araştırılması

Dürtü kontrol bozukluğu, kendini sakinleştirememe, ısrarcılık, aşırı hareketlilik, çok konuşma gibi belirtileri yüzünden Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu olan çocuklarla temel bakım verenleri arasında güvenli bağlanmanın gelişiminde aksaklıklar ortaya çıkabilmektedir. Bu çalışmanın amacı, Eskişehir Osmangazi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları polikliniğinde takip edilen DEHB tanılı çocuklarda, anne-babalarında bağlanmanın kaygı ve kaçınma puanlarını saptamak ve sağlıklı kontrollerle karşılaştırmaktır. Araştırma, DEHB tanısı almış ve başka hiçbir psikiyatrik ek tanısı olmayan 8-12 yaşları arasında 100 (DEHB-D(38), DEHB-H(31), DEHB-H(31)) ve herhangi bir ruhsal bozukluk tanısı olmayan 8-12 yaş arasında 32 çocuk, anne ve babaları ile yürütülmüştür. Ebeveynlere sosyodemografik veri formu, Okul Çağı Çocukları İçin Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi - şimdi ve yaşam boyu şekli Türkçe Uyarlaması, Conners Anababa Dereceleme Ölçeği-Yenilenmiş Kısa Formu, Aile Değerlendirme Ölçeği, çocuklara Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II Orta Çocukluk Ölçeği uygulanmıştır. Yapılan değerlendirmelerin sonucuna göre, çocukta kaygı puanı ortancası DEHB alt tiplerinin hepsinde DEHB tanısı olmayan gruptan daha yüksektir. DEHB tanısı olan grupta, anne de bağlanmanın kaygı ve kaçınma puanlarıyla çocukta bağlanmanın kaygı puanları arasında pozitif yönde istatiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Yine çocukta, bağlanmanın kaygı puanını arttıran bağımsız risk faktörünün çocukta DEHB tanısının varlığı, çocukta bağlanmanın kaçınma puanını arttıran bağımsız risk faktörlerinin çocuğun sınıfının büyük olması, çocukta DEHB tanısı varlığı ve annede duygusal tepki verebilme yetisinin geliştirilmesi gerekliliği olarak saptanmıştır.