turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanısı olan çocukların antropometrik ölçümler ile değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmada, 6-16 yaşlar arası DSM-V tanı kriterlerine göre DEHB tanısı konulan çocuklar aynı sayı ve benzer yaş ve cinsiyet dağılımlarına sahip sağlıklı gönüllülerden oluşan çocuklarla yüz bölgesinde var olan çaplar ve oranlar açısından anlamlı bir farklılık olup olmadığını tespit etmeyi amaçladık. Yöntem: Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları DEHB polikliniğine ayaktan başvuran DSM-IV'e göre DEHB tanı ölçütlerini karşılayan 40 çocuk ve ailelerine çalışma hakkında bilgi verilerek aydınlatılmış onamları alındı. Benzer şekilde herhangi bir psikiyatrik hastalık öyküsü olmayan ve aydınlatılmış onamları alınan 40 çocuk ve aileleri çalışmaya dahil edildi. DEHB tanılı ve sağlıklı gönüllü bireylerin biri ön taraftan diğeri ise sol yan taraftan olacak şekilde yüz fotoğrafları çekildi. Bu fotoğraflar bilgisayar ortamına aktarılıp imaje-j isimli bilgisayar programı yardımı ile çap ve oran ölçümleri yapıldı. Bulgular: Çalışmaya katılan DEHB tanılı bireylerin 32 tanesi erkek 8 tanesi kız idi. Erkeklerin yaş ortalaması 10.81 2,494 iken kızların yaş ortalaması 10.00 1 ,195'du. Benzer şekilde 40 sağlıklı gönüllünün 25 tanesi erkek 15 tanesi kız idi. Erkeklerin yaş ortalaması 10.20 2,198 iken kızların yaş ortalaması 10.53 2 ,356'tü. Yüzdeki çaplar açısından yapılan karşılaştırmada ise burun genişliği, alın yüksekliği 1, alın yüksekliği 2, üst yüz derinliği ve kulak uzunluğu çap uzunlukları açısından her iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu saptandı. İstatistiksel olarak anlamlılık gösteren bu uzunlukların ortalama değerleri incelendiğinde DEHB tanılı olgularda burun genişliği ve kulak uzunluk değerlerinin daha fazla olduğu üst yüz derinliği, alın yüksekliği 1 ve alın yüksekliği 2 değerlerinin ise sağlıklı kontrol grubundakilerde daha fazla olduğunu gördük. Tartışma: Beynin hacmi üzerinde yapılan çalışmalarda DEHB olgularının özellikle prefrontal korteks hacimlerinin kontrol grubundaki sağlıklı çocuklarla karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde küçük bulunmuştur. Biz de çalışmamızda üst yüz derinliği, alın yüksekliği 1 ve alın yüksekliği 2 uzunluk ölçümleri açısından DEHB tanı grubunda var olan bu küçüklüğün DEHB'de yapılan çalışmalarda prefrontal korteks hacmindeki küçüklükle ilişkili olabileceğini düşündük.
Çocuk yoğun bakım ünitesinde hasta profili ve mortaliteye etkili faktörlerin incelenmesi

Çocuk yoğun bakım üniteleri, 365 gün, 24 saat kesintisiz hizmet sunan, çok disiplinli yaklaşım gerektiren bir veya birden fazla organ sistem yetersizliğinden kaynaklanan ya da geçirdikleri cerrahi operasyonlar sonrası genel durumları ve vital bulguları stabil olmayan 1 ay -18 yaş arası çocukların bakım ve tedavilerinin yapıldığı ünitelerdir. Ülkemizde ÇYBÜ ve yatak sayısı yetersiz olup bu alanda yapılan çalısmalar da sınırlı sayıdadır. Biz bu çalısmada 01 Aralık 2013 ve 30 Haziran 2015 tarihleri arasında ÇYBÜ'ze yatan hastaları retrospektif olarak inceleyerek, kliniğimizin verilerini ortaya koyup mortalite ve buna etki eden risk faktörlerini belirlemeyi amaçladık. Çalışmaya alınan 454 hastanın 220'si (%48,5) kız, 234'ü (%51,5) erkek olarak tespit edildi. Yoğun bakıma en sık yatış nedeni (110 hasta, %24,2) solunum sistemi hastalıkları idi. Hastaların 213'ünde (%46,9) yoğun bakım yatışları esnasında eşlik eden kronik hastalığı vardı. Mekanik ventilatör ihtiyacı olan hasta sayısı 134 (%29,5) ve mekanik ventilatörde izlenen hastalardan 61'inin (%45,5) eksitus olduğu tespit edildi. Çalışmaya alınan hastaların 59'unda (%12,9) çoklu organ yetmezliği, 68 hastada (%14,9) hiperglisemi, 19 hastada (%4,1) hipoglisemi, 35 hastada (%7,7) trombositopeni tespit edildi. Pozitif inotrop destek alan hasta sayısı 139 (%30,6), kan ve kan ürünü alan hasta sayısı 115 (%25,3) olarak saptandı. Çocuk yoğun bakım ünitemizin mortalitesi %15, 6 olarak tespit edildi. Yüksek PRISM skoru, hipoglisemi, trombositopeni varlığı, pozitif inotrop destek alma, kan ve kan ürünü transfüzyonu yapılması, mekanik ventilatör ihtiyacı, çoklu organ yetmezliği, kronik hastalık varlığının mortaliteyi artırdığını tespit ettik. Mortaliteye etkili olarak bulunan parametreler lojistik regresyon analizi ile birlikte değerlendirildiğinde PRISM skoru, mekanik ventilatör ihtiyacı ve kan ve kan ürünü transfüzyon varlığı ile mortalite arasında anlamlı bir ilişki olduğu görüldü. Sonuç olarak ÇYBÜ'nin on sekiz aylık verilerini incelediğimiz bu çalışmada yoğun bakım yatışları açısından özellikle nörölojik defisitli hastaların önemli bir orana sahip olduğunu görmekteyiz. Bu tür hastalar için yakın gelecekte kurulabilecek palyatif rehabilitasyon merkezleri kurulmalıdır. Böylelikle kısıtlı sayıdaki yoğun bakım yatakları ihtiyacı olan kritik hastalar açısından daha etkin kullanılabilecektir. Yoğun bakım hastalarında PRISM skorunun, mekanik ventilatörde kalma, kan ve kan ürünleri transfüzyon yapılmasının mortalite üzerinde etkili olduğunu tespit ettik. PRISM skoru yüksek olan, mekanik ventilatör desteği verilen ve/veya kan ve kan ürünü transfüzyonu yapılan hastaların daha yakın takip edilmesi gerektiği sonucuna vardık. Ortaya koyduğumuz verilerin bundan sonra yapacak olduğumuz hasta takibi, bakımı, hemşirelik hizmetleri ve daha ayrıntılı çalışmalar için yol gösterici olduğunu düşünmekteyiz.
Hastanemizde izlediğimiz bruselloz tanılı çocuk olgularda epidemiyolojik, klinik, laboratuvar bulgularının ve tedavi sonuçlarının değerlendirilmesi

Brusella enfekte hayvanlardan direkt temas ya da enfekte hayvanların kaynatılmamış süt ve süt ürünleriyle bulaşabilen bir zoonozdur. Ülkemizde hayvancılığın ve kaynatılmamış süt ürünlerinin tüketiminin yaygın olmasından dolayı endemik olarak görülür. Çok değişik klinik tablolarla karşımıza çıkabilmesinden ötürü birçok hastalığı taklit edebilmektedir. Bu çalışmada ülkemizde sık görülen brusella hastalığının çocuklarda epidemiyolojik, klinik ve laboratuvar özelliklerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmada Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Enfeksiyon Servisi'nde Ocak 2008 ile Aralık 2013 tarihleri arasında, brusella tanısıyla yatırılıp tedavi verilen 52 hastanın dosyası geriye dönük olarak incelendi. Hastaların % 19.2' si kız % 80.8' i erkek olup, ortanca yaş 11 yaş (min:2-mak: 17 yaş) idi. Hastaların en çok % 34.6 oranı ile bahar aylarında başvurduğu, ikinci sıklıkta ise % 32.7 oranı ile yaz aylarında başvurduğu gözlendi. Hastaların % 78.8' i hayvancılıkla uğraşmakta olup, hayvanlardaki düşük oranı % 26.9 idi. Çiğ süt ve ürünlerinin tüketim oranı % 75 olarak bulunurken, ailesinde brusella geçiren olgu oranı % 32.7 olarak karşımıza çıktı. Hastalarımızın başvuru semptom sürelerine bakıldığında % 57.7' si akut, % 42.3' ü subakut idi. Ateş % 75'lik oran ile en sık başvuru semptomu olurken, artralji % 53.8, artrit %19. 2 oranında gözlendi. Hepatomegali % 42.3, splenomegali % 44.2 oranında mevcuttu. Hemoglobin ortanca değeri 11.7 g/dL (min:7.2-mak:14. 3 g/dL), ortalama SD beyaz küre değeri 5785 2399 /mm , ortalama SD trombosit değeri 222.000 109. 162 /mm olarak saptandı. Serum aglutinasyon titresi % 90.4 oranında pozitif bulunmuş olup, kan kültüründe etkeni üretme oranı ise % 56.1 olarak bulunmuştur. Uygun süre uygulanan uygun antibiyotik tedavisi ile kontrollere gelen 41 hastanın tümünde iyileşme gözlenmiş olup relaps gözlenen hasta olmamıştır. Ülkemizde yüksek ateş, artralji, hepatosplenomegali ile başvuran hastalarda brusella hastalığı akılda tutulmalı, aile öyküsü, hayvancılıkla uğraş, kaynatılmamış süt ve ürünleri tüketimi sorgulanmalı ve bu hastalığa yönelik tetkikler istenilmelidir. Brusella bulaş yolları konusunda toplum bilinçlendirilmeli ve tedavi edilmediğinde ciddi komplikasyonları olan bu hastalığın eradikasyonu sağlanmalıdır.
Annelerin bitlenme konusundaki bilgileri uygulamaları ve etkileyen faktörler

Bu araştırma; yedi ? on bir yaş grubu çocuğu olan annelerin bitlenme konusunda bilgileri, uygulamaları ve etkileyen faktörlerin incelenmesi amacıyla tanımlayıcı nitelikte yapılmıştır. Araştırma Erzurum Dr. Filiz Dolunay Aile Sağlığı Merkezi, Veyisefendi Aile Sağlığı Merkezi ve Ceylanoğlu Aile Sağlığı Merkezinde Mayıs ? Eylül 2011 tarihleri arasında yürütülmüştürAraştırmanın evrenini Erzurum il sınırlarında bulunan aile sağlığı merkezlerine kayıtlı olan 7-11 yaş grubu en az bir çocuğu olan anneler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklem seçiminde; Evrendeki birey sayısının 85019 ve olayın görülüş sıklığının %10 olduğu bilindiği durumlarda kullanılan formülle en küçük örneklem büyüklüğü 863 anne olarak saptanmıştır. Verilerin toplanmasında araştırmacı tarafından hazırlanan ? Anket Formu '' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler, SPSS 16 istatistik paket proğramındadeğerlendirilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde; yüzdelik dağılımlar ve ki-kare kullanılmıştır. Annelerin en az bir çocuğunda daha önce bitlenme oranı % 54.9 bulunmuş ve çocuğu bitlenen annelerin % 67' sinin bitlenmede geleneksel uygulama yaptığı saptanmıştır. Bitlenen çocukların % 64.9' unun kız çocuk % 35.1' inin erkek çocuğu olduğu tespit edilmiştir. Anne eğitimi (p>0.05), anne yaşı (p>0.05), anne çalışma durumu (p>0.05), ile daha önce bitlenme durumuna ilişkin gruplar arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamsız olduğu belirlenmiştir. Daha önce bitlenme durumunda; çocuk sayısı, ailenin gelir düzeyi, ev yapısı, evde bulunan oda sayısı, ev ısıtma sistemi, banyo yapma sıklığı, annelerin çocuklarına her banyo sonrası saç kurutma makinası kullanımı durumlarının etkili olduğu saptanmıştır (p<0.05) . Annelerin yaş, eğitim ve çalışma durumuna göre; bitlenme sıklığı, çocukların banyo yapma sıklığı, saç kurutma makinası kullanma durumu, annelerin bitlenmede çocuklarına kullandıkları ilaçların yan etkilerini bilme durumları açısından gruplar arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır (p<0.05) . Sonuç olarak, bitlenme halen günümüzde önemini koruyan bir halk sağlığı sorunudur. Bu sonuçlar doğrultusunda ailelere ve öğretmenlere önerilerde bulunulmuştur.
Çocukluk çağı von willebrand hastalığı ve trombosit fonksiyon bozukluğu olgularında pediatrik kanama skorunun tanısal değeri

çağında hafif derecedeki kanama diyatezlerinin tanısı sağlam olguların da benzer semptomlar bildirmesiyle zor olmaktadır. Bu olgularda tanıya ulaşmada ayrıntılı ve doğru bir kanama öyküsünün elde edilmesiyle standardize pediatrik kanama skoru geliştirilmiştir. Çalışmamızda Türk çocuklarında pediatrik kanama skoru daha önceden tanı almış Von Willebrand Hastalığı (n=46), Trombosit Fonksiyon Bozukluğu (n=65) ve yakınması olmayan sağlam 'Kontrol 1'(n=38) ve kanama yakınması olan ancak hemostatik olarak normal bulunan 'Kontrol 2'(n=32) gruplarına uygulandı. Pediatrik kanama skorunun cutt-off değeri ? 3 olarak saptandı (AUC=0. 785 %95 CI:0.718-0.852). Von Willebrand Hastalığı grubu ve Kontrol 1 grubunu ayırt etmede sensitivite, spesifite, Pozitif Prediktif Değer ve Negatif Prediktif Değer sırasıyla %93,5; %97,4; %97,7; %92, 5 saptandı. Von Willebrand Hastalığı grubu ve Kontrol 2 grubunu ayırt etmede ise sensitivite, spesifite, PPD ve NPD sırasıyla %93,5; %87,5; %91,5;%90, 3 saptandı. Sensitivite, spesifite, PPD ve NPD sırasıyla TFB ve Kontrol 1 grubunu ayırt etmede %89,2; %97,4; %98,3; %84,1; TFB ve Kontrol 2 grubunu ayırt etmede %89,2; %87,5; %93,5; %80 olarak saptandı. Sonuç olarak, PKS'nin kanama diyatezi ile sağlam olguları ayırt etmede iyi bir araç olduğu ancak kesin tanı için ek hemostatik laboratuar tetkiklerinin gerekli olduğu düşünüldü.
Erciyes Üniversitesi'nde takip ve tedavi edilen üç-on sekiz yaş arasındaki beyin tümörü olan hastaların değerlendirilmesi

Amaç:Merkezimize başvuran çocukluk çağı Merkezi Sinir Sistemi tümörlerinin dağılımı ve uygulanan tedavi sonuçlarının incelenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Çocuk Hematoloji-Onkoloji Bilim Dalına 2012- 2019 yılları arasında başvuran ve beyin tümörü tanısı alan olgular geriye dönük olarak incelendi. Bulgular: Toplam 119 hasta çalışmaya alındı. Ortalama tanı yaşı 112, 5 ay idi. Erkek/kız oranı 0,98 saptandı. Hastalar en sık (% 37) 5-9 yaş arasında başvurmuştu. Hastalar en sık baş ağrısı ve bulantı kusma şikayeti ile başvurmuştu. İnfratentoriyal yerleşim % 51,3, supratentoriyal yerleşim % 48,7 idi. Pilositik astrositom en sık görülen tümördü. Toplam 4 hastada ikincil malignite gelişti. Hastalara en sık Tuberoskleroz eşlik etmekte idi ve bu hastaların çoğu SEGA tanılı idi. Hastaların % 83 ,8'ine cerrahi tedavi yapıldı ve en fazla tam rezeksiyon şeklinde tümör çıkarıldı. Toplam 38 hastada nüks saptandı ve bu hastaların tedavi bitiminden sonra ortalama 51,8 ayda nüks saptandı. Takip edilen hastaların %14,7'si öldü. Tüm hastaların 5 yıllık ve 10 yıllık sağkalımları her iki dönemde de % 76,4 şeklinde hesaplandı. Cerrahi, KT ve RT hepsini birlikte alan hastaların 5 yıllık sağ kalımı % 52,7, cerrahi ve RT alan hastalar için %93, 8 ve sadece cerrahi yapılanlar için % 89 olarak hesaplandı. Beyin tümörlü hastalar ile toplam 120 sağlıklı kontrol için Reciever Operator Characteristics analizi uygulandığında, nötrofil, lenfosit, Mean Platelet Volume, Red cell Distribution Width, Platekrit ve Nötrofil/Lenfosit oranı eğrilerinin hasta grubunda MSS tümörü öngörme açısından önemli olduğu gözlendi. Tek değişkenli ve çoklu ikili regresyon analizleri, RDW, N/L sayımı oranı ile pozitif ilişki olduğunu ve MSS tümör tanısını öngörmede önemli olduğunu gösterdi. Sonuçlar:Pediatrik MSS tümörü çocukluk çağında en sık görülen solid malignite olup bu yaş grubunda kansere bağlı mortalite ve morbiditenin başlıca sebebidir. Cerrahi tam rezeksiyon, kısmi rezeksiyona göre sağkalım daha fazla arttırmaktadır. Beyin tümörlü hastaların kan sayımları arasında ilişki saptanmıştır. İleri tanı yöntemlerinin kullanımı cerrahide ve RT tekniklerinde ilerlemeler ve artan KT deneyimi sayesinde tümörlerinde uzun dönemli yaşam beklentisi artmış olup beyin tümörleri multidisipliner bir yaklaşım gerektirir.
Bir üniversite hastanesi çocuk ve ergen ruh sağlığı ve hastalıkları polikliniğinde özgül öğrenme bozukluğu tanısı konan çocuk ve ergenlerde eşlik eden psikiyatrik bozuklukların araştırılması

Bu çalışmada, özgül öğrenme bozukluğu tanısı alan çocuk ve ergenlerdeki psikiyatrik eştanıların sıklığı, eş tanı sıklığına etki eden faktörler, özgül öğrenme bozukluğu alt tipleriyle bilişsel profil üzerine olan etkileri araştırılmıştır. Çalışmamız, Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'na Ocak-Haziran 2015 tarihleri arasında ders özgül öğrenme bozukluğu tanısı alan 6-15 yaş grubu 80 olguyla yapılmıştır. Çalışmada Çocuk ve Ergenlerde Davranış Bozuklukları için DSM-IV'e Dayalı Tarama ve Değerlendirme Ölçeği, Özel Öğrenme Güçlüğü Belirti Ölçeği ve WISC-R testi uygulanmıştır. Görüşme sırasında özgül öğrenme bozukluğu alt grubunu tanımlamak ve hata profilini değerlendirmek amacıyla okuma-yazma-matematik becerileri değerlendirme listesi uygulanmıştır. Psikiyatrik eştanıların belirlenmesi amacıyla araştırmacı tarafından Okul Çağı Çocukları İçin Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi-Şimdi ve Yaşam boyu Şekli Türkçe uyarlaması uygulanmıştır. Olguların %92.5'inde eşlik eden bir psikiyatrik bozukluk vardır. Olgularda en sık görülen psikiyatrik eş tanı dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu (%82.3) olup, bunu özgül fobi (%46.3), karşıt olma karşı gelme bozukluğu (%26.3), enürezis (%25) ve tik bozukluğu (%22.5) izlemektedir. Özgül öğrenme bozukluğuna dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğunun eşlik ettiği olgularda daha sık psikiyatrik eş tanı bulunmuştur. Özgül öğrenme bozukluğu alt tiplerinden en sık olanı, okuma, yazma ve matematik bozukluğunun birlikte olduğu kombine tip bozukluktur (%37.5). Matematik bozukluğu olan olguların WISC-R puanları daha düşük olduğu bulunmuş, okuma ve yazmayı daha geç öğrendikleri ve eş tanı psikiyatrik bozuklukların daha fazla olduğu saptanmıştır. Çalışmamızın sonuçları, özgül öğrenme bozukluğunun diğer psikiyatrik bozukluklarla birlikteliğinin sık olduğunu göstermektedir. Özgül öğrenme bozukluğunun tek bir klinik bozukluk olarak düşünülmemesi, eş tanılı psikiyatrik bozukluklarla birlikte değerlendirilip tedavi edilmesi gerekmektedir.
Solunum sıkıntısı olan çocuklarda uygulanan akupresör ve masajın solunumu rahatlatmaya etkisi

Bu araştırma; solunum sıkıntısı olan çocuklarda akupresör ve masajın etkinliğini belirlemek amacı ile randomize kontrollü deneysel olarak yapıldı. Çalışma Yozgat Bozok Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nde Mart 2012 -Şubat 2013 tarihleri arasında gerekleştirildi. Araştırmanın evrenini, akut solunum yolu enfeksiyonu tanısı ile servise kabul edilen 2-6 yaş arası çocuklar oluşturdu. Araştırmanın akupresör grubunu 26 çocuk, masaj grubunu 25 çocuk ve kontrol grubunu 27 çocuk oluşturdu. Veriler; Ebeveyn Tanıtım Formu, Çocuk Tanıtım Formu ve Okul Öncesi Solunumu Değerlendirme Tablosu aracılığı ile toplandı. Formlar uygulanmadan önce, araştırma grubunu oluşturan çocukların ebeveynlerine araştırmanın amacı açıklanarak Gönüllü Olur Formu dolduruldu. Akupresör ve masaj grubundaki çocuklara üç gün süreyle günde üç kez uygulama yapıldı. Akupresör grubunda, uygulama noktalarına her seansta on beş saniyelik bası uygulandı. Masaj grubundaki çocuklara ise her seansta on beş dakika göğüs ve sırt masajı yapıldı. Kontrol grubundaki çocuklara rutin tedavileri dışında herhangi bir işlem yapılmadı. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler, Kruskal-Wallis, Wilcoxon ve ileri analiz için Dunnet's analizleri kullanıldı. Bu çalışmada, akupresör grubunun OÖSDT puan ortalamaları (0.500.64) ile masaj grubunun OÖSDT puan ortalamalarının (0.920.65), kontrol grubundaki çocukların OÖSDT puan ortalamalarına (1.850.53) göre anlamlı düzeyde azaldığı belirlendi (p<0.001). Akupresör ve masaj grubundaki çocukların oksijen satürasyonu ortalamalarının, kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde arttığı belirlendi (p<0.05). Yine çalışmada akupresör uygulanan çocukların taburculuk sürelerinin, masaj ve kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde kısaldığı saptandı (p<0.05). Çalışmadan elde edilen bulgular doğrultusunda akupresör ve masajın hemşirelik uygulamaları arasına dahil edilmesi ve hemşirelerin eğitimleri süresinde ve hizmet içi eğitimlerle tamamlayıcı ve alternatif tedavi uygulamaları konusunda bilgilendirilmeleri ve bu konuyla ilgili çalışmaların artırılması önerilmektedir.
Kocaeli Ünversitesi Tıp Fakültesi hastanesinde atopik dermatit tanılı iki yaş altı çocukların değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, 2016- 2018 yılları arasında Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Alerji ve İmmünoloji bölümümüze başvuran 2 yaş altı AD tanısı alan hastaların yaş, cinsiyet, mevsimsel başvuru zamanları, ilk şikayetlerinin ne zaman başladığı, eşlik eden atopi varlığı, ailesel atopi varlığı, SCORAD indeksi, vücut dağılımını belirlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Alerji Polikliniği'nde 2016- 1018 yılları arasında 0-2 yaş aralığındaki tüm atopik dermatit tanısı alan 115 hasta tek hekim tarafından muayene edilerek, hastaların aileleri ile görüşülerek yürütülmüştür. Değişkenlerimiz arasında hastanın yaşı, cinsiyeti, başvuru yapılan ay, şikayetlerin başlangıç yaşı, aile öyküsü, astım varlığı, alerjik rinit varlığı, SCORAD indeksi ve indeksin içerdiği parametreler yer almaktadır. Araştırmada elde edilen veriler Statistical Package for Social Science 20.0 veri tabanına aktarılmış ve analiz yapılmıştır. İstatistiksel olarak anlamlı farklılığın göstergesi olarak p<0. 05 seviyesi kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışma grubumuzun, 71'i (%69,9) erkek, 46'sını (% 30,1) kız hasta idi. Hastaların semptom başlama yaşının ortalaması ve ortancası sırasıyla 2,83 2, 21 ve 2 ay (0,5- 12 ay) olarak saptandı. Olgulardan 51'inde ailede atopi öyküsü mevcuttu. En sık görülen atopik hastalığın astım olduğu görüldü. Olgularımızın tutulum bölgeleri >6 ay ve 6 ay-2 yaş olarak iki grupta incelendi. Yüz tutulum bölgeleri yaşa göre değerlendiriliğinde altı aydan küçüklerde %89,1, altı aydan büyüklerde ise %67, 3 olduğu bulundu. Bu iki grup karşılaştırılğında, bu fark istatiksel olarak anlamlı bulundu (p: 0 ,004). İki yaş olguların tutulum bölgeleri değerlendirildiğinde, en çok yüz tutulumunun görüldüğü, fleksör tutulum olan olgu sıklığı dikkate değer yüzeydedir. Olgularda deride kuruluk ve eritemin neredeyse tüm olgularda olduğunu saptadık. Likenifikasyon vakalarımızda yoktu. Sonuç ve Öneriler: Olgularda en çok yüz tutulumu tespit edilmiştir. Çalışmadaki dikkat çeken bulgulardan biri, 2 yaşın altındaki atopik dermatitlerde fleksör yüz tutulumun sıklığının beklenenden fazla sık görülmesiydi. Özellikle de üst ektremite fleksör tutulum sıklığının %20 civarında olmasının dikkate değer sıklıkta olmasının klinisyenlerle paylaşılması önem taşımaktadır.
Kanserli nötropenik ateşli çocuklarda serum c-reaktif protein, prokalsitonin anjiopoetin 1, anjiopoetin 2 ve lipopolisakkarit bağlayıcı protein düzeylerinin tanısal ve prognostik önemi, septifast' in mikrobiyolojik ajanları göstermedeki yeri

Nötropenik ateş ' de farklı biyobelirteçler tanı ve mortaliteleri belirlenmede kullanılmaktadır. Bu çalışmada CRP, PCT, Ang 1, Ang 2 ve LBP'nin NA' in alt tipleri (klinik dökümante infeksiyon, nedeni belirlenemeyen ateş ve mikrobiyolojik dökümante infeksiyon için tanısal ve prognostik değerleri ve SeptiFast yönteminin mikroorganizmaları erken dönemde tespit edebilirliği araştırıldı. Yaşları 0.5- 17 yıl olan 34 erkek ve 28 kız kanserli hastanın 94 nötropenik ateşli atağı incelendi. Hastalardan 0. ve 48. saatte alınan kan örnekleri çalışıldı. Başvurda kan kültürü ve SeptiFast için kan örneği alındı. CRP, PCT, Ang 1, Ang 2 ve LBP düzeylerinin tanısal ve prognostik rolleri incelendi. İnflamatuar belirteçlerin belirli eşik değerlerine göre negatif/pozitif oluşlarının NA' in alt grupları açısından ve SeptiFast' in bakteriyemiyi belirlemedeki anlamlılığı duyarlılık, seçicilik, pozitif ve negatif değerleri ile hesaplandı. Olgulardaki CRP, PCT, LBP ve Ang 2 düzeyleri kontrol grubu ile karşılaştırıldığında anlamlı olarak yüksek saptanmıştır (p<0.05). Buna karşın Ang 1 düzeyi ise kontrol grubuna göre anlamlı olarak düşük bulunmuştur (p<0.05). CRP düzeylerinin sadece NBA grubunda ayırıcı PCT' nin ise MDE grubunda, ayırıcı özellikte olduğu saptandı. LBP ise tüm gruplar arasında farklılık göstermedi (p>0.05). Ang 1 düzeyi MDE grubunu ayırt ederken Ang 2 ve Ang 2/ Ang 1 oranı tüm grupları ayırt edici özellik göstermekteydi. Ang 1, Ang 2 ve Ang 2/ Ang 1 oranı mortaliteyi belirlemede anlamlı bulundu. SeptiFast mikroorganizmalrı göstermede kan kültürüne oranla daha anlamlı idi. Çalışmamız gerek SeptiFast gerekse Ang düzeyleri açısından bilgilerimiz doğrultusunda pediatrik olgularda yapılmış ilk çalışma olma özelliğindedir. Daha geniş olgu serileri ile yapılacak çalışmalar ile bu bulguların desteklenmesi gerekmektedir.