turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ayvacık ve Ezine'de yörük folkloru ve saha çalışması

'Ayvacık ve Ezine'de Yörük Folkloru' adlı çalışmamızda adı geçen yerlerdeki yörük topluluklarının folklorik yapısını üç bölümde ortaya koymaya çalıştık. Çalışmamızın Giriş kısmında Çanakkalenin Ayvacık ve Ezine ilçeleri hakkında fiziki ve coğrafi bilgilerle birlikte sosyal, kültürel hayatla ilgili bilgiler verdik. Birinci bölümde 'İnsan hayatının dönüm noktalan' ile ilgili gözlem ve derlemelerimizi aktardık. İkinci bölümde yörüklerin ekonomik ve sosyal hayatını ortaya koyduk. Üçüncü bölümde ise yörüklerin ağız özellikleri ile edebiyat ve inançlarını örneklemeye çalıştık. Bunlardan başka ekler bölümünde de haritalar, sözlük ve fotoğraflarla çalışmamızı destekledik.
Ahmet Mithat Efendi'nin Paris'te Bir Türk, Yeryüzünde Bir Melek, Henüz On Yedi Yaşında ve Dürdane Hanım romanlarında şahıslar kadrosu

Bu çalışmada, Ahmet Mithat Efendi'nin Paris'te Bir Türk, Yeryüzünde Bir Melek, Henüz On Yedi Yaşında ve Dürdane Hanım isimli romanlarının şahıs kadrolarının incelenmesi gerçekleştirilmiştir. Öncelikle, eserlerin her birinin özellikleri ve konuları hakkında bilgi verilmiş; daha sonra da şahıslar, romanların olay örgülerine katkı derecelerine göre sıralanarak tahlil edilmiştir. Tanzimat Dönemi Türk Edebiyatı'nın diğer romancıları gibi Ahmet Mithat Efendi de, eserlerinde şahıs repertuarını oldukça geniş tutmuştur. Yazarın çalışmamıza konu olan dört romanında da, bu durum belirgin bir şekilde görülmektedir. 1876 yılında yazdığı Paris'te Bir Türk isimli romanındaki kişilerini, sadece Osmanlı toplumundan almamış; aynı zamanda Paris'te yaşayan Fransız ve Almanlardan da seçmiştir. Yeryüzünde Bir Melek'te, iftiraya uğrayan masum aşıklardan, kıskançlığından ve kininden gözü kararan insanlara birçok tipi konu edinmiştir. Henüz On Yedi Yaşında adlı eserinde, geçim sıkıntısından dolayı kötü yola düşmüş kadınlardan, onları bu yoldan vazgeçirmeyi kendilerine amaç edinmiş erkekleri işleyerek; Türk, Ermeni, Rum milletlerinden çeşitli kahramanlar yaratmıştır. Dürdane Hanım'da ise evlilik dışı ilişki yaşayan aşıklara, kötü niyetli insanlara karşı iyinin yanında yer alan kişilere yer vermiştir. Ayrıca Müslimler, gayrimüslimler, mirasyediler, alafranga meraklısı züppe tiplerinde, bu romanlarda yer alan şahıslar olarak karşımıza çıkmaktadır.
Refik Halit Karay'ın hikayelerinde yapı ve tema

'Refik Halit Karay'ın Hikayelerinde Yapı ve Tema' adlı bu çalışmanın amacı; yazarın hayat hikayesini, sanat anlayışını ortaya koymak ve hikayelerini incelemektir. 'Giriş' kısmında 'Refik Halit'e Kadar Türk Hikayesi' hakkında bilgi verilmeye, bu dönemle yazar ve hikayeciliği arasında bir bağ kurulmaya çalışılmıştır. Üç bölümden meydana gelen çalışmanın birinci bölümü, 'Hayatı, Mizacı, Eserleri' başlığını taşımaktadır. İkinci bölümde, yazarın sanat ve edebiyat konusundaki görüşleri değerlendirilmiştir. Üçüncü bölüm, çalışmamızın en geniş ve en uzun bölümüdür. Bu bölümde yazarın hikayeleri, altı ana başlık altında incelenmiştir. 'Olay Örgüsü'nde ana ve ara düğümler gösterilmiştir. 'Temalar', 'Ferdi ve Psikolojik Temalar' ile 'Sosyal Temalar' ana başlıkları altında değerlendirilmeye tabi tutulmuş, her tema kendi içinde ayrıca tasnif edilmiştir. 'Hikaye Kişileri', 'Fonksiyonları' ve 'Tipleri Bakımından' olmak üzere incelenmiş, bunlar da kendi içinde gruplandırılmıştır. 'Zaman', 'Mekan' ve 'Bakış Açısı ve Anlatıcı' kısımlarının ele alınışında da aynı yol izlenmiş, yazarın eserleri bu yönden taşıdığı özellikleriyle değerlendirilmiştir. 'Sonuç' kısmında, çalışmadan elde edilen bulgular sunulmaktadır. 'Kaynaklar'da, yararlandığımız eserlerin listesi yer almaktadır.
Nabİ Dİvanı'nda teşbih unsuru olarak çiçekler

KONU: NABİ DİVANI'NDA TEŞBİH UNSURU OLARAK ÇİÇEKLER Biz bu çalışmamızda Divan edebiyatının önemli ve güçlü isimlerinden biri olan Nabi'yi ve konu olarak da Nabi Divanı'nda teşbih unsuru olarak çiçekleri işledik. Çalışmamızı 7 ana başlık allında topladık. Nabi ve eserleri hakkında kısaca bilgi verdikten ve genel bir girişin ardından çalışmamızın birinci bölümünü güle, ikinci bölümünü goncaya, üçüncü bölümünü sümbüle, dördüncü bölümünü laleye, beşinci bölümünü nergise, altıncı bölümünü yasemine ve son olarak da yedinci bölümünü adı geçen diğer çiçeklere ayırdık. Çalışmamızda, adı geçen çiçeklerin şairin hayal dünyasındaki karşılıklarım tespit etmeye ve ne tür benzetmelere konu olduklarım belirlemeye çalıştık. Çalışmamızın en sonunda ise faydalandığımız kaynaklan verdik.
'Konya aşıklık geleneğinde (18-19. yy) Aşık Şem'İ ve şiir dünyası'

Çalışmanın konusunu XVIII. yüzyılın son çeyreği ile XIX. yüzyılın ilk yarısı arasında yaşamış aşıklık geleneğinin önemli temsilcilerinden Aşık Şem'i oluşturmaktadır. Genel bir tutum olarak aşık monografileri üzerine 'hayatı, sanatı, eserleri' şeklinde hazırlanan çalışmaların aksine, bu çalışmada Aşık Şem'i ve ona ait şiirler aşığın yaşadığı dönemin tarihi, sosyokültürel bağlamı içinde ele alınmıştır. Çalışma, Önsöz, Giriş, Sonuç, Kaynakça ve Ekler dışında beş ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde aşık tarzı şiir geleneği, XVIII.-XIX. yüzyıllar Konya aşıklık geleneğinin genel durumu, XVIII.-XIX. yüzyıllar Osmanlı İmparatorluğunun siyasal ve kültürel durumu hakkında bilgi verilmiştir. Ayrıca tespitedilen şiirlerin bulunduğu kaynaklar tanıtılıp değerlendirilmiştir. İkinci bölümde, Aşık Şem'i'nin hayatı, mesleği, aşıklık geleneği içindeki yeri, sanatı, tarikat bağlantısı ve dini görüşü hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde, Şem'i, sosyokültürel bağlamda değerlendirilmiş ve kültür ortamlarındaki konumu belirlenmeye çalışılmıştır. Dördüncü bölümde Şem'i'nin şiirlerinin şekil ve muhteva açısından incelenmesine yer verilmiş ve sosyokültürel bağlam içinde değerlendirilmiştir. Beşinci bölümde Şem'i'ye ait tespit edilen şiirler; 'heceli' ve 'aruzlu' olmak üzere iki gruba ayrılarak çeşitlenmeleri ile birlikte verilmiştir. Bu kısımda Şem'i'ye ait 273 şiir bulunmaktadır. Bu şiirlerden 45'i ilk kez tarafımızdan tespit edilmiştir. Ekler kısmında ise Şem'i ile ilgili bir araya getirilmiş yazılı ve görsel belgeler ile aşığın etrafında oluşmuş anlatılara yer verilmiştir.
Feyzi Halıcı' nın hayatı ve halk edebiyatına katkıları

Feyzi HALICI, kültüre, sanata ve edebiyata meraklı bir ortamda Konya'da doğmuş, İstanbul'un gizemli havasında edebiyatla yoğrulmuştur. Bütün enerjisini kurucusu olduğu Konya Turizm Derneği vasıtasıyla sosyal, kültürel ve edebi faaliyetlere harcamıştır. HALICI, Milli Edebiyatımızın mahalli kaynaklardan ve folklordan yararlanarak güçleneceğine ve uluslararası bir değer kazanacağına inanmıştır. Bu amaçla yazdığı eserlerde ve yaptığı faaliyetlerde, Halk Edebiyatı unsurlarını görmek mümkündür. Eskiden kelaynak kuşları kadar değer verilmeyen halk aşıkları, bugün Feyzi HALICI'nın büyük katkısıyla seslerini dünyanın dört bir tarafına duyurmaktadır. HALICI yayımladığı Çağrı Dergisi'yle Türkiye'nin, bilim, sanat, folklor ve turizm hayatına büyük hizmet etmiştir. Bu çalışmada; şair, ozan, yazar, antolog, folklorcu, senatör gibi birçok özelliği kendisinde barındıran Sayın Feyzi HALICI'nın hayatı, edebi şahsiyeti ve Halk Edebiyatına katkıları değişik kaynaklardan taranarak ve kendisi ile görüşülerek ele alınıp değerlendirilmiştir.
Aşkİ Divanı: İnceleme-metin

Osmanlı Edebiyatının oluşum dönemine ait şairlerden günümüze kadar hayatı pek az bilinen şairlerden biri de Aşki' dir. Kaynaklar onun hayatı hakkında pek az bilgi veriyorlar. Yani nerede ve ne zaman doğduğu hakkında kesin bir şey bilmiyoruz. Buna rağmen 16. yüzyıl ve sonrasındaki biyografi eserlerinin verdiği bilgileri bir araya getirecek olursak şu sonuçları çıkartırız. (G. Kut, 1978; M-Owens, 1971; İ. Kutluk, 1989; M. Canpolat, 1982)1. Aşki, Osmanlı Devleti'nin Fetret Devri (1402-1413) döneminde doğmuş olabilir. Doğum yeri ve tarihi hakkında hiçbir kesin bilgimiz yoktur. 2. Aşki gazellerinden bazılarını II. Murad'a ( öl. 1451) ithaf ettiğine göre ilkin her halde Bursa ve Edirne' de yaşamıştır.3. 1451 sonrasında birçok gazelini ithaf ettiği II. Mehmed'e musahip olduğu için ölümüne kadar İstanbul'da yaşamış olmalıdır. Nitekim mezarı Balat'tadır.4. Şiirleri daha sonraki tezkireciler tarafından eleştirilmiş fakat bu eleştirilere uğrayan sadece Aşki olmamış, çağdaşı birçok büyük şair de kıyasıya eleştiriye uğramış ve sonraki nesiller tarafından tamamıyla unutulmuştur. Bu araştırmada Aşki'nin, istinsah tarihi bilinmeyen ve tek nüsha olan divanını çevriyazı ile tespit ettim. Veznin, kafiyesinin ve diğer belagat unsurlarının yardımı ile müstensihin yanlışlarını, eksik bıraktıklarını eleştirel bir şekilde değerlendirdim. Tespit edilen metnin bir başka özelliği de, divanda bulunmayan birçok gazel, başka kaynaklardan bulunup bir araya getirilmiştir. Aşki'nin şiirinin, edebiyat eleştirisi açısından değerlendirilmesinde şu özelliklere yer verilmiştir. 1. Aşık, sevgili ve rakib arasındaki ilişkiler2. Aşki'nin sanat anlayışı Bütün araştırma sistematik bir dizin ve kısa bir kaynakça ile son bulmaktadır.
Nahit Ulvi Akgün'ün hayatı ve şiiri üzerine bir inceleme

Çağdaş Türk şiirinin üzerinde durulması gereken simalarından biri olan Nahit Ulvi Akgün, 29 Eylül 1918 tarihinde Milas'ta dünyaya gelmiş, 12 Kasım 1996'da İzmir'de vefat etmiştir. Şairin ailesi, Baba tarafından Yanyalı Haraççızadeler sülalesine mensuptur. Akgün, hayatının ilk 13 yılmı Milas'ta geçirir ve ilkokulu burada bitirir. Ortaokulu şimdiki İzmir Atatürk Lisesi'nde, liseyi ise bugünkü adıyla İzmir Namık Kemal Lisesi'nde tamamlar. 1942 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe bölümüne kayıtlanır ve 1948 yılında da buradan mezun olur. İki yıl kadar Karşıyaka Umumi Kütüphanesi'nde kurucu memur olarak görev alan şair, 28 yıllık meslek hayatının geri kalan kısmında Felsefe öğretmenliği yapmıştır. Gerek öğretmenliği, gerekse kütüphaneciliği İzmir il sınırları içinde devam etmiş; İzmir'de başlayan meslek hayatı, yine bu şehirde sona ermiştir. 'İnsanı temel alan sosyalist görüş'e bağlı olduğunu açıkça belirtmekle birlikte Nahit Ulvi'nin, Nazım Hikmet ile onun siyasi ve edebi çizgisini sürdüren şairlerden farklı bir şiir ortaya koyduğu görülmektedir. O 'saf şiir'e yakın bir şiir anlayışına sahiptir ve siyasi düşüncelerin şiirde propaganda malzemesi olarak kullanılmasına karşıdır. Edebiyat çevrelerinde yaygın görüş, Akgün'ün Garip' in bir takipçisi olduğu yönündedir. Nahit Ulvi Akgün'ün Garipçilerden en belirgin farkı kafiyeyi şiirin 'olmazsa olmaz' unsura şeklinde görmesidir. Gerek Garip üçlüsü, gerekse Garip şiirini sürdürenler arasında kafiyeye onun kadar değer verip ısrarla kullanan başka şair yoktur denilebilir. Kanaatimizce Nahit Ulvi, zamanla kendine özgü bir şiir oluşturmuştur. Şiirde kendine özgü benliği bulduktan sonra toplumsal olana ve yer yer de evrensel olana ulaşabilmiştir. O, Tanzimat sonrasından başlayıp günümüze ulaşan Türk şiirinde başka şairlerin taklidi olmayan orijinal ve kendine özgü bir şiir meydana getirmiştir. Bununla birlikte Nahit Ulvi Akgün'ün şiirinin, Türk şiirinde çığır açacak ya da büyük yenilikler ortaya koyacak türden vasıflara sahip olmadığım da rahatlıkla söyleyebiliriz.
Mecmu'a - i Eş'ar (06 Mil Yz a 795/2)

Bu çalışmada Milli Kütüphanede 06 Mil Yz 795/ 2 arşiv numarası ile kayıtlı 'Mecmu a-i Eş ar ' adlı şiir mecmu ası incelenmiş, önce mecmu anın kısa bir tanımı yapılmış ardından mecmu anın içeriği ve teknik özellikleri üzerinde durulmuş en son olarak da mecmu ada yer alan nazım şekilleri ve türleri bilimsel bir metotla yeni harflere aktarılmıştır.
W. Radloff'un 'Opit Slovarya Tyurkskih Nareçiy' adlı eserinde geçen Karaim Türkçesine ait kelimelere dair art zamanlı bir inceleme

Bu çalışma, bugün yok olmak üzere olan Karaim Türkçesi ile ilgilidir. Çalışmada W. Radloff'un 'Opıt Slovarya Tyurkskih Nareçiy' adlı eserindeki Karaim Türkçesine ait sözcükler ele alınmıştır. Önce, madde başları özel fonetik bir alfabeyle gösterilmiş olan kelimelerden Karaim Türkçesine ait olanların Türkiye Türkçesine ait özel bir transkripsiyon sistemine göre yazı çevrimi yapılmıştır. Sonra, kelimelerin anlamlarının Türkiye Türkçesine çevirisi yapılmıştır. Kelimelerin Eski Türkçedeki karşılıkları bulunup, Eski Türkçedeki şekliyle ses ve şekil bilgisi açısından karşılaştırması yapılmıştır. Bunlardan yola çıkarak bir takım istatistiki verilere ulaşılmıştır.
Kurgusal metinlerde şiddet olgusuyla karşılaşan beşinci sınıf öğrencilerinin Ömer Seyfettin öyküleri bağlamında şiddeti algılamaları üzerine bir araştırma

Amaç: Araştırmanın amacı, Ömer Seyfettin'in şiddet içeren eserleriyle karşılaşan ortaokul beşinci sınıf öğrencilerinin şiddetin farklı türlerinin ve şiddete maruz kalan farklı özellikteki kahramanların yer aldığı bu eserler karşısında ortaya koydukları tepkileri tespit etmektir. Yöntem: Araştırmada nitel desenlerden olgubilim kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, Van ili Tuşba merkez ilçesine bağlı Van Ahmet Yesevi Borsa İstanbul Ortaokulu 5-C sınıfında öğrenim gören 20 öğrenci oluşturmuştur. Uygulama esnasında Ömer Seyfettin'in farklı şiddet türlerini içeren ve farklı özellikte kahramanların yer aldığı yedi öyküsü araştırmacı tarafından öğrencilere okunmuştur. Öğrencilerin tepkilerini belirlemek amacıyla gözlem, görüşme gibi veri toplama araçları kullanılmıştır. Verileri güçlendirmek amacıyla kütüphane kayıtları, okur otobiyografileri ve Türkçe öğretmeni tarafından yazılan okur biyografileri de kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesi sürecinde içerik analizi yöntemine başvurulmuştur. Öğrencilerin eserlere verdikleri tepkiler; okuma alışkanlığı düzeyi, şiddetle ilgili yakın zamanlı yaşantı ve cinsiyet değişkenleriyle ilişkisi bakımından incelenmiştir. Uygulamadan yaklaşık altı ay sonra şiddet olgusunun çalışma grubunda bıraktığı izleri tespit etmek amacıyla eserleri hangi düzeyde hatırladıkları tespit edilmiştir. Buradan elde edilen sonuçlar da öğrencilerin verdikleri tepkilerin anlamlandırılmasında işe koşulmuştur. Bulgular: Öğrencilerin şiddet içeren eserlere; şiddetin nedenlerinden kaçış, şiddetin kendisinden kaçış, şiddetin sonuçlarından kaçış, kabullenme/onaylama, hak arama, şiddeti onaylama, şiddeti normalleştirme, duygusal kaçış, karşılık verme/intikam alma gibi tepkiler verdiği görülmüştür. Sonuç: Sonuç olarak öğrencilerin verdikleri tepkilerin okuma alışkanlığı düzeyi, şiddetle ilgili yakın zamanlı yaşantı ve cinsiyete göre farklılaştığı tespit edilmiştir. Bunun yanında tepkilerin ortaya çıkmasında şiddetin türünün ve şiddete maruz kalan kahramanın özelliklerinin etkili olduğu görülmüştür. Bu sonuçlardan hareketle öğretmenlere, anne babalara, araştırmacılara ve çocuk edebiyatı yazarlarına çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
Hocazade Abdülaziz Efendi ve Ahlak-ı Muhsinİ tercümesi (inceleme- metin vr. 61a-165b)

Bu çalışma, 17. Asırda tercüme edilen Ahlak-ı Muhsini adlı eser incelenerek devleti yönetenlerin ve de bireylerin taşıması gereken ahlaki özellikleri ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Çalışmamızda, Hocazade Abdülaziz Efendi tarafından 1612 senesinde Türkçeye tercüme edilen Ahlak-ı Muhsini adlı eserin 61 a-165b varakları arası yeni harflere aktarılarak incelemesi yapılmıştır. Araştırma giriş, inceleme, metin ve sonuç bölümlerinden oluşmaktadır. Giriş bölümünde, ahlak kavramı etraflıca incelenmiş olup devirlere göre ahlaki anlayışlar ele alınmıştır. 2. Bölümde, incelediğimiz eserin yazıldığı döneme kadar geçen süreçte bu türden yazılan telif ve tercüme eserler özetlenerek tanıtılmıştır. Eserin muhtevası ve de şekli gereği siyaset-name türü eserler sınıfına da dahil edilebileceği düşüncesiyle siyaset-namelerle ilgili bilgi verilmeye çalışılmıştır. 3. Bölümde, eserin yazarı Hüseyin Vaiz Kaşifi ve eserleri tanıtılmış, edebiyatımızda yapılan Ahlak-ı Muhsini tercümeleri hakkında bilgi verilmiştir. 4. Bölümde de yazarımız Abdülaziz Efendi'nin hayatı, eserleri etraflıca incelenmiş ve eser hakkında bilgi verilmiştir. Yine aynı bölümde tercüme sebebi, tercüme metodu, eserin dil ve üslubu hakkında değerlendirmeler yapılıp eserin incelenen bölümlerinin kısa özetleri verilmiştir. 5. Bölümde, eserin nüshaları, metin tespitinde tutulan yol ve Süleymaniye Kütüphanesi'ndeki 3467 numaralı Ahlak-ı Muhsini'nin müellif hattı eserin 61 a-165b sayfaları arası bölümün transkripsiyonlu metni verilmiştir. Bu bölümde metin aralarında adı geçen tarihi, dini şahsiyetler hakkında bilgiler dipnotlarda verilmiştir. Ayrıca metinde zikredilen ayet ve hadisler mümkün olduğu kadar kaynaklardan bulunarak dipnotlara anlamları verilmiştir. Sonuç kısmında eserle ilgili edinilen bilgiler ışığında genel bir değerlendirme yapılmıştır.
Hamzaname (53. cilt, İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi) gramer incelemesi - transkripsiyonlu metin - sözlük - indeks

Hz. Hamza'nın hayatı etrafında anlatılan, İslam uğrunda yapılan savaşlardan ve kahramanlıklardan bahseden dini-destani metinlere Hamzaname adı verilir. Hamzanameler, 14. yüzyılda Hamzavi tarafından yazıya geçirilmiştir. Eski Anadolu Türkçesi döneminde yazıya geçirilen Hamzanameler, Türkler arasında çok sevilmiş ve yüzyıllarca anlatılmıştır. Eski Anadolu Türkçesi dönemi eseri olan Hamzanameler üzerinde yapılacak her bir çalışma önem arz edeceğinden Hamzaname'nin 53. cildi bu çalışmaya konu edilmiştir. Hamzanameler üzerinde çok az çalışma yapılmıştır. Bu sebeple İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Nadir Eserler Kütüphanesi'nde yer alan Hamzaname'nin 297. 9 numaralı elli üçüncü cildi temin edilmiş ve daha çok dil bilgisi bakımından incelenmiştir. Bu tezde, incelemeler neticesinde ortaya çıkan verileri ilim aleminin hizmetine sunmak amaçlanmıştır. Ayrıca bu tezde Eski Anadolu Türkçesinin 14. yüzyılına ait mensur eser örneklerinden olan Hamzaname'nin Türk Dil Bilgisi araştırmaları bakımından Türk dilinin tarihi gelişimi içerisindeki yerine katkı sunmak amaçlanmıştır. Bu itibarla Hamzaname'nin elli üçüncü cildi çeviri yazıya aktarılmış, metin üzerinde inceleme yapılarak metin sözlüğü hazırlanmış, kişi ve mekan adları dizini oluşturulmuştur. Böylece Türk Halk Edebiyatı ve İslam Tarihi'ne kaynaklık edecek bir eser günümüz Türkçesine kazandırılmıştır.
Giryan Divanı: İnceleme-metin

Giryan mahlaslı Seyyid Cemaleddin el-Kazaki, XIX. yüzyılda yaşamış bir şairdir. Eserinde Kazak olduğunu belirtmesine rağmen Divanını yer yer Azeri söyleyiş özellikleri de taşıyan Osmanlı Türkçesi ile yazmıştır. Şairin bilinen tek eseri divanıdır. Çalışmamızın konusunu, Giryan Divanı'nın incelenmesi ve çevriyazı ile verilmesi oluşturmaktadır. Giryan Divanı üzerinde yaptığımız çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Giryan'ın hayatı ve eseri üzerinde durulmuş, ikinci bölümde divan metni şekil ve içerik yönünden incelenmiş, üçüncü bölümde ise divanın metni çevriyazı ile verilmiştir. Ulaşabildiğimiz 2 nüshayı karşılaştırarak hazırladığımız metne göre Giryan Divanı 1'i Farsça 125 gazel ve gazel-kaside kafiye düzeninde yazılmış 2 şiirden oluşmaktadır. Şiirlerinde dini-tasavvufi konulara ağırlıklı olarak yer veren Giryan; Allah, Peygamber ve ehl-i beyt sevgisini lirik bir şekilde anlatırken uyarı ve öğütlere yer vererek didaktik bir üslup da sergiler. Giryan, ilahi aşkı anlatırken Leyla ve Mecnun, Ferhat ile Şirin gibi aşk hikayelerine telmihte bulunarak; dini öğütler verirken ayet ve hadislerden iktibas yoluyla alıntı yaparak ifade gücünü artırmıştır. Bu çalışma ile, bugüne kadar eseri ve kendisi hakkında kaynaklarda bilgi yer almayan Giryan'ın eseri günümüz edebiyat dünyasına tanıtılmış olacaktır.
18. yüzyıl klasik Türk şiirinde mitolojik, kutsal kuyular ve sular

Suyun insan hayatındaki önemi saymakla bitmez. İnsanın ve kainatın sudan yaratılmış olması, canlılığın devamının suyla mümkün olması suya atfedilen önemi artırmıştır. Mitolojilerde ve kutsal dinlerde suya çok önem verilmiştir. Su hem olumlu hem de olumsuz özellikleri bakımından insan hayatını çok etkilemiştir. Bu etkilenme Klasik Türk Edebiyatı şairlerinde de görülür. Ab-ı Hayat, Kevser, Zemzem, Tesnim, Selsebil gibi kutsal ve mitolojik sular Klasik Türk şiirinde önemli ölçüde yer alır. Çünkü bu şiirin beslendiği kaynaklar arasında kutsal veriler ve mitoloji önemli bir yer tutar. Kuyular insan hayatında hep gizemli yerler olmuştur. Bazen sırrın söylendiği yer olmuş, bazen de Hz. Yusuf'un kuyuya atılması ve sonrasında yaşanan olaylardan hareketle dert çekmeden güzel günleri yaşamanın mümkün olmadığı anlatılmak istenmiştir. Hem mitolojide hem de kutsal verilerde kuyular yer alır. Bu çalışmada Klasik Türk şiirinde yer alan kutsal ve mitolojik sular ve kuyular incelenmiştir. Çalışmanın sıhhati açısından konu 18. yüzyıl divanlarıyla sınırlı tutulmuştur.
Kutbeddin İznikİ'nin Mukaddimesi'nin Topkapı nüshası (51a-100b)Giriş-Metin-Çeviri-Sözlük

Kutbeddin İzniki tarafından kaleme alınmış ve ilk Türkçe ilmihal kitabı olarak kabul edilen Anonim Bir İlmihal Kitabı adıyla kayıtlı Mukaddime adlı eser; ilmihal geleneğinin yanı sıra Eski Anadolu Türkçesi alanında da kıymet arz etmektedir. Bu çalışma ile Mukadime adlı eserin Eski Anadolu Türkçesi bağlamında incelenmesi, dönemin dil özelliklerinin tespit edilmesi ve yansıtılması amaçlanmıştır. Çalışmada izlenilen yöntem şöyledir: Metin ilk olarak Arap alfabesinden transkribe edilerek Latin alfabesine aktarılmıştır. İkinci olarak günümüz Türkçesine çevrilmiştir. Son olarak metnin söz varlığını ve anlam çeşitliliğini içeren bir sözlük hazırlanmış ayrıca sözlüğe gramatikal dizin de eklenmiştir. Metinden elde edilen çıkarımlara Giriş bölümünde yer verilmiştir. Metin, Türkçenin dil özellikleri bakımından en fazla değişkenlik gösteren dönemi Eski Anadolu Türkçesine aittir. Çalışma; Eski Türkçe ile şekil özellikleri bakımından ilgisini yitirmemiş kelimeleri görebilmek ve dilimize yerleşen Arapça, Farsça kökenli kelimelerin tarihi seyrini izleyebilmek açısından önem barındırmaktadır.
Mİrek Muhammed Nakşbendİ Taşkendİ'nin Nevadirü'l-emsal adlı eseri

Mirek MuHammed Nakşbendi Taşkendi, Osmanlı devletine sonradan göç etmiş önemli kültür adamlarından biridir. Hayatı hakkında, günümüze fazla bir bilgi ulaşmamıştır. Mirek MuHammed Nakşbendi Taşkendi'nin üç eserinden biri olan Nevadirü'l- Emsal adlı eseri Süleymaniye Kütüphanesi'nden temin edilmiştir. İncelemeye esas olan diğer iki nüsha ise, Milli Kütüphane'den alınmıştır. Karşılaştırma yaptığımız diğer nüshalar Süleymaniye Aşir Efendi Kütüphanesi'nden, Süleymaniye Atıf Efendi Kütüphanesi'nden, Kayseri Raşit Efendi Kütüphanesi'nden, Kütahya Vahidpaşa Kütüphanesi'nden ve Milli Kütüphane'den getirtilmiştir. Eser Farsça-Türkçe bir lügattir. Farsça yazmış şairlerin divanlarında; kaside, gazel, rubai ve tek beyitlerinde, kasidelerin matla ve makta beyitlerinde tespit edilen atasözü, deyim ve kinayeler olmuş beyitler esere alınmış ve Türkçe açıklamaları bu beyitlerle örneklendirilerek verilmiştir. Eserde, atasözü, deyim ve kinaye türünde olan maddeler yalnızca ilk harfleri esas alınıp bab olarak kabul edilmiş ve bablar alfabetik olarak sıralanmıştır. Bablarda yer alan maddeler de ilk harflerin seslerine göre tasnif edilmiştir. Eserin transkripsiyonu yapıldıktan sonra ses ve şekil bilgileri yönüyle incelenmiş, örnekleri verilmiş ve dizini hazırlanmıştır. Eser Osmanlı Türkçesi döneminde yazılmış olsa da Eski Anadolu Türkçesi özellikleri de görülmektedir. Bu çalışma, 16. yüzyılın sonu ve 17. yüzyılın başına kadar farklı müstensihler tarafından farklı yazı türlerinde yazılan eserin, beyit beyit tespit edilip, döneminin dil özellikleri göz önünde tutularak değerlendirilmesinin, edebiyat ve bilim dünyasına ve dilimizin tarihi gelişimi açısından yapılacak araştırmalara katkı sağlayacağı düşüncesiyle hazırlanmıştır.
Gaziantep manilerinin halkbilimi açısından incelenmesi

Türk halk edebiyatında her zaman önemli bir yeri olan maniler, kültürü anlatan ve başta aşk, sevgi, gurbet olmak üzere birçok temanın işlendiği bir nazım türüdür. Bugüne kadar birçok bölge için mani çalışması yapılmış ve maniler derlenmiştir. Bu çalışmada Gaziantep manileri incelenmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde Güneydoğu Anadolu Bölgesinin en büyük ve en gelişmiş kenti olarak kabul gören Gaziantep ili ile ilgili tarihi bilgiler, coğrafi özellikler ve ilin ekonomisi aktarılmaya çalışılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise Türk halk edebiyatının en önemli değerlerinden biri olan manilerin tarihsel süreçte aldıkları roller, temaları ve yapısall özellikleri ile ilgili bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde Gaziantep manilerinin üzerinde durulmuştur. İnceleme yapılırken bölüm iki başlık üzerinden değerlendirilmiştir. Gaziantep manileri konusu bakımından ve halkbilimi çalışma alanları açısından değerlendirilmiştir.