İmmun trombositopenik purpura hastalarında anti-fosfolipid antikorların çalışılması

Kesitsel bir araştırma olan bu çalışmada Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Hematoloji bilim dalında Mart 2014 -Mart 2015 tarihleri arasında immun trombositopenik purpura tanısı alan 40 çocuk değerlendirilmiştir. Bu tez çalışmasında İTP tanısı alan çocuk hastalarda antifosfolipid antikorların İTP klinik ve laboratuvar bulgularıyla, tedaviye olan yanıtla ve hastalığın prognozuyla olan ilişkisini değerlendirmeyi amaçladık. Çalışmaya alınan tüm vakaların demografik verileri, başvuru şikayeti, başvurudaki trombosit sayıları, ortalama trombosit hacmi, C-reaktif protein değerleri, immünoglobulin düzeyleri, kollajen doku hastalıkları belirteçleri (C3, C4, anti-nükleer antikor kaydedildi. Ailede benzer hastalık öyküsü sorgulandı. Tüm vakaların cilt ve mukozal kanama bulguları açısından ayrıntılı fizik muayenesi yapıldı. Etyolojik sebeplerin saptanması amacıyla son bir ay içerisinde geçirilmiş enfeksiyonlar, aşılanma öyküsü sorgulandı. Hastaların aldıkları tedaviler ve tedavi yanıtları (tedavi sonrası 3-7. günlerdeki trombosit sayıları), hastalığın seyri kaydedildi. İTP tanı anında; anti-fosfolipid antikorlar; lupus antikoagulanı, anti kardiyolipin antikorlar, anti beta 2 glikoprotein I antikorları çalışıldı. Tanı anında pozitiflik saptanan hastalardan 12 hafta sonra doğrulama amaçlı olarak anti-fosfolipid antikorlar yeniden çalışıldı. Vakaların yaş ortalaması 6,13 4, 63 yıldı. Vakaların 21'i (%52,5) kız, 19'u (%47,5) erkekti. Çalışmamızdaki hastaların 12'sinde (%30) tanı anında anti-fosfolipid antikorlar pozitif olarak saptanmıştı. Tanı anında AFA pozitif olan vakalardan 12 hafta sonra yeniden AFA çalışıldı. Vakaların üçünde (%25) AFA pozitifliği sebat ediyordu. Kontrolde AFA pozitifliği %7,5'a (3/40) gerilemişti. Tanıda AFA pozitif olan 12 hastanın birinde (%8,3) her üç AFA pozitifti, birinde (%8,3) hem aCL IgM, hem LA pozitifti. Tek antifosfolipid antikoru pozitif olan on hasta vardı. Yedi hastada (%58,3) anti beta 2 glikoprotein I, iki (%16,7) hastada aCL IgM, bir (%8,3) hastada LA pozitifti. Kontrolde AFA poztifliği sebat eden üç hastanın birinde (%33,3) hem LA, hem anti-beta 2 glikoprotein I, ikisinde (%66,7) anti-beta 2 glikoprotein IgG pozitifti. Tanı esnasında ve kontrolde AFA pozitifliği ve cinsiyet grupları, başvuru anındaki trombosit sayısı, MPV, CRP değeri, IgG düzeyi, hastalığın akut ya da persistan olarak seyretmesi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki izlenmedi. İTP hastalarının tanı anındaki ve kontroldeki AFA pozitifliği, yaş değişkeni bakımından karşılaştırıldığında, istatistiksel olarak anlamlı derecede farklılık saptandı (p<0,05). Tanı anında ve kontrolde AFA negatif olan hastaların yaşlarının, pozitif olanların yaşına göre istatistiksel olarak anlamlı derecede küçük olduğu görülmektedir (p<0,05). Tanıda AFA pozitif olan hastaların yaş ortalaması 7,82 3, 95 yıldı. Tanıdan 12 hafta sonraki kontrolde AFA pozitif olan hastaların yaş ortalaması 11,64 3, 76 yıl idi. Bir- 12 ay aralığındaki üç hastanın hiçbirinde AFA pozitifliği izlenmezken, 1-9 yıl aralığında AFA pozitifliği tanı anında %25 (7/28), kontrolde %3,57 (1/28) idi. Dokuz yaş ve üzerindeki grupta tanıda AFA pozitifliği %55, 5 (5/9), kontrolde %22, 2 (2/9) idi. Sonuç olarak, gelecekteki trombotik komplikasyonlar açısından riskli olan çocukları belirleyebilmek için çocukluk çağında İTP hastalarında anti-fosfolipid antikorların araştırılması gerektiğini düşünmekteyiz.