turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ankara kenti ve yakın çevresinin zamansal değişiminin uzaktan algılama ve coğrafi bilgi sistemleri kullanılarak incelenmesi

Bu çalışmada, Türkiye'nin başkenti Ankara metropoliten alanındaki arazi kullanım değişiminin uzaktan algılama ve coğrafi bilgi sistemleri yardımıyla incelenmesi ele alınmıştır. Çalışma alanı sınırı, toplu taşıma hatları ve özel araç ile kent merkezine günlük gidiş ve gelişlerin yapıldığı yerleşim alanlarını ve idari sınırlarını içine alacak şekilde belirlenmiştir. Çalışmada 1990, 2002, 2016 yılı, Landsat görüntüleri kullanılmıştır. Görüntüler üzerinde kontrollü sınıflama yöntemi ile sınıflama yapılmış ve araştırma yıllarına ait görüntüler kıyaslanarak, kentsel arazi kullanımlarındaki değişimler ortaya konmuştur. Yapılan çalışma sonucunda, kentsel arazi kullanımı 1990 yılında 33.130 hektar iken, 2002 yılında 47.510 hektara yükselmiş ve 2016 yılında ise 67.583 hektarlık bir alanı kapladığı tespit edilmiştir.
Bir semtin kimliğinin sürdürülmesinde kentsel belleğin yeri: Yeldeğirmeni örneği

Kentsel bellek, kentlerin var olduğu andan itibaren sahip olduğu, kentle birlikte değişim ve gelişim gösteren bir olgudur. Günümüzde etkili olan dinamiklere bağlı yaşanan mekansal değişimlerde, mekanların belleğine ilişkin veriler çoğunlukla göz ardı edilmektedir. Bu süreç, belleğin ve buna bağlı olarak kimliğin yok olmasına, kent mekanlarının yaşayanlarda bağlılık hissi uyandırmayan mekanlara dönüşmesine sebep olmaktadır. Özellikle tarihi kent mekanlarında, alanın sahip olduğu tarihi potansiyelin saptanması, buna ilişkin yapı ve değerlerin korunarak sürece katılması, belleğin sürekliliği ve mekansal kimliğin korunabilmesi açısından büyük öneme sahiptir. Bu çalışma bellek, kimlik ve kentsel tasarım arasındaki ilişkinin varlığı üzerine şekillenmiş ve geliştirilmiştir. İlk bölümde farklı disiplinler tarafından farklı açılardan ele alınan bir kavram olan bellek araştırılarak, bireyin hafızasında yer eden mekansal bilgiler ve mekanın akılda kalan yönleri saptanarak, değerlendirilmiştir. Belleğin mekana etkisinin detaylandırılması sonrasında, ikinci bölüm olan kentsel bellek başlığı altında, bellek türlerinin kentsel bellekle ilişkisi incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise kentsel belleğin, kent kimliğine etkileri ve tüm bu etkenlerin bireyin mekana bağlılığını ve aidiyet duygusunu nasıl yönlendirdiği araştırılmıştır. Belleğin bireysel ve toplumsal yapısının yanı sıra yönlendirici özelliğe sahip olması, kentsel tasarım sürecinde daha nitelikli ve kaliteli çevrelerin oluşturulmasında önem verilmesi gereken bir konudur. Tarihsel bir geçmişşe sahip kent parçalarının canlandırılması, çoğu zaman alanın sahip olduğu kent belleği ve kimliği göz önünde bulundurulmadan, yalnızca rant kaygısı ile gerçekleştirilmektedir. Bu durumun sonucunda tarihinden kopuk, kimliksiz ve yaşayanlarda bağlılık hissi yaratmayan mekanlar ortaya çıkmaktadır. Tez kapsamında tarihi geçmişşe sahip bir kent parçasında, kentsel bellek ve kent kimliği olgularının, tasarım ve canlandırma süreçlerine katılması ve mekanın sürdürülebilirliği konusundaki önemi incelenmiştir. Bu doğrultuda örnek alan olarak seçilen Yeldeğirmeni Semti analiz edilerek, yapılan mülakatlar sonucunda alanda aidiyet, bağlılık ve mekana ait belleğin devamlılığı araştırılmıştır. Bu çalışma ile tarihsel geçmişşe sahip bir kent parçasının canlandırılması sürecinde, kent belleğinin ve kent kimliğinin sürdürülebilirliği, örnek alanda yapılan literatür araştırması ve mülakatlar, yaşayanların görüşleri ve gözlemler dahilinde irdelenmiştir. Araştırmalar sonucunda kimliği bozulmamış, tarihi ve belleğiyle yaşayan kent parçalarının sürdürülmesi için göz önünde bulundurulması gereken konular saptanmıştır.
İstanbul kamusal açık alanlarının sürdürülebilir gelişmesine yönelik bir yöntem önerisi

Bu çalışmada, kentsel planlama yaklaşımında son 25 yıldır etkisini gösteren sürdürülebilir planlama yaklaşımına yeni söylem getiren akıllı Büyüme kavramının kamusal açık alanlar üzerine etkilerinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Akıllı büyüme 1990'lardan sonra yeni kentleşme akımının ardından ortaya çıkan bir kavramdır. Akıllı büyüme kent planlamasına alternatif, fiziksel ve metodolojik yaklaşımlar sunmaktadır. Akıllı büyüme büyümenin karşıtı değildir ancak sürdürülebilir gelişmeyi olmazsa olmaz kılmaktadır. Kent merkezlerinde daha yoğun tasarımlar, karma kullanım ve yürünebilir komşuluk birimleri oluşturmak akıllı büyümenin başlıca ilkeleridir. Bu ilkeler ışığı altında kentlerin kamusal alanlarının önemi bir kez daha vurgulanmış olmaktadır. Özellikle düğüm noktaları oluşturan kamusal mekanlar, yürünebilir toplulukların gelişmesini teşvik eden araçlardır. Bu çalışmada amaç İstanbul kentinin kamusal açık alan kullanımını 1/100000 ölçekli Çevre Düzeni Planı Raporu kapsamında irdelemek ve bu raporun akıllı büyüme prensiplerine uygunluğunu ölçerek değerlendirmektir. Bu amaçla 42 soruluk bir akıllı büyüme matrisi ve puan cetveli oluşturulmuştur.
Gemi üretiminde yer seçim eğilimleri ve küme yapıları; Tuzla özel sektör tersaneler bölgesi örneği

Sanayi kümeleri ekonomik coğrafya, işletme ve planlama yazınının en popüler konularından biri olagelmiştir. 19. yüzyılın sonlarında Alfred Marshall'ın çalışmalarından bugüne kadar geçen sürede endüstriyel kümelenme literatürü farklı disiplinlerden yapılan katkılar ile hızlı bir biçimde büyümüş ve genişlemiştir. Şüphesiz bu alanda göreceli olarak daha az çalışılmış sektörler ve coğrafyaların konu edildiği araştırmalar, endüstriyel kümelenme konusu daha iyi anlamamıza yardımcı olacaktır. Bu noktadan hareketle, Türk gemi inşaat sanayisinin yer seçim eğilimlerinin ele alındığı bu tez çalışmasında Tuzla Özel Sektör Tersaneler Bölgesi örneğinden yola çıkarak sektördeki üretim ilişkileri, yığılmacı kuvvetler ve küme yapıları incelenmektedir. Araştırmanın özünü TÖSTB içerisinde (1) çelik gemi ve (2) ahşap tekne alanlarında faaliyet gösteren iki firmanın tedarikçileri ile kurduğu ilişkilerin karşılaştırmalı analizi oluşturmaktadır.
Akıllı yerleşme kurgusu ve küçük ölçekli yerleşmelerin enerji verimli gelişimi: Lapseki üzerine bir değerlendirme

20. yüzyılın son çeyreğinden itibaren yükselen teknoloji ve kentleşmeye paralel olarak dünyanın endüstri devrimi ile başlayan enerji talebi giderek artmakta, enerji üretim ve tüketim süreçleri ekolojik sorunları beraberinde getirmektedir. Bu nedenle kentleşme sürecinin doğru yönlendirilmesi ve teknolojinin tüketimin kontrolü üzerine eğilimi 21. yüzyılın ilk çeyreğindeki en önemli gündem konuları arasında yerini almıştır. 90'lı yıllardan itibaren, kentlerin ekolojik denge üzerindeki baskısının azaltılması, daha verimli ve yaşanılır kentler için planlama yaklaşımları ve çeşitli girişimler tasarlanmış ve kısıtlı düzeyde hayata geçirilmiştir. Çalışmada 'akıllı yerleşme kurgusu' söz konusu örnek planlama yaklaşımları ve projeleri incelenerek tümünü kapsayıcı bir kavram olarak ortaya konmuştur. Akıllı yerleşme kavramı, belirli bir ölçeğe bağlı olmaksızın, kentlerin fiziksel, işlevsel ve ilişkisel yapısı bakımından verimlilik düzeyini değerlendirmekte, 'akıllı yerleşme kurgusu bileşenleri' bütününde açıklanmaktadır. Söz konusu bileşenlerden 'verimli enerji yönetimi' bileşeni dünya çapında incelenen örnek proje ve uygulamalarda öne çıkan bir başlık olarak dikkat çekmektedir. Yakın geleceğin kentlerinin bu stratejik yaklaşıma göre biçimlenmesi için özellikle kentsel dönüşüm gerçeği parantezinde yerleşme fiziksel planlarının 'enerji verimliliği' temasına göre ele alınması gerekmektedir. Bu kapsamda geliştirilecek planlama süreci yükselen teknoloji ve kentleşme eğilimine paralel olarak, gelişme potansiyeli taşıyan, büyük ölçekli kentlere oranla sayıca oldukça fazla olan, beşeri, coğrafi sınırlarını aşmamış 'küçük ölçekli kentler'in sağlıklı gelişimi için önemli bir fırsat ortaya koymaktadır. Çalışmanın ilk üç bölümünde akıllı yerleşme kavramı incelenmekte, akıllı yerleşme kurgusu bileşenlerinden 'verimli enerji yönetimi' konusuna odaklanılmakta, yerleşme fiziksel planı yapım sürecinde ele alınmak üzere 'enerji verimli yerleşme değerlendirme modeli' açıklanmaktadır. Çalışmanın son bölümünde ise modelin uygulanma alanı olarak küçük ölçekli kentlerin önerilme gerekçesi ülkemizin gerçekleri çerçevesinde açıklanmakta ve 'enerji verimli yerleşme değerlendirme modeli' Çanakkale Boğazı'nda küçük ölçekli bir yerleşme olan Lapseki'de uygulanmaktadır.
Politik coğrafya kapsamında kültürel miras yönetimi: İstanbul Tarihi yarımada ve Venedik örneği

Kültürel miras, geçmişşin ve bulunduğu bölgenin tarihi birikiminin izlerini taşıyan ve geleceğe aktarılması gereken varlıklardır. Bu aktarımın sağlıklı olabilmesi için sürdürülebilirlik ilke ve prensiplere uygun olarak stratejiler uygulanmalıdır. Mirasın korunmasının nedenleri arasında insani etkilerin yanı sıra etkilerini yoğun bir şekilde gördüğümüz küresel ısınmanın günümüzdeki ve gelecekteki etkilerini de hesaba katmak gerekmektedir. Kültürel mirasın sürdürülebilir korunmasının sağlanması amacıyla en güncel kavram 'Alan Yönetimi' kavramıdır. Dünya Miras Listesi kapsamında UNESCO Operasyonel Evrensel Rehber kriterleri farklı coğrafyada yer alan ilgili dünya miras alanlarında yerel koşullarda yorumlanarak yerel alan yönetimi planları oluşturmaktadır. Farklı coğrafi alanlarda yerel özelliklere göre aynı kapsamda fakat farklı biçimlerde Alan Yönetim Planları ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada kültürel mirasın sürdürülebilir korunması politik coğrafya kapsamında ele alınmış ve 'Alan Yönetimi Planı' içeriği ve korumaya olan etkileri incelenmiştir. 'Universita del Molise ve Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Şehir ve Bölge Planlama Bölümü Erasmus İşbirliği Protokolü kapsamında, Temmuz 2013'de Prof. Dr. Luca Muscara İstanbul'a gelerek 'The Geopolitical Context of Urban Studies in the Cold War' başlıklı bir Seminer vermiştir. Bu Seminer kapsamında yapılan sunum ve tartışmalar bir ön değerlendirme yapılmasına ve tez için alt başlık oluşturulmasında yardımcı olmuştur. Çalışmanın ilk bölümlerinde politik coğrafyanın kapsamı ve mekan ile olan ilişkisi ele alınmıştır. Mekan olarak tanımladığımız kültürel miras alanlarının kavramsal boyutları incelendikten sonra bu alanların yönetilmesi konusuna değinilmiştir. Üçüncü bölümde Türkiye'deki planlama ve koruma sistem ve süreçleri ele alınmıştır. Konu kapsamı İstanbul Tarihi Yarımada ve Venedik olmak üzere iki örnek üzerinden karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Son bölümde ise sonuç ve değerlendirme aşaması olarak çıkarılan sonuçlar ve konuya yönelik öneriler bulunmaktadır.
Location of highrise buildings in İzmir central business district

Faydalı ve vazgeçilemez bir bina tipi olarak kabul edilen yüksek yapılar çağımızın en çarpıcı mimari olayıdır. Yüksek yapıların 19 yy. sonlarında ortaya çıkışı iki faktöre dayanmaktadır. Bunlardan ilki asansörün icadıdır. İkincisi ise, yapıların duvarlarının taşıyıcı özelliğini ortadan kaldıran çelik-iskelet sistemdir. İlk örnekleri ABD'de görülen yüksek yapılar, zaman içinde teknolojinin daha da gelişmesi ile birlikte dünya'nın diğer ülkelirinde de inşaa edilmiştir. Yüksek yapıların yapımında göz önünde bulundurulması gereken en önemli kriterlerden biri yer seçimi kriterleridir. Yüksek yapılar, şehirde istenilen her yere inşaa edilemezler. Yüksek yapıların konumu belirlenirken doğal faktörler, ekonomik faktörler, yasal faktörler, altyapı faktörleri, çevresel ve tarihi faktörler, sosyal ve psikolojik faktörler de dikkate alınmalıdır, bütün bu faktörler ile birlikte tasarım kriterleri belirlenmeli ve yüksek yapı inşaasına başlanmalıdır. Aksi taktirde, yüksek yapılar kentsel felaketlere yol açabilirler. Bu çalışmada, yüksek yapıların yer seçim kriterlerinin belirlenmesi hedeflenmiştir. İzmir Merkezi İş Alanında ise yüksek yapıların konumlanması, belirlenen kriterler doğrultusunda incelenecektir. Çalışmadaki ilk bölüm giriş bölümüdür. İkinci bölümde ise yüksek yapıların başlangıcı, kimliği ve gelişiminden bahsedilmiştir. Yüksek yapıların gelişimi dört dönem olarak ele alınmıştır. Birinci dönem (1885'e kadar), ikinci dönem (1885- 1930 ), üçüncü dönem (1930- 1960), ve dördüncü dönem (1960 sonrası). V Üçüncü bölümde, yer seçim kriterleri ve tasarım kriterleri yer almıştır. Kentsel Mekanda Yüksek Yapıların Rolü konusu bunları izlemiştir. Bu kısım üç bölüm olarak düşünülmüştür: Şehir Formları, Siluet ve Kentsel İmaj, ve Kentsel Çevre üzerindeki Etki. Dördüncü bölümde, İzmir Merkezi İş Alanındaki Yüksek Yapıların Konumu, proje alanı ve bu alan için hazırlanan proje anlatılmıştır. Beşinci bölüm de sonuç bölümüdür.
Metropoliten alanda kentsel dönüşüm uygulamalarında yoksulluk ve mülkiyete yönelik bir model önerisi

Bu çalışmada kavramsal açıklamalardan sonra, Dünyada ve Türkiye'de uygulanan stratejiler incelenmiş ve bu stratejiler kullanılarak oluşturulan kentsel dönüşüm uygulamaları üzerinde durulmuştur. Bunun yanı sıra Türkiye'de ve Dünyada uygulanan kentsel dönüşüm çalışmaları yasal yönetsel ve kavramsal açıdan incelenmiştir. Böylelikle Türkiye'ye özgü koşulları taşıyan kentsel dönüşüm kararları geliştirilmiş ve sonuçta Türkiye'ye özgü yoksulluk ve mülkiyet kaynaklı sorunların giderilmesine yönelik bir kentsel dönüşüm modeli ortaya konmuştur. Tezin amacı değişen, gelişen ve dönüşen fiziki mekanı hedef alan kentsel dönüşüm uygulamalarının sosyal ve ekonomik mekandaki etkilerini saptamak, ulusal ve uluslararası ölçekte kentsel dönüşüm alanlarında uygulanan modelleri başarılı yönleri matematiksel modellemelerle karşılaştırmak ve Türkiye'de en başarılı kentsel dönüşüm modelinin nasıl ortaya konabileceği sorusuna cevap aramaktır. Yapılan çalışmada öncelikle ulusal ve uluslararası ölçekte başarılı kentsel dönüşüm örnekleri incelenerek donüşüm sonucu kazanan ve kaybeden grupların varlığı araştırılmış, ardından incelenen sosyal ve ekonomik durum matematiksel modellerle desteklenerek uluslararası ölçekte de tüm metropoliten kentlerde uygulanabilecek çözüm önerisi ortaya konmuştur.
Sakınım planlaması sürecinde kentsel koruma alanlarının değerlendirilmesi; Burdur örneği

Doğal afetler, kentlerin mekansal, sosyo-kültürel ve ekonomik gelişimini etkileyen olaylardandır. Afetlerin vermiş olduğu zararların giderilmesi sürecinde yani klasik afet yönetiminde vurgu daha çok afet sonrası kurtarma iken, günümüzde afet yönetimi zarar azaltma odaklı hale gelmiştir. Zarar azaltma odaklı yaklaşımlar, tez kapsamında değerlendirilen sakınım planlaması, riske dayalı afet yönetimini gerekli kılmaktadır. Risk odaklı afet yönetimi yaklaşımı, olası risklerin tespiti yapılarak hasar görebilirliğin en aza indirilebilmesi için gerekli eylemlerin belirlenmesidir. Bu nedenle özellikle kentsel alanlarda hasar görebilirliğin kenti oluşturan her bir risk altındaki eleman için belirlenmesi gerekmektedir. Bir kentte sosyal yapı, ekonomik yapı, teknik altyapı, bina stoku durumu, politik ve idari yapılanma, kültürel ve çevresel değerlerin deprem afetine karşı hasar görebilirliğinin belirlenmesi ve katılım odaklı işbirliğinin kente entegre edilmesi afet sonrasında hasarın en aza indirilmesinde önemlidir. Kentsel alanlarda öncelikli olarak korunması gereken kültürel miras ögeleri zaman içinde meydana gelen afetlerle birlikte yok olmuşlardır. Kültürel miras özellikle afet sonrası durumlarda o toplumun geçmişşi, toplumsal belleği ve kimliği ile olan bağlantısını oluşturmaktadır. Toplum için kültürel ve sosyal anlamda değeri olan kültürel miras öğelerinin, doğal veya insan yapısı bir afet sonrası kurtarılmaya çalışılması sadece kültürel miras öğesinin korunması değil aynı zamanda afet sonrası toplumsal travmanın aşılması açısından da katkıda bulunmaktadır. Afet sırasında ve sonrasında, toplumsal bağları yeniden kurabilmek için gündelik hayatın bir parçası olan anıtsal yapıların ve sivil mimari öğelerinin korunması ve kurtarılması, afet sonrasında toplumlar için normal yasama dönüşte önemli bir katkı sağlamaktadır. Tez kapsamında çalışma alanı olan Burdur Kentsel Sit Alanı ve Etkileme Geçiş Alanı fay hattı üzerinde olması nedeniyle risk altında olan bir bölgedir. Doğal ve insan yapısı afetlere karşı kentsel sit alanlarının korunmasında koruma amaçlı imar planlarının, mevcut yasa ve yönetmeliklerin yetersiz kaldığı görülmektedir. Koruma amaçlı imar planında standart olan alan analizlerinin ve tespitlerinin yanında yapılması gereken deprem odaklı araştırmalar kent merkezinde aktif olarak kullanılan sit alanı için önemli bir yaklaşımdır. Bu açıdan değerlendirildiğinde tez çalışması koruma alanlarında zarar azaltma yani sakınım planlaması sürecinde ele alınarak Burdur Kentsel Sit Alanı ve yakın çevresi özelinde değerlendirilmiştir.
Trafik kazalarının nedenleri, etmenleri ve Ankara örneği

II TRAFİK KAZALARININ NEDENLERİ, ETMENLERİ VE ANKARA ÖRNEĞİ Ertıığrul ASİL OĞULLA RI GAZİ ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ Ekim 1994 OZ Bu araştırmada trafik kazalarının oluş nedenleri ve trafik kazalarında etkili faktörler üzerinde durularak Ankara örneğinde istatistiki bilgiler verilmiştir. Bu çalışmanın birinci bölümünde ulaşım sistemlerinin, gelişimi üzerinde durulmuş, bu gelişmenin ülkemizin ihtiyacına göre değil, bu yapıyı kuran ülkelerin çıkarları doğrultusunda yapılanma gösterdiği gözlemlenmiştir. İkinci bölümde kazaya etken unsurları tespit amacıyla kaza profili çıkarılmıştır. Üçüncü bölümde trafik kazalarında etkili faktörler sıralanmış, insan faktörünün % 90 civarında olduğu görülmüştür. Bu nedenle trafik kurallarına uymanın bir ahlaki ölçü haline getirilmesinin insan unsurunun kazalardaki etkisinin azalmasını sağlıyabileceği kanısına varılmıştır. Dördüncü bölümde Ankara'da ulaşım gelişmelerinin tarihçesi üzerinde durulmuş, beşinci bölümde sürücülerin trafik eğitimi trafik kuralları ve uygulamasına ilişkin görüşlerini tespite yönelik anket çalışması yapılmış ve trafik şuurunun yeterince gelişmediği tespit edilmiştir.
Mekansal büyüme yönetimi sistemi: İstanbul için bir yöntem denemesi

Kentler; uygun çevre koşullarının sunduğu avantajlar çerçevesinde doğarlar ve büyümelerini mevcut ulaşım ve altyapı sistemlerini, iş olanaklarını, güvenlik, eğitim ve sağlık hizmetlerini geliştirme yoluyla kendileri başlatırlar, ilgili mevzuat ve planlama hiyerarşisi ile büyümelerine yön verirler. Kentsel büyümenin kontrol edilememesi durumunda çeşitli sorunlar oluşmaya başlar ve bu sorunlar ilerleyerek birey ve toplum refahını olumsuz yönde etkileyen, çözümü zor bir hal alır. Birey ve toplum refahını doğrudan etkileyen kentsel büyümeye, sorunlar çözümsüz bir hal almadan yetki karmaşası ve bireysellikten uzak, eşitlikçi bir sistem ile yön verilmelidir.
Riskli yapı temelli kentsel dönüşüm uygulamalarının kentsel ranta etkisi, İzmir-Karşıyaka örneği

2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 Sayılı 'Belediye Kanunu' ile başlayan dönüşüm uygulamaları, 2012 tarihlinde yürürlüğe giren 6306 Sayılı 'Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun' ile geniş bir uygulama zeminine kavuşmuştur. 6306 Sayılı Kanun uyarınca yapılan çalışmalara bakıldığında, tek tip bir amaç ve uygulama yapılmadığı görülmekte; yere, bölgenin özelliklerine, arz talep durumuna, hatta rant potansiyeli gibi pek çok gerekçeye göre süreçlerin kendine has dinamiklerini ürettiği gözlenmektedir. Riskli yapıların iyileştirilmesinin şüphesiz kent ve mimarlık bağlamında olumlu getirileri vardır. Ancak sosyal, kültürel ve çevresel boyutlardan uzak bir dönüşüm sürecinin kentlere bütüncül bir fayda sağlamayacağı düşünülmektedir. Bu bağlamda, bu çalışma ile İzmir İli, Karşıyaka İlçesinde 6306 sayılı kanunun 'Riskli Yapı' kategorisinde değerlendirilerek yenilenen konutlarda, kanun ile hedeflenen afet riskinin giderilmesinin ötesinde rant oluşumuna katkısı bulunup bulunmadığının gözlenmesi amaçlanmaktadır. Çalışmada kullanılan veriler İzmir Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü ve Karşıyaka Belediyesi'nden temin edilmiştir. Veriler mahallelere ve başvuru yılına göre sınıflandırılmış, sonrasında SPK lisansına sahip gayrimenkul değerleme firmalarının arşivleri taranarak riskli yapı ilan edilen 2.113 binadan, 289'unun daha önceki yıllarda hazırlanmış değerleme raporlarına ulaşılmıştır. Akabinde, bu konut değerleri Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasınca tespit edilen Konut Fiyat Endeksleri kullanılarak 2019 yılına taşınmıştır. Bunun yanında söz konusu konutların güncel piyasa koşullarına göre sahip oldukları değerler, gayrimenkul değerleme yöntemlerinden 'Emsal Karşılaştırma' yöntemi kullanılarak araştırmacı tarafından bir kere daha tespit edilmiştir. Sonuç olarak da ulaşılan bu iki değerin parsel ve mahalleler bazında birbirleriyle karşılaştırılarak 6306 sayılı kanunun sadece afet riski karşısında yapıların yenilenmesine hizmet etmediği, aynı zamanda yenilenen konutlar bazında rant oluşmasına neden olduğu ortaya konulmuştur.
Kentsel planlama ve tasarım değişkenlerinin deprem olgusu açısından irdelenmesi ve kentsel deprem davranışı

Kocaeli ve 12 Kasım 1999 Düzce depremlerinin planlama disiplinine, sürecin veri toplama ve derleme adımları için çok değerli fakat işlenmemiş veriler sunduğu, bu verilerin ayrıntılı irdelenmesi ile kullanılabilir, nitelikli bilgi elde etmenin mümkün olacağı düşünülmektedir. Bu düşünceyle çalışmada, tıpkı zemin ya da binalar gibi, doğal ve insan ürünü öğelerle bir bütün olan kentlerin de deprem etkisi altında çok farklı davranışlar sergileyeceklerinden hareketle, kentsel deprem davranışı kavramı ileri sürülmüştür. Deprem zararlarının azaltılması sürecinde öncelikle risklerin tanımlanması gerekmektedir. Kent ölçeğinde risk azaltımı söz konusu olduğunda, üzerine oturulan zemin ve içehlen insan ürünü yapılardan kaynaklanan riskler bilinmelidir. Bu sebeple yer bilimleri ve deprem mühendisliği bilimlerinin sunduğu verileri, kent planlama ve kentsel tasarım disiplinleri mutlaka dikkate almalı ve anlamaya çalışmalıdır. Bu çerçevede, deprem hareketinin kentsel deprem davranışına etkisi sistematik bir kurgu içinde ele alınmıştır. Bu kurgunun adımları, depremin tanımlanması, depremle oluşan yer hareketlerinin zemin davranışına nasıl yansıdığı, zemin - yapı arasındaki etkileşimin özellikleri ve buna bağlı olarak bina davranışı şeklinde oluşturulmuştur. Sözü edilen adımların etkileşimli olarak irdelenmesi ile kentsel deprem davranışının çözümlemesine ulaşılmıştır. Bu kapsamda, birinci bölümde deprem olgusuna genel bir bakış yapılmış, depremlerin oluşumu, genel özellikleri ve deprem hareketi ile Türkiye'de ve dünyada depremlerin yol açtığı kayıplara ilişkin bilgi verilmiştir. İkinci ve üçüncü bölümler sırasıyla, deprem hareketinin zemin davranışı üzerindeki etkisine ve zemin - yapı etkileşimine bağlı olarak yapıların deprem davranışına ayrılmıştır. Dördüncü bölümde, kentsel deprem davranışının en az kayba yol açacak biçimde yönlendirilebilmesi için gereken veri tabanının nasıl kurulması gerektiği yurtiçi ve yurtdışı bilgi altyapıları incelenerek verilmeye çalışılmış, kentsel deprem davranışına etki eden fiziksel planlama ve kentsel tasarım etmenleri maddeler halinde ele alınmıştır. Beşinci bölümde ise 17 Ağustos 1999 Kocaeli depremi özelinde kentsel deprem davranışının kent mekanındaki yansımaları çeşitli yönleriyle ortaya konulmuştur. Çalışmada kısaca, zemin davranışına bağlı zararların azaltılmasında en önemli etmenin arazi kullanım planlaması olduğu, zemin - yapı arasındaki etkileşimleortaya çıkan hasarların kentsel tasarım etmenleri ile ilişkilendiği, bu etmenlerin kent imajının oluşması yanında, deprem zararları ve risk azaltımında da çok önemli bir rol üstlendiği, yapı plan şeması ve düşey düzlem düzensizliklerinin yapısall hasarları artırdığı sonuçlarına ulaşılmıştır. İncelenen hasar örnekleri bu sonuçları doğrular niteliktedir.