turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocuk yoğun bakım ünitesinde çocuğu yatan ebeveynlerin tanımladığı gereksinimlerin hemşire ve hekimler tarafından algılanması

Bu çalışma, çocuk yoğun bakım ünitesinde çocuğu yatan ebeveynlerin tanımladığı gereksinimlerin hemşire ve hekimler tarafından nasıl algılandığını değerlendirmek amacı ile tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Çalışmanın örneklemini, Ocak-Nisan 2011 tarihleri arasında Mersin il sınırları içerisinde Mersin Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi ve Mersin Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi Çocuk Yoğun Bakım Ünitelerinde yatan ve örneklem kriterlerine uyan 50 hasta çocuğun anne ya da babası ve bu birimlerde çalışan 28 hemşire ve 18 hekim oluşturmuştur. Veriler, Aile ve Hekim/hemşire Sosyo-demografik Veri Formu ve Çocuk Yoğun Bakım Aile Gereksinim Ölçeği Aile ve Hekim/Hemşire Formu kullanarak toplanmıştır. Elde edilen veriler SPSS for Windows 11.5 paket programı kullanılarak Kruskall Wallis, Mann Whitney U, One Way ANOVA testleri ile değerlendirilmiştir. Araştırmanın sonucunda; ebeveynlerin bilgi alma ve güven gereksinimlerini yakınlık, destek ve rahatlık gereksinimlerinden daha önemli olarak tanımladıkları bulunmuştur. Ebeveyn, hemşire ve hekimlerin Çocuk Yoğun Bakım Aile Gereksinim Ölçeğine verdikleri cevapların puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Ancak sağlık personellerinin bilgi alma ve güven gereksinimlerini ebeveynlerin tanımladığından daha az önemli algıladıkları saptanmıştır. Bu nedenle yoğun bakım ünitesinden sorumlu kişiler tarafından hizmet verilen ebeveynlerin gereksinimleri tanımlanarak elde edilen sonuçların hizmet içi eğitim programları ile birimde çalışan diğer sağlık personelleri ile paylaşılması önerilmiştir.
Aile hekimliğine başvuran bireylerin aşı hakkındaki davranış, bilgi ve tutumlarının değerlendirilmesi

Amaç: Çalışmamızın amacı Tıp Fakültesi Hastanesi Aile Hekimliği polikliniğine başvuran bireylerin erişkin ve çocuk aşılaması konusundaki davranış, bilgi ve tutumlarını incelemektir. Yöntem: Kesitsel desendeki bu çalışmaya Tıp Fakültesi Hastanesi Aile Hekimliği Polikliniğine 01.10.2017-31.03. 2018 tarihleri arasında başvuran 18 yaş ve üzeri 500 kişi katılmıştır. Erişkin ve çocukluk çağı aşılaması ile ilgili inceleme yapmak için araştırmacılar tarafından anket formu hazırlanmıştır. Sosyodemografik veri formu ve oluşturulan anket formu katılımcılara yüz yüze görüşme metoduyla uygulanmıştır. Bulgular: Onsekiz yaşından sonra en az bir kez aşı yaptırma oranı %47, 7 (n=237) idi. En çok yaptırılan aşılar tetanoz, influenza ve hepatit B aşılarıydı. Aşı yaptırma nedenleri en sık gebelik, meslek ve yer alanmalar idi. Katılımcıların %12,2'si (n=61) aşı yaptırmaları önerildiği halde kabul etmemişti. Erişkin aşısı yaptırmayı reddetme nedenleri aşının gereksiz olduğunun düşünülmesi, yan etki endişesi, güvenli bulunmaması idi. Katılımcıların %49,2'sinin (n=246) çocuğu vardı. Çocuğu olan katılımcıların %15'i (n=37) çocuğuna özel aşı yaptırmıştı. Çocuğuna herhangi bir aşının uygulanmasını reddeden katılımcıların oranı %7,7 (n=19) idi. Reddetme nedenleri ise aşı hakkındaki bilgisizlik ve aşıya güven duymamakla ilişkili idi. Tutum soruları ile yapılan açıklayıcı faktör analizi ile 17 soruluk aşı karşıtlığı ölçeği oluşturuldu. Yapılan regresyon analizinde erkek cinsiyette olmak, düşük eğitim seviyesine sahip olmak, gelir durumunun kötü olması, çocuk sayısında artış ve alkol kullanmamak aşı karşıtlığı puanında artış ile ilişkili bulundu. Sonuçlar: Erişkin bağışıklama oranları tüm dünyada düşük seyretmekle birlikte çalışmamızda gelişmiş ülkelerden daha düşük bulunmuştur. Çalışmamıza katılan ebeveynlerin %7,7'sinin daha önce en az bir aşıyı reddettiği görülmüştür. Aşıyı reddetme davranışının aşı ile ilgili bilgisizlik ve aşıya güven duymamaktan kaynaklandığı gözlemlenmiştir.
Joint vibration analysis for temporomandibular joint in pediatric patients

Çocuklarda Temporomandibular Eklem Bozuklukları günümüzde yaygın bir orofasiyal durum olarak kabul edilmektedir. Çocuklarda ve erken ergenlerde birçok TMD çalışması yapılır, ancak bu yaş grubunda prevalansı belirlemek zordur. Bununla birlikte, bu hastalıkların erken teşhisinin, ilerlemenin önlenmesi ve çene fonksiyon bozukluğunun azaltılması için büyük önem taşıdığını söyleyebiliriz. Günümüzde, BioRESEARCH tarafından Joint Vibration Analysis adı verilen yeni bir teknik, diş hekiminin kondilin durumunu ölçmesine izin veren ve sadece statik bir görüntü değil, dinamik fonksiyon hakkında bilgi veren bir tekniktir. Amaç: Bu çalışmanın amacı çocuk ve erken ergen hastalarda JVA gibi hızlı invaziv olmayan bu tarama tekniğini hiçbir şikayeti olmadan kullanmak ve aynı zamanda sol ve sağ eklem değerlerini karşılaştırmaktı. Gereç ve Yöntem: Bu amaçla Aydın Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesine başvuran 10-18 yaş arası 50 çocuk rastgele seçildi ve çalışmaya dahil edildi. Bu çocukların her biri için tıbbi durum tespit edildi ve JVA parametreleri kaydedildi. İstatistiksel Analiz SPSS (22 version )istatistik yazılımı kullanılarak yapıldı. Bulgular: JVA'nın cinsiyete göre belirlediği parametreler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktur. Ayrıca dikkate aldığımız deneklerin sağ ve sol eklemleri arasında istatistiksel olarak bir fark yoktu. Sonuç: Bu çalışmada JVA cihazının erken yaşlarda Temporomandibuler eklem hastalığının erken teşhisinde faydalı olduğu sonucuna vardık. Asemptomatik hastalarda da TME rahatsızlıklarını gösterebilen invaziv olmayan hızlı ve düşük maliyetli bir cihazdır. Gelecekte dejeneratif koşulları önlemek için kullanışlıdır.
Sezai Karakoç'un şiirlerinde anne ve çocuk teması

Sezai Karakoç Cumhuriyet sonrasında yetişen büyük şair ve aydınlarımızdan biridir. O, II. Yeni şiirinin önde gelen sanatçılarından biri olmuştur. Şairlik yaşamında bir dönem II. Yeni şiir anlayışına bağlı kalan sanatçı, sonrasında kendisini 'diriliş' düşüncesine adamış ve bu yönde eserler vermiştir. 'Diriliş', İslam milletleri ve medeniyetinin yeniden yükselmesini arzulayan bir düşüncedir. Karakoç, hem şiirlerinde hem de düzyazılarında bir diriliş nesli oluşturmanın gayreti içinde hareket etmiştir. Karakoç, pek çok konuda şiir yazmıştır. Şiirlerinde yoğun işlenen temalardan biri de 'anne ve çocuk' temasıdır. Karakoç'un şiirlerinde işlediği 'anne ve çocuk' teması bazen şairin kendi yaşamından kesitler sunarken bazen de genel olarak 'anne ve çocuk' bağlamında ele alınır. Karakoç'un şiirlerinde 'anne ve çocuk' teması genellikle diriliş düşüncesi çerçevesinde şekillenir. Anne, çocuğun ilk ve büyük öğretmenidir. İyi anneler tarafından iyi bir şekilde yetiştirilen çocuklar aydınlık geleceği kuracak, dirilişi gerçekleştireceklerdir.
B12 eksikliği olan çocuklarda oksidan ve antioksidan parametrelerin değerlendirilmesi

B12 Eksikliği Olan Çocuklarda Oksidan Ve Antioksidan Parametrelerin DeğerlendirilmesiVitamin B12 suda eriyen, başlıca mikroorganizmalar tarafından sentezlenen ve çeşitli türevleri bulunan bir vitamindir. İnsan kalın bağırsağında bakteriler tarafından sentez edilebilir ancak emilen miktar çok az ve yetersizdir. Vitamin B12 besinlerden, özellikle hayvansal gıdalardaki kobalaminlerden elde edilir. Diyetle yetersiz alımı vitamin B12 eksikliğinin önemli bir sebebidir. Vitamin B12 eksikliğinin; santral ve periferik sinir sistemi, gastrointestinal sistem, kardiovasküler sistem, kas-iskelet sistemi, hematolojik ve immünolojik sistemler üzerinde olumsuz etkileri olduğu bildirilmiştir. Vitamin B12 eksikliği insidansı toplumdan topluma, değişik yaş guruplarına, sosyoekonomik düzeye ve beslenme alışkanlıklarına göre farklılık gösterir. Yayınlarda çocukluk çağı vitamin B12 eksikliğinde oksidan ve antioksidan denge belirteçlerini değerlendiren çalışma sayısı çok azdır. Bu çalışmada çocuklarda vitamin B12 eksikliğinin oksidan antioksidan parametreler üzerine etkilerinin değerlendirilmesi amaçlandı. Araştırmaya kliniğimizde Ocak 2016 Ocak 2017 tarihleri arasında, 12-18 yaş aralığında vitamin B12 eksikliği tanısı almış; vitamin B12 düzeyi 200 pg/ml altında ve homosistein düzeyi 15 mol/L üstünde olan 40 çocuk ile sağlıklı 40 çocuk olmak üzere toplam 80 çocuk alındı. Kan örneklerinden; malondialdehit, nitrik oksit, nitrik oksit sentaz, ksantin oksidaz, glutatyon peroksidaz, katalaz, total antioksidan kapasite düzeyleri çalışıldı. Çalışmada hasta grup ve kontrol grubu karşılaştırıldığında sosyoekonomik düzey açısından istatistiksel olarak anlamlı fark izlenmedi. Vitamin B12 ile homosistein arasında istatistiksel olarak anlamlı kuvvetli zıt korelasyon saptandı. Hasta grup ve kontrol grubu karşılaştırıldığında total antioksidan kapasite ile antioksidan göstergeler olan; katalaz, glutatyon peroksidaz açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Hasta grup ve kontrol grubu karşılaştırıldığında oksidatif stres göstergesi olan; malondialdehit, nitrik oksit, ksantin oksidaz, nitrik oksit sentaz açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Sonuç olarak çalışmamızda çocukluk çağında vitamin B12 eksikliğinin oksidan parametreler ile antioksidan parametreler üzerine etkisi olduğu gösterilememiştir. Olgu sayısı arttırılarak, farklı yaş grupları ve daha düşük vitamin B12 seviyeleri ile tedavi sonrası da değerlendirilerek farklı çalışmalara gereksinim duymaktayız.
İran-Tebriz çocuklarında büyüme göstergeleri

Bu araştırmanın amacı, İran- Tebriz'in ve diğer bölgelerde 6-17 yaş grubu çocuk ve gençlerin boy, ağırlık ve BKE, antropometrik parametrelerinin belirlenmesi ve değerlendirilmesidir. Temel olarak daha önceki literatür çalışmaları ele alınarak, bir değerlendirme yapılması hedeflenmiştir. Çocukların büyüme ve gelişme süreçleriyle ilgili olarak şimdiye kadar çalışılmış antropometrik çalışmalara yer verilmiştir. Bu çalışmalar İran'da yapılmıştır fakat Tebriz çocukları üzerinde çalışma sayısı azdır. Günümüzde çocukların büyümesi aileler tarafından daha dikkatli takip edilmektedir. Büyüme gelişme birbirinden ayrılmayan konular olmakla beraber, büyüme vücutta değişimler ve organların büyümesi olarak ifade edilmekte, gelişme ise bedensel ve zihinsel gücünün artmasını açıklar. Okul çocuklarında enerji ve besin ögelerinin yetersiz alımı, büyüme ve gelişmeyi ve okul başarısını olumsuz yönde etkiler. Büyüme ve gelişmenin değerlendirilmesinde ağırlıkla birlikte kullanılan ölçümlerden biri boy diğeri ağırlıktır. İran gibi gelişmekte olan ülkelerde, çevresel etmenlerin iyileşmesine bağlı olarak, bireylerin büyüme ve gelişiminde pozitif yönlü değişimler olduğu bilinmektedir. İran çocuklarının büyüme ve gelişmelerini değerlendirmek için genel olarak Nelson Tıbbı, Fafar ve Karnet referansı kullanılır. Yapılan araştırmalarda İran çocuklarının kısa boylu olmadığı ancak Avrupalı çocuklara göre 5-10 cm daha kısa olduğunu görülmüştür ve bu da genetik özelliklere ve beslenmeye bağlıdır.
Çocuklarda fonksiyonel konstipasyon

Giriş/AmaçÇocukluk çağı konstipasyonları, bütün dünyada yaygın olmakla birlikte, halen olguların büyük çoğunluğunda nedenin bulunamadığı ve tedavinin genellikle klinik deneyimlere dayandığı bir sorundur. Çalışmamızda, konstipasyonun, terminolojisi, tedavisi ve takibini standardize etmek amacıyla uluslararası fikir birliği ile oluşturulan Roma III kriterleri kullanılarak klinik sonuçlarımız irdelenmiştir. Gereç ve YöntemÇalışmaya alınan 41 olgu ( 23 erkek, ortalama yaş 4 ,7), İnfant Disşezisi (n=14), Fonksiyonel Konstipasyon (n=22) ve Non-retantif Fekal İnkontinans (n=5) olarak adlandırılan üç hastalık grubuna ayrıldı. İnfant Disşezi grubuna tedavi verilmedi, Fonksiyonel Konstipasyon grubunda oral ve rektal laksatiflerden oluşan standart tedavi protokolü uygulandı ve Non-retantif Fekal İnkontinans grubunda ise tedavinin esasını sıkı bir tuvalet eğitimi oluşturdu, medikal tedavi verilmedi. Fonksiyonel Konstipasyonlu olgularda ilk 6 haftalık yoğun tedavi dönemini takiben olgular tedavi başarısına göre üç gruba ayrılarak değerlendirildi. Çalışmamızdaki veriler prospektif ve retrospektif olarak toplanarak, hastalık grupları, tedavi başarı grupları ve relaps olan-olmayanlar arasında; güncel yaş, semptom yaşı, cins, düzensiz/yetersiz tedavi kullanımı, semptomla klinik başvuru arasındaki süre, aile öyküsü, beslenme durumu, tuvalet eğitimi, psikolojik faktör, üriner semptom, aylık fekal inkontinans, takip süresi ve relaps için karşılaştırmalar yapıldı. BulgularOrtalama 7,2 aylık takip süresi sonunda, İnfant Disşezi grubunda %71,4, Fonksiyonel Konstipasyon grubunda %72, 7 ve Non-retantif Fekal İnkontinans grubunda ise %60 olgunun tedavisinde başarılı olundu. Relaps yalnızca Fonksiyonel Konstipasyon grubunda gözlendi (%12,1). Aylık fekal inkontinans sıklığı ve psikolojik faktörlerin pozitifliği prognozu anlamlı ölçüde negatif etkilediği belirlendi (p<0,05). İnfant Disşezi grubundaki olguların %28,6'sı takip sonunda Fonksiyonel Konstipasyon tanısı aldı. SonuçRoma III kriterleri kullanılarak tanımlanan iki yeni grupta ilaçsız tedavi, olguların yarısından fazlasında (Sırayla %71, 4 ve %60) başarılı olmuştur. İnfant Disşezi'nin erken bebeklik döneminde tanımlanması gereksiz tedaviyi önlemektedir. Çocukluk çağı defekasyon bozukluğu gösteren her üç olgudan birinin tedaviye dirençli olduğu görülmüştür. İnfant Disşezi tanısı alan olgular fonksiyonel konstipasyon gelişimi açısından yakın takip edilmelidir.
Çocukluk çağı epilepsilerinde kalp hızı değişkenliği

Kalp hızı değişkenliği, kalbin otonomik fonksiyon durumunu değerlendirmede kullanılan noninvaziv bir yöntemdir. Epilepsi hastalarında azalmış KHD, epilepsi ile ilişkili ölümlerin en yaygın nedeni olan ani beklenmeyen ölümün patofizyolojisinde majör rol oynayabilir. Bu prospektif çalışmanın amacı, epilepsili çocuklarda kalp hızı değişkenliğini değerlendirmekdi. Yaş ortalamaları 9.15 4.60 yıl olan 61 epileptik çocuk ve yaş ortalamaları 9.78 4.05 yıl olan 53 sağlıklı çocuk, çalışmaya dahil edildi. Çalışmadaki tüm olgular, KHD için 24 saatlik Holter görüntüleme, elektrokardiyografi ve ekokardiyografi ile değerlendirildi. Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında epilepsi hasta grubunda, EKG ve EKO parametrelerinde kısalma fraksiyonu dışında anlamlı farklılık saptanmadı. Hasta grubunda, zaman bağımlı (SDNN, SDNN index, SDANN, RMSSD, and pNN50) ve frekans bağımlı parametrelerin tamamında anlamlı bir azalma saptandı. Patolojik EEG'li hastalarda, SDNN, SDNN index, SDANN index, LF ve VLF değerlerinde normal EEG'li hastalar ile karşılaştırıldığında anlamlı bir baskılanma tespit edildi. Monoterapi rejimi uygulanan hastalar ile karşılaştırıldığında politerapi rejim uygulanan hastalarda, SDNN, SDNN index, SDANN index, RMSSD, LF, HF ve VLF değerlerinde anlamlı bir azalma vardı. Refrakter epilepsili hastalarda SDNN ve SDANN index, iyi kontrollü epilepsili hastaların değerleri ile karşılaştırıldığında anlamlı olarak baskılanmıştı. Bu çalışmanın verileri, epilepsi hastalarında baskılanmış KHD'nin politerapi, refrakter epilepsi ve patolojik EEG ile ilişkili olduğunu göstermiştir. Azalmış parasempatik tonüs ile ilişkili olan bu artmış sempatik aktivite, epilepsili çocuklarda ventriküler taşiaritmilerin gelişiminde anahtar bir rol oynayabilir ve epilepsili çocuklarda SUDEP'in altında yatan mekanizmayı açıklayabilir. Noninvaziv bir yöntem olan KHD, politerapi rejimi uygulanan refrakter epilepsili hastalarda olası fatal kardiyak aritmi riskini değerlendirmek için kullanılabilir.
Anaokuluna giden 3-6 yaş çocuğu olan annelerin yağ tüketimine ilişkin bilgi ve uygulamaları

İv oz Bu araştırmada, uygulama anaokuluna giden 3-6 yaş grubu çocukların beslenme alışkanlıkları ve günlük ortalama yağ ve enerji tüketimleri ile annelerinin yağ tüketimi ne ilişkin bilgi ve uygulamaları incelenmiştir. Araştırmaya 61'i kız, 92'si erkek olmak üzere 153 çocuk ve anneleri alınmıştır. Araştırma kapsamına alınan çocukların boy ve ağırlıkları ölçülerek beden kitle indeksleri saptanmıştır. Kullanılan anket formuyla çocuklar ve ailelerine ait genel bilgiler, sağlık sorunlarıyla ilgili bilgiler, genel beslenme davranışlarına ait bilgiler ile annelerin yag ve kolesterol ile ilgili bilgi, tutum ve alışkanlıkları, çocukların ve ailelerinin bazı besinleri tüketim sıklıkları ve miktarları belirlenmiştir. Çocukların evde ve okuldaki günlük ortalama enerji ve yag tüketimleri 3 günlük besin tüketimlerinin değerlendirilmesinden elde edilmiştir. Araştırma sonunda; kızların en çok 51 -75., erkeklerin ise 26 -50. beden kitle indeksi persentil aralığında yer aldıkları görülmüştür. Çocukların % 65. 3 6'sı sabah kahvaltısı yapmakta % 35 .29'u yemek seçmektedir. En çok seçtikleri % 33.99 oranla sebze yemekleridir. Yemek aralarında en çok tüketilen yiyecekler % 83.00 oranla meyveler dir. Çocukların ortalama günlük enerji tüketimleri 1886 kkal, yag tüketimleri ise, 90.43 gr'dır. Annelerin eğitim düzeyi ile kırsal ve kentsel kökenli oluşlarına göre çocuklarının yağ' tüketim ortalamaları, lise ve altı eğitim düzeyinde 88,44 gr, yüksekokul ve üstünde 91,71 gr, kırsal kökenlilerde 90.26 gr, kentsel kökenli annelerin çocuklarında ise 90.67 gr'dır. Günlük enerjinin % 43'ü yağlardan gelen enerjiden karşılanmaktadır. Annelerin kolesterolü tanımlama ve az yag tüketmenin sağlık üzerine olumsuz etkisi ile yağların enerjileri konusundaki bilgileri dışında yağ ve kolesterole ilişkin bilgilerinin çok yetersiz olmadığı bulunmuştur. Annelerin % 4 0 .52'si yemek pişirirken, % 47. 05'i ise çorba üzerine yağı kızdırmadan kullanmaktadır. Ailelerde yağdan zengin besinler arasında en çok ve sık tüketilen besinin süt (% 94 .12), yağ çeşitlerinden ise ay- çiçek yağı (% 88 .23) olduğu belirlenmiştir. Doğru beslenme alışkanlıklarının temeli çocuklukta atılmaktadır. Pek çok hastalığın risk faktörlerine ilişkin beslenme alışkanlığı çocuklukta yerleşmekte yetişkinlikte geri dönülmez duruma gelmektedir. Bu durumda yetişkinlerin özellikle annelerin besin hazırlama ve tüketim alışkanlıkları önemli rol oynamaktadır. Sağlıklı bireyler yetiştirmede ve iyi alışkanlıklar kazandırmada aileye çocuklara ve öğretmenlerine yapılacak eğitim önem taşımaktadır.
1-3 yaş arası çocuklarda mavi ışığa maruziyet ve uyku düzeyleri

Dünya'da ve Türkiye'de mavi ışık yayan cihaz kullanımı her geçen yıl artmaktadır. Özellikle çocuklarda 1-3 yaş kritik bir dönem olduğundan mavi ışık yayan cihaz kullanımı açısından riskli bir gruptur. Bu araştırma, 1-3 yaş arası çocukların mavi ışığa maruziyet ve uyku düzeyleri ile ilişkili faktörlerin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı ve ilişkisel olarak yapılmıştır. Araştırmaya başlamadan önce Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi İlaç ve Tıbbi Cihaz Dışı Araştırmalar Etik Kurulu'ndan etik kurul onayı ve Karaman İl Sağlık Müdürlüğü'nden araştırmanın yapılacağı kurumlara yönelik gerekli resmi izinler alınmıştır. Araştırma Karaman ili merkez sınırları içinde bulunan 10 ayrı aile sağlığı merkezinde yapılmıştır. Araştırmaya bu merkezlerde kayıtlı bulunan 1-3 yaş arası çocuğu olan 323 anne dahil edilmiştir. Veri toplama da araç olarak 1-3 Yaş Arası Çocuklarda Mavi Işığa Maruziyet ve Uyku Düzeyleri Anket Formu kullanılmıştır. Anket, araştırmacı tarafından yüz yüze görüşme tekniği ile yapılmıştır. Araştırma sonucunda uyku toplam süresi ile cinsiyet, çocuk odası, annenin eğitim durumu, annenin çalışma durumu, çocuğa bakan kişi, babanın eğitim durumu, birinci gündüz uykusu, gündüz birinci uykuyu uyuma şekli, ikinci gündüz uykusu, gündüz ikinci uykuyu uyuma şekli, gece uykuyu uyuma şekli, babaya ait akıllı telefon varlığı, annenin çocuğun televizyon izlemesine izin verme durumu, annenin çocuğun tablet kullanmasına izin verme durumu, annenin çocuğun bilgisayar kullanmasına izin verme durumu ve annelerin mavi ışık yayan cihazların çocuğun uykusunu etkileme durumuna verdikleri cevaplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır (p>0,05). Uyku toplam süresi ile çocuğun yatağının bulunması, çocuğa ait tablet varlığı, çocuğun odasında mavi ışık yayan elektronik cihaz ve mavi ışık yayan aydınlatıcı varlığı, anneye ait akıllı telefon varlığı, annenin çocuğun akıllı telefon kullanmasına izin verme durumu ve çocuğun yatmadan hemen önce karanlıkta mavi ışık yayan elektronik cihaz kullanım durumu arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir fark saptanmıştır (p<0,05). Yapılan ileri analizlerde uyku süresi dördüncü çocuk olanlara göre birinci ve ikinci çocuk olanlarda daha olumsuz yönde istatistiksel açıdan anlamlıdır (p<0,05). Çoklu regresyon analizi sonuçlarına göre Model 1'de sosyodemografik değişkenlerin, Model 2'de sosyodemografik ve mavi ışık yayan cihaz kullanımına ilişkin değişkenlerin belirleyicilikte etkisi değerlendirilmiştir. Sosyodemografik değişkenler uyku süresini Model 1'de %6,6 oranında, mavi ışık yayan cihaz kullanımına ait özelliklerin eklendiği Model 2'de ise %16, 5 oranında etkilemiştir. Sonuç olarak mavi ışık yayan cihaz kullanımı gittikçe artan önemli bir halk sağlığı sorunu haline gelmektedir. Bu sorunun artmasını engellemek için etkili önlemler alınmalı ve uygulanmalıdır.
Yenidoğan kuvözlerinin oluşturduğu manyetik alanın ratlardaki davranış modelleri üzerine etkisi

Elektrik enerjisi kullanarak çalışan cihazlar, elektromanyetik alan oluşturmakta veyaymaktadır. Çalışmamızın amacı, elektrik enerjisi ile çalışan kuvözlerin oluşturduğumanyetik alanın yenidoğanlar üzerinde olası zararlı etkilerinin araştırılmasıdır. Bu amaçla çalışmamızda 48 rat kullanılmış ve 3 gruba ayrılmıştır. Her grup yenidoğan 16 rattan oluşmaktadır. Çalışma grubu ratları 15 gün süreyle çalışan kuvözde, Kontrol grubu ratları kuvöz dışında ve Kontrol II grubu ratları da kapalı kuvözde bekletilmiştir. 30 gün sonra ratlar su labirent testi, açık alan testi ve yükseltilmiş artı labirent testine tabi tutulmuştur. Su labirent testinde çalışma grubu ratları platformu daha uzun süredebulmuştur. Açık alan testinde çalışma grubu ratlarının santral zonda kalma süre veyüzdesinin, vertikal hareket sayısının azaldığı, periferik zonda kalma süre veyüzdelerinin, miksiyon sayısının arttığı görülmüştür. Yükseltilmiş artı labirent testinde ise çalışma grubu ratlarının süslenme, miksiyon ve defekasyon sayılarının arttığı, fakat diğer değişkenlerin fark etmediği görülmüştür. Çalışma grubu ratlarının her üç testte de kontrol gruplarına göre birçok değişkende davranış modellerinin değiştiği ortaya çıkmıştır. Sonuç olarak, çalışma grubu ratlarındaki bu etkilenme göz önüne alındığındayenidoğanların uzun süreli kuvöz bakımında kalmaları durumunda hayatlarının ileriki dönemlerinde anksiyete bozukluğu, psikiyatrik hastalıklar ve bilişsel fonksiyonlarındagerilik görülebileceği kanısına varılmıştır.