turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk Medeni Kanunu'nun miras ile ilgili hükümlerinin Ceyhan ilçesinde uygulanışı

Tanzimat döneminden bu yana süren Batılılaşma Hareketleri içerisinde, Atatürk İnkılapları, toplum hayatımıza yön vermesi açısından son derece önemli bir yere sahiptir. Atatürk İnkılapları ile, batı tarzında yeni bir yaşam modeli düzenlenmeye çalışılmış ve bu yapılırken de, toplum düzenini sağlamayı amaç edinen hukuk, etkin bir vasıta olarak kullanılmıştır. Atatürk tarafından gerçekleştirilen İnkılaplardan özellikle bizi ilgilendiren, laik bir yaşam biçiminin topluma uygulatılmasında, toplumun geleneksel yaşam biçiminin değiştirilmesinde, kadının hukuki statüsünün belirlenmesinde etkili olan ve bir devrim niteliği taşıyan Türk Medeni Kanunu'dur. Medeni Kanunu, Türkiye'de laik ve demokratik bir hukuk sisteminin başlangıcını teşkil etmiştir. Özellikle de, eski hukuk sistemimizde yer almayan aile hukuku ve miras hukuku alanlarında köklü bir devrim meydana getirmiştir. Bu çalışmada Türk Medeni Kanunu'nun mirasa ile ilgili hükümleri, bu hükümlerin uygulanmasında karşılaşılan sorunlar ve bu sorunların sebepleri tarihi ve hukuki çerçeve içerisinde Adana'nın Ceyhan İlçesi baz alınarak incelenmiştir. Bu araştırmada, Ceyhan ilçesi halkının, gelenek ve görenekleri, siyasi, sosyal, ekonomik yapısı ve inançları ile medeni Kanun'un miras hükümleri arasında bazı uyumsuzlukların olduğu, bunun neticesinde ise uygulamada bir takım sorunlarla karşılaşıldığı tespit edilmiştir. Bu sorunların, zaman süreci içerisinde ilçe halkının ekonomik, kültürel ve sosyal yapısının hazır hale getirilmesiyle ve toplumun bilinçlenme süreciyle doğru orantılı olarak azaldığı görülmüştür.
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'na göre acentelikte rekabet yasağı anlaşması

Acente, acentelik sözleşmesi süresince müvekkili ile rekabet edemez. Bu durum gerek TTK gerek 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununda hükme bağlanmıştır. Müvekkili, acentenin rakip faaliyetlerinden koruyucu nitelikteki bu düzenleme, acentelik sözleşmesi süresince geçerli olduğundan, acente, acentelik sözleşmesi sonrasında müvekkili ile rekabet edebilir. Acenteyi sözleşme sonrası için rakip faaliyetlerden engelleyici kanuni bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu yüzden müvekkilin sözleşme sonrası menfaatlerinin korunması için acentelik sözleşmesi sırasında, sözleşme sonrası için, acentenin rakip faaliyetlerini sınırlandırıcı nitelikte bir anlaşmayı taraflar serbestçe yapabilirler. Uygulamadaki deneyimler, söz konusu anlaşmanın, müvekkile ekonomik yönden bağımlı ve sözleşmenin zayıf tarafı olan acentenin, sözleşme sonrası için ticari faaliyetlerinin aşırı derecede sınırlanmasına neden olduğunu göstermektedir. İşte, kanun koyucu, acenteyi korumak amacıyla, sözleşme sırasında yapılan ve sözleşme sonrası uygulanacak olan rekabet yasağı anlaşmasının esaslarını belirleyen 123. madde hükmünü kabul etmiştir. Hüküm, Alman Ticaret Kanunu'nun 90a paragrafından alınmıştır. 123. madde, Avrupa Birliği'nde 1986 yılında kabul edilmiş olan Üye Ülkelerin Bağımsız Acenteleriyle İlgili Mevzuatın Eşgüdümüne İlişkin 86/653 sayılı Yönergeye uygundur. Dolayısıyla hukukumuz, rekabet yasağı anlaşması hususunda Avrupa Birliği hukuku ile eşit seviyede bir hükme kavuşmuştur. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 123. maddesi, acenteyi korumak amacıyla anlaşmanın yazılı yapılmasını ve anlaşma hükümlerini içeren ve müvekkil tarafından imzalanmış bulunan bir belgenin acenteye verilmesini hükme bağlamıştır. Ayrıca anlaşma en çok, ilişkinin bitiminden itibaren iki yıllık süre için yapılabilir ve yalnızca acenteye bırakılmış olan bölgeye veya müşteri çevresine ve kurulmasına aracılık ettiği sözleşmelerin taalluk ettiği konulara ilişkin olabilir. Hüküm, müvekkilin, rekabet sınırlaması dolayısıyla, acenteye uygun bir tazminat ödemesini öngörmektedir. Rekabet yasağı anlaşması esasında bir sözleşme ilişkisi olduğundan kanun koyucu, anlaşmayı sona erdiren iki hali düzenlemiştir. 123. maddenin 2. fıkrasına göre, müvekkil, sözleşme ilişkisinin sona ermesine kadar, rekabet sınırlamasının uygulanmasından yazılı olarak vazgeçebilir, bu halde vazgeçme beyanından itibaren altı ayın geçmesiyle tazminat ödeme borcundan kurtulur. Takip eden fıkraya göre, taraflardan birinin, diğer tarafın kusurlu davranışı nedeniyle haklı sebeplerle sözleşme ilişkisini feshederse, fesihten itibaren bir ay içinde rekabet sözleşmesiyle bağlı olmadığını diğer tarafa yazılı olarak bildirebileceği hükme bağlanmıştır.123. maddenin son fıkrasına göre ise, maddeye aykırı şartlar, acentenin aleyhine olduğu ölçüde geçersizdir. Ülkemizin acenteler cenneti, çoğu acentenin de yabancı şirketlerin birer temsilcisi olduğu göz önüne alındığında, yerli acentelerimizin korunmalarının önemi ortadadır. Bu korumayı sağlamaya yardımcı olması açısından hükmün, yeni Türk Ticaret Kanunu'na alınmasının yerinde olduğu düşünülmektedir.
Cumhuriyet savcısının kamu davasını açmada takdir yetkisi

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, 171'inci maddesiyle kamu davasının açılması bakımından Cumhuriyet savcısına istisnai nitelikte takdir yetkisi tanıyarak Türk Hukuku'na önemli bir yenilik kazandırmıştır. 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun yürürlükte bulunduğu süreçte doktrin tarafından da savunulmakta olan bu hususunun yasalaşması yerinde olmuştur. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 171'inci maddesinde ilk olarak, yargılama sonucunda faile ceza verilmemesini gerektiren sebeplerden şahsi cezasızlık sebebi veya etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını gerektiren hallerin varlığı halinde Cumhuriyet savcısına kamu davasını açma bakımından takdir yetkisi tanınmıştır. Fakat, bu konuda Cumhuriyet savcısının vereceği kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı itiraz imkanının getirilmemesi yerinde olmamıştır. Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise kamu davasının açılmasının ertelenmesi kurumuna yer verilmiştir. Bu noktada önemli olan husus, kamu davasının açılmasının ertelenebilmesi için suçun işlenmesiyle kamunun veya mağdurun uğradığı zararın şüpheli tarafından tazmin edilmesinin zorunlu olmasıdır. Dolayısıyla kanun koyucu, Cumhuriyet savcısına kamu davasını açmada takdir yetkisi tanırken yalnızca şüphelinin değil; aynı zamanda mağdurun da menfaatlerini göz önüne almıştır. Mevcut durumda yapılması gereken, kanun koyucunun attığı önemli bir adım olan Cumhuriyet savcısına kamu davasını açmada takdir yetkisi tanınmasına yönelik düzenlemelerin daha işlevsel hale getirilerek uygulama alanının artırılması olmalıdır. Dolayısıyla son yüzyıl içerisinde Kıta Avrupası Hukuku'nda hızlı bir şekilde artan Cumhuriyet savcısına takdir yetkisi tanınmasına dayalı hükümlerin Türk Hukuku'nda da genişletilmesi gerekmektedir.
Türk Hukukunda kurumsal yönetim derecelendirme şirketleri

Bu tezin amacı, Sermaye Piyasası Kurumsal Yönetim ilkelerini genel bir bakış açısıyla inceleyerek, sermaye piyasası sisteminin en yeni unsurlarından biri olan Kurumsal Yönetim Derecelendirme Şirketlerini bilimsel olarak bir süzgeçten geçirerek, literatürde bu konuda olan boşluğu kısmen de olsa doldurmaya çalışmak ayrıca Isparta ve Konya illerindeki şirketlerle anket çalışması yaparak şirketlerin kurumsal yönetim ilkelerini ne derecede özümseyebildiklerinin ölçülmesidir. Kurumsal Yönetim İlkeleri, ekonomi ve hukuk dünyasının son yıllardaki en önemli konularından birisidir. Bu bağlamda, her ülke bu konu ile ilgili olarak kendi düzenlemelerini oluşturmaktadır. Ancak bu düzenlemeler ülkelerin ekonomi, kültür gibi temel altyapılarına göre farklılık arz etmektedir. Türkiye'de OECD Kurumsal Yönetim İlkelerini temel alarak oluşturduğu kurumsal yönetim ilkelerinde kendi şartlarına göre düzenlemeler yapmıştır. İkinci olarak sermaye piyasasının en yeni unsuru olan derecelendirme şirketleri, henüz kamuoyu tarafından yeterince bilinmemekte ve tam olarak hangi görevi üstlendikleri anlaşılamamaktadır. Bu nedenle tezin ikinci bölümünde, derecelendirme şirketleri, özel olarak tezin konusu olan Kurumsal yönetim Derecelendirme Şirketleri ayrıntılı olarak bir incelemeye tabi tutulmaya çalışılmıştır. Üçüncü olarak kurumsal yönetim ilkelerinin yayınlandığı tarihten bu tarihe kadar, İMKB 100 endeksine dahil olmayan Anadolu şirketlerinin, kurumsal yönetim ilkelerini benimsemek konusunda çok hızlı olmadıklarının anlaşılmasıdır. Daha çok aile şirketleri şeklinde yönetilen şirketlerin kurumsallığa çok sıcak bakmadıkları anket çalışması sonucunda da ortaya çıkmıştır. Son olarak kurumsal yönetim ilkelerinin tam olarak yerleşmesi bakımından şirketlerin bu konuda alacağı çok uzun bir yol bulunmaktadır.
'Compliance' kavramı ve borsaya kayıtlı şirketlerde uygulaması

Tüzel kişi olarak şirketlerin hukuka uyma yükümlülükleri bulunmaktadır. Compliance şirketin, organlarının ve tüm şirket çalışanlarının hukuk kurallarına uygun hareket etmesinin sağlanması için alınması gereken tüm önlemleri ifade etmektedir. Compliance ile şirketlerin hukuka aykırı faaliyet göstermelerinin önlenmesi, hukuka aykırılıkların ortaya çıkarılması ve ortadan kaldırılması ile hukuka uygunluğun şirket düzeyinde güvence altına alınması amaçlanmaktadır. Çalışmamızda sırasıyla 'Compliance nedir?, 'Anonim şirketlerde Compliance yükümlülüğü var mıdır?, 'Borsaya kayıtlı şirketlerde Compliance uygulaması nasıldır ve nasıl olmalıdır? ve 'Yönetim kurulunun Compliance nedeniyle sorumluluğu var mıdır? soruları yanıtlanmaya çalışılmaktadır.
Roma Hukuku'nda ve günümüz Türk Hukuku'nda eser sözleşmeleri

Türk Hukuku'nda rızai sözleşmeler içerisinde yer alan ve Roma Hukuku'nda locatio conductio olarak ifade edilen sözleşmeler, Roma Hukuku'nda yüklenici tarafından işin sahibince verilecek ücret mukabilinde ve işin sahibinde tedarik edilen malzeme neticesinde eseri meydana getirmeyi ve teslim etmeyi üstlendiği sözleşmedir. Bu sözleşmelerin Türk Hukuku'nda rızai sözleşmeler içerisinde yer alması nedeniyle sözleşme taraflarının sözleşmenin esaslı unsurları üzerinde mutabık kalması sözleşmenin oluşması için yeterli koşuldur. Roma Hukuku'nun klasik döneminden kalan hiçbir kaynakta eser sözleşmesine ilişkin tanım yer almamaktadır. Esasen bu durum, Roma Dönemi'nde yadırganacak bir husus teşkil etmezdi; zira Romalı hukukçular genellikle unsurları belirtmekle yetinmişler ve tanım yapmaktan kaçınmışlardır. Bu, locatio conductio sözleşmeleri açısından da geçerliydi. Bu tip akitlerde genel olarak, sözleşmenin taraflarından birisinin kendisine sunulan hizmet, kullandırılan eşya veya inceleme konumuzda olduğu gibi, bir eser için ücret ödeme borcu altına girdiği görülmektedir. Locatio conductio sözleşmeleri açısından oldukça kısıtlı olan Roma Hukuku kaynakları, bize, locatio conductio sözleşmelerinin esasen bir çatı altında toplandığını; ancak günümüzdeki üçlü ayrımın Roma Dönemi'ndeki uygulamalara ve sonradan da müşterek hukuk çalışmaları ile tanımlandığını ve günümüzdeki halini aldığını göstermektedir. Eser sözleşmesi, hem Roma hem de günümüz hukukunda borç doğuran, ivazlı, sinallagmatik ve rızai akitler olup; öğretide tartışmalı olmasına karşın, bizim de kabul ettiğimiz görüş uyarınca ani edimli sözleşmelerdendir.
İslam fıkhında nafile namazlar

Nafile, kişinin, kendisine zorunlu kılınmadığı halde farz ve vacib ibadetlerin dışında yaptığı ibadetlerdir. Gerek hadis kaynaklarında gerekse değişik maksatla yazılmış bazikitaplarda farklı zaman ve mekanlarda ifa edilmesi istenilen nafile namazlardan söz edilir. Hem sayısal anlamda hem muhteva olarak geniş tartışmalara sebep olmuşlardır. Özellikle tasavvufi yaklaşımlarda hassasiyetle yerine getirilmeye çalışılmış, bazı çevrelerce meşruiyetleri hararetle savunulmuştur. Bazıları ise nafile namazların sıhhatikonusunda son derece titiz davranmış, bu nedenle de sayı bakımından çok daha az nafilenamazın varlığını kabul etmişlerdir.
Haksız kullanma tazminatı

Çalışmamızın konusu kötü niyetli haksız zilyedin haksız kullanma tazminatı borcundan oluşmaktadır. Kötü niyetli haksız zilyedin haksız kullanma tazminatı borcu kötü niyetli haksız zilyedin başkasına ait bir eşyayı bizzat kullanarak bir yarar elde etmesi durumunda doğmaktadır. Haksız kullanma tazminatı kötü niyetli haksız zilyedin sorumluluğu kapsamındaki borçlarından biridir. Bu sebeple çalışmamızın birinci bölümünde haksız zilyedin sorumluluğu, iyiniyetli-kötüniyetli haksız zilyet ayrımı, kötü niyetli haksız zilyedin borçları ve hakları, bu borç ve haklara uygulanacak zamanaşımı süreleri konuları ele alınmaktadır. Çalışmamızın ikinci ve üçüncü bölümlerinde, haksız kullanma tazminatının diğer hukuk düzenlerindeki yeri, haksız kullanma tazminatının hukuki niteliğine ilişkin görüşler, ilgili Yargıtay içtihatları, haksız kullanma tazminatının kapsamı, haksız kullanım tazminatıyla ilgili bazı özel durumlar ve uygulanacak zamanaşımı konuları incelenmektedir.
El yazısı ile vasiyetnamede düzenleme yeri ve tarihi

Düzenleme yeri 1996 yılında İsviçre'de, 2002 yılında ise Türkiye'de madde metninden çıkartılmıştır. Düzenleme tarihinin doğru olmamasının, eksik gösterilmesinin ya da hiç gösterilmemesinin el yazısı ile vasiyetnamenin iptaline sebep olacağı doktrinde ve yargı makamlarının kararlarında genel olarak kabul edilmektedir. Bununla birlikte, bu hallerde bile, gerektiğinde sırf vasiyetname dışı olgulara başvurmak suretiyle yanlış gösterilmiş olan düzenleme tarihinin doğrusuna ulaşılabileceği ya da eksik gösterilmiş bir düzenleme tarihinin tamamlanabileceği iddia edilmektedir.
İcra ve İflas Hukukunda paraya çevirme

İcra ve İflas Hukuku, diğer bir deyişle cebri icra hukuku, alacağına kavuşamayan alacaklıların, devletin cebri icra organları vasıtasıyla alacağını elde etmesini sağlayan hukuk dalıdır. Alacağına kavuşamayan alacaklının, doğrudan gidip borçlunun malvarlığına el koyması modern hukuk sistemlerinde yasaklanmıştır. Alacaklı devletin resmi organlarına başvurarak bu alacağına kavuşabilecektir. Bu aşamadan sonra ise devletin resmi organları İcra ve İflas Hukuku, yani İcra ve İflas Kanunu, kuralları çerçevesinde belirli prosedürler çerçevesinde alacaklının alacağına kavuşmasını sağlayacaktır. Ancak bu durumda da borçlunun malvarlığı doğrudan alacaklıya verilerek alacaklı tatmin edilmemektedir. Alacaklı, cebri icra organları tarafından borçlunun haczedilebilen malvarlığına el koyulması ve bu haczedilen malların belirli şekillerle paraya çevrilmesi sonucu bu elde edilen para ile tatmin edilmektedir. İcra ve İflas Hukuku, genel olarak iki ana bölümden oluşmaktadır. Bunlar haciz, diğer bir deyişle cüzi takip, ve iflas, diğer bir deyişle külli takiptir. Bu iki takip yolunun esas farkı borçlu karşısında yer alan alacaklıların sayısıdır. Ancak her iki takip yolunda da yine alacaklılar borçlunun haczedilebilen malvarlığının paraya çevrilmesi sonucu elde edilen paradan tatmin edilmektedirler. Paraya çevirmeyi taşınır, taşınmaz, alacak ve diğer malvarlığının paraya çevrilmesi şeklinde ayırabiliriz. Aynı zamanda bu malların paraya çevirme şekillerine göre de ayrım yapabilir; açık artırma yoluyla paraya çevirme, pazarlık yoluyla paraya çevirme, ödeme yerine alacakların devri ve tahsil yetkisinin devri. Tezimizde özet olarak açıklamaya çalıştığımız bu hususlar inceleme konusu yapılmıştır.
Anayasa yargısının demokratik meşruiyeti

Bu çalışmada, anayasa yargısının demokratik meşruiyeti sorunu incelenmektedir. Çağımızın meşruiyet kaynağı olarak kabul edilen 'demokrasi' ile iktidarı sınırlama düşüncesi olan 'anayasacılık' arasında bir denge kurularak demokrasiler 'anayasal' sıfatıyla betimlenmeye başlanmıştır. Bir siyasal sistemde, çoğunluğun sınırlandırılması suretiyle anayasacılığa yaklaşıldığı oranda demokrasiden ödün verilmekte, çoğunluğun yönetimi olan demokrasiye yaklaşıldığı nispette de anayasacılık düşüncesinden uzaklaşılmaktadır. Bu nedenle anayasacılık düşüncesinin en etkin aracı olan anayasa yargısı, demokrasi ile sürekli uyum sorunu yaşamaktadır. Ancak ampirik veriler göstermektedir ki, demokratikleşme dalgaları ile anayasa yargısının yaygınlaşması benzer bir seyir izlemiştir. Buna rağmen anayasa yargısı ile demokrasinin pek çok ülke örneğinde birlikte var olmaları, anayasa yargısının demokratik meşruiyeti tartışmasını sona erdirmeye yetmemiştir. Anayasa yargısı sıklıkla anti-demokratik bir kurum olmakla itham edilmektedir. Anayasa yargısının demokratik meşruluğunu sağlayabilmesi ve ardından koruyabilmesi ise, anayasacılık ile demokrasi arasındaki dengenin kurabilmesine bağlıdır. Çalışmanın birinci bölümünde, tarihten günümüze 'ineşruiyet' kavramının dönüşümü, demokrasi kavramı ile anayasal demokrasinin ortaya çıkışı incelenmiştir. İkinci bölümde anayasa yargısının teorik temelleri ve demokrasiyle birlikte gelişim süreci ele alınmış, üçüncü ve son bölümünde ise anayasa yargısı ile demokrasinin bağdaşıp bağdaşmadığına ilişkin görüşler tahlil edildikten sonra, anayasacılık ile demokrasi arasındaki dengenin sağlanması ve korunmasına ilişkin teorik ve kurumsal önerilere yer verilmiştir.
Türk Hukukunda Aldatıcı Reklam Yoluyla Haksız Rekabet

Bu çalışmada, 'Türk Hukukunda Aldatıcı Reklam Yoluyla Haksız Rekabet' konusu işlenmiştir. Aldatıcı reklamlar haksız rekabete neden olmakta; tüketicilerin ve piyasa aktörlerinin ihtiyacı olan dürüst rekabet ortamına zarar vermektedir. Hukukumuzda aldatıcı reklamlara ilişkin çeşitli düzenlemeler bulunmakla beraber aldatıcı reklama kaynaklık eden en temel hükümler 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanununda yer almaktadır. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; genel hatlarıyla Türk Hukukunda haksız rekabet incelenmiş; ikinci bölümde ise Türk Hukukunda aldatıcı reklam konusu ayrıntılarıyla ele alınmıştır. Nihayet çalışmanın üçüncü ve son bölümünde aldatıcı reklamlara karşı başvurulabilecek hukuki yollar anlatılmıştır.
Ticari işletme kavramı ve korunması

Bu çalışmada öncelikle ticaret hukukunun Türk Hukuku'nda ve Karşılaştırmalı Hukuk'ta dayandığı temel esaslar incelenmiş, ardından ticari işletme örneklerine yer verilmiş, ticari işletmenin bütünlük ilkesine ticari işletmenin hukuki işlemlere konu olması bağlamında değinilmiş ve bu genel açıklamalardan sonra tezin ağırlık noktasını teşkil eden ticari işletmenin bir bütün olarak ve tekil unsurları yönünden, yine kurumsal yönetim ilkeleri çerçevesinde muhasebe düzeninin denetlenmesi, rekabetin kötüye kullanılmasına mani olunması, ticari sırların muhafazası ve iflasa sürüklenmesine karşı alınabilecek tedbirler marifetiyle korunması incelenmiştir.
Türkiye'de yabancıların taşınmaz edinimi ve etkileri

Yabancıların taşınmaz edinimi, ülkemizde cumhuriyet dönemi ve öncesini de kapsayacak şekilde yoğun tartışmaların yaşandığı ve Türk mevzuatında birçok defa değişikliklere konu olmuş, kanun değişikliklerine gündem teşkil etmiş bir alandır. Türk hukukunda yabancı gerçek ve tüzel kişilerin taşınmaz edinimi konusu dağınık bir yapı içinde düzenlenmiştir. Yabancıların Türkiye'de taşınmazlar üzerinde sahip olabilecekleri haklar, esas itibarıyla 2644 sayılı Tapu Kanunu'nda yapılan 6302 sayılı Kanunla getirilen değişikliklerle ele alınmaktadır. Bu çalışmada, bilhassa Tapu Kanunuyla ortaya konan hukuki çerçeve kapsamında yabancı gerçek ve tüzel kişilerin ülkemizde taşınmaz edinimine ilişkin kabul edilen şartlar ve kısıtlayıcı düzenlemeler incelenmiştir. Tapu Kanununda 2012 yılında gerçekleştirilen değişiklikler arasında en önemlisi yabancı gerçek kişilerin taşınmaz edinimine ilişkin karşılıklılık şartının kaldırılmasıdır. Değişiklikle, yabancı gerçek ve tüzel kişilerin Türkiye'de taşınmaz ve sınırlı ayni hak edinebilmesi için karşılıklılık şartının yerine, Bakanlar Kurulu tarafından belirlenen ülkelerden birinin vatandaşı olmak şartı getirilmiştir. Yeni sistemde 2017 Anayasa değişikliği ile Bakanlar Kurulu'nun kaldırılmasıyla kanunlarda Bakanlar Kurulu'na verilen bütün görevler Cumhurbaşkanına devredilmiştir. Bu yüzden Tapu Kanunu'na ilişkin tarihsel süreçte Bakanlar Kurulu'na ilişkin anlatılan yetkiler artık günümüzde Cumhurbaşkanı tarafından kullanılacaktır. Kanun düzenlemeleri sayesinde yabancıların ülkemizde taşınmaz edinimi kolaylaştırılmıştır.
İşverenin yeniden işe alma yükümlülüğü

Hizmet akdi yapma özgürlüğü, tarafların bir hizmet akdi yapmak zorunda olmamaları, akdin içeriğini ve tarafını serbestçe belirleyebilmeleri, karşılıklı anlaşarak içeriğini değiştirebilmeleri ve yaptıkları akdi sona erdirebilmelerini kapsamaktadır. Hem işçi hem de işveren açısından bu serbesti geçerli olmakla birlikte iş hukukunun işçiyi koruyucu niteliği gereği bu özgürlüğe işveren aleyhine bir takım yasal müdahalelerde bulunulmuş ve bir takım ceza yaptırımları altında işverenin bazı hallerde hizmet akdi yapması yasaklanmış bazı hallerde ise 'yeni işe alma' veya 'yeniden işe alma yükümlüğü' şeklinde hizmet akdi yapma zorunluluğu getirilmiştir. Yeni işe alma yükümlülüğü, işverene bir hizmet akdiyle bağlı olarak çalışmayan ancak kanunda belirtilen bazı şartları taşıyan kişileri işe alma zorunluluğunun getirilmesi şeklindeki sınırlamadır. Yeniden işe alma yükümlülüğü ise daha önce işverene bağlı olarak çalışırken çeşitli sebeplerle hizmet akdi sona eren işçiyi belli şartları yerine getirmesi durumunda işe alma zorunluluğu getiren bir düzenlemedir. İşverenin yeniden işe alma yükümlülüğüne ilişkin hükümlerin büyük bir kısmı 4857 sayılı İş Kanunumuzda yer almaktadır. Toplu işçi çıkarmayı düzenleyen 29. maddenin 6. fıkrasında, toplu işçi çıkarma kapsamında işten çıkarılan işçilerin, 'Özürlü, eski hükümlü ve terör mağduru çalıştırma zorunluluğu'nu düzenleyen 30. maddenin 8. fıkrasında işyerinin işçisi iken malulen ayrılmış olup da maluliyeti ortadan kalkan işçilerin, 'Askerlik ve kanundan doğan çalışma' yi düzenleyen 31. maddenin son fıkrasında askerlik veya kanundan doğan bir ödev nedeniyle işinden ayrılan işçilerin yeniden işe alınmalarına ilişkin hükümler yer almaktadır. 2821 sayılı Sendikalar Kanununda da sendika-yönetim kurulu ve başkanlığında görev aldıkları için kendi rızalarıyla işten ayrılan işçilerin başvurmaları halinde yeniden işe alınmalarına ilişkin hükümler getirilmiştir. Bunun yanı sıra 5953 sayılı Basın İş Kanununun 12. maddesinde de hastalığı nedeniyle işinden ayrılmak zorunda kalıp sonradan iyileşen gazetecinin yeniden işe alınmasına ilişkin bir düzenleme yer almaktadır. 103 İşverenin kanundan ya da toplu iş sözleşmesinden doğan bu yükümlülüğünü yerine getirmemesi halinde kanunda cezai yaptırımlar öngörülmüş, maluliyeti sona eren ya da askerlik veya kanuni ödevini bitirenleri yeniden işe alma yükümlülüğüne ilişkin olarak ayrıca hukuki yaptırımlar getirilmiştir. Diğer yükümlülükler içinde, kanunda düzenlenmemiş olsa da doktrinde bir takım hukuki yaptırımların uygulanması gerektiği savunulmaktadır. Hazırlanan bu tezde işçilerin sosyal ve ekonomik açıdan korunması amacıyla işverene getirilen hizmet akdi yapma zorunluluklarından biri olan işverenin yeniden işe alma yükümlülüğü incelenmiştir.
SERİ TAHKİM USULÜ VE UYGULAMASI

Tahkimin ilk ortaya çıkış sebebi aslında yerel mahkeme yargılamasına oranla çok daha hızlı ve az maliyetli olma özelliğidir. Ancak buna rağmen, özellikle uluslararası tahkimin çok yaygın bir şekilde kullanılmaya başlanması bu hız ve maliyet avantajının zamanla zedelenmesine yol açmış ve bunun sonucunda da bazı durumlarda çok uzun yıllar boyunca devam eden ve yüksek maliyetli tahkim yargılamaları görülmeye başlanmıştır. Bu durumun yoğun bir şekilde hem doktrinde hem de uygulamada eleştirilmesi sonucunda tahkim yargılamasının çok uzun ve maliyetli olmasına bir çözüm olarak, yargılamanın daha basit usul kurallarıyla ve hızlandırılmış bir şekilde yürütüldüğü seri tahkim müessesesi ortaya çıkmıştır. Çalışmamızın ilk bölümünde seri tahkim yargılamasının tanımı ve tarihsel gelişimi anlatılacak olup bununla birlikte standart tahkimde yaşanan hangi problemlerin seri tahkim yargılamasının yolunu açtığından bahsedilecektir. İkinci bölümde ise kurumsal tahkim merkezlerinin oluşturdukları seri tahkim kurallarının genel özelliklerinin, usulün basitleştirilmesi ve sürecin hızlandırılması için hangi mekanizmaların kullanıldığının üzerinde durulacak ve dünyanın önde gelen kurumsal tahkim merkezlerinin seri tahkime ilişkin kurallarından örnekler verilerek konu somutlaştırılmaya çalışılacaktır. Son bölümde ise tahkimin temel prensipleri özelinde seri tahkim yargılaması değerlendirilecektir.