turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Spor okullarına devam eden 8 - 9 yaş kız - erkek çocukların sürat çeviklik durarak uzun atlama ve denge performanslarının incelenmesi.

Son iki yıldır düzenli olarak, spor okullarına devam eden ve haftanın bir günü beden eğitimi ve spor derslerine katılan 8 9 yaş grubu kız-erkek çocukların ve sadece beden eğitimi ve spor dersine katılan aynı yaş grubu kız-erkek çocukların, sürat, çeviklik, durarak uzun atlama ve denge performanslarının karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya spor okuluna katılan 8 9 yaş, 200 kız-erkek çocuk, sadece beden eğitimi ve spor dersine katılan 8-9 yaş 100 kız-erkek çocuk katılmıştır. Katılımcıların %50'si (n=150) kız, %50'si (n=150) erkektir. Katılımcıların %50'si (n=150) 8, %50'si (n=150) 9 yaşındadır ve boyları 115 ile 145 santimetre arasında değişmekte olup ortalama 128.99 7. 30 santimetredir. Ağırlıkları 17 ile 39 kilogram arasında değişmekte olup ortalama 27.29 5. 62 kilogramdır. Çocuklara, 5, 10 ve 30 metre sprint testi, Modifiye T-Testi, Arrowhead testi, Illinois testi, durarak uzun atlama ve denge testi uygulanmıştır. Testler iki kez tekrarlanmış olup en iyi dereceleri kayıt altına alınmıştır. İstatistiksel analizler için IBM SPSS İstatistik 24.0 programı kullanıldı. Çalışma verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metodlar kullanıldı. Nicel verilerin normal dağılıma uygunlukları Shapiro-Wilk testi ve grafiksel incelemeler ile sınanmıştır. Normal dağılım gösteren nicel değişkenlerin iki grup arası karşılaştırmalarında Bağımsız gruplar t testi kullanıldı. Nitel verilerin karşılaştırılmasında Pearson ki-kare test kullanıldı. Performans testleri üzerine eğitim, cinsiyet ve yaş değişkenlerinin etkilerinin incelenmesinde 3 faktörlü varyans analizi kullanıldı. Nicel değişkenler arası ilişkilerin değerlendirilmesinde Pearson korelasyon analizi kullanıldı. İstatistiksel anlamlılık p<0. 05 olarak kabul edildi. Araştırma sonucunda, spor okulu eğitimine katılan ve sadece beden eğitimi dersine katılan çocukların fiziksel değerleri arasında karşılaştırma yapılmıştır. Yapılan bu karşılaştırmalar sonucunda spor okulu eğitimi alan çocukların performans değerleri sadece beden eğitimi ve spor dersine giren çocukların performans değerlerine göre daha iyi olduğu tespit edilmiştir.
Kanserli çocuklarda yorgunluk ölçeği'nin çocuk, ebeveyn ve sağlık çalışanı Türkçe formlarının geçerlik güvenirlik çalışması

Bu araştırmanın amacı, Hinds ve ark. (2007) tarafından geliştirilen Çocuk Yorgunluk Ölçeği'nin Çocuk, Ebeveyn ve Sağlık Çalışanı Formlarının geçerlik ve güvenirlik çalışmasını yaparak Türk Toplumuna uyarlamaktır. Metodolojik olarak planlanan araştırmanın örneklemini, Mart ve Temmuz 2010 tarihleri arasında üç hastanede tedavi gören 7-12 yaş arası 52 kanserli çocuk, kanser tanısı almış çocuğa bakım veren 86 ebeveyn ve 43 hemşire oluşturmuştur. Ölçeklerin geçerlik çalışmasında ilk olarak dil eşdeğerliliği için, ölçeğin Türkçe'ye çevirisi ve geri çevirisi yapılmıştır. İçerik geçerliği çalışmasında ise, uzman görüşü alınmış ve uzmanların önerileri doğrultusunda ölçekte gerekli düzenlemeler yapılmıştır. Yapı /kavram geçerliği için faktör analizi yapılmıştır. Ölçeklerin güvenirlik çalışmasında, iç tutarlılık için madde analizi yapılmıştır. Çocuk Yorgunluk Ölçeği (24 saatlik) için Cronbach Alpha değeri 0 .83; Çocuk Yorgunluk Ölçeği: Ebeveyn Formu (24 saatlik) için 0.77 ve Çocuk Yorgunluk Ölçeği: Sağlık Çalışanı Formu (24 saatlik) için 0.72 saptanmıştır. Sonuç olarak; ölçeklerin Türk toplumu için geçerli ve güvenilir ölçekler oldukları saptanmıştır.
Kahramanmaraş kenti örneğinde çocuk dostu sokak tasarımı

Çocuğun kişiliği ve davranışları genetik özelliklerinden çok içinde bulunduğu mekanlar/fiziksel çevresi tarafından belirlenmektedir. Çocuğun birey olmasında sosyalleşmesinde ve gelişiminde etkileşim içinde bulunduğu kentsel mekanlar büyük öneme sahiptir. Gelişen teknoloji ve artan kentleşme ile birlikte oyun mekanlarının sayıca az olması, ilgi çekmeyen tasarımlara sahip olması ve güvenlik çocukların dış mekandan uzak yetişmesine neden olmaktadır. Bu durum çocukların gelişimlerini olumsuz etkilemektedir. Çocuk Dostu Kent Girişimi çocuğun gelişiminin toplum için öneminden hareketle, fiziksel çevre içerisinde yer alan cadde ve sokakları çocuklar için daha yaşanılır bir mekan hale getirmek için uğraşlar veren bir girişimdir. Sokaklar, çocukların isteklerine cevap veren doğal ve kolay ulaşılabilir bir oyun mekanı sunmalıdır. Bu noktadan hareketle çalışma Çocuk Dostu Sokak tasarımı gerçekleştirebilmek amacı ile çocukların isteklerinin belirlenmesi ve Kahramanmaraş/Onikişubat İlçesinde seçilmiş bir sokağın tasarımına yansıtılması üzerine kurgulanmıştır. Çalışma kapsamında çocukların isteklerini belirlemek ve anket geliştirmek üzere öncelikle yüksek gelir düzeyine sahip ailelerin çocuklarının isteklerini belirlemek üzere atölye çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Atölye çalışmaları sonucunda elde edilen anket Kahramanmaraş kent merkezinde yaşayan farklı gelir düzeyine sahip ailelerin çocuklarına uygulanmıştır. Anket; güvenlik, fiziksel koşullar, etkinlik alanları, imkan- fırsat eşitliği, kullanım kolaylığı ve çevre düzenlemesi olmak üzere 6 boyut ve 37 maddelik sorulardan oluşturulmuş ve 3'lü likert ölçeğinden yararlanılmıştır. Anket uygulaması sonucunda elde edilen veriler SPSS programından yararlanılarak değerlendirilmiştir. Bu çalışma sonucunda çocuklar güvenli, çevre düzenlemesi olan, etkinlik alanlarına sahip ve herkesin eşit koşulda kullanabildiği bir sokak istedikleri belirlenmiş ve bu istekler çocuk dostu sokak tasarımına yansıtılmıştır.
Sporda kronolojik yaşa göre yapılan yetenek seçiminde biyolojik olgunluğun motor becerilere etkisi

Bu araştırmanın amacı 9-13 yaş grubu çocuklarda kronolojik yaşa göre yapılan yetenek seçiminde biyolojik olgunluğun motor beceri düzeylerine etkilerini belirlemektir. Araştırmaya Türkiye'nin değişik bölgelerinde 401 sedanter kız çocuğu ile 522 sedanter erkek çocuğu olmak üzere toplam, toplam 923 sedanter çocuk katılmıştır. Katılımcıların biyolojik olgunluk düzeylerinin belirlenmesinde Mirwald ve diğerleri (2002) tarafından geliştirilen cinsiyet özelinde çoklu regresyon denklemleri kullanılmıştır. Katılımcıların beden kitle indekslerinin belirlenmesi amacı ile boy ve vücut ağırlığı ölçümleri alınmıştır. Bunun yanında, katılımcıların bazı motor beceri düzeylerinin belirlenmesi amacı ile parmak kavrama kuvveti, el kavrama kuvveti, durarak uzun atlama testi, sağlık topu atma testi, esneklik testi, aktif sıçrama testi, anaerobik güç testi, 20 m sürat koşusu, pro-agility çabukluk testi ve 20 m mekik koşusu testleri uygulanmıştır. Araştırmanın sonunda katılımcıların motor beceri düzeylerinin genel olarak yaş gruplarına ve cinsiyetlerine göre anlamlı düzeyde farklılık gösterdiği tespit edilmiştir (p<0.05). Katılımcıların kronolojik yaşlarına göre biyolojik olgunluk düzeylerinin aerobik dayanıklılık, sağ ve sol el kavrama kuvveti, sağ ve sol parmak kavrama kuvveti, esneklik performansı, sağlık topu atma performansı, durarak uzun atlama ve dikey sıçrama performanslarını anlamlı düzeyde etkileyen bir unsur olduğu tespit edilmiştir (p<0.05). Buna karşılık sürat performansına ilişkin bulguların çelişkili sonuçlar verdiği görülmüş, bu nedenle biyolojik olgunluğun 20 m sürat performansı üzerinde belirleyici bir faktör olmadığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak 9-13 yaş grubu sedanter kız ve erkek çocuklarında biyolojik olgunluğa ve cinsiyete bağlı olarak bazı motor beceri farklılıklarının gözlendiği belirlenmiştir. Bu nedenle çocuklara uygulanacak sporda yetenek seçimi testlerinde elde edilen test skorlarının yanında çocukların biyolojik olgunluk düzeylerinin de göz önünde bulundurulmasının güvenilir test sonuçları almak için yararlı olacağı söylenebilir
Subakut sklerozan panensefalitli çocuklarda retrospektif demografik ve klinik değerlendirme

Giriş ve Amaç: Subakut sklerozan panensefalit, kızamık virüsünün merkezi sinir sistemini tutması ile oluşan ilerleyici bir çocukluk çağı hastalığıdır. Hastalık hızlı seyretmekte olup; genellikle belirtiler başladıktan sonra birkaç yıl içinde ölüm gerçekleşmektedir. Bu çalışmada SSPE'li hastalarda epidemiyolojik, klinik ve laboratuvar bulguları ve tedavi sonrası oluşan değişikliklerin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma Ocak 1990 - Aralık 2016 yılları arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'nda yapıldı. Çalışmaya yaşları 1 18 yaş arasında olan ve SSPE tanısı konmuş 42 hasta retrospektif olarak alındı. Tüm vakaların demografik verileri, hastalık öyküleri, fizik muayene bulguları, laboratuvar parametreleri, beyin omurilik sıvısı bulguları, verilen tedaviler, tedavi sonrası takip ve sonuçlara ait tüm veriler kaydedildi. Bulgular: Hastaların %59,5'i kız ve %40,5'i erkek, yaş ortalamaları 123, 7 37,7 ay (36 192 ay) idi. %78,6'sı köy/kırsalda yaşıyordu. %52,4'üne bir doz ve %16,7'sine iki doz kızamık aşısı yapılmıştı. %73,8'i daha önce kızamık enfeksiyonu geçirmişti. En sık başlangıç semptomları yürümede dengesizlik, entelektüel fonksiyonlarda bozulma, ani sıçramalar ve konuşmada bozukluk idi. En sık fizik muayene bulguları kognitif defisit, akinetik mutizm, akinetik rijit sendrom ve epileptik nöbet idi. Çalışmaya alınan 42 hastanın 36'sının klinik evresi Evre 3 idi. Hastaların %78,6'sında her dört nörolojik bozulma indeksi de anormaldi. %95,2'si tedavide isoprinosine ve en az bir antiepileptik ilaç kullanırken, %14,3'ü amantadin/ribavirin kullanıyordu. Hastaların ortalama takip süresi 63,3 45,4 ay idi. %28,6'sı exitus olurken, exitus olan vakalar semptomlar başladıktan sonra ortalama 31,6 35,9 ayda kaybedildi. Tartışma ve Sonuç: SSPE tanısı anamnez, fizik muayene, klinik, serum ve BOS'da kızamık antikor titresinin yükselmesi, karakteristik elektroensefalogram paterni ve beyin biyopsisinde panensefalitin gösterilmesi ile konur. SSPE hastalığının bölgemizde iyi tanınması nedeni ile daha erken evrelerde tanı konulması beklenmektedir. Ancak çalışmamızda SSPE tanısı semptomların başlangıcından ortalama 69,6 111, 4 gün sonra konulmuştur. Bu sonuç bize tanı koymada gecikildiğini, SSPE'nin farklı semptom ve bulgularla karşımıza çıkabileceği için erken tanıda klinik şüphenin önemini bir kez daha ortaya koymaktadır. SSPE tedavisi genel olarak yaşam süresini uzatma ve yaşam kalitesini iyileştirmeye yönelik olup günümüzde hastalığın kesin bilinen bir tedavisi bugün için yoktur. SSPE vakalarında yaşam süresi değişmekle birlikte genellikle birkaç yılda exitus ile sonuçlanmaktadır. Sonuç olarak; SSPE yaygın aşılama programına rağmen ülkemiz için önemli bir sağlık sorunu olmaya devam etmektedir. SSPE çok farklı klinik tablolarla karşımıza çıkabildiği için hastalığın iyi tanınması çok önemlidir. Kronik ve ilerleyici bir hastalık olan SSPE'nin hala tedavisi olamamakla beraber mevcut tedaviler hastalığın seyrini yavaşlatmakta ancak tedavi seçeneklerinin de arttırılması gerekmektedir.
Kronik hastalığı olan çocukların algıladıkları sosyal desteğin okul başarısına etkisi

Bu araştırma, kronik hastalığı olan öğrencilerin algıladıkları sosyal desteğin okul başarılarına etkisini değerlendirmek amacıyla kesitsel ve tanımlayıcı olarak yapıldı. Araştırmanın evrenini Turgut Özal Tıp Merkezi Büyük Çocuk Servisi'nde yatan, en az 3 ay önce kronik hastalık tanısı konulmuş 10-16 yaş grubu, öğrenimine devam eden 597 çocuk; araştırmanın örneklemini ise evrenden basit rastgele örneklem yöntemi ile seçilen 234 çocuk oluşturdu. Araştırmanın verileri araştırmacı tarafından, hastane ortamında Ağustos 2012 -Mart 2013 tarihleri arasında, Hasta Tanıtıcı Bilgi Formu ve Algılanan Sosyal Destek Ölçeği kullanılarak toplandı. Verilerin analizinde yüzdelik dağılımlar, t testi, ANOVA, Kruskal-Wallis, Mann-Whitney U ve ki-kare önemlilik testleri kullanıldı. Araştırmaya katılan çocukların; hastalıklarıyla ilgili yaşadıkları sıkıntılar da %49.6'sının annelerinden destek aldıkları, %66.2'sinin hastaneye yattığında derslerde arkadaşlarından geri kaldığı ve %61.5'inin hastalığına bağlı yaşadıkları sıkıntılar nedeniyle ders çalışamadığı için okul başarılarının etkilendiği belirlendi. Elde edilen verilere göre; algılanan sosyal desteğin okul başarısını etkilediği, başarıda en çok aileden alınan desteğinin etkili olduğu (54.9 4.40), bunu sırasıyla öğretmen desteği (46.3 5.18) ve arkadaş desteğinin (35.0 4.24) takip ettiği belirlendi. Sonuç olarak; çocukların okul başarısını, kronik hastalığın olumsuz etkilediği fakat algılanan sosyal desteğin olumlu etkilediği belirlendi. Bu sonuçlar doğrultusunda kronik hastalıklı çocuklarda sosyal destek düzeylerinin ve destek kaynaklarının saptanması, hemşireler tarafından çocuğun ebeveynlerinin, öğretmenlerinin ve arkadaşlarının kronik hastalıklı çocuklar ve okul yaşantıları konusunda bilgilendirilmeleri ve tüm okullarda okul sağlığı hemşireliğinin aktif hale getirilmesi önerilebilir.
6-12 yaş çocuklarda venöz kan örneği alırken oluşan ağrıyı azaltmada dikkati başka yöne çekme kartları ve kaleidoskop yöntemlerinin etkisi

Bu çalışma 6-12 yaş çocuklarda venöz kan örneği alma işlemi sırasında oluşan ağrıyı azaltmak için uygulanan, dikkati başka yöne çekme kartları ve kaleidoskop yöntemlerinin etkisini belirlemek amacıyla yapıldı. Araştırma Eylül-Kasım 2016 tarihleri arsında Trakya Üniversitesi, Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi, kan alma biriminde 90 ile çocuk yürütüldü. Çocuklar gruplara randomizasyon yöntemiyle atandı. Araştırmanın verileri 'Veri Toplama Formu', 'VAS-Görsel Kıyaslama Ölçeği', 'FPS-R- Yüz İfadeleri Ağrı Skalası Revize' ve 'Uygulama Kayıt Formu' ile toplandı. Elde edilen verilerin analizi için yüzde, ortalama ve standart sapma, Kruskal Wallis Varyans Analizi, Wilcoxon Testi post hoc Pos-hoc; Dunnett 2 ve Tamhane testleri ve spearman korelasyon analizi kullanıldı. p<0, 05 olan değerler anlamlı kabul edildi. Venöz kan örneği verme işlemi sırasında kontrol grubundaki çocukların (VAS=6,24 3,93; FPS-R=4,93 3,30), dikkati başka yöne çekme kartları grubu (VAS=2,32 2,55; FPS-R=11,87 2,03) ve kaleidoskop (VAS=2,72 3,29; FPS-R=1,97 2,98) grubundaki çocuklara göre daha fazla ağrı yaşadıkları bulundu (p<,001). Deney gruplarının ağrı puanları arasında ise anlamlı fark olmadığı (p>0,05) iki yöntemin de ağrıyı azaltmada etkili olduğu görüldü. İşlemler sırasında ebeveynlerin bildirdikleri ağrı düzeylerinin farklı olduğu ve deney grubundaki ebeveynlerin çocuklarının yaşadığını bildirdikleri ağrı düzeylerinin düşük olduğu bulundu (p<0,05). Çocukların ve ebeveynlerinin yaşları arttıkça, venöz kan örneği alma işlemi sırasında bildirdikleri ağrı düzeylerinin azaldığı görüldü (p<0,05). Çocuklarda prosedürel işlemlere bağlı oluşabilecek ağrı ve olumsuz tepkileri azaltmak amacıyla çocuğun ve ebeveynelerin işleme hazırlanması ve işlem sırasında dikkati başka yöne çekme yöntemlerinden; dikkati başka yöne çekme kartları ve kaleidoskop yöntemlerinin kullanılması ve kullanımlarının yaygınlaştırılması için hemşirelerin bilgilendirilmesi önemlidir.
Sınıf ortamına uygun olmayan davranışları uyuşmayan davranışlarını ayrımlı pekiştirerek azaltma

Bu araştırmanın genel amacı, zihinsel engelli çocuklarda sınıf ortamına uygun olmayan davranışların uyuşmayan davranışlarının ayrımlı pekiştirilmesiyle sınıf ortamına uygun olmayan davranışları azaltma üzerindeki etkisini araştırmaktır. Araştırma, tek denekli deneysel desenlerden ABAB yöntemiyle desenlenmiştir. Araştırmaya okul öncesi eğitim alan 6 kişilik özbakım sınıfından 4 zihinsel engelli öğrenci alınmıştır. Veriler grafiksel analiz yöntemi yoluyla analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre uyuşmayan davranışların ayrımlı pekiştirme işlem süreci, zihinsel engelli öğrencilerde sınıf ortamına uygun olmayan davranışların uyuşmayan davranışlarını azalttığı görülmektedir. Zihinsel engelli öğrencilerin sınıf ortamına uygun olmayan davranışlarının uyuşmayan davranışlarını ayrımlı pekiştirme işlem sürecine son verilerek olağan koşullardaki sınıf ortamına geri dönüldüğünde ise uygun olmayan davranışlar yeniden artmıştır. Bu da sınıf ortamına uygun olmayan davranışların ayrımlı pekiştirme işlem sürecinin sınıf ortamına uygun olmayan davranışları azaltmada etkili olduğunu göstermektedir. 1 1
Sigara içen ve içmeyen ebeveynlerin çocuklarının solunum ve vücut kompozisyonu parametrelerinin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı, sigara içen ve içmeyen ebeveynlerin çocuklarının bazı solunum ve vücut kompozisyonu parametrelerinin karşılaştırarak, pasif sigara içiciliğinin çocuklar üzerine etkisini belirlemektir. Çalışmaya 12-14 yaş grubu; sigara dumanına maruz kalan 100 öğrenci ve sigara dumanına maruz kalmayan 100 öğrenci olmak üzere 200 öğrenci katılmıştır. Çalışmaya katılan öğrencilerin bel-kalça oranı, vücut kitle indeksi, deri altı yağ kalınlığı ve solunum fonksiyonları ölçülmüştür. Solunum parametreleri olarak zorlu vital kapasite, maksimum istemli ventilasyon, vital kapasite, verileri değerlendirilmiştir. Elde edilen verilerin analizinde bağımsız 't' testi kullanılmıştır. Erkek ve kadınların yaş, boy, bel kalça oranı, vücut yağ yüzdesi ve solunum parametrelerinin tamamında gruplar arasında anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0.05). Ayrıca pasif sigara içicisi olan ve olmayan deneklerin yaş, boy, B/K ve VYY parametrelerinde gruplar arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır (p>0.05). Pasif sigara içicisi olan ve olmayan deneklerin solunum parametrelerinde gruplar arasında FVC ve MVV değerlerinde farklılık bulunmamışken (p>0.05) VC değerlerinde anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0.05). Sonuç olarak; çalışmamızda sigara dumanına maruz kalan çocukların solunum fonksiyonlarından VC'nin olumsuz yönde etkilendiği tespit edilmiştir. Ebeveynlerin sigara içme davranışlarını değiştirilmeleri, sigara dumanına maruz bırakılan çocukların yaşam kalitesinin artmasına katkı sağlayacaktır.
Elektif cerrahi geçirecek infantlarda sugammadeks ve neostigminin anesteziden derlenme üzerine etkilerinin karşılaştırılması

Son zamanlarda, klinsyenler ilacı endikasyon dışı olarak başarılı bir şekilde kullanıyor olsa bile miad yenidoğanlarda veya küçük infantlarda sugammadeks kullanımına dair öneri bulunmamaktadır. Biz, infantlarda elektif cerrahi operasyonlarda uygulanan nöromuskuler blokajın geri çevirilmesinde neostigminin ve sugammadeks in etkinsini karşılaştırılmak amacıyla bu çalışmayı hazırladık. Bu prospektif çalışmada 1-12 ay arası, elektif cerrahi yapılacak 50 çocuk hasta, nöromuskuler blok geri çenrilmesi için sugammadeks ve neostigmin verilmek üzere randomize belirlendi. Nöromuskuler blokaj 0.6 mg/kg rokuronyum ile yapıldı ve TOF ile monitörize edildi. TOF yanıtı 0 olduğunda entübasyon yapıldı. T2 yeniden belirdiğinde 0.15 mg/kg rokuronyum uygulandı ve son uygulanan rokuronyum dozu kayıt edildi. Prosedür sonunda, TOF'ta 2 yanıtı alındığında, S grubundaki hastalara (n:25) 2 mg/kg sugammadeks, N grubundaki hastalara (n:25) 20 mcg/kg atropin ile birlikte 40 mcg/kg neostigmin intravenöz olarak uygulandı. Ekstübasyon zamanı, TOF>0. 9 olana kadar geçen süre ve olası komplikasyonlar kaydedildi. SPSS 20.0 ile İstatistiksel analiz, gerektiğinde bağımsız örnekler için Student's T test ve chi-square test kullanılarak yapıldı. Gruplar demografik veriler açısından benzerdi TOF 0.9 süresi, Grup S ve Grup N için, sırasıyla 155.08 33. 58 ve 333.96 70. 97 idi (p<0.001). Ekstübasyon zamanı grup N'de (434.56 73.52) Grup S'den (218.44 50.04) daha uzundu, p<0.001. Ortalama kan basıncı ve kalp hızı değerleri derlenme süresi boyunca Grup N'de grup S'den daha düşüktü, p<0.05. İstatistiksel olarak anlamlı olmamasına rağmen, sugammadeks grubundaki çoğu çocuk laringspazm geçirdi (%25 vs%12), p>0.05. Elektif cerrahi uygulanan infantlarda, daha büyük çocuklarda olduğu gibi, Sugammadeks 2 mg/kg, neostigmine göre daha kısa zamanda anesteziden derlenme sağlar.
Serebral palsili çocuklarda mast hücreleri ve pro-inflamatuar sitokinlerin hastalığın seyrindeki rolü

Serebral palsi kalıcı beyin hasarı ile karakterize kısıtlayıcı hastalıklardan biridir. İntrauterin veya 3 yaşından önceki patogenetik kaskatta inflamasyonun hastalığın patogenezinde etkili olduğu bilinmektedir ancak 3 yaşından sonraki çocukluk döneminde inflamatuar süreçlerin hastalığın seyri üzerindeki etkileri açık değildir. Sunulan çalışmada serebral palsili çocuklarda 3 yaşından sonraki çocukluk döneminde inflamatuar süreç ile hastalığın seyri arasındaki ilişki araştırılmıştır. Çalışmaya 3-18 yaş aralığında 30 serebral palsili ve 26 sağlıklı gönüllü dahil edildi. Alınan venöz kan örneklerinde pro-inflamatuar sitokinlerden IL-1 , IL-6 ve IL-9 ve ayrıca mast hücre sayı ve aktivasyon belirteçlerinden triptaz beta- 2 ve histamin düzeyleri ELISA ile ölçüldü. Veriler Mann-Whitney U testi ile karşılaştırıldı. Serebral palsili bireylerin plazma IL-1 , IL-6 ve histamin düzeyleri sağlıklı bireylerdekine göre daha yüksekti (p<0.05), ancak IL-9 ve triptaz beta- 2 düzeyleri açısından anlamlı bir fark yoktu (p>0.05). IL-1 ve IL-6 düzeyleri serebral palsili kadınlarda kontrol grubundaki kadın ve erkeklere göre ayrıca IL-9 düzeyleri ise serebral palsili kadınlarda kontrol grubundaki kadınlara göre daha yüksekti (p<0.05). Pre-adölesan yaş grubundaki serebral palsili bireylerin IL-6 düzeyleri kontrol grubuna göre daha yüksekti (p<0.05). Pre-adölesan yaş grubundaki serebral palsili kadın bireylerin plazma IL-1 , IL-6 ve IL-9 düzeyleri kontrol grubundaki pre-adölesan ve adölesan yaş grubundaki kadın bireylerden daha yüksekti (p<0.05). Bulgularımız serebral palsili bireylerde hastalığın seyrinde mast hücre aktivasyonunu da içeren artmış inflamasyonun etkili olduğunu göstermektedir. Bu artmış inflamatuar yanıt kadın bireylerde daha etkilidir ve ergenliğe geçişle birlikte azalma eğilimindedir. Serebral palsili kadınlarda ergenliğe geçişle birlikte inflamatuar yanıttaki azalmadan erişkin dönemde düzeyi artan anti-inflamatuar özellikteki östrojenler sorumlu olabilir.
Çocuklarda epileptik nöbetlerin uyku-uyanıklık paterni ve sirkadiyen dağılımı

Organizmadaki pek çok fizyolojik olay sirkadiyen ritim içerisinde çalışırkan bazı hastalıkların da ritmisite gösterdiği yapılan çalışmalarda ortaya koyulmuştur. Epileptik nöbetlerin de günlük periodisite gösterdiği 2000 yıldan beri bilinmektedir. Çalışmalarda uyku ve sirkadiyen ritmin nöbet oluşumunu, nöbet eşiğini ve yayılımını etkilediği gösterilmiştir. Bu çalışmada çocukluk çağındaki nöbetlerin uyku/uyanıklık ve sirkadiyen dağılımlarının semiyolojik nöbet subtipleri, nöbet lokalizasyonu ve etyoloji ile ilişkisini araştırmayı amaçlandık. Video-EEG Monitorizasyon Ünitesinde 1 Ocak 2007- 31 Aralık 2011 yılları arasında yatırılarak izlenen ve yatışı sırasında klinik ve elektrografik olarak nöbeti gözlenen hastaların dosyaları ve video kayıtları retrospektif olarak değerlendirildi. Bu beş yıllık periyotta, 170 çocuk hasta ve 909 nöbet çalışmaya alındı. Çalışmamızda aura, dialeptik, atonik, myoklonik, hipomotor, jelastik nöbetler ve epileptik spazmlar uyanıklıkta; tonik, hipermotor, klonik nöbetler uykuda izlendi. Auralar, dialeptik, atonik, jelastik nöbetler ve epileptik spazmlar gündüz saatlerinde görülürken; hipermotor nöbetler gece saatlerinde görüldü. Lokalizasyonuna göre nöbetler değerlendirildiğinde jeneralize nöbetler (12:00-18:00), frontal lob nöbetleri (24:00-06:00), temporal lob nöbetleri (06:00-09: 00 ve 12 :00-15:00), oksipital lob nöbetleri (09:00-12: 00 ve 15 :00-18:00) spesifik bir sirkadiyen dağılım gösterdi. Sonuç olarak, epileptik nöbetler sirkadiyen bir ritim izlemektedir. Bu dağılımın oluşmasında sirkadiyen ritim ve uyku-uyanıklık döngüsü önemli rol oynamaktadır. Bu faktörler beynin farklı bölgelerini farklı etkilemektedir. Bu farklılıkların nedenlerini açıklamak için sirkadiyen ritmin çeşitli kortikal bölgeler üzerine etkilerini inceleyen çalışmaların yapılması ve nöbet eşiğini etkileyen faktörlerin belirlenmesi gerekmektedir. Bu konudaki bilgilerimizin artması yakın gelecekte nöbetlerin sirkadiyen paterninin tanısal ve tedavi amacıyla kullanılmasını sağlayabilir.