turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Anonim şirketlerde menfi genel kurul kararlarının iptali

Genel kurul, anonim şirketlerin vazgeçilmez zorunlu bir organıdır. Anonim şirketin genel işleyişi ve yönetimi ile ilgili kararlar, tüm ortakların katılma hakkına sahip olduğu genel kurulda alınır ve şirketin iradesi genel kurulda oluşur. TTK anonim şirket genel kurul kararları ile ilgili hükümsüzlük halleri için yalnızca iptal edilebilirliği düzenlenmekle beraber, baştan itibaren geçersiz olan yani yok hükmünde olan ve konusu itibari ile imkansız olan veya kanunda belirtilen esaslı şartları içermeyen butlan kapsamındaki kararları ayrıca düzenlememiştir. Anonim şirket menfi genel kurul kararlarının iptali bu inceleme kapsamında, ilgili mevzuat, öğreti ve mahkeme kararları ışığında çeşitli yönleriyle ele alınmaktadır. Çalışmamızda, genel anlamıyla genel kurul kararlarının iptali değerlendirilmek suretiyle, menfi genel kurul kararlarının iptal edilebilirliği üzerinde durulmuştur. Menfi genel kurul kararları hukuki mahiyetleri açısında incelendiklerinde karar kavramı içerisinde değerlendirildiklerinden, menfi genel kurul kararı ile olumlu bir etkinin doğduğu durumlarda, karar TTK. m.381 kapsamında iptal davasına konu olabilmelidir.
Türk ve Avrupa Birliği Hukukunda marka hakkının korunmasının kapsamı

556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 9. maddesinde, marka tescilinden doğan hakların kapsamı düzenlenmiştir. Buna göre, söz konusu hükümde öncelikle marka sahibinin tescilden doğan haklara münhasıran sahip olduğu hususu belirtilmiş olup, bu çerçevede marka sahibinin önlenmesini talep edebileceği fiiller 1. fıkrada üç bent halinde sayılmıştır. Devamında, maddenin 2. fıkrasında ise, doktrine göre numerus clausus olmayan bir şekilde sayılmış olan ve 1. fırka kapsamında belirlenen haller kapsamında kabul edilen ve bu sebeple de yasaklanabilen haller beş bet halinde sıralanmıştır. Son fıkrada ise, ilgili maddede belirtilen hakların, markanın tescil edilmesinden sonra kullanılabileceği, zira markadan kaynaklanan hakların üçüncü kişilere karşı markanın tescilinin ilanından sonra hüküm ifade ettiği kabul edilmektedir. Marka sahibinin, markasının kullanılmasına müdahale edemediği ve engelleyemeyeceği durumlar olduğu gibi, bazı hallerde de marka tescilinden doğan koruma kendiliğinden sınırlandırılmış veya sona ermiş olabilmektedir. İlk olarak bazı hallerde, üçüncü kişilerin markayı kullanımları yasal kullanım olarak kabul edilmekte olup, bu kullanımların tecavüz oluşturmadıkları düzenlenmiştir. KHK'nın 12. maddesinde düzenlenen marka hakkının kapsamında kabul edilen istisna, KHK'nın 10. maddesinde düzenlenen markanın sözlük veya başvuru eserlerinde kullanılabilmesi hakkı ve KHK'nın 13. maddesinde düzenlenen marka hakkının tükenmesi ilkesi, bu hallerden en önemli ve esaslılarını oluşturmaktadır. Diğer yönüyle baktığımızda ise, markanın kullanmama sebebiyle koruma dışı kalması, markanın hükümsüz kılınması sebebiyle geçmişşe etkili olarak marka hakkının korunmasının ortadan kalkması, marka hakkının sona ermesi ve sessiz kalma yoluyla hak kaybı, zamanaşımı veya inhisari lisans verilmesi yoluyla gerçekleşebilen diğer sınırlandırma hallerinin gerçekleşmesi halinde ise, marka sahibinin artık marka tescilinden kaynaklanan bir hakkı ve dolayısıyla da korumasının söz konusu olmadığı kabul edilmektedir.
Türk Hukuku'nda göçmen kaçakçılığı suçu- TCK Md.79

Tarihin ilk çağlarından itibaren insanlar, bireysel ya da topluluk olarak çeşitli nedenlerle göç etmektedirler. Bunlardan en önemlileri ekonomik sebepler, daha iyi şartlarda yaşama isteği, savaşlar, iklim koşulları gibi nedenlerdir. Bunun sonucunda bireyler hedef ülke olarak belirledikleri ülkelere gitmek için, maddi bir çıkar karşılığında bu işi üstlenen kişi ya da örgütlerle anlaşmaktadırlar. Yasal olmayan yollarla ve çoğunlukla insanlık dışı şartlarda süren bu göç serüveninde bireylerin hakları zedelenebilmekte hatta ölümler meydana gelebilmektedir. Yasadışı göçler uluslararası toplum düzenini ve devletlerin sınır güvenliklerini tehdit ettiği için, uluslararası sözleşmeler ve ek protokollerle bu problemlerin önlenmesi amaçlanmıştır. Uluslararası sözleşmelerin getirdiği yükümlülüklerle birlikte, mülga 765 sayılı TCK'nın 201/a. maddesinde ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 'Uluslararası Suçlar' başlıklı kısmında yer alan 79. maddesinde 'Göçmen Kaçakçılığı Suçu' düzenlenmiştir. Bu suçun inceleme konusu yapılmasındaki amaç, konuya ilişkin çalışmanın sınırlı sayıda olması ve özellikle son 5 yıldır ülkemizin ana gündemlerinden birini oluşturmasıdır. İki kısımdan oluşan çalışmamızın ilk bölümü, göç ve ilgili kavramlar, dünyada ve Türkiye'de göçün tarihsel gelişimi, göçün sebepleri, sınıflandırılması ve yasadışı göç başlıklarından oluşmaktadır. İkinci bölümünde ise 765 sayılı ve 5237 sayılı TCK'da düzenlenen göçmen kaçakçılığı suçunun karşılaştırılması, göçmen kaçakçılığı suçunun bazı ülke mevzuatlarındaki düzenlenmesi ve benzer suç tipleriyle karşılaştırılması yapılmış, daha sonra soruşturma usulleri ve yaptırımla birlikte suç tipi incelemesine yer verilmiştir.
Kıyı devletinin münhasır ekonomik bölgedeki uygulama yetkisinin kapsam ve sınırları

Bu çalışmada, kıyı devletinin münhasır ekonomik bölgedeki uygulama yetkisinin kapsam ve sınırlarına dair bir inceleme yapılmış ve bu çerçevede çeşitli sonuçlara varılmıştır. İlk defa 1982 BMDHS ile milletlerarası deniz hukukuna giren münhasır ekonomik bölge üzerinde kıyı devletinin sahip olduğu uygulama yetkisinin kapsam ve sınırlarını açığa çıkarmak, meselenin belirli konular bakımından ayrı ayrı incelenip varılan sonuçların bir araya getirilmesi suretiyle mümkündür. Çalışmamızda bu kapsam ve sınırların ne olduğu araştırılmıştır. Tezin ayrı bir bölümünü oluşturan her bir konu başlığı, öncelikle milletlerarası hukuk bakımından genel bir süzgeçten geçirilmiş, akabinde kıyı devletinin uygulama yetkisinin kapsam ve sınırları, tümevarımlara gidilmek suretiyle işlenmeye çalışılmıştır. Devletimizin bağlantılı mevzuatı da her bölümün sonunda benzer bir metodla değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Böylelikle, devletimizi yakından ilgilendirebilecek geleceğe ait uyuşmazlıklara bu yeni gelişen hukukun etkisinin nasıl olacağı hakkında bir fikir yürütebilme olanağı da sağlanmıştır. Çalışmamızda, öncelikle, kıyı devletinin münhasır ekonomik bölgedeki canlı ekonomik kaynaklar üzerindeki uygulama yetkisi incelenmiş, sonrasında kıyı devletinin münhasır ekonomik bölgede bulunan suni adalar-tesisler-yapılar bakımından uygulama yetkisine değinilmiştir. Kıyı devletinin münhasır ekonomik bölgedeki denizde bilimsel araştırma bakımından uygulama yetkisi, çalışmamızın diğer bir bölümünü oluşturmaktadır. Son bölümümüzde, kıyı devletinin münhasır ekonomik bölgedeki uygulama yetkisine deniz kirlenmesi hukuku bakımından derinlemesine bir inceleme getirilip çalışmamızla ilgili gerekli sonuçlara varılmıştır.
Türk vergi yargısında kanun yolları

Bu tez çalışmasında Türk Vergi Hukukundaki kanun yolları açıklanmaya çalışılmıştır. İlk bölümde, açıklamalara hukuk ve vergi kavramlarının tanımından başlanarak vergi yargısı kavramı ve vergi yargısında görevli mahkemeler açıklanmış ve bunu takiben kanun yolu kavramının tanımı yapılmıştır. İkinci bölüm Türk VergiYargısındaki olağan kanun yollarının açıklandığı bölümdür. Bölümde itiraz, temyiz ve karar düzeltme kanun yolları gerek mevzuattaki ve gerekse uygulamadaki yönleri ile açıklanmıştır. Bu açıklamalar yapılırken konuları derinleştirmek veanlaşılmalarını kolaylaştırmak amacı ile Danıştay kararlarına da çalışmada yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise Türk Vergi Yargısındaki olağanüstü kanun yolları olan Yargılamanın Yenilenmesi ve Kanun Yararına Temyiz açıklanmış ve açıklamalar Danıştay kararları ile desteklenmiştir.
Kanuni idare ilkesi bağlamında Cumhurbaşkanlığı kararnamesi

'Kanuni İdare İlkesi Bağlamında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi' başlıklı tez çalışmasında, Anayasa'ya yeni bir hukuki işlem türü olarak dahil edilen Cumhurbaşkanlığı kararnamesinin anayasal kapsamı, hukuki niteliği ve normlar hiyerarşisindeki yeri öğretideki farklı görüşler çerçevesinde açıklanmıştır. 6771 sayılı Anayasa Değişikliği Kanunu, hükümet sistemi değişikliğinin ötesinde Anayasa'nın yürütme bölümünde radikal bir değişim ve dönüşüm gerçekleştirmiştir. Bu değişimin önemli sonuçlarından biri de kanunilik güvencesi kapsamında bulunan idari birimlerin teşkilatlanma yetkisinin Cumhurbaşkanlığı kararnamesinin düzenleme alanına bırakılmış olmasıdır. Bu nedenle, Cumhurbaşkanlığı kararnamesi, kanuni idare ilkesinin unsurlarından olan 'kanun' ve 'idarenin kurulması' kavramları kapsamında incelenmiştir. Son olarak, yasama ve yürütme fonksiyonlarına ilişkin temel prensiplerin kanuni idare ilkesi ile kesiştiği zemin üzerinde Cumhurbaşkanlığı kararnamesine yönelik tespit ve değerlendirmelerde bulunulmuştur.
Endüstriyel tasarımların hukuki korunması

Yüksek Lisans ProjesiEndüstriyel Tasarımların Hukuki KorunmasıSeval AKKAŞDokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü Özel Hukuk Anabilim DalıTasarım, bir ürünün tümü veya bir parçası veya üzerindeki süslemenin çizgi, şekil, biçim, renk, doku, malzeme veya esneklik gibi insan duyuları ile algılanan çeşitli unsur veya özelliklerinin oluşturduğu bütünü ifade eder. Türk Hukukunda, endüstriyel tasarımların korunması konusunda yasal düzenleme, 554 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameyle çıkmıştır. Kararname, tescilli tasarımları düzenlemektedir. Tescilsiz tasarımlar, hukukun genel prensipleriyle, yani FSEK ve T. K'nun haksız rekabeti düzenleyen hükümleri uyarınca korunacaktır. Kararnameye göre; yeni ve ayırt edici niteliğe sahip tasarımlar korunacaktır. Teknik fonksiyonun zorladığı tasarımlar, bağlantı tasarımları, kamu düzeni veya genel ahlaka aykırı tasarımlar koruma kapsamı dışındadırlar. Tescilli bir tasarım, başvuru tarihinden itibaren 5 yıl ve nihayet beşer yıllık dönemler halinde yenilenmek kaydıyla toplam 25 yıl korunur. Kararname'ye göre, tescilli bir tasarım, hak sahibine onu kullanma ve rızası olmaksızın herhangi bir üçüncü kişinin onu kullanmasını engellemeye dair münhasır hak bahşeder. Yukarıda sözü edilen kullanım, imal, kamuya sunma, piyasaya sürme, ihracat, ithalat veya tasarımın somutlaştığı ya da uygulandığı ürünün kullanımı ya da böyle bir ürünün depolanmasını kapsar.
Ceza muhakemesi hukukunda moleküler genetik inceleme ve elde edilen verilerin delil olarak kullanılması

Günümüzde delilden faile ulaşma anlayışının yerleşmesiyle birlikte özellikle bilimsel deliller önem kazanmış ve bu çerçevede çeşitli düzenlemeler yapılmıştır. Tez konumuzu oluşturan moleküler genetik incelemeler de bu anlayış çerçevesinde suçluluğun ve suçsuzluğun tespitinde önemli rol oynamaktadır. Bugün olay yerinden elde edilen bir kıl veya kepek üzerinde bile inceleme yapılarak fail tespit edilebilmektedir. Bununla birlikte karşılaştırma yapılabilmesi için çoğunlukla bedene müdahalenin gerekli olması ve inceleme sonuçlarının kişisel veri olması nedeniyle hukuksal sınırların iyi çizilmesi gerekmektedir. Çalışmamız kapsamında moleküler genetik incelemelerin kişisel veriler ve insan hakları ile ilişkisi, uygulanma koşulları, incelemeye konu materyallerin elde edilmesi, inceleme sonuçlarının delil değeri ve DNA veri bankaları konularına değinilecektir.
Kurtarma ücreti

Deniz Hukukunda kurtarma müessesesinin tarihi çok eskilere dayanmaktadır. Aynı zamanda denizler, uluslararası ticarette sıkça kullanıldığından ülkelerin deniz hukukuna ilişkin düzenlemelerinde bir yeknesaklaştırmaya gidilmesi ihtiyacı doğmuştur. 6102 sayılı Ticaret Kanunu ile birlikte Kurtarma müessesesi, 1989 tarihli Uluslararası Kurtarma Konvansiyonu esas alınarak yeniden düzenlenmiştir. Bu sayede Türk hukuku uluslararası düzenlemelerle uyumlu hale getirilmiştir. Ticaret Kanunu uyarınca kurtarmanın seyrüsefere elverişli sularda tehlike ile karşı karşıya kalan su aracı veya diğer eşyanın kurtarılması için yapılan her fiil veya hareket olduğu belirtilmiştir. Kanun'da da ifade edildiği gibi kurtarmanın en önemli unsurlarından birisinin tehlike olduğu söylenebilecektir. Kurtarma faaliyetinin söz konusu olması için öncelikle su aracının veya diğer eşyanın tehlikeye uğramış olması ve yapılan faaliyet sonucunda kurtarılması gerekmektedir. Yapılan kurtarma faaliyeti neticesinde de faydalı bir sonucun doğması gerekir, aksi takdirde kurtaranlar ücrete hak kazanamayacaklardır. Kurtarma faaliyeti gerekli tüm unsurları bünyesinde barındırdığı takdirde bir gemi alacağı hakkı bahşetmektedir. Bu alacak hakkı ile kurtarma ücreti alacaklıları alacaklarına daha öncelikli ve imtiyazlı olarak kavuşabilmektedirler. Bunun için de yine Ticaret Kanunu'nda gemi alacaklısı haklarının ve tabii ki özelde konumuz bağlamında kurtarma ücretinin nasıl tahsil edileceğine yönelik cebri icraya ilişkin özel hükümler getirilmiştir. Bu hükümler uyarınca da ücretin tahsili gerçekleştirilebilecektir.
Marka lisansı sözleşmesinden doğan sorunlar

Marka lisansı sözleşmesi, marka sahibinin markadan doğan kullanma hakkını lisans alana verdiği ve buna karşılık lisans alanın da bir bedel ödemeyi kabul ve taahhüt ettiği bir sözleşmedir. Uygulamada çok rastlanan ve özellikle de ekonomik açıdan büyük önem taşıyan bir sözleşme olmasına rağmen marka lisansı sözleşmesi ve genel olarak lisans sözleşmeleri, henüz yasal bir zemine oturtulmamıştır. 556 sayılı Markaların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname'de bu sözleşmeye ilişkin bazı hükümlere yer verilmişse de, marka lisansı sözleşmesi bir bütün olarak mevzuatta esaslı unsurlarıyla birlikte düzenlenmemiştir. Marka lisansı sözleşmesinin isimsiz sözleşmeler arasında yer alması ve kendine özgü yapısı nedeniyle uygulamada bu sözleşmeden kaynaklı sorunlarla karşılaşılması çalışma konusunun seçiminde etkili olmuştur. Bu çalışmada öncelikli olarak marka kavramı üzerinde durulmuş, daha sonra marka lisansı sözleşmesi detaylıca incelenmiş ve bu sözleşmeden doğan uygulamada karşılaşılan sorunlar tespit edilerek çözüm önerileri sunulmaya çalışılmıştır.
Ceza Hukukunda taksire dayalı sorumluluk

Taksir ile ilgili olarak teoride ve uygulamada pek çok tartışmalı husus bulunmasına karşılık, bunların çözümüne ilişkin pek az araştırma yapılmaktadır. Bu sorunların tanımlanması ve tespit edilmesi yapılacak yeni araştırmalar açısından son derece önem arz etmekte olup; nitekim bu çalışma ile hedeflenen hususlardan biri de budur. Çalışmamız üç temel bölümden oluşmakta olup, ilk bölümde taksir, taksirin hukuki niteliği ve taksirin hukuki esası, ikinci bölümde taksirli suçlarda tipiklik ve taksirli suçlarda hukuka aykırılık, üçüncü bölümde ise taksirli suçlarda kusurluluk ve unsurların dışında kalan diğer haller incelenmektedir. Suçun doktrinde pek çok farklı tanımı yapılmakla beraber, genel anlamda suç; tipik ve hukuka aykırı bir haksızlıktır. Suçun unsurlarının tasnifi ve sıralanışı yazardan yazara veya ekolden ekole değişiklik göstermektedir. Bir kimsenin işlediği fiilin suç teşkil edebilmesi ve kişinin bundan sorumlu tutulabilmesi için, bu fiilin mutlaka kanun tarafından suç olarak düzenlenmiş olması; yani tipikliğe uyması gerekmektedir. Konumuz açısından bakıldığında, taksir, Türk doktrininde genel kabul gören görüşe göre, tipikliğin sübjektif unsurlarından birini oluşturmaktadır. Bununla beraber, bazı yazarların taksirin hem bir haksızlık şekli olarak suçun maddi unsurlarına hem de kusurluluğa dahil olan çifte bir fonksiyonu ve kompleks bir yapısı olduğunu kabul ettikleri, bu sebeple taksiri suçun özel görünüş şekillerinden biri olarak inceledikleri görülmektedir. Türk Ceza Kanunu'nun 22 nci maddesinde, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi olarak tanımlanan taksirin, hem ceza hukukundaki yeri, hem taksirli suçların unsurları, hem de bazı başka kavramlardan farkı hususunda tartışmalı bir alanda bulunmaktadır. Çalışmamız çerçevesinde, kanun maddesinin getirdiği şartlar, maddenin doktrinde ve uygulamada ne şekilde anlaşıldığı ve bunun içtihatlara nasıl yansıdığı, önemli gördüğümüz bazı ülkelerin mevzuatı ve içtihatları da dikkate alınarak titizlikle incelenmiştir. Bu kapsamda, doktrindeki tartışmalı noktalara ve uygulamada görülen sorunlara değinilerek, bunlara ilişkin çözüm önerileri, görüşler ve eleştiriler sunulmuştur.
Türk ve Azerbaycan hukukunda sosyal medya yoluyla kişilik hakkının ihlali ve sonuçları

Tezimizin başlığı, Türk ve Azerbaycan Hukukunda sosyal medya yoluyla kişilik hakkının ihlali ve sonuçlarıdır. Tezimiz giriş, iki esas bölümden ve sonuç kısmından oluşmaktadır. Giriş kısmında, konunun sunumu, sınırlandırılması ve önemine değinilmiştir. Çalışmamızın birinci bölümünde, kişilik hakkı kavramının Türk ve AzerbaycanHukukundaki yeri ve sosyal medya kavramı ele alınmıştır. Burada kişilik hakkının tanımı, özellikleri, konusu ile birlikte sosyal medyanın tanımı, öğeleri, tarihi, özellikleri, fonksiyonları ve güncel sosyal medya araçları incelenmiştir. Son olarak ikinci bölümde, sosyal medya yoluyla kişilik hakkının ihlali ve sonuçları ele alınmıştır. Bu bölümde, kişilik hakkının sosyal medya yoluyla ihlaltürlerine değinilmiştir. Ardından Türk ve Azerbaycan Hukukunda bu tür ihlallerinsonuçları incelenmiştir.
Cinsel özgürlüğe karşı suçlar ve özellikle sarkıntılık

Cinsel özgürlüğe karşı suçlar, önceki düzenlemelerde toplumsal yapı ve ahlak kurallarıyla ilişkilendirilmekteydi. Dünyadaki yeni yaklaşımlar doğrultusunda cinsel suçların, artık kişilerin bireysel özgürlüklerini ihlal ettiği düşüncesi hakim olmaktadır. 01.06. 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Türk Ceza Kanunu bu düşüncelere paralel olarak cinsel suçlarda köklü değişiklikler meydana getirmektedir. Cinsel suç oranlarının artmaya devam etmesi, cinsel suçlarla ilgili sorgulamalara neden olmaktadır. Ceza miktarlarının arttırılması ve Kanunun dokuz yıllık uygulaması sonrasında ortaya çıkan bazı sorunları gidermek amacıyla, cinsel suçlarda önemli değişiklikler yapılmıştır. 6545 sayılı Kanunla yapılan değişikliklerden biri de cinsel saldırı ve çocukların cinsel istismarı suçlarına 'sarkıntılık' halinin dahil edilmesidir. Değişiklikte sarkıntılığın farklı bir hükümle cezalandırılacağı belirtilmekte fakat sarkıntılığın tanımı, bu kapsamındaki fiillerin neler olduğu ve diğer cinsel suçlardan farkı hüküm altına alınmamaktadır. Dolayısıyla sarkıntılık fiillerinin tespiti doktrin ve uygulamaya bırakılmaktadır. Cinsel suçların formüle edilmesindeki zorluklar, sarkıntılık fiillerinin tespiti açısından da geçerliliğini korumaktadır. Bu nedenle çalışmamızda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunundaki cinsel suçların ve bu kapsamdaki sarkıntılık fiillerinin neler olduğu tartışılacaktır. Sarkıntılığın 765 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alması dolayısıyla Kanun, ilk yol göstericisi olmakta, değişiklikler sonrasında uygulamadaki çerçeveyi ve ayrıntıları tespit etmek için Yargıtay içtihatlarına değinilmektedir. Mukayeseli hukuk bakımından bağımsız Cinsel Suçlar Kanunu bulunan Birleşik Krallık Hukuku incelenmektedir.
Adil yargılanma ve idari yargıda görünümü

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde yer alan adil yargılanma hakkı, demokratik toplumlarda hukuk devleti ilkesinin önemli yansımalarından biridir. Hukuk devleti ilkesinin bir diğer önemli yansıması ise, idarenin tüm işlem ve eylemlerinin etkin bir yargı denetimine tabi tutulmasıdır. Bu anlamda, adil yargı yargılanma hakkı ile idarenin yargısal denetimi arasında yakın bir ilişki bulunmaktadır. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin uyguladığı özerk yorum yöntemi ile de, idari uyuşmazlıklar ve idari yargı süreci, niteliklerine uygun düştüğü ölçüde, bu madde kapsamında ele alınmaktadır. Geçmişten günümüze Mahkeme'nin kararlarına bakıldığında, idari yargıya yönelik verilen ihlal kararlarının hiç de azımsanmayacak kadar fazla olduğu görülmektedir. Bu nedenle, idari yargı sürecinin adil yargılanma hakkı yönünden sistematik bir biçimde incelenmesi, muhtemel ihlal kararlarının önlenebilmesi ve bu doğrultuda Türk İdari Yargı Sistemi'nde yeni bir anlayış ve gelişmenin sağlanabilmesi bakımından önemli bir gerekliliktir. Bu çalışmada, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ışığında adil yargılanma hakkı ve idari yargı süreci incelenmektedir. Çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde, adil yargılanma hakkı ve idari uyuşmazlıkların kapsam ve amacı ile aralarındaki ilişki incelenmekte, ikinci bölümünde ise, AİHM içtihatları ışığında idari yargıda adil yargılanma hakkının gerekleri incelenmektedir.
Amerika ve Avrupa patent sistemleri ışığında biyoteknolojik buluş kapsamında Türk hukuku'nda kök hücrenin patentlenebilmesi

Biyoteknolojik gelişmeler son dönemde tüm dünya ülkelerinde hız kazanmış ve dolayısı ile bu kavramın alt dalı olan kök hücreler de bu hızlanmadan nasibini almıştır. Diğer yandan teknolojik gelişmelerin mülkiyet hakkı kapsamında hukuki yansıması olan patent korumasının kök hücre buluşlarının patentlenmesi açısından hala tartışma konusu olduğunu söylemek mümkündür. Bu çalışmada öncelikle Amerikan Patent Sistemi ve kök hücre buluşlarının sistem içerisindeki yeri, Avrupa Patent sistemi ve kök hücre buluşlarının sistem içerisindeki yer incelenmiştir. Bulunan bilgiler ışığında Amerika'da serbest olan kök hücre çalışmalarının patentlenebilirliği, Avrupa'da insan embriyosundan elde edilip edilmemesine yönelik tartışmalara mahal vermiştir. Daha sonra Türkiye'de insan embriyosundan kaynaklanmayan kök hücrelerin patentlenebilir olup olmamasına ilişkin herhangi bir düzenleme olmadığı belirlenmiş ve insan embriyosu tanımının da yapılmasının önemi üzerinde durulmuştur. Düzenleme ve tanımlamanın niçin gerekli olduğu tartışılmıştır. İnsan embriyosundan elde edilmeksizin üretilen ya da insana dönüşmeye elverişli olmayan embriyolardan elde edilen kök hücre çalışmaları sonucunda ortaya çıkan ürün ve usullerin Türkiye mevzuatında da düzenlenmesi ve patentlenebilir olmasına izin verilmesi uluslararası mevzuat ve ülkesel gelişim anlamında faydalı görünmektedir.
Kişisel verilerin korunmasının kişilik hakkı bağlamında ele alınışı

Dijital dünyada yaşamanın bir sonucu olarak kişisel verilerin işlenmesinin gerçekleştiği ortam bugün çoğunlukla dijital ortamlar olup verilerin saklanmasında, verilere yetkisiz erişimde, verileri hukuka aykırı kullanımda ciddi artış yaşanmıştır. İnternete bağlı dijital ortamlar; insanları sosyal, cezai, hukuki çeşitli sonuçlarla karşı karşıya bırakmıştır. Etkileşimin çoğunluğunun gerçekleştiği bu ortamlarda; giderek daha büyük hızlarla artan veri akışının ortasında hayatları şeffaflaşmış ve yalnız bırakılma hakkından yoksun bireyler artık sadece devlet tarafından değil, özel hukuk kişileri tarafından da gözetlenmektedir. Bu bağlamda temel hukuk normları ile korunan bireyin teknolojinin de getirdiği sosyal değişimle oluşan ihtiyaca binaen bazı hukuki konularda özel olarak korunması gerekmiştir. Bunlardan biri de, kişisel verilerin korunmasıdır. Kişisel verilerin korunması hukuku çok yönlü olup etki alanı da çok geniştir. Alman Federal Mahkemesinin 'Nüfus Sayımı' kararının tüm dünyayı etkilemesi gibi Avrupa Birliğinin kişisel verilerin korumasına ilişkin düzenlemeleri de dünya çapında etki ve sonuçlarını doğurmaktadır. Türk hukukunda da tüm bu gelişmeler çerçevesinde değişiklikler yapılmaktadır. Kişisel verilerin korunma hakkının hukuki niteliğine ilişkin doktrinde çeşitli görüşler mevcuttur. Bunlardan kişilik hakkı görüşüne göre, kişisel veriler kişilik hakkı bağlamında korunmalıdır. Kişilik hakkının sağladığı koruma, kişisel verilere yönelik haksız saldırılarda önemli bir koruma yoludur. Dijital dünya ve teknolojik gelişmeler neticesinde mevcut genel hukuk normlarına yeniden ama bu sefer kişisel verilerin korunması bağlamında başvurulması gerekmiş ve kişilik kavramı, kişilik değerleri, kişilik hakkı, kişiliği koruma yolları yeniden önem kazanmıştır.