turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yağmur suyu etkin kentsel planlama için hidrolojik tepki potansiyeli model önerisi- Çankırı örneği

Yağmur suyu konusu kentlerin iklim değişikliğinin etkileri ile baş edebilme derecelerinin ve uyum kapasitelerinin artırılmasına yönelik ortaya konulan çalışmalarda temel konulardan biri olarak kabul edilmektedir. Kentsel planlama kapsamında yağmur suyu yönetimini konu alan literatürde ortaya konulan temel paradigma, kentsel planlamanın havzanın hidrolojik yapısıyla uyumlu olması gerekliliği üzerine odaklanmakta ve kentsel yerleşim alanları ile havzanın hidrolojik yapısının uyumunun sağlanması amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda, kentsel planlama çalışmaları kapsamında havzanın yağış-akış süreçleri açısından hidrolojik karakterinin ve davranışlarının nasıl tanımlanacağı ve planlama kararlarına nasıl aktarılacağı sorunsalı ortaya çıkmaktadır. Bu problemin çözümüne yönelik olarak; öncelikle kentsel planlama kapsamında yağmur suyuna yönelik literatürde ortaya konulan yaklaşımlar değerlendirilerek, yağmur suyu etkin kentsel planlamanın gerçekleştirmesine yönelik tezin temelini oluşturan 3 temel ilke tanımlanmış ve bu ilkeler çerçevesinde metodolojik bir yaklaşım ortaya konulmuştur. Bu kapsamda, havzanın yağış-akış süreçleri açısından hidrolojik yapısının bütüncül bir şekilde anlaşılarak planlama sürecine aktarılmasını hedefleyen, bu doğrultuda yağış karşısında oluşabilecek hidrolojik tepkileri tanımlayarak mekansal değişkenliği ortaya koymayı amaçlayan, bunu yaparken sayısal soyut veriler ve karışık denklem basamakları yerine haritalar üzerinde mekansal olarak tanımlanmış verileri kullanan, bulanık mantık temelli kavramsal bir hidrolojik model olan 'Hidrolojik Tepki Potansiyeli Kavramsal Modeli' geliştirilmiş ve bu model örnek çalışma alanı olarak belirlenen Çankırı il merkezi kentsel yerleşme alanına uygulanmıştır. Sonuç olarak; havzanın yağış-akış süreçleri açısından hidrolojik karakteri ve davranışlarının HTP kavramsal modeli kullanılarak mekansal boyutta tanımlanabileceği ve ayrıca elde edilen verilerin planlama kararlarına aktarılabileceği gösterilmiştir. Yapılan bu çalışma; yağmur suyu etkin kentsel planlamanın gerçekleştirilmesinde metodolojik bir yaklaşım ortaya koyması, havzanın yağış-akış süreçleri açısından hidrolojik yapısının bütüncül bir şekilde anlaşılarak planlama sürecine aktarılmasına yönelik özgün bir modeli literatüre kazandırması, kentsel planlama kapsamında yağmur suyu yönetiminde akış ve taşkın süreçlerine odaklanan konvansiyonel bakış açısı yerine havzanın hidrolojik karakteri ve davranışlarına odaklanan yeni bir bakış açısı getirmesi açılarından önemlidir.
Kullanıcı algısı bağlamında kentsel kimlik: Barbaros Bulvarı?Büyükdere kentsel aksı

Günümüzde teknolojinin de etkisiyle kentler giderek büyümekte ve gelişmektedirler. Hızlı ulaşım stilleri kentler arasındaki mesafeleri ortadan kaldırmış dolayısıyla insan, kültür, bilgi alışverişini kolaylaştırmıştır. Bu bağlamda kentlerin birbiriyle olan ilişkisi daha da artmış, birbirinden etkilenen kentler hızlı nüfus artışı, yüksek teknoloji, göç vb etmenlerle birbirine benzemeye başlamış ve kimliklerini yitirmişlerdir. Bu çalışmanın amacı kent kimliğinin ve bileşenlerinin planlama ve kentsel tasarım çalışmalarındaki önemini ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda geçmişşten günümüze İstanbul için önemli bir ulaşım aksı olan ve günümüzde İstanbul'un merkezi iş alanı üzerinde yer alan Barbaros Bulvarı ? Büyükdere Caddesi'nin nasıl algılandığı, kimliğinin ne olduğu sorgulanmıştır. Çalışma amacı bağlamında Barbaros Bulvarı ? Büyükdere Caddesi kentsel aksının beşeri, doğal ve yapay çevreden kaynaklı kimlik bileşenleri analiz edilmiştir. Analizlerde araştırmacının bireysel imajının yanı sıra kullanıcılara yönelik yapılan saha araştırması ve anketlerden elde edilen bilgilerle kentsel kimlik öğeleri saptanmıştır.
Sürdürülebilir kentsel gelişme için, Istanbul rezerv konut alanında, stratejik mekansal planlama ilkelerinin belirlenmesi

Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Şehir ve Bölge Planlama Anabilim Dalı, Kentsel Tasarım Yüksek Lisans Programı kapsamında, Sürdürülebilir Kentsel Gelişmenin uygulama aracı olarak Stratejik Mekansal Planlama sistematiği ve bunun sonuç ürünü olan Ekolojik Kentlere yönelik İstanbul Rezerv Konut Alanı örnek olarak incelenmiştir. Sürdürülebilirlik ve sürdürülebilir kentsel gelişme yerleşmelerin ulaşmayı hedeflediği amaç olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu amaca yönelik sistematik adımlar atılması için ülkemizde yürürlükte bulunan mevcut planlama sistematiği yetersiz kalmaktadır. Başka bir ifade ile ülkemizde yürürlükte bulunan mevcut planlama sistematiğinin uygulama ürünü olarak kimliksiz, tek tip, sağlıksız, doğal afet ve yerleşme riskleri açısından güvenli olmaktan uzak yerleşmeler ortaya çıkmaktadır. Bu tez çalışması kapsamında, yeni kurulacak yerleşmelerin sürdürülebilir ve çevre / iklim duyarlı ekolojik kent olması için stratejik mekansal planlama yaklaşımı çerçevesinde planlanması gerektiği öngörülmektedir.
Tarihi kentlerde turizm yönetim planı: Bursa-Tirilye örneği

Kentler tarih içerisinde birçok değişimden geçmişş, farklı dönemlerde farklı formlar kazanarak, kültürel katmanlar oluşturarak günümüze gelmiştir. 1960'lı yıllarda Avrupa'da başlayan bir akımla birlikte kentlerin tarihi özelliklerinin ve kültürel mirasının korunması anlayışı günümüzde tüm dünyada kabul görmüştür. Aynı yıllarda turizm bir sektör olarak filizlenmeye başlamış ve 1990'larda sürdürülebilir turizm kavramıyla birlikte yeni bir boyut kazanmıştır. Turizmin bir alt başlığı olan tarih turizmi veya kültür turizminin aktivite alanlarından biri tarihi kentlerdir. Turistik tarihi kent olarak literatürde yer bulan bu kavramla birlikte tarihi kentlerle turizm ilişkisi incelenmeye başlanmış ve turizmin tarihi kentlerdeki koruma ve kullanıma etkisi bir araştırma konusu haline gelmiştir. Bu tezin temel amacı, tarihi kentlerde turizm sektörünün zararlı etkilerinin azaltılması ve tarihi kentlerin korunmasına katkı sağlaması adına turizm yönetim planlarının incelenmesi ve seçilen bir alanda hazırlanmasıdır. Tez kapsamında turizm ve tarihi kentlerin korunmasının ilişkisi ortaya konarak, koruma alanlarında yürütülen turistik faaliyetlerin, şehir planlama disiplininde koruma kavramıyla olan bütünlüğünün nasıl sağlanabileceği sorusuna yanıt aranmıştır. Bu bağlamda, Turizm Yönetim Planları hem kentin korunmasına katkı sağlamakta hem de turistik aktivitelerle kenti canlı tutmaktadır. Yöntem olarak öncelikle literatür araştırması yapılmıştır. Sonrasında dünyada uygulanan Turizm Yönetim Planları incelenmiştir. Türkiye'de henüz uygulaması görülmemiş olan turizm yönetim planının hazırlandığı alan olarak Tirilye seçilmiştir. Alanda saha çalışması yapılmış ve mevcut durum analiz edilmiştir. Tirilye turistik akslara olan yakınlığı, turizm sektörünün zararlı etkilerinin görüldüğü, alanın turizm yönetim organizasyonunun olmadığı, ziyaretçilere yönelik politikalarının olmadığı, tarihi yapılar ve kent dokusuna alternatif potansiyeli olan kıyı ve zeytin konusunda zayıf kalındığı, erişilebilirlik ve hareketliliğin sadece lastikli araçla sınırlı olduğu, son olarak da kentin bir marka değerinin oluşturulmadığı nedenlerle seçilmiş olup, hazırlanan Tirilye Turizm Yönetim Planında öncelikle yapılan analizler doğrultusunda vizyon ve hedefler belirlenmiştir. Ardından uygulama aracı olarak proje paketleri oluşturularak ve paydaşlar belirlenerek plan tamamlanmıştır. Tirilye Turizm Yönetim Planıyla birlikte, bölgede turizmin zararlı etkileri azaltılması, kentin tarihi dokusunun korunması ve turizmin bölgede sürdürülebilir bir sektör haline gelmesi beklenmektedir.
Avrupa Birliği'ne entegrasyon sürecinde Türkiye'deki kentleşmenin ekolojik yapıya etkisinin araştırılması

Çalışmanın önemini ve amacını vurgulayan giriş bölümünden sonra tez çalışmasının 2. bölümünde ekoloji ve kent olgularına analitik tanımlama yapılmıştır. AB'ye giriş sürecinde Türkiye pek çok alanda olduğu gibi kentleşme ve çevre etkileşimi açısından da uyum süreci içine girmiştir. Bu bağlamda 3. bölümde ABD'de kentleşme olgusu ve doğal ekolojik yapıya yaklaşımlar, bu anlamda uygulanan mekansal gelişim politikaları araştırılmış, Avrupa Ortak Göstergelerindeki prensipler ortaya konmuştur. 4. bölümde Türkiye'de kentsel yapıdaki gelişim ve dönüşüm ekolojik bağlamda ele alınmaya çalışılmış, süregelen olumsuzluklar ve yapılması gerekenler belirlenmeye çalışılmıştır. 5. bölümde örnek çalışma alam olarak seçilen Yozgat yerleşiminde Avrupa Ortak Göstergeleri Projesinin prensipleri incelenerek kentleşme ekolojik yapı etkileşimi için belirlemeler yapılmıştır. Sonuç bölümünde Yozgat yerleşimi çalışmasından çıkarılan belirlemeler ve önceki bölümlerdeki irdelemelerden yola çıkarak AB'ye uyum sürecinde Türkiye'de kentleşme ekoloji etkileşimi için uygun gelişim önerileri geliştirilmeye çalışılmıştır.
Sürdürülebilir kentsel gelişme çerçevesinde kapalı sitelerin irdelenmesi: İstanbul-Çekmeköy örneği

Sürdürülebilir kentleşmenin gerçekleştirilebilmesinde kentlerdeki yeni konutlaşma eğilimlerinin biçiminin ve etkilerinin rolü büyüktür. İstanbul kenti, Çekmeköy İlçesi'nde konut alanlarında yaşanan dönüşümler de bu açıdan önemli dersler çıkarılabilecek bir örnektir. Yaşanan dönüşümler sonucunda, alanın parçalı bir yapıya dönüşerek kent çeperlerine doğru yayılması İstanbul'un sürdürülebilir kentleşme olanaklarını ciddi anlamda etkilemektedir. Sürdürülebilir kentleşmenin İstanbul Çekmeköy örneği üzerinden incelendiği bu tez 5 bölümden oluşmaktadır. Tezin birinci bölümünde çalışmanın amacı, yöntemi ve kapsamı incelenmiştir. Tezin amacı, sürdürülebilir kentleşmenin gerçekleştirilebilmesinin önünde ciddi engel teşkil ettiğine inanılan kapalı siteleri sürdürülebilir kentsel gelişmenin kapsamları çerçevesinde incelemektir. İkinci bölümde, tezin altyapısını oluşturan sürdürülebilir gelişme ve sürdürülebilir kentsel gelişme kavramı literatür taraması ile ele alınmıştır. Bu bölümde sürdürülebilir gelişme ve sürdürülebilir kentsel gelişme kavramlarının temel tanımlarına ulaşılması hedeflenmiştir. Bu temel tanımlarla birlikte, sürdürülebilir kentsel gelişmenin boyutları ve kapsamları ortaya konulmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde, sürdürülebilir kentleşmenin gerçekleştirilebilmesinin önünde ciddi engel teşkil ettiği iddia edilen kapalı siteler incelenmiştir. Bu bölümde önce kapalı site kavramı, sonrasında ise kapalı sitelerin sürdürülebilir kentleşmenin gerçekleştirilebilmesinin önünde ne gibi engeller teşkil ettiği incelenmiş, İstanbul'da kapalı site oluşumunu tetikleyen nedenler ve sürdürülebilir kentsel gelişme açısından kapalı siteler ele alınmıştır. Dördüncü bölüm ise örnek alan çalışmasından oluşmaktadır. Bu bölümde, yapılan alan çalışmasının genel çerçevesi ve yaklaşımı açıklanarak, örnek alanlara ilişkin verilerin çalışma kapsamına uygun olarak derlenmesine ve yorumlanmasına çalışılmıştır. Tezin sonuç kısmını oluşturan beşinci bölümde, tezin kavramsal çerçevesi ile alan araştırmasından elde edilen sonuçlar karşılaştırılarak temel bulgular aktarılmıştır.
Soylulaştırmanın tarihsel çevrelerin korunması üzerindeki etkileri: Alaçatı örneği

Geleneksel yerleşimler, özgün dokusal özelliklere ve sosyo-kültürel değerlere sahip olan tarihsel alanlardır. Bu tür yerleşimlerde yapılan koruma çalışmaları uluslararası alanda belirlenen koruma ilkeleri gözetilerek, tüm toplumsal sınıf ve katmanları kapsayacak nitelikte olmalıdır. Bununla birlikte kentlerin, sermaye birikim alanı olarak görülmesi doğru koruma yaklaşımlarının uygulanmasının önünde engel oluşturmaktadır. Tarihi yerleşim alanları piyasa mekanizmaları içinde ya sermaye birikim sürecine entegre olamayarak çöküntü alanlarına dönüşmekte ya da sahip oldukları konum ve otantizimleri dolayısıyla soylulaşma sürecine konu olmaktadırlar. Bu çalışmada soylulaşmaya konu olan tarihsel yerleşimlerde, soylulaşmayla gelen dönüşüm süreçlerinin koruma çalışmalarını nasıl etkileyebilecekleri araştırılmaktadır. Çalışma alanı olarak İzmir'in Çeşme İlçesi'nin Alaçatı Mahallesi belirlenmiştir. Turizm sektörünün yükselişe geçmesiyle birlikte Alaçatı'da yaşanan soylulaştırmanın, yerleşimin korunmasına ve tarihi dokuya etkileri mekansal ve sosyo-ekonomik analizlerle ortaya konulmaya çalışılmıştır. Geleneksel dokuda yapılan sağlıklaştırma, restorasyon ve yenileme çalışmaları, yerleşimin mekansal büyüme ve arazi kullanım özelliklerinde gözlenen değişimler, dönemsel olarak karşılaştırılarak aktarılmıştır. Tarihi çevre koruma ve soylulaştırma konularındaki literatür tez kapsamında aktarılmış; elde edilen sonuçlar alan analizleri ile birlikte değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, Alaçatı'da yaşanan sürecin soylulaştırma olarak tanımlanması gerektiği; soylulaştırmanın kentin mekansal ve sosyal dokusuna önemli etkileri olduğu saptanmıştır. Bu saptamalara paralel olarak tarihi çevre koruma çalışmalarının yerleşimin yaşadığı dönüşümden etkilendiği ve uluslararası alanda belirlenen koruma ilke ve kriterleri ile uyumsuz uygulamalar ortaya konabildiği görülmüştür. Çalışmanın sonuç bölümünde sürecin olumsuz etkilerinin giderilmesine yönelik alınabilecek önlemler ve yerleşim için doğru koruma uygulamalarının nasıl bir yaklaşımla gerçekleştirilebileceği tartışılmaktadır. Çalışma Alaçatı özelinden başlayarak, benzer soylulaştırma sürecini yaşayan tarihi çevrelerde soylulaştırmanın tarihi doku üzerindeki etkilerini araştırarak, alınabilecek önlemleri tartışmaya açarak literatüre katkı sunmayı amaçlamaktadır.
Kent formunun morfolojik analizi; Denizli örneği

Kent formlarının mekansal ve işlevsel bileşenleri üzerine araştırmalar irdelenirse, kent formunun biçimlenmesinde mekansal büyüklük, arazi kullanım, ulaşım sistemi, yerleşme deseni/dokular, yoğunluk gibi bileşenlerin ideal birlikteliğine vurgu yapıldığı görülür. Dolayısıyla, kent formunun tarihsel süreçte değişim dönüşüm sürecinin çözümlenmesi ve etkinliği verimliliğinin belirlenmesinde, sınırlar, arazi kullanım biçimi, ulaşım sistemi ve yoğunluk verilerinin tarihsel arka plan ve planlama deneyimleri bağlamında temel göstergeler olarak kullanılabileceği düşünülmektedir. Bu açıklamalar esas olmak üzere tez çalışması 5 bölüm olarak kurgulanmıştır. Birinci bölüm; bakış açısı, amaç, konu kapsam, yorumlu kaynak araştırması, yöntem, özgün değer ve beklenen katkı bölümlerinden oluşan giriş bölümüdür. İkinci bölüm, kent formunun geçmişşten günümüze gelişim sürecine ilişkin kavramsal kuramsal açıklamaları içermektedir. Üçüncü bölümde; tarihsel arka plan ve planlama deneyimlerine ilişkin mekansal işlevsel arka plan açıklanmaktadır. Dördüncü bölüm, morfolojik analizler bağlamında Denizli kent formunun değişim dönüşüm süreci ile etkinlik verimliliğine ilişkin değerlendirmelerden oluşmaktadır. Son bölümde ise Denizli kent formuna ilişkin morfolojik analiz bulguları değerlendirilerek, sürdürülebilir kentsel gelişme bağlamında kent formunun geleceğe yönelik öneriler sunulmuştur. Bu çerçevede, tez çalışmasının amacı; tarihsel gelişim süreci ve planlama deneyimlerine ilişkin bilgi birikimi bağlamında sınırlar, arazi kullanım biçimleri, ulaşım sistemi ve yoğunluk göstergeleri eşliğinde Denizli kent formunun değişim dönüşüm sürecinin irdelenerek, kent formunun etkinliği verimliliğinin sürdürülebilir kent formu tartışmaları açısından değerlendirilmesidirTez çalışmasında 4 aşamadan oluşan bir yöntem kurgusu izlenmiştir. Birinci aşama: tespit gözlem ve fotoğraflama çalışmaları yoluyla gelişme potansiyel ve dinamikleri bağlamında Denizli kent formunun mekansal işlevsel sınırlarının tespit edilmesidir. İkinci aşama; kavramsal kuramsal arka plan bağlamında kent formunun bileşenleri ile kent formunun verimlilik etkinliğinin çözümlenmesinde kullanılacak göstergelerin tespit edilmesidir. Üçüncü aşama: tarihsel gelişim süreci ve planlama deneyimleri bağlamında üretilen analitik haritalar eşliğinde Denizli kent formunun değerlendirilmesidir. Dördüncü aşama: Denizli kent formunun mekansal ve işlevsel gelişiminin morfolojik göstergeler eşliğinde ayrıntıda incelenerek, kent formunun etkinlik verimliliğinin sürdürülebilir kent formlarına yönelik tartışmalar bağlamında değerlendirilmesidir Tez çalışmasının kavramsal kuramsal arka plana dayalı bilgi birikimi esas alınarak ortaya konan göstergeler ile analitik haritalar eşliğinde çözümlemelere dayanan yöntem kurgusu bakımından özgün değer taşıdığı değerlendirilmektedir. Bu yönüyle; Denizli kenti örneğinde gerçekleştirilen tez çalışmasının gerek kent formunun etkinlik analizi üzerine odaklanan akademik bilimsel çalışmalara gerekse planlama uygulama çalışmaları bağlamında yerel yönetimlere katkı sağlayacağı beklenmektedir.
The Shared ownership process in urban development

öz KENTSEL GELİŞMEDE HtSSELİ MÜLKİYET SÜRECİ Meral, Dilek Yüksek Lisans, Şehir Planlama Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Murat Balamir Ocak 1996, 215 sayfa Türkiye kentleşme sürecinde, gelişmekte olan ülkelerden farklı olarak, arsa mülkiyeti yapısında farklı bir dönüşüm süreci yaşadı. Pasif kontrollü planlama, imar Yönetmelikleri ve yasal boşluklar, her hangi bir sınırlama olmaksızın yapılanmaya izin veren bir sistem oluşturdu. Hisseli mülkiyet, gelişme alanlarında özellikle imar planı sının dışındaki arsa mülkiyeti yapısında görülen yasal olmayan bir bölünme şeklidir. Düşük gelirli gruplar için, kaçak yapılaşmaya uygun ucuz arsa sahibi olmanın en kolay yolu hisseli tapu sahibi olmaktır. Bu çalışma, hisseli mülkiyet altındaki arazilerin imarlı arsaya dönüşüm sürecinin belirlenmesini amaçlamakta olup, hisseli mülkiyet oluşumu, kaçak yapılaşma ve ıslah planlaması arasındaki ilişkileri temel almıştır. Ayrıca bu süreci etkileyen faktörler ve gruplar ile mülkiyet haklan, ifraz sistemi ve hisseli mülkiyetin mekansal yapıyı nasıl belirlediği ve imarlı arsaya dönüştüğü görgül bir çalışma ile tartışıldı. Türkiye de hisseli mülkiyetin niçin ve nasıl oluştuğuna dair yapılan değerlendirmeleri, yasal boşluklar, arsa pazar, konut pazar ve emlakçılar açısından gruplandırabiliriz. Hisseli mülkiyet olgusunun neden olduğu olumsuz sonuçlan özetlemek olasıdır: hisseleri üzerinde kullanım hakkına sahip olan hissedarlar, planlı kentsel gelişmelere uymayan farklı eğilimler gösterirler. imar Kanunu'nda izin verilen parsel büyüklüğü yasal olmayan parselasyon planlarında küçültülerek, daha küçük oranlar halinde hisseli mülkiyet olarak satılmıştır. Plandaki yollar ve çoğu kez ortak kullanımlara ayrılan alanlar da hisseli olarak satılmıştır. Ancak asıl sorunlar yapılaşma başlayınca ortaya çıkmaktadır. Planlama kontrolü ve yapılaşma düzeni olmadığı için yapıların çoğu birbirine çok yakındır. Böyle alanlar kentsel standartlarda da yetersiz olmaktadır. Hisseli mülkiyet olgusunun yarattığı olumsuzlukları gidermek için ıslah planı önerilip uygulanmıştır. Islah planları belirli nedenlerden ötürü etkili olamamaktadır: hisseli arsaların kamulaştırılması ve arsa ve arazi düzenlemesinin yapılması, yetkili kurumlara sorunlar yaratmaktadır. Ayrıca, mevcut yüksek yoğunluk ve yapılaşma ıslah planlarını etkisiz kılmaktadır. Mevcut çok katlı yapılara tapu vermek ise yönlendirici bir gelişme değildir. Çünkü bireyler zaten hisseli mülkiyet oluşumunda hisseli tapuya sahiptirler; ıslah planı ile yalnızca kat mülkiyetine geçiş sağlanmaktadır. Islah planı, bir yandan hisseli mülkiyetin neden olduğu olumsuzlukları gidermeye çalışırken diğer taraftan hisseli arsaların imarlı arsaya dönüşümünü arsa va arazi düzenlemesi ile sağlamaktadır. Bundan dolayı düzenlemenin yapılacağı alanın sınırlan çizilerek, bu sınır içindeki bütün hissedarların hisselerinin birleştirilmesi ve dağıtım cetvellerinin hazırlanması gerekmektedir. Bu durumda plancının ve planın rolü, gruplar arasında bir arabulucu role indirgenmektedir.
The humanistic meaning of urban squares: The case of Çayyolu Urban Square Project

Kamusal alan bağlamında kent meydanları, kentlerin temel parçalarıdır. İnsanlara bir araya gelme, vakit geçirme, gezinme ve çeşitli faaliyetlere katılma imkanı veren sosyal etkileşim alanları sunarak, onların insancıllaşmalarını destekler. Böylelikle toplumların kültürel gelişmelerine önemli katkıda bulunur.1980'lerden sonra, kentsel mekandaki gelişmelerle birlikte, kamusal alan kavramı yeniden tanımlanmış ve beraberinde sosyal kutuplaşma ve mekansal parçalanma gibi çeşitli sosyo-mekansal gelişmelere yol açmıştır. Buna bağlı olarak, alışveriş merkezleri, otoparklar, hızlı trafik yolları gibi insancıl yönleri göz ardı eden yeni mekanlar üretilmeye ve meydanlar, sokaklar gibi geleneksel kamusal alanların yerini almaya başlamıştır. Bu çalışmanın amacı, Ankara Çayyolu bölgesindeki bir meydan üretiminde kullanılabilecek insancıl tasarım özelliklerini ortaya çıkarmaktır. Bu amaçla çalışma, yaşayanların gözünden kamusal alan olarak meydanın anlamını araştırmaktadır. Ayrıca, meydanın sosyo-mekansal özelliklerini ; ve Çayyolu Kent Meydanı Projesi'ni eleştirel olarak insancıl tasarım ilkeleri açısından karar vericiler ve kullanıcıların algılarını karşılaştırarak incelemektedir.
Kanatlanan kentler: Yerel havalimanı politikasına dair eleştirel gerçekçi gözden geçirme ve Türkiye için çıkarımlar

Gezegensel kentleşme, kentin sınırlarını aşan, kırsalı, doğayı, yeraltını ve gökyüzünü kuşatan kent kumaşını ifade etmektedir. Bu tez günümüzde kent-kır ayrımı üzerinden düşünmenin yetersiz kaldığı, yerelin kentsel süreçlerin parçası haline geldiği gezegensel aşamada Lefebvre'in odağı bir biçim olarak kentten, kentleşme sürecine kaydırmaya dönük çağrısına bir yanıt niteliğindedir. İktidarın mekanı üretip, kontrol ederken, mekanın üretiminin dönüşen hareketlilik biçimlerini üretişi, sermaye mal ve insan hareketliği üzerinden tezin kavramsal iskeletini kurmaktadır. Kentsel süreçlerin işleyişinde, yoğunlaşmalar ile kentsel uzantıları birbirleri ile ilişkilendirerek bağlantı ve akışa imkan veren yerel havalimanlarına ilgi sermaye, mal ve insanlar için hava hareketliliğinin beraberinde getirdiği hız ve menzile dair iyileşmeye ilişkilidir. Tez bu düşkünlüğü hareketliliği bizatihi bir sermaye olarak açarak derinleştirmektedir: Üç yaklaşımsal sütün üzerinden sunulan bu kavramsallaştırma, ekonomik, sosyal ve kültürel sermaye, ağ sermayesi ve 'motilite'dir. Küresel altyapı yatırımlarında, yüksek yatırım oranları ile dikkat çeken Türkiye'nin yakın geçmişşinde eşitsiz coğrafi gelişime ilişkin çözüm arayışında bir altyapısall sabit olan yerel havalimanlarına yönelişi devletin altyapı devletine dönüşümü, uluslararası gelişmeler, yerelden hissedilen baskı ve Türk Havayollarının bir havayolunun ötesinde sergilediği varlığı ile ilişkilendirilerek açıklanmıştır. Tezin son bölümü, akademik ve gri yazın üzerinden eleştirel gerçekçi sistematik gözden geçirme ile bir istisnai mekan olan havalimanlarının Türkiye ölçeğinde olağanlaşmasıyla öngörülen hareketliliklerin gerçekleşmesi için, farklı ülke bağlamlarından yerel havalimanlarına dair üretici güçler ve mekanizmaları tespit etmektedir. Bu tespitler, yerel havalimanlarından hareketliliğe ilişkin eğilimlere dair bir senteze varılmasına imkan vermiştir.
İnsan davranışları-kentsel mekan etkileşimi, Kadıköy, Çarşıiçi örneği

Bu çalışmanın amacı, kentin mekansal kurgusunda insan davranışları - kentsel mekan etkileşimini ele almaktır. Yüzyıl ortalarında kentlerde yaşanmaya başlanan sorunlar, kentin farklı biçimlerde ele alınması gerektiği fikrini doğurmuş, bu konudaki en kapsamlı çalışmalar da 1960 ve 1970'lerde yapılmıştır. insan, çevresiyle etkileşiminde, öncelikle algılama yoluyla çevresinden bilgi edinir, bu bilgi sonucunda bilişsel taslaklar oluşturur. Taslakların önemi, çevreden edinilen yeni bilgilerin düzenlenmesine izin vermesidir. Böylece insan edindiği yeni bilgileri eskileriyle karşılaştırarak kaydetmekte ve değerlendirmektedir. Kişinin çevresine verdiği davranışsal tepki ise grup kimliğine ve sosyo-kültürel özelliklerine göre ortaya çıkmaktadır. Dolayısıyla bilgi kaynağı olarak çevrenin özellikleri, mekanların biçimlenişleri, dokusu, arayüzleri, kamusal / özel alan sistemleri, geçirgenliği önemlidir. Bütün bunları içeren, kentin mekansal kurgusu ise incelikli düşünülmüş olmalıdır. Bunların sınanması için Kadıköy çarşı içi alanında çalışma yapılmıştır. Kentin mekansal kurgusu ve bu kurgu içinde yer alan sokaklar, meydanlar, açık alanlar imgelemeye, bilişsel taslaklara, aidiyet ve kimlik duygularının oluşmasına izin verirken, mekansal kurgunun sosyo-kültürel davranış örüntülerine uygun kurulması gerekmektedir.