turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mevsimlik tarım işçisi ailelerin çocuklarının beslenme durumlarının değerlendirilmesi

Çalışma, Şanlıurfa ve Adıyaman'da mevsimlik tarım işçiliği yapan ailelerin çocuklarının beslenme durumlarını değerlendirmek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini her iki ilde yaşayan, geçimini mevsimlik tarım işçiliği yaparak sağlayan ve 0-5 yaş grubu çocuğa sahip aileler oluşturmuştur. Evreni bilinmeyen örneklem hesaplama yöntemiyle örneklem sayısı 288 olarak belirlenmiştir. Mevsimlik tarım işçisi ailelerin yoğun yaşadığı Şanlıurfa'da 13 mahalle, Adıyaman'da 11 mahalle olmak üzere küme örnekleme yöntemiyle belirlenen kişi sayısıyla aileler çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmaya % 86,8 oranında katılım sağlanmış ve toplamda 250 aileye ulaşılmıştır. Veriler, Çocuk Beslenmesinin Değerlendirilmesi Formu aracılığı ile karşılıklı görüşme tekniği kullanılarak toplanmıştır. Araştırmanın uygulanabilmesi için Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Etik Kurulu'ndan yazılı, çalışmaya katılmayı kabul eden ailelerden sözlü onam alınmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; tanımlayıcı istatistiklerden yüzde, ortalama, ortanca, standart sapma ve tek değişkenli analizlerden Ki-kare testi kullanılmıştır. Dünya Sağlık Örgütü Anthro programında boya göre ağırlık, yaşa göre ağırlık, yaşa göre boy, yaşa göre beden kitle indeksi persentil değerleri ve Z skorları hesaplanmıştır. Çalışmada çocukların yaş ortalaması 35,0 16, 5 ay, ağırlık ortalaması 12,4 2, 98 kg, boy ortalaması 89,01 11, 97 cm ve %54,4'ünün erkek olduğu belirlenmiştir. Annelerin %66,8'inin 18-34 yaş arasında olduğu, %39,2'sinin okur-yazar olmadığı, %58,2'sinin tarlada çalıştığı ve %68,5'inin tarlaya çocuğuyla gittiği belirlenmiştir. Çalışmaya katılan çocukların yalnızca %13,2'sinin boy uzunluğunun, %19,2'sinin de ağırlığının 50 persentil ve üzerinde olduğu görülmektedir. Çocukların %5,2'sinin boya göre ağırlık, % 15 ,6'sının yaşa göre ağırlık, %23,6'sının yaşa göre boy ve %7,8'inin yaşa göre beden kitle indeksi persentil değerinin 3'ün altında olduğu belirlenmiştir. Çalışma sonucunda mevsimlik tarım işçisi ailelerin çocuklarında %4,8 oranında zayıflık, %14 oranında düşük kiloluluk ve %22 oranında da bodurluk olduğu belirlenmiştir. Yapılan istatiksel analizlerde; bodurluk ile aile yapısı, tarlada kalınan yer, düzenli sağlık kontrolü yapılma durumu açısından gruplar arasındaki ilişki anlamlı bulunurken; düşük kiloluluk ile tarlada kalınan yer açısından gruplar arasındaki ilişki anlamlı bulunmuştur (p<0.05). Araştırmada annelerin toplam beslenme bilgi puanı ile aile tipi ve evde-tarlada doğum yapma durumu açısından gruplar arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı (p<0.05) bulunmuştur. Bu çalışmada, mevsimlik tarım işçisi ailelerin çocuklarında beslenme yetersizliği olduğu tespit edilmiştir. Bu gruba yönelik beslenme durumlarını olumsuz etkileyen faktörlerin belirlenmesi, kontrol altına alınması ve mevsimlik tarım işçisi ailelerin yaşam koşullarının iyileştirilmesi için çalışmaların sürdürülmesi önerilebilir.
Pediatrik hidrosefalili olgulardan ventriküloperitoneal şant takılmış olanlarda şant obstrüksiyonu ve şant enfeksiyonu arasındaki ilişki

VPŞ operasyonlarından sonra gelişen şant komplikasyonları, günümüzde ciddi bir problem olarak devam etmektedir. Pediatrik dönemde en sık karşılaşılan VPŞ komplikasyonları şant enfeksiyonları ve şant obstrüksiyonlarıdır. Bu çalışmada kliniğimizde hidrosefali nedeniyle VPŞ takılan pediatrik olgularda gelişen şant enfeksiyonları ve şant obstrüksiyonları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesini amaçladık. Yöntem ve Gereç: Bu çalışma da Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Nöroşirürji Anabilim Dalında Ocak 2012- Haziran 2017 tarihleri arasında hidrosefali tanısı ile aynı cerrah tarafından ventriküloperitoneal şant uygulanan 16 yaş ve altındaki 210 olgu retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Bu veriler Pearson Ki-Kare ve Fisher Freeman Halton testleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular: VPŞ uygulanan 210 olgunun 113'ü(%53.8) erkek; 97'si(%46.2) kız idi. En sık etiyolojik sebep ohkd(%30.9) ; en sık komplikasyon enfeksiyon(%19.5) idi. 1 yaş altında şant enfeksiyonu sık izlendi. Şant enfeksiyonu ile ilişkili en sık etiyolojik sebep intraventriküler kanama idi. Şant enfeksiyonu görülen 41 olgunun 27'sinde etken üretilebilirken; en sık etken s. epidermidis(%41.5) olarak bulundu. Frontalden VPŞ uygulanan olgularda enfeksiyon görülme oranı oksipitoparyetalden VPŞ uygulanan olgulara oranla daha düşük olarak saptandı(F: %16.6 OP: %43.5). Şant enfeksiyonu görülen 41 olgunun 22'sinde(%53.6) şant obstrüksiyonu görülürken; Staf. Epidermidis ile enfekte 17 olgunun 11'inde(%64.7) şant obstrüksiyonu gelişmediği saptandı. Sonuç: Enfekte olan şantların hepsinde obstrüksiyon olmayabileceği için tüm enfekte VPŞ'lı hastaların akut şant disfonksiyonu olarak değerlendirilmemesi kanaatindeyiz.
Pediatrik olgularda rokuronyum enjeksiyon ağrısının azaltılmasında rokuronyum uygulama hızı ve remifentanilin etkisi

Amaç: Çalışmamızda pediatrik olgularda yavaş ve hızlı rokuronyum enjeksiyonu öncesi uygulanan remifentanilin hemodinamik değişiklikler ve rokuronyumenjeksiyon ağrısı üzerine olan etkisinin plasebo ile karşılaştırılması hedeflendi. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza genel anestezi altında elektif cerrahiplanalanan, yaşları 5-15 yaş arasında, ASA - grubu 120 pediatrik hasta alındı. Premedikasyon yapılmayan hastalar operasyon odasına alınıp rutin monitorize edildi. Tüm hastalarda anestezi indüksiyonu % 2,5 tiyopental (5 mg/kg) ile gerçekleştirildi. Ardından rokuronyum enjeksiyonu (0.6 mg/kg) yapıldı. Hastalara rokuronyum enjeksiyonu sonrasında anestezi idamesinde % 50 O2+ % 50 azot protoksit+ desfluran(% 6) başlandı. Olgular rastgele 4 gruba ayrılarak; Grup A'ya rokuronyum yavaşenjeksiyon- salin, Grup B'ye rokuronyum (0.6 mg/kg IV) yavaş enjeksiyonuremifentanil, Grup C'ye rokuronyum hızlı enjeksiyonu-salin, Grup D'ye rokuronyum hızlı enjeksiyonu-remifentanil uygulandı. Rokuronyum yavaş enjeksiyonu 1 dk'da, rokuronyum hızlı enjeksiyonu 5 sn'de yapıldı. Rokuronyum enjeksiyonu sırasında hastaların çekme yanıtları 0-3 puanlı çekme yanıt skoruna göre kaydedildi. Preoperatif, anestezi indüksiyonu öncesi ve sonrası, rokuronyum enjeksiyonu sonrası, entübasyon sonrası 1. ve 3. dk'da, ekstübasyon ve postoperatif dönemde SAB, DAB, KAH'ları ve O2 saturasyonu takip edildi. Bulgular: Grupların demografik verileri birbirine benzerdi (p>0,05). SKB, DKB ve SpO2 ölçümleri karşılaştırıldığında dört grup arasında bir fark saptanmadı. Remifentanil yapılan gruplarda (Grup B ve D'de sırasıyla p: 0 ,0001;101,4 22,1, p:0,003; 99 ,8 18,3), plasebo yapılan gruplara (Grup A ve C'de sırasıyla p:0,025;107,4 21,7, p: 0 ,012; 114 ,0 16,4) göre KAH rokuronyum enjeksiyonu sonrası 1. dk'dadaha düşük bulundu. Hastaların çekme yanıt skorları incelendiğinde yanıtsızlık oranının en yüksek olduğu gruplar B (%66,7) ve D grupları (%70) idi. Yanıt olmayan hasta sayısı A ve C gruplarında 9 iken, remifentanil uygulanan B grubunda 20, D grubunda 21 idi. Jenarilize yani tüm vucütta olan yanıt ise en çok A (% 20, n=6) ve C (% 20, n=6)gruplarında görüldü. Sonuç: Pediyatrik olgularda rokuronyuma bağlı gelişen enjeksiyon ağrısındaenjeksiyon hızının etkisinin olmadığı, rokuronyum öncesi yapılan remifentanilin ciddihemodinamik deişikliklere yol açmaksızın enjeksiyon ağrısını enjeksiyon hızı ile ilişkisiz olarak önemli oranda azalttığı kanısına varıldı.
Annesi çalışan 6 yaş çocukların ayrılık kaygısının bağlanma stilleri açısından incelenmesi

Bu çalışmada 6 yaş çocukların bağlanma stillerine, annelerinin çalışma durumu ve cinsiyete göre ayrılık kaygısının farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Bu araştırmanın bağımsız değişkenleri cinsiyet, annenin çalışma durumu ve bağlanma stilleridir. Bağımlı değişkeni ise; ayrılık kaygısıdır. Tam aile yapısına sahip ve 6 yaş ilk çocuklar çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmanın araştırma grubu 80 kız, 103 erkek olmak üzere toplam 183 çocuktan oluşmaktadır. Araştırma grubu çocukların ayrılık kaygısı 'yalnız kalma korkusu' alt boyutu puanı ile bağlanma puanın negatif yönde, düşük düzeyde ilişki bulunmuştur. 'Terk edilme korkusu' alt boyutu puanı ile bağlanma puanı arasında negatif yönde anlamlı düzeyde ilişki olmadığı görülmüştür. Bağlanma stilleri ve anne çalışma durumu bağımsız değişkenlerinin araştırma grubu çocukların 'yalnız kalma korkusu' puan ortalamaları üzerindeki ortak etkisinin anlamlı düzeyde farklılaşmadığı bulunmuştur. Negatif bağlanma stiline sahip çocukların güvenli bağlanma stiline sahip çocuklardan daha yüksek 'yalnız kalma korkusu' puanlarına sahip olduğu görülmüştür. Anne çalışma durumu ve bağlanma stillerine göre 'terk edilme korkusu' alt boyutu puan ortalamaları incelendiğinde; annesi çalışmayan çocukların daha yüksek 'terk edilme korkusu' puanlarına sahip olduğu; negatif bağlanma stiline sahip çocukların terk edilme korkusu puan ortalamalarında, güvenli ve kaçınma bağlanma stiline sahip çocuklardan anlamlı düzeyde farklılaşmanın olduğu bulunmuştur. Annesi çalışan araştırma grubu çocukların bağlanma stilleri ve cinsiyetin ortak etkisi incelendiğinde; 'yalnız kalma korkusu' ve 'terk edilme korkusu' puan ortalamalarının anlamlı düzeyde farklılaşmadığı bulunmuştur. Annesi çalışmayan negatif bağlanma stiline sahip çocukların 'yalnız kalma korkusu' puan ortalamalarının ve 'terk edilme korkusu' puan ortalamalarının, kaçınma ve güvenli bağlanma stiline sahip çocuklardan anlamlı düzeyde farklılaştığı görülmüştür.
Pediatrik abdominal kitlelerde difüzyon ağırlıklı manyetik rezonans görüntülemenin yeri

Amaç: 0-18 yaş arası batın kitlesi olan hastalarda benign-malign ayrımında difüzyon ağırlıklı MR görüntülemenin ayırıcı tanıya katkısının araştırılması. Materyal ve metod: Ocak 2013 Şubat 2018 tarihleri arasında hastanemiz Çocuk Radyolojisi Bilim Dalı MR Ünitesinde 95 olguya rutin üst batın ve alt batın MR incelemesi yapıldı. Rutin batın MR incelemede T1A, T2A, in-out faz T1A ve dinamik T1A (0,1 mmol/kg gadolinyum) aksiyal ve koronal görüntülere ek olarak kontrast madde verilmeden önce aksiyel planda, single-shot ekoplanar sekansda farklı b değerlerinde (b0, b800 s/mm2) difüzyon duyarlı gradiyentler uygulanarak DAG görüntüler elde edildi. ADC haritaları cihaz tarafından otomatik olarak oluşturuldu. Histopatolojik tanısı olan 83 olgunun ve takipler sonucunda tanı alan 6 olgunun toplam 89 olgunun ortalama ADC değerleri hesaplandı. Bulgular: Seksen dokuz kitlenin 37'si benign, 52'si maligndi. Malign kitlelerin 22'si nöroblastom, 11'i Wilms tümörü, 6'sı hepatoblastom, 2'si adrenokartikal tümör, 2'si disgerminom ve 1'er rabdomiyosarkom, desmoid tümör, renal hücreli karsinom, Ewing sarkom, hepatoselüler karsinom, akut löseminin renal tutulumu, küçük mavi hücreli tümör, PNET, miks germ hücreli tümör, rabdoid tümörden oluşmaktaydı. Benign kitlelerin 9'u kist, 9'u ganglionöroma, 4'ü matür kistik teratom, 3'ü hemanjioendotelyoma, 3'ü solid psödopapiller tümör, 1'er hemanjiom, konjenital mezoblastik nefroma, müsinöz kistadenom, lenfatik malformasyon, FNH, NET, metanefrik adenom, hamartom, anjiomiyolipomdan oluşmaktaydı. Malign kitlelerin ortalama ADC değerleri 0,67x10- 3 mm2/s, benign solid kitlelerin ortalama ADC değerleri 1,66x10- 3 mm2/s olarak bulunmuştur ve malign ve benign kitleler arasındaki ADC değerleri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0.05). Sonuç: Difüzyon ağırlıklı MRG yöntemi kısa sürede ve kontrast madde kullanmadan elde edilen ve pediatrik hastalarda da abdominal kitlelerin ayırıcı tanısına katkısı bulunan bir tekniktir.
Çocuklarda lomber ponksiyon iğne derinliğinin tahmin edilmesi

LP, tanı ve tedavi amacıyla yaygın uygulanan bir işlemdir. LP, zor uygulanan bir yöntemdir, Çünkü sadece hekimin tecrübesine değil hastanın pozisyonu anatomisi ve boyuna da bağlıdır. Bu çalışmanın amacı, çocukların boy, kilo değerlerini kullanılarak, lomber ponksiyon iğne derinliğini doğru tahmin etmeye yarayacak bir formül çıkarmaktır. Method:ASA I-II, yaşları 0-12 arasında olan spinal anestezi uygulanan pediatrik ve ortopedik cerrahi yapılan 200 çocuk çalışmaya alındı. Spinal blok, L4-L 5 ya da L5-S1aralıklarından gerçekleştirildi. Lomber ponksiyon uygulandıktan sonra spinal iğne ucu ile cilt giriş noktası arasındaki mesafe ölçüldü. iğne derinliği ile boy, kilo, BMI arasındaki ilşki hesaplandı. Lp derinliği hesaplamak için tahmini istatiksel modeller kullanıldı. Sonuç: Lp yapılan iki yüz pediatrik hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların yaşları 2-144 ay, boyları 43-154 cm, kiloları 2,5- 48 kg ve BMI 10 .75- 37.72 kg / m2 arasında idi. Boy + kilo kullanılan formüle göre LP derinlik tahminiTüm bireylerde;LP derinliği = 0 .861+0.012x boy +0.035x kilo 12 ay ve altı LP derinliği = 1 .958-0.021x boy + 0 .032x kilo 12 ay üstü LP derinliği =0.871+0. 012x boy +0.032x kilo Boy kullanılan formüle göre LP derinlikTüm bireylerde;LP derinliği = 0 .393+0.023x boy 12 ay ve altı LP derinliği = 0 .906+0.014x boy 12 ay üstü LP derinliği = 0 .323+ 0 .023x boy Kilo kullanılan formüle göre LP derinlikTüm bireylerde;LP derinliği =1.460+ 12 ay ve altı LP derinliği = 1 .186+ 12 ay üstü LP derinliği = 1 .620+ Sonuçlarımızı Bağımlı Örneklem Testini kullanarak daha önceki çalışmalarla kıyasladık ve sonuçta bizim formülümüz iğne derinliği tahmini için kullanılabilir. Sonuç: Bizim formül, çocuklarda spinal iğne derinliğini tahmin için daha güvenilir olabilir ancak formülü standartize etmek için daha geniş çalışmalara ihtiyaç vardır.
Ankara ilinde Çıraklık ve Meslek Eğitimi Yasası kapsamındaki meslek alanlarında çalışan çocukların çalışma yaşamı ve eğitim-öğretim uygulamalarına ilişkin görüşleri

Bu araştırma, Ankara'da 3308 sayılı Çıraklık ve Meslek Eğitimi Yasası kapsamındaki meslek alanlarında çalışan ve Çıraklık Eğitimi Merkezleri'nde öğrenci olan aday çırak ve çırakların eğitim uygulamaları İle çalışma koşullarına ilişkin görüşlerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. 372 çırak ve 128 aday çıraktan elde edilen bulguların analizinde frekans ve yüzdelerden, anlamlılık sınamasında ise kay-kare (x2) tekniğinden yararlanılmıştır. Sonuçta;. Çocuğu çalışma yaşamına iten nedenler arasında aile kaynaklı nedenlerin daha etkili olduğu,. işyerlerinde ilgili yasalarda belirtilen günlük çalışma süresinden daha çok çalıştıkları ve yeterince dinlenmedikleri,. Genelde sağlıksız koşullarda çalıştıkları ve düzenli sağlık kontrolünden geçmedikleri, jili yasayla belirtilen ücretten fazla bir ücret almalarına karşın, bunu yetersiz buldukları,. Çıraklık Eğitimi Merkezleri'nde verilen eğitimden yeterince yararlanamadıkları ve bu eğitimden kazandıkları davranışları uygulamaya aktaramadıkları belirlenmiştir.
Farklı maloklüzyona sahip çocuklarda gülümseme estetiği, dental estetik ve benlik saygısı ile yaşam kalitesinin ilişkisi

Çalışmamızın amacı ortodontik tedavi gereksinimiyle kliniğimize başvurmuş çocuklarda gülümseme estetiği, dental estetik ve benlik saygısı ile yaşam kalitesi arasındaki ilişkinin değerlendirilmesidir. Çalışmamız kapsamında geçerliliği ve güvenilirliği alınan 'Gülümseme Estetiğine Bağlı Yaşam Kalitesi Ölçeği' ile birlikte 'Dental Estetiğin Psikososyal Etkisi Ölçeği ' ve 'Piers-Harris'in Çocuklarda Öz-Kavramı Ölçeği ' kullanılarak; 11-16 yaş aralığında farklı maloklüzyonlara sahip bireylerden elde edilen verilerin birbirleriyle ilişkisi değerlendirilmiştir. Ölçekleri 360 katılımcı (% 65,3 kız, % 34,7 erkek) tam ve doğru bir şekilde doldurmuştur. Katılımcıların ortalama yaşları 14,40 1, 72 yıldır. SERQoL ölçeği ile PIDAQ toplam skorları arasında Sınıf I, Sınıf II ve Sınıf III maloklüzyona sahip bireylerde anlamlı pozitif yönde yüksek düzeyde ilişki görülmüştür. SERQoL ölçeği ile ÇÖKÖ toplam skorları arasında Sınıf I maloklüzyona sahip bireylerde anlamlı pozitif yönde düşük düzeyde ve Sınıf II ile Sınıf III maloklüzyona sahip bireylerde anlamlı pozitif yönde orta düzeyde bir ilişki gözlenmiştir. PIDAQ ile ÇÖKÖ toplam skorları arasında Sınıf I, Sınıf II ve Sınıf III maloklüzyona sahip bireylerde anlamlı pozitif yönde düşük düzeyde bir ilişki mevcuttur. Gülümseme ve dental estetik arasında tutarlı bir ilişki gözlenmiştir. Gülümseme ve dental estetiğini olumlu olarak değerlendirenlerde benlik öz kavramının yüksek olduğu belirlenmiştir. SERQoL ölçeği ortodontik tedaviye başlanmadan önce hastaların gülümsemelerini ve dişsel estetik görünümlerini nasıl algıladıklarının, maloklüzyonların hastaların benlik saygısı üzerine etkilerinin değerlendirilmesi yönünden büyük önem taşıdığından farklı maloklüzyona sahip bireylerde tedavi planlaması esnasında hekimlere rehberlik etmesi açısından fayda sağlayacaktır.
Çocukluk çağında görülen mediasten kaynaklı tümörlerin retrospektif incelenmesi

Bu çalışmada amacımız Ocak 1990 ? Haziran 2011 tarihleri arasında Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, Çocuk Onkoloji Bilim dalında tanı almış mediasten kaynaklı tümörü olan olguları, epidemiyoloji, etiyoloji, tanı, tedavi, klinik seyir ve geç yan etkiler açısından retrospektif olarak incelemekti. Toplam seksen iki olgunun 50'si (%61) erkek, 32'si (%39) kızdı. Olguların başvuru sırasındaki ortalama yaşı 9,28 (en küçük 30 gün, en büyük 17,4 yaş) olarak saptandı. Olgular en sık solunum sıkıntısı (%29,2) ve öksürük (%23,1) yakınmaları ile başvurmuştu. Olguların 68'i (%82,9) maliyn, 12'si (%14,6) beniyn olarak değerlendirildi. İki olgu tanı alamadan kaybedildi. Kitlelerin 37'si (%45,1) ön mediastende, 16'sı (%19,5) orta mediastende, 23'ü (%28) arka mediastende yer alıyordu. En sık görülen maliyn kitleler lenfomalardı (n=46, %67,6), sarkomlar (n=12, %17,6), nöral krest kökenli tümörler (n=8, %11,8) ve germ hücreli tümörler (n=2, %2,9) bunu izlemekteydi. Maliyn olguların 13'ünde (%19,1) VKSS, 4'ünde (%5,8) spinal bası saptandı. Olguların uzun dönem izleminde 48'i (%58,5) hastalıksız takip ediliyor, 22'si (%26,8) eksitus oldu. Hastaların ortalama takip süresi ortalama 39,5 aydı (3-139 ay). Maliyn kitleli olguların 16'sında (%23,5) geç komplikasyonlar görüldü. Tüm olgular için genel sağkalım oranı %60, 5 7,8 idi. Çocuklarda ani gelişen, ilerleyici solunum sıkıntısı, öksürük gibi yakınmalarda mediastinal tümörler akla gelmelidir. Prognozda en önemli etken erken tanıdır.
1998-2007 yılları arasında Çocuk Patoloji Ünitesi'ndeyapılan tam otopsilerde klinik tanılar ile postmortem bulguların karşılaştırılması

Bilim ve teknolojide sağlanan tüm gelişmelere rağmen tanısal yanlışlıklar ve tedavideki hatalarda belirgin azalma olmadığı görülmektedir. Çalışmamızda 1998- 2007 yılları arasında hastanemizde yataklı servislerde kaybedilmiş ve tam otopsi incelemesi olan 0-16 yaş arasındaki 100 vakanın demografik özellikleri ve hastane bilgileri retrospektif olarak incelenmiş, otopside saptanan bulgular ile klinik tanılar karşılaştırılmıştır. Hastanemizde bu dönemde yıllara göre otopsi oranı %14, 3 ile %4,2 arasında değişmektedir. Hastaların yaşları postnatal 1 saat ile 14 yaş arasındadır (ortanca 13,5 gün), %61'i yenidoğan döneminde kaybedilmiştir. %67'si erkek, %33'ü ise kızlardan oluşmaktadır. Otopsilerin %10'unda (n=10) ölümle ilişkili majör beklenmedik bulgu (klas 1), %11'inde (n=11) ölümle ilişkili olmayan majör beklenmedik bulgu (klas 2), %51'inde (n=51) ölümle ilişkili minör beklenmedik bulgu ve klinik ölüm nedeninin otopsi ile dışlanması (klas 3), %29'unda (n=29) ölümle ilişkili olmayan minör beklenmedik bulgu (klas 4) saptanmıştır. Beklenmedik bulgu saptanan vakaların oranı %73'tür (n=73). Hastaların %6'sında yaşarken düşünülen tanılar otopside saptanmamış ve bunlar klas 3 olarak sınıflanmıştır (klas 3 olarak sınıflanan 51 vakanın 6'sı). Klas 1 olarak sınıflanan vakaların yaşlarının diğer vakalara göre istatistiksel yönden anlamlı olarak büyük oldukları görülmüştür. Klas 1 ve 2 bulgular içerisinde birinci sırada enfeksiyon hastalıkları bulunmaktadır. En sık saptanan enfeksiyon hastalıkları sepsis (n=3) ve sistemik CMV enfeksiyonudur (n=2). Klas 3 ve 4 bulgular içerisinde birinci sırada SSS kanaması, ikinci sırada genetik konjenital hastalıklar bulunmaktadır. Beklenmedik bulguların oranı ve en sık saptanan majör beklenmedik bulgular literatürdeki pediatrik hastaların yer aldığı diğer çalışmalarla uyumlu bulunmuştur, ancak literatürden farklı olarak, klas 3 bulgular içinde en sık SSS kanaması saptanmıştır. Sonuç olarak otopsi klinik tanının doğruluğunun gösterilmesinde günümüzde de altın standart olmaya devam etmektedir.
Sigara içen ve/veya maruz kalan çocuklarda karotis intima media kalınlığı ve karotis arter duvar sertliğinin kontrollerle karşılaştırılması

Sigara içmek kadar pasif içicilik de önemli sağlık problemlerine neden olmaktadır. Karotis intima-media kalınlığı ve arter duvar sertliği ateroskleroz riskinin belirlenmesinde kullanılmaya başlanmıştır. Bu çalışmada sigara içen ve maruz kalan çocuklarda KİMK ve arter duvar sertliği kontrollerle karşılaştırılarak sigaranın subklinik ateroskleroz üzerine etkisi araştırılmıştır. Çalışmada yaşları 14-17 arasında değişen, 2358 adölesana anket yoluyla ulaşıldı. Çalışmaya gönüllülük esasıyla katılan 802 çocuktan idrar ve kan örnekleri alınarak, kan lipidleri, açlık kan şekeri, insülin ve idrar kotinin düzeyleri çalışıldı. Katılımcılar idrar kotinin düzeylerine göre üç gruba ayrıldı; kotinin değeri 300'ün üzerinde ölçülenler; sigara içenler (n:117), 300'ün altında ölçülenler; pasif içiciler (n:118) ve ölçülemeyecek kadar az olanlar sigaraya maruz kalmayanlar (n:120). Dışlama kriterleri uygulandıktan sonra, 355 katılımcının KİMK, nabız dalga hızı ve augmentasyon indeksi ölçüldü. Gruplar arasında, yaş, cinsiyet, boy, vücut ağırlığı, sistolik ve diyastolik kan basınçları açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı. KİMK ve arter duvar sertliği parametreleri yaş ve cinsiyete göre değişim göstermedi (p>0.05). Her iki karotis arterden alınan minimum, ortalama ve maksimum KİMK değerleri ile arter duvar sertliği parametrelerinin hepsi, sigara içen grupta diğerlerine (p<0.001), pasif içicilerde de maruz kalmayanlara göre anlamlı yüksek saptandı (p<0.001). Evdeki tüm bireylerin sigara içtiği ortamda yaşayan pasif içicilerin karotis intima-media kalınlıklarından sağ KİMK ortalama, sol KİMK ortalama, maksimum, minimum değerleri ve arter duvar sertliği değişkenlerinden nabız dalga hızı diğer gruplara göre anlamlı olarak artmış saptandı (p <0,05). Bu çalışma, sigara kullanımı ve pasif içiciliğin, çocukluk çağında subklinik ateroskleroza neden olabileceğini göstermiştir.
9-14 yaş grubundaki akut ve kronik hastalığı olan çocukların denetim odağı ve benlik kavramı düzeylerinin incelenmesi

Bu çalışma akut ve kronik hastalığı olan dokuz-on dört yaş grubundaki çocukların denetim odağı ve benlik kavramı düzeylerini ve etkili olabilecek etmenleri belirlemek amacıyla planlanmıştır. Araştırmaya Ankara ve Hacettepe Üniversiteleri'nin çocuk kliniklerinde yatan ve polikliniğe başvuran toplam yüz elli dört çocuk alınmıştır. Araştırmada 'Genel Bilgi Formu', 'Piers-Harris Çocuklar İçin Benlik Kavramı ölçeği' ve 'Nowicki- Strickland Denetim Odağı Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde Çift Yönlü Varyans Analizi, Tek Yönlü Varyans Analizi, Duncan Testi ve Korelasyon Katsayısı Önemlilik Testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda akut ve kronik hastalığa sahip olan çocukların denetim odaklan arasında farklılık olduğu, kronik hastalığa sahip çocukların daha dıştan denetimli oldukları saptanmıştır. Çocuğun yaşının, anne-babanın öğrenim düzeyi ve yasinin denetim odağına, çocuğun yaşı,' annenin yaşı, ailenin gelirinin ise, benlik kavramına ilişkin puanlarda farklılık yarattığı bulunmuştur. Ayrıca kronik hastalığı olan çocuklarda hastalığın tanısı, çocuğun daha önce hastanede yatma süresi ve hastalığını bilme durumu denetim odağı puanlarında, çocuğun yattığı servis, hastahğm tanısı, tedavi görme süresi, hastanede yatma süresi ve hastalığını bilme durumu benlik kavramı puanlarında farklılığa neden olrnuşrur. Araştırma sonucunda denetim odağı ile benlik kavramı arasında negatif yönde bir korelasyon olduğu, başka bir deyişle içten denetim arttıkça, benlik kavramında olumluluğun da arttığı saptanmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlar doğrultusunda öneriler getirilmiştir.