turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İzmir il merkezi'nde 4-9 yaş arası çocuklarda irritabl barsak sendromu sıklığının ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi

İZMİR İL MERKEZİNDE 4-9 YAŞ ARASI ÇOCUKLARDA İRRİTABL BARSAK SENDROMU SIKLIĞI VE ETKİLEYEN FAKTÖRLERDr. Leyla DOĞAN, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Aile Hekimliği Anabilim Dalı, İnciraltı/İZMİR Amaç: Kronik veya tekrarlayıcı karın ağrısı, barsak alışkanlığında değişiklik, karında gerginlik yakınmalarının görüldüğü bir bozukluk olan İrritabl Barsak Sendromu, çocukluk dönemi tekrarlayan karın ağrılarının en sık nedeni olarak bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı; İzmir il merkezindeki 4-9 yaş arası çocuklarda İBS sıklığını ve etkileyen faktörleri saptamaktır. Gereç ve Yöntem: Kesitsel tanımlayıcı tipteki araştırmamıza İzmir ili merkez ilçelerindeki Aile Sağlığı Merkezlerine, 1 Mart 2017- 30 Nisan 2017 tarihleri arasında, çeşitli nedenlerle başvuran 4-9 yaş arasındaki 1176 çocuk dahil edilmiştir. Gönüllülere yüz yüze görüşme yöntemiyle araştırmacı tarafından oluşturulmuş anket, Pediatrik Gastrointestinal Semptomlar Anketi, Roma III Versiyon ve anneleriyle sağlık hizmeti almak için birinci basamağa gelen çocukların annelerine Beck Anksiyete Ölçeği uygulanmıştır. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen çocukların 603'ü (%51,9) kız, 559'u (%48,1) erkek olup ortalama yaşları 74,5 24, 9 ay (Min:37-Maks: 119 ay) idi. Ortalama kiloları, 22,5 7, 8 kg (Min:11-Maks: 61 kg) idi. Uygulanan QPGS-RIII İBS tanı kriterleri ile değerlendirildiğinde, 137 çocukta İBS saptanmış olup, İBS sıklığı % 11,8 (%95 GA) bulundu. Sosyoekonomik düzey, beslenme 'sebze yeme' alışkanlıkları, TV izleme alışkanlıkları, annede anksiyete varlığı ile çocukta İBS durumu açısından anlamlı fark olduğu saptandı (p<0.05). Annelerin %16,5'inde hafif düzey, %7,3'ünde orta düzey, %2,8'inde yüksek düzeyde anksiyete saptanırken; %73,4'ünde anksiyete yoktu. Sonuç: Toplumdaki yüksek prevalansı, tanı ve tedavi maliyetinin yüksek oluşu, hayat kalitesini olumsuz yönde etkilemesi nedeniyle İBS tanısının koyulması büyük öneme sahiptir. Çocukların büyüme ve gelişim takibinin yapıldığı birinci basamakta, ailenin doldurabildiği, pratik, standardize tarama araçları ile irritabl barsak sendromu ve risk faktörleri belirlenebilir. Böylece, irritabl barsak sendromu olan çocuklarda uygulanacak yaşam tarzı değişiklikleri ve farmakolojik tedavi ile hayat kaliteleri artırılabilir.
10-14 yaş arası çocuklarda televizyon bağımlılığı üzerine bir araştırma

Televizyon yayınları, çocukların gelişiminde önemli bir yere sahiptir. Televizyon yayınları, çocukların kişilik gelişiminde önemli bir unsur olduğundan önemsenmelidir. Çocuklar geleceğimizi şekillendireceği için ülkemiz için çok önemlidirler. Televizyon yayınları önemini, üzerinde etkili olduğu çocukların öneminden almaktadır. Televizyonun çocuklar üzerinde olumsuz etkileri birçok araştırmaya konu olmuştur. Bu çalışmada 10-14 yaş arası çocukların televizyona yönelik tutumlarını ve bağımlılık düzeylerini ortaya çıkaracak bir ölçek geliştirmek amaçlanmıştır. Çalışma sırasında betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Ölçeği geliştirmek için öncelikle madde havuzu oluşturulmuştur. Madde havuzu altmış cümleden oluşmaktadır. Cümleler araştırmacı tarafından yazılmış ve eğitim psikolojisi alanında dört akademisyene sunulmuştur. Akademisyenlerin önerileri doğrultusunda on dokuz cümle ölçekten çıkarılmıştır. Kırk bir maddeden oluşan ölçek Bursa'nın İnegöl ilçesinde bulunan Şakir Lakşe İlköğretim Okulunda dördüncü, beşinci, altıncı, yedinci ve sekizinci sınıfta eğitim gören öğrencilerden elverişli örnekleme yöntemiyle seçilen bir grup öğrenciye uygulanmıştır. Uygulama biçiminin güvenilirliğe etkisini ortaya koymak için, uygulama; birincisi ölçeğin öğrencilere dağıtılarak uygulanması şeklinde, ikincisi ise yapılandırılmış görüşme şeklinde olmak üzere iki biçimde gerçekleştirilmiştir. Birinci uygulama 394 öğrenci ile ikinci uygulama ise 150 öğrenci ile yapılmıştır. Uygulamanın ardından güvenilirlik ve geçerlilik analizleri yapılmıştır. Birinci uygulama için Cronbach Alfa değeri. 82 ; ikinci uygulama için Cronbach Alfa değeri. 85 bulunmuştur. Yapılandırılmış görüşme tekniği ile gerçekleştirilen uygulamada güvenilirlik düzeyi daha yüksek çıktığı için diğer analizler bu uygulamanın verilerine uygun olarak yapılmıştır. Son olarak madde analizi yapılmış ve dört cümlenin daha ölçekten çıkarılması kararlaştırılmıştır. Katılımcıların ölçekten aldıkları puanlar ile sosyo-kültürel özellikleri arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı araştırılmış ve anlamlı bir ilişki bulunmamıştır.
Usage of joint vibration analysis for temporomandibular joint diagnosis at special needs patients

Amaç: Bu çalışmanın amacı sporcularda eklem vibrasyon analizini kullanmak, temporomandibular eklemi gözlemlemek ve mental rotardasyon, down sendromlu ve otistik sporcular arasında değerleri karşılaştırmaktır Materyal va Metot: Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesinde, Türkiye Özel Olimpiyatlar, Spor Etkınliklerin Katılan Özel Gereksinimli Bireylerde, 10-25 yaş arası 100 katılımcı (58 erkek- 42 kadın) sağlandi. Bu kesitsel çalışma için hastalar 3 gruba ayrıldı: grup I, zihinsel engelli çocuklar (n = 58): grup II, down sendromu (n = 20) ve grup III, otizm (n = 22). Veri toplama, diş çürüğünün klinik muayenesi, Fonseca'ın anketi, eklem titreşim analizi yapıldı. Tüm veriler istatistiksel olarak değerlendirildi (p 0 .05). İstatistiksel Analiz SPSS istatistik yazılımı kullanılarak yapıldı. Bulgular: Elde edilen sonuçlara göre sağ ve sol eklem arasında istatistiksel olarak anlamlı fark vardı. Ancak, JVA'nın cinsiyete göre parametreler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu. Sonuç: Araştırmamıza göre, JVA TMJ hastalıklarının erken teşhisi için, özellikle de özel ihtiyaçları olan insanlarda en iyi cihazlardan biridir. JVA hızlı bir şekilde invazif olmayan ve tekrarlanabilir TME kaydı sunar.
Ankara'daki üç anaokulunda uygulanan menülerin değerlendirilmesi, çocukların yemeklere ilişkin tercihleri ve memnuniyet durumları.

Bu araştırma, Ankara İl Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı, Çankaya İlçesi'nden rasgele seçilen üç anaokuluna devam eden 5-6 yaş grubu toplam 195 çocuk üzerinde gerçekleştirilmiştir. Menülerin değerlendirilmesi amacıyla her anaokulunda bir hafta (5 gün) süresince uygulanan menülerde yer alan yiyecek/içeceklerin; çocukların enerji ve besin ögesi gereksinimlerini karşılama oranları hesaplanmış, tabak artıkları gözlenmiş ve çocuklar tarafından üç puan üzerinden değerlendirilen beğenilme durumları Soru Kağıtları'na kaydedilmiştir. Çocukların boy uzunlukları ve vücut ağırlıkları ölçülmüş, evde ve okuldaki genel beslenme alışkanlıklarına ilişkin bazı bilgileri, hem ebeveyn hem de öğretmenlerden sorgulanmıştır. Çocukların ortalama BKİ ; 15.74 1. 78 kg/m2'dir ve Z-score değerlerine göre %16.4'ünün hafif şişman, %4.2'sinin ise şişman olduğu belirlenmiştir. Anaokullarında uygulanmak üzere planlanmış menülerde özellikle süt ve ürünleri ile sebze ve meyve miktarlarının yetersiz olduğu, bu yaş grubu çocuklar için önerilen miktarların sırasıyla; %26.3-35. 8 ve %19.3-36.3'ünü karşıladığı görülmüştür. Besin ögeleri açısından ise özellikle posa, C vitamini ve demir miktarlarının yetersizdir ve bu yaş grubu çocuklar için önerilenin %22.9-43.0'ünü sağlayabilmektedir. Üç anaokulu genelinde tabak artıkları >%20 olan yiyeceklerin; sebze çorbası, karnabahar yemeği, etli türlü, salata, revani ve turşu olduğu gözlenmiştir. Aynı zamanda bu yiyeceklerin çocuklardan aldıkları beğeni puanları da genelde düşüktür. Çocuklardan en yüksek beğeni puanını alan yiyecek/içecekler; pirinç pilavı, kuru fasulye, fırın makarna, yeşil mercimek, ayran, süt, elma, çokella, gofret, bisküvi, tahin/pekmez, poğaça ve çubuk kraker olmuştur. Annelerden edinilen bilgilere göre besin ve yemeklerden çocukların en çok sevdikleri; makarna, köfte, pirinç pilavı, et yemekleri, balık, çorba, süt, meyve, hiç sevmedikleri ise; sebze yemekleri, peynir, yumurtadır. Çocuklar yemeklerini yemediklerinde %64.6'sına istediği zaman yemek hazırlanmakta, %13.3'üne zorla yedirilmekte, %10.8'ine ise yemesi için ödül verilmektedir. Sonuç olarak, okul öncesi yaş grubu çocuklarda sıklıkla gözlenen besin seçiciliği nedeniyle genelde sebze yemekleri ve salatalar sevilmemekte, tüketim miktarları yetersiz kalmaktadır. Çocukların bu sorunlarının arttığı dönemlerde onların istediklerini hazırlamak veya zorla beslemek yerine farklı hazırlama ve pişirme yöntemleri uygulanarak besin çeşitliliği sağlamak ve meyve tüketimlerini artırmak, özellikle yeterli posa, vitamin ve mineral alımlarının sağlanması ve doğru alışkanlıkların kazandırılması açısından önemlidir.
İki yaş altı çocuklarda omuz altı desteği konulmasının C-MAC&reg; miller videolaringoskop ile laringeal görüntüye etkisi

Amaç: Çalışmamızda, iki yaş altı çocuklarda, oral-faringeal ve laringeal eksenleri horizontal planda hizalamak için omuz altına rulo yerleştirerek C-MAC Miller VL ile laringoskopi sırasında glottik görüntüyü ve entübasyon süresini değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde 2 yaş altı, elektif cerrahi planlanan, genel anestezi ile endotrakeal entübasyon gerektiren, ASA I-II toplam 96 çocuk çalışmaya alındı. Tüm olgular C-MAC Miller VL ile entübe edildi ve tüm olguların başlarının altına simit şeklinde ped yerleştirildi. Olgularda omuz altı yükseltisi olarak rulo şeklinde havlu kullanıldı. Omuz altına havlu rulo yerleştirerek entübe edilen olgular Grup 1 (n=48), omuz altına havlu rulo yerleştirmeden entübe edilen olgular, Grup 2 (n=48) olarak adlandırıldı. Standart monitörizasyon uygulanan tüm olgularda genel anestezi indüksiyonu sevofluran (%5-%8) veya tiopental (5-8 mg. kg-1 İV) ve fentanil (1 g. kg-1 İV) ile sağlandı. Endotrakeal entübasyonu kolaylaştırmak için rokuronyum (0.6 mg. kg-1 İV) uygulandı. Grup 1'deki olguların omuzları rulo şekilli bir havlu ile hafifçe kaldırıldı ve baş simit şeklinde bir yastığa konuldu. Grup 2'deki olgularda omuz altına rulo yerleştirilmedi. Başı sabitlemek için sadece simit şeklinde bir ped kullanıldı. Olguların kalp atım hızı, ortalama arter basıncı, SpO2 ve EtCO 2 değerleri; indüksiyon öncesi bazal değer, indüksiyon sonrası, entübasyon sonrası 1., 3. ve 5. dk'larda kaydedildi. EtCO 2 için ilk kayıt indüksiyon sonrası yapıldı. Tüm olgularda POGO ve Cormack-Lehane Skoru, C-MAC Miller VL cihazını kullanma kolaylığı, entübasyon süresi, entübasyon girişim sayısı, optimizasyon prosedürleri ve komplikasyonlar kaydedildi. Bulgular: Gruplar arasında demografik özellikler açısından istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu. POGO Skoru, Cormack-Lehane Skoru ve VAS değeri Grup 1'de istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha iyiydi. Entübasyon süresi Grup 1'de anlamlı şekilde daha kısa idi. Gruplar arasında entübasyon girişim sayısı, görüntü optimizasyonu için manevra uygulanan olgu sayısı, uygulanan manevralar, SpO2, EtCO2, OAB ve KAH değerleri açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık yoktu. Hiçbir olguda özefageal entübasyon yapılmadı, desatürasyon, dental ve mukozal hasar görülmedi. Sonuç: İki yaş altı çocuklarda omuz altına yerleştirilen rulonun, C-MAC Miller VL kullanımı sırasında glottik görselleştirmeyi iyileştirdiğini, entübasyon süresini kısalttığını ve kullanım kolaylığı sağladığını gösterdik. Bu sebeple iki yaş altı çocuklarda havayolu yönetiminde C-MAC Miller VL kullanımı sırasında omuz altına rulo yerleştirilmesinin faydalı olabileceğini düşünmekteyiz.
Açık kalp ameliyatı yapılan konjenital kalp hastalığı olan çocuk hastalarda miyokardiyal mitokondri fonksiyonlarının histopatolojik ve enzimatik değişikliklerle olan ilişkisi

Siyanotik ve asiyanotik olarak iki gruba ayrılan konjenital kalp hastalıklarında mitokondriyal transplantasyon gibi inovatif yaklaşımlar çocuk kalp hastaları için yeni cerrahi alternatifler yaratmaktadır. Prospektif çalışmamızdaki amaç mitokondri transplantasyonunun belirli bir grup konjenital kalp hastalığı için cerrahi tedavi sırasında rutin uygulanabilecek bir yaklaşım olup olamayacağını araştırmaktır. Çalışmamıza 5 siyanotik- 5 asiyanotik konjenital kalp hastalığı olan çocuk hasta dahil edilmiştir. Siyanotik ve Asiyanotik olarak iki grupta değerlendirilen hastalarda mitokondri fonksiyon bozukluğu, fibrozis, nükleer atipi ve kardiyak enzim değerleri ana parametre olarak kabul edilmiş ve hepsinin ayrı ayrı siyanotik grup ve mitokondriyal disfonksiyon ile ilişkisinin olup olmadığına bakılmıştır. Ayrıca, kardiyopulmoner baypas ile aort klempsüreleri, yoğun bakım takip süreleri, hospitalizasyon süreleri ve inotropik ajan kullanım ihtiyaçları kaydedilmiştir ve siyanotik grup ile mitokondri fonksiyon bozukluğuyla olan ilişkisine bakılmıştır. Araştırmanın sonucunda siyanotik hasta grubundaki tüm hastalarda mitokondriyal disfonksiyon tespit edilmiştir. Asiyanotik grupta ise hiçbir hastada mitokondri fonksiyon bozukluğu görülmemiştir. Mitokondriyal disfonksiyon olan siyanotik grupta kardiyopulmoner baypas ile aort klemp süresi, yoğun bakım takip ve hospitalizasyon süreleri ve inotropik ajan kullanım ihtiyacının asiyanotik gruba göre fazla olduğu görülmüştür. Hem siyanotik hem asiyanotik grupta tüm biyopsi örneklerinin normal doku ve normal nükleer yapıdan ciddi fibrozis ve skor 4 nükleer atipiye kadar değişkenlik gösterdiği saptanmıştır. Son olarak, postoperatif kardiyak enzim artış miktarının mitokondri disfonksiyonu olan siyanotik grupta istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır. Araştırmamız Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi bünyesinde çocuk kalbinde mitokondriyal fonksiyonların ve enzimatik sonuçlarının incelendiği ilk ve tek çalışmadır. Sonuç olarak siyanotik konjenital kalp hastalıklarında mitokondri fonksiyon bozukluğunun olduğu görülmüş, bu disfonksiyonun intraoperatif ve postoperatif sonuçlarla ilişkisi değerlendirildiğinde mitokondri transplantasyonunun siyanotik konjenital kalp hastalığı olan cocuk hastalar için rutin uygulanabilecek ve cerrahi başarı oranını arttırabilecek bir yaklaşım olduğu saptanmıştır.
Çocuklarda gastroözofageal reflü semptom skorlaması ve Menderes bölgesi 0-6 yaş grubu çocuklarda gastroözofageal reflü sıklığının belirlenmesi

Giriş ve AmaçGastroözofageal reflü, mide içeriğinin özofagusa geçişi olarak tanımlanır. Çocukluk çağında fizyolojik olan ve sık rastlanan bir durumdur. Gastroözofageal reflü hastalığı, GÖR'nin fizyolojik sınırını aşarak komplikasyonlar yaratması haline verilen isimdir ve daha az sıklıkla rastlanır. Hiçbir sekele yol açmadan iyileşen fizyolojik GÖR'ün tam tersine GÖRH ise patolojiktir. Reflü tanısında klasik ve modern tanı yöntemlerinden birçoğu kullanılmaktadır. Bunların hiçbiri GÖRH tanısında altın standart tanı yöntemi değildir. Genellikle tipik GÖRH'nin gösterilmesi için başlangıçta öykü ve fizik muayene bulguları yeterli olmaktadır. Öykü, anketler ile kolaylaştırılıp standartize edilebilir. Bu çalışmada Türk çocuklarına ve yaşa uygun reflü semptomlarını içeren 0-2 ve 3-6 yaş reflü soru formu oluşturduk. Ülkemizde ilk defa geliştirilen bu reflü soru formu ile sağlıklı çocuklar ile reflü hastalarının semptom sıklığını belirleyip, semptomlar açısından fark olup olmadığı araştırdık. Semptomlara verilen puanlara göre reflü skoru geliştirdik. 2005 yılında Menderes ilçesinde erişkin reflü sıklığı belirlendiği için bizde geliştirilen reflü skorlamasını Menderes ilçesinde 0-6 yaş çocuklara uyguladık ve ankete dayalı reflü sıklığını belirledik. Gereç ve YöntemHaziran 2007 -Ekim 2009 tarihleri arasında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Sağlıklı Çocuk (n=200) polikliniğinde ve reflü tanısı ile Gastroenteroloji, Hepatoloji ve Beslenme Bilim Dalı polikliniğinde (n=90) izlenen olguların reflü soru formu ile semptomları değerlendirildi. Reflü sıklığını belirlemek için reflü soru formu Menderes ilçesindeki 0-6 yaş 482 çocuğa uygulandı. BulgularGÖRH olan 0-2 yaş çocuklarda en sık görülen semptomun kusma (%75.6) olduğu, en az görülen semptomun beslenme ile ilişkili siyanoz (% 15.6) olduğu görüldü. GÖRH olan 3-6 yaş çocuklarda ise en sık görülen semptom kusma (% 68.9) ve alt solunum yolu enfeksiyonu geçirme (% 68 .9), en az görülen semptom göğüs ağrısı (% 6.7) bulundu.0- 2 yaş reflü skoru ? 5 için pozitif prediktif değer % 78.8, negatif prediktif değer% 95.7 olarak bulundu. 0-2 yaş grubu için reflü skoru ? 5 kabul edildi. Buna göre Menderes ilçesinde 0-2 yaş grubu reflü sıklığı % 14 bulundu.3- 6 yaş reflü skoru ? 6 için pozitif prediktif değer % 75.6 negatif prediktif değer% 95.6 bulundu. 3-6 yaş grubu için reflü skoru ? 6 kabul edildi. Buna göre Menderes ilçesi 3-6 yaş grubu reflü sıklığı % 18.9 bulundu. SonuçReflü soru formu ve reflü skorlaması, reflüden şüphelenilen 0-6 yaş grubu çocuklara kolaylıkla uygulanabilen invaziv olmayan basit bir tanı yöntemidir. GÖR tanısı koymada, komplikasyonları tanımlamada, başlangıç tedavisinde, tedaviye yanıtın değerlendirilmesinde kullanılabilir.
Okul öncesi dönemdeki preterm çocukların nörolojik durumlarının ve ilköğretime hazır oluşlarının değerlendirilmesi

Preterm çocuklar, merkezi sinir sisteminin olgunlaşmamış olması, uzun süre yenidoğan yoğun bakım ünitesinde kalma ve duyusal deneyim eksikliği gibi nedenlerden dolayı nörolojik gelişim ve kognitif beceriler yönünden risk altındadırlar. Bu nedenle okul öncesi dönemdeki preterm çocuklarda nörolojik muayene ve okula hazır oluşu değerlendirmek önemlidir. Bu tez, okul öncesi dönemdeki preterm çocukların nörolojik durumlarını ve okula hazır oluşlarını değerlendirmek amacıyla planlandı. Çalışmaya 36 preterm ve 36 term çocuk olmak üzere toplam 72 çocuk dahil edildi. Nörolojik durumu değerlendirmek için Touwen Muyanesi, duyusal işlemlemeyi değerlendirmek için Dunn Duyu Profili ve okula hazır oluşu değerlendirmek için Marmara İlköğretime Hazır Oluş Ölçeği kullanıldı. Elde edilen sonuçlara göre, preterm çocukların okula hazır oluş skorları, term çocuklara kıyasla daha düşük bulundu (p<0.05). Preterm çocukların %19,4'ünde kompleks Minör Nörolojik Disfonksiyon, %27,8'inde basit MND görüldü. MND ve okula hazır oluş skorları arasında ilişki bulundu. (p<0,05). Ayrıca Duyusal İşlemleme Bozukluğu'nun preterm çocuklarda daha sık olduğu bulundu (p<0.05). Preterm çocuklarda duyusal işlemleme skorları ile okula hazır oluş skorları arasında ilişki bulundu (p<0,05). Bu sonuçlar, okul öncesi dönemdeki preterm çocukların term yaşıtlarına kıyasla okula hazır olma yönünden daha geri olduklarını, preterm çocuklarda MND ve DİB görülme sıklığının fazla olduğunu gösterdi. Sonuç olarak, Minör Nörolojik Disfonksiyon ve duyusal işlemleme yeteneğinin okula hazır oluşla ilişkili olduğu görüldü. Okul öncesi dönemdeki preterm çocukların MND ve DİB yönünden değerlendirilmesinin faydalı olabileceği düşünüldü. Bu değerlendirmeler çocukların akademik başarısı ve gerekli tedavi programları için yol gösterici olabilir.
Serebral palsili çocuklarda beslenme sorunları ve nutrisyonel durumun değerlendirilmesi

Beslenme sorunları serebral palsili çocuklarda sık rastlanan önemli sorunlardan biridir. Çocuklarda dengeli beslenmenin sağlanması, gelişimlerinin ve de büyümelerinin hızlı olması nedeniyle oldukça önemlidir. Serebral palsili çocuklarda beslenme problemleri ve yetersiz beslenme, büyüme-gelişme geriliğine yol açarak morbidite ve mortaliteyi olumsuz yönde etkileyebilmektedir. Bu çalışmada kliniğimizde takip edilen serebral palsili olguların beslenme problemlerinin ve nutrisyonel durumlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Nöroloji Polikliniği'nden takip edilen 66 serebral palsili olgunun beslenme sorunları, büyüme-gelişme durumları ve 3 günlük diyetleri değerlendirildi. Olguların ayrıntılı anamnezleri alınıp, fizik muayenede tartı, boy, vücut kitle indeksi, triseps ve subskapular bölge cilt altı yağ kalınlıkları ölçüldü. Olguların 3 günlük diyet listeleri alınarak, besin öğeleri Beslenme Bilgi Sistemi ile analiz edildi; vitamin B12, folik asit, ferritin, serum demir düzeyleri ve demir bağlama kapasiteleri değerlendirildi. Çalışmaya alınan olguların %89'u Spastik, %6'sı Ataksik ve %5'i de Mikst Tip Serebral Palsi idi. Antropometrik ölçümlerin persantil değerleri cinsiyete göre erkeklerde, motor fonksiyon düzeyine göre Grup C'de, Spastik Serebral Palsi alt tiplerinde ise Spastik Kuadriplejik Serebral Palsili olgularda daha düşüktü. Beslenme problemleri erkeklerde ve Grup C'de daha yüksek düzeydeydi. Ağır motor etkilenimli Grup C'de serum demir düzeyi, diyetle alınan kalori ve lif düzeyi diğer gruplara göre daha düşük bulundu. Vitamin B12 düzeyi ise Grup C'de ve Spastik Kuadriplejik Serebral Palsili olgularda daha yüksek bulundu. Çalışmamızda Grup C'de ve Spastik Kuadriplejik Serebral Palsili olgularda büyüme-gelişme geriliği, beslenme problemleri ve diyetsel eksiklerin belirgin düzeyde yüksek olduğu tespit edildi. Serebral palsili çocuklarda beslenme sorunları ve ilişkili komplikasyonların önlenmesi için yakın takip ve multidisipliner bir yaklaşıma ihtiyaç vardır.
Tip 1 diyabetes mellitus tanılı olgularda tanı ve izlemde dislipidemi sıklığının değerlendirilmesi

Tip 1 diyabetes mellitus insülin salgılanmasının eksikliğe bağlı olarak ortaya çıkan karbonhidrat, protein ve yağ metabolizmasında bozuklukla sonuçlanan, çocuk ve ergen yaş grubunda sık görülen endokrin bir hastalıktır. Bu çalışmada Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı, Çocuk Endokrinoloji Bilim Dalı Polikliniğinde Ocak 2006 ve Aralık 2013 tarihleri arasında tip 1 diyabetes mellitus tanısı ile takip edilmiş olgularda tanı anında ve izlemde gelişen dislipidemi sıklığının ve dislipidemi için olası risk faktörlerinin belirlenmesi amaçlandı. Çalışmaya alınan 56 (30 erkek, 26 kız) olgunun yaş ortalaması 12,36 1, 49 desimal yıl, ortalama vücut kitle indeksi standart deviasyon skoru -0,18 1, 48 idi. Olguların tip 1 diyabetes mellitus tanısı aldıklarında ortalama glikolize hemoglobin düzeyi %13,45 2,45, total kolesterol düzeyi 159,79 29, 78 mg/dl, ortalama yüksek dansiteli lipoprotein düzeyi 49,63 13, 46 mg/dl, ortalama düşük dansiteli lipoprotein düzeyi 94,84 27, 87 mg/dl, ortalama trigliserit düzeyi 105,98 58, 95 mg/dl idi. Olguların 1. yıl izleminde vücut kitle indeksi standart deviasyon skorları ve yüksek dansiteli lipoprotein düzeyleri tanı anına anlamlı yüksek, glikolize hemoglobin, total kolesterol, düşük dansiteli lipoprotein ve trigliserit düzeyleri ise anlamlı düşük bulundu. İzlemin 1. yılında kız olgularda ortalama yüksek dansiteli lipoprotein düzeyi erkek olgulara göre anlamlı fazla bulundu. Tanı anında total kolesterol ve düşük dansiteli lipid düzeyleri ile glikolize hemoglobin arasında pozitif korelasyon mevcuttu. İzleminin 1. yılında glikolize hemoglobin düzeyi %9 olan olgularda hipertrigliseridemi sıklığının iyi ve orta derecede glisemik kontrolü olanlara göre yüksek olduğu görüldü. Olgularda diyabet süresi ile dislipidemi gelişimi değerlendirildiğinde; diyabet süresi uzadıkça yüksek dansiteli lipoprotein düşüklüğüne bağlı dislipideminin sıklığı azalırken, diğer lipid parametrelerinde bir değişiklik saptanmadı. Tip 1 diyabetes mellituslu olgularda dislipidemi varlığında kardiyovasküler hastalık riski artması nedeniyle, olgularda dislipidemiyi önlemek amacıyla metabolik ve glisemik kontrolün sağlanması için düzenli takip ve tedavi gerekir. Diyabet süresi ile dislipidemi gelişim sıklığı arasındaki ilişkiyi açıklamak için ve daha geniş serili ve ileriye dönük çalışmalara ihtiyaç vardır.