turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1998 yılı içinde ulusal gazetelerimizdeki yazarların Türkçeyi kullanma becerileri üzerine bir araştırma

Bu çalışma, günlük tirajı en çok bulunan ulusal gazetelerimizdeki köşe yazarlarının yazılarında Türkçe kullanımı ile ilgili durum tespitini ve bu yazılarda Türkçe'nin yapısall ve mantıksal kullanımlarını kapsamaktadır. Tanzimat ile birlikte yaşantımıza giren, sosyal, siyasi, kültürel ve edebi hayatımızda önemli bir yere sahip bulunan gazetecilikle birlikte doğup gelişen makale, fikra, deneme ve sohbet gibi yazı türlerinin günümüzde yaygın kullanımla köşe yazılarının hangi yazı türü içersinde ele alınıp inceleneceği bir sorun teşkil etmektedir. Edebiyatımıza girdiği günden beri gelişmekte ve değişmekte olan bu yazı türlerinin kesin olarak sınırlarının çizilmemiş olduğu görmekteyiz. İnceleme konusu ettiğimiz köşe yazılarından hareket ederek, bu yazıların değişik yapılarda kaleme alındığını ortaya koyduk. Yapı olarak en çok giriş, gelişme ve sonuç yapısı kullanılmaktadır. Klasik ve en basit olan 'konu - tartışma- anafikir' yapısından sonra en çok ana fikrin yazının başında verildiği daha sonra da yazının ayrıntılarına girilerek tartışmanın yapıldığı 'anafikir-tartışma' yapısı kullanılmıştır. Şunu da gördük ki, sayı olarak hiç de azımsanmayacak miktardaki yazıda yapısall bütünlük yoktur. Okuyucuların ilgisini çekme, okumaya istek uyandırma gibi sebeplerden yazının başlangıcı; okuyucuda istenilen düzeyde etki bırakma ve okuyucuyu düşünmeye şevketine gibi nedenlerden dolayı da yazının sonuç kısmı önemlidir. Görülmektedir ki köşe yazılan bu kaygılardan hareket ederek değişik başlama ve bitirme şekillerini kullanıyor. Yazılı anlatımda anlatan yani yazanın doğru anlatması ve okuyanın da doğru anlayabilmesi için anlatılanların diğer bir deyişle mesajın mantık kuralları çerçevesinde doğru olması lazımdır. Sağlıklı ve doğru anlatımın yani üetişimin hem yazan hem de okuyan açısından istenilen seviyede gerçekleşebilmesi için mesajm mantıklı olması en önemli şarttır. İncelediğimiz yazarların bu mantık hatalarına sık sık düştüğü görülmektedir.
Muhammed Efendi Mevkufatİ'nin Tercüme-i Sadru'ş-Şerİʻa adlı eseri; II, vr. 191a-221b, inceleme-metin-dizin-tıpkıbasım

Tercüme-i Sadru'ş-Şeri a Arap harfleriyle yazılmış, Osmanlı Türkçesi dil özelliklerini taşıyan bir fıkıh tercümesidir. Çalışmamıza konu olan kısım, eserin Süleymaniye Yazma Eserler Kütüphanesi'nin Ayasofya Bölümü'nde 1052 demirbaş numarasıyla kayıtlı nüshasının 191 a-221b varaklarını kapsamaktadır. Eser, Mülteka'l-Ebhur tercümesiyle tanınan Mevkufati Muhammed Efendi tarafından yazılmıştır. Bu çalışma dört ana bölümden oluşmaktadır: İnceleme, Metin, Dizin, Tıpkıbasım. İnceleme bölümünde müellif, mütercim ve tez konusu olan eser hakkında bilgi verildikten sonra eserin imla, dil ve ses özellikleri incelenmiş ve metnin geniş bir özeti verilmiştir. Metin bölümünde, çalışmamıza konu olan varakların transkripsiyonlu metni yer almaktadır. Arapça kısımlar metnin aralarında orijinaline bağlı kalarak aynen verilmiştir. Dizin bölümünde, transkripsiyonu yapılmış metinde bulunan tüm kelimeler metin içinde kullanıldığı anlamlarıyla anlamlandırılmıştır. Metinde geçen Arapça İbareler için de ayrı bir dizin oluşturulmuştur. Tıpkıbasım bölümünde de çalışmamıza konu olan varakların tıpkıbasımı yer almaktadır.
Bazı divanlarda atasözlerinin kullanımı (15-18. yüzyıl)

BAZI DİVANLARDA ATASÖZLERİNİN KULLANIMI (15-18. YÜZYIL) Yasin BAYIN Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı Danışman : Yard. Doç. Dr. Hikmet Feridun GÜVEN Eylül 2001 Çocukluğumuzdan beri atalarımızdan, analarımızdan, babalarımızdan ve nihayet çevremizdeki hemen herkesten duyduğumuz; fırsat düştükçe kendimizin de bol bol kullandığımız birçok değerli sözler vardır ki, bunlara atasözleri diyoruz. Eylemleri atasözlerine uyduran, yani her işinde, her hareketinde atasözlerini kendine kılavuz edinen bir insan, insanlığın en yüksek basamağına çıkar; uygarlık ve mutluluğun bütün kaynaklarından hazzını alır. Bu bakımdan, atasözleri kitabı her evde bir okuldur. Her ulusun kendine özgü atasözleri vardır. Bizim atasözlerimiz kültür bakımından ulusumuzun bütün dünya uluslarından daha köklü, daha üstün olduğunu gösteren parlak bir aynadır. Atasözleri her adımımızda bizlere bir kılavuzdur. Çalışmamızda Klasik edebiyatımızın mihenk taşlarından olan on iki şairimizin divanındaki atasözlerini derledik. 15. yüzyılda Şeyhi, Ahmet Paşa, Necati Bey; 16. yüzyılda Fuzuli, Baki, Hayali Bey, Nev'i; 17. yüzyılda Nef i, Nabi, Naili; 18. yüzyılda Nedim ve Şeyh Galip herkesin beğenip taktir ettiği şairlerdir. Biz de çalışmamızda bu şairlerin divanlarını ele aldık.
Yapım eklerinin öğretiminde eğitsel oyun temelli bir model önerisi: Kerkük Türkmenleri örneklemi

Bu araştırmanın amacı, Türkiye Türkçesi öğrenen Kerkük Türkmenlerine yapım eklerinin eğitsel oyunlar temelli bir model çerçevesinde öğretilmesidir. Bu amaca ulaşabilmek için nitel ve nicel araştırma yöntemlerini birlikte içeren karma yöntem kullanılmıştır. Türkçe sondan eklemeli dil ailesinden olması sebebiyle eklerin önemi aşikardır. Yapım ekleri kelime türetme rolü bulunan ekler olduğu için, Türkçe öğrenirken kelime hazinesinin gelişmesi ve anlama düzeyinin iyileştirilmesi için üzerinde önemle durulması gereken konuların başında gelmektedir. Kerkük'te bulunan Irak uyruklu öğrencilerin Türkçe öğrenirken karşılaştıkları sorunlar ile sosyodemografik bilgileri, kişisel bilgi formu ile elde edilmiş ve bu sorunların başında gelen yapım ekleri konusunda eğitsel oyunları içeren bir uygulama süreci gerçekleştirilmiştir. Uygulama sonucunda öğrencilerin yapım eklerini öğrenme konusunda elde ettikleri ilerleme, nitel ve nicel veriler aracılığıyla ortaya konulmuştur. Bu tez; giriş, ekosistemi ve diller, eğitsel oyunlar ve dil öğretimi, yöntem, bulgular ve yorum, sonuç ve öneriler ile kaynakça bölümlerinden oluşmaktadır. Giriş bölümünde Türkmenlere Türkçe öğretiminde yapım eklerinin öğretilmesi konusunda yaşanılan sıkıntılara kısaca değinilmiş; problem durumu, ilgili araştırmalar, araştırmanın amacı ve önemi, varsayımlar, sınırlılıklar ve tanımlara yer verilmiştir. 'Ek Sistemi ve Diller' başlığı altında Türkçenin dünya dilleri arasındaki yeri ve eklemeli dil yapısına değinilmiş olup belli başlı yapım ekleri konusunda bilgi verilmiştir. 'Eğitsel Oyunlar ve Dil Öğretimi' başlığı altında eğitsel oyun temelli dil öğretimi hakkında bilgiler verilmiştir. 'Bulgular ve Yorum' bölümünde yapılan uygulama ve başarı testlerinden elde edilen bulgular nitel ve nicel eksende yorumlanmış; 'Sonuç ve Öneriler' bölümünde ise alt problemlerden hareketle sonuç ve önerilere yer verilmiştir. 'Ekler' bölümünde ise Ön-Son Test, Sosyodemografik Bilgi Formu, İzin Belgesi ve eğitsel oyun örneklerine yer verilmiştir.
Klasik edebiyatta nevruz ve bahar şiirleri üzerine bir inceleme

Klasik Edebiyat'ımıza genel olarak baktığımızda şairler tarafından en çok işlenen konulardan birinin de bahar ve Nevruz olduğunu görmekteyiz. Ancak bu konuda yapılan çalışmalar oldukça azdır. Çalışmamızın konusu, Klasik Edebiyat'ta bahar ve Nevruz şiirlerinin incelemesi oluşturmaktadır. Bu çalışmada, Klasik Edebiyat'ın, yaşadıkları devirlere isimlerini vurmuş, Nesimi, Ahmet Paşa, Şeyhi, Necati Beg, Fuzuli, Hayali, Nef i, Şeyhülislam Yahya, Naili, Baki, Nedim, Şeyh Galib, Enderunlu Vasıf gibi ünlü şairlerin divanları esas alınmıştır. Nevruz ve Bahar şiirlerinin ortak ve farklı olarak pek çok özelliğinin bulunduğu tespit edilerek, bütün bu özellikler ayrı ayrı başlıklar altında incelenmiş, şairlerin Nevruz ve Bahar şiirlerinde kullandıkları unsurlar ve bu unsurları nerelerde, nasıl, hangi anlamlarda ve hangi ilişkiler içinde kullandıkları tespit edilmeye çalışılmıştır. Çeşitli divanlardan tespit edilen bahar ve Nevruz'la ilgili beyitler özelliklerine göre ayn ayrı başlıklar altında incelenmeden önce, bahar mevsiminin özellikleri, Nevruz'un mahiyeti ve Nevruz hakkında çeşitli rivayetler, Türk Musikisi'nde Nevruz makamları, Türk kültür ve geleneğinde Nevruz, Nevruz'un Milli Birlik ve Beraberlikteki Önemi, Osmanlılarda Nevruz geleneği hakkında bilgi verilmiştir. Sonuç bölümünde ise çalışmamızın genel bir değerlendirmesi yapılmıştır.
Mesİhİ Dİvanı'nda Türkçe İlk Elli Gazelin şerhi

Yaptığımız bu çalışma, 15. yüzyılın sonu ve 16. yüzyılın başında yaşamış Mesihi'nin Divan'ındaki Türkçe ilk elli gazelinin şerhinden oluşmaktadır. Çalışmamız, Mesihi'nin gazellerinin anlaşılabilmesi ve hak ettiği değere erişmesini sağlaması yönünden önem arz etmektedir. Çalışmamızın ilk bölümünde Mesihi'in hayatı ve edebi kişiliği hakkında bilgi verilmiş, eserleri tanıtılmıştır. İkinci bölüm, Mesihi'nin elli adet Türkçe gazelinin şerhinden oluşmaktadır. Gazel şerh ederken klasik Türk edebiyatını, günümüz insanına anlatmayı hedefledik. Bu sebeple Divan'da yer alan gazelleri beyit beyit incelemeyi esas aldık. Sözcüklerin anlamından yola çıkarak beyitleri günümüz Türkçesi ile nesre çevirdik. Sonrasında ise açıklamasına geçtik. Sözcüklerin klasik Türk şiirindeki kullanım alanlarını, mecazi, tasavvufi anlamlarını ve klasik Türk edebiyatının genel mazmunlarını açıkladık. Bu anlamlardan hareketle Mesihi'nin gazelleri açıklanmaya çalışılmıştır. Ayrıca her beyit sonunda mümkün mertebe edebi sanatlar izah edilmiştir. Çalışmamızda faydalandığımız eserler kaynakça kısmında belirtilerek teze son verilmiştir.
XVI. Yüzyıl şairi Ahdİ-i Bağdadİ dİvanı

Bu çalışmada, çeşitli mecmualarda şiirleri olan, ancak mürettep bir divanı bulunmayan XVI. yüzyıl şairi ve tezkire yazarı Ahdi-i Bağdadi'nin şiirlerinin toplanıp şairin Divan metninin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Çalışma, iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Ahdi-i Bağdadi'nin Hayatı ve Edebi Kişiliği ele alınmış, ikinci bölümde ise 292 şiirden oluşan Divan metni ortaya konmuştur.
Toplumsal iletişim ve edebiyat -Osmanlı modernleşmesi ve aydın kimliği açısından Türk romanında küçük burjuva etiği-

'Toplumsal İletişim ve Edebiyat/Osmanlı Modernleşmesi ve Aydın Kimliği Açısından Türk Romanında Küçük Burjuva Etiği' adlı bu çalışma, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İletişim Bilimleri Ana Bilim Dalı'nda 'yüksek lisans tezi' olarak hazırlanmıştır. Çalışma, 'aydın/toplum iletişimi'nin, Osmanlı imparatorluğu'nun modernizasyon sürecindeki nitelik, durum ve koşullarını, dönem aydınlarının kaleme aldığı 'roman' türünde açığa çıkan etik yönleriyle konu edinmiştir. Bu çerçevede, modern dönemde kamuoyu yaratmanın bir aracı olarak işlev kazanan savlı romanın ve bunun aktörü olarak da romancının, Türkiye'de hangi etkiler altında bulunduğu, nelere koşut bir gelişme gösterdiği ve neye yöneldiğine bakılmaya çalışılacak. Çalışmanın konusu olan 'Osmanlı aydını', imparatorluğun 19. yüzyıldaki modernizasyon girişimlerinin siyasal kanadını ifade eden Jöntürk hareketinin içinde yer almış, burada siyaseten faal rol oynamış olan aydınlardır. Seçilen romanında, Ahmet Midhat gibi, Jön Türk hareketinin önemli bir ismi olan edebiyatçıya aittir. Modernleşmenin siyasal dinamiği olarak Osmanlı aydınının profil çizimine, bu profilin niteliklerini kendisine kazandıran tarihsel/kültürel mirasın gözden geçirilmesiyle başlanmıştır. Bunu takiben, Osmanlı modernleşmesinin artık belli bir karakter ve hız kazandığı 1 9. yy'daki reel tarihsel/toplumsal durum, makro düzeyde verildikten sonra, modernleşme sürecinin belirgin bir ürünü olan 'ro man'da ortaya çıkan mikro karakter özelliklerinin de incelenmesiyle çizimin tamamlanması hedeflenmiştir. Roman, 'gelenekten kopuş' ve 'modernleşme' etkinliğidir, ya da en azından bu sürece bağlı bir üretimdir. Dolayısıyla, geleneksel hayatı düzenleyen ve geçerli kılan etik karşısında bağımsız bir anlatı formudur roman. Romanın, etik karşısındaki bağımsız tavrı, Osmanlı modernleşmesinde ve bağlı olarak ilk Türk romanlarında görülebilmiş bir şey değildir. Bunun temelinde, Anadolu tarihinde saklı bir gelenek vardır; bu gelenek, toprağın tasarruf biçimlerine göre şekillenen, merkezi bürokrasi ve otoriter siyasetin toplum içinde yerleşikleştirdiği patrimonyal etiktir. Modernleşmenin toplum hayatında yarattığı etik erozyon, gelenek ile muhafazakar bir ilişki içinde olan ilk romancılarımızı yitip giden değerleri sahiplenmeye itmiştir. Ahmet Mithat Efendi, bunun en tipik örneğidir.
Başkurtça hurafeler ve eski inanışlar

Başkurtça Hurafeler ve Eski İnanışlar adlı bu yüksek lisans çalışmasında Ehmet SÖLEYMENOV editörlüğünde hazırlanmış Başkort Halık İjadı adlı kitabın 50 ve 171. sayfaları arasındaki Hörefetter, Borongo Işan-Yolalar bölümünde yer alan hurafelerin tamamı incelenmiştir.'Ön Söz', 'Transkripsiyon Cetveli' ve 'Kaynakça' bölümlerinden sonra 'Giriş' bölümü yer almaktadır. Bu bölümde Başkurtlar ve Başkurt Türkçesi hakkında bilgiler verilmiştir. Metin üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm transkripsiyonlu metin, ikinci metin Türkiye Türkçesine çeviri metni, üçüncü bölüm ise dizin bölümüdür. Transkripsiyonlu metin hazırlanırken 1991 yılında Marmara Üniversitesi, Türkiyat Araştırmaları Enstitüsünce düzenlenen Çağdaş Türk Alfabeleri Sempozyumunda kabul edilen transkripsiyon alfabesi esas alınmıştır. Metni Türkiye Türkçesine aktarırken anlaşılır bir dil kullanılmaya özen gösterilmiştir. Dağınık zaman çekimleri aslına bağlı kalınarak değiştirilmiştir. Metin Türkiye Türkçesine aktarılırken aslına sadık kalınmıştır. Dizin bölümünde metinde geçen tüm kelimelerin anlamları verilmiştir. Bu anlamlar genel olarak kelimenin metin bağlamında kazandığı anlamdır.
Sevgi Soysal'in Yenişehir'de Bir Öğle Vakti romanında sıfatlar ve üsluba katkısı

SEVGİ SOYSAL'IN 'YENİŞEHİR'DE BİR ÖĞLE VAKTİ' ROMANINDA SD7ATLAR VE ÜSLUBA KATKISI SÖKMEN, SÜLEYMAN ALPER Yüksek Lisans- 2003 Türk Dili ve Edebiyatı Danışman: Yard. Doç. Dr. Hülya PİLANCI Bu çalışmanın amacı, genelde, üslup değeri taşıyan bir dil malzemesinin eserdeki görünümünü ortaya koymak ve buradan üsluba ulaşmaya çalışmak; özelde ise, Sevgi Soysal'in Yenişehir'de Bir Öğle Vakti romanındaki sıfatların görünümünü ortaya koymak ve sıfatlardan yola çıkarak üslubuna ulaşmaktır. Çalışmada, üslup değeri taşıyan sıfatlar fişleme yöntemiyle tespit edildikten sonra -kullanım değerleri de dikkate alınarak- çeşitli kategorilere ayrılmış ve sıfatların sıklıklarına bakılmıştır. Çalışmada tasviri ve tekevvüni üslup inceleme metotlarından faydalanılmıştır. Tabii ki dilbilimin ve psikolojinin verileri de göz ardı edilmemiştir. Bu çalışmada sıfatların görünümü, Soysal'in, sıfat unsurlarından ne şekilde yararlandığı, üslup değeri taşıyan herhangi bir dil malzemesinden yola çıkılıp bir eserin/ yazarın üslubuna ulaşılabileceği, -en azandan- üsluba ulaşmada bunun fikir verebileceği ve bir eserin çözümlenmesinde birden fazla bilim/ bilgi dalından aynı anda faydalanmak gerektiği, örneklerle ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Mahmut Yesarİ: Hayatı, sanatı, eserleri

Cumhuriyet dönemi yazarlarından Mahmut Yesari, edebiyatımızda romanları, öyküleri ve tiyatrolarıyla tanınmıştır. Türk edebiyatının çok yönlü ve üretken yazarlarından olan Yesari, edebiyat dünyasında büyük ölçüde romancılığıyla tanınmış, buna karşın onun tiyatro yazarlığı ve öykücülüğü üzerinde fazla durulmamıştır. Bu bağlamda Mahmut Yesari'nin yazarlık çizgisi bütünsel olarak değerlendirilmemiştir. Oysaki yazar, hem tiyatroları hem de öyküleri ile dikkate değer eserler ortaya koymuştur. Bu tezde ilk olarak Mahmut Yesari'nin biyografisi, kişiliği ve sanatçı kimliği ele alınmıştır. Bunun yanında yazarın, romancılığı, öykücülüğü ve tiyatro yazarlığı incelenmiştir. Yazarın eserleri, anlatıların unsurları olan, bakış açısı, mekan, zaman, kişiler ve olay örgüsü açısından ele alınmış; ayrıca bu eserlerin, konu ve tema, dil ve anlatım özellikleri üzerinde durulmuştur. Çalışmanın son bölümünde ise, yazarın çeşitli gazete ve dergilerde kalan pek çok yazısı, künye bilgileriyle birlikte kronolojik olarak listelenmiştir.
Divan edebiyatında münşeat geleneği ve hoca Neş'et'in mektupları

'Divan Edebiyatında Münşeat Geleneği ve Hoca Neş'et'in Mektupları' adlı yüksek lisans tezini çalışmamızın amacı; Divan edebiyatındaki münşeat geleneği hakkında bilgi sahibi olmak ve Hoca Neş'et'in mektuplarını edebiyat tarihimize kazandırmaktır. Münşeatlar, Divan edebiyatının kuruluş dönemi ile birlikte ortaya çıkmış ve bu edebiyat ile birlikte ömrünü sürdürmüş, tıpkı Divan şiiri gibi kendisine has sıkı kuralları olan nesir yazılandır. Münşeat mecmualan denildiğinde göze çarpan eserler genellikle mektupların toplanmış olduğu eserlerdir. Bu nedenle münşeat geleneğini belirlerken aynı zamanda Osmanlı'daki mektup geleneği de ortaya çıkmış olmaktadır. Divan edebiyatındaki münşeat geleneğine örnek olması bakımından, Hoca Neş'et'in çeşitli makamlarda bulunan önemli şahıslara yazmış olduğu mektupların incelenmesi ve dökümü ile Neş'et'in, devrindeki sosyal ilişkileri ve mevkii belirlenmiştir. Genel olarak beş bölümden oluşan çalışmamızda inşa kavramı, münşeatların özellikleri, Divan edebiyatında mektup geleneği incelenmiştir. Hoca Neş'et'in mektuptan dil, üslup ve içerik yönünden de incelenerek mektupların asıl metinleri transkribe edilmiştir. Son bölümde ise Divan edebiyatında münşeat geleneği ve Hoca Neş'et'in mektuptan üzerine genel bir değerlendirme yapılmıştır.
Saken Seyfullin'in 'Kızıl At' poemasının yansıtmacı yaklaşımla incelenmesi

Kazak şair Saken Seyfullin, baskıcı Çarlık Rusya'sının devrilip yerine Sosyalizmin Türkistan'da var olduğu bir dönemde eğitimini tamamlayarak Kazak sözlü geleneğinden de beslenerek fikirlerini oluşturmuş bir şairdir. Sosyalist devrim için gerek meydanlarda gerekse poetik olarak mücadele veren şair, eserlerinde Kazak topraklarındaki sosyalist devrimin nasıl gerçekleştiğini işlemiştir. Edebi kişiliğini ve eserlerini bu yöne kanalize etmiştir. Poetik olarak Sosyalist gerçekliği benimserken inandığı değer olan devrimin eleştirisini yapmaktan da geri durmamıştır. Kızıl At poemasında, Sosyalist devrimi Çarlık Rusya'sının baskısından kurtuluş olarak görmüş, sosyalizmin Kazak bozkırında yaptığı kolektifleştirmenin yanlışlıklarını devrimin ana prensiplerine bağlılıktan ayrılmadan eleştirmiş, kolektifleştirme sırasında meydana gelen ölümlerin ve açlığın sebebini yanlış politikalar uygulayan yöneticilere yüklemiştir. Devrim sırasında ekonomik kalkınma için öznenin nesneleştirilmesine karşı çıkmış, insan onurunu savunmuştur. Sosyalist gerçekçiliğin kuşatıcı ve ihlal edici baskısına karşın imgeler kullanarak vermek istediği iletileri muhataplarına ulaştırmıştır. Devrim sırasında oluşan aksamaları eleştirme yetkisini yine devrim için çalışan proletaryada görmüştür.
Mecmu'a-i Eş'ar ve Fevaid

Bir araya getirme, toplama anlamlarına gelen mecmu'a, farklı kişilerce farklı şiir türleri ile karşımıza çıkmaktadır. Bununla beraber terkibler, derkenarlar, faydalı bilgiler vb. yararlandığımız notlar da mevcuttur. Şiir mecmu'aları, geçmişşe ayna tutmamıza vesile olan kaynaklardır. Sayısı oldukça fazla olan mecmu'alar, bizlere gösteriyor ki dönemlerinde çok revaçta olmuşlardır. Bu zenginlik nedeniyle adını daha önce duymadığımız şairler, yayımlanmış divanlarda rastlamadığımız şiirler, daha önce tespit edilmemiş nazım tür ve şekilleri şiir mecmu'alarında keşfedilmeye devam etmektedir. Bu çalışmamızda, Ankara Milli Kütüphane, Adnan Ötüken İl Halk Kütüphanesi'nde 06 Hk 427 arşiv numarasında kayıtlı olan Mecmu'a-i Eş'ar Ve Fevaid adlı eserimizin 'Mecmu'aların Sistematik Tasnifi Projesi' 'ne göre değerlendirilmesi yapılmıştır. Giriş bölümünde genel olarak mecmu'a kavramından söz edildikten sonra, birinci bölümde çalışma konumuz olan 06 Hk 427 numaralı şiir mecmu'asının değerlendirilmesi yapılarak metnin transkripsiyon sistemi ile günümüz harflerine aktarılmıştır. Mestap Tabloları metinden önce kaydedilmiştir. Metinden sonra ise ilgili ekler, metnin tıpkıbasımı ve kaynakça bölümü yer almaktadır.
İstanbul Büyükşehir Belediyesi Atatürk kitaplığı k.772 numarada kayıtlı şiir mecmuası: Mecmua-i Eş'ar

Yapılan tez çalışması, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Atatürk Kitaplığı K.772 numarada kayıtlı bulunan Arap harfli Mecmua-i Eş'ar'ın Latin harflerine aktarımını ve incelemesini ihtiva etmektedir. Giriş bölümünde mecmualar hakkında genel bir izlenim oluşturabilmek amacıyla bilgi verilmiştir. Mecmuanın fiziki olarak tanıtımı yapıldıktan sonra, muhteva özellikleri üzerinde durulmuştur. İncelenen eserin ihtiva ettiği şairlerin hayatlarına kısaca değinilmiş ve şairlerin şiirlerinin nazım şekilleri, divanlarındaki şiirlerin sayfa numaraları, mecmuadaki şiirlerin varak numaraları ve şiir numaraları ayrı bir tablo şeklinde gösterilmiştir. Çalışmanın metin kısmında ise, Arap harfli metin Latin haflerine aktarılmıştır. Metin transkribe edildikten sonra, eserin içerdiği şairlerin eserdeki şiirleri ile neşredilmiş divanlarındaki şiirleri mukayese edilmiş, bu karşılaştırmanın sonucunda ortaya çıkan farklar dipnotta belirtilmiştir. Belirlenen farklılıklardan hareketle, bazı şairlerin neşredilmiş divanlarında bulunmayan nüsha farkları tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra divanları neşredilmiş kimi şairlerin divanlarında bulunmayan şiirleri de saptanmıştır. İncelenen eserde 16. ve 17. yüzyıl şairlerinin dikkate değer bir şekilde yoğun olduğu görülmüştür. Metnin transkripsiyon alfabesine aktarımı yapıldıktan sonra Sonuç ve Dizin bölümlerine yer verilmiştir. Son olarak da çalışmada yararlanılan eserler Kaynakça bölümünde belirtilmiştir.
Güray Süngü'nün öyküleri üzerine bir inceleme

Güray Süngü yeni nesil öykücüleri arasında dikkat çeken bir isimdir. 2000 sonrası Türk öykücülüğünde kendine yer bulan sanatçının şimdiye kadar yayımlanan altı romanı, bir uzun hikayesi ve dört öykü kitabı olmak üzere on bir eseri vardır. Çalışmamızda Güray Süngü'nün Deli Gömleği, Hiçbir Şey Anlatmayan Hikayelerin İkincisi, Köşe Başında Suret Bulan Tek Kişilik Aşk ve Vicdan Sızlar kitaplarında yer alan toplam elli öyküsü incelendi. Çalışmamız giriş ve sonuç kısımlarının dışında dört ana bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında öykü türünün gelişiminden kısaca bahsedildi. İlk bölümde Güray Süngü'nün hayatına değinildi. İkinci bölümde öykülerindeki olay örgüsü, şahıs kadrosu, zaman, mekan ve bakış açısı ve anlatıcı incelendi. Üçüncü bölümde yalnızlık, bunalım, kaçış, delilik vb. bireysel sorunlar tematik açıdan değerlendirildi. Dördüncü bölümde ise dil ve üslubun yanı sıra anlatım tekniklerine yer verildi. Çalışmamızın sonuç bölümünde Güray Süngü'nün öyküleri hakkında genel bir değerlendirme yapıldı. Ekler bölümünde ise Güray Süngü ile yapılan mülakata yer verildi.