turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Examining the factors responsible for the variation in accessibility to health care facilities in Tamale, Ghana

Son zamanlarda gündeme gelen tartışmalardan biri, önümüzdeki yıllardaki hızlı nüfus artışı ve onun eşlik ettiği sorunların, kırsal toplumlarda değil, gelişmekte olan şehirlerde olması beklenmektedir. Hızlı nüfus artışı, eşlik eden sonuçlarla birlikte, şehirlerde yaşam kalitesini düşürebilmektedir. Bu açıdan ele alındığında, nüfus artışının ortaya çıkardığı problemlerin çözümü için pek çok sosyo-ekonomik konunun ciddiyetle ele alınması gerekmektedir. Bu konular arasında, yeterli ve nitelikli konut, sanitasyon, yeterli düzeyde ve sayıda sağlık ve eğitim tesisleri, farklı gelir kaynakları, rekreasyon için yeterli açık alan gibi konular da bulunmaktadır. Bu başlıklarda, sağlık tesislerinin yeterliliği ve erişebilirliği yaşamsal düzeyde önemlidir. İlgili literatür incelendiğinde, araştırmacıların çoğunun sağlık kuruluşlarına erişilebilirliğinin ölçülmesiyle ilgili olarak, mevcut mekansal yapının fazla önemsenmeden ele alınmış olduğu görülmektedir. Bu çalışmada Tamale kentinde bulunan sağlık tesislerine erişimi etkileyen faktörler incelenmiştir. Kamuya açık veri tabanları ile Tamale Belediyesi ve Tamale Sağlık Bakanlığı'na bağlı birimlerden elde edilen veriler ile coğrafi bilgi sistemleri temelli bir veri tabanı oluşturulmuştur. Çalışmada özel ve kamuya ait sağlık tesisleri ayrıştırılarak incelenmiştir. Çalışmada her bir sağlık kuruluşunun hizmet alanının tespiti amacı ile (1) Voronoi diyagramları oluşturulmuş, (2) ağ analizleri yapılmış ve (3) sağlık tesislerine olan erişebilirlik düzeylerinin tespiti için Grafik Teorisi temelli endeks değerleri hesaplanmıştır. Elde edilen sonuçlar, mevcut sağlık tesisleri dağılımının hizmet verdileri nüfusun dağılımının ihtiyaçlarını karşılayacak biçimde gerçekleşmediği, ayrıca özel ve kamuya ait sağlık tesislerinin dağılımında önemli farklar olduğunu ortaya koymuştur.
Türkiye'de 1980 sonrası planlamanın kurumsal değişim süreci ve mekansal etkileri: Trakya bölgesi örneği

Bu çalışma 1980 yılı sonrası İstanbul metropolünden çevre kentlere yayılan sanayi alanlarının çevre kentlerde yarattığı mekansal değişimleri irdelerken, dünyada ve ülkemizde yaşanan politik ve ekonomik değişimlere bağlı olarak Türkiye'de planlama kurumunda gerçekleşen değişimleri de araştırmaktadır. Planlama kurumunda yaşanan bu değişimlerin çevre kentlerde yarattığı mekansal izdüşümlerin açıklanabilmesi amacıyla İstanbul'un batı komşusu Tekirdağ ve Tekirdağ'a bağlı ilçe ve belde yerleşmelerindeki değişim süreçleri incelenerek neden-sonuç ilişkisi içinde sorgulamaktadır. Bu doğrultuda çalışmanın ilk bölümünde, tezin amacı, kapsamı ve araştırma soruları açıklanmaktadır. İkinci bölümünde, çalışmaya ışık tutacak ilgili literatür değerlendirilerek ele alınan konunun kavramsal temelleri, gelişim süreci, teorileri ve yaklaşımları Harvey, Lefebvre, Amin gibi düşünürlerin kuramları ışığında tartışılmaktadır. Çalışmanın hipotezi Harvey ve Lefebvre'nin kuramları ile bu önermeler çerçevesinde kurumsalcı teori ve düzenlemeci yaklaşım temel alınarak oluşturulmaktadır. Üçüncü bölümde Türkiye'de 1980 sonrası yaşanan ekonomik - politik değişim ve dönüşüm sürecinde sermaye birikiminin sanayi yatırımlarını metropol/başat kent dışına taşıma süreci ve bu süreçte planlama kurumunun rolünün ne olduğu, sanayinin yöneldiği yeni mekanlarda konumlanmasını mümkün kılmak ve kolaylaştırmak amacıyla planlama kurumu içinde geliştirilen yapılar ve bu yapıların etkilerinin neler olduğu ele alınmaktadır. Dördüncü bölümde sanayi sermayesinin metropolde karşılaştığı tıkanıklığı aşmak üzere yeni yatırımlarına alan açma arayışları sonucunda İstanbul'un batı komşusu Trakya Alt Bölgesi'ne kayması ile yaşanan gelişmeler, planlama kurumu içinde var olan yaklaşım ve karmaşa ile birlikte değerlendirilerek araştırılmaktadır. Beşinci ve son bölümde ise tez çalışmasının çıkarımları araştırma sorusu çerçevesinde değerlendirilmekte, planlama politikalarının mekansal olarak doğurduğu sonuçlar nedenleri ile birlikte tartışılmaktadır.
Kentsel dönüşüm-kentsel mekanın yeniden üretilmesi sürecinde yönetişim ve uygulama araçları

Son dönem planlama ve mimarlık söyleminde üzerinde sıkça durulan, tartışılan ve her geçen gün yeni açınımlar tanımlayacak biçimde zenginleşen içeriğiyle Kentsel Dönüşüm, ilgili disiplinlerin ağırlıklı gündem maddelerinden biri olmaya devam etmektedir. Özellikle gelişmiş ülkelerde ve Türkiye gibi gelişmekte olan ülkeler için, sanayi sonrası dönemde yaşanan kentleşme sorunlarının aşılması hedefine ve sonrasında ise küresel rekabet fenomenine bağlı olarak gündeme gelen dönüşüm olgusu, içerik bağlamında geçirdiği hızlı evrimle bugün ve gelecek için vazgeçilmez bir planlama politikasını tarif etmektedir. Kentsel Dönüşüm pratiğine yönelik bu vazgeçilmezlik vurgusunun temelinde, fiziksel mekana yönelik stratejileri içeriyor olmasının yanı sıra, günümüzde farklı problem alanlarındaki yere özgü sosyo-ekonomik ve çevresel bileşenlerinde, sağlıklı bir kentleşme sürecinin yönlendirici parametreleri olarak ele alması yatmaktadır. Gerek ölçek gerekse uygulama alan ve stratejileri bağlamında Planlama ve Mimarlık disiplinlerinin arakesiti olarak da tanımlanan Kentsel Tasarıma konu dönüşüm projeleri, kentsel mekanı biçimlendirme girişimlerine yeni ve dinamik bir bakış açısı getirmektedir. Bu bağlamda 'küresel rekabet' ve 'yarışan kentler 1 konjonktürünün yanı sıra, kentsel mekandaki fiziksel ve ekonomik değer kayıpları, kentsel çöküntü alanları, kaçak yapılaşmış alanlar, sağlıksız yapı-yoğun alanlar, doğal afet tehdidi altındaki alanlar vb. Kentsel Dönüşüm uygulamalarının nedensellik altyapısını ve eylem alanlarını tanımlamaktadır. Kuşkusuz Kentsel Dönüşüm olgusu doğru içerik, yöntem ve stratejiler bağlamında ele alındığında, yukarıda değinilen farklı eylem alanları için etkin IXbir araçtır. Bu noktada modern kapsamı ile Kentsel Dönüşüm algısının; 'Yönetişim' ve 'Sürdürülebilirlik' gibi iki çağdaş ve 21. yy' a özgü kavramla etkileşimi de yadsınamaz. Kentleşme sürecinde farklı problem alanları ve/veya değişik ölçekli uygulamalar için temel birer altlık olarak değerlendirilebilecek bu kabuller, kentsel mekanda aktif bir biçimde söz sahibi olması beklenen farklı aktör ve grupları ortak payda-fayda da birleştirip, aynı çatı altında toplayacak örgütlenme modellerinin de odağında yer almaktadır. Sonuç olarak ise; bütün bu çok yönlü, çok boyutlu içeriğiyle 'Kentsel Dönüşüm' olgusu, 21. yy'da kentsel mekanda yaşanması öngörülen farlı senaryolara ve önceliklere bağlı değişim-dönüşüm süreçleri için, fırsatlar ve çözüm yolları sunabilecek etkin ve esnek bir araç olarak, Türkiye deneyimi için de hayati önem taşıyan bir kentleşme politikasıdır.
Kentsel alanda fiziksel çevrenin çocukların fiziksel aktivitesi üzerindeki etkisi

Dünya Sağlık Örgütü çocuklarda obezitenin, yetişkinlikte kronik rahatsızlıklara ve mortalite hızının artırmasına neden olacağını ileri sürerek, küresel ölçekte bir halk sağlığı problemi olduğunu kabul etmektedir. Bu problemle mücadelede, fiziksel aktivitenin arttırılmasının önemli olduğu ve çocukların, haftada en az üç gün, günde en azaltmış dakika orta-yüksek şiddette fiziksel aktivite yapmaları gerektiği vurgulanmaktadır. Ancak yapılan bilimsel çalışmalar, bu gerekliliklerin karşılanamadığını ortaya koymaktadır. Fiziksel çevre özelliklerinin ise çocukların fiziksel aktivitelerini kısıtlayadığı ya da desteklediği ileri sürülmektedir. Bu tez, çocukların fiziksel aktivitelerini etkileyen kişisel, sosyal ve mekansal özellikleri ve çocukların farklı şiddetteki fiziksel aktivitelerini gerçekleştirdikleri farklı kentsel mekanları belirlemeyi hedeflemektedir. Bu çalışma kapsamında, bir spor okulunda basketbol ve yüzme branşlarında spor yapan 9-12 yaş grubundaki 47 çocuk, yedi gün boyunca, aktivite şiddetinin ve konumunun izlenmesini sağlayan akselerometre ve Küresel Konumlama Sistemi aygıtlarını takmıştır. Spor okulundaki antrenörler tarafından yapılan ölçümler ile çocukların boy ve kiloları; çalışmaya katılan çocukların ebeveynleri tarafından doldurulan anketler ile çocukların demografik özellikleri, ailenin sosyo-ekonomik durumu, ebeveynin çocuğu fiziksel aktiviteye teşviki, ebeveynin mahallenin fiziksel özelliklerine yönelik değerlendirmesi; Coğrafi Bilgi Sistemleri ile de çocukların okul ve konutlarının yakın çevresindeki mekansal özelliklere ilişkin veri elde edilmiştir. Böylece katılımcı çocukların fiziksel aktivite düzeylerinin, demografik, gelişimsel, sosyal ve fiziksel çevre özellikleriyle ilişkisi istatistiksel yöntemlerle incelenmiştir. İstatistiksel analiz sonuçları, fiziksel aktivite ile demografik, gelişimsel, sosyal ve fiziksel çevre özellikleri arasında açık ve net sonuçlar ortaya koymamakla birlikte, katılımcı çocukların orta-yüksek şiddetteki fiziksel aktivitelerini genellikle konut yakın çevresindeki açık alanlarda, sokaklarda, açık yeşil alanlarda, okul yakın çevresindeki sokaklarda ve çocuğun eğitimine devam ettiği okulun bahçesinde gerçekleştirdiğini göstermiştir. Bu bulgular, fiziksel aktivitenin artırılmasında komşuluk birimi ölçeğinde olabileceği gibi okul yakın çevresinde de müdahalelerin etkili olabileceğine dair ipuçları içermektedir. Bu çalışmanın bir diğer önemi, çocuklarda fiziksel aktivite şiddeti ve konumunu belirlemek için kullanılan özgün yöntemidir. Anılan yöntemin farklı yaş gruplarındaki çocuklarda uygulanabilirliği ve fiziksel aktiviteyi teşvik eden mekanlar üretmede kullanılabilirliğine yönelik tartışmaların, bundan sonraki araştırmaları yönlendirmesi beklenmektedir.
Kent planlamada sosyal donatı alanı kavramı ve kütüphanelerin tasarım ilkeleri

Bu çalışmanın temel amacı, Türkiye'de kentleşme pratiğinin, sosyal donatı alanlarında yetersizliğini incelemek ve buradan yola çıkarak eğitim ve öğretimde kütüphanenin yerini belirterek; gerekli yasal düzenlemeleri ve standartlaşmayı irdelemektedir. Çağdaş dünyanın etkilerinin bir sonucu olarak topluluk kavramındaki değişimleri ve farklı ülkelerdeki gelişim süreçleri değerlendirilerek bu tür birimlerin Türk insanının sosyal yaşamına ve alışkanlıklarına ve Türk kentlerinin fiziksel yapısına uygun sosyal donatıların, dolayısıyla 'Halk Kütüphanelerinin' oluşturulmasına ilişkin tasarım kriterleri geliştirilmeye çalışılmıştır. Kent yaşamında, insanların ihtiyaçlarına cevap veren, gerekli yaşam ortamını sağlayan; eğitim, sağlık, kültürel aktivite, yeşil alanlar gibi; sosyal donatı alanlarının bir birimi olan kütüphaneler önemli fonksiyonlar üstlenmişlerdir. Bir toplumun her yönden kalkınmış olması, o toplumun sorumluluğunu üzerine alacak genç kuşakların çok iyi bir şekilde yetişmiş olmasıyla mümkün olabileceği için bu tür kültür birimlerine olan ihtiyaç da ortaya çıkmaktadır. Son yüzyılda, bu kültür birimlerinden biri olan kütüphanelerin en önemli fonksiyonlarından biri de okul sonrası eğitim ve öğretim için yetişkinlere yardımcı olmaktadır. Kütüphanelerin bu fonksiyonunu 'Halk Kütüphaneleri' gerçekleştirmektedir. Hatta 'halk üniversitesi' benzetmesi yapılabilmektedir. İçinde bulundukları yöre ile ilgili ayrıntılı bilgili toplayarak, o yerin 'belleği' olmaktadırlar. Bu derecede öneme sahip olan birimlerin kuruluş amaçları, tasarım kriterleri çalışma kapsamında incelenerek bir takım sonuçlara ulaşılmaya çalışılmaktadır. Araştırmada kullanılan yöntemin, literatür ve internet araştırmalarından ve geçmişş deneyimlere temellendirilmiş yorumlamalardan oluştuğu söylenebilmektedir.
Gayrimenkul geliştirme projelerinde fizibilite analizi

Gayrimenkul, genel olarak bir arazi ve bu araziye bağlı olarak inşa edilmiş her şey olarak tanımlanmaktadır. Yaşam standartlarının değişmesine bağlı olarak insanlar daha iyi yaşama, çalışma ve dinlenme alanları talep etmeye başlamıştır. Önce konut ihtiyacı süreciyle başlayan gayrimenkul, daha sonra insanların gereksinimlerine bağlı olarak farklı şekillerde arz edilmeye başlamıştır. Farklı konseptlerde farklı hedef kitlere hitap eden bir yatırım aracı olmuştur. Gayrimenkul geliştirme, arazi geliştirme ve bina yapımına ilişkin birçok aktiviteyi içermektedir. Gayrimenkul geliştirme, birçok aktiviteyi içeren, disiplinler arası birçok bilim dalma mensup aktörlerin görev aldığı bir süreçtir. Geliştirme süreci bu nedenle kapsamlı bir yatırım analizi talep etmektedir. Yatırımcıların, beklentilerin çok hızlı bir şekilde değişmesinden ve gayrimenkul sürecinin kompleks olmasından dolayı, ayrıntılı bir çalışma yapması zorunluluk haline gelmiştir. Bu nedenle geliştirme sürecinde projeye başlama kararının verilmesi için yapılan ön çalışmalar ve fizibilite çalışmaları büyük bir önem taşımaktadır. Gayrimenkul geliştirme sürecinde fizibilite analizi konulu bu çalışmada izlenen yöntem öncelilikle geliştirme sürecindeki fizibilite analizin işleyiş sürecinin anlatılması ve örnek bir proje ile bu çalışmaların uygulama sürecinin aktarılması şeklinde belirlenmiştir.
Konut kooperatiflerinde konut üretim sürecinin değerlendirilmesi

Ülkemizde İkinci Dünya Savaşı sonrası girilen hızlı kentleşme süreci özellikle büyük kentlerimizde giderek artan konut gereksinmesi ortaya çıkarmıştır. Dar ve orta gelirli ailelerin konut edinmelerinin sağlanmasını ve kentleşme sürecinde ortaya çıkan düşük standartlı yaşam çevrelerinin düzeltilmesini amaçlayan politikaların ve programların geliştirilmesi zorunluluğu doğmuştur. Bu çalışmada gelişmekte olan ve gelişmiş pek çok ülkede başarılı örnekler veren konut kooperatifçiliğinin sağlıklı bir yaşam çevresi oluşturulmasında bir araç olarak kulla nılab ileceği görüşüyle, konut üretiminde etkin olarak kullanımın sağlanması amaçlanmaktadır. Bu amaçla çalışma alanı olarak belirlenen İstanbul kentinde konut kooperatifçiliği yoluyla konut üretim süreci analiz edilerek değerlendirilmiştir. Çalışmanın son bölümünde bu süreçte ortaya çıkan sorunlara çözüm getirebilecek önlemler yer almaktadır. Çalışma aşağıdaki bölümlerden oluşmaktadır: Birinci bölüm giriş bölümüdür. Bu bölümde çalışmanın amacı ve çalışmada izlenen yol açıklanmaktadır. ikinci bölümde Türkiye'de konut sorununun boyutları, mevcut konut stokunun nitelikleri, konut gereksinimi, konut üretim biçimleri, mevcut konut politikaları ve programları anlatılmaktadır. / Üçüncü bölümde kooperatifçilik kavramı, kooperatifçilik ilkeleri, konut kooperatifçiliğinin kooperatifçilik içindeki yeri, üstünlükleri, çeşitleri, gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerdeki gelişimi anlatılmakta ve Türkiye'de konut kooperatifçiliği tarihsel süreç içinde değerlendirilmektedir. Dördüncü bölümde konut kooperatiflerinin konut üretiminde etkin olarak kullanılmasının sağlanması/ uygulamada ortaya çıkan sorunların saptanması ve bu sorunları ortadan kaldıracak önlemlerin geliştirilmesi amacıyla yapılan araştırmanın sonuçları yer almaktadır. Araştırmanın sonuçlarına yer verilmeden önce, çalışma alanı olan İstanbul kentinde konut kooperatifçiliğinin gelişimi tarihsel süreç içinde ele alınmaktadır. Beşinci bölüm sonuç ve önerileri içermektedir. Bu bölümde örgütsel yapıya, arsa ve altyapıya, planlama ve tasarıma, finansmana, yapıma ve konut ve çevresinin bakım ve işletmesine yönelik öneriler ve bu öneriler çerçevesinde geliştirilen, konut kooperatifleri yoluyla konut üretiminde kullanılabilecek bir model yer almaktadır.
Ortak geleceğimizde tarım odaklı kentler

Dünya nüfusunun hızla artması, beraberinde bu nüfusun beslenme ve barınma ihtiyacını da arttırmaktadır. Özellikle gelişmekte olan ülkelerde, barınma ihtiyacını karşılamak başta olmak üzere kentsel ihtiyaçlar için yatay büyümeye dayalı kentleşme anlayışı benimsenmekte, bu anlayış sonucu nüfusun beslenme ihtiyacının karşılandığı verimli tarım arazileri hızla yok edilmektedir. Bu da gıda temini ve güvenliği sorununa yol açmaktadır. Tezde, bu sorundan yola çıkılarak ve barınma-beslenme ilişkisi de göz önüne alınarak, kentlerin kendilerini besleyebilmesi için gıda üretimlerinin tarımsal alanlarda yapılması, bu kapsamda mevcut tarım alanlarının amacına uygun biçimde kullanılması ve yatay yapılaşma yerine dikey yapılaşmanın benimsenmesi, dolayısıyla ortak geleceğimizin inşasında sürdürülebilir yüksek yapıların gerekliliği savunulmaktadır. Bu kapsamda, ilgili literatürden yararlanılarak ve ilgili mevzuat Türkiye bağlamında değerlendirilerek, tarım arazileri üzerindeki kentleşme baskısını azaltan, gıda temini ve güvenliğini sağlayan, kendi kendini besleyebilen sürdürülebilir kentlerin oluşturulması amacıyla, kent planlama alanında 'Tarım Odaklı Kentler' in planlanmasına yönelik öneriler, mimarlık alanında dikey yapılaşma anlayışı doğrultusunda 'sürdürülebilir yüksek yapılar' üzerine öneriler, yasal - yönetsel alanda ve toplumun bilinçlendirilmesine yönelik öneriler geliştirilmiştir. Tezde tanımlanan tarım arazilerinin korunması sorununun, evrensel bir sorun olduğu ve tez kapsamında geliştirilen önerilerin ortak geleceğimizin barış içinde ve sağlıklı inşası için önemli olduğu düşünülmektedir. Tez çalışmasının ilgili disiplinlerdeki bilimsel çalışmalara yol göstermesi, yeni çalışmalar için açılımlar sunması, fiziki planlama disiplinindeki uzmanlarda, politika yapıcı ve uygulayıcılarda, toplumda farkındalık oluşturması beklenmektedir.
İmar planlı alanlarda konut bölgelerinin gelişimi: Trabzon için bir çözümleme

Bu tez kapsamı içinde ele alınan araştırmanın konusu imar planlı alanlar içindeki konut alanlarının gelişmesidir. Konu, Trabzon örneği ele alınarak incelenmektedir. Birinci bölümde konut alanlarının gelişimi ve imar planları ile karşılaştırmalar yapılmaktadır. İkinci bölümde, Trabzon kenti daha ayrıntılı bir şekilde incelenmekte, çalışma alanlarının sınırları tanımlanmakta ve çözümleme çalışmalarının sonuçları açıklanmaktadır, Üçüncü bölümde araştırma yöntemi anlatılmakta ve kullanılan modeller tanımlanmaktadır. Bu bölümde anket sonuçları değerlendirilmekte ve istatistik karşılaştırmaları yapılmaktadır. Dördüncü bölümde ise araştırmanın genel sonuçları tartışılmakta ve öneriler getirilmektedir. Varılan sonuçlar ana çizgileri ile şöyledir:. Konut alanları aşırı yoğunlaşmakta, mahalle içlerindeki yeşil alanlar giderek yok olmaktadır. Güneşlenme ve hava kirliliği ise daha çok yer seçimi ile ilgili görülmektedir.. İmar planlarına uygun olmayan gelişmeler en çok yoğunluk artışı konusunda olmaktadır.. Konut büyüklüğünden hoşnutluk, konut mülkiyeti ve doğum yerleri ile ilişkili bulunmuştur.. Konutlandırma yoğunluğu en çok eğitim durumuna bağlı olarak artmaktadır.. Kullanıcılar, yaşadıkları mahallelerden hoşnut görülmektedirler. Bunlara bağlı olarak yer seçimi, yeşil alanların artırılması ve konut büyüklüğü seçimi konularında öneriler geliştirilmiştir. v
Doğal kaynakların sürdürülebilirliği için geliştirilen ekololojik planlama yöntemleri

nüfus artışı, gelişen teknoloji ve sanayi ile birlikte insanoğlunun ekosistemler üzerindeki baskısı artmakta ve doğal çevrenin giderek yok olmasına ve yenileme gücünü kaybetmesine neden olmaktadır. Buna karşılık olarak, 1970'li yıllardan itibaren çevre sorunlarına karşı artanduyarlılık, pek çok alanda yeni yaklaşımlar ve teknik önlemlerin geliştirilmesini sağlamıştır. Planlama alanında ise doğal çevrenin bugünkü ve gelecek nesiller için en yararlı biçimde değerlendirilmesi, ona bağlı kaynakların korunması, geliştirilmesi ve sürdürülebilirliğinin sağlanmasını amaçlayan yaklaşım olarak ekolojik planlama yaygın bir kullanım bulmuştur. Tez kapsamında, ekolojik sistemlerin doğal dengesini bozmadan insan yaşamı ve sağlığı için gerekli en uygun ortamların planlanmasını amaçlayan ekolojik planlama ve geliştirilen yöntemler incelenmiştir. Çalışmada öncelikle, doğal kaynaklardan gelecek nesillerindefaydalanmasını öngören sürdürülebilirlik kavramı ile ekolojik planlamanın bileşenleri olan temel kavramlar tanımlanarak ekolojik sistemin özellikleri ortaya konmuştur. Ekolojik sistemler üzerindeki baskıların neden olduğu çevre sorunlarının çözümüne yönelik olarak ortaya çıkan ekolojik planlamada doğal kaynakların kullanımı, aralarındaki ilişkiler ve planlama sürecine etkileri irdelenerek ekolojik planlamanın tarihi süreç içinde gelişim aşamaları ortaya konmuş ve geliştirilen yöntemler incelenmiştir. Sonuçtayöntemler karşılaştırılarak farklılıkları ve benzerlikleri bakımından değerlendirilmiş ve ekolojik planlamanın önemini ortaya koyarak planlama sürecinde izlenecek yol önerilmiştir.
Kentsel kamusal açık mekanların engelliler tarafından kullanımının Ankara, Çankaya örneğinde irdelenmesi

Kentleşmenin bir gereği olan ortak kullanım alanlarının toplumdaki tüm bireylerin kullanımına eşit ölçüde erişilebilir olması gerekliliği ve bu yönde mekana aktarılan veya aktarılmaya çalışılan uygulamaların yetersizliği, kentteki yoğun kullanımların olduğu alanlarda daha fazla ön plana çıkmaktadır. Bu bağlamda çalışmada önemli mekanların ve yoğun olarak kullanılan kamusal alanların bulunduğu noktalar üzerinde, engellilere yönelik düzenlemelerin önceliğinin daha net vurgulanması yönünde saptamalar ve değerlendirmeler ortaya konmuştur. Ankara ili Çankaya ilçesinde seçilen üç farklı mahalle ve mahalle üzerindeki önemli güzergahlarda yapılan görsel tespitler, yüz yüze yapılan görüşmeler, belirlenen alanların engelli kullanımına yönelik durumları ve belirlenen ölçütlerin puanlanması ışığında uygunluk sırasına göre ortaya konulmuştur. Kent ölçeğinden araştırmaya başlandığında Türkiye genelinde engellilere yönelik kapsamlı araştırmaların güncelliğinin olmamasının fiziksel çevreye olumsuz yansımaları kaçınılmazdır. Engelli bireylere yönelik kesin tablonun bir başka deyişle nüfus, engel türleri, nedenleri, ihtiyaç alanları gibi sürekli olarak değişkenlik gösterebilen göstergelerin güncel ve net olmaması, engelliliğe yönelik genel çerçeveyi anlamak ve gerekli önlemleri almak adına kısıt veya darboğaz olarak nitelendirilebilir. Bu bağlamda kabul gören kurallar dizisinin fiziksel çevreye aktarılması aşamasında öncelikli olarak engellilere yönelik kapsamlı araştırmaların, değişkenlik gösteren koşullar dahilinde periyodik olarak yapılması ve paylaşılması gerekliliği ortaya çıkmaktadır. Çalışmanın üçüncü bölümünde kapsamlı olarak değerlendirildiği üzere Türkiye'de ve dünyada önemli bir yeri olan engelli nüfusuna ilişkin gerçek boyutun ortaya konulmasıyla, fiziksel çevrede uygulanacak düzenlemelere yön verilmekle birlikte, ortak erişilebilir tasarım kararlarına yönelimin artmasına imkan sağlanacaktır.
Mega events as a place marketing strategy in entrepreneurial cities: Stakeholder analysis of Izmir EXPO 2015 candidacy

1970'lerin başlarından itibaren; farklılaşan ekonomik yapı, teknolojik gelişmeler ve yerel-küresel güç dengelerindeki değişimler nedeniyle kentler sorunlar yaşamaya başladı. Bütün bu değişimler, kentlerin bağımsız birer birim olarak hareket etmesine ve küresel hiyerarşide üst konumlara gelmek için çabalamasına neden oldu. Bu nedenle, ülkeler arası değil şehirlerarası rekabet başladı ve yerel ekonomik kalkınmayı sağlamak için yerel yönetimler ve aktörler girişimci politikalar geliştirmeye başladılar. En çok kullanılan stratejilerden biri olan EXPO ve Olimpiyatlar gibi dev etkinlikler; kentlerin çekim merkezi olmak, nitelikli iş gücünü, yatırımcıyı ve turisti kente çekmek amacıyla kullandıkları önemli bi araçtır. Bu çalışma, dev etkinliklerin yerel ekonomik kalkınmayı sağlayan ve girişimci kentin oluşumuna katkıda bulunan, bir cazibe merkezi oluşturma stratejisi olarak rolünü Izmir'in EXPO 2015 adaylık sürecini inceleyerek anlamayı amaçlamaktadır. Izmir'in EXPO adaylık sürecindeki politikasının, ilgili aktörlerin bu organizasyona yaklaşımının ve adaylık sürecinin aktör ilişkilerindeki etkisinin analizi araştırmanın hedefleri arasındadır. Çalışmanın en çarpıcı sonucu, herhangi bir dev etkinliğe ev sahipliği yapılmasa bile eğer aktörler adaylık sürecinde ortak bir çalışma geliştirirlerse girişimci kent olma yolunda bir adım atılmış olur.