turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Muhyiddin Çelebi'nin Hızırname adlı mesnevisi

Elinizdeki çalışmanın asıl amacı, Muhyiddin Çelebi'nin Hızırname adlı eserinin transkripsiyonunu yapmak, eserin 15. yüzyıl içerisinde bu türde yazılmış dini ve tasavvufi eserler arasındaki yerini ve önemini vurgulamak; daha da önemlisi eserde yer alan söz varlığını ortaya çıkararak söz konusu dönemle dilbilgisi açısından ve edebi açıdan karşılaştırma yapabilmektir. Bu amaç doğrultusunda çalışmamızı eserin, önsöz bölümünde ayrıntılı künyesi verilmiş olan Atatürk Kitaplığı nüshası ile yürüttük. Bunun yanı sıra Hızırname adlı eserin elimizdeki Atatürk Kitaplığı nüshası ile diğer nüshaları, aralarındaki farklılıkları göstererek karşılaştırdık. Bu karşılaştırmayı yaparken, eserin içerisinde yer alan olağanüstü öyküleri; efsanevi, dini ve mucizevi karakterleri ve yer adlarını inceledik. Eserin içeriğinde yer alan bu öykülere temel oluşturan Hızır, ab-ı hayat gibi kavramlar üzerinde durarak bunların Türk-İslam inançları arasındaki yerini ve toplumsal hayatı nasıl etkilediklerini tartıştık. Bunu ele almamızdaki temel amaç 15. yüzyıldaki toplumsal değişmenin etkisinde gelişen edebiyat ve dilin, Hızırname adlı esere nasıl yansıdığını ortaya koyabilmekti. Atatürk Kitaplığı nüshası ile sonraki bölümlerde bahsedilecek olan diğer nüshaların söz varlığı karşılaştırıldığında görüldü ki elimizdeki nüsha edebi açıdan ve ses bilgisi açısından diğer nüshalarda olmayan tamamen farklı sözcükler içermekte; bunun yanı sıra onlarla benzerlik gösteren özellikleri de içinde barındırmakta. 15. yüzyıl Eski Anadolu Türkçesi ile yazılan eserin söz varlığı incelendiğinde görüldü ki içerdiği sözcüklerden bir bölümü bugünkü Türkçe'de kullanılmayan arkaik sözcüklerdir. Bir bölümü ise günümüzde Anadolu Ağızlarında yaşamaya devam etmektedir. Dolayısıyla çalışmamıza esas teşkil eden eserin bu nüshası, hem geçmişşin Türkçesinin izlerini taşıması nedeniyle bugünkü araştırmacılara kaynak olacak niteliğe sahip önemli bir eser hem de 15. yüzyıl tasavvuf anlayışını saf bir dil ve samimi bir anlatımla bizlere sunan, türünün bir başucu kitabı olma niteliği taşımaktadır.
Yavuz Bülent Bakiler'in şiirlerinin eser-otobiyografi ilişkisi bağlamında incelenmesi

Yavuz Bülent Bakiler Azerbaycan'dan Türkiye'ye göç etmiş bir ailenin çocuğu olarak 23 Nisan 1936 tarihinde Sivas'ta dünyaya gelmiştir. İlk ve orta öğrenimini Sivas, Gaziantep ve Malatya'da tamamlayan Bakiler 1960 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesinden mezun olmuştur. Ankara Radyosunda dört yıl çalışmasının ardından Sivas'ta avukatlık mesleğini icra etmeye başlamıştır. Toprak-Tarım Reformu Müsteşarlığında Hukuk Müşavirliğinde bulunmuş, 1976- 1979 yılları arasında Ankara Televizyonunda görev almıştır. Bunların yanında çeşitli devlet kurumlarında çalışmış ve emekliye ayrılmıştır. Yazdığı farklı türlerde eserleriyle Türk edebiyatında önemli bir yere sahip olan Bakiler Türk dünyasına ve Türk diline olan duyarlılığı ile bilinir. Bu konularda çeşitli dergi ve gazetelerde yazılar yazan, televizyon programları hazırlayan sanatçı Türk edebiyatına yapmış olduğu katkılardan dolayı kırktan fazla ödül almıştır. O yaşadığı memleketin ve içinde yaşadığı toplumun değer yargılarını korumuş ve eserlerinde de bunlardan bahsederek atalarına olan gönül borcunu ödemek istemiştir. Yavuz Bülent Bakiler'in hayatı ile şiirleri arasında sıkı bir bağ vardır. Bakiler'in hayatı düşünce yapısını şekillendirmiş, düşünce yapısı da şiirlerinde hayat bulmuştur. Bu çalışmada Yavuz Bülent Bakiler'in tüm şiirleri konuları itibariyle incelenecek; şiirleri ile otobiyografisi arasındaki bu ilişki ayrıntısıyla değerlendirilecek ve şiirlerinde ele aldığı konuların hayatıyla olan bağlantısı ortaya konulacaktır.
Alİ'nin Gevher-Nigİn'i

Bu çalışmada çevriyazısını sunup incelediğimiz Ali tarafından kaleme alınan Hikayet-i Şah Cihan ve Gevher-nigin başlıklı eserin bugün için bilinen tek nüshası, Berlin Staatbibliothek'in yazmalar bölümünde Ms. or. fol. 4110 numarasıyla kayıtlıdır. Eserin hatime bölümündeki ifadelerden 18. yüzyılda yaşadığı anlaşılan Ali hakkında edebiyat kaynaklarında kesin bir bilgi bulunmamaktadır. Hakkında şimdiye kadar bilimsel çalışma yapılmamış olması, tahkiye esaslı mensur bir hikaye olması, eserde çok sayıda manzum parçaya yer verilmesi ve köken itibarıyla Camasbname'nin hikaye örneklerinden olması eserin çalışılmasına imkan vermiştir. Ali'nin Gevher-nigin'i başlığıyla hazırladığımız bu yüksek lisans tez çalışması, giriş, Gevher-nigin hikayesi, metin ve sonuç başlıklarının yer aldığı dört bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın en önemli kısmını teşkil eden Gevher-nigin hikayesi başlığı, eser ve yazar hakkında; hikayenin biçimi, özeti ve kurgusal yapısı; zaman, mekan, şahıs kadrosu ve motifler; üslup özellikleri, benzer metinlerle mukayese alt başlıklarının bulunduğu dört bölümden oluşmaktadır. Bu minvalde ilk başlıkta eser ve yazar hakkında bilgi verilmektedir. Daha sonra, hikayenin anlatıldığı tahkiye bölümünün biçimsel yapısı, özeti ve kurgusal yapısı incelenmektedir. Hikayenin özeti verildikten sonra her bölümde öne çıkan olay, sorun, çözüm sarmalı tablo ile sunulmaktadır. Ayrıca, hikayedeki sahneler tabloyla verilmektedir. Sonraki başlıkta, hikayenin nasıl bir kurguyla oluşturulduğu göz önüne alınarak hikayedeki zaman, mekan, şahıs kadrosu ve motifler ele alınmaktadır. Her başlığın sonunda konuyla ilgili şekil ve tablolar sunulmaktadır. Üslup başlığında ise önce tahkiye unsurları, daha sonra manzum parçaların kullanımı ve son olarak da dil ve söyleyiş özellikleri araştırılmaktadır. İnceleme sırasında elde edilen bilgiler sonuç başlığı altında değerlendirilmektedir. En sonda ise çalışmaya konu olan eserin çevriyazısı sunulmaktadır. Böylece, bu tez kapsamında incelediğimiz ve çevriyazısını sunduğumuz Gevher-nigin hikayesinin, özelde tahkiye esaslı mensur hikaye çalışmalarına genelde ise eski Türk edebiyatı çalışmalarına katkı sunmasını temenni ediyoruz.
İlm-i Simyaya dair iki mecmua ve Eşrefzade Ali'nin şiirleri

Çalışmamız ilm-i simya ile ilgili iki mecmuanın (Milli Kütüphane'de Yz. A. 3103 ve Nuruosmaniye Kütüphanesi'nde nr3621) tanıtımı, manzum/mensur kısımlarının transkripsiyonu ve bunların içerisinde yer alan Eşref-zade Ali'nin Divan-ı Hikmet adlı divançesinin tenkitli metin incelenmesinden oluşmaktadır. Milli Kütüphane'de bulunan eser, 56 varaktan ibarettir. Eserde dört risale, bir mesnevi ve bir divançe yer almaktadır. Nuruosmaniye Kütüphanesi'nde bulunan eserde ise bir varak nesir 26 varak da manzum bulunmaktadır. Burada en önemli kısım, daha önce gün yüzüne çıkarılmamış Eşrefzade Ali'nin Divançe'sidir. Çalışmamız bir giriş ve üç bölümden oluşmaktadır. Giriş'te mecmua tanımı yapıldı. Birinci bölümde simya hakkında bilgi, metin muhtevası, vezin tablosu, mecmua içerisinde adı geçen şahsiyetler, müellif/müstensihlerin hayatı, nüsha tanıtımı ve tenkitli metin oluştururken izlenilen yol yer almaktadır. İkinci bölümde tenkitli metin ve üçüncü bölümde ise mecmuaya ait MESTAP tabloları bulunmaktadır. Çalışmanın sonunda ulaşılan bilgi ve bulguların değerlendirildiği Sonuç bölümü ile eserde geçen Arapça-Farsça ve Eski Anadolu Türkçesi kelimelerini içeren Sözlük bulunmaktadır. Sözlüğün ardından ise eserin tıpkıbasımına yer alır.
Kırıkkale halk şairleri

Bu çalışmada 'Kırıkkale Halk Şairleri' tespit edilip incelenmiştir. Tezin giriş kısmında Kırıkkale'nin coğrafi, tarihi ve kültürel yönlerinin bir tanıtımı yapılmıştır. Birinci bölümünde Kırıkkale'deki aşıklık geleneği değerlendirilmiştir. İkinci bölümde halk aşıklarımızın mahlas alma geleneği incelenmiştir. Tezin ana kısmını oluşturan üçüncü bölümde ise vefat etmiş ya da hala hayatta olan halk şairleri içinde tespit edilebilenlerin hayat hikayeleri, edebi şahsiyetleri ve şiirlerinden örnekler verilmiştir. Sonuç kısmında elde edilen bilgilerden haraketle Kırıkkale Halk Şairleri ve Aşıklık geleneği ile ilgili olarak tespitlere gidilmiştir. Tezin oluşturulmasında derleme, metodu esas alınmıştır. Sonuçta da şiirlerin içinde geçen yönsel yöresel sözcükler için bir lugatça oluşturulmuştur.
Kazak hikayeciliğinde Amancan Jakıp'ın hikayelerinin yeri

Doğumu sürgün yıllarına denk gelen yazar, bir insanın yaşabileceği bütün acıları ve sıkıntıları yaşamıştır. Bunu eserlerinde net bir biçimde görmek mümkündür. Bu nedenle eserlerinin hepsinde hasret, kavuşma isteği, beklentiler ve ümitler önemli bir yer tutar. Vatan hasreti çeken yazarın, küçük yaşlardan itibaren aile sorumluluğunu da sırtına alması ile yükü bir kat daha artmıştır. Akranları gezip oynarken hayat onu çabuk olgunlaştırmıştır. Bu vesile ile hem ailenin sorumluluğunu taşımaya hem de işgal altında bulunan vatanın kurtuluşu için çeşitli çareler aramaya başlamıştır. Ümitlerini ve hayallerini gerçekleştirebilmek için çağın en önemli ve etkili silahı olarak okuma ve yazma yolunu seçmiştir. Bu suretle gelecek kuşakların içinde özgürce yaşayabileceği güzel ve bağımsız bir ülke bırakmak için çalışmalara başlamıştır. Bu bağlamda hikayeleri, ilk çalışmalarını teşkil etmektedir. O, dönemin şartları içinde doğrudan dile getiremediklerini çeşitli sembollerle dile getirerek etrafındakileri uyarmaya ve uyandırmaya çalışmıştır. Bu şuurla hikayelerini yazdığı zamanlar çok genç olmasına rağmen olgun bir kalem sahibinin yazabileceği kadar zarif, estetik, anlamlı çalışmalar ortaya koymuştur. Bu hikayeler, Kazak yazılı edebiyatının geçmişşi ile yazıldığı dönem göz önüne alındığında ortaya konan ürünlerin modern Kazak hikayeciliğine geçişin ilk basamaklarından birini teşkil ettiği görülmektedir.
Adam Öykü dergisindeki öykü teorisi ile ilgili yazıların incelenmesi

1995- 2005 arasında yayımlanmış Adam Öykü dergisi on yıllık yayım hayatı boyunca öykü dergiciliğinin de yapılabileceğini göstermiştir. Derginin, edebiyat çevrelerinde, özellikle öykü eleştirisi ve teorisi hakkındaki çeviri yazılarla özgün bir itibarı vardır. Türk araştırmacıların roman teorisi hakkında kitaplarına sıklıkla denk gelinirken, öyküye kuramsal yaklaşımlar birkaç kitap ve edebiyat dergileriyle sınırlı kalmıştır. Bu çalışmada, Adam Öykü'nün tüm sayıları incelenmiş, dergideki öykü teorisi hakkında yazılan çeviri ve telif deneme, makale ve incelemeler üzerinde durulmuştur. Yazılar tematik olarak sınıflandırılmış, araştırmacıların görüşlerinden alıntılar yapılmış, zaman zaman açıklamalar ve örneklerle teorinin kavranmasına uğraşılmıştır. Öyküleme öğelerine göre sınıflandırılan yazılarda, öykünün teorisine bir çerçeve çizmekten ziyade bir iskelet oluşturmak amacı güdülmüştür.
Taibİ ve Gencİne-i Esrar adlı mesnevisi

Çalışmamıza konu olan Gencine-i Esrar adlı eser XVII. yüzyıl Osmanlı mesnevi edebiyatının karakteristik özelliklerini taşıyan manzum bir nasihatnamedir. İslami ahlak anlayışının ekseninde okuyucusuna kulluk, ibadet ve hayat hakkında öğütler veren eser dini-ahlaki muhtevası ile dikkat çeker. Taibi'nin Gencine-i Esrar adlı mesnevisinin yegane nüshası Türk Dil Kurumu Kütüphanesi Yazma ve Nadir Eserler Bölümünde yer almaktadır. Bu nüshadan hareketle hazırlanan tezin giriş bölümünde Türk İslam edebiyatında nasihatnamelerin yeri hakkında bilgi verilmiştir. Birinci bölümde şairin hayatı ve eserleri ele alınmış ve eserin tetkiki yapılarak genel özellikleri, yazılış sebebi, muhtevası, bölümleri, şairin etkilendiği eserler ve nüsha tavsifi ortaya konmuştur. İkinci bölümde metin yazımında takip edilen usul izah edilmiş ve transkripsiyonlu metin sunulmuştur.
Pamir Kırgız Türkleri ağzı

Bu tez; giriş, ses bilgisi, şekil bilgisi, sonuç, metinler ve sözlük bölümlerinden meydana gelmektedir. Giriş bölümünde Pamir bölgesi, coğrafi konumu ve yüzey şekilleri ile ele alınmış, Pamir Kırgız Türklerinin etnik durumu, hayat tarzları incelendikten sonra tarihçeleri sunulmuştur. Giriş bölümünde yapılan bu inceleme sonucunda Pamir Kırgız Türklerinin Kırgız kavminin Teyit ve Kesek uruklarından olduktan, ilk yurtlarının Abakan-Minusink vadisi olduğu, 18. yüzyılda Alay bölgesine gelip yerleştikleri, burada 19. yüzyılın sonuna kadar diğer Kırgız urukları gibi Hokand Hanlığına bağlı olarak yaşadı klan, bu yüzyılda başlayan Rus saldırılarından kurtulmak için Afganistan Pamirine göçtükleri, burada da Rus saldırılarının devam etmesi üzerine 1947 yılında Doğu Türkistan Pamirine göçtükleri, fakat 1949'da Çin'e komünist yönetimin hakim olması ve Doğu Türkistan'daki Türk direnişini kırması ile tekrar Afganistan Pamirine döndükleri, kaynaklara ve derleme metinlerindeki hatıralara dayanarak ortaya konmuştur. Pamir Kırgız Türklerinden 1300'ünün liderleri Rahmankul önderliğinde, 1978 yılında Pakistan'a iltica ettikleri, 1982 yılında ise Türkiye'ye kabul edilip Van'ın Erciş ilçesi yakınlarında yeni kurulan Ulu Pamir köyüne yerleştirildikleri; giriş bölümünde son bilgiler olarak verilmiştir. Ses bilgisi bölümü ünlüler ve ünsüzler alt bölümlerinden meydana gelmektedir. Bu ait bölümlerde ayn ayn her ses tanıtılmış ve ses hadiseleri incelenmiştir. Şekil bilgisi bölümü; isim, zamir, sıfat, zarf, fiil ve edat ait bölümlerinden meydana gelmektedir. İsim ait bölümünde isim yapım ekleri ve isim çekim ekleri; zamir ait bölümünde zamir türleri, şahıs ve işaret zamirierininn çekimleri; sıfat alt bölümünde sıfat türleri; zarf alt bölümünde zarf türleri; fiil alt bölümünde fiil yapım ekleri, şekil ve zaman ekleri, sıfat-fiil ve zarf-fiil ekleri ve nihayet edat alt bölümünde de edat türleri ve kullanılıştan incelenmiştir. Ses bilgisi ve şekil bilgisi bölümlerinde incelenen her konu, metinlerden örneklerle desteklenmiştir. Sonuç bölümünde, Pamir Kırgız Türkleri Ağzında tespit edilen önemli ses-şekil bilgisi özellikleri sıralanmıştır. Kaynakçaya, bu araştırmanın yapılmasında faydalanılan eserlerin bibliyografik künyeleri alınmıştır. Bu arada, araştırmanın yapılması sırasında baş vurulmayan, ancak Pamir Kırgız Türkleri hakkında gramer dışında çeşitli konularda bilgi veren birkaç kaynak da eklenmiştir. Metinler, 1983 yılının Temmuz ve Ağustos aylarında Karagündüz'de, 1984 yılının Haziran ayında da Malatya'da derlenmiştir. Bu bölüm Kırgız Türklerinin önemli şifahi mahsullerinden olan Manas Destanı ve Canayli comoğunun da bulunduğu çeşitli konularda derlenmiş metinlerden oluşmaktadır. Metinlerden sonra yer alan sözlük bölümünde, metinlerde geçen bütün kelimeler anlamlarıyla birlikte verilmiştir.
İlköğretim 100 temel eser içerisinde yer alan dünya edebiyatına ait eserlerin değerler eğitimi açısından incelenmesi

Bu çalışma Milli Eğitim Bakanlığının ilköğretim okulları için belirlediği 100 Temel Eser içerisinde yer alan dünya edebiyatına ait eserlerde yer alan değerlerin incelenmesini konu edinmektedir. Çalışma nitel bir araştırma olup tarama modelindedir_ Çalışmanın evrenini Milli Eğitim Bakanlığı tarafından belirlenen İlköğretim 100 Temel Eser içerisinde yer alan dünya edebiyatına ait 30 eser oluşturmaktadır. Eserlerde işlenen değerler tespit edilerek fişlenmiş ve bilgisayar ortamında raporlaştırılrrnştır. Bu değerler: Arkadaşlık, aile, sevgi, azim, çalışkanlık, kişisel gelişim, merhamet, yardımseverlik, fedakarlık, dürüstlük, özgürlük, sorumluluk, adalet, güzel ahlak, dayanışma, barış, eşitlik, haksızlığa karşı çıkma, özlem, komşuluk, hoşgörü, özür dileme, iyilik, ileri görüşlüolma ve kanaatkarlıktır.
Behçet Necatigil ve divan şiiri geleneği

Bu çalışmada Divan şiirinin Cumhuriyet dönemi Türk şairlerinden Behçet Necatigil şiiri üzerindeki etkisi incelenerek araştırılmıştır. Öncelikle Cumhuriyet dönemi şairleri içinde Behçet Necatigil'in konumu tespit edilmiştir. Cumhuriyet dönemi şairlerinin geleneğe bakış açısı ve divan şiirine yaklaşımı karşısında Behçet Necatigil'in Divan şiirine karşı olan tavrı tespit edilmiştir. Behçet Necatigil geleneği ve Divan şiirini bir bilgi alanı olarak görmüş poetik yer alanma ve beslenme imkanı bulmuştur. Divan şiirinde kullanılan bir takım mazmunları ve mitolojik unsurları kendi şiiri içinde kullanarak zengin çağrışım alanı oluşturmuştur. Bir takım mazmunları ise dönüştürerek imge dünyasına katmıştır. Divan şairlerine göndermeler yaparak referans alanı oluşturmuş, tazmin sanatına başvurmuş, ayet ve hadisleri şiirine doğrudan alarak iktibas yapmıştır. Sık sık başvurduğu kelime oyunu yapmayı ve kullandığı edebi sanatlardan mecaz, kinaye, teşbih, teşhis, tevriye, telmih, leff ü neşr, irad-ı mesel v. b. sanatları incelenip tespit edilmeye çalışılmıştır.
Adalet Ağaoğlu'nun dar zamanlar üçlemesinde postmodern yansımalar

Postmodernizm, modernist arayışın canlılığını kaybetmesinden sonra yirminci yüzyılın ikinci yarısında ortaya çıkan çeşitli üslup ve yönelişlerin adıdır. Teknolojinin gelişmesiyle insana verilen değerin azalması insanoğlunu başka arayışlara itmiştir. Birçok kişi tarafından modernist olarak bilinen Adalet Ağaoğlu'nun eserlerinde postmodern öğelere rastlanmaktadır. Değişim konusunda edebiyatın yapısall durumundan farklı davranan yazar, kendine özgü anlatım biçimleri geliştirmiştir. O güne dek pek az yazarın eleştirmeyi göze aldığı toplumsal konuları cesurca dile getirmiştir. Bireyi eserlerinde esas alması onun toplumun gerçeklerini ne derece yansıtmaya çalıştığını gösterir. Eserlerinden dolayı birçok tartışmaya konu olan yazar, yine de hayatını sanatına adayarak bildiği yolda ilerlemeye devam etmiştir. Kadını eserlerinde başat öğe olarak ele alan Ağaoğlu, onun kendini ispat edişine eserlerinde yer verir. Araştırmanın temel amacı, Türk Edebiyatı'nda çok önemli bir yere sahip olan Adalet Ağaoğlu'nun Dar Zamanlar üçlemesini oluşturan Ölmeye Yatmak, Bir Düğün Gecesi ve Hayır adlı eserlerin üzerinde postmodern yansımaları belirlemektir. Üç bölümden oluşan çalışmanın giriş kısmında postmodernizmin ne olduğuna ve dünya edebiyatında nasıl kullanıldığına değinildikten sonra birinci bölümde Adalet Ağaoğlu'nun hayatı, sanatı ve eserleri hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise incelemeye tabi tutulan romanlar; kişi, zaman, mekan, olay örgüsü, temalar, bakış açısı dil ve üslup açısından incelenmiştir. Üçüncü bölümde Ağaoğlu'nun Dar Zamanlar üçlemesinde kullanılan postmodern teknikler tespit edilmiştir. Bu teknikler ele alınırken postmodern roman incelemesinde kullanılan üstkurmaca, ontolojik unsurlar, zihin karışıklığı, metinlerarasılık gibi tekniklerin romanlarda nasıl ele alındığı incelenmiştir. Sonuç kısmında çalışmanın genel bir değerlendirilmesi yapılmış olup bu romanlarda geçen postmodern özelliklerden nasıl faydalanıldığı ortaya konulmuştur.
An etymologıcal dıctıonary of pre-thırteenth century Turkish'in sözcük yuvaları

Sözlük, bir dilin başlangıçtan günümüze kadar sahip olduğu birikimin görülebileceği yegane kaynaktır. Etimoloji de bu birikimin paydaşı olan söz varlığının kökenlerini irdeleyen bilim dalıdır. Türkçenin etimolojisi üzerine Türkiye'de ve yurt dışında pek çok çalışma yapılmış olup bunlardan en önemlisi Türk dilinin XIII. yüzyıla kadar olan söz varlığını inceleyen Sir Gerard CLAUSON'un An Etymological Dictionary of Pre-Thirteenth Century Turkish adlı eseridir. XIII. yüzyıl öncesinin Türkçe söz varlığıyla yaklaşık 9250 madde başından oluşan Clauson'un An Etymological Dictionary of Pre-Thirteenth Century Turkish adlı etimoloji sözlüğü alışılagelmiş sözlük anlayışının oldukça dışındadır: Alfabetik sırayla oluşturulmayan sözlük, önce sesli harfler sonra sessiz harfler şeklinde sıralanmış olup bu sessiz harflerden bazıları sözlükte tekrardan ve çoklu girişlerden kaçınmak için aynı sesmiş gibi düşünülmüştür. Benzer bir dizgi o/ö/u/ü; ı/i; e/e/a ünlü sesleri için de yapılmıştır. Tüm bunlar, sözlüğün verimli biçimde kullanılmasını zorlaştırmış ve An Etymological Dictionary of Pre-Thirteenth Century Turkish'in Sözcük Yuvaları adlı çalışmamızın da çıkış noktası olmuştur. Çalışmamızın amacı ilgili sözlüğü tarayarak tespit edilen sözcükleri listelemek, listelenen her bir sözcüğün anlamlarını vermek ve en önemlisi; 9250 madde başını tarayarak ulaştığımız yaklaşık 7600 sözcüğü kendileriyle ilişkili olan aile sözcükleriyle bir yuvaya yerleştirmek suretiyle sözlüğün derin yapısının daha iyi anlaşılmasını sağlamaktır. Böylece 9250 madde başını tarayarak ulaştığımız 7600 sözcük, Clauson'un önce sesli sonra sessiz harflere göre dizdiği sırayla, yaklaşık 1800 sözcük yuvasında daha işlevsel bir kullanım alanına sahip olacaktır.
Osmanlı saray kadınlarının mektupları üzerine bir dil incelemesi

çalışmada, farklı bir saha ve farklı bir bakış olması bakımından Osmanlı Türkçesinin söz varlığına ve dil özelliklerine katkıda bulunmak amacıyla 17 .-19. yüzyıllar arası Osmanlı saray kadınlarının ve kızlarının kendi el yazılarıyla yazdıkları metinler ele alınmıştır. Çalışmanın malzemesini, Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü tarafından derlenen ve yayımlanan 'Hatt-ı Rikkat; Padişah Hanım ve Kızlarının El Yazıları' adlı kitap teşkil etmektedir. Bu eserde derlenen mektuplardan 24 saray kadınına ait 45, iki padişaha ait 3 mektupla birlikte toplam 48 mektup üzerinde çalışılmıştır. Birinci Bölüm'de metinlerin, yazım özellikleri ve dilbilgisi özellikleri ortaya konmuştur. Burada klasik Osmanlı Türkçesinden farklı veya yanlış yazılışlar ve kullanımlara da değinilmiştir. İkinci Bölüm'de mektupların çeviri yazı alfabesi ile metni verilmiştir. Üçüncü Bölüm'de gramatikal dizin yapılmıştır. Dizin yapılırken Reşit Rahmeti Arat'ın Kutadgu Bilig III. Dizim adlı çalışması örnek alınmıştır. Ayrıca özel isimler, kişi isimler ve yer isimleri olarak ayrı bir dizin yapılmıştır. Son bölümde metinlerden ortaya çıkan sonuçlar ele alınmıştır.
Bir Karapapak aşığı: Aşık Seyyati

Türk tarihini bilmek, Türk topluluklarını tanımak, Türk kültürüne ve aşıklık geleneğine sahip çıkmak, milli varlığımızın korunması bakımından önem arz etmektedir. Günümüzde tarihimize ve kültürümüze gösterilen alaka her gün biraz daha azaldığı için, yaşayan aşıklarımız bile bilinmemekte, onların mensubu oldukları Türk toplulukları da yeterince tanınmamaktadır. Bu çalışmada, günümüz aşıklarından Aşık Seyyati ele alınmış; aşıklık geleneği ve aşığın mensubu olduğu Karapapak Türkleri hakkında kısaca bilgi verildikten sonra, aşığın, hayatı, edebi kişiliği ve yetiştiği ortam anlatılmıştır. Ardından Çıldır ziyaretimiz sırasında aşığın bizzat kendisinden derlediklerimizle daha önce yazıya geçirilmiş olan bütün şiirleri şekil ve muhteva yönünden incelenmiştir.
Kurdish writers in Turkish: A case of minor literature

Bu araştırmada, Kürt kimlikleri ile Türkçe yazan ve Türk Edebiyatı ile Kürt Edebiyatı arasına sıkışmış olan yazarlar arasından seçilen üç yazar Seyit Alp, Suzan Samancı ve Yavuz Ekinci'nin hikaye ve roman türündeki eserleri incelenerek, eserler Fransız filozof Gilles Deleuze ile Fransız psikanalist Felix Guattari'nin Kafka: Minör Bir Edebiyat İçin eserinde belirtilen 'minör edebiyat' kavramı üzerinden anlaşılmaya çalışılacaktır. Bu inceleme sırasında, ilgili yazarların dönemine ait siyasal ve edebi ortam ile ilgili bilgi verilerek, dönemsel gelişmeler bağlamında da yazma süreci ele alınacaktır. Bu açıdan, her üç yazarın da dil özellikleri ve değişimleri ele alınarak, dilin yersizyurtsuzlaşması ile kolektif ve politik bir değer taşıması üzerinden bir değerlendirme ve karşılaştırma yapılacaktır.