turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A study on governance arrangements focusing on urban diversity: the case of Beyoglu - İstanbul

Günümüz kentlerindeki sosyo-ekonomik, kültürel, etnik ve sosyo-demografik çeşitlilik kentsel politika ve planlama alanında her dönem öne çıkan konulardan biri olmuştur. Öte yandan, küreselleşme sürecinin etkileri, artan ulusal ve uluslararası göç hareketleri ve neoliberal politikalar ile birlikte kentsel çeşitlilik kavramı yeni boyutlar kazanmış, kentsel çeşitliliğin etnik farklılıklara dayanan geleneksel tanımı günümüzde yeni yaşam biçimleri, farklı kimlikleri, değerleri ve kişilerin farklı etkinliklerini kapsayacak şekilde genişlemiştir. Neoliberal dönem ile birlikte, devletin yeniden ölçeklendirilmesi süreci içinde devletin dezavantajlı grupların desteklenmesi ve farklı kimliklerin temsiliyeti gibi alanlardaki azalan rolü ve sorumlulukları sorgulanmıştır. Bunun beraberinde gelen, günümüz kentlerindeki sosyal dışlanma, ötekileştirme, sosyo-mekansal ayrışma ve toplumsal eşitsizliğin artması gibi olumsuzluklar kentsel çeşitliliğin yönetişimi konusunu ön plana çıkarmıştır. Bu çalışmada, Türkiye'de mevcut yönetişim yapısı içinde kentsel çeşitlilik konusuna yönelik bakış açısının, geliştirilen politikaların ve planlama pratiklerinin nasıl şekillendiği üzerinde durulmuş, merkezi ve yerel yönetimlerin bu konudaki eksiklikleri ortaya konmuştur. Farklı yönetişim uygulamalarının kentsel çeşitliliği ele alış biçimleri ve bu bağlamda gerçekleştirdikleri çalışmalar ile bu çalışmalarındaki başarıları ve/veya başarısızlıkları tanımlayan faktörler Istanbul-Beyoğlu örneği üzerinden incelenmiştir. Yapılan çalışma, Türkiye'deki kentsel politikaların ve mekansal planlamanın kentsel çeşitliliğin desteklenmesi ve farklılıkların sağladığı faydalardan yararlanma aşamasına gelmediğini göstermiştir. Buna dayanarak, devletin ve yerel yönetimlerin, farklı aktörlerle işbirliği içinde, kentsel çeşitliliğin desteklenmesi ve sürdürülebilmesi ile çeşitliliğin katkılarından yararlanılabilmesi konusunda yönetişim yapısını yeniden kurgulaması ve planlama prensiplerini bu çerçevede yeniden tanımlanması gerektiği sonucuna varılmaktadır.
The Viability of combined health and housing services provision in Turkey

öz TÜRKİYE'DE SAĞLIK HİZMETİ YOĞUN KONUT MODELİNİN OLABİLİRLİĞİ ESER, Bahar Yüksek Lisans, Şehir ve Bölge Planlama Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Murat BALAMİR Aralık 2001, 177 sayfa Sağlık ve konut sektörleri insan yaşam ve varlığını doğrudan ilgilendiren ve hanehalklarına doğrudan hizmet veren iki sektördür. Bu özellik her iki sektörün birbirini tamamlar şekilde çalışmasına olanak vermektedir. Bu çalışma ile Türkiye'ye özgü bir Sağlık Hizmeti Yoğun Konut Modeli önerilmiştir. Bu model ile konut ve sağlık sektörlerinin ortak bir konut bölgesi üretmelerinin sebepleri, amaçlan ve olabilirliği araştırılmıştır. SHYK Modelinin somut bulguları şunlardır: 1- Ankara nüfusunun % 22'si herhangi bir sübvansiyon ve kredilendirme olmadan SHYK'ya gücü yetmektedir.1- SHYK ile, en kötü koşullarda bile konut sektörünün pazar payı en az %100, sağlık sektörünün Pazar payından az %11 ve sigorta sektörünün pazar payı en az %14 artmaktadır. 2- SHYK Modeli ile tüketiciler sağlık sektörü karşısında organize olarak ve haklarını daha iyi savunacaklardır. 3- SHYK Modeli yaşlı nüfusa diğer barınma seçeneklerinin sakıncalarını gideren alternatif bir politika oluşturmaktadır. 4- Modelin yol gösterebileceği farklı çalışma alanları şunlardır: Sübvansiyon ve kredilendirme ile SHYK Modeline katılabilecek potansiyel nüfusun arttırılması, pilot projeler ile modelin geçerliliğinin sınanması ve mevcut konut stoğunda SHYK Modelinin standartlarına göre rehabilitasyon yapılması.
Kültürel mirasın korunmasında yerel yönetimlerin rolü; Tarihi Trakya Roma su isale hattı örneği

Ülkemizde son 15 yılda değişen imar koşullarıyla hızla ve plansızca gelişen kentlerde, yeni yapılaşmaların baskısı altında kalan kültür varlıklarına ilişkin, mevcut Ulusal ve Uluslararası koruma politikalarının analiz edilmesi ve koruma, kullanma ve yönetme uygulamalarının incelenmesi; bu doğrultuda başta Trakya Roma Su İsale Hattı olmak üzere, Kırkçeşme Su İsale Hattı, Hamidiye Su İsale Hattı, Terkos-Feriköy Su İsale Hattı ve Taksim Su İsale Hattına ait su galerisi, su kemeri, su köprüsü v. b. tarihi su yapılarının korunması, kullanılması ve yönetilmesine ilişkin ülkemizde yürürlükte olan mevzuat, idari yapı ve koruma politikalarının incelenmesi; dünyada benzer şekilde koruma altına alınmış su yapılarının koruma-kullanma dengesi içerisinde nasıl yönetildiğine ilişkin yurt dışından bir örneğin incelenmesi; ardından söz konusu Trakya Roma Su İsale Hattına ait yapıların mevcut yasal ve yönetsel, fiziki ve ekonomik, sosyal ve kültürel durumlarının analiz edilerek, mevcut sorunların ve olanakların tespit edilmesi, yapılan tespitler doğrultusunda müdahale biçimlerinin belirlenmesi, son olarak da mevcut yasal yönetsel yapıdan farklı bir yönetim yaklaşımıyla; Tarihi İstanbul Su Yollarının korunarak yeniden işlevlendirilmesi, kente ve bulunduğu bölgeye katma değer sağlayacak yerel yönetimlerin koordinasyonunda oluşturulacak bir yönetim modeli önerisi geliştirilmiştir.
Kamusal mekanın yapılanmasında kamusallık ve ekinsel üretim mekanlarının rolü: Kadıköy örneği

Bu tez araştırması öncelikle derin bir kavramsal çalışma gerektirmiştir. Kamusal Alan, Kamusallık ve Kamusal Mekan, kavramlarının şehircilik ve mimarlık disiplinlerinde ya birbirlerinden ayrıştırılarak ya da birbirlerinin ikamesi yapılarak kullanılıyor olması bu tez kapsamında ele alınan öncelikli bir sorunsaldır. Bu problem çerçevesinde, bu her üç kavramın aslında temel bir holistik yapı arz ettiği ve bu kavramların aslında bir bütünlük çerçevesinde değerlendirilmeleri gerektiği ortaya konulmaktadır. Bu bakış açısının ise tüketim ortamlarının dışında ve çağdaş kapitalist üretim ortamlarından farklı bir üretkenlik atmosferinin varlığı ile kazanılabileceği gösterilmektedir. Kamusal alanı canlandıran bu farklı üretkenliğin mekansal anlamda karşılığının bulunabilmesi batı literatüründe düşünce gelişiminin takibi ile tiyatro sanatında mümkün olmaktadır. Kamusallığı besleyerek kamusal alanın canlanmasını sağlayabilen mekansal ortam açısından tiyatronun tarihsel çağlar boyunca önemli bir dinamik olduğu tezin ilerleyen bölümlerinde detaylı olarak ortaya konulmaktadır. Bu bulgular ışığında İstanbul Kadıköy ilçesindeki mevcut kamusallığın dinamikleri üzerine odaklanılmıştır. Kadıköy'deki kamusallığın yapılanmasında, bu ilçede hızla artmakta olan sanatsal faaliyetler çerçevesinde yine sayıları gittikçe artmakta olan yeni nesil tiyatro mekanlarının önemli bir dinamik olarak ortaya çıktığı bulgulanmıştır. Kadıköy ilçesinin tarihsel incelemesi ve ilçe genelinde yeni nesil tiyatro mekanları ile bunların çevre ilişkileri bağlamında gerçekleştirilen saha araştırmaları tiyatronun kamusal alanın camlamasındaki işlevselliğini açıkça gözler önüne sermektedir. Teorik araştırmalar çerçevesinde kavramlara ilişkin elde edilen dinamikler bağlamında Kadıköy genelinde ve tiyatro mekanlarının yıl boyunca süren etkinliklerini takiben yapılan saha araştırmaları, teoriden gelen bu kamusal alan ve kamusallık bileşenlerine sahadan çıkarılan yeni bileşenlerin de eklenmesi gerektiğini göstermektedir. Tez bir yandan bu bileşenleri belirleyerek kamusal alanı var edebilecek bir kamusallığın canlanmasındaki ortam dinamiklerini ortaya koyma çalışmakta, bir yandan da Kadıköy örneğinde kamusallığın bir aracı olarak çözümlenebilen yeni nesil tiyatrolar üzerinden bir modelin varlığına dikkat çekmektedir.
Teknolojideki gelişmelere koşut küçük ve orta ölçekli endüstriler: Ankara dokuma endüstrisi

6.2. Ankara Dokuma Endüstrisinde İleri Teknoloji Kullanımı. 82 6.3. Saha Arastana Bulguları..... 85 6 .3.1. Ankara dokuma sektörünün yapısı ve özellikleri 87 6 .3.2. Sektörde teknolojik düzey 92 6 .3.3. Sektörde istihdam yapısı 96 6 .3.4. Sektörün mekansal yapısı 99 6.4. Araştırma Bulgularının Değerlendirilmesi 101 6 .4.1. Sektörün üretim yapısı 101 6 .4.2. Teknolojik gelişme düzeyi 104 6 .4.3. İstihdam. 107 6 .4.4. Mekansal yapılaşma 108 7. SONUÇ 112 KAYNAKLAR. 116 EKLER 125 EK I KOBİ'lere İlişkin İstatistiki Veriler 126 EK II Soru Kağıdı Örneği 128 ÖZGEÇMİŞ 140
Tarihi çevrede morfolojik analiz: Kaleiçi, Denizli örneği

Bu tez çalışmasının amacı, Denizli kentinin tarihsel kuruluş gelişim sürecinde idari, sosyo ekonomik ve kültürel yaşam açısından odak merkezi işlevindeki Kaleiçi olarak bilinen tarihsel kentsel alanın; tarihsel arka plana dayalı olarak sosyo mekansal gelişim sürecinin araştırılarak, kentsel gelişim sürecinde mekansal karakteristik ve işlevsel kimlik değişiminin kırılma noktaları bağlamında okunmasıdır. Devamında, geleceğe yönelik koruma, geliştirme ve yenileme stratejileri eşliğinde öncelikli müdahale konu ve alanlarına yönelik öneriler geliştirilmesidir. Denizli-Kaleiçi, yerel düzeyde tarihsel kimliğine dayalı geleneksel ticaret ve zanaat potansiyeli ile kent merkezi ve kırsal art bölgesi gerekse Aydın- Muğla- Uşak gibi komşu iller bağlamında bölgesel düzeyde tanınırlığı yüksek bir ticaret alanı niteliğindedir. Bugüne dek bu tarihsel kentsel ve ticaret alanının akademik-bilimsel ve kentsel morfoloji açısından ele alınmamış olması tez çalışmasının özgün niteliğini göstermektedir. Tez çalışmasının yöntemi; kaynak araştırması ve örneklem alan çalışmaları bağlamında araştırma bilgi birikimi kataloglama aşaması, mekansal ve işlevsel kimlik analiz aşaması, SWOT analizi ve sentez aşaması olmak üzere dört (4) bölümde ele alınmıştır. Tarihi çevre bağlamında Denizli Kaleiçi çalışma alanında var olan kültürel miras değerlerinden oluşan sosyo mekansal altyapının gelecek kuşaklara aktarılarak, sürdürülebilir kılınmasına yönelik planlama tasarım ve uygulama düzeyindeki koruma geliştirme çabalarına 'öncelikle müdahale konu ve alanların tespiti' bağlamında akademik bilimsel araştırma altyapısı ve yöntem olarak farklı bir bakış açısı sunacağı düşünülmektedir.
Sosyokültürel sürdürülebilirlik kavramı ve kendini koruyan kent olgusu: Ankara Saraçoğlu mahallesi örneği

Bu çalışmada amaçlanan, Türkiye Cumhuriyeti'nin İlk Toplu Konutu niteliğine sahip Saraçoğlu Mahallesi'nin sosyokültürel dokusunun sürdürülebilirliğini araştırarak, kent belleği kavramını irdeleyerek bunun önemini vurgulamaktır. ''Kent Belleği'' bilincinin oluşturulması; tarihi çevrelerin sosyal, kültürel miraslarını koruyarak, onları geliştirip sonraki kuşaklara aktararak mümkün olur. Ankara'da bulunan Saraçoğlu Mahallesi II. Ulusal Mimarlık Akımı'nın izlerini barındıran değerli modern mimarlık miraslarından birisidir. Günümüz adıyla Namık Kemal Mahallesi yok olma tehlikesiyle karşı karşıyadır. Kentsel sit alanı olarak ilan edilmiş bu bölgenin ekolojik, ekonomik ve sosyokültürel sürdürülebilirlikleri konusunda gereken hassasiyet gösterilmelidir. Cumhuriyet'in ilanıyla Ankara'nın başkent olması; nüfus artışını etkileyerek konut gereksinimini beraberinde getirmiştir. Özellikle memur sayısındaki hızlı artışın sebep olduğu konut sorununun çözüme kavuşturulması için dönemin hükümeti tarafından Memur Mesken Yasası (1944) ile çözüm önerisi olarak planlı konut grupları tasarlanmıştır. Saraçoğlu Mahallesi de bu doğrultuda dönemin başbakanı tarafından Alman Mimar Paul Bonatz ve ekibine projelendirilmiştir. Asker ve üst düzey bürokratların yaşadığı lojmanlar ''bahçe kent mahalle tasarımı''na sahip olup kurulduğu günden bugüne, yapısall değişime uğramadan, kendine özgü sosyokültürel bir doku kazanarak gelmiştir. Ankara'da kent kimliğinde önemli bir yeri olan ve kentsel sit alanı olarak koruma altına alınan Saraçoğlu Mahallesi 2012 yılında ''afet risk bölgesi'' ilan edilmiş olup, zorunlu tahliyelere maruz bırakılmıştır. Bugün, Cumhuriyet Dönemi'ne ait bu tarihi çevre, yok olma tehlikesiyle karşı karşıyadır. Bu doğrultuda çalışmada öncelikle Türkiye'deki koruma hareketlerinden birisi olan ÇEKÜL'ün altını çizmiş olduğu Kendini Koruyan Kent olgusu incelenecek; sonrasında mahallenin eski sakinleriyle görüşmeler yapılarak atılması gereken en doğru adımlar irdelenecektir. Böylelikle; sosyokültürel sürdürülebilirlik kavramı vurgulanıp kent katmanlarına saygı duyan, onları güçlendiren kimlikli şehirler var olacak ve gelecek kuşaklara aktarılacaktır.
İstanbul metropoliten alanında kentsel yeşil alanlar ve parkların erişilebilirlik ölçütlerinin değerlendirilmesi: Kadıköy ilçesi örneği

Büyük kentler sürekli olarak yoğun göç, hızlı kentleşme ile karşı karşıyadırlar. Bu kentlerde yaşayan insanlar kentin bu tempolu değişimi ile içi içe kalmak durumundadır. Günümüzde kentte yaşayan insanlar fiziki ve psikolojik sağlığını rekreasyon ihtiyaçları ve aktiviteleri ile gidermeye çalışmaktadır. Kentsel yeşil alanlar insanların bu ihtiyaçlarını karşılayabilmeleri için düzenlenmiş alanlardır. Kentsel yeşil alanlar kentin estetik yönden güzelleşmesine, kirlenen havanın temizlenmesine ve çevrede oluşabilecek gürültünün önlenmesine katkı sağlarken, kent insanının yoğun yaşam şartları arasında dinlenmesine, psikolojik ve ruhsal yönden rahatlamasına imkan oluşturmaktadır. Bu alanlar planlanırken yer seçimi, planlama, erişilebilirlik, büyüklük, nüfus gibi ölçütler göz önünde bulundurulmalı ve bu faktörlerin uygulanabilirliğine dikkat edilmelidir. Çalışma kapsamında İstanbul'un kentsel yeşil alan ihtiyacının ve yetersizliklerinin ortaya konarak, kentsel yeşil alanların içinde tanımlanan parklarının planlama ve erişebilirlik ölçütleri ortaya konulmaktadır. Bu kapsamda Kadıköy ilçesi örneğinde kentsel yeşil alanların kentteki dağılımı ve parkların erişilebilirlik ölçütleri analiz edilmektedir. Bu analiz neticesinde, elde edilen sonuçlar doğrultusunda parkların planlama ilkelerine yönelik alternatifler ortaya konulmaktadır.
Kamusal mekanların geliştirilmesi sürecinde özel sektörün etkileri; POPS uygulaması ve potansiyelleri, Şişli Büyükdere Caddesi için bir değerlendirme

Kamusal mekanlar, kullanıcıların bir araya geldiği, bireysel ya da sosyal aktivitelerle toplumsal bilincin oluştuğu, kamusal belleğin ve kent kimliğinin ortaya çıktığı önemli kentsel alanlardır. Bu anlamda kamusal mekanlar kentlerin vazgeçilmez parçalarından biri niteliğindedir. Tarihsel süre boyunca incelendiğinde kamusal mekanlar kentin kendisi gibi sürekli değişim halindedir. Ancak sanayi devrimi neticesinde değişen ekonomik ve toplumsal değişimle birlikte kamusal mekanda gerçekleşen benzersiz değişimler kavramsal pek çok tartışmaya yol açmaktadır. Sanayi devrimi sonucu yaşanan ekonomik ve toplumsal değişimler sonucu kamusal mekanların sayıları ve mekansal nitelikleri özellikle kentsel gelişme alanlarında gün geçtikçe azalmaktadır. Toplumsal yaşamın en önemli mekansal yansıması olan kamusal mekanların sayı ve niteliklerinin geliştirilmesi tez çalışmasının gözettiği en önemli unsurdur. Çalışmanın temel motivasyonu soru kamusal mekanların toplumu oluşturan bireylerin kullanım talepleri doğrultusunda gerekli sayı ve niteliklerde üretilmesi için uygulanabilecek alternatif yöntemlerin incelenmesidir. Bu kapsamda uygulanan alternatif yöntemler arasında POPS, yani özel mülkiyetli kamusal mekanlar yer almaktadır. POPS alanları mülkiyeti özel sektöre ait olan bakım ve yönetimi yine özel sektör tarafından sağlanan kamusal mekanlar üretilmesi, karşılığında özel sektöre inşaat imtiyazlarının tanındığı üretim yöntemidir. Tez kapsamında POPS uygulaması incelenmiş olup kentlerde kamusal mekan üretiminin sayı ve niteliklerinin iyileştirilmesi bağlamında taşıdığı potansiyeller değerlendirilmiştir. Çalışma kapsamında İstanbul'un önemli kentsel gelişme akslarından biri olan Büyükdere Caddesi ve yakın çevresi incelenmiş olup POPS ve benzeri uygulamalarla özel sektör işbirliğinin sağlanması yöntemi ile elde edilebilecek potansiyeller ortaya konmuştur. Çalışma boyunca kamusal mekan ve POPS uygulamasına ilişkin teorik bilgi ortaya konmaktadır. Alan araştırması bölümünde Büyükdere Caddesi üzerindeki mevcut ve potansiyel kamusal mekanlar gözlem ve anket sonuçlarına göre analiz edilmiştir. Analizler çerçevesinde elde edilen bulgular sonuç bölümünde değerlendirilerek toplumsal ihtiyaçların yanıtlanması için gerekli kamusal mekanların üretimine ilişkin stratejiler belirlenmiştir.
Kentsel etkinlikler kapsamında festivaller ve kentsel mekana etkileri: İki mekan iki festival

Kent hayatı ile kültürel etkileşimlerin birleşimini yansıtan 'kentsel festivaller' küçük etkinlikler ile büyük farklılıklar yaratırlar. Yerel ve uluslararası ölçekte kentsel hareketliliğe katkıda bulunurlar. Kentsel festivaller, 'mutlu bir şehir' olma yolunda en önemli adımlardan biri olan yerel etkinlikler aracılığıyla kamusal alanlarıyla başarılı bir şekilde iletişim kurmuş olan kullanıcıların kentlerde şehir ile barışık olarak yaşamasını sağlıyor. Kentsel festivaller, kentle kullanıcı bağlantılarının kurulması, ayrıca yerel halk ile turistlerin de etkili bir şekilde dahil olduğu kentsel gelişim politikalarının irdelenmesi ve kentin dinamik yapısında birlikte gelişebilecekleri bir şehir modeli oluşturmak için önemli bir araç haline gelmiştir. Kamusal alanlar, bireysel odaklı olarak kenti birbirine bağlayan, sanat - kültür - yaratıcılık üçgeninde gelişen, kullanıcı odaklı yerel faaliyetleri destekleyecek şekilde tasarlandığında, bu alanlardaki turizm faaliyetlerinin kentsel kimlik üzerindeki olumlu etkisi kaçınılmazdır. Yerel yönetim, özel sektör ve insanlar tarafından organize edilen bu etkinlikler, kullanıcılarla sağlıklı iletişimi teşvik etmek ve uluslararası katılımı çekmek için geçici kamusal alan kullanımını arttırmaktadır. Bu kentleri geleceğe birlikte taşımanın en iyi yolu olarak görülebilir. Tüm bu olumlu etkilerin yanı sıra, etkileşim seviyelerinin göz önünde bulundurularak tüm festivallerin olumsuz yönlerinin de araştırılmasının tüm festival literatüründe eksik kaldığı görülmüş; kentin akupunkturu haline gelen festivallerin negatif etkilerinin de yadsınmayacak kadar görünür olduğu belirlenmiştir. Bu kapsamda çeşitli görüşmeler yapılmış, kente ve festivallere hakim, kentsel hafıza açısından iz bırakmış etkinlikler içerisinde bulunmuş kişiler ile söyleşi gerçekleştirilmiştir.
Kentsel mekan olarak meydanların başarı kriterlerinin değerlendirilmesi: Aydın kent meydanı örneği

İlk kurulan şehirlerden günümüze dek kentsel mekan olarak meydanlar kentliler için toplanma, bir araya gelme ve etkileşim alanı olarak önemli bir yere sahip olmuşlardır. Tüm kentlinin özgürce erişebildiği, dilediğince zaman geçirebildiği bu mekanlar birlik ve beraberliği oluşmasına, sosyal farklılıkların yok olmasına büyük katkı sağlamıştır. Kentsel mekan olarak meydanlar zaman içinde değişen sosyal, politik, ekonomik, fiziksel şartlara ve güncel olaylara göre şekillenen dinamik alanlar olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu nedenle meydanlar sürekli tartışma ve çalışma konusu olmaktadır. Özellikle son dönemlerde meydanların gücü ve önemi yeniden gündeme gelmiş, meydanlar konusu farklı açılardan tekrar tartışılmaya başlanmıştır. Bu mekanlar kentin ve kentlinin ihtiyaçlarını gidermek için tasarlanırken birçok kriteri de yerine getirmesi gerekmekte ve beklenmektedir. Bu kriterler temel olarak, meydanın başarılı olmasını sağlayan; erişilebilirlik, konfor ve imaj, kullanım ve aktiviteler ve sosyalleşme olanakları olarak sıralanabilir. Bu çalışmanın amacı, en önemli kentsel mekanlardan biri olan meydanların başarı ilkelerinin irdelenmesidir. Çalışma alanı olarak büyükşehir belediyesi olduktan sonra ihtiyaç çerçevesinde yeni bir meydana kavuşan Aydın kenti, kent için bir prestij projesi, imaj ve kimlik öğesi olarak tanımlanan Aydın Kent Meydanı seçilmiştir. Tez kapsamında, belirlenen başarı kriterleri Aydın Kent Meydanı'nda foto analiz yöntemi ile incelenmiş, meydan kullanıcısının görüşünü ve değerlendirmesini anlamak adına anket uygulanmıştır. Yapılan foto analiz ve anket çalışması sonucunda benzer bulgulara ulaşılan kriterler olmasına rağmen tamamen farklı sonuçlar da ortaya çıkmıştır. Bu bulgular üzerinden tartışılarak meydanın başarısının değerlendirilmesi, öneriler de bulunulması hedeflenmiştir. Çalışma boyunca yapılan gözlem, analiz, anket ve yüz yüze görüşmeler sonucunda, Aydın Kent Meydanı ışığında, büyümekte ve gelişmekte olan kentlerde ihtiyaç çerçevesinde oluşturulan yeni kentsel mekanların başarılı olmasını sağlayacak ölçütler ortaya konmuş, dikkat edilmesi gereken noktalar vurgulanmıştır. Bu çalışmada; imaj ve kimlik, çekim noktaları, konfor, esnek tasarım, mevsimsel strateji, erişilebilirlik, iç ve dış çember, çevreden ulaşım, idarenin merkezi rolü ve çeşitli kaynaklar ile desteklenmesi özelliklerinin karşılaması durumunda meydan başarılı olarak değerlendirilmektedir. Bunun yanı sıra, kentsel mekan olarak meydanlarda bu ilkelerin sağlanmasıyla birlikte kentin ve kentlinin temel ihtiyaçlarını giderdiği, bu sayede kullanıcı tarafından başarılı olarak algılanarak tercih edilen ve kullanılan meydanlar olduğu ortaya konmuştur.
Ankara'da eski kent dokusunun korunması kapsamında İnan Sokak örneklemesi

Şubat 1994 ÖZ Ülkemizde; Ülkemiz için hala yeni sayabileceğimiz ve halka maledilmemis bir olgu olan bliyUk boyutlu korumacılığa ilgi, 1930'lu yıllardan sonra duyulmaya başlanmış, böylece; tek yapı korumacılığının yanı sıra, kendileri anıt olmayan ancak bir arada tarihi, geleneksel ve görsel değer taşıyan kentlerin, mahallelerin ve sokakların da korunmaları gerektiği konusu gündeme gelmiştir. Geleneksel konut dokusunun korunması, sağlıklaştırılması ve geliştirilmesine ilişkin olarak yapılan çalışmalar son yıllarda giderek artmaktadır. Geleneksel konut dokusunun yoğun olduğu kentlerimizden biri de Ankara'dır. Ankara'da eski kentin merkezini oluşturan Ulus, Kale, Hergelen Meydanı, Ulucanlar gibi bölgelerde geleneksel konut dokusu giderek yok olmaktadır. Bu çalışmada, kent içindeki tarihi çevrelerin korunması ve geliştirilmesi ile ilgili olarak korumacılık ve sağlıklaştırmanın sokak özelindeki boyutu araştırılmıştır. Tezin amacı; Ankara'da istiklal Mahallesi içinde yer alan inan Sokakla birlikte Eskici ve Kargı Sokakların bir bölümlerinin halihazır durumlarını saptayarak perspektiflerinin korunması, restorasyonları ile birlikte kente kazandırılmalarını ve gelecek kuşaklara sağlıklı bir biçimde aktarılmasını sağlamaktır.
Flexibility in urban planning

Farklı olguların mekansal yansımalarıyla oluşan kentlerimiz dinamik bir gelişme sürecindedir. Ancak geçimini 19. Yüzyıl' in ortalarına kadar varan bugünkü kent planlama yöntemimiz bu gelişmeyi yönlendirme durumdadır. Bunun başlıca nedeni planların durağan ve esneklikten yoksun olmasıdır. Bu çalışma, yukarıda değinilen kent planlama anlayışımızın esneklik prensibi ile geliştirilmesi yönünde bir arayıştır. Esneklik kavramının kent planlama alanına girmesinin başlıca nedeni geleceğe dönük birçok belirsizliklerin bulunmasındandır. Bu nedenle, esneklik kavramını ortaya atan planlama disiplinleri aynı zamanda belirsizlik sorunsalıyla ilgilenmektedir. Bu çalışmanın en önemli aşaması, esneklik prensibini içeren planlama yaklaşımlarının incelerek, bu tür bir Vİyaklaşılsın genel nitelikleri hakkında bazı ipuçları yabalamak olacaktır. Ayrıca. çalışma Türkiye özelinde uygulamaları da içermektedir. Bu kapsamda, Ankara'da bugün var olan belli planlama problemleri bu çalışmada sunulan esnek planlama yaklaşımları ile ele alınmaktadır.