turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bilecik müzesi'ndeki Osmanlı Dönemi sikkeleri

Tezimin amacı Bilecik Müzesi envanterine kayıtlı bir grup Osmanlı Sikkesi üzerinde incelemeler yapmaktır. Bu doğrultuda Bilecik Müzesi envanter defterinde incelenmek üzere 87 adet sikke tespit edilmiştir. Tespit edilen sikkelerin hepsi boyut ve ağırlık ölçüleri alınmış, fotoğrafları çekilmiştir. Daha sonra teknik, malzeme ve süsleme bakımından incelenmiştir. Sikkeler hakkındaki asıl bilgiler katalog kısmında ele alınmıştır. Buradaki bilgiler ışığında gerek dönemi gerek sikkeyi bastıran padişahı gerek darp edildiği yeri vb. özellikleri doğrultusunda üzerindeki süslemeleri tasnif ve tahlil edip bilimsel bir çalışma ortaya çıkarılmak hedeflenmiştir. İncelenen sikkeler içinde bütün Osmanlı padişahlarının sikke örnekleri mevcut değildir. Osmanlı padişahlarından I. Murat, I. Bayezid, I. Mehmed, II. Murad, Kanuni Sultan Süleyman, II. Süleyman, II. Ahmet, III. Ahmet, I. Mahmud, III. Mustafa, II. Mahmud, I. Abdülhamid, Abdülmecid, Abdülaziz, II. Abdülhamid, Sultan V. Mehmed Reşad'a ait sikkeler mevcuttur. Katalog bölümünden sonra gelen değerlendirme ve sonuç kısmında sikke üzerindeki süsleme kompozisyonları dönem dönem ele alınmış ve en erken tarihli sikkeden en geç tarihli sikkeye kadar değişen, gelişen süsleme motifleri üzerinde durulmuştur. Bu araştırmanın Osmanlı sikkeleri hakkında yapılan diğer araştırmalara bir katkı sağlayabilmesi en büyük temennimizdir.
Bizans Dönemi'nde Kherson

Bu çalışmada Bizans Dönemi'nde (400-1453) Kırım Yarımadası özellikle bu yüzyıllarda Bizans'ın ileri karakolu olan Kherson'un tarihi, ekonomisi ve coğrafi özelliklerinin yanı sıra onun kültürü araştırılmıştır. Araştırma sırasında Kherson Bizans Dönemi'nde Bizans'ın ileri karakolu olduğundan dolayı onun kültürünün Bizanslaşmış olduğunu fark ettik. Bizans'ta gerçekleşen her olay Kherson'a yansımaktaydı (İkona kırıcılık döneminde (726-840) Bizans'tan kaçan keşişler buraya yerleşirdi). Bizanslaşma en çok mimaride ve sanatta görülmekteydi. Kherson'un tarih ve kültürünün Bizans tarihi ve kültürüyle paralellik gösterdiğini, fakat bunların yanı sıra Kherson kültürünün Suriye, Mısır, Kafkasya, Güney Kafkasya ülkeleriyle de ilişkisinin olduğunun da farkına vardık. Konuyu araştırırken ilk başta Kırım bölgesi ve Kherson'nun tarihi ve coğrafi özellikleri, sonra Bizans Dönemi'nde Kherson mimarisi, yapı ve çatı örtü malzemeleri ve el sanatları ürünleri incelendi. Mimari bölümü kale surlarını, dini kompleksleri, kiliseleri, haçvari yapılar ve nekropol'u kapsamaktadır. Yapı ve çatı malzemeleri araştırılırken dönemin kiremitleri ve üzerlerindeki damgalara dikkat edildi. El sanatları bölümü dönemin maden ve seramik ürünlerini içermektedir. Seramikleri incelerken bulduğumuz tüm anforaları tiplere ayırdık ve Kherson'da bulunan sırlı ve boya yazılı seramikler ve 12 -14. yüzyılları Bizans ve Selçuklu sgraffito seramikleri ele alındı. En son Bizans Dönemi'nde Kherson ticareti araştırıldı.
Eskişehir Karacahisar Kalesi 2011-2014 yılları kazı buluntuları

Bu çalışmada Eskişehir Karacahisar Kalesi 2011- 2014 yılı kazılarında ele geçen küçük buluntuların ve mimari birimlerin değerlendirilmesi konu edilmiştir. Coğrafi konumu itibariyle önemli yolların kavşak noktasında bulunan Karacahisar Kalesi Ortaçağ'da, Bizans Devleti ve Osmanlı Beyliği için stratejik bir nokta olmuştur. Osman Bey'in 1288 yılında bu kaleyi fethetmesiyle birlikte Osmanlı Beyliği kendi varlığını ve gücünü bölgede hissettirmeye başlamıştır. Karacahisar Kalesi alındıktan sonra Osmanlı Beyliğinin fetihleri sürekli devam etmiş ve Beylikten, güçlü bir imparatorluğa doğru yol almıştır. Bu çalışma kapsamında beş farklı çalışma alanı ve çok sayıda küçük buluntu değerlendirmeye alınmıştır. Küçük buluntulara ve mimari verilere bakıldığında, Karacahisar Kalesi'ndeki yerleşim dokusunun Ortaçağ'da daha yoğun olduğu ve 15. yüzyıldan sonra kalenin kullanımın azaldığı ileri sürülebilir. Daha sonraları kullanılmayan kalenin zamanla çoğu bölümleri yıkılmıştır. Hala devam eden arkeolojik kazılar sonucunda kalenin toprak altında kalan kısımları, gün ışığına çıkarılmaktadır.
Heykel ve ready made

Bu tez, çağdaş sanat içinde heykelin geçirdiği evreleri, bu süreçteki bazı kırılma noktalarının ışığında anlatmaktadır. Heykel, modernizmle Rodin'in açtığı çığırla beraber özerkleşir; anıt mantığından ve kaidesinden kurtulmuş olur. Duchamp'ın seçtiği, sıradan ve seri üretim nesnesi, Ready Made, heykel kavramına yeni bir yaklaşım getirir. Hazır nesne, estetik ve el işçiliğine dayalı sanatın eleştirisidir. Duchamp'ın bu Dadaist ve minimal tavrı, yarım yüzyıl sonra gerçekleşecek olan Yeni Gerçekçilik, Minimal Sanat, Pop Sanat ve Kavramsal Sanat'a esin verecektir. Nesnenin serüveni 'ready-made' den sonra 'object trouve' , montaj, asamblaj, sürrealist obje ve kinetik heykel ile yoluna devam etmiştir. Ardından Joseph Beuys, savaş sırası ve sonrasında edindiği yoğun varoluşsal deneyimlerle, heykele Sosyal Heykel kavramını getirmiştir. Duchamp'ın sanat anlayışında her nesne sanat eseri olabilirken, Beuys'un sanat anlayışında her insan heykeldir ve sanatçıdır. Gilbert ve George, 'Şarkı Söyleyen Heykel' performansları ile sanat ile hayat arasında hiçbir sınır olmadığını, gündelik etkinliklerin her birinin, dolayısıyla tüm hayatların heykel sayılabileceğini göstererek, heykelin kabul gören yerleşik tanımını genişletmişlerdir. Bu devrimsel gelişmelerin ışığında sanat, tavır alan, eleştiren, gündelik gerçeklikle ve sokakla bütünleşen çağdaş sanata evrilmiş oldu. Bu çerçevede heykel artık yeni malzemeler, yeni araçlar ve mekanlar kullanmaya başladı. serüveninden giderek sürece, kavrama, yaklaşım ve duruma yönelmiştir.
Alahan Manastırın

Mersin konumu itibariyle birçok medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Bu medeniyetler geride birçok eser bırakmıştır ve bunların bazıları günümüze kadar ulaşabilmiştir. Bunlar arasında Erken Bizans Dönemi'nde yapılmış olan Alahan Manastırı günümüze büyük oranda sağlam şekilde ulaşmıştır. Manastır kompleksi batı kilise, doğu kilise, vaftizhane, keşiş hücreleri, mezar yapıları ve sütunlu yolu ile birlikte günümüze kadar gelebilmiştir. Kaynağını Hıristiyanlığın ilk evrelerinden alan manastır hareketi ilk olarak münzevi yaşam tarzıyla başlamış zamanla sistemli bir hale gelmiş ve büyük boyutlarda manastırlar inşa edilmiştir. İnşa edilmiş manastır yapıları mimari ve süsleme özellikleri ile yapıldıkları dönemin özelliklerini yansıtmaktadırlar. Yapılan araştırma dört bölüm halinde gerçekleştirilmiştir. Bölgenin coğrafi konumu ve tarihçesi, manastırların ortaya çıkışı ve gelişim süreci, katalog kısmı ve karşılaştırma değerlendirme bölümü şeklinde yapılmıştır.
Sivas merkezindeki Osmanlı camilerinin kitabeleri

Selçuklu, Beylikler ve Osmanlı devrinde Anadolu'nun önemli eyaletlerinden olmuştur. Sivas'ın barındırdığı birçok Selçuklu ve Osmanlı eseri çalışmalara konu olmuş ancak Osmanlı eserleri genel olarak ele alınmış, ayrıntılı incelemeleri ve tespitleri yapılmamıştır. Son zamanlarda restorasyonu yapılan birçok Osmanlı caminin kitabeleri okunamaz gelmiştir. Bu zamana kadar genel araştırmaların içinde yer alan Osmanlı camilerinin bazılarının kitabelerinden bahsedilmiş ancak yapıdan ayrılmış kitabeler ve kaybolan kitabelerden bahsedilmemektedir. Yapılar hakkında daha sağlıklı bilgiler edinmek için Sivas merkezinde yer alan Osmanlı cami kitabelerinin okunması, yapıdan ayrılmış kitabelerin yerlerinin tespitinin çalışmamızla literatüre geçeceği kanaatindeyiz.'Sivas Merkezindeki Osmanlı Dönemi Camilerinin Kitabeleri' adlı bu yüksek lisans tezi, dört ana bölümden meydana gelmektedir. 1. Bölümde, 'Giriş' başlığı altında; konunun tanımı ve sınırları, konunun önemi, araştırma yöntemi, konuyla ilgili kaynaklar, Sivas'ın tarihi ve coğrafyasından bahsedilmiştir. 2. Bölümde, 'Katalog' başlığı altında; Sivas il merkezinde bulunan 1398- 1923 yılları arasında Osmanlılar tarafından inşa edilmiş olan, günümüze ulaşabilen ve kitabesi bulunan cami ve minarede yer alan kitabeler kronolojiye bağlı kalınarak okunmuş ve tanıtılmıştır. 3. Bölümde 'Değerlendirme' başlığı altında; Sivas merkezindeki Osmanlı Camilerinin kitabeleri; inşa, yazı tipleri, onarım, sanatçı, ayet, hadis kitabeleri olarak incelenmiş ve benzer örnekleriyle karşılaştırmaları yapılmıştır. 4. Bölüm olan 'Sonuç' kısmında, Sivas il merkezinde yer alan Osmanlı cami kitabelerinin Türk sanat tarihi ve Osmanlı tarihinde teşkil ettiği önem vurgulanarak, belirli bir neticeye ulaşılmıştır.
Kars ili ve ilçelerindeki Türk Dönemi mimari eserleri

Zengin bir tarihi ve kültürel geçmişşe sahip olan Kars, Kafkasya ile Anadolu arasında coğrafi bakımdan bir köprü vazifesi üstlenmektedir. Bu konumuyla, çeşitli uygarlıkların gelip geçtikleri, geçerken de silinemeyecek tarihi ve kültürel izler bıraktığı bir alan olmuştur. Şehir, bu stratejik özelliği nedeniyle sürekli saldırılara ve yıkımlara maruz kalmış ve birçok kez yeniden imar edilmiştir. Kars şehri, tarihin akışı içerisinde sürekli Osmanlı-İran çekişmesine sahne olmuş, XIX. yy. başlarından itibaren bu kez Osmanlı-Rus savaşları başlamıştır. Nihayet 1878 yılında meydana gelen Osmanlı-Rus Savaşı sonucunda Rus işgaline uğramıştır. Bu tarihe kadar kalesi, sarayı, camileri, türbeleri, hamamları, köprüleri ve evleriyle tipik bir Osmanlı kenti iken, bu tarihten sonra yaklaşık kırk yıl sürecek olan, Rus işgali ve Ermenilerin şehri ateşe vermesi sonucu kent mimarisi birkaç örnek dışında onarımı güç bir enkaz yığını haline gelmiştir. Rus işgali sırasında şehirdeki Türk dönemine ait yapıların büyük bir bölümü yıkılmak ya da terkine zorlamak suretiyle yok edilmeye çalışılmıştır. Günümüze ulaşan az sayıdaki mimari eserlerin bir bölümü çeşitli zamanlarda tamir görerek günümüze ulaşmış, bazıları ise bakımsızlık nedeniyle yıkılma tehlikesi ile baş başa kalmıştır. Yapılan bu çalışmada bütün bu olumsuz koşullara rağmen Kars ili ve ilçelerinde varlığını sürdüren Türk dönemi mimari eserleri incelenmeye, bu eserlerin Sanat Tarihi içerisindeki yeri ve önemi tespit edilmeye çalışılmıştır. 'Kars İli ve İlçelerindeki Türk Dönemi Mimari Eserleri'ni konu alan Yüksek Lisans Tez çalışmamızda Kars ili ve ilçelerinde bulunan toplam 32 eser incelenmiştir. Bu eserlerin dağılımı; 14 cami, 6 türbe, 5 hamam, 1 saray, 1 köprü, 1 kale ve 1 ev şeklindedir. Çalışmamızın metin bölümünde; önce kentin coğrafi konumu ve tarihçesi hakkında kısaca bilgi verilmiştir. Ardından katalog bölümünde yapılar türlerine göre ayrılarak çeşitli başlıklar altında ayrıntılı olarak tanıtılmıştır. Değerlendirme bölümünde yapılar eldeki veriler ışığında kendi aralarında benzerleri ile ve bölgedeki diğer benzer yapılar ile karşılaştırılmıştır. Sonuç bölümünde yapıların genel bir tarifi ve özelliklerinden bahsedildikten sonra kentin Türk Sanatındaki yeri ve önemi belirtilmiş, bu eserlerin çok acele koruma altına alınarak geçmişşin izlerini geleceğe taşımanın önemi vurgulanmıştır. Tezimiz; Özet, Summary, Kaynakça, Çizim Listesi, Resim Listesi ve Levhalar, bölümüyle son bulmaktadır.
Sivas'taki Anadolu Selçuklu medreselerinde restorasyon çalışmaları (19. - 21. yüzyıl)

Çalışmada Sivas merkezde yer alan I. İzzeddin Keykavus Darüşşifası, Gök Medrese, Buruciye Medresesi ve Çifte Minareli Medrese'nin restorasyon, temizlik ve kazı çalışmaları ile yapılarda oluşan bozulmalar ve nedenleri ele alınmıştır. Anadolu Selçuklu döneminin en önemli eserleri arasında yer alan yapılar günümüzdeki görünümünü büyük oranda restorasyon çalışmalarıyla kazanmıştır. Onarımlar esnasında yapılan ekleme ve değişikliklerin tespit edilmesi, özgün ve çağdaş bölümlerin ayırt edilebilmesi açısından önemli bir konudur. Bu nedenle restorasyon çalışmaları üzerinde durulmuştur. Yapılan restorasyon çalışmaları ve müdahaleler restorasyon teknikleri açısından değerlendirilmiş, bozulma sebepleri tespit edilmiştir. Medreselerin geçirmiş olduğu müdahale ve onarım çalışmaları kronolojik bir sıra takip edilerek günümüze kadarki süreç ele alınmıştır. Dönem dönem yapılan değişiklikler tespit edilip, onarımların yapıya sağladığı fayda ve zararlar belirlenmeye çalışılmıştır.
Somut olmayan kültürel mirasın korunmasında turist rehberlerinin rolü

Somut olmayan kültürel miras, toplumların yaşayış biçimleri etrafında şekillenmiş özgün kültürel uygulamalardır. Kültürel mirasın bu boyutu aktarılarak ve yaşanarak korunabilmektedir. Turizm sektöründe kültürün her biçimi turistik bir ürün niteliği taşımaktadır. Bu durumun oluşmasının nedeni ise turistlerin farklı yerel kültürlere olan merakıyla yakından ilişkilidir. Turizm sektöründe, turist rehberleri turistlerin farklı kültürlere ilişkin deneyim edinme taleplerini karşılamak ile yükümlü kişilerdir. Turist rehberleri mesleklerinin bir gereği olarak kültürel değerleri koruma ve yaşatma misyonuna sahip çıkma çabasındadır. Turist rehberlerinin gerçekleştirdiği kültürel bilgi ve deneyim aktarımları, turistlerin kültürel değerlere karşı daha hassas tutumlar sergilemesini sağlayabilmektedir. Çalışmada turist rehberlerinin somut olmayan kültürel mirasın korunmasında üstlendikleri roller ve bu rollere yönelik turist algıları ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu kapsamda, rehberli tura katılmış turistlere anket uygulaması yapılmıştır. Elde edilen verilerin frekans ve yüzde dağılımları, aritmetik ortalama ve standart sapma değerleri belirlenerek, anket formunun üçüncü bölümünde yer alan ifadeler faktör analizine tabi tutulmuş ve ortaya çıkan faktörler sonucunda oluşturulan hipotezler Mann-Whitney U testi ve Kruskal Wallis testi ile sınanmıştır. Araştırma sonucunda, turistlerin somut olmayan kültürel mirasa yönelik bilgi ve deneyim edinmede turist rehberlerini önemli bir araç olarak gördükleri tespit edilirken, somut olmayan kültürel miras unsurlarını koruma bilinci oluşturmada rehberlerin turistleri olumlu tutum sergilemeye teşvik ettikleri görülmüştür. Somut olmayan kültürel mirasın korunmasında turist rehberlerinin rolleri 'Yorumlayıcı', 'kültürlerarası aracılık' ve 'kültürel bilgi aktarımı' olarak belirlenmiştir. Ayrıca turistlerin büyük çoğunlukla, rehberleri 'kültür tanıtımcısı' olarak tanımladıkları saptanmıştır.
Alanya Arkeoloji Müzesi'ndeki Türk İslam Dönemi mühürleri

Bu çalışmada, Alanya Arkeoloji Müzesi deposunda yer alan Türk-İslam dönemine ait133 adet mühür incelenmeye çalışılmıştır. Çalışma kapsamındaki mühürlerin tarihleri, dönemleri, malzemeleri, formları, kullanım alanları, süslemeleri, üzerinde yer alan yazı türleri ve ait oldukları yöreleri tek tek incelenip değerlendirilmiştir. Yapılan araştırma sonucunda 133 adet mührün 75 tanesinin 19. yy a ait olduğu, 42 tanesinin 20. yy a ait olduğu, 15 tanesinin tarihsiz olduğu tespit edilmiştir. 1 tanesinde ise 4 haneli tarih satırının ilk iki hanesi izlenmediğinden net bir tarihlendirme yapılamamıştır. Araştırılmış olan tüm mühürlerin yapımında kullanılan malzemeler ise pirinç, gümüş, taş, bronz, tunç ve tam olarak malzeme türü tespit edilememiş olmasına rağmen kayıtlardamadeni olarak geçen başka bir maden de mevcuttur. Bu 133 adet mührün form çeşitlemesi ise çoğunluğu oval olmakla birlikte dairesel formlu, sekizgen formlu, kare formlu ve kareye yakın dikdörtgen formludur. Genel olarak mühürlerin kullanım alanı ise resmi-makam mühürleri, şahıs mühürleri ve tılsım mühürleri olarak ayrılmıştır. Geneli sade olan mühürlerin baskı yüzeyinde stilize edilmiş bitkisel ve geometrik motiflere yer verildiği görülmüştür. Yazı türleri incelenenmühürlerde çoğunlukta ta'lik kullanıldığı devamında ise diğer örneklerde nesih, sülüs ve Latince kullanıldığı görülmüştür. Alanya Arkeoloji Müzesi'nde yer alan bu 133 adet mührün Alanya'da olmasına rağmen yine çoğunluğun İç Anadolu bölgesine ait olduğu sonucuna varılmıştır. Ege ve Akdeniz bölgesini kapsayan mühürlerde mevcuttur. Bu çalışmanın Türkiye'deki mühüraraştırmalarına önemli bir katkı sağlanması beklenmektedir
Trabzon'da Türk Devri hamamları

1461 yılında, Fatih Sultan Mehmet tarafından fethinin ardından hızlı bir şekilde imar faaliyetlerine girişilen Trabzon kent merkezinde, pek çok yapı ile beraber önemli sayıda hamam da inşa edilmiştir. Trabzon İl Merkezindeki hamamlara ilişkin arşiv kayıtlarında ve yayınlarda yirmi tarihi hamam yapısından söz edilir. Bunlardan bazıları, fetih öncesine ait olmakla birlikte şehrin Türkleşmesinin ardından onarılarak kullanılmaya devam edilen İçkale Saray Hamamı, Çifte Hamam ve daha çok Hacı Kasım Hamamı olarak tanınan Fatih Hamamı ile günümüze ulaşmayan Kule Hamamı olarak bilinen yapılardır. Fetihten sonraki dönemde şehirde 12 hamamın inşa edildiği bilinmektedir. Bunlardan günümüze ulaşanlar; İmaret, Tophane, İskender Paşa, Sekiz Direkli, Alaca, Hacı Arif, Meydan ve Askeriye Hamamlarıdır. Tekfur Sarayı, Tekfur Çayırı, Kahyaoğlu, Çukur, Çömlekçi, Kral Kızı ve Gavur hamamları günümüze ulaşmamıştır. Bu çalışmamızda; Trabzon İl Merkezindeki hamamlardan bugün mevcut olanlar ve olmayanlar olmak üzere; arşiv kayıtlarında adı geçen tüm hamamlar, tarihsel süreç içerisinde derlenerek, yok olmaya yüz tutmuş hamam kültürüne bir nebze de olsa dikkat çekerek, mimarlık ve sanat tarihi yanı sıra, kent kültürü ve sosyal tarih açısından değerlendirilmeye çalışılmıştır.
Depicting the holy: Representations of Mecca, Medina, and Jerusalem in the Late Ottoman Empire

Bu tez, sistematik ve karşılaştırmalı bir biçimde 18. ve 19. yüzyıllarda Osmanlı İmparatorluğu'nda çok yaygın olan Mekke, Medine ve Kudüs tasvirlerini ele almaktadır. Hac ve ziyaret yeri temsillerinin içerik, biçim ve işlev açısından ayrıntılı bir analizini sunmaktadır. Dela ilü'l- ayrat ve En'am-ı Şerif isimli tanınmış dua kitaplarındaki tasvirlerin yanı sıra duvar resmi, camaltı resmi, tuval üzerine yağlı boya, çini pano ve seccadelerdeki tasvirler ile gravür, taş baskı ve fotoğraf gibi çeşitli teknik ve ortamdaki görsel üretimi kapsamaktadır. Bu çalışma, mimari ve dini tasvirlerin içerikleri üzerinden imgelerin birbirleriyle ve metinlerle olan ilişkilerinin incelenmesiyle başlamaktadır. Geç dönem Osmanlı görsel kültüründe mevcut olan çoklu görünüş, paralel, perspektif ve fotoğrafik temsil biçimlerinin araştırılması ve başka coğrafyalardaki örneklerle karşılaştırılmasıyla devam etmektedir. Dua kitaplarının üretim, dolaşım, hamilik ve temellük konuları ile dini imgelerin çeşitli kullanım, görsel düzenleme ve mimari yerleştirmelerinin ele alınmasıyla sonlanmaktadır. Bu tez, değişen ortam ve teknikler ile farklılaşan işlev ve temsil biçimleri açısından dönemin mimari ve dini imge çeşitliliğini ortaya koymaktadır.
Displaying heritage in contemporary Turkey

Bu çalışma, kültürel miras kavramının günümüz sanatı pratikleri tarafından gösterilmesi üzerinden tekrar kavramsallaştırılmasını ele alır. Bu doğrultuda çalışma çağdaş miras başlığı ile kültürel mirasın zamanlar-arası, nesiller arası, yaşayan ve ara-mekanlar yaratan bir deneyim olduğu öne sürer. İlk bölümde, günümüzde miras, miras fikrinin sanatsal bakış açısıyla gösterimi ve korunması ile kendini tanımlamasına izin vermenin mümkün olabileceği sonucuna varılarak değerlendirilir. Mirasın hem bir performans hem de deneyim olarak ele alındığı ikinci bölümde, zamanın doğrusal algısı, çağdaşlık kavramına değinilerek eleştirilir. Geçmiş, şimdiki ve gelecekteki hayal gücünün birleştirilmesi, anımsatıcı zaman mühendisliği modeliyle açıklanır. İstanbul özelinde kültürel mirasın gösterimi daha önce miras mekanlarının İstanbul Bienalleri tarafından çağdaş sanat sergisi geçici alanı olarak kullanıldığı bilgisi ile incelenir. Böylece üçüncü bölümde kültürel miras ile çağdaş sanatın gösterimi sergileme metotlarına bir alternatif olarak okunur. Böylelikle sanat galerilerinin, müzelerin ve bienallerin geleneksel sergileme yöntemleri de analiz edilir. Dördüncü bölümde, mekansal deneyim 'Su Ruhu' (2015) ve bir sanat kolektifi olan Oddviz' in uygulamaları ile 'Envanter' (2018) sergisinde yer alan işleri tezin inceleme konusu olarak bugün miras gösterimi başlığı altında analiz edilir. Bugün mirasın günümüz sanatının merkezsiz, medyalar-arası bakışıyla yeniden kavramsallaştırılabileceği, adapte edilmiş, unutulmuş veya kalıplaşmış olmaktan çıkıp kendini tasvir edebilmesine olanak sağlanabileceği sonucuna ulaşılır.
Atatürk Devrinde sanat tarihi çalışmalarının gelişimi

Sanat tarihinin uygarlıklar için önemi, onları bugüne bağlayan değerleri pekiştirmesi ve gelecekle ilgili yok olma kaygılarını ortadan kaldırmasıdır. Sanat tarihi, bir milletin tarihiyle bağının kopmasını engelleyerek, onu geçmişşiyle iletişim halinde tutar. Tezimin birinci bölümünde; öncelikle sanat tarihinin tanımı yapılarak sanat tarihinin bilim alanındaki yeri, dünya tarihinde ortaya çıkışıyla, Türkiye'de sanat tarihinin gelişim süreci ve sanat tarihinin eğitim alanındaki ilerlemesi anlatılmıştır. Tezimin ikinci bölümünde; Cumhuriyet öncesi sanat tarihi çalışmaları ve sanat eğitiminin gelişimi, Osmanlı Devleti'nde sanat tarihiyle modernleşme arasındaki ilişki ve sanat tarihi üzerinde yapılan çalışmalar kaynaklarla desteklenerek anlatılmış ve detaylandırılmaya çalışılmıştır. Tezimin üçüncü ve son bölümünde; Atatürk Döneminde sanat tarihinin gelişimi ve Atatürk'ün sanatsal anlayışı, Türkiye'de sanat tarihinin gelişiminde halkevlerinin rolü, Atatürk döneminde gelişen sanat tarihi dallarının Osmanlı'dan ayrılan yönleri, Atatürk döneminde sanat tarihi çalışmalarının kapsadığı alanlar, Ortaöğretimde sanat tarihi eğitimi, Cumhuriyet Dönemi'nde sanat tarihi alanında karşılaşılan sorunlar ele alınarak tarih perspektifinde yorumlanmaya çalışılmıştır.
Literatür ışığında, Batı Anadolu'da antik dönemden Orta Çağ'a bahçe kültürü

Bahçe tarihi sosyal ve fen bilimlerini kapsayan geniş bir alana hakim disiplinler arası bir araştırma gerektiren bir bilim dalıdır. Bu bilim dalı; arkeoloji, sanat tarihi, botanik, peyzaj mimarlığı, mimarlık, edebiyat, linguistik, etimoloji gibi birçok bilim dalını kapsamaktadır. Bahçe tarihi üzerine çalışacak olan araştırmacıların yukarıda sayılan bilim dallarını bir arada ele alması gerekmektedir. Bahçe tarihi çalışmalarının ana elemanlarından biri olan bitkilerin mimari kalıntılar gibi uzun ömürlü olmayışı bu çalışmaları zorlaştıran en önemli faktördür. Bu çalışmada Antik Çağ'dan Anadolu Selçuklu dönemi sonuna kadar bahçenin, insanoğlu için taşıdığı önem tartışılacak ve genel olarak bahçe tipleri, bahçelerin ne amaçla kullanıldığı, medeniyetlerin karşılıklı bahçe etkileşimleri incelenecektir. Bu çalışmanın kapsamı esas olarak günümüz Türkiye'sinin büyük kısmını içeren Anadolu coğrafyasında Orta Çağ bahçe mimarisinin yazılı kaynaklara dayandırarak irdelemek olacaktır. Bu çalışmada literatür taraması, arazi çalışmaları, katalog taramaları yapılmıştır. Vazo, duvar, mezar resimleri, minyatürler incelenmiştir. Antik Çağ'da ve Orta Çağ'da bahçe hakkında yapılacak araştırmaların sonuçları verilecek ve bu çalışmanın omurgasını oluşturan Orta Çağ'da Batı Anadolu topraklarındaki bahçe tarihi incelenecektir. Bu çalışmanın amacı Bizans veya Selçuklu bahçelerini incelemek ve o dönemin siyasi, sosyal, iklimsel özellikleri de dikkate alarak genel bir bahçe profili çıkarmaktır.