turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Perkütan endoskopik gastrostomi tüpü olan çocuklarda üç farklı bakım yönteminin peristomal cilt bütünlüğüne etkisi

Pars, H. Perkütan Endoskopik Gastrostomi Tüpü Olan Çocuklarda Üç Farklı Bakım Yönteminin Peristomal Cilt Bütünlüğüne Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Programı Doktora Tezi, Ankara, 2016. Randomize kontrollü olan bu araştırmanın amacı, PEG tüpü olan çocuklarda üç farklı yöntemi ile yapılan stoma bakımının peristomal cilt bütünlüğüne etkisini değerlendirmek ve karşılaştırmaktır. Araştırmanın örneklemini Ankara'da yer alan 3 üniversite hastanesinde PEG tüpü takılan 60 hasta oluşturmuştur. Üç farklı yöntem ile oluşturulmuş gastrostomi bakım protokolü rehberliğinde 1 kez hastane ziyareti ve 4 kez ev ziyareti olmak üzere 1 ayda toplam 5 kez hasta ziyareti yapılmıştır. Veriler, Hasta Tanıtıcı Bilgi Formu, Hasta İzlem Formu, Peristomal Cilt Bütünlüğü Gözlem Formu ile toplanmıştır. Araştırma sonunda, hastaların %33,3'ünde akıntı, %33,3'ünde kızarıklık, %21,7'sinde hipergranülasyon dokusu, %18,3'ünde kanama, %11.6'sında persitomal cilt enfeksiyonu belirlenmiştir. Görülen bu komplikasyonlardan akıntı, kanama, hipergranülasyon dokusu, sıcaklık artışı ile PEG tüp kalınlığı, PEG açılan hastane ve PEG açılan ortam arasında istatsitiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p<0.05). Hastaların stoma bölgesindeki nemlilik durumunun serum fizyolojik grubunda normal, hidrojel grubunda nemli, sabunlu su grubunda ise kuru olduğu saptanmıştır (p<0,05). Stoma bölgesinde peristomal cilt bütünlüğünü etkileyecek komplikasyonların en fazla sabunlu su grubunda, en az ise hidrojel grubunda yaşandığı, ancak bu komplikasyonlar açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadığı belirlenmiştir (p>0,05). Uygulama süresince gliserinli hidrojel ile stoma bakımı yapılan grupta hidrojele bağlı yan etki gelişmemiştir. Araştırma sonuçları doğrultusunda, peristomal cilt bütünlüğü sağlamak için yapılan stoma bakım sürecinde, gliserinli hidrojelin kullanılması önerilmektedir.
Zihinsel engelli öğrencilere düğme dikme becerilerinin kazandırılmasında model olma ve sözel ipucuyla sunulan bireyselleştirilmiş düğme dikme becerisi öğretim materyalinin etkisi (tek delikli, iki delikli ve dört delikl

Bu araştırmanın amacı, zihinsel engelli öğrencilere 'Model Olma ve Sözel ipucuyla Sunulan Bireyselleştirilmiş Düğme Dikme Becerisi öğretim Materyali' ile yapılan öğretim uygulamasının, öğrencilerin düğme dikme becerilerinin alt amaçlarını gerçekleştirmelerine yol açıp açmadığının belirlenmesidir. Araştırmanın deseni tek-denek yarı deneysel desenlerden 'A-B Deseni'dir. Araştırmanın deneklerini, 1995- 1996 öğretim yılında Niğde Saruhan Anaokulu, Eğitim Uygulama ve Mesleki Eğitim Merkezi'ne devam eden, düğme dikme becerisi ön koşul davranışlarını yerine getiren, 7 öğrenciden 3'ü oluşturmaktadır. Araştırmanın verilerinin toplanabilmesi için, zihinsel engelli öğrencilerin tek delikli, iki delikli ve dört delikli düğme dikme becerilerindeki düzeylerini belirlemek amacıyla, Düğme Dikme Becerileri Ölçü Araçları geliştirilmiş ve her becerinin öğretimi öncesi ve sonrasında olmak üzere üçer kez uygulanmıştır. Ayrıca, öğrencilerin düğme dikme becerilerindeki performans düzeylerini belirlemek amacıyla, Düğme Dikme Becerisi Muhtevaya Dayalı ölçü Araçları geliştirilmiş ve ele alınan düğme dikme becerisinin öğretimi öncesinde bir kez uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde grafiksel analiz kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları, 'Model Olma ve Sözel İpucuyla Sunulan Bireyselleştirilmiş Düğme Dikme Becerisi Öğretim Materyali' ile yapılan öğretim uygulamasının, öğrencilerin düğme dikme becerilerinin alt amaçlarını gerçekleştirmelerine yol açtığı izlenimini vermektedir.
Primer vezikoüreteral reflüsü olan çocuklarda reflü nefropatisinin plazma ve idrar urotensin-ıı düzeylerine etkisi

Giriş ve amaç: Vezikoüreteral reflüye bağlı böbrek parankim hasarının etyopatogenezi halen tartışmalıdır. Yapılan çalışmalarda enfeksiyon olmadan da renal skar geliştiği gösterilmiştir. Reflü nefropatisi, VUR'a eşlik eden renal skar olarak tanımlanabilir. Reflü nefropatisi, çocuklarda hipertansiyon ve kronik böbrek yetmezliğinin önemli nedenlerindendir. Bu çalışmada primer VUR'u olan çocuklarda reflü nefropatisinin varlığının plazma ve idrar urotensin-II düzeyleri üzerine etkisini araştırmak amaçlandı. Hastalar ve metod: Çalışmaya fakültemiz pediatri nefroloji polikliniğine başvuran, primer VUR tanısı alan toplam 39 çocuk hasta ve VUR araştırılan ancak renal skarı olmayan 24 çocuk alındı. Her hastanın kan üre nitrojeni, kreatinin, plazma U-II düzeyi, tam idrar tahlili, idrar kültürü, idrar protein, idrar kreatinin, idrar U-II düzeyleri ölçüldü. Tc 99m Dimerkaptosüksinik asit ve Tc 99m Merkaptoasetiltriglisin (MAG3) sintigrafileri ile böbrekteki skarın yaygınlığı, Tc 99m Dietilen triamin penta asetik asit sintigrafisi ile total ve her bir böbreğin glomerüler filtrasyon hızı belirlendi. Bulgular: Hastaların 28'i kız, 11'i erkek, kontrol grubunun ise 18'i kız, 6'sı erkek idi. Hasta ve kontrol grupları arasında yaş, ortalama sistolik ve diyastolik kan basınçları, serum BUN ve kreatinin düzeyi, idrar protein/kreatinin oranı, serum ve idrar U-II düzeyleri, idrar U-II/kreatinin oranı ve idrarda fraksiyone U-II atılımı açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmedi (p>0.05). Hasta grubunun tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu oranı kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek (p<0.05), ortalama GFH değeri kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşüktü (p<0.05). Yüksek dereceli reflüye sahip böbreklerin ileri derecede renal parankim hasarına sahip olma oranı düşük derece reflüye sahip böbreklere göre daha yüksekti ve aradaki bu fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0.05). Tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu öyküsü ve aktif idrar yolu enfeksiyonu olan hastalarda idrar U-II düzeyi, idrar U-II/kreatinin oranı ve idrarda fraksiyone U-II atılımının istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek olduğu tespit edildi (p>0.05). Serum U-II düzeyinin çalışma parametreleri ile ilişkisi araştırıldığında; sadece idrarda fraksiyone U-II atılımı ile serum U-II düzeyi arasında ters ilişki vardı (p<0.05). İdrar U-II düzeyi ile idrar protein düzeyi arasında doğru ilişki tespit edildi (p<0.05). Sonuç: Vezikoüreteral reflünün derecesi ile böbrek parankim hasarı ilişkilidir. Yüksek dereceli VUR'a sahip hastalarda böbrek parankim hasarı sıklığı artmaktadır. Vezikoüreteral reflüye bağlı RN'de idrarla protein atılımının artışı ile idrar U-II, U-II/kreatinin ve idrar fraksiyone U-II atılımı arasında ilişki vardır. Aktif İYE'de inflamasyona ikincil olarak veya geçici tübüler fonksiyon bozukluğunun sonucu olarak idrarla U-II atılımı artmaktadır.
İşbirlikli öğrenme ve geleneksel öğretimin okul öncesi çocuklarının temel matematik başarıları üzerindeki etkileri ve mevcut uygulamalarla ilgili öğretmen görüşleri

Bu araştırmanın amacı işbirlikli öğrenme ve geleneksel öğretimin okul öncesi çocukların temel matematik becerilerinin gelişimi üzerindeki etkilerini, bu etkilerin cinsiyet ile ilişkilerini, okul öncesi eğitim kurumlarında uygulanmakta olan matematik çalışmaları ve yöntemlere ilişkin öğretmenlerin görüşlerini ve bu görüşlerin yaş, kıdem, öğrenim durumu, çalıştıkları çocuk sayısı ve geliştirilen program ile ilişkilerini incelemektir.., Araştırmada kontrol gruplu öntest-sontest araştırma deseni ve betimsel tarama modeli uygulanmıştır. Araştırma üç grup üzerinde gerçekleşmiştir. Deney grubunda işbirlikli öğrenme, kontrol gruplarında ise geleneksel öğretim yöntemi uygulanmıştır. Deney ve kontrol grubuna eğitimi araştırmacı vermiştir. Alan-kontrol grubu ise eğitimini araştırmaya katılan çeşitli sınıf öğretmenlerinden almıştır. İşbirlikli öğrenme çalışmalarını izleyen iki anaokulu öğretmeni ile okul öncesi eğitim kurumlarında 6 yaş öğretmenliği yapan 40 anaokulu öğretmeni de araştırma da yer almıştır. Bu araştırmanın verileri, Matematik Başarısı Gözlem Formu, Matematik Öğretimi Ölçeği ve görüşme kayıtları ile toplanmıştır. Araştırmanın nicel verilerinin analizinde Ortalama, Standart Sapma, Kruskal Walhs Varyans Analizi, Scheffe Testi, Mann-Whitney U testi, Ki-Kare Testi ve Farklar Arası Farkın Önemlilik Testi kullanılmıştır. Görüşme kayıtlan ise kodlanıp kategorilere ayrılarak sınıflandırılmış ve analiz edilmiştir. Araştırma sonunda işbirlikli öğrenme yönteminin okul öncesi çocukların temel matematik becerilerinin gelişimi üzerinde geleneksel öğretime göre daha etkili olduğu bulunmuştur. İşbirlikli öğrenme ve geleneksel öğretimin okul öncesi çocukların temel matematik becerilerinin gelişimi üzerindeki etkilerinin cinsiyete göre önemli farklılıklar göstermediği ortaya çıkmıştır. Çalışmaları gözleyen öğretmenler de işbirlikli öğrenme yönteminin başarıyı yükselterek sosyal becerilerinin gelişimini desteklediği görüşündedirler. IVOkulöncesi eğitimi kurumlarında öğretmenlerin, matematik çalışmalarını daha çok bütün sınıf Öğretimi içinde bireysel çalışma ile çalışma kitabı veya hazırlanmış çalışma kağıtları kullanarak uyguladığı ortaya çıkmıştır.
Acil serviste pediatrik önkol kırık redüksiyon işlemlerinde prosedürel sedoanaljezi ile ultrason eşliğinde yapılan infraklavikular sinir bloğunun karşılaştırılması

Amaç: Pediatrik önkol kırıkları acil servislere başvuran üst ekstremite kırıklarının önemli bir kısmını oluşturmaktadır. Hem kırığın oluşu hem de kırığın kapalı redüksiyonu esnasında ciddi ağrı meydana gelmektedir. Biz de çalışmamızda önkol kırığı kapalı redüksiyonunda ortaya çıkan ağrıyı azaltmak için kullanılan prosedürel sedoanaljezi ile ultrason eşliğinde infraklavikular bloku prospektif olarak karşılaştırmayı amaçladık. Yöntem: Acil serviste önkol kırığı tanısı konulan 15 yaşından küçük hastalar çalışmaya alındı. Çalışma için prosedürel sedoanaljezi ve ultrason eşliğinde infraklavikular blok olmak üzere iki farklı grup belirlendi. Hastalar önceden belirlenen randomizasyon tablosuna göre gruplara atandı. Hastaların gelişinde vital bulgularıyla birlikte ağrı skorları Wong Baker Ağrı Skalası ile ölçüldü. Kapalı redüksiyon esnasında da ağrı skorları ölçülerek karşılaştırıldı. Aynı zamanda hem uygulayıcı hem de hasta memnuniyeti ile birlikte hastanın taburculuk süreleri de karşılaştırıldı. Bulgular: Her iki gruba 30'ar hasta atandı (32'si erkek 28'i kadın hasta). Çalışmaya dahil edilen hastaların yaş ortalaması 10,68 3, 65 (3-15) idi. Prosedürel sedasyon uygulanan hastaların ortalama 135,73 38, 84 dk içerisinde taburcu olduğu görülürken, infraklavikuler blok uygulanan hastaların ortalama 17,87 4, 88 dk gibi daha kısa sürede taburcu edildikleri bulundu. İstatistiksel olarak da taburculuk süresi bakımından anlamlı idi (p<0,05). Blok grubunda ortalama redüksiyon ağrı skoru geliş ağrı skoruna oranla düşük bulundu ve istatistiksel olarak anlamlı idi (p<0.01). Sonuç: Ultrason eşliğinde infraklavikular sinir bloğunun önkol kırık redüksiyonunda prosedürel sedoanaljeziye iyi bir alternatif olabileceği ve rutin uygulamalara girebileceği tespit edildi.
Çocuklarda enterobius vermicularis enfeksiyonu ile bruksizm arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Bruksizm çocukluk çağında sıklıkla görülebilen, çiğneme sisteminin istemsiz yapılan nonfonksiyonel bir aktivitesi olarak kabul edilir. Bruksizm; maloklüzyon, oklüzal interferensler, malnutrisyon, psikolojik faktörler, alerjiler ve gastrointestinal bozukluklar gibi durumları içeren çok yönlü bir etiyolojiye sahiptir. Bu gastrointestinal bozukluklar arasında çeşitli bağırsak parazitleri enfeksiyonları yer almaktadır. Amaç: Çalışmamızda çocuklarda Enterobius vermicularis enfeksiyonu ile bruksizm arasındaki ilişkinin araştırılması hedeflenmiştir. Gereç ve Yöntem: Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Gastroenterolojisi Kliniğine başvuran sistemik olarak sağlıklı, 3-10 yaş aralığında, son 3 ayda haftada en az 1 kez diş gıcırdatma hikayesi olan, Enterobius vermicularis enfeksiyonu olduğu tespit edilen 13 çocuk, Enterobius vermicularis enfeksiyonu olmayan 13 çocuk olmak üzere toplam 26 çocuk çalışmaya dahil edilmiştir. Enterobius vermicularis'in bruksizm etiyolojisindeki etkisinin değerlendirilmesi için; çocuklara oral klinik muayene, velileriyle birlikte doldurulması istenen anket uygulaması yapılmıştır ve bruksizmin varlığı ya da yokluğunu tespit eden ve bruksizmin seviyesini belirleyen tek kullanımlık bir bruksizm testi olan BiteStrip (up2dent, Pulheim-Stommeln, Almanya) uygulanmıştır. Elde edilen veriler istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Bulgular: Çalışmamıza 16 erkek (ortalama yaş: 7 ,3 1,56702; %61,5) ve 10 kız (ortalama yaş: 7 ,25 2,35230; %38,5) olmak üzere toplam 26 çocuk dahil edilmiştir. Enterobius vermicularis'in görülmesi yönünden cinsiyetler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmamıştır (p>0,05). Anne ve baba eğitim düzeyleri ile Enterobius vermicularis enfeksiyonu arasında pozitif bir ilişki tespit edilmiştir (p<0,05). Evde yaşayan kişi sayısı arttıkça Enterobius vermicularis görülme sıklığı artmış olup, bu durum istatistiksel olarak da anlamlı bulunmuştur (p<0,05). Enterobius vermicularis pozitif olan çocukların %46,2'si BiteStrip skor 3'ü gösterirken, Enterobius vermicularis negatif olanların %30,8'i BiteStrip skor 3'ü göstermiştir. Enterobius vermicularis ile BiteStrip skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamamıştır (p>0,05). Sonuç: Çalışmamızda değerlendirilen pediatrik popülasyonda Enterobius vermicularis enfeksiyonlarının bruksizm ortaya çıkmasında etkili olmadığı gözlenmiştir.
Epilepsili çocuklarda beyin hacim gelişiminin MR görüntüleri üzerinde stereolojik yöntemle değerlendirilmesi

Beyin hacmi birçok hastalıkta hem çocuklarda hem de yetişkinlerde önemlidir. Bu çalışmada idiopatik epilepsi tanılı jeneralize ve parsiyel nöbetleri olan çocuklarda cortex cerebri, hemisferik substantia alba, cerebrum, cerebellum, toplam beyin ve cavitas cranii hacminin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla 3-16 yaş aralığındaki 100 (kız:50, erkek:50) epilepsi hastası çocuğun Philips Ingenia 1 .5-T MR cihazı ile çekilmiş kranial manyetik rezonans görüntüleri retrospektif olarak incelendi. Bu görüntüler üzerinde belirtilen yapıların hacmi stereolojik yöntemle ölçüldü. Veriler cinsiyet ve nöbet tipine göre karşılaştırıldı. Özellikle toplam beyin ve cavitas cranii hacimleri olmak üzere, cortex cerebri, hemisferik substantia alba, cerebrum ve cerebellum hacimleri erkeklerde kızlara göre anlamlı derecede daha büyük saptandı (sırasıyla; p:0.002, p:0.001, p:0.017, p:0.012, p:0.008, p:0.008). Parsiyel ve jeneralize epilepsi grupları arasında ölçümü yapılan yapılarda anlamlı farklılık saptanmadı (p>0.05). Elde edilen bulguların epilepsi hastalığının beyin hacmine olan etkisinin anlaşılmasında önemli olduğu düşünülmektedir
An Ottoman Armenian orphanage: The short history of Darüleytam-ı Osmanİ in Adana (1909-1918)

Bu tez dönemin Adana valisi Cemal Paşa tarafından 1909 Adana katliamları nedeniyle yetim kalan Ermeni kız ve erkek çocukları için Adana'da kurulan Darüleytam-ı Osmani kurumunun tarihini incelemektedir. Temelleri 1909 yılında atılan bu yetimhane, 1911 yılında 500 Ermeni yetim çocuğun eğitimi ve bakımı için resmen açılmıştır. Açılışından kısa bir süre sonra Müslüman yetimler de yetimhaneye yerleştirilmiş ve böylece çok dinli ve çok kültürlü bir kurum haline gelmiştir. Bu tez, yetim kalan Ermeni çocukların tarihsel rollerine vurgu yaparak, yerel yetkililerin, Osmanlı Ermenilerinin ve İttihat ve Terakki'nin yetimhanenin açılmasına yönelik görüş ve tutumlarını göstermeye çalışıyor. Bu tez 1909 yılından 1911 yılına kadar okulun kurulmasını sağlayan süreç ile ilgili kapsamlı bir resim çizerken, bu kurumun insani kaygılardan daha çok politik nedenlerle kurulduğunu iddia etmektedir. Bu çalışma farklı gruplar arasındaki ortaklıkları, anlaşmazlıkları ve çatışmaları 1912 yılından 1914 yılına kadar yetimhanenin yönetimi ve kontrolü üzerine çıkan tartışmalar üzerinden gösterir. Ayrıca, bu tez 1914- 1918 arasındaki döneme odaklanarak hükümetin değişen ideolojik, sosyal, ve ekonomi politikalarının yetimhane üzerindeki etkilerini göstermeye çalışıyor. Bu tezde kullanılan birincil kaynaklar Osmanlı arşiv belgeleri, misyoner ve konsül raporları, anılar, gazeteler, vilayet bütçeleri ve nizamnamelerdir.
Çocuk- ergen alay edilme ölçeği'nin Türkçeye uyarlanması, geçerlik ve güvenirliğinin incelenmesi

Dünyada hemen hemen bütün okullarda görülen problemlerin başında yer alan şiddet ve saldırganlık içeren davranışlardan biri olarak kabul edilen alaya alma durumu ile ilgili Türkiye'de herhangi bir ölçek kullanılmadığı için, Çocuk-Ergen Alay Edilme Ölçeği'nin Türk dilinde geçerlik ve güvenirliğini yapmak amacıyla yürütülen bu araştırma metodolojik tiptedir. Çalışma kapsamında toplam 400 ilköğretim 5 -6-7-8. Sınıf öğrencileri ile çalışılmıştır. Araştırmada 32 maddelik CATS ve 23 maddelik Öğrenci Tanıtım Formu kullanılmıştır. Ölçeğin değerlendirilmesinde kapsam geçerliği, yapı geçerliği, iç tutarlık, zamana karşı değişmezlik yöntemleri kullanılmıştır. Araştırma verileri ortalama 3 ayda toplanmıştır. Araştırma kapsamına alınan öğrencilerin % 52 ,5'i kız, % 47 ,5'i erkektir. Yaş ortalamaları X=12,54 1, 11 (min-max=11,00-15,00) olarak belirlenmiştir. Ölçeğin Kapsam Geçerlik İndeksi=0,87, Çocuk-ergenlerde alay edilme sıklığı madde puan ortalamaları ve korelasyon katsayılarının 0.34 ile 0.70 arasında değiştiği, çocuk-ergenlerde alay edilme davranışının ne kadar rahatsız ettiğine yönelik yöneltilen soruların madde puan ortalamaları ve korelasyon katsayılarının 0.38 ile 0.64 arasında değiştiği, Cronbach alfa katsayısı ise 0,925 olarak bulunduğu saptanmıştır. Dört haftalık test-tekrar test korelasyonu yüksektir (r=0,877). Doğrulayıcı ve açımlayıcı faktör analizleri ölçeğin 4 faktörlü yapıda olduğunu göstermiştir. Dört faktör tarafından açıklanan toplam varyans % 55 ,51'dir. Buna göre Faktör 1: toplam varyansın % 38 ,4'ünü, Faktör 2: % 4 ,95'ini, Faktör 3: % 5 ,78'ini, Faktör 4: % 6 ,36'sını açıklamaktadır. Ölçeğin her bir alt boyut ile toplam ölçek puanı arasındaki ilişki ilişkide güvenirlik katsayıları 0,569 ile 0,936 arasında değişmektedir. Toplam ölçek puanı 1,53 0, 54 olup, alt ölçeklerin madde puan ortalamaları sırasıyla Faktör 1 İçin 1 ,56 0,60; Faktör 2 İçin 1 ,68 0,86; Faktör 3 İçin 1 ,37 0,61; Faktör 4 İçin 1,57 0, 62 bulunmuştur. Ölçeğin Türkçe'ye uyarlamasında yapılan doğrulayıcı faktör analizi sonucu 9 madde (5,12, 13, 15, 20, 22, 25, 26 ,27) ölçekten çıkarılmış, ölçek toplam 23 maddeli olarak uyarlanmıştır.
Çocukluk çağı frontal lob nöbetlerinin semiyolojik ve iktal elektroensefalografik özellikleri Video-EEG monitorizasyon çalışması

AMAÇ: Frontal lob epilepsisi geniş cerrahi serilerde en sık görülen ekstratemporal lob epilepsisidir. Frontal lob nöbetleri çok değişkendir ve özellikle çocukluk çağında temporal lob epilepsilerine nazaran daha az bilinmektedir. Motor nöbetlerdeki kas artefaktları ve frontal lobun geniş alanı nedeniyle frontal lob nöbetlerinde iktal elekt- roensefalografinin kullanılabilirliği sınırlıdır. Bu çalışmanın amacı çocukluk çağı frontal lob nöbetlerinin hem semiyolojik özelliklerini hem de iktal elektroense- falografik özelliklerini incelemek ve literatürde tanımlanmış diğer çocuk serilerine ilaveten yetişkin serilerle karşılaştırmaktır. METOD: Ocak 2007- Aralık 2009 tarihleri arasında video-EEG monitorizasyon ünitesine yatırılan frontal lob epilepsili çocuk hastalar değerlendirildi. Yaşları 1-17 yaş (ortalama 9.9 3.8 yaş) olan 79 hastanın 549 nöbeti incelendi. İktal bulgular semiyolojik nöbet sınıflamasına göre sınıflandırıldı. BULGULAR: Hastaların % 29'unda epilepsi gelişimi için risk fak- törü yoktu ve beyin magnetik resonans görüntülemeleri normaldi. Beyin MRG bulguları 49 hastada anormaldi: kortikal displazi en başta gelen etiyoloji, peri- natal hasar ikinci en sık nedendi. Semiyolojik nöbet sınıflamasına göre 35 hasta bir- den fazla nöbet başlangıcına sahipti; 238 nöbette (%43) semiyolojik evolüsyon izlen- di. Nöbetler kısa (25. 7 26.9 saniye), gece ve uyku ilişkiliydi. Ortalama postiktal konfüzyon süresi 27 saniyeydi. En fazla görülen nöbet tipi motor nöbetler çoğun- lukla da fokal tonik (%50) ve versif nöbetler (%26.8) idi. Hipermotor nöbetler tüm nöbetlerin % 19 .6'sını oluşturdu. Myoklonik nöbet ve otomotor nöbet izlenmedi. Sekonder jeneralize tonik- klonik nöbet 16 hastanın 35 nöbetinde (%6.3) kayıt edildi. İktal elektroenesfalografi bulguları 351 (%64) nöbetin başlangıcında epileptojenik odak açısından bilgi verici değildi. Nöbetlerin 263'ü (%48) lateralize edildi. En fazla lateralize edici semiyoloji fokal tonik nöbetti.
Okul öncesi dönem 5-6 yaş çocuklarında cinsiyet özelliklerine ilişkin kalıpyargıların bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, okul öncesi dönem 5-6 yaş çocuklarının cinsiyet özelliklerine ilişkin kalıpyargılarının anne babalarının cinsiyet rolü algısı, yaşadığı il, anne babanın eğitim düzeyi gibi bazı değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırma tarama modelli bir çalışmadır. 5-6 yaş grubu çocukların cinsiyet özelliklerine ilişkin kalıp yargılarını ölçmek üzere 'Cinsiyet Kalıpyargı Ölçeği', anne babaların cinsiyet rolü algılarını ölçmek için de 'BEM Cinsiyet Rolü Envanteri' kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemi Türkiye'nin yedi bölgesinden random örneklem yöntemiyle seçilen dört il olarak belirlenmiştir. Örneklemi İstanbul'da Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı resmi bir anaokuluna devam eden 103, Balıkesir'de Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı resmi bir anaokuluna devam eden 49, Diyarbakır'da Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı resmi bir anaokuluna devam eden 33, Konya'da Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı resmi bir anaokuluna devam eden 60 çocuk oluşturmaktadır. Elde edilen sonuçlar SPSS 15.0 programı kullanılarak çözümlenmiştir. veriler yüzde ve frekans dağılımları, ortalama ve standart sapmaları hesaplanarak varyans analizi, t-testi analizleri yapılmış, tek yönlü 0.05 anlamlılık düzeyi esas alınmıştır. Araştırmanın bulgularına göre, çocuğun annesinin cinsiyet rolü ve yaşadığı ile göre cinsiyet özelliklerine ilişkin kalıp yargılarında anlamlı fark çıkmıştır. Çocuğun yaşının, cinsiyetinin, aile yapısının, kardeş sayısının, anne çalışma durumunun ve baba cinsiyet rolünün cinsiyet özelliklerine ilişkin kalıp yargılarını etkilemediği sonucu elde edilmiştir.
Çocuk kardiyoloji polikliniğine başvuran çocukların 24 saatlik elektrokardiyografi sonuçlarının retrospektif değerlendirilmesi

Amaç: Çocuk kardiyoloji polikliniğine başvuran hastalarda aritmi sıklığının ve dağılımının belirlenmesi amaçlandı. Yöntem ve gereç: Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde Çocuk Kardiyoloji Polikliniğinde Ocak 2013 -Aralık 2016 tarihlerinde 3 yıllık periyotta Holter monitörizasyonu ile değerlendirilen çocukların dosya kayıtları geriye dönük olarak incelendi. Aritmilerin sıklığı, cinsiyet ve yaş grupları arası dağılımı, eşlik eden yapısall kalp hastalığı tespit edildi. Bulgular: Çalışmaya 465 çocuk dahil edildi. Çalışma bireylerinin 215'i erkek (%56.7), 250'si kız (%43.3) idi. Bireylerin yaş aralığı 1 gün- 18 yıl, ortalama yaş 11.74 0.19 yıl idi. Aritmi, tüm bireylerin %41.3'ünde tespit edildi. Sırasıyla SVE %20.2, VES %15.5, SVE+ VES birlikteliği %4.1, Wandering atriyal pace %3.9 sıklığında tespit edildi. Aritmi 6-18 arası yaş grubunda en sık saptandı. Aritmik hastaların %32.4'ünde anormal Ekokardiyografi bulguları tespit edildi. Genel olarak hastaların 25'inde romatizmal kalp hastalığı tespit edildi. Mitral yetmezlik, en sık romatizmal kalp hastalığı bulgusu olarak tespit edildi. Sonuç: Çocuklarda genellikle kısa sürdüğü veya bulgu vermediği için aritmiyi tespit etmek zordur. Bu nedenle Holter monitorizasyonu, aritminin tespit edilmesinde önemli bir tanı aracıdır. Uygulanması kolay ve invaziv olmayan Holter monitörizasyonunun aritmilerin tanı, izlem ve tedavisinde son derece yararlı olduğu çalışmamızca desteklenmiştir.