turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Diyarbakır yöresinde 10-12 yaş okul çağı çocukların büyüme-gelişme beslenme alışanlıkları ve beslenme durumlarının değerlendirilmesi

Jüri: Prof. Dr. Adem ELGÜN Doç. Dr. Nihat AKIN Yrd. Doç. Dr. Ahmet AYAR Bu araştırma Diyarbakır yöresinde ilköğretim çağında olan 10-12 yaş grubu toplam 200 çocuğun büyüme ve gelişmeleri, beslenme alışkanlıkları ve besin tüketim durumlarının değerlendirilmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma kesitsel tipte olup araştırıcı tarafından anket uygulanmış, çocukların vücut ağırlıkları ile boy uzunluğu ölçümleri alınmıştır. Çocukların çoğunluğu üç öğün yemek yemekte olup %54.5'inin yemek seçtiği, ara öğünlerde en çok ekmek-peynir (%61.5) meyve (% 53 .5)nin tüketildiği sütün çocukların çoğunluğu tarafından içildiği (%83) ancak süt içiminin miktar ve sıklığının az olduğu (%78.4'ü haftada 3-4 defa ve daha az olmak üzere yarım veya bir su bardağı) görülmüştür. Vücut ağırlığı ve boy uzunluğu açısından NCHS standartlarına göre çocukların %61.5'i ağırlık %72'si boy yönünden; Neyzi ve arkadaşlarının hazırlamış olduğu standartlara göre %73'ü ağırlık, %76'sı boy yönünden büyüme ve gelişme geriliği gösterirken Koksal standartlarına göre bu oranların önemli derecede az olduğu çocukların %6.8-21.9'u ağırlık, %1.2-1.7'si boy yönünden büyüme-gelişme geriliği gösterdikleri tespit edilmiştir. Çocukların kalsiyum (%39), vitamin A (%65), riboflavin (%13.5), niasin (%58.5) ve vitamin C (%23) tüketimlerinin yetersiz olduğu saptanmıştır.
Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları hastanesi çocuk romatoloji polikliniğine Mart/2016- Mart/2019 yılları arasında başvuran juvenil sistemik lupus eritematozus tanılı hastaların demografik özellikleri, klinik izlemleri, laboratuvar bulguları, hastalığın prognozu ve tedavi yanıtlarının geriye dönük değerlendirimesi

Amaç: Bu çalışmada polikliniğimize başvuran juvenil sistemik lupus eritematozus tanılı hastaların; klinik ve laboratuvar bulguları geriye dönük araştırılarak, organ tutulum sıklığının, tedavi cevaplarının ve hastalık prognozunun belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç/Hastalar ve Yöntem: Polikliniğimize Mart/2016-Mart/ 2019 yılları arasında başvuran, 18 yaşından küçük ve SLE SLICC 2012 kriterlerine göre jSLE tanısı almış olgular değerlendirmeye alındı. Hastaların demografik özellikleri, klinik semptom ve şikayetleri, laboratuvar bulguları, renal biyopsi sonuçları, tedavileri ve prognoza ait verileri kaydedildi. Bulgular: Çalışma kapsamında 28 hasta (22 kız, 6 erkek) incelendi. Hastaların takip süresi ortalama 2 yıl 5 ay (min-maks: 6 ay-5 yıl 10 ay) olarak belirlendi. En sık görülen klinik semptom halsizlik (19 hasta, %67,9) olarak belirlendi. Yirmi hastada (%71,4) anemi saptandı. ANA ve anti-dsDNA pozitiflikleri çalışmamızda sırasıyla %92, 9 ve %50 olarak tespit edildi. En sık görülen organ tutulumu renal tutulum olarak gözlendi (n: 16, %57,1). En çok uygulanan tedavinin hidroksiklorokin ve kortikosteroid olduğu saptandı. Hastaların son kontrolünde; 20 hasta (%89,2) komplet remisyonda, beş hasta (%17,8) parsiyel remisyonda iken; üç hastamızda kronik böbrek hastalığı gelişti. Tartışma ve Sonuç: Ülkemizden bildirilen çalışmalar incelendiğinde; jSLE hastaları açısından bölgesel farklılıklar olduğu görülmektedir. Çalışmamız Karadeniz Bölgesi'ndeki jSLE'li çocukların profillerini belirleme açısından yapılan ilk çalışmadır. İleride yapılacak çok merkezli çalışmalar ile jSLE hastalarının Türkiye'deki bölgesel profillerinin çıkarılması ve uygun tedavi stratejilerinin belirlenmesi önem arz etmektedir.
Çizgi filimlerin 5-6 yaş çocuklarının kavram gelişimi ve kazanımına etkisi

Bu yüksek lisans tezinde, çizgi filmlerin okul öncesi çocuklarının kavram kazanımı ve gelişimine etkisinin nasıl olduğu ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Birinci bölümde, tezin konusu amacı ve önemi, bunun yam sıra yönteminden, varsayımından söz edilmiştir. İkinci bölümde, dilbilim ve ruhdilbilim arasındaki ilişkiye değinilerek, çocukta dil edinimi çalışmaları yöntem ve kuramlar doğrultusunda irdelenmiştir. Ayrıca, bu bölümde belleğin yapısı ve işleyiş biçimi ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, çalışma sonrasında elde edilen verilerin çağrışım kuramı çerçevesinde yorumlanması yer almaktadır. Dördüncü bölümde, verilerin yorumlanmasından elde edilen sonuçlara ve değerlendirmelere yer verilmiştir. 89
Obstetrik brakiyal pleksus paralizisi olan çocuklarda ev egzersiz programına uyum ile fonksiyonel iyileşme arasındaki ilişkinin araştırılması

Bu çalışmanın amacı, Obstetrik brakiyal pleksus paralizisi olan çocuklarda, annelerin ev egzersiz programına uyumu ile çocukların fonksiyonel gelişimi arasındaki ilişkinin araştırılması ve motivasyon verilen anneler ile verilmeyen annelerin çocuklarının fonksiyonel sonuçlarını karşılaştırmaktır. Çalışmaya yaş aralığı 0-18 ay olan Narakas Tip 2 tutulumu olan 33 OBPP'li çocuk ve anneleri dahil edildi. OBPP'li çocuklar 12 hafta süresince ev egzersiz programı ile takip edildi. OBPP'li çocuklar ve anneleri, ilk başvuruda, 6 hafta ve 12 hafta sonra toplam 3 kez değerlendirildi. Hastaların motor fonksiyon değerlendirilmesinde, Aktif Hareket Skalası, Gilbert Omuz ve Dirsek Hareketlerini Değerlendirme Sistemleri ve Raimondi El Fonksiyon Değerlendirmesi kullanıldı. Annelerin ev egzersiz programlarına uyumlarını tespit etmek amacıyla egzersiz günlüğü çizelgesi kullanıldı. Ev egzersizlerine uyum, hareket tekrar sayısına uyum ve süreye bağlı uygulamalara uyum olarak iki şekilde değerlendirildi. Ayrıca annelerin sağlıkla ilgili olan yaşam kalitesi, Nottingham Sağlık Profili ; fiziksel aktivite seviyeleri, Uluslar Arası Fiziksel Aktivite Anketi kısa formu ; içsel motivasyon düzeyleri, İçsel Güdülenme Envanteri ; kaygı seviyeleri Durumluk ve Süreklilik Kaygı Envanteri ile değerlendirildi. Anneler ayrıca, ek motivasyon ve bilgilendirme verilenler (n=16, çalışma grubu) ve verilmeyenler (n=17, kontrol grubu) olarak da ikiye ayrıldı. Annelerin ev egzersiz programlarına uyum yüzdesi ile çocukların motor fonksiyonları arasında ilişki bulunmadı (p>0.05). Annelerin yaşam kalitesi, kaygı düzeyleri ve fiziksel aktivite seviyelerinin ev egzersiz programlarına uyumlarını etkilemediği bulundu (p>0.05). Ancak, annelerin İGE'deki içsel motivasyon seviyelerindeki artışı ile ev egzersiz programlarına uyumları arasında pozitif yönde ilişki bulundu (p<0.05). Annelerin fiziksel aktivite seviyeleri ile çocuklarının motor fonksiyonları pozitif yönde ilişkili bulundu (p<0.05). Gruplar arasında, annelerin ev egzersiz programına uyumları arasında ve çocukların motor fonksiyonları arasında fark bulunmadı (p>0.05). Ek olarak, annelerin ev egzersiz programının süreye bağlı uygulamalarına uyum yüzdesi ile AHS toplam skorları arasında pozitif yönde ilişki bulundu (p<0.05). Narakas 2 grubunun 0-18 ay arasındaki gelişim seyri, ailenin ev egzersiz programına uyumu ile ilişkili değildir. Bu süreçte, duyusal girdi yaklaşımlarına daha fazla uyulmakta ve bu uyum motor performansı arttırmaktadır. Ancak, fizyoterapistlerin ailelerin ev egzersiz programına uyumlarını arttıracak yöntemlere ihtiyaçları vardır. Annenlerin içsel motivasyon düzeylerinin arttırılması bu yöntemlerin başında gelmelidir.
0-24 ay çocuklarda pişik görülme sıklığı ve etkileyen faktörler

Pişik, süt çocuklarında bezlerin sürtündüğü bölgelerde, koltuk altı gibi kapalı kısımlarda, sıcaklık, nem ve irritasyon sonucu görülen ve çocuğu çok rahatsız eden önemli bir cilt sorunudur. Çalışma, Şanlıurfa'da 0-24 ay çocuklarda pişik görülme sıklığı ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı-kesitsel tipte Şubat 2018 Mart 2019 tarihleri arasında yapılmıştır. Çalışma evrenini, Şanlıurfa Merkez ilçelerdeki Eyyübiye, Karaköprü, Haliliye aile sağlık merkezlerine kayıtlı olan 0-24 aylık çocuğa sahip anneler oluşturmuştur. Şanlıurfa merkez ilçelerinden basit rastgele örnekleme yöntemine göre her bir ilçeden bir aile sağlık merkezi belirlenerek, Şubat 2018 Mayıs 2018 tarihleri arasında 0-24 aylık çocuğa sahip 322 anne araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Veriler, araştırmacı 8-17 saatleri arasında aile sağlık merkezlerine giderek, araştırmayı kabul eden annelerle yüz yüze görüşülerek ve çocuk fizik muayenesi yapılarak toplanmıştır. Araştırma Harran Üniversitesi Etik Kurulu, Halk Sağlığı Müdürlüğü ve katılımcılardan izin alınarak yapılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, tanımlayıcı istatistik ve pearson Ki-kare analizi yapılmıştır. Çalışmaya katılan 0-24 aylık çocuklarda pişik görülme oranı %18. 6 olarak belirlenmiştir. Pişik olan çocukların %11.8'i 1. Derece pişik, %6.8'i 2. Derece ve üstü pişik olduğu görülmüştür. Annelerin hepsi alt bezi olarak hazır bez kullandığını belirtmiştir. Çocukların %58.1'inin alt temizliğinin günde 1-4 defa yapıldığı belirlenmiştir. Annelerin %50.6'sı çocuk alt bezini idrar ve kaka yapılması durumunda değiştirdiğini ifade etmiştir. Anneler çocukların %84.5'inin daha önce pişik olduğunu ifade etmiştir. Annelerin %82.9'unun çocuk temizliğini ıslak mendille yaptığı saptanmıştır. Annelerin %57.1'inin çocuk bez bölgesini açık bırakıp havalandırmadıkları ifade etmiştir. Annelerin %70.2'sinin çocuk bez bölgesine koruyucu krem/madde kullanmadığı tespit edilmiştir. 1. Derece pişik çocukların %50'si kız, %50'si erkek çocuktur (p>0.05). Daha önce pişik gelişen çocukların %56.6'sı 1-12 aylıktır (p<0.05). 1. Derece pişik olan çocukların %55.3'ü 3-8 kilogramdır (p>0.05). 1. Derece pişik gelişen çocuk annelerinin %68.4'ü 17-27 yaşındadır (p>0.05). 1. Derece pişik gelişen çocuk annelerinin %44.7'si ortaokul ve üzeri mezunudur (p>0.05). 1. Derece pişik olan çocukların %57.9'unun günde 1-4 defa alt bezi değiştirilmektedir (p>0.05). Sonuç olarak; Şanlıurfa'da sıcak havaların olmadığı mevsimde yapılan bu çalışmada pişik görülme sıklığının yüksek olduğu, annelerin pişik oluştuğunda genellikle doğru uygulama yapmadıkları ve bu konuda yeterli bilgiye sahip olmadıkları belirlenmiştir. Bu nedenle hemşireler tarafından annelere yönelik çocuklarını pişikten koruma ve pişik olduğunda tedavisine yönelik uygulamalar konusunda bilinçlendirme çalışmaların başlatılması önerilmektedir.
Bebek ve çocukluk döneminde beyinde miyelinizasyon ile ilgili değişikliklerin ADC haritaları kullanılarak değerlendirilmesi

Amaç: Çalışmamızın amacı normal popülasyonda bebeklik ve çocukluk çağındabeynin farklı bölgelerinde miyelinizasyonla ilişkili değişikliklerin rutin MRGincelemelerinde ADC değerleri ölçülerek değerlendirilmesidir. Materyal ve Metod: 3.0T cihaz ile beyin MRG incelemesi yapılan veiyelinizasyonu ve maturasyonu konvansiyonel sekanslarda normal olarak yorumlanan yaşları 0-17 arasındaki 109 hasta değerlendirildi. Tüm incelemelerdeT 2 ağırlıklı görüntüler baz alınarak 30 farklı lokalizasyondan ADC haritaları iş istasyonunda değerlendirilerek ölçüm yapıldı. Bulgular: Normal populasyonda bebeklik ve çocukluk çağında miyelinizasyonsüreci ve ADC değerleri arasında fonksiyonel bir ilişki bulunmaktadır. Yaş arttıkçaADC değerleri ilk 2 yaşta daha belirgin olmak üzere tüm lokalizasyonlardaazalmaktadır. Postnatal süreçte beyaz cevher de daha yüksek olan ADC değerleribeyaz cevher maturasyonu tamamlandıkça azalmakta ve kortikal gri cevher de daha yüksek hale gelmektedir. Talamus, kaudat nükleus ve santral sentrum semiovaledışında her iki hemisferde karşılıklı yapılarda anlamlı farklılık bulunmamıştır. Yapılan karşılaştırmada 0 ile 2 yaş grubu bireylerde cinsiyetler arası anlamlı farklılıkbulunmamıştırSonuç: Beyin MR incelemelerinde rutin pratikte sıklıkla kullanılan difüzyon ağırlıklı görüntüleme ve ADC haritaları ile her bir lokalizasyon için ADC değerlerikolayca elde edilebilmektedir. Böylelikle ADC değerleri ile miyelinizasyon süreci ilişkisi tüm beyinde ortaya konabilmekte ve beyinde multipl bölge için normatif değerler elde edilebilmektedir.
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanısı alan çocuk ve ergenlerde algılanan ebeveyn tutumlarına bağlı benlik saygısı

Amaç: DEHB, çocuk psikiyatrisi kliniğinde en sık karşılaşılan kronik hastalıktır. DEHB'nin ergenlerde benlik saygısını etkilediği bilinmektedir. Ebeveyn tutumları ise benlik saygısını etkileyen en önemli etkenlerden biridir. Bu araştırmada DEHB olan, yaşları 11-14 arasında bulunan ergenlerin benlik saygısı ve algıladıkları ebeveyn tutumlarını saptamak, DEHB'li ergenlerde ebeveyn tutumlarının benlik saygısına etkisini görmek amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırmanın örneklemi Koaceli Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Polikliniği'ne başvuran 11-14 yaş grubunda bulunan toplam 50 DEHB'li ergen ve onların anne babalarından, kontrol grubu yaşları eşleştirilmiş sağlıklı 41 ergen ve onların anne babalarından oluşmuştur. Araştırmada çocukların benlik saygısı 'Coopersmith Özsaygı Envanteri' ile; algılanan ebeveyn tutumları 'Anne Baba Tutum Ölçeği' ile ölçülmüş, sosyodemografik özellikler sosyodemografik veri formu ile saptanmıştır. Bulgular: Çalışmaya DEHB grubunda 17 kız, 33 erkek; kontrol grubunda ise 20 kız, 21 erkek ergen katılmıştır.. DEHB'li grubun benlik saygısı düzeyi toplam puan ortalaması 38 ,22 8,02; kontrol grubunun ise benlik saygısı düzeyi toplam puan ortalaması 43,75 7, 37 olarak bulunmuştur. Gruplar arasında toplam benlik saygısı düzeyi, genel özsaygı ve ev yaşantısı alanlarında anlamlı fark bulunmuştur. DEHB'li grupta ebeveyn tutumlarından ergenlerin en sık algıladığı ihmalkar tutum, kontrol grubunda ise hoşgörülü tutum olarak bulunmuştur. DEHB'li grup ve kontrol grubunda toplam benlik saygısı puanlarıyla ebeveyn tutumları karşılaştırıldığında anlamlı fark bulunmamıştır. Tartışma: Çalışmamızda DEHB'de benlik saygısı ve ebeveyn tutumları araştırılmıştır. DEHB'li ergenlerde farklı ebeveyn tutumlarının benlik saygısının totalini etkilemediği ancak benlik saygısının alt faktörlerini etkileyebileceği bulunmuştur. Fakat küçük örneklem grubu olması nedeniyle bu şekilde sonuçlanmış olabilir. Sonuç olarak, DEHB'de ebeveyn tutumlarının benlik saygısına etkisi ergenlerle yapılacak daha geniş örneklemli diğer çalışmalarla netleşecektir.
Lise öğrencilerinde obezite prevelansı ve etkileyen etmenler

Beslenme, insanın büyümesi, gelişmesi, sağlıklı ve üretken olarak uzun süre yaşaması için gerekli olan besin öğelerini yeterli miktarda alıp, vücutta kullanmasıdır. Yeterli ve dengeli beslenme ise; vücudun büyümesi, dokuların yenilenmesi ve çalışması için gerekli olan tüm besin öğelerinin yeterli miktarda alınması ve vücutta uygun biçimde kullanılmasıdır. Beslenme, büyüme, yaşamın sürdürülmesi ve sağlığın korunması için zorunludur. Obezite, çocuk ve adölesanların %25-30 unu etkileyen önemli bir beslenme sorunudur. Obezite oluşumunda pek çok faktör rol oynamaktadır. Bunların başında; beslenme alışkanlıklarının hazır yiyecek türüne kayması, fazla enerji içeren yiyecek içecek tüketme, yetersiz aktivite, genetik yatkınlık, psikolojik stres, sosyoekonomik durum gelmektedirBu araştırma kesitsel tipte planlanıp, 01. Şubat. 2018 / 31. Mart. 2018 tarihleri arasında Konya Cemil Keleşoğlu Anadolu Lisesi'nde 14-18 yaş arası 201 öğrenci ile yürütülmüştür. Öğrencilerin Beden Kütle İndeksi sınıflamasına göre, %21,9'u '<5. persentil', %70,1'i '5-85. persentil', %7,5'i '85-95. persentil', %0,5'i '>95. persentil''dir. Yapılan analiz sonucunda erkeklerin beden kütle indeksleri z skoruna göre günlük enerji, su, protein, karbonhidrat, A vitamini, B1 vitamini, B2 vitamini, folat, potasyum, magnezyum, fosfor ve demir alımlarında istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<,05). Erkeklerde <2SD beden kütle indeksi sınıflamasında olan öğrencilerin enerji, su, protein, karbonhidrat, A vitamini, B1 vitamini, B2 vitamini, folat, potasyum, magnezyum, fosfor ve demir alımlarının +2SD beden kütle indeksi sınıflamasında olan öğrencilere göre alımları yüksek bulunmuştur. Yapılan analiz sonucunda kızların beden kütle indeksleri z skoruna göre günlük enerji, protein, yağ yüzdesi, karbonhidrat, lif, karoten, B1 vitamini, folat, C vitamini, potasyum, kalsiyum, magnezyum, fosfor, demir, çinko alımlarında istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<0,05). Kızlarda +2SD beden kütle indeksi sınıflamasında olan öğrencilerin enerji, su, protein, karbonhidrat, A vitamini, B1 vitamini, B2 vitamini, folat, potasyum, magnezyum, fosfor ve demir alımları <2SD beden kütle indeksi sınıflamasında olan öğrencilere göre yüksek bulunmuştur. Ancak kızlarda +2SD sınıflamasına sadece bir kişi dahil edilmiştir. Ortalamalar arasında farklılık tespit edilmesine rağmen, maksimum değerlere göre +2SD beden kütle indeksi grubu lif, karoten, potasyum ve demir alımının en yüksek olduğu gruptur. Bu sonuçlar doğrultusunda sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının artırılması ve toplum sağlığının geliştirilmesi için sağlıklı beslenme kurallarının toplum genelinde benimsenmesi, öğün sayısı ve içeriklerinin düzenlenmesi ve fiziksel aktivitenin yaygınlaştırılması hususunda bilgilendirici çalışmalar yapılması önerilmektedir.
Herhangi bir nedenle diş hekimine başvuran seçilmiş bir grup 5-6 yaş çocuklarda ağız sağlığı ile ilişkili yaşam kalitesinin değerlendirilmesi ve bunun diş çürüğü ile olası ilişkisinin incelenmesi

Çocukluk çağında ağız sağlığı problemleri önemli bir halk sağlığı sorunudur. Ağız sağlığı ile ilişkili yaşam kalitesi değerlendirmeleri genel sağlığın ve iyi olma halinin bir yansımasıdır. Kesitsel tipteki analitik bu araştırmada, herhangi bir nedenle diş hekimine başvurmuş, 5-6 yaş çocukların yaşam kalitelerinin değerlendirilmesi ve bu yaş çocukların yaşam kalitesi düzeylerinin erken çocukluk çağı çürüğü ile ilişkili olup olmadığının incelenmesi hedeflenmiştir. Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Girişimsel Olmayan Klinik Araştırmalar Etik Kurulu'ndan izin alınmasını takiben, herhangi bir nedenle H. Ü. Diş Hekimliği Fakültesi Pedodonti kliniğine başvuran ve çalışmaya katılmayı kabul eden toplam 200 çocuğun, ağız içi muayeneleri yapılmış, diş çürükleri ve ilişkili veriler dmft/s, ICDAS II ve pufa indeksleri kullanılarak kaydedilmiştir. Yaşam kalitesi değerlendirmeleri ECOHIS ölçeği kullanılarak yapılmıştır. Çalışmada yer alan çocukların % 51,5' i kız çocuk olup, % 53,0' ü altı yaşındadır. Tüm çocukların % 85,5' inde EÇÇ, %67,0' sinde ICDAS indeks çürük kategorisine görevlileri seviyede çürük ve %35,0' nde pufa bulgusu görülmüştür; % 14,0 çocukta en az bir dişin etkilendiği dental travma hikayesi olduğu öğrenilmiştir. Çocukların ortalama ECOHIS skoru 20,79 22, 0 olup; EÇÇ'ü olan ve olmayan çocuklarda sırasıyla, 23,54 8, 12 ve 4,55 8, 4 olarak bulunmuştur ve aralarında görülen bu fark istatistiksel olarak anlamlıdır (bağımsız gruplar için t testi p <0,001). Çocukların EÇÇ durumu ile toplam ECOHIS skorları arasında pozitif yönde, orta düzeyde güçte ve istatistiksel olarak anlamlı (r=0,510; p <0,001, Spearman test); ICDAS indeks sistemine göre almış oldukları en yüksek çürük skorları ile ECOHIS skorları ise pozitif yönde, iyi derecede korele olup, gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı (r=0,655; p<0,001, Spearman test) bulunmuştur. Çocukların yaşam kalitesinde negatif etkilenim olup olmama durumu tek değişkenli lojistik regresyon analizi ile incelendiğinde: Anne ve babanın eğitim durumları, çocuğun diş hekimine gidip gitmemiş olma durumu, çocuğun ICDAS çürük sınıflamasına göre hangi seviyede olduğu, ağzında EÇÇ olma durumu istatistiksel olarak kuvvetli düzeyde etkili faktörler olarak bulunmuştur (p<0,001). Araştırmadaki 5-6 yaş okul öncesi dönemdeki çocuğun ve ailesinin ağız sağlığı ile ilşkili yaşam kalitesi skorlarının yüksek olduğu ve EÇÇ olmasının yaşam kalitesini negatif etkilediği sonucuna varılmıştır. Diş hekimleri ve özellikle pedodontistlerin ağız-diş sağlığına ilişkin tanı ve tedavi planlamasında çocukların fonksiyonel ve estetik açılardan değerlendirilmelerinin yanı sıra ağız bulgularının çocuğun yaşamına nasıl etki ettiğinin, dolayısı ile, çocuğun psikolojik ve sosyal sağlığının da bir bütün olarak ele alınması önemlidir.
Çocukluk çağı korozif özofagus yanıklarında gastroözofageal reflü sıklığını etkileyen faktörler

Amaç: Bu çalısmanın amacı korozif özofagus darlıklı hastalardagastroözofageal reflü sıklıgını ve bu sıklıgı etkileyen risk faktörlerini arastırmaktır. Gereç ve Yöntem: Korozif madde içimi nedeni ile 2003- 2010 yılları arasındaklinigimize basvuran 52 darlık gelisen ve 18 gelismeyen, toplam 70 hasta çalısmaya dahil edildi. Darlık ve reflü varlıgına göre olusturulan hasta grupları, içilen maddeler, klinik bulgular, inceleme yöntemlerinin sonuçları, darlık özellikleri ve tedavi basarısıaçılarından karsılastırıldı. Bulgular: Yas ortalamaları 48 35, 9 (6-170) ay olan 70 hastanın 40'ı erkek, 30'ukızdı. Reflü sıklıgı darlık gelisen hastalarda (% 63 ,5), gelismeyen kontrol grubuna göre (% 33,3) anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0,05). Alkali darlıklarında 1,62 kat daha fazla reflü saptandı. Reflü tanısı, darlıgı olan hastaların 28'inde özofageal pH monitorizasyonu, 5'inde endoskopik özofajit bulgusu ile kondu. Reflüsü olan ve olmayan hastalar arasında darlık sayısı ve yerlesimi açılarından anlamlı fark saptanmazken, ortalama darlık uzunlugu reflüsü olanlarda (3,7 1, 8 cm), olmayanlara(2,2 1,0) göre anlamlı derecede yüksekti (p<0.005). Uzun darlık reflü riskini 1,938 katartırmıstı. Ortalama tedavi süresi reflülü hastalarda 8 ,41 6,12, diger grupta 8,21 8, 4 ay idi ve iki grup arasında dilatasyon sıklıgı, kullanılan dilatatör çapları açısından da fark saptanmadı (p>0.05). Sonuç: Korozif özofagus darlıgına sıklıkla reflü eslik etmektedir ve darlıgınuzun olması bu noktada önemli bir risk faktörüdür. Reflünün kısa vadede dilatasyontedavisi üzerine olumsuz etkisi gösterilememistir. Yine de, bu kadar yüksek reflü sıklıgıözofajit ve Barrett özofagus riskini artıracagından, bu hasta grubunun rutin olarakreflünün uzun dönem etkileri açısından izlenmesini ve daha genis hasta gruplarında bu etkilerin ileriye dönük olarak arastırılmasını öneriyoruz.
Evde nebulizatör kullanacak çocuklara ve/veya bakım vericilerine uygulanacak eğitim programının etkisinin incelenmesi

Bu araştırma evde nebulizatör cihazı kullanacak çocuklara ve/veya bakım vericilerine uygulanacak eğitim programının etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi çocuk polikliniğine başvuran ve/veya çocuk servisinde yatan evde nebulizatör ile tedavi alacak olan 119 çocuk hasta ve/veya bakım vericileri oluşturmuştur. Araştırmanın verileri; Çocuk ve Bakım Vericisini Tanıtıcı Bilgi Formu, Nebulizatör ile İlaç Uygulama Formu ile toplanmıştır. Veriler; sayı, yüzde, fisher'in kesin, post-hoc ve McNemar testi analizi ile incelenmiştir. İstatistiksel anlamlılık değeri p<0, 05 olarak kabul edilmiştir. Araştırma grubundaki çocukların %45,4'ü 3-6 yaş aralığında, çoğunluğunun (%57,1) erkek çocuk olduğu belirlenmiştir. Bakım vericilerin %64,7'sinin 19-32 yaşında, %93,3'ünün ev hanımı ve %97,4'ünün anne olduğu; bakım vericilerin %60,7'sinin önceden nebulizatör kullandığı; %99,9'unun sorun yaşadığı; %28,6'sının eğitim öncesi bilgi düzeyinin yeterli olduğu belirlenmiştir. Eğitim sonrası tamamının bilgi düzeyinin yeterli olduğu; cihazın genel ve teknik özelliklerini bilme, kullanıma hazırlama, parçalarını tanıma, bağlantılarını yapabilme, tedavide dikkat edilecek noktaları ve güvenlik talimatlarını bilme anlamlı düzeyde (p<0,05) artmıştır. İlaç hazırlama, sulandırma, uygulama ve ilacın etki mekanizması, yan etkileri, saklama koşullarını bilme, maskeyi yerleştirme, parçaların temizliği ve nebul sonrası ağız bakımı yapma anlamlı düzeyde (p<0,05) artmıştır. Bu sonuçlar doğrultusunda; evde nebulizatör tedavisi verilen çocukların ve/veya bakım vericilerin, nebulizatör cihazının kullanılması ve nebul ilaçların uygulanması konularında bilgilendirilmesi önerilmiştir.