turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk halk kültüründe renk ve işaret sembolleri

Bir milleti veya bir insanı anlama ve tanımada kültür önemlidir. Bir kültür ne kadar iyi bilinirse bir milleti ve o milletin bireyleri hakkında da o ölçüde sağlam tespitlere ulaşılabilir. Bir kültürü tanımanın önemli ipuçlarından biri de kültürel sembollerdir. Bu sembollere o milletin kültürel şifreleri de denebilir. Çünkü semboller bir anlama bağlı olarak anlatmayı sağlayan araçlardır. Türk Halk Kültüründe Renk ve İşaret Sembolleri üzerine yaptığımız çalışmada sembollerin başlangıçta yerel, yani milli kimliğe uygun olarak ortaya çıktığı görülmüştür. Fakat kültürel göçlerle evrensel boyut kazanmış sembollerin olduğu da tespit edilmiştir. Dolayısıyla herhangi bir sembolün milli ve yabancı anlamları ve yorumları vardır. Bu anlam ve yorumlar aynı olabildiği gibi kimi zaman farklılık da arz edebilmektedir. Bu yönüyle sembollerin birleştiren, aynileştiren bir işlevi olduğu kadar başka milletlerden, kültürlerden ayrıştıran bir fonksiyonunun olduğunu da söyleyebiliriz. Ayrıca semboller kültürel anlamda duygu aktarımında oldukça işlevseldir ve günümüzün evrensel hayatında da çoğu zaman tercümenin getirdiği zorluğu aşmada önemli, kolay ve etkili bir işleve de sahip çok pratik araçlardır. Renk ve işaret sembollerinin bu özellik ve işlevleri sebebiyle Türk halk kültüründe önemli bir yeri ve kullanım yaygınlığı olduğunu söylemek mümkündür.
Aykap Dergisi dil ve edebiyatla ilgili yazıların söz varlığı açısından incelenmesi

Bu tez, Kazakistan basın tarihinde ayrı bir yeri olan ve Kazak dilinin gelişiminde özel bir amaç üstlenmiş Aykap Dergisinin dil ve imla özelliklerini konu edinmektedir. Tez; 1. Giriş, 2. Arap Harfli Kazak Türkçesi hakkında kuramsal bilgiler, 3. Gramer İncelemesi ve Transkripsiyonu olmak üzere üç ana bölümden oluşmaktadır. Teze kaynaklık eden metinin tıpkıbasımı tezin son kısmında verilmiştir. Giriş kısmında genel bir bilgi verildikten sonra 2. Bölümde Kazakistan'da dil, Arap harfli Kazak alfabesi ile diğer alfabeler ve imla tartışmaları, Kazak basın tarihinin seyri ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Tezin 3. bölümünde ise Aykap dergisindeki dil ve edebiyatla ilgili makaleler; imla, ses ve şekil özellikleri açısından incelenerek Kazak edebi dilinin ilk dönemlerine ait oluşumun nasıl gerçekleştiğine dair somut bilgi ve belgeler ortaya konulmaya çalışılmıştır. Tezde yöntem olarak 'Tasvirci Gramer Yöntemi' ile 'Karşılaştırmalı Gramer Yöntemi' uygulanmış, terimler konusunda ise Zeynep Korkmaz'ın Gramer Terimleri Sözlüğü'ne bağlı kalınmıştır.
Resimli kitap mecmuası üzerine bir inceleme, açıklamalı dizin ve seçilmiş metinler

Bu çalışmada II. Meşrutiyet döneminin uzun soluklu süreli yayınlarından olan Resimli Kitap incelenmiştir. Resimli Kitap zenginliğini fotoğraf ve resimlerle destekleyen bir süreli yayındır. Mecmua, Eylül 1908 / Ekim 1913 Şubat 1914 yılları arasında yayınlanmıştır. Beş yıl boyunca yayın hayatını sürdürmüş olan mecmua toplamda 9 cilt 51 sayıdır. Bu çalışmada Resimli Kitap incelenmektedir. Çalışma Girişten başka üç ana bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın Giriş kısmında II. Meşrutiyet dönemi basın hayatı ve bu dönemde çıkan mecmualar hakkında bilgi verilmiştir. Bu bölümde II. Abülhamit zamanında yaşanan basın sansürü ve Meşrutiyet döneminde oluşan basın hürriyeti konusunda karşılaştırma yapılmıştır. Çalışmanın Birinci bölümünde mecmuanın şekil özellikleri, Resimli Kitap'ın yazar kadrosu ve yayın politikası hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde dergideki bütün yazı, resim ve fotoğrafların sayılarına, konularına ve yazar adına göre açıklamalı dizini yapılmıştır. Üçüncü bölümde ise Resimli Kitap içerisinden seçilmiş bazı metinler Latin alfabesine aktarılmıştır. Çalışmanın sonunda Resimli Kitap'ın devrin bütün gelişmelerine açık olarak her sayısında daha iyi olmaya çalıştığı, güncel siyasi ve edebi gelişmeleri yoğun olarak takip ettiği, devrin önemli sanatçılarını sayfalarında barındırdığı görülmüştür. Ayrıca derginin devrine göre çokça görsel kullanması bugünün okuru için dönemi anlamak ve yorumlamada dergiyi daha özgün bir noktaya taşımıştır.
Naşide Gökbudak'ın ilk on romanındaki şahıs kadrosu üzerine bir inceleme

Yüksek lisans tezi olarak hazırlanan bu çalışmada, Naşide Gökbudak'ın ilk on romanındaki şahıs kadrosu incelenmiş ve değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmelerde roman incelemesi ve psikanalitik eleştiri kuramı ölçüt alınmıştır. Çalışmamızın birinci bölümünde giriş başlığı altında, yazarın hayatı, romanlarının özellikleri, kullanılan yöntem ve teknik hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde her romanın özeti yapılmış, vakanın zuhurunda yer alan şahıslar incelenmiş, dekoratif unsur durumundaki kahramanlardan söz edilmiştir. Bu incelemelerin her birinin sonunda şahıs kadrosu üzerinde toplu bir değerlendirmeye de yer verilmiştir. Üçüncü bölümde, yaptığımız çalışmanın tamamından elde ettiğimiz bilgiler sonuç bölümü olarak yazılmıştır. Bibliyografyada, çalışmamıza katkıda bulunan kitaplara, makalelere ve internet adreslerine yer verilmiştir. Eklerde ise yazarın kendi yazıp gönderdiği özgeçmişşine ve yazar ile bizzat tarafımdan yapılmış bir görüşme metnine yer verilmiştir.
Eski Anadolu Türkçesinde 'Kendi' biçimbiriminin işlevleri

Bu çalışmada Eski Anadolu Türkçesinde kendi biçimbiriminin işlevleri incelenmiştir. İlk olarak Bağlama Kuramı ve kendi biçimbirimi üzerine ortaya konan yaklaşımlar değerlendirilmiştir. İncelenen çalışmalardan elde edilen veriler, bu çalışmada kullanılarak kendi biçimbirimin hangi işlevlerde kullanıldığı tespit edilmiştir. Kendi ve kendisi biçimbirimlerinin Bağlama Kuramı kapsamında hangi işlevlerde kullanıldığı tartışılmış ve bu işlevlerin ne tür özellikleri olduğu örneklerle incelenmiştir. İncelenen çalışmalar ve test edilen örnekler ile kendi biçimbirimin dönüşlü adıl, adılsıl, kuvvetlendirici, niteleyici ve artık adıl işlevleri olduğu tespit edilmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasında günümüz Türkçesinde tespit işlevlerin Eski Anadolu Türkçesinde kullanım alanı 14. yüzyılda yazılan Edviye-i Müfrede, 15. yüzyıla ait Dede Korkut Kitabı eseri ve yine aynı dönemde kaleme alınan Münebbihü'r-RAuidin eserlerinden elde edilen örneklerle incelenmiştir. Dönem metinlerinde yapılan inceleme sonucu kendi biçimbirimin bu dönemde artık adıl işlevinin olmadığı ancak diğer işlevlerde kullanıldığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca kendi biçimbiriminin günümüz Türkçesinin aksine özne konumunda çekimsiz olarak ortaya çıkarak ve ad öbeklerinde baş olarak ortaya çıkarak adılsıl olarak kullanıldığı sonucuna ulaşılmıştır.
Ahmet Midhat Efendi'nin Kainat adlı eserinde İtalya ve Yunanistan

Ahmet Midhat Efendi'nin Kainat ismi altında yazdığı ülkelerin siyasi tarihini anlattığı kitaplardan bu tezde İtalya ve Yunanistan metinleri bulunmaktadır. Ülkelerin tarihleri bilinen en eski çağlardan alınarak kitapların yayınlandığı 1880 yılına kadar getirilmektedir. Tarih anlatımı sırasında anlatılan dönemle ilgili sanat ve bilimdeki gelişmelere de zaman zaman yer verilmektedir. Kitaplarda tarih kısmına geçilmeden önce ülkelerin coğrafyası hakkında ansiklopedik bilgiler verilen bir coğrafya kısmı bulunmaktadır. Ahmet Midhat, İtalya ve Yunanistan tarihlerini yazarken de ülkelerin coğrafyasını ön planda tutmakta ve ülke coğrafyası genişlese de sınırlar içinde kalmaya gayret göstermektedir. Tarih anlatımından sonra yazarın kendi görüşleri ışığında o milletin bundan sonraki hayatı hakkında tahminlerde bulunduğu 'Ahval-i Ahire' bölüm yer almaktadır.
Aziz Nesin tiyatrosu

Aziz Nesin Tiyatrosu adlı bu çalışmada 1915- 1995 yılları arasında yaşamış olan Nesin'in tiyatroları ele alınmıştır. Çalışmanın girişinde çok yönlü bir şahsiyet olan yazarın yaşadığı dönemin tiyatrosuna yer verilmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde Aziz Nesin'in yaşamından ve tiyatro anlayışından bahsedilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde Aziz Nesin'in Dramatik Oyunlar'ı, üçüncü bölümde Karagülmece Oyunlar'ı ve dördüncü bölümde de Çalgılı-Şarkılı Oyunlar'ı üzerinde ayrıntılı olarak durulmuştur. Her bir oyunun tema, kişi, zaman, mekan, dil ve anlatım özellikleri tahlil edilmiştir. Çalışmanın sonucunda Aziz Nesin'in tiyatro anlayışı ve Aziz Nesin tiyatrosuna etki eden unsurlar ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu çalışmada Aziz Nesin tiyatrolarının tarihe düştüğü şerhin izi sürülmektedir. Genel bir değerlendirme yapılarak sonlandırılmış olan çalışmanın ekler bölümünde tabloların yanı sıra yazara özgü başlıca yazım biçimleri ve fotoğraflara yer verilmiştir.
Cemal Süreya'nın şiirlerinde toplumcu gerçekçi izler

Cemal Süreya, Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatının önemli şairlerinden biridir. İkinci Yeni hareketi içinde yer alan ve Türk şiirinin önemli sanatçılarından olan Cemal Süreya'nın şiirlerindeki toplumcu izleri aydınlatmak ve tahlil etmek bu çalışmanın temel amacıdır. Bu bağlamda, sanatçının 1958 ile 1988 yılları arasında yayımladığı Üvercinka (1958), Göçebe (1955), Beni Öp Sonra Doğur Beni (1973), Uçurumda Açan (1984), Sıcak Nal (1988) ve Güz Bitiği (1988) adlı şiir kitapları, bunların yanı sıra Günler (2018), On üç Günün Mektupları (2018), Folklor Şiire Düşman (1992), Papirüs'ten Başyazılar (2015), Toplu Yazılar I (2018, Şapkam Dolu Çiçekle ve Şiir Üzerine Yazılar), Toplu Yazılar II (2016, Günübirlikler) ve söyleşi tarzında kaleme aldığı Güvercin Curnatası (2017) adlı eserleri de incelenmiştir. Bu incelemelerden hareketle, Cemal Süreya'nın şiirlerindeki toplumcu gerçekçi izler ortaya konmuştur. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Cemal Süreya'nın hayatı ve edebi kişiliği, ikinci bölümde İkinci Yeni şiiri, tarihçesi ve ikinci Yeni içinde Cemal Süreya; üçüncü bölümde gerçekçilik kavramından yola çıkarak toplumcu gerçekçilik anlatılmıştır Dördüncü bölümde ise şiirler tahlil edilerek bu şiirlerdeki toplumcu gerçekçi izler ortaya konmuştur.
Türk Ocaklarının tarihi gelişimi (1912-1931)

Milliyetçilik prensipleri, Batı Avrupa'da yavaş yavaş ortaya çıkmış, inkılap Fransa'sında teorik olarak kaleme alınmıştır. Milliyetçilik, dini cemiyete ve dolayısıyla hükümdara olan bağlılığı tamamıyla ortadan kaldırmıyorsa bile, bir millet idaresi kavramı getirerek, yavaş yavaş onların yerini almıştır. XIX. yy'da çok milletli imparatorluklar merkezi güçlerini ve otoritelerini yayılan milliyetçilik akımıyla kaybetmeye başlamışlardır. Osmanlıcılar, Osmanlı İmparatorluğuna vatandaşlık bağıyla bağlı olan herkesin, ırkı ve dini ne olursa olsun ayrılık gütmeden imparatorluğun yaşaması ve gelişmesi için çalışmışlardır. Fakat milliyetçilik akımının Osmanlı İmparatorluğuna girmesiyle gayrimüslimler milli devletlerini kurabilmek için isyanlara başlamışlardır. Meydana gelen bu isyan hareketleri Türk milliyetçiliğinin ortaya çıkışını hızlandırmıştır. İlk başlarda kültürel temelleri atılan Türk milliyetçiliği, iç ve dış gelişmelere bağlı olarak, siyasi bir çehre kazanmış ve II. Meşrutiyet döneminin en önemli fikir akımı haline gelmiştir. II Türk Ocakları, Türklerin kültürel, sosyal ve iktisadi seviyelerinin yükseltilmesine ve politikaya girmeden hizmet edebilecek, büyük ve ciddi bir milliyetçi dernek olarak 25 Mart 1912'de kurulmuştur. Türk Ocakları, milli vatan içinde medeni bir Türk milleti kurmak amacı doğrultusunda 19 yıl Türk milliyetçiliğinin ve Türk insanın yükselmesi için çalışmıştır. Türk Ocakları, Cumhuriyetin ilanından sonda Atatürk'ün desteğini de alarak faaliyet alanım, genişletmiştir. Yurdun her köşesinde şubeler açan Türk Ocakları, günümüz üniversitelerinin görevlerini bir halk üniversitesi olarak yerine getirmiştir. Türk Ocakları konferans ve temsiller yoluyla halkı hemen her konuda aydınlatmayı başarmış ve Türkiye'de bir aydın tabakanın oluşmasını sağlamıştır. Türk Ocakları; Türk milliyetçiliği, Türk halkı, Türkiye Cumhuriyeti ve inkılaplar için çalışan en uzun ömürle ve teşkilatlı Türkçü dernektir.
İlhan Berk'in şiirlerinde epistemolojik ve ontolojojik mistifikasyon

Modern Türk edebiyatın önemli edebi topluluklarından biri İkinci Yeni hareketidir. 1950'lerin ortasından 1960'ın sonlarına kadar etkili olan İkini Yeni döneminde şiir dili, imge ve söz diziminde köklü ve önemli değişiklikler meydana gelmiştir. İkinci Yeni hareketinin öncü isimlerinden biri olan İlhan Berk, şiirde farklı teknikler denemiş, şiir dilinde zaman zaman değişiklikler yapmış ve uzun yıllar boyunca birbirinden farklı eserler yazmış çok yönlü ve çok değişken bir şairdir. Hemen her konuda şiirler yazan İlhan Berk, şairlik yaşamı boyunca farklı kaynaklardan yararlanmış ve beslendiği bu yeni kaynaklara dayanarak dil, tema, anlam, izlek olarak birbirinden tamamen farklı şiirler yazmıştır. Bu çalışmada İlhan Berk'in şairlik hayatı ve şiirleri üç döneme ayrılmış ve çalışma bu üç dönem esas alınarak gerçekleştirilmiştir. İlhan Berk şiirlerinin en önemli kaynaklarından olan ve hayatının belli dönemlerinde değil, şairlik hayatının tamamına yayılmış ve hemen her şiirine az veya çok sirayet etmiş olan aşk, cinsellik ve erotizm belli bir dönem ile sınırlandırılmamıştır. Bu çalışmada, İlhan Berk şiirlerindeki epistemolojik ve ontolojik mistifikasyonlar ele alınmış, İlhan Berk'in beslendiği, dayandığı epistemolojik ve ontolojik kaynaklar belirlenmiş ve İlhan Berk şiirlerinin anlam dünyası açıklanmıştır. İlhan Berk'in hangi bilgi kaynağından -epistemoloji - beslenerek ve nasıl bir varlık bilgisinden-ontoloji- yola çıkarak şiirler yazdığı hayatından, okuduklarından ve şiirlerinden yola çıkılarak açıklanmış ve Berk şiirlerinin gizemi, sırları -mistifikasyon- ortaya çıkarılmıştır.
Sá'atnáme: İnceleme-metin-söz varlığı-dizin

Çalışmada Sa'atname adlı eser üzerinde durulmuştur. 96 varaktan oluşan eserin müellifi Hibetullah İbni İbrahim'dir. Yazar hakkında literatürde bilgi yer almamaktadır. Sa'atname kelime kadrosu ve dil özellikleriyle Eski Anadolu Türkçesini yansıtmaktadır. Eser dini ve ahlaki değerlere sıkça vurgu yapmaktadır. Bunu yaparken didaktik bir anlayış çerçevesinde düz yazı kullanılmıştır. Eser; İnceleme, Metin, Söz varlığı, Dizin olmak üzere dört ana bölümden oluşmuştur. Metin bölümünde Arap harfli yazılan eser çeviri yazıya aktarılmıştır. Dil İncelemesi bölümünde eserin dil özellikleri saptanarak Türkiye Türkçesi ve Eski Anadolu Türkçesi arasındaki benzerlikler, farklar ve değişmeler ortaya koyulmuştur. Dizin bölümünde eserin kelimeleri anlamlarıyla birlikte alfabetik sırayla verilmiştir. Söz varlığı bölümünde eserin barındırdığı dilsel değerler ortaya çıkartılmıştır.
Atatürk Kitaplığı bel_yz_k1582 numaralı cönk

Cönkler, halk edebiyatında genellikle Aşık tarzı şiir geleneğinin ürünlerini bünyesinde barındıran el yazması mecmualardır. Uzunlamasına açıldığı ve ensiz olduğu için halk arasında sığırdili ve danadili olarak da adlandırılmışlardır. Şekli ve içerdiği engin bilgiler hasebiyle Arapça gemi manasına gelen 'sefine' adı da cönk için kullanılan bir başka kavramdır. Aşıklık geleneğinin ilk yazılı mecmuaları olma özelliği gösteren cönkler, okuma yazma oranının az olduğu Osmanlı toplumunda, aşıklar hakkında bilgi alabileceğimiz yegane ürünlerdir. Aşık Edebiyatı ürünlerinin yanında Klasik edebiyat ürünlerine de yer verilmiştir. Bel_Yz_K 1582 numaralı cönk, h. 1237- 1269 yıllarında hazırlanmıştır. İçerisinde 13. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar olan dönem ürünleri bulunmaktadır. İstinsah yapılırken yazıldıkları dönemin dil özellikleri göz ardı edilmemiştir.
Liselerde okutulan 9. sınıf Türk edebiyatı ders kitabında bulunan coşku ve heyecanı dile getiren metinler ünitesi hakkında öğrenci görüşleri

Bu araştırma, liselerde okutulan 9. Sınıf Türk Edebiyatı ders kitabında bulunan Coşku ve Heyecanı Dile Getiren Metinler Ünitesi'nin içeriğinin öğrenilme düzeyini tespit etmek amacıyla yapılmış nitel ve nicel bir çalışmadır.9. sınıf edebiyat dersini diğer sınıflardan ayıran en temel özellik bu dersin içeriğinin öğrencilere temel edebiyat kavramlarını ve edebi türleri şekil ve içerik yönüyle tanıtmasıdır. Öğrenciler 9. sınıf Türk Edebiyatı dersinde yapılandırdıkları bilgilerle sonraki yıllarda karılaştıkları metinleri incelerler. Bu dönemde elde edilen bilgiler oluşturulacak yapının temelini teşkil ettiği için ayrı bir önem arz eder. Trabzon ilinde bulunan Anadolu öğretmen liselerinde öğrenim gören 310 dokuzuncu sınıf öğrencisine uygulanan 25 soruluk bir anket çalışmasıyla teze ilişkin öneriler desteklenmiş olup; bu sorularda öğrencilerin 9. Sınıf Türk Edebiyatı ders kitabında bulunan Coşku ve Heyecanı Dile Getiren Metinler Ünitesi'ni öğrenme düzeyi sorgulanmıştır. Ayrıca çalışmayla aynı paralelde yine aynı okullarda öğrenim gören 10 öğrenciyle 6 sorudan oluşan mülakat çalışması yapılarak iki çalışma karşılaştırılmıştır. Ankette elde edilen veriler kodlanarak Microsoft Excel programına yüklenmiştir. Verilerin analizinde de Microsoft Excel programı kullanılmıştır. Görüşmeye ilişkin bulgular tablolar halinde gösterilerek yorumlanmıştır. İki çalışmanın sonucunda öğrencilerin özellikle şiirde yorum, şiirde zihniyet ve söz sanatları konusunun öğrenilip yapılandırılması ile ilgili sorunlar yaşadıklarını söyleyebiliriz. Araştırmada elde edilen bulgular neticesinde öğrencilerin 9. sınıfta ilk kez karşılaştıkları Divan edebiyatı metinlerinin değerlendirilmesinde bu sorunları daha yoğun bir şekilde yaşadıklarını da özellikle belirtmek gerekir. Elde edilen bilgiler doğrultusunda M. E. B, Türk dili ve edebiyatı öğretmenleri ve ders kitabı yazarlarına önerilerde bulunulmuştur.
Cenab Şehabeddin'in Peyam-Sabah'taki kültür-dil-edebiyat konulu makaleleri

Bu çalışmanın konusu Türk şiirine ve nesrine çok önemli katkıları olan Cenab Şehabeddin'in (1870-1934) Peyam-Sabah gazetesinde 18 Eylül 1335- 1919 tarihinden başlayarak 3 Mayıs 1338- 1922 tarihine kadar yayımlanan edebiyat, dil, kültür, sanatla alakalı bazı yazılarının Latin alfabesine aktarımıdır. Çalışmada önce bir 'Giriş'e yer verilmiş ve burada Cenab'ın söz konusu makalelerinin genel bir değerlendirmesi yapılmıştır. İzleyen bölümde de edibin 34 makalesinin latin harfli metinlerine yer verilmiştir. Yazarın temas ettiği noktalar 'edebiyat, şiir, sanat, estetik, eski-yeni edebiyat, medeniyet, alfabe, sosyal hayat' olarak belirginleştirilebilir. Bu çalışmada metinler kronolojik olarak sıralanmıştır.
Ahmet Paşa Dİvanı'nın Tahirü'l-Mevlevİ tarafından nesre çevirisinin Latin harflerine aktarımı

Klasik Türk şiirinin yaklaşık altı asırlık tarihi serüveni gözden geçirildiğinde matbu ve yazma olmak üzere gerek manzum gerek mensur pek çok eser vücuda getirilmiştir. Söz konusu eserlerin günümüz okuruna ulaşması noktasında bu eserlerin Latin harflerine aktarımı büyük önem arz etmektedir. Ancak en az bunun kadar önemli olan bir diğer husus ise eski edebiyat, kültür ve medeniyet dünyamıza ait metinlerin anlaşılması ve yorumlanmasıdır. Bu düşünceden hareketle Tahirü'l-Mevlevi'nin 'Veliyyü'd-din Oğlu Ahmed Paşa Divanı'nın Nesre Çevrilişi' adlı rika hatlı metin tez konusu olarak belirlenmiş ve bu sayede XV. yüzyılın sacayaklarından biri olan ve özellikle kaside sahasında şöhret kazanmış divan şairlerinden Ahmed Paşa'nın şiir anlayışı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Süleymaniye Yazma Eserler Kütüphanesi, Fethi Sezai Türkmen Koleksiyonu 85-86 numarada kayıtlı olan eserin tamamının çalışılması yüksek lisans tezinin sınırlarını aşacağından bu çalışmada söz konusu eserin 86 numarada kayıtlı defterin tamamı ile 85 numaralı defterin ilk 28 varağı yeni yazıya aktarılmıştır. Eser, Ahmed Paşa gibi edebiyat tarihimizin önemli bir şairinin divanındaki tüm şiirlerin nesre çevirisini ihtiva etmesinin yanı sıra divanın tümünün şerh edilmesine bir basamak teşkil etmesi; üstelik nesre çevirilerin Tahirü'l-Mevlevi gibi o geleneğe hakim ve çok yönlü bir kimse tarafından yapılmış olması yönüyle de ayrıca önem arz etmektedir. Bu sebeple çalışmamıza eserin müellifi Tahirü'l-Mevlevi hakkında hayatı, edebi kişiliği ve eserleriyle ilgili bir bölüm eklemeyi uygun gördük.
Firdevsi-i Rumi'nin Süleymanname yazmasının (81. cilt, 54b-82a, 28 yk.) yayını ve üzerinde dil incelemeleri

Süleyman-name-i Kebir XVI. yüzyılın başlarında Firdevsi-i Rumi tarafından yazılmış olup Süleyman Peygamberin hayatım ve menkıbelerini anlatan ansiklopedik mahiyette bir eserdir. Süleyman-name'nin 81. cildi, yani tezimize konu olan yazma Fatih Millet Kütüphanesi, Tarih, 317 numarada kayıtlıdır. Eser manzum ve mensur karışık olarak yazılmıştır. Bu çalışma, eserin 28 yapraklık bölümü üzerinde yapılmış olup girişten sonra metin, dil incelemesi ve sözlük bölümlerinden oluşmuştur. Metin bölümünde eser transkripsiyonlu olarak Latin harflerine aktarılmıştır. Dil incelemesi bölümünde eser, imla, ses bilgisi, yapı bilgisi gibi çeşitli açılardan incelenerek metnin imla ve ses özellikleri ortaya çıkarılmıştır. Bu çalışmadaki amaç, Süleyman-name-i Kebir'in elde bulunan son cildini bilim dünyasına kazandırmak ve eser üzerinde dönemin dil özellikleri bakımından inceleme yaparken Tarihi Türkiye Türkçesi çalışmalarına katkıda bulunmaktır.
2000 sonrası Türk romanında tasavvufi söylem

Yirmi birinci yüzyılla birlikte tasavvuf, Türk romanında önemli bir yer tutar. Bu çalışmada tasavvufi söylemin Türk romanına etkileri incelendi. Geniş bir roman taramasından sonra belirlenen İhsan Oktay Anar'ın 'Suskunlar', Elif Şafak'ın 'Aşk', Ahmet Ümit'in 'Bab-ı Esrar' ve Nazan Bekiroğlu'nun 'La' isimli eserleri çalışmanın temeline oturtuldu. İki bölüm halinde düzenlenen çalışmanın ilk bölümünde, tasavvufi söylem ve bu söylemin Türk romanına etkileri, Tanzimat'tan günümüze gelerek incelendi. Çalışmanın ana bölümü olan ikinci bölümde romanların, yapısall ve izleksel tahlili yapıldı. Bu tahlil esnasında, özellikle tasavvuf disiplininden yararlanıldı. Ayrıca; tarih, sosyoloji, felsefe, psikoloji, dinler tarihi ve güzel sanatların imkanları da çalışmaya yansıtıldı. Böylece romanlardaki tasavvufi söylemin mahiyeti ve işleniş şekilleri ortaya konuldu.
Oğuz Ergeç koleksiyonu mecmuası (80b-150a inceleme-transkripsiyonlu metin-tıpkıbasım)

Çalışmamızda 330 varaktan oluşan Oğuz Ergeç Koleksiyonu Mecmuası diye adlandırılmış olan şiir mecmuasının 80 b-150a varakları arasındaki bölümü incelenmiştir. Mecmuanın incelenen ilk 150 varağında eserin mürettibine ve derleme tarihine dair herhangi bir bilgiye ulaşılamamıştır. Ancak 18. yy. ın sonu ile 19. yy. ın başlarında peyderpey derlendiği düşünülmektedir. Mecmuanın incelediğimiz bölümü gazellerden oluşmaktadır. Bu bölümde toplam 236 şair, 620 şiir yer almaktadır. Bu şiirlerin 48'i nazire, 90'ı Farsça şiirdir. İlk 150 varakta en çok şiiri bulunan şair Nabi'dir. İncelediğimiz bölümde divanlarda mevcut olmayan 20 şiir tespit edilmiştir. Bunların üçü Nabi'ye aittir. Giriş bölümünde çalışmanın konusu, kapsamı, önemi, yöntem ve sınırlılıkları belirtilmiş; mecmualar hakkında genel bilgiler verilmiştir. Birinci bölümde ise çalışmamıza konu olan varaklar arasındaki şairler, şiirleri, aruz kalıpları ve nazireler tablolar halinde verilmiştir. Bu tablolarda beliren veriler ışığında değerlendirmeler yapılmış; eserin içeriği, dil ve imla özelikleri tanıtılmıştır. İkinci bölümde 80 b-150a varakları arasındaki şiirlerin çevriyazı metni verilmiştir. Varılan sonuçların değerlendirmesi ve kaynakça ile çalışma tamamlanmıştır.
Amiloğlu, Terceme-i Cavidan-ı Arş-name

Bu çalışma, Amiloğlu'nun Terceme-i Cavidan-ı Arş-name adlı eseri üzerine yapılmıştır. Eserin aslı Farça olup, H.823 yılında Amiloğlu tarafından Türkçeye çevrilmiştir. Eserde, Fazlullah-ı Hurufi tarafından kurulan Hurufi tarikatının felsefesi anlatılmıştır. Eser, Hurufilik'in ilk dönem tercümelerinden olması ve Eski Anadolu Türkçesi dönemi özelliklerini yansıtması sebebiyle önem arz etmektedir. Çalışmamızda, Giriş, Çeviri Yazılı Metin, İnceleme ve İndeks? olmak üzere dört ana başlık yer almaktadır. Giriş'te Eski Anadolu Türkçesi dönemi, Hurufilik, Amiloğlu ve eser hakkında bilgi verilmiştir. Çeviri yazılı metin bölümünde Arap harfleriyle yazılan metin transkribe edilmiş, metinde yer alan Arapça ve Farsça kısımlar Türkçeye çevrilmiştir. İnceleme bölümünde eserin dil özellikleri tespit edilmiştir. Çalışmamızın son bölümü olan İndeks bölümünde metinde yer alan kelimeler alfabetik olarak sıralanarak anlamları verilmiştir. Sözcüklerin aldığı ekler gramatikal dizin sırasında belirtilen şekilde sıralanmış, varak ve satır numaraları eklenmiştir. Eserin dili incelenirken Türkiye Türkçesi ile dönem Türkçesi arasındaki benzer ve farklı yönleri tespit etme imkanı ile bugün arkaik duruma düşmüş kimi kelimeleri tanıma fırsatı yakaladık.