turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kambiyo senetlerinde ihtiyati haciz

Kambiyo senetlerine dayalı alacak, normal bir para alacağından ayrı bir nitelik arz ettiğinden, bu alacağın tahsili özel bir öneme sahiptir. Bu sebeple ticari hayatın gerektirdiği sürat ve güven ilkesini niteliğinde barındıran bu senetler, birçok açıdan özel hukuki düzenlemelere tabi tutulmuştur. Bir borç ilişkisinde tarafların beklentisi, borcun zamanında ve borç ilişkisine uygun olarak ifa edilmesidir. Ancak her borç ilişkisi, bu beklentiye paralel sona ermemektedir. Söz konusu borç, kambiyo senetlerine dayalı bir kambiyo borcu olduğunda, bunun gereği gibi ve zamanında ifa edilmesi ticari hayatın sürekliliği bakımından son derece önemlidir. Zamanında yerine getirilmeyen bir kambiyo borcuna ilişkin başvurulacak öncelikli yol, ihtiyati hacizdir. Çünkü dava veya takibe ilişkin prosedürlerle alacağa kavuşma, uzun bir zaman gerektirmekte ve bu süreçte borçlunun mallarını kaçırma tehlikesiyle karşı karşıya kalınmaktadır. Bu sebeple kambiyo alacaklarına yönelik alınacak bir ihtiyati haciz, dava veya takibe ilişkin uzun prosedürler boyunca borçlunun mal kaçırması önleyecek ve bu süreçte alacağın tahsiline yönelik yol güvence altına alınmış olacaktır. Kambiyo alacaklarına ilişkin ihtiyati haciz taleplerinde, alacaklının alacağına kavuşacağı yolun bir an önce güvence altına alınması ile borçlunun haksız ve orantısız bir ihtiyati hacze maruz kalması arasındaki menfaat dengesi çok iyi kurulmalıdır. Bu açıdan kambiyo senetlerine ilişkin ihtiyati hacizlerde salt ihtiyati hacze ilişkin hükümler dikkate alınmamalı; bunun yanında kambiyo senetlerine özgü maddi hukuktaki düzenlemeler de göz önünde bulundurulmalıdır. Uygulamada ortaya çıkan sorunların çözümü ve içtihat birliğinin sağlanması için, bu hususların iyi değerlendirilmesi gerekmektedir. Ancak bu şekilde kambiyo senetlerine dayalı ihtiyati hacizlerde ortaya çıkan hak kayıplarının önüne geçilebilir.
İslam Hukukunda gayr-i müslimin şahitliğinin ve haberinin değeri

İslam, gayr-i müslimlerin Müslüman toplum bünyesinde barındırılmasına izin vermiştir. Aynı toplumu paylaşmak gayr-i müslim ve Müslümanlar arasında birçok sosyal ilişkiyi de beraberinde getirmiştir. 'Gayr-i Müslimin Şahitlik ve Haberinin Değeri' isimli tezimiz bu ilişkinin iki yönünü; şahitlik ve haber kavramlarını ele almaktadır. Tezimiz bir giriş kısmı ile üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde şahitlik kavramı üzerinde durulmuştur. Şahitliğin İslam hukukundaki yeri ve önemi incelenmiş, şahitlik için gereken şartlardan bahsedilmiştir. İkinci bölümde haber konusu ele alınmıştır. Konunun İslam hukukundaki yeri, haberin tanımı, çeşitleri, muhbirde aranan şartların neler olduğu gibi konular ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise gayr-i müslim kavramı incelenerek, gayr-i müslimlerin şahitlikleri ve haberleri değerlendirilmiştir. Çalışmamız neticesinde şu sonuca varılmıştır: Her iki kavramın da şahısları bağlayıcı bir yönü vardır. Fukaha, bu bağlayıcılığı velayet kapsamında değerlendirmiştir. Gayr-i müslimlerin şahitlikleri ve haberleri de bu ortak noktadan hareketle ele alınmıştır. Gayr-i müslimlerin Müslümanlar üzerine velayetleri yoktur. Bu sebeple Müslümanlar üzerine velayetin söz konusu olacağı şahitlikler ve haberler geçerli değildir. Velayetin söz konusu olmadığı, gayr-i müslimlerin kendi aralarında şahitlikleri ve dünyevi konularda verdikleri haberler ise geçerli görülmüştür.
Elektronik kitap uygulaması ve getirdiği hukuki sorunlar

Yazının icadıyla birlikte taşlar ve papirüsler üzerinde başlayan yazın tarihi, matbaanın icadıyla geçirdiği köklü değişimden sonra şimdi de dijital teknolojilerin hayatımıza girmesiyle yeni devrimini yaşamaktadır. Bilgi çağında olduğumuz 21'inci yüzyılda ilim ve edebiyat eserlerinin saniyeler içinde çoğaltılabilmesi, binlerce sayfalık külliyatların kolayca depolanabilmesi klasik yayıncılık alışkanlıklarında köklü değişimlere yol açmıştır. Elektronik kitapların ortaya çıkmasıyla birlikte yazar, yayıncı ve okuyucu arasındaki hukuki çekişme ve doktriner tartışmalar da şiddetlenmiştir. Çalışmamızda elektronik kitapların fikir ve sanat eserleri hukuku yönünden kapsamlı şekilde ele alınması ve dijital eserlere ilişkin tartışmalara elektronik kitapların da dahil edilmesi amaçlanmıştır. Elektronik kitap uygulaması ve getirdiği hukuki sorunlar değerlendirilirken dijital eserlere ilişkin doktriner görüşlerin ve basılı kitaplara ilişkin klasik kuralların elektronik kitaplara ne derece uyduğu değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışmamızın konusunu oluşturan elektronik kitap ve getirdiği hukuki sorunlar ele alınırken ilk bölümde genel olarak elektronik kitap kavramı, avantaj ve dezavantajları ile eser kavramı ve elektronik kitap üzerindeki fikri haklar incelenmiştir. Dijital formattaki elektronik kitabın ticaret mevkiine konulmasında yayma hakkının mı yoksa umuma iletim hakkının mı söz konusu olacağı süregelen tartışmaların temelinde yer almaktadır. Çalışmamızın ikinci bölümde borçlar hukuku bağlamında e-kitap yayın sözleşmesi ele alınarak 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, 5346 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu, Alman Telif Kanunu ve Alman Yayın Kanunu karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Çalışmanın son kısmında ise güncel tartışmaların devam ettiği elektronik kitap üzerinde tasarruf işlemleri ve elektronik kitaplarda kiralama ve kamuya ödünç verme sorunu değerlendirilmiştir. Bu değerlendirme yapılırken Avrupa Birliği Adalet Divanı'nın 3 Temmuz 2012 tarihli UsedSoft v. Oracle kararı ve Avrupa Birliği Adalet Divanı'nın 10 Kasım 2016 tarihli Vereiniging Openbare Bibliotheken v. Stichting Leenrecht kararı da mercek altına alınmıştır.
Ceza Muhakemesi Hukukunda hukuka aykırı delillerin değerlendirilmesi yasağı

Ceza muhakemesinde temel amaç, maddi uyuşmazlığa ilişkin gerçeğin tespit edilerek hukuki uyuşmazlığın çözülmesidir. Bu amacın geçekleşmesi için maddi uyuşmazlığa sebebiyet veren vakaların ispatı gerekmektedir. Bu nedenle ispat faaliyeti sürecin özü ve çekirdeğini oluşturmaktadır. Ceza muhakemesinde ispat faaliyeti açısından geçerli olan ilkeler aydınlatma yükümlülüğü ve delillerin serbestçe değerlendirilmesidir. Ancak günümüz ceza muhakemesinde aydınlatma yükümlülüğü ve delillerin serbestçe değerlendirilmesi ilkesi mutlak olarak uygulanmamakta, hukuka aykırı olarak elde edilen delillerin yargılamada kullanılmaması gerektiği kabul edilmektedir. Hukuka aykırı olarak elde edilen delillerin hangi durumlarda yargılamada kullanılamayacağı ise hem karşılaştırmalı hukukta hem de Türk hukukunda öğreti ve yargı kararlarında tartışmalara neden olmaktadır.
Türk Hukukunda kamu görevlilerinin yargılanma usulü

Bu tezde kamu görevlilerinin görevleri sebebiyle işledikleri iddia edilen suçlar sebebiyle yapılacak olan yargılamanın özel bir usule tabi olması ile bu sistemin koşul ve kapsamı incelenmektedir. Tez iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Türk hukukunda kamu görevlisi kavramı, kamu görevlilerinin yargılanmasında özel bir usulün varlığı, özel usule ilişkin öğretideki ve yargıdaki yaklaşımlar, temel sistemler ve tarihsel gelişim süreci incelenmiştir. İkinci bölümde ise, 4483 Sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun'da öngörülen özel yargılama sistemi ve yorumu; uygulamada Kanun'a duyulan ihtiyaç bağlamında, sistemin eksikliklerinin giderilerek korunması gerektiği düşüncesi, öğretideki görüşler ve yargısal içtihatlar doğrultusunda ele alınmıştır.
Osmanlı-Türk anayasal gelişmelerinde kuvvetler ayrılığı ilkesi

Kuvvetler ayrılığı ilkesi; geçmişşten günümüze sosyal, ekonomik ve siyasi gereksinimlerin sonucunda değişiklere uğramış ve bugünkü görünümüne kavuşmuştur. Tez çalışması süresince; ön bölümde, öncelikle kuvvetler ayrılığı ilkesinin temellerini atan düşünürlerin ilkeye bakış açıları ele alınarak 'kuvvetler ayrılığı ilkesi' açıklanmaya çalışılmıştır. Daha sonra yasama ve yürütme kuvvetlerinin birbirleri ile olan ilişkisine bakılarak hükümet sistemleri ele alınmıştır. Takip eden bölümlerde ise; Osmanlı ve Türk anayasaları incelenerek, karşılaştırmalı bir bakış açısıyla yasama ve yürütme arasındaki ilişkinin hükümet sistemlerine etkisi ve hangi kuvvetin hangi dönemde daha etkin olduğu, bu etkinliğin uygulamadaki görünümüne dikkat çekilerek, kuvvetler ayrılığı ilkesinin önemi ve zarureti vurgulanmaya çalışılmıştır.
Türk Askeri Ceza Muhakemesi Hukukunda koruma tedbirleri

Mahkemelerin bağımsızlığı ve hakimlik teminatı esaslarına göre ordu bünyesinde oluşturulan askeri mahkemelerde uygulanan koruma tedbirleri 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu'nda düzenlenmiştir. 353 sayılı Kanun'da; tutuklama, yakalama, gözaltı, ifade alma, sorgu, zorla getirme, arama, elkoyma, işten el çektirme konularına ilişkin hükümler yer almaktadır. 2006 yılında yürürlüğe giren 5530 sayılı yasa ile, 353 sayılı Yasa'nın birçok hükmü ilga olmuş, ilga olan hükümler yerine, 353 sayılı yasada aksine hüküm bulunmamak şartıyla, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununu hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmış, böylelikle 5271 sayılı yasa ile 353 sayılı yasa arasında genel kanun-özel kanun ilişkisi doğmuştur. Bu durumda askeri yargılamalarda uygulanan koruma tedbirlerine ilişkin 353 sayılı Yasa'daki hususi hükümlerin ortaya konulması, 5271 sayılı Yasa'nın uygulandığı durumların belirlenmesi ve bu iki yasa arasındaki ilişki önem arz etmektedir. Birinci bölümde genel olarak askeri ceza yargısı anlatılmış; bu kapsamda askeri ceza yargısının kaynakları, suç ve yaptırım sistemi, organları üzerinde durulmuş, askeri yargının görev alanı belirlenmiş, askeri yargının süjesi olan asker kişiler tespit edilmiştir. İkinci bölümde, teorik olarak koruma tedbirleri üzerinde durulmuştur. Koruma tedbirlerinin özellikleri ve uygulanması için gerekli olan ön şartlar incelenmiştir. Üçüncü ve son bölümde, 353 sayılı Kanun'daki tutuklama, yakalama, gözaltı, ifade alma, sorgu, zorla getirme, arama, elkoyma, işten el çektirme koruma tedbirleri sırasıyla ele alınmış, genel ceza usül yasası ile irtibatları anlatılmıştır.
Taşıyanın muhtemel sorumsuzluk halleri

Çalışmamızın temel amacı, deniz ticareti hukukunun önemli bir bölümünü oluşturan navlun sözleşmelerinde, taşıyanın sorumluluktan kurtulmasına imkan veren muhtemel sorumsuzluk hallerinin tespiti ve irdelenmesidir. Bu kapsamda çalışmamız üç bölüme ayrılmıştır. Birinci bölümde navlun sözleşmesinin tanımı, unsurları, tarafları, çeşitleri açıklanmış ve sonrasında taşıyanın sorumluluğu, bu sorumluluğun sonuçları, genel olarak sorumluluktan kurtulma ve mutlak sorumluluk halleri incelenmiştir. İkinci bölümde çalışmanın asıl konusu olan muhtemel sorumsuzluk hallerinin ortaya çıkış süreci ve uluslararası konvansiyonlardaki yeri açıklanmış; daha sonra 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunundaki muhtemel sorumsuzluk halleri tek tek incelenmiş; daha sonra 6762 sayılı eski Türk Ticaret Kanunundaki düzenlemelerden farkları ortaya konmuştur. Üçüncü bölümde ise muhtemel sorumsuzluk hallerinin emredici niteliği ve ispatı üzerinde durularak hangi hallerin emredici niteliğin kapsamında olduğu ve hangi hallerde emredici niteliğin aksine düzenleme yapılabileceği ile muhtemel sorumsuzluk hallerine özel ispat faaliyeti açıklanmaya çalışılmıştır.
Anonim şirketlerde önemli miktarda malvarlığı üzerinde işlemler

Anonim şirkette önemli miktarda malvarlığı üzerinde işlemler, anonim şirketin yapısı ve faaliyetlerini ve ayrıca pay sahiplerinin çıkarlarını etkileyen ciddi sonuçlar doğurur. Bu söz konusu işlemler, yabancı hukuk sistemlerinde uzun zamandır pay sahiplerinin korunması amacıyla genel kurulun yetkili olduğu özel usule tabidir. Türk hukukunda 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu öncesinde sadece tasfiye halindeki anonim şirket için düzenlenen genel kurulun bu yetkisi, Yargıtay kararlarında ve öğretide faaliyeti devam eden şirket için de kabul edilmekteydi. Bugün ise Yargıtay içtihatları ve yabancı hukuk sistemlerine uygun olarak önemli miktarda malvarlığı üzerindeki işlemler, faaliyeti devam eden şirketler açısından özel olarak düzenlenerek genel kurulun devredilemez görev ve yetkileri arasında sayılmış ve ayrıca halka açık şirketler için önemli nitelikte işlemlere özgü özel usule tabi kılınmıştır (TTK md. 408 /2-f; SPK md. 23 /1-b). Ancak Türk Ticaret Kanunu'na Adalet Komisyonu tarafından sonradan eklenen hüküm birçok yönden yoruma ve tartışmaya açıktır. Zira hükmün kapsamı ve uygulama alanı konusunda Türk Ticaret Kanunu bakımından usul ve esaslar yönünden söz konusu olan belirsizlikler, genel kurul ile yönetim kurulu arasında yetki çatışması yaratabileceği gibi, işlemin akıbeti ve dolayısıyla tarafların işlemle bağlılık durumu açısından da sorun doğurabilecek niteliktedir. Öte yandan halka açık şirketler bakımından Sermaye Piyasası mevzuatında önemli nitelikte işlemler için öngörülen usulün de önemli miktarda malvarlığı üzerindeki işlemler özelinde değerlendirilmesi gerekmektedir. Çalışmamızda yoruma ve tartışmaya muhtaç hususlara açıklık getirilmesi amacıyla, önemli miktarda malvarlığı üzerindeki işlemlerin gerçekleştirilmesine ilişkin hukuki bir çerçeve oluşturularak, bu işlemler düzenlenişi, kapsamı, tabi olduğu usul ve nihayet hüküm ve sonuçları yönünden incelenmiştir.
Roma Hukukundaki haksız fiil benzerleriyle Türk Hukukundaki objektif sorumluluk hallerinin karşılaştırılması

Kusursuz Sorumluluk, hukuka aykırı fakat kusurlu olmayan bir fiil veya olay ya da durum ile, başkasına zarar verildiğinde zararı tazmin yükümüdür. Bu anlamda, hukuki düzenleme, hukuk kuralının objektif şekilde ihlalini müeyyide altına ahyorsa, kusursuz sorumluluk vardır, denebilir. Kusur kavramı Roma kökenlidir. Fakat Roma Hukuku'ndaM kusur borcun nedeni değildir. Borcun gerçek nedeni, her zaman birden çok kişi arasındaki ilişkilerde karşılık ve buna düzeltici adaletin tepkisidir. Roma Hukuku'nda kusursuz sorumluluk geniş bir uygulama alanı bulmaktadır, özellikle klasik Hukuk Döneminde, kusur, sorumluluğun doğması için mutlaka gerekli bir şart değildir. Bu dönemde Roma hukukçuları, çok sayıda kusursuz sorumluluk hallerinin varlığım kabul etmekte güçlük çekmemişlerdir. Ancak Iustinianus Dönemi'ne gelindiğinde, kusursuz sorumluluk ilkesinin mutlak şekilde kabulünün haksızlıklara yol açtığı kabul edildi ve kural olarak kusur sorumluluğu ilkesine dönüldü. Kusur Sorumluluğu hukuka aykırı ve kusurlu bir fiil ile başkasına zarar verildiğinde zararı tazmin yükümüdür. Bu dönemde halen kusur sorumluluğu uygulanmakla birlikte, Klasik Hukuk Döneminde haksız fiil benzerleri olarak adlandırılan bazı fiiller, kusursuz sorumluluk doğurmayı sürdürmüşlerdir. 218 Türk Hukuku'nda Kusursuz sorumluluk halleri ise, teknolojik gelişmelere uygun olarak artmış, genel ve özel kanunlarda, oldukça geniş bir düzenleme alanı bulmuştur, Doğabilecek zararların nitelik bakımından çok önemli artış göstermeleri, zararların işlenmiş kusurlarla bağlantılarının daima belirlenememeleri, Kusursuz Sorumluluk ilkesinin ortaya çıkmasını ve kabul görmesini kolaylaştırmıştır. Örneğin, motorlu taşıt trafiğinin artması ve bundan doğan zararların sürekli çoğalarak günlük hayatın bir parçası haline gelmeleri, bu alandaki sorumlulğun da giderek Objektif bir özellik kazanmasına neden olmuşlardır. Aksi halde, sorumluluk boş bir kelime olmaktan öteye gidemeyecek ve pek çok zarar tazmin edilmeden kalacaktı. 219
Sermaye şirketlerinde kanuni temsilci ve ortakların vergisel sorumluluğu

Sermaye şirketlerinde kanuni temsilci ve ortakların vergisel sorumluluğunu konu alan yüksek lisans tez çalışmasının amacı, vergi idaresinin hangi kapsam ve koşullar dahilinde kanuni temsilci ve ortakların sorumluluğuna başvurabileceğinin, ulusal mevzuat dahilinde ele alınması ve açıklanmasıdır. Çalışma iki ana konu ekseninde incelenmiştir. İlk olarak; sermaye şirketlerinin vergi ödevlerinin kusurlu olarak yerine getirilmemesi halinde 213 sayılı Kanun madde 10 kapsamında, ilgili kanun nezdinde arada nedensellik bağı olmak kaydıyla kanuni temsilci yahut temsilcilerin sorumluluğu yoluna başvurulabileceğidir. Devamında incelenen hususlar; kamu alacaklarının tahsili kapsamında, asıl yükümlü sermaye şirketinden tahsil edilememesi halinde 6183 sayılı Kanun mükerrer madde 35 kapsamında kanuni temsilcilerin, istisnai olarak madde 35'e göre de limited şirket ortaklarının payları oranında tüm malvarlıkları ile sorumlu olduğudur. Son olarak sorumluluğa neden olan vergi alacağının nasıl tahsil edileceği irdelenmiştir.
Türk Ceza Hukukunda meşru savunma

Meşru savunma, bireylerin haksız saldırılara karşı kendilerini veya üçüncü kişileri koruyabilmeleri amacıyla gösterdikleri tepki fiilidir. Ceza hukukunun bilinen en eski hukuki kurumlarından biri olan meşru savunma, pozitif hukuk normlarında yer almadan çok önce dahi kabul görmekte ve uygulanmaktaydı. Esasında devletin meşru şiddet tekelinin bir istisnası olmayan meşru savunma durumunda fail, sistem içerisinde sınırları ve kapsamı belirli istisnai bir yetki kullanmaktadır. Bu bakımdan söz konusu hukuka uygunluğun sınır ve kapsamının net bir şekilde ortaya konulması çok büyük önemi haizdir. Gerçekten de meşru savunma durumunda, tipik fiil tüm hukuk düzeni bakımından hukuka uygun olmakta ve saldırgan söz konusu ihlale katlanmak zorunda kalmaktadır. Türk Ceza Kanunu'nun 25/1 maddesinde düzenlenen meşru savunma hukuka uygunluk nedenine ilişkin temel bazı hususların ortaya konulabilmesi, hukuka aykırılık ve hukuka uygunluk nedenleri kavramlarına verilen anlama sıkı sıkıya bağlıdır. Meşru savunmanın şart ve sonuçları ile meşru savunmada özellik arz eden hususlarda, meşru savunma koşulları altında hareket eden kişinin bireysel savunma yanında kamu savunma yaptığı da göz önüne alınarak değerlendirme yapmak gerekmektedir.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda işkence suçu

En agır insan hakları ihlallerinden olan iskence insanlık tarihinin baslangıcındangünümüze degin uygulanan insanlıgın çözemedigi bir sorun olarak güncelligini korumaktadır. skence kavramı ile kisinin fiziki olarak, resmi kisilerin elinde bulundugu sırada, bu kisiler tarafından belirli bir amaca yönelik ve bilinçli olarak uygulanan acı ve ıstırap verenhareketlerle kisinin iradesinin yok edilmesi kastedilmektedir. nsan haklarını korumak için ulusal düzeyde çıkarılan kanunlar iskenceyi önlemede yetersiz kalınca uluslararasıandlasmalarla iskence yasaklanıp denetleyici nitelikte uluslararası koruma mekanizmalarıkurularak iskence önlenmeye çalısılmıstır. Türkiye, mevzuatında iskence yasagı ile ilgili çok sayıda düzenleme yapmasına, uluslararası birçok sözlesmeye taraf olmasına, insan hakları hukukunun kurumsallastırdıgımekanizmaların denetimine tabi olmasına ragmen, basta A HM'nin Türkiye aleyhine verdigikararlar olmak üzere, ulusal ve uluslararası kurumların Türkiye'deki iskence uygulamaları hakkında somut verilere dayanarak düzenledikleri raporlarla ülkemizdeki iskence gerçegitespit edilmektedir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 94. maddesi ve 95. maddesinde yer alan en önemli insan hakları ihlallerinden olan iskence suçunu inceledigimiz çalısmamızda, iskence suçunun uluslararası belgelerde düzenlenmesine deginildikten sonra, iskence suçunun Türk Ceza Hukuku sisteminde hukuki olarak incelenmesi yapılmıstır. Tezimizde, Yargıtay kararlarındanAvrupa nsan Hakları Mahkemesi ve Komisyonu kararlarından, uluslararası ve ulusal kurumlar tarafından düzenlenen raporlardan yararlanılmıs ve iskencenin önlenmesine iliskin önerilere yer verilmistir.
Karşılıklı borç yükleyen sözleşmelerde borçlu temerrüdü sonucunda alacaklıya tanınan aynen ifa ve gecikme tazminatı talebi (TBK M. 125/I)

Borç doğuran sözleşmelerin en önemli türü, karşılıklı borç yükleyen sözleşmelerdir. Karşılıklı borç yükleyen sözleşmelerde taraflar arasında synallagma ilişkisi mevcuttur. Bu sözleşmelerin her iki tarafı hem borçlu, hem de alacaklı durumundadırBorçlu temerrüdü, edimin borçlu yüzünden zamana aykırı olarak gecikmesidir. Borçlu temerrüdünün ortaya çıkması için, borçluya ihtar çekilmeli, borç muaccel olmalı, alacaklı ifaya kabule hazır olmalı, borcun ifası mümkün olmalı ve ifa etmeme hali borca aykırı olmalıdır. Borçlu temerrüdü kusur şartından bağımsızdır. Genel şartlarla beraber Kanun Koyucu karşılıklı borç yükleyen sözleşmeler için bazı özel şartlar da koymuştur. Şöyle ki alacaklı seçimlik haklarını kullanabilmesi için borçluya son şans olarak ek süre vermelidir. Bu süre içinde de borç ifa edilmezse, alacaklı seçimlik haklarını kullanmaya hak kazanır. Süre verilmesinin etkisiz kalacağının anlaşıldığı, borcun ifasının alacaklı için yararsız kaldığı ve kesin vadeli işlemlerin mevcut olduğu durumlarda ise alacaklı ek süre vermeden seçimlik haklarını kullanabilir. Kanun Koyucu, karşılıklı borç yükleyen sözleşmelerde borçlu temerrüdü sonucunda alacaklıya üç seçimlik hak tanımıştır. Bunlar aynen ifa ve gecikme tazminatı, müspet zararın tazmini, sözleşmeden dönme ve menfi zararın tazminidir. Alacaklıya tanınan ilk seçimlik hak, aynen ifa ve gecikme tazminatıdır. Bu hak aslında borçlu temerrüdünün genel sonucudur. Alacaklı her zaman için aynen ifayı talep edebilir. Aynen ifanın talep edilebilmesi için borçlunun kusurlu olması gerekmez. Gecikme tazminatı ise borçlunun kusuruna tabidir. Aynen ifa talebi her türlü borç için geçerlidir. Yapma ve yapmama borçları için bu konu doktrinde tartışmalı olsa bile, aynen ifanın mümkün olduğu kabul edilmektedir. Aynen ifa ve gecikme tazminatı talebinden vazgeçen alacaklı, bunu hemen borçluya bildirmek zorundadır.
Türk hukukunda özel hayatın gizliliği

Günümüzde özel hayatın gizliliği, başka bir tabirle özel yaşamın korunması, teknolojinin gelişmesi ve kişilerin hem gerçek hem de dijital mecralarda sosyalleşmesi ile temel hak ve özgürlüklerin önemli bir parçası haline gelmiştir. Tezimin birinci bölümünde; özel hayatın gizliliği kavramını daha detaylı şekilde anlatabilmek için kişi ve kişilik hakları kavramlarını, doktrin ve yargı kararları ile anlatmaya başladım. Daha sonra özel hayatın gizliliğinin kapsam ve içeriği Yargıtay kararları ışığında olmak üzere Türk Hukukunda ne gibi sınırlamalarının olduğunu değerlendirdim. İkinci bölümde ise Uluslararası Hukuk açısından özel hayatın gizliliğinin bugüne kadar nasıl geldiği ve Türk Hukukundaki yeri ve diğer hukuk dallarını nasıl etkilediğini inceledim. Üçüncü bölüm olan son bölümde ise Türk Ceza Kanununda özel hayatın gizliliğini ihlal eden suçların tanımlarını ve özelliklerini farklı Yargıtay kararları ışığında inceledim.