turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yaşar Kemal'in romanlarında mahalli söyleyişler ve Türkçe bakımından değerlendirilmesi

Bu çalışma Yaşar Kemal'in romanlarında geçen mahalli söyleyişlerin belirlenmesi ve Türkçe bakımından değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışmada Yaşar Kemal'in 22 romanı okunmuş ve romanlarda geçen mahalli söyleyiş unsurları doküman incelemesi yöntemiyle tespit edilmiştir. Belirlenen mahalli söyleyiş ifadeleri fişleme yöntemiyle kartlara aktarılmış, her ifade için bir fiş oluşturulmuştur. Fişlerde ifadenin anlamına, toplam kullanım sayısına ve kitap bazında ifadenin geçtiği sayfa numaralarına yer verilmiştir. Mahalli söyleyiş ifadeleri sözcük türü bazında ayrı ayrı ele alınmıştır. Sözcük türleri ve her sözcük türünden belirlenen mahalli söyleyiş ifadesi sayıları; ad (408), bitki adı (75), hayvan adı (52), sıfat (106), zamir (2), zarf (19), edat (3), bağlaç (4), ünlem (9), tekrar (12), ikileme (18), argo (66), alkış (12), kargış (34), fiil (183), deyim (295), atasözü (55), ses olayı (171) şeklindedir. Toplam 1524 mahalli söyleyiş listelenmiştir. Sözcük ya da sözcük gruplarının anlamları TDK Derleme Sözlüğü ve Ali Püsküllüoğlu'nun Yaşar Kemal Sözlüğünden alınmıştır. Ancak bu sözlüklerde anlamları yer almayan ifadeler için Yaşar Kemal'in doğup büyüdüğü Osmaniye'nin Kadirli ilçesinin Hemite köyündeki ve aynı coğrafyadaki diğer tanıklardan yararlanılmıştır. Sonuç olarak romanlarda geçen mahalli söyleyişlerin sözcük türleri ve alt türlerine göre çeşitlilikleri, toplam sayıları ve kullanım sıklıklarına göre Yaşar Kemal'in romanlarında bu ifadelere yoğun biçimde yer verdiği görülmüştür. Kendisinin halk edebiyatı ve aşık geleneğinin ürünlerinden yararlanarak sözlü kültürdeki bu kavramların yazılı edebiyata geçirilmesi, ilgili kavramlara işlerlik kazandırılması, mahalli söyleyişlerin kaybolmasının önlenmesine katkı sağladığı ve onun romanlarının Türkçenin gelişiminde önemli bir yeri olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Adalet Ağaoğlu'nun romanlarında aile

Toplumun temelini oluşturan aile kavramı siyaset, sosyal bilimler, tarih, coğrafya vb. pek çok alanda olduğu gibi edebiyatın da konusunu oluşturur. Edebiyat alanında yazılan eserlere bakıldığında başta tiyatro, roman, hikaye olmak üzere edebi türlerde, aile konusu işlenmektedir. Eserlerde çeşitli yönleriyle olumlu aile özellikleri görüldüğü gibi dağılmış, parçalanmış aile tabloları da ortaya çıkmaktadır. Bu durumun oluşmasına eseri kaleme alan yazarın içinde bulunduğu toplumun yapısı, dünya görüşü, vb. etkenler sebep olmaktadır. Aile konusunu ele aldığımız bu çalışma, giriş ve bir bölümden oluşmaktadır. Tezin ilk kısmı giriş bölümüdür. Burada 'Aile nedir? sorusuna, yazarlar ve sosyologlarca yapılan tanımlara yer verdik. Aynı bölümün devamında Türk aile yapısının kronolojik gelişme ve değişim sürecini İslamiyet öncesinden başlayarak Cumhuriyet dönemine kadar ortaya koyduk. 'Adalet Ağaoğlu'nun Romanlarında Aile'nin işlendiği bölüm tezin en hacimli bölümüdür. Ayrıca yazarın Ölmeye Yatmak, Bir Düğün Gecesi, Hayır, Dert Dinleme Uzmanı'ndan oluşan 'Dar Zamanlar' serisini bir bütün halinde inceledik. Üç Beş Kişi, Romantik Bir Viyana Yazı, Fikrimin İnce Gülü, Ruh Üşümesi, Yazsonu adlı diğer romanlarını da aile kavramı ışığında çeşitli yönleriyle ele aldık.
Oğuz Atay'ın romanlarında ironik dil

Çalışmamızda incelemeye konu olan her üç roman ayrı bölümler halinde ele alındı. Bunun en önemli sebebi, ironinin dil düzleminde, malzeme olarak bu romanlarda birbirinden farklı düzeylerde kullanılmasıdır. Üç ana bölümden oluşan bu çalışmamızda sırasıyla Tutunamayanlar, Tehlikeli Oyunlar ve Bir Bilim Adamının Romanı adlı eserler, kendi içlerinde de üç alt başlık altında ele alınmıştır. Araştırmaya konu romanlar tek tek ele alınırken önce, romanların kısaca özetleri verilmiş, ardından bu romanların konusu, tekniği, üslubu vb. hakkında genel bir değerlendirme yapılmış, en sonunda da bu çalışmanın amacı olan ironik dil, kullanım alanları da belirtilerek, ortaya konmaya çalışılmıştır.
Hamza-name (16. cilt) Hamza-name kahramanlarının Türk destan edebiyatındaki yeri

milletin tarih ve dünya görüşünü en iyi yansıtan edebu türlerden biridestandır. Türkler zengin bir destan geleneğine sahiptir. Bu destanlarda Türklerin tarih anlayışı, dünya görüşü, millu zevkleri tarih boyunca izlenebilir. Bununla birlikte ülkemizde dinu ve epik karakter gösteren menkıbevu türlerle ilgili araştırmaların yeterli seviyede olduğu söylenemez. Araştırmamızda slamu destanlardan olan Hamza-name'nin bir cildinin de olsa gün ışığına çıkarılması, kahramanlarının tanıtılarak Türk destan edebiyatı içerisindeki yerinin tespit edilmesi hedef olarak belirlenmiştir. Hamza-name, Hz. Muhammed'in amcası ve süt kardeşi Hz. Hamza'nın şahsiyeti etrafında teşekkül etmiş kahramanlık hikayelerinden oluşmaktadır. Destanda Hz. Hamza, güç veyenilmezliğin sembolüdür. ncelememize esas aldığımız yazma Hamza-name nüshası(16. cilt) stanbul Süleymaniye Kütüphanesi'nden temin edilmiştir. Öncelikle metin transkripsiyon edilmiş, özeti çıkarılmış; daha sonra destan kahramanları tanıtılmış ve kahramanların diğer destanu eserlerdeki konumları tespit edilmeye çalışılmıştır. Destan kahramanlarının, kaynakları Taberu Tarihi ve Şehname göz önüne alınarak değerlendirilmesi yapılmış ve slamu Türk destanlarındaki konumları incelenmiştir. Araştırmada 16. cildin çok zengin bir şahıs kadrosuna sahip olduğu görülmüş, destanın kaynağını teşkil eden Taberu Tarihi ve Şehname'de adı geçen çok sayıdakahramanın destanda yer aldığı belirtilmiştir. Çekirdek olayın Türk-İslam kültürünün ortak kaynakları Taberu Tarihi ve Şehname'den alındığı, Hz. Hamza'ya ait olmayan birçok macera; başka dönemlere, yer ve kişilere ait olayların ona atfedildiği üzerinde durulmuş; bu nedenle eserdeki kahramanlarla ilgili verilen birçok bilginin kişilerin gerçek tarihu kimliklerinden çok farklı olduğu belirtilmiştir. Hamza-namekahramanlarının ve destandaki bazı olayların slamu Türk destanlarında yer aldığı tespit edilmiş, bunlar metinlerden örnekler verilerek açıklanmıştır.
Vahyİ Divani ve incelenmesi

Vahyi Divanı ve İncelenmesi adlı bu çalışmada, Vahyi'nin hayatı ve edebi kişiliği üzerinde durulmuş, şiirleri günümüz Türkçesine aktarılarak Türk edebiyatındaki yeri belirlenmeğe çalışılmıştır. Eski Türk edebiyatının çalışma konusu, eski metinleri günümüz Türkçesine aktarmak ve yine ayrıca bu metinleri değişik metotlarla incelemektir. Bir metni, yalnızca tenkitli bir biçimde ve en az hata ile ortaya koyabilmek bile, bu alan için son derecede önemli ve vazgeçilmez çalışmalardır. Tezin, metin bölümünde iki yazma karşılaştırılarak tenkitli metin ortaya konulmuştur. Metnin, Arap harflerinden Latin harflerine aktarılmasında ilmi çevriyazı sistemine uyulmuştur. 'İnceleme' kısmı dört bölümden oluşmaktadır: 1. bölümde şairin hayatı ve edebi kişiliği ele alınmış. 2. bölümde Divan biçim olarak 3. bölümde ise, içerik özellikleri bakımından incelenmiştir. 4. bölüm belagata ayrılmıştır.
İSMAİL HAKKI BURSEV&Icirc;'NİN GAZELLERİNİN REDİF KELİMELER BAĞLAMINDA İNCELENMESİ

Yüzyılların kültürünü bünyesinde barındıran edebi ve dini bir gelenekten beslenen Klasik Türk şiiri, ahenkle birleşerek şaire ifade üstünlüğü kazandırır. Klasik Türk şairi ahenk unsurlarından yararlanarak, dil ve üslubuyla şiirinde derin anlamlar, renkli söyleyişler, manalı ifadeler ortaya çıkarır. Klasik Türk şiirinin söylendiği dönemden günümüze kadar geçen zaman dilimindeki kopuşu engellemek ve şairin hissiyatını daha iyi anlayabilmek amacıyla da söz konusu olan şiirin çözümlenmesi gerekir. Şiirin mihenk taşı olan redif de şairin dilinin, üslubunun, psikolojisinin, hayatının, yaşadığı devrin anlaşılmasında anahtar görevi üstlenir. Şair, şiirin iskeletini oluşturan redifle his ve hayal dünyasını, duygu ve düşüncelerini, insana ve topluma bakış açısını şiirin tümüne yansıtır. Bu çalışmada 18. yüzyıl şairlerinden İsmail Hakkı Bursevi'nin gazelleri redif kelimeler bağlamında incelenecektir. Çalışmanın evrenini Klasik Türk şiiri, örneklemini ise 18. yüzyıl şairi olan İsmail Hakkı Bursevi'nin gazellerinin redifleri teşkil edecektir.
Kazak Türkçesinde kadın konulu atasözleri

BULDU, Emrah, Kazak Türkçesinde Kadın Konulu Atasözleri, Yüksek Lisans Tezi, Ardahan, 2019. Atasözleri, topluma mal olmasının yanında içerisinden çıktığı toplumun sosyo-psikolojik yapısı, gelenek ve görenekleri gibi birçok unsuru da içerisinde barındırmaktadır. Kazaklarda da kültürel aktarım ve sosyo-psikolojik yapının atasözlerine yansıdığı görülmektedir. Bu çalışmada Kazak atasözlerinden hareketle Kazak toplumunda kadın konulu atasözleri tespit edilmiştir. Yapılan çalışmada sınıflama yönteminden faydalanılmıştır. Tespit edilen atasözleri şu şekilde verilmiştir: Kiril Alfabesi, Latin alfabesine aktarımı ve Türkiye Türkçesi açıklaması. Tez, giriş kısmı hariç üç ana başlık ve alt başlıklarından oluşmaktadır. Giriş kısmında, genel olarak toplumsal cinsiyet kavramının açıklanması, bir cinsiyet olarak kadının varlığı ve Türk toplumundaki algılanışı, Kazak Türkçesindeki kadın konulu atasözlerinin nasıl ve ne şekilde incelendiği, atasözünün tanımı ve işlevi hakkında kısaca bilgi verilmiştir. Birinci kısımda, Kazak adı ve tarihi, Kazak Türkçesi, Kazak edebiyatı ve genel olarak Kazakistan'ın beşeri, coğrafi ve ekonomik yapısı hakkında bilgi verilmiştir. İkinci kısımda, atasözünün tanımı ve içeriği, işlevsel ve biçimsel özellikleri ile Kazak atasözünün tanımı ve Kazak Türkçesindeki kadın konulu atasözlerinde kullanılan cümle çeşitleri hakkında tespitler verilmiştir. Üçüncü kısımda ise Kazak Türkçesindeki kadın konulu atasözlerinden hareketle Kazak kadınının toplumsal statüleri doğrultusunda sınıflaması verilmiştir. Sonuç bölümünde çalışmada elde edilen sonuçlar üzerinde durulmuştur. Kaynakça bölümünde ise çalışmada kullanılan kaynaklara yer verilmiştir.
Leyla Erbil'in öykücülüğü

Leyla Erbil'in başarısı, yaşadığı çağa ve içinde bulunduğu topluma, o toplumuninsanlarına ve bu insanlar arasındaki ilişkilere eleştirel bir gözle yaklaşmasındadır. Erbil, öykülerinde ait olduğu toplumun insanlarıyla uyuşamamış, toplumun yerleşikdeğerlerine başkaldırmış ve bilinçli olarak bir tarafta yer almayan bireyin hikayesini anlatır. Onun edebiyatının en önemli özelliği meydan okuyuculuktur. Yapıtlarınınhem içeriğinde hem de biçiminde bu meydan okumaya rastlanmaktadır. Erbilyerleşik değerlere, dil yapılarına, edebiyatın kurumsallaşmasına başkaldırır. Erbil, kendisini rahatsız eden değerlere karşı çıkar ve bunu ilk olarak dilde gerçekleştirir. İlk öykü kitabı Hallaç'ta yer alan öykülerinde konu, karakter ya da olay örgüsündenziyade dille problemi vardır. Toplumsal eleştirilerde ironik ve sert bir dil kullanır. Hallaç öykü kitabını Gecede ve Eski Sevgili takip eder. Bu öykü kitaplarında da eril dilin karşısına dişil dili koyan yazar, kadın karakterlerinin yer aldığı hastalıklı bir toplumu anlatmaya devam eder. Çalışmada 1950 dönemi Türk öykücülüğünün çağdaş yazarlarından olan Leyla Erbil'in öyküleri izlek ve yapı bakımından çözümlenmiştir. Erbil'in eserlerininfeminizm, psikanalizm, kadın, cinsellik, dil ve üslup, öznellik gibi konular üzerindenincelendiği saptanmıştır. Erbil'in eserleri bu açılardan incelenirken onunöykücülüğünü inceleyen bir esere rastlanmamıştır. Bu tezde bu eksikliği giderebilmek için Erbil'in Hallaç, Gecede, Eski Sevgili öykü kitapları yapısallcı kuram bağlamında incelenmiştir. Bu doğrultuda öncelikle yapısallcı kuramın kökeni, tanımı ve hakkında yapılan tartışmalara yer verilmiştir, daha sonra Leyla Erbil'inHallaç, Gecede ve Eski Sevgili yapıtlarında yer alan öykülerinin bu kuramlarla tahlil etmenin mümkün olup olmadığı değerlendirilmiştir. Gündelik gerçekleri modernyazın dünyasıyla sentezleyen yazar, modern bireyin çıkmazlarını dilinde gösterdiğiyenileşmeyle vermeye çalışmıştır. Anlatım tekniği ve kurgu bakımından modern edebiyatın özgün bir sesi olan Leyla Erbil'in anlatıları, bireyin psikolojisini, varoluş ve bireyleşme sancılarını aktarır. Varoluşçuluk, psikanalizm ve feminizm gibi sanat akımlarından etkilenen Erbil, eserlerini de bu anlayışlar çerçevesinde oluşturmuştur. Bu incelemeler ışığında Leyla Erbil'in öykücülüğü yapısallcı anlayış bağlamında tartışılmıştır. Böylece ilgili yapıtlardaki biçimsel ve dilsel yenilikler ortaya konmuş, öykülerde yapısallcı kuramın fonksiyonları açıklanmış ve heterojen yapının öykülerinkuruluşundaki yeri vurgulanmıştır. Elde edilen bulgulardan sonra Leyla Erbil'inöykücülüğünün altında yatan yapı, yapısallcı anlayışla ortaya konmuştur.
Lami'i Çelebi'nin Veyse vü Ramin mesnevisi

Lami'i Çelebi 1472- 1532 yılları arasında yaşamış son derece üretken bir şair ve yazardır. Yazmış olduğu eserlerin sayısı kendi ifadesiyle kırktır. Veyse vü Ramin, şiir ve düzyazı şeklinde ve farklı türlerde pek çok eser sahibi olan Lami'i Çelebi'nin hamsesindeki mesnevilerden biridir. Bu mesnevi, konusunu İslam öncesi İran inanç ve ananelerini barındıran ve aslı Pehlevice olan bir hikayeden almıştır. 11. asırda Cürcani tarafından Farsça olarak kaleme alındıktan sonra 1525- 1530 yılları arasında Lami'i Çelebi'nin şiir ve hayal dünyasında yeniden biçimlenerek Türkçeye kazandırılmıştır. Mesnevi gerek iki şair, iki ulus ve dönem arasındaki inanç ve düşünce farklarını açığa çıkarması ve gerekse Türk edebiyatında yalnız Lami'i Çelebi tarafından kaleme alınmış olması bakımından ayrı bir öneme sahiptir. Lami'i'nin bu mesnevisinin incelenip çeviri yazı metninin hazırlandığı çalışmamızın giriş bölümünde Veyse vü Ramin mesnevisinin İran ve Türk edebiyatlarındaki yansımaları, Cürcani ve Lami'i Çelebi'nin yazdıkları eserlerin ortak ve farklı yönleri ortaya konmaya çalışılmış, her iki eserin olay örgüsü özet olarak sunulmuştur. Çalışmanın birinci bölümünde Veyse vü Ramin mesnevisi, mesnevi geleneğine göre değerlendirilmiş, eserin kompozisyonu ortaya konmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde mesnevi; vezin, redif, kafiye ve başlıklar gibi şekilsel özellikler, anlatımı etkileyen ifade ve dil özellikleri, eserin dokusunda yer alan figüratif unsurlar ve edebi türler bakımlarından incelenmiştir. Bu bölümde ayrıca olaya dayalı bir eser olan mesnevinin, tahkiyeyi oluşturan özelliklere ve anlatım tekniklerine göre de tahlili yapılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde yedi ayrı nüshanın okunması sonucu hazırlanan çeviri yazı metin, tenkitli metin yöntemiyle 6765 beyit olarak oluşturulmuş, günümüz Türkçesine aktarılmış, nüshalar tanıtılmış ve metin başlıklarının nüshalarda bulunup bulunmamasına göre bir fihristi hazırlanmıştır.
Klasik Türk edebiyatındaki divanlarda Hz. Yusuf ile ilgili unsurlar

Klasik Türk edebiyatı; İslam medeniyetinden beslenmiş, onun etkisinde gelişmiş ve onunla bütünleşmiştir. Klasik Türk edebiyatının kaynakları arasında peygamber kıssaları önemli bir yere sahiptir. Çalışmanın amacı, taranan divanlarda Yusuf Peygamber'in etrafında oluşturulan anlam ögelerinin tespiti ve tahlili ile Yusuf kişiliğinin klasik Türk edebiyatında işleniş biçimini ortaya çıkarmaktır. Çalışmada, öncelikle Yusuf Peygamber ve kıssası hakkında bilgi verilmiştir. Daha sonra, taranan divanlardan seçilmiş beyitler aracılığıyla klasik Türk edebiyatında, Yusuf Peygamber'in hayatı etrafında şekillenen unsurların hangi yönleriyle ve nasıl kullanıldığı tespit edilmeye çalışılmıştır. Son bölümde 'Yusuf' terkipleri tablo ve grafik şeklinde verilmiştir. Divanlarda Yusuf Peygamber'le ilgili dini unsurların sınırlı bir şekilde kullanıldığı, çoğunlukla teşbih ve telmih sanatı vasıtasıyla şiirlerde söz konusu edildiği görülmüştür. Şairler, Yusuf Peygamber'i özellikle fiziki yönü, güzelliği ve kıssasındaki olaylar bakımından ele almışlar ; sevgili, aşık, güzellik gibi birçok unsuru Yusuf Peygamber'le ilişkilendirmişlerdir.
Sadık Yemni'nin romanlarında yapı, tema ve anlatım

Bu çalışmada Sadık Yemni'nin yayımladığı yirmi iki romanı yapı, tema ve anlatım yönünden incelenmiştir. Sadık Yemni'nin fantastik, korku, bilimkurgu, polisiye, sosyal, siyasi kimlik kazandırdığı romanlarında yapı, tema ve anlatımı nasıl kullandığı, romanlarını nasıl şekillendirdiği gösterilmiş ve romanlardaki işlenişi ortaya konulmuştur. Aslen İzmirli olan Sadık Yemni'nin, kendi çocukluğunun ve gençliğinin yansımalarını, yetiştiği sosyal ve kültürel çevreyi eserlerine başarıyla yansıttığı anlaşılmıştır. Yazar ayrıca hayatının bir döneminde Amsterdam'da yaşamış bir Türk göçmendir. Burada yaşadıklarını, gözlemlediklerini, tanık olduklarını da eserlerine taşımıştır. Böylece okuyucuya geniş bir perspektifle ülke ve Dünya gerçeklerini değerlendirebilme imkanı sunmuştur. Bu çalışmada; Sadık Yemni'nin romanları metin merkezli metotla irdelenmiştir. Romanlardaki yapı, tema, anlatım unsurları taşıdığı fantastik kimlikle birlikte tespit edilmiştir. Çalışmamız neticesinde yazarın romanlarında kendi kültürel birikiminden, Amsterdam'da gözlemlediklerinden etkilendiği görülür. Bu yolla fantastik içerik ve üsluba sahip romanlar kaleme aldığı tespit edilmiştir.
Refi Cevat Ulunay romanlarının yapı ve tema bakımından incelenmesi

Cumhuriyet öncesi ve Cumhuriyet dönemi yazarlarından olan Refi Cevat Ulunay, dönemin güçlü kalemlerinden birisidir. Daha çok gazeteci kimliği ile ön plana çıkan yazar, Türk edebiyatında romancılığı ile tanınır. Roman dışında fıkra, gazete, tiyatro, müzik, halk hikayesi vb. gibi çeşitli dallarda da yazan çok yönlü bir sanatkardır. Onun en önemli özelliği çağına bir ayna tutarak gerçekçi yönüyle eserlerini yazmasıdır. İnsanı anlatırken insandan hareketle topluma ulaşmayı hedefleyen yazar, sosyal konuların bir temsilcisidir. Amacı, sadece bireyi anlatmak değil, aynı zamanda bireyin yaşadığı toplumu tahlil edebilmektir. Bu bakımdan toplumdan kopmadan iyi gözlem yeteneği ile eserlerini oluşturmuştur. Çalışmamız; yazarın hayatı, edebi kişiliği, çok yönlü oluşu, güçlü kalemi ve sanatı ile birlikte romanlarında işlediği temleri ve vermek istediği mesajları içermektedir.
İlköğretim öğrencilerinin yazılı anlatım becerileri üzerine bir araştırma

hızla geliştiği günümüzde, dile verilen önem gittikçe artmaktadır. Bu önemle birlikte bütün ülkeler, ana dili eğitimlerine hız vermişlerdir. Ülkemizde de son yıllarda dil öğretimine büyük önem verildiği görülmektedir. Ancak mevcut durum gösteriyor ki, Türkçe eğitiminde gelinen nokta hiç de içaçıcı değildir. Okullarda verilen ana dili eğitimi ile, Temel Eğitim Okulları Türkçe Eğitim Program'ında belirtilen amaçlara ulaşılmadığı görülmektedir. Yapılan araştırmalarda çıkan sonuç, ilköğretim öğrencilerinin okuma, dinleme, konuşma ve yazma adı verilen dört temel dil becerisinde yetersiz olduklarını gösteriyor. Bu nedenle böyle bir araştırmaya ihtiyaç duyulmuştur. Bu çalışmanın amacı, ilköğretim beşinci ve sekizince sınıf öğrencilerinin yazılı anlatım becerileri incelemek; inceleme sonunda ulaşılan veriler doğrultusunda önerilerde bulunmaktır. Yapılan bu çalışma dört ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; dil, ana dili eğitimi, Türkçe eğitiminin amaçları, yazılı anlatım, araştırmanın amacı ve önemi yer almaktadır. İkinci bölümde problem durumu, problem cümlesi, alt problemler, varsayımlar, sınırlılıklar, tanımlar, araştırma bölgesinin özellikleri, evren, örneklem ve konu ile ilgili yapılan araştırmalar yer almaktadır. Üçüncü bölümde, veri toplama araçları, araştırmanın yöntemi, bulgular ve yorumlar yer almaktadır. Dördüncü bölümde ise, araştırma süresince elde edilen verilerinincelenmesiyle ortaya çıkan sonuç ve bu sonuçtaki eksikliklerin giderilmesine yönelik öneriler yer almaktadır.
Jiyana Seyid ʻEliye Fındıkİ u dİwana wİ

XIX. yüzyılın son çeyreği ile XX. yüzyılın ilk yarısında yaşamış olan Klasik Kürt Edebiyatı şairlerinden Seyid Eliye Fındiki, küçük yaşlarda babasının yanında eğitim görmüş, daha sonra Botan bölgesinin çeşitli medreselerine giderek eğitimine devam etmiştir. İlmi icazetler alan ve çeşitli yerlerde müderrislik yapan Fındiki'nin Kürtçe Divanı ve 7 tane de Arapça eseri olduğu; fakat bu eserlerden 4 tanesinin günümüze ulaştığı bilinmektedir. Klasik Kürt Edebiyatı geleneğinde başarılı şiirler kaleme alan şair, yazdığı Kürtçe Divanıyla kendinden önceki klasik şairleri takip ederek değerli bir eser ortaya koymuştur. Divanda yer alan şiirlerin tamamı 792 beyitten oluşmaktadır. Bu şiirlerin 9 tanesi kaside, 12 tanesi mesnevi ve 31 tanesi de gazel şeklindedir. Şiirlerde aruz vezni başarılı bir şekilde tatbik edilmiş olup divanda yer alan bütün şiirler aruzun 4 bahrinin farklı altı kalıbıyla yazılmıştır. Divandaki şiirlerin belagat açısından da oldukça zengin olduğu görülmüş ve belagatin üç unsuruna ait yaklaşık 35-40 edebi sanat tespit edilmiştir. Fındiki'nin, şiirlerinde ahengin yanında açık ve anlaşılır bir dil kullandığı görülmektedir. Ayrıca şiirlerinde halk inançlarına, atasözü ve bilhassa deyimlere bolca yer vermesinin yanı sıra tahkiye üslubunu da kullanmış olması, onun Halk Edebiyatı geleneğine de aşina olduğunu göstermektedir.
Nakşİ-i Eyyubİ hayatı, sanatı ve divanı

Bu çalışma, Nakşi-i Eyyubi'nin (ö. 1764) hayatı, edebi kişiliği ve divanını konu edinmektedir. Çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde tarihi kaynaklara ve şairin kendi ağzından verdiği bilgilere göre Nakşi'nin hayatı tespit edilmeye çalışılmış; şairin divanı şekil, muhteva, dil ve üslup yönünden incelenmiş; daha sonra şairin sanat anlayışına dair düşüncelerine yer verilmiştir. Son olarak şairin şiirlerinden hareketle edebi yönü değerlendirilmiştir. İkinci bölümde ise transkripsiyonlu divan metni ve divan metninin bügünkü Türkçeye göre nesre çevirisi bulunmaktır. Sonuç bölümünde Nakşi'nin hayatı, divanı ve edebi kişiliği hakkında elde edilen bilgiler kısaca sıralanmıştır.
Ahmed-i Da'İ Tercüme-i Tefsİr-i Ebu'l-leys-i Semerkandİ giriş-metin-dizin-tıpkıbasım

Bu çalışma, Tercüme-i Tefsir-i Ebu'l-Leys-i Semerkandi adlı eserin Nuruosmaniye Kütüphanesinde 297 .1=94.35, 140- 143 numarasıyla kayıtlı bulunan 142 numaralı cildinin 142 /82b-142/132a varakları üzerinde yapılmıştır. Eser Eski Anadolu Türkçesi dönemine ait olup Ahmed-i Da'i tarafından tercüme edilmiştir. Hicri 1204- 1206 yıllarında İbrahim b. Yusuf tarafından istinsah edilmiştir. Bu çalışma Giriş, Metin, Dizin, Tıpkıbasım olarak dört bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde, Ahmed-i Da'i ve Ebu'l-Leys-i Semerkandi ile ilgili bilgiler yer almaktadır. Ayrıca Tercüme-i Tefsir-i Ebu'l-Leys-i Semerkandi ile ilgili bilgiler ve eserin imla ve dil özellikleri de bu bölümde verilmiştir. Metin bölümünde, eserin yukarıda belirtilen bölümünün transkripsiyonlu metni bulunmaktadır. Ayrıca bu bölümde metinde yer alan ayetler ve diğer Arapça ibareler Arap harfleriyle verilmiştir. Dizin bölümünde, transkripsiyonu yapılmış metinde yer alan tüm kelime ve kelime grupları verilmiş ve anlamlandırılmıştır. Tıpkıbasım bölümünde de metnin karşılaştırılmasını sağlama amacıyla çalışmaya konu olan bölümün tıpkıbasımı verilmiştir.
Zeynü'l-Elhan isimli eserin metin ve sözlük çalışması: Ladikli Mehmed Çelebi

Bu tez çalışmamızda, XV. yüzyılda yaşamış Türk musiki tarihinin önde gelen isimlerinden ve II. Bayezid'e eser sunmuş olan Ladikli Mehmed Çelebi'nin Zeynü'l- Elhan isimli eserini transkripsiyonlu olarak Latin harflerine aktarıp sözlüğünü hazırladık. Çalışmamızı, ilim aleminin henüz tanımadığı, Tarihçi Murat Bardakçı'nın özel kütüphanesindeki hicri 914 tarihli nüshayı, yeni bir nüsha olduğu için ilim alemine tanıtmak maksadıyla esas alarak hazırladık. Bu çalışmayı yaparken tarihsiz Konya Mevlana Müzesi Kütüphanesi'ndeki ve hicri 889 tarihli İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi'ndeki nüshaları da göz önünde bulundurduk. Sözlük hazırlanırken metinde geçen, sözlük değeri taşıyan bütün kelimeler sözlüğe dahil edilmiştir. Ancak metnin içinde geçen Arapça kitaplardan yapılmış olan alıntılar sözlüğe dahil edilmemiştir.