Çocukluk dönemi gastroözofageal reflü olgularında özofajit ile reaktif oksijen metabolitleri ve sitokinler arasındaki ilişki

Çalışmada, gastroözofageal reflü hastalığı tanısında kullanılan reflü semptomskorlama anketleri ile endoskopik ve histopatolojik reflü bulguları arasındaki tutarlılığın araştırılması, endoskopik özofajit ile histopatolojik özofajit arasındaki tutarlılığın belirlenmesi, özofageal doku reaktif oksijen metabolitleri ve sitokin düzeyleri ile endoskopik özofajit ve histopatolojik özofajit arasındaki ilişkininaraştırılarak çocukluk dönemi reflü özofajit patogenezindeki rollerinindeğerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gastrointestinal sistem yakınmaları nedeniyle başvuran ve üst gastrointestinal sistem endoskopik incelemesi endikasyonu konulan 59 hastaya işlem öncesinde yaş gruplarına uygun olarak Orenstein infant reflü anketi veya Manterola'nın reflü semptom skorlama anketi uygulandı. Özofagogastroduodenoskopi yapılan olgularınözofagus dokusundan ikisi konvansiyonel histopatolojik inceleme, diğer ikisi dereaktif oksijen metabolitleri ve sitokin tayininde kullanılmak üzere toplam 4 adetbiyopsi örneği, ayrıca yine histopatolojik inceleme amacıyla mide ve duodenumdanbiyopsi örnekleri alındı. Reaktif oksijen metabolitleri tayini chemiluminescenceyöntemi, interlökin- 8 ve monosit kemoatraktan protein- 1 ölçümleri sandwich ELİSA yöntemi ile yapıldı. Histopatolojik sımflandırmada Tozzi ve Vandenplassımflamaları kullanıldı. Histopatolojik reflü özofajit varlığı altın standart kabul edilerek reflü skorlama sistemlerinin ve endoskopik incelemenin reflü özofajitigöstermedeki duyarlılık ve özgüllüğü değerlendirildi. Özofageal dokudaki re aktifoksijen metabolitleri değerini yansıtan luminol ve lucigenin düzeyleri ile interlökin-8ve monosit kemoatraktan protein- 1 düzeyleri semptom pozitif, endoskopik özofajit ve histopatolojik özofajit gruplarında normal olgularla karşılaştırıldı. Semptom pozitif gruptaki 31 hastanın 19 (%61.3)'unda, semptom negatifgruptaki 28 hastanın 12 (%42.8)'sinde endoskopik özofajit belirlendi. Semptom skoru pozitifliği ile endoskopik özofajit arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmadı. Semptom skoru pozitifliği ile endoskopik özofajit saptanması arasındaistatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmadı. Semptom pozitif grup ile histopatolojik özofajit görülmesi arasında ileri derecede anlamlı bir ilişki varken, semptom negatif hastaların %60'dan fazlasında histopatolojik özofajit görülmesi nedeniyle özgüllük %35. 7 gibi düşük düzeyde bulundu. Benzer şekilde endoskopik özofajit ile histopatolojik özofajit arasında anlamlı bir ilişki olduğu gözlenmekle birlikte, endoskopik özofajitin histopatolojik özofajiti göstermedeki özgüllüğü düşük olarak saptandı. Helicobacter pylori gastriti ile reflü özofajit arasında bir ilişkigözlenmedi. GER semptomu olan hastalar ve endoskopik olarak özofajit saptanan hastalarda normale göre luminol ve İL-8 düzeyleri daha yüksek bulundu. Histopatolojik özofajit saptanan hastalarda, histopatolojik olarak normal olan çocuklara oranla doku luminol, MCP-lve İL-8 ortalama değerleri daha yüksek olarak saptandı, lucigenin değerleri iseözofajitli ve normal gruplarda benzer düzeylerde bulundu. Gastritli olgulardışlanarak yalmzca özofageal inflamasyonu olan grupla normal olan olgularkarşılaştınldığında tüm inflamatuar göstergelerin özofajitli grupta normal gruba göre daha yüksek olduğu görüldü, ancak bu artış istatistiksel anlamlılığa ulaşmadı. Sonuç olarak; GÖRH semptom skorlaması ile histopatolojik özojajitli olgularbelirlenebilmekte, semptom skorunun düşük olması ise endoskopik ve histopatolojik özofajit varlığım dışlamamaktadır. İnflamasyon göstergeleri olan ROM ve sitokinlerin histopatolojik özofajitli olgularda artmış olduğu saptanmış olmakla beraber, aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır.