turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Astım tanısı ile izlenen çocuklarda yaşam kalitesini etkileyen faktörlerin belirlenmesi

Bu araştırma astım tanısı ile izlenen çocuklarda yaşam kalitesini etkileyen faktörlerin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı ve kesitsel tipte olan araştırma 28.03.2016-28.05. 2016 tarihleri arasında Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Göğüs Hastalıkları polikliniği ve Çocuk Allerji-İmmünoloji polikliniğinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini 7-16 yaş grubunda olan, astım tanısından itibaren en az 3 ay geçmişş olan, başka bir kronik hastalığı bulunmayan ve iletişim engeli bulunmayan 103 çocuk oluşturmuştur. Araştırma için Koç Üniversitesi Etik Kurulu'ndan, ilgili kurumlardan ve annelerden yazılı izin alınmıştır. Veriler sosyodemografik soru formu ve Astımlı Çocuk Yaşam Kalitesi Ölçeği ile yüz yüze görüşülerek toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; sayı, yüzde, korelasyon, ikili gruplarda iki ortalama arası farkın önemlilik testi, Mann-Whitney U testi, üç ve üstü gruplarda Kruskal-Wallis analizi; çoklu grupların analizinde p değerinin 0 .05'ten küçük çıkması durumunda farklılığın hangi gruplardan kaynaklandığının tespiti amacıyla Post-Hoc testlerden Bonferroni düzeltmeli iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testi ve Bonferroni düzeltmeli Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Çalışmada çocukların %51,5'inin kız, %73,8'inin 7-11 yaş grubunda olduğu, %36,9'unun ders başarısızlığı yaşadığı, %78.6'sının günlük aktivitelerinin astım nedeniyle etkilendiği, ebeveynlerin %57.3'ünün evinde 4 ve daha az kişinin yaşadığı, ebeveynlerin %89.3'ünün astıma yönelik eğitim aldıkları belirlenmiştir. Astımlı çocukların ev koşullarına bakıldığında %96.1'inin bulunduğu ortamda sigara içilmediği, %11,7'sinin kömür sobası ile ısıtılan evde yaşadığı, %30.1'inin evinde rutubet olduğu ve %11.7'sinin evinde de evcil hayvan bulunduğu görülmüştür. Çocukların yaşam kalitesi toplam puanı ve alt grup puan ortalamaları değerlendirildiğinde; toplam puan ortalamasının 121. 53 25.29 olduğu; alt grup puan ortalamaları arasında en yüksek puan ortalamasının semptomlar grubunda olduğu, bu grubu duygusal işlev ve faaliyet kısıtlaması alt gruplarının izlediği saptanmıştır. Evde yaşayan kişi sayısı arttıkça ve kardeşlerde de astım hastalığının bulunması durumunda faaliyet kısıtlaması alt grup ortalamasının anlamlı derecede düştüğü belirlenmiştir. Sigara dumanına ve psikolojik etmenlere maruz kalan, hastalık nedeniyle günlük aktivitelerinin etkilendiği belirtilen çocukların semptomlar alt grup puan ortalamalarının daha düşük olduğu saptanmıştır. Psikolojik etmenlere maruz kalan çocukların duygusal işlev alt grup ortalamasının anlamlı derecede düştüğü görülmüştür. Hamamböceği ve psikolojik etmen uyaranına hassasiyet taşıyan çocukların ölçek toplam puan ortalamasının daha düşük olduğu saptanmıştır (p<0.05). Çalışmadan elde edilen sonuçlar doğrultusunda; semptomları başlatan uyaranların, astım hastalığının, doğru ve etkin ilaç tedavisinin, öz bakımın çocuk ve aileye öğretilmesi; evde bakımın sürekliliğinin sağlaması ve nöbeti başlatabilecek alerjenlerle çocuğun ilişkisini azaltacak biçimde çevrenin düzenlenmesi önerilmiştir.
Rehabilitasyon programına alınan edinsel ve konjenital çocuk üst ekstremite amputelerinde fonksiyonelliğin değerlendirilmesi

Çalışmanın amacı edinsel veya konjenital üst ekstremite kaybı olan çocukların fonksiyonel seviyelerinin her iki grupta nasıl etkilendiğini tesbit etmek ve en uygun test ile rehabilitasyon programını belirlemektir. Çalışmaya 8-17 yaşları arasında, 20 konjenital ve 20 edinsel çocuk ampute olmak üzere toplam 40 olgu dahil edilmiştir. Olgulara genel fizyoterapi değerlendirmeleri ışığında, protez yapım, eğitimi ve rehabilitasyon programı verilmiştir. Çocuklar ünitemize başvurduklarında, protez eğitimlerinin tamamlandığı 3 haftalık dönem sonrasında ve protezleri tamamlandıktan 6 ay sonra olmak üzere 3 kez değerlendirilmişlerdir. Değerlendirmeler kapsamında Çocuk Amputelerde Fonksiyonel Durum Belirleme Testi, Unilateral Dirsek Altı Testi ve Prostetik Üst Ekstremite Fonksiyonel İndeks ile fonksiyonel değerlendirmeleri protezli ve protezsiz olarak yapılmıştır. Tüm testlerin protezsiz ilk değerlendirmeleri ile 3 hafta ve 6 ay sonraki değerlendirmeleri arasında ve protezli 3 hafta ile 6 ay sonraki değerlendirmeleri arasında fark olduğu görülmüştür (p<0.05). İlk ve 3 haftalık dönem sonrası CAPP-FSI, UBET ve PUFI değerlendirme sonuçları gruplar arası karşılaştırıldığında konjenital grubun daha başarılı olduğu, aynı değerlendirme sonuçları 6 ay sonra incelendiğinde ise her iki grubun da daha iyi sonuçlar aldıkları ve fonksiyonel seviyelerinin daha iyi düzeye geldiği belirlenmiştir (p<0.05). Edinsel ve konjenital amputelerde fonksiyonel testlerin protezli ve protezsiz olarak ilişkileri incelendiğinde aralarında pozitif ilişki olduğu saptanmıştır. Protezi kullanma süresi açısından konjenital grubun 8 saat ve edinsel grubun 4-8 saat protez kullandıkları belirlenmiştir. Fonksiyonel başarı için, çocuğun fonksiyonel düzeyinin belirlenmesi, buna uygun protez tasarımları ile birlikte seçilen fizyoterapi-rehabilitasyon yaklaşımlarının uygulanması önem taşımaktadır.
Trakeostomili çocuğa sahip ailelerin yaşadıkları güçlüklerin ve depresyon düzeylerinin belirlenmesi

Araştırma, trakeostomili çocuğa sahip ailelerin yaşadıkları güçlükleri ve depresyon düzeylerini belirlemek amacıyla tanımlayıcı ve ilişki arayıcı olarak gerçekleştirildi. Araştırmanın örneklemini, bir üniversite hastanesinin çocuk yoğun bakım ünitesindeyatıp, trakeostomi açılarak eve taburculuğu gerçekleşen 32 çocuğun aileleri oluşturdu. Araştırma verileri Haziran 2013 -Mart 2014 tarihleri arasında toplandı. Veri toplama araçları olarak Bilgi Formu ve Beck Depresyon Envanteri kullanıldı. Araştırmadan elde edilen verilere göre; annelerin %50'si ilköğretim, babaların %40,6'sıortaöğretim mezunu olup, ailelerin %40,6'sının çocuk sayılarının 2 olduğu saptandı. Anne yaş ortalaması 32,90 6, 09 yıl, baba yaş ortalaması 36,38 6, 52 yıl idi. Çocukların%59,4'ü erkek olup, %56,3'ü evde 1 yıldan az takipli, %87,5'i Mekanik Ventilatör'e bağlı bulunuyordu. Ailelerin, günlük planlarını hasta çocuklarına göre yaptıkları(%96,9), çocuklarının sürekli bakıma muhtaç olacağı düşüncesinden dolayı endişeli oldukları (%87,5), çocuklarının rahatsızlığından dolayı kendilerine (%87,5), eşine ve diğer çocuklarına zaman ayıramadıkları (%65,6), ailenin diğer bireylerinin ihtiyaçlarını karşılamakta zorlandıkları (%71,9), çocukları hakkında soru sorulmasından dolayıüzüldükleri (%65,6) ve acil bir durumda ne yapacaklarını bilmedikleri (%59,4)belirlendi. Depresyon düzeylerinin; hafif (%25), orta (%25) ve şiddetli (%28,1)düzeyde olduğu ve depresyon puan ortalamaları ile çocuğun, anne ve babanın yaşları, çocuk sayısı, evde bakılma süresi arasında anlamlı bir ilişki olmadığı (p>0,05) saptandı. Bunun yanında, bazı durumlar ile BDE puan ortalamaları arasında anlamlı düzeyde farklılık olduğu bulundu (p<0,05). Trakeostomili çocuğa sahip ailelere yönelik planlı taburculuk eğitimi, psikolojik danışmanlık verilmesinin, izlem ve evde bakım politikalarının geliştirilmesinin yanı sıra ülkemizde de bu konuda yapılacak araştırmaların arttırılması önerilebilir.
Nefrotik sendromlu çocuklarda manganez süperoksit dismutaz gen polimorfizmi

MnSOD gen polimorfizmi ile böbrek hastalıkları arasındaki ilişki birçok çalışmada gösterilmiştir. Bu çalışmada idiyopatik nefrotik sendrom hastalarında MnSOD A/V genotip dağılımı ve genotip ile hastalığın klinik seyri arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amaçlanmıştır. Çalışmaya 12 steroide dirençli nefrotik sendrom, 51 steroide yanıtlı nefrotik sendrom hastası ve 72 sağlıklı kontrol olgu alındı. SDNS olguları hastalığın şiddetine göre kötü ve iyi seyirli, SYNS olguları ise çok ve az relaps yapanlar şeklinde alt gruplara ayrıldı. İstatistiksel karşılaşmada ki-kare, Kruskal-Wallis, Mann-Whitney-U ve t testleri kullanıldı. Çalışmamızda İNS olguları arasında en sık görülen genotip MnSOD VV homozigot olup kontrol grubu ile arasında anlamlı bir fark saptanmadı (%44'e karşı %31, OR: 1, 7, p>0,05). Erkek ve kız İNS olgularında VV genotip sıklığı (%52, 5 karşı %30,4) farklı değildi (OR: 3,9, p>0,05). Ancak V allel sıklığı İNS erkeklerde kız olgulardan (%70'e karşı %52) yüksek saptandı (p<0,05). Erkek İNS olgularında VV genotip oranı, kontrol grubundaki erkeklere göre yine yüksek bulundu (%52'e karşı %27, p<0,05). SDNS ve kontrol grubu olgular arasında VV genotip sıklığı açısından anlamlı bir fark yoktu (OR: 2,9, p>0,05). Kontrol grubuna göre kötü seyirli SDNS hastalarında VV genotip sıklığındaki fark anlamlık düzeyine yakındı (% 32'e karşı %80, OR: 8 ,52, p>0,05). SYNS ve kontrol grubu arasında MnSOD genotip dağılımı ve allel sıklığı açısından anlamlı fark saptanmadı. Çok ve az relaps yapan SYNS gruplarında VV genotip sıklığı benzer bulundu. Sonuç olarak İNS olguları ve MnSOD A/V gen polimorfizmi arasında doğrudan bir ilişki bulunmamaktadır. Fakat erkek İNS olgularda ve kötü seyirli nefrotik sendromlarda VV genotip etkili olabilir. Yapılacak daha ileri çalışmalar ile sonuçların karşılaştırılması uygun olacaktır.
Anasınıfı ve ilkokul 1. sınıfa devam eden Ahıska Türkü ve Türk çocukların bilişsel stillerine göre ahlaki ve sosyal kural algılarının incelenmesi

Her birey kendisine özgü olarak bilgiyi kullanma yöntem ya da yöntemlerine sahiptir. Bireyin düşünme şekli ile ilgili olan bilişsel stil çocukların tüm gelişim alanlarını etkilediği gibi sosyal ve ahlaki kural algılarını da etkileyen önemli unsurlardandır. Sosyal kural günlük yaşamın sonucunda nelerin kabul edilebilir olduğunu ya da olmadığını açıklayan, belli ortamlara ait kuralları açıkladığını anlatır. Birey sosyal çevrenin etkisi ile ahlaki ve sosyal kural algısını sonradan geliştirir. Çalışmanın ana amacı; anasınıfı ve ilkokul 1. sınıfa devam eden Ahıska Türkü ve Türk çocukların bilişsel stillerine göre ahlaki ve sosyal kural algıları arasındaki farkın incelenmesidir. Araştırmada anasınıfı ve ilkokul 1. sınıfa devam eden ve bilişsel stillerine göre ahlaki ve sosyal kural algılarının incelenmesi amacıyla 110 Ahıska Türkü çocuk ve 110 Türk çocuk olmak üzere toplam 220 çocuk ile çalışılmıştır. Çocukların bilişsel stillerini ölçmek amacıyla Kansas Okul Öncesi Dönemdeki Çocuklar için Bilişsel Stil Ölçeği, Ahlaki ve Sosyal Kural algılarını ölçmek amacıyla Smetana Ahlaki ve Sosyal Kural Algısı Ölçeği, ayrıca bazı demografik değişkenlerin incelenmesi amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılarak veriler toplanmıştır. Elde edilen veriler nonparametrik analizlerle değerlendirilip, Kruskal Wallis ve Mann Whitney U testleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçları; yaşın, cinsiyetin ve kardeş sayısının çocuklarda bilişsel stil boyutunu, ahlaki ve sosyal kural algılarını etkilemediğini göstermektedir. Aile yapısı seçeneğinde geniş aileye sahip Kansas Düşünsellik İçtepisellik Ölçeği hata sayısı açısından Ahıska Türkü ve Türk çocuklarda farklılaşma göstermezken, yanıtlama süresine bakıldığında ise Ahıska Türkü çocuklarında istatistiki farklılık bulunmuştur. Benzer şekilde Ahıska Türkü çocukların anne baba yaşları değişkeninde farklılaşma görülmezken, Türk çocukların anne baba yaşı hata sayısında anlamlı farklılık görülmektedir. Yanıtlama sürelerinde ise herhangi bir farklılaşma bulunmamıştır. Araştırmaya göre anasınıfı ve ilkokul 1. sınıfa devam eden hızlı doğrucu, reflektif, impulsif, yavaş yanlışçı Ahıska Türkü ve Türk çocukların ahlaki ve sosyal kural algıları farklılaşmamaktadır.
Sürfaktan tedavisi alan preterm yenidoğanların süt çocukluğu ve okul öncesi dönemdeki sağ ventrikül fonksiyonlarının incelenmesi

Prematüre bebeklerin doğum haftası ve doğum ağırlığı azaldıkça mortalite ve morbidite oranları artmaktadır. Teknolojideki gelişmelerle birlikte düşük doğum ağırlıklı ve haftalı bebeklerin yaşama şansı artmış ancak bu bebeklerde ileriye yönelik sorunlar da da artma gözlenmiştir. Neonatoloji alanındaki hızlı gelişmelere rağmen respiratuar distres sendromu ve bronkopulmoner displazi, pulmoner hipertansiyon prematüre bebeklerin en önemli mortalite ve morbidite nedenlerinden biri olmaya devam etmektedir. Tedavi edilmemiş PHT'lu hastalarda zamanla akciğerlerde geri dönüşümsüz hasar meydana gelirken, sağ ventrikülde ise basınç yükünün artmasına bağlı fonksiyon bozuklukları gelişmektedir. Bu artmış kronik basınç yükü sağ ventrikülde duvar stresinde artma, kompansatuar hipertrofi ve subendokardiyal iskemi gelişmesine ve zamanla ventrikül fonksiyonlarının bozulmasına yol açmaktadır. Son yıllarda mekanik ventilasyonun kullanılması ile beraber sürfaktanın tedavide kullanılması ile beraber RDS'nin etkin şekilde tedavi edildiği gösterilmiştir. Dolayısıyla PHT'nun etkin olarak önlendiğine dair çalışmalar olmasına rağmen bu prematür doğmuş olguların çeşitli akciğer hastalıkları için risk teşkil ettikleri bilinmektedir. Bu olguların geç dönem kardiyak değişikliklerini gösteren bir çalışma olmadığından bu çalışmada sürfaktan tedavisi alan prematüre bebeklerin, geç dönem kardiyak fonksiyonları ekokardiyografik olarak incelendi. Bu çalışma Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi Pediatrik Kardiyoloji Bilim Dalı tarafından 2000 ? 2010 yılları arasında Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesinde RDS tanısı ile yatırılarak izlenen ve sürfaktan tedavisi uygulanmış olgular (G1) alınarak, sürfaktan ihtiyacı olmamış prematür doğmuş (G2) ve miadında doğmuş hiçbir sağlık yakınması olmayan (G3) olguların kıyaslanması şeklinde yapıldı. Çalışmada 36 G1, 30 G2 ve 37 G3 olgu kardiyolojik olarak değerlendirildi. Değerlendirmede hem G1 ve hem de G2 olgularının triküspit kapağındaki yetersizlik akımından elde edilen Pulmoner Arter Basıncının G3 olgularından daha yüksek olduğu tespit edildi. Fakat G1 ve G2 arasında PAB yönünden istatistiksel olarak farklılık saptanmadı. Sağ ventrikül diyastolik fonksiyonların pulsed wave konvansiyonel doppler ekokardiyografi ile değerlendirilmesinde E/A oranının sürfaktan verilmeyen prematürelerde normal sınırlarda olmasına rağmen miadında doğan olgularından anlamlı derecede düşük olduğu saptandı. Sonuç olarak bu çalışma ile prematür doğan bebekler miadında doğan bebeklerle kıyaslandıklarında PAB'larının hala yüksek olduğu gösterildi. Bu yükseklik prematürlerin prenatal, natal ve postnatal maruz kaldıkları streslerden kaynaklanmış olabilir ancak bu yüksek PAB'dan dolayı prematür doğan bebeklerin uzun süre takip edilmesi gerekmektedir. Ayrıca bu çalışma ile prematür doğan bebeklerde PAB yüksekliğini ve normale dönme süresi ile ilgili daha detaylı çalışmaların planlanmasının gerektiği gösterilmiştir.
Hastanede yatan çocukların tıbbi işlemlere yönelik korkularını azaltmada verilen eğitimin etkisinin incelenmesi

Çocukların hastaneye yatışlarında tıbbi işlem korkusuna bağlı olarak tedavi sürecini reddetme, içe kapanma, cezalandırıldığını düşünme, hastanede kalış süresinde artma ve yetişkinlikte de devam eden korkular gözlenebilir. Araştırmanın amacı; çocuk servislerinde tedavi görmekte olan 7-14 yaş aralığındaki çocukların tıbbi işlemlere yönelik korkularını azaltmada verilen eğitimin etkisini incelemektir. Araştırma ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini, Afyonkarahisar Devlet Hastanesi çocuk servislerinde tedavi gören 7-14 yaş grubu 2289 çocuk oluşturmuştur. Power analizine göre hesaplanan örneklem büyüklüğü deney grubunda 45; kontrol grubunda 45 toplam 90 çocuk üzerinde yapılmıştır. Verilerin toplanmasında; tanımlayıcı bilgi formu, tıbbi işlem korku ölçeği, eğitim videoları, eğitim broşürü ve eğitim maketi kullanılmıştır. Arştırmanın uygulama aşamasında deney grubuna eğitim programı uygulanmış kontrol grubuna ise rutin yatış eğitimi verilmiştir. Araştırmaya katılan çocukların %68.9' unun 7-10 yaş grubunda olduğu saptanmıştır. Deney ve kontrol grubundaki çocukların eğitim sonrası TİKÖ toplam puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık olduğu saptanmıştır (p<0.001). Deney ve kontrol grubundaki çocukların eğitim sonrası TİKÖ alt boyutlarının işlemsel maddeler, çevresel maddeler, kişisel maddeler ve kişilerarası maddelere ait elde edilen puan ortalamaları açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olduğu saptanmıştır (p<0.001). Sonuç olarak; hastaneye yatan çocuklara verilen eğitim programının tıbbı işlem korkusunu ileri düzeyde azalttığı belirlenmiştir.
Kronik öksürüğü olan çocuklarda doğumsal kalp hastalıklarının değerlendirilmesi

Çocuklarda kronik öksürük, dört haftadan uzun süren dirençli, günlük öksürük olarak tanımlanmaktadır. Çocuklarda öksürüğün kronikliğini tanımlamak, öksürükle ilgili epidemiyolojik çalışmalar yapmak öksürüğün kendiliğinden geçmesi ve şiddetini ölçmede kullanılan objektif kriterlerin bulunmaması nedeni ile zordur. Bu nedenle çocuklarda kronik öksürük ve nedenlerine yönelik az sayıda çalışma bulunmaktadır ve genellikle erişkin rehberleri kullanılmaktadır. Bu çalışmada Ocak 2012 -Ağustos 2014 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Göğüs Hastalıkları Bölümü tarafından kronik öksürük nedeniyle takibi ve tedavisi yapılan ve anamnez, fizik muayene ve radyolojik incelemeler sonucunda kardiak patoloji olabileceği düşünülerek Çocuk Kardiyolojisi Polikliniği'ne konsülte edilen 150 hastada öksürüğün etiyolojisini değerlendirmek ve bunlar içerisinde doğumsal kalp hastalığı sıklığını belirlemek amaçlanmıştır. Çalışmamızda kronik öksürük nedeniyle takip edilen 150 hastada etiyolojiye yönelik yapılan tetkikler ve doğumsal kalp hastalığı sıklığı retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların dosyalarından alınan anamnezleri, fizik muayeneleri, öksürüğün süresi ve karakteri, sigara maruziyeti, akciğer grafisi, immunglobulinler, toraks bilgisayarlı tomografisi, bronkoskopi, ter testi, mide açlık suyu, özefagus-mide duodenum grafileri, solunum fonksiyon testi, Pürified Protein Derivesi testi ve ekokardiyografi sonuçları değerlendirildi. 150 hastanın 55'inde allerjik rinit (%36,7), 33'ünde astım (%22), 30'unda kistik fibrozis (%20) , 9'unda bronşektazi (%6), 4'ünde tüberküloz (%2,7), 4'ünde bronkomalazi (%2,7), 3'ünde bronkopulmoner displazi (%2), 3'ünde nonspesifik öksürük (%2), 2'sinde immun yetmezlik (%1,2), bir hastada trakeoözefagial fistül (%0,7), bir hastada bronşiolitis obliterans (%0,7), bir hastada Kartagener sendromu (%0,7), bir hastada trakeomalazi (%0,7) ve bir hastada gastroözefagial reflü (%0,7) saptandı. 150 hastanın 24'ünde (%16) doğumsal kalp hastalığı saptandı. Doğumsal kalp hastalıklarının dağılımı incelendiğinde; sıklık sırası ile; 13 hastada ventriküler septal defekt (%8,7), 7 hastada atrial septal defekt (%4,7), 5 hastada patent duktus arteriosus (%3,3), 1 hastada büyük arter transpozisyonu (%0,7), 1 hastada dekstrokardi (%0,7), 1 hastada tek ventrikül (%0,7), 1 hastada aort koarktasyonu (%0,7) şeklinde idi. Bunların 3'ünde (%2) ventriküler septal defekt ve atrial septal defekt birlikte izlenirken, 1'inde (%0,7) patent duktus arteriosus ve tek ventrikül birlikte izlendi. Özellikle soldan sağa şantlı doğumsal kalp hastalıkları neden oldukları pulmoner konjesyon nedeniyle tekrarlayan akciğer enfeksiyonları ve kronik öksürüğe neden olduklarından kronik öksürüklü çocuklarda hatırda tutulması gerektiğini, destekleyici bulguların varlığında kardiyolojik değerlendirmeye alınmalarının gerekliliğini vurgulamak istiyoruz.
Çocuk evleri hizmet modeli kapsamında olan lise öğrencisi çocukların akademik başarı bileşenlerinin keşfedilmesi

Korunma ihtiyacı olan çocukların koruma ve bakım hizmetlerinin sağlanması kadar geleceğe hazırlanması da önem taşımaktadır. Bir çocuğun geleceğe hazırlanmasının yolu da hiç kuşkusuz eğitim-öğretimden yani akademik anlamda sağlanacak başarıdan geçmektedir. Bu durum bakım altında olan çocukların akademik başarı seviyelerini ortaya koymayı, akademik başarılarını etkileyen bileşenleri belirlemeyi, akademik başarıyı hem çocukların bakım altında oldukları kuruluşları hem de öğrenim gördükleri okulları sürece dahil ederek arttıracak çalışmaları planlamayı ve gerçekleştirmeyi gerektirmektedir. Bu araştırmada, çocuk evleri hizmet modeli kapsamında olan lise öğrencisi çocukların akademik başarı durumlarının tespit edilmesi ve akademik başarı durumlarını etkileyen bileşenlerin belirlenip nasıl bir etkilerinin olduğunun ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda Hatay ilindeki çocuk evlerinde fiilen kalmakta olan 15 lise öğrencisi çocuk, çocukların korunma ve bakım altında olduğu kuruluşun 13 personeli ve okudukları okuldaki çocuklarla ilgili idareciler ve öğretmenlerden 5'i çalışmaya dahil edilmiştir. Araştırmanın amacı doğrultusunda çocuklarla, çocukların bakım altında oldukları kuruluş personeliyle ve eğitim-öğretim gördükleri okuldaki okul personeliyle yarı yapılandırılmış görüşme formları üzerinden yüz yüze olacak şekilde görüşmeler gerçekleştirilerek nitel veriler elde edilmiştir. Elde edilen nitel verilerin analizinde betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre; çocuklar için kapsayıcı bir akademik başarı kavramı arayışında olunduğu, çocukların çoğunluğunun akademik başarı seviyesinin yetersiz olduğu, akademik başarıya olumlu etki bakımından çocuk kaynaklı bileşenlerin yetersiz kaldığı, çocuk evlerinin fiziki yapısının olumlu etki de bulunabilecek özelliklere sahip olduğu, kuruluş kültürü içerisinde akademik başarının etkisinin zayıf kaldığı, akademik başarı odaklı gerçekleştirilen uygulamalar ve mesleki çalışmaların yetersiz kaldığı, kuruluş ve okul personelinin çeşitli nedenlerle yetersiz kaldıkları, kuruluş-okul/aile/sosyal çevre işbirliğinin arttırılması gerektiği, çocuklar, kuruluş ve okul personelinin akademik başarı konusundaki farkındalığının zayıf kaldığı, çocuklara sağlanan pozitif hakların akademik başarı odaklı olmadığından yetersiz kaldığı ve amacına hizmet edemediği, en nihayetinde çeşitli ve akademik başarı kültürü odaklı bakım hizmeti modellerinin geliştirilmesi gerektiği belirlenmiştir.
Aerobik cimnastik sporu ile uğraşan 10 ? 12 yaş grubu bayan cimnastikçiler ile aynı yaş grubu sedanter bayan öğrencilerin bazı fiziksel özelliklerinin karşılaştırılması

Bu çalışma; Aerobik Cimnastik sporu ile uğraşan 10 ? 12 yaş grubu bayan cimnastikçiler ile aynı yaş grubu sedanter bayan öğrencilerin bazı fiziksel özelliklerinin karşılaştırılması amacı ile yapılmıştır. Araştırmaya Ankara ilinde Aerobik Cimnastik yapan yaşları 10 ? 12 olan 35 bayan sporcu ile yine aynı yaş grubu 45 sedanter bayan öğrenci katılmıştır. Denekler; boy uzunluğu, vücut ağırlığı, vücut kitle indeksi, flamingo denge testi, disklere dokunma, otur ? uzan esneklik testi, uzun atlama, el kavrama kuvveti, 30s mekik testi, bara asılma, 10 x 5 m mekik koşusu, 20 m mekik koşusu ve vücut yağ yüzdesi ile ilgili ölçüm ve testlere tabi tutulmuşlardır. Yapılan ölçümler sonucunda; deneklerin boy uzunluğu ve el kavrama kuvveti dereceleri arasında anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür (p<0.01). Vücut ağırlığı, vücut kitle indeksi, flamingo denge testi, disklere dokunma, otur ? uzan esneklik testi, uzun atlama, 30s mekik testi, bara asılma, 10 x 5 m mekik koşusu, 20 m mekik koşusu ve vücut yağ yüzdesi ölçümlerinde ise spor yapan deneklerin daha iyi sonuçlar elde ettikleri görülmüştür. Bu farklılık istatistiksel açıdan anlamlıdır (p<0.01).