turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sivas il merkezindeki ortaokul öğrencilerinde obezite sıklığı ve etkileyen faktörlerin incelenmesi

Obezite vücutta yağ dokusunun normalden fazla olması sonucu ortaya çıkan bir hastalıktır. Yaşam süresini ve kalitesini olumsuz yönde etkileyen yüzyılımızın en önemli sağlık sorunlarından biridir. Bu tez çalışması Sivas il merkezinde bulunan ortaokullarda zayıflık, fazla kiloluluk ve obezite sıklıklarını ve obeziteye neden olabilecek risk faktörlerini belirlemek amacıyla Ekim-Aralık 2015 tarihlerinde yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Sivas il merkezindeki ortaokullarda, 2015- 2016 sezonunda eğitim gören 23.576 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada obezite prevalansı %20 alınarak, %3 serbestlik derecesi ve %99 güven düzeyinde örneğe alınması gereken öğrenci sayısı 1.124 olarak hesaplanmıştır. Sivas İl Merkezinde bulunan farklı sosyoekonomik kesimlerde rastgele seçilen 7 okulda anket uygulaması ve antropometrik ölçümler yapılmıştır. Ölçümleri yapılan 1.124 öğrenciden anketleri eksiksiz dolduran 949' u (%84,4) çalışmaya dahil edilmiştir. Öğrencilerin VKİ değerleri Neyzi ve ark. tarafından Türk çocukları için hazırlanmış persentil çizelgesine göre sınıflandırıldığında zayıflık sıklığı %7.5, fazla kiloluluk sıklığı %12. 1 ve obezite sıklığı %11. 2 olarak bulunmuştur. Çalışmamızda sosyoekonomik düzeyi yüksek olanlarda obezite sıklığı anlamlı düzeyde fazla bulundu. Annesi, babası ya da kardeşi kilolu olanlarda, okula özel araçla ulaşanlarda, günde 1 saatten fazla bilgisayar kullananlarda, düzenli kahvaltı yapmayanlarda, süt ve süt ürünleri ile meyve-sebze tüketimi haftalık 5 porsiyon veya daha az olanlarda obezite sıklığı istatistiksel olarak anlamlı şekilde yüksek bulundu. Sonuç olarak dünya genelinde ve ülkemizin diğer bölgelerinde olduğu gibi ilimizde de obezite sıklığının arttığı görülmektedir. Bu durumun önüne geçmek için çocuklara ve ailelerine dengeli beslenme alışkanlığı ve sağlıklı yaşam biçimi kazandırmak için çaba sarfedilmelidir.
Spastik serebral palsili çocuklarda gövde kontrolünün solunum kas kuvveti ve günlük yaşam aktiviteleri üzerine etkisinin incelenmesi

Bu çalışma, spastik Serebral Palsili çocuklarda gövde kontrolünün solunum kas kuvveti ve günlük yaşam aktivitelerine etkisini araştırmak amacıyla düzenlendi. Çalışmaya 6-15 yaş arasında SP tanısı almış, Kaba Motor Fonksiyon Sınıflama Sistemi seviyesi 1 ile 3 arasında değişen 26 çocuk dahil edildi. Çalışmaya katılan çocukların gövde kontrolleri Gövde Kontrol Ölçüm Skalası ile, GYA'ları Pediatrik Özürlülük Değerlendirme Envanteri ile, solunum kas kuvvetleri ise ağız basınç ölçüm cihazı ile değerlendirildi. Çalışmanın sonucunda, hemiparetik çocukların gövde kontrollerinin diparetik çocuklara göre daha iyi olduğu görüldü. Gövde kontrolünün Maksimum Ekspiratuar Basınç, PÖDE Fonksiyonel Beceriler Bölümü-Mobilite Alt Skalası, PÖDE Bakıcıların Yardımı Bölümü-Kendine Bakım Alt Skalası, PÖDE Bakıcıların Yardımı Bölümü-Mobilite Alt Skalası ve KMFSS seviyesi ile istatistiksel olarak anlamlı şekilde ilişkili olduğu bulundu. Ayrıca GKÖS puanında bir puanlık artışın MEB değerinde 1.443 cmH2O'luk, PÖDE FBB-MAS değerinde 0.678 puanlık, PÖDE BYB-KBAS değerinde 0.262 puanlık, PÖDE BYB-MAS değerinde 0.440 puanlık bir artışa sebep olduğu görüldü. Bu sonuçlara göre, gövde kontrolü iyi olan SP'li çocukların günlük yaşamda mobilite parametrelerinde daha bağımsız olduğu, daha az bakıcı yardımına ihtiyaç duyduğu ve ekspiratuar solunum kas kuvvetinin daha iyi olduğu görüldü. Gövde kontrolünün sadece ileri seviyedeki ağır SP'li çocuklar için değil, aynı zamanda mobil olan daha iyi seviyedeki SP'li çocuklar için de önemli olduğu, fizyoterapi ve rehabilitasyon programlarında gövde kontrolü ve gövde eğitimi üzerinde daha fazla durulması gerektiği sonucuna varıldı.
Çocuklarda kemoterapiye bağlı oluşan bulantı ve kusmanın yönetiminde interaktif mobil aplikasyon kullanımının etkisi: Randomize kontrollü bir çalışma

Bu araştırma, çocuklarda kemoterapiye bağlı oluşan bulantı ve kusmayı azaltmak için 5inD adında bir mobil uygulamasının geliştirilmesi ve bu uygulamanın çocuklarda kemoterapiye bağlı oluşan bulantı ve kusmanın yönetimine olan etkisini incelenmek amacıyla yapıldı. Randomize kontrollü, prospektif çalışma 8-18 yaş kemoterapi alan 57 (kontrol = 31; müdahale = 26) çocuk ve anneleri ile Ekim 2019 -Ocak 2021 tarihlerinde bir üniversite hastanesinde yürütüldü. Çalışmada, çocukların kemoterapiye bağlı bulantı ve kusmalarını azaltmak amacıyla dikkati başka yöne çekme yöntemlerini içeren '5inD' adında mobil uygulama geliştirildi. Müdahale grubundaki çocukların yedi gün boyunca mobil uygulamayı kullanmaları sağlandı. Veriler 'Bilgi Formu' ve 'Çocuklar için Uyarlanmış Rhodes Bulantı ve Kusma' ölçeği ile toplandı. Kemoterapinin birinci gününden itibaren yedi gün boyunca çocukların bulantı ve kusmaları hem çocuklar hem de anneleri tarafından günde iki kez değerlendirildi. Veriler, SPSS for Windows version 24.0 paket programı kullanırak tanımlayıcı analizler, Mann Whitney U testi, IntraClass korelasyon katsayısı ve ki-kare testi ile analiz edildi. Sonuçlar %95'lik güven aralığında ve anlamlılık p < 0.05 düzeyinde değerlendirildi. Müdahale ve kontrol grubundaki çocukların ve ebeveynlerin tanımlayıcı özelliklerinin dağılımı benzerdi (p > 0 .05). Çalışmada, müdahale grubundaki çocukların birinci gün ( , ikinci gün ( , üçüncü gün ( , dördüncü gün ( , beşinci gün ( , altıncı gün ( ve yedinci günde ( bildirdiği bulantı ve kusma puan ortalamaları kontrol grubunda yer alan çocukların puan ortalamalarından daha az idi. Gruplara göre annelerin ve çocukların bildirdikleri ölçek puan ortalamaları mükemmel ve iyi düzeyde uyum gösterdiği belirlendi (p < 0 .001). Müdahale grubundaki çocukların 5 inD'yi en çok ikinci gün kullandıkları ve 5 inD'nin içerisinde yer alan müzik ve tetris uygulamasını daha sık kullandıkları belirlendi. Müdahale grubundaki annelerin ve çocukların bildirdikleri bulantı-kusma puan ortalamalarının daha az olduğu, interaktif mobil uygulama olarak geliştirilen 5 inD'nin pediatrik onkoloji hastalarında kemoterapiye bağlı oluşan bulantı ve kusmayı azaltmada etkili olduğu bulundu. 5 inD'nin pediatrik onkoloji kliniklerinde kemoterapinin ilk küründen itibaren bulantı ve kusma semptomunun yönetiminde kullanılması önerilmektedir.
Çocuk acil polikliniğine göğüs ağrısı yakınması ile başvuran çocuk ve adölesanların değerlendirilmesi

Çocuk ve adölesanlarda göğüs ağrısı yakınması çocuk acil polikliniğine önemli bir başvuru nedenidir. Çocukluk çağındaki göğüs ağrıları genellikle organik bir nedene bağlı olmamakta ve semptomların süresi uzadıkça neden bulma olasılığı azalmaktadır. Ancak özellikle acil servise gelen göğüs ağrısı yakınması ciddiye alınmalıdır çünkü ayırıcı tanısı nadir görülen ve cerrahi tedavi gerektiren patolojilere kadar uzanan geniş bir yelpazede dağılmaktadır. Çocuk Acil Polikliniği'ne Aralık 2007 ile Şubat 2017 tarihleri arasında göğüs ağrısı yakınması ile başvuran 352 olgu geriye dönük olarak incelendi. Çalışma grubundaki hastaların % 50 ,6'sı kız, % 49 ,4'ü erkek idi. Hastaların yaş ortalaması 12,1 2,8 (5 18 ) yıl idi. Hastaların %13,4'ünün kardiyak ne denli olduğu saptandı. En sık görülen kardiyak kökenli nedenler perikardit, miyokardit ve mitral valve prolalapsusu olarak sıralanmaktaydı. Troponin bakılan 318 hastanın 25'inde troponinler yüksek bulundu. Kardiyak kökenli olguların % 12 ,5'ine, göğüs ağrısıyla gelen bütün hastaların ise %1,7'sine cerrahi tedavi uygulandığı tespit edildi. Çalışmamızda hastaların %51,2'sinde hiçbir neden bulunmaması, diğer taraftan ise %1,7'sine kardiyak cerrahi gerektiren ve nadir görülen patolojilerin tespit edilmesi ayırıcı tanının ne kadar geniş bir yelpazede dağılmış olduğunu göstermektedir. Çalışmamızda çocukluk çağı ve adölesan dönemde göğüs ağrısı tanımlayan olguların mutlaka ciddiye alınması, ağrının niteliği, öykü ve fizik muayene kardiyak kökenli bir ağrı düşündürüyorsa kesin tanı için nedene yönelik ileri incelemeler yapılması ve özellikli kardiyak olguların çocuk kardiyoloji, çocuk kalp damar cerrahisi olan merkezlere yönlendirilmesi gerektiği düşünüldü
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanısı alan çocuk ve ergenlerde Yürütücü İşlevler'in davranışsal ve nörokognitif yöntemlerle değerlendirilmesi

Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu ilkokul çağındaki çocuklarda en sık görülen nörodavranışsal bozukluktur. DEHB'nun ortaya çıkma nedeni tam olarak bilinmemekle birlikte etiyolojide birçok biyopsikososyal nedenin birlikte rol aldığı düşünülmektedir. DEHB'de, sosyal, akademik, bilişsel ve motor işlevsellik alanlarında bozulmalar görülmektedir. Yürütücü işlevlerdeki eksiklikler, DEHB'nu anlayabilmenin önemli bir bileşenini oluşturmaktadır (Barkley, 2006; Sonuga-Barke, 2003). Bu çalışmanın ilk amacı performansa dayalı ölçümlerle DEHB olan çocuk/ergenlerin yürütücü işlevlerini kontrol grubu ile karşılaştırmak. İkinci amaç ise DEHB olan çocuk ve ergenlerin, geliştirilen ödev ve iş yapma alışkanlıkları anketi ile günlük hayatlarının nasıl etkilendiğini göstermek. Son olarak ödev ve iş yapma alışkanlıkları anketi ile performansa dayalı ölçümler arasındaki ilişkiyi incelemek. Çalışmaya, hasta grubu olarak Marmara Üniversitesi Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi polikliniğinde DSM-IV'e göre ilk kez DEHB tanısı alan 7-17 yaş grubu çocuk ve ergenler (n=60), kontrol grubu olarak ise Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde çalışan sağlık personelinin çocukları (n=60) dahil edilmiştir. Olguların sosyodemografik özellikleri ayrıntılı bir formla, klinik değerlendirmeleri Okul Çağı Çocukları için Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi- Şimdi ve Yaşam Boyu Şekli ile değerlendirildi. Katılımcıların öğretmen ve ebeveynlerine, çocuk/ergenler ile ilgili bilgi almak için Conner's Anababa ve Öğretmen, ödev ve iş yapma alışkanlıkları formu verildi. Performansa dayalı yürütücü işlevleri değerlendirmek için çocuk/ergenlere, Wisconsin kart eşleme testi, Stroop Renk ve Kelime Testi, İz Sürme Testleri uygulandı. Ayrıca çocuk/ergenlere Ödev ve iş yapma alışkanlıkları formu verildi ve zeka düzeyleri Wechsler Çocuklar İçin Zeka Ölçeği-gözden geçirilmiş formu ile değerlendirildi. Sonuç olarak, DEHB grubu kontrol grubuna kıyasla, tüm performansa dayalı yürütücü işlevler ölçümlerinde daha düşük performans gösterdikleri, ödev ve çalışma alışkanlıkları formundan daha düşük puanlar aldıkları ve elde edilen bu puanların performansa dayalı yürütücü işlevler testleri ile ilişkili olduğu saptanmıştır.
Mustafa Ruhi Şirin'in eserlerinin değerler eğitimi açısından incelenmesi

Bu çalışmada, eserlerinde çocuğa görelik ilkesinden taviz vermeden, çocukların hakları ve gelecekleri ile ilgili çalışmalar yapan Mustafa Ruhi ŞİRİN' in din eğitimi alanında da incelenip, eserlerindeki değerlerin neler olduğu ve değerleri çocuklara nasıl anlattığının tespiti yapılması amaçlanmıştır. Şirin'in çocuk kitaplarında değerler eğitimi üzerine yapılan çalışmaların az olması kanaatinde olunduğundan bu araştırma ortaya konularak, çocuklar için yazdığı şiir, hikaye, masal ve mektup türündeki eserlerin değerler eğitimi açısından incelenmesi yapılmıştır. Şirin, çocuğa verilecek değerin kültürel çerçevede gerçekleştiğini ve kültürün üzerinde durduğu değerlerin çocuğa öğretilmesinin gerekliliğini vurgulamaktadır Tespit edilen değerler örnekleri ile beraber, temel değerler ve manevi / dini değerler olarak açıklanarak çalışma neticelendirilmiştir.
İleri ve çok ileri derecede işitme kayıplı çocuklarda vestibüler değerlendirme: Olgu kontrol çalışması

Amac :Bu çalışmada ileri ve çok ileri derecede sensörinöral işitme kaybı bulunan çocuklarda vestibüler sistemin video head impulse testi, servikal ve oküler vestibüler uyarılmış miyojenik potansiyeller testleri ile değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yo ntem:Çalışmaya 5 12 yaş aralığındaki ileri veya çok ileri derecede SNİK bulunan 32 birey (yaş ortalaması 8,47 1 ,83) ve normal işiten 32 birey (yaş ortalaması 8,38 2 ,35) dahil edildi. Tüm bireylerin başını dik tutma, desteksiz oturma ve kendi başına yürüme becerileri gelişim yaşları kaydedildi. vHIT, cVEMP ve oVEMP testleri gerçekleştirildi. Bulgular: İki grubun verileri karşılaştırıldığında, çalışma grubunda kaba motor becerilerin kontrol grubuna göre daha geç geliştiği belirlendi (p<0.001). Kontrol grubundaki bireylerde vHIT sonucu negatif iken, çalışma grubundaki bireylerin %28,1'inde pozitif idi. Çalışma grubunda VOR kazançları kontrol grubundakilere göre daha düşüktü (p<0,05). Çalışma grubunun cVEMP ve oVEMP yanıt elde edilme oranları sırasıyla %56, 2 ve %53, 1 iken, kontrol grubunda her iki testte de %100 idi. Çalışma grubunun cVEMP ve oVEMP yanıt elde edilme oranları kontrol grubundakilere göre daha düşüktü (p<0.001). Çalışma grubunda yanıt elde edilen bireylerde, kontrol grubundakilere göre cVEMP ve oVEMP eşik değerleri daha yüksek, amplitüd değerleri ise daha düşüktü (p<0.001). Sonuc :İleri ve çok ileri derecede SNİK bulunan çocuklarda elde edilen veriler; utrikül, sakkül ve semisirküler kanallarda fonksiyon kaybı olabileceğini ve bununla ilişkili olarak kaba motor gelişimde gecikmelere neden olabileceğini göstermektedir. SNİK bulunan çocukların tanı ve tedavisinde vestibüler sistem fonksiyonunun göz önünde bulundurulmasının olası vestibüler problemlerin erken dönemde tanılanması açısından faydalı olacağı düşünüldü.
Çocuklarda kan alma işleminde kullanılacak dikkati başka yöne çekme yöntemlerinin ağrı ve anksiyete üzerine etkisinin değerlendirilmesi

Bu tez çalışması; 6-12 yaş grubu çocuklarda kan alma işleminde kullanılacak dikkati başka yöne çekme yöntemlerinin ağrı ve anksiyete üzerine etkisinin değerlendirilmesi amacıyla randomize kontrollü deneysel olarak yapıldı. Araştırma 10 Mart 2018 - 15 Haziran 2018 tarihleri arasında Uludağ Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi çocuk kan alma birimine başvuran 160 örneklem grubuyla tamamlandı. Kura yöntemiyle çocukların grupları belirlenmiş olup; 40'ı balon şişirme, 40'ı köpük üfleyerek balon yapma, 40'ı lastik top sıkma ve 40'ı kontrol grubuna dahil edildi. Grupları belirlenen çocuklar, kan alma işlemi esnasında dikkati başka yöne çekme yöntemi uygulanarak ağrı ve anksiyete değerlendirmesi yapılmak üzere görüşmeye alındı. Tüm çocukların ebeveynleri çalışma öncesinde, çalışma ile ilgili tüm detaylar hakkında araştırmacı tarafından katılımcılar için düzenlenmiş, bilgilendirilmiş gönüllü olur formu aracılığıyla bilgilendirildi. Çocuğa ait bilgiler araştırmacı tarafından hazırlanan demografik veri toplama formu ile toplandı. Wong-Baker Yüzler Ağrı Ölçeği ve Çocuklar İçin Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri kullanılarak araştırmanın verileri toplandı. Araştırmanın istatiksel verileri için Kruskal Wallis, Shapiro-Wilk, Pearson ki kare, Fisher-Freeman-Halton, Mann-Whitney U, Dunn testi kullanıldı. Uygulama öncesi araştırmanın grupları ağrı ve anksiyete düzeyini etkileyebilecek yaş, cinsiyet, daha önceki hastane deneyimi ve yanında bulunan kişi gibi değişkenler açısından benzerdi (p>0,05). Çalışma üç grupta yer alan çocuklara uygulanan balon şişirme, köpük üfleme ve lastik top sıkmanın anksiyete ve ağrı düzeylerini azaltmada etkili olduğu saptandı (p<0,05). Sonuç olarak, 6-12 yaş grubu aralığında olan çocuklarda kan alma işleminde kullanılacak dikkati başka yöne çekme yöntemlerinin ağrı ve anksiyete üzerine azaltıcı etkisinin olduğu belirlendi.
Çocuğu buhar inhalasyon tedavisi alan annelerin öz yeterlilik ve kaygı durumlarının buhar inhalasyon uygulamalarına etkisi

Amaç: Çocuğu buhar inhalasyon tedavisi alan annelerin öz yeterlilik ve kaygı durumlarının buhar inhalasyon uygulamalarına etkisini değerlendirmektir. Materyal ve Metot: Araştırma, Erzurum il merkezinde, Erzurum Kamu Hastaneler Birliği'ne bağlı olan Bölge Araştırma Hastanesi Çocuk Servisi'nde Ocak 2015 Mart 2017 tarihleri arasında gerçekleşmiştir. Araştırmanın evrenini, veri toplama tarihleri arasında Erzurum Bölge Eğitim Araştırma Hastanesi çocuk servisinde yatan, buhar inhalasyon tedavisi alan 0-4 yaş arası çocukların anneleri (376 kişi) oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini; Aralık 2015 -Mayıs 2016 tarihleri arasında çocuk servisinde yatan, çocukları buhar inhalasyon tedavisi alan, 0-4 yaş arası çocuk sahibi olan ve araştırmaya katılmayı kabul eden 300 anne oluşturmuştur. Veriler; Veri Toplama Formu, Buhar İnhalasyon Uygulaması Kontrol Listesi, Durumluk Kaygı Ölçeği ve Öz-Etkililik-Yeterlik Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; ortalama, sayı, yüzdelik dağılımı, Kruskal Wallis varyans analizi, Mann-Whitney U testi, t testi, Anova ve korelasyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmada, annelerin Öz-Etkililik-Yeterlik ölçeği toplam puan ortalamasının 79.60 15. 23 ve Durumluk Kaygı ölçeği toplam puan ortalamasının 37.07 4. 95 olduğu bulunmuştur. Ölçeklerin alt ve üst sınırları göz önünde bulundurularak annelerin Öz-Etkililik-Yeterlik düzeylerinin orta, Durumluk kaygı durumunun hafif düzeyde olduğu saptanmıştır. Annelerin Öz-Etkililik-Yeterlik ile Durumluk Kaygı Düzeyleri arasında ilişki olmadığı saptanmıştır (p>0.05)Sonuç: Annelerin; öz yeterlilik ve kaygı durumlarının, buhar inhalasyon uygulama aşamalarından bazıları üzerine etkisinin olduğu belirlenmiştir.
Retinoblastomalı çocuklarda klinik tanı aşamasına kadar olan sürede etkili parametreler ile hastalığın göz içi ya da orbital hastalık evresi ile ilişkisi

Amaç: Çocukluk çağında en sık görülen malign göz içi tümörü olan RB olgularının büyük çoğunluğu ülkemizde ileri evrelerde tanı almaktadır. Bu tez çalışmasının amacı ülkemizde RB'da tanı süresi, bu süreyi etkileyecek parametreleri ve bu parametreler ile hastalık evresi arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, AÜTF Çocuk Onkoloji Bilim Dalı'nda RB tanısı ile izlenen 100 hasta alındı. Çalışmada kullanılacak veriler ailelere anket yapılarak toplandı. Ailelerden edinilemeyen, hastalığın evresi, kesin tanı tarihi, tedaviye başlama tarihi gibi bazı bilgiler için hastaların dosyaları incelendi. Ailelere yapılan ankette; klinik tanı aşamasına kadar olan sürede etkili olabilecek parametreler sorgulandı. İlk bulgunun fark edilmesinden, tanı konulup tedavi başlanana kadar geçen süre, yani toplam tanı gecikmesi, hastaya bağlı tanı, gecikmesi doktora bağlı tanı gecikmesi ve tedavi gecikmesi olarak kendi içinde bölümlere ayrılarak değerlendirildi. Bulgular: Hastalarımızın tanı yaşı 21 gün ile 5 yaş arasında değişmekte olup, ortanca 11 ay, ortalama 15 ay bulundu. İlk ortaya çıkan bulgu, hastaların %59'unda lökokori, %32'sinde strabismus idi. Hastaya bağlı tanı gecikmesi 2 ile 450 gün arasında değişmekte olup ortanca 9 gün, doktora bağlı tanı gecikmesi 0 gün ile 416 gün arasında değişmekte olup ortanca 5,5 gün, toplam tanı gecikmesi 3 gün ile 640 gün arasında değişmekte olup ortanca 42,5 gün olarak tespit edildi. Tutulan 131 göz ICRB'ye göre değerlendirildiğinde tanı sırasında hastaların yarıdan fazlası Grup D ve Grup E (%44'ü Grup E, %16,5'i Grup D, %19'u Grup C, %13'ü Grup B, %7,5'i Grup A) idi ve hastaların %64'ünde enükleasyon yapılmış idi. Grup E olan hastalarda tanı gecikmesi, diğer gruplardaki hastalara göre daha uzun idi. Sosyoekonomik düzeyi düşük olan ailelerde hastaya bağlı tanı gecikmesi, sosyoekonomik düzeyi yüksek olan ailelerde hastaya bağlı tanı gecikmesinden yüksek saptandı. Ailede Rb olgusu olan hastaların ICRB'ye göre daha erken evrelerde tanı aldıkları saptandı. Hastalardan %3'üne ilk başvuru sırasında kesin tanı konurken, %71'ine ikinci, %23'üne üçüncü, %3'üne dördüncü doktor tarafından kesin tanı konulduğu saptandı. Sonuç: Çalışmamızda, tanı gecikme süresini dünyada yapılan bazı çalışmalarla karşılaştırıldığında daha kısa bulduk. Tanı yaşı da daha küçük idi, ancak hastalarımızın yarısından fazlasının ileri göz içi evrelerde tanı aldıklarını saptadık. Tanı gecikmesinde etkili parametrelerden en önemli parametrenin ailelerin ve özellikle sağlık çalışanlarının RB ile ilgili farkındalıklarının yetersiz kalması olduğunu düşünmekteyiz.
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan çocuk ve ergenlerde patolojik internet kullanımı, saldırganlık ve siber zorbalık ilişkisinin değerlendirilmesi

Giriş: İnternetin yaygın olduğu günümüzde çocuk ve ergenlerde siber zorbalık/mağduriyet giderek artan oranda görülmektedir ve dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanısı olan çocukların bu durum için risk taşıdıkları bildirilmektedir. Bu çalışmada, DEHB olan çocuk ve ergenlerde patolojik internet kullanımı, saldırganlık ve siber zorbalık/mağduriyet ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Adnan Menderes Üniversitesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Hastalıkları Anabilim Dalı Polikliniği'ne Eylül 2017 ile Haziran 2018 tarihleri arasında 10-18 yaş arası erkeklerden, DEHB tanısı alan (n=30) ve herhangi tanı almayanlar (n=30) dahil edilmiştir. Katılımcılar Okul Çağı Çocukları İçin Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi-Şimdi ve Yaşam Boyu Şekli ve DSM-5'e dayalı klinik görüşme, sosyodemografik form, Çocuk ve Ergenlerde İnternet/ Bilgisayar Kullanımı Değerlendirme Anketi, İnternet Bağımlılığı Ölçeği, Siber Zorbalık ve İnternet Saldırganlığı Tarama Ölçeği, Atilla Turgay Çocuk ve Ergenlerde Davranım Bozuklukları için DSM-IV'e Dayalı Tarama ve Değerlendirme Ölçeği, Çocuk ve Ergenlerde İnternet/ Bilgisayar Kullanımı Değerlendirme Anketi, Çocuklar için Saldırganlık Ölçeği Anne-Baba Formu ile değerlendirilmiştir. Veriler SPSS 17.0 programı ile analiz edilmiştir. Bulgular: Hem DEHB, hem de kontrol grubu, yaş ve sosyoekonomik düzey açısından birbirine benzerdi. Haftalık internet/bilgisayar kullanım süresi, İBÖ ve ÇSÖ-ABF puanları DEHB grubunda (13 saat) daha yüksekti (p<0,05). Tüm katılımcılarda iBÖ puanı ile siber zorbalık davranışı (r=0,267) ve ÇSÖ-ABF puanı (r=0,300) arasında bir ilişki saptandı (p<0,05). Siber zorba/mağdur olma ve ÇSÖ-ABF puanları arasındaki ilişki kıyaslandığında ise DEHB grubunda ÇSÖ-ABF'nin kışkırtılmadan fiziksel saldırganlık alt grubu ile siber zorba olma(r=0,419) ve kontrol grubunda da ÇSÖ-ABF'nin kışkırtılmadan fiziksel saldırganlık alt grubu ile siber mağdur olma(r=0,402) arasında saptanmıştır (p<0,05). Tartışma ve Sonuç: Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanılı çocuk ve ergenlerde sağlıklı kontrollere kıyasla saldırganlık ve patolojik internet kullanım düzeyi daha yüksek olduğu tespit edilmiş ancak siber zorbalık ve mağduriyet arasında fark olmadığı görülmüştür. Siber zorbalık/mağduriyet tanıdan bağımsız olarak görülmektedir. Bu nedenle siber zorbalık ile ilgili farkındalığın oluşturulması ve koruyucu önlemlerin alınması gereklidir.
6-12 yaş arası çocukların ebeveynlerine bağlanma düzeyleri ile ebeveynlerin kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi

Bu araştırmada 6-12 yaş arasındaki çocukların ebeveynleri ile bağlanma düzeyleriyle ebeveynlerin kaygı düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemek amaçlanmıştır. Araştırmanın evreni, Kırklareli İlindeki 6-12 yaş arasındaki ilkokul ve ortaokula devam eden 1-7. sınıf çocuklardan oluşmaktadır. Çalışmanın verileri 2018- 2019 öğretim yılları arasında Kırklareli ilinde 4. ve 5. sınıfa giden öğrencilerle rastgele örneklem seçim yöntemi kullanılarak oluşturulmuştur. Araştırma öncesinde öğrencilerin velilerine bilgilendirme formu gönderilerek izin alınmıştır. Daha sonra ebeveynlere araştırmacı tarafından geliştirilen Demografik bilgi formu ve Spielberger Durumluk Sürekli Kaygı ölçeği doldurmaları istenmiştir. Öğrenciler ise Kerns Güvenli Bağlanma Ölçeği anne ve baba formunu doldurmuştur. Verilen bu bilgi formu ve ölçekler çerçevesinde elde edilen veriler istatistiksel olarak SPSS 21. Paket programı ile analiz edilmiştir. Çalışma da elde edilen sonuçlar bakıldığında; Çalışmaya katılan ebeveynlerin Sürekli ve Durumluk Kaygı düzeyleri ile çocukların anne ve babalarına karşı olan Güvenli Bağlanma düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Araştırmaya katılan anne ve babaların Sürekli Kaygı düzeyleri ile Durumluk Kaygı düzeyleri arasında ise pozitif yönde ve yüksek düzeyde anlamlı bir ilişki görülmüştür.