turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Futboldaki inanış ve ritüellerin halkbilimi açısından değerlendirilmesi

Bu çalışmada, halk biliminin çalışma konularından büyü, uğur-uğursuzluk ve ritüellerin futbol oyununa yansımaları ele alınmıştır. Çalışmanın amacı ise halkbilimi ürünlerinden büyü, uğur-uğursuzluk ve bunlara bağlı ritüellerin dünya ve Türk futbolundaki uygulamalarını tespit etmektir. Çalışmada yazılı, sözlü, elektronik ve görsel kaynaklardan yararlanılmıştır. Sözlü kaynaklardan elde edilen veriler ise alan araştırma tekniklerinden olan gözlem, yarı yapılandırılmış görüşme ve anket yöntemleri kullanılarak kaynak kişilerden elde edilmiştir. Çalışma, üç bölümden meydana gelmektedir. Birinci bölümde, araştırmanın temel kavramları olan halk bilimi, futbol, inanış, büyü, uğur-uğursuzluk ve ritüel açıklanmıştır. İkinci bölümde araştırmaya konu olan futbol kulüpleri tanıtılarak araştırmanın alanı belirlenmiştir. Üçüncü bölümde araştırma, dünya ve Türk futbolundaki büyü, uğur-uğursuzluk ve ritüel örnekleriyle desteklenmiştir. Sonuç kısmında çalışmanın genel bir değerlendirilmesi yapılarak futbolda büyü, uğur-uğursuzluk ve ritüellerin varlığının tespit edildiği vurgulanmıştır.
İran-Güney Azerbaycan bölgesinde urmiye sofrası

Urmiye mutfak kültürü Türk Mutfak kültüründe önemli bir yere sahiptir. Ancak küreselleşen dünya yeme alışkanlıkları ve modern hayat koşulları, Urmiye mutfak kültüründeki geleneksel bazı alışkanlıkların değişmesine, yemek ve sofralar ile ilgili bazı gelenek ve uygulamaların kaybolmasına sebep teşkil etmektedir. Bu nedenle Urmiye bölgesinin sofra ve yemeklerine ait yerel öğelerinin korunmasına ve gelecek kuşaklara aktarılmasına ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Urmiye bölgesi yemek kültüründe önemli yere sahip olan sofra geleneğinin özellik ve çeşitlerini ortaya koymaktır. Konu ile ilgili toplanan verilerin sonucunda Urmiye'de inançlara bağlı olarak kurulan sofraların, Semeni, Nevruz, Çille Gecesi ve evlilik törenlerinde titizlikle hazırlanan sofraların öneminin büyük olduğu bilgisine ulaşılmıştır. Bunun yanında sofraların özelliklerine göre hazırlanan yemek çeşitlerinden ve hazırlık aşamalarından bahsedilmiştir. Ayrıca yemek hazırlama esnasında söylenen dua, mani ve atasözleri ile ilgili bilgi verilerek, devam etmekte ve kaybolmaya yüz tutmuş olan gelenekler tespit edilmiştir.
Sakarya'da yaşayan Bulgaristan Türklerinde geçiş dönemleri

Sayısı: x + 297 + 37 Anabilimdalı: Türk Dili ve Edebiyatı Bilimdalı: Halk Bilimi Bu çalışma, Balkanlardan göç ederek yerleştikleri Sakarya İli'nin Söğütlü, Ferizli ilçeleri, Serdivan, Beşköprü Beldelerinde ve Soğucak, Seyifler köylerinde insanın yaşantısında doğum, evlenme ve ölüm gibi üç önemli aşamayı içine alan geçiş dönemi adet ve inanmalarını varyantlarıyla ele alınarak Sakarya'da yaşayan ve 'Bulgaristan Türkleri' adı verilen göçmen halkın kültürünü geçiş dönemleri doğrultusunda araştırılmıştır. Araştırmanın giriş bölümünde araştırmanın konusu, amacı, kapsamı, metodu hakkında bilgi verilmiştir. Birinci bölümde, araştırma alanının tarihi, coğrafi, bitki örtüsü, nüfusu yönüyle tanıtılmış; ikinci bölümde dünyada göç olgusu ele alınıp Türkiye'de göç ve Bulgaristan Türklerinin göç tarihi incelenmiştir. Üçüncü bölümde, doğum, evlenme ve ölümle ilgili olarak düzenlenen anket, gözlem, röportajlardan elde edilen, sahadaki uygulaması sonucunda elde edilen malzeme sunulmuş ve bunların değerlendirmesi yapılmıştır. Bu bölüm ana başlıkta ele alınarak bölümün ilk alt başlığı olan 'doğum'da doğumla ilgili adet ve inanmalar, doğum öncesinden başlayarak, doğum sonrasına, ikinci alt başlığı olan 'evlenme' de evlilik tanımından, düğün ve düğün sonrasına, üçüncü alt başlıkta geçiş dönemlerinin sonu olan 'ölüm' ölüm anından ölüyü defnetmeyle ilgili adet ve inanmalar ele alınmıştır. Bu bölümün sonunda ayrıca dini, mevsimsel bayram ve özel günleri, inançları hakkında bilgi verilmiştir. Çalışma süresince geçiş dönemlerindeki uygulanan gelenek ve inanmalara göç öncesi Bulgaristan'da uyguladıkları pratikler, gelenekler anı olarak derlenmiştir. Bu çalışma süresince 'Bulgaristan Türkleri' ifadesi yerine yer yer 'Göçmen' ve 'Muhacir' diye gösterilmiştir. Çalışmalar sırasında kullanılan kaynaklar sözlü ve yazılı olmak üzere iki ayrı başlık altında verilmiştir. Araştırma sahasında çekilen fotoğraflar, bölgede kullanılan bazı ifadelerin anlamlarının gösterildiği bir sözlük, bölgeyle ilgili bir harita, çalışmalar sırasında doğum, evlenme, ölüm olgularıyla ilgili kullanılan sorular ekler bölümünde yer almıştır. Sonuç bölümünde; genel bir değerlendirme yapılarak, her ne kadar iki ayrı coğrafyada farklılık olmasına rağmen Anadolu Kültürü ile Bulgaristan Türk Kültürü arasında önemli benzerlikler olduğu sonucuna varılmıştır. Farklılıklardan çok aralarındaki benzerliklerin vurgulanması ve çalışılması gerektiğinin önemli olduğu kanaatine varılmıştır.
Türk halk oyunlarında oyun yeri

Bu çalışma alan-mekan gibi kavramlar incelenerek, dans konusunda mekanın yere dönüşmesi olgusunu ele almaktadır. Alanın oyun yeri olarak mekana dönüşmesi esnasında bedenin katkıları sosyal-psikolojik boyutuyla analiz edilmektedir. Dans eden beden ile dans yeri arasındaki etkileşimin hangi koşullarda nasıl oluştuğu irdelenmektedir. Birey ve toplumun alanla kurduğu ilişkiler çeşitliliğinin dansa yansıması refleksif açısından incelenmektedir. Bu çalışmada 'Oyun yeri' kavramının örneklem genişliği, Türkiye Cumhuriyeti fiziki sınırları içerisinde oynanan Türk Halk Oyunları oyun ortamlarıyla sınırlandırılmıştır. Örneklemeler için, Türkiye'nin coğrafi bölgelerinin çeşitliliği göz önünde tutularak, farklı yörelere ve farklı kültür guruplarına ait oyunların, oyun alanlarından örnekler verilmesine özen gösterilmiştir. Sanatsal gösterim amaçlı gerçekleştirilen halk oyunları sahneleme projeleri kapsamında kullanılan oyun mekanları da araştırmanın konusuna dahil edilmiştir. Kentsel ve kırsal ortamlarda organize edilmiş Türk Halk Oyunları sunumlarının sergilendiği alanlar örneklerle betimlenmiştir. Diğer açıdan, dansçı ve dansın mekan belirleme şekli oyun yeri kavramı üzerinden sosyolojik boyutta ele alınmaktadır. Oyun yerinin dans ve dansçı üzerindeki etkisi bireysel ve toplumsal açıdan ele alınarak oyuncunun ve dansın oyun yerinden nasıl etkilendiği yorumlanmaktadır. Sonuç olarak, bu çalışma geleneksel dansa yönelik örnek olaylar incelenerek karşılaştırmalı yöntemler aracılığıyla, 'oyun yeri' kavramının oluşum ve uygulanış koşullarına odaklanmaktadır. Dans-yer etkileşiminin açıklanabilmesi için bireysel görüşmelere ve alanda yapılan saha çalışmalarına başvurulmaktadır. Türk Halk Oyunlarında Oyun Yeri kavramına açıklık kazandırmayı amaçlayan çalışmanın, bu konuda gelecekte geliştirilecek düşünceler için de yararlı bir kaynak niteliği taşıması hedeflenmektedir.
Cumhuriyet Dönemi mizahı üzerinde değerlendirmeli bir bibliyografya çalışması

'Cumhuriyet Döneminin Geleneksel Türk Mizahı Üzerinde Değerlendirmeli Bir Bibliyografya Çalışması' adlı çalışmamızda, Cumhuriyet döneminde, Türkiye'de, geleneksel Türk mizahı, mizah tipleri ve mizahla ilgili teorik bilgilerin ele alındığı çeşitli yayınlar bir araya getirilmiş, bu yayınların bazılarının değerlendirmesi yapılmıştır. Çalışmanın giriş kısmında, mizah konusu ile ilgili genel bilgiler verilmiş; mizah türleri ve çeşitleri ile geleneksel Türk mizahının önemli isimleri, kısaca tanıtılmıştır. Mizah ve gülme kavramları ve teorileri ile ilgili olarak, çeşitli bilim adamlarının görüşlerine yer verilmiştir. l. Bölüm'de, geleneksel Türk mizahı üzerinde, bugüne dek yapılan yayınların bibliyografyaları verilmiştir. Yayınlar; 'Kitaplar', Makaleler', 'Tezler', 'Süreli Yayınlar' ve 'Nasreddin Hoca Üzerine Yapılmış Film ve Tiyatro Yapıtları' olmak üzere, 5 ana başlıkta toplanmıştır. 2. Bölüm'de ise, künyeleri verilen bazı kitap ve makalelerin, değerlendirmeleri yapılmıştır. Değerlendirmesi yapılan eserlerin, mizah ve Türk mizahı hakkında bilgi veren önemli kaynaklar ile konuya farklı bakış açılarından baktıklarını düşündüğümüz kaynaklar olmalarına dikkat edilmiştir. 'Sonuç' bölümünde, elde edilen verilere dayanılarak, çalışmanın kısa bir değerlendirilmesi yapılmıştır. Çalışmamız, bu alanda çalışmak isteyenlere, daha önce yapılmış çalışmalar ve eksik kalmış, yapılması gereken çalışmalar konusunda fikir verecektir.
Aşıklık geleneği ve medya endüstrisi ilişkisi üzerine bir araştırması

Endüstri Devrimiyle başlayan ve sonraki dönemlerde devam eden teknoloji, üretim, iletişim alanındaki yenilikler sosyal alanlardaki dönüşümü de tetiklemiştir. Kayıt teknolojilerinin ortaya çıkması ve gelişimi; kitle iletişim araçlarının toplum hayatına etkisi, göç olgusu, ekonomik faaliyetler, eğitim gibi birçok olgu, müzik ve edebiyat gibi kültür-sanat alanlarını da şekillendirmiştir. Genel olarak kültür endüstrileri kavramıyla tanımlanan, teknolojik ve ekonomik alanlar başlangıçta kültürü metalaştırdığı ve ticarileştirdiği yönde olumsuzlanan görüşlerle ortaya atılmış olsa da zamanla geleneksel kültürün aktarımı için önemi anlaşılmış; kültür endüstrilerinden yararlanmanın yoları aranmıştır. Kayıtlı müzik sektörü dışında ve onunla işbirliği halinde radyo, sinema, televizyon, internet gibi sesli/sesli-görsel medya araçları da geleneksel müziği dönüştüren, değerlendiren, kitlelere duyuran, arşivleyen, geleceğe taşıyan yeni icra bağlamları olarak varlıklarını sürdürmektedir. Sözlü kültür ortamında doğan, yaşatılan ve nakledilen geleneksel müziğin temel unsurlarından biri olan aşıklık geleneği değişim sürecinden etkilenmiş; yeni arayışlarla varlığını sürdürmeye çalışmıştır. Gelenekte; icracı, icra ortamı ve icra töresi, ürün, dinleyici kitle, eğitim, kayıtlama, ekonomik faaliyetler gibi birçok noktada değişim hızlı bir şekilde hissedilmiştir. Değişim süreciyle birlikte eserlerini medya bağlamındaki programlarda kısıtlı sürede ve diğer kent merkezli kültürel ekonomik alanlarda icra eden yeni aşık tipi ortaya çıkmıştır. Zaman zaman mahalli sanatçı, ozan, halk aşığı, Hak aşığı bu süreçte ve bağlamlarda en çok beğenilen ürünlerini ve kültürel bellekte öne çıkan eserleri icra etmeye başlamıştır. Yaşanılan dönemde, postmodernist anlayış ve popüler kültür etkisiyle medya yapımlarında geleneksel müzik belleğinden yararlanılmaya devam edilmektedir. Geleneksel müzik, medya merkezli yeni bağlamlarda, yeni formlarda ve yeni işlevler yüklenerek devamlılığını sağlamaktadır.
Batı Kazakistan'daki Sarmat topluluklarının ölü gömme gelenekleri

Bu tez çalışmasının konusunu, başlangıçta Güney Ural ile Batı Kazakistan'da yaşayan ve belirli bir zaman sürecinde Hazar Gölünün kuzeyinden batıya doğru göç eden Sarmat kavminin ölü gömme gelenekleri oluşturmaktadır. Sarmatlar diğer bozkır toplulukları gibi göçebe yaşam biçimini benimsemiştir. Bu yüzden geriye şehir veya yerleşim gibi çok fazla kalıcı izler bırakmamıştır. Onların varlıklarına dair en önemli izler hayatını kaybeden üyeleri için oluşturup düzenledikleri kurganlardır. Bu kurganlar Sarmat ölü gömme geleneğini aydınlatmaktadır. Batı Kazakistan'da Çarlık Döneminden başlayıp günümüze kadar geçen süre diliminde çok sayıda Sarmat kurganı araştırılmıştır. Bunların arasında buluntu açısından zengin olanları sadece tanıtıcı çalışma şeklinde yayınlanırken çoğunluğu rapor şeklinde bırakılmıştır. Bu yüzden tez çalışmasında, Sovyet ve Bağımsızlık Dönemlerine ait yayınlanmış kitap makalelerin yanı sıra yayınlanmamış kazı raporlarının belli bir ölçüde tekrar gözden geçirilmesi ve bu sayede mezarlıkların konumu, mezar tipleri, mimarisi, ölü yatırılış biçimleri gibi unsurların tespit edilerek özgün bir çalışma yapılması amaçlanmıştır. Bununla birlikte tespit edilen mezar tipleri ve ölü gömme geleneğini siyasi sınırlar içinde ve dışında kalan diğer bölgelerdeki benzeri veya çağdaşlarıyla karşılaştırarak incelemek ve böylece Sarmat kültürü veya benzer kültürel özelliklerin yayılım alanını belirlemek ve bunları harita üzerinde göstermek tezin bir diğer amacını oluşturmaktadır. Dolayısıyla bu tez, coğrafi olarak Batı Kazakistan'ı, karşılaştırma alanı olarak İtil, Don, Orenburg, Başkurdistan gibi bölgeleri kapsarken zaman aralığı bakımından MÖ 6. MS 4. yüzyıllar arasını kapsamaktadır. Özellikle belirlemiş olduğumuz amaç doğrultusunda Batı Kazakistan ile Almatı'daki kütüphanelerden kitap ve makaleler toplanırken arşivlerden kazı raporları temin edilmiştir. Daha sonra elde edilen kaynaklar ölçüsünde basit, omuzlu, karıklı, basit sapma, basamaklı sapma, ortadan sapma, çift sapma, dromuslu gibi mezar tipleri ile birlikte sırtüstü uzantılı, atak, çapraz bacak, kırık diz, biniş hali gibi ölü yatırılış biçimleri belirlenmiştir. Ayrıca mevcut bilgileri analitik bir yaklaşımla daha iyi inceleyebilmek için her bir mezar tipine ayrı ayrı veri tabanı oluşturulmuştur. Böylece mezarların yönü, mimari özellikleri, iskeletlerin pozisyonu ve mezar buluntuları daha net ortaya konmaya çalışılmıştır. Son olarak belirlemiş olduğumuz mezar tipleri üzerinden Sarmat ölü gömme geleneği karşılaştırmalı bir şekilde incelenmiş ve mezar buluntuları ışığında ölü ritüelleri ile ölü kültü yorumlanmıştır.
Bingöl masallarında -seçilmiş örneklerde- sembolik masal çözümlemeleri

Masallar, gerçekliğin sınırlarını ihlal edip düşlere ve hayallere açılan kapılardır bir bakıma. Hayatı hayallerle besleyen bu masallar, bizleri ucu bucağı olmayan coğrafyalarda, zamansız yolculuklara çıkaran şenlikli bir dilin şarkısını söyler dururlar. Çocuklukla, saflıkla, iyilik ve sevgiyle anımsanan masalların dünyasına girmenin, bu güzelliği aramakla çok ilgisi var. Dünyanın şanslı çocukları, bazen büyükleri de bu masalları farklı dillerde dinlediler; ama bu masallarla yolculuk ettikleri yer, birbirine çok benzediği görülmüştür. Bu çalışmada, Bingöl'de Zazaca anlatılan masallardan yola çıkılarak yapılan tahlil ve tespitlerin yer aldığı sözlü kültürün önemli ürünlerinden olan masalın Zaza edebiyatındaki yerini açıklamaya çalıştık. Derlenen Zazaca masallardaki sembolleri yorumlarken, masalların Zaza toplumunun sosyal-kültürel geçmişşine ve bugününe dair birçok bilgiyi de içerdiğini gördük. Masalların sembolik çözümlemesinin, kolektif hafıza ve bilinçaltı ile ilişkili olduğunu gözlemledik, bu bağları açıklamaya çalıştık. Bize çoğul bir okumanın imkanını sunan Bingöl masallarını, yakın ve uzak kültürlere ait bazı masallarla karşılaştırarak, benzerlik ve farklılıkları tespit edip yorumlamaya çalıştık. Dilin coşkulu, epik ve saf haliyle üretilip var olmuş bu Zazaca masallar, geniş bir dünyanın kapılarını açmakla kalmıyor, bu genişliğin bugüne ulaşmasında kilit bir rol de oynuyor.
Simav folkloru

Bilindiği gibi folklor bir toplumun maddi ve manevi kültürünü inceleyen bir bilim dalıdır. Simav Folkloru adlı bu çalışmanın konusu Simav ilçesinin köyleriyle birlikte geleneğe bağlı maddi ve manevi kültürü ve bu kültürün ürünleridir. Bilhassa iletişim araçlarıyla birlikte hızlanan değişim, doğal olarak geleneğe ve geleneğe bağlı ürünlere yansımış ve beraberinde yeni yorumlan getirmiştir. Simav Folkloru'nda bu değişim gözler önüne serilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla çalışmanın önemli bir bölümü anonim ürünlere ayrılmıştır. Folklor birçok kişi tarafından halk dansları olarak anlaşılıp değerlendirilmektedir. Bu yanlış kanı hemen hemen bütün kesimlerde vardır. Çalışmanın bu bölümünde ve diğer bölümlerinde konu olan ürünler Simav ve köylerinin geleneğinden ve anlayışından kopup gelen numunelerdir. Simav ve köylerinde mani söyleme geleneği ve bu geleneğe deyiş alma / verme denmesi önemli bir ayrıntıdır. Ayrıca bu geleneğe kimi köylerde sadalama denmesi ayrı bir dikkati çeken konudur. Diğer bölümde adet gelenek ve göreneklere yer verilmiştir. Bu bölümdeki gerek inanmalar, gerekse de seyirlik oyunlar İslamiyet öncesinin samanlık anlayışından esintilerle doludur. Son bölümde ise Simav folklorunun yaşatılması konusunda sonuç ve öneriler yer almaktadır. Bu önerilerde unutmanın değil yeniden yorumlamanın esas olduğu vurgulanmaktadır.
Eskişehir/Kayakent beldesi ve çevresinde geleneksel dokumacılık ve dokuma çeşitleri

Araştırmaya Eskişehir/Kayakent yöresinde geleneksel dokumacılığın boyutlarını çizmek, ekonomik ve kültürel yönlerini ortaya koyabilmek amacıyla başlanmıştır. Çalışmanın birinci bölümü yazılı kaynaklardan edinilen bilgiler aracılığı ile oluşturuldu. Gene İde halk sanatları, özelde ise dokummacılık ve dokuma ürünlerine değinilerek konu hakkında geniş bilgi verilmeye çalışılmıştır. Bu bilgiler bir bakıma alan araştırmasına yol göstermekte ve alana ait bilgileri tamamlamaktadır. İkinci bölümde ise alan araştırması sonucu elde edilen bilgiler sunulmaktadır. Eskişehir'de geleneksel dokuma üretiminin Günyüzü ve Sivrihisar köyleri ile Kayakent beldesinde halen devam ettiği tespit edilmiştir. Toplam 87 kaynak kişi ile görüşme sağlandı ve edinilen bilgiler fotoğraflarla desteklenmeye çalışıldı. Hemen hemen her evde dokuma tezgahı olmasına karşın çok sayıda tezgah kullanımdan kaldırılmakta ve dokumacı sayısı giderek azalmaktadır. Yörede dokuma ürünlerinden kilim, cicim, zili ve sumak türü dokumalar üretilmekte, düz dokuma, kimlim ve oyulgama adı altında üç tür teknik olarak adlandırılmaktadır. Dokuma hammaddesi olan yün ipler ise dışarıdan temin edilmekte olduğundan boyama işlemi yapılmamakta, doaal boya kullanımı birkaç kişi tarafından denenmektedir. Dokumacılık geleneksel eğitim yoluyla öğretilmekte, açılan kurslara gençler tarafından ilgi gösterilmemektedir. Dokuma ürünlerinden çoğunlukla kilim ve seccade türü yaygılar üretilmekte, kullanımdan kalkan bazı ürünler ise değişik alanlarda kullanılmaktadır. Zili, cicim ve sumak türleri oyulgama tekniğinin zorluğu nedeniyle çok az sayıda dokumacı bu tekniği bilmekte ve artık dokumamakt adı r lar. Bazı dokuma türleri yörede motif adları ile tanınmakta ve dokunan çoğu motif hayvanlarla ilgili adlarla adlandırılmaktadır. Yörede dokumacılık her geleneksel faaliyet gibi varlığını sürdürmek için bu alandaki sanayi ürünleri ile rekabet etmeye çalışmaktadır. Ne var ki bu ürünler özellikle halı gibi sanayi ürünleriyle değiş tokuş yapılarak elden çıkarılmakta, yenisi üretilmediği gibi dokuma çeşitleri de giderek azalmaktadır. Dokumacılığı geliştirme çabaları da kısır çabalar olarak kalmakta ve uzun ömürlü planlar olamadığından amaçlarına ulaşamamaktadır. Yeni üretilen ürünlerde ise kalite sorunları kendini göstermektedir. Yörede bir ekonomik gelir aracı olan geleneksel dokumacılık taleplerin giderek azalması ile dokumacıların ancak kendi ihtiyaçları için üretmelerine neden olmaktadır. Böylece de dokumacılar giderek azalmakta ve bu isle uğraşanlar ekonomik gelir tatminsizliği ile karsı karsıya kalmaktadır. Eu durum geleneksel dokumacılığın sorunlarının gelecekte de devam edeceğinin bir göstergesidir.
Kayseri-Sarız ilçe ve köylerinde yaşayan Avşar/Afşarların dini inanç, gelenek ve göreneklerinin dinler tarihi açısından değerlendirilmesi

Bu çalışmada Oğuz Türklerinin önemli bir boyu olan Avşarların, Kayseri'ye bağlı olan Sarız ilçesinde ve köylerindeki gelenek, görenek ve inançları dinler tarihi açısından değerlendirilerek ele alınmıştır. Bu çalışmada günümüzdeki inançlar, törenler ve diğer günlük uygulamalar, geçmişşteki kaynaklarla karşılaştırılarak çözümlemeler ve bireşimler yapılmıştır. Çalışma yapılırken alanında uzmanlaşmış olan yazarların kaynaklarından yararlanılmış ve ayrıca alana inilerek yöre halkı ile görüşmeler yapılmış, bilgiler özgün olarak kayıt altına alınmıştır. Öncelikle toplanılan veriler yazılı kaynaklarda var olan bilgilerle karşılaştırılmış; ikinci olarak da elde edilen belge, bulgu ve anlatılar diğer Oğuz boyları ve Türk topluluklarının gelenek, görenek ve inanışları ile karşılaştırılıp yorumlanmıştır. Bilindiği gibi Türkler Müslüman olduktan sonra da merkezinde Gök Tanrının yer aldığı Gök Tanrı dini/Tanrıcılık diye adlandırılan bu dine ait inanç ve uygulamaları sürdürmüşlerdir. İşte biz bu çalışmamızda dinler tarihi araştırmalarında kullanılan betimleyici ve dilbilimci yöntemleri uyguladık. Ayrıca genelden özele inerek hem İslam öncesi hem de İslam sonrası yaşayan gelenek, görenek, inanış ve uygulamaları ortaya koymaya çalıştık.
Ahmet Uluçay'ın eserlerinde halk bilimi unsurları üzerinebir inceleme

Sinemanın hakikatle kurduğu ilişkiyi eserlerine yansıtan Ahmet Uluçay yerli kültür hazinemizden en doğal haliyle yararlanabilen bir yönetmen olarak ortaya çıkmıştır. Doğal unsurlarla doğa ötesini anlattığı eserlerinde yaşadığı köyde bütün imkansızlıklar içinde sinema yapma ya da Uluçay'ca söylersek 'filmleri gımıldatma' sevdasına düşmüştür. Ahmet Uluçay kullandığı dil ve üslup ile yerli ve milli kültürden beslenir. Bunda Ahmet Uluçay'ın ömrünü geçirdiği çevrenin; duru, sade, gösterişten uzak, bozulmamış bir dil, kültür ve folklora sahip olmasının da büyük önemi vardır. Ahmet Uluçay'ın ortaya koyduğu eserler milli folklor ve Anadolu inanç sistemlerinin olağanüstü sadelik ve doğallıkla ele alındığı bir yer olarak karşımıza çıkmaktadır. Uluçay; yerel kültür ve folkloru, evrensel değerlerle ortaya koyduğu sanatla bütünleştirmiştir. Eserlerinde gerçekle bağını koparmayan Uluçay, kendi toplumsal değerlerimizden beslenerek taşra atmosferindeki insan ilişkilerini ele almıştır. Uluçay sineması bu bağlamda kendi ifadesiyle hayatın görsel, yeniden ifadelendirilişi ve bunun yine sinemasal bir dille yazımıdır. Ahmet Uluçay bütün eserleriyle, hayatı boyunca karşılaştığı tüm güçlüklere rağmen bir sanat dalı olarak sinemanın olanaklarını kullanarak trajediye düşmeden derdini anlatmak için mücadele etmiştir. Bu çalışmada Uluçay'ın eserleri halk bilimi unsurları açısından incelenmiştir. Sinema ve halk kültürü ilişkisi göz önünde bulundurularak Ahmet Uluçay'ın eserindeki halk bilimi unsurlarını ortaya koyma amaçlanmıştır.
Adana yöresi halk oyunlarının kalp atım hızı değerleri üzerine etkilerinin incelenmesi

Bu çalışmada halk oyunları ana türlerinden halay türünün bir örneği olan, yörede yaygın olarak oynanan Adana Halk Oyunlarının KAH Değerleri Üzerine Etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya 19 yaşında 4 kadın ve 2 erkek oyuncu (Vücut Ağırlığı 55 5,5kg, Boy Uzunluğu 165 5,5cm) gönüllü olarak katılmışlardır. Ölçümler Çukurova Üniversitesi Sağlıklı Yaşam Merkezi'nde 2019 mart ayında gerçekleştirilmiştir. Her bir oyuncu Adana yöresine ait 10 farklı oyunu müzik eşliğinde beraber icra etmişlerdir. Her bir oyun 2 dakika süreyle oynanılmış ve oyunlar arasında 5 dakika dinlenme verilmiştir. Oyuncuların kalp atım hızlarının toplanmasında Garmin Forerunner KAH monitörü kullanılmıştır. Oyuncuların ilk 1 dakikadaki, ikinci 1 dakikadaki ve toplam 2 dakika boyuncaki maksimum KAH yüzdeleri ortalamaları incelenmiştir. Sonuç olarak; Adana yöresi halk oyunlarının maksimum KAH'nın %53'ü ile %76'sı arasında yüklenme değerlerinde icra edildiği gözlenmiştir. İlk 1 dakika, ikinci 1 dakika ve toplam 2 dakikalık sürede ortalama maksimum KAH yüzde değeri incelendiğinde; en yüksek değerin Gel Gel oyununda oluştuğu gözlenmiştir. Benzer şekilde en düşük maksimum KAH yüzde değerinin Kız Anası oyununda oluştuğu gözlenmiştir.
Anamas yöresi halk hekimliği

Bu çalışma, Anamas Yöresi halk hekimliği uygulamalarının varlığını tespit etmek amacıyla yapılmıştır. İnsanların bu tedavi yollarına yönelişleri, devam eden sağaltım uygulama ve yöntemlerinin neler olduğu, geçmişşte uygulanmış ancak unutulmaya yüz tutmuş uygulamalar, devam eden ocaklık geleneği, türbe/ziyaret yerleri, şifalı sular incelenmiş ve elde edilen bilgiler düzenlenerek sunulmuştur. Giriş bölümünde çalışmanın yapıldığı alan ile ilgili detaylı bilgiler verilmiştir. Birinci bölümde halk hekimliği hakkında genel bilgiler verilmiş ve tarihi kökenleri örneklerle açıklanarak Türklerdeki halk hekimliği hakkında genel bilgi verilmiştir. İkinci bölümde çalışma sırasında tespit ettiğimiz hastalıklarla ilgili uygulamalara yer verilmiştir. Bazı hastalıklara üst başlık oluşturulup alfabetik sıra ile hastalıklar açıklanmış ve hastalıkların tedavisinde kullanılan çeşitli uygulamalara yer verilmiştir. Üçüncü bölümde hastalıkların tedavisinde başvurulan tedavi metotları gruplandırılmış, toplanan bilgiler ışığında örneklerle açıklanmıştır. Dördüncü bölümde çalışma esnasında ulaşılan ocaklar, türbe ve ziyaret yerleri ile şifalı sular hakkında kaynaklarımızdan elde edilen bilgiler yer almaktadır. Beşinci bölümde ise yöre halkının sağaltım amacıyla kullandığı her türlü malzeme sınıflandırılarak ve alfabetik düzende uygulamaları ile verilmiştir. Son kısımda ise çalışmada bizlere yardımcı olan kaynakça listesine yer verilmiştir.