turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim dalı'na başvuran suça sürüklenen çocukların değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: Çocuklar, hayatımızda çok önemli yer tutan, gelişim aşamasında olması nedeni ile yetişkinlere kıyasla daha bilgisiz, deneyimsiz ve savunmasızdırlar. Bu kapsamda çocukların suça sürüklenmesine neden olan risk faktörlerini belirlemek geleceğimizin korunması için önemli bir adımdır. Çalışmamızda suça sürüklenen çocukların sosyodemografik özellikleri ve suça sürüklenmelerinde rol oynayan risk faktörlerinin belirlenmesi, çocukların suça sürüklenme durumu ile sosyodemografik özellikler, psikiyatrik rahatsızlıklar ve zeka durumu arasındaki ilişki, raporlama sürecinde dikkat edilmesi gereken hususları tartışmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 01.01.2014-31.12. 2018 tarihleri arasında hakkında rapor düzenlenmiş ve suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış 160 olguya ait muayene notları, psikometrik test sonuçları, olaya ait iddianame, suça sürüklenen çocuk-tanık-mağdur ifadeleri, suça sürüklenen çocuğa ait daha önce düzenlenen tıbbi belgeler, sosyal inceleme raporu ve öğretmen geri bildirim formları retrospektif olarak incelenmiştir. Bulgular: Olgulara ait raporların %11,9'unun 2014 yılında, %23,8'inin 2015 yılında, yine %23,8'inin 2016 yılında, %22,5'inin 2017 yılında, %18.1'inin 2018 yılında düzenlendiği belirlenmiştir. Suça sürüklenen çocukların neredeyse tamamına yakınının erkek çocuklardan oluştuğu, suça sürüklenen çocukların yaş ortalaması ise 13,6 olduğu görülmüştür. Suça sürüklenen çocukların büyük bir bölümünün okul hayatıyla ilgili problemler yaşadığı saptanmıştır. Olgularımızın üçte birinden fazlasının göç eden ailelerin çocukları olduğu görülmüş olup anne babalarının belirli bir vasfı gerektiren işlerde çalışmadığı tespit edilmiştir. Olguların neredeyse yarısının (%46,9) hırsızlık suçuna sürüklendiği, %33,2'sinin tekrar suça sürüklendiği saptanmıştır. Baba çalışma durumu, okul durumu, okul başarısı, zeka düzeyinin suç tipine etkisi olduğu görülmüştür. Okul durumu, okul başarı durumu, madde kullanımı bulunmasının tekrar suça sürüklenme üzerine etkisi olduğu belirlenmiştir. Olguların %85,6'sının ceza sorumluluğunun bulunmadığı, %9,4'ünün ceza sorumluluğunun bulunduğu, %5'inde ise ceza sorumluluğu açısından bir değerlendirmede bulunulmadığı görülmüştür. Sonuç: ÇKK ve TCK'na göre suça sürüklenen çocuklarla ilgili değerlendirmeler mutlaka multidisipliner bir yaklaşımla yapılmalı, zeka durumu ve psikiyatrik hastalık durumu dışında çocuğun gelişim faktörleri de dikkate alınarak karar verilmelidir. Suça sürüklenen çocuğun suça sürüklenmesine neden olan risk faktörleri her olguya özel bir şekilde açığa çıkartılmalı, bu risk faktörlerine yönelik önerilerin ilgili makamlara bildirilmesi ve bu hususlarda ilgili kurumların işbirliği ile çözüm önerilerini geliştirmesi gerekir.
Elektroensefalogram çekimi sırasında çocukları uyutmak için kullanılan Kloral hidrat ve Hidroksizin'in karşılaştırılması

Küçük çocuklarla iletişim kurmak güç olduğundan bunlara Elektroensefalogram çekimi sırasında genellikle sedasyon uygulanması gerekmektedir. Biz bu çalışmada; EEG çekimi için sedasyona ihtiyaç duyan çocuklara, kloral hidrat ve hidroksizin vererek bunların etkinliğini ve güvenirliğini karşılaştırdık. Çalışmaya, Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları klinik ve polikliniklerinde EEG isteminde bulunulmuş olan, 6 ay-12 yaş arası, 30 erkek 30 kız çocuk alındı. Sedasyon işlemi için American Society of Anesthesiologists ve American Academy of Pediatrics'in geliştirdiği klavuza başvuruldu. Fiziksel durum sınıflamasına göre ASA sınıf-I olan hastalar çalışmaya alındı. Sedasyon amacı ile 30 çocuğa kloral hidrat 50 miligram /kg oral, 30 çocuğa hidroksizin 1 miligram/ kg oral verildi. Sedatize olan hastalara EEG çekimi yapıldı. Sedasyon sırasında hastaların takibi NIHON KOHDEN BSM- 2301 K monitörü ile EK-1 formu çerçevesinde yapıldı. Çalışmamızda kloral hidrat alan hastaların sedasyon skorunun daha yüksek, sedasyon süresinin daha uzun, toplam işlem süresinin de hidroksizin verilen hastaların yaklaşık iki katı olduğu tespit edildi. Kloral hidrat verilen hastaların %36,6'sında uzamış sedasyon, %23,3'ünde sistolik ve diastolik kan basıncında düşme, %3,3'ünde SO2 de düşme, %3,3'ünde bradikardi, %6,6'sında kusma, %3,3'ünde ajitasyon, olduğu gözlendi. Hidroksizin verilen hastaların %6,6'sında uzamış sedasyon, %16,6'sında sistolik ve diastolik kan basıncında düşme gözlendi. EEG çekimi için sedasyonda kloral hidrat % 96,6, hidroksizin % 76,6 oranında başarılı oldu. Sonuç olarak; Küçük çocukların EEG çekiminde sedasyonu için kloral hidrat, sedasyondaki yüksek başarı oranı sebebi ile hidroksizin'e tercih edilebilir. Hidroksizin ise sedasyon başarı oranı düşük olsa da, sedasyon süresinin kısa olması, toplam işlem süresinin kısa olması, gözlenen yan etkilerin az olması nedeni ile kloral hidrat'a tercih edilebilir.
Okul öncesine devam eden 60- 72 aylık çocukların ekran başında geçirdikleri sürenin görsel algı ve dikkat becerilerine olan etkisi

Bu çalışmanın amacı, okul öncesine devam eden 60-72 aylık çocukların ekran başında geçirdikleri sürenin görsel algı ve dikkat becerilerine olan etkilerinin incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini, İstanbul ilinin Pendik ilçesinde yer alan iki özel okulda, okul öncesi eğitime devam eden 28'i kız, 29'u erkek olmak üzere toplam 57 çocuk ve bu çocukların ebeveynleri oluşturmaktadır. Araştırmada çocukların kendileri ve aileleri hakkındaki bilgileri elde etmek amacıyla 'Kişisel Bilgi Formu', çocukların görsel algı becerilerini test etmek amacıyla 'Frostig Görsel Algı Tesit, dikkat becerilerini test etmek amacıyla ise 'Frankfurter Dikkat Testi' kullanılmıştır. Elde edilen bilgilerin analizi için; SPSS version 21.0 programı kullanılmıştır. Araştırma sonucunda çocukların ekran başında geçirdikleri süre ile görsel algı ve dikkat becerileri arasında anlamlı düzeyde bir ilişki bulunmuştur. Çocukların cinsiyetlerine göre görsel algı ve dikkat becerileri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır. Ekran başında yemek yeme, ekran başından zorla kalkma, ebeveynin çocuğuna kitap okuma sıklığı çocukların görsel algı ve dikkat becerilerini etkilediği sonucuna varılmıştır. Ebeveyniyle oyun oynayan ve ebeveyniyle ekran başında vakit geçiren çocukların görsel algı ve dikkat puanları, diğer çocukların aldıkları puanlara oranla anlamlı derecede yüksek olarak bulunmuştur.
Diparetik serebral palsili çocuklarda fullerton gelişmiş denge ölçeği ve fonksiyonel yürüme değerlendirmesi'nin güvenilirlik ve geçerliliğinin araştırılması

Çalışma Fullerton Gelişmiş Denge Ölçeği ve Fonksiyonel Yürüme Değerlendirmesi'nin diparetik serebral palsili çocuklarda geçerlilik ve güvenilirliğini incelemek amacıyla yapıldı. Çalışmaya yaşları 7-18 arasında değişen (11,31 3,55) 23 kız ve 28 erkek toplam 51 diparetik SP'li çocuk ve 32 tipik gelişim gösteren çocuk dahil edildi. FGDÖ ve FYD'nin güvenilirliği test-tekrar test güvenilirliği, gözlemci güvenilirliği ve iç tutarlılık analizleriyle incelendi. Test-tekrar test güvenilirliği ilk değerlendirmeden 7 gün sonra sadece FGDÖ ve FYD değerlendirilerek yapıldı. Gözlemci güvenilirliğinin araştırılması 51 bireyden 30'unun ilk değerlendirmeleri sırasında video kaydına alınan FGDÖ ve FYD'nin 14 gün sonra iki fizyoterapist tarafından izlenmesi ile elde edilen verilerin analizi ile gerçekleştirildi. FGDÖ ve FYD'nin geçerliliği kapsamında ölçeklerin yapı geçerliliği ve kriter geçerliliği araştırıldı. Araştırma her iki ölçeğin Pediatrik Denge Ölçeği, Kaba motor fonksiyon ölçümü- 66 (KMFÖ-66) Bölüm D ve E maddeleri, Zamanlı Kalk Yürü Testi, Beş Kere Otur-Kalk Testi, 1 -dakika yürüme testi (1-DYT), Gillette Fonksiyonel Yürüme Değerlendirme Ölçeği ve Kaba Motor Fonksiyon Sınıflandırma Sistemi ile aralarındaki korelasyonun incelenmesiyle yapıldı. Çalışmanın sonunda FGDÖ ve FYD'nin mükemmel seviyede test-tekrar test güvenilirliğe sahip olduğu bulundu (sırasıyla Intraclass Correlation Coefficient değerleri: 0,971 ve 0 ,927). İç tutarlılığının ise FGDÖ ve FYD için mükemmel seviyede olduğu görüldü (sırasıyla Cronbach alfa değerleri: 0,910 ve 0 ,922). FGDÖ için gözlemci içi (ICC=0,996, p<0,001) ve gözlemciler arası (ICC=0,939, p<0,001) güvenilirliğinin mükemmel derecede olduğu, FYD için gözlemci içi (ICC=0,987, p<0,001) güvenilirliğinin mükemmel derecede ve gözlemciler arası (ICC=0,866, p<0,001) güvenilirliğinin iyi derecede olduğu belirlendi. FGDÖ ile PDÖ arasındaki mükemmel seviyede ilişki ve FYD ile KMFÖ- 66 Bölüm D ve E maddeleri arasında mükemmel seviyede ilişki her iki ölçeğin eş zamanlı geçerliliği olduğunu gösterdi (sırasıyla r değerleri: 0,942 (p<0,001); 0,859-0, 913 (p<0,001)). Açıklayıcı Faktör Analizi sonucunda FGDÖ ve FYD'nin tek faktörden oluştuğu görüldü. FGDÖ'nün ZKYT (r=-0,855, p<0,001), BKOKT (r=-0,557, p<0,001), KMFSS (r=-0,794, p<0,001) ve KMFÖ-66'nın Bölüm-D (r=0,853, p<0,001) ve Bölüm-E alt bölümleriyle arasındaki ilişki (r=0,941, p<0,001) bu testin birleşim geçerliliğinin olduğunu kanıtladı. FYD'nin ZKYT (r=-0,860, p<0,001), 1 -DYT (r=0,867, p<0,001), GFYDÖ (r=0,898, p<0,001) ve KMFSS (r=-0,791, p<0,001) arasındaki ilişki bu testin birleşim geçerliliğinin olduğunu gösterdi. Sonuç olarak FGDÖ ve FYD'nin diparetik SP'li çocuklarda denge ve yürümede dengenin değerlendirilmesinde geçerli ve güvenilir bir ölçüm aracı olduğu belirlendi.
Kronik hastalığı olan ve olmayan çocuklarda davranış problemlerinin incelenmesi

ANAHTAR KELİMELER: Okul dönemi, kronik hastalıklı çocuk, davranış problemli çocuk, çocuklarda davranış bozukluğu, uyumsuz çocuk, çocuklarda ruhsal sorunlar.
Çocukluk çağında kas biyopsileri - klinik ve patolojik bulguların retrospektif değerlendirmesi

Giriş ve Amaç: Kas biyopsisi nöromusküler hastalığı olan çocukların araş-tırılmasında önemli bir tanı aracıdır. Çocukluk dönemi kas hastalıklarının klinik ve histopatolojik özelliklerini inceleyen az sayıda çalışma vardır. Bu çalışmanın amacı pediatrik patoloji ünitesinde değerlendirilen kas biyopsilerinin klinik ve histopatolo-jik profilini incelemek ve klinik ön tanı ile histopatolojik tanı arasındaki korelasyonu araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi İhsan Doğramacı Çocuk Hastanesi Pediatrik Patoloji ünitesinde, 2003- 2012 yılları arasındaki 10 yıllık dönemde değerlendirilen kas biyopsilerini inceleyen bir retrospektif çalışmadır. Klinik olarak nöromusküler hastalık düşünülerek tanısal amaçlı kas biyopsisi yapılan çocuk hastaların demografik, klinik, laboratuvar ve his-topatolojik verileri, patoloji ünitesi veri tabanından elde edilen biyopsi raporlarındaki bilgiler doğrultusunda retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular: Çalışmamızda 3417 kas biyopsisi değerlendirildi. Verilerimize göre, vakaların 1246'sı (%36,5) kız, 2171'i (%63,5) erkekti, erkek/kız oranı 1 ,74:1, ortalama yaş 5,3 bulundu (2 gün 18 yaş). Anne-baba arasında akrabalık oranı %62, 2 idi ve vakaların %57,2'sinde aile öyküsü mevcuttu. En sık saptanan histopato-lojik tanı musküler distrofilerdi (%27,9) ve bunu sırasıyla miyopatiler (%8,1), mito-kondriyal hastalıklar (%3,2), metabolik hastalıklar (%2,8), spinal musküler atrofi denervasyon (%2,5), konjenital miyopatiler (%1,8) ve inflamatuar miyopa-tiler (%0,7) izlemekteydi. Vakaların %21,4'ünde biyopside patolojik bulgu saptan-mamıştı, %14,9'u ise spesifik olmayan değişiklikler gösteriyordu. Klinik ön tanı ile histopatolojik tanı, hastaların 1386'sında (%40,6) uyumluydu. Sonuç: Kas biyopsisinin tanısal değeri yeni gelişmeler ışığında yeniden de-ğerlendirildiğinde önemini korumaktadır.
Akdeniz Bölgesi fenilketonürili çocuklarda uzun süreli diyet farklılarının kemik yoğunluğuna etkisi ve biyokimyasal markırlarla ilişkisi

Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Metabolizma polikliniğindetakipli olan FKÜ'lü hastaların uzun dönem diyet tedavisine bağlı olarak kemikdansitometrilerini ve bu duruma yönelik risk faktörlerini belirlemektir. Yöntem: Araştırmada Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk MetabolizmaBölümünde FKÜ tanısı ile takipli hastaların kemik dansitometrileri ile kalsiyum, fosfor, magnezyum, ALP, D-vitamini düzeyi, PTH, anne sütü alım süresi, kan FAdüzeyinin ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlandı ve araştırma retrospektif olarak yapıldı. Bulgular: Çalışmaya 32 FKÜ hastası dahil edilmiştir. Bunların 14'ü erkek(%43,7) 18'i kızdı (%56,3). Bu 32 hastanın 18 (%56,3)'inin kemik mineral yoğunluğu normal bulunurken 14 (%43,7)'ünün kemik mineral yoğunluğu düşük bulundu. 14 hastanın ise 8'i osteopenik 6'si osteoporotik olarak saptandı. Bu bulgular Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Metabolizma polikliniğindetakipli FKÜ hastalarının %43,8'ünde kemik mineral yoğunluğu düşüklüğüolduğunu gösterdi. Çalışmaya katılan hastaların anne sütü alım sürelerine bakıldığında 20 hasta 4 ayın altında, 12 hasta ise 4 ayın üstünde anne sütü alım süresi saptandı. Anne sütü alım süresi ile kemik mineral yoğunluğu arasında ilişki saptanmadı. Hastaların geriye dönük olarak kalsiyum, fosfor, ALP, D-vitamini, PTH ve kan FA düzeyleri tarandı. Kalsiyum, fosfor, ALP, D-vitamini, PTH ve kan FA düzeyleri ile kemik dansitometri yoğunluğu arasında ilişki saptanamadı. Sonuç: Birçok çalışma FKÜ'lü çocukların kemik yapısının etkilendiğini kabul etse de henüz bu konuda ciddi bir bilgi açığı ve görüş ayrılığı vardır. Her ne kadar uzun süreli diyet tedavisi almış FKÜ'lü hastalarda kemik mineral düşüklüğügelecek adına endişe verici gibi görünse de FKÜ diyetinin kemik gelişimi üzerine etkileri, kemik durumunu gösteren biyokimyasal belirteçlerin ölçümleriningüvenilirliği ve kırık riskinin somut tahminleri ile ilişkili bir biyokimyasal belirteçveya demografik veri saptayamadık. Bu konuda daha geniş hasta serilerindeyapılacak çalışmalara ihtiyaç vardır.
Obez çocuklarda plazma MİR-103 ve MİR-107 seviyelerinin araştırılması

Obezite hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde prevalansı artan, erişkinleri olduğu kadar, giderek çocukları da etkileyen kronik bir hastalıktır. Çocukluk çağı obezitesindeki bu artışa paralel olarak tip 2 diyabet, metabolik sendrom, hipertansiyon gibi daha çok erişkinlerde görülen kronik hastalıklar, çocukluk çağında da önemli bir sorun haline gelmektedir. mikroRNA'lar kendi nükleotid dizilerinin tamamlayıcısı olan hedef mRNA'lara bağlanıp translasyonel baskılama veya mRNA yıkımı ile transkripsiyon sonrası gen ekspresyonunun düzenlenmesini gerçekleştirirler. mikroRNA'lar bu yol ağı kullanarak hücre proliferasyonu, hücre farklılaşması ve hücre ölümü gibi homeostatik süreçlerde önemli roller oynamaktadırlar. Bu çalışmada obez çocuklar ile sağlıklı normal kilolu çocuklar kıyaslandığında insülin direnci ile ilişkili bulunan plazma miR- 103 ve miR- 107 seviyelerinin nasıl değiştiğinin araştırılması amaçlanmaktadır. Çalışma 5-17 yaşları arasında 40 (erkek: 18, kadın: 22) obez çocuk ile 5-17 yaşları arasında 40 (erkek: 20, kadın: 20) sağlıklı normal kilolu çocuklar üzerinde gerçekleştirildi. Obez çocuklarda 85 -95. persentil arasında olanlar fazla kilolu, 95. persentil olanlar obez olarak kabul edildi. Kontrol vakaları klinik hiçbir şikayeti ve bulgusu olmayan gönüllü sağlıklı normal kilolu çocuklar arasından seçildi ve VKİ persentili 85. persentil olanlar çalışmaya alındı. Plazma miRNA 103 ve miRNA 107 ekspresyonu Real Time-PCR yöntemiyle analiz edildi. Obez grubuna ait miRNA 103 ve miRNA 107 değerleri kontrol grubuna göre önemli derecede (p<0.001) yüksek bulundu. Obez çocuklarda, miRNA 103 ile BMI (p<0.001), BMI-p (p<0.01), insulin (p<0.01) ve HOMA-IR (p<0.01) arasında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde pozitif korelasyon bulundu. İlave olarak, obez çocuklarda miRNA 107 ile BMI (p<0.01), insulin (p<0.05) ve HOMA-IR (p<0.05) arasında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde pozitif korelasyon bulundu. Kontrol grubuna ait miRNA 103 ve miRNA 107 değerleri ile obezite ve insülin direncinin değerlendirilmesinde kullanılan parametreler arasında da önemli bir korelasyon bulunamadı. Bulgularımız ışığında obez çocuklarda plazma miR-103/ 107 düzeylerinin arttığını ve bu mikroRNA' ların insülin ve insülin direncinin değerlendirilmesinde kullanılan parametre HOMA-IR ile pozitif korelasyon göterdiğini söyleyebiliriz. Bu bağlamda, diğer mikroRNA'lar ile birlikte miR-103/ 107 sistemi, insülin direnci için tedavi yaklaşımına bir yol sunabilir ve ister normal fizyolojide olsun, ister insan hastalığında olsun, metabolik homeostazisin anlaşılması için heyecan verici bir ilerlemeye ışık tutabilir.
Otistik bozukluk tanısı ile takip edilen 3-6 yaş grubundaki çocuklarda otistik gerileme yaygınlığı ve ilişkili etmenlerin incelenmesi

Amaç: Bu çalışmada, Otistik bozukluk tanısı bulunan çocuklarda otistik gerileme yaygınlığının belirlenmesi ve otistik gerileme öyküsü olan ve olmayan grupların prenatal-natal-postnatal dönem özellikleri, aşılama öyküsü, erken dönemgelişimsel sorunlar, EEG değerlendirmeleri, uyku sorunları, gastrointestinal yakınmalar ve otizm şiddetleri açısından karşılaştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmamıza, KOÜ Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı polikliniğinde OB tanısı ile takip edilmekte olan 3-6 yaşları arasındaki 59 çocuk alınmıştır. Otizm şiddetini belirlemek amacıyla Çocukluk Otizmini Derecelendirme Ölçeği uygulanmıştır. Çocukların gelişim düzeyleri Denver II Gelişimsel Tarama Testi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Otistik gerileme oranı geniş tanıma göre %54.2, dar tanıma göre %13.6bulunmuştur. Ortalama gerileme zamanı 16 5,39 ay olarak hesaplanmıştır Gelişimbasamaklarına bakıldığında, gerileme olan grupta yer alan çocukların desteksiz oturma ve yürüme zamanlarının daha geç, kelime söylemeye başlama zamanlarınınise daha erken olduğu bulunmuştur. Denver II Gelişimsel Tarama Testi'ne göregerileme olan grupta yer alan çocukların gerileme olmayan gruptakilere kıyaslagelişimsel alanların tümünde anlamlı olarak daha fazla gerilik sergiledikleri bulunmuştur. ÇODÖ sonucunda; toplam puanla birlikte taklit, duygusal tepkiler, tatma-dokunma-koklama tepkisi ve kullanımı, sözel ve sözel olmayan iletişim ve genel izlenimlerle ilişkili alt ölçek puanları gerileme olan grupta anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur. Tartışma: Çalışmamızın sonucunda otistik gerileme sergileyen çocukların gerilemeöncesinde tamamen normal bir gelişim göstermedikleri, bu çocukların erken dönemde bir takım gelişimsel sorunlarının olabileceği, ayrıca otistik gerilemeninklasik tip otizme göre daha kötü bir gidişe sahip olduğu düşünülmüştür.
Tip 1 diyabetli çocuk ve adölesanlarda tatlandırıcılar ve şekerli besinlerin tüketim durumu

Çalışma Tip 1 Diyabetli çocuk ve adölesanların tatlandırıcı ve şekerli besin tercihlerini ve tüketim durumlarını belirlemek amacı ile planlanıp yürütüldü. Çalışmaya İstanbul Üniversitesi, İstanbul Tıp Fakültesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, Büyüme, Gelişme ve Endokrin Bilim Dalı'nda izlenen 8-18 yaşları arasında 103'ü erkek, 97'si kız toplam 200 diyabetli çocuk ve adölesan alındı. Çocukların ağırlık ve boy uzunlukları ölçüldü. Beden Kitle İndeksleri hesaplandı. Demografik ve tatlandırıcı ile ilgili özellikler, önceden hazırlanan bir anket formu ile elde edildi. Bulgular SPSS 15 paket programı ile değerlendirildi. Büyük çoğunluğunun büyüme ve gelişmeleri normal olan diyabetli çocuk ve adölesanların, günde ortalama 5 tablet tatlandırıcı tükettikleri belirlendi. Tüm yaş gruplarında tatlandırıcı kullanımı benzerdi. İçecek olarak %71 oranında light/diyet gazlı içecekleri tercih eden çocukların, şekerli ve tatlı türünden besin olarak diyet ya da normal fark etmeksizin 1. sırada şeker, reçel ve krem çikolata; 2. sırada da dondurmayı tercih ettikleri gözlendi. Çalışmaya katılan Tip 1 diyabetli çocuk ve adölesanların tatlandırıcıyı önerilen sınırlar içinde tükettikleri, içecek olarak diyet içecekleri seçtikleri; ancak şekerli besin tüketiminde hem normal, hem de diyet ürünleri tercih ettikleri görüldü. Tip 1 diyabetli çocuk ve adölesanların, ailelerinin tatlandırıcı ve şekerli besin tüketimleri konusunda bilinçlendirilmesinin yararlı olacağı sonucuna varıldı.
Hışıltılı çocuklarda magnezyum düzeyi

Amaç: Akut bronşiolit risk faktörleri olan kişilerde ağır seyir gösterebilmektedir. Tamamen sağlıklı olan süt çocuklarında çoğu kez ayaktan tedavi ile düzelebilirken bazı hastalarda ise ağır geçmekte, hastaneye yatış gerekebilmekte ve ölüm gözükebilmektedir. Son yıllarda akut bronşiolit ve astım tedavisinde inhale ve intravenöz magnezyum sülfat tedavilerinin hastalığın şiddetini azaltmada etkili olduğu bildirilmektedir. Ancak bu etkinin mekanizması serum magnezyum düzeylerine bakılarak açıklanamamıştır. Bu çalışma ile orta ve ağır bronşiolit atağında hastalar ile kontrol grubunda yoğunlaştırılmış ekspiryum havasında magnezyum düzeyi bakılarak hastalık ağırlık derecesi ile magnezyum düzeyleri açısından farklılık olup olmadığının belirlenmesi amaçlandı. Yöntem: Çalışmaya 2 ay-2 yaş arasındaki hışıltı şikayetiyle çocuk göğüs hastalıkları polikliniğine başvuran orta bronşiolit atağında 25 çocuk, ağır bronşiolit atağında 25 çocuk ile genel çocuk polikliniğine başvuran sağlıklı 25 çocuk alındı. Çocuklardan ticari olarak üretilmiş aparatlar aracılığıyla maskeyle solutularak ekspiryum havası toplandı. Yaşına uygun maske aracılığıyla ticari olarak hazırlanmış aparatlara hava solutuldu ve yoğunlaştırıldı. Örnek tüplerine alınan yoğunlaştırılmış ekspiryum havasına ait numunelerde magnezyum ölçümü alevli atomik absorpsiyon spektrometresi yöntemi ile yapıldı. Kontrol grubu ile hasta grup arasında yoğunlaştırılmış ekspiryum havasında magnezyum ölçümleri değerlendirildi. İstatistiksel analizler SPSS 22 kullanılarak yapıldı. P değerinin <0,05 olması anlamlı olarak kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya alınan 25 orta bronşiolit atağında hastanın ortalama yaşları 7,8 4,1 ay, 25 ağır bronşiolit atağında hastanın ortalama yaşları 7 5,4 ay ve 25 kontrol grubunun ortalama yaşları 8,56 4,95 ay idi. Üç grup arasında yaş ve cinsiyet açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık yoktu. Orta bronşolit hasta grubunun ortalama yoğunlaştırılmış ekspiryum havası magnezyum düzeyi 0,79 0,59 g/ml, ağır bronşolit hasta grubunun ortalama yoğunlaştırılmış ekspiryum havası magnezyum düzeyi 0,75 0,74 g/ml, kontrol grubunun ortalama yoğunlaştırılmış ekspiryum havası magnezyum düzeyi 0,63 0,55 g/ml idi. 3 grup arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık yoktu (p:0.559). Sonuç: Bronşiolit atağıyla başvuran hastalarda yoğunlaştırılmış ekspiryum havasında magnezyum düzeyi açısından, hastalık ağırlık derecesi ve kontrol grubuyla karşılaştırıldığında anlamlı ilişki yoktu. Bronşiolitli hastalarda yoğunlaştırılmış ekspiryum havasında magnezyum düzeyiyle ilgili daha çok çalışmaya ihtiyaç vardır.
Çocuklarda sanal gerçeklik gözlüğü kullanımının kan alma işlemi sırasında oluşan ağrıyı azaltmaya etkisi

Araştırma çocuklarda sanal gerçeklik gözlüğü kullanımının kan alma işlemi sırasında oluşan ağrıyı azaltmaya etkisini belirlemek amacıyla deneysel olarak yapıldı. Araştırmanın evrenini Bursa Dörtçelik Çocuk Hastalıkları Hastanesi poliklinik kan alma birimlerine Ocak-Mayıs 2017 tarihleri arasında gelen 9-12 yaş grubundaki çocuklar oluşturdu. Araştırmanın örnekleminde ise çalışmaya katılmayı kabul eden ve örneklem seçim kriterlerine uyan toplam 120 çocuk (deney=60, kontrol=60) yer aldı. Araştırmanın verileri çocuğun tanıtıcı özellikleri ve kan alma işlemine ilişkin bilgi formu ile Görsel Analog Skala ve Wong-Baker Yüzler Ağrı Ölçeği kullanılarak toplandı. Deney grubundaki çocuklara kan alma işlemi boyunca sanal gerçeklik gözlüğünden uygulama izletildi, kontrol grubundaki çocuklara ise herhangi bir uygulama yapılmadı. Araştırmanın istatistiksel analizleri için Shapiro Wilk, Pearson ki-kare testi, Fisher-Freeman-Halton, Kruskal Wallis ve Mann Whitney U testleri kullanıldı. Araştırma grupları ağrı şiddetlerini etkileyebilecek cinsiyet, yaş, kan alma işlemine ilişkin özellikler gibi değişkenler açısından benzerdi (p>0,05). Kan alma işlemi sırasında sanal gerçeklik gözlüğü kullanan çocukların işlem sırasında hissettikleri ağrı puanı (WBFPS=1,68 1,51; VAS=3,07 2,86), kontrol grubundaki çocukların hissettikleri ağrı puanlarına (WBFPS=2,02 1,96; VAS=3,23 3,05) göre daha düşük bulundu (p<0,05). Sonuç olarak, çocuklarda sanal gerçeklik gözlüğü kullanımının kan alma işlemi sırasında oluşan ağrıyı azaltmaya etkisi olduğu belirlenmiştir.