turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mekanın ağsal ilişkiler üzerinden tanımlanmasında yakınlık ilişkileri: Alanya turizm sektörü örneği

Uluslararasılaşma sürecinin hızlanması, küreselleşme, ulaşım ve iletişim teknolojilerindeki gelişmeler dünyada tüm sektörlerde olduğu gibi turizm sektörünün de boyutunu ve kapsamını önemli ölçüde değiştirmiştir. Bu kapsamda bir taraftan deniz-kum-güneş turizminin yerini alternatif turizm türlerine bırakması, diğer taraftan yeni turizm destinasyonlarının sektörde daha fazla pay almaya başlaması ile turizm sektöründe farklı rekabet stratejileri ön plana çıkmaya başlamıştır. Bu çerçevede, turizm sektöründe yer alan firmalar arasındaki yerel ağlar ve yakınlık ilişkileri rekabet stratejisi olarak büyük önem taşımaktadır. Bu çalışma yakınlık kavramının değişen anlamını ve önemini, özellikle ağ yapıları üzerindeki rolünü Antalya'nın en eski turizm bölgesi olan Alanya örneğinde açıklama amacını taşımaktadır. Öncelikle yakınlık kavramı, türleri ve yakınlığın farklı ağ ilişkileri üzerindeki etkisinin belirlenmesi amacıyla literatür araştırması yapılmıştır. Ardından Alanya turizm sektöründe önde gelen kurum, kuruluş, oda ve birlikler ile yüz yüze görüşmeler yapılmış ve Alanya ilçesinde yer alan 66 adet konaklama işletmesi ile anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Ayrıca Alanya turizm sektörü ağ ilişkilerinde yakınlığın değerlendirilmesi için ki kare-bağımsızlık testi, çapraz tablolama ve Monte Carlo similasyon yöntemlerinden yararlanılmıştır. Alan çalışmasının bulgularına göre Alanya turizm sektöründe orta ölçekli (50- 499 yatak), yaşlı ve aile şirketi türünde firmaların çoğunlukta olduğu görülmektedir. Alanya turizm sektörünün ağ yapıları incelendiğinde firmaların büyüklüğü ve yabancı müşteri oranı arttıkça, kurulan ağ ilişkileri de arttığından bu sayede firmaların yenilikçilik düzeyinin, hizmet niteliğinin, finansal gücünün ve kurumsallaşma düzeyinin yükseldiği görülmektedir. Alanya turizm sektöründe tüm firmalarda en önemli yakınlık türünün coğrafi yakınlık olduğu, ancak firma ölçekleri büyüdükçe ve yabancı müşteri oranı arttıkça coğrafi yakınlığın öneminin azaldığı ortaya koyulmaktadır. Tedarik, hizmet, bilgi edinme ve konaklama faaliyetine dayalı ilişki ağları yerel bir karakter gösteriyorken, müşteri ağları ise küreselleşmektedir. Ayrıca çalışmanın bulguları, sektördeki başarılı firmaların ağ yapılarında farklı yakınlık türlerinin homojen düzeylerde etkili olduğu görülmektedir.
Bir planlama aracı olarak kentsel tasarımın ölçek, politika ve uygulama çıkmazı: Beyoğlu örneği

Yeni planlama paradigmalarında kentsel tasarımın planlama kademelenmesinde yeri yeniden belirlenmekte ve mekansal stratejilerin bir aracı olarak görülmektedir. Neoliberal politikalar çerçevesinde ulusal düzeyde geliştirilen ve Onbirinci Kalkınma Planı ile sayısı arttırılması öngörülen, Kamu Özel İşbirliği modeli ile belirlenen mekansal projelerin oluşturacağı ekonomik büyümenin refah bağlamına özgülenmesi için yerel düzeyde küresel önem kazanan kentsel tasarım projelerinin strateji ve politika bağlamında birlikte çalışacağı ölçekler ile ilişkilerini netleştiren yeni planlama kademelenmesine gereksinim duyulmaktadır. Kentsel kimlik ve kültürel mirasın korunması kavramları ile bütünleşen kentsel tasarım prosesi mevcut planlama sistemi içerisinde diğer ölçeklerden kopuk çalışmaktadır. Bu durum, kentsel kimlik, kamusal alan ve mekan kalitesi bağlamlarına yönelik kararları, sermaye birikim süreçleri içinde karlılığını en üst seviyeye çıkarmak için zaman ile yarışan proje geliştiricilerinin insiyatifine bırakmaktadır. Planlama normlarının yeni sistemlere adapte olamadığı bir süreçte tarihi sit alanı statüsüne sahip Haliç Tersaneler Bölgesi'nde geliştirilen Beyoğlu İlçesi, Haliç Yat Limanı ve Kompleksi Projesine ilişkin Tarihi Sit Alanlarında Kentsel Tasarım Uygulama Projesi'nin; ölçeği, politikası ve uygulama süreci, mevcut planlama sistemi kapsamında değerlendirilmiş ve başarılı kentsel alanlar meydana getirmek için alan şartlarını ve bağlamsal düzenini takip ederek kendi yapısını geliştirmesi ve iyileştirmesine katkıda bulunan kentsel tasarım ilkeleri ile analiz edilmesi yoluyla projenin, yerel kimliğe, kültürel mirasa ve yaşam kalitesine etkileri incelenmiştir. Bu kapsamda, mevcut mevzuata şekil yönünden uygun olmasına rağmen ulusal planlama sisteminin küresel gelişimlere göre güncellenmemesi sebebiyle Haliç Yat Limanı ve Kompleksi Projesi kapsamında geliştirilen mekansal düzenlemenin karakter bağlamında Haliç'in eşsiz konumundan faydalandığı ancak yerel kimliğin sürdürülebilirliğini sağlanmasında başarısız kaldığı, ekonomik canlılık hedefleri doğrultusunda mekanın fiziksel kalitesi genel anlamda artarken beş yüz yıllık endüstriyel miras ve kamusal ortak alan bağlamının belirsizleştiği değerlendirilmiştir.
Kentsel bellek bağlamında meydanlarda işlevin rolü

Günümüzde kamusal alan olarak meydanlar kent dokusundaki ve kent belleğindeki yerini ve önemini korumaya devam etmektedir. Toplumun kendini ifade ettiği, bir araya geldiği, etkileşime geçtiği mekanlar olan meydanlarınbulunduğu döneme veya konuma göre farklı formlara ve işlevlere sahip olduğu görülmektedir. Yüksek lisans tezi araştırması sırasında kentsel bellek bağlamında meydanlarda işlevin rolünü incelemek adına öncelikle 'bellek', 'kentsel bellek', 'kentsel mekan' ve 'kamusal' alan kavramları hakkında literatür taraması yapılarak çeşitli bakış açılarından görüşler ortaya konulmuştur. Bu bilgiler ışığında meydan kavramı biçimsel ve işlevsel açıdan daha derinlenmesine incelenerek, tarihsel süreç içerisindeki konumu ve önemi kronolojik olarak gözlemlenmiştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda biçim olarak meydanların sonsuza varan olasılığa sahip olabileceği anlaşılırken, işlevsel açıdan kentsel dış mekan olan bu alanların ortaya çıkışından itibaren belirli ve benzer işlevleri olduğu görülmüştür. İşlevsel boyutları kentsel bellek ile olan bağlantısı göz önünde tutularak incelenmiştir. Meydanda işlevin rolü ve değişimi sonucunda kentsel belleğe olan etkileri irdelenmekte, bu duruma sebep olan süreçler incelenmektedir.
Samsun saathane meydanı özelinde kentsel arkeolojik varlıkların kentle bütünleştirilmesinin yasal boyutuna ilişkin bir model önerisi

İkinci Dünya Savaşı sonrasında Avrupa kentlerinde bulunan arkeolojik kalıntılar kentsel arkeoloji kavramının ortaya çıkmasını sağlamıştır. Tarih öncesi dönemlerden itibaren yerleşim gören kentlerdeki arkeolojik varlıkların korunması, zamanla önem kazanarak bu alandaki koruma yaklaşımını geliştirmiştir. Yaklaşımın gelişmesine rağmen halkın bilinçlenmesinde önemli bir gelişim sağlanamaması kentsel arkeolojik varlıkların korunmasını yasal düzenlemelere bağımlı kılmıştır. Bu bağlamda yasal düzenlemelerde yapılan değişiklikler kentsel arkeolojik varlıkların koruma yaklaşımlarını doğrudan şekillendirmektedir. Kentsel alandaki arkeolojik sitlerin koruma ve teşhir ilkesine göre yerinde korunması, yaşayan bir organizma olan kentlerde sorunlar oluşturmaktadır. Son yıllarda oluşan bu sorunların bertarafı için farklı çözümler aranmaktadır. Avrupa'da koruma kullanma dengesi gözetilerek yapılan çalışmalarla kentsel arkeolojik alanların kentle bütünleştirilme stratejileri geliştirilmekte ve arkeolojik alanların korunarak yaşayan mekanlara dönüşmesi sağlanmaktadır. Bu tez çalışmasının amacı Türkiye'de kentsel arkeolojik varlıkların yaşayan mekanlara dönüşmesini sağlayacak biçimde yasal düzenlemelerin iyileştirilmesidir. Bu kapsamda yasal düzenlemeler uluslararası mevzuata ve örnek ülkelerin yasal düzenlemelerine göre incelenmiş, uygulama aşamasındaki kısıtlar ise Samsun Saathane Meydanı kazıları özelinde irdelenmiştir. Bu çalışmanın çıktısı, uygulamaya yönelik kararların bilimsel çalışmalar ile uluslararası koruma mevzuatına uygunluğunun tespit edilmesiyle, yasal sistemdeki eksikliklerin belirlenerek bu eksikliklere ilişkin yasal bir model önerisinin geliştirilmesidir.
İKLİM DEĞİŞİKLİĞİNE BİR ÇÖZÜM ÖNERİSİ OLARAK KENTSEL TAŞIMA KAPASİTESİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

2019 yılı verilerine göre Dünya nüfusu 7.7 milyar kişi olup bu nüfusun yaklaşık %55'i kentlerde yaşamaktadır. 2050 yılı projeksiyonlarına göre Dünya nüfusunun 9.6 milyar kişi olacağı ve bu nüfusun %75'inin kentlerde yaşayacağı tahmin edilmektedir. Daha fazla nüfus daha fazla su, gıda, konut, enerji, altyapı, ulaşım, sağlık ve eğitim hizmeti anlamına gelmektedir. Bu arazi kullanım fonksiyonlarının hepsi için yeniden üretilme olanağı olmayan ama en fazla yok edilen doğal kaynaklardan biri olan toprak gereklidir. Sonsuz olan insan ihtiyaçlarını karşılamak için sınırlı doğal kaynaklara yapılan her müdahale, doğal ekosistemlerin dengesini bozmakta ve bugün baş etmek zorunda olduğumuz en büyük sorunlardan biri olan iklim değişikliği sürecini hızlandırmaktadır. Sanayileşme sonrası yaşanan teknolojik gelişmelerle birlikte karbon salımları hızlı bir artış göstermiş ve atmosferin ısınmasıyla hava olaylarında önemli değişiklikler yaşanmaya başlamıştır. Günümüzde kentler, küresel emisyonların %74'ünden sorumlu tutulmaktadır. Nietzsche bundan 70 yıl önce şöyle söylemiştir; ÇÖL BÜYÜYOR... Burada metafor olarak kullanılan çöl, gezegenin eşiklerini aşarak güvenli sınırların ötesine tehlikeli bölgeye geçtiğimizi haber verirken aynı zamanda günden güne şiddetlenen doğal ve ekolojik yok oluşları anlatmaktadır. Dünyadaki doğal kaynak rezervine göre; sürdürülebilir olarak ihtiyaçlarımızı karşılamak ve ürettiğimiz atıkları geri dönüştürmek için kişi başına 1.8 hektar biyolojik alana sahip olmamıza rağmen kişi başına biyolojik alan tüketimimiz 2.7 hektardır. Bu oran Dünyanın taşıma kapasitesinin %50 üzerindedir. Bu durum Dünyanın, nüfusun 1 yılda tükettiği doğal kaynakların yeniden üretimi ve atmosfere salınan CO2'nin tutulması için 1,5 yıla ihtiyacı olduğu anlamına gelmektedir. Yani nüfus olarak yaptığımız tüm tüketim faaliyetlerinin karşılanabilmesi için fazladan yarım Dünyaya daha ihtiyacımız vardır. Doğal kaynakların kendini yeniden üretebilmesi, iklim değişikliğinin etkilerinin azaltılması ve ekosistem ömrünün uzatılması için maksimum tüketimden ve emisyondan sorumlu olan kentlerin fiziksel, sosyal ve ekonomik koşulları içinde taşıma kapasitelerinin gözden geçirilmesi gerekmektedir. Çalışma kapsamında, kentsel taşıma kapasitesi modeli şehir planlama bakış açısıyla incelenmiş olup, ilgili literatür kapsamında modelin kavramsal çerçevesi çizilmiş, sağladığı faydalar ile sahip olduğu kısıtlar tespit edilmiştir. Kavrama ilişkin geliştirilen yaklaşımlar ile taşıma kapasitesi belirleme yöntemlerine de yer verilerek, imar planlarında yapılabilecek çalışmalara ilişkin öneriler sunulmuştur.
Turizm ticaret alanında yayalaştırma ölçütleri: Hisarönü örneği

Özellikle 17. Yüzyılda başlayan turistik amaçlı geziler, 20. Yüzyılın ikinci yarısından itibaren ulaşım ve telekomünikasyondaki gelişmelerin etkisiyle kitlesel bir boyut kazanmıştır. Teknolojideki gelişmelere paralel olarak insanların daha rahat, güvenli ve sağlıklı ortamlarda yaşama gereksinimi artmış ve gün geçtikçe de artmaktadır. Özellikle hızlı ve düzensiz gelişen kent merkezlerin de altyapı yetersizlikleri nedeniyle, araç ve yaya trafiğinin birbirinden ayrılması zorunluluğu ortaya çıkmış, bu amaçla yayalaştırma politika ve uygulamaları ticarethane sahiplerinin karşı olmasına rağmen hızla tüm dünyada yayılmaya başlamıştır. Globalleşmenin de etkisiyle ülkeler arası insan hareketleri artmış, Turizmin 'kitlesel' ölçek kazanmasıyla birlikte etkilerinin daha da ağırlaşması ve olumsuzlaşması, 1990'larda, çeşitli platformlarda daha arzu edilebilir turizm şekillerinin alternatif olarak ortaya sürülmesine neden olmuştur. Ayrıca doğal güzelliği ile turist çeken yerleşim birimleri birer beton yığınlarına dönüşmeye başlamışlardır. Turizm yerleşim birimlerinde sürdürülebilir kapasitenin üzerinde meydana gelen yığılmalar, mevcut uygulamaları yetersiz kılmış ve bu durum çevrenin tahribini arttırmıştır. Yapılan yayalaştırma çalışmaları, bu tür alanların korunması ve sağlıklı yaşam koşullarının sağlanmasına yönelik planlama çalışmaları ile sınırlı kalmıştır. Bu nedenle yayalaştırılmaya ilişkin ölçütlerin tespit edilmesi insanların daha rahat, daha güvenli ve daha konforlu ortamlar oluşturmasına katkıda bulunacaktır. Örnek alan olarak Hisarönü' nde yayalaştırma koşullan incelenmiş ve ölçütler oluşturulmaya çalışılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde; turizmin gelişimi, çalışmanın amaç, kapsam ve yöntemi ele alınmıştır, ikinci bölümde; günümüz ticaret alanları ve mekansal özellikleri anlatılmıştır. Üçüncü bölümde; turizm ticaret alanlarının oluşumu süreç içinde değerlendirilmiştir. Dördüncü bölümde; günümüz başlıca turizm ticaret mekanları ele alınmıştır. Beşinci bölümde; kentlerde ulaşım ve yayalaştırma ilişkisi içinde alışveriş mekanlarına ulaşılabilirlik, yayalaştırma türleri ve kentlileşme ilişkileri ele alınmıştır. Altıncı bölümde; turizm ticaret alanında yayalaştırmanın amaçları irdelenmiştir. Yedinci bölümde; tasarım ilkeleri, yayalaştırma ölçütleri ele alınmıştır. Sekizinci bölümde; alanın tanıtılması, anket araştırmasında kullanılan yöntem ve elde edilen bulgular doğrultusunda sonuç ve öneriler ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu çalışma; günümüz turizm kent merkezlerinin dinlence, eğlence amaçlı korunması, yaşatılması insanlara peyzajda daha geniş alanlar ayrılması, yaşanabilir merkezler yaratarak insanların ellerinden yüzyıllar önce alman serbest dolaşım haklarının geri iade edilmesine bir katkı sağlanması amaçlanmaktadır. xn
Deprem duyarlı planlama için deprem risk analizi Elazığ öğrneği

Bu tezde, Elazığ il merkezinin, şehir bölge planlama açısından depreme karşı duyarlılığı incelenmiştir. Elazığ kenti için düzenlenen (2003) nazım imar planını göz önünde bulundurarak, çeşitli kaynaklardan elde edilen zemin ve kentsel veriler çok kriterli karar verme yöntemiyle, Expert Choice 11 ve Coğrafi Bilgi Sistemi programları aracılığıyla depreme karşı duyarlılığı değerlendirilmiştir. Deprem Risk Analizi, zemin özellikleri ve kentsel veriler olmak üzere iki başlık altında yapılmıştır. Bu doğrultuda Elazığ kentinin genel zemin (Zemin büyütme, Zemin hakim titreşim periyodu, Vp Vs dalga hız oranı, Vs30 dalga hızı, eğim) kriterleri ile nüfus büyüklüğü ve yoğunluğu, kat yüksekliği dikkate alınmıştır. Böylece Elazığ kenti için elde edilen deprem risk haritaları aracılığıyla kentin deprem karşı duyarlılık durumu günümüz itibariyle incelenmiştir.
2000 sonrası süreçte kentsel dönüşüm uygulamalarının kentsel mekana etkisi: Bursa örneği

Türkiye'de metropoliten kentler, neoliberal süreçlerde küresel sermaye açısından önemli düğüm noktaları olarak yeniden örgütlenmiştir. Bu örgütlenmeyle birlikte mekansal yapı da değişim ve dönüşüme uğramıştır. Bu bağlamda birikim hızının arttırılmasındaki engellerin aşılması için yasal ve yönetsel düzenlemeler, planlama ve imar düzeninin basitleştirilmesi ile bunların desantralizasyonu, basitleştirilmesi, deregülasyonu ve yeniden-regülasyonu gözlenmiştir. İmar ve planlama yetkilerinin çok büyük oranda yerel yönetimlere devredilmesi ve mekansal sabitler olarak kentsel dönüşüm uygulamalarının planlama pratiğine bir araç olarak girmesi mekanın metalaşmasını hedef alan birikim stratejisini kolaylaştırmıştır. Sermayenin yerelde devletle temasını arttırarak ona yeni birikim alanları açan bu stratejinin bir örneği olarak 6306 sayılı Kanun kapsamında riskli yapılara ilişkin onay yetkisi Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na devredilmiştir. Bu çalışmanın temel amacı söz konusu yetki devrinin Bursa'da kentsel mekana etkilerinin ortaya konmasıdır. Bu kapsamda çalışmada izlenecek yöntem riskli yapı tespiti yapılan parseller ve yetki devri kapsamında riskli yapı tespiti halinde emsal artışı verilmesine ilişkin onaylanan plan değişiklikleri verilerinin; dönemsel, mekansal dağılımı ve yoğunlaşma eğilimleri ile kentsel mekana etkilerinin incelenmesidir. Çalışmada elde edilen bulgu sermayenin önündeki engellerin gevşetilmesi için yerelin yetkilendirilmesi yoluyla planlama ve imar düzeninin serbestleştirilmesi ve kuralsızlaştırılması sürecinin, dönüşümün kamusal yarar temelinden uzak, yaşam standartlarını düşüren parsel bazında uygulamalara evrilmesine neden olduğu ve kentsel dönüşümün mekandaki yöneliminin risk faktöründen çok ekonomik beklentiler temelinde acil müdahaleye ihtiyaç duymayan bölgelerde kendini gösterdiğidir.
Tarihi kentte koruma ve turizm etkileşimi ve Kaya köy örneği

Eski kent dokusunun ekonomik bir işlerlik getirilerek korunması gereksinimi sonucunda benimsenen turizm işlevi ile koruma etkileşiminin incelendiği bu çalışmanın amacı, hedeflenenler, kapsam ve yöntem ortaya konulmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünde ise turizm tanımları, turistik çekicilik ve bir turistik ürün olması açısından 'tarihi kent' incelenmiştir. Tarihi kent ve turizm etkileşiminin incelendiği üçüncü bölümde 'tarihi kent', 'turistik kent' ve her iki işlevin çakışması sonucu ortaya çıkan 'turistik tarihi kent' kav - ramı ve sınıflandırılması yer almaktadır. Turizm ve tarihi kent etkileşiminin ortaya çıkardığı tarihi kent ve doğal çevre açısından olumlu ve olumsuz sonuçların incelendiği dördüncü bölümde planlamanın turizmden korunmanın tek yolu olduğu vurgulanmış ve planlı bir turizm ve koruma gelişimi ile turizm pazarında yer alan turistik tarihi kent örnekleri incelenmiştir. Birincil derece turistik çekiciliğe sahip olan tarihi kaynakların ve kentlerin turizm planlama kararlarındaki yeri beşinci bölümde incelenmiş ve Türkiye gelişim planlarında birincil derece turistik çekiciliklere verilen yer ve koruma yaklaşımları ele alınmıştır. Çalışmanın altıncı bölümünde ise bir yöntem uygulamasıyla saptanan yöresel turist profili ve önerilen turizm ve koruma modeli ele alınmıştır. i
Postmodern tüketim toplumunun ortaya çıkış süreci ve mekansal yansımaları: Las Vegas örneği

Endüstri devriminden günümüze, endüstriyel üretim toplumu ekonomik, sosyal ve kültürel anlamda doygunluğa ulaşmıştır. Postmodern tüketim toplumu bu doygunluğun bir neticesidir. Günümüzün kentsel mekanlarının postmodern tüketim toplumunun dinamiklerinden etkilendiğini söylemek mümkündür. Tez kapsamında bu etkiler dört ana başlık altında incelenmiştir. Yapay kentsel imaj, tematikleştirme, hipergerçeklik deneyimi ve simülakra.
An integrated framework for sustaining industrial beings in the urban context

Sanayi varlıklarının korunması ve sürdürülmesi güncel bir olgudur. Bu varlıkların korunmasını ve restorasyonunu sağlayabilmek için gerekli olan yaklaşımlar, siyasalar ve stratejiler tatmin edici düzeyde değildir. Bu tez, kentsel bağlamda sanayi mirası değeri olan varlıkların sürdürülmesi için bütünleşik bir yaklaşım arayışıdır. Tematik olarak pekiştirilmiş bir bütünleşik çerçeve geliştirebilmek için konunun 'kavramsal', 'tipolojik', 'analitik' ve 'araçsal' temelleri incelenmiştir. Bu araştırma kapsamlı yöntemler geliştirmiş olan ülkelerin deneyimlerinin ve uygulamalarının analizi yoluyla gerçekleştirilmiştir. Sorunun kavramsal temelini açığa çıkarabilmek için, kentsel dinamiklerin değişimi irdelenmiş; ayrıca süreklilik-değişim karşıtlığı üzerine yapılan tartışmalar; miras kaynaklarının değer tipolojileri ve sanayi varlıklarının eskime süreçleri incelenmiştir. Tezin nesnesini teşkil etmekte olan, yapıların ve mekanların sınıflandırılması, tümlevsel tipolojinin de temelini oluşturmaktadır. Söz konusu sınıflandırma, sanayi varlıklarının niteliklerinin ve kentsel bağlamda sunduğu olanakların belirlenmesi yoluyla desteklenmektedir. Buna bağlı olarak, stratejik yaklaşımlar ve müdahale biçimleri ele alınmıştır.. Sanayi varlıkları işlev çeşitliliği, ve kullanım değişiklikleri, projelerin mekansal ölçekleri, müdahale tipleri ve tasarım yaklaşımlarına göre analiz edilerek analitik bir çerçeve geliştirilmiştir. Türkiye'de bu konunun kapsamı, yasal ve araçsal önlemlere bağlı olarak sorunların ve siyasaların değerlendirilmesi ile ortaya konulmaktadır. Bu değerlendirmeye ek olarak sorunsalın boyutuna dikkat çekebilmek için bir ön envanter çalışması yapılmıştır. Bu çalışmanın ortaya koyduğu bulgular Türkiye'deki sorunsalın kendine özgü durumunu bütünleşik bir yaklaşıma olan ihtiyacı göstermektedir. Çalışmanın sonunda, Haliç boyunca yer alan sanayi varlıkları ve uygulamalar incelenmiştir. Alan çalışması, sanayi varlıklarını korumak ve Haliç'e değer katmak için bütünleşik bir yaklaşımın gerekliliğini bir kez daha ortaya koymaktadır. Bu doğrultuda sanayi alanlarının kentsel bağlamda incelendiği bütünleşik bir programın bileşenleri belirlenmiştir.
Kentsel kıyıların tasarımında güvenlik kavramının etkileri

Günümüzde birçok kamusal alanda kullanıcılar kendilerini güvensiz hissetmekte, gündelik hayatlarını bu mekanlardan kaçınarak planlamaktadırlar. Suça maruz kalma endişesinden ortaya çıkan bu durum literatürde 'suç korkusu' olarak tanımlanmaktadır. Kentsel mekanın fiziksel özelliklerinden veya sosyal yapısından kaynaklı problemlerden dolayı oluşan bu korku ve kullanıcıdaki etkileri kriminoloji, sosyoloji ve kentsel tasarım gibi birçok disiplin tarafından incelenmektedir. Güvensizlik hissi yaratan mekanlara müdahalelerde kentsel tasarım alanında yapılan çalışmalar, mekanın fiziksel ve sosyal yapısının iyileştirilmesine odaklanan 'Çevresel Tasarım Yoluyla Suçu Önleme' yaklaşımı ile açıklanmaktadır. Tez kapsamında CPTED yaklaşımı ve güvenli mekanlar yaratmak konusu kıyı mekanları özelinde incelenmektedir. Kentsel kıyı mekanları kent yaşamında sıkça kullanılan, kentin farklı kullanıcı gruplarının kullanımına açık ve rekreasyonel aktivitelere olanak sağlayan kamusal alanlardır. Ancak, kıyı alanlarının kentsel tasarım kaynaklı hatalar sebebiyle kent merkezi ile iletişiminin zayıf olduğu ve doğal gözlemden yoksun kaldığı durumlarda güvenlik problemleri ortaya çıkmakta ve bu kıyı alanları kullanıcıyı tedirgin eden mekanlara dönüşmektedir. Buradan yola çıkarak tez çalışmasının amacı; 'suç korkusu' ve 'CPTED' kavramlarının 'kentsel kıyı mekanları' ile ilişkisinin kurularak güvenli kıyı mekanı ölçütlerinin belirlenmesi ve CPTED yaklaşımı doğrultusunda problemli kentsel kıyı mekanlarına kentsel tasarım yolu ile iyileştirme önerileri geliştirilmesi olarak belirlenmiştir. Kavramsal çalışma sonucunda geliştirilen teorik bilgiler, dolgu yoluyla oluşturulmuş ve güvenlik problemlerinin yaşandığı gözlemlenen 'Kadıköy kıyı rekreasyon alanında incelenmiştir. Yapılan gözlem ve anket çalışmalarıyla bu rekreasyon alanı değerlendirilmiş ve kıyı mekanının iyileştirilmesine yönelik öneriler sunulmuştur.
Belediye sınırı sorununun kentsel etkileri: Batman Belediyesi örneği

Bu araştırma kapsamında Batman Belediye sınırı sorunu çalışma konusu olarak ele alınmış olup, kent ölçeğindeki etkileri ortaya konmuştur. 1955 yılında kurulan Batman Belediyesi'nin 2009 yılına kadar onaylı bir sınırı bulunmamaktadır. Yerel yönetim planı sınırı doğrultusunda kentsel hizmetleri sağlamaya çalışmıştır. 2009 yılında belediye sınırı kesinleşmiştir ancak; sınır onaylanırken kentin çevresinde bulunan köylerin tüzel kişiliği kaldırılmamış ya da köy sınırları daraltılmamıştır. Belediye sınırının onaylanması ile köy tüzel kişilik sınırı ile belediye tüzel kişilik sınırı iç içe geçmişştir. Belediye sınırı ve köy sınırlarının iç içe geçmesi ile il özel idaresi ve belediye arasında yetki karmaşasının yaşanmasına sebebiyet vermiştir. Yetki karmaşası nedeniyle yerel yönetim tarafından sınır sorunu yaşanan alanlara kentsel hizmetler götürülememektedir. Bu durum yerel yönetimin etkin ve verimli çalışmasını engellemektedir. Kanunlarla bu sorununun nasıl çözüleceğine dair hükümler belli iken bu sorun bir türlü aşılamamaktadır. Bu sınır sorunundan en çok kentte yaşayanlar etkilenmektedir.