turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Epilepsili çocuklar ve sağlıklı yaşıtlarının fiziksel uygunluklarının karşılaştırılması

Sırtbaş, G., Epilepsili çocuklar ve sağlıklı yaşıtlarının fiziksel uygunluklarının karşılaştırılması, Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Programı, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2018. Literatürde epilepsili çocukların fiziksel uygunluk düzeyinin sağlıklı çocuklarla karşılaştırıldığı bir çalışma bulunmamaktadır. Çalışmamızda epilepsili çocukların fiziksel uygunluk ve aktivite düzeyinin belirlenmesi ve sağlıklı çocukların değerleri ile karşılaştırılması amaçlandı. Çalışmaya yaşları 6-12 yıl arasında değişen 16 epilepsi hastası ve 15 sağlıklı birey dahil edildi. Çocukların demografik ve fiziksel özellikleri kaydedildi. Karın kas kuvveti ve enduransı, üst gövde kas kuvveti ve enduransı, gövde ve alt ekstremite esnekliği, denge, vücut kompozisyonu, fiziksel aktivite düzeyi ve yaşam kalitesi değerlendirildi. Epilepsili hastaların ve sağlıklı çocukların demografik ve fiziksel özellikleri birbirine benzerdi (p>0,05). Epilepsili çocukların dengesi, sırt kas kuvveti ve esnekliği, fiziksel aktivite düzeyi ve yaşam kalitesi düzeyi sağlıklı çocuklara göre anlamlı olarak daha düşüktü (p<0,05). Karın kas kuvveti ve enduransı, üst gövde kas kuvveti ve enduransı, alt ekstremite esnekliği ve vücut kompozisyonu değerleri epilepsili ve sağlıklı grupta benzer bulundu (p>0,05). Epilepsili çocuklar sağlıklı yaşıtlarına göre sedanter bir yaşam tarzına sahip olup bu durumun fiziksel uygunluk düzeyini çocukluk çağı itibariyle olumsuz etkilediği sonucuna varılmıştır. Epilepsili çocukların, ailelerinin ve sağlık personellerinin fiziksel aktivite açısından bilinçlendirilmesi ve epilepsili çocukların küçük yaştan itibaren fiziksel aktiviteye yönlendirilmesi gerekmektedir.
Türkiye'de çocuk işgücü istihdamı: Ankara Siteler örneği

Çocuk işgücü insanlık tarihinin başladığı ilk andan itibaren Dünya üzerinde var olmuş ve günümüzde varlığını halen devam ettiren küresel bir sorundur. Çocuk işgücünün kullanılmasının dönemsel olarak dünya çapında binlerce nedeni olmakla beraber temel sorun yoksulluk ve buna bağlı tali unsurlardır. Çocuk işgücü kullanımı kısa vadede ekonomik bir refah artışı sağlıyormuş gibi görünmekle beraber gerek mikro gerekse makro düzeyde muazzam bir refah kaybına neden olmaktadır öyle ki; çocuğun eğitim hayatından ayrılarak çalışma hayatına başlaması onun vasıfsız olarak hayatını devam etmesine neden olmaktadır. Bu durumda uzun vadede ülkenin gelişme politikasından başlayarak birçok konuda aksamalara neden olmaktadır. Çocuk işgücü İstihdamının sadece ferdi zararlarının yanında toplumsal zararlarının da olması nedeniyle bu durum ile mücadele her ferdin ve gerek ulusal gerek uluslararası kamu kurum ve kuruluşlarını ilgilendirmektedir. Araştırmamız içerisinde gerek dünya da gerekse ülkemiz içerisinde çocuk işgücü sorunu ve bu sorunun ortadan kaldırılması ile ilgili yapılan çalışmalar incelendi ve küçük bir örneklem olarak Ankara'da çalışan çocuklar sorunu incelenmiştir.
Çocuklarda otizm spektrum bozukluğunun M-CHAT ve TIDOS tarama testleri ile değerlendirilmesi

Otizm Spektrum Bozukluğu, sosyal alanda farklı derecelerde bozulma, iletişim ve davranış alanlarında sorunlar, bilişsel gelişmede gecikme ile seyreden heterojen bir nöropsikiyatrik bozukluktur. Bu araştırmadaki amacımız çocuklarda otizm spektrum bozukluğunu gözleme dayalı bir test olan TIDOS ve ebeveynin çocuğun gelişimi hakkında verdiği bilgilere dayanan M-CHAT tarama testleri ile değerlendirmek ve OSB etiyolojisinde bazı faktörlerin rolünü araştırmaktır. Tarama testlerinin kullanıldığı boylamsal analitik bir araştırma olan bu çalışmanın örneklemini; Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Sosyal Pediatri Polikliniğine 2015 yılında sağlıklı çocuk izlemi ve aşı uygulanması için getirilen çocuklardan random olarak seçilmiş ve ailesi araştırmaya katılmayı kabul etmiş 16-38 aylık 511 çocuk oluşturmuştur. Çocukları OSB açısından taramak üzere her çocuk için MCHAT ve TIDOS olmak üzere iki farklı değerlendirme testi uygulanmıştır. Ayrıca M-CHAT taramasında otizm riski tespit edilen olgulara M-CHAT/F görüşmesi de yapılmıştır. Her iki tarama testinden birinde ya da her iki testte risk saptanan çocuklar Ankara Üniversitesi Çocuk Psikiyatri Kliniği'nde bir öğretim üyesi tarafından değerlendirilmiş, klinik yaklaşım ile birlikte standart tanısalplan olan Otizm Tanısal Gözlem Programı- 2 (ADOS-2) uygulanarak OSB açısından kesin tanıkonulmuştur. Araştırmaya dahil edilen 511 çocuğun yaş ortalaması 26,5 ay olup çocukların 263'ü kız, 248'i erkektir. Kırk altı olgu M-CHAT pozitif, M-CHAT pozitif olan olguların 18'i M-CHAT/F pozitif ve 5 olguda da TIDOS pozitif bulunmuştur. Toplamda M-CHAT/F pozitif olan 18 olgunun 16'sı ve TIDOS pozitif olan 5 olgunun aileleri Çocuk Psikiyatrisi değerlendirmesini kabul etmiştir. Psikiyatriye giden 5 çocuk otizm tanısı almıştır. Tanı alan çocukların 2'sinin M-CHAT ve TIDOS testleri pozitif, 2'sinin yalnızca TIDOS'u pozitif, birinin yalnızca M-CHAT/F'ı pozitiftir. Araştırmamızda otizm sıklığı 104'te1'dir. Yapılan testlerin duyarlılıkları sırasıyla TIDOS için %80 ve M-CHAT için %60'dır. TIDOS'un özgüllüğü %99,8, M-CHAT'in özgüllüğü %96 bulunmuştur. TIDOS'un PTD'i %80, M-CHAT'inki ise %14 olup, NTD'leri benzerdir. Sağlıklı çocuk izleminde OSB taraması için M-CHAT ve TIDOS beraber yapıldığında OSBtaraması çok daha etkili yapılmış olacaktır. Böylece OSB'li olgulara erken tanı ile erken müdahale edebilmek mümkün olacaktır.
Çocukluk çağı bronşektazili hastaların değerlendirilmesi

Amaç: Gelişmekte olan ülkelerde bronşektazi çocukluk çağının halen en sık morbidite nedenidir. Bu hastaların izlemi konusunda sıkıntılar vardır ve uzun dönem sonuçlarla ilgili çalışmalar yetersizdir. Bu retrospektif çalışmanın amacı; bronşektazinin genel özelliklerini, altta yatan etyolojik faktörleri ve tedavisini tanımlamaktır. Metod: Bu çalışma Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde Ocak 2011 -Mart 2015 tarihleri arasında yürütülmüştür. Bronşektazi tanılı 96 çocuk hasta çalışmaya alınmıştır. Hasta kayıtlarından genel özellikleri ve altta yatan nedenler kaydedilmiştir. Bulgular: Hastaların tanı yaşı ortalaması 11,03 3, 59 yıl idi. Hastaların 49'u erkek, 47'si kız idi. %33, 3 oranında anne-baba akrabalığı vardı. Hastaların %54'ünde altta yatan neden saptanmıştı ve bunlardan da en sık görüleni %26 ile enfeksiyonlar ve %14, 5 ile kistik fibrozis idi. Bunu %8,3 ile primer silier diskinezi izlemekteydi. Balgam kültürlerinde en sık izole edilen mikroorganizma Pseudomonas aeruginosa idi. Yoğun medikal tedaviye rağmen hastaların %10'una cerrahi tedavi uygulanmıştı. Uygulanan cerrahi işlemler 9 hastada lobektomi ve 1 hastada da pnömonektomi idi. Hastaların inhaler tedavi dışında tedaviye uyumlarının iyi olmadığı görüldü. Sonuç: Bölümümüzde bronşektazi tanısıyla takipli hastalarımızda enfeksiyöz nedenler ve kistik fibrozis etyolojide önde gelen nedenlerdi. Kronik pürülan respiratuar sekresyonlar ve persistan raller çocuklarda bronşektazi tanı ihtimalini artırmaktadır ve bu semptomlar bronşektaziyi akla getirmelidir. Birinci basamak hekimleri kronik öksürükle gelen hastalarda bronşektazi açısından dikkatli olmalıdır.
Kanser hastası çocuklara informal bakım verenlerde merhamet yorgunluğunun betimlenmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, kanser hastası çocuklara informal şekilde bakım veren bireylerin merhamet yorgunluğu ile ilgili durumlarının betimlenmesidir. Gereç ve Yöntem: Araştırma niteliksel fenomenolojik modelde yürütülmüştür. Araştırmaya Çocuk Onkoloji ve Hematoloji Servisinde kanser hastası çocuğa bakım veren 20 kişi katılmıştır. Literatür ışığında yarı yapılandırılmış görüşme formu derinlemesine görüşme tekniği ile uygulanmıştır. Veriler MAXQDA ile kodlanmış ve tematik analiz ile çözümlenmiştir. Bulgular: Görüşmelerde kanser hastası çocuğa bakım veren bireylerin çocuklarına karşı yoğun bir empatik davranış sergiledikleri ve çocuklarının travmatik yaşantılarına uzun süre boyunca maruz kaldıkları saptanmıştır. Merhamet yorgunluğunun nedensel modelinde yer alan kişiye maruziyet, uzun süreli maruziyet, yaşamın aksama derecesi ve travmatik yaşantı bileşenlerin bakım veren kişileri olumsuz bir şekilde etkilediği gözlenmiştir. Merhamet stresi, başarma hissi ve ayrışma ilişki kesme bileşenlerinin ise koruyucu olmadığı ve bakım veren kişiyi merhamet yorgunluğuna ve bakım ile ilişkili diğer problemlere karşı açık hale getirdiği saptanmıştır. Sonuç: Kanser hastası çocuğa bakım veren kişilerin, çocukların travmatik deneyimlerine empati ile yaklaştıkları ve bundan dolayı merhamet yorgunluğu riski altında oldukları tespit edilmiştir. Katılımcıların aile yaşamında, sağlık kurumunda ve toplumsal ilişkilerde karşılaştığı problemler ile bakım temelli sorunların başa çıkma stratejilerine olumsuz bir şekilde yansıması bakım veren kişilerin merhamet stresi yaşamalarına neden olmuştur. Olumsuz koşulların ortadan kaldırılmaması ve destekleyici mekanizmaların olmaması nedeniyle bakım veren kişilerin yaşadığı merhamet stresi, zamanla merhamet yorgunluğu başta olmak üzere tükenmişlik ve bakım yüküne dönüşmektedir. Son olarak katılımcıların merhamet yorgunluğuna ilişkin fiziksel ve duygusal belirtilerin neredeyse tamamını bakım süreci boyunca yaşadıkları sonucuna ulaşılmıştır.
Zorunlu göçe maruz kalmış 6-17 yaş arasındaki çocukların depresyon düzeylerinin belirlenmesi

Amaç: Bu çalışma, zorunlu göçe maruz kalmış 6-17 yaş arasındaki çocukların depresyon düzeyini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Materyal Metot: Bu araştırma tanımlayıcı tipte yapılmıştır. Araştırmanın evrenini zorunlu göç yaşamış 6-17 yaş arası çocuklar (N=233), örneklemini ise araştırmaya katılım kriterlerini karşılayan 200 çocuk oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak Kovacs tarafından geliştirilen Çocuk Depresyon Ölçeği ve sosyodemografik veri formu kullanılmıştır. Veriler SPSS 21.00 istatistik paket programında yapılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler, independent t testi, ANOVA testi, Pearson correlation analizi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan çocukların yaşı 10 ,22 1,84'dir. Katılımcıların %50,5'i kadın ve %28,5'i 3'ün altında kardeşe sahiptir. Katılımcıların %93'ünün hem anne hem de babalarının sağ olduğu, %35'inin ise akraba kaybı yaşadığı saptanmıştır. Araştırmaya katılan çocukların %69,5'inin Suriye'den %94,5'inin ise savaş nedeniyle göç ettiği belirlenmiştir. Katılımcıların CDI puanı 13,65 8, 58 olarak bulunmuştur. Katılımcıların ortam ve koşullardan memnuniyeti, yaşadığı yere uyumu, akraba kaybı yaşama durumu, arkadaş ve akran ilişkileri, okul başarı düzeyi, evin geçimini kimin sağladığı ve ebeveyn kaybı yaşama durumlarına göre CDI puan ortalaması arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmıştır (p<0.05). Sonuç: Araştırmanın sonucunda katılımcıların depresyon düzeylerinin düşük olduğu bulunmuştur.
Animasyon filmlerin çocukların tüketim alışkanlıklarına etkisi: Robotlar, Barbie Moda Masalı, Cedric ve Winx Club animasyon filmleri incelemesi

çocukların tüketici olarak tüketim kavramının içinde önemi büyüktür. Çocuklar artık özel bir tüketici grubunu oluşturmaktadır. Çocuk tüketiciler hem ailelerinin alışverişleri üzerinde etkili olmakta hem de kendi tüketimleri üzerinde söz sahibi olmaktadırlar. Bu nedenle son yıllarda çocuklar üzerinde etkili olabilecek yeni pazarlama yöntemleri uygulanmaktadır. Çocukların alışveriş alışkanlıklarını etkileyebilecek en etkili yollardan biri de animasyon filmlerdir. Bu tez çalışmasının temel amacı, tüketim toplumunun etkisi ile yok olmakta olan çocukluk kavramına da değinerek animasyon filmlerinin çocukların tüketim alışkanlıklarına olan etkisini incelemektir. Bu çalışmada örneklem olarak Robotlar, Barbie Moda Masalı, Cedric ve Winx Club animasyon filmleri seçilerek betimsel analiz yöntemiyle incelenmiştir. Çalışma dört bölüme ayrılmıştır. Birinci bölümde çocukluk kavramı, animasyon filmlerinin yapısı ve medya incelenmiş. İkinci bölümde tüketim, tüketici kavramları, kitle iletişim araçlarının ve çocuk tüketicinin önemi gibi kavramlar işlenmiştir. Üçüncü bölümde seçilen filmlerin analizi yapılmıştır ve son bölümde analizlere bağlı sonuçlara yer verilmiştir. İnceleme sonunda animasyon filmlerin içeriklerinde çocukların tüketim alışkanlıkları etkileyebilecek unsurlara ulaşılmıştır.
Bilge Çocuk dergisinde çocuk imgesi

Çocuk dergileri ortaya çıktıkları 18. yüzyıldan itibaren çocukların bilgi edinmesini, eğlenmesini, sosyalleşmesini sağlayan önemli kitle iletişim araçları olmuştur. Dergiler, diğer çocuk yayınları gibi bulundukları toplumun, dönemin çocuğa ve çocukluğa bakış açısını; toplumun oluşturmak istediği çocuk imgesini yansıtmışlardır. Yayınlarda yer alan çocuk karakterler; sahip oldukları niteliklerle, sergiledikleri davranışlarla, onlara yüklenen görevlerle, toplumda konumlandırılmalarıyla oluşturulmuş birer çocuk imgesi niteliğindedir. Bu çalışmada yayın hayatına Eylül 2016'da başlayan Bilge Çocuk dergisinin de yeni bir dergi olarak nasıl bir çocuk imgesi oluşturduğunu ve topluma sunduğunu tespit etmek amacıyla derginin ilk yirmi dört sayısı niteliksel içerik analiz yöntemine göre incelenmiştir. Bu çalışmayla çocuk yayıncılığı geleneği olmayan bir derginin tasarladığı çocuk imgesini ve bu imgenin özelliklerini ortaya çıkarmak amaçlanmıştır. Seçilen yöntem ve derginin içeriğinden hareketle reklamlar, bilim ve teknoloji, tarih, din, canlılar ve doğa, aile, oyun, dünya temaları belirlenmiş; bu temalar çerçevesinde içerik analizi yapılarak dergide nasıl bir çocuk imgesi oluşturulduğu tespit edilmiştir. İçerik analizi yöntemine göre yapılan çalışmada şu bulgulara ulaşılmıştır: Reklamların derginin sayfa sayısının belirlenmesinde etkili olduğu, hem yetişkine hem de çocuğa yönelik reklamların bulunduğu gözlenmiştir. Ayrıca marka bilincini oluşturacak reklamlara yer verildiği ve böylece çocukları tüketime teşvik ettiği belirlenmiştir. Reklamlarda yer alan küresel kültür içerikli ürünlerle çocukların hem ürünlerin hem de popüler kültürün tüketicisi konumuna getirildiği saptanmıştır. Ayrıca derginin bilim ve teknoloji konularına ağırlık verdiği, çocukları bu alanlara yönlendirdiği belirlenmiştir. İnceleme sonucunda çocuğun; reklamlar, sunulan markalar, popüler kültür pratikleriyle bir taraftan tüketime diğer taraftan geleceğin biliminin ve teknolojisinin üreticisi olması için bu alanlara yönlendirildiği görülmüştür. İncelenen dergilerde, tasarlanan çocuğun tarihle duygusal bir ilişki kurduğu; tarihi şahsiyetlerin, kahramanların çocuğa rol model olarak gösterildiği; çocuktan vatanı için kahraman olmasının beklendiği ve buna yönelik olarak onun motive dildiği saptanmıştır. Dinin çocuğun hayatında davranışlarını ve ahlakını belirleyen bir unsur olarak işlendiği görülmüştür. Çocuğun doğa, canlılar, uzay vb. olmak üzere geniş bir ilgi alanı olmasına rağmen yaşadığı ülkenin coğrafyasına ve kültürüne özel bir ilgisinin olmadığı incelemelerde belirlenmiştir. İncelenen sayılar bağlamında, dergide belirli temalar çerçevesinde bir çocuk imgesi tasarlandığı, bu temaların dışında çocuğun sanat, spor vb. farklı ilgi ve yeteneklerini keşfedebileceği alternatif temalarla ilgili içeriklerin yer almadığı görülmüştür.
Hematüri ile başvuran çocuk hastalarda etiyolojik dağılım ve izole mikroskopik hematüride uzun dönem izlem sonuçları

Hematüri glomerül, böbrek tübülleri, interstisyum ve alt üriner sistemden kaynaklanabilen geniş bir hastalık spektrumunun bir belirtisi olarak karşımıza çıkabilir. Öykü ve fizik muayene tanıya ulaşabilmek, uygun tedaviyi belirlemek ve sonuçlarını izleyebilmek için yetersiz kalırken, laboratuvar tetkikleri, radyolojik görüntülemeler ve gerektiğinde böbrek biyopsi bulgularından yararlanılabilir. Polikliniğimize Ocak 2005 ve Aralık 2011 tarihleri arasında hematüri bulgusuyla yönlendirilen 236 hasta incelendiğinde, hematürinin en sık nedenini; yapılan çeşitli tetkiklere ve uzun dönem izleme rağmen herhangi bir etiyolojinin saptanamadığı ve uzun dönem prognozun iyi olduğu izole mikroskopik hematüri oluşturmuştur. İzole mikroskopik hematüriyi glomerüler hastalıklar ve renal vaskülitler izlerken, bu gruptaki en sık neden ise poststreptokoksik glomerülonefrit olarak belirlenmiştir. Hastalarımızın %20'sinde anne ve baba arasında akrabalık saptanıp yakın ve daha uzak tüm akrabalarda en sık saptanan hastalığın taş ve hiperkalsiüri olduğu görülmüştür. Hematüri süresi ve hematüri şiddeti ile nihai tanı arasında ilişki gösterilememiştir. Asemptomatik mikroskopik hematürili hastaların %67,9'unda aşikar mikroskopik hematüri, %22,5'unda silme eritrosit saptanmıştır. Hematüri süresi, izole mikroskopik hematüri nedeniyle takip edilen hastaların %86'sinda, glomerüler hastalık/renal vaskülit tanısı olan hastaların %87'sinde üç aydan kısa sürmüştür. Glomerüler hematürisi olan olgularda hematüri şiddetinden çok eşlik eden proteinürinin ve glomerül filtrasyon hızının izlenmesinin gerektiği düşünülmüştür. Hematüri saptanan olgularda istenecek tetkiklerin öykü ve fizik muayeneden sonra belirli bir panel şeklinde değil, her hasta için özel olarak belirlenmesi gereklidir. İlk incelemelerinde hastalık seyri ve prognozunun iyi olacağı öngörülen olgularda gereksiz tetkiklerden kaçınıp, yakın izlem ile uzun dönem bulguların takibi dikkatli bir şekilde yapılmalıdır.
Çocuk ön kol kırıklarında cerrahi tedavide kircshner teli ile plak ve vida fiksasyonunun karşılaştırılması

Amaç: Önkol kırıkları çocukluk çağının sık görülen kırıklarındandır. Erişkinlerden farklı olarak kapalı redüksiyon ve alçılama en iyi tedavi yöntemidir. Tedavi amaçları kabul edilebilir miktarda kapalı redüksiyonun sağlanması ve kemiklerin kaynaması sağlanana kadar alignmentin sağlanmasıdır. Eğer kapalı redüksiyon sağlanamassa veya devam ettirilemediği durumlarda cerrahi tedavi uygulanmalıdır. Kapalı redüksiyonun en önemli başarıları hızlı iyileşme kapasitesi ve çocuk kemiklerinin remodeling kapasitesidir. 10 yaşından genç hastaların ön kol distal kırıklarının rotasyonel ve angüler deformiteleri 10 yaşından büyük olanlardan daha iyi remodelize olur. 14 yaşından büyük hastalarda ise ön kol kırıkları erişkin hastalar gibi tedavi edilmelidir. Cerrahi tedavi seçeneğinde implant seçimi bir başka tartışmalı konudur. K teli ve alçılama, eksternal fiksasyon, çapraz K teli ile fiksasyon, plak ve vida osteosentezi ve intramedüller ostoeosentez cerrahi tedavi seçenekleridir. Çapraz K teli ile fiksasyon distal ön kol kırıkları cerrahi tedavisinde kullanabilir. Kemiklerin ince diyafize sahip olmasından dolayı ön kol gövde kırıklarının tedavisinde uygun değildir. Eksternal fiksasyon ciddi yumuşak doku hasarlarıyla birlikte olan kırıklarda kullanılabilir fakat çocukluk çağında nadiren kullanılır. En popüler cerrahi seçenekler plak vida osteosentezi ve K teli fiksasyonudur. Yöntem: Bu çalışmada ön kol çift kırığı bulunan ve Mart 2011 ile Mayıs 2015 arası cerrahi tedavi uygulanan 5-16 yaş aralığındaki 48 olgu retrospektif olarak değerlendirildi. K teli ile osteosentez yapılan 30 hasta Grup 1, plak vida ile osteosentez yapılan 18 hasta ise Grup 2 olarak ayrıldı. Her iki grubun kaynama oranları ve komplikasyonlarının değerlendirilmesi amaçlandı. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 12,10 olarak hesaplandı (SD 2 ,777). Hastaların %95.8'i erkek, % 4 ,2'si kızdı. Kırıkların % 52 ,1'i sağ, % 47,9 sol tarafydı. Travma etyolojisinde % 81,2 oran ile düşme ilk sıradaydı. Kırıkların % 89 ,6'sı kapalı,% 10 ,4'ü açık kırıktı. Kırıkların % 54,2 si distal 1 /3'lük kısımdaydı. Hastaların ortalama kaynama süresi 8,81 haftaydı. Sonuç: Her iki grupta kaynama ve komplikasyon oranları açısından anlamlı fark saptanamadı.
Zihinsel engelli çocuk ve adolesanların beslenme durumu ve alışkanlıkları

Tanımlayıcı tipte olan bu çalışmanın amacı; 6-18 yaş grubu zihinsel engelli çocuk ve adolesanların beslenme durumu ve alışkanlıklarını değerlendirmektir. Araştırmaya, özel bir eğitim ve rehabilitasyon merkezinde eğitim alan 6-18 yaş arası zihinsel engelli 241 çocuk ve adolesanın tamamı alınmıştır. Araştırma verileri, çocukların sosyodemografik özellikleri ve beslenme alışkanlıklarına ilişkin 39 soru içeren anket formu ile elde edilmiştir. Çocukların boy ve ağırlıkları ölçülerek beden kütle indeksi hesaplanmış ve Dünya Sağlık Örgütü 2007 kriterlerine göre değerlendirilmiştir. Verilerin istatistiksel analizinde Ki-kare testi ve lojistik regresyon analizi uygulanmıştır. Araştırmaya alınan çocukların %64.3'ü erkek olup, yaş ortalamaları 9.86 3. 19 yıldır. Çocukların sevdiği yiyeceklerde şekerli gıdalar (%96.3), makarna (%17.0), patates kızartması (%14.5) ilk üç sırayı almakta, sevmediği yiyeceklerin başında ise sebze (%19.9), et (%7.5), süt (%5.0) gelmektedir. Çocukların %15.4'ünün malnutrisyonlu, %9.1'inin zayıf, %44.4'ünün normal ağırlıklı, %10.4'ünün hafif şişman, %20.7'sinin şişman olduğu saptanmıştır. Malnutrisyon oranı; kaşığı ağzına götüremeyenlerde (%34.6) yardımla ve yardımsız götürebilenlere (%16.7, %12.6), bardaktan su içemeyenlerde (%28.0) yardımla ve kendisi içebilenlere (%21.7, %13.0), acıktığını belirtmeyenlerde (%25.0) acıktığını bazen ve her zaman belirtenlere (%8.3, %15.4), salyası akanlarda (%34.1) akmayanlara (%11.2), yutmada zorluk yaşayanlarda (%27.6) yaşamayanlara (%13.1) göre yüksek bulunmuştur. Şişmanlık oranı ise; lise ve üzeri eğitimli babaların çocuklarında (%30.1) daha az eğitimli olanlara (%13.0), yine lise ve üzeri eğitimli annelerin çocuklarında (%34.8) daha az eğitimli annelerin çocuklarına (% 17 .9), ebeveynin değerlendirmesine göre normalden fazla yiyen çocuklarda (%54.3), normal ve normalden az yiyenlere (%17.3, %6.8) göre daha yüksek bulunmuştur. Ağır ve çok ağır zihinsel gerilik, kaşığı ağıza götürememe, salya akması ve çiğnemede zorluk malnutrisyon için; annenin lise ve üzeri eğitimli olması, çocuğun kurumda öğle yemeği yemesi, ebeveynin çocuğunun normalden fazla yediğini ifade etmesi, salyasının akmaması şişmanlık için risk faktörü olarak belirlenmiştir. Zihinsel engelli çocuk ve adolesanların önemli beslenme sorunları vardır; bu sorunların önlenmesi için, ebeveynlerin çocuk ve adolesanların beslenmesi konusunda eğitimleri önerilir.