turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
George Saikos auffassung des magischen realismus in seinem roman 'Auf Dem Floss'

George Saiko adlı Avusturyalı yazarın 'büyülü gerçekçilik' kavramı altında tanımladığı roman anlayışının ana eseri olan 'Auf dem FloS' adlı romanında nasıl yansıtıldığını konu alan bu çalışmanın giriş bölümünde edebiyat bilimleri ve yazarlar arasında 'büyülü gerçekçilik' kavramına ve bu ad altında toplanan yazar ve eserlerin farklılığına ilişkin yaşanan kargaşa tartışılmış, tanınmamış bir yazar olan George Saiko'nun edebi kişiliği ve eserleri kısaca tanıtılmıştır. İkinci bölüm ise 'büyülü gerçekçiliğin' tarihçesini, farklı Batı ülkelerinde ve Amerika'da nasıl tanımlandığını ve George Saiko'nun kendi 'büyülü gerçekçilik' anlayışının içeriğini aktaran teorik bilgileri içermektedir. Çalışmanın üçüncü bölümünde metne dayalı analiz yapılmıştır. İlk önce adı geçen roman tanıtılmış ve 'büyülü gerçekçilik' anlayışı bağlamında önemi aktarılmıştır. George Saiko'nun 'büyülü gerçekçilik' anlayışına göre temel amacın bütüncül bir insan imajı çizmek olduğu saptanmıştır. Üç ayrı alt bölümde insan imajının önemli parçalarını oluşturan toplumsal yönü, güdüsel yönü ve metafizik yönü ile insan ilişkilendirilmiştir. Bunları takip eden alt bölümde ise bütün bu yönlerin 'büyülü gerçekçilik' bağlamında nasıl sentez edildiği ve bütünleştirildiği ortaya konmuştur. Son alt bölümde ise büyülü gerçekçiliğin simgelere ve sembollere zorunlu olan eğilimi ifade edilmiştir.
Sexuality and gender in Jeanette Winterson's Two Novels: Oranges Are Not the Only Fruit and Written on the Body

Bu çalışma Jeanette Winterson'ın tanınmış romanları Oranges Are Not the Only Fruit ve Written on the body'daki cinsellik ve toplumsal cinsiyet kategorilerinin Butler'ın edimsellik ve Cixous'un ecriture feminine kuramına dayandırılarak incelemesini amaçlamaktadır. Winterson bu kategorilerin kurgusallıklarını vurgulayarak ve ataerkil kavramların sınırlarını sorgulayıp bunları aşarak, fallik söylem tarafından yaratılan ikili zıtlıklara yapıbozum yöntemiyle bakar ve cinsel kimliğin doğuştan geldiği hükmünü sorunsallaştırır. Bu yerleşmiş fikrin yerine, Winterson toplumsal cinsiyetin ve cinsel kimliğin baskın söylem tarafından kültürel ve tarihsel olarak inşa edildiğini öne sürer. Baskın söylemin heteroseksüeli eşcinselden üstün tutmasına ve cinselliği erillik/dişillik ve eril/dişil gibi ikili sistemeindirgemesine karşın, Winterson, romanlarında, bu ideolojik ikililikten kaçmak için bir alternatif arar. Cinsel kimliğin ve toplumsal cinsiyetin akışkanlığını öne çıkararak ve Written on the body'deki toplumsal cinsiyetsiz anlatıcı gibi biçimlenmemiş kahramanlar kurgulayarak ya da Oranges Are Not the Only Fruit'taki kahramanları biseksüel ve eşcinsel olarak kurgulayarak ikili karşıtlıkları alt üst etmeyi başarır. Bu nedenle, bu çalışmanın amacı Winterson'ın romanlarında ataerkil kategorilerin yapıbozumunu ve çözülmesini göstermek ve Butler'ın edimsellik ve Cixous'un ecriture feminine kuramları arka planında Winterson'ın ikili tuzaktan kaçmak için kullandığı yazınsal yöntemleri irdelemektir.
Magical realism in Toni Morrison's Beloved and Song of Solomon

Bu tez, edebiyatta büyülü gerçekçiliğin rolünü ve onun Toni Morrison'ın Sevgili ve Süleyman'ın Şarkısı adlı romanlarındaki yansımalarını inceler. Amerika'da yaşayan siyahların gerçeklerini yansıtmak amacı taşıyan Afro-Amerikan yazar Morrison kitaplarında sadece gerçekçi olay ve kişileri değil aynı zamanda hayaletleri, büyülü karakterleri ve gerçek dışı olayları ele alır. Yazar Amerikan kökeninin yansıması olan mantıklı hikayelerle Afrika kökeninden kanaklanan büyülü hikayeleri birleştirerek, Afro-Amerikan gerçeğini farklı açılardan kaleme alır. Bu tezin ilk bölümünde büyülü gerçekçiliğin anlamı ve tarihi açığa çıkarılmaktadır. Daha sonar bu akım gerçekçilik, postmodernizm, fantastik ve gerçeküstücülük gibi diğer edebiyat akımlarıyla karşılaştırılmaktadır. İkinci bölüm ise Toni Morrison'ın romanlarında büyülü gerçekçilik öğelerinin var olduğunu kanıtlamayı amaçlar. Kitaplardaki daha önceden kayıt edilmiş ya da deneyimlenmiş gerçekçi olayları olayları ve gerçek olmayan karakter ve olayları göz önüne sermek için Morrison'ın kitapları detaylı olarak bu bölümde incelenmektedir. Buna ek olarak, Morrison'ın yazım stili ve romanlarındaki önemli temlar da bu bölümde vurgulanmaktadır. Sonuç olarak, bu tez Morrison'ın iki kitabında büyülü gerçekçiliği neden ve nasıl kullandığını açıklar ve büyülü gerçekçilik sayesinde yazarın sadece gerçekçi değil aynı zamanda büyülü öğeler içeren Afro-Amerikan gerçeğini tam anlamıyla irdeledeğini savunur.
Modern Cezayir edebiyatı ve Et-Tahir Vattar'ın romanlarında toplumcu gerçekçilik

Modern dönem Cezayir edebiyatının başlangıcı, Fransız sömürgeciliğine yönelik ilk başkaldırıların ortaya çıktığı döneme denk gelir. Cezayir aydını, bağımsızlık mücadelesini eserleri aracılığıyla vermeyi tercih etmiş ve bu durum edebiyatın ana türlerinde temel konular olarak kendini göstermiştir. Tiyatro, öykü ve roman türlerinde eserler kaleme alan et-Tahir Vattar, modern Cezayirde sanatsal olgunluğa sahip ilk roman örneklerini veren kişiler arasında yer alır. İki dilli bir kültüre sahip olan Cezayirde eserlerini hep Arapça olarak kaleme alan et-Tahir Vattar, sosyalist kimliğiyle tanınmış bir yazardır. Ezilmiş halkların sosyalizmle kurtulacağını savunan yazar, bu ideolojisini eserlerine partizanca yansıtmış olması nedeniyle toplumcu gerçekçi olarak addedilir. Vattar her ne kadar şekilden çok içeriğe önem vermiş olsa da eserleri sanatsallıktan geri kalmamıştır.
Necİb Mahfuz'un sembolik romanlarındaki diyalogların Arapça öğretiminde kullanımı

Dil, ait olduğu toplumun kültüründen ayrı düşünülemez. Dilin öğretiminde ise eş zamanlı olarak bir kültür aktarımı da olmalıdır. Bu ise bir yapısall bütünlüğe vurgu yapmaktır. Bu tezde romanın dil öğretimine sağladığı katkı çalışılmıştır. Örneklem olarak da Modern Arap Edebiyatı'nın en önemli isimlerinden olan Necib Mahfuz'un Sembolik Romanları üzerinde çalışma yapılmıştır. Çalışmaya, edebi eserlerin dil öğretiminde sağlayacağı faydanın açıklanmasıyla başlanmıştır. Ardından ise kısaca Necib Mahfuz'un hayatı ve edebi kişiliği hakkında bilgi verildikten sonra araştırmaya konu olan Sembolik Romanların diyalogları çalışılmıştır. Romanlarda yer alan diyaloglar 'Hitap, Selamlama ve Komut İfadeleri', 'Sıfat, İsim-Sıfat Tamlamaları', 'Argo Kullanımlar', 'Kalıp Cümleler ve Deyimsel İfadeler', 'Hayret ve Şaşkınlık İfadeleri', 'Alkış-Kargış ve Halk Dili Kullanımlar', Eşdizim Yapılar' olmak üzere birçok başlık altında değerlendirilmiştir. Bu vesileyle diyalog cümlelerin dil öğretimine renk katacağı ve fayda sağlayacağı vurgulanmıştır.
Yusuf İdris, hayatı, eserleri ve 'El-Haram' adlı romanı

Jüri: Prof. Dr. Kenan DEMİRAYAK Prof. Dr. Nevzat Hafız YANIK Prof. Dr. Mustafa YILDIRIM Bu çalışmanın konusu Modern Mısır Edebiyatmın önde gelen temsilcilerinden biri olan, roman, hikaye ve tiyatro alanında birçok edebi ürünü Arap Edebiyatına kazandıran Yusuf İdris hakkındadır. Çalışmanın birinci bölümünde Modern Arap Edebiyatı hakkında genel bilgi verilmiştir. Yine aynı bölümde hikaye ve roman hakkında genel bilgiler verilerek, Mısır'da hikayenin başlangıcı ve gelişimi ele alınmıştır. İkinci bölümde Yusuf İdris'in hayatı, edebi kişiliği ve eserleri hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde ise, Yusuf İdris'in hikayecilik tekniği ve edebi yönü ele alınıp eserlerindeki kurgu, hikayelerindeki konular ve şahıslar kadrosu, dil ve üslubu incelenmiştir. Yine bu bölümde Yusuf İdris'in önemli çalışmalarından birisi olan '<?/- Haram' adlı romanı ele alınmıştır.
Rusça ile Türkçenin kültürel ve dilsel farklılıklarının edebi eser çevirisine yansımaları

'Rusça ile Türkçenin Kültürel ve Dilsel Farklılıklarının Edebi Eser Çevirisine Yansımaları' başlıklı, doktora tez çalışmamızın amacı; Reşat Nuri Güntekin'in Çalıkuşu adlı edebi eserinden faydalanarak, Türkçe ve Rusça dillerini çeviri yolu ile karşılaştırarak Türkiye ve Rusya arasındaki tüm evrelerde gelişen ilişkileri, kültürel ve dilsel farklılıkları ortaya çıkarmaktır. Türk ve Rus kültürlerini irdeleyerek farklılık ve benzer tarafları öne sürmek ile beraber Türkçeden Rusça'ya tercüme edilen edebi eserin incelenmesidir. Şimdiye kadar yapılan okumalar kapsamında çalışmaların içeriğine bakıldığında, özellikle politik ve ekonomik açıdan karşılaştırmalar olup dilsel ve kültürel açıdan olmaması göze çarpmaktadır. Böylece bu tezdeki amacımız Türk ve Rus halklarının dillerini ve kültürlerini dünya üzerinden algılama biçimlerini karşılaştırmaya yöneltmiştir. Bir başka halkın dünyayı nasıl algıladığının özelliklerinin bilinmesi, öncelikle farklı uluslardan insanlar arasındaki karşılıklı iletişimi tam olarak mümkün kılan uzman çevirmenler için önemli bir unsurdur. Çevirmen vasıtası ile edebi eser üzerinden, Türk ve Rus kültürlerini ve tarih boyunca iletişim içerisinde olan iki ülkenin kültürel ve dilsel özelliklerini ortaya çıkarmayı hedeflemektedir. Bu çalışmada cevap bulmayı umduğumuz sorular aşağıda olduğu gibidir. Türkiye-Rusya İlişkileri hangi zamana dayanmaktadır? Türk ve Rus dillerinin, Türkiye-Rusya ilişkilerinin gelişiminin günümüz ile karşılaştırılması sonucu nedir? Türkçe ve Rusça dillerinin dilsel açıdan ortak ve farklı noktaları nelerdir? Türk ve Rus kültürlerinin ve geleneklerinin benzerliklerinelerdir? Rusça ve Türkçe aynı edebi eserlerin kültürel ve dilsel açıdan karşılaştırılmasında alınacak sonuç nedir? Rus halkının Türkiye hayranlığının sebepleri nelerdir? Rusya ve Ruslar açısından tarih boyunca İstanbul'un, tarihi kader kenti olmasının nedeni nedir? Bu iki kültürün farklılıklarını incelemek ancak çeviri yolu ile gerçekleşebilir. Bu yüzden çalışmada kültür aktarımı ana sorunumuzdur. Bu tezde Rus ve Türk kültürel ilişkilerinin incelenmesi hedeflenmektedir. Bu seçilmiş edebi eserde kültürel yansımalar ne şekilde oluşmuştur? Çevirinin bir kültür aktarımı olduğu savını düşündüğümüzde, cevabını aradığımız hususlardan biri de çevirmenin bir kültür uzmanı olarak edebi metinleri çevirirken para kültürü, dia kültürü veya idio kültürü içerisinde kalıp kalmadığıdır. Bunlara ek olarak bu çalışma çeviri-bilim ve kültür-bilim araştırmaları olmak üzere iki disiplini de bir araya getirmektedir. Ayrıca roman çevirilerindeki kültürel etkileşimler üzerinde durulmuştur. Bu çalışmamızda, Türk ve Rus kültürlerinin 'Çalıkuşu' romanında nasıl ve ne şekilde karşılaştığını, söylem yakınlığını ve ayrılığını çeviri üzerinde irdelemeye çalıştık.
Poesque space as a fear factor in Kazuo İshiguro's when we were orphans and never let me go

Edebiyatın bir parçası olarak mekan istenen duyguları uyandırmada çok önemli bir rol oynar çünkü mekan sadece içerisinde bulunanların taşıyıcısı değil öznel bir gerçekliktir. Mekanın anlamı ona anlam veren kişiden kişiye göre değişebilir. Poe'da bu anlamı anlatıcı oluşturur; onun en önemli aracı ise öyküsüdür. Gotik roman muhtemelen mekanın ruh halini ve duyguyu yaratmak için kullanıldığı en tipik örnektir. Gotik karanlık ve bilinmeyen gibi ögeleri kullanarak korkunç bir atmosfer yaratmaya çalışır. Bir gotik yazarı olarak Edgar Allan Poe'nun gotik atmosferi etkisini büyük oranda anlatıcının mekanı algılaması ve anlamlandırmasına borçludur. Poe'nun mekanları anlatıcının aklından yansırken tekinsiz bir biçimde her yerde yankılanır. Poe anlatıcısının hayal gücünü ustaca manipüle ederken okurunu da bu korkunç mekana çekmeyi başarır. Günümüz yazarlarından Kazuo Ishiguro romanlarındaki mekan anlayışı açısından Poe ile benzerlik göstermektedir. Tekinsizlik ve ikilikler hem Ishiguro hem de Poe için çok önemli bir ögedir. İki yazar da bu ögeleri gerçeğin sınırlarını belirsizleştirmek için kullanırlar. Gerçeğin sınırlarının tehdit edilmesi, alışılmış tanımlardan şüphe etmeyi de arkasından getirir. Bunun yanında, hikayeler hem Poe'nun hem Ishiguro'nun mekanlarını oluşturmalarında önemli rol oynar.
The ontology of authenticity in John Fowles's novels

Bu çalışma, John Fowles'un eserlerinde varoluşun kendine özgülüğüne dair ontolojik açıdan yapılan incelemeyi konu edinmektedir. Ontolojik anlamıyla kendine özgülük kavramı Fowles'un seçilen şu üç romanında en belirgin yansımalarını barındırmaktadır Büyücü, Fransız Teğmenin Kadını, ve Yaratık. Bu romanlar tümü erkek olan bireysel karakterleri varoluşsal uyanışlarının kıyısında adeta sahile vurmuş bir halde resmetmektedir. Bu karakterlere sahip oldukları çeşitli şeyleri kaybetme pahasına önemli bir oranda otonomi kazanmayı başarabilme ya da başaramama hususlarında eşit şanslar tanınmıştır. Fowles'un kurgu eserlerinde karakterlerin kendine özgü olma dereceleri ile ilgili yargılarda bulunurken Sartre'ın varoluşçu felsefesini kullanan ve genel-geçerlik kazanan akademik eğilimin aksine, bu çalışma, en önemli eserlerinin başında gelen Varlık ve Zaman'ı yazarken Heidegger'in de yaptığı gibi, kendine özgülüğün ontolojik bir mesele olarak incelenmesi gerektiğini önermektedir. Bundan dolayı, bu çalışma ontolojik açıdan şunları incelemeyi hedeflemektedir: nasıl ve neden Büyücü'de Nicholas, Conchis'in oyunlarında kurgusal olarak yaratılmış olan benliklerden ziyade kendi benliğini seçme noktasında gelecekte yapacağı seçimle ilgili bir belirsizlik durumunda kalmaktadır; yine benzer bir şekilde, nasıl ve neden Nicholas'la kıyaslandığında, Fransız Teğmenin Kadını'nda, Viktoryen benliğini içinde bulunduğu zamana göre henüz gelmekte olan yirminci yüzyılın varoluşçu benliğiyle değiştirme hususunda yapacağı seçime Charles daha yakın durmaktadır; ve son olarak yine aynı şekilde, nasıl ve neden Yaratık'ta Ayscough, Lee'nin kendine özgülüğünü ve dahası, ölü bir cesedin gizemli bir şekilde bulunmasının ve bir başkasının da izi sürülemeyecek şekilde ortadan kaybolmasının ardındaki olayları yorumlayışında kendini belli eden özgünlüğünü görememektedir.
The concept of Islam and the 'Other' in post colonial context after 9/11: A comparative analysis of the novels the reluctant fandamentalist by Mohsin Hamid and the terrorist by john updike

Bu tez çalışmasında 11 Eylül sonrası Postkolonyal bağlamda Muhsin Hamid'in Gönülsüz Köktendinci ve John Updike'ın Terörist romanlarında İslam ve 'Öteki' kavramları yakından incelenmiştir. Seçilen eserlerdeki kahramanların Postkolonyal karakterler olması ve yaşadıkları Amerikan toplumunda dinsel ve etnik kimliklerinden dolayı ötekileştirmeye maruz kalmaları, İslam ve 'Öteki kavramlarının bu eserlerde derinlemesine araştırılmasına olanak kılmıştır. Gönülsüz Köktendinci ve Terörist romanlarında İslam ve Öteki temalarının roman kahramanlarının bireysel gelişim süreçlerine ve sosyal hayatlarına yansıması karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Postkolonyal yazar Muhsin Hamid romanında Doğulunun gözüyle Batı ve Neo-Kolonyal yazar olan John Updike ise romanında daha çok Batılının gözünde Doğu temasını daha çok vurgulamışlardır. Postkolonyal veya Neo-Kolonyal dünyada, Avrupa'ya ve Amerika'ya yapılan göçlerin de etkileriyle çok kültürlü toplumlar meydana gelmiş ve burada yaşayan göçmen Müslüman ailelerin kültürel, dinsel ve sosyal uyum sorunları olmuş ve özellikle 11 Eylül saldırıları sonrası yazılı ve görsel medyanın da etkisiyle Fundamentalizmin ve İslamofobinin de yükselmesiyle toplumda bir nevi ötekileştirilmeye ve ırkçılığa maruz kalmışlardır. Günümüz dünyasında hala Avrupa'da ve Amerika'da ırkçılık olaylarının yaşanması ve İslami değerlerin ve yerlerin hedef alınması ve Müslümanların toplumda konumları ne olursa olsun ötekileştirilmesi ve Batı dünyasının İslam'a ve Müslümanlara karşı önyargılarını kıramamış olmaları bu tez çalışmasını daha da anlamlı ve önemli kılmaktadır.
80'li yılların politik devrimleri ekseninde bellek çalışmaları olarak Monika Maron'un Animal Triste ve Feyza Hepçilingirler'in Tanrıkadın adlı eserlerinin karşılaştırılması

Bu çalışmanın temel amacı bellek çalışması olarak nitelendirilebilecek romanlardabellek olgusunun anlatım kurgusuna etkisini incelemektir. İnsan yaşamında travmatikve/ya da kalıcı etkiler bırakan deneyimler ve/ya da yaşam dönemleri bellekte daha çok yer eder. Belleğin bir niteliğinde, bu yer eden deneyimlerin daha sonraanımsanırken belleğin filtresinden geçerken genelde değişime uğramasıdır. Bellekçok sayıda edebiyat yapıtında kurgu aracı olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı doğrultusunda çağdaş Alman edebiyatından Monika Maron'un Animal tristeadlı eseri ile çağdaş Türk edebiyatından da Feyza Hepçilingirler'in Tanrıkadın adlı eseri kültürlerarası karşılaştırma doğrultusunda ele alınmaktadır. Yakın geçmişş diyeadlandırabilecek 1980'ler dönemini iç hesaplaşmalar üzerinden anlatan ve bellek çalışması olarak nitelendirilebilecek olan bu iki romanda bellek, çeşitli anlatım ve kurgu biçimleriyle odak noktasına oturtuluyor. Bu benzerliğin yanı sıra iki romanda da öze dönüş önemli bir motiftir. Saptanan temel farklılık ise, anlatım perspektifisayısı ve anlatıcı konumudur. Animal triste ve Tanrıkadın bellek çalışması aracılığıyla bir çözümden çok sorgulamayı ortaya atan, postmodern romanlar olarak okunabilir.
The question of identity in Hanif Kureishi's the Buddha of Suburbia and the Black Album

Bu çalışma Hanif Kureishi'nin Varoşların Budası ve Kara Plak romanlarında, yazarın kimlik kavramını nasıl sorunsallaştırdığını gösterir. Var olan çalışma bu romanlarda daha önce kalıplaşmış kategorilerin nasıl kaygan bir zemine taşındığını ve bu süreçte Homi Bhabha'nın melezlik, öykünme, muğlaklık, eylemlilik, liminalite ve üçüncü alan hakkındaki ana düşüncelerine gönderme yaparak Kureishi'nin, kimlik politikalarının temel verilerini nasıl sorguladığını göstermeyi amaçlar. Bu tez Thatcher'ın politikalarıyla ilişkilendirilmiş şekilde kurgu olarak ulus kavramına ve edimsel/süreç olarak kimlik kavramına göndermeler yapar. Bhabha'nın teorileri, Kureishi'nin karakterlerinin nasıl liminal alanlar yaratıp kimliklerini bu alanlarda gerçekleştirdiklerini vurgulamaya yardımcı olacaktır. Her iki romana bakarak şu sonuca varılmıştır: kimlik dini ritüeller, politik eylemler, sanat ya da cinsel söylem gibi kendisi sabit olmayan pek çok parametre üzerinden kurulduğu için, doğası gereği değişkendir. Kureishi'nin romanları geleneksel ideolojilerin özcü temelleriyle kimliği somutlaştırmanın imkasızlığını yazınsal kurguya taşır. Çok kültürlü bir dünyada, asimile etme eğilimi yerine, kimliğin değişken yapısını kabul edip kültürel farklılıklara saygı göstermek gerekir. Sonuç olarak, baskın seslerin arka plana itilmiş sesleri bastırmadığı/bastıramadığı bir dünyada, kimlik, ulusal ya da kişisel olması fark etmeksizin, kendini dönüştürmeye devam eder.
Literary encoding of modernist alienation in the language and spaces of James Joyce's Ulysses and Sadeq Hedayat's the blind owl

Bu tez, James Joyce'un Ulysses (1922) ve Sadık Hidayet'in Kör Baykuş (1937) adlı eserlerini, modernist yabancılaşmaya verdikleri cevaplar açısından incelemektedir. Bir başka deyişle, bu iki yazarın çeşitli düzeylerde, özellikle de dil ve mekan düzeyinde yabancılaşmayı kodlayan ve ifade eden metinler inşa ettiklerini incelemektedir. Çok sayıdaki çağrışımları ve anlamları ile yabancılaşma, bireylerin kayıtsızlıklarına ve/veya çevrelerindeki diğer insanlar, şeyler ve sosyal, siyasal veya dinsel kurumlarla anlamlı bir ilişki kurmadaki yetersizliklerine işaret etmektedir. Modernizmin istisnai durumları olarak sömürge geçmişşiyle İrlanda'da ve mecburi ve hızlandırılmış/yüzeysel modernleşmesi ve yarı-sömürge durumu ile İran'da bu yabancılaşmanın temsilinin romanların dili ve mekanları üzerindeki etkileri incelenecektir. Bu iki romanda yabancılaşma alışıldık olmayan dil kullanımı ve düz-çizgisel olmayan, karmaşık anlatı tarzlarını içeren biçimsel deneme gibi modernist ve avangard teknikler aracılığıyla kodlanmaktadır. Bu romanlarda, fazlasıyla konformist-olmayan tarz ve yöntemlerin sonucu olarak ortaya çıkan karmaşıklık kendileri de tipik olarak modernist olan okurlar üzerinde de yabancılaştırıcı etkiler yaratmaktadır. Bir başka deyişle, okurlar bu romanları 'zor' olarak deneyimlemekte ve bir dereceye kadar bu metinlerden yabancılaşmaktadırlar. Bu romanlarda kurgusal mekanlar yaratarak ve yerleri temsil ederek okurlar aynı zamanda liminalliğin yabancılaştırıcı boyutları ile karşılaşmaktadırlar. Bunlar da karakterlerin yalıtılmışlığını, yerinden olmuşluğunu, yönünü kaybetmişliğini ve yabancılaşmasını yansıtmaktadır. Tez, liminalliğin Ulysses ve Kör Baykuş'taki çoğu mekanın bir karakteristiği olduğunu göstermektedir. Bu iki modernist romanda, sömürgeci müdahalenin yanı sıra dini ve siyasi otokratik yönetimin ezici/zulmedici faktörleri ile dolu olan bir toplumdan dışlanmış veya yabancılaşmış hisseden bireylerin yabancılaşmış konumlarını, yabancılaştırıcı kentsel mekanlar, standart-olmayan ve konformist-olmayan anlatı tarzı ve dil betimlemektedir.
A comparative analysis of paratextual elements in the complete translations of Gulliver's travels

Jonathan Swift'in Gulliver'in Seyahatleri eseri, İngiliz edebiyatının en önemli hicivlerinden biri olarak kabul edilir. Roman, ağırlıklı olarak kurumlar ve insanlık hakkında doğrudan ve dolaylı eleştiriler içerir. Fakat kitap, yayıncı, yazar veya üçüncü bir tarafça uygulanan metinsel olmayan unsurlar sebebiyle her zaman bir hiciv eseri olarak algılanmaz. Genette (1997), bir eserin kitap haline gelmesini ve okuyucuya ulaşmasını sağlayan bu öğeleri metin dışı unsurlar olarak tanımlar. Aynı zamanda bu unsurlar metnin algılanmasına da etki eder. Bu çalışmanın amacı, Jonathan Swift'in Gulliver'in Seyahatleri adlı eserinin tam metin çevirilerinin metin dışı unsurlarını araştırmak ve bunlar arasından okuyucunun metin üzerindeki algısını en çok etkileyen unsurları bulmaktır. Çalışma, öncelikle kitabın Türk edebiyatı çoğuldizgesindeki konumunu belirlemek üzere Itamar Even-Zohar'ın (1990) çoğuldizge kuramı kapsamında bibliyografik bir araştırma yürütür. Daha sonra, İrfan Şahinbaş, Kıymet Erzincan Kına ve Can Ömer Kalaycı tarafından çevrilen ve beş farklı yayınevi tarafından basılan tam çevirilerinin metin dışı unsurlarını analiz eder. Son olarak, Gulliver'in Seyahatleri'nin alımlanmasını değiştirebilecek en etkili unsurları tartışır. Sonuç olarak, bu çalışma, bahsi geçen romanın Türk edebiyatı çoğuldizgesinde çoğunlukla çocuk edebiyatının bir parçası olarak kabul gördüğünü gösterir ve ayrıca, saptanan sekiz unsur içerisindeki dört etkili metin dışı unsuru ortaya çıkarır: seri başlıkları, arka kapak metinleri, önsöz niteliğindeki notlar ve dipnotlar. Bibliyografik araştırma kitabın Türk edebiyatı çoğuldizgesindeki konumunu çoğunlukla bir çocuk edebiyatı eseri olarak gösterse de tam metin çevirilerinin metin dışı unsurları Swift'in hicivli tarzını ve hedeflenen okuyucunun yetişkinler olduğunu ortaya koyar.
A comparative study of discontent with modernity and modernization in the novels of A. L. Huxley and A. H. Tanpınar

Bu tezin amacı modernite ve modernleşme konularına ilişkin olarak Ahmet Hamdi Tanpınar'ın Aldous Leonard Huxley ile olan felsefi ve kurgusal diyaloğunu incelemektir. Yazarların metinlerindeki kültürel farklılıkları göz önünde bulunduran bu çalışma, Huxley'nin romanlarında modernite ve modernleşme konularına ilişkin tavrını, Tanpınar'ın kendi romanlarında ne ölçüde benimsediğini, gözden geçirdiğini ve/veya bu tavırla ne kadar çatıştığını bulmak amacıyla yola çıkmıştır. Bu tez Huxley ve Tanpınar'ın satirik fikir romanları yazarak, liberal modernite söylemine dayanan modern anlayışını eleştirdiklerini iddia etmektedir. Adorno, Horkheimer ve Marcuse gibi Frankfurt Okulu teorisyenleri tarafından sonradan geliştirilen bazı kuramlar, bu çalışma tarafından Huxley'nin modernite sorunsallaştırmasının daha iyi incelenmesi amacıyla kuramsal çerçeve olarak kullanılacaktır. Yine, Henri Bergson, Walter Benjamin, Tasavvuf ve Çoklu Moderniteler tarafından geliştirilen fikirler, Tanpınar'ın modernite yaklaşımını tartışmak için teorik çerçeve olarak kullanılacaktır. Ayrıca bu çalışma hem Tanpınar'ın edebi metinleri üzerine yazılmış olan eleştirel literatüre hem de edebi metinleri nadiren uluslararası bir perspektiften değerlendirilen Huxley araştırmalarına katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Bu amaçla, A. L. Huxley'nin Point Counter Point (1928) ile Brave New World (1932) ve A. H. Tanpınar'ın Huzur (1949) ile Saatleri Ayarlama Enstitüsü (1961) adlı romanları mukayeseli bir şekilde çalışılacaktır.