turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Edirne'de geç dönem Osmanlı eğitim yapıları

Eğitim ve öğretim, bir bütün halinde insanlığın varoluşundan beri yer, zaman ve mekan değiştirerek devam etmiştir. İlerleyen dönemlerde çağın gerekleri ve toplumun ihtiyaçlarıyla birlikte yeni yöntem ve metotlarla gelişimini sürdürmüştür. Osmanlı Devleti, Tanzimat'ın getirdiği yeni sisteme paralel olarak gelişen eğitimde yenilik faaliyetleri sonucu Osmanlı merkezinde ve eyaletlerinde birçok eğitim binası inşa ettirmiştir. Edirne, tarihsel süreç içerisinde sürekli iskan edilmiş bir şehirdir. Gerek Bizans gerekse Osmanlı idaresi altında da yoğun imar faaliyetlerinin gerçekleştiği bir şehir olmuştur. Özellikle Osmanlı İmparatorluğuna başkentlik ettiği yıllarda oldukça fazla yapı çeşitliliğine sahip bir şehir haline gelmiştir. Osmanlı Devleti, Payitahtını Edirne'den İstanbul'a taşımasına rağmen, Edirne önemini korumaya devam eden bir şehir olmuştur. Tez kapsamında ele alınan Edirne'deki Geç Dönem Osmanlı Eğitim Yapıları da Osmanlı'nın son döneminin eğitim faaliyetlerindeki gelişimi ve bu amaçla inşa edilen yapıları içermektedir. Bu kapsamda daha önce bu yapıları tüm yönleri ile ele alan bir çalışma yapılmadığı için Edirne Merkez ilçesinde, başlangıçta okul olarak inşa edilmiş ilerleyen dönemlerde fonksiyonel değişikliklere uğramasına rağmen, günümüze ulaşan bu tarihi eğitim yapıları, harita üzerinden kent içindeki konumları belirlenerek, tarihçe, plan, cephe ve süsleme düzeni yönünden incelenmiştir.
Amorium Kazıları Büyük Mekan maden buluntuları

Bu çalışmada, Amorium Antik Kenti 'Büyük Mekan' kazılarında ele geçmişş maden eserler konu edilmiştir. Amorium, M. Ö. 2000'li yıllardan itibaren Hitit, Frig, Yunan, Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde kesintisiz yerleşim görmüş antik kenttir. Kent, Yukarı Şehir ve Aşağı Şehir olarak iki başlık altında değerlendirilmektedir. Amorium'da ilk bilimsel çalışmalar, 1987 yılında Prof. Dr. R. Martin Harrison tarafından bir yüzey araştırması ile başlamıştır. Prof. Harrison 1988 - 1992 yılları arasında kentte kazı çalışmaları gerçekleştirmiştir. 'Amorium Kazıları Projesi' ile 1993- 2009 yılları arasında Dr. Chris S. Lightfoot tarafından devam ettirilmiştir. Kentteki kazı çalışmaları 2014 yılından itibaren Bakanlar Kurulu kararı ile Kültür ve Turizm Bakanlığı ve Anadolu Üniversitesi adına Doç. Dr. Zeliha Demirel Gökalp'in kazı başkanlığında sürdürülmektedir.'Büyük Mekan', Aşağı Şehir Kilisesi'nin kuzeyinde, sit alanının neredeyse tam ortasında yer almaktadır. 1996- 2008 yılları arasında, alanda gerçekleştirilmiş olan kazılarda MS. 6 .-9. yüzyıllara tarihlenen bir Bizans Hamamı ortaya çıkartılmış ve ayrıca bu alanın, kentin önemli bir şarap üretim merkezi olduğu anlaşılmıştır. Büyük Mekan kazılarında bulunan demir, bronz ve kurşun malzemeden oluşan 217 adet parça tanımlanmış, türlerine göre sınıflandırılmış ve ele geçtikleri tabakadaki diğer buluntular ile karşılaştırılarak değerlendirilmiştir.
Hattat Abdülfettah Efendi'nin hayatı ve madalyalardaki yazıları

İstanbul, XIX. yüzyılda, hüsn-i hatt icrasının zirveye ulaştığı en önemli merkez olma hüviyetini taşımaktadır. Bununla birlikte, Osmanlı Devleti'nde yaşanan büyük kurumsal ve iktisadi dönüşümlerin etkilerinin yaşandığı bir dönemde hattatlık, Osmanlı bürokratik hayatında etkili bir meziyet olma vasfını sürdürmektedir. Sultan Abdülmecid, Sultan Abdülaziz, Sultan V. Murad ve Sultan II. Abdülhamid hizmetinde, son derece canlı bir bürokrasi ve sanat hayatı sürdürmüş olan Abdülfettah Efendi'nin gerek restorasyon çalışmalarında aldığı görevler gerekse sersikkegenlik vazifesinde bulunduğu dönemde Darphane-i Amire'de ilk kez kağıt para ve pul basımında üstlendiği görevler hüsn-i hatt tarihi açısından dikkate değerdir. Bu çalışmada, büyük dönüşüm ve yeniliklerin yaşandığı bir dönemde Osmanlı Devletinin başkentinde, hat sanatına yön veren sanatçılardan biri olan Abdülfettah Efendi'nin hayatı, madalya tasarımları ve bu tasarımlar için yazdığı yazılar ele alınmaktadır.
Süleymaniye Kütüphanesi koleksiyonu'nda bulunan ta'lİk levhalar

Hat sanatının tarihsel gelişiminde oldukça önemli bir yere sahip olan ta'lik yazı, İran'da doğup gelişmiş ve kısa zamanda diğer İslam ülkelerine yayılmıştır. 18. yüzyıldan itibaren Türk hattatlarının sanat anlayışı ve beğenisine göre yorumlanarak en güzel şekline bürünmüş, 19. yüzyılda Türk ta'lik ekolünün ortaya çıkması ve celi yazıda yaşanan gelişmelerle güzelliğinin zirvesine ulaşmıştır. Levha asma geleneğinin yaygınlaşması celi ta'lik hatla yazılmış çok sayıda eserin günümüze ulaşmasını sağlamıştır. Türkiye'nin en büyük, dünyanın sayılı yazma eser kütüphanelerinden olan Süleymaniye Kütüphanesi, bünyesinde barındırdığı koleksiyonlarla akademik araştırmalar açısından konu çeşitliliği sunmaktadır. Kütüphanenin levhalar koleksiyonunda bulunan levhalarla ilgili çeşitli çalışmalar yapılmakla birlikte ta'lik levhalara ilişkin bir araştırmanın bulunmaması tez konusunu belirlemede etkili olmuştur. Yüksek lisans tezi kapsamındaki bu çalışmada Süleymaniye Kütüphanesi levhalar koleksiyonunda yer alan ta'lik levhalar; sanatkarları, yazı türü, metni, malzeme, teknik ve süsleme özellikleri bakımından tasnif edilerek kataloglanmış, elde edilen veriler sonucunda değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu değerlendirme ile; ta'lik yazının tarihsel seyri içinde Türk sanatkarlar elinde farklı bir havaya bürünerek zirveye ulaştığı, coğrafi, kültürel ve dönemsel koşulların hat sanatının yanında tezhip sanatında da etkili olduğu ortaya konmuştur.
The Perception and representation of Islamic art and the emergence of the Islamic department in the Müze-i Hümayun (1889-1908)

On dokuzuncu yüzyılda, kolonileşme süreci, Endüstri Devrimi'nin sonuçları ve Romantisizm hareketinin etkileri ile birlikte Avrupa'da İslam sanatına karşı yeni bir ilgi doğmuştur. Bu konudaki araştırmalar ve akademik çalışmalar, sanattaki oryantalizm akımı, şahıs ve devlete ait İslam sanatı koleksiyonlarının oluşturulması gibi olgular Batı'nın doğu kültürünü algılayışı hakkında ipuçları vermekte, öte yandan İslam ülkelerinin dünya sergilerine katılmaları ve kendi milli koleksiyonlarını oluşturmaları bu toplumların kendilerini dış dünyaya temsil etme konusunda gösterdikleri hassasiyetin göstergeleridir. Bu dönemde, Osmanlı kültürel kimliğinin tarihsel unsurlarını araştırmaya karşı artan ilgi, imparatorluğun kültürel mirasını tanımlama, sunma ve koruma konusunda organize çabaların ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Dünya sergilerine katılarak ve imparatorluğun kültür mirasını müzede sergileyerek Osmanlı İmparatorluğu kendisini dış dünyaya temsil etmiştir. Bu çalışma, Batı'daki değişen İslam sanatı imgesini ve algılanışını, aynı zamanda İslam sanatının Müze-i Hümayun'da kurulan islam Sanalı üairesi'ndeki temsilini konu almaktadır. On dokuzuncu yüzyılın sonlarına doğru II. Abdülhamid dönemindeki değişen politik ve kültürel gündeme paralel olarak kendini temsil etme olgusunu incelemeyi hedeflemektedir. iv
XIX. yüzyıl ve sonrasında Antakya'nın mekansal oluşumunda meydana gelen değişiklikler ve Kurtuluş Caddesi

Antakya. Anadolu'nun güneyinde. Akdeniz'in doğu ucundadır. Asi Nehri'nin açtığı vadi üzerinden Filistin ve Suriye sahilllerini izleyerek Güney Anadolu'ya gelen yollar ile bu yöneldik olan ve Mezopotamya'dan gelerek Akdeniz'e ulaşan ticaret yollarının kesiştiği Amik Ovası'nın güneybatısında yer almaktadır. Kuzeyde İskenderun, güneyde Samandağı Körfezi yoluyla Akdeniz'e bağlanır. Antik dönemde, jeopolitik yönden taşıdığı önem. Antakya'nın Kuzey Suriye coğrafi bölgesinin başkenti olmasını sağlamıştır. I. Ö. 300'de. Habib Neccar Dağı ile Asi Nehri arasında Hippodamos plana göre kurulmuştur. Dağın üzerindeki Akropolis'ten. düzlük alandaki Aşağı Kent'e kadar inen surlarla çevrilidir. Antakya. VII. yüzyılda. Antik kimliğini kaybetmiş. İslam fetihlerimle yeni bir yapıya bürünmüştür. 1517'de Osmanlı egemenliğine girmiş. Osmanlı / İslam kentlerinin temel mekansal oluşum ilkelerine göre biçimlenmiştir. Tek yapılar ve yapı grupları ise bölgeye özgü, içe dönük bir planlama gösterirler. Taş malzemenin hakim olduğu mimari örnekler çoğunlukla sokaktan yalıtılmış bir avlu çevresinde toplanan yapı gruplarından oluşmaktadır. Hemen bütün yapılarda, Osmanlı mimari anlayışı ile yerel özellikler birlikte karşımıza çıkarlar. Kent, 1832 yılında İbrahim Paşa'nın yaptırdığı kışla ve saray yapıları ile güney yönünde genişlemiştir. Tanzimattan sonra hükümet konağı olarak kullanılan saray çevresinde, otel, lokanta gibi yeni yapı türleri, zemin katı ticari işlevli evler görülmeye başlanmış, dışa dönük bir yapı ortaya çıkmıştır. Geleneksel kent merkezi ise özelliklerini korumaktadır. Fransız Mandası sırasında açılan. Roma döneminde yapılmış olan 'Sütunlu Yol' un aksı üzerinde bulunan 'Kışla-Dörtayak Yolu' eski girift dokuyu yararak geçen bir ana arterdir. Bugün adı Kurtuluş Caddesi olan yolun iki tarafında, içe dönük geleneksel avlulu evlerden farklı olarak, sokağı sınırlayan, sokaktan girilen, cepheleri sokağa bakan, sofalı evler inşa edilmiştir. Bu evlerin cephe düzenlemelerinde görülen, neoklasik üslubun öğeleriyle yöresel öğelerin bir arada kullanıldığı eklektik karakter, o dönemde bölgede önemli bir yeri olan Beyrut'la benzerlikler göstermektedir.
The Monuments of Roman Ancyra reviewed

Bu tez çalışmasında, özgün kazı raporlarının, epıgrofik ve nümizmatik bulgulerın incelenmesine dayalı olarak, Ancyra'nın Roma donemi anıtları, hakkında varılan kabul edilmiş sonuçlar yeniden değerlendirilmektedir. Bu çalışmadan de anlaşılacağı gibi, bu donem yapılarının hiçbiri kesin olarak tarihlendirilememektedir, ayrıca Ancyra ile ilgili şovlar in çoğu da kuşkuludur. Sorular hala geçerlidir, ama bu metindeki bilgiler Roma Ancyra 'sının karmaşık ve çözümlenmemiş özelliğini yansıtmaktadır. Ancyra'nın kronolojisini kanıtlayacak kesin, ampirik ve arkeolojik kanıt bulunmadığından 'Agoustus ve Roma' tapınağı konusundaki tartışmalar devam etmektedir. Bu tapmağın Romamı, Hellenistikmi yoksa Galatlar döneminemi ait olduğu bilinmemektedir. Yalnızca bu yapı değil Ancyra'nın günümüze kalmış ve belgelenmiş tüm anıtları tartışmaya açıktır. Çok az bilinen ve terk edilmiş Roma tiyatrosu tartışmalı biçimde İs. 128 ' etarihlendirilsede esas yapım tarihini kanıtlayacak hiçbir belge bulunmamaktadır. Yapı karakteristik bir Roma tiyatrosu gibi gözükse de,. sıra dışı paradosları ve yamaca Yaslanmış olması Hellenistik erken İmparatorluk ve hatta Hadrian dönemine işaret ediyor olabilir. Arşitrovla süslenmiş bir andesit yol savının yanlış olduğu ortaya çıkmıştır. Bulunan bu arşitrov aslında hamamın palestrosuna aittir. İmparator Trojan'ın bronz büstünün bulunduğu bu alanın bir pazar yeri olduğu düşünülüyordu. Arşitravın üzerindeki isim Roma hamamının şimdiye dek kabul edildiği gibi Caracalla döneminde yapılmış olamayacağını göstermektedir. Hamamın simetrik olduğu da kesin değildir. Yarım bırakılmış esas tasarımı veya ona tanınmaz hale getirecek biçimde değişikliğe uğrama olabilir. Tüm bunlar yazıt ve sikkelerle birleşince daha bütünsel bir Ancyra imgesi ortaya çıkmaktadır. Burada varılan sonuç Roma dönemi Ancyra'sının kentsel tasarım ve bağlamının bilinmiyor olması ise de bu çalışma gelecekte yapılacak bir rökanstrüks iyona katkıda bulunmayı amaçlamaktadır.
Amasya-Gümüşhacıköy ilçesi Gümüş Yeni Camii

Tez çalışmasının konusunu Amasya İli, Gümüşhacıköy İlçesi Gümüş Kasabası Maden Mahallesi'nde bulunan Osmanlı dönemi Rum kilisesi oluşturmaktadır. Çalışmada yapının mimari özellikleri, üslubu ve süsleme özellikleri ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Yapının inşa tarihinin ve evrelerinin belirlenmesi, mimari özelliklerinin ve geçirdiği değişimin değerlendirilmesi ve Sanat Tarihi'ndeki yerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Tez çalışmamızın girişini amaç, içerik ve yöntem oluşturmaktadır. Kilisenin yer aldığı Gümüş yerleşiminin anlatıldığı bölümün ardından adı, bölgenin tarihçesi, demografik yapısı ve Gümüş'te yaşayan Rumlara ait bilgilere değinilmektedir. Bir sonraki bölümde Osmanlı Dönemi'nde kilise inşasına dair temel bilgilere yer verilmiştir. Üçüncü bölüm Gümüş Yeni Camii'nin adı, inşa tarihi ve evrelerinin tespitine yönelik bulgularla başlamaktadır; daha sonra araştırma konumuz olan yapı mimarisi ve dekorasyonuyla ayrıntılı olarak tanıtılmaktadır. Dördüncü bölüm yapının kiliseden camiye dönüşüm sürecine odaklanmış olup, camiye çevrilmesi, geçirmiş olduğu deprem ve sonrasında Tokat Vakıflar Bölge Müdürlüğü tarafından 2006- 2007 yılında yapılan restorasyon çalışmaları sırasında gerçekleştirilen değişimlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Karşılaştırma kısmında, tez konumuz olan yapı elde edilen veriler doğrultusunda hem kendi içerisinde hem de dönem örnekleriyle karşılaştırılarak değerlendirilmektedir. Bu bölümde Anadolu'nun pek çok bölgesinden örneklerden bahsedilmiş olmakla birlikte özellikle yapının da içerisinde bulunduğu Karadeniz Bölgesi yapılarına değinilmiştir. Sonuç bölümünde yapıya dair bütün keşiflerimiz ve değerlendirme sonrası ortaya çıkan görüşlerimiz kısaca sıralanarak tez sonlandırılmaktadır.
Aksaray, Belisırma Köyü, Karagedik Kilise

Karagedik Kilise Kappadokia Bölgesi'nde, Aksaray'ın 42 km. güneydoğusunda, Güzelyurt ilçesinin 11 km. batısında, Ihlara Vadisi sınırları içinde yer alan Belisırma Köyü'ndedir. Araştırmamızın amacı, günümüzde yıkılmaya yüz tutmuş Karagedik Kilise'yi, plan özellikleri ve duvar resimleri açısından belgelemek, incelemek ve yapının sorunlarını ortaya koymaktır. Yapının plan tipi ve mimari özellikleri, Kappadokia Bölgesi ve bölge dışındaki benzer yapılarla karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiş, böylece yapının dönem içerisindeki yeri ve özelliği belirlenmeye çalışılmıştır. Karagedik Kilise'de daha önce ayrıntılı bir şekilde rölöve çalışması yapılmadığından, yapının planı, kesitleri, cephe ve duvar resimlerinin çizimleri yapılmış, günümüzdeki durumu fotoğraflarla belgelenmiş ve kilisenin yapı malzemesinin laboratuar analizleri yapılmıştır. Restitüsyon önerileri, 20. yüzyılda yapılan araştırmalar ve günümüze gelebilen benzer örneklerin yardımıyla yapılmıştır.
Ottoman imperial painting collection through a document dating from 1890

Bu çalışma, 1890 tarihli ve 'Saray ve Kasr-ı Hümayunlarda bulunan resimlerin cinsini ve ressamlarının esamisini mübeyyen defter' başlıklı bir Osmanlı belgesi üzerinden 19. yüzyıl Osmanlı saraylarındaki tablo koleksiyonunu incelemektedir. Belge Osmanlı İmparatorluğu'ndaki ilk özel batı tarzı resim koleksiyonunun bilinen ilk envanteridir. Tezin ilk kısmında bu koleksiyonun oluşum aşaması incelenmiş, ikinci kısmında belge üzerinden koleksiyonun bugünkü durumu tespit edilmiştir.
Orta Bizans dönemine kadar Kapadokya ve Lykaona bölgelerindeki serbest haç planlı kagir yapılar

Bizans mimarisinde 'serbest haç planlı yapılar' olarak tanımlanan yapı grubu yoğun olarak Anadolu'nun Kappadokya ve Lykaonya bölgelerinde inşa edilmiştir. Serbest haç planlı yapılar, merkez bölüm ile dik eksenlerindeki haç kollarından ibarettir. Apsis bazen doğu haç koluna açılır. 'T' tipi olarak adlandırılan örneklerde ise apsis doğrudan merkezdeki kare planlı bölüme açılır. Kappadokya ve Lykaonya'daki yirmi serbest haç planlı yapıdan biri dışında, diğerleri 'T' tipindedir. Kappadokya ve Lykaonya bölgeleri, Anadolu'nun orta bölümünde yer alan ve Ortaçağ'da zaman zaman sınırları karışan komşu iki bölgedir. Serbest haç planlı yapılara yoğun olarak bu iki bölgede karşılaşılması yüzünden, her ikisi de tez kapsamına alınmıştır. Çalışmamız sonunda aslında iki bölgedeki yapıların mimari bakımdan çok da benzemedikleri saptanmıştır. Özellikle Lykaonya bölgesinde son yirmi yılda yapılan bilimsel araştırmaların sayısı yok denecek kadar azdır. Diğer taraftan, her iki bölgede konumuz kapsamında yer alan yapıların pek çoğu yıkılmıştır. Ayakta olanlar ise yok olmaya yüz tutmuştur. Çalışmamızın amacı bu yapıları belgelemek, tanıtmak, iki bölgedeki yapıları karşılaştırmalı olarak incelemek ve Bizans mimarisi içerisindeki yerlerini saptamaktır.
İngiltere ve Osmanlı Devleti'nde sanayi devrimi ve form algısı

Bu tezin temel amacı, Sanayi Devrimi'nin sonucunda değişen sanat algısını İngiltere ve Osmanlı Devleti örneği üzerinden değerlendirmektir. Bu tezde öncelikle Sanayi Devrimi öncesi sanat ve zanaat algısı ve ilişkileri sunulmuştur. Sanayi Devriminin kısaca tanımlanmasından sonra İngiltere'de Kraliçe Victoria Dönemi'nde Sanayi Devrimi sürecindeki yaşanan toplumsal değişimler ele alınmıştır. Sonraki bölümde İngiltere örneği üzerinden Sanayi Devrimi sonrasında sanat/zanaat alanlarında sanayileşmeden kaynaklanan problemler hakkında bilgi verilmektedir. Tezin devamında ortaya çıkan sorunlar ve değişimlere karşı çözüm getirmeye çalışan kişiler ve akımlar hakkında bilgi sunulmuştur. Ayrıca, tasarım/sanat/zanaat alanlarını sanayi ile yakınlaştırma çabalarına değinilmiştir. Daha sonraki bölümde Osmanlı Devleti'nin sanayileşme çabaları incelenmiş, Batılılaşma öncesi Osmanlı Devleti hakkında bilgi sunulmuş; ve 19. yüzyıldaki değişimler tartışılmıştır. Son olarak bir değerlendirme sunulmuştur.
Saraybosna'daki Osmanlı Dönemi mimarİ eserleri ve bugünkü durumları

Saraybosna zengin geçmişşiyle ve birbiri içine geçmişş birbirinden farklı kültür, din ve tarihi devirleriyle çok nadir bir şehirdir, öyle ki Saraybosna Avrupa'nın Kudüs'üolarak adlandırılmaktadır. Üzerinde durulması gereken tarihi devirlerinden bir tanesi de 16. yy'dır. Bu dönemde Osmanlı İmparatorluğu altın çağına girmiş, mimari işlerin çoğutamamlanmış ve Saraybosna şehir statüsünü kazanmıştır. Böylelikle başta BosnaSancağı merkezi, daha sonra Bosna Eyaleti, olan Saraybosna, önemli bir siyaset, ekonomi, kültür ve eğitim merkezi olarak önce Bosna Hersek'in en önemli, sonrasındaBalkanlar'daki en büyük şehirlerden bir tanesi haline gelmiştir. II. Beyazıd'ın torunu ve meşhur bir Sancakbeyi olan Gazi Hüsrev Bey muazzam estetik değere sahip işlerin ortaya çıkmasında özel bir rol almıştır. Kendisi yaptığı bağışlarla birlikte Saraybosna'nınkasabadan bir şehir düzeyine gelmesini sağlayan kentsel imar faliyetlerini başlatmıştır. Bu araştırma 15. yy sonu ile 18. yy sonu arasındaki tarihlerde, Osmanlı döneminde, Saraybosna'da Osmanlı Mimari mirasını oluşturan farklı tiplerde veüsluplardaki yapıları inceleyen bir çalışmadır. Bu işleri yürüten yerli kişiler vakıflarıkurmuşlardır ki bu vakıflar bünyelerindeki kaynakları nesneleri inşa etmekte ve Bosna Hersek'te bulunan Saraybosna'nın kentsel yerleşimlerini geliştirmekte kullanmışlardır. Bazıları Sultan'ın ailesine doğrudan bağlı olan ve Osmanlı İmparatorluğu'ndaki saygı duyulan siyasi kurumlardan olan vakıflar, birinci elden mimari işlerin sorumluğunufinanse edilmesini üstlenmişlerdi. Müteahhitler, yerel sanatkarlardan veya yakındaOsmanlı üslubunu yeniden yorumlama isteğindeki çevre bölgelerden gelensanatkarlardan oluşmaktaydılar. İnşaatlarda kullanılmış malzemelerin tamamıSaraybosna çevresinden çıkarılmıştır ve işlenen malzemeler de Saraybosna'dakiatölyelerden sahaya gönderilmiştir. Bu çalışma 15. yy sonu ile 18. yy sonu arasındaki dönemde Saraybosna'daki Osmanlı mimarisini 25 ayrı dini ve kamusal yapı üzerinden estetik, sanatsal ve tarihi açıdan incelemektir. İncelenen camilerin seçimiyle ilgili göz önüne alınmış olan ana unsur günümüze ulaşmış olması ve tek kubbeli örtü sistemine sahip olmasıdır. Tarihi ve mimari bilgiler ile nesnelerin süslemeleri ile ilgili bilgilerin dışında, çoğu nesnenin1992- 1995 yılları arasındaki savaşta yok olması veya geri dönülemez bir biçimde zarar görmesi nedeniyle, her nesnenin geçirdiği değişim ve güncel durumlarının üzerinde özellikle durulmuştur.
İzmir Belevi'nde bir ortaçağ savunma yapısı: Keçi Kalesi

Keçi Kalesi, İzmir'in Selçuk İlçesi'ne bağlı Belevi Beldesi'nin yakınındaki Alaman Dağı'nda yer almaktadır. Bizans İmparatorluğu tarafından artan Türk akınlarına karşı inşa ettirilmiştir. Komnenos hanedanlığı döneminde kırsaldaki halkın korunmasını sağlamak amacıyla büyük bir savunma yapısı inşası faaliyeti görülmektedir. Manuel Komnenos döneminde ise idari anlamda da bir adım atılarak Neokastra adında yeni bir thema teşkilatı kurulmuştur. 'Yeni Kale' anlamına gelen bu thema adını inşa edilen kalelerden almaktadır. Bu dönemde, Batı Anadolu'da birçok irili ufaklı savunma yapısı inşası söz konusudur. Bu savunma ağının bir parçası olan Keçi Kalesi de civarındaki halkın sığınabileceği bir tahkimat olarak inşa edilmiştir. Kalenin, batısındaki hariç bütün surları neredeyse tamamen ayaktadır. Ephesos ve Metropolis kentlerine yakın, doğudan batıdaki kentlere ulaşımı sağlayan güzergahı denetim altında tutan 300 m. yükseklikte dik bir tepe üzerine inşa edilmiştir. Savunmaya yönelik şekillenen planı, duvarlarda kullanılan örgü teknikleri ve net bir biçimde gözlemlenebilen iki aşamalı inşasıyla dikkat çeker.
İstanköy 'de arşiv belgelerine göre Türk devri yapıları

Tarihi eserler bakımından zenginliklerle dolu önemli bir yerleşim merkezi konumundaki İstanköy'de inşa edilmiş binaların çoğunluğu Osmanlı dönemine aittir ve bu mimari varlıklardan büyük bir kısmının Sanat Tarihi açısından şimdiye kadar yeterince incelenip tanıtılmadığı görülmektedir. Böyle bir boşluğu gidermek amacıyla, İstanköy'de Arşiv Belgelerine Göre Türk Devri Yapıları başlıklı bu araştırmaya yönelerek, öncelikle daha önceki sınırlı sayıdaki yayınlar ve arşiv belgelerinde kayıtlı bilgilerin derlenmesi ardından, şehir merkezindeki mevcut binaları bizzat inceleyip, fotoğraflarla belgelemek suretiyle tespit işlemlerini tamamladıktan sonra, sistematik katalog düzeni içinde her birinin ayrıntılı tanıtımını ve ayrı bir bölüm halinde bütün eserlerin karşılaştırma ve değerlendirmelerini yaparak, Türk Sanatı Tarihi gelişim çizgisindeki yerlerini belirlemeye çalıştık. Araştırmamızda, İstanköy'ün mimari varlıkları ile zengin bir şehir dokusuna sahip bulunduğu, halen ayakta kaldığı tespit edilebilen cami/mescid, türbe, hamam, şadırvan ve çeşme olmak üzere toplam 39 adet eser ile açıkça anlaşılmaktadır ve bunların tamamı bu çalışmamız kapsamına alınmıştır. Mevcut yapılar, kronolojik bakımdan 16. yüzyıl sonlarından 20. yüzyıla kadar geniş bir zaman dilimine aittir. Çoğu müstakil inşa edilmekle birlikte, Lonca Cami ve Yenikapı Camileri etrafında, bir kısmı arşiv belgelerinde geçen, bir kısım da yapı kalıntılarına dayanarak bir külliyle bütünlüğünü içinde tespit edilmeye çalışılmıştır. İstanköy'deki Türk Devri Mimari Eserleri'ne yönelik bu araştırmamızla, konumuz kapsamındaki binalardan bir kısmının deprem, gibi afetlerle tamamen ya da kısmen ortadan kalktığı, günümüze sağlam gelebilmiş bir kısmının da insan eliyle yapılan tahribat izleri taşımalarından dolayı asıl vasıflarını kaybettikleri ortaya çıkmaktadır. Çoğunlukla bakımsız vaziyette kendi hallerine bırakıldıkları anlaşılan bu eserler hakkında, arşiv bilgilerinin derlenmesi, günümüze ait durumlarının belgelenmesi, topluca kataloglanarak tanıtılması ve sanat tarihi değerlerinin belirlenmesi şeklinde ana hatlarını sıralayabileceğimiz çalışmamız, esasen bilimsel kriterlerle sürdürdüğümüz bir araştırma ve inceleme ürünü oluşturmak maksadıyla hazırlanmıştır. Ama aynı zamanda bir daha tekrar yerine konulamayacak çeşitli niteliklere sahip İstanköy'deki Türk Mimarisi'nin mümkün mertebe en iyi şekilde korunması, onarılması ve gelecek kuşaklara aktarılarak sonsuza kadar yaşatılmasına da katkı sağlayacağına inanıyoruz.