turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ways of seeing: Nev'izade Ata'i's Alemnüma and changes in the visual perception of Ottoman society in the early seventeenth century

Bu tez, bir edebiyat eserinden yola çıkarak yazarının etrafına yönelttiği bakışın kelimeler üzerinde bıraktığı izdüşümü kültür ve zihniyet tarihi bağlamında açıklama girişimidir. Tezin odağında Nevizade Atai'nin 17. yüzyılın başında yazdığı Alemnüma adlı sakiname türündeki mesnevisi yer almaktadır. 17. yüzyıl, Osmanlı edebiyatında sakiname türünde üretilen eserlerin ciddi bir artış gösterdiği bir dönemdir. Bu dönemde yazılmış olan bu eser, anlatı tarzı ve konu edindiği mekanlar açısından daha önce yazılmış olan sakinamelerden farklılıklar göstermekte ve aynı dönemde sonradan yazılmış olan sakinamelerle bazı ortaklıklar içermektedir. Eserde konu edinilen mekan ve nesnelerin görsel tasvirinin ön planda olması şairin çevresini görsel olarak algılama biçimine dair önemli işaretler sunmaktadır. Mekanın ve nesnelerin gerçekçi bir şekilde anlatılması, mekan tasvirlerinde öznenesne ayrımının oluşmaya başlaması ve görsel tasvirin olay anlatısının önüne geçmesi bu işaretlerin temel niteliklerini oluşturmaktadır. Bunların izi sürüldüğünde Atai'nin daha önce yazılmış olan mesnevilere kıyasla farklı bir görme biçimine sahip olduğu anlaşılmaktadır. Tezde bu yeni görme biçiminin nitelikleri ve neliği açıklanmakta ve bu yeni görme biçimi 17. yüzyılın başlarındaki Osmanlı toplumunda kültür ve zihniyet tarihi açısından incelenmektedir.
Murathan Mungan'ın mensur eserlerinde halk bilimi unsurları

İMurathan Mungan'ın Mensur Eserlerinde Halk Bilimi Unsurları? adlı bu çalışmada, 2 roman, 3 tiyatro ve 6 hikaye kitabı ve bağımsız olarak Dumrul ileAzrail hikayesi esas alındı. Bu eserler kronolojik sıra ile şu şekildedir:1. Mahmud ile Yezida, 1980 2. Taziye, 1982 3. Son İstanbul, 1985 4. Cenk Hikayeleri, 1986 5. Kırk Oda, 1987 6. Lal Masallar, 1989 7. Geyikler Lanetler, 1992 8. Kaf Dağının Önü, 1994 9. Üç Aynalı Kırk Oda, 1999 10. Yedi Mühür, 2002 11. Yüksek Topuklar, 2002 12. Çador, 2004 Çalışmanın giriş bölümünde çağdaş edebiyatta halk bilimi öğelerini kullanan ve çalışmamıza konu olan Murathan Mungan'ın edebi kişiliği ve eserleri hakkında tanıtıcı bilgiler verildi. Ayrıca motif kavramı hakkında yerli ve yabancı bilim adamlarının tespitleri üzerinde duruldu.1. Bölümde; halk edebiyatı unsurlarından masal, halk hikayesi, destan, efsane, mitolojik unsurlar, kalıp sözler hakkında tanıtıcı bilgiler verdikten sonra, bunların seçkin halk edebiyatı ürünlerinde kullanılış şekillerini tespit edip, Murathan Mungan'ın bu unsurları eserlerinde uygulayış biçimi kıyaslama ve yorumlamametotları kullanılarak değerlendirildi.2. Bölümde; yer alan alt başlıkların bazılarında tanıtıcı bilgiler, kıyaslamalar, yorumlamalar yapılırken, bazılarında da sadece Mungan'ın eserlerinde yer alanşekilleri verilerek kısa değerlendirmeler yapıldı. Çalışmamızda iki türlü tablo kullandık: Eser tabloları ve motif tablosu. Esertablolarında özel olarak her eserde yer alan maddi ve manevi kültür unsurlarını sayfa numaralarıyla birlikte kitap özetinden sonra toplu bir şekilde ortaya koyduk. Hermotif maddesinin sonuna eklenen tablolarda ise motiflerin bütün eserlerde yer alış şekilleri tespit edildi. Bu çalışmada genel olarak ortaya koymaya çalıştığımız durum, halk bilimi unsurlarının çağdaş anlatı metinlerinde hangi ölçülerde yer aldığı, kullanılış şekilleri ve ortaya çıkan sonuçlarıdır. Burada kültür unsurlarının yerinde kullanılmasınınanlatılara kattığı zenginliğin halk bilimi ve çağdaş edebiyat disiplinleri açısından önemi ve disiplinler arası malzeme alışverişinin ortaya koyduğu sonuçlar değerlendirilmiştir.
Tanzimat devri edebiyatında şiir ve felsefe ilişkisi

Tanzimat Edebiyatı, Divan Edebiyatı'nın sınırlarını, kalıplarını zorlamış ve bunun dışına çıkmıştır. Bu durumun oluşmasında Osmanlı Devleti'nin o dönemki siyasal ve sosyal konumu etkili olmuştur. Ayrıca Batı'da yaşanan gelişmelerin toplum üzerindeki etkisi bu döneme yön vermiştir. Bu çalışma ile Tanzimat döneminin, edebiyat, sanat, aydın dünyasına bilhassa da şiir konusunun etkisinin ne olduğu üzerinde durulmaya çalışılmıştır. Dönemin felsefi yönelimleri ve Tanzimat aydınının düşünceleri etrafında yeni düzenlemelerin şiire etkisi incelenmiştir. Divan edebiyatını takip eden dönemde oluşan yeni şiiri oluşturan etkenler açıklanmaya çalışılmıştır.
Edirne'li Nazmi Mecma'un-Nezair 1-50 varakların transkripsiyonlu metni

Kanuni Sultan Süleyman devrinde yetişmiş yüzlerce şair arasında Edirneli Nazmi'nin özel bir yeri vardır. Fakat bu yeri Nazmi'nin sanatkarlığından değil 16. asrın ilk yansında 'Mecma'u'nneza'ir' adı altında topladığı büyük nazireler mecmuasının Türk Edebiyatı tarihi araştırmaları açısından taşıdığı önemden dolayıdır. Sehi, Aşık Çelebi, Hasan Çelebi, Ali, Riyazi gibi Hammer ve Gibb de Nazmi'den sırf bu özelliğinden dolayı bahsetmişlerdir. Bu eserin Edebiyat tarihi açısından önemi açıktır. Ayrıca, nazire mecmuaları yazıldıkları devirdeki şiir zevkini yansıtmaları bakımından da önemlidir. Bu mecmualarda bulunan şiirler diğer bütün edebi ürünler gibi toplumsal hayatı aksettirmesi bakımından da dikkat çekicidir. Tamamı 472 varak olan bu hacimli eser üzerinde şimdiye kadar etraflı bir çalışma yapılmamıştır. Tezimde 1-50 varaklar arasını inceleyerek bu eser hakkında araştırmacılara bir fikir vermeyi amaçladım. Tez çalışmam Nazmi'nin hayatının ve eserlerinin anlatıldığı giriş, transkripsiyonlu metin, indeks ve sözlük kısımlarından oluşmaktadır. Bu kısımların sonunda kaynakça yer almaktadır.
Fetihname-i Sultan Mehmed

Lisans TeziFetihname-i Sultan Mehmedİnceleme-MetinRuşan TÜRKEN Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı2006; Sayfa: X+426Bu çalışma 15. yy.'da Kıvamu tarafından yazılmış olan Fetihname-i Sultan Mehmed adlı eser hakkındadır. Giriş kısmında eserin müellifi olan Kıvamu'nin hayatı, kişiliği, edebi şahsiyeti ve tarihçiliği anlatılmıştır. Daha sonra eserin tek nüshası, ismi, yazılış tarihi ve konusu hakkında bilgi verilmiştir. Eserin türü olan fetihnamelerhakkında da genel bir bilgi verilerek, müellifleri tarafından fetihname olarak adlandırılan belli başlı eserler de tanıtılmıştır. Birinci bölümde eser imla özellikleri, ses bilgisi ve şekil bilgisi bakımından incelenmiştir. İkinci bölümde metin Latin harflerine aktarılmış, nesir kısmındakinoktalama işaretleri tarafımızdan ilave edilmiştir. Böylece eserin incelenmesinin veokunmasının daha kolay ve anlaşılır olması hedeflenmiştir. Dil özellikleri bakımından Eski Anadolu Türkçesini yansıtan ve aynı zamanda tarihi olayları anlatması nedeniyle Türk dili ve tarihi bakımından önemli bir kaynak olan Fetihname-i Sultan Mehmed adlı eser çeşitli yönleriyle tanıtılarak ilgili kişilerinistifadesine sunulmuştur.
Firdevsİ-i Rumİ'nin Süleyman-name-i Kebİr'i: 41. cilt

Klasik Türk edebiyatının en üretken isimlerinden biri olan Firdevsi-i Rumi birçok eser kaleme almıştır. Eserlerinden biri olan Süleyman-name veya diğer adıyla Süleyman-name-i Kebir isimli eseri yazarın şüphesiz en tanınmış ve en önemli eseridir. Manzum-mensur karışık olarak yazılan bu eser 81 ciltlik büyük bir külliyata sahiptir. Süleyman-name'de Hz. Süleyman'ın menkıbevi hayatı anlatılmakla birlikte tarih, tasavvuf, edebiyat, felsefe, astronomi, tıp gibi pek çok alan ile ilgili ansiklopedik bilgilere de yer verilmiştir. Bu tez, Süleyman-name'nin 41. cildini konu almaktadır. Manisa Yazma Eser Kütüphanesi, Akhisar Zeynelzade Koleksiyonu, 45 Ak Ze 226 arşiv numarasıyla kayıtlı nüsha kullanılmıştır. Tezin Birinci Bölümü'nde Firdevsi'nin hayatı ve eserleri, İkinci bölümünde incelenen metnin şekil, kurgu, dil ve üslup özellikleri ele alınmıştır. Üçüncü Bölüm eserin tenkitli metnine ayrılmıştır.
Kırşehir'de Ahilik çalışmaları ve Ahi Baba Mustafa Karagüllü (1928-2018)

Ahilik, Türk halkının yaşayışı, düşünüşü, kültürü, ahlakı, sosyal ve ekonomik hayatı üzerindeki fonksiyonel özellikleri ile yaklaşık 700 yıla yakın bir zaman diliminde etkinliğini sürdürmüş sivil bir yapılanmadır. İnsani faziletleri önceleyerek, sağlam ve düzenli bir toplum yapısı oluşturmayı, ilim ve sanatı yaygınlaştırmayı, üretimi arttırmayı ve yaşam standartlarını yükseltmeyi amaçlayan Ahilik, aynı zamanda Anadolu topraklarına göç etmiş olan Türkmenlerin bu topraklarda tutunmalarını sağlayarak Anadolu'nun Türkleşme ve İslamlaşma sürecinin de kilit taşlarından birisi olmuştur. Kırşehir, Ahilik teşkilatının kurucusu olan Ahi Evran'ın medfun bulunduğu bir tarih ve kültür şehridir. Asırlarca teşkilatın yönetildiği bir merkez olmasının yanında, Ahiliğin işlerliğini kaybettiği 20. ve 21. yüzyıllarda da Ahiliği tanıtma ve yaşatma çabalarının merkezi olmuştur. Bu şehirde doğmuş olan Mustafa Karagüllü (1928-2018) de bu çabaların baş aktörlerinden biridir. Ömrünün büyük bir kısmını Kırşehir'in kalkındırılması ve Ahiliğin tanıtılması için harcamış olan Karagüllü, bu fedakarlığının bir sonucu olarak 'Ahi Baba' unvanına layık görülmüştür. 2018 yılında vefat eden Mustafa Karagüllü'nün hayatı ve Ahilikle ilgili yaptığı çalışmaların aydınlatılması, onun Kırşehir'e ve Ahilik kültürüne yaptığı hizmetlerin tespiti için de gereklidir. Bu noktada çalışmamızda Ahilik, Ahiliğin kaynakları ve Ahi Evran hakkında genel itibariyle bilgi verildikten sonra, Mustafa Karagüllü'nün hayatı ve Ahilikle ilgili faaliyetleri kronolojik olarak tespit edilmiştir. Son olarak da Ahiliğin manevi merkezi olan Kırşehir'de bugüne kadar yapılmış Ahilik konulu çalışmaların bibliyografik künyelerine yer verilmiştir.
Kemal Bilbaşar'ın romancılığı

'Kemal Bilbaşar'ın Romancılığı' adlı bu çalışma, yazarın hayat hikayesini, sanat anlayışını ortaya koymayı ve romanlarını incelemeyi amaçlamaktadır. 'Giriş' kısmında Cumhuriyet Dönemi Türk Romanına panoramik bir bakış açısıyla yaklaşılmış, bu dönemle yazara romancılığı arasında bir bağ kurulmaya çalışılmıştır Üç bölümden meydana gelen çalışmanın birinci bölümü, 'Hayatı, Mizacı, Eserleri' başlığını taşımaktadır. Bu bölümde yazarın hayatı ve mizacıyla ilgili bazı bilgiler verilmiştir. 'Eserleri' başlığı altında, kitap halindeki eserlerinin ve süreli yayınlarda bulunanların bibliyografik künyeleri gösterilmiştir. İkinci bölümde, yazarın sanat, edebiyat ve dil konusundaki görüşleri, kendisiyle yapılan röportajlardan, katıldığı açık oturumlardan, soruşturmalara verdiği cevaplardan hareketle tespit edilip değerlendirilmiştir. Üçüncü bölüm, çalışmamızın en geniş ve en uzun bölümüdür. Bu bölümde yazarın romanları, yedi ana başlık altında incelenmiştir. 'Romanların Tanıtımı' kısmında, eserin yazılış hikayesi ve eser hakkındaki çeşitli görüşler yansıtılmış, 'Olay Örgüsü'' de yazarın kurguda nasıl bir yol izlediği anlatılmış, eserdeki çatışmalar, ana düğümler ve ara düğümler gösterilmiştir. 'Temalar', 'Ferdi ve Psikolojik Temalar' ile 'Sosyal Temalar' ana başlıkları altında değerlendirilmeye tabi tutulmuş, her tema kendi içinde ayrıca tasnif edilmiştir. 'Roman Kişileri', 'Fonksiyonları' ve 'Tipleri Bakımından' olmak üzere incelenmiş, bunlar da kendi içinde gruplandırılmıştır. Yazarın kişileri sunarken nasıl bir yol izlediği örneklerle anlatılmıştır. 'Zaman', 'Mekan' ve 'Bakış Açısı ve Anlatıcı' kısımlarının ele almışında da aynı yol izlenmiş, yazarın eserleri bu yönden taşıdığı özellikleriyle değerlendirilmiştir. 'Sonuç' kısmında, çalışmadan elde edilen bulgular sunulmaktadır. 'Bibliyografya'da, yararlandığımız eserlerin listesi yer almaktadır.
Özdemir Asaf'ın şiirlerinde ve nesirlerinde kelime grupları

Bir milletin varlığının devamını sağlayan en önemli unsurlardan olan dilin, anlamlı en küçük ögesi kelimelerdir. Kelimelerin anlam ilişkileri sonucu bir araya gelmesinden oluşan, yargısız dil birlikleri olan kelime grupları, cümle içinde işlevsel olarak çok önemli bir konuma sahiptir. Birçok başka milletin aksine var olduğu günden beri tek bir coğrafyada değil birden fazla coğrafyada yaşayıp birçok devlet kuran Türk milleti yaklaşık 2500 senelik tarihi ile dünya üzerinde siyasi, tarihi ve kültürel olarak çok önemli bir yere sahiptir. Türk milleti, yaşadığı coğrafyada, mekan, zaman ve insan unsurunun etkileri ile kendine özgü bir kültür ortaya koymuştur. Bu kültürün bir kolu olan edebiyatımız, süregelen zaman dilimindeki gelişmeler göz önüne alınarak sınıflandırılmıştır. Kültürün ve kültürün önemli unsurlarından edebiyatın en önemli taşıyıcısı dildir. Türk edebiyatı nadide birikimlerini sözlü dönemde vermeye başlamıştır. Edebiyatımızın yazılı dönemi birçok farklı koldan gelişim göstermiştir. 19. yüzyıl ile başlayan Batılılaşma hareketi ile yeni bir gelişim dönemine adım atan edebiyatımızın İstiklal Savaşımız ile kimlik kazanmaya başlayan ve Cumhuriyetimizin ilanı ile de isim kazanan son dönemi, birçok önemli edebi topluluğu içinde barındırmaktadır. Düşünce ve kültür hayatındaki özgür ortam sayesinde sanatçılar özgür sanat anlayışlarını ortaya koymuş böylece olgun, nitelikli ve gelişime devam eden bir edebi süreç başlamıştır. Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatının kendi çizgisinde iddialı sanatçılarından Özdemir Asaf daha çok şair kimliği ile bilinmektedir. Fakat nesirlerinde de şiirlerinde olduğu kadar başarılı ve şeffaftır. Çalışmamızda Özdemir Asaf'ın şiir ve nesirlerindeki söz varlığı kelime grupları açısından değerlendirilmiştir. Ana başlıklar ve alt başlıklar şeklinde sınıflandırma yöntemi tercih edilmiştir. Zengin bir kelime hazinesine sahip olan Özdemir Asaf'ın şiir ve nesirlerinden hareketle edebi kimliği tahlil edilmeye çalışılmıştır.
Sezai Karakoç'un İnsanlığın Dirilişi adlı eserinin sözlük çalışması

Bu çalışma Sezai Karakoç'un 'İnsanlığın Dirilişi' adlı eseri taranarak mey-dana getirilmiş sözlük, dizin ve söz varlığını içeren metin-yazar sözlüğü türünde bir çalışmadır. Çalışma; Ön Söz, Kısaltmalar, Sözlüğün Kullanımı ile İlgili Açıklamalar, Sezai Karakoç'un Hayatı, Edebi Kişiliği ve Eserleri, Sözlük, Söz Varlığı, Sonuç ve Kaynakça kısımlarından oluşmaktadır. Çalışmamızın birinci kısmını Sözlük Bölümü oluşturmuş olup sözcüklerin karşılıkları TDK tarafından hazırlanan 2011 baskılı Türkçe Sözlük esas alınarak yazılmıştır. TDK tarafından hazırlanan 2011 baskılı Türkçe Sözlük'te anlamları olmayan sözcüklerin karşılıkları ise çeşitli kaynaklar taranarak bakılıp yazılmıştır. Diğer kaynaklarda tarandığı halde bulamadığımız anlamlar, tarafımızdan verilmiştir. Çalışmamızın ikinci kısmını ise Söz Varlığı bölümü oluşturmaktadır. Bu bölümde yazarımızın dil hazinesinin tespiti yapılmış olup 'Karakoç'un Kazandırdığı Sözcükler' adlı başlık, çalışmanın esasını oluşturmaktadır. Sonuç kısmında ise yabancı sözcükleri kullanma oranı, en çok kullandığı söz-cükler vb. tespit edilerek yazarın dil kullanımı ve önem verdiği kavramlar belirlenmeye çalışılmıştır. Sözlükler, Türkçenin tüm söz varlığını içine aldığından önemlidir. TDK tara-fından hazırlanan Türkçe Sözlük'ün daha kapsamlı bir hale getirilmesi için sözlükte bulunmayan sözcükler eserlerden taranarak tespit edilmelidir. Bu da ancak sanatçı ve metin sözlükleri hazırlanarak mümkündür. Sanatçı ve metin sözlüklerinin ne kadar yetersiz olduğu düşünülünce yaptığımız çalışma bir kez daha önem kazanmaktadır.
Türk edebiyatında Şehr-Engİzler 'Şehirler ve Güzeller'

Türk Edebiyatında Şehr-engizler 'Şehirler ve Güzeller' adlı bu doktora tezi, Klasik Türk şiirinde XVI. yüzyıldan XVIII. yüzyılın sonuna kadar yazılmış mevcut şehrengizlerden yola çıkarak şehrengiz türünün içerik ve anlam dünyasını kapsamlı bir şekilde incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada hem konu edilen şehirlerin sahip olduğu güzelliklerin nasıl tasvir edildiği hem de daha çok çarşı esnafından olan meslek sahibi kişilerin şehrengizlerde nasıl anlatıldığı, güzeller bağlamında mesleklerin nasıl icra edildiği, şehrengizlerde isim ile lakap kullanımı ve sosyal hayata ilişkin unsurlar ortaya konmaya çalışılmıştır. Metin merkezli bir muhteva incelemesi olan çalışmamızda kavramının anlamı, türün özellikleri, Türk edebiyatındaki ilk şehrengiz örneğine dair tespitler ve diğer mevcut şehrengiz örnekleri, adına şehrengiz yazılan şehrin güzellikleri ve o şehrin güzellerinin tasviri olmak üzere şehrengizlerdeki muhtevaya bağlı unsurlar tüm yönleriyle incelenmiştir. Bu çalışmayla zamanın muayyen bir kesitinde yaşamış ve belli nitelikleriyle ön plana çıkmış şahsiyetlerin dolayısıyla dönemin sosyo-kültürel hayatının klasik Türk şiirinin şehrengiz türüne nasıl yansıdığı tespit edilmeye çalışılmıştır.
Pınar Kür'ün romanlarında anlatıcı-kurmaca ve gerçeklik

Bu çalışmada anlatının temel ögesi olan anlatıcının tipinin ve düzleminin diğer anlatı öğelerini nasıl etkilediği ve bu etkileşimin okurda nasıl bir gerçeklik algısı meydana getirdiği incelenmiştir. Amacımız anlatının ana ögesi olan anlatıcıyı araştırmamızın merkezine alarak anlatıcının diğer ögelerle ilişkisini ortaya koymak ve bu ilişkinin okurda yarattığı gerçeklik ya da kurmaca algısını nasıl oluşturduğunu ortaya koymaktır. İnceleme nesnemiz Pınar Kür'ün romanlarıdır. Ayrıca bu çalışma, Pınar Kür'ün kurmaca ve üst - kurmaca düzlemi anlatıcı aracılığıyla nasıl kurguladıgını ortaya koymaktadır.
Alevi-Bektaşi klasiklerinden Erkanname 1 adlı eserdeki alevilik-Bektaşilik terimlerinin incelenmesi

İslam tarihinin ve sosyal bilimlerin özel bir çalışma alanı olan Alevilik, doğuş sürecinin ardından hem siyasi hem de inanç kimliği açısından farklı etkilerle birçok coğrafyaya ulaşmıştır. Bu nedenle, hem mezhepler tarihi alanında hem de var ettiği tarihsel birikimle de diğer sosyal bilimlerin birçok disiplinine çalışma alanı olmuştur. Aleviliğin, belli bir nizam ve erkanca yaşatılıyor olması bu inancın sözlü ve yazılı hafızasının 'kolektif bir bellekle' yaşatılıyor olmasıyla yakından ilişkilidir. Bu kolektif hafızanın ürünleri olan birçok eser kaleme alınmıştır. Alevilikte 'Yol' olarak isimlendirilen inanç sisteminin/tarikat geleneğinin manevi işleyişi ve sorumluluklarına ilişkin erkan kitapları kaleme alınmıştır. Günümüzde yazın dünyasının değerlendirmesine sunulmuş birçok Erkanname örneği mevcuttur. Bu eserlerde mürşitlerle müritlerin karşılıklı sorumlulukları anlatılmaktadır. Erkan kitaplarında bu sorumlulukları ifade eden özel sözcükler yani terimler bulunmaktadır. İçerisindeki Alevilik-Bektaşilik terimlerinin tespitini yapacağımız eser, Erkanname 1'dir. Yapılan çalışma giriş, ana bölüm, sonuç ve kaynakçadan oluşmaktadır. Girişte Erkanname 1 ile ilgili bilgiler verilmiş, giriş kısmından sonra ise terim sözcüğünün açıklamasına ve terim yapma yollarına değinilmiştir. Sonrasında terimlerin sözlük anlamı ve Alevilik inancında taşıdıkları anlamlara ilişkin tasavvufi yönlerinin izahı yapılmış ve eserden de örneklendirmelere gidilmiştir. Eserin bağlamı ve sözlük manalarından hareketle terimlerin semantik ve fonetik incelenmesine yer verilmiştir. Sonuç bölümünde de genel bir değerlendirme yapılarak çalışma sonlandırılmıştır.
Kadızade baytarnamesi

Bu tez Millet Kütüphanesinin Ali Emiri Tıp bölümünde 257/ 1 numarada kayıtlı bulunan Kitab-ı Ma bul der al-i uyul adlı baytarname üzerine yapılmış bir dil çalışmasıdır. Söz konusu eser Kitab-ı Ma bul der al-i uyul adıyla XVII. yüzyılda Kadızade Şeyh Muhammed tarafından kaleme alınmış baytarnamenin bir nüshasıdır. Bu tez; giriş, metin ve sözlük-dizin olmak üzere üç bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde eserin yazarı, eserin bölümleri, eserin nüshaları, eserin imla ve dil özellikleri verilmiştir. Metin bölümünde eserin transkripsiyonu yapılmıştır. Transkripsiyonda okumayı kolaylaştırmak ve anlam bütünlüğünü sağlamak amacıyla noktalama işaretleri kullanılmış, satır başı konulmuştur. Ayet, hadis ve Arapça ibareler metindeki haliyle olduğu gibi verilmiştir. Sözlük-dizin bölümünde metinde geçen bütün kelimelerin, metinde kullanılan anlamı verilmiştir. Çalışmanın sonunda eserin tıpkıbasımı yer almaktadır.
Eski Uygurca Kuanşi-im Pusar. incelemesi-metin-çeviri-açıklamalar-sözlük

Eski Uygurca Kuanşi im Pusar adlı eser üzerine Metin, Çeviri, Açıklamalar ve Sözlük kısımlarını kapsayan bu çalışma, Sanskritçesi Saddharmapu arika-sutraolan Mahayana Budizmi'ne ait önemli bir eserin Çince aslına dayandırılarakyapılmış bir incelemesidir. Çalışmamızda bu eserin ele alınmasının en önemli sebeplerinden biri Çince ile karşılaştırılarak oluşturulacak olan bir metin meydana getirebilmek ve açıklamaya muhtaç kelime veya kelime grupları üzerinde ayrıntılı bir şekilde durulmak istenmesidir. Çince ve Uygurca metinden kopmadan bir bütünlük içerisinde eser incelenmeye çalışılmıştır. Bu yüzden daha güvenilir ve doğru bilgiler sunmak için Açıklamalar kısmında ayrıntılı bir şekilde durulmuştur. Amaç doğrultusunda kullandığımız yöntem şekillenerek, Çince metin ve açıklamalar üzerine daha fazla araştırma yapma gereğini de beraberinde getirmiştir. Bu yüzden diğer dillere ait çeviriler, makaleler özenle taranmış ve aktarılma süreci içerisinde yol gösterici olmuştur. Altı bölümden oluşan çalışmamız Kuanşi im Pusar'a ait genel bilgilerin verildiği Giriş bölümü ile başlayıp; eserin ait olduğu dönem, dönemin özellikleri ve eser üzerine yapılan çalışmalar hakkında kısaca bilgi verilmesi ile bu bölüm son bulmaktadır. 224 satır olan eserimizin transkripsiyonlu metnini Çeviri ve Açıklamalar kısmı takip etmektedir. Bu bölümde özellikle metni daha iyi anlayabilmek için Çince aslındankopmadan oluşturulmaya çalışılmış, açıklamaya muhtaç kelime veya kelime grupları üzerinde durulmuştur. Uygurca-Çince Dizin ve ardından Çince-Uygurca Dizinhazırlanmış ve kaynakça ile çalışmaya son verilmiştir. Bu çalışma, metin incelemesiyaparken Çince aslına dayandırılmanın ne kadar gerekli olduğunu bir kez daha göstermiştir.
Ercümend Behzad Lav

Ercümend Behzad Lav (1903-1984), Cumhuriyet dönemi Türk şiirinin ilk yenilikçi şairlerindendir. Tiyatro oyunculuğunun yanı sıra, ilk Türk filmlerinde de rol almıştır. 1920 yılında yayınlanan ilk şiirleri eski tarzdadır. 1921- 1925 yıllan arasında tiyatro öğrenimi için gittiği Almanya'da, Fütürizm, Dadaizm, Gerçeküstücülük gibi şiir akımlarından etkilenmiştir. Bu akımların etkisiyle yazdığı ilk şiiri, 1929 yılında Servet-i Fünun-Uyanış dergisinde yayınlanmıştır. Şiirlerinde, Emperyalizm ve bağımsızlık mücadelelerinden, aşk ve cinselliğe kadar pek çok temayı işlemiştir. Ölçüsüz ve uyaksız şiirleri, kullandığı biçim ve dili, dönemi için oldukça yenidir. Alışılmış şiir kalıplarını kırmayı ve şiirin anlamını okurun çağrışım gücüyle tamamlamayı amaçlamıştır. Toplumsal sorunlara duyarlı bir şair olan Ercümend Behzad iki de oyun yazmış; oyunlarında, Cumhuriyet rejiminin üstünlüklerini vurgulamıştır. Ercümend Behzad, Türk şiirine getirdiği yenilikler bakımından önemli bir şairdir. Ancak, uyguladığı yeniliklerin devamı şiirimizde görülmediği için, gölgede kalmış bir şairimizdir.
Tezkire geleneğinin son temsilcisi: İbnülemin Mahmut Kemal İnal

Türk edebiyatında XV. yüzyıldan itibaren görülmeye başlanan tezkireler, şairlerin biyografilerini ve eserlerinden örnekleri ihtiva eden edebi metinlerdir. Ayrıca köklü bir geçmişşe sahip olan tezkire geleneği ve bu gelenek çerçevesinde kaleme alınan eserler, dönemin sanat, edebiyat ve edebi tenkit anlayışını yansıtmaları bakımından da önem arz etmektedir. İbnülemin Mahmut Kemal İnal ise bu edebi türün ve bu tür etrafında teşekkül eden geleneğin son temsilcisi olarak kabul edilebilir. Son Asır Türk Şairleri adlı eseri merkeze alarak İbnülemin'in biyografi yazma tarzını, edebi kişilik ve eser karşısındaki tavrını, dili ve üslubunu inceleyen bu çalışma Giriş, Sonuç, Kaynakça ve Ekler dışında üç bölümden oluşmaktadır. Giriş'te İbnülemin'e ve onun eserlerine dair bizden önceki çalışmalar ana hatlarıyla tanıtılmıştır. Birinci Bölüm'de yazarın hususi hayatının yanı sıra öğrenim ve çalışma hayatı anlatılmış, eserleri incelenmiştir. İkinci Bölüm'de kuramsal bir çerçeve oluşturmak maksadıyla birer kavram olarak tezkire ve edebiyat tarihi üzerinde durulmuştur. Üçüncü Bölüm'de ise Son Asır Türk Şairleri adlı eser, yapı ve içerik bakımından tahlil edilmiş; eserin tezkire geleneğindeki yeri ve önemine dikkat çekilmiştir. Çalışma sonucunda elde edilen bulgular Sonuç'ta sıralanmış; yararlanılan kaynaklar ise Kaynakça'da gösterilmiştir.