turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Examining the relationship between the child and adolescent psychiatry clinic Attention Deficit and Hyperactivity diagnosed admitted to the 8-11 age group of mothers of children with attachment styles and perceived stress levels

Bu araştırmada DEHB tanılı 8-11 yaş grubu çocukların anneleriyle bağlanma stilleri ve algıladıkları stres arasındaki ilişki incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma grubuna Kırklareli Eğitim ve Araştırma hastanesi Çocuk ve Ergen Psikiyatri Polikliniğine başvuran 105 gönüllü çocuk katılmıştır. Araştırmada kolay ulaşılabilir örnekleme yöntemi kullanılmıştır ve araştırma ilişkisel tarama modelindedir. Araştırmaya başlamadan önce gönüllüler bilgilendirilmiş ve onam formlarını doldurmaları istenmiştir daha sonrasında sosyodemografik form, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri II Orta Çocukluk Ölçeği ve Çocuklarda (8-11 Yaş) Algılanan Stres Ölçeğini doldurmaları istenmiştir. Uygulanan ölçekler ve elde veriler SPSS 25 paket programına işlenmiştir. Araştırma bulgularına göre çocukların anneye bağlanma stillerinde kaygı- kaçınma ve genelinde bağlanma orta düzeyde bulunmuştur. Çocukların algıladıkları stres düşük düzeydedir. Anneye bağlanma ve çocukların algıladıkları stres arasındaki ilişkide ise kaygı boyutunda pozitif yönde orta düzeyde kaçınma boyutunda pozitif yönde düşük düzeyde genelinde ise algılanan stres arttıkça bağlanmanın azaldığı bulunmuştur. Annelerin yaş grubuna göre 34-39 yaş grubunda anneye sahip çocuklarda, çalışma durumuna göre, annesi çalışan çocuklarda, cinsiyetlerine göre erkek çocuklarında, kronik rahatsızlığa sahip olma durumunda kronik rahatsızlığı olmayan çocuklarda, okul başarısına göre okul başarısı yüksek çocuklarda, genel bağlanma düzeylerinin daha yüksek olduğu bulunmuştur. Annelerin yaş grubuna göre genç yaşta anneye sahip çocuklarda, okul başarısına göre okul başarıları düşük çocuklarda, kronik rahatsızlığa sahip olma durumunda kronik rahatsızlığı bulunan çocukların algıladıkları stresin daha yüksek olduğu bulunmuştur.
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu ile obezite risk faktörleri aradındaki ilişkinin incelenmesi

Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu çocuk ve ergenlerin en sık psikiyatrik bozukluklarından biridir. DEHB ile obezite arasında anlamlı bir ilişki olduğunu gösteren çalışmalar bulunmaktadır. Ancak bu iki sık görülen hastalık arasındaki ilişkiyi araştıran çalışma sayısı ülkemizde kısıtlıdır. Çalışmamızda kliniğimize başvuran DEHB tanısı alan ancak medikal tedavi başlanmamış çocuklar ile sağlam çocukların obezite sıklığı ve obezite risk faktörleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Örneklemimiz 1 Eylül 2018- 1 Ekim 2018 tarihleri arasında çocuk ve ergen ruh sağlığı hastalıkları polikliniğe başvuran ve DEHB tanısı alan medikal tedavi başlanmamış, 5-12 yaş arası 137 çocuk ve hastanemiz çocuk sağlığı ve hastalıkları polikliniğine başvuran bilinen bir kronik hastalığı olmayan ve sürekli kullandığı ilaç olmayan 130 çocuktan oluşan kontrol grubundan meydana gelmektedir. Tüm olgulara obezite risk faktörlerinin sorgulandığı anket uygulanmıştır. Yaşa ve cinsiyete göre 85-94 persentiller arası aşırı kilolu ve 95 persentil obez olarak kabul edilmiştir. İstatistiksel analizlerde, SPSS for Windows 11.5 paket programında yapılmıştır. p<0, 05 değeri anlamlı kabul edilmiştir. Örneklemin yaş ortalaması 9,05 2, 57 yıl olarak belirlenmiştir. DEHB tanısı konulmuş çocukların VKİ'leri değerlendirildiğinde %20,6'sı obez, kontrol grubunda obezite%14. 8 olarak saptanmış ve bu fark istatiksel olarak nalamlı bulunmuştur. Yaptığımız anket çalışmasın sonucunda göre dikkat eksikliği olan çocukların yaşı daha büyük, babada obezite varlığı daha yüksek oranda, anne ve babanın eğitim düzeyinin daha düşük ve ailede gelir düzeyinin daha düşük olduğu saptanmıştır. Çalışmamızda DEHB tanılı grupta haftada 4 ya da daha fazla fast food tüketimi %8,8 iken sağlam çocuk grubunda bu oran % 1,5 olarak saptandı. Bu fark istatiksel olarak anlamlı idi. Güncel literatür bilgisi ve çalışma sonuçlarımız dikkate alındığında; obezite risk değerlendirmesinin DEHB klinik pratiğinin bir parçası olmalıdır. DEHB ve obezitenin sık birlikteliği dikkate alındığında klinisyenlerin obezite tanı ve tedavisinde, özellikle başarısız kilo verme çabası olan olguları DEHB açısında ilgili bölümlere yönlendirmesi faydalı olabilir. Bu alanda yapılacak yeni ve uzunlamasına çalışmalar obezite ve DEHB birlikteliğinin daha iyi anlaşılması bakımından yararlı olacaktır.
5-6 yaş çocuklarının tablet/telefon kullanımlarının sosyal duygusal gelişimleri üzerine etkisinin incelenmesi

5-6 Yaş Çocuklarının Tablet/Telefon Kullanımlarının Sosyal Duygusal Gelişimleri Üzerine Etkisinin İncelenmesiBu çalışmanın amacı 5-6 yaş çocuklarının tablet ve/veya telefon kullanımlarının sosyal-duygusal gelişimleri üzerine etkisini incelemektir. Yapılan bu çalışma tanımlayıcı araştırma modeli ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubu amaçlı örnekleme yöntemlerinden kolay ulaşılabilir örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Araştırmanın çalışma grubu üç okul olarak belirlenmiştir. Ancak yeterli veri toplanamaması nedeniyle sonradan altı okul daha araştırmaya katılmıştır. Belirlenen okullarla ilk önce okul müdürleri çalışma konusu, kapsamı ve verilerin toplanma sürecinin nasıl olacağı hakkında bilgilendirilmiştir. Ardından ilkokullarda anasınıfı öğretmenleri ve anaokullarında 5-6 yaş grubu sınıf öğretmenleri aynı şekilde bilgilendirilerek velilere gönüllü onam formu, 'anket formu' ve 'Sosyal Yetkinlik ve Davranış Değerlendirme- 30 (SYDD-30) Ölçeğinin' ulaştırılması gerektiği açıklanmıştır. Bir hafta sonra yeniden gelinerek dönüş sağlanan formların toplanacağı belirtilmiştir. Tüm istatistikler için anlamlılık sınırı p<0. 05 olarak seçilmiştir. Çalışmanın sonuçlarına bakıldığında 5-6 yaş çocuklarının tablet/telefon kullanımlarının sosyal duygusal gelişimleri üzerine etkisi incelenen maddeler hakkında istatistiksel bakımdan anlamlı ilişki görülmeyen sonuçlar olduğu gibi istatistiksel bakımdan anlamlı ilişki görülen birçok madde olmuştur (p<0.05). Sonuç olarak çocukların tablet/telefon kullanımlarının kullanılış şekil, süre, denetim durumu vb. yönlerden sosyal-duygusal gelişimleri üzerine etkisi olduğu görülmüş, öğretmenlerden alınan görüşler doğrultusunda bu konuda velilere eğitim verilmesi gerekliliği fark edilmiştir.
Otizm spektrum bozukluğu olan çocuklarda motor ve sosyal beceriler ve dinlenim EEG özellikleri

Bu çalışmada Otizm Spektrum Bozukluğu tanısı konan çocuklar ile aynı yaş aralığındaki sağlıklı çocuklar dinlenim sırasında kortikal bölgelerdeki tepe frekans değerleri, motor ve sosyal beceriler açısından karşılaştırılmıştır. Çalışmaya OSB tanısı konan, 7-15 yaş arasında, sağ elli, Wechsler Çocuklar için Zeka Ölçeği algısal akıl yürütme puanı 70 ve üzerinde olan, kafa travması öyküsü ve kronik nörolojik hastalığı olmayan 15 çocuk alınmıştır. Kontrol grubunu ise yaş ve cinsiyet açısından eşlenmiş, sağ elli, herhangi bir psikiyatrik, nörolojik ya da kronik fiziksel hastalığı, kafa travması öyküsü olmayan, psikoaktif ilaç kullanımı olmayan, WÇZÖ-IV AAYP 70 ve üzerinde olan 15 çocuk oluşturmuştur. Eşlik eden psikiyatrik hastalıklar Okul Çağı Çocukları için Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi-Şimdi ve Yaşam Boyu Versiyonu yarı yapılandırılmış tanı ölçeği uygulanarak belirlenmiştir. Çocukluk Otizmini Değerlendirme Ölçeği ile OSB tanısı teyit edilip, sosyal iletişim ölçeği, sorun davranış kontrol listesi ve sosyal cevaplılık ölçeği ile belirti şiddeti değerlendirilmiştir. Değerlendirmeler kapsamında Edinburgh El Tercihi Anketi, Bruininks-Oseretsky Motor Yeterlilik Testi (BOT-2) kullanılmıştır. Aynı gün gözler kapalı dinlenim durumunda 5 dakikalık dinlenim EEG kaydı alınmıştır. Katılımcılardan EEG kaydının yapılacağı gün kullanmakta oldukları metilfenidat, non-stimülan ya da diğer psikotrop ilaç tedavisine bir gün süre ile ara vermeleri istenmiştir. Motor beceriler açısından yapılan karşılaştırmalarda OSB grubunda kontrol grubuna göre denge, hareket hızı ve çeviklik, üst ekstremite kordinasyonu ve kuvvet alt testlerinde ve toplam motor beceride anlamlı ölçüde daha düşük puanlar bulunmuştur. WÇZÖ-IV çalışma belleği ve algısal akıl yürütme puanı ile ince motor beceriler arasında doğru bağıntı bulunmuştur. EEG spektral güç analizinde gruplar arasında anlamlı farklılık saptanmıştır. Teta, alfa ve beta frekans bandları tepe frekans değerlerinin ortalaması grup, kortikal bölge-grup ve kortikal bölge kapsamında karşılaştırılmıştır. Sadece teta bandı tepe frekans değeri gruplar arası farkı anlamlı düzeyde açıklarken; alfa ve beta bantlarında anlamlılığa ulaşmayan farklılık görülmüştür. Teta/alfa ve beta/alfa güç oranlarında kortikal bölgeler arasında anlamlı farklılık saptanırken; gruplar arasında anlamlılığa ulaşmayan farklılıklar bulunmuştur. Sonuç olarak OSB'nin kontrol grubundan düşük motor beceri düzeyi sergilediği; motor ve sosyal beceriler arasında doğrusal ilişki bulunduğu düşünülmüştür. OSB grubunda EEG bulgularının motor ve sosyal becerilerle ilişkisinin araştırılması için motor görev içeren EEG çalışmalarına ve sosyal beceri ölçütleri ile bağıntı analizine gereksinim duyulmaktadır. Özgül ve genellenebilir sonuçlar elde edebilmek için yaş aralığı daha dar, eşhastalanım ve ilaç kullanımı iyi belirlenmiş, daha geniş örneklem gereksinimi olduğu düşünülmüştür.
Manisa il merkezinde yaşayan 12-23 ay arasındaki çocuklarda aşılama oranları; Lot kalite araştırması

Amaç: Bu araştırma; 12-23 aylık çocuklarda aşı kapsayıcılığı, annelerin aşı tutumu, aşı kapsayıcılığı ile aşı tutumu arasındaki ilişkiyi saptamak amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: 12-23 ay arasındaki çocukların aşılama durumlarını incelemeye yönelik yapılan araştırmada lot kalite tekniği kullanılmıştır. Çalışma Ocak 2019 -Mart 2020 tarihleri arasında yürütülmüştür. Verilerin toplanmasında; Tanıtıcı Bilgi Formu, Çocuk Aşılama Bilgi Formu, Anne Aşı Bilgi Formu ve Aşı Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular: Örneklem grubundaki çocukların %52,1'i kız çocuğudur ve yaş ortalamaları 17 ,30 3 ,6'dır. Tam aşılı çocuk oranı %99, 12-23 aylarda yapılması gereken aşılarda ise bu oran %92,3'dür. Aşı kartı ve anne beyanına göre çocukların aşılanma oranları Hep-B 1. dozu %100, 2. %99,3, 3. %98,8'dir. BCG %99,1; DBT-İPA-Hib 1. doz %99,1, 2. %99, 3. %98,3, rapel dozu %96,3'dür. KPA 1. dozu %99,1, 2. doz %99,1, rapel dozu %97,8'dir. OPA 1. dozu %98,5, 2. dozu %96,6'dır. KKK ve suçiçeği aşıları %98,1., Hep-A 1. dozu %96,6'dır. Şehzadeler ilçesi Hep-B aşısı devamsızlık hızı %1, DBT-İPA-Hib %0,5, Hep-B 1 -OPA 1 %1,0, Hep-B 1 KKK %2,6, Hep-B 1 - DBT-İPA-Hib Rapel %6,1'dir. Yunusemre ilçesi Hep-B aşısı devamsızlık hızı %1, Hep-B 1 -OPA 1 %0,5, Hep-B 1 -KKK %1,4, Hep-B 1 - DBT-İPA-Hib Rapel %2,4'dür. Zamanında aşılama yüzdesi Şehzadeler ilçesi 4., 5. ve Yunusemre ilçesinde 5. lotta %93,3'dür. Annelerin %82'si aşılar ve aşılama ile ilgili bilgi almıştır. Annelerin aşı tutumu ile göç durumu, sosyal güvence, çalışma durumu ve gelir algısı arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Sonuçlar: 12-23 yaş çocuklarda Şehzadeler ve Yunusemre ilçelerine ait aşılama oranları Türkiye Genel Bağışıklama Programı hedeflerinin üzerindedir.
Çocuk hastalarda travmatik dental yaralanma prevalansı, diş hekimliği fakültesi, Selçuk Üniversitesi, 2015-2018

Çocuk diş hekimliğinde, travmatik dental yer alanmalar sıklıkla karşılaşılan problemler arasındadır. Büyüme ve gelişim süresince, çocukların motor fonksiyonları gelişmeyi sürdürdüğü için, yetişkinlere oranla daha fazla dental travmaya maruz kalmaktadırlar. Travmatik dental yer alanmalar, diş çürüğünden sonra, çocukları en çok etkileyen ikinci sorundur. Dental travmaların ardından meydana gelen ağrı, estetik ve fonksiyon kaybı kişinin sağlığını olumsuz yönde etkilemektedir. Dental travma farklı oranlarda tekrarlanmakla beraber uluslararası bir sorun olarak varlığını sürdürmektedir. Dental travma insidansının 1000 adet hastada 1-44 aralığında olduğu belirtilmiştir (Lam 2016). Buna bağlı olarak prevalans da yaşla birlikte artmaktadır. Ortak havuzda toplanan 102 çalışmanın verileri dünya çapındaki ortalama prevalansın %15, 2 olduğunu bildirmektedir (Petti ve ark 2018). Bu tez çalışmasının amacı, Selçuk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Pedodonti Anabilim Dalı'na travmatik dental yer alanma sebebiyle başvuran 6-15 yaş aralığında hastaların dental kayıtlarının incelenmesi ve ardından retrospektif analizinin yapılmasıdır. Çalışmamızda sadece daimi diş verileri kullanılmıştır. Kliniğimizde mevcut olan dental travma formlarına ait veriler kategorize edilmiş ve değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, prevalans değeri %3,2 bulunmuştur. En sık meydana gelen travma tipi basit kron kırığı (%56,1) olmasına karşın kompozit resin restorasyon yapılma ve kırık parça yapıştırma oranı %44, 58 ile sınırlı kalmıştır. Ağrı ve şişlik gibi şikayetlerin bulunmamasının başvuru süresini geciktirdiği düşünülmektedir. Ebeveynlerin bu konudaki farkındalıklarının ve bilgisinin yetersiz oluşu, tedaviyi daha karmaşık hale getirmekte ve başarı şansını düşürmektedir.
Nedensel ilişki modeli temelli çocukluk çağı obezitesini önleyici davranışlara yönelik sağlık okuryazarlığı ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması

Amaç: Çalışmada Nedensel İlişki Modeli Temelli Çocukluk Çağı Obezitesini Önleyici Davranışlara Yönelik Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği'nin Türkçe geçerlik ve güvenirliliğini araştırmak amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Bu metodolojik çalışma Mayıs 2019 tarihinde İstanbul' da bir ilkokul ve ortaokulda öğrenim gören 9-14 yaş arasındaki 705 çocukta yapıldı. Veriler sosyodemografik anket formu ve ölçeğin Türkçe formu ile toplandı. Ölçeğin Türkçe formu için dil uyarlamasında çeviri-geri çeviri tekniği kullanıldı. Geçerliliği, kapsam ve yapı geçerliliği ile değerlendirildi. Kapsam geçerliliği için on uzmandan görüş alındı ve kapsam geçerlik indeksi bulundu. Yapı geçerliliği için doğrulayıcı faktör analizi kullanıldı. Güvenirliliğinde, iç tutarlılığa bakılarak Kuder-Richardson 20, cronbach alfa ve madde toplam puan korelasyon yöntemleri kullanıldı. Bulgular: Uzman görüşleri sonrası ölçeğin kapsam geçerliliği indeksi %95 olarak bulundu. Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda tüm maddelerin t değerleri anlamlı bulundu, uyum indekslerinin ise iyi uyum gösterdiği ve ölçeğin yedi faktörlü yapısını doğruladığı tespit edildi. Ölçeğin madde toplam korelasyonları tüm maddelerde 0 ,20' nin üzerinde, cronbach alfa güvenirlik katsayısı ise 0,91 olarak bulundu. Sonuçlar: Ölçeğin Türkçe formunun geçerli ve güvenilir olduğu tespit edilmiştir. Bu ölçek çocukluk çağı obezitesini önleyici davranışlara yönelik sağlık okuryazarlık düzeyini ölçmek amacı ile güvenle kullanılabilir.
Çocukluk çağı lenfomalarında Epstein->Barr virüs insidansının araştırılması

Lenfomalar çocukluk çağı kanserleri arasında, gelişmiş ülkelerde lösemi ve beyin tümörlerinden sonra üçüncü sıklıkta görülürken gelişmekte olan ülkelerde ise lösemilerden sonra ikinci sırada yer almaktadır. EBV'nin lenfomalı hastaların önemli bir bölümünde hastalığı tetikleyici bir role sahip olduğu; ancak sosyoekonomik koşullar, genetik özellikler ve immün sistemi baskılayıcı etkenlerin bir bütün olarak hastalığın gelişiminde önemli olduğu bilinmektedir. Bu çalışmada Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Patoloji Anabilim Dalı'nda 2001- 2008 yılları arasında tanı almış 87 çocukluk çağı malign lenfoma olgusunda immünohistokimya (LMP-1) ve in situ hibridizasyon-EBER yöntemleri ile EBV'nin çocukluk çağı lenfomalarında görülme oranı araştırılmıştır. Olguların 51'i Non-Hodgkin lenfoma, 36'sı Hodgkin lenfomaya ait örneklerdir. Her iki yöntemle Hodgkin lenfomalı 30 (% 83,3) olguda, Non-Hodgkin lenfomalı 14 (% 27,4) olguda EBV pozitifliği görülmüştür. Mikst sellüler Hodgkin lenfomalı 20 olgunun 19'unda (%95), nodüler sklerozan Hodgkin lenfomalı altı olgunun beşinde (% 83 ,3), sınıflandırılamayan dokuz Hodgkin lenfoma olgusunun altısında (% 66,6) pozitiflik saptanmıştır. Non-Hodgkin lenfomada tüm olgular İmmünohistokimyasal olarak LMP- 1 ile negatif iken 14 olgu İSH-EBER ile pozitif idi. Non-Hodgkin lenfoma alt gruplarından Burkitt lenfomalı 15 olgunun 11'inde (% 73 ,3), diffüz büyük B hücreli lenfomalı beş olgunun üçünde (%60) pozitiflik görülmüştür. İn situ hibridazyon ile pozitif saptanan olgu sayısı göz önüne alındığında in situ hibridizasyon yönteminin immünohistokimyaya göre daha hassas olduğu görülmektedir. Çeşitli çalışmalarda da benzer olarak İSH-EBER pozitifliğinin daha yüksek olduğu belirtilmiştir. Bu çalışmada EBV'nin özellikle mikst sellüler Hodgkin lenfoma, Burkitt lenfoma ve diffüz büyük B hücreli lenfoma olgularında gösterilmesi, EBV'nin lenfomalı hastaların etiyolojisinde rol oynayabileceğini düşündürmektedir. Ancak diğer etkenlerin de bu hastalığın gelişiminde önemli olduğu unutulmamalıdır.
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan çocuklarda belirti özelliklerinin disregülasyon profili ve duygusal uyarılma düzeyleri ile ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışmada dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanısı konan çocukların davranışsal ve bilişsel özellikleri ile duygusal uyaranlara yanıtlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada 6 12 yaş arası, nörolojik ve/veya kronik bir hastalığı olmayan, zeka bölümü 70 ve üzerinde DEHB grubunda 48, kontrol grubunda 22 katılımcı değerlendirilmiştir. Çalışma kapsamında bu yaş grubunda sık görülen psikopatolojileri taramak amacıyla Okul Çağı Çocukları için Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi-Şimdi ve Yaşam Boyu Şekli kullanılarak yarı yapılandırılmış klinik görüşme yapılmıştır. Katılımcılar, çocukların doldurduğu Çocuklar için Anksiyete Duyarlılığı Ölçeği ve anne babaların doldurduğu 6-18 Yaş Çocukları İçin Çocuk Davranış Kontrol Listesi, Güçler ve Güçlükler Anketi, McMaster Aile Değerlendirme Aracı, Okul Çağı Çocukları için Mizaç Ölçeği, Çocuk ve Ergenlerde Yıkıcı Davranım Bozuklukları İçin DSM-IV'e Dayalı Tarama ve Değerlendirme Ölçeği - Turgay ve Conners Ana Baba Derecelendirme Ölçeği (CADÖ-48) ile değerlendirilmiştir. Yürütücü işlevleri değerlendirmek için Stroop ve iz sürme testi kullanılmıştır. Duygusal yanıtlarının değerlendirmesi için Uluslararası Duygusal Resim Sistemi'nden seçilen resimlere verilen subjektif ve objektif yanıt incelenmiştir. DEHB grubunda disregülasyon profili % 58,3 oranında görülmüştür. DEHB grubunda disregülasyon profili varlığında davranış sorunları ve karşıt olma karşı gelme bozukluğu belirtilerinin, KOKGB eş tanısının ve DEHB kombine alt tipinin daha sık görüldüğü bulunmuştur.
Çocuk servislerinde yatan akut flask paralizili tanısıyla takip ve tedavi edilen hastaların retrospektif olarak değerlendirilmesi

Servislerinde Yatan Akut Flask Paralizili Tanısıyla Takip ve Tedavi Edilen Hastaların Retrospektif Olarak DeğerlendirilmesiAmaç: Bu retrospektif çalışmada, Akut flask paralizi tanısıyla takip ve tedavi edilen hastaların klinik ve radyolojik bulguların, komplikasyonların, tedavi şekillerinin ve prognozu etkileyen faktörlerin tanımlanması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları servislerinde 2006 - 2016 yılları arasında akut flask paralizi tanısıyla takip ve tedavi edilen toplam 64 hasta değerlendirildi. Bulgular: Toplam 64 hastanın 47 (%73,4)'si Guillain-Barre sendromu, 17 (%26,6)'si Transvers miyelit tanısı almıştı. Çalışma gurubundaki hastaların, 38'i erkek (%59,4), 26'sı kız (%40,6) ve K/E:1/1, 46 olarak bulundu. Yaş ortalaması 8,28 4,41 yıl idi. Guillain-Barre sendromlu ve Transvers miyelitli hastalar ayrı ayrı incelendi. Guillain-Barre sendromlu hastaların 29 (%61,7)'u erkek, 18 (%38,3)'i kız ve yaş ortalaması 7,94 4, 49 yıl idi. Transvers miyelit hastalarının, 9 (%52,9)'u erkek, 8 (%47,1)'i kız ve yaş ortalamaları 9,24 4, 16 yıl idi. Taburculuktan iki ay sonraki muayenelerinde hastaların 41 (%64)'i tamamen düzelmişti veya minor semptomları vardı. Guillain-Barre sendromu ve Transvers miyelit hastalarında solunum desteği gereksinimi ve Guillain-Barre sendromu hastalarında sadece immunglobulin tedavisinin prognoza etkisi anlamlı bulunmasına rağmen cinsiyet, öncesi de geçirilen enfeksiyon varlığı, enfeksiyonun tipi, kranial sinir tutulumu, otonom semptom varlığı ve Guillain-Barre sendromlu hastalarında subtip, prognozda etkisiz faktörlerdi. Guillain-Barre sendromlu hastalarının, yoğun bakımda kalış süresi 9,43 14, 88 gün ve hastanede toplam kalış süresi 19,32 21, 64 iken, Transvers miyelit hastalarının yoğun bakımda kalış süresi 4,47 6, 79 gün ve hastanede toplam kalış süresi 17,59 12, 01 gün idi. Otonomik semptom gelişimi Guillain-Barre sendromu hastalarında, hastanede kalış süresini arttırırken, solunum desteği gereksinimi hem Guillain-Barre sendromu hem de Transvers miyelit hastalarında, yoğun bakımda ve hastanede toplam kalış süresini arttırdığı görüldü. Guillain-Barre sendromu hastalarında sadece immunglobulin tedavisi alanlarda hastanede ve yoğun bakımda kalış süresinin daha az olduğu görüldü (p<0.01). Sonuç: Guillain-Barre sendromu ve Transvers miyelit hastalarında solunum desteği gereksinimi kötü prognostik faktörken, Guillain-Barre sendromu hastalarında sadece immunglobulin tedavisi iyi prognoz ile ilişkili olabilir. Aynı zamanda otonomik semptom gelişiminin ve solunum desteği gerksiniminin hastanede kalış süresini arttırdığı söylenebilir.
Otizmli çocuğa sahip ebeveynlerin otizm algıları ve aile özellikleri ile benlik saygıları arasındaki ilişkinin belirlenmesi

Bu çalışma tanımlayıcı tipte bir araştırma olup, otizmli çocuğa sahip ebeveynlerin otizmi algılayışları ve aile özelliklerinin ebeveynlerin benlik saygıları arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla planlanmıştır. Araştırma Ankara ilinde bulunan etik kurulda açık isimleri belirtilmiş olan özel bir eğitim merkezi ve bir devlet okulunda Kasım 2014- Haziran 2015 tarihleri arasında yapılmıştır. Araştırmanın evrenini özel eğitim merkezine kayıtlı otizmli öğrenci ebeveynlerinden 51 anne ve 40 baba, devlet okuluna kayıtlı otizmli öğrencilerin ebeveynlerinden olan 9 anne oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında ebeveynlerin sosyodemografik özelliklerini belirleyecek bir form, Aile Değerlendirme Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği ve araştırmacılar tarafından literatür taranarak geliştirilmiş yarı yapılandırılmış görüşme soruları kullanılmıştır. Elde edilen verilerin IBM SPSS Statistics 21.0 paket programında ortanca, çeyreklikler arası genişlik değerleri, minimum maksimum, Bonferroni düzeltmeli ikili karşılaştırma, Kruskal Wallis H ve Mann Whitney U testi kullanılarak analizi yapılmıştır. Anlamlılık düzeyi p<0. 05 olarak alınmıştır. Çalışmada ebeveynlerin otizmli çocuklarına ilişkin görüşleri ebeveynin, anne ya da baba olma durumuyla farklılık göstermemektedir (p>0.05). Babaların aile işlevleri annelere göre daha sağlıklı bulunmuştur. Ebeveynler arasında Rosenberg Benlik Saygısı Ölçek puan ortancaları bakımından farklılık bulunmamıştır (p>0.05). Ebeveynlerin Aile Değerlendirme Ölçeği alt boyut ve Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği puan ortancaları arasında zayıf, doğrusal ve pozitif yönlü bir ilişki saptanmıştır. Çalışmada ebeveynlerin bilgi eksikliklerinin tanı sürecinde gecikmeye neden olduğu görülmüş, bu konuda bilgi ve ebeveynlerin otizme ilişkin olumlu algılarının artırılması için ebeveynlere sosyal ve psikolojik destek programlarının yapılması önerilmektedir.