Pediyatrik kardiyoloji konsültasyonlarının prospektif değerlendirilmesi

Günümüzde uzmanlaşmanın giderek artması ve pek çok hastalığın birden fazla sistemi ilgilendirmesi nedeniyle konsültasyon gereksinimi artmıştır. Kalp hastalıklarının başvuru şekli asemptomatik bir üfürümden, ağır siyanoz, kalp yetersizliği ya da şok tablosuna kadar değişen geniş bir yelpazede yer alır. Genel pediyatri pratiğinde kalp hastalarının doğru saptanması, hangi hastalardan, ne zaman konsültasyon istenmesi gerektiğinin bilinmesi bu hastaların prognozunu önemli oranda etkileyebilir. Çalışmamızda pediyatrik kardiyoloji bölümünden istenen konsültasyonlar değerlendirildi ve konsültasyon nedenleri, konsültasyon isteme yöntemlerinin uygun olup olmadığı, istenen konsültasyonların ne oranda kalp hastalıklarıyla ilişkili olduğu araştırıldı, hangi başvuru nedenlerinin daha fazla kalp hastalığı tanısıyla sonuçlandığının bulunması amaçlandı. Marmara Üniversitesi Çocuk Kardiyoloji Bilim Dalı Polikliniği'nden bir yıl süresince istenen tüm konsültasyonlar kayıt altına alındı. Konsültasyon istenirken daha önceden hazırlayıp tüm servislere dağıttığımız konsültasyon formları kullanıldı. Konsülte edilen tüm hastaların demografik özellikleri, izleyen hekimin konsültasyon isteme nedeni, hastanın hangi primer tanı ile takip edildiği ve kardiyolojik ön tanısı kaydedildi. Her hastanın şikayeti, hikayesi, özgeçmişş ve soygeçmişşi sorgulandı. Konsülte edilen tüm hastaların vital bulguları kaydedildi, fizik muayeneleri ve ayrıntılı kardiyak muayeneleri yapıldı. Gerekli görülen hastalara telekardiyogram, elektrokardiyogram ve ekokardiyografik inceleme yapıldı. Bu incelemelerle her hastaya kesin tanı konuldu ve tedavi önerilerinde bulunuldu. Toplam 398 hastadan 423 konsültasyon istenmişti. İstenen konsültasyonların %48,2' sinde ( 204 konsültasyon ) kardiyolojik ön tanı belirtilmemişti. Yüzde 25 hasta (106 hasta) acil, %75 hasta ( 317 hasta ) elektif olarak danışılmıştı. Hastaların 230' u ( %54, 4 ) erkek, 193' ü ( %45, 6 ) kızlardan oluşmaktaydı. Kız çocukların yaş ortalaması 4,22 5, 15 ( medyan yaş 3 aylık ), erkek çocukların yaş ortalaması 4,29 5, 5 ( medyan yaş 2 aylık ) bulunmuştu. Acil danışılan hastalarda kalp hastalığı bulunma oranı elektif olanlara göre daha fazla olduğu görüldü ( p< 0,02 )Hastaların %51'ini yatan ( 216 hasta), %49'unu ayaktan izlenen hastalar ( 207 hasta ) oluşturuyordu. Yatan hastalarda, ayaktan takip edilen hastalara göre 2 kat fazla kardiyak patoloji saptandı ( p<0, 03 ).45 hastada yeni kardiyolojik tanı konuldu ( %10, 6 ). Kardiyolojik tanı alan hastaların yaşları normal olarak değerlendirilen hastalardan anlamlı olarak daha küçüktü ( p<0, 01 ). Bu sürede en çok konsültasyon isteyen bölüm yenidoğan servisi oldu ( 135 hasta, % 31,9 ). En sık konsültasyon istenme nedeni; kalp hastalığı düşündüren herhangi bir semptom veya şikayeti olmayan bebek ve çocuklarda tarama amaçlı konsültasyonlarda olduğu görüldü. En çok kardiyolojik tanının üfürüm duyulması nedeniyle istenen konsültasyonlar sonucu konulduğu görüldü. Tespit edilen kardiyak patolojiler arasında en sık rastlanan hastalık VSD idi (%28, 8 ). Konsültasyonların ön tanılarına baktığımızda, isteyen hekimlerin %59 özgül, %57 duyarlı tanı koyabildikleri saptandı. Sonuç olarak, pediyatrik kardiyoloji konsültasyonlarının daha etkin ve doğru olarak istenmesi hastaların doğru ve zamanında tanı almasını sağlayacaktır. Bu nedenle pediyatri eğitiminde kardiyolojik semptom ve bulguların değerlendirilmesi konusuna ağırlık verilmesi yararlı olacaktır.