turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
6360 Sayılı Büyükşehir Kanunu sonrası kırsal yerleşimlerin planlanmasında köy tasarım rehberlerinin geliştirilmesi: Ödemiş/İzmir örneği

Kırsal yerleşimler olan köyler; nüfus yoğunluğu, geçim kaynakları ve yaşam koşulları gibi çeşitli konularda kentten farklılaşmaktadır. Türkiye'de köyler; yerel halkın geçim zorlukları, refah düzeyinin düşük olması, yerel koşullara uygun olmayan yapılaşma ve doğal çevrenin tahrip edilmesi gibi çeşitli sorunlarla karşı karşıya kalmaktadır. Planlama açısından ele alındığında ise kırsal alanlar, bu sistemde yeterince yer edinememektedir. Değişen kanunlar, planlama politikaları kırsal alanları etkilemekte, özellikle 6360 sayılı Büyükşehir Kanunu sonrasında köylerin mahalleye dönüşmesi ile birlikte 'kentleşen' köylerin 'kırsal mekansal karakterini koruyamama' sorunu yeniden gündeme gelmektedir. Kanunlarla gelen/gelecek sorunlardan kırsalın olumsuz etkilenmediği, köylerin yere özgü değerlerini koruyarak yaşatabildiği, tepeden inmeci yaklaşımlarla değil yerelin de katılım gösterdiği çalışmaların yapıldığı, yaşam alanlarını iyileştirebilme, koruyabilme yetisinin sunulabildiği ve planlama sisteminde yer edinebilen bir yaklaşım gerekmektedir. Dünyada birçok ülkede, kırsalın geçmişşinin özelliklerini bugünün ihtiyaçlarına uygun olarak devam ettirerek yaşatan, yere özgü nitelikleriyle yol gösteren bir yaklaşım olarak köy tasarım rehberleri hazırlanmaktadır. Bu rehberler; yeni gelişmeleri yönlendirmesi amacı ile yerel halkın katılımı ile hazırlanan, planlama, tasarım gibi resmi gelişme süreçlerine ışık tutan belgeler olarak tanımlanmakta olup İngiltere'de, İrlanda ve birçok Avrupa ülkesinde hazırlanmaktadır. Türkiye'de 2013 yılında 3194 Sayılı İmar Kanununa ek madde ile yasal çerçevenin oluşturulduğu, ancak uygulamada ve literatürde çok az çalışmanın yer aldığı bu konuyla ilgili İzmir kırsalı için henüz bir çalışma yapılmamıştır. Bu çalışmada, yasal düzenlemelerde yaşanıldığı gibi çeşitli değişikliklerin kırsalı oldukça etkilediği gözlemlenmesi ile hem yasal düzenlemelerdeki değişikliklerden etkilenmeyecek, hem de planlama sistemine uyumlu olabilecek kıra özgü kararlar ile yol gösterici bir araç olması bağlamında köy tasarım rehberleri temel konu edinilmiştir. İzmir ili Ödemiş ilçesi kapsamında kırsal yerleşmeler araştırılmış ve köy tasarım rehberi hazırlanması adına örnek yerleşme olarak 'Bademli' seçilmiştir. Çalışmanın; Türkiye'de, özellikle kentleşme baskısı altındaki özgün kırsal yerleşimlerde, yeni gelişmelerin kır dokusuna uygun gelişmesi, kırsal alanların planlanmasında katılımın sağlanması, yerleşimlerin özgün karakterlerinin ortaya çıkarılması ve korunması adına köy tasarım rehberlerinin geliştirebilirliğindeki ilgili literatüre katkı sağlaması beklenmektedir.
Koruma kaygısı olmayan bir gelişme ve planlama karşısında yapısal bütünlüğü bozulan eski kent dokularında korunacak alanlardaki ve Kırşehir kent merkezinde anıtlar çevresindeki sorunların tanımlanması

Aşağıda özeti bölümler halinde verilen tez, 'koruma' kaygısı olmayan bir gelişme ve planlama karşısında yapısall bütünlüğü bozulan eski kentlerde 'korunacak alanlar' ile ilgili sorunların tanımlanmasını amaçlamaktadır. Yukarda sözü edilen sorunların somut inceleme alanı olarak Kırşehir kent merkezinde 'Anıtlar Çevresi' seçilmiştir. Tarihte önemli ticaret yolları üzerinde olması nedeniyle sürekli dikkatleri üzerine çeken ve çeşitli uygarlıklara sahne olan Kırşehir, özellikle Selçuklular döneminde en parlak günlerini yaşamış; 'Türkmen Pazarı'nın kurulduğu yer olması nedeniyle ticari, 'Ahilik'in örgütlenme merkezi olması nedeniyle de kültürel yönden dönemin önde gelen kentlerinden biri olmuştur. Ancak geçmişşten günümüze dek gelen; 'Celali İsyanları', 'Osman lılar zamanında eski önemini yitirmesi', 'Cumhuriyetten sonraki değişimlere ayak uyduramaması', '1937 Depremi', 'yoğun iç ve dış göçler' ve 'yanlış planlama kararları' gibi kent yapısına dolaylı ya da doğrudan etken olan etmenlerle, tarihi kent dokusu büyük ölçüde değişime uğramıştır. t Kent merkezindeki Ahi Evran Camii, Cacabey Camii, Lale Camii, Alaettin Camii, ve Melikgazi Türbesi gibi anıtsal eserler ile ayakta kalabilen birkaç eski 'sokak' örneğinin ait oldukları dönemden getirdikleri 'mesaj' ve kentteki 'ahilik' kültür geleneğinin etkisinin sürmesi gibi nedenlerle Kırşehir kent merkezi 'Anıtlar Çer çevesi'nde etkisel bir 'Kültürel Çevre'den söz etmek mümkündür. Bu özelliği ile 'Anıtlar Çevresi', var olan eski kent dokusu ögeleriyle birlikte korunmalı sorunları ortaya çıkarılmalı ve gerekli önlemler alınmalıdır.
Kentsel büyüme ve yerel iklim değişikliği Bursa örneği

Günümüzde, kentsel büyüme ve yayılma, insan kaynaklı sera gazı emisyonlarının artışına neden olan faktörler arasında gösterilmektedir. Bu çerçevede çalışmanın amacı, Bursa Kentinin 1984- 2014 yılları arasındaki mekansal gelişiminin, yerel iklim değişikliği üzerinde etkili olup olmadığını ortaya koymaktır. Uydu görüntüleri ve iklim parametreleri bu çalışmanın temel veri kaynaklarıdır. Arazi kullanımı/örtüsü değişiminin belirlenmesi için Bursa Kenti 1984-1995-2003- 2014 yıllarına ait Landsat 5 TM ve Landsat 8 OLI uydu görüntülerinden yararlanılmıştır. Meteoroloji Genel Müdürlüğü'nün Bursa İli içinde yer alan 3 meteoroloji istasyonunda 1985- 2014 döneminde ölçülen iklim parametreleri çalışmada kullanılmıştır. İklim parametrelerinin analizi ve değerlendirmesi Eşli Örneklemler t-Testi kullanılarak yapılmıştır. Çalışmadan elde edilen sonuçlara göre, 1984- 2014 yılları arasında kent nüfusu iki buçuk kat artarken kent yerleşim alanı altı kat büyümüştür. Kentsel alanın büyümesi ile orman ve tarım alanlarında azalma olmuştur. Holdern modeli uygulaması sonucunda, 1995- 2003 dönemindeki büyümenin %65, 5 oranında kentin yayılmasından kaynaklandığı saptanmıştır. Aynı dönemde yerel iklim parametrelerinden ortalama aylık minimum sıcaklıklarda 1,36 C artış izlenmiştir. Bu değişimde Bursa Ovası'nın kentsel gelişmeye açılmasının önemli bir payı olduğu söylenebilir. Sonuç olarak bu çalışma, yerel iklim değişiminde bir yandan kentsel büyümenin ve yayılmanın etkili olduğunu ortaya koyarken diğer yandan da mekansal planlama kararlarının bu süreçteki rolüne dikkat çekmektedir.
Socio-economic transformation in GAP region

Taraklı EYLÜL 1990, 187 Sahife Bu çalışmanın amacı Güneydoğu Anadolu Projesinin uygulanması ile kırsal kesimin kendi İçsel dinamikleri sonucu oluşabilecek sosyo-ekonomik dönüşümler üzerine inceleme yapmaktır. Yaygın küçük topraklı ve topraksız ailelerin bir arada bulunduğu diğer yandan da Türkiye- ye göreceli olarak çok sayıdaki büyük mülklerin egemenliğinin söz konusu olduğu bölgede sulama sonrası toprak dağılımında ve üretim ilişkilerinde mutlak dönüşümler gerçekleşecektir. Bu çalışmada öne sürülen tez, küçük mülkiyetin ekonomi ya da ekonomi dışı süreçlerle varlığını sürdüreceği ve yeni bir toprak sahipliği yapısının oluşacağı üzerine temellendirilmiştir. Bu amaçla çalışmada ilk olarak küçük meta üreticiliğinin korunma mekanizmaları hem ekonomik nemde tarihsel belirleyiciler aracılığıyla açıklanmaya çalışılmıştır. Bir sonraki aşamada ise makro istatistikler kullanılarak Türkiye ve bölgenin kırsal yapısındaki dönüşüm süreçleri incelenmiş ve bir takım çıkarımlarda bulunulmuştur. Son olarak, bölgenin GAP kapsamındaki sulamaya erken geçen Diyarbakır-Deyegeçldi alanında, köy bazında incelemeler yapılarak, içsel dinamikler sonucu oluşan sosyo-ekonomik dönüşüm araştırılmıştır.
Technoparcs A Case study in İzmir environmental technopark

Ülkelerin büyüme ve kalkınmalarının temelinde, teknoloji alanında yapılan buluşların ve sağlanan bilgi birikiminin uygulamaya dökülmesindeki başarı yatmaktadır. Teknoparklar bu amaca hizmet edebilen en iyi araçlardan biridir. Temel felsefe, bilimsel ve teknolojik araştırmalar yoluyla yeni teknoloji firmalarının doğuşunu sağlamaktır. Dünya ülkelerinde sayıları giderek artan teknopark uygulamalarının günümüzde 500 civarında olduğu bilinmektedir. Ülkemiz için yeni olan bu uygulama alanında oldukça kapsamlı araştırmalar yapılmaktadır. Diğer gelişmekte olan ülkelerde olduğu gibi, öncelikle bölgesel kalkınma ve rekabet gücü kazanma amacı güdülen ülkemizde henüz gelişmiş bir teknoparkın varlığından söz etmek mümkün değildir. Bunun yanında, kurulmuş, kurulma aşamasında ve kurulması düşünülen toplam on sekiz teknopark bulunmaktadır. Sayılarının artması ve bu konudaki bilinç düzeyinin yükselmesi için yaratıcılığa, bilime ve eğitime önem verilmesi ve bu konudaki problemlerin çözülmesi gerekmektedir. Örnek çalışma olarak ele alınan İzmir Çevre Teknoparkı, 'çevre teknoparkı olarak dünyada ilk olma özelliğine sahip olacaktır. Yörenin rüzgar enerjisi, güneş ve deniz gibi doğal potansiyele; deniz, hava ve taşıt gibi önemli ulaşım bağlantılarına ve sanayi- üniversite ilişkilerinin kurulabileceği bir fiziksel ortama sahip olması nedeniyle çevre araştırmalarında uygun bir alan olarak görülmektedir. Doğal koruma alanı olarak yasal sınırlandırma getirilen yörede, koruma ilkelerini bozmayacak yoğunlukta bir yapılaşma ile hem arazinin değerlendirilmesi hem de ülke ekonomisine katkısı bulunacak bölgesel kalkınmayı hedefleyen bir tasarım süreci içinde optimal bir proje geliştirilmesi öngörülmektedir.
Kentsel mekanda kimliğin ve belleğin proje etkisiyle değişimi: Karaköy Kemeraltı bölgesi

Günümüzde ekonomik ve kültürel üretim ve tüketim gitgide küreselleşirken, tarihsel kentler kendilerine özgü kimliklere zıt bir takım uygulamalarla bir başkalaşım sürecine girmekte ve bu sebeple kentsel kimliğin ve belleğin sürdürülebilmesi gitgide zorlaşmaktadır. Kentler dinamik organizmalardır, sahip oldukları kimlik ögelerini korurken bir taraftan yenilerini de oluşturabilirler. Burada önemli olan özgün kimliklerini kaybetmeden yenilerinin eklenmesidir. Kentsel mekanlar, kentte yaşayanların ortaklığını tanımlayan, zaman içerisinde gelişen birçok politik, sosyal, ekonomik ve mekansal müdahale ile şekillenen ve sürekli bir değişim içinde olan dinamik mekanlardır. Kentsel mekanın bu değişim sürecini anlayabilmek, onun farklı katmanlarının algılanabilmesi ile mümkündür. Tarihsel süreçte bu mekanda yaşamış olan kültürlerin izlerini taşıyan kentsel mekanlar, günlük yaşam biçiminin oluştuğu bir sahne ve kimlik alanı olarak değerlendirilebilir. Son dönemlerde kentsel mekanlara yapılan müdahaleler ile kentler kimliklerini kaybederek birbirlerine benzemeye başlamış ve bu nedenle kent kimliği önemli bir tartışma konusu haline gelmiştir. Geçmişten günümüze kadar İstanbul için önemli bir merkez konumunda bulunan Karaköy Kemeraltı Bölgesi de son yıllarda hızlı bir değişim süreci içine girmiştir. Bu tez çalışması kapsamında, yaşanan bu değişim sürecinin kent kimliği ve belleği üzerindeki etkileri ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Bu amaçla farklı kullanıcı gruplarına göre doğal, yapılı ve beşeri çevre kimlik bileşenleri saptanmıştır. Gruplar kullanıcıların cinsiyet, meslek ve İstanbul'da yaşama süresi değişkenlerine göre oluşturulmuştur. Yapılan görüşmeler sonucunda aynı kullanıcı grubuna dahil olan bireylerin benzer kimlik bileşenlerini ifade ettikleri görülmüştür. Ancak bu bileşenler farklı kullanıcı grupları arasında değişkenlik göstermektedir. Bu durumun en büyük sebebinin ise alanın geçirdiği değişimden haberi olmayan ve hala eski ticaret merkezi işlevini hatırlayan kullanıcılar ile kente yeni gelen ve ilk olarak bu halini tanıyan kullanıcılar arasında olduğu ortaya çıkmıştır. Tez çalışması boyunca yapılan literatür araştırması, kentsel analizler, anketler ve gözlemler sonucunda kentlerin güncel koşullar ve gereklilikler doğrultusunda değişime uğramasının kaçınılmaz olduğu ancak, bu değişim sürecinde yeni ve bambaşka bir kurguyla eski olanı unutturmak yerine, mekanın kullanıcısını da içine alan ve onların katılımıyla biçimlenen, kentte oluşturulan kolektif belleğin bir parçası haline gelebilen uygulamaların gerçekleştirilmesinin daha doğru bir tutum olacağı ortaya konmuştur.
Kentsel açık alan kavramı bağlamında iskele meydanlarının incelenmesi, İstanbul örneği

Bu çalışmada, iskele meydanlarının kentlerin gelişim süreci içerisinde meydana gelen farklı koşullar ve değişimlerden etkilenerek geçirdiği mekansal değişimlerin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda İstanbul örneği incelenerek, bir tipoloji oluşturulabilmesi adına İstanbul'un farklı bölümleri ele alınmıştır. İlk aşamada belirlenen hedefler, izlenen yöntem anlatılmaktadır. İkinci aşamada genel kavram tanımlamaları, mekan, açık alan, kıyı alanları, meydanlar ve İstanbul kıyı alanının yasal süreç içinde gelişimi kısaca ele alınmıştır. Üçüncü aşamada kıyı alanlarının ulaşım açısından önemi, liman alanları, bir kentte liman gelişiminin tipolojik modeli ele alınmış, sonrasında İstanbul liman ve iskelelerinin tarihi süreç içinde gelişimi anlatılmıştır. Çalışmanın dördüncü aşamasında tez çalışması kapsamında belirlenen bölgeler incelenirken, her bölgenin konumu, genel özellikleri ve tarihsel gelişimi incelenmiştir. Tarihi süreç içindeki değişimi incelemek adına genel olarak pervititch haritalarından ve günümüz hava fotoğraflarından faydalanılmıştır. Sonuçta ise İstanbul'un farklı bölgelerindeki farklı iskele meydan örneklerinin bölgeye ve gelişimlere göre korunması, canlandırılması ve yaşatılmasının önemi vurgulanmıştır.
Involuntary displacement and reettlement caused by large-scale development projects: case of Akköprü dam project

oz BÜYÜK KALKINMA PROJELERİN NEDEN OLDUĞU ZORUNLU YENİDEN YERLEŞİM: AKKÖPRÜ ÖRNEĞİ SEYREK, Kemal Yüksek Lisans, Şehir ve Bölge Planlama Bölümü Tez Yöneticisi : Prof. Dr. Raci BADEMLİ Ocak, 1997, 134 Sayfa Son yıllarda savaş, doğal afetler ve kalkınma projeleri yapımı gibi nedenlerden dolayı binlerce insan yıllardır yaşadıkları yerleri terk ederek başka bir yörede yaşamak zorunda bırakılmışlardır. Hızla devreye giren kalkınma projeleri nedeniyle yer değiştirmek durumunda kalan insanların sayısında özellikle son yıllarda büyük artışlar meydana gelmiştir. Yıllardır yaşadıkları yerleri terk ederek başka bir yörede yaşamak zorunda bırakılan insanlar, bu süreç içerisinde değişik sosyal, ekonomik ve psikolojik sorunlarla karşı karşıya kalmışlardır. Ancak, bu sorunların nasıl çözüme kavuşturulacağı konusunda son yıllara kadar yeterli araştırmalar yapılmamıştır. Bu çalışmanın amacı, yeniden yerleşim olayını, geçmişşte ülkemizde yaşanan yeniden yerleşim örnekleri ile uygulanan politikaları ve dünyada bu konuda meydana gelen gelişmeleri incelemek ve bu çalışmalar ışığında ülkemizdeki literatür eksikliğini gidermektir. Dolayısı ile önce yeniden yerleşim konusundaki literatür araştırılmış ve Dünya Bankası tarafından 1980'li yıllarda geliştirilen yeniden yerleşim politikası incelenmiştir. Daha sonra, bu konuda ülkemizde yapılan uygulamalar, yasal ve kurumsal düzenlemeler ve yerel politikalar araştırılmış, sonuç olarak ise Türkiye ile Dünya'da uygulanan yeniden yerleşim politikaları arasındaki benzerlikler ile farklılıklar tespit edilmiştir.
Critical review of city branding: Case study of Hacı Memiş District

Bu tez Hacı Memiş bölgesi, Alaçatı'da yaşanan markalaşma sürecini eleştirel bir bakış açısıyla incelemektedir. Bu bağlamda baktığımızda, bu çalışma şehir markalaşması kavramını multidisipliner yaklaşımlar ile uluslararası bir araştırma ölçeğinde eleştirmeyi amaçlamıştır. Asıl olarak, kentsel markalaşmanın tartışmalı konularını inceler ve analiz eder. İzmir Yarımadası'nın tarihi yerleşim yerlerinden biri olan Alaçatı, 2000'lerden günümüze şehir markalaşmasında Türkiye'nin yeni fenomeni olmuştur. Çalışma kapsamında, Alaçatı'da bu sürece tanıklık eden yatırımcılar, yerel halk, kanaat önderleri ve turistlerle anket çalışmaları ve görüşmeler yapılmış, dönüşümün dinamiklerini ve yönünü ortaya koyan alan verileri bu yöntemle sağlanmıştır. Çalışma aynı zamanda, yerleşimin tarihi gelişme sürecine, sosyal, demografik ve ekonomik yapısına, alan kullanımlarına ve dönüm noktası yaratan projeler ve planlama sürecine odaklanarak, markalaşmanın mekanlar ve hedef grup üzerinde özellikle de yerel halkta yarattığı etkiler açığa çıkarılmıştır. Çalışmanın amacı, Alaçatı'nın markalaşma hikayesini yerelin üzerindeki mekansal, sosyal, ekonomik ve yaşam kalitesi etkileri açısından ele alıp, bu etkileri ortaya çıkarmaktır. Çalışma bulguları gösteriyor ki; markalaşma süreci beraberinde Alaçatı'ya radikal bir dönüşüm getirmiştir. Bu etkilerin Alaçatı'da yarattığı çeşitli eğilimler sonucunda 'soylulaştırma' kavramı ve soylulaştırmanın paralelinde gelişen 'yerinden edilme' sürecini doğurmuştur.
Kent makroformu ve kentiçi ulaşım etkileşimi:Isparta örneği

Kentler, sosyal, ekonomik ve fiziksel dinamiklerin bir araya geldiği, karmaşık ve insan faktörü ile gelişen devingen organizmalardır. Günümüzde kenti çözümlemek, gelişmelerin dinamiklerini ve bunları etkileyen faktörleri açıklamak amacıyla birçok çalışma yapılmıştır. Kentin karmaşık yapısının çözümlenmesi için kentin farklı özellikleri ayrı ayrı değerlendirilmektedir. Bunlardan ilki 'tarihsel gelişim' dinamikleri, bir diğeri ise kentin çözümlenmeyi bekleyen ve kendi içinde çeşitli katmanlardan oluşan 'fiziksel yapısıdır'. Fiziksel yapı, arazi kullanımı başlığı altında sınırlar ve büyüklük, fonksiyon alanları ve ulaşım yüzeyleri olarak daha alt gruplara ayrılır. Kent makroformu ve ulaşım arasındaki etkileşime odaklanan bu tez çalışmasında, Isparta kent makroformunun gelişimi, kentin tarihi ve güncel haritaları üzerinden, ulaşım ve makroform gelişiminin etkileşimi incelenmiştir. Bu tez kapsamında kent makroformu ve ulaşım etkileşimi, kavramsal ve tarihsel açıdan karşılaştırmalı bir yöntemle araştırılmıştır. Bu çalışma ile ileride yapılacak çalışmalar için bir yöntem denemesi ve bir temel oluşturulmaktadır. Isparta'nın tarihsel gelişimini fiziksel, sosyal ve ekonomik boyutları ile değerlendiren bu çalışma ile makroformun değişiminin birbiriyle ilişkili etkenler ve karmaşık süreçlerle oluştuğu, ulaşımın kent için yönlendirici ve önemli olmakla birlikte zaman ve mekanda etki gücü değişen diğer faktörlerle birlikte makroformu oluşturduğu anlaşılmaktadır.
Yaşanabilir çevre oluşumunda mahalle kriteriin incelenmesi

Toplumsal, ekonomik ve teknolojik gelişmeler sonucu olarak değişen toplum yapısı, değişim dinamizmine uyum sağlayarak, kendini yenileyen ve dinamik tutan özelliktedir. Yeni gereksinmeler, koşullar ve gelişmelerin bir bölümü fiziksel mekanda belirgin olurken, diğer bir bölümü de sosyal ve ekonomik özellikleri ile dolaylı olarak fiziksel mekana yansımaktadır. Bu koşullar insanların bir arada yaşadıkları, planlamanın en küçük birimi olan 'Mahalle' birimi içinde fazlasıyla bulunmaktadır. Bu nedenle, önemli bir gelişim süreci olan, mahalle sosyo-kültürel, fiziksel ve yönetsel yapı değişkenlerini öncelikle, sanayileşme ile birlikte değişimin başlangıç noktası olan batı toplumlarında incelemek önem kazanmıştır. Benzer bir şekilde gelişim gösteren ülkemizde bu üç faktör, tarihsel süreç içinde ele alınmıştır. Kentleşme ile birlikte gelişen ve değişen mahalle, sosyal ilişkiler ve etkileşimler açısından önem taşımaktadır. Toplumsal memnuniyet ve yaşam kalitesi mahalle biriminde başlamaktadır. Bu nedenle sosyal ağ, toplumsal duyarlılık ve komşuluk kavramları kapsamında, mahalle sınırları içinde sosyal ilişkilerin boyutu, akrabalık, arkadaşlık ve komşuluk ilişkileri yoğunluğu incelenmektedir. IX
Interaction of urban fringe and transportation system: İstanbul case

Kentsel saçaklanma günümüzde tüm kentlerde yaşanan bir olgudur. Ofis, konut, ticaret ve rekreasyon alanları olarak metropoliten kentlerin çeperlerinde karşımıza çıkan bu yeni gelişim süreci birçok problemin kaynağı olarak gösterilmektedir. Üzerindetartışılan problemlerden birisi de saçaklanmanın ulaşım üzerinde yarattığı olumsuz etkilerdir. Özel oto kullanımındaki artış, bunun yarattığı hava kirliliği ve trafik sıkışıklıkları, daha uzun süreli ve mesafeli olarak yapılan yolculuklar ve bu yolculukların insanlar üzerinde yarattığı psikolojik etkiler, araştırılan konu başlıkları arasında yer almaktadır. Fakat tam olarak Türkiye'de saçaklanmanın seyahat davranışları üzerindeki etkilerinin neler olduğu ve bunun trafiği nasıl etkilediğine yönelik tanımlayıcı bir çalışma yapılmamıştır. Bu nedenle bu çalışmada kent çeperinde yaşanan yeni gelişim sürecinin İstanbultrafiği ve seyahat davranışları üzerindeki etkilerinin araştırılması yapılmıştır. Günlük olarak yaratılan çeper ile merkez kent arası yolculuklar incelenmiş ve bireylerin seyahat eğilimleri araştırılmıştır. Ayrıca kent ve çeper arasındaki farklar karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Çalışmanın sonucu olarak kent çeperinde yaşayan bireyler ile kent merkezinde yaşayanların sosyo-ekonomik yapıları arasında çok büyük bir farkın olmadığı gözlemlenmiştir. Fakat buna rağmen kent çeperinde özel oto kullanımın kent merkezalanına göre daha yüksek oranda olduğu tespit edilmiştir. Bu da kent çeperinde özel otobağımlılığının daha yüksek olduğunu göstermektedir ve bu durumun trafiksıkışıklıklarına neden olduğu bilinen bir gerçektir. Ayrıca çalışmada çeperde yaşayan bireylerin kent merkezine oranla daha uzun mesafe ve süreyi kapsayan yolculuklaryaptıkları belirlenmiştir. Özetle saçaklanmanın zaten sorunlu olan İstanbul trafiğine olumsuz olarak etki ettiği belirlenmiştir. Bu sorunun çözümü için ulaşım ve planlama çalışmalarınınsaçaklanma olgusunu da göz önünde bulundurarak gerçekleştirilmesi gerekliliği ortaya çıkartılmıştır.
Kentsel dönüşüm amaçlı yapısal risk sınıflandırması için bir model önerisi

Türkiye'de 20 yy'ın ortalarından günümüze kadarki süreçte, nüfus artışı ve kente göçün bir sonucu olarak, jeolojik açıdan yapılaşmaya uygun olmayan alanlar da kullanılarak, yetersiz mühendislik hizmeti görmüş bir yapı kütlesine sahip kentsel yaşam alanları meydana gelmiştir. Bu mevcut durum, plansız kentleşmeyle de birleşince kentlerimiz afetlere karşı dayanıksız bir hal almıştır. Yaşanan depremlerle, mevcut yapısall alanların güvenliği sorununu akıllara getirmiştir. Bu sorun karşısında, yapısall güven algısını oluşturmak için yüz binlerle ifade edilen yapı stokunun hızlı ve güvenilir bir şekilde taranması, sonrasında kentsel dönüşüm çalışmalarının yapılması zorunluluk haline gelmiştir. Ancak, yapı stokunun fazlalığı, işgücü ve kaynak sorunları; uygulanma aşamasını neredeyse imkansız bir hale getirmiş ve konu ile ilgili alternatif çalışmalar yapılması gerekliliğini ortaya çıkarmıştır. Bu tez çalışması kapsamında, '6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun' ve '2007 Türkiye Deprem Yönetmeliklerinde' belirtilen değerlendirme yöntemleri esas alınarak yeni bir değerlendirme yaklaşımı ve modeli oluşturulmuş, bu yaklaşım ile bir yazılım geliştirilerek, elde edilen sonuçlar yapı ölçeğinden, kent ölçeğine taşınmıştır. Kentleri inceleme yöntemleri aynı olsa da kentler için geçmişş depremler, yapısall karakteristikler, yapım-yöntem ve alışkanlıkları da göz önüne alındığında farklı değerlendirmelerin sunulması gerekmektedir. Oluşturulan modelde, temel alınan ilke kentlerin bu öznel koşullarının birbirinden farklılaştığıdır. Tez çalışması kapsamında önerilen uygulama modelinin kullanılabilir olduğunu anlayabilmek için Antalya ili Muratpaşa ilçesinde yaklaşık 8800 hektarı içeren bir alanda toplam 26,610 bina incelenmiş ve önerilen yöntem ile değerlendirilmiştir.