turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Limited ortaklıklarda ek ödeme ve yan edim yükümlülüğü

Limited ortaklıkta ortağın asli yükümlülüğü sermaye koyma borcunu yerine getirmektir. Bu yükümlülük sermayeye dayalı yapının doğal sonucudur. Ancak limited ortaklığın kişiselleşmiş sermaye ortaklığı yapısı, salt sermaye koyma borcuyla yetinmeyip başka yükümlülüklere de ihtiyaç duyabilir. Nitekim 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu bu konuda bir adım atmaktan kaçınmamış, ortaklık sözleşmesinde öngörülmesi şartıyla ortaklara ek ödeme ve yan edim yükümlülüğünün getirilmesine olanak tanımıştır. Ek ödeme yükümlülüğü, ortaklara ortaklığa karşı sermaye koyma borcundan başka nakdi ödemede bulunma borcu yüklemektedir. Ek ödeme yükümlülüğü, limited ortalıkta alternatif bir finansman aracı niteliği taşımaktadır. Yan edim yükümlülüğü ise ortaklara ortaklığa karşı sermaye koyma borcu ve muhtemel ek ödeme yükümlülükleri dışında başka edimlerin yerine getirilmesine yönelik münferit yükümlülüklerle ortaklığın işletme konusunun gerçekleşmesine hizmet etmektedir. Ek ödeme ve yan edim yükümlülüğü kurumları, bu özellikleriyle limited ortaklığın devamlılığı, başarısı ve büyümesini destekleyen ortaklık lehine kurumlardır. Ancak sermaye ortaklığı yapısına yabancı olmaları dolayısıyla bu kurumlara sınırların çizilmesini zorunludur. Ek ödeme ve yan edim yükümlülüğü yeni birer kurum olmaları dolayısıyla üzerinde önemle durulması gereken, yargı kararları ve öğretiyle zaman içinde gelişecek kurumlardır. Çalışmamızda ek ödeme ve yan edim yükümlülüğü Türk hukukundaki mevzuat kapsamında incelenmiş, limited ortaklıkta hukuki sorumluluk, tek borç ilkesi, ortaksal haklar üzerindeki hukuki etkilerine temas edilmiştir.
Mecelle'de zamanaşımı

Hukukta zamanaşımı, bir hakkın belli bir süre kullanılmaması nedeniyle dava edilebilme niteliğinden mahrum kalmasıdır. Dava veya cezanın düşmesine neden olan zamanaşımı, devletin ceza verme hak ve yetkisinden feragatini ifade eder. Nitekim aradan geçen süreye rağmen dava açılması hakkın kötüye kullanılmasına, yıllar sonra açılacak davalar ise toplumsal düzenin bozulmasına ve adil yargılama hakkına zarar verebilir. Dolayısıyla zamanaşımı, uzun bir süre devam eden fiili bir durumu hukukileştirmektedir. Osmanlı Hukuku ve bu çerçevede hazırlanan Mecelle'de de zamanaşımı bazı hukuki sonuçlara bağlanmıştır. Mecelle'nin 16 maddeden oluşan 14'üncü kitabının 2'inci bölümü zamanaşımı hakkındadır. İlgili hükümler zamanaşımının hak kazandırma fonksiyonuna sahip olmayıp, yalnızca hakkın geri alınmasına engel olduğunu göstermektedir. Uygulamada ise dönem idarecilerini meşgul eden mesele, hazinenin alacağının zamanaşımına tabi olup olmayacağı konusu olmuştur. Mecelle'de zamanaşımı konusunda hukuk birliği sağlandığı fakat geçiş sürecinin nispeten sancılı olduğu anlaşılmaktadır. Dönemim Kadı Sicilleri kayıtları baz alınarak hazırlanan bu çalışma, Mecelle'de zamanaşımı ile ilgili hükümlerin Osmanlı hukuk kurumunun temsilcileri olan kadılar tarafından nasıl yorumlandığı ve sorunların nasıl çözümlediğini göstermesi açısından önem arz etmektedir.
Karapara ve karapara aklama ile etkin mücadele

suç alanına baktığımızda, organize ve mali suçların ağırlık kazandığınıgörürüz. Zira, suçlular küreselleşen bir dünyada faaliyette bulunabilmek için organize bir şekilde örgütlenir olmuşlardır. Devlet otoritesine bir başkaldırı olarak ortaya çıkan suç örgütleri veya bilinen yaygın adı ile organize suç örgütlerinin temel motivasyonlarından birisi de paradır. Bu tür örgütler, icra ettikleri yasadışı faaliyetlerden bir takım gelirler sağlamakta, icra edecekleri yeni suçlar ve faaliyetler için finansal bir kaynağa ihtiyaç duymaktadırlar. Sağlanan bu gelirler bilindiği üzere karapara olarak, bu paranın meşru bir görüntüye kavuşturulma gayretleri ise aklama kavramı içerisinde mütalaa edilmektedir. Yüksek lisans tezi olarak sunduğum çalışmamın birinci bölümünde, karaparanın yasal olmayan yollardan elde edilen gelirler olduğunu ve bu gelirlerin hangi yollarla meşruiyetkazandırılıp finansal sisteme dahil edildiğini irdelemeye çalıştık. kinci bölümde ise karaparanın kayıt dışı ekonomi ve organize suçlulukla ilişkisi, uluslararası alanda karapara aklama ile mücadele konusu irdelenmiştir. Üçüncü bölümde ise Türk Hukukunda karapara aklama suçu, karaparanınTürkiye'deki varlık nedenleri, ülkemizde karapara aklama ile mücadele ve 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu ile yeniden düzenlenen karapara aklama suçunu yeni adı ile suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama suçunu irdelemeye çalıştık.
Tıbbi müdahalede etik ve hukuki ikilemler ile çözüm yolları

Etik ve hukuk, insanlık tarihi kadar eski iki kavramdır. Zira her ikisi de temel olarak toplumsal düzeni sağlamayı amaçlayan bu iki kavramdan hukuk, normatif bir bilim dalı olarak gelişmiş ve katı hükümlere sahiptir. Ancak etik; hukuk gibi katı bir nosyon değildir, etiğin en büyük yaptırımı vicdandır. Etik de hukukunda, tarihsel süreçte insanlığın gelişimiyle oluşan ve ayrılan tüm insani durumlara ilişkin özelleşmişlerdir. Bu özellikli durumlardan biri de mesleklerdir. Toplumsal düzenin korunması adına hem hukuk biliminin hem de etiğin öznesi olan mesleklerden tıp mesleği, temel olarak insan yaşamını korumayı ve geliştirmeyi ele aldığı için başlı başına çok hassas ve önemli bir meslektir. Bu nedenle tıbbi müdahalelerin hukuken ve etik olarak düzenlenmesi özellikle önem taşır. Ancak her zaman etik ve hukuk birbiriyle paralel olmaz. Bu durumlarda ise toplumun çıkarı için en iyi seçenek belirlenmeli ve toplumsal düzen bozulmadan uygulanmalıdır. Çalışmamızın birinci bölümünde etik kavramının tarihsel gelişimi ile ikinci bölümünde hukuk kavramının tarihsel gelişimi incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise; günümüz tıp uygulamalarından kaynaklanan etik ve hukuk çelişkileri ile bu çelişkili durumlarda izlenecek yollara ilişkin fikirlerimiz sunulmaktadır.
Kolluğun adli görevleri

Günümüzde insan hak ve hürriyetlerinin yaşama geçirildiği ve güvence altına alındığı devlet biçimi 'Demokratik Hukuk Devleti' dir. Hukuk devleti insan haklarının gerçekleştirilmesi, adaletin ve güvenliğin sağlanması temelleri üzerine kuruludur. Demokratik rejim hukuk devletinin gerçekleştirilmesi için ön şarttır. Demokratik düzen ise kamu düzeninin korunması, güvenliğin ve esenliğin sağlanması ile muhafaza edilebilir. Zaten devletin temel görevlerinden biri belki de en önemlisi kamu düzenini sağlamaktır. Kamu düzenini sağlama görevi ise genel olarak devletin kolluk gücü ile yürütülmektedir. Emniyet ve asayiş ile kamu düzenini koruyan, toplumsal düzeni sağlayan, bozulduğunda düzelten, suç işlenmesini önleyen, kanunların ve diğer düzenleyici işlemlerin verdiği görevleri yapan, suç işlendikten sonra failleri ele geçirmek görev ve yetkilerine sahip olan görevlilere kolluk, bu görevi yerine getiren kuruluşa da kolluk teşkilatı adı verilir. Bugün, yurdumuzda, gerek önleyici, gerekse adli kolluk hizmetlerini yürütecek devlet gücü genel kolluk olarak da adlandırılan polis ve jandarmadır. Genel kolluk olan polis ve jandarmanın görevleri; Polis Vazife ve Selahiyet Kanununun 1 ve 2 inci maddeleri ile Jandarma Teşkilat Görev ve Yetkileri Kanununun 7 inci maddesinde düzenlenmiştir. Bu maddelere göre, kolluğun genel emniyetle ilgili görevleri idari ve adli olmak üzere ikiye ayrılır. Bunlar; kanunlara, tüzüklere, yönetmeliklere, hükümet emirlerine ve kamu düzenine uygun olmayan hareketleri işlenmesinden önce, kanun hükümleri dairesinde önlemek ve işlenmiş olan bir suç hakkında Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu ile diğer kanunlarda yazılı görevleri yapmaktır. Genel kolluk olan polis ve jandarma idari görevlerini idari kolluk sıfatıyla, adli görevlerini de adli kolluk sıfatıyla yapmaktadır. Gerçekten bugün idari ve adli 254 kolluk arasında örgüt ve personel olarak hiçbir fark yoktur. Ancak idari ve adli kolluğu işbölümü yönünden kuramsal olarak ayırmak ve belirlemek söz konusudur. Suç işlenmesinden sonra suçlunun tespiti ve yakalanması için kolluğun yaptığıT faaliyetler adli görevler olarak adlandırılır. Suçla ilgili bilgilerin suçlan kovuşturacak olan yetkili kolluk makamlarına ulaşmasından sonra, kolluk ' makamlarının kovuşturma amacıyla gerekli işlemlere başlamasına suça el koyma adı verilir. Suça karşı kolluğun görevlerini CMUK'un 156'ıncı maddesi düzenlemiştir. Kolluk makam ve memurları, suçlan araştırmak; suçun haber alınmasından veya öğrenilmesinden sonra ise suçu aydınlatmak için gereken bütün acele önlemleri almakla yükümlü kılınmıştır. Suç haberini alan veya suça müdahale eden kolluğun durumu derhal C. Savcısına bildirerek C. Savcısının emrini ve talimatım alarak gerekli yasal işlemleri yapması gerekir. 255
Türk Ceza Mahkemeleri Usulü Hukukunda takipsizlik kararı ve bu kararın denetlenmesi

Çalışmamızın birinci bölümde Ceza Muhakemeleri Usulü Hukuku kavramı, ceza iddiası ve kovuşturma kavramları, kamu davası, Cumhuriyet Savcılığı ve devletin diğer ceza iddiası makamları ve ferdin ecza iddiası kavramlarının ne anlama geldiği incelenmiştir. İkinci bölümde, hazırlık soruşturması ve bu soruşturma soncunda Cumhuriyet Savcısının verebileceği kararlar üst başlığı tahtında kamu davasının açılına kararı ve şartları üzerinde durulduktan sonra, ayrıca, takipsizlik kararı kavramı, niteliği, sebepleri ve Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun değiştirilmesi ile ilgili tasarıdaki duruma bakılmıştır. Üçüncü bölümde ise takipsiz kararının denetlenmesi üst başlığı altında, genel olarak denelim, idari denetim, adli denetim, aynı anda idari ve adli denetime gidilmesi ve Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu tasarısında düzenlenen denetim ile ilgili bölümler ayrı ayrı ele alınmıştır
Türkmenistan Hukukunda bankaların denetimi

Sovyetler Birliği döneminde merkezi planlama sistemi ile yönetilen Türkmenistan Devleti, Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra dünya ekonomisine uyum sağlayabilmek amacıyla bir dizi ekonomik reformu hayata geçirmiştir. Kökeni ilk çağlara kadar uzanmakta olan bankacılık sektörü son 20 yıl içinde teknolojik ve finansal gelişmelere paralel olarak çok hızlı gelişme kaydetmiştir. Bankalar ülke ekonomisinin en önemli ve hassas kesimi olan ve kredi piyasalarında faaliyet gösteren mali kuruluşlardır. Bu nedenle, bankaların faaliyetinin çok sıkı bir denetime tabi tutulması önem arz etmektedir. Temel hukuki metotlar bakımından BDT ülkeleriyle aralarında önemli bir farklılık bulunmayan Türkmenistan Hukuku, getirmiş oldukları düzenlemeler bakımından zaman zaman farklılık gösterebilmektedir. Bağımsızlığın ilk yıllarında bankların kuruluş sermayesinin miktarını düşük tutulması sebebiyle bankların sayısında bir patlama meydana gelmiş, ancak daha sonra yaşanan banker faciasının ardından Türkmenistan Devlet Merkez Bankası banka sistemini sağlamlaştırma politikası doğrultusunda kuruluş sermayesi miktarını kademeli bir artışa tabi tutmuş ve bankaların sayısında bir düşüş yaşanmıştır. Daha sonraları Türkmenistan kendi bankacılık sistemini oluşturma konusunda ilerleme kaydetmiş olmakla birlikte, devlet bankalarında da yeniden yapılanmaya yönelik çalışmalar yapmıştır. Bankaların harici ve dahili her türlü işlemleri Türkmenistan Merkez Bankası'nın denetim ve kontrolüne tabidir. Banka işletmeleri iç ve dış denetime tabi tutulmaktadırlar. İç denetim, banka faaliyetlerinin ve uygulayıcılarının yaptıkları işlem ve işlerin uygunluk ve etkinliğinin, üretilmiş her türlü bilginin güvenirliğinin mevzuat, finansal, muhasebe ve diğer tüm yönlerden bu amaçla çalışan iç denetçi adı verilen kişilerce araştırılıp, incelenip üst yönetime rapor edilmesi prosedürüdür. Dış denetim ise bankanın kendi personeli olmayan denetçilerden oluşan, banka ile doğrudan ilgili, bağlı vb. şekilde organik bağı olmayan bağımsız ve farklı bir tüzel kişiliği olan denetim organı, grubu veya kişisi tarafından denetlenmesidir. İşletmelerin ve toplumların gelişmesi ve büyümesiyle güvenilir ve doğru bilgi elde etme ihtiyacı giderek artmaktadır. Evrensel kural olarak, bütünlüğü, doğruluğu ve tarafsızlığı denetlenip doğrulanmış bilgiler, artık karar işlemleri için güvenilir bilgiler olarak kabul edilmektedir. Hukuk devletinde bankaların faaliyetleri ve sorumlulukları tanımlanmış ve anayasa, yasa, yönetmelik, tüzük ve benzeri mevzuatla düzenlemelere bağlanmıştır. Bu tür işletmelerin faaliyetlerini hukuk düzenine uygun yürütüp yürütmediğini incelemek, açıkladıkları bilgilerin ve iddiaların doğru ve güvenilir olup olmadığını araştırmak ve yöneticilerin bu işletme ile çıkar ilişkisi içinde bulunan kişilere veya işletmelere, topluma ve devlete hesap verme yükümlülüklerini yerine getirmelerini sağlamak üzere tarafsız ve bağımsız denetçi veya bağımsız denetim şirketi tarafından denetlenmeleri hukuk devletinde zorunlu tutulmaktadır.
Türk Ceza Kanunu'nda uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin ticareti suçu (TCK m.188/3)

Sağlıklı ve devamlılığı olan bir toplum yapısı için, her devlet, uyuşturucu veya uyarıcı maddeler ile mücadele etmektedir. Uyuşturucu madde kaçakçılığı 19. yüzyılın ortalarına kadar yasal bir ticaret olarak kabul ediliyorken, bundan sonra bu maddenin ticaretinin yaygınlaşması, bazı ülkelerde tüketiminin artması, uyuşturucu maddenin tehlikelerini geniş boyutlara taşımıştır. Bu nedenle ülkeler giderek büyüyen bu tehlike karşısında önlemler almaya ve bu önlemleri yasalaştırmaya başlamışlardır. Uyuşturucu veya uyarıcı madde imali, ticareti, kullanımı, diğer ülkeler için olduğu kadar Türkiye için de önemli bir tehdit oluşturmaktadır. Bu nedenle ülkemiz kendi birlik ve bütünlüğünü korumak, sağlıklı bir toplum yapısı oluşturmak amacıyla bir takım düzenlemelerle önlemler alarak bu mücadeleyi kendi organlarıyla gerçekleştirmektedir. Ancak elbette ki, uyuşturucu veya uyarıcı madde sorunu, sadece Ceza Hukukunun değil toplumun hemen her biriminin işbirliği içinde hareket etmesini ve ortak bir çözüm bulmasını gerektiren bir problemdir. Çalışmamız, Türk Ceza Kanunu'nun, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçları ile ilgili düzenlemelerini araştırmak, irdelemek, diğer ulusal ve uluslararası mevzuatlarla birlikte değerlendirmek amacı ile hazırlanmıştır. Bu çalışmada, Türk Ceza Hukukuna ilişkin mevzuatlar, birçok kitap, tez, dergi, makale, rapor, web sayfalarından yararlanılmıştır. Çalışmamın birinci bölümünde; uyuşturucu veya uyarıcı madde kavramı, çeşitleri, uyuşturucu veya uyarıcı madde kavramının gelişim boyutu ve uyuşturucu veya uyarıcı madde niteliği tartışmalı olan maddeler ele alınmıştır. Çalışmamın ikinci bölümünde; uyuşturucu veya uyarıcı maddeler ile ilgili uluslararası çalışmalara yer verilmiştir. Çalışmamın üçüncü bölümünde; Türk Ceza Kanunu'nda yer alan uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçları TCK madde 188/ 3 kapsamında, ayrıntılı olarak ele alınmış, bu madde kapsamında yapılan değişiklikler, konuya ilişkin tartışmalar, karşılaştırmalı olarak irdelenmiş ve Türk Ceza Kanunu'nda uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri suçlarının gelişim boyutu özet olarak ele alınmıştır. Çalışmanın sonuç kısmında ise; uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçları TCK madde 188/ 3 kapsamında özet olarak değerlendirilecek ve yine ticaretle mücadelede hangi yöntemlere başvurulması gerektiği gibi konulara da yer verilecektir.
Tapuya kayıtlı taşınmazların olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı ile kazanılması

Kazandırıcı zamanaşımı ile taşınmaz kazanılması hukukumuzda olağan kazandırıcı zamanaşımı ve olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı olmak üzere iki şekilde düzenlenmiştir. Olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı ile kazanma da taşınmazın tapuya kayıtlı olup olmamasına göre ikiye ayrılmaktadır. Kazandırıcı zamanaşımı ile taşınmaz kazanılmasında taşınmazın özel mülkiyete elverişli olması, taşınmaz üzerinde malik sıfatıyla zilyetlik ve bu zilyetliğin belirli bir süre devam etmesi her iki halde de ortaktır. Ülkemizde eski hukuk döneminde arazi kaydının bugün ki anlamda tutulmamış olması, kadastro çalışmalarına uzun yıllar başlanmaması ve halen bitirilmemesi sebepleri ile tapuya kayıtlı olmayan taşınmazların kazandırıcı zamanaşımı ile kazanılması daha fazla uygulanmıştır. Bilimsel çalışmalar da bu alana yönelmiştir. Ancak son yıllardaki çalışmalar ile tapu sicili ülkemizde büyük ölçüde oluşturulmuştur. Bu sebeple tapuya kayıtlı taşınmazlar için öngörülen kazandırıcı zamanaşımı uygulamada karşımıza çıkacaktır. Bu çalışmada tapuya kayıtlı taşınmazların kazandırıcı zamanaşımı ile kazanılmasının şartlarını, taşınmaz kavramını, tapuya kayıtlı olma kavramını, taşınmazın malikine ilişkin şartları, zilyede ve zilyetliğe ilişkin şartları, mülkiyetin kazanılma anı incelenmiştir.
Anonim şirketlerde işadamı kararı ilkesinin uygulanması

Bu çalışma, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde doktora tezi olarak hazırlanmıştır. Tez kapsamında, anonim şirketlerde yönetim kurulunun takdir yetkisine dayanarak vermiş olduğu kararların, mahkemeler tarafından denetimini ve üyelerin bu kararların zararları sonuçlarından sorumluluklarını sınırlayan bir ilke olan işadamı kararı ilkesi ele alınmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde, işadamı kararı ilkesi hakkında genel bilgi verilmiştir. İkinci bölümde ise işadamı kararı ilkesinin uygulanma şartları incelenmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise işadamı kararı ilkesinin uygulanması ve uygulanmasının sonuçları değerlendirilmiştir.
Türk Ceza Hukukuyla mukayeseli olarak İslam Hukukunda hırsızlık suçu

'Türk Ceza Hukukuyla Mukayeseli Olarak İslam Hukukunda Hırsızlık Suçu' adlı çalışmamızda hırsızlık suçunun İslam ceza hukukundaki yerini, unsurlarını ve neticelerini 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun ilgili maddeleri ile kıyaslayarak günümüz ceza hukukuyla olan benzerlikleri ve farklılıkları ortaya koymaya çalıştık. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; malvarlığına karşı işlenen suçlara ilişkin kavramlar, hırsızlık suçunun tarihsel gelişimi, benzer suçlarla karşılaştırılması ve İslam ceza hukukunda suçların tasnif edilmesi konularını ele aldık. İkinci bölümde; hırsızlık suçunun koruduğu hukuki yarar ve suçun unsurlarını inceledik. Çalışmamızın üçüncü bölümünde ise; hırsızlık suçunda daha az cezayı gerektiren haller, teşebbüs, içtima iştirak, soruşturma ve kovuşturma usulü incelenmiş olup, konuyla ilgili değerlendirmelerden oluşan sonuç kısmına yer verilmiştir.
İslam Hukukunda yardımcı üreme teknikleri ve taşıyıcı annelik

'İslam Hukukunda Yardımcı Üreme Teknikleri ve Taşıyıcı Annelik' adlı bu çalışma, giriş ve üç bölümden oluşmaktadır. Girişte araştırmanın konusu, önemi, amacı ve kaynaklarına ilişkin bilgiler yer almaktadır. Burada, yardımcı üreme teknikleri ve taşıyıcı anneliğin mahiyetinden bahsedilmekte, bu çalışmayla neyin hedeflendiği ve hangi kaynaklara başvurulduğu belirtilmektedir. Birinci bölüm; yardımcı üreme tekniklerine tahsis edilmiştir. Bu bölümde öncelikle yardımcı üreme tekniklerine başvurmayı gerektiren infertilite, sterilite ve bunların sebepleri üzerinde durulmaktadır. Sonrasında bu tekniklerin tarihçesi ve söz konusu tekniklere ilişkin etik tartışmalar ile bunların çeşitleri incelenmiştir. Bölüm, uygulamanın İslam hukukundaki yaklaşımlarına yer vererek sonlandırılmıştır. İkinci bölümde taşıyıcı annelik; tanım, tarihçe, çeşitleri ve başvurulma nedenleri bağlamında incelenmiş ve taşıyıcı anneliğe etik, psikolojik ve sosyolojik açılardan yöneltilen eleştirilere yer verilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde taşıyıcı anneliğin hukuki boyutu Sünni ve Şii yaklaşımlar ekseninde ele alınmış, uygulamanın maslahata uygun olup olmadığı taşıyıcı anneliğe dahil olan bütün taraflar açısından değerlendirilmiş ve konu nesep, velayet ve kira akdi gibi hususlar çerçevesinde işlenmiştir.
Dikey kısıtlamalar

Rekabet Hukukunda dikey kısıtlamalar, üretim veya dagıtım zincirinin farklı seviyelerinde faaliyet gösteren iki ya da daha fazla tesebbüs arasında gerçeklesen ve rekabeti kısıtlayıcı unsurlar içeren ilişkiler olarak tanımlanabilir. Dikey kısıtlamalar rekabeti bozan, engelleyen veya kısıtlayan etkiler yaratabilmelerine ragmen, bazı durumlarda rekabete olumlu yönde katkıları bulundugu görüsü zaman içinde kabul edilmistir. Dolayısıyla çesitli hukuk sistemlerinde bu tip kısıtlamalar içeren faaliyetlere muafiyet tanınması yoluna gidilmistir. Muafiyet bulunmayan sistemlerdeyse dikey kısıtlamalar her durumun kosullarına göredegerlendirilmekte, dogrudan yasaklanmamaktadırlar. Söz konusu çalısma, dikey kısıtlamakavramını açıklayıp, bu kısıtlamaların görülebilecegi belli baslı faaliyetler hakkında bilgi verdikten sonra, Amerika, Avrupa Birliği ve Türk hukuk sistemlerinde bu alanda yapılan düzenlemeleri incelemeyi amaçlamaktadır.
Marka Hukukunda karıştırılma ihtimali

Karıştırılma yoluyla markaya tecavüz sıklıkla ve çeşitli şekillerde görülmektedir. Karıştırılma ihtimali suretiyle marka hakkına tecavüzün önüne geçmek diğer tecavüz hallerine göre daha zordur. Bu çalışmanın temel gayesi, marka hukuku bakımından karıştırılma ihtimali kavramının tanımlanması ve marka hakkına tecavüzün nasıl gerçekleştiğinin ve tespit edilebileceğinin Avrupa Adalet Divanı, Temyiz Mahkemeleri ve Yargıtay Kararları ışığında açıklığa kavuşturulmasıdır. Bu çalışma aynı zamanda karıştırılma ihtimalinin çeşitleri ile unsurlarını da irdelemektedir.
Evlenmenin şartları

İnsanoğlu tarihin ilk çağlarından beri birlikte yaşama içgüdüsü taşımıştır. Ailelerin ortaya çıkmasında bu içgüdü etkili olmuştur. Aile hukukun dayandığı temel konu evlenmedir. Evlenme kadın ve erkeğin hayatlarını birleştirmek amacıyla yaptıkları sözleşmedir. Bu sözleşmenin önemi toplumun temel taşı olan ailelerin ortaya çıkmasında kendini gösterir. Tarihe baktığımızda büyük devletlerin aileye önem verdiğini görmekteyiz. Günümüzde de ailenin kurulması için yapılan evlenme sözleşmesi bütün hukuk sistemlerinde kanuni düzenlemelere bağlanmıştır. Böylece evlenme dolayısıyla kurulan aile hukuki koruma altına alınmıştır. Hatta öneminden dolayı ailenin korunması için Anayasa'nın 41. maddesinde devlete görev yüklenmiştir. Bu çalışmada evlenmenin kurulabilmesi için gerekli olan şartlar anlatılmıştır. Evlenmenin yapılabilmesi için taraflarda bulunması gereken maddi şartlar ve tarafların yerine getirmesi gereken şekli şartlar, ayrılarak incelenmiştir. Doktrindeki tartışmalı konular vurgulanmış ve çözüm önerilerine yer verilmiştir. Yeri geldiğinde de uygulamadan ve Yargıtay kararlarından örnekler verilerek konu derinlemesine incelenmeye çalışılmıştır.
Kiraya verenin ayıptan dolayı sorumluluğu

Kira sözleşmeleri gelişen ekonomik şartlar ve toplumsal ihtiyaçlar üzerine hukuki boyutta da gelişim ve değişim göstermiş bulunmaktadır. Kira sözleşmelerinde kiraya verenin ayıptan dolayı sorumluluğunda gelişen ekonomik şartlar ve toplumsal ihtiyaçlar üzerine hukuki anlamda da düzenlemeler ve değişiklikler yapılmıştır. Kira sözleşmelerinde kiraya verenin ayıba karşı sorumlulukta üzerine düşen yükümlülüklerin önemi ve kiracının ayıp durumunda kullanabileceği haklar anlatılmıştır. Böylece kiralananda ayıbın olduğu veya oluşacağı durumlarda kiracı ve kiraya verenin hak ve yükümlülüklerinin açıklanmıştır.