Bipolar bozuklukta çocukluk çağı travmalarının klinik özellikler ile ilişkisi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Kliniğinde ayaktan izlenen remisyonda BB hastalarda çocukluk çağı travmalarının sıklığının ve bazı klinik özellikler ile ilişkisinin araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Ocak-Haziran 2012 tarihleri arasında psikiyatri polikliniğine başvuran ve BB tanısı alan 100 hasta alınmıştır. Kontrol grubu olarak ise DSM-IV Eksen I Bozuklukları İçin Yapılandırılmış Klinik Görüşme ve DSM-III R Kişilik Bozuklukları İçin Yapılandırılmış Klinik Görüşme görüşmesi ile herhangi bir eksen-I ya da eksen-II patolojisi olmayan ve çalışmaya katılmaya gönüllü olan 100 kişi alınmıştır. İlk görüşmede tüm katılımcılar ile SCID-I ve SCID-II görüşmesi yapılmış, sosyodemografik veri formları doldurulmuştur. İkinci görüşmede tüm katılımcılara Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, Dissosiyatif Yaşantılar Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Barratt Dürtüsellik Ölçeği verilmiştir. Ayrıca hasta grubuna Bipolar Bozuklukta İşlevsellik Ölçeği uygulanmıştır. Bulgular: Hasta grubunda ÇÇTÖ toplam ve alt ölçek puanları, daha yüksek olarak saptanmıştır. Hasta grubunun %47'sinin, kontrol grubunun ise % 28'inin çocukluk çağında travma geçirdiği saptanmıştır. Hasta grubunda emosyonel ihmal puanları kadınlarda, kontrol grubunda ise emosyonel ihmal puanları erkeklerde anlamlı olarak daha yüksek saptanmıştır. Hasta ve kontrol grubu dürtüsellik, benlik saygısı ve dissosiyasyon açısından karşılaştırıldığında hasta grubunun benlik saygısının daha düşük olduğu, dürtüsellik düzeylerinin ve dissosiyatif yaşantılarının daha yüksek olduğu saptanmıştır Hasta grubunda travması olanlarda, dürtüsellik skorları ve dissosiyatif yaşantı düzeyleri daha yüksek, benlik saygıları ve işlevsellik düzeyleri daha düşük bulunmuştur. Çocukluk çağı travmaları ile bipolar bozukluk tipi, hastalığın başlangıç yaşı ve hızlı döngü arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. Hasta grubunda ektanıya sahip olan grupta emosyonel ihmal, fiziksel, emosyonel ve cinsel suistimal puanlarının daha yüksek olduğu saptanmıştır. Çocukluk çağı travmaları ölçeği toplam puanları ve alt ölçek puanları ile hastalık başlangıç yaşı ve toplam epizod sayısı arasında bağıntı yoktu. Çocukluk çağı travmaları ölçeği toplam puanı ile işlevsellik, dürtüsellik, dissosiyasyon ve benlik saygısı puanları arasında bağıntı saptandı. Bağıntı benlik saygısı ve işlevsellik açısından zayıf-orta derecede ve negatif yönde, dürtüsellik ve dissosiyasyon açısından zayıf-orta derecede ve pozitif yöndeydi. Çocukluk çağı travmaları ölçeği alt ölçek puanları göz önüne alındığında fiziksel ihmal ile sadece işlevsellik arasında zayıf-orta derecede ve negatif bağıntı saptandı. Emosyonel ihmal ile benlik saygısı, dürtüsellik ve dissosiyasyon arasında bağıntı bulundu. Bu bağıntı dürtüsellik ve dissosiyasyon ile zayıf-orta derecede ve pozitif yönde, benlik saygısı ile zayıf-orta derecede ve negatif yöndeydi. Fiziksel suistimal ile sadece dissosiyasyon arasında zayıf-orta derecede pozitif yönde bağıntı vardı. Emosyonel suistimal ile dürtüsellik ve dissosiyasyon arasında zayıf-orta derecede ve pozitif yönde bağıntı saptandı. Cinsel suistimal ile işlevsellik, dürtüsellik, benlik saygısı ve dissosiyasyon arasında bağıntı yoktu. Tartışma: Bulgularımız ve literatür bilgisi genel popülasyona göre BB hastalarında çocukluk çağı travmatik yaşantıların daha sık olduğunu göstermektedir. Erken başlangıçlı, dürtüsellik ve dissosiyatif özellikleri yüksek, benlik saygısı ve işlevsellik düzeyleri düşük ve komorbid psikiyatrik bozukluğa sahip bipolar hastalarda çocukluk çağı travmaları akla gelmelidir.