turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Duyusal integrasyon ve praksis testlerinden motor doğruluk testinin geçerlilik ve güvenilirlik çalışması

Duyusal İntegrasyon ve Praksis Testleri'nin 17 alt testinden biri olan Motor Doğruluk- Revize testi öncelikle el-göz koordinasyonuna yönelik olmakla birlikte görsel, vestibüler, somatosensoriyal, bilateral integrasyon alanları ile çok yönlü değerlendirme sağlamaktadır. Bu çalışmanın amacı MD-R testinin ülkemizde geçerlilik ve güvenilirliğinin belirlenmesidir. Çalışma örneklemini Hatay İl Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı bir ilköğretim okulunda okuyan, 6-8 yaş 11 ay arasındaki 100 çocuktan oluşturuldu. Çalışmaya alınacak kişi sayısı, %95 güven ve %80 güç ile 87 kişi şeklinde hesaplandı. İleriye dönük bilgi kaybı olabileceği düşünülerek, en az 100 kişi çalışmaya alındı. Çocuklar çalışma evreninden rastgele örneklem yöntemi ile seçildi. Çalışmaya alınan çocuklara MD-R testi 2 hafta ara ile test-retest şeklinde uygulanmış olup bu sonuçlar arasındaki farkın anlamlı olup olmadığı irdelendi. FGAT El göz koordinasyon testi ise her çocuğa bir defa uygulandı ve MD-R testi ile arasındaki ilişki incelendi. Geçerlilik ve güvenilirlik için kullanılan testler; sürekli değişkenlerin normal dağılıp dağılmadığı Shapiro-Wilk Testi ile irdelendi ve test-retest ölçümleri karşılaştırmalarında normal dağılımlı değişkenler Paired Samples Test ile normal dağılmayan değişkenler ise Wilcoxon Signed Ranks Testi ile değerlendirildi. İki sürekli değişken arasındaki ilişkinin anlamlılığını, yönünü ve gücünü belirlemek amacıyla verilerin normal dağılması halinde Pearson Korelasyon Katsayısı, normal dağılmaması halinde Spearman Korelasyon Katsayısı kullanıldı. Çalışmanın bulgularına göre MD-R testinin ülkemizde 6-8 yaş 11 ay arası çocuklarda geçerli ve güvenilir olduğu sonucuna varılmıştır.
Çocuk ve ergen psikiyatrisi polikliniğine başvuran hastalarda belirti ve tanı dağılımları ve sosyodemografik özellikler

Bu çalışma Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Çocuk Psikiyatrisi polikliniğine 1 Kasım 2016- 31 Ekim 2017 tarihleri arasında ilk kez başvuran 1541 çocuk ve ergenin başvuru yakınma-belirti ve tanı dağılımları ve sosyodemografik özelliklerini araştırmayı amaçlamıştır. Tanımlayıcı nitelikte, retrospektif olarak 1 yıllık sürede klinik dosyaları incelenmiştir. 1541 olgunun yaş ortalamasının 8.9 4. 62 yaş; %60.4'nün erkek, %39.6'sının kız; ortalama anne yaşının 36 .4 6.24, baba yaşının 39 .8 6.88; annelerin %71.2'sinin ev hanımı, babaların %37.5'inin işçi; %85.5'inin çekirdek aile, %11.4'ünün tek ebeveynli olduğu; olguların %67.6'sının Eskişehir merkezden,% 23 .6'sının çevre illerden geldiği saptandı. Olguların %9.7'sinin erken doğum; %5.2'sinin perinatal dönem anoksi öyküsü; anne sütü alanların oranının %79.2; nörolojik hastalığı olanların %10.4, tıbbi hastalığı olanların %13. 2 olduğu saptandı. En sık belirti-yakınmalar: Dikkat dağınıklığı %10.1, konuşma gecikmesi %8.1, öğrenme güçlüğü %6.4, aşırı hareketlilik %6.1, sinirlilik-öfke kontrol sorunu %5.5 idi. En sık tanılar; DEHB %14.9, MR %11.5, depresif bozukluk %8.0, iletişim bozuklukları %6.7, anksiyete bozuklukları %6.2 idi. Kliniğimizdeki sosyodemografik özellikler, belirti-yakınma, tanı dağılım ve ilişkilerinin, diğer ÇERSAH kliniklerindekine benzerlik gösterdiği saptanmıştır. Sık saptanan belirti-yakınmaların, tanıların belirlenmesi, sosyodemografik özelliklerin bilinmesi; ÇERSAH alanında koruyucu ve risk faktörlerinin belirlenmesi, toplum ruh sağlığının geliştirilmesi ve iyileştirilmesi, sağlık politikalarının planlanması ve geliştirilmesinde önemli rolü vardır.
Dijital panoramik radyografilerde morfometrik ölçümlerin çocuklarda yaş ve cinsiyet tayininde kullanılabilirliğinin retrospektif olarak araştırılması

Amaç: Bu çalışmanın amacı mandibular kemik morfolojisinde yaşa ve cinsiyete bağlı görülen değişikliklerin incelenip, yaş ve cinsiyet tayininde kullanılabilirliğinin belirlenmesidir. Materyal ve Metot: Çalışmaya 3-13 (ortalama 8) yaş aralığına sahip 1100 (550 kız, 550 erkek) çocuk hastaya ait dijital panoramik grafilerde kondil yüksekliği, koronoid yüksekliği, ramus yüksekliği, maksimum ve minimum ramus genişlikleri, mental foramenin mandibula dış kenarına ve alt kenarına olan mesafeleri, gonial açı, bigonial genişlik, bikondiler genişlik ve bimental genişlik değerleri ölçüldü. Elde edilen verilerin istatistiksel analizinde kovaryans analizi, doğrusal regresyon analizi ve diskriminant analizi kullanılmıştır. Bulgular: Gerçekleştirilen ölçümlerde sağ ve sol taraf arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmedi. Gonial açı, mental foramenin vertikal mesafesi ve maksimum ramus genişliği hariç ölçülen parametrelerin hepsinde erkeklerin istatistiksel olarak daha yüksek değerlere sahip olduğu görüldü (p<0,05). Gonial açı, mental foramenin vertikal mesafesi ve maksimum ramus genişliğinde ise cinsiyetler arasında anlamlı bir fark bulunamadı. Diskriminant analizi cinsiyet tayini için ölçümlerin doğruluk derecesinin zayıf olduğunu gösterdi. Doğrusal ölçümler ile yaş arasında pozitif korelasyon, gonial açı ile yaş arasında ise negatif korelasyon görüldü. Sonuç: Bu çalışma ile çocuklarda mandibular kemik üzerinde yapılan çeşitli anatomik ölçümlerin ve gonial açının çocuklarda yaş tayininde kullanılabilir olduğu fakat cinsiyet tayininde etkili olmadığı gösterilmiştir. Yaş tayininde en yüksek tahminin ramus mandibulan (%84-88), en düşük tahminin ise gonial açıdan yapılabileceği (%37,5) bulundu.
Koklear implant kullanan çocuklarda alıcı ve ifade edici dil gelişiminin incelenmesi

tezde; koklear implant kullanan çocuklarda alıcı ve ifade edici dil gelişiminin incelenmesi, koklear implantlı çocukların normal işiten yaşıtları ile karşılaştırılması hedeflenmiştir. Araştırmanın ikincil amacı, Türkçe için geliştirilen Türkçe İfade Edici ve Alıcı Dil Testi ve Türkçe Erken Dil Gelişimi Testi kullanılarak, koklear implant kullanan çocuklarda alıcı ve ifade edici dil becerilerini değerlendirmek, iki test ile elde edilen bulguları karşılaştırmak ve farklı yaşlarda koklear implant uygulanan çocuklarda alıcı ve ifade edici dil gelişimindeki farklılıkları incelemektir. Marmara Üniversitesi Hastanesi'nde koklear implant ameliyatı olmuş; konuşma ve dil gelişimini etkileyecek fiziksel ve psikolojik engeli olmayan, yaşları 2;0 7;11 ay arasında 50 koklear implant kullanıcı çalışmada yer almıştır. Araştırmaya katılan koklear implantlı çocuklar Türkçe Erken Dil Gelişimi testi ve daha önce koklear implantlı çocuklara uygulanmayan Türkçe İfade Edici ve Alıcı Dil Testi ile değerlendirildi. Elde edilen veriler, regresyon analizi, korelasyon ve t-testi kullanılarak analiz edilmiştir. Analiz sonucunda, TEDİL ve TİFALDİ alt testleri arasındaki korelasyon anlamlı bulunmuştur. Ayrıca, yenidoğan işitme taramasının, koklear implant öncesi işitme cihazı kullanımının, işitme kaybının tanılanma zamanının, özel eğitim desteğinin ve anne eğitim seviyesinin koklear implantlı çocuklarda alıcı ve ifade edici dil gelişimi başarısını arttıran durumlar olduğu analizler ile elde ortaya konmuştur. Sonuç olarak; koklear implantlı çocukların ameliyat sonrası dil gelişimlerini değerlendirmek için TEDİL ve TİFALDİ'nin kullanılabileceğini ayrıca çalışmanın en önemli sonuçlarından olan erken yaşta koklear implant ameliyatının, alıcı ve ifade edici dil becerisi üzerinde önemli bir etken olduğu ortaya konmuştur.
Henoch-Schönleın purpuralı çocuklarda oksidatif stres durumu ile MnSOD ve PON1 gen polimorfizmlerinin araştırılması

Oksidatif stres ve lipid peroksidasyonunun, Henoch Schönlein Purpurası patogenezindeki rolü birçok çalışmada gösterilmiştir. Bu çalışmada oksidatif stresin HSP patogenezindeki rolünü belirlemek ayrıca antioksidan enzimlerden olan paraoksonaz (PON1) ve mangan süperoksit dismutaz'a ait gen polimorfizmlerinin HSP ile ilişkisini araştırmak amaçlanmıştır. Çalışmaya 70 HSP'li hasta (27 erkek, 43 kız) ve 60 sağlıklı çocuk alınmıştır. 70 HSP'li hastanın 16'sında, hastalığın aktif ve iyileşme döneminde oksidatif stres ve biyokimyasal belirteçlere bakılmış, kontrol grubundan 14 sağlıklı çocuğun verileri ile karşılaştırılmıştır. Çalışmanın son bölümünde her iki grubun PON1 Q/R192, L/M55 ve MnSOD A16V gen polimorfizmlerine değerlendirilmiştir. İdrarda n-asetil-ß-D-glukozaminidaz düzeyi aktif dönemde olan hastalarda, kontrol grubuna göre yüksek bulunmuştur. Hastalığın aktif döneminde bulunan hastalarda bakılan tübüler fosfor reabsorpsiyonu oranı iyileşme döneminde olan hastalara göre düşük bulunmuştur. Bu bulgular, HSP' nin aktif döneminde proksimal tübüler hasarın varlığını ortaya koymaktadır. Oksidatif stres belirteçlerine bakıldığında; hastalığın aktif döneminde malondialdehit düzeyleri artmış, PON aktivitesi ve total antioksidan kapasite azalmıştır. Bu bulgular, oksidatif stres ve lipid peroksidasyonunun HSP patogenezinde rolü olduğunu desteklemektedir. PON1 Q/R192 genotiplerinin dağılımı değerlendirildiğinde, HSP grubunda QQ genotipi sıklığı kontrol grubuna göre daha yüksek olsa da bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Allel dağılımında hasta grubunda Q allel sıklığı, kontrol grubuna göre yüksek bulunmuştur (p<0,05). Bu bulgu, Q allelinin HSP gelişiminde rol oynayabileceğini düşündürmektedir. PON1 L/M55 genotiplerinin dağılımına bakıldığında, HSP grubunda MM genotip sıklığının kontrol grubuna göre daha yüksek olduğu bulunmuştur (p<0,05). Allel dağılımında hasta grubunda M allel sıklığı, kontrol grubuna göre daha yüksek saptanmıştır. Bu bulgu M allelinin, HSP gelişiminde bir risk faktörü olduğu söylenebilir. MnSOD A16V genotiplerinin dağılımına bakıldığında ise HSP grubunda AA genotip sıklığı kontrol grubuna göre yüksek olsa da bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildir (p>0,05). Sonuç olarak, bizim bulgularımız oksidatif stres ve lipid peroksidasyonunun HSP patogenezinde rolü olduğunu, PON1 ile ilişkili PON1 Q/R192 ve PON1 L/M55 polimorfizmlerinin HSP gelişme riski ile ilişkili olduğu ancak MnSOD A16V polimorfizmi ile HSP gelişme riski arasında kesin bir ilişki olmadığını düşündürmektedir. Yapılacak daha geniş ve kapsamlı çalışmalarla bulgularımızın karşılaştırılmasının uygun olacağını düşünmekteyiz.
Obez çocuklarda alt üriner sistem disfonksiyonunun değerlendirilmesi

Obezite günümüzün en sık hastalıkları listesinde giderek üst sıralara yükselmekte ve Dünya Sağlık Örgütü tarafından çocukluk çağının en sık görülen kronik hastalıkları arasında yer almaktadır. Yarattığı sonuçlar nedeniyle ileri yaşlar için ciddi bir sağlık sorunu olan obezite erişkinler kadar çocukları da tehdit etmektedir. Obezitenin erken yaşta önlenmesi erişkin dönemde gelişebilecek komplikasyonlardan korunma açısından önemlidir. Alt üriner sistem disfonksiyonu çocukluk çağında en sık görülen işeme problemidir. İşeme disfonksiyonu üriner sistemde belirgin yapısall hasar oluşturma riski nedeniyle önemlidir. Alt üriner sistem disfonksiyonu ve çocukluk çağı obezitesi arasındaki ilişkiyi inceleyen çok net çalışmalar bulunmamaktadır. Bu çalışmada obez çocuklarda üroflovmetre verileri ve disfonksiyonel işeme semptom skoru birlikte değerlendirilerek alt üriner sistem disfonksiyonu sıklığı araştırılmıştır.5- 18 yaş arası yaş-cinsiyete göre VKİ 85-95 persentil arası olan 52 fazla kilolu çocuk, VKİ 95 persentil üzeri olan 151 obez çocuk ve VKİ normal sınırlarda olan 118 çocuk ise kontrol grubu olarak çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmaya dahil edilen hastalara disfonksiyonel işeme semptom skorlaması ve üroflowmetri yapıldı. Tüm üroflovmetri eğrileri normal veya anormal olarak sınıflandı. Hastalar üroflovmetrideki işeme hacmine göre mesane volümü açısından değerlendirildi. Üroflowmetri işeme paterni değerlendirildiğinde obez ve fazla kilolu grupta kontrol grubuna göre anormal işeme paternleri daha sık (sırasıyla %51, % 44,2 ve % 23,7) saptanmıştır. Kontrol grubunun %33,9'unda, fazla kilolu grubun %34,6'sında ve obez grubun %53,2'sinde konstipasyon varlığı saptandı. Disfonksiyonel işeme semptom skoru için kesim değeri %71, 9 sensitivite, %67, 8 spesifite ile 7,5 olduğu saptandı. Bu çalışmada obez çocuklarda üroflowmetri verileri ve disfonksiyonel işeme semptom skorlaması bilgileri kombine edilmiştir. Alt üriner sistem disfonksiyonu başlangıç değerlendirmesi her zaman semptom skoru ve klinik bulgulara göre yapılmalıdır. Semptom skoru ve üroflowmetri sonuçlarına göre alt üriner sistem disfonksiyonu olduğu düşünülen ve üroterapiye cevap vermeyen hastalara ürodinamik çalışma gibi ileri incelemeler yapılmalıdır.
Enürezisi olan çocuklarda sağlıkla ilgili yaşam kalitesinin ve etki eden faktörlerin değerlendirilmesi

Bu çalışmada enürezisli çocukların sağlıkla ilişkili genel yaşam kalitesi düzeylerinin ölçülmesi ve bunu etkileyen faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmamızda Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, Çocuk Nefrolojisi Polikliniği tarafından takip edilen 110 çocuk ve ailesine idrar kaçırma problemini ve yaşam kalitesini sorgulayan anket uygulandı. Enürezis'li çocukların yaş ortalaması 10.27 2. 79 olup, %66.4'ü kız ve %33.6'sı erkek idi. Çocukların %64.5'i primer enürezis, %35.5'i sekonder enürezis vakasıydı. %59.1'i enürezis nokturna, %36.4'ü enürezis kontinua, %4.5'i ise enürezis diürina ve %34.5'i primer monosemptomatik nokturnal enürezis, %65.5'i monosemptomatik dışı enürezis grubundaydı. Sağlıkla ilişkili genel yaşam kalitesi düzeyi ortalaması 63 .14 21.98'di. Yaş, cinsiyet, ebeveyn yaşı, babanın eğitim durumu, anne ve babanın çalışması, primer ve sekonder enürezis ve çocuğun gece veya gece-gündüz idrar kaçırmasının sağlıkla ilişkili genel yaşam kalitesi düzeyine etki etmediği saptandı. Eğitim düzeyi yüksek annelerin çocuklarında, idrar kaçırma sıklığı az olan çocuklarda, enürezis tedavisi için profesyonel destek alanlarda ve primer monosemptomatik nokturnal enürezis'li çocuklarda sağlıkla ilişkili genel yaşam kalitesi düzeyleri daha yüksek bulundu. Hastalık alt ölçek skorlarının ortalaması 48 .59 20.84'dü. Cinsiyet, ebeveyn yaşı, babanın eğitim düzeyi, anne babanın çalışma durumu ve enürezis tipinin hastalık alt ölçek skoruna etki etmediği saptandı. Annenin eğitim düzeyi ve ailenin gelir düzeyinin azalması, idrar kaçırma sıklığındaki artış, enürezis tedavisi için profesyonel destek alınmaması, enürezisin kompleks formları ile çocuğun yaşının küçük olmasının hastalık alt ölçek skorunu olumsuz etkilediği tespit edildiSonuç olarak; enürezisli çocukların sağlıkla ilgili genel yaşam kalitesi düzeyleri ve idrar kaçırmalarına yönelik algılarını yansıtan hastalık alt ölçek skorlarının annelerinin eğitim düzeyinden, ailelerin gelir düzeyinden, idrar kaçırma sıklığından, enürezisin komplike formlarından ve hastalıklarının tedavisine yönelik profesyonel destek alınmasından etkilendiği tespit edilmiştir.
Kistik fibrozis-dışı bronşektazi tanılı çocuklarda ekshale nitrik oksit düzeyinin etiyolojideki yeri

Bronşektazi gelişmekte olan ülkelerde hala önemli bir sağlık sorunudur. Bu çalışmanın amacı Kistik Fibrozis dışı Bronşektazili çocuklarda Ekshale Fraksiyonel Nitrik Oksit düzeyini ölçerek; FE-NO ölçümünün tanı sürecindeki önemini araştırmak ve etiyolojiye yönelik ön tarama testi olarak kullanımını amaçlamaktır. Hastaların ekshale nitrik oksit değerleri non-invaziv, kolay uygulanıp hızlı sonuç veren, kemilüminesans yöntemlerle korelasyon gösteren NIOX-MINO marka cihaz kullanılarak ölçüldü. Çalışmaya Marmara Üniversitesi Çocuk Göğüs Hastalıkları polikliniğinde izlenen 100 kistik fibrozis dışı bronşektazili çocuk alındı. Semptomların başlangıç yaşı, sıklığı, tanı yaşı, solunum fonksiyon testleri, son bir yılda antibiyotik kullanım sayısı, son bir yılda hastaneye yatış sayısı, evde sigara içilme oranı ve yüksek rezolüsyonlu bilgisayarlı tomografide etkilenen loblar değerlendirildi. Hastaların 55'i erkek, yaş ortalaması 14,90 2,02 yıl, tanı yaşı ortalaması 3,40 1,40 yıl, şikayet yaşı ortalaması 1,75 3,33 yıl, takip süresi ortalaması ise 8,00 3,00 yıl olarak bulundu. FE-NO seviyesi ile etiyolojik farklılıklar arasında pozitif anlamlı ilişki bulundı ( p<0, 01 ). FE-NO seviyesi ile erkek cinsiyet, ileri yaş (12 yaş üstü ) ve SFT arasında da pozitif anlamlı ilişki bulundu ( p<0, 01 ). Bronşektazinin erken tanısı ve uygun tedavisi ile bronşektazinin klinik takibi ve komplikasyonlarının kontrol altına alınması sağlanacak ve bu da hastaların yaşam kalitesinin artmasına katkı sağlayacaktır. FE-NO ölçümünün bir ön tarama testi olarak kullanılması bronşektazi hastalarının tanısında ve klinik takibinde non-invazif ve daha effektif bir yaklaşım imkanı sunabilecektir.
Sağlık çalışanlarının çocuklarını İstismar ve İhmal etme durumları

Bu araştırma, sağlık çalışanlarının çocuklarını istismar ve ihmal etme durumlarını ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma, bir devlet hastanesi ve bir üniversitenin iki hastanesinde Ekim 2008 -Ağustos 2010 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Evrenin tümüyle çalışıldığı için örneklem grubu seçilmemiştir. Araştırma 334 sağlık çalışanı ile yürütülmüştür. Veriler bilgisayar ortamında değerlendirilmiştir. Sağlık çalışanlarının sosyodemografik ve tanıtıcı özellikleri, istismar ve ihmal etme durumları için yüzdelik dağılımları hesaplanmış, sağlık çalışanlarının özelliklerine göre istismar/ihmal etme durumlarını incelemek için ki-kare testi yapılmıştır. Sağlık çalışanlarının %81.1'inin çocuklarını fiziksel olarak istismar/ihmal ettikleri tespit edilmiştir. Yaş (p<0.05), ekonomik durum (p<0.05) ve çocukluğunda anne/babasının kötü davranışına maruz kalma durumuna (p<0.05) göre sağlık çalışanlarının çocuklarını fiziksel olarak istismar ve ihmal etme durumları istatistiksel açıdan anlamlı bulunmuştur. Sağlık çalışanlarının %75.1'inin çocuklarını duygusal olarak istismar/ihmal ettikleri saptanmıştır. Yaş (p<0.01), eğitim (p<0.05), meslek (p<0.001), aile tipi (p<0.05), ekonomik durum (p<0.01), çocukluğunda anne/babasının kötü davranışına maruz kalma (p<0.01) ve alkol kullanma (p<0.05) durumuna göre sağlık çalışanlarının çocuklarını duygusal olarak istismar ve ihmal etme durumları istatistiksel yönden anlamlı bulunmuştur. Bu sonuçlar doğrultusunda, sağlık çalışanlarının çocuk istismar ve ihmali konusunda taranması ve riskli durumların belirlenmesi, çocukluğunda istismar ve ihmal edilen ve çocuklarını istismar ve ihmal eden sağlık çalışanları için profesyonel destek sağlanması, çocuk istismarı ve ihmalinin nedenleri, sonuçları ve önlenmesi konusunda eğitim programlarının düzenlenmesi, bu programların düzenli bir şekilde tekrarlanması, bu araştırma sonuçlarının araştırmanın yapıldığı hastanelerdeki sağlık çalışanlarına duyurulması önerilmiştir.
1-5 yaş arası sağlıklı çocuk beslenmesi ve aile etkileşimi

Çalışma;1- 5 yaş arası sağlıklı çocukların beslenme özellikleri ve aile etkileşimini belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak planlanmış ve uygulanmıştır. Çalışma Ocak 2014 -Ağustos 2014 tarihleri arasında Maltepe İlçesinde bir Aile Sağlığı Merkezine bağlı sağlıklı çocuk polikliniğine takip ve aşıları için başvuran 1-5 yaş arası çocukların ebeveynleri ile yüz yüze görüşülerek 282 vaka üzerinde gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak, Çocuğa Yönelik Veri Formu, Aileye Yönelik Veri Formu ve Aile Ortamı Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda aile ortamı ölçeğinin birlik beraberlik, denetim ve aile ortamı genel puanları ortalamaları ile çocukların evde düzenli kahvaltı yapma durumu, şu anda çocuğun beslenme sorununun, yemek saatlerinin düzeni, aile sofrasına oturması, çocuk akşam yemeğini aileyle mi yediği, öğün aralarında abur-cubur yenmesi, kendi kendini beslenmesi, kendi tabağından yemesi ve kaşığı kendi başına kullanması ile ilgili anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Aile Ortamı Ölçeğinin birlik beraberlik alt boyutunda çocuğun iştahsız olma durumu, vitamin ve mineral alma ve ek gıdalara başlarken zorluk yaşama durumunda anlamlı ilişki bulunmuştur. Aile Ortamı Ölçeğininaile ortamı genel alt boyutunda ek gıdalara başlarken zorluk yaşama durumunda anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sonuç olarak, ailenin yeme alışkanlıklarının, beslenme özelliklerinin, davranış ve tutumlarının doğrudan çocuğun yeme alışkanlıklarını etkilediği, ekonomik durumun ailelerin yeme alışkanlıklarında etkisinin olduğu belirlenmiştir. Ailenin çocuğun beslenmesi konusundaki bilgi ve tutumu çocuğun yeme özelliklerini şekillendirdiği görülmüştür. Ayrıca ülkemizde 1-5 yaş arası çocukların izlem sıklığının daha düzenli olmasından dolayı ailelerin doğru beslenme alışkanlıkları konusunda eskiye oranla daha yeterli bilgiye sahip oldukları saptanmıştır.
Edirne il merkezi okul öncesi çocuklarda ruhsal ve davranışsal değerlendirme

Çalışmamızda Edirne il merkezindeki okul öncesi çocuklarda ruhsal ve davranışsal bozukluklar değerlendirilmiştir. Çalışmamızın örneklemini, Edirne il merkezinde bulunan, İl Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı, her bölgeyi temsil edecek özellikte olan 16 okulda anasınıfına devam eden 500 öğrenci oluşturmaktadır. Çalışmaya katılan çocukların aileleri tarafından sosyodemografik veri formu ve Erken Çocukluk Envanteri- 4 Ebeveyn Formu doldurulmuştur. Çalışmamızda ölçeğe göre en sık görülen tanı %21. 4 ile uyku bozukluğu olmuştur. Uyku bozukluğunu %19. 8 ile kompulsiyon ve %16. 8 ile anksiyete bozuklukları izlemektedir. Çocukların %36.8'inde en az bir alanda gelişim geriliği saptanmıştır. Gelişim geriliği olanlarda en fazla,%33. 4 oranı ile KSG alanında gerilik saptanmıştır. Anne ve baba eğitim düzeyi ve anne yaşı ile çocuklarda ölçeğe göre psikiyatrik tanı alma arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Cinsiyet, kardeş sayısı, tek ebeveynle yaşama, doğum zamanı, anne sütü alım süresi, annede psikiyatrik bozukluk varlığı, yürümeye başlama zamanı, konuşmaya başlama zamanı değişkenleriyle ölçeğe göre psikiyatri tanı alma arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. DEHB, DB, KOKGB, anksiyete bozukluğu, MDB tanılarıyla cinsiyet değişkeni arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. Ölçeğe göre YGB, DEHB, RBB tanılarıyla çocukta gelişme geriliği varlığı arasında, DEHB ile uyku bozukluğu tanısı arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. Dezavantajlı okullarda ölçeğe göre en sık görülen tanı %35. 7 ile anksiyete bozuklukları olmuştur. Çalışmamız çocuk gelişimindeki en önemli dönemlerden olan okul öncesi dönemde psikiyatrik bozukluklar için bir nevi 'elek' görevi görebilecek olan EÇE- 4 ile, tanı alabilecek olan çocukların değerlendirilmesini sağlamıştır. Sonrasında yapılacak klinik görüşmeler ile, ölçeğe göre tanı alan ya da yüksek risk altında olan çocukların gerektiğinde tedavi altına alınmasına olanak sağlayacaktır. Daha sonra oluşabilecek psikiyatrik bozukluklar ya da çocuğun işlevselliğini bozan eşik altı belirtiler engellenebilecektir. Literatürde okul öncesi dönemde yapılan çalışmaların kısıtlı olması nedeniyle bu konuda daha ileri çalışmalara gereksinim duyulmaktadır.