turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sahba-yı Mükerrem

Tanzimat döneminde başlayan Batılılaşma hareketi edebiyat sahasında bazı değişme ve gelişmelere sebep olmuştur. Bazı sanatçılar Batılı tarzda yeni ürünler ortaya koymuşlardır. Ancak klasik Türk edebiyatı geleneğine bağlı kimi sanatçılar da eskide bırakılmaya çalışılan edebiyat geleneğini devam ettirebilmek adına klasik tarzda eser vermeye devam etmişlerdir. Özellikle aruz vezninin Batı tarzı ölçülerden daha köklü ve ahenkli olduğunu düşünen sanatçılar bu vezni anlatan eserler yazmışlardır. Biz bu tezde Tanzimat döneminde divan geleneğine uygun tarzda düzenlenen Sahba-yı Mükerrem adlı eseri sizlere tanıtmayı amaçladık. Bunun yanında Tanzimat döneminde yazılmış diğer aruz risalelerini de çalışmamıza ekledik.
Bestami Yazgan'ın hikayelerindeki iletilerin çocuğa görelik ilkesi açısından incelenmesi

Çocuk edebiyatı alanında üretilen eserler çocukların dil ve düşünce gelişimini doğrudan etkilemektedir. Çocuk edebiyatı eserlerinin temel özelliklerinden içerdiği biri iletiler diğeri ise çocuğa göre özel hazırlanmış eserler olmasıdır. Çocuklar için yazılan hikayelerin yaşa, dil, zihin ve duygu dünyasına, sosyal özelliklere uygunluk bakımından çocuğa göre yazılmış olması gerekmektedir. Hikayeler olay ve kurgu yoluyla çocuk okuyucuya bir ileti vermektedir. Çocuklar için verilen edebi eserlerdeki iletiler, çeşitli özelliklere sahiptir. İletilerin içerdiği konu, aktarım biçimi, anlatım özelliği ve amacı hikayenin niteliğini artırmakta ve değiştirmektedir. Çocuklar için yazılan hikayelerdeki iletilerin çocukların kişisel özelliklerin gelişimine hizmet ettiği, evrensel ve milli değerleri aktardığı, dini değerlere dikkat çektiği, doğa ve insan sevgisi aşıladığı bilinmektedir. Bu araştırmanın amacı, Bestami Yazgan ın çocuklar için yazdığı hikayelerdeki iletilerin belirlenmesi ve bu iletilerin çocuğa göreliğinin incelenmesidir. Araştırma sürecinde verilerin toplanmasında nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi; verilerin analiz edilmesinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Bestami Yazgan ın çocuklar için yazdığı 30 hikaye, araştırmanın inceleme nesnelerini oluşturmuştur. Okuma, inceleme, tasnif işlemlerinin ardından, kodlama yapılarak iletiler tespit edilmiş ve ortak özellik gösteren iletiler aynı başlıklar altında toplanarak kategorilere ayrılmıştır. İletiler ve kategori başlıkları uzman görüşlerine sunulduktan sonra düzenlenmiş, sınıflandırılmış ve sıralanmıştır. Hikayelerin iletileri, iletilerin verilme amacı ve çocuğa görelik açısından değerlendirilmesi sonucunda şu sonuçlara ulaşılmıştır: Bestami Yazgan ın çocuklar için yazdığı hikayelerde, çocuğun kişiliğini olumlu etkileyebileceği düşünülen, sosyal ve dini iletiler ile insan, doğa ve hayvan sevgisini aşılamaya yönelik iletilerin yoğun bir şekilde yer aldığı anlaşılmıştır. Bununla beraber ekonomi ile ilgili ve evrensel değerlere ilişkin iletilerin hikayelerde daha az yer aldığı belirlenmiştir.
1960-1980 arası toplumcu gerçekçi şiir ve problemleri

Toplumcu gerçekçilik kaynagını Marksist felsefeden alan bir anlayıs olarak tanımlanabilir. Bu anlayıs, edebi eserlerin bir amaca yönelik olarak kullanılmasını esas alır. Ilk olarak Sovyetler Birliği'nde 1934 yılında ortaya çıkan toplumcu gerçekçilik, insanlarınegitilmesini hedefler ve ideal bir toplum düzenine ulasmak için gerekli görülen ideal insanı anlatır. Iyimser bir bakıs açısı, olumlu tip kavramı, egitme islevi, toplumu ayna gibi yansıtma, elestirel bakıs açısının yanında çözüme yönelik tekliflerde bulunma toplumcu gerçekçiligin belirgin özellikleri olarak sıralanabilir. 1960- 80 arasında toplumcu gerçekçi siiri incelerken ifade edilen bu hususlar hareket noktası olmustur. Dönemi temsil ettigine inanılan metinler seçilmis ve zihniyet, yapı, tema, dil ve anlatım, ahenk baslıkları altında incelemeler yapılmıstır. Kendilerini toplumcu gerçekçi olarak degerlendiren sairlerden Ataol Behramoglu, Ismet Özel, Nihat Behram, Süreyya Berfe, Egemen Berköz, Özkan Mert, Gülten Akın, Yasar Miraç, Ahmet Telli, Basaran, Hasan Hüseyin, Refik Durbas'ın siirleri arasında bir eleme yapılmıs ve sairleri temsil ettigine inanılan siirleri ele alınmıstır. Ayrıca 1940 kusagı ile ilişkileri dogrultusunda Ahmed Arif, Hasan Izzettin Dinamo ve Ömer Faruk Toprak'ın dasiirleri çalısmaya dahil edilmistir. Metin tahliline destek olması ve ele alınan sairlerin toplumcu gerçekçilik anlayısına yaklasımlarını ifade etmek için Dönemeç, Ant, Birikim, Varlık, Türkiye Yazıları, Sanat Emegi, Halkın Dostları, Militan, Yordam, Yeni Edebiyat, Güney, Soyut, Yeni Adımlar gibi dönemin dergilerinden de faydalanılmıstır. Toplumcu gerçekçilik anlayısının varlıgı metinlerden hareketle incelenmeye çalısılmıstır. 1960 ve 1980 yıllarıyla çalısmaya getirilen sınır, Türkiye'nin siyasi, kültürel ve sosyal hayatında meydana gelen değişimler çerçevesinde belirlenmistir.
Türk romanında Osmanlı Devleti'nin kuruluş sürecine yaklaşım

Bu tez, 'Türk Romanında Osmanlı Devleti'nin Kuruluş Sürecine Yaklaşım' konuludur. Çalışma, aşağıda adlan verilen 15 roman üzerine kurulmuştur. I. Yavuz Bahadıroğlu, Sunguroğlu- I 2. YavuE Bahadıroğlu, Stmguroğlu- II S. Yavuz Bahadıroğlu, Sanguroğiu- III 4. Yavuz Bahadıroğlu, Turgut Alp 5. Tank Buğra, Osmancık 6. Bekir Büyükarkm, Kutltsdağ 7. Cavit Ersen, Osman Gazi 8. Mustafa Necati Sepetçioğlu, Su Atlı Geçiie Gider 9. Mustafa Necati Sepetçioğlu, Çatı 10. Mustafa Necati. Sepetçioğlu, Konak I I. Mustafa Necati Sepetçioğlu, Üçler Yediler Kırklar 12. Kemal Tabir, Devlet Ana 13. M. Turhan, Gönülden Gönüle 14. Feridun Fazıl Tülbentçi, Osmanoğulları 15. Ragıp Şevki Yeşim, Ovaya İnen Şahjn Tezin Giriş bölümünde Osmanlı Devleti'nin kurulduğu sırada Anadolu ve çevresindeki gelişmelere ve Osmanlı Devleti'nin kuruluşu ile ilgili kuramlara değinilmiştir. I. Bölümde 'Osmanlı Devleti'nin kuruluşunda etkin rol oynayan zümreler'e değinilmiştir. Çalışmanın omurgasını oluşturan II. Bölümde 'Osmanlı Devleti'nin kuruluşunda etkin rol oynayan temel faktörler' e yer verilmiştir. III. Bölümde Osmanlı Devleti'ni kuran beylere romancıların yaklaşım tarzı ele alınmıştır. Sonuç bölümünde ise genel bir değerlendirme yapılmıştır.
Osman Mazlum ve Divançesi

Bu çalışmanın konusu, 20. yüzyıl Irak Türkmen Klasik şairlerinden ''Osman Mazlum ve Divançesi''dir. Şairin kendi el yazısı ile yazdığı bir tek şiiri bulunmaktadır. Diğer şiirlerini yurt için ve yurt dışı çeşitli kaynaklardan, gazetelerden ve kitaplardan bir araya getirerek mürettep Divançe'yi oluşturmaya çalıştık. Çalışmamız giriş ve üç bölüm şeklinde tertip edilmiştir. Giriş bölümünde Irak Türkmen Klasik edebiyatı konu edilmiştir. 20. yüzyılda Irak Türkmen edebiyatında kaside, gazel, mesnevi, tahmis, mersiye ve tarih düşürme hakkında bilgiler verilmiştir. Tezin birinci bölümünde, kaynaklar ışığında Osman Mazlum'un hayatı, eserleri ve edebi kişiliği hakkında açıklamalar yapılmıştır. İkinci bölümde, Divançe'nin genel hususiyetlerine değinilerek şekil ve muhteva özellikleri incelenmiştir. Son bölümde ise tezin esasını oluşturan ''Tenkidli Metin'' yer almaktadır. Ayrıca bu bölümde şairin aruz vezni dışındaki şiirleri de ele alınmıştır. Yurt içindeki ve yurt dışındaki kaynakları tarayarak Osman Mazlum Divançesi'ni oluşturmaya çalıştık. Şiirler Divan tertibine göre düzenlenmiştir. Son olarak elde edilen neticeler ''Sonuç'' başlığı altında sıralanmıştır, ayrıca çalışmamızı hazırlarken müracaat ettiğimiz eserler ''Kaynakça''da sunulmuştur ve çalışmamız ''Sözlük'' bölümüyle tamamlanmıştır.
Türki dillerin günorta-günbatar toparında arzuv ve Hökmanlık anladyan işlik formaları

Bu çalışmada Güneybatı Türki dillerdeki istek kipinin kökeni, anlamı, gramatik özellikleri; ayrıca istek anlatan diğer sözcük ve gramer yapıları tetkik edilmiştir. Bu kitap önce Kril alfabesinden Latin alfabesine çevrilmiş olup, sonra TürkmencedenTürkiye Türkçesine metin aktarması yapılmıştır. Kitapta geçen Rusça cümle ve paragraflar Türkiye Türkçesine çevrilerek parantez ya da tırnak işareti içerisinde italik yazıylabelirtilmiştir. Araştırmacıların muhtelif şiveler üzerinde yaptıkları çalışmalarda kullandıklarıseslerin karşılıkları, transkripsiyon alfabesinde; Türkmence kelimelerin anlamları da sözlük bölümünde verilmiştir. Tezimizde yer alan sayfa ve paragraflar ana metne göre numaralanmıştır. Bu çalışmamızda Güneybatı Türki dillerde önemli bir yeri olan ve muhtelifyapılarda ortaya çıkan istek kipinin hangi şekillerle ifade edildiğini ortaya koymaya çalıştık.
Feraizcizade Mehmet Şakir'in eserleri ve oyunlarının tahlili

Feraizcizade Mehmet Şakir'in hayatının, eserlerinin ve oyunlarının ele alındığı bu çalışmada eserlerinin ilk baskıları günümüz Türkçesiyle metnin sonuna alınmıştır. Mehmet Şakir Bursa'da yaşamış ve Ahmet Vefik Paşa'nın himayesinde yetişmiş tanınmamış bir oyun yazarıdır. Arapça ve Farsça'nın yanında Fransızca da bilen yazar, başta dil ve folklor araştırmaları olmak üzere, dergicilik ve salnamecilikle de uğraşmıştır. Mehmet Şakir'in kendi adına kurduğu Bursa'nın ilk özel matbaası olan 'Feraizcizade Matbaası' nda 'Nilüfer' ve 'Gündoğdu' adlı dergileri de çıkarmıştır. 'Nilüfer' beş sene içerisinde 60 sayı yayımlanmış; 'Gündoğdu' ise üç sayı çıkabilmiştir. Yazarın bu çalışmalarından başka 'Persenk' adlı bir çalışması daha vardır ki Tanzimat dönemi içerisinde ilk dilbilgisi kitaplarından sayılır. Bu çalışma ile birlikte Mehmet Şakir, Maarif Vekaleti'ne bir dil akademisi kurulması yönünde bir de kanun projesi sunmuştur. Mehmet Şakir, 1884- 1886 yıllan arasında yayımladığı oyunlarında, dil ve folklor araştırmalarından elde ettiği birikimlerden faydalanarak yalın bir dil kullanmıştır. Ahmet Vefik Paşa'nın aracılığıyla tanıştığı Moliere'den konu, teknik ve yapı olarak etkilendiği bu oyunlarında geleneksel temaşa sanatlarından olan Karagöz ve Ortaoyunundan da aldıklarıyla 'yerli', 'cardı' kahramanlar bulmuş; bu kahramanlarla o dönem Türk hayatım ustalıkla yansıtabilmiştir. Döneme bağlı olarak kimi teknik kusurlarına rağmen oldukça başarılı ürünler veren yazar, Anadolu insanının duygu ve düşüncelerini bütün yalmlığıyla sergileme başarısını göstermiştir. Bu eserlerde konak hayatim ve insanlarım ele alır. Ancak uşak tiplemeleriyle Anadolu insanım ve özellikle Anadolu kadınını da sahneye getirir. Bu kahramanlarla Tanzimat dönemi eserleri içinde bir Doğu-Batı ikilemi içerisine düşmeden her iki medeniyetten de faydalanarak gelenek yönünü biraz olsun ön plana çıkardığı görülür. Kendi sanat gücünün mahsulleri olan oyunlarıyla Tanzimat dönemi komedi yazarlarından olan Mehmet Şakir'in tanıtıldığı bu çalışmada oyunlarının metinleri de ayrıca verilmiştir. JI
Neo-slave narratives: Fred D'aguiar's The Longest Memory and Orhan Pamuk's the White Castle

Bu tezde Britanya'da ve ABD'de uygulanan kölelik sisteminin Osmanlı'dakinden ne tür farklılıklar gösterdiği ve bu farklılıkların bu toplumların edebiyatlarını nasıl etkilediği Fred D'Aguiar'ın The Longest Memory (1994) adlı romanı ile Orhan Pamuk'un Beyaz Kale'si (1985) üzerinden incelenmiştir. Bu inceleme kapsamında bu iki yazarın kölelik kurumuna yönelik eleştirel bir yaklaşım benimseyip benimsemediklerinin belirlenmesi hedeflenmiştir. Köleliğin antik çağdan günümüze uzanan kökeni, köleliği oluşturan etmenler olarak köle edinme yolları, kölelerin çalıştırıldıkları işler ve azat etme çeşitleriyle birlikte ilk bölümde ele alınmıştır. Bu genel girişin ardından, köleliğin İngiliz, Amerikan ve Türk toplumlarında var olma biçimini anlamak için bu toplumlarda köleliğin başlangıcından kaldırılışına kadar olan süreci tarihsel olarak değerlendirilmiştir. İkinci bölümde kölelik ve yeni kölelik anlatılarının edebi tür olarak gelişimlerine yer verilmiştir. Bu bağlamda, kölelik anlatısının ne zaman ve nasıl ortaya çıktığı ve bunların yeni kölelik anlatısının oluşumunu nasıl etkilediği belirtilmiş ve bu iki türün Türk, İngiliz ve Amerikan edebiyatındaki örneklerine yer verilmiştir. Kölelik teması İngiliz ve Amerikan edebiyatında önce kölelik anlatısı biçiminde bir edebi gelenek oluşturmuş, daha sonra yeni kölelik anlatısı şeklinde farklı bir tür doğurmuştur. Türk edebiyatında ise böyle bir gelişim görülmez. Kölelik teması Tanzimat edebiyatıyla birlikte romanlarda ele alınmış fakat kalıcı bir gelenek oluşturmamıştır. Türk edebiyatında kölelik anlatısı ve yeni kölelik anlatısı geleneği oluşmasa da Orhan Pamuk'un Beyaz Kale'si bir yeni kölelik anlatısı örneği olarak ele alınabilir. Bu iki roman karşılaştırılmadan önce, üçüncü bölümün girişinde D'Aguiar ve Pamuk'un biyografisine yer verilmiş, daha sonra romanların olay örgüsü ile karakterleri incelenmiş ve böylece köle ve kölelik imgeleri belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın son bölümünde, Fred D'Aguiar'ın The Longest Memory adlı eseri ve Orhan Pamuk'un Beyaz Kale'si yazarların köleliği ele alış biçimlerine göre karşılaştırılmış, D'Aguiar ve Pamuk'un romanlarında kölelik temasını işleseler de merkeze aldıkları konuların farklı olduğu görülmüştür. D'Aguiar köleliği romanının ana sorunsalı olarak ele alır ve eleştirel bir tavır sergiler. Öte yandan, Pamuk köleliği Doğu ve Batı arasındaki çatışmayı ortaya koymada bir araç olarak kullanır. Beyaz Kale'de kölelik kurumunun varlığına dair eleştirel bir yaklaşım söz konusu değildir. D'Aguiar okuyucuyu köleliğe karşı eleştirel bir tutuma yöneltirken, Pamuk romanında okuyucunun köleliğe yaklaşımına dair bir yönlendirmede bulunmaz. Sonuç olarak bu tezde iki roman arasındaki en belirgin farklılığın D'Aguiar ve Pamuk'un kölelik temasını ele alış biçiminde olduğu ortaya konmuştur.
Türk kültüründe renkler ve ifade ettikleri anlamlar

İTürk Kültüründe Renkler ve İfade Ettikleri Anlamlar? adlı Yüksek Lisans tezimizde Türk kültür tarihimizin bugüne kadar tam olarak aydınlatılamamış meselelerinden biri olan renklerin ihtiva ettikleri maddi ve manevi manaları incelemeye çalıştık. Renkler sıfat olmalarının yanı sıra kültür, dil, din ve siyaset bakımından çok farklı yönlere sahip olmuşlardır. Bu yönleri ile renkler Türk milletinin maddi ve manevi aleminde daima önem arz etmişlerdir.
Suşehri monografisi

Halk edebiyatı, yaratıcısı belli olan veya olmayan, sözlü gelenekte yaşatılan tüm ürünleri kapsar. Sözlü gelenekte de şiir önemlidir. İlk insanlardan günümüze duygu ve düşünceleri daha etkili söylemek ve söylenenlerin hatırda kalmasını kolaylaştırmak için, insanlar ölçülü uyaklı söz söylemeye özen göstermiştir. Anonim halk edebiyatı ise, söyleyeni belli olmayan ve halkın ortak malı olan edebiyattır. Mani, ninni, bilmece, türkü vb. gibi halk tarafından yaygın olarak söylenen bu ürünler, Anadolu insanının dünya görüşünü, yaşama biçimini, toplumsal ve bireysel sorunlarını, mutluluklarını yansıtır. Biz bu tezimizde Sivas'ın Suşehri ilçesinde yemek tariflerini, halk hekimliğini, geçiş dönemlerini, bayramlar- karşılama ve uğurlamaları alan araştırması yönteminden faydalanarak vermeye çalıştık. Bu konuda yazılmış önemli eserlerden de faydalandık. Ayrıca, anonim halk edebiyatı ürünlerini derleyerek, halkın kültürüne verdiği önemi göstermeye çalıştık.
Tanzimat Dönemi Türk romanlarında Beyoğlu

Tanzimat devri Türk romanlarında Beyoğlu isimli bu çalışmamızda öncelikli olarak Beyoğlu'nun tarihi, kültürel yapısını tanımaya çalıştık. Tanzimat devri(1861- 1895) yeniliklerinin Türk toplumuna etkisi nasıl olmuş, toplumda görülen sosyal ve siyasal değişikliklerin, yeni hayat şekillerinin izleri eserlerde nasıl karşımıza çıkıyordu? Beyoğlu hangi yönleri ile bizde Avrupa kültürünün bir modeli olarak görülüyordu? Toplumun Beyoğlu'na bakışı nasıldı, insanlar Beyoğlu'na niçingidip geliyordu? Tanzimat devrinin izleri Beyoğlu'nda nasıl görülüyordu? Bütün bu sorulardan hareketle hem Beyoğlu'nun kültürel kimliği üzerinde durmaya çalıştıkhem de Tanzimat devrinin Türk toplumunda meydana getirdiği değişiklikleriromanlardan hareketle tespit etmeye çalıştık. Tanzimat Devri romanlarında insanlarıngittiği eğlence mekanları nerelerdi, buralarda ortam nasıldı, insanların davranışları, lisanları, birbirleriyle ilişkileri nasıldı? Bütün bunları roman kahramanları üzerindeinceleyip Beyoğlu hayatının ve kültürünün insanlar üzerinde oluşturduğu davranış değişiklikleri ile ilgili verilere vardık. Farklı birçok inancı, kültürü içerisinde barındıran Beyoğlu'nda huzur, düzen, adalet nasıldı? Beyoğlu'nda Avrupalı kadın modeli nasıl oluyordu, Beyoğlu hayatının Türk toplumuna yabancı ve aykırı yönlerineydi? Romanları işledikleri konulara göre incelerken, Beyoğlu zihniyetiniyansıtacak ve aydınlatacak tarafları ile ele alıp ulaştığımız sonuçları Türk toplumunun yenileşme ve batılılaşma süreci içerisinde geçirdiği değişim olarak değerlendirdik. Bir dönemin toplumsal, kültürel, sosyal hayatına dair örneklerleçalışmamızı tamamladık.
Milli Kütüphane FB-464 numarada kayıtlı Şiir Mecmuası (V.: 1b-109b)

Yapılan bu çalışmanın amacı edebiyat araştırmalarına önemli katkıları olan şiir mecmualarına bir yenisini eklemektir. Bu nedenle Milli Kütüphane Yazma Eserler bölümünde bulunan 06 Mil Yz FB 464 numaralı mecmua çalışılacaktır. Klasik Türk edebiyatı metinlerinin kendi içinde belirli bir düzene göre toplanması ve korunmasında önemli bir rol oynayan mecmualar, divanlarda bulunmayan şiirleri, tanınmayan şairleri, o dönemin edebiyat zevkini, beğenilen ve nazire yazılan şiirleri ortaya çıkarması bakımından büyük önem arz etmektedir. İncelenen çalışmada yer alan şiirlerin önemli bir kısmı 17. yüzyılda yaşamış olan şairler tarafından oluşturulmuştur. Mecmuada yer verilen şiirler belirli bir eğitim düzeyinde olan kişilerce yazılmış metinlerdir. Bu metinler manzum veya mensur ya da manzum-mensur olarak karışık oluşturulabilmektedir. Çalışmaya konu olan eser manzum olarak oluşturulmuş bir şiir mecmuasıdır. 1 b-109b yaprakları arasında Arap harfleriyle oluşturulmuş şiirler, transkripsiyon yöntemi ile Latin alfabesine çevrilmiştir. Mecmuada yer alan şairlerin şiirleri basılı divanlar ve daha önce tez olarak çalışılan şiir mecmuaları ile karşılaştırılmıştır. Şiirlerdeki farklılıklar ve şairlerin divanlarında yer almayan şiirleri dipnotlarda gösterilmiştir. Çalışma sonunda 109 varaktan oluşan mecmuada toplam 83 şair tespit edilmiştir. Bu şairlere ait şiirler gazel, kaside, musammat, kıt'a gibi çeşitli nazım şekilleri ile oluşturulmuştur.
Türk folklor arastırmaları dergisi yayıncılığında İhsan Hinçer'in yeri

Türk Folklor Araştırmaları Dergisi, Ağustos 1949'dan Ocak 1980'e kadar 30 yıl boyunca aralıksız olarak yayımlanmış bir halkbilim dergisidir. Derginin sahibi ve yazı işleri müdürü İhsan Hınçer'dir. Türk Folklor Araştırmaları Dergisi'nin Türk halkbilim çalışmaları ve halk bilim dergiciliği içerisinde önemli bir yeri vardır. Bu dergi, Türk halkbilimi için bir okul vazifesi görmüş, halkbilim araştırmaları için çok değerli bir kaynak olmuştur. Çalışmamızda Türk Folklor Araştırmaları Dergisi ve İhsan Hınçer'in Türk Halkbilimine etkisi; halkbilim çalışmaları içindeki yeri ve önemi belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmamız üç ana bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde, Türk halkbilim dergiciliğinin genel bir değerlendirmesi yapılmıştır. Birinci bölümde İhsan Hınçer'in hayatı ve halkbilim çalışmaları hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde ihsan Hınçer ve Türk Folklor Araştırmaları Dergisi'nin Türk kültürü ve halk bilimine etkisi belirlenmeye çalışılmıştır. Bu bölümde ihsan Hınçer'in Türk folklor Araştırmaları Dergisindeki yazıları değerlendirilerek halk bilimiyle ilgili fikirleri ve çalışmaları ortaya konulmuştur. Hınçer'in, TFAD, Folklor Postası Dergisi, Ekekon ve Yeni Konya gazetelerindeki yazı, hikaye ve şiirleri'nin bibliyografik künyeleri verilmiştir. Üçüncü bölümde TFA Dergisi'nde çıkan yazıların 'Konu Kaynakçası' hazırlanmıştır. Kaynakçanın sonuna, alfabetik sırayla soyadına göre düzenlenmiş yazar dizini eklenmiştir.
Kütahya-Altıntaş folkloru

Teknolojik yapıdaki hızlı ve çarpıcı gelişmeler, yaşamın hemen her yerinde olduğu gibi, bir zincir halinde kültürel birikimi de etkilemekte, insanoğlunun ilk çağlarındaki çok kültürlülüğünü, evrensel bir tek kültürlülüğe doğru götürmektedir. Bu durum folklorik ögelerin de hızla değişip yok olmasına ortam oluşturmaktadır. 'Kütahya-Altıntaş Folkloru' adını verdiğimiz çalışmamızda, eksen alınan halkbilimi yöntemleri ile sözünü ettiğimiz kültür unsurları incelenerek, yöre insanının geçmişşten geleceğe aktardığı tüm maddi ve manevi folklor ürünlerinin tespit edilmesi amaçlanmaktadır. Herhangi bir halkbilimsel incelemeye konu edilmemiş olan Altıntaş coğrafyası sahip olduğu birikimle tipik bir İç Batı Anadolu yerleşmesi olarak karşımıza çıkmaktadır. Elde edilen bulgular, yörenin bir geçiş coğrafyası olduğunu doğrulamakla beraber, günümüzde hala canlı tutulan yöreye özgü bir folklor varlığının da bulunduğunu göstermektedir. Altı bölüm halinde vücuda getirilen çalışmada, edinilen bulgularla Altıntaş İlçesinin folklor hazinesinin kayıt altına alınarak, sonraki süreçte daha farklı araştırmalara kaynaklık etmesi öngörülmektedir.
17. yüzyılda yapılmış mensur Şehname tercümesi (vr. 521a-551a, inceleme, metin, dizin)

Bir bölümü üzerinde çalışılan eser, İstanbul Üniversitesi Merkez Kütüphanesi'nde 6131 demirbaş numarasıyla kayıtlıdır. Üç cilt olup tamamı 1778 varaktır. Her sayfasında 25 satır bulunan bu eserde minyatürlere de yer verilmiştir. Üzerinde çalışma yapılan birinci cildin boyu 39, eni 24,5 ve kalınlığı 7,5 cm'dir. Kelime kelime bir tercüme niteliği taşımayan bu eser hicri 1187, miladi 1773 tarihinde tamamlanmıştır. Bu tez yazmanın 521 a-551a varaklarını kapsamaktadır. Bu tezi hazırlamaktaki amaç Şehname'nin bu mensur tercümesini tanıtmaktır. Bu çalışma giriş, metin, günümüz Türkçesine çeviri ve dizin olmak üzere dört bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında Fidevsi, Şehname, Şehname çevirileri ve üzerinde çalışma yapılan yazmayla ilgili bilgiler verilmiştir. Metin kısmında eser çevriyazıya aktarılmış, varak ve satır numaraları belirtilmiştir. Metin, günümüz noktalama işaretlerine göre düzenlenmiş, metnin gerekli yerlerinde paragraflar yapılmıştır. Yapılan bu düzenlemeyle eserden faydalanmanın daha kolay bir hale getirilmesi amaçlanmıştır. Günümüz Türkçesine çeviri kısmında eserdeki Arapça ve Farsça kelimeler günümüz Türkçesine aktarılmıştır. Dizin bölümünde eserin söz varlığını gösteren gramatikal bir indeks hazırlanmıştır. Kelimeler ve birleşik şekiller alfabetik olarak dizilmiştir. Madde başı olarak kabul edilen kelimelerin altına o kelimeyle ilgili ara madde, deyim ve birleşikler sıralanmıştır. Arapça, Farsça birleşik ve türemiş kelimelerin kaynağı, oluşturuluş şekilleri ile diğer alıntı kelimelerin hangi dilden oldukları ve asıl şekilleri de belirtilmiştir. Eserdeki kelimelerin metinde geçtiği anlamları verilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın sonunda eserin tıpkıbasımı yer almaktadır.
Mecmua-i Eş'ar (Houghton Ktp. MS Turk 59) inceleme - karşılaştırmalı metin

Divan Şiiri, Divan Edebiyatı, Saray Edebiyatı olarak da adlandırılan Klasik Türk Edebiyatıkökleri kadim Türk kültürüne bağlı, Arap ve Fars edebiyatlarıyla zenginleşmiş TürkEdebiyatı nın büyük bir koludur. Türk şairleri, şiirlerini divan veya cönk denen defterlerde toplamıştır fakat pek çok şair, şiirlerini bir kitapta toplayamadan ölmüş veya bazı şiirleri çeşitli sebeplerden kitaplarında yer bulmamıştır. Bu şekilde şairlerin divanlarında bulunmayan eserlerine onların kayıp hazinesidiyebiliriz. Pek çok türü olan mecmualardan şiir mecmuaları, şiirin kayıp hazine sandıklarıdır. Şiir mecmuaları, yazıldıkları dönemin şiir zevkini, şairlerin popülaritesini yansıtan bir çeşitantolojidir. Divanı olmayan şairlerin eserlerini veya meşhur şairlerin divanlarına girmeyen şiirlerini kayıt altına almaları sebebiyle edebiyat tarihi açısından son derece önemlidirler. Üzerinde çalıştığımız el yazması eser Harvard Üniversitesi, Houghton Kütüphanesi Türkçe Yazmalar 59 numarada kayıtlıdır. Bu mecmua 17. asırda kaleme alınmış, içinde hem Aşık Edebiyatı hem Divan Edebiyatı örnekleri bulunduran 93 yapraklı bir eserdir. Farklı hattatlartarafından farklı zamanlarda vücuda gelmiş bu eserde 147 şairin 595 şiiri bulunmaktadır. İncelenen mecmua, divan şiiri ve aşık edebiyatına ait muhtelif nazım şekillerini ihtiva etmesi yönüyle ayrı bir öneme sahiptir. Eseri transkripsiyon harflerine aktardık. Mecmua tasnif şablonu ile her şiirin şairini, ilk beyitya da bendini, şiir ve varak numarasını verdik. Ayrıca mecmuada yer alan şiirleriulaşabildiğimiz divanlardaki halleriyle karşılaştırıp, belirgin farklılıkları ortaya koyduk. günümüz okuyucu ve araştırmacılarının hizmetine sunduk. Çalışmamızda keşfettiğimiz pek çok yeni şiir ve şairin edebiyat tarihi ve ilim dünyasına faydalı olacağını ümit ediyoruz.