Atopik dermatitli çocuklarda subklinik ateroskleroz ve kardiyak fonksiyonların değerlendirilmesi

GİRİŞ. Atopik dermatit patogenezinde rol alan kronik inflamasyon sadece deri ile sınırlı olmayıp sistemik bir inflamasyondur. Bugüne kadar yapılmış olan epidemiyolojik çalışmalar ve bunları kapsayan meta-analiz sonuçları AD ile artmış kardiyovasküler risk arasındaki ilişkiyi belirlemede çelişkili sonuçlar ortaya koymuştur. Literatürde AD'li çocukların KV risk açısından değerlendirildiği bir çalışma bulunmamaktadır. Çalışmamızda AD'li çocuklarda subklinik ateroskleroz ve kardiyak fonksiyon bulgularının değerlendirilmesi ve bu duruma yol açan risk faktörlerinin saptanması amaçlanmıştır. YÖNTEM. Çalışmaya İstanbul Medeniyet Üniversitesi Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Alerji Bilim Dalı'nda AD tanısı alan ve son altı ayda sistemik kortikosteroid tedavisi almamış 59 hasta ile 53 sağlıklı kontrol dahil edilmiştir. Her iki gruptaki çocukların sahip oldukları KV fonksiyonlar, konvansiyonel ve doku doppler ekokardiyografik yöntemleriyle değerlendirilmiştir. BULGULAR. Yaş ve cinsiyet yönünden birbiriyle benzer olan hasta ve kontrol grupları arasında sistolik (sırasıyla hasta ve kontrol; 90 4, 4 ve 85 7, 32 mmHg) ve diyastolik kan basıncı (60 6, 27 ve 55 5, 87 mmHg), kan eozinofil düzeyi (647,6 601, 7 ve 184,2 126, 1 hücre/mcL) ve yüzdesi (6,46 5, 60 ve 1 ,73 0,92) arasında anlamlı fark saptanmıştır (her bir değişken için p<0,05). Subklinik ateroskleroz belirteçlerinden karotis intima media kalınlığı (sırasıyla hasta ve kontrol; 1,60 0, 35 ve 1,30 0, 50 mm), distensibilite (0,006 0, 009 ve 0,01 0, 008 cm2. dyn-1), strain (0,10 0, 14 ve 0 ,19 0,14) hasta ve kontrol grupları arasında farklı iken (p<0,01), stiffness'ta anlamlı bir farklılık saptanmamıştır (10,16 21, 75 ve 8,99 12, 66 mmHg) (p>0,05). Sağ ventrikül fonksiyonunu gösteren triküspit anüler düzlem sistolik hareketi (sırasıyla hasta ve kontrol; 18,0 1, 95 ve 21 ,0 1,91) hasta grubunda anlamlı düşük ve hem sistolik hem de diyastolik sol ventrikül fonksiyonunu gösteren ve TDI ile ölçülen sol ventrikül global performans indeksi hasta grubunda anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (sırasıyla hasta ve kontrol; 74,4 11, 4 ve 35 ,16 8 ,15) (her iki parametre için p<0,01). Ayrıca hastalık süresi ile hem CIMT hem de TAPSE arasında (sırasıyla, rho=0,419, p<0,01; rho=0,460, p<0,01); SCORAD indeksi ile de CIMT arasında anlamlı korelasyon saptanmıştır (rho=0,303, p<0,05). Subklinik ateroskleroz ve sol ventrikül fonksiyon bozukluğunun değerlendirilmesinde en etkin parametrenin saptanması için yapılan ROC analizinde CIMT ve LVMPI en iyi duyarlılığa ve seçiciliğe sahip belirteçler olarak saptanmıştır. SONUÇLAR. Çalışmamızın sonuçları AD'li hastalarda hem diyastolik hem de sistolik subklinik biventriküler disfonksiyon ve subklinik ateroskleroz varlığını ortaya koymaktadır. Hem konvansiyonel EKO ve hem de TDI yöntemleriyle değerlendirilen kardiyak fonksiyonlar AD'li çocuklarda sağlıklı kontrollere göre anlamlı düzeyde farklı bulunmuştur. Hastalık süresi hem subklinik ateroskleroz hem de kardiyak disfonksiyon ile, hastalık şiddeti ise subklinik ateroskleroz varlığı ile ilişkili bulunmuştur. Subklinik ateroskleroz ve sol ventrikül fonksiyon bozukluğunun değerlendirilmesinde CIMT ve LVMPI en duyarlı ve seçici belirteçler olarak kullanılabilir.