turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Transnational entrepreneurship activities of Bulgarian Turks

Son yıllarda ulusötesi-leşme kavramı göç araştırmalarında daha analitik ve yeni bir tutum ortaya koymuştur. Literatürün geleneksel yaklaşımının aksine, ulusötesileşmekapsamındaki araştırmalar; göçmenlerin orijinlerine, göçtükleri yeni çevreyeadaptasyonlarına ve anavatanları ile süregelen ilişkiler ile bu tür bir sosyal ortamdaulusal sınır kavramının nasıl ayrımlaştıına odaklanmaktadırlar. Buna paralel olarak göçmen girişimciliğinin farklı bir kolu olan ulusötesi girişimcilik, bölge planlama, ekonomi ve sosyoloji disiplinlerinin ilgisini çeken yeni bir araştırma konusudur. Ulusötesi girişimcilik göçmen girişimcilerin ulusal sınırların ötesindeki fırsatları ortaya çıkarttığı ve eyleme döktüğü çifte-düzlemli bir süreçtir. Ulusötesi girişimciler hem fiziksel hem de fiili seyahatler sayesinde iki veya daha fazla sosyal çevreyeyerleşik insanlardır. Bu yerleşiklik onlara kritik global ilişkiler kurabilme imkanı verirken, veritabanlarındaki yaratıcıklarını, hareketliliklerini ve lojistik olma özelliklerini maksimuma çıkartma yetisi de vermektedir. Bu çalışma ulusötesi girişimcilik kavramını incelemeyi ve Bulgar Türkü göçmenlerin Türkiye ve Bulgaristan arasındaki uluslararası aktivitelerini harekete geçiren güçleri ve motivasyonlarını tanımlamayı amaçlamıştır. Alanda yapılan derinlemesine mülakatlarlar doğrultusunda anlaşılmıştır ki BulgarTürkü girişimciler; göngüsel/dairesel seyahatler ile Bulgaristan ve Türkiye arasında küçük veya büyük çaplı aile işletmelerine veya bireylere mal taşımacılığıyapmak, kuryelik ve ticaret ile uğraşmakta veya yolcu taşımacılığı yapmaktadırlar. Tüm girişimcilerin ulusötesi iş eylemleri tamamen sosyal netwörkleri sayesinde gerçekleştirmeleri bu çalışmanın gözlemlerinden dikkat çekici bir sonuçtur. BulgarTürkü ulusötesi girişimcilerin kişisel özellikleri ve sosyal çevreleri, mevcuttakiekonomik aktivitelerini ve bu aktivitelerin kaydettiği başarıyı anlamlı şekilde etkilemektedir.
Gayrimenkul piyasasına eleştirel bakış: Istanbul kent örneği (1980-2010)

1980'lerin ortalarında dünya ölçeğinde merkez ülkelerin gayrimenkul piyasalarında daha önceki dönemlerden niceliksel ve niteliksel olarak farklılaşan bir büyüme ve sonrasında çöküş yaşanmış ve yarattığı dramatik etki akademik yazında konuya olan ilginin canlanmasına neden olmuştur. Yaşanan sürecin kökeninde sosyal ve ekonomik alanda yaşanan iki ana dönüşüm etkili olmuştur. İlki bu ülkelerde hizmet sektöründeki hızlı büyümenin yarattığı yeni sosyo-ekonomik ortam; diğeriyse finans piyasalarının liberalizasyonu ve yeni finansman modellerinin ortaya çıkışıdır. Tarihsel olarak kapitalizmle daha geç ve daha eşitsiz şartlarda tanışan Türkiye, 1980'li yıllarda başlayan ve 2000'li yıllarda yoğunlaşan küresel ekonomiye eklemlenme politikaları kapsamında benzer bir gelişme göstermektedir. Hizmet sektöründeki hızla büyüme ve finansal serbestleşme sürecinin en kolay izlenebildiği kent İstanbul'da, kentsel gelişme stratejilerinden en önemlisi gayrimenkul piyasasının yeniden düzenlenmesi ve geliştirilmesi olmuştur. Türkiye gibi gelişmiş kapitalist ülkelerin çeperlerinde yer alan ülkelerin henüz keşfedilmemiş gayrimenkul piyasaları uluslararası yatırım ağının bir parçası haline gelmeye başlarken, yapılı çevre merkezi ve yerel yönetimler aracılığı ile bu dönüşüme daha esnek ve daha çabuk cevap verecek şekilde yeniden inşa edilmektedir. Bu süreç, geleneksel gayrimenkul yatırım ve geliştirme işinin organizasyonu, oyuncuları ve ilişki modelleri ile birlikte dönüşmesi ve yapılı çevreyi bu kapsamda şekillendirmesi anlamına gelmektedir. Tez bu kapsamda, İstanbul gayrimenkul piyasasında özellikle 2003- 2008 yılları arasında gerçekleşen hızlı büyümeyi incelemektedir. İstanbul'da gayrimenkul piyasasının yeniden yapılanma sürecinde oluşan yeni güçler koalisyonunda, geliştirme ve yatırım sürecinde yoğunlaşan sermayenin analiz edilerek kentsel mekanının yapılanmasını anlaşılır kılmayı amaçlamaktadır.
Türkiye'de kentsel koruma kavramının değişim sürecinin lisansüstü çalışmalar ve yasal düzenlemeler üzerinden değerlendirilmesi

Koruma kuramı ve pratiği, 19. yüzyıldan günümüze kavramsal gelişmeler, uygulanacak yöntemler ve koruma eyleminin uygulama aşamasına dair birçok tartışma sonucunda değişime uğramış, yeni yaklaşımlar ve kavramlar geliştirilmiş, değişiklikler önerilmiş ve bilimsel çalışmalar yapılmıştır. Tarihi ve kültürel alanların sürekliliğinin sağlanması adına üretilecek politikaların hassasiyeti önem taşımaktadır. Bu sebeple korumaya bilimsel açıdan bakılmalı ve koruma politikalarında süreklilik sağlanmalıdır. Bu yüzden Türkiye'de geçmişşten günümüze kentsel korumaya ilişkin politikaların gidişatını yasal ve akademik düzlemlerle ilgili süreçlerin evrensel koruma ilkeleriyle ne ölçüde bağdaştırıldığının irdelenmesi ve birbirleri arasındaki ilişkinin boyutunun anlaşılmaya çalışılması gerektiği düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı, kentsel koruma alanına yönelik üretilen lisansüstü çalışmaların ve yasal düzenlemelerin birbirleriyle etkileşim içerisinde olduğu varsayımıyla, bu ilişkinin ne boyutta yönlenmiş olduğunun içerik analizi yönetimi ile analiz edilmesidir. Tezin amacına yönelik olarak üç aşamalı bir yöntem izlenmiştir. Birinci aşamada; Kentsel Koruma alanına yönelik üretilen lisansüstü tez çalışmaları, içerdikleri
Neoliberal politikalar çerçevesinde Türkiye'de kentsel dönüşüm ve kentsel mekanı yeniden anlamlandırmada sözlü tarih bilgisi: İzmir-Kadifekale kentsel yenileme projesi örneği

Neoliberal dönemde kentsel yapılı çevreye büyük ölçekli dönüşüm projeleri ile yapılan müdahalelerin sayısı dünya çapında ivme kazanmaktadır. Projelerin olumsuz sonuçlarına ilişkin eleştiriler ise, müdahale gören alanlarda yaşayanların sosyo-ekonomik ve kültürel aidiyetlerini devam ettirebilecekleri mekanların ortadan kaldırıldığı üzerinedir. Türkiye'de kentsel dönüşüm pratikleri açısından ön plana çıkan kentler İstanbul ve Ankara'dır. Oysa 2000'li yılların ortalarından itibaren hem siyaseten hem de neoliberal uygulamalar açısından çeper kent konumundaki İzmir'de de neoliberal kentleşme sürecinde önemli adımlar atılmıştır. Bu analitik çalışma, İzmir'in neoliberal kentleşme dönemindeki ilk büyük ölçekli kentsel dönüşüm pratiği; Kadifekale Kentsel Yenileme Projesi üzerinden; dönüşüm projelerinden etkilenen grupların bakış açılarını, beklentilerini, gündelik yaşam pratiklerini, bireylerin mekana atfettikleri anlamı, yaşanılmış yer Kadifekale ve yeni yerleşim alanı Uzundere'ye ilişkin algılarını 'sözlü tarih' yöntemini kullanarak açığa çıkarmayı hedeflemektedir. Öte yandan çalışma kapsamında, yerel yönetim tarafından neoliberal politikalar bağlamında, kentin turizm eksenli gelişmesine yönelik olarak üretilen projeler içerisinde, Kadifekale Kentsel Dönüşüm Projesinin yeri okunmaya çalışılmıştır. Sosyal meselelere ilişkin verilerin haritalanması üzerinden kentsel ve mekansal ilişkilerin okunması, kent planlama disiplininin araştırma alanlarına yeni nüfuz etmeye başlamıştır. Kentsel mekana dönük müdahalelerde göz ardı edilen yerel toplulukların, bireylerin söz söyleme haklarının, kamuoyu nezdinde tartışmalı konu ve alanlarda gizlenen, gözden kaçırılan ilişkilerin görünürlüğünün ortaya çıkarılması, değişen planlama paradigmaları bağlamında önemli hale gelmiştir. Bu tez kapsamında da kentsel dönüşüme ilişkin analizlerde, sözlü tarih çalışmalarının sağlayacağı olanaklara dikkat çekilmektedir. Çalışmanın temel verilerini oluşturan sözlü tarih görüşmelerinden elde edilen veriler, açık erişimli veri görselleştirme araçlarından 'graph commons' ve ' infografik' materyalleri kullanılarak görselleştirilmiş, böylelikle mikro mekan bilgisinin açığa çıkarılması amaçlanmıştır. Bu bağlamda, sözlü tarih yönteminin, mikro mekan bilgisinin elde edilmesine olanak sağlayacağı ve planlama süreçlerinde, alternatif bir araştırma yöntemi olarak dikkate alınması gerekliliği ortaya konulmaktadır.
Turizm planlaması için yeni politikaların ve stratejilerin geliştirilmesi, Eğirdir ilçesi örneği

Turizm, geliştiği bölgelerde ekonomik yapıyı, insanların sosyal yaşamını, kültürel yapıyı, fiziksel mekanı ve doğayı da bir değişim sürecinin içine sürüklemektedir. Bu sürecin yerleşme bütününde farklı katılımcılar açısından olumlu veya olumsuz algılanması turizm plan, politika ve stratejilerinin bir sonucudur. Bu çalışmanın amacı, turizm planlaması adına dünyada ve ülkemizde günümüze kadar atılan adımlar incelenerek geliştirilen strateji ve politikaların etkilerinin değerlendirilmesi ile Eğirdir gibi turizm potansiyeline sahip ve turizmin geliştirileceği bölgelerde plan kararlarının önemi ve etkileri üzerinde durmaktır. Bu amaca yönelik olarak Eğirdir turizminin mevcut durumunun olumlu ve olumsuz yönleriyle birlikte tespit edilmesi aşamasından sonra Eğirdir'de turizmin geliştirilmesine yönelik belirlenecek turizm hedeflerinin ve bu hedeflere ulaşma politikalarının Dünya ve Türkiye Turizm Stratejileri ile örtüştürülebileceğini ve uygulanabilirliği vurgulanmak istenmiştir. Bu çalışma kapsamında, Eğirdir'e gelen yerli ve yabancı ziyaretçilere anket çalışması uygulanmıştır. Bu çalışma ile turistlerin Eğirdir turizmi ile ilgili düşünce ve talepleri tespit edilmiştir. Eğirdir için geliştirilen turizm alternatiflerinden, çok ölçütlü değerlendirme ile çıkan sonucun, anket sonuçları ile bütünleşmesi, çalışmada yer alan turizm önerilerinin kentin gelişimi için uygunluğunun bir sonucudur.
Institutional use of information technologies in city planning agencies: Implications from Turkish metroplitan municipalities

oz Bu çalışma kent planlama alanındaki bilgisayar teknolojileri ile bu teknolojilerin kuramsal uygulama çerçevesini tartışmaktadır. Dolayısıyla uygulama sürecinin temeline ve kurumsal çevreye odaklanmaktadır. Bu çalışmayı yönlendiren önemli unsurlardan biri bilgi teknolojilerinin uygulanması sürecinde ortaya çıkan farklı yaklaşım ve uygulama tarzlarına ışık tutulmasıdır. Burada ortaya konulan yaklaşımın temelinde bilgi teknolojilerinin ve sistemlerinin bir araç olmanın ötesinde değerler taşıdığı ve bu nedenle planlama mesleğinin gündemini ve hedeflerini etkileyebileceği varsayımı yatmaktadır. Çalışmanın metodolojisinin önemli bir bölümünü kent planlamayı temel alan ve bilgi teknolojileri ve sistemlerinin kurumsal adaptasyonu ve uygulaması üzerine yoğunlaşan kapsamlı bir literatür taraması oluşturmaktadır. Soru cümleleri ve varsayımlar bilgi teknolojileri uygulamaları bakımından farklı aşamalarda olan Ankara, İzmir ve Bursa Büyükşehir Belediyelerinin planlama bölümleri örneğinde test edilmiştir. Araştırma stratejisi, mülakat ve anket gibi çeşitli niteliksel araştırma teknikleri üzerinde kurgulanmıştır. Planlama teknolojilerinin kurumsal uygulamalarının etkinliğini ölçebilmek için ise DeLone ve McLean (1992)'in 'Bilgi Sistemleri Başarı Modeli' ile Heeks (1999)'in ITPOSMO modeli kullanılmıştır. Sonuçta, örnek alan çalışması bugün itibariyle kent planlamada kullanılan bilgi teknolojileri ve sistemlerinin seçilen Büyükşehir Belediyeleri örneğindeki durumunu ortaya çıkarmıştır. Ayrıca, yerel yönetimlerde çalışan şehir plancılarının bilgi teknolojilerinin kurumsal utilizasyonu konusundaki düşünceleri, bu teknolojilere yaklaşımları ve çalışma pratikleri içindeki kapladıkları yer üzerine değerlendirmeler yapılmıştır. Araştırma sonuçlan üzerindeki çıkarımlardan ve ilgili literatürden beslenen daha geniş bir çerçeve içinde de araştırmacılar ve uygulayıcılar için ileriki çalışmaların önceliklerini işaret eden bir araştırma gündemi oluşturulmuştur.
Türkiye'de yaşlı nüfusun demografik ve sosyo-ekonomik belirleyicilere göre coğrafi analizi

gelişmiş ülkeler başta olmak üzere tüm dünyada nüfus giderek yaşlanmaktadır. Nüfusun giderek yaşlanması gelişmiş ülkeler kadar gelişmekte olan ülkelerin de başta sosyal politikaları olmak üzere yaşlı nüfusungerektirdiği hizmetlerin karşılanmasına yönelik yapısall düzenlemeleri zorunlu kılmaktadır. Bu çalışmada, yaşlı nüfus ile ilgili çalışmalarda temel olan demografik ölçütler ile bir ülkenin yaşlı nüfusunu tanımlayabilmek için gereklidemografik belirleyicilerin yanı sıra seçilmiş sosyo-ekonomik göstergelere göre yaşlı nüfusun demografik yapısı ve mekansal dağılımı analiz edilmektedir. Bu kriterler açısından Türkiye'nin yaşlı nüfus yapısı dünya genelinde değerlendirildiğinde gelişmekte olan bölgelerdeki ülkeler ile benzer nitelik taşımaktadır. Bu çalışmanın benzer çalışmalar arasındaki en temel sonucu, Türkiye genelinde il düzeyinde yaşlı nüfusun coğrafi dağılımının az gelişmişdoğu bölgesinden gelişmiş batı bölgesine doğru artış gösterdiğidir. Ayrıca tez, yaşlı yoksulluğunun önlenmesi konusunda sosyal güvenlik politikalarının oluşturulması gerekliliğini vurgulamaktadır.
Sürdürülebilir ulaşımın sosyal boyutunda bisikletin yeri

Son yıllarda artan bireysel motorlu ulaşımın doğal ve yapılaşmış çevre üzerindeki olumsuz etkilerinin kent ve kentlinin gündeminde oldukça yoğun bir şekilde yer alması, sürdürülebilir ulaşım sistemlerinin planlanması gerekliliğini ortaya koymuştur. Kentsel ulaşım sorunlarına gelecek kuşakları da gözeterek kalıcı çözüm sağlamayı amaçlayan sürdürülebilir ulaşımın önemli çalışma alanlarının birini de bisiklet ulaşımının desteklenmesi oluşturmaktadır. Ancak, günümüze değin sürdürülebilir ulaşıma yönelik yapılan çalışmalarda kullanıcıların göz ardı edilmesi ve sürdürülebilir ulaşımın planlama aşamasında sosyal boyutun ve kullanıcıların göz ardı edilmesi, bisiklet kullanımının benimsenmesini ve ulaşımın dengeli bir sistem sunmasına engel oluşturmaktadır. Bisiklet kullanımının sürdürülebilir ulaşımın sağlanabilmesi için temel kaynak ve itici bir güç olması nedeniyle, bisiklet ulaşımına yönelik kentlilerin davranış şekilleri sürdürülebilir ulaşım planlamasının sosyal boyutu için belirleyici olmaktadır. Daha dengeli, sağlıklı ve sürdürülebilir kentsel gelişmenin sağlanabilmesinde en önemli araç olan bisiklet ulaşımının sürdürülebilirlik ilkelerinden sosyal boyut çerçevesinde planlamak hedefi, bu tez çalışmasının temel araştırma konusudur. Bu çalışma ile amaçlanan; sürdürülebilir ulaşımın sosyal boyutunun bisiklet kullanımı üzerine etkilerini ortaya koymak ve bisiklet ulaşımının sürdürülebilir ulaşımın sosyal boyutu ve ilkeleriyle değerlendirilerek, kentlerde herkese eşit ve güvenli ulaşım imkanının tanınması ve kentsel yaşam kalitesinin arttırılmasına yönelik önerilerin geliştirilmesidir. Araştırmanın konusu, Konya kenti bisiklet ulaşımıdır. Araştırmanın kapsamını; sürdürülebilir ulaşımın sosyal boyut göstergeleri eşliğinde bisiklet ulaşımının geliştirilmesi oluşturmaktadır. Bu çalışmanın özgün karakteri; sürdürülebilir ulaşımın sosyal boyutunun bisiklet ulaşımında irdelenerek, Konya kenti örneğinde, farklı toplumsal grupları içeren sosyo-kültürel ve mekansal boyutlarının bulunduğu ve katılımın anahtar faktör olarak öne çıktığı sürdürülebilir ulaşımın sosyal boyut sürecini tanımlamasıdır.
Küreselleşmenin alt merkezlerdeki işlevlerin değişimine etkisi: ortabahçe-ıhlamurdere aksı örneği

Küreselleşme ile birlikte bilgi ve iletişim teknolojilerindeki hızlı değişimler, insanları, şehirleri ve ülkeleri tek bir düzlemde birbirine bağlamaktadır. Böylelikle aynı tip insan davranışları, aynı tip mekanlar ve aynı tip kentler oluşmaktadır. Küresel gücü ve dolayısıyla sermayeyi elinde barındıran kentlerde yeni gösterişli mekanlar, alışveriş merkezleri, kapalı konut alanları ve rezidanslar gibi tüketimi teşvik eden mekanların sayısı giderek artmaktadır. Dünya'daki kentlerin çoğunda yaşanmakta olan bu süreç kent merkezlerini de zaman içerisinde değişime uğratmaktadır. Kent merkezlerinde görülen bu değişimler bazen fiziki mekan dokusunu, bazen fonksiyonları ve bazen de oradaki yaşam ve kullanan çevrenin sosyal dokusunu etkilemektedir. Küreselleşme ile beraber oluşan yeni tüketim kültürü, kentlerde hem işlevsel hem de biçimsel olarak değişime neden olmaktadır. Tüketimin artması, ulaşım altyapısı, nüfus ve ekonomik aktivitelerin merkezden dışarı çıkma eğilimi, ticaret fonksiyonunu da etkilemektedir. Geleneksel kent merkezlerinin yeni iş hizmetleri için yeterli alanı sunmaması, gayrimenkul fiyatlarının bu alanlarda yüksek olması ve bu alanlarda trafik yoğunluğu, geleneksel kent merkezlerinin rekabet gücünü kaybederek, ekonomik rekabet ortamında yarışamamasına neden olmaktadır. Türkiye'de küreselleşmenin etkisi ile ortaya çıkan tüketime dayalı hizmet işlevine ayrılan alanların sayıları giderek artmakta ve var olan alanlar hızlıca hizmet sektörüne dönüşmektedir. Bu da ekonomik anlamda kent merkezlerinin değerini arttırmaktadır. Böylelikle merkezlerdeki küçük yerel işletmelerin farklı bir alana kayarak, yerine ekonomik gelişmeler ile rekabet edebilen yeni işlevlerin gelmesine neden olmaktadır. Tez çalışması boyunca yapılan literatür araştırması, mekansal analizler, anket çalışmaları ve gözlemler sonucunda tarihi dokusu ve kimliği göz ardı edilen merkezlerin küreselleşme ile birlikte değişime uğramasının kaçınılmaz olduğu görülmüştür. Ancak bu değişimleri gerçekleşirken bir yandan da aynı tip mekanların oluşmaması ve kimliğin yok olmaması için tarihi kent merkezlerinin işlevsel dönüşümünü etkileyen etmenlerin ele alınması gerekliliği ortaya konmuştur. Bu doğrultuda da ticari faaliyetlerin ve kullanımın yoğun olduğu Ortabah. e-Ihlamurdere aksı'nın güçlü bir ticari aks olarak varlığını sürdürürken, yeni ekonomik gelişmelerle rekabet edebilen, aynı zamanda tarihi kimliğini de yansıtan bir mekan haline getirebilmek için öneriler sunulmuştur.
Beyoğlu ilçesindeki parkların kullanıcılar tarafından değerlendirilmesi; Gümüşsuyu, Sururi ve Hasköy kıyı parkları

Özellikle 1950'den sonra ülkemizin içine girdiği hızlı kentleşme sürecinde İstanbul genelinde olduğu gibi Beyoğlu ilçesi de büyük değişimler geçirmiş ve bugünkü yoğun kent dokusu oluşmuştur. Şüphesiz ki yapısall değişim sürecinden en azla açık ve yeşil alanlar etkilenmiştir. Özellikle 1960'dan sonra Beyoğlu'nun büyük bir kısmını kapsayan mezarlık ve mesire alanları yerlerini yoğun konut dokusuna bırakmak zorunda kalmıştırlar. Yapılmış olan bu çalışmanın amacı; Beyoğlu ilçesinin farklı kentsel doku ve karakterdeki yeşil alanlarının kullanıcı memnuniyet derecelerinin belirlenmesidir. Örnek olarak seçilen Gümüşsüyü, Sururi ve Hasköy Kıyı Parklarında yürütülen anket soruşturması yardımı ile kullanıcıların beklentileri ve memnuniyet dereceleri saptanmaya çalışılmıştır. Bu amaçla tez çalışmasının giriş bölümünden sonra yer alan ikinci bölümde kullanıcıların gereksinimlerine cevap verecek olan açık ve yeşil alan kavramı açıklandıktan sonra çalışmanın ana konusunu oluşturan yeşil alan tipleri tanımlanmış ve içermesi gereken donatılar belirtilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde bu alanları kullanan kişilerin beklentileri ve kullandıkları alanlardan memnuniyet durumları ile ilgili olarak yapılmış olan ulusal ve uluslararası çalışmalar incelenmiştir. Dördüncü bölümde çalışmanın örneklem alanı olarak seçilen Beyoğlu ilçesi'nin İstanbul Metropolitan Alanı içindeki konumu, çeşitli özellikleri ve son olarak da yeşil alan dağılımından bahsedilmiştir. Beşinci bölümde ise ilçede örnek olarak seçilen üç parkta yapılan anket çalışmalarının içeriğinden bahsedilmiş ve bu çalışmaların sonuçları değerlendirilmiştir. Altıncı ve son bölümde de bütün çalışmanın genel bir değerlendirmesi yapılarak sonuçlar çıkarılmaya çalışılmış ve çıkan sonuçlar doğrultusunda yeşil alanların kullanımı ve kullanıcıların memnuniyetleri değerlendirilerek öneriler yapılmıştır. xı
Kayseri tarihi kent merkezinde koruma amaçlı planlama yaklaşımlarının sürdürülebilir kentsel koruma bakımından irdelenmesi

Tarihi dokular tarih ya da sanat değeri taşıyan yapıların doğal değerlerin ya da kent parçalarının bir bütünü olarak kentin çekirdeği ve kimliğini oluşturur. Bu dokular canlı bir organizma olarak değişen dönüşen yerleşimlerde, günün ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla korumanın karakterine uygun olmayan müdahalelerle yıpranma, bozulma, yok olma gibi yapısall sorunlarla canlandırılmaktadır. Böylece tarihi çevre önceki kimliğini kaybederek tek bir mekansal öğe ya da bütün bir kentin geçmişşteki görünen somut varlığının ötesinde, bunların kent belleğindeki toplumsal yapı ve sosyo-ekonomik durumları gibi soyut karşılıklarını anlamaya yönelik belge niteliğini de kaybetmektedir. Bu durum çoğu zaman halkın korumaya yeterince önem ve değer vermemesi ve tarihi dokuda kent kimliğini korumaya yönelik yaklaşımların eksiklik olması, kimi zamanda teknik anlamdaki yanlışlıklardan kaynaklanmaktadır. Tarihi Kent merkezleri korumacı bir yaklaşımla geliştirilip kentli insanlar tarafından etkin bir kullanımla gelecek kuşaklara sağlıklı bir şekilde aktarılması gereken önemli kent parçalarıdır. Kültürel mirasa konu olan yerel kimlik değerlerinin, gelecek kuşaklara aktarılmasında, sürdürülebilir planlama yaklaşımı ile fiziksel koruma-kullanmanın dengesi yanında sosyo-kültürel, ekonomik ve yönetsel-kurumsal sürdürülebilirliklerinin de temini gereklidir. Bu çalışmanın amacı Kayseri Tavukçu Mahallesindeki koruma planları ve plan uygulamalarının sürdürülebilir koruma esasları bakımından kültürel mirasının sürdürülebilirliğinin etkilerini irdelemektedir. İlk olarak tarihi kent merkezini koruma-planlama literatüründe sürdürülebilir koruma yaklaşımı Kayseri örneklemi ile incelenmiştir. Akabinde alanın kent bütünündeki yeri, koruma gerekçeleri, bu alana dair koruma kararları irdelenerek halkın sürdürülebilir korumaya bakış açıları ele alınmıştır. Koruma planının sürdürülebilir koruma yaklaşımları da Kayseri'deki Koruma Kurulu ve belediyesinde, resmi kurumlarda çalışan ve serbest plancılarla mülakat yoluyla değerlendirilmiştir. Tüm veriler, alan çalışmaları, sürdürülebilir kentsel koruma bakımından da gelişim ile birlikte değerlendirilerek, koruma amaçlı planlama yaklaşımlarının tarihi süreklilikteki durumları ortaya konmuştur.