turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İnşaat sektöründe konsorsiyum sözleşmeleri

İnşaat sektöründe H Dünya Savaşından sonra ortaya çıkan hızlı büyüme, uluslararası alanda yeni ortaklık türlerinin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Tek bir müteahhidin mali ve teknik kapasitesini aşan baraj, santral, sulama kanalları gibi büyük yatırımların gerçekleştirilmesi, bu sektördeki müteahhitlerin bir araya gelmelerini zorunlu kılmıştır. Bununla beraber, uluslararası inşaat alanında yaygın olarak kullanılan bu ortaklık türleri aynı oranda milli hukuk sistemlerinde ayrı bir hukuki düzenlemeye kavuşturulamamıştır. İnşaat sektöründe net bir hukuki düzenlemeye kavuşturulamayan bu ortaklık türlerinden birisi de konsorsiyum sözleşmeleridir. Türk hukuk sisteminde de geçerli olan bu durum, bu tez çalışmasında farklı hukuk sistemleri de dikkate alınarak incelenecek ve konsorsiyum sözleşmelerinin hukuki açıdan nasıl bir temele oturtulması gerektiği ortaya konulacaktır. XI
Adlİ kontrol

01.06. 2005 tarihinde 5271 sayılı CMK'nin yürürlüğe girmesiyle, 1412 sayılı CMUK yürürlükten kalkmış ve ceza muhakemesi hukukumuzda yeni bir dönem başlamıştır. CMK ile ceza yargılamamıza birçok yeni kurum gelmiştir. Bu kurumlardan biri de adli kontroldür. Adli kontrol, tutuklamaya alternatif bağımsız bir koruma tedbiridir. Adli kontrolle kişi hakkında tutuklamaya oranla özgürlüğü daha az kısıtlayıcı yükümlülükler belirlenmektedir. Henüz yeni bir kurum olması nedeniyle adli kontrol hakkında çok az sayıda yazılı kaynak olması bizi böyle bir çalışma yapmaya itmiştir. Bu çalışmada öncelikle, dağınık ve az sayıda olan yazılı kaynaklardaki adli kontrol ile ilgili bilgi ve görüşlerin bir araya getirilmesi amaçlanmıştır. Ayrıca uygulamadan da örnekler verilerek adli kontrolün uygulanması sırasında karşılaşılan zorluklar ve sorunlar incelenmiştir. Çalışmamız sonucunda, adli kontrolün yeni bir kurum olması nedeniyle uygulamacılar tarafından özellikle bilgi eksikliği nedeniyle tam olarak benimsenemediği, daha fazla ve etkin olarak uygulanabilmesi için kanuni düzenlemeler yapılması ve gerekli teknik altyapı ile nitelikli personel sağlanması gerektiği tespit edilmiştir.
Delil güvenliği

Bu tezin amacı, adalet sisteminin güvenilirliğini sağlayacak olan Delil Güvenliği konusunu incelemek, Türkiye'de yürürlükte olan mevzuat ve mevcut uygulamalar ışığında halihazırdaki Delil Güvenliği Sürecini değerlendirerek, söz konusu süreçte Toplam Kalite Yönetiminin önemini vurgulamaktır. Üç bölümden oluşan tezin; birinci bölümde delil ve delil güvenliği ile ilgili kavramlar, ikinci bölümde sınıflarına göre delillerin güvenlikleri, üçüncü bölümde de delil güvenliği sürecinde kalite yaklaşımı, incelenmiş ve değerlendirilmiştir. Tezin konusunu oluşturan delil güvenliği; bir toplumun vicdanı konumundaki adalet sisteminin işlemesinde en temel gereksinim olan delilin, bozulmadan yani hukuka uygun bir şekilde kalması ve doğruyu yansıtması için devletin yerine getirmesi gereken zorunlu bir görevdir. Anılan görevin tam bir şekilde yerine getirilmesi, diğer bir ifadeyle güvenliğin eksiksiz sağlanması, adalete olan güveni tesis edecektir. Hukuk devletinde güvenilirliği tesis eden delil güvenliğinin, Toplam Kalite Yönetimi anlayışıyla yürütülmesi; işleyiş süreci, koordinasyon, hesap verebilirlilik ve denetim mekanizmaları açısından, bilim ve teknolojinin adalet sistemi içerisinde daha doğru bir şekilde yer almasını sağlayacaktır.
Dünya'da ve Türkiye'de cinsel sömürü amaçlı çocuk ticareti

İnsanlar daha iyi yaşam şartlarında hayatlarını devam ettirebilmek için, memleketlerini ve ülkelerini terk etmek zorunda kalabilmektedirler ve bu amaçla, yerleşmek ve yaşamak için gelişmiş ülke ve bölgeleri tercih etmektedirler. Bu süreç hem yasal, hem de tezimizin ana konusunu oluşturan çoğunlukla çocukların mağdur edildiği yasal olmayan şekillerde olabilmektedir. Özellikle çocuklar farklı şekillerdeki sömürülerin kurbanı olmaktadırlar. En çok rastlanan sömürü biçimlerinden biri de; çocukların cinsel sömürü amaçlı ticaretidir. Bu çalışmada, akademik literatür veya günlük kullanımda ilgili kavramlar arasında kesin ayırımlar bulunmadığından dolayı çalışma tanımlarına ulaşmak için, başlıca temel kavramlar ayrıntılı olarak analiz edilmiş ve konumuz açısından karşılaştırılması yapılmıştır. Literatür araştırması yapılmış ve konunun dünya genelinde mevcut durumu; özellikle, transit ve hedef ülke güzergahlarına dayanarak tespit edilmiştir. Kaynak durumundaki ülkelerin savaş, fakirliğin yaygın olduğu ve kız çocuklarının ikinci sınıf olarak görüldüğü ülkeler; bununla birlikte hedef ülkelerin ise gelişmiş ülkeler olduğu tartışılmıştır. Sorunun çözümü için, konuya yönelik genel yaklaşım modelleri geliştirilmiştir. Çocukların cinsel sömürü amaçlı ticareti sorununun sebepleri, metodları, uluslararası kuruluşların, sözleşmelerin ve ilgili yasal metinlerin en çok göze çarpan yaklaşımları analiz edilmiş ve değerlendirilmiştir. Bu sorunun dünyanın ortak meselesi olduğu ve uluslararası işbirliğiyle çözülebileceği anlaşılmıştır. Bu sorunla başa çıkmada uluslararası sözleşmelerin tamamen etkili olduğu genel inanışı ve fikrine rağmen, uygulama noktasında halen eksikliklerin bulunduğu tespit edilmiştir. Türkiye'de sorunun boyutları tartışılmış ve çalışmada ele edilen bulgular çerçevesinde, soruna etkili çözümler olması bakımından bazı tutumlar önerilmiştir.
Nokturnal enürezisin, görülme sıklığı ve nedenlerinin, anne eğitim düzeylerine göre incelenmesi

Bu çalışmada, nokturnal enürezisin görülme sıklığı ve nedenleri, anne eğitim düzeyine göre incelenmiştir. Araştırmada, anket ve görüşme formları kullanılmıştır. Anket formu, enürezisin görülme sıklığına etki eden faktörleri-ve enürezisle birlikte görülen diğer semptomları, görüşme formu ise, nokturnal enürezisin nedenleri ve annelerin bu konudaki tutum ve davranışlarını içermektedir. Araştırma, anne eğitim düzeyine göre seçilmiş Adana il' indeki 4 ilkokulda okuyan, 6-13 yaş grubundaki toplam 5866 kız ve erkek öğrencilerden, nokturnal enürezis görülen 2112 çocuk üzerinde yapılmıştır. Anket ve görüşme sonuçları khi kare ve yüzde oranlarına göre istatistiksel olarak değerlendirilmiş ve sonuçlar tablo ve grafiklerle gösterilmiştir. Bulgular, anne eğitim düzeyinin nokturnal enürezisin görülme sıklığı ve nedenleri üzerinde önemli bir rol oynadığını göstermektedir. Annenin eğitim düzeyi, nokturnal enürezise etki eden diğer faktörleri de etkilemektedir. Yaş, cinsiyet, ailedeki çocuk sayısı, kalıtım ve tuvalet eğitimi gibi faktörler, annenin eğitimi yönünden incelendiğinde, anne eğitim düzeyi düşük grupta nokturnal enürezisin görülme oranlarının arttığı, eğitimi yüksek olan grupta ise azaldığı görülmüştür. Ülkemizde nokturnal enürezisin nedenlerine ilişkin çalışmalar yok denecek kadar azdır. ilk çalışma niteliğindeki bu araştırmanın bulguları dikkate alınarak, ilerde bu konuda yapılacak araştırmalarla ilgili bazı öneriler sunulmuş ve bu çalışmanın çocuk sağlığı, gelişimi ve eğitimi açısından önemi belirtilmiştir.
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu olan çocukların fiziksel aktivite düzeyleri

Bu araştırma, DEHB tanısı almış ilkokul ve ortaokul çocuklarının, fiziksel aktivite düzeyini incelemek amacıyla 05.02.2018-20.04. 2018 tarihleri arasında Bursa/Nilüfer ilçesinde yer alan okullarda yapıldı. Araştırmaya yaşları 8-14 arasında değişen toplam 80 gönüllü öğrenci katıldı. Çalışma grubunda Cavit Çağlar Ortaokulu'ndan 3, Emir Koop İlkokulu'ndan 3, Hüsnü Züber İlkokulu'ndan 3, Koç Ortaokulu'ndan 7, Vahide Aktuğ Ortaokulu'ndan 3, Üçevler Şehit Faik Gökçen İlkokulu'ndan 3, Fethiye Ortaokulu'ndan 5, Özlüce Özel Sınav Ortaokulu'ndan 12 olmak üzere 'Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu tanısı almış' toplam 39 öğrenci; kontrol grubunda ise Balat Özel Sınav İlkokulu'ndan 14, Balat Özel Sınav Ortaokulu'ndan 27 olmak üzere toplam 41 sağlıklı öğrenci yer aldı. Öğrencilerin 28'i kız, 52'si erkekti. Bu çocuklara 'Çocuklar için Fiziksel Aktivite Ölçeği' uygulandı, demografik bilgi olarak beslenme şekilleri, sağlık durumları ve aile gelir düzeyleri sorgulandı ve kaydedildi. Araştırmaya katılan çalışma grubu öğrencilerinde kız/erkek oranı yaklaşık 1/4 iken, kontrol grubunda 1 /1'e yakın bulundu. DEHB tanılı öğrenciler kontrol grubundakilerden daha fazla sağlıklı besin tüketti (p<0,05). PAQ-C'ye göre çalışma grubu öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyleri, teneffüs vakitlerinde (Soru 3), okuldan sonraki boş zamanlarında (Soru 5), hafta sonlarında (Soru 7), haftanın genelinde (Soru 8, Soru 9) kontrol grubu öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyinden istatistiksel açıdan daha yüksek bulundu (p<0,05). Ayrıca çalışma grubu öğrencilerinin PAQ-C özet ortalama skoru da kontrol grubununkinden yüksekti (p<0,05). DEHB tanılı öğrenciler tiplerine göre değerlendirildiğinde, Tip-II'de fiziksel aktivite düzeyi istatiksel olarak en yüksek, Tip-I'de ise en düşük olarak tespit edildi (p<0,05). Sonuç olarak, DEHB tanısı almış çalışma grubu öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyi kontrol grubu öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyinden istatistiksel olarak yüksek bulundu (p<0,05). Böylece DEHB tanısı alan çocuklardaki aktivite artışının fiziksel aktivite artışı olarak kabul edilebileceği, 'DEHB' ile 'Fiziksel Aktivite Düzeyi' arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunduğu sonucuna varıldı.
İdiyopatik dilate kardiyomiyopatili çocuklarda plazmada mikro rna profillemesi

Giriş ve Amaç: Dilate kardiyomiyopati çocukluk çağında en sık görülen kardiyomiyopati tipidir. Büyük kısmının etyolojisi ise idiyopatiktir. MikroRNA'lar proteinlerin sentezinin regülasyonunda rol alan hem hücre içinde hem de dolaşımda bulununabilen RNA'lardır. Bu çalışma çocukluk çağındaki DKMP hastalarının plazmadaki miRNA ekspresyonlarını sağlıklı çocuklarınkilerle kıyaslayarak çocukluk çağı DKMP'si için plazmada bir biyomarker belirleyebilmek amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Ocak-Eylül 2011 tarihleri arasında Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları polikliniklerine başvuran 23 DKMP'li hasta ve 26 sağlıklı çocuk alındı. Bütün çocukların ekokardiyografik ölçümleri yapıldı. Kan örnekleri alınıp plazmalarındaki 379 tane miRNA'nın ekspresyon seviyeleri RT-PCR yöntemiyle araştırıldı. miRNA ekspresyon seviyeleri DKMP ve kontrol grubu arasında kıyaslandı. Bulgular: Çalışma gruplarında bakılan 379 miRNA'dan 4 tanesinde tam ekspresyon tespit edildi. Ekspresyonu bütün çalışma gruplarında toplam %20'nin üstünde olan 35 miRNA'dan 12 tanesinin ekpsresyonunda DKMP ve kontrol grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edildi. DKMP grubunda kontrol grubuna kıyasla miR-518f, miR-454'ün ekpresyon seviyelerinde artma ve miR-618, miR-857-3p, miR-205, miR-194, miR-302a, miR-147, miR-544, hsa-miR-99b, miR-155, miR-218'in ekspresyon seviyelerinde azalma tespit edildi (p<0,05). Sonuç: miR-618, miR-875-3p ve miR- 205 çalışmada kontrol grubuna kıyasla DKMP grubunda anlamlı fark bulunan ve ekpresyonu en fazla tespit edilen miRNA'lardır. Bu veriler daha sonra bu konuda yapılacak çalışmalar için seçilecek miRNA havuzunun belirlenmesinde ve araştırma sonuçlarının yorumlanmasında faydalı olacaktır.
Düzce bölgesinde çocukluk çağında görülen deri hastalıklarının prevelansı

Amaç:Pediyatrik dermatoloji ülkemizde yeni tanımlanan bir alandır. Epidemiyolojik verilere katkıda bulunmak amacıyla, polikliniğimize başvuran çocuklardaki deri hastalıklarının prevelansını ve sosyodemografik özelliklere göre dağılımını belirlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Dermatoloji polikliniğine Ekim 2013 Nisan 2014 tarihleri arasında başvuran 16 yaş ve altındaki 300 pediyatrik hastanın yaş, cinsiyet ve ikamet bilgileri kaydedildi. Hastalar Düzce ili ve ilçelerinin merkezinde oturanlar ve kırsal bölgede oturanlar olarak iki ayrı gruba alındı. Yaşlarına göre 4 ayrı gruba ayrılarak, her yaş grubunda en sık görülen hastalıklar incelendi. Bulgular: Çalışmamızdaki 300 hastanın yaşları 16 ay ile 16 yaş arasındaydı ve yaş ortalaması 8 ,83( 5,15) yıl olarak belirlendi. Hastaların 152'si kız (% 50 ,7), 148'i (%49,3) erkekti. Kız/erkek oranı 1.02 idi. Kızların yaş ortalaması 9,23 ( 4,79) yıl, erkeklerin yaş ortalaması 8,42 ( 5,48) yıl idi. En sık görülen hastalık grubu enfeksiyöz hastalıklar (% 24,7) olup bunu ekzema (%23) ve akne (%17) izlemekteydi. Yaş gruplarına göre ayrıldığında 0-2 yaş için ekzema, 3-5 yaş ve 6-10 yaş için enfeksiyöz hastalıklar, 11-16 yaş için akne ilk sırayı oluşturmaktaydı. Yaşanılan çevreye göre bakıldığında kırsal bölgede yaşayanlarda enfeksiyöz hastalıkların görülme sıklığı daha yüksek olarak tespit edildi (p<0.001). Sonuç: Çalışmamızda Düzce bölgesinde enfeksiyöz hastalıklar en sık görülen hastalık olarak tespit edilmiştir. Ancak çalışmamız az sayıda hasta ile yapılmış kısa süreli kesitsel bir çalışmadır. Daha çok sayıda hastanın incelendiği çalışmalara ihtiyaç vardır. Yeni çalışmalar pediatrik popülasyonda görülen deri hastalıklarının sıklığını anlama ve koruyucu önlemlerin planlanması açısından yol gösterici olacaktır.
Okul çağı çocuklarda (7-12 yaş) konuşmayı ayırt etme testi için tek heceli kelime listesinin geliştirilmesi

İşitme kaybı en sık görülen sağlık sorunlarından biridir. İşitme kaybının değerlendirilmesinde objektif ve subjektif birçok değerlendirme yöntemi bulunmaktadır; bunlar arasında konuşma odyometrisi önemli bir yer tutar. Özellikle çocuklarda konuşmayı ayırt etme skorunun belirlenmesi, işitme kaybının tipi ve derecesi ile ilgili önemli bilgiler sağlarken, işitme cihazı seçimi ve takibinde de yol gösterici bir unsurdur. Çocuklarda konuşmayı ayırt etmeye yönelik olarak geliştirilmiş Türkçe bir kelime listesi literatürde bulunmamaktadır. Bu amaç doğrultusunda; çalışmamızda 7 12 yaş arası çocuklarda kullanılmak üzere 25 kelimelik tek heceli 4 kelime listesi geliştirildi. Söz konusu hedef doğrultusunda uygun kelimelerin elde edilmesi, listelerin oluşturulması, kelimelerin dijital ortama kaydedilmesi ve kaydedilen listelerin değerlendirmelerde kullanılması sürecinde daha önce yapılan çalışmalar ile uyumlu bir şekilde gerçekleştirildi. Listelerin fonem dengesi bakımından istatistiksel olarak anlamlı bir fark içermedikleri sonucuna varıldı. Geliştirilen listeler ile toplam 77 olgu üzerinde SD skorları belirlendi. Her liste için belirlenen skorlar arasında anlamlı bir fark olmadığı ve listeler arasında zorluk dereceleri açısından anlamlı bir fark bulunmadığı saptandı. Her yaş grubu için gerçekleştirilen odyolojik değerlendirme süreçlerinde böylesine önemli ve temel bir materyalin eksikliğini gidermeye yönelik olarak gerçekleştirilen bu çalışma, çocuklarda konuşma odyometrisinde kullanılmak üzere geliştirilmiş ilk Türkçe tek heceli test materyali olma özelliğini taşımaktadır.
Tip 1 diyabetli çocuklarda sistolik ve diyastolik fonksiyonlar ile aort elastikiyetinin değerlendirilmesi

Tip 1 diyabetes mellitus, çocuklarda sık görülen kronik hastalıklardan biridir. Bu çalışmada Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Endokrinoloji kliniğinde tip 1 DM tanısı ile en az 4 yıldır takipli olan çocuklarda kardiyak fonksiyonları ve aort elastikiyetini değerlendirmeyi amaçladık. Çocuk kardiyoloji ekokardiyografi laboratuvarında, Vivid E9 XD Clear ekokardiyografi cihazı ile ölçümleri yaptık. Çalışmamıza 17'si kız (%54,8), 14'ü erkek (%45,2) olmak üzere toplam 31 hasta katıldı. Yaş ortalamaları 11,25 yıl olarak saptandı. Kontrol grubunu ise 8'i kız (%42,1), 11'i erkek (%57,9) olmak üzere toplam 19 sağlıklı gönüllü oluşturdu. Yaş ortalamaları ise 10.9 yıl olarak saptadık. Hastalar ile kontrol grubu arasında antropometrik ölçümler açısından istatiksel olarak anlamlı bir fark saptamadık (p>0.05). Hasta ve kontrol grubu arasında aort elastikiyeti, Tei indeksi, diyastolik disfonksiyon açısından istatiksel olarak anlamlı bir fark saptamadık (p>0.05). Aort gerilimi değerini hasta grupta anlamlı olarak düşük saptadık (p<0.05). Diyabet süresi ve glisemik kontrolün etkisini araştırmak için hastaları diyabet süresine ve HbA1c düzeylerine göre iki gruba ayırdık. Bu gruplar arasında istatiksel olarak anlamlı bir fark saptamadık (p>0.05). Cinsiyetin kardiyak fonksiyonlar üzerine olan etkisini araştırmak için çalışma grubunu kız ve erkek olarak ayırdık. Hasta kız ve erkekler arasında istatiksel olarak bir fark saptamadık (p>0.05). Hasta erkekler ile sağlıklı erkekleri karşılaştırdığımızda aort elastikiyeti ve aort gerilimi değerlerini hasta erkeklerde anlamlı olarak düşük saptadık (p<0.05). Sonuç olarak biz çalışmamızda aort elastikiyeti ve kardiyak fonksiyonlar açısından istatiksel olarak anlamlı bir farklılık saptamadık ama aort gerilimini anlamlı olarak daha düşük saptadık. Hasta erkeklerde bunun sağlıklı erkeklere göre daha belirgin olduğunu gördük. Çocuk ve adölesan hastalarda uzun süre HbA1c'nin takibinin yapıldığı, ventrikül fonksiyonlarının belli zaman aralıklarında değerlendirildiği ve hasta sayısının fazla olduğu çalışmalara ihtiyaç vardır.
Hipospadias nedeniyle cerrahi girişim planlanan çocukların ebeveynlerine uygulanan planlı eğitimin anksiyete düzeylerine etkisi

Bu araştırma hipospadias tanısı konmuş ve cerrahi operasyon geçirecek olan çocukların ebeveynlerinin ameliyat öncesi anksiyete düzeylerini belirlemek ve ailelere uygulanan planlı eğitimin anksiyete üzerindeki etkisini ölçmek amacıyla deneysel olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya katılan girişim ve kontrol grubundaki ebeveynler ile hipospadiastan operasyon geçirecek olan çocuklarının tanıtıcı özellikleri, hastaneye yatma ve operasyon deneyimlerine ilişkin değişkenler arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktur (p>0,05). Girişim grubundaki ebeveynlerin durumluluk kaygı puan ortalaması ilk ölçümde 36 ,088 3,938, ikinci ölçümde 35,965 4, 022 ve üçüncü ölçümde ise 34,965 5, 342 olduğu belirlenmiştir. Ebeveynlerin hipospadiasla ilgili eğitim sonrasında durumluluk kaygı puanlarının düştüğü ve ölçümler arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlendi (p<0,05). Kontrol grubundaki ebeveynlerin durumluluk kaygı puan ortalaması birinci ölçümde 35 ,918 3,985, ikinci ölçümde 34,984 3, 398 ve cerrahi girişimden önce değerlendirilen üçüncü ölçümde ise 36,082 4, 554 olarak bulunmuştur. Kontrol grubunda son ölçümde durumluluk kaygı puanının yüksek olduğu ve ölçümler arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Hipospadias ile ilgili planlı eğitim uygulanan girişim grubunun son test puanında anlamlı bir yükselme (p<0,05) olduğu; kontrol grubunda ise ön test, son test puanları arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olmadığı (p>0,05) belirlendi. Sonuç olarak; çocuğu hipospadias ameliyatı olacak ebeveynlere uygulanan planlı eğitimin ebeveynlerin bilgi düzeylerini artırdığı ve durumluluk anksiyete düzeylerini düşürdüğü belirlenmiştir.
Ayakta durma sehpasını kullanan ve kullanmayan serebral palsi'li çocuklarda kaba motor fonksiyon ve fonksiyonel bağımsızlığın karşılaştırılması

Serebral Palsi'de motor bozukluk ve fonksiyonel kayıp ön plandadır. Ayakta durma eğitimi bu hastalarda tedaviyi destekleyici uygulamalardandır. Bu çalışma ülkemizde SP'li hastaların ayakta durma eğitiminin farkındalığı hakkında bilgi edinmek amacıyla planlanmıştır. İstanbul'da Özel Başak Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'nde fizyoterapi programına devam eden SP'li hastalarda ayakta durma sehpasının kullanımının Pediatrik Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçeği sonuçlarına etkisi değerlendirildi. Bu amaçla Ekim 2015 ile Kasım 2016 tarihleri arasında 2-12 yaş arası 84 SP'li hasta çalışmaya dahil edildi. Anamnez formu doldurulan hastaların Kaba Motor Fonksiyon Sınıflama Sistemi ve PFBÖ skorları değerlendirildi. Çalışmaya katılan 84 hastadan 44'ü ayakta durma sehpası kullanmaktaydı, kalan 40 hasta ise ayakta durmak için herhangi bir cihaz kullanmamaktaydı. KMFSS skoru 5 olan tüm hastalardan ayakta durma sehpasını kullanmakta olanların PFBÖ sonuçlarına etkisi istatistiksel açıdan anlamlı bulundu (p < 0 .05). Sonuç olarak SP'de ayakta durma sehpası kullanımının KMFSS skoru yüksek olan hastalarda fonksiyonel bağımsızlığa katkısı üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Yapılan bu çalışmanın sayı bakımından daha geniş katılımlı bir şekilde yapılması, daha objektif sonuçlar verecektir.
Siprofloksasin profilaksisi alan akut lösemili çocuklarda bakteriyel enfeksiyon sıklığı ve prognoza etkisi

Çocukluk çağı akut lösemilerinde gelişen hasta bakım hizmetleri ve destek tedavileri, yüksek dozlarda kombine kemoterapi uygulamaları ile son yıllarda hastalıksız sağ kalımında büyük artış yaşanmıştır. Akut lösemili çocuklarda kemoterapilerin en önemli hematolojik yan etkilerinden biri nötropenidir. Tedavi boyunca gelişen febril nötropenik epizodlar, tedavide neden olduğu gecikmeler, geniş spektrumlu antibiyotiklerin neden olduğu organ toksisitesi ve enfeksiyon etkenlerinin doku ve organlarda oluşturduğu hasarlar nedeniyle önemli bir morbitide ve mortalite sorunudur. Profilaktik siprofloksasin kullanımının ise akut lösemili çocuklarda sağ kalımı artırdığı, febril nötropenik epizod sayısını, geniş spektrumlu antibiyotik kullanma gereksinimi ve antibiyotik tedavisi sürelerini, kemoterapide yaşanan gecikmeleri dolayısıyla relaps ve ölümleri azalttığı bildirilmektedir. Biz de siprofloksasin profilaksisi alan akut lösemili vakalarda bakteriyel enfeksiyon sıklığını ve prognoza etkisini değerlendirdik. Çalışmamızda BFM- 95 protokolüne göre tedavi edilen 80 ALL li, MRC- 12 protokolüne göre tedavi edilen 20 AML li olgunun klinik ve mikrobiyolojik olarak kanıtlanmış febril nötropeni epizodları, bu epizodlarda alınan kültürler ve afebril dönemlerde alınan surveyans kültürleri, bu kültürlerde üreyen mikrobiyolojik etkenlerle antibiyogramlardaki kinolon direnci ve kullanılan antibiyotik tedavileri değerlendirildi. Her iki lösemi grubunda da en sık klinik enfeksiyon odağı olarak pnömoni, en sık mikrobiyolojik etken olarak gram pozitif bakteriler tespit edildi. Febril nötropenik epizodların tedavisinde geniş spektrumlu kombine antibiyotiklerin tercih edildiği görüldü. AML'de relaps ve ölüm oranlarının ALL li olgulara göre istatistiksel anlamlı yüksek olduğu saptandı. Bu hastalarda 3 ten fazla geçirilen febril nötropenik epizodun tedavi gecikmesini, relaps ve ölümleri artırdığı tespit edildi. Sonuç olarak, araştırmamızda siprofloksasin profilaksisinin akut lösemili çocuklarda gram negatif etkenleri azalttığı, buna karşılık gram pozitif enfeksiyonlarda artışa yol açtığı gösterilmiştir. ALL li olgularda 3 den fazla FNE görülme oranının AML li olgulardan düşük bulunması siprofloksasin profilaksisinin bu grupta daha etkin olduğunu düşündürmektedir. Kinolon direnci, profilaksinin yoğun kullanıldığı akut lösemi indüksiyon fazında yüksek oranda bulunurken, daha az kullanıldığı konsolidasyon ve reindüksiyon fazlarında düşük oranda bulunması bu tür hastalarda gereksiz kinolon kullanımın önemine işaret etmektedir. Gelecekte lösemi tedavisinde kemoterapi yoğunluğunun azaltılmasının bu hasta grubunda nötropenik dönemlerin kısalmasına ve antimikrobiyal profilaksinin daha az kullanılması ile direnç gelişimi ve ilaç yan etkilerini önleyeceğini düşünmekteyiz.