turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kan alma işlemi sırasında uygulanan üç farklı dikkati başka yöne çekme yönteminin çocukların ağrı ve anksiyete düzeyine etkisi

Hastane ortamında invaziv girişimler çocuklar için önemli ağrı ve anksiyete kaynağıdır. Bu çalışma, çocuklarda kan alma işlemi sırasında uygulanan üç farklı non-farmakolojik yöntemin çocukların ağrı ve anksiyete düzeyine etkisini değerlendirmek amacıyla yapıldı. Çalışma Ağustos-Kasım 2016 tarihleri arasında 6-10 yaş arası 180 çocukla randomize kontrollü deneysel bir çalışma olarak gerçekleştirildi. Çocuklar rastlantısal olarak dört eşit gruba ayrıldı. Birinci grubu; işlem sırasında çizgi film izletilen çocuklar, ikinci grubu; video oyunu oynatılan çocuklar, üçüncü grubu; ebeveynleri tarafından konuşularak dikkati başka yöne çekilen çocuklar, dördüncü grubu herhangi bir müdahale yapılmadan rutin kan alma işlemi uygulanan çocuklar oluşturdu. Çocukların ağrı ve anksiyete düzeyi hem çocukların kendi ifadelerine hem de ebeveyn ve gözlemci hemşire ifadelerine göre birbirinden bağımsız olarak değerlendirildi. Anksiyete düzeyini belirlemek için 'Çocuk Korku Ölçeği- CFS', ağrı düzeyini belirlemek için 'Wong-Baker Ağrı Ölçeği- W-BPS' kullanıldı. Gruplar ağrı düzeylerini etkileyebilecek, yaş, cinsiyet, kan alma deneyimi, işlem öncesi anksiyete düzeyi gibi değişkenler açısından benzerdi (p>0.05). Kan alma sırasındaki anksiyete ve ağrı puanlarının gruplara göre istatistiksel düzeyde anlamlı farklılık gösterdiği (p<0.05), en düşük anksiyete ve ağrı puanlarının video oyunu grubuna ait olduğu belirlendi. Çizgi film ve ebeveyn desteği grubunun ağrı ve anksiyete puanları da kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde düşük bulundu (p<0.05). Sonuç olarak, kan alma işlemi sırasında kullanılan video oyunu oynama, çizgi film izleme, ebeveyn yoluyla dikkatin başka yöne çekilmesi yöntemleri, çocuklarda kan alma sırasında oluşan ağrıyı ve anksiyeteyi azaltmada etkilidir. Ağrıyı ve anksiyeteyi azaltmada en etkili yöntem video oyunu ile oynamadır. Üç yöntem de çocuklarda kan alma işlemi sırasında oluşan ağrı ve anksiyeteyi azaltmada kullanılabilir.
Eskişehir ili merkez ilçelerinde ilköğretim çağı çocuklarda dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu yaygınlığı ve risk etmenleri

Bu çalışmada Eskişehir İli Merkez İlçelerinde ilköğretim çağı çocuklarda DEHB ve alt tiplerinin yaygınlığının saptanması ile DEHB ve alt tiplerini yordayabilecek olası risk etmenlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma basit rastgele örnekleme yöntemi ile seçilmiş 10 ilkokul ve 8 ortaokuldan, toplam 3230 ilkokul, 2800 ortaokul öğrencisi ile yürütülmüştür. Çalışmaya katılan çocukların ebeveynlerine sosyodemografik veri formu, ebeveyn ve öğretmenlere Çocuk ve Ergenlerde Davranım Bozuklukları için DSM-IV'e Dayalı Tarama ve Değerlendirme Ölçeği verilmiştir. Ölçekler değerlendirilirken sıklık saptanmasında aile ve öğretmenin, aynı öğrenci için doldurmuş oldukları ölçeklerin ikisinde de yeterli puanı almak gerekliliği göz önünde bulundurulmuştur. Buna göre çalışmaya dahil edilmiş olan 3329 çocuk ve ergenin %4,4'ünde DEHB saptanmıştır. Alt tiplerde DEHB-D yaygınlığı %2,3, DEHB-H yaygınlığı %1,3 ve DEHB-B yaygınlığı %0,8 olarak saptanmıştır. DEHB ve alt tipler için erkek cinsiyetin belirgin bir risk etmeni olduğu görülmüştür. Ayrıca annenin ev hanımı olması, tek ebeveynli çocuk olma, annenin gebelikte sigara içmiş olması, grip/solunum yolu enfeksiyonu geçirmiş olması, ruhsal hastalık öyküsü, çocukta kronik hastalık varlığı, çocukta eş zamanlı epilepsi ve astım tanısının olması, DEHB ve alt tipler açısından risk etmenleri olarak tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçlar ışığında DEHB oluşumunda risk oluşturan çevresel etmenlerin azaltılması için annelerin çalışmalarının desteklenmesi, gebelikte sigara kullanımının engellenmesi, gebelikte enfeksiyonlardan korunma gerekmektedir. Özellikle epilepsi ve astım gibi kronik hastalığı olan çocuklarında DEHB açısından riskli olduğu göz önünde bulundurulmalıdır.
Şizofreni veya bipolar 1 bozukluk tanili ebeveynlerin 6-17 yaş arasi çocuklarinin psikopatolojilerinin karşilaştirilmasi

Bu araştırmada anne ya da babalarında şizofreni veya bipolar 1 tanısı bulunanların çocuklarını, anne ve babalarında herhangi bir psikiyatrik rahatsızlık bulunmayanların çocukları ile psikopatoloji varlığı ve türleri açısından karşılaştırdık. Çalışmada şizofreni tanısı ile izlenen 4 anne ve 6 babanın 6-17 yaş arası 11 çocuğu ve bipolar 1 tanısı ile izlenen 15 anne ve 11 babanın 6-17 yaş arası 36 çocuğu değerlendirilmiştir. Herhangi bir psikiyatrik rahatsızlığı olmayan 38 anne babanın 6-17 yaş arası 47 çocuğu kontrol grubu olarak çalışmaya alınmıştır. Araştırmaya alınan tüm çocuk ve ergenlere çocuklar için durumluk-sürekli kaygı envanteri doldurtulmuştur, ebeveynlerine de sosyodemografik veri formu, conners ana baba derecelendirme ölçeği kısa formu, çocuk ve ergenlerde davranım bozuklukları için DSM-IV e dayalı tarama ve değerlendirme ölçeği, çocuk uyku alışkanlıkları anketi kısa formu doldurtulmuştur. Değerlendirmeler sonucunda, hiperaktivite ve durumluk anksiyete şizofreni tanılı ebeveyne sahip çocuk grubunda kontrol grubuna göre daha yüksek bulunmuştur. Karşıt olma karşıt gelme bozukluğu; bipolar 1 duygudurum bozukluğu tanılı ebeveyne sahip çocuklarda hem şizofreni tanılı ebeveyne sahip çocuk grubuna göre hem de kontrol grubuna göre daha yüksek bulunmuştur. Öğrenme sorunu ise şizofreni tanılı ebeveyne sahip çocuk grubunda hem bipolar 1 duygudurum bozukluğu tanılı ebeveyne sahip çocuk grubuna hem de kontrol grubuna göre daha yüksek bulunmuştur. Davranım bozukluğu, dikkat eksikliği, psikosomatik yakınma, uyku bozukluğu ve sürekli anksiyete açısından gruplar arası farklılık belirlenememiştir. Araştırmanın sonuçları, ebeveyenlerinde bipolar 1 bozukluk bulunan çocuklarda karşıt olma karşıt gelme bozukluğunun bipolar bozukluğun öncülü olabileceğini, ebeveyenlerinde şizofreni bulunan çocuklarda öğrenme sorununun şizofreni öncülü olabileceğini düşündürtmüştür. Daha aydınlatıcı sonuçlara ulaşabilmek için bu çocuklarda psikopatoloji gelişimini etkileyen biyolojik ve psikososyal risk etkenlerini daha büyük gruplar üzerinde inceleyen izlem çalışmalarına gereksinim duyulmaktadır.
Akut immun trombositopenili çocuklarda plazma tiyol/disülfit düzeylerinin araştırılması

Oksidatif stres, immün trombositopeninin patogenezinde rol oynayabilir, ancak dinamik tiyol / disülfit homeostazının rolü henüz araştırılmamıştır. Bu çalışmanın amacı akut İTP'li çocuklarda tiyol/disülfit homeostazında bir değişiklik olup olmadığını değerlendirmektir. Bu çalışmaya yaş ve cinsiyetlerine göre ayrılan toplam akut İTP'li 40 çocuk ve sağlıklı 50 çocuk dahil edildi. Serum total tiyol ve doğal tiyol seviyeleri yeni bir otomatik spektrofotometrik yöntemle ölçüldü. Dinamik disülfit bağları ve ilgili oranlar bu değerlerden hesaplanmıştır. Hasta grubunun ortalama total tiyol ve doğal tiyol seviyeleri, kontrol düzeylerinden anlamlı derecede düşük bulundu (P<0.01). Bununla birlikte, 1 g/kg/gün ile intravenöz immünoglobulin tedavisi bu azalmaları önledi. İTP hastalarında hafif derecede disülfit seviyesi anlamlı olmayan bir şekilde azalmakla birlikte, İVİG tedavisinden sonra iyileşti. Disülfit / total tiyol, disülfit / doğal tiyol ve gruplar arasında doğal tiyol / total tiyol oranlarında belirgin değişiklikler saptanmadı. Bu sonuçlar, tiyol / disülfit homeostazının, İTP patogenezinde rol oynadığını gösteren ilk örnektir ve İVİG tedavisi, çocuklarda tiyol düzeylerindeki azalmayı önleyebilir.
Çizgi film destekli endoskopi işlemine hazırlık paketinin çocukların korku ve kaygı düzeyleri ile ebeveyn memnuniyetine etkisi

Amaç: Araştırma, endoskopi işlemine hazırlanan çocuklar için hazırlanan çizgi film destekli endoskopi işlemine hazırlık paketinin çocukların korku ve kaygı düzeyleri ile ebeveyn memnuniyetine etkisinin belirlenmesi amacıyla yapıldı. Materyal ve Metot: Araştırma, Nisan 2018- Temmuz 2019 tarihleri arasında randomize kontrollü deneysel tasarımda gerçekleştirildi. Araştırmanın evrenini, Erzurum'da bulunan Atatürk Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi çocuk polikliniklerine başvuran, tanı ve tedavi için endoskopi yapılması kararı alınarak randevu verilen çocuklar ve ebeveynleri oluşturdu. Araştırmanın örneklemini ise bu evrenden araştırma kriterlerine uyan, araştırmayı kabul eden 33 girişim ve 32 kontrol olmak üzere toplam 65 çocuk ve ebeveyni oluşturdu. Girişim grubu endoskopi işlemine çizgi film destekli endoskopi işlemine hazırlık paketi ile hazırlandı. Kontrol grubuna rutin uygulama dışında herhangi bir girişim uygulanmadı. Verilerin toplanmasında 'Tanıtıcı Bilgi Formu', 'Çocuklar için Durumluluk Kaygı Envanteri', 'Çocuk Korku Ölçeği', 'Newcastle Hemşirelik Bakımından Memnuniyet Ölçeği' ve Fizyolojik Parametre Kayıt Formu kullanıldı. Verilerin değerlendirilmesinde; aritmetik ortalama, standart sapma, yüzdelik, ki kare, bağımlı-bağımsız gruplarda t testi, Mann-Whitney U, Wilcoxon, Friedman testi, Pearson ve Spearman korelasyon analizi ve lojistik regresyon analizi kullanıldı. Bulgular: Girişim grubunda çocuklarda korku puan ortalaması endoskopi öncesinde 3 .39 0.56, sırasında 1.67 0. 54 ve sonrasında 0.52 0. 67 olup korku puan ortalaması farkı istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0.05). Kontrol grubunda; korku puan ortalaması endoskopi öncesinde 3 0.80, sırasında 3.13 0. 79 ve sonrasında 2 .25 1.16'dır ve korku puan ortalaması farkı istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0.05). Girişim grubundaki çocukların kaygı puan ortalamaları endoskopi öncesinde 33 .79 4, kontrol grubundakilerin ise 36 .56 3.52'dır, kaygı puan ortalaması farkı istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0.05). Endoskopi sonrası girişim grubundaki ebeveynlerin memnuniyet puan ortalaması (78.44 10.01) kontrol grubundakilere (73.52 12.92) göre yüksek olup gruplar arası fark istatistiksel olarak anlamlı değildir (p>0.05). Sonuç: Endoskopi işlemine hazırlanan 7-12 yaş grubu çocuklarda çizgi film destekli endoskopi işlemine hazırlık paketinin oluşabilecek korku ve kaygı düzeyini azaltmada etkili olduğu saptandı.
Ebeveynlere verilen planlı eğitimin ev ortamında sigara içilme durumuna ve 0-5 yaş arası çocukların pasif içicilik maruziyetine etkisi

Araştırma, ebeveynlere verilen planlı eğitimin ev ortamında sigara içilme durumuna ve 0-5 yaş arasındaki çocukların pasif içicilik maruziyetine etkisini belirlemek amacıyla tek grupta öntest-sontest yarı deneysel çalışma olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırma, Sivas il merkezinde bulunan Yunus Emre Aile Sağlığı Merkezine 01.09.2019-30.06. 2020 tarihleri arasında kayıtlı, 0-5 yaş arası en az bir çocuğa sahip olan ve evlerinde sigara içilen ebeveynler arasından basit rastgele örnekleme yöntemi ile seçilen 40 ebeveyn ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri Tanıtıcı Bilgi Formu, Fagerstrom Nikotin Bağımlılık Testi, Ebeveynlerin Ev Ortamında Sigara İçme ve Sigara İçimine Yönelik Önlem Alma Davranışlarını Değerlendirme Formu ve Ölçüm ve İzlem Formu aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler, çoklu ölçümlerde tek yönlü ANOVA varyans analizi, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis testi, Regresyon Analizi ve Kaplan Meier Sağ kalım Analizi kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi p<0. 05 olarak alınmıştır. Araştırmada ebeveynlerin çoğunluğunun 30 yaş ve üzeri ve ilköğretim mezunu olduğu belirlenmiştir. Sigara içen ebeveynlerin; FNBT'nden ortalama 4.48 3. 55 puan aldıkları ve nikotin bağımlılıklarının düşük düzeyde olduğu belirlenmiştir. Çalışmada ebevenynlere verilen planlı eğitim sonrası yapılan izlemlerde yaşadıkları evlerin odalarında ölçülen havadaki karbon monoksit değerlerinin dört izlem boyunca anlamlı bir şekilde azaldığı belirlenmiştir (p<0.05). Çalışmada sigara içen ebeveynlere verilen planlı sigara bıraktırma eğitimi sonrasında yapılan izlemler sonucunda; sigara bırakma polikliniğine başvuran anne ve baba sayısı artarken, çocukların yanında sigara içen anne ve baba sayısının, evinde sigara içme sayısının, evinde sigara içilmesine izin verme oranı ile ev dışında sigara içilen ortamda bulunma oranının azaldığı saptanmıştır. Planlı sigara bıraktırma eğitimi sonrasında; ebeveynlerin sigara içmeyi sürdürme, sigara bıraktırma polikliniğine gitmeme, evinde sigara içme, ev içinde sigara içilmesine izin verme, ev dışında sigara içilen ortamda bulunma olasılığının izlemler sonucunda azaldığı belirlenmiştir. Araştırma sonucunda, ebeveynlere verilen planlı eğitimin, sigarayı bırakma davranışlarını artırdığı, ev ortamındaki CO değerlerini ve ev ortamında sigara içme oranlarını azalttığı, dolayısıyla çocukların pasif içiciliğe maruziyet düzeyinin azaltılmasında etkili olduğu belirlenmiştir.
10-14 yaş grubu çocuklarda 12 haftalık temel badminton eğitimi antrenmanlarının spor-motorik özellikler üzerindeki etkisinin araştırılması

Toprak, Tekin. 10-14 Yaş Grubu Çocuklarda 12 Haftalık Temel Badminton Eğitimi Antrenmanların Spor-Motorik Özellikler Üzerindeki Etkisinin Araştırılması, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Veteriner Fakültesi Anatomi Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Van, 2019. Yaptığımız çalışmanın asıl amacı, badminton sporuna yeni başlayan 10-14 grubu çocuklarda 12 haftalık badminton temel eğitim egzersizlerinin çocukların spor-motorik özellikleri üzerindeki etkilerini ölçmektir. Araştırmaya, Adıyaman Çelikhan Barbaros Ortaokulu'ndan tesadüfi yöntemle seçilen, 10-14 ( yaş 12 .03 1.29, boy 149.1 10. 805 cm, vücut ağırlığı 40.55 10. 065 kg) düzenli spor yapmayan 60 öğrenci alınmıştır. 60 kişilik öğrenci grubu tesadüfi yöntemle 15'i kız, 15'i erkek 30'ar kişiden oluşan 2 karma gruba ayrılmıştır. 1. Karma Grup: Kontrol'nu oluşurken, 2. Karma Grup: Badminton temel eğitim antrenman grubu'nu oluşturmaktadır. 'na 12 hafta boyunca badminton temel eğitim egzersiz programı uygulanırken, 'na 12 hafta zarfında sistemli ve düzenli hiçbir egzersiz yapılmamıştır. Her iki grubunda başlangıcında ve 12 hafta sonundaki spor-motorik özelliklerinden: Yatay Sıçrama, 5-18 Koşu Testi, Duvardan Gelen Topu Yakalama Testi, El Kavrama Kuvveti, Otur-Uzan Eriş Testi ölçüm verileri not edilmiştir. Alınan Ölçümlerde gruplar arası farklılığın istatistiksel analizi için (SPSS 13.0 paket programında) Independent Sample t-test, grup içi farklılığın istatistiksel analizi Paired-Samples t-test kullanılarak yapılmıştır. Gruplara göre tanımlayıcı bilgilere yer verilmiş ve değişkenlerin gruplara göre ön ve son test dağılımları diye incelenmiştir. Verilerin analizi için öncellikle normalite testi uygulanmıştır. Normal dağılım göstermeyen gruplarda ise Wilcoxon testi uygulanmıştır. Uygulanan testlerin hepsinde anlamlılık düzeyi p<005, güvenirlilik aralığı %95 (a:0,05) olarak kabul edilmiştir. ile arasında yapılan test ölçüm sonuçlarına göre, BG lehine istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. Yatay Sıçrama, 5-18 Koşu Testi, Duvardan Gelen Topu Yakalama Testi, El Kavrama Kuvveti Testi, Otur-Uzan Eriş Testi ölçüm ortalamalarında BG'nun ön ve son test ortalamaları arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. Başlangıçta BG ve KG arasında yapılan antropometrik ölçümlerde aralarında istatistiksel türünden anlamlı bir farklılık olmadığı görülmektedir. Ancak 12 hafta sonunda yapılan ölçümlerde ise BG'nun ön ve son test ortalamaları arasında anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. KG ön ve son test ölçüm ortalamaları arasında istatistiksel açıdan herhangi bir anlamlı farklılığa rastlanmamıştır. Bununla birlikte; temel badminton egzersizlerinin çocukların spor-motorik fonksiyonları üzerinde geliştirici bir etki yarattığı söylenebilir.
İslam'da boşanmanın çocuklar üzerindeki hukuki sonuçları

Evlilik birliği devam ettiği müddetçe eşler, çocuklarının bakımını ve onlarla ilgili sorumlulukları birlikte yerine getirmektedir. Ancak boşanma halinde çocukların kimin yanında kalacağı, bakım ve yetiştirilme sorumluluğunun kime ait olacağı meselesi gündeme gelmekte ve bu durum gerek çocuğun yanında kaldığı taraf gerekse diğer taraf açısından hukuki düzenlemeleri gerektiren bir problem olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu problemlerin çözümü amacıyla anne, baba ve çocukların birbirlerine nasıl davranması gerektiğine işaret eden nasların ve fıkıhta prensib haline getirilen kuralların tespit edilerek günümüz hukukuyla mukayesesinin yapılması tezin temel hedefini oluşturmaktadır. Bu çalışmada, hidane ve velayet gibi çocuğun bakımına ilişkin temel kavramlar üzerinde durulduktan sonra sonra ilgili naslar verilerek konunun fıkıh kaynaklarında işlenişi ve günümüz hukukuyla karşılaştırılması yapılmıştır. İslam hukukunda boşanmış ailelerin çocuklarına ilişkin düzenlemeler ile modern hukuktaki velayet düzenlemesi arasında bazı farklılıklar bulunmaktadır. İki hukuk arasındaki en temel ayrım, İslam Hukukunda çocuğun özellikle annesine ihtiyaç duyduğu dönemde annenin, herhangi bir sebeple bu hakka sahip olamadığı durumlarda çocuğun babaya değil çoğunlukla anne tarafından üçüncü kişilere teslim edilmesidir. Modern hukukta ise tarafların eşit olması halinde anne ya da babaya teslim edilmesi hususu hakimin takdir yetkisine bırakılarak düzenlenmiştir. Yapılan değerlendirmeler sonucunda, çocuğun babası dururken üçüncü kişilere teslim edilmesinin bazı mahsurlar içerdiği kanaatine varılmıştır.
Akıcı konuşma bozukluğu olan çocukların davranış değerlendirmesi ve ebeveynlerinin kaygı düzeylerinin incelenmesi

Kekeme çocukların davranış değerlendirmeleri ve kekemeliğin çocuklar üzerindeki etkileri literatürde uzun zamandır merak konusu olmuştur. Bu çalışmada, Türkçe konuşan kekeme çocukların davranış değerlendirmesi ve bu çocukların ebeveynlerinin kaygı düzeylerinin incelemesi amaçlanmıştır. Hacettepe Üniversitesi KBB Ana Bilim Dalı, Odyoloji ve Konuşma Bozuklukları Ünitesi'nde 3-18 yaş aralığındaki toplam 90 çocuğa, işitme taraması testi, 1,5- 5 Yaş Çocuklar İçin Davranış Değerlendirme Ölçeği, 6-18 Yaşlar Arasındaki Çocuk ve Gençler için Davranış Değerlendirme Ölçeği uygulanmıştır. Ebeveynlerden herhangi birisine ise Sürekli Kaygı Ölçeği uygulanmıştır. Bu testlerin ardından tüm çocukların, video kaydının alındığı bir oyun odasında, ebeveynlerden birisi ile 15-20 dakika boyunca vakit geçirmesi sağlanmıştır. Burada alınan video kaydının, konuşma analizleri yapılmıştır. Çocuklar, yapılan konuşma analizleri sonucunda, kekeme ya da kekeme olmamalarına göre gruplara dahil edilmişlerdir. Çocuklar okul öncesi, okul çağı ve ergenlik dönemi yaşlarına göre gruplandırılmışlardır. Her gruba, 15'er çocuk dahil edilmiştir. Veriler, hem kekeme çocuklar ve ailelerinden hem de kekeme olmayan çocuklar ve ailelerinden alınmıştır. Her yaş grubunda kekeme çocukların davranış sorunları, kekeme olmayan çocuklara göre daha fazla bulunmuştur. Ebeveynlerin kaygı düzeyleri açısından her üç yaş grubundaki çalışma ve kontrol grupları arasında anlamlı fark olmadığı görülmüştür. Çalışmada ulaşılan sonuçlar ile kekeme çocukların terapisi sırasında dil ve konuşma terapistlerinin, çocukların duygusal ve davranışsal sorunları karşısında dikkatli olmaları ve gerektiğinde ruh sağlığı profesyonelleri ile işbirliği içerisinde olmalarının uygun olacağı düşünülmüştür.
Ebeveyn Davranışını Değerlendirme Ölçeği ve Çocuk Davranışını Değerlendirme Ölçeği'nin geçerlik ve güvenirlik çalışmaları

Bu çalışmanın amacı, ebeveyn-çocuk etkileşimlerini, ebeveyn ve çocuk etkileşimsel davranışları açısından değerlendirebilmek için geliştirilen Ebeveyn Davranışını Değerlendirme Ölçeği ve Çocuk Davranışını Değerlendirme Ölçeği'nin uyarlama çalışmasını yapmaktır. Araştırmanın çalışma grubunu 123 anne-çocuk çifti oluşturmaktadır. Çalışma grubunda yer alan çocukların 93'ü erkek, 30'u ise kızdır. Çocukların yaşları 18 ay ile 72 ay arasında değişirken (M=49 ay, SS=11.9), annelerin yaşları ise 21 yıl ile 65 yıl arasında değişmektedir (M=32 yıl, SS=6.3). Çocukların 73'ü (51 erkek, 22 kız) İfade Edici Dilde Gerilik, 14'ü (9 erkek, 5 kız) Hafif Düzeyde Zihinsel Yetersizlik ve 36'sı (33 erkek, 3 kız) Otistik Bozukluk tanısı almış çocuklardır. Katılımcı annelerin 3'ü okuma-yazma bilmezken, 55'i ilköğretim, 32'si lise ve 33'ü üniversite düzeyinde eğitime sahiptirler. Çalışmada anne ve çocuklara ilişkin demografik veriler, bilgi formu ile toplanmıştır. Anne-çocukların etkileşimleri ise ortalama 15 dakikalık serbest oyun bağlamında video kaydına alınmıştır. EDDÖ ve ÇDDÖ'nün geçerlik ve güvenirliğine ilişkin yapı, kavram ve dil eşitliği sağlanmış, yapı geçerliğine açımlayıcı/keşfedici faktör analizi, güvenirliğe iç tutarlık katsayısı ve madde analizi yapılarak bakılmıştır. Bulgular EDDÖ'nün 12 maddesinin 3 alt faktörde toplandığını; ÇDDÖ'nün 7 maddesinin ise 2 alt faktörde toplandığını göstermiştir. EDDÖ ve ÇDDÖ'yü oluşturan alt ölçeklerin güvenirliklerinin yüksek olduğu bulunmuştur. Sonuç olarak, EDDÖ ve ÇDDÖ'nün ülkemizde ebeveyn-çocuk etkileşimlerini hem ebeveynlerin hem de çocukların davranışları bakımından değerlendirmede kullanılabilecek geçerli ve güvenilir ölçekler olduğu görülmüştür.
Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Acil Servisi'ne başvuran düşme olgularının değerlendirilmesi

Çalışmamızın amacı hastanemiz acil servisine başvuran düşme öyküsü olan travma hastalarının demografik özelliklerini tespit ederek alınabilecek önlemleri belirlemek. Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'ne Ocak 2016 -Mayıs 2017 tarihleri arasında başvuran 1433 düşme vakası retrospektif olarak değerlendirilerek olguların demografik özellikleri ortaya konuldu. Her olgu için cinsiyet, yaş, düşme sebebi, düşme yeri, etkilenen vücut bölgesi, düşülen ay, taburculuk -yatış durumu parametrelerine bakıldı. Bu vakaların 836 (%58,3)'sı erkek, 597 (%41,7)'si bayan olarak tespit edildi. Olgular 1-100 yaş aralığında olup yaş ortalaması 30 ,7(25.4) yıl olarak hesaplandı. Yaş gruplarına dağılım incelendiğinde en fazla başvuru 559 (%39) ile 0-18 yaş grubunda olduğu görüldü. 1433 hastanın 1126 (%78,6)'sı acil servisten taburcu edilirken, 307 (%21,4)'sinin kliniğe yatırıldığı saptandı ve yatırılan hastaların yaş ortalaması 43 ,57(29,4) yıl ile daha yüksek bulundu. Yaş grupları arasında en fazla yatış oranının 115 (%45,3) hasta ile 60 yaş üzerinde olduğu görüldü. Çalışma hastalarının düşme sebeplerine bakıldığında 1389 (%96,9) kişinin dikkatsizlik, tedbirsizlik sebebiyle normal düşme ile, 44 (%3,1) kişinin iş kazası sebebiyle başvurduğu görülmüştür. Yatış oranları karşılaştırıldığında ise 19 (%43,2) kişi ile iş kazalarının daha yüksek oranda yatırıldığı görülmüştür. Olguların düşme yerleri incelendiğinde 834 (%58,2) kişi ile aynı seviyeden düşmeler en fazla hasta sayısına sahip grubu oluştururken düşme yerlerine göre yatış oranı en yüksek olan %55, 6 oran ile 1 metre üzerinden düşen grup oldu. Vakaların aylara göre dağılımı incelendiğinde en fazla hasta sayısı temmuz-ekim aylarında görüldü. Düşme sonucu etkilenen vücut bölümlerine bakıldığında 599 (%41,8)'kişi ile en fazla yer alanma extremite yer alanması iken 433 (%30,2)'kişi ile kafa travmaları 2. sırada yer aldı. Yatış oranlarına baktığımızda %52, 6 yatış oranıyla multitravma hastalarının yatış oranı en yüksek olarak hesaplandı. Sonuç olarak, travmalar içerisinde önemli bir yere sahip olan düşme vakalarının azaltılmasında toplumun bu konuda bilinçlendirilmesi ve gerekli eğitimin verilmesinin önemi vurgulandı.