turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kuvvet antrenmanının 12-14 yaş grubu erkek tenisçilerin motorik özelliklerine etkisi

Bu çalışmanın amacı kuvvet antrenmanının 12-14 yaş erkek tenisçilerin motorik özelliklerine etkisini incelemekti. Çalışmaya Ankara Tenis Kulübü 12-14 yaş grubu sporcularından 10 sporcu deney, 10 sporcuda kontrol grubu olarak toplam 20 sporcu katılmıştır. Deney grubu tenis antrenmanına ek olarak 8 haftalık kuvvet antrenmanı yapmıştır. Kontrol grubu sadece tenis antrenmanı yapmıştır. Deney ve kontrol gruplarının antrenman periyodu öncesi ve sonrası boy, ağırlık, dikey sıçrama, Wingate testi, 5-10 m sprint, 30 m sprint, asimetrik sprint, pençe kuvveti, deri kıvrım kalınlığı, 20 m mekik koşusu ve otur uzan testleri yapılmıştır. Deney ve kontrol gruplarının ön test sonuçları ko-değişken olarak tanımlanmış ve değişkenlerin son test sonuçları arasındaki farklar tek değişkenli varyans analizi ile karşılaştırılmıştır. Deney ve kontrol gruplarının bazı performans değişkenleri arasındaki farklar bağımsız gruplarda t testi ile değerlendirilmiştir. Analizler SPSS (10.0.1) istatistik paket programında yapılmıştır. Anlamlılık düzeyi 0,05 kabul edilmiştir. Deney ve kontrol grubunun boy ve vücut ağırlığı arasında anlamlı bir değişim gözlenmemiştir (p>0,05). Deney grubunun dikey sıçrama son test değeri kontrol grubundan daha yüksek bulunmuştur (p<0,05). Deney ve kontrol grubunun Wingate testi zirve güç, relatif zirve güç, ortalama güç değerleri ve yorgunluk indeksi değerleri arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Deney ve kontrol grubunun relatif ortalama güçleri arasında anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). Deney ve kontrol grubunun 5 m sprint, 30 m sprint ve asimetrik sprint süreleri arasında anlamlı farklılık bulunmazken (p>0,05), 10 m sprint süreleri arasında anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,05). Deney grubunun sağ el ve sol el pençe kuvveti kontrol grubunun sağ el ve sol el pençe kuvvetinden anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p<0,01). Deney grubunun deri kıvrım kalınlığı kontrol grubunun deri kıvrım kalınlığından anlamlı derecede azalmıştır (p<0,01). Deney grubunun 20 m mekik koşusu değeri kontrol grubunun 20 m mekik koşusu değerinden anlamlı derecede yüksekti (p<0,01). Deney grubunun ve kontrol grubunun otur-uzan mesafesi arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Bu çalışmanın sonuçları, 8 haftalık 6 tekrar maksimal kuvvet antrenmanlarının 12-14 yaş erkek tenisçilerin dayanıklılık, kuvvet ve sürat motorik özelliklerini geliştirdiğini göstermiştir.
Kentteki çocuk yoksulluğu: Keçiören örneği

Arastırmanın amacı, kentteki çocuk yoksullugunun temel çocuk hakları olan yasama, saglık ve beslenme, egitim ve korunma hakları baglamında değerlendirimesi ve duydukları yoksunluklara iliskin bilgi alınmasıdır. Nicel yaklasıma sahip arastırmada betimsel arastırma modeli kullanılmıstır. Amaçdogrultusunda Ankara ili Keçiören ilçesi T. C. Basbakanlık Sosyal Yardımlasma veDayanısma Vakfı'ndan sosyal yardım alan ve tekrar basvuru sürecinde olan anneler ile görüsülmüstür. Amaçlı örneklem yöntemi ile 137 anneye ulasılmıstır. Arastırma sonucunda Keçiören'deki yoksul çocukların özellikle yasama, saglık ve beslenme hakkının gerçeklesmesi ile ilgili önemli sorunlar yasandıgı anlasılmıstır. Bebek ve çocuk ölümlerinin yüksek olusu göze çarpmaktadır. Çocukların büyük kısmında önemli bir hastalıgın varlıgı saptanmıstır. Çocukların beslenme sorunları süt, et ve meyve tüketimi sıklıgı konusunda ortaya çıkmaktadır. Çocukların önemli kısmında ruhsal sorun olduğu aktarılmıstır. Yoksul çocukların egitim ve korunma haklarının kullanılması ile ilgili sorunlar olduğu belirlenmistir. Egitim masraflarının karsılanamaması ve maddi sorunlar nedeniyle çocukların çalısmak durumunda bırakılması önemli sorunlardır. Anne ve babalar çocukegitiminde bagırma ve dövme yolunu seçmektedir. Çocuklar en çok çesitli yiyecekler ilegiyecek yoksunlugu hissetmekte, yoksunluk hissi üzüntü duyma ve digerleriylekarsılastırma yapmalarına neden olmaktadır. Bu bulgular dogrultusunda çocukyoksullugunun, temel çocuk haklarının gerçeklesmesini engelledigi söylenebilir.
Düzce ili ilköğretim öğrencilerinde erken puberte prevalansı, etiyolojisi ve sosyodemografik özelliklerinin incelenmesi

Amaç: Bu çalışmada Düzce İli merkez ilçesinde bulunan ilköğretim okullarında sağlık taraması yapılarak öğrencilerde erken puberte prevalansı ile etiyolojik dağılımının saptanması ve sosyodemografik özelliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Metod: Çalışma Düzce İli merkez ilçesi şehir merkezinde bulunan ilköğretim okullarında yapıldı. Okullar sosyoekonomik düzeye göre derecelendirilerek öğrenci sayısı yönünden benzer üç guruba ayrıldı. Sekiz yaş altı kız ve 9 yaş altı erkek çocukların antropometrik ölçümleri ve puberte muayeneleri yapılarak pubertal evreleme Tanner metodu ile değerlendirildi. Testis hacimleri orşidometre ile ölçüldü. Erken puberte bulguları saptanan çocuklar tetkik edilmek üzere Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Endokrinoloji Kliniği'ne yönlendirildi. Ayrıntılı incelemede tartı, boy ve VKİ değerleri, puberte evrelemesi, kemik yaşı değerlendirmesi, bazal ve gonadotropin salgılatıcı hormon ile uyarılmış gonadotropin düzeyleri, pelvik ultrasonografi, hipofiz MRG bulguları değerlendirilerek etyolojileri araştırıldı. Ayrıca çalışmaya katılan tüm çocuklara puberteyi etkileyen sosyodemografik özellikleri değerlendirmek amacıyla anket uygulandı. Bulgular: 8 yaş altı 786 kız ve 9 yaş altı 1397 erkekten oluşan 2183 çocukta yaptığımız çalışmamızda 30 çocukta erken puberte tespit edilmiş olup erken puberte prevalansı %1,37 bulunmuştur. Kızlarda erken puberte görülme sıklığı erkeklerin yaklaşık 2 katı düzeyinde izlenmiştir (erkeklerde %1,0; kızlarda %2,03). Erken puberteli çocukların etiyolojik dağılımına bakıldığında 20 çocukta gerçek erken puberte, 5 çocukta erken pubarş, 1 çocukta telarş varyant, 2 çocukta erken telarş, 1 çocukta erkence puberte, 1 çocukta non klasik konjenital adrenal hiperplazi bulunmuştur. Her iki cinsiyette erken puberte bulguları olan 30 çocuğun boy, vücut ağırlıkları ve VKİ ortalamalarının erken puberte izlenmeyen 2153 çocuğa göre daha ileri olduğu saptanmıştır. Sonuç: Çalışmamızda erken puberte prevalansı uluslararası literatürdeki verilere göre yüksek saptanmıştır. Erken puberte aileler tarafından anlaşılmayabilir veya fark edildiğinde geç kalınmış olabilir. Bu çalışma ile toplum sağlığı açısından okul taramalarının, erken pubertenin erken teşhis ve tedavisinde önemli olduğunu düşünmekteyiz.
Erken çocukluk çağı çürüklerinin önlenmesinde ağız ve diş sağlığı eğitim müdahalesinin etkinliğinin incelenmesi

Diş Çürükleri çocukluk çağında en sık görülen kronik hastalıklardan biridir. Erken çocukluk çağı çürükleri düşük hayat kalitesi, azalmış okul başarısı ve büyüme gerilikleriyle ilişkilendirilmektedir. Bu önlenebilir ancak geri dönüşümsüz halk sağlığı sorununun üstesinden gelmek için çocuk doktorları ve çocuk diş hekimleri birlikte çalışmalıdır. Bu çalışmada çocuk sağlığı izlemleri sırasında motivasyonel görüşme tekniğiyle ağız sağlığı üzerine verilen eğitimin etkinliğinin değerlendirilmesi amaçlandı. Yaşları 6 ile 12 ay arasında değişen 241 süt çocuğunun aileleri gelişigüzel atama tekniğiyle müdahale ve kontrol gruplarına alındı. Tüm çocukların annelerine ağız sağlığı ve beslenme alışkanlıklarını sorgulayan anket uygulandı. Müdahale grubuna motivasyonel görüşme yöntemi ile ağız sağlığı ile ilgili eğitim verildi. On iki aylık izlem boyunca bir kez telefonla hatırlatma eğitimi verildi. Toplam 171 çocuğun diş muayeneleri çocuk diş hekimi tarafından yapılarak, dmft skorları hesaplandı. Süt dişlerinde toplam çürük insidansı %21 idi. Çürük sıklığı ve dmft skorları müdahale grubunda daha düşük saptandı (kontrol ve müdahale gruplarında sırasıyla %42. 2 ile %16. 0 ve 0.89 ile 0 .49). Günlük diş fırçalama alışkanlığı müdahale grubunda daha yüksek bulundu (kontrol ve müdahale gruplarında sırasıyla %5.6, %51.2). Çocuk sağlığı izlemleri; ailelerin EÇÇ konusunda önleyici danışmanlık hizmetlerinin verilmesi açısından mükemmel bir fırsat sunmakta, ağız sağlığının iyileştirilmesinde yaşam boyu becerilerin geliştirilmesine yardımcı olmaktadır.
12-15 yaş çocuklarda video oyunlarının motorik özellikleri üzerine etkisi

Bu araştırma da 12-15 yaş çocuklarında video oyunlarının motorik özellikleri üzerine etkisinin incelenmesi amaçlamıştır. Araştırmaya (12- 15 yaş) grubunda 50 ( 25 erkek, 25 kız ) egzersiz grubu ve 50 ( 25 erkek, 25 kız ) kontrol grubu olmak üzere toplam 100 çocuk ailelerinden izin alınarak çalışmaya katılmıştır. Egzersiz grubunda 8 hafta boyunca haftada 2 gün 40 dakika süreli hazır program içerikli Xbox benzetim protokolü uygulanmıştır. Araştırmada bir ön test bir son test olmak üzere boy kilo ölçümü, dikey sıçrama, esneklik, el kuvvet dinamometresi ile kuvvet ölçümü, bacak kuvveti, dayanıklılık (Yo-Yo IR-1) ve sürat testi uygulanmıştır. Analizler SPSS istatistik paket programında anlamlılık düzeyi 0,05 olarak kabul edilmiştir. Egzersiz ve kontrol gruplarında performans değerleri arasındaki farklar bağımsız gruplarda t testi ile değerlendirilmiştir. Gruplar arasında yaş, boy, vücut ağırlığı, beden kitle indeks değerlerinde farklılık görülmemiştir. (p>0.05) Egzersiz grubunda esneklik, kavrama kuvveti, kavrama kuvveti, bacak kuvvet testi, dikey sıçrama, zirve anaerobik güç, ortalama anaerobik güç, Yo-Yo IR-1, MaksVo 2 performans değerleri açısından ön test-son test değerlerinde anlamlı artış görülürken (p<0,05) sürat değerlerinde bir farklılık görülmemiştir. (p>0.05). Egzersiz grubu ile kontrol grubu arasında motorik testlerde anlamlı farklılık görülmemiştir (p>0.05). Bu çalışma sonucunda aktif video oyunlarının 12-15 yaş grubu çocuklarda motorik özellikler üzerine hafif düzeyde etkili olduğu ancak motorik değerleri etkilemediği görülmüştür. Bu konu da daha çok araştırmaya ihtiyaç vardır.
Yetiştirme yurdunda yetişen çocuklar ile anne-baba yanında yetişen çocukların denetim odaklarının karşılaştırılması

Araştırmanın amacı, çocuk yuvasında yetişen çocukların denetim odağı algısı ile aile yanımda yetişen çocukların denetim odağı algısı karşılaştırılarak, korunmaya muhtaç çocukların psiko-sosyal gelişimleri konusunda ışık tutmaktır. Araştırma grubunu İzmir'de bulunan yuvalarda yaşayan 10-11 yaşlar arasındaki çocuklar ve aynı yaş grubunda ailesi yanında yaşayan toplam 130 çocuk oluşturmaktadır. Araştırmada denetim odağı algısını ölçmek için 'Nowicki-Stirckland Denetim Odağı Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel çözümünde; çift yönlü varyans analizi ve t testi teknikleri kullamlmıştır. istatistiksel çözümlemeler sonucunda ölçekten elde edilen bulgular göstermiştir ki; çocuk yuvalarında yaşayan çocukların, ailesi yanında yaşayan çocuklarla karşılaştırıldığında daha çok dıştan denetimli olduklarım göstermektedir.
Türk toplumunda çocukluk çağı obezitesinin MC4R geni ve bu gene komşu bölgelerde meydana gelen mutasyon ve polimorfizmlerle olan ilişkisinin araştırılması

Çocukluk çağı obezitesi, özellikle gelişmiş ülkelerde olmakla beraber bütün dünyada artan bir prevalansa sahiptir. Halk sağlığına olan önemli etkisi açısından, çocukluk çağı obezitesi yakından takip edilmelidir. Birçok araştırıcı MC4R polimorfizmlerinin ve güncel olarak da MC4R yakın bölge değişikliklerinin erişkin ve çocuklarda ve monogenik obezitenin nedeni olabileceğini gösteren çalışmalar yapmıştır. Bu tez çalışmasında Türk toplumunda çocukluk çağı obezitesinin MC4R geni ile bu gene komşu bölgede bulunan Ser58Cys, Val50Met, Ile102Ser, Val103Ile, Asn274Ser, rs17782313 ve rs17700633 polimorfizmleri arasındaki ilişki araştırılmıştır. Val50Met polimorfizmi, kontrol grubunda daha yüksek bulunmuş ve obeziteyle arasında negatif ilişki kurulmuştur. MC4R yakın bölge polimorfizmlerinden rs17700633 çocuk obez hastalarda insülin direnciyle ilişkili olarak bulunmuş ve yine araştırılan MC4R yakın bölge polimorfizmlerinden rs17782313 polimorfizminde ise polimorfik alleli taşıma sıklığı çocuk obez hasta grubunda daha yüksek bulunmuştur. Son olarak, rs17782313 polimorfizmini taşıyanların %40.4'ünün aynı anda rs17700633 polimorfizmini de taşıdığı saptanmıştır. Bu konuda yaptığımız çalışma ve gelecekte daha çok hasta üzerinde yapılacak yeni çalışmalar obezitenin genetik nedenlerini aydınlatılabilecek ve saptanan genetik bozukluklar riskli guruplarda bir test paneli şeklinde taranabilecektir.
3-6 yaş grubu çocuğu olan ebeveynlerin mahremiyet eğitimine dair bilgilerinin incelenmesi

Bu çalışma çocuk istismarının maddi-manevi sonuçlarını, istatistik bilgilerini ortaya koyarak, cinsel istismar açısından önlem niteliği taşıyan mahremiyet eğitiminin bu husustaki önemine işaret etmek; buna istinaden 3-6 yaş aralığında çocuğu bulunan ebeveynlerin mahremiyet eğitimine ilişkin bilgilerini elde etmek amacıyla ele alınmıştır. Araştırma kolayda örnekleme yöntemi kullanılarak İstanbul'un Üsküdar ilçesinde, 3-6 yaş aralığında çocuğu bulunan 20 ebeveyn ile görüşme modeline uygun olarak yapılmıştır. Nitel olarak tasarlanan araştırma kapsamında katılımcılara sosyo-demografik özelliklerini ve mahremiyet eğitimine ilişkin bilgilerini incelemeye yönelik hazırlanan sorular yöneltilmiştir. Elde edilen veriler içerik analizi yöntemi aracılığıyla değerlendirilmiştir.
0-6 yaş grubu çocuklarda el yaralanmalarının retrospektif analizi: Klinik çalışma

El yer alanmalarıyla modern yüzyılda her yıl artan oranlarda karsılasılmakta ve acil servislere basvuran hastaların yaklasık 1 /5'ini olusturmaktadır. 0-6 yas grubu elyer alanmalarının analizi, yer alanma riskleri ve olası önlemler ile tedavi yaklasımlarıyla ilgili literatürde az sayıda çalısma vardır. Çalısmamızda Ocak 2006- Ocak 2011 yılları arasında klinigimizde el yer alanmasınedeniyle tedavi edilen, 0-6 yas grubundaki 507 çocuk geriye dönük olarak incelendi. Olgularyer alanmanın türü, nedeni, yerlesimi, tedavi yöntemi ve sonucu açısından degerlendirildi. Nedenler sırasıyla ezilme ve sıkısmalar (%55,5), kesici cisimlerle olanlar (%31,5), yanık (%6,4), düsmeler (%3, 1 ), atesli silah yer alanmaları (%1, 3 ) ve yabancı cisim (%1, 8 ), enfeksiyon ( 0,8 ) izlemekteydi. 368 olgu (%72,6) evde, 139 olgu (%27,4) ev dısında yer alanmıstı. Yaralanmalarilkbahar ve yaz mevsimlerinde daha sıktı (%76). Saat 14-20 arası yer alanmalar günün digersaatlerine göre daha fazlaydı (%80). Sag/sol elde görülme oranı 2 /1'di. Olguların 321'i (%63,5) basit, 185'u (%36,5) ise kompleks yer alanmaydı. Olguların %14'ü yatırılarak tedavi edildi. %88, 5 acil, %11, 5 elekti sartlarda ameliyat edildi. Olguların %75,3'ünde (382 olgu) parmak ucu yer alanması tespit edilmistir. Buyer alanmaların en sık nedeni parmagın kapıya sıkıstırılmasıdır. Bunlardan %32,3'ü ( 164 olgu ) primer sutur, %43'ü (218 olgu) tırnak yatagı onarımı,%1,3'ünde (7 olgu) yabancı cisim çıkartılması, %4,6'inde (23 olgu) kompozit greftleonarım,%18, 6 (94 olgu) lokal flep ile onarım yapılmıstır.0- 6 yas grubu el yer alanmalarıyla ilgili literatürde çok az sayıda çalısma olduğubilinmektedir. Çalısmamızda bu yas grubu yer alanmalarının yalnızca analizini yapmak degil, aynı zamanda olası risk faktörleri ve korunma yöntemlerinin alınabilmesi için bir veri tabanı olusturmak da amaçlanmıstır.0- 6 grubundaki sakatlık ve ölümlerin baslıca nedenlerinden biri olarak kazalargösterilmistir. Cografik ve yas grupları arasında degisse de kapalı bölgede olan kazalar tümkazaların %25'ini olusturur. Ülkemizde yapılan bir çalısmada ise bu oran %18-25oranındadır. 1-7 yas grubunu içeren baska bir çalısmada ise çocukların üçte birinin son bir yıl içinde ev kazası geçirdigi belirtilmistir.
Okul öncesi dönem çocuklarının öz düzenleme becerileri ile anne-baba tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada, okul öncesi dönem çocukların öz düzenleme becerileri ile anne baba tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın evrenini 2015- 2016 eğitim öğretim yılında Bartın İl'inde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı resmi anaokulları ve ilköğretim okullarının anasınıflarına devam eden beş-altı yaş grubu çocuklar oluşturmuştur. Çalışma grubunu okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 79 kız 76 erkek olmak üzere toplam 155 çocuk ve bu çocukların anne-babaları oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında çocukların öz düzenleme becerilerinin belirlenmesinde bireysel olarak uygulanan 'Okul Öncesi Öz Düzenleme Ölçeği', anne-baba tutumlarının belirlenmesinde 'Aile Tutum Envanteri' kullanılmıştır. Verilerin analizinde, SPSS 20 paket programı kullanılmıştır. Puan türlerinin normallik testleri sonucunda normal dağılım göstermedikleri için iki gruplu karşılaştırmalarda Mann-Whitney U testi, üç ve daha fazla gruplu karşılaştırmalarda ise Bonferroni düzeltmeli Kruskall-Wallis H testi kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkiye Spearman's sıra sayıları korelasyonu kullanılmıştır. Anlamlılık seviyesi olarak 0,05 kullanılmıştır. Sonuç olarak; Okul Öncesi Öz Düzenleme Ölçeği dikkat/ dürtü kontrolü ve olumlu duygu alt boyutları puanı ile Aile Tutum Envanteri alt boyutları ve toplam puanları arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Çalışma grubundaki okul öncesi kız çocukların özellikle dikkat/ dürtü alt boyutunun daha gelişmiş olduğu, çocukların bu alt boyutta yüksek düzeyde öz düzenleme becerileri gösterdikleri görülmüştür. Çalışma grubundaki anne-babaların, çocuklarıyla özdeşim kurma davranışlarının en yüksek düzeyde olduğu ve bunu sosyal hareketlilik, demokratik tutum ve uyma davranışının izlediği belirlenmiştir. Anne-babaların çocuk yetiştirme tutumlarının mesleklerinden etkilendiği, çalışmayan anne-babaların memurlara oranla daha yüksek bir uyumlu sosyal hareketlilik özelliğine sahip olduğu belirlenmiştir.
Obez çocuklara uygulanan aerobik egzersizin antioksidan ve oksidan sistem üzerine etkilerinin incelenmesi

Çocukluk obezitesi ve ilişkili olduğu ciddi sağlık sorunlarının artan hızı, tıbbi araştırmalarda ve sağlık politikalarında gittikçe daha çok ilgi çekmektedir. Egzersizin yetişkin obez bireylerde antioksidan ve oksidatif stres parametreleri üzerine etkisi araştırılmasına rağmen egzersizin obez çocuklardaki bu parametrelere etkisini gösteren yeterli bir çalışma yoktur. Bu nedenle çalışmamızda, aerobik egzersiz programının obez çocuklarının antioksidan ve oksidatif stres parametreleri üzerine etkilerinin araştırılması amaçlandı. Çalışmamıza yaşları 13 ile 15 arasında olan 10 obez erkek çocuk ve 10 normal kilolu erkek kontrol grubu dahil edildi. Obez erkek çocuklara haftada 3 gün olmak üzere 12 hafta süreyle aerobik egzersiz uygulandı ve egzersiz öncesi ve sonrasında 10 ml kan örnekleri alındı. Kontrol grubuna egzersiz protokolü uygulanmadı ve 1 kez 10 ml kan örnekleri alındı. İki gruba ait kan örneklerinde, süperoksit dismutaz, katalaz, glutatyon peroksidaz, malondialdehit, karbonil, nitrik oksit, paraoksanaz- 1 (PON-1), trigliserid, Total Kolestrol, düşük dansiteli lipoprotein, yüksek dansiteli lipoprotein, kreatin kinaz, CK-MB, triiyodotironin-T 3 (T3), triiyodotironin- 4 (T4) düzeyleri ölçüldü. Çalışmamızda, kontrol grubu ve egzersiz sonrasında obez çocukların ortalama HDL, Total T3, Total T4, SOD, CAT, GPx ve PON- 1 düzeylerinin egzersiz öncesi obez çocukların değerlerine göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek olduğu bulundu. Diğer taraftan, kontrol grubu ve egzersiz sonrasında obez çocukların ortalama CK, Total Kolestrol, LDL, TG, CK-MB, MDA, NO ve C=O düzeylerinin egzersiz öncesi obez çocukların değerlerine göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük olduğu bulundu. Aerobik egzersizin obez çocuklarda antioksidan savunma sistemi ve oksidatif stress üzerinde olumlu etkileri olduğu bulunmuştur. Bu bulgular göz önüne alındığı zaman, aerobik egzersizin, kardiyovasküler hastalıklar başta olmak üzere obezite ile ilişkili ciddi sağlık problemlerinin önlenmesinde, yardımcı olabileceği öne sürülebilir.
Nesep tayininde sadece anne/çocuk ya da sadece baba/çocuk çalışmanın olası riskleri

Nesep tayini testlerinde rutinde üçlü çalışma yapılmaktadır. Ancak finansal veya kişisel problemlerden kaynaklı bazı durumlarda şahıslar ikili çalışma talep edebilmektedirler. Babalık testlerinde ikili çalışmanın talep edildiği bir diğer durum da annenin haberinin olmamasının istendiği durumlardır. Her ne kadar ikili çalışmalar sonuçları itibarıyla güvenilir gözükse de bu çalışmaların her zaman için yanlış annelik ve yanlış babalık verme riski barındırdığı unutulmamalıdır. Bu çalışmada daha önceden DNA analizleri tamamlanmış 400 vakadaki bireyler kendi aralarında ikili olarak ebeveyn/çocuk ilişkisi açısından çaprazlanmışlardır. Bu çaprazlamaların 16 tanesinde çocuk ve çocuk ile herhangi bir akrabalık bağı bulunmayan bir ebeveyn arasında 15 STR lokusunda tam geçiş gözlemlendi. Diğer bir ifadeyle 16 çocuğa DNA profilleri bazında tesadüfi anne ya da tesadüfi baba bulundu. 59 çaprazlamada 14 STR lokusunda geçiş 1 lokusta ise mutasyona uygun geçiş tespit edildi. 247 çaprazlamada ise 13 STR lokusunda geçiş gözlemlenirken, 2 lokusta da mutasyona uygun geçiş tespit edildi. Elde edilen sonuçlarda ikili çalışmalar esnasında azami dikkat gösterilmesi gerektiğini ve çalışılan STR bölgesi sayısının artırılması, ek markırlar çalışılması gibi bir takım tedbirler alınması gerektiğini göstermektedir.
Panik bozukluk tanılı hastaların çocukluk çağı ihmal ve/veya istismar yaşantıları yönünden incelenmesi

Bu çalışmada, panik bozukluk tanılı hastalarda çocukluk çağında karşılaşılan ihmal ve/veya istismar yaşantıları ve bu yaşantılarla ilişkili faktörleri belirlemek amaçlandı. Araştırma, tanımlayıcı kesitsel araştırma tipine göre düzenlendi ve veriler bir devlet hastanesi psikiyatri polikliniğinde toplandı. Araştırmanın örneklemini evrenden olasılıksız örneklem yöntemiyle seçilen 75 panik bozukluk tanılı hasta oluşturdu. Araştırmada verileri toplamak amacıyla hastaların bireysel özellikleri ve geçmişş yaşam olayları ile ilgili bilgileri içeren bilgi formu ve çocukluk çağı kötüye kullanım soru listesi kullanıldı. Elde edilen veriler, bilgisayar ortamında analiz edildi. Çalışmaya katılmayı kabul eden hastaların, %76'sı kadın, %24'ü erkekti. Hastaların %66,7'sinin fiziksel ihmale, %61,3'ünün duygusal ihmale uğradığı, %46,7'sinin aşırı şekilde dövüldüğü, %10,7'sinin aile bireyleri ya da diğer akrabaları tarafından cinsel istismara uğradığı, %22,7'sinin izni olmadan kendisine cinsel olarak yaklaşan ya da dokunan bir yabancı olduğu, %24'ünün intihar girişiminde bulunduğu, %40'ının vücuduna isteyerek zarar verdiği saptandı. Ayrıca çocuklukta anne-baba kaybı, anne-baba ayrılığı, ciddi bir hastalık geçirme, ailede ruhsal hastalık varlığı gibi yaşantıların, ihmal yaşantılarına sebep olduğu ve duygusal kötüye kullanım yaşantısı sıklığını arttırdığı saptandı. Bu çalışmada panik bozukluk tanılı hastalarda çocukluk çağı kötüye kullanım yaşantısının yaygın olduğu görüldü ve ihmal yaşantısının en sık olduğu bulundu. Bu sonuç panik bozukluk hastalarında çocukluk çağı kötüye kullanım yaşantılarının araştırılması, sorunun temeline inme ve koruyucu önlemlerin geliştirilmesi bakımından önemlidir.