turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kütahya'daki Tren İstasyonları

Sanayi devrimiyle birlikte gelişen endüstrileşme sonucunda, Avrupalı devletlerin hammadde açığını kapatmak ve ulaşılan hammaddeyi hızlıca getirebilmek amacıyla daha hızlı, daha güvenli ve az maliyetli ulaşım yollarını aramaya başlarlar. Bu durum 19. yüzyılın ilk yarısında İngiltere'de demiryollarının inşa edilmesiyle hız kazanmıştır. İngiltere'de başlayan demiryolu inşa faaliyetleri kısa bir süre içinde bütün Avrupa ve Amerika'ya yayılmıştır. 19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren Osmanlı topraklarında inşa edilen demiryolları, genellikle yabancı şirketler tarafından yapılmıştır. Osmanlı Devleti'nin kötü mali durumu şirketlere verilen imtiyazlara yansımış, inşa edilen hatlar tarımsal üretimin yapıldığı verimli iç bölgelerden limanlara taşınması amacıyla şekillenmiştir. Avrupalı devletler imtiyaz hakkını elde edebilmek için adeta diplomatik mücadele içerisine girmişlerdir. Bu durum yapılan hatların birbirlerine entegre olmayan, inşasını yapan ülkenin çıkarları doğrultusunda gelişen güzergahlarda kendini göstermektedir. Bu çalışmada Kütahya ili sınırları içerisinde yer alan istasyon binaları incelenmiştir. Ele alınan dokuz adet istasyon binası genel olarak plan ve mekan anlayışı, yapı malzemesi ve tekniği, yapı elemanları ve süsleme açısından birbirlerine benzer özellik göstermektedir. Tip proje olarak inşa edilen yapılar genellikle dikdörtgen planlı ve iki katlıdır. İstasyon binalarında yapı malzemesi olarak taş, tuğla ve ahşap bir arada kullanılmıştır. Yapıların örtü sistemleri ahşap konstrüksiyonlu beşik veya kırma çatı olup, üzerleri Marsilya tipi kiremitle kaplıdır. Sade ve basit olan yapılarda süsleme unsurları azdır. İnşa edildikleri bölgede çekim merkezi haline gelen istasyon binaları plan ve mekan özellikleri, yapı elemanları, yapı malzemesi ve tekniği açısından incelenmiş, Anadolu'daki benzer örneklerle karşılaştırılarak Sanat Tarihi içindeki yeri ve önemi vurgulanmaya çalışılmıştır.
Osmanlı arşiv belgelerine ve vakfiyelerine göre Köprülü Ailesi Vakıfları

Osmanlı Arşiv Belgelerine ve Vakfiyelerine Göre Köprülü Ailesi Vakıfları? adlı bu doktora tezinde, Köprülü ailesi vakıflarının başlangıç tarihi olan 1064/ 1654 yılından günümüze kadarki konumları tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda aile üyelerinden Köprülü Mehmet Paşa'nın (v.1661), eşi Ayşe Hanım'ın, Köprülüzade Fazıl Ahmet Paşa'nın (v.1676), Köprülüzade Fazıl Mustafa Paşa'nın (v.1691), Köprülüzade Numan Paşa'nın (v.1719), Köprülüzade Abdullah Paşa'nın (v.1735), Köprülüzade el-Hac Hafız Ahmet Paşa'nın (v.1769) ve Mehmet Asım Bey'in (v.1816) kurdukları vakıflar değerlendirilmiş ve bunların günümüzdeki durumları tespit edilmeye çalışılmıştır. Buna ilaveten, ailenin yurt içindeki eserlerinin tümü; yurt dışındaki eserlerinin de bir kısmı fotoğraflanmıştır. Ayrıca bu tez kapsamında ailenin Osmanlı Devleti siyasetindeki etkisi, kurmuş oldukları vakıflardan hareketle ele alınmaya çalışılmıştır. Bunlara ek olarak bir de Köprülü ailesinin vakıf belgelerinden hareketle bir soyağacı çıkarılmaya gayret edilmiştir.
Louis-François Cassas: A preface to orientalism

Bu çalışma, Louis-François Cassas'ın sanatına yeni bir boyut kazandırmayı ve Oryantalizm kavramını Avrupa tarihinin önceki bir döneminde ele almayı umuyor. Louis-François Cassas (1756-1827) 18. yüzyılda yaşamış Fransız bir peyzaj ressamı, ressam, mimar, arkeolog ve antikacı idi. Avrupa'nın sınırlarının ötesine geçip Osmanlı İmparatorluğu'nun erişilmemiş bölgelerini keşfetme şansına sahip olmuş az sayıdaki kişiden birisidir. Yeni atanan Fransız büyükelçisi Choiseul-Gouffier'nin sefaretinin bir parçası olarak 1784'te Osmanlı İmparatorluğu'nu ziyaret etti ve üç yılını İstanbul, Anadolu ve Levant'ı çizerek geçirdi. Avrupa'ya dönüşünün ardından, resimler ve seyahat kitapları için gravürler dahil olmak üzere çok sayıda sanat eseri üretmiştir. Bu tez, sanatçının doğu hakkındaki fikirlerini ve yaşam öyküsünü analiz ederek, yaşamı boyunca aldığı kararların sonuçlarını ve çalışmalarına nasıl yansıdığını anlamak amacıyla Louis-François Cassas'ın eserlerindeki Oryantalizmi incelemekte ve ortaya koymaktadır. Dönemin politik yönden son derece karmaşık ortamında Cassas'ın yerini anlamaya çalışmanın, politik ideolojilerin sanatçının eserlerinde kendilerini nasıl ortaya çıkardığını anlamamıza ve sanatçının Oryantalizminin boyutunu araştırmamıza yardımcı olabileceğine inanıyorum. Cassas'ı Oryantalizm ışığında incelemek ve Oryantalist eğilimlerini nasıl gerçekleştirdiğini ortaya koymak, çağdaş ideolojileri etkileme ve geleceği şekillendirmedeki rolünü keşfetmeye yardımcı olacaktır.
Yunanistan'da ilkokul matematik ders kitaplarında görsel öğelerin kullanımı

Görsel öğelerin ders kitaplarında kullanılması matematik eğitiminde önemli bir yere sahiptir. Bu çalışmada Yunanistan'ın Milli Eğitim Bakanlığı'nın hazırlamış olduğu İlköğretim Birinci Kademede okutulan matematik ders kitaplarında yer alan görsel unsurların değerlendirmesi amaçlanmıştır. Ders kitaplarındaki konularda ise, günlük hayattan esinlenilmiştir. Kitaplardaki bilgiler, konular somuttan soyuta, basitten karmaşığa, kolaydan zora doğru işlenmiştir. Öğrencinin öğrenmesini kolaylaştıracak ve ilgisini çekecek görsel öğelere yer verilmiştir. Matematiksel faaliyetler, sadece matematiğe ilişkin kapalı işlemler değildir, ancak çocukları araştırmacı ve deneyimsel faaliyetlere dahil eden ve tüm dersleri kapsayan eğitim sürecidir. Dış tasvir türleri öğrencilerin yaşlarına uygun olarak kullanılmaktadır. Küçük sınıflarda düzenleyici- yardımcı resimler kullanılmaktadır. Büyük sınıflarda ise dış tasvirler şifre çözme, değerlendirme, bilgilerden yararlanma yöntemleri olarak kullanılmaktadır. Ders kitaplarında yer alan görsellerin dekoratif maksattan çok öğrencilerin bilişsel gelişimini destekleyici ve çok yönlü fonksiyonlarının olduğu görülmektedir. Ancak görsel ve teknolojik materyallerden daha çok yararlanılması bakımından ise kısmen yetersiz olduğu görülmektedir.
Ilyas Arabi's Risale-yi İstanbul: Perceptions of architecture and legend through a sixteenth-century Ottoman text

Bu çalışma erken modern Osmanlı yazarlarının şehrin efsanevi geçmişşini ve Aya Sofya'yı nasıl algıladıklarını araştırmaktadır. Bunu yaparken de Ilyas Arabi adlı yazarın Onaltıncı yüzyılın ortalarında Istanbul efsaneleri ve Aya Sofya'nın inşası anlatısını yazdığı eseri merkeze almaktadır. Bilhassa, Aya Sofya'nın inşası anlatısının metinsel temeli Bizans dönemine gitmektedir. Böylelikle, bu çalışmanın amacı iki yönlüdür; birinci kısmı bu erken modern Osmanlı metinlerinin ortaçağ Islam kültür gelenekleri ve Bizans edebi gelenekleriyle olan bağlantısı. İkinci olarak da Ilyas Arabi'nin metnini odak noktası olarak alıp diğer benzer Osmanlı metinleriyle buluştuğu ve ayrıştığı noktaları tespit etmektir. Bu çalışma, Ilyas Arabi'nin metnine odaklanacağı için, Ilyas Arabi'nin bu metni yazdığı tarihsel bağlam da dikkatli bir biçimde ele alınacaktır. En nihayetinde, bu çalışmanın temel savı erken modern Osmanlı yazarları tarafından Istanbul efsaneleri ve Aya Sofya anlatıları hususunda nev-i şahsına münhasır bir düşünce biçimi geliştirildiğidir.
Manisa'da Cumhuriyet Dönemi resmi yapıları

Başlangıçta orta Asya menşeili, göçebe bir gelişim gösteren Türk mimarlığı Anadolu'ya göç sonrasında daha derli toplu ve anlaşılabilir bir gelişim sergilemiştir. Bu tez Selçuklu ile başlayan ve Osmanlı ile devam edip Cumhuriyet dönemi mimari anlayışıyla son bulan Türk mimari anlayışının Cumhuriyet döneminde verdiği eserlerin Manisa özelinde ortaya koyduğu yapıları incelemek üzerine hazırlanmıştır. Tez yazarken ilk etapta Manisa mimarisi genel hatlarıyla incelenmiştir. Ardından Anadolu ve şehrin mimarisi genel hatlarıyla ortaya konulmuş olup son olarak şehrin Cumhuriyet dönemi mimarlığında vücut bulan yapılardan bahsedilmiştir. Bu bağlamda yapılar tek tek yerinde incelenmiş ve fotoğraflanmış gerekli değerlendirmeler yapılmıştır. Ancak tez konusu yapılar kamu yapısı olduğu için planlarına ait çizimleri proje müelliflerinden almam maddi açıdan sağlanamamıştır. I. ve II ulusal mimarlık akımının Manisa'da bulduğu yankı ve yansıma su götürmez bir gerçektir. Bu gerçeğin bir tezde hayat bulması kuşkusuz önemlidir. Ankara, İstanbul, İzmir gibi şehirlerdeki kadar olmasa da Manisa'da da Cumhuriyetin ilk yıllarına tarihlenen ve mimari bağlamda özgün meziyetler sergileyen çok sayıda yapı günümüze kadar özgünlüğüyle gelmiştir. Saruhanoğulları ve Osmanlı dönemlerinde oldukça önemli bir yeri olan şehrin Cumhuriyet döneminde de önemini korumuş olması ve belli yapıları bünyesinde barındırabilmesi bu tezin ana eksenini oluşturmaktadır. Sonuç olarak bu tezde yurdumuzun ilk yıllarından itibaren göstermiş olduğu mimari gelişime değinilmiş olup ardından şehir özelindeki yapılardan bahsedilmiş, bu özetten sonra ülkemizin Cumhuriyetin ilanının ardından yaşadığı mimari üslup farklılığı ülke önünde ortaya konulmuştur. Finalde ise Manisa şehrinin Cumhuriyet döneminde inşa ettirdiği yapılara hem görsel hem de yazılı olarak yer verilmiştir. Bu yapıların genel Cumhuriyet mimarisindeki yeri vurgulanmıştır.
Akçaabat yöresindeki Osmanlı Dönemi mezar taşları

Akçaabat Yöresindeki Osmanlı Dönemi Mezar Taşları? isimli Yüksek Lisans tez çalışmamızda Akçaabat ilçe merkezinde yer alan Mezarlık Camii ve Belediye Camii hazirelerinde yer alan toplam 91 mezar incelenmiştir. Ayrıca 3 örnekte (17, 44, 52) Cumhuriyet dönemine ait olup, benzer özellikler yansıtması ve mezar taşı geleneğindeki değişiklikleri fark edebilmemiz açısından çalışmamıza dahil edilmiştir. Bunlardan 60'ı erkeklere aitken, 31'i kadınlara ait mezar taşıdır. Örnek mezar taşlarından 91 tanesinde baş, 31 tanesinde hem baş hem ayak taşı bulunmuştur. Örneklerden 7 tanesi sembolik lahit, 5 tanesi çerçeveli, 58 tanesi toprak mezardır. Erkek mezar taşlarında gövdelerine göre 3 farklı grup tespit edilmiştir. İlk grup 34 başlıklı, dikdörtgen kesitli ve düşey dikdörtgen gövdeli mezar taşlarını içerir. İkinci grup 2 tane başlıklı, kareye yakın dikdörtgen kesitli ve düşey dikdörtgen gövdeli mezar taşlarını içerir. Üçüncü grup 6 tane silindirik gövdeli mezar taşını içerir. Kadın mezar taşlarında başlıklarına göre 3 farklı grup tespit edilmiştir. İlk grup 9 tane başlıklı dikdörtgen kesitli ve düşey dikdörtgen gövdeli mezar taşlarını içerir. İkinci grup 10 tane bitkisel tepelikli, dikdörtgen kesitli ve düşey dikdörtgen gövdeli mezar taşlarını içerir. Üçüncü grup, 9 adet alınlıklı, dikdörtgen kesitli ve düşey dikdörtgen gövdeli mezar taşını içerir. 10 örneğin ise başlık kısmı kırıktır. Mezar taşlarında bitkisel motif olarak 25 örnekte gül, 9 örnekte lale, 4 örnekte mine, 8 örnekte gonca, 1 örnekte karanfil, 2 örnekte kır çiçeği, 2 örnekte küpe çiçeği, 7 örnekte palmet, 1 örnekte çiçek başı, 14 örnekte kıvrık dal, 16 örnekte gül dalı, 2 örnekte hurma ağacı, 11 örnekte asma, 10 örnekte meyve, 12 örnekte kenger yaprağı, 20 örnekte soyut yaprak motiflerine yer verilmiştir. Nesneli motif olarak 19 vazo, 3 gerdanlık, 9 kurdele, 3 perde, 1 meyve tabağı motifi kullanılmıştır. 1 örnekte ay ve yıldız, 8 örnekte de sütunçe motifi vardır. İncelediğimiz örneklerden 2'sinde taş, 89'unda mermer malzeme kullanılmıştır. 8 tanesi oyma 83 tanesi kabartma tekniği ile yapılmıştır. Mezar taşlarından 1 tanesinde rik'a, 6 tanesi nes-talik, 22 tanesi talik, 61 tanesi ise sülüs hatla yazılmıştır. Mezar taşlarının 1 tanesi hariç geneli mermer malzeme ile yapılmış İstanbul üsluplu örneklerdir. Bunlar İstanbul'da yapılarak Anadolu'ya gönderilmiştir. Mezar taşlarında 18. yüzyıldan itibaren batı etkileriyle birlikte görülen motif ve üslup değişimleri Akçaabat Mezar Taşlarında da farkedilebilir.
Hatay cami ve mescitlernde taş süsleme

Hatay Cami ve Mescitlerinde Taş Süsleme adlı bu çalışmada 18 adet caminin plan ve mimarisi kısa kısa tanıtılmıştır. Mevcut yapılar malzeme ve teknik özellikleri ile birlikte süslemeleri ayrıntılı olarak incelenmiştir. Bölge Doğu Anadolu Fay Hattı üzerinde yer aldığından dolayı geçmişşte depremlere maruz kalmıştır. Bundan dolayıdır ki camiler ara ara bir onarım geçirmiş ve bilinçsiz müdahalelere neden olmuştur. Çalışmamızı sınırlandıran yapı örneklerinden en erken tarihli yapı, Memlüklü döneminde yapıldığı düşünülen Antakya Ulu Camii (1271) en geç tarihli eser ise Antakya Osmaniye Camii'dir (1895). Eserlerde genellikle kesme taş kullanılmıştır. Süslemeye plastik özellik katan renkli mermer ise, bir bezeme malzemesi olarak bu yörede öne çıkan unsur olmuştur. Ahşap malzeme daha çok minarelerin şerefe kısmını şekillendirmiştir. Bu çalışmada, camilerin süslemeleri detaylı bir şekilde tanıtılarak değerlendirme bölümünde güney illerindeki şehirlerde ve Suriye'deki yapılarda benzer motifler karşılaştırılmıştır.
Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivlerinde bulunan Koru Defterlerinin durum tespiti ve koruma önerileri

Araştırma konusu olarak T. C. Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı Osmanlı Arşivi'ne 2018 yılında Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü'nden devredilen ve tamamı 13 adet olan Koru Defterleri seçilmiştir. Çeharkuşe ciltli ve defter şeklindeki bu arşiv belgeleri Osmanlı Devleti zamanında H.1199 (M.1784/1785) ila H.1243 (M.1827/1828) tarihleri arasında oluşturulmuşlardır. Arşiv belgelerinin daha uzun süre korunmasının sağlanabilmesi için yapıldıkları malzemeler, oluşturulma biçimleri ve onları tahrip eden unsurların bilinmesi gerekmektedir. Bu sebeple çalışmanın ilk aşamasında yazı malzemeleri, Türk Cilt Sanatı ve arşiv belgelerini tahrip eden unsurlar hakkında bilgi verilmiştir. Belgeleme koruma onarım çalışmalarının en önemli aşamalarından biridir. Bozulma durumunun tespit edilebilmesi için söz konusu nesnenin mümkün olduğunca detaylı bir şekilde incelenmesi ve belgelenmesi gerekmektedir. Katalog bölümünde her defter için ayrı olarak hazırlanmış belgeleme formları yardımıyla Koru Defterlerinin yazılı olarak ve fotoğrafla belgelemesi ve bozulma durumu tespiti yapılmıştır. Bu aşamada ciltler ve metin kısımları ayrı olarak ele alınmıştır. Son olarak, belgeleme ve bozulma durumu tespiti yapılarak mevcut durumları belirlenen arşiv belgelerinin onarımı ve korunması için uygun koruma yöntemleri araştırılmış, hem tarihi hem de sanatsal değeri olan bu belgelerin arşivlerimizde daha uzun süre varlığını devam ettirebilmesi için öneriler sunulmuştur.
Arifi'nin Süleymanname'sindeki taht tasvirleri

Osmanlı Devleti'nde 15. yüzyıldan itibaren Firdevsi'nin Şehname'sine ilginin artması sonucu Osmanlı padişahları kendi tarihlerini Firdevsi'nin Şehnamesi tarzında anlatan eserlerin hazırlanması için genellikle Farsça'yı iyi bilen şairler görevlendirmişlerdir. Fakat bu işlemin resmiyet kazanması Kanuni Sultan Süleyman döneminde olmuştur. Kanuni Sultan Süleyman tarafından ilk resmi saray şehnamecisi olarak atanan Fethullah Arifi'nin kaleme aldığı Şehname-i Al-i Osman'ın beşinci cildi olan Süleymanname'de, Kanuni'nin saltanatının 1520 - 1555 arasındaki olaylarını kronolojik bir sıra ile anlatılır. Arifi'nin eserinin bilinen tek nüshası vardır. Sultanın kütüphanesine konulmak üzere hazırlanan eser hiçbir zaman çoğaltılmamıştır. Topkapı Sarayı Müzesi Hazine 1517'de yer alan Süleymanname'de toplamda altmış dokuz adet minyatür yer alır. Bu tezin asıl konusunu sultanın saltanatını simgeleyen belki de en önemli obje olan taht tasvirleri oluşturmaktadır. Süleymanname'de yirmi beş adet taht tasviri bulunmaktadır. Bu çalışmanın yapılmasının nedeni daha önce Süleymanname' deki taht tasvirlerinin yer aldığı müstakil bir çalışmanın olmamasıdır. Bu tezde Süleymanname'deki tahtlar ayrıntılı olarak incelenip kataloglanmış, çizimleri yapılmış, diğer el yazması eserlerdeki tasvirleri ve Topkapı Sarayı Müzesi'nde sergilenen tahtlar ile karşılaştırılmıştır.
Burdur'un ilçelerindeki Türk Dönemi eserleri

Neolitik çağa kadar inen bir iskan yeri olan Burdur, ilk olarak Anadolu Selçuklu Devleti döneminde Türk egemenliğine girmiştir. Selçuklular giriştikleri imar faaliyetleri ile bölgeyi Türkleştirmişlerdir. Daha sonra bu inşa faaliyetleri Hamidoğulları ile Osmanlı Devleti döneminde de devam etmiştir. Burdur'un Ağlasun, Altınyayla, Bucak, Çavdır, Çeltikçi, Karamanlı, Kemer, Tefenni ve Yeşilova ilçelerinde yapılan araştırmalarda ikisi Anadolu Selçuklu eseri, 21'inde Osmanlı eseri olmak üzere 23 yapı tespit edilip incelemeye alınmıştır. İncelediğimiz yapılar arasında yer alan on cami, bir mescid, bir türbe, iki han, yedi sarnıç, bir ilkokul ve bir hükümet konağı plan tipi, malzeme, teknik, yapı elemanları ve süsleme açısından değerlendirilmiştir. İncelenen yapılarda Hamidoğullarına ait herhangi bir eserle karşılaşılmazken, en eski örnekler ise Selçuklular döneminde inşa edilmiş olan İncir Han ve Susuz Han'dır. Diğer yapılar Osmanlı döneminde yapılmış olup, yapıların çoğu 19. veya 20. yüzyılda inşa edilmiştir.
Sakarya ili Hendek ilçesinde geleneksel konut mimarisi

Türkler; Kültürel ve mimari mirasını Orta Asya'dan alıp, Anadolu'nun çevresel ve kültürel ortamı ile birleştirerek, Türk evi denilen mimari yapıyı geliştirmişlerdir. Anadolu'ya gelinceye kadar ciddi bir kentleşme olgusuna sahip olmayan Türklerin ilk sağlıklı yerleşim yerleri Anadolu'da kurulmuştur. Hendek/Handak Arapça bir kelime olup, şehir veya kalenin etrafına, geçişe engel olmak üzere kazılan çukur demektir. Ayrıca, tarlalarda suyun her yeri dolaşması için çevresine açılan çukur yollara da Hendek/Handak denilmiştir, Hendek, çok küçük bir bölümü Karadeniz Bölgesi, daha büyük bölümü Marmara Bölgesi sınırları içinde kalan, İdari olarak Sakarya İli'ne bağlı bir ilçedir. 1907 yılında belediye olan Hendek, 1926 yılında Kocaeli İli'ne bağlı bir ilçe olarak yapılanmış, 1954 yılında merkezi Adapazarı olmak üzere oluşturulan Sakarya İli'ne dahil edilmiştir. Katolog bölümünde Hendek ilçesinde bulunan geleneksel Türk evlerine ait plan, yapı, süsleme özellikleri on ev tespit edilip incelenmiş, evlerin adres bilgileri ve fotoğrafları ile evlere ait tapu bilgileri, ölçüleri ve çizimleri her bir ev için ayrı düzenlenmiş bir envanter form üzerinde toplanmıştır. Hendek'te bulunan tarihi Türk evleri Hendek ilçe merkezinin çeşitli mahallelerinde yer alır. Evlerin yer aldığı sokaklar bölgede ilk yerleşim yerlerinin olduğu alanlardır. Evlerin yapı malzemesi bölge şartlarına uygun olarak temelde taş, yapının duvarlarında ahşap ve kerpiçtir. Hendek'teki tarihi evlerin büyük çoğunluğu doğrudan sokağa açılan iki katlı evlerdir. Hendek'te evler genel olarak bahçeli olarak planlanmıştır. Bunun dışında bahçesi olmayan örneklere de rastlamak mümkündür. Evleri kendi içersinde, geleneksel Türk eviyle, Sakarya ilindeki ilçelerden Sapanca, Geyve ve Taraklı ile karşılaştırma yapılmıştır. Planlar. Çizimler, fotoğraflar ekler bölümünde verilmiştir.
Türk Resminde Melek Celal Sofu'nun Yeri ve Önemi

İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sanat Tarihi Ana Bilim Dalı kapsamında yapılan bu çalışmada, çok yönlü sanatçımız Melek Celal Sofu'nun, bugüne dek hakkında kapsamlı bir araştırma yapılmamış olan yaşamı ve eserleri incelenmiştir. Melek Celal Sofu'nun eserlerinin yanı sıra modern Türk toplumunda kadının yerini sağlamlaştırmak ve halkımızı bilinçlendirmek amaçlı çalışmaları ele alınmıştır. Melek Celal'in bilinmeyen özel yaşamına da, güçlü kişiliği hakkında daha iyi fikir sahibi olunabilmesi amacıyla yer verilmiştir. Özel yaşamı, eserleri, kendi yazdığı makaleler ve hakkında yazılan makaleler, gazete haberleri, mektuplar incelenerek bu yetenekli ve örnek sanatçımızın daha iyi tanınması ve değerlendirilmesi hedeflenmiştir.
Şanlıurfa Müzesi'nde bulunan etnografik madeni takılar

El sanatları Anadolu geleneksel kültürünün vazgeçilmez bir parçasını oluşturmaktadır. El sanatlarının bir kolu olan takı ilk çağlardan beri kullanılmaktadır. İlk etapta dinsel simge, büyü, statü gibi işlevsel özelliklerin ön planda olduğu takı kullanımı zamanla estetik kaygıların ön plana çıktığı bir zemine oturmuştur. Peygamberler şehri olarak da adlandırılan, son yapılan arkeolojik araştırmalarla özellikle Göbeklitepe Tapınağı'nın keşfinden sonra geçmişşinin milattan önce 11.000 yıllarına kadar uzandığı tahmin edilen Şanlıurfa şehri birçok medeniyetin yaşadığı bir alandır. Burada yapılan arkeolojik kazılar, hala varlığını sürdüren mimari eserler geçmişşin birer belgeleri olarak karşımıza çıkmaktadır. Anadolu'da yaşamış olan zanaatkarlar çeşitli yapım ve süsleme teknikleri ile birbirinden güzel eserler üretmişlerdir. Bu eserler geçmişşten günümüze açılan pencereler olup bir topluluğun tarihini, kültürünü, yaşayışını tanımlamakta bize yardımcı olmaktadır. Şanlıurfa Müzesi'ndeki bir grup etnografik takı üzerine yapmış olduğumuz bu çalışmada, eserlerin kullanılan malzeme, yapım tekniği, süsleme yöntemleri gibi özellikleri incelenmiştir. Takının tanımı, tarihçesi, takı yapım ve süsleme teknikleri değerlendirilmiş olup Şanlıurfa İli ve Müzesi tanıtılmıştır. Çalışmaya müzede bulunan 29 adet etnografik madeni eser alınmıştır. Bu eserler hakkında oluşturulan bilgi formları ile özellikleri anlatılmıştır. Ele alınan takılar Osmanlı Dönemi ve Erken Cumhuriyet Dönemine aittir. Değerlendirme bölümünde ele alınan takılar hem kendi içlerinde hem de birbirleriyle karşılaştırılarak anlatılmıştır. Elde edilen veriler sonuç bölümünde kısaca verilmiştir.
İstanbul Köprülü Kütüphanesi Fazıl Ahmet Paşa koleksiyonunda bulunan Osmanlı dönemi ciltleri

'İstanbul Köprülü Kütüphanesi Fazıl Ahmet Paşa Koleksiyonu'nda Bulunan Osmanlı Dönemi Ciltleri' adlı çalışmamızda Fazıl Ahmet Paşa koleksiyonuna ait Osmanlı dönemi eserlerinin sanatsal niteliği belirlenmeye çalışılmıştır. Cilt kapakları ilk olarak kitapların veyamecmuaların koruması amacıyla ortaya çıkmış daha sonraki dönemlerde fonksiyonel özelliğinin yanı sıra estetik açıdan da son derece önemli bir sanat dalı halini almıştır. İlk Türk ciltleriUygurlara kadar dayanmaktadır. Selçuklu, Beylikler ve Osmanlı dönemlerinde her daimdönem özelliklerine uygun olan ciltlerle kitaplar kaplanmıştır. Yapmış olduğumuz bu çalışmada Fazıl Ahmet Paşa koleksiyonunda bulunan Osmanlı dönemi ciltlerinin tarihsel gelişimi ele alınmıştır. Koleksiyon dahilin de Osmanlı dönemine ait 15 ve 19. yy aralığın da 56 örnek incelenmiştir. Bu örneklerin 15'i 15. yüzyıla, 23'ü 16. yüzyıla 10'u17. yüzyıla, 7'si 18. yüzyıla 1'i 19. yüzyıla aittir. Araştırmamız kapsamında yer alan bu nadideörneklerin büyük bir çoğunluğu günümüze sağlam bir vaziyette gelmiştir. Çalışmamız beş bölümden meydana gelmektedir. 'Giriş' başlığı altında 'Konunun Tanımı, Amacı ve Sınırları', 'Yöntem', 'Konuyla İlgili yayınlar' ve 'Köprülü Kütüphanesi'hakkında bilgilere yer verilmiştir. 'Türk Cilt Sanatı' başlığını taşıyan ikinci bölümde 'Cildin Tanımı ve Tarihi', 'Mücellit Teşkilatı', 'Cildin Bölümleri', 'Kapağın Bölümleri', 'CiltÇeşitleri', 'Cilt Yapımında Kullanılan Malzeme ve Aletler' anlatılmıştır. Üçüncü bölümde'İstanbul Köprülü Kütüphanesi Fazıl Ahmet Paşa Koleksiyonu'nda Bulunan Osmanlı Dönemi Ciltleri' başlığı altında katalog kısmına yer verilmiştir. Dördüncü bölüm 'Değerlendirme'bölümü yer almaktadır. Bu bölüm 'Malzeme ve Renk', 'Teknik', 'Cildin Bölümleri','Kapağın Bölümleri', 'Süsleme Programı' ve 'Mücellit', başlıkları altında incelenmiştir. Beşinci bölüm 'Sonuç' kısmından oluşmaktadır.