turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Une étude de l'écriture minimaliste: Palafox et La Nébuleuse du Crabe d'Eric Chevillard

Yirminci yüzyılda gerçekleşen ve yaşamın her alanını etkileyen değişimlerin ardından, bu yeni değerler dizisine koşut olarak yazının da var olma biçimi ve temel niteliklerinde derin kırılmalar ve gelişmeler söz konusu olmuş ve seksenler sonrası yeniötesi olarak adlandırılan bir dönem açılmıştır. Çoğul bakış açısının baskın olduğu bu yeni dönemin yazın anlayışı çerçevesinde, geçmişşi, yenileşmeyi ve kamusal tarih anlayışını sorunsallaştıran çok yönlü metinler üretilmiştir. Fransız yazınında bu dönemde üretilen metinler içinde öne çıkan en önemli yazar topluluğu Minuit Yayınevi içinde yer alan Eric Chevillard, Patrick Deville, Jean Echenoz, Jean-Philippe Toussaint, aynı zamanda Emmanuele Bernheim, Christian Gailly, Eric Laurent, Helene Lenoir gibi küçürekçi yazarlardır. Bu yazarların ortak niteliği, şimdiki zaman kipinde yapıştırma, parçalanma, yabancılaştırma, öykünme, üstmetin, tersinleme uzaklık koyma gibi kimi çağcıl uygulayımları kullanarak karma yazınsal türler üretmek, az yazarak çok şey anlatmak ve okurun ilgisini bu yeni yazma biçemi üzerine çekmektir. Bu yeni yazma biçemiyle, gerçekçi yazının sınırları yıkılarak, oyunsu bir kurmaca ile gerçeklik sarmalında okurun düş gücü ve imgelemi yazma sürecine katılır. Artık edilgen değil, yazarla suç ortağı olan bir okur betimlemesi söz konusudur. Neden-sonuç düzeneğinden yoksun, usa yatkın bir sonu olmayan parçalı öyküler, öyküsel içerikten yoksun oluntu ve serüvenler, okurun tinsel arınmasını engelleyen bütünün parçalarıdır. Biz bu araştırmada, çağdaş Fransız yazarlardan Eric Chevillard'ın küçürek yazarlar içinde anılması gerçeğinden yola çıkarak, öncelikle yeniötesi küçürek yazının niteliklerini belirlemeyi ve daha sonra da yazarın Palafox ve La Nebuleuse du Crabe adlı romanlarını, küçürek yazın yöntembilimi çerçevesinde inceleyerek, bu romanların biçimsel, biçemsel ve içeriksel olarak küçürek yazın içinde ne ölçüde değerlendirilebileceğini tartışmayı erek ediniyoruz. Bu çalışma iki kısımdan oluşmaktadır. İlk kısımda, Yeni ve yeniötesicilik kavramları üzerinde durarak, buna bağlı düşüncelerin aydınlatılması erek edinilmiştir. İkinci kısımda, Palafox ve La Nebuleuse du Crabe adlı romanları inceleyerek, bunların küçürek romanla ilintileri anlaşılmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak, Eric Chevillard'ın, çağımızda hala baskın olan yeniötesi düşünce yapısıyla yazınsal yaratı arasındaki ilişkiyi nasıl oluşturduğu saptanmaya çalışılmıştır.
Metamorphosing Selves and Narrations in The Interrogation and The Magus

Bu çalışma dönüşümü romanlarına yapı taşı olarak alan biri Fransızca biri İngilizce olmak üzere iki yirminci yüzyıl romanını tartışmaktadır. J. M. G. Le Clezio'nun Tutanak ve John Fowles'ın Büyücü adlarıyla Türkçe'ye çevrilen romanları okura sürekli değişikliğe uğrayan karakterler sunar ve yaşadığı toplumdan uzaklaşan modern bireyin kimlik krizini ve bireysellik kaygısını irdeler. Tez iki romancının aynı temayı dönüşüm kavramı çerçevesinde nasıl incelediklerine odaklanan karşılaştırmalı bir çalışmadır.
Die Bildung des menschen durch arbeit und spiel in Goethes 'Wilhelm Meisters Lehrjahre'

'Wilhelm Meister'in Çıraklık Yılları', Goethe'nin, edebiyat eleştirisi tarafından hep yeniden ele alman bir romanıdır. Bu araştırma, Goethe'nin bu romanını 'emek' ve 'oyun' kavramları açısından inceleyerek, 'gelişim' kavramına ışık tutmak ve şimdiye dek yapılan araştırmalara bir katkıda bulunmak amacım taşımaktadır. 'Emek' ve 'oyun', birer deneyim alanı olarak ele alınmakta ve eserdeki motiflerin, bu iki alanlardan hangisine dahil olduğu tespit edilmektedir. Eserin ilk beş kitabında, belirleyici deneyim alanının 'oyun' olduğu tespit edilmiştir. Bu alana giren motifler, kukla tiyatrosu, çocuk tiyatrosu, gezginci komedyenler tiyatrosu ve kent tiyatrosudur. Kahramanın ilk beş kitaptaki gelişimi, tiyatro 'oyunu' çerçevesinde gerçekleşmektedir. Son iki kitap ise, 'çalışma dünyası'nda geçer. Romanın başlıca kahramanı, sahne 'oyunlarına' sırt çevirir ve 'emeğe' dayalı bir 'çalışma' ortamına uyum sağlar. Böylelikle, kahramanın gelişimi tamamlanmış olur. Öte yandan, romanın biçimsel olarak bu gelişime paralel giden bir yapıya sahip olduğu tespit edilmiştir. Tiyatroda geçen ilk beş kitabın, tiyatro 'oyun'unun beş perdelik yapısına benzer dramatik bir yapıya sahip olduğu tespit edilmiştir. Son iki kitabın ise, novel tekniğinin uygulandığı, anlatım ağırlıklı bir yapıya sahip olduğu görülmüştür. Yazar, bu şekilde biçim ve içerik açısından klasik denilebilecek bir birliğe ulaşmıştır. Esere 'emek' ve 'oyun' kavramlarıyla bakıldığında, sözünü ettiğimiz özellikler berrak bir biçimde ortaya çıkmaktadır.
Hybridity in Chinua Achebe's things Fall Apart and Arrow of God

Melezleştirme 'Hibridite' kavramı, sömürgecilik sonrası söyleminin ve buna ilişkin kuramın en çok tartışılan hususlarından birisi haline gelmiştir. Bu tez, Chinua Achebe'nin sömürgecinin dilini yeni anlamlar yükleyip sınırlarda sıkışmış bir alanda yeni bir kültürel kimlik inşa etmek üzere bu dili yeniden biçimlendirerek nasılözümsediğini ve de bu süreçte sömürgeleştirilmiş bireylerin farklı bir varoluşu, yani bir çeşit hibrit bir varoluşu nasıl oluşturduğunu ortaya koymayı hedeflemektedir. Amacı etrafı özcü bakış açılarıyla sarılmış farklı özgünlük formlarını ortadan kaldırmak olan hibriditenin Tanımı bağlamdan bağlama, kuramdan kurama farklılık gösterdiğinden dolayı bütünleşik tek bir anlama karşılık gelmemekle birlikte, siyasi, kültürel ve dilsel formlara bürünebilmektedir. Bu tez, Chinua Achebe'ninParçalanma (1958) ve Tanrının Oku (1964) adlı eserlerindeki kültürel ve dilselhibriditeyi ele almaktadır. Tezin ilk bölümü konuya giriş ve konunun sunusunaayrılmıştır. İkinci bölümde, hibridite kavramına ilişkin kuramsal arka plana yer verilmiştir. Üçüncü ve dördüncü bölümlerde ise Achebe'nin söz konusu eserlerindeki kültürel ve dilsel hibriditeye dair tartışmalara yer verilmiştir.
The memory and nostalgia in Graham Swift's novels

Bellek kavramı 20 yüzyılın son çeyreğinde popülerlik kazanmış olan ve farklı disiplinlerle ilişkisi olan bir alandır. Bu bakımdan, bellek kavramını ilişki içinde olduğu diğer alanlarla birlikte incelemek, kavramın içeriğinin anlaşılması açısından önemlidir. Bellek kavramının giderek genişlemekte olan kültürel bellek, toplumsal bellek, tarihsel bellek ve bireysel bellek gibi çeşitli boyutları ve nostalji ve travma gibi çeşitli türleri bulunmaktadır. Bellek çalışmaları, bu kavramları farklı bakış açılarından incelemektedir ve uygulama sahası olarak edebiyat gerekli ortamı sağlamaktadır. Bu bakımdan, 20. yüzyıl çağdaş İngiliz romancılarından olan Graham Swift'in eserlerinde bellek kavramının derinliğini ve boyutlarını görmek mümkündür. Bu çalışmada, bellek kavramının boyutları yazarın eserleri üzerinden çeşitli açılardan incelenecek ve bellek kavramı bütünsel bir bakış açısıyla ortaya konmaya çalışılacaktır. Diğer bir deyişle, bellek çalışmalarındaki bu çeşitlilik alanda farklılaşmaya ve yabancılaşmaya yol açmasına rağmen (Ricoeur: 2004), bu çalışma Graham Swift'in eserlerindeki bellek kavramını birey-bellek, tarih-bellek, fotoğraf-bellek, bireysel-ortak bellek gibi çeşitli açılardan inceleyerek, bellek kavramının bir bütün olduğunu ve bölünemez olduğunu ortaya koymaya çalışacaktır.
Technoculture and hyperreality in Don Delillo's Americana, Great Jones Street, and White Noise

21. yüzyılda 'gerçek' ile temasın birçok açıdan koptuğunu ve bu durumdan zevk aldığımızı, tarih anlayışımızın tamamen kaybolduğunu ve bu anlayışımızın başka anlayışlarla yer değiştirmeye zorlandığını, artık tüketim toplumunun hakim olduğunu, 'gerçek' olandan ziyade onun kopyasının ve kopyasının da kopyasının 'gerçek'i belirlediğini, medyanın veya medya araçlarının kitleleri yönetme ve yönlendirmede baskıcı gücünün olduğunu birçok postmodernist yazar, teorisyen ve eleştirmenler eserlerinde dile getirmekte ve tartışmaktadırlar. Özellikle 21. yüzyılda dünya çapında kitleler medya teknolojileriyle yönetilip, reklamlar, filmler, röportajlar ve buna benzer içeriklerle tüketmeye yönlendirilmektedir. Tüketim ihtiyaç kavramından çıkarılıp tamamen bir türlü doyurulmayan arzu ve sınırsız istek anlamına dönüştürülmektedir. Öte yandan bireyler kendi benlik ve kimliklerini unutup kitle benliği ve kimliğinin benimsemektedirler. Toplumsal, politik ve kültürel konularla yakından ilgilenen çağdaş Amerikalı yazar Don DeLillo'nun yazdığı oyunlarda ve romanlarda geç dönem kapitalizm ve kültür endüstrisi yansımaları, tüketim toplumu etkileri ve bireyin ölümü ile karşılaşılmaktadır. Bu bağlamda, bu tez, Don DeLillo'nun Americana, Great Jones Street ve White Noise adlı romanlarındaki ana karakterlerin içinde bulundukları fiziksel ve ruhsal hallerin sebep-sonuç ilişkisini teknokültür ve hipergerçeklik gibi kavramlar üzerinden değerlendirecektir. Bu değerlendirmeyi ise genel anlamda postmodernist eleştirel teoriye dayandırarak, ve spesifik olarak ise Jean Baudrillard'ın Simülasyon kuramı, Tüketim toplumu ve kitle anlayışı, Marshall McLuhan'ın medya kuramı, 'sıcak' ve 'soğuk' medya anlayışı, Zygmunt Bauman'ın 'likidite', ve 'ihtiyaç', 'arzu' ve 'istek' kavramları, François Lyotard'ın 'Postmodern durum' anlayışıyla ilişkilendirerek gerçekleştirecektir.
The effects of totalitarianism as reflected in William Golding's Lord of the Flies and George Orwell's Animal Farm and Nineteen Eighty-Four

Bu çalışma, William Golding'in Sineklerin Tanrısı (1953), George Orwell'in Hayvan Çiftliği (1945) ve Bin Dokuz Yüz Seksen Dört (1949) romanlarını ele alarak, totalitarizmin gelişimini ve bireyi insani değerlerinden uzaklaştırma ve toplumda huzursuzluğa yol açma gibi toplumun birliğini bozan zarar verici etkilerini üç temel safhada incelemeyi amaçlamaktadır. Yirminci Yüzyılda var olan Totalitarizm ile Faşizm 1922- 1975 dönemine sığdırılabilir. Bu dönem Mussolini ile başlar, Hitler ve Stalin ile devam eder, ve en son Franco'nun ölümüyle sonlanır. Bu diktatörlerden Mussolini, Hitler ve Franco hem faşist hem de totaliter olarak kabul edilirken, Stalin ise sadece totaliter lider olarak kabul edilmektedir. Bu diktatörler Totalitarizmi halkın üzerinde benzer ideallerini ve güçlerini kullanarak, fikir aşılama ve manipülasyon yöntemleriyle korku ve terör yayarak kendi menfaatlerine yönelik mutlak ve merkezi bir kontrol sağlayan, yıkımdan başka hiçbir şeye yaramayan ya da ideallerin kaybolmasına neden olan bir yönetim şekli olarak tanıttılar. Bu dönemde, bireyler her yönüyle ifade ve düşünce özgürlüklerinden mahrum bırakılarak insanı değerlerinden uzaklaştırılmış ve 'halk için devlet' olan kavram, kendi menfaatlerine hizmet eden yasaklar koymak ya da baskı kurmak için 'devlet için halk' kavramı olarak değiştirilmiştir. Bu dönemde, huzur vaat eden idealler, yönetimi ele geçirmek için suistimal edilmiş, totaliter yönetimi güvence altına almak için terör ve korku ortamı yaratılmış, milyonlarca kişinin ölümüne sebep olunmuştur. Bu romanlarda, William Golding ve George Orwell Yirminci Yüzyıl totalitarizmine dayanarak Totalitarizmin nasıl kurulduğunu, korku, manipülasyon ve terörle nasıl devam ettirildiğini sert bir dille eleştirmişlerdir. Bu çalışma, bir giriş, beş ana bölüm ve bir de sonuç bölümünden oluşmaktadır. Giriş bölümünde, eleştirmenlerin görüşleri ışığında Totalitarizmin yirminci yüzyıl İngiliz romanındaki yeri incelenmiştir.
David Lodge'un kampüs üçlemesinde üstkurgu: Changing places, small world, nice work

Bu tezin amacı, üstkurgusal bağlamda David Lodge'un kampüs üçlemesini ele almaktır. Kurgu, üstkurgu, kampüs roman ve Lodge temel alınarak bu tez hazırlanmıştır. Kurgu ve üst/kurguya tanım, kapsam ve tarihsel süreçleri içinde genel olarak bakıldığında üstkurgunun, kurgunun doğası ve varlığı ile ilişkili bir durum olduğu görülür. Yani üstkurgu bütün kurguların yapısına has bir özellik taşır. Bundan dolayı yirminci yüzyılın ikinci yarısı ile belirginleşen kampüs romana da bu genel çerçeve içinde bakılır. Lodge'un bir kurgu ve üstkurgu yazarı olarak günümüz İngiliz edebiyatındaki yeri ve önemi üzerinde durulur ve sonra yeni bir roman türü olarak kampüs roman, Lodge'un bu alt türün bir temcilcisi oluşu ve bu türün tarihsel gelişimindeki katkıları verilir. Böylelikle kurgu, üstkurgu, kampüs roman ve Lodge'un çakıştığı bir kesişim noktası oluşturulur. Bu nokta netleştirildikten sonra Lodge'un kampüs üçlemesinde üstkurgu incelenir. Lodge, kampüs üçlemsini Changing Places/Yerleri Değiştirme (1975), Small World/ Küçük Dünya (1984) ve Nice Work/İyi İş'i (1988) kendi gerçek yaşamından esinlenerek kurgular. Kurgu malzemesi olarak İngiliz edebiyatını, özellikle roman, edebiyat teorisi ve eleştirisini kullanır. Yaşadığı akademi dünyasını kurguya taşır. Kurgusal mekanlar içinde zaman kaymalarını yapar. Karakterleri ya edebiyattan seçmedir ya da anlamca imalı isimlerdir. Yoğun bir metinlerarasılık, mizah ve ironi vardır. Biçim ve dilde sürekli bir değişim, çoklu anlatılar ve olay örgüsünde tesadüfler göze çarpar. Dünyalar içinde dünyalar oluşturarak farklı yaklaşımlar yaratır. Okurun bir kurgu içinde oluş hissi sürekli canlı tutulur. Kısacası Lodge üstkurguyu kurgunun doğal bir refleksi olarak görür ve kurgunun içinde üstkurgusal yansımaları saklamaz, aksine onları kurgu malzemesi yapar. Üstkurguyu, roman geleneği dışında değerlendirmez ve onu romanın bir zenginliği olarak görür. Bu çalışma, böylesine önemli kavram ve konuları Lodge'un kurgu anlayışı ile birleştirir ve edebiyat içinde çağımız romanın izlediği yola bir ışık tutar. Bundan ötürü, akademisyen, teorisyen ve romancı gibi çoklu bir kimliğe sahip ve günümüz edebiyatının önde gelen şahsiyetlerinden Lodge'un kampüs üçlemesine farklı bir bakış sunar.
Ali Ahmed Bakesİr ve romancılığı

Yaşadığı dönemde Arap toplumunun, içinde bulunduğu sosyal, siyasal ve kültürel problemlerini gayet iyi bir şekilde tespit etmiş olan Ali Ahmed Bakesir, bu problemlerin çözümü için romanlarını aktif bir platform olarak kullanmıştır. Bu bağlamda adalet, ahlak, cihad ve İslam kardeşliği gibi değişik birçok temaya yer veren Bakesir, tarihsel örneklerle açıklamaya çalıştığı bu temaları sahip olduğu güçlü İslami düşünce yapısının etkisiyle daha çok İslami bir perspektif ile yorumlamıştır. Söz konusu tematik zenginliğin yanı sıra teknik açıdan da romanlarını güçlendirdiği görülen Bakesir'in, bu anlamda dil, üslup ve anlatım teknikleri bakımından zengin bir çeşitlilik sağladığı görülmektedir. Romanın temel unsurları olan mekan, zaman, karakter ve olay örgüsünün her birine farklı yoğunlukta yer veren Bakesir, bu unsurları gayet başarılı bir şekilde kurgulamış olmakla dikkat çekmiştir.
La reception des personnages et le role du lecteur dans Je L'aimais D'anna Gavalda

Bu çalışmada, günümüz Fransız yazarlarından Anna Gavaldanın Je laimais adlı romanı, Vincent Jouve ve Umberto Econun yaklaşımlarıyla ele alınacaktır. İki ana bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde, Vincent Jouveun okuma etkisi yaklaşımıyla anlatı kişilerinin alımlanması, ikinci bölümde ise Umberto Econun yaklaşımıyla okurun rolü incelenecektir. Vincent Jouveun yaklaşımına göre, yazınsal metinde anlatıcı tarafından belirlenmiş sunulma, değerlendirme ve sahneye konma biçimleriyle, okurun anlatı kişisi ile ilgili belleğinde tuttuğu imge ve kişinin okurda uyandırdığı duyguların incelenmesi söz konusudur. Bu bağlamda bir anlatı metninin içerdiği ve okurun kişiyi bunlar aracılığıyla alımladığı üç tür okuma etkisinden söz edilir. Vincent Jouve bu etkileri anlatımsal etki, yanılsama etkisi ve imgelemsel etki olarak adlandırır. Burada özellikle okurun duygusal ve itkisel yüklenmesini oluşturan yanılsama ve imgelemsel etkiler üzerinde durulacaktır. Umberto Econun yaklaşımında ise Econun Örnek Okur olarak adlandırdığı metni bir bakıma okunması tasarlanan biçimde okuyan okura göre anlatı metninin yorumlanması ve okurun rolü söz konusudur. Sonuç olarak Jouve ve Econun yaklaşımlarıyla anlatı kişilerinin alımlanması ve okurun rolü çerçevesinde tutarlı bir tez çalışmasının yapılması amaçlanmıştır.
La Dimension Epique du Mal Dans L'œuvre Romanesque de Sylvie Germain

'Sylvie Germain'in romanlarında kötülüğün destansı boyutu' başlıklı tez, tüm insanlığı derinden etkileyen sorunları kötülük kavramı doğrultusunda ortaya koymaktadır. Germain'in romanlarının, savaş, cinayet, ensest, tecavüz ve terk edilme gibi en ağır öğelerle kendini gösteren kötülük sorunsalı çerçevesinde geliştiği görülmektedir. Bir yapıtla, işlediği konuya uygun olarak onu en iyi biçimde yansıtacak edebi tür arasındaki sıkı bağlantıyı ortaya koymak amacıyla çalışmamızı üç ana bölüme ayırdık. Edebi türler arasındaki sınırların ortadan kalkmasıyla birlikte, bir metnin içerisinde farklı türlere ait özelliklerin bir arada kullanıldığını görmekteyiz. Bu bağlamda düşünüldüğünde, bir edebi türün içinde başka bir türü yansıtan özelliklerden söz edebiliriz. Destansı, fantastik, masalsı ve gerçekçi öğelerin içi içe geçmesiyle oluşan Sylvie Germain'in romanları, yazarın şiirsel ve felsefi biçemiyle uyumlu bir yapı sergilemektedir.'Destan türüne metodolojik yaklaşım' adlı birinci bölüm, edebi türlerin ortaya çıkışlarından itibaren sınıflandırılmalarıyla ilgili karşılaşılan zorlukları açıklamayı amaç edinmiştir. Çalışmamızın temelini oluşturan destan türünün tarihsel süreç boyunca geçirdiği evreler, destanın biçimsel ve içeriksel özellikleri doğrultusunda incelenmektedir. Ayrıca, bu türün Tarih ve romanla olan bağlantısı da bu bölümde yer almaktadır.'Kötülüğün İçeriği' adlı ikinci bölümde, kötülüğün dini, felsefi, edebi ve psikanalitik boyutu araştırılmaktadır. Metinlerarasılık bağlamında mitlerin, sembollerin ve rüyaların üstlendiği roller ortaya konulmaktadır. Kötülüğün neden olduğu acının, yazarın romanlarının sonunda Tanrı'nın merhameti ve kahramanın katharsise ulaştığı anda son bulduğu görülmektedir.'Sylvie Germain'in romanlarında kötülüğün destansı görünümleri' adlı üçüncü bölümde, ilk iki bölümde saptanan veriler yazarın romanlarına uygulanmıştır. Bu bölümde kötülüğün destansı boyutunun kahramanlar, olaylar, anlatım tekniği ve zaman-uzam çerçevesinde nasıl kendini gösterdiği ortaya konulmuştur. Sonuç olarak, Sylvie Germain'in romanlarında beliren kötülüğün ürkütücü boyutu destansı öğeler kullanılarak vurgulanmıştır. Yazar, insanlığın acılarını romanları aracılığıyla dillendirmektedir ve romanlardaki karanlık evrenin içine sızan ışık umutların tükenmediğine işaret etmektedir.
Herdes returning home to attain a sense of belonging in The Way to Mountain, Hause Made of Dawn and Ceremony

N. Scott Momaday (1934-) ve Leslie Marmon Silko (1948- ), günümüz kızılderili edebiyatında, kızılderili sözlü edebiyatının temel öğeleri olan mitoloji ve dinsel törenleri ön plana çıkararak bu kültürel değerlerin yaşamasına katkıda bulunan en tanınmış yazarlar arasında yer almaktadırlar. Kızılderili insanı, üzerinde yaşadığı toprakla ve evrenin tümüyle bir uyum içinde yaşamanın, kendisinin ve dolayısıyla toplumun tümünün ruhsal ve bedensel ahengi için bir gereklilik olduğunu düşünmektedir. Sözlü edebiyat, topraklarına beyazların ayak basmasından bu yana azınlık durumuna düşen kızılderili insanına bu dengenin sürekliliğini sağlama konusunda en temel kaynak olmuştur. Bu inancı taşıyan Momaday ve Silko gibi kızılderili yazarları kendi kültürel değerlerini yeni nesillere aktarmak ve onları yaşatmak için bu temel değerlere, yazdıkları kitaplarda yer vermektedirler. Kızılderili insanının yaşam kaynağı olan ve ona yaşadığı kutsal topraklara ait olma bilinci kazandırarak hayata bağlayan bu sözlü edebiyat öğelerinden mitler ve dinsel törenler N. Scott Momaday'in The Way to Rainy Mountain (1969), House Made of Dawn (1966) ve Leslie Marmon Silko'nun Ceremony (1977) isimli romanlarında önemli bir yer tutmaktadırlar. Bu tezde, Momaday ve Silko'nun anılan romanlarında 'bir yere ait olma duygusu kazanmak için bir kişinin yurduna geri dönmesi' teması ve bu süreçte bazı kızılderili mitlerinin, dinsel törenlerinin ve bu kültür mirasını yeni nesillere aktaran yaşlı kişilerin, roman kahramanlarının ruhsal/ bedensel sağlık ve dengeye kavuşmasına nasıl katkıda bulundukları incelenecektir. Tez, giriş, üç ana bölüm ve bir sonuç bölümünden oluşmaktadır.
An ecofeminist approach to Margaret Atwood's Surfacing and Doris Lessing's The Cleft

Bu tez, Margaret Atwood'un Surfacing ve Doris Lessing'in The Cleft adlı eserlerindeki kadın, doğa ve ataerkillik arasındaki ilişkiyi ekofeminist yaklaşımla incelemektir. Bu çalışma, kadına ve çevreye karşı kötü muameleleri birlikte ele alarak, ataerkil yapıların bu koşulları nasıl meydana getirdiğini ele alır. Ekofeminizm kadının ve çevrenin değersizleştirilmesi arasında bir paralellik olduğunu ileri sürer. Bu çalışma ekofeminizmin tarihsel gelişimini ve bu kuramın dayandığı ilkeleri inceler. Bu çalışma aynı zamanda ekofeminizm ile benzer ideolojik özellikler taşıyan feminizm ve ekokritisizm gibi kuramlar arasındaki bağlantıları da ele alır. Bu çalışma ataerkil güçlerin ve yapıların, erkekleri kayırmak amacıyla yapılan çarpıtılmış kültürel değişimlerin sonucu olduğunu ortaya koyar. Bu güçler ve yapılar, erkeklerin daima kadın ve çevreye göre öncelikli olduğunu vurgular. Bu ataerkil benmerkezcilik kadın ve çevrenin istismar edilmesine yol açmaktadır. Üzerinde çalışılan iki roman karşılaştırmalı bir platformda ele alınmıştır ve bu romanlarda kadın, doğa ve ataerkillik gösterimlerinin arasında benzerlikler olduğu keşfedilmiştir. Ataerkillik üzerinde çalışılan bu romanlarda benzer araçları kullanarak kadın ve çevreyi istismar etmektedir. Bu çalışma ataerkil yapıların kadın ve çevreye saygı duyacak bir biçimde yeniden yapılandırılması gerekliliğini vurgulayan ekofeminist yaklaşımın sözü geçen romanlarda nasıl yansıtıldığını ortaya koymaktadır.