turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Spor müsabakalarında yaralanan üniversite öğrencilerinin gelecek kaygısı üzerinde bir araştırma

Yapılan çalışmanın esas amacı spor yaparken yer alanan ve sağlıklı üniversiteli öğrencilerin gelecek kaygısı ve umutsuzluk düzeylerini bazı sosyodemografik değişkenlere göre incelemektir. Bu çalişmada özellikle spor yaparken yer alanan üniversite öğrencilerinin gelecek ile ilgili kaygıları ortaya koyulmuştur. Araştırmanın evreni 2019 yılında Gazi, Ankara ve Hacettepe üniversitelerinde beden eğitimi ve spor yüksekokulunda öğrenim gören öğrencilerden oluşmaktadır. Araştırmanın örneklem grubu ise 150 öğrenci ile sınırlı tutulmuştur ve gönüllülük esasına göre random yöntemi ile anketimiz doldurulmuştur. Çalışmaya yaşları 18 ile 26 arasında değişen 72 Kadın ve 78 erkek katılmıştır. Araştırma yapılırken Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu öğrencileri ile iletişim kurulmuş ve ölçeklere verdikleri cevaplar neticesinde belli sonuçlara ulaşılmıştır. Araştırmada araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' ve Beck ve arkadaşları tarafından geliştirilen 'Beck Umutsuzluk Ölçeği' kullanılmış olup ve Kullanılan ölçeğin güvenilirlik seviyesi Cronbach's alpha katsayısı ile ölçülmüştür. Bu ölçeğin geçerlilik ve güvenirlik çalışmaları 1974 yılında Beck ve diğerleri tarafından ve Türkiye de ilk olarak 1993 yılında Seber ve diğerlerinin tarafından depresif hastalar üzerinde yapılmıştır. Analizler IBM SPSS 25 ve Excel 2010 versiyonu kullanılarak hazırlanmıştır. Sonuç olarak endişe hali, hem spor yaparken yer alanan sporcu öğrencilerin hem de sağlıklı sporcu öğrencilerin umutsuzluk, geleceğe ait duygu, motivasyon kaybı ve gelecekle ilgili beklenti ve değerlendirme düzeylerini etkilemektedir. Spor yaparken yer alanan sporcu öğrencilerin umutsuzluk düzeylerinin sağlıklı sporcu öğrencilerin umutsuzluk düzeylerinden fazla olduğu saptanmıştır. Çalışmanın literatür kısmında ise kaygı, yer alanma, stres ve motivasyona değinilmiştir ve bunların yol açtığı psikolojik ve fizyolojik hasarlar tanımlanmıştır. Konu Türkiye de ve uluslararası alanlarda yapılan araştırmalar ile detaylandırılmıştır.
Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin üniversitelerinin örgütsel imajına ilişkin algıları

Bu çalışma Hitit Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin kendi üniversitelerine dair örgütsel imaj algılarını araştırmak amacı ile yapılmıştır. Araştırma; yaş ortalaması 21,01 2, 24 olup katılımcılar 150 kadın 336 erkek Spor Bilimleri Fakültesi öğrencisinin katılımı ile gerçekleşmiştir. Araştırmada kişisel bilgi formu ve 'Üniversite Öğrencileri için Örgütsel İmaj Ölçeği' kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak; Cerit (2006) tarafından geliştirilmiş olan 'Üniversite Öğrencileri için Örgütsel İmaj Ölçeği' kullanılmıştır. Ölçek 'Akademik Çevre', 'Fiziksel ve Sosyal Çevre' ve 'Toplumsal Algılama' olmak üzere toplam üç alt boyuttan oluşmaktadır. Ölçek 5'i, likert tipi 20 sorudan oluşmaktadıe ve Cronbach alfa katsayısı,9042'dir. Elde edilen veriler analiz edildiğinde; örgütsel imaj ölçeğine ve alt boyutlarına ait algıların cinsiyet, aktif spor yapma durumu, spor türü, anne baba eğitimi, millilik ve yaşa göre farklılaşmadığı tespit edilmiştir. Katılımcıların bölümleri, sınıf düzeyleri ve kardeş sayıları ile örgüsel imaj puanları analiz edildiğinde; gruplar arası anlamlı farklılık olduğu tespit edilmiştir. 1 ve 2-3 kardeş olanların örgütsel imajlarının 6 kardeşli olanlara göre daha yüksek olduğu, bölüme göre akademik çevre alt boyutunda en fazla puanın spor yöneticiliği öğrencilerinin en düşük ise antrenörlük öğrencilerinin aldığı tespit edilmiştir. Yapılan korelasyon analizi sonucuna göre; bölüm ve kardeş sayısı ile fiziksek ve sosyal çevre, toplumsal algılanma alt boyutları, örgütsel imaj genel ölçeği arasında negatif yönlü ilişki olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak; Hitit Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin üniversitelerine yönelik örgütsel imaj algılarının olumlu yönde olduğu söylenebilir.
Bilgisayar ve öğretim teknolojileri eğitimi öğretmen adaylarının bilişim güvenliği eğitimi verebilme yeterliklerinin incelenmesi

Bu araştırma, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi bölümü öğretmen adaylarının bilişim güvenliği bilgilerini ve bilişim güvenliğine yönelik eğitim verebilme yeterliliklerini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu Sakarya, Amasya, Erzincan ve Siirt Üniversitelerinin Eğitim Fakültesi Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi bölümü 3. ve 4. sınıfta okuyan 375 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeli ile gerçekleştirilmiştir. Veriler, Türkçe'ye uyarlanan veri toplama aracı ile toplanmıştır. Eğitim Fakültesi BÖTE bölümünden doktorasını tamamlamış 3, Yönetim Bilişim Sistemlerinde bilişim güvenliği konusunda doktora yapan 1, Bilişim suçları konusunda doktorasını tamamlamış 1 ve Sakarya Emniyet Müdürlüğü Bilişim suçları biriminde görev yapan 1 emniyet mensubu olmak üzere toplam 6 kişiden uzman görüşü alınarak düzeltmeler ve konuya yönelik eklemeler yapılmıştır. Uyarlanan anket, bilişim güvenliği bilgisini ölçen 7 soru ve 4'lü derecelendirme özelliğine sahip 76 maddeden oluşmaktadır. Verilerin analizinde yüzde, frekans ve ortalama değerlerinden yararlanılırken, adayların bilişim güvenliği bilgilerinin çeşitli değişkenlere göre anlamlı farklılıklar gösterip göstermediğini belirlemek için ise Kruskal Wallis H-Testi ve Mann Whitney U-Testi yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi bölümü öğretmen adaylarının bilişim güvenliği bilgilerinin cinsiyete ve öğrenim görülen üniversiteye göre farklılaştığı görülürken; sınıfa, yaşa, günlük bilgisayar kullanım süresine, günlük internet kullanım süresine, bilgisayar sahiplik yılına ve bilişimgüvenliğin yönelik bir ders veya kurs alınıp alınmadığı durumuna göre farklılık göstermediği tespit edilmiştir. Ayrıca Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi bölümü öğretmen adaylarının büyük çoğunluğunun bilişim güvenliğine yönelik bir kurs veya ders almadıkları sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmanın bir diğer sonucu, adayların bilişim güvenliği bilgilerinin düşük düzeyde olduğu ve bilişim güvenliği eğitimi verebilme konusunda az sayıda konuda yeterli olduklarıdır. Bilişim güvenliğini tehdit eden unsurların ve bilişim suçlarının günümüzde arttığı göz önüne alındığında, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi öğretmen adayların bilgilerinin ve yeterliliklerinin beklenen düzeyde olmaması araştırmadan çıkarılabilecek en önemli sonuç olarak görülmektedir. Araştırma sonuçlarından yola çıkarak, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi öğretmen adaylarının bu konularda yeterli bilgi sahibi olmalarını ve bilişim güvenliğini sağlamaları amacıyla Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi lisans programında bu konuya yönelik zorunlu bir dersin olmasının faydalı olacağı düşünülmektedir. Bunun yanında bilişim güvenliğini tehdit eden unsurlara karşı önleyici tedbirlerin uygulanmasına yönelik bilgilendirme faaliyetlerinin yapılması yararlı olacaktır.
İşitime engelli gençlere uygulanan sözcük dağarcığı geliştime stratejilerinin incelenmesi

Bu araştırmanın genel amacı, işitme engelli üniversite öğrencilerinin mesleki eğitimlerindeki sözcük dağarcıklarının gelişimi için kullanılan stratejilerin incelenmesidir. Araştırmanın katılımcıları Anadolu Üniversitesi Engelliler Entegre Yüksekokulu, Grafik Bölümü birinci sınıfına devam eden on işitme engelli üniversite öğrencisi, araştırmacı, meslek dersinden sorumlu öğretim elemanı ve tez danışmanlarıdır. Araştırma 'Hazırlık Süreci', 'Uygulama Süreci' ve 'Zenginleştirme Çalışması' olmak üzere üç süreçte gerçekleştirilmiştir. Hazırlık ve uygulama süreci örgün eğitim, zenginleştirme çalışmasında ise internet üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileri videoteyp kayıtları, geçerlik komitesi ses kayıtları ve toplantı tutanakları, ders planları ve yansıtmalı değerlendirmeler, öğrenci ürünlerinden ve sözcük dağarcığı düzeylerini belirleme amaçlı test sonuçlarından oluşmaktadır. Döngüsel olarak toplanan veriler araştırma sürecinde ve sonunda çeşitli analiz teknikleri ile analiz edilmiştir. Veriler tez izleme komitesi tarafından düzenli olarak incelenmiştir. Disiplinlerarası modellerden Paralel Disiplinler Modeli ile gerçekleştirilen eğitim sırasında, işitme engelli öğrencilerin mesleki sözcük dağarcıklarının geliştirilmesine yönelik bir model oluşagelmiştir. Doğrudan ve dolaylı sözcük dağarcığı geliştirme stratejileri, etkili sözcük dağarcığı geliştirmenin temelini oluşturan; yeni öğrenilen sözcüklerin önceki bilgilerle bütünleştirilmesi, sözcüğün anlamlı bağlamlarda yeterli sayıda tekrar edilmesi ve öğrenilen sözcüklerin anlamlı bir şekilde kullanılmasına ortam sağlama özellikleri ile uygulanmıştır. Araştırma bulguları işitme engelli üniversite öğrencilerinin, mesleki sözcüklerin öğretilmesinde meslek ve dil derslerinin birlikte yürütüldüğü disiplinler arası modelden yarar sağladıklarını göstermektedir. Araştırmada işitme engelli öğrencilerin sözcük dağarcıklarını geliştirmek için soru sorma, boşluk doldurma ve metnin içeriğinden sözcüğün anlamını tahmin etme dolaylı sözcük dağarcığı geliştirme stratejileri kullanılmıştır. Aynı amaçla tanımlama yapma, sözcüğün eş anlamlısını verme, sözcük dağarcığı stratejilerinin doğrudan öğretimi ve grafik düzenleyiciler kullanma doğrudan sözcük dağarcığı geliştirme stratejileri kullanılmıştır. Tanımlama yapma ve soru sorma en fazla kullanılan sözcük dağarcığı geliştirme stratejileri olmuştur. Dersler sırasında doğrudan ve dolaylı sözcük dağarcığı geliştirme stratejileri birlikte uygulanmış ve öğrencilerin mesleki sözcükleri öğrenmelerine yarar sağladığı belirlenmiştir. Araştırmada işitme engelli öğrencilerin örgün eğitimden internet üzerinde gerçekleştirilen eğitime göre daha fazla yarar sağladığı belirlenmiştir.
Resim-iş eğitimi anabilim dalı öğrencilerinin, sanatlararası etkileşimin, görsel sanatlar eğitimine etkilerine ilişkin görüşleri: Gazi Üniversitesi, Gazi Eğitim Fakültesi örneği

Bu araştırmanın amacı, Resim-İş eğitimi alan öğrencilerin, sanatlararası etkileşimin, görsel sanatlar eğitimine olan etkileri konusundaki görüşlerini belirleyebilmektir. Araştırma, tarama modelinin kullanıldığı betimsel bir çalışmadır. Araştırmada veriler, açık ve kapalı uçlu sorulardan oluşan anket formu ile elde edilmiştir. Çalışma grubunu oluşturan öğrenciler, 2010- 2011 öğretim yılında Gazi Üniversitesi, Gazi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü, Resim-İş Eğitimi Anabilim Dalı'nda 'Resim, Heykel, Grafik Ana Sanat Dalı' eğitimi alan dördüncü sınıf öğrencileridir (n=74). Araştırma verilerinin analizinde frekans, yüzde, aritmetik ortalama değerleri ve Kruskal Wallis-H testi kullanılmıştır. Araştırma sonuçları: Öğrencilerin, anketteki, kapalı uçlu soru niteliğindeki 21 maddede yer alan 'Sanatlararası Etkileşimin Görsel Sanatlar Eğitimine Etkilerineİlişkin Görüşler'i '3' ve üzeri aritmetik ortalama puanlarıyla onayladıkları görülmektedir. Öğrencilerin, ders programlarında yer almayan sanat dalları ve 'sanatlararası etkileşim'le ilgili daha fazla bilgi ve deneyim kazanmaya ihtiyaç duydukları, bu konularla ilgili bilgi almaya, çalışmalar yapmaya istekli oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerin, 'bütünlüklü / bütüncül sanat'ı desteklemekle birlikte, 'disiplin merkezli sanat anlayışı'nı tamamen reddetmedikleri görülmektedir. Öğrencilerin, 22. Maddede yer alan açık uçlu soruya verdikleri cevaplara göre: Öğrenim gördükleri anasanat ve seçmeli sanat atölye dersleri ivdışında bir sanat dalına ait eserle aynı temada en çok sayıda çalışma yapan öğrenciler, Grafik Anasanat Dalı öğrencileridir. Öğrenim gördükleri anasanat ve seçmeli sanat atölye dersleri dışında bir sanat dalına ait eserle aynı temada en az sayıda çalışma yapan öğrenciler, Heykel Anasanat Dalı öğrencileridir. Öğrencilerin aynı temada çalışma yapmak için en çok tercih ettikleri sanat dalı 'Mimari'dir. Öğrencilerin, aynı temada çalışma yapmak için en az tercih ettikleri sanat dalı 'Müzik'tir. Öğrencilerin, araştırma anketindeki 11. ve 14. maddeye ait görüşlerinin, öğrenim gördükleri anasanat dallarına göre anlamlı bir şekilde farklılık gösterdiği belirlenmiştir: Grafik Anasanat Dalı ve Heykel Anasanat Dalı öğrencileri, 'sanatlararası etkileşim'i, atölye ortamında, gösteri yoluyla öğrenmede, 'öğretici'nin yetkinliğini' Resim Anasanat Dalı öğrencilerine oranla daha az önemsemektedirler. Grafik Anasanat Dalı öğrencileri, sinema sanatıyla görsel sanatlar arasındaki etkileşimi öğrenmenin, görsel sanatlar eğitimine olumlu etki edeceği görüşüne, Resim ve Heykel Anasanat Dalı öğrencilerine oranla daha fazla katılmaktadırlar. Bu sonuçlardan yola çıkarak; görsel sanatlar eğitimiyle, sanatlararası etkileşimin artırılmasına ve ileride yapılabilecek bilimsel araştırmalara yönelik öneriler sunulmuştur.
Din kültürü ve ahlak bilgisi derslerinin din okuryazarlık becerisine etkisi: Üniversite öğrencileri üzerine bir araştırma

Din okuryazarlığı; bir dine ait kavramlar, ibadetler, inanç esasları ile dinin tarihi ve sosyal arka planını bilmek anlamına gelmektedir. Bilimsel literatürde son yıllarda yerini alan bu kavramın öğretimi ile toplumda din hakkında yanlış bilgi sahibi olmaktan kaynaklanan dini cehalet ve taassubun önüne geçileceği düşünülmektedir. Ancak kavram, ülkemizin sosyo-politik yapısı, bireylerin eğitim öğretim süreçleri ve kültürel pedagoji açısından incelenmemiştir. Bu araştırma din okuryazarlığı kavramının yukarıdaki esasları dikkate alarak temellendirmesini sağlamayı ve çalışmadan elde edilen bulgular doğrultusunda DKAB derslerinin din okuryazarlık becerisine etkisini tespit etmeyi amaçlar. Çalışma, üç bölümden oluşmaktadır. Girişte problem durumu, araştırmanın amacı ve önemi tanıtılmaktadır. Birinci bölümde din okuryazarlığı kavramı ve tarihsel gelişimi, Türkiye'de din okuryazarlığı kavramı ve DKAB programlarında din okuryazarlığına ilişkin kazanımlar değerlendirilmektedir. İkinci bölümde, araştırmanın yöntemi, üçüncü bölümde bulgular ve yorum ve sonra elde edilen sonuç ve öneriler kısmı yer almaktadır. 2014- 2015 eğitim öğretim yılında 100 sorudan oluşan din okuryazarlığı başarı testi, 530 üniversite birinci sınıf öğrencisine uygulanmıştır. Testte, cinsiyet, yaş, mezun olunan lise türü, devam etmekte oldukları fakülte, anne babalarının eğitim düzeyi, ailenin aylık geliri, hayatlarının çoğunu geçirdikleri yerleşim birimi, dindarlık düzeyleri, dini bilgi edinmelerinde öncelikli kaynaklar, din anlayışları ve dini formasyon alıp almama durumları bağımsız değişkenler olarak belirlenmiştir. Belirlenen bu bağımsız değişkenlerle din okuryazarlığı başarı testinden alınan toplam puanlar ve din okuryazarlığının alt boyutlarından alınan puanlar karşılaştırılmış ve değerlendirilmiştir. Sonuçta üniversite öğrencilerinin din okuryazarlık düzeylerinin DKAB programlarındaki kazanımlara göre şekillendiği ayrıca yukarıdaki bağımsız değişkenlerin ekseriyetinin öğrencilerin din okuryazarlık düzeyleri üzerinde etkili olduğu tespit edilmiştir.
Üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılıkları ile dini yönelimleri ve öz-şefkatleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu araştırma, üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılıkları ile dini yönelimleri ve öz-şefkatleri arasındaki ilişkileri incelemek amacıyla yapılmış betimsel bir çalışmadır. Araştırma grubu; 2017- 2018 Eğitim-Öğretim yılı içerisinde Ankara ilinde bulunan Gazi Eğitim Fakültesi'nde öğrenim gören 538 kadın ve 154 erkek olmak üzere 692 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmanın bağımlı değişkeni olan psikolojik dayanıklılığı ölçmek için Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın bağımsız değişkenleri olan dini yönelim ve öz şefkati ölçmek için 'Yeniden Yapılandırılmış Dini Yönelim Ölçeği' ve 'Öz-Şefkat Ölçeği' kullanılmıştır. Cinsiyet ve diğer demografik değişkenlerin belirlenmesi için araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde öğrencilerin psikolojik dayanıklılık düzeyleri, dini yönelimleri ve öz-şefkatleri arasındaki ilişkileri belirlemek amacıyla Pearson Momentler Çarpım Korelasyon Katsayısı kullanılmıştır. Öğrencilerin psikolojik dayanıklılık düzeylerinin cinsiyete, sınıf düzeyine ve travmatik yaşantı durumuna göre farklılık gösterip göstermediğini belirlemek için bağımsız örneklem t testi kullanılmıştır. Ayrıca, öğrencilerin psikolojik sertlik düzeylerinin bölümlere göre değişip değişmediğini test etmek için One-Way ANOVA uygulanmıştır. Araştırmada dini yönelimlerin ve öz-şefkatin psikolojik dayanıklılık ile pozitif yönde anlamlı ilişkilere sahip olduğu saptanmıştır. Dini yönelim değerleri yüksek olan öğrencilerin psikolojik dayanıklılığının yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca bireylerin öz-şefkat düzeyleri yükseldikçe psikolojik dayanıklılık düzeylerinin de yükseldiği bulunmuştur. Araştırma grubunu oluşturan öğrencilerin psikolojik dayanıklılık düzeylerinde cinsiyetine göre farklılaşma bulunmamıştır. Sınıf düzeyine ve travmatik yaşantı durumuna göre anlamlı bir farklılaşma oluşmamıştır. Ancak araştırma grubunda psikolojik dayanıklılık düzeylerinin anabilim dallarına göre farklılık gösterdiğine ulaşılmıştır. Bulgular, ilgili araştırmalar ile tartışılmış ve sonuçlara ilişkin öneriler sunulmuştur.
Content teachers perceptions of the academic aural-oral skills of post-preparatory school students at Anadolu University

Yabancı dil olarak İngilizce öğretimi alanındaki son çalışmalar, ders anlatım yöntemlerinin geleneksel öğretmen merkezli yöntemlerden, konuşma merkezli iletişimin ve anlam merkezli görüş alışverişinin daha ön planda olduğu sımf içerisinde yoğun karşılıklı konuşma gerektiren yöntemlere doğru kaymakta olduğunu ortaya koymaktadır. Öğretim yöntemlerindeki bu değişiklikler, öğrencilerin yabancı dili alan öğreniminde daha etkin bir şekilde kullanmaları gerekliliğini ortaya çıkarmıştır. Üstelik, öğrenciler sınıf içerisindeki konuşmalara dayalı dil gelişimlerinin yanı sıra soru sorma, yorumda bulunma, açıklama yapma ve yanıt verme yoluyla alan öğretim elemanlarıyla iletişim halinde bulunmaya gereksinim duymaktadırlar. Bu değişim, alan öğretim elemanlarının öğrencilerden ders sırasında farklı katılım biçimlerini gerçekleştirmebeklentilerine neden olduğu gibi öğrencilerin de bu beklenen katılım biçimlerini gerçekleştirmelerinde çeşitli güçlüklere neden olmaktadır. Bu açıdan üniversite öğretim elemanlarının yabancı dilde yapılan alan derslerinde yabancı dil becerileri yönünden öğrencilerden beklentilerinin ve öğrencilerin bu beklentileri karşılamadaki güçlüklerinin bilinmesi gereklidir. Bu gerekliliğe dayandırılan bu çalışmada, Anadolu Üniversitesindeki öğretim elemanlarının hazırlık sınıfı sonrası öğrencilerin alan derslerindeki İngilizce konuşma ve dinleme becerilerine yönelik algılamaları araştırılmıştır. Araştırmada gerek duyulan veriler öğretim elemanlarına uygulanan anketler ve bu öğretim elemanları arasından yansız atama yoluyla belirlenen 20 öğretim elemanı ile yapılan görüşmelerle elde edilmiştir. Araştırmada alan derslerinde öğretim elemanlarının öğrencilerden en çok soru sorma ve yanıt verme dil becerilerini bekledikleri ortaya çıkmışta. Ayrıca, sosyal bilimler ve fen bilimleri alanındaki öğretim elemanlarının öğrencilerin konuşmaları ile ilgili algılamalarının birbirinden belirgin bir şekilde farklı olduğu da belirlenmiştir. Öte yandan öğretim elemanlarının ders anlatım yöntem ve tekniklerinin öğrencinin dinleme- konuşma becerisi üzerinde ciddi bir etkisi olduğu görülmüştür. Ek olarak, dersin türünün ve öğretim elemanlarının öğrencilerin derse sözlü katılımına verdikleri önemin, öğretim elemanlarının beklentileri ve öğrencilerde gözlemlenen zorlukların üzerinde etkisi olduğu da saptanmıştır.
Öğretmen adaylarının kişilik özellikleri ile çatışma yönetim yaklaşımları arasındaki ilişki

Çatışma yönetim yaklaşımları, bireylerin çatışmaların çözümlenmesi sürecinde sergiledikleri davranışlarla ilgilidir. Bireylerin çatışma yönetim yaklaşımlarını farklı değişkenler etkilemektedir. Kişilik özellikleri çatışma yönetim yaklaşımlarına etki eden önemli değişkenlerden birisidir. Bu çalışmada, öğretmen adaylarının kişilik özelliklerinin çatışma yönetim yaklaşımları ile ilişkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda araştırmada karma yöntem kullanılmıştır. Nicel boyutta araştırma, ilişkisel tarama modelinde desenlenmiştir. Araştırmanın nicel verileri 'Rahim Örgütsel Çatışma Envanteri' ve 'Beş Faktör Kişilik Özellikleri Ölçeği' kullanılarak, nitel verileri ise yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile elde edilmiştir. Araştırmanın örneklemini 2015- 2016 eğitim-öğretim yılında Eskişehir Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nde öğrenim gören 348 öğretmen adayı, çalışma grubunu ise 24 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmanın nicel boyutunda örnekleme yöntemlerinden çok aşamalı örnekleme kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama araçları ile elde edilen bilgilerin çözümlenmesinde nitel veri analiz paket programı ve nicel veri analiz paket programı kullanılmıştır. Nicel verilerin analizinde betimleyici istatistikler, bağımsız örneklem t testi, tek yönlü varyans analizi ve pearson momentler çarpımı korelasyon analizi uygulanmıştır. Varyans analizi sonucunda bağımsız değişkenler arasındaki farklılıkların kaynağını belirlemek için Tukey ve LSD çoklu karşılaştırma testleri kullanılmıştır. Nitel verilerin analizinde ise kod ve temalardan yararlanılarak çözümleme yapılmıştır. Nitel veri analiz programında modeller oluşturulmuş ve amaçlar doğrultusunda yorumlarda bulunulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre: Öğretmen adaylarının kişilik özellikleri ile çatışma yönetimi yaklaşımları arasındaki ilişki çoğunlukla düşük düzeyde bulunmuştur. Çatışma yönetim yaklaşımlarından hükmetme stilini, erkek öğretmen adayları daha fazla tercih etmektedirler. Ayrıca kişilik özelliklerinin duygusal denge boyutunda yaş ve sınıf değişkenine göre farklılıklar olduğu saptanmıştır. Öğretmen adayları ile yapılan görüşmeler sonucunda bir öğretmenin en çok dışadönüklük, sonra sorumluluk ve açıklık kişilik özelliklerine sahip olması gerektiği ortaya çıkmıştır. Ayrıca çatışma yönetim yaklaşımları ile kişilik özellikleri arasındaki ilişkiye bağlı olarak öğretmen adaylarının en çok hükmetme yaklaşımı ile kişilik özelliklerine ilişkin görüş bildirdikleri belirlenmiştir. Araştırmada; öğretmen adaylarının olumsuz bireysel tutumlar konusunda yaşadıkları çatışmaları azaltabilmek için öğretmen adaylarına ve çatışma yaşadıkları karşı taraflara eğitim fakültelerinde empati, iletişim, çatışma çözme ve çatışma yönetimi becerilerini geliştirmeye yönelik bilgi ve beceriler kazandırıcı eğitim programları düzenlenmesi önerilmektedir.