turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Fakir Baykurt'un romanlarında yer alan kişiler

Romanın Türkçe serüvenine Tanzimat ile başladığı kabul edilir. Servet-i Fünun döneminde büyük bir gelişme gösteren Türk romanı, 1950'li-1960'lı yıllara gelindiğinde aksaklıklarını geride bırakmış ve artık yetkin örnekleri verilebilen bir türdü. Cumhuriyet dönemi edebiyatçıları arasında yer alan Fakir Baykurt da işte bu dönemin yazarıydı. Dönem vurgusu önemli. Zira o yıllar tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'de de politik saflaşmanın keskinleştiği yıllardı. Bu politik saflaşma ve keskinleşmenin izi Baykurt'un hemen tüm romanlarında görülebilir. Baykurt bir öğretmen. Köy enstitülü. Gazi Eğitim Enstitüsü mezunu. Bu yönüyle genç cumhuriyetin tam da tasarladığı bir aydın aslında. Ancak Demokrat Parti tarafından görevden alınması ile bir sınıra çarpıyor. Devlet ya da iktidar denilebilir buna, çarptığı bu sınırı ya da yüzeyi romanlarında anlatıyor. Meslek hayatı bu yönde giriştiği örgütlenme çabası ile geçiyor. Devlet aygıtı ile girdiği bu ikili ilişki, belki bir bakıma açmaz kabul edilebilir, önemli romanlarında karşımıza çıkıyor. Bu çalışmada; Baykurt'un inşa ettiği gerçekçiliğe, romansal hakikate, adalete kişiler üzerinden bir bakış yöneltildi. Tırpan, Kaplumbağalar, Keklik, Yayla, Yılanların Öcü romanları bu çalışmanın kapsamına alındı. Sonuç olarak; arkasında taşıdığı tüm tarihsel, politik, sosyolojik yükle beraber önemli bir külliyat oluşturan Baykurt'un romancılığına farklı bir kapıdan giriş yapıldı. Tek tek roman kişileri üzerinden onun ne anlattığı anlaşılmaya çalışıldı.
Türk romanında efelik ve efeler üzerinde bir inceleme

Efelik, Batı Anadolu Bölgesi'nde yetişen ve bu bölgede devletin ve yerel güçlerin haksız uygulamalarına karşı çıkmak suretiyle dağa çıkan kişilerin maceralarını anlatmada kullanılan genel bir adlandırmadır. Özellikle 18. yüzyılın sonlarına doğru Osmanlı Devleti'nin önemli sorunlarından biri haline gelen efelik olgusunun tarihi zemini, araştırmacılar tarafından ortak kanıya varılamayan ve aydınlatılmayı bekleyen konulardan biridir. Cumhuriyet'in ilanı ile fiilen bitmiş olan efelik, günümüzde Türk kültürünün önemli bir parçası olarak gerek dansları, gerek kıyafetleri ile yaşatılmaya devam edilmektedir. Özellikle Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatı'nda bir anlatı malzemesi olan efelik teması, hikaye, roman, tiyatro vb. edebi türlerde kullanılmaktadır. Bu araştırmada efelik teması sadece roman türünde incelenmiş, romanların seçiminde herhangi bir yıl kısıtlamasına gidilmemiştir. Çalışmada önce efelik ve eşkıyalık arasındaki ayrıma açıklık getirilmiş, ardından efelik kültürünün Türk romanlarına nasıl yansıdığı tespit edilmiş ve efelik temasının yazarlar tarafından nasıl bir bakış açısıyla işlendiğini ortaya konulmuştur. Efelik temasının daha çok Aydın, İzmir, Manisa vb. Batı Anadolu Bölgesi'nde yer alan illerde yetişen yazarlar tarafından kaleme alındığı ve 1960'lı yıllar ve sonrasında daha sıklıkla işlendiği tespit edilmiştir. Yazarlar bu temayı; yok olmaya yüz tutmuş olan efelik kültürünü canlandırmak, yeni nesle bu kültürü aktarmak, hatta öğretmek, efelik konusundaki yanlış izlenimleri silmek vb. amaçlar doğrultusunda ele almışlardır. Romanlara konu olan efelerin başında, on beş yıl şekavet hayatı süren Çakırcalı/Çakıcı Mehmet Efe gelmektedir. Ardından Atçalı Kel Mehmet Efe, Gökçen Efe, Yörük Ali Efe vb. efelerin Türk romanlarında başkahraman olarak yer aldıkları görülmektedir. Efelerin hayatlarının anlatıldığı bu biyografik romanlarda, bazı motiflerin ortak olarak kullanıldığı da karşımıza çıkmaktadır. Örneğin; efelerin öksüz/yetim olmaları, Yörük olmaları, çoban olmaları, pehlivan olmaları vb. Kısaca efelik, 33 romanın ana teması haline gelmiştir. Fakat söz konusu romanlar, Türk romanın en etkili isimlerinden çok, yerel düzeyde kalmış yazarlar tarafından kaleme alınmış eserlerdir. Bu durum efelik temasının henüz yerel bir tema olarak kaldığını, genel Türk edebiyatının temel bir teması ve malzemesi olamadığını göstermektir.
Ortaöğretim öğrencileri ve öğretmenlerinin Türk edebiyatı dersine yönelik tutumlarının değerlendirilmesi: Taşköprü örneği

İOrtaöğretim Öğrencileri ve Öğretmenlerinin Türk Edebiyatı Dersine Yönelik Tutumlarının Değerlendirilmesi? adlı bu çalışmada Kastamonu ili Taşköprü ilçesindeki ortaöğretim kurumları öğretmen ve öğrencilerinin Türk edebiyatı dersine olan ilgi düzeylerinin belirlenmesi ve bu ilgilerinin bazı tanımlayıcı özelliklere göre farklılaşıp farklılaşmadığının belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada modern istatistiki yöntemler kullanılarak sonucun tespit edilmesine çalışılmıştır. Araştırmanın evrenini Kastamonu ili Taşköprü ilçesindeki ortaöğretim kurumları oluşturmaktadır. Araştırma grubu Taşköprü Lisesi, Taşköprü Anadolu Lisesi, Taşköprü Sağlık Meslek Lisesi, Mustafa Sıtkı Erkek Anadolu Teknik Lisesi, Taşköprü İmam-Hatip Lisesi, Sevim Tokatlı Kız Teknik ve Meslek Lisesi, Taşköprü Anadolu Öğretmen Lisesi'nde bulunan 122 öğretmen ve 1728 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemi 1207 öğrenci ve 75 öğretmenden oluşmaktadır. Araştırmada veriler öğretmenler ve öğrenciler için ayrı ayrı hazırlanmış iki bölümden oluşan anket yöntemiyle toplanmıştır. Anketlerin birinci bölümünde katılımcıların yaş, cinsiyet vb. gibi tanımlayıcı özelliklerinin belirlenmesine yönelik sorular yer alırken, ikinci bölümde Türk edebiyatı dersine yönelik tutumlarını belirlemeye yönelik tutum ölçeği yer almıştır. Toplanan veriler SPSS 17.0 istatistik programı aracılığıyla çözümlenmiştir. Araştırma, tarama modelinde gerçekleştirilmiştir. Giriş bölümünde problem, çalışmanın amacı, önemi ve sınırlılıklarına, varsayımlara, yer verilmiştir. Kavramsal çerçevede edebiyatın tanımından, edebiyatın ve Türk edebiyatı dersinin işlevlerinden, tutum kavramından ve tutumların yapısından bahsedilmiştir. Konu ile ilgili araştırmalara yer verilmiştir. Yöntem bölümünde çalışmada kullanılan araştırma modeline yer verilmiş, katılımcı listesi gösterilmiş, veri toplama tekniklerine ve verilerin çözümlenmesine yer verilmiştir. Bulgu ve yorumlarda verilerin çözümlenmesi sonucu ortaya çıkan değerler ve bu değerler doğrultusunda ortaöğretim öğrencilerinin Türk edebiyatı dersine olumlu tutum geliştirmeleri için neler yapılabileceği konusunda fikirler öne sürülmüştür.
Xıx. yüzyıl tezkirelerinde şairlerin şahsiyeti ve edebi kişiliklerine dair tespitler

Klasik Türk edebiyatının vazgeçilmez kaynaklarından olan tezkireler yalnızca edebiyat tarihimize değil geçmişşin bütününe de ışık tutan önemli biyografik eserlerimizdendir. Sanatı var eden sanatçıların hayatı, sanatı ve eserlerine dair bilgiler veren tezkirelerin günümüzde de geçmişş hakkında bilgi edinme ve geçmişşe dair bakış açısı geliştirme özelliğinden söz edilebilir. Hazırladığımız bu çalışmada Doğu ile Batı arasında önemli bir tarihsel dönemi ihtiva eden XIX. yüzyıldan seçtiğimiz Arif Hikmet Tezkiresi, Hatimetü'l Eş'ar ve Şefkat Tezkiresi ile aynı dönem sanatçılarının hayatlarına, kişiliklerine ve sanatçı yönlerine dair bakış açılarını belirlemeye çalıştık. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde tezkire kavramı, tarihi gelişimi ve Türk edebiyatındaki tezkirecilik hakkında önemli noktalar ön plana çıkarıldı. Çalışmamızın ana bölümünü oluşturan ve beş yüz kırk yedi sanatçının incelendiği ikinci bölümde ise tezkire yazarları tarafından edebi kişiliklerine dair bilgi verilen sanatçıların kişilik özellikleri ve eserlerine ait değerlendirmeler tespit edildi. Bu bölümde farklı tezkirelerin aynı şairi hangi özellikleriyle ve nasıl ele aldığı amaçlandı. Çalışmamızın üçüncü ve son bölümünde ise incelenen tezkirelerde sadece adından söz edilen veya çalışmamıza konu olan yönlerine dair bilgi bulunmayan dört yüz elli dokuz şair de tablolar halinde ele alındı. Geneli itibariyle, hazırladığımız bu çalışmada adı geçen üç tezkirede yer alan ve edebi kişiliği hakkında tezkire yazarları tarafından bilgi verilen şairler etrafında geliştirilen farklı bakış açıları tespit edilmeye çalışıldı. Bu çalışmanın edebiyat araştırmacılarına yeni bir bakış açısı kazandıracağı düşüncesindeyiz.
Tuhfe-i Hüsamİ

Bu çalışmada, Anadolu sahasında manzum olarak yazılmış Farsça-Türkçe sözlüklerin ilki olan Tuhfe-i Hüsami ele alınmıştır. Farsça-Türkçe olarak manzum şekilde yazılan bu sözlüğün çeviri yazılı metni hazırlanarak sözlük bilimsel incelemesi ve dizini yapılıp bilim alemine tanıtılmaya çalışılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde, manzum sözlükler hakkında genel bir bilgi verilmiş, Anadolu sahasında yazılan manzum sözlüklerin bir kısmı liste halinde aktarılmış ve Tuhfe-i Hüsami'nin önce müellifi olan Hüsam b. Hasan el-Konevi'nin ulaşabildiğimiz kaynaklardan biyografisi hazırlanmış sonra eser ve türü hakkında geniş bilgi verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde Tuhfe-i Hüsami'nin sözlük bilimsel incelemesi yapılmıştır. Üçüncü bölümünde ise eserin çeviri yazılı metni yapılmış, üzerinde çalıştığımız nüshada yer alan aruz ve müstensih hataları dipnotta verilmiştir. Çalışmanın dördüncü ve son bölümünde ise Tuhfe-i Hüsami'nin Türkçe-Farsça ve Farsça-Türkçe dizini hazırlanmıştır.
Türk dünyası efsanelerinde 'Su çıkarma' motifi üzerine bir araştırma

Bu çalışma, Türk Dünyası efsanelerinde'su çıkarma motifi' ve motifin dini-mitolojik kökenini ele almaktadır. Halk anlatıları arasında, günlük hayatın ve inanmaların en yoğun şekilde yansıdığı tür olan efsane metinlerinde, su çıkarma motifinin incelenmesi Türk kültürü ve inançlarının bütün olarak incelenmesine yardımcı olacaktır. Çalışmanın Giriş bölümünde araştırmanın konusu, araştırmanın amacı, araştırma konusuyla ilgili belli başlı çalışmalar, araştırmanın yöntemi, veri analizi ile ilgili bilgi verilmiştir. Efsane kavramı ve tanımı, efsane üzerine yapılan çalışmalar belirtilmiştir. Birinci Bölüm'de, Türk kültürü ve inancında su kültü ele alınmış, su ile ilgili inanmalar mukaddes kitaplara göre ve Türk inancına göre değerlendirilmiştir. İkinci Bölüm, iki ana başlıktan oluşmaktadır. Bu başlıklarda su çıkarma motifinin mitolojik kökeni ve dini kökeni ele alınmıştır. Alt başlıklarda efsane örnekleri incelenerek, kökeni tespit edilmeye çalışılmıştır. Üçüncü Bölüm'de su çıkarma sebepleri ve su çıkarma yöntemleri tablo şeklinde verilmiş, incelenen 101 metin alfabetik sıra ile tabloda gösterilmiştir. Dördüncü Bölüm'de çalışmada incelenen efsane metinleri, alfabetik sıra ile verilmiştir. Sonuç kısmında önceki başlıklarda ele alınan konulara göre değerlendirmeler yapılmış, su çıkarma motifinin kökeni ile ilgili genel çıkarımlar yapılmıştır. Çalışma; metinlerin alfabetik olarak verilmesi, ekler bölümünde yer alan efsanelerin kaynakları ve efsane adları dizini ile son bulmaktadır. Yararlanılan kaynaklar son kısımda verilmiştir.
Tarık Dursun K 'nın hayatı, hikaye ve romanları üzerine bir inceleme

Tarık Dursun K. , 26 Mayıs 1931'de İzmir'de doğmuştur. İlköğrenimine 1938 yılında İzmir'de başlar; 1943 yılında Ankara'da tamamlar. Ortaokulu üçüncü sınıfta bırakarak erken yaşta hayata atılır. Edebi hayatı İzmir'de Anadolu gazetesinde, şiirle başlamıştır. 1949 yılından itibaren hikayeye yönelmiş; hikayelerini Kaynak, Yeditepe, Mavi, Yeni Ufuklar, Seçilmiş Hikayeler, Varlık, Yelken gibi dergilerde yayımlamıştır. Cengiz Tuncer'le Devr-i Alem (1951) adında bir şiir kitabı da çıkarmıştır. Anadolu gazetesinde başlayan gazeteciliğini, bu şehirde Halkın Sesi gazetesinde sürdürmüş; Ankara'da ve İstanbul'da, Ulus, Yeni Gün, Pazar Postası, Son Posta, Vatan, Milliyet, Dünya, Yeni Yüzyıl, Yeni Binyıl gibi gazetelerde sürdürmüştür. Gazetecilikte yaptığı röportajlar eserlerine konu olacak ilginç olayları yakalamasına imkan vermiştir. Yazar, Kervan (1952), Uyanış (1955)-1956), Şimdilik (1956) ve Günümüzde Kitaplar (1973-1974) gibi dergileri çıkarmıştır. 1958'de İstanbul'da başlayan aktif sinemacılık serüveninde yönetmenlik yapmış ve birçok filmin senaryosunu yazmıştır. Sinemada da hikaye ve romanlarında olduğu gibi sosyal konulara yönelmiştir. Hikayede Panait İstrati, E. M. Remarque gibi yabancı yazarların etkisinde kalmıştır. Sosyal gerçekçilik anlayışıyla, kadınların ezilmesi, işçiler, kaçakçılar, ağalar, töreler, kadın erkek ilişkileri, gecekondu yaşamı vb. konuları hikaye ve romanlarında ele almıştır. Hikaye türü olarak M. Şevket Esendal'in, şiirsel dili ve 'küçük insan'ın iç dünyasını anlatma şekli sebebiyle Sait Faik'in etkisinde kalmıştır. Sinema tekniğinden yararlanma becerisi ile özgün bir hikaye oluşturmuştur. Romanlarında ise daha çok sosyal konulara yer vermiştir. Elli beş yıldır ağırlıklı olarak hikaye yazan Tarık Dursun, anı türüne yakın kısa hikayeleriyle Türk hikayesinin önemli bir ismi olmuştur. Hikayeleriyle Türk Dil Kurumu, Sait Faik, romanlarıyla Orhan Kemal ve Yunus Nadi Roman Ödüllerini kazanmıştır.
Diyarbakır Ziya Gökalp Yazma Eser Kütüphanesindeki 577 nolu mecmuanın tanıtımı ve 75-179 varakları arasındaki gazellerin transkripsiyonu.

Kelime anlamı olarak bir araya getirilmiş, toplanmış anlamına gelen mecmua; edebiyatta ise belli amaçlar için bir araya getirilmiş şiir ve yazıların bir araya getirildiği eserlerdir. Konularına göre çok sayıda mecmua vardır. Bunlardan en dikkat çekici olanı şiir mecmualarıdır. Şiir mecmuaları bir bakıma günümüzdeki şiir antolojilerinin eski halidir. Şiir mecmuaları yazıldıkları yüzyılın şiir zevki ve beğenileri hakkında bir kanaat sahibi olmamızı sağlar. Eski Türk Edebiyatı alanında özellikle şairlerin divan adı verilen ve şiirlerini bir araya getirdiği eserler o kadar çok araştırma ve inceleme konusu haline geldi ki artık üzerinde çalışılacak kayda değer pek divan kalmadığı söylenebilir. Bu da araştırmacıları birçoğu kütüphanelerde daha dokunulmamış mecmualara yöneltti. Mecmualar edebiyat tarihi açısından daha sağlam değerlendirmelerde bulunmak için kesinlikle başvurulması gereken kaynaklardır. Tezkirelerin çoğunda ayrıntılara inilmeden birçok şair için belli kalıpların dışına çıkılmadan yapılan değerlendirmeler mecmualar aracılığıyla daha sağlam değerlendirmelere dönüşebilir. Mecmualar divan sahibi olmayıp şiirleri olan birçok şairin tanınmasını sağlar, ve yazıldığı dönemin edebiyat ve sanat zevkinin belirlenmesinde önemli roller üstlenir. Üzerinde çalıştığımız mecmua 15. yüzyıldan başlayıp 19. yüzyıla kadarki bir zaman yalpazesinde özellikle Diyarbakırlı şairlere ait şiirlerin yoğunlukta olduğu bir şiir mecmuasıdır. Bu mecmuada tezkirelerde adı geçen ve hakkında pek bilgi olmayan şairlerin yanında, Nabi, Fuzuli, Bağdatlı Ruhi; Yavuz Sultan Selim, Şah İsmail gibi meşhur şairlerin bile divanlarında bulunmayan bazı şiirleri de ihtiva etmesi bakımından son derece önemli bir eserdir.
XIX. yüzyıla ait bir şiir mecmuası (V.: 410b-552a)

Klasik Türk Edebiyatı Türklerin İslam medeniyeti çerçevesinde meydana getirdiği bir edebiyattır. Uzun bir geçmişşi olan klasik Türk edebiyatında konu kadarsözün söyleniş şekli ve söz güzelliği de önemli olmuştur. Klasik Türk edebiyatının önemli kaynaklarından olan şiir mecmuları meraklılarınca derlenmiş şiirlerden müteşekkil eserlerdir. Çalışmamıza konu olan mecmua da XIX. yüzyıla ait bir şiir mecmuası olup, Konya Yazma Eserler Bölge Kütüphanesi Kahramanmaraş Karacaoğlan İl Halk Kütüphanesi Koleksiyonu 128 numarada kayıtlıdır. Tamamı 578 varak olan bu mecmuadaki şiirlerin çoğu dini-tasavvufi muhtevalıdır. Mecmuanın birkısmı(206b-410a) Erdal YALÇIN tarafından yüksek lisans tezi olarak yapılmıştır. ( 1a -206a) varaklar arası ise Ömer Ali KARAGEÇEN tarafından yapılmaktadır. Mecmua, genelde divan şairlerinin şiirlerinden müteşekkildir. Mecmuanın büyük bir bölümü iseMaraşlı divan şairi Hami'nin şiirlerini ihtiva etmektedir. Mecmuada 25 şairin adı geçmektedir. Bu çalışmayla söz konusu şiir mecmuasını tanıtmış bulunmaktayız.
Yapı ve işlev bakımından Oğuz Atay'ın 'Tehlikeli Oyunlar' romanında çekim edatları

Bu çalışmada, genel olarak tanımları, yapıları ve işlevleri bakımından edatlar, Oğuz Atay'ın Tehlikeli Oyunlar adlı romanındaki örnek cümlelerden hareketle incelenmeye tabi tutulmuştur. Bu bağlamda, roman cümle cümle incelenmiş ve bütün edatlar ortaya çıkarılmış; elde edilen ham malzeme önde gelen dilbilimcilerin teorik görüşleri doğrultusunda analiz edilmiştir. Türkçedeki edatların yaklaşık hepsinin, cümle içindeki durumu, yapısı, işlevi ortaya konmuş; varsa, o güne kadar tespit edilmemiş yeni işlevlere dikkat çekilmiştir. Tez, Giriş hariç beş bölümden oluşmaktadır: Giriş'te Türk dilbilimcilerin, geçmişşten bugüne, genel itibarıyla edatlara bakışının teorik çerçevesi ele alınarak, ileri sürülen düşünceler mukayese edilmiş ve karara bağlanmıştır. Geriye kalan bölümlerde edatların yapı ve işlevleri, Oğuz Atay'ın Tehlikeli Oyunlar adlı romanında kullandığı cümlelerden hareketle hem teorik hem de pratik olarak tartışılmış ve elde edilen veriler bir hükme dönüştürülmüştür.
Ahmet Eflakİ'nin Menakıbü'l-Arifİn adlı eserinde Türk halk kültürü unsurları

Halk kültürü, başlangıçtan geleceğe uzanan bir bütündür. Bu bütünü anlamlandırabilmek için öncelikle o kültüre ait birikimlerin derlenip toparlanması ve çözümlenmesi gerekmektedir. Çözümlenen bu kültür unsurlarının, kültürel kod dizilimi içerisindeki yerine oturtulması ile kültür bütünlüğü hakkında bir fikir elde edilir. Böylece bu çalışmalar neticesinde kültür tarihindeki karanlık noktaları aydınlatarak, geçmişşten günümüze ne gibi değişiklikler geçirdiği belirlenir. Türkler tarih sahnesine çıktıkları ilk andan itibaren farklı kültür bölgelerinde yaşayarak birikim edinmiştir. Birçok komşuya sahip olan Türkler, çeşitli dinlerin etkisine girmiş, her devirde kültürel birikimini farklı ürünlerle dile getirmiştir. İslamiyet'in kabulünden sonra yeni dinin unsurlarını eski kültürel formlarla birleştirerek kendisine uyarlamıştır. Bu uyarlamaların sosyal hayata olduğu kadar yazılı eserlere de yansıması sonucu kültürel aktarım gerçekleşmiştir. Ancak 11 .-14. asırlar arasında Anadolu'da yaşanan Moğol istilaları ile birçok yazılı eser kaybolmuş, kültürel aktarımda aksama yaşanmıştır. Bu dönemden elde kalan eserlerin önemli bir kısmı tekke ve tarikat çevrelerince kaleme alınan eserlerdir. Bu sebeple, bahsi geçen devri ve devrin kültürel görünümünü anlayabilmek için o dönemden geriye kalan eserlerin bilimsel açılardan incelenmesi ve değerlendirilmesi gerekmektedir. Yapılan bu çalışmada, Ahmed Eflaki'nin Menakıbü'l-Arifin adlı menkıbe kitabı geçiş dönemi unsurları, adetler, inanışlar, kerametler, rüyalar, mutfak kültürü, veli kültü gibi birçok halkbilimi unsurları açısından incelenmiştir. Eserde tespit edilen halk kültürü unsurları bölümler halinde verilmiş ve 'İşlevsel Halkbilimi Kuramı' çerçevesinde değerlendirilmiştir.
Na'ili'nin gazellerinde son san'atları

'Na'ili'nin Gazellerinde Ses Sanatları' isimli bu çalışmamızda Edebiyat araştırmacılarının 'lafz ya da söz sanatları' başlıkları altında tasnif ettikleri ses sanatlarının Na'ili'nin gazellerinde nasıl ve ne sıklıkla kullanıldıklarını araştırdık. Çalışma giriş, inceleme ve indeks olmak üzere üç bölümden oluşmaktadır. Girişte, çalışma ve metodu hakkında kısa bir bilgi verilmiş, inceleme kısmında ise öncelikle bu ses sanatları hakkında açıklama yapılmış daha sonra Na'ili'nin gazellerindeki kullanışlarına geçilerek örnek beyitler verilmiştir. İndeks bölümünde ise Na'ili'nin gazellerinde yer alan ses sanatlarının hangi gazelin beytinde kullanıldığı gösterilmiştir. Çalışmada Na'ili'nin gazellerinde yer alan ses sanatlarının hangi sıklıkla ve ağırlıkla ne derece başarılı kullanıldıkları verilmeye çalışılmış böylece Na'ili'nin gazellerinde mana sanatlarının yanı sıra ses sanatlarının da başarılı bir şekilde kullanıldığı görülmüştür.
Çokan Velihanov

19. yüzyılda Kazakistan topraklarında yürütülen ilmi araştırmalarda yeni neslin öncüsü Çokan Cengizoğlu Velihanov'un özel bir yeri olmuştur. Çokan Velihanov, Kazak hanı Abılay Han neslinden olup, Kazakistan ve Orta Asya halklarının folklor, sözlü edebiyat, destan ile efsanelerini araştıran ve Marko Polo'dan sonra Doğu Türkistan'a ilk adım atan Kazak bilim insanıdır. Çokan Velihanov, 19. yüzyıl Çağdaş Kazak edebiyatının öncülerinden olup, Manas'ı tespit ederek yazıya geçirmiştir, Kazak halkının çağdaş dünya ile yüz yüze gelmesi için ortaya koyduğu çabalarla tanınmıştır. Çokan, ilk Kazak ressamlarından olup eserlerinin çoğunu Rusça yazmıştır. Bağımsızlık sonrası eserleri Kazakçaya aktarılmıştır. Çokan Velihanov'un çalışmaları Türkistan halklarına ortak tarihi miras olarak kalacaktır. Onun çalışmalarının incelenmesi, Türk halklarının örf adetlerini, geleneklerini unutturmadan gelecek nesile aktarmak anlamına gelecektir.
Cahit Öztelli'nin makale ve araştırmalarının derlenmesi, dil edebiyat ve kuram açısından değerlendirilmesi

Bu çalışma, Cahit Öztelli'nin Makale ve Araştırmalarının Derlenmesi, Dil, Edebiyat ve Kuram Açısından Değerlendirilmesi admı taşıyor. Cahit Öztelli, 1910 yılında Erzincan'da doğdu. Yıllarca edebiyat öğretmeni olarak çalıştı. Milli Folklor Enstitüsü'nü kurdu ve müdürlüğünü yaptı. Türkiye'yi köy köy, kasaba kasaba gezerek kaynakları yerinde inceledi ve bunları bilim dünyasma kazandırdı. 23 kitap ve 400 kadar makaleye imza attı. Makaleler, çoğu zaman farklı yayınlarında tekrarlanmıştır. Bu durumda genel makale sayısı daha az görünmektedir. Ancak biz1' bu çalışmada sadece halk edebiyatı ile ilgili makalelerini alarak bir sınırlamaya gittik. Çalışmamızın giriş bölümünde onun hayatı ve alana katkıları hakkında geniş bilgi vermeye çalıştık. Daha sonra halk edebiyatına katkılarını değerlendirip, kitaplarının bibliyografya künyelerini ekledik. Ayrıca kitaplarını kısaca tanıttık. Makalelerini oluşturduğumuz dizinlere göre dil, edebiyat ve kuram açısmdan değerlendirdik. Öztelli'nin Makalelerinin Sınıflandırılması I. Folklor ve Halk Edebiyatı II. Aşıklar ve Aşık Edebiyatı m. Tekke Edebiyatı ve Tekke şairleri IV. Atasözü ve Deyimler V. Masallar VI. Efsaneler Vn. Nasreddin Hoca ve Fıkraları VTH. Çocuk ve Halk Oyunları IX. Halk Hekimliği X. Halk Şiiri XI. Halk Hikayeleri ve Dede Korkut XII. Gelenek ve Halk İnançları Çalışmamız, sonuç ve bibliyografya bölümleriyle sonlandırdmıştır.
Ali Emiri Efendi ve divanı

Bu tez çalışmamızda konu olarak Ali Emiri Efendi'nin Divanı'nı Latin Harflerine transkribe etmeyi tercih ettik. Ancak sadece bununla sınırlı kalmayıp şairin hayatı, edebi kişiliği, eserleri ve şiirlerinin şekil ve muhteva özelliklerini de ayrı ayrı ele aldık. Çalışmamız dört bölümden oluştu. Birinci bölümde şairin hayatı ve şahsiyetine yer verildi. Özellikle şahsiyeti ile ilgili bölümde şair çeşitli özellikleri ile ele alınmaya çalışıldı. Çalışmamızın ikinci bölümünde ise şairin edebi kişiliği, eserleri ve fikir hayatı incelendi. Bu bölümde de şairin edebi kişiliğine etki eden unsurlar ayrı başlıklarla tespit edilip değerlendirilmeye çalışıldı. Eserleri ise başta Millet kütüphanesi olmak üzere çeşitli kaynaklardaki bilgilerden de yararlanılarak ayrıntılı bir şekilde tanıtıldı. Üçüncü bölümde bu çalışmanın bel kemiğini oluşturan divanın şekil ve muhteva özellikleri ele alındı. Divanın muhtevası alt başlıklar oluşturularak ve örnekler verilerek bilgilendirilmeye gayret edildi. Şekil özelliklerinde ise divanda geçen nazım şekilleri ve türleri hakkında bilgiler verildi. Çalışmamızın son kısmı ise asıl konumuz olan transkripsiyonlu divan metnine ayrıldı. Çalışmanın sonunda ise araştırmalarımız sırasında faydalandığımız kaynakların listesi verildi.
Emir Kıvırcık'ın Büyükelçi ve Elie Wiesel'in Gece adlı eserlerine yansıyan antisemitik ögeler: Bir imgebilim çalışması

Bu çalışmanın amacı, Emir Kıvırcık'ın 'Büyükelçi' adlı eseri ile yazar Elie Wiesel'in 'Gece' adlı eserlerine yansıyan antisemitik ögeleri tespit ederek karşılaştırmalı edebiyat bilimi verileri ışığında bir imgebilim çalışması ortaya koymaktır. Çalışmada, her iki eserde tespit edilen antisemitik ögelerin tarihsel, kültürel ve sosyal boyutlarını, bu ögelerin yazarlar ve karakterler üzerindeki etkisini çoğulcu inceleme yöntemi ile karşılaştırmak ve bütün bunları kalıpyargı ve önyargıların oluşumu bağlamında imgebilimin verilerine başvurarak ortaya çıkarmak amaçlanmıştır. Söz konusu çalışmada incelenen antisemitizm sorunu; tarihin tanık olduğu Yahudi soykırımını farklı ulusların bakış açılarıyla ele almaktadır. Yahudi soykırımının bu ulusların edebiyatlarına nasıl yansıdığını ve onların bu olaya karşı tutumlarını edebiyat aracılığıyla saptayarak ortaya koymaktadır. İmgebilim bu doğrultuda, iki eserdeki antisemitik ögelerin farklı uluslara nasıl yansıdığını görmek açısından bize yardımcı olacaktır.