turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ayfer Tunç'un romanlarında yabancılaşma

Bu çalışmada, Ayfer Tunç'un yayımlanmış yedi romanı yabancılaşma izleği doğrultusunda incelenmiştir. Romanlarda oldukça etken olan ağrı, keder, azap, sıkışmışlık ve travma temleri ışığında yabancılaşmanın izi sürülmüştür, özellikle başkişi olan anomik roman figürlerinin kimlik ve kişilik bunalımlarının, kendilerine ve dünyaya olan yabancılıklarının dinamikleri ortaya konmuştur. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde yabancılaşma kavramı ve dünya edebiyatında yabancılaşma üzerine kuramsal bilgiler ele alınmaya çalışılmış, ikinci bölümde ise Türk edebiyatında yabancılaşma kavramı, modernist roman ve Ayfer Tunç edebiyatı üzerinde durulmuştur. Çalışmanın üçüncü ve son bölümü roman incelemelerine ayrılmıştır; romanlardaki anomik ve genelde başkişi olan bireyler aile yapıları, toplum içindeki duruşları ve ölüm/intihar halleri odağa alınarak incelenmiştir. Yazarın romanlarında neredeyse aile yapısı kadar çok yer kaplayan ölüm izleğinin işlevleri de incelenmiştir. Sonuç olarak, öteki olmaya ve dışlanmaya toplumun en küçük birimi olan ailede başlayan bireylerin yabancılaşmalarının toplumsal bilinçdışıyla birlikte kendine yabancılaşmaya evrildiği saptanmıştır.
A comparative study of the sense of displacement and unbelonging in the novels: The Saint of Incipient Insanities and The Buddha of Suburbia

Bu çalışma, yerinden edilmişlik ve aidiyetsizlik hissini Elif Şafak'ın Araf ve Hanif Kureishi'nin Varoşların Budası romanları doğrultusunda incelemektedir. Bu romanlar bir yandan sürgün, ev, arada kalmışlık ya da hiçbir yere ait olamama gibi kavramları sorunsallaştırırken bir yandan da aidiyet hissini gerçekleştirebilecek alternatif ev ve aile yapıları önerir. Göç ve melezlik temaları açısından zengin olan bu romanlar, sadece göçmenlerin değil onlarla iletişim içerisinde olan insanların da hayatlarını ve deneyimlerini anlatır. Bu yüzden, yerinden edilmişlik ve aidiyetsizlik hissini konu alan bu romanları çalışmak oldukça önemlidir çünkü bu romanlar bu hislerin sadece göçmenlere özgü olmadığını ve hatta sürgün ve göç yaşantılarının bile olumlu ve yapıcı etkilerinin olabileceğini gösterir. Bu çalışma, ilk olarak sürgün edilmişlik ve aidiyetsizlik hissini kuramsal metinlerin yardımıyla açıklamaya çalışır; daha sonra bu hislerin anlaşılması zor olan yerinden edilmişlik hissini nasıl ortaya çıkardığı yakın okumalarla sunulur. Göçmen olsun ya da olmasın, bu iki romandaki tüm karakterler bu hislerle bütünleşen ve sevilen bir evin, ailenin ya da vatanın yitimi ile ortaya çıkan melankolinin üstesinden gelmeye çalışırlar. Bazen de bu karakterler bir yitimin ardından oluşan bu melankoli hissinden dolayı yeme problemleri ile karşı karşıya kalırlar. Sonunda, bu iki romandaki karakterler aracılığıyla, yitim hissini yok edip doğduğu ve bulunduğu yere alternatif üçüncü bir yer oluşturabilmek için, farklı yaşam, ev ve aile yapıları tartışılıp, tanımlanır.
Çatışma ve göç kültürü yöntembilimi bağlamında bir roman okuması: Hakan Günday Daha

Bu çalışmada geçmişşten günümüze var olan göç ve mültecilik olgularının yazın alanındaki yansımaları incelenmektedir. Güncelliğini her zaman koruması beklenen bir konu olan göç ve mültecilik olguları, önemli bir araştırma konusu haline gelmiştir. Bu çalışmaya dayanak oluşturan temel soru, insanların göç ederken olumlu veya olumsuz yaşadıkları durumlar karşısında neler yaşadıklarıdır. Gerek göç edip azınlık durumuna düşen, gerekse mülteci olarak başka bir milletin topraklarında azınlık olmayı seçen kişilerin yaşadıkları durumları açıklamak çalışmanın temel amacıdır. Bu bağlamda çalışma alanı olarak öncelikle göç modellerine değinilmiş ve bunların açıklaması yapılmıştır. Daha sonra, Profesör Doktor Ali Tilbe'nin, günümüzde göç konusunda çalışmalar yapan Profesör Doktor İbrahim Sirkeci ve Jeffrey H. Cohen'in birlikte geliştirdiği çatışma ve göç kültürü modelini, Lucien Goldmann'ın oluşumsal yapısallcılık, Gerard Genette'in öykülemebilim ve John W. Berry'nin kültürleşme yaklaşımıyla birleştirerek yazınsal yaratıları özellikle de göç romanlarını incelemek için geliştirdiği karma yöntembilimi şeklinde açıklamıştır. Bu tezde bu modele değinilmekteki amaç; modelin skalası üzerinden yola çıkarak yapılan göçlerin kişiler üzerinde yaratmış olduğu etkiyi ve sonucu daha geniş şekilde açıklamaktır. Söz konusu bu süreç içerisinde bir de göçün sanata olan etkisi ele alınarak, bir mülteci roman olan Daha'nın yazarı Hakan Günday'a ve eserlerine değinilerek göçün sanat üzerindeki etkisinden bahsedilmiştir. Bu etki üzerinden Daha romanı çatışma ve göç kültürü yöntembilimi bağlamında derinlemesine incelenmiştir.
Dede Korkut Kitabı'nın Vatikan nüshasının tarihİ ve etimolojik sözlüğü

Bugün elimizde iki nüshası bulunan ve içeriği itibariyle büyük bir Oğuz destanın parçası olduğu düşünülen Dede Korkut Kitabı, sözlü gelenekte yüzyıllarca nesilden nesile aktarılmış olup 15 .-16. yüzyıllarda yazıya geçirildiği anlaşılan, Oğuzların destansı hikayelerinin anlatıldığı büyük bir yapıttır. Eserin dil özellikleri nüshalar arasında farklılık arz etmekte olup, Eski Anadolu devresine ait özelliktedir. İçerik bakımından Türk dünyasına dair pek çok bilginin yer aldığı eser, Oğuzların çok eski zamanlarından yazıya geçirilişine kadar tanıklık ettiği hayatı, tüm yönleriyle anlatmakta; inanışlarından ekonomilerine, sosyal hayatttan siyasal yapılanmalarına, yeme-içmelerinden tutun da giyim-kuşamlarına varıncaya kadar hemen her konuda bilgiler vermekte olup, adeta tarihi bir belge niteliği taşımaktadır. Oğuzların yaşamsal faaliyetleri dışında, eserin, yazıldığı dönemin dil hususiyetlerini göstermesi ve Oğuzların dimağında yer alan deyimler, atasözleri gibi yaşam karşısında gösterdikleri tavrı anlatan sözlü kültür ürünlerine yer vermesi önem arz etmekte ve dilin geçmişşine dair bilgiler vermektedir. Biz de Türk dünyası için büyük bir önem taşıyan bu eserin Vatikan Nüshası'nın Tarihi ve Etimolojik Sözlüğü'nü sözlükbilimsel yöntemlerle hazırlamaya çalıştık. Abecesel olarak dizdiğimiz madde başlarını açıklarken eserde geçen anlamlarını verdik. Ayrıca her anlam için eserden alıntıladığımız örnek cümleler yazdık. Ardından sözcüklerin etimolojilerini hazırlarken yardımcı ve esas kaynaklardan elde ettiğimiz bilgileri alıntılayarak sözcüklerin köklerine inmeye çalışıp, hangi dilden geldiklerine değindik. Etimoloji yaparken yalnızca Türkçe kelimeleri esas alıp, yabancı kökenli kelimelerin sadece hangi dile ait olduklarını parantez içerisinde belirttik. Kaynaklarda etimolojisi yapılmayan sözcüklerin ve özel adların etimolojileri hakkında bilgiler vermeyip sadece eserde hangi anlamlarda kullanıldıklarını gösterip örnek cümleler verdik. Böylelikle Dede Korkut Kitabı ile ilgili günümüze kadar yapılan sözlük çalışmalarından farklı olarak açıklamalı ve örnekli madde başları olan bir etimolojik sözlük çalışması hazırladık.
Malumat hareketi

Malumat Hareketi başlıklı tezimizde, II. Abdülhamid Han Dönemi edebiyatının önemli dergilerinden olan Malumat ve Malumat'a yakın dört dergi etrafında oluşan edebi hareketliliği tanıtmaya çalıştık. Tezimizin amacı, edebiyat tarihlerimizde bütüncül bir bakış açısından uzak olarak 'Servet-i Fünun Edebiyatı' ya da 'Edebiyat-ı Cedide' şeklinde adlandırılan dönemin sanıldığının aksine tek sesli olmadığını ortaya koymaktır. Servet-i Fünun kadar güçlü ve insicamlı olmasa da Servet-i Fünun karşısında söz söyleyen ve hatta 'her şey zıddı ile kaimdir' temel felsefesi ile bakılırsa Servet-i Fünun'u, Servet-i Fünun yapan bir Malumat Hareketi'nin varlığı yadsınamaz. Bu hareket bir yönüyle 'eski edebiyatta ısrarcı, değişime ve yeniliğe kapalı' klişesi ile değerlendirilemeyecek kadar yenilikçi ve değişime açık dururken diğer bir yönüyle Divan edebiyatı zevkinden köklü bir kopuşa da mesafeli durmaktadır.
Nesrin Erbil hayatı ve sanat eserleri

Bu çalışmada Irak Türkmen Edebiyatının bir şairi olan Nesrin Erbil'in hayatı ve eserleri incelendi. Tezimiz üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Nesrin Erbil'in hayatı ve sosyal dünyası, edebiyat ve sanat anlayışı ve bu alanda yaptığı faaliyetler, Türkiye'ye yerleşimi, ressamlığı anlatıldı. İkinci bölümde Irak'ta Türkmen Edebiyat tarihi, Nesrin Erbil'in konu edildiği antolojiler incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise şiirlerinin biçim özellikleri, kullandığı üslub ve söz varlıkları ele alınmıştır. Ekler bölümünde Nesrin Erbil'in eserlerine yer verilmiştir. Sonuç olarak Şiirlerinin biçimsel özellikleri incelendiğinde Nesrin Erbil'in serbest şiir alanında Türkmen edebiyatına katkı sağladığı görülmüştür. Serbest şiirin yanı sıra hece vezninde de eserler veren Nesrin Erbil'in dönemindeki şairler arasında hatırı sayılır bir üne kavuştuğu tespit edilmiştir.
Ömer Derya Bey'in Estergon Fetihnamesi

Divan edebiyatı, Türklerin İslam dinini benimsedikten sonra Arap ve İran edebiyatının da etkisiyle oluşturdukları edebiyattır. Divan edebiyatında hem nazım hem nesir alanında eserler bulunmaktadır. Ancak bu edebiyat şiir ağırlıklı bir edebiyattır. Elimizdeki bu eser bu yargıyı doğrulayacak niteliktedir. Osmanlı devrinde kaleme alınan el yazma metinlere dünyanın her yerinde rastlamak mümkündür. Bu nadide eserler, dünya kütüphanelerin tozlu raflarında keşfedilmeyi beklemektedir. Tezimize konu olan eser Almanya Leipzing Üniversitesi Kütüphanesi B. Or. 078 Fleischer, pp. 545- 546 numarada kayıtlı olan Ömer Derya Bey'e ait mesnevi nazım şekliyle yazılan fetihnamedir. Çalışmamızda mesnevi nazım şekli, Türk edebiyatında mesnevi, yazmalar hakkında bilgiler verildikten sonra Estergon Kalesi ve tarihi üzerinde durulacaktır. Eserin tanıtımı noktasında şekil ve içerik incelemesi yapılıp eserin transkripsiyonlu çevirisi ikinci bölümde sunulacaktır.
Nef'i divanında tabiat

Nef i Divanı'nda tabiat başlıklı çalışmamız ' kozmik alem ', ' zaman ve zamanla ilgili mefhumlar ', ' dört unsur ', ' hayvanlar ', ' nebatlar ', ' bağ, bostan, çemen, çemen-zar, v. b. ' olmak üzere altı konudan oluşmaktadır. Tabiat konusunu teşkil eden yukarıdaki ana başlıkları oluşturan pek çok alt başlık da mevcuttur. Her ne kadar yüksek lisans tezimizin iskeleti klasik bir hüviyet gösteriyorsa da, metne tahlili olarak yaklaşmamız, benzeri çalışmalardan farklı yönünü ifade için yeterlidir. Bu konuları işlerken Nef i, geleneğin dışına çıkmamıştır; ancak muhayyile gücünün mükemmelliği, şiiri anlam ve hayal açılarından doruk noktalara ulaştırmıştır. Kullandığı bu malzemeyi yeni bir tarzda işleme, bu hususta orjinaliteyi yakalama noktasında başarılı olmuş, kendine özgü bir üslup geliştirmiştir. Tabiat, bütün şairler için olduğu kadar, Nef i için de bitmez tükenmez bir hazinedir. Duygu ve düşüncelerini ortaya koyabilmede, her Divan şairi gibi, tabiattaki objeler dünyasına girmiş; geleneğin elverdiği ölçüde, zaman zaman da sınırlan zorlayarak bu objeleri kendi akıl ve sanat kabiliyeti mekanizmalarında yeniden işleyerek bizlere sunmuştur. İnsanı şaşırtan ve hayran bırakan zeka ve kabiliyet mahsulü tahayyül ve tasavvurlar, Nef i'nin, tabiatı ne derecede ustaca işleyebilen nadir sanatkarlardan biri olduğunu gösterir. Cansız maddeler, onun kalemi ile hemen canlanıp hareket edebilecek zannını veren bir özelliğe kavuşur.
İbrahim İbn-i Bali'nin Hikmet-name'si (1b-149a )inceleme-metin-sözlük-dizin

oz Bu çalışmamız, XV. yüzyılda yaşamış Antepli İbrahim ibn-i Bali tarafından Hicri 893 (Miladi 1488) tarihinde Memluk sultam Kayıtbay'a ithafen mesnevi tarzında yazılmış Hikmet-name adlı manzum eserin bir kısmı (İ. nüshası lb-149a, M. nüshası lb-180a arasındaki yapraklar) üzerinedir. 6296 beyit tutan bu kısımda, ağırlıklı olarak sırasıyla, astronomi, melekler, tabiattaki dört unsur, dağlar, denizler, adalar, ülkeler, şehir ve kasabalar, değerli taşlar, balıklar, nehirler, su kaynaklan, insanın nitelikleri ve organları konularında bilgilere yer verilmiştir. İbn-i Bali, kendi döneminin ve önceki dönemlerin klasik kaynaklarından alıntıların yanı sıra duyduklarını, gördüklerini de eserinde yansıtmıştır. Tezimizde, eserin İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi ile Prof. Dr. Muhammet Yelten nüshaları üzerinde çalışılmıştır. Üniversite nüshası, öncelikle ele alınmış, nüshanın transkripsiyonu yapılmıştır. Bu nüshanın Prof. Dr. Muhammet Yelten nüshasıyla farkları dipnotta belirtilmiştir. Okunuş bakmamdan sağlamlaştınlan metnin, sözlük-dizini yapılmış ve bütün bunlardan ortaya çıkan malzemeden hareketle eserin dil özellikleri inceleme kısmında ele alınmıştır.
Yeni Edebiyat dergisinin incelenmesi

Bu çalışma, Dr. Turhan Bozkurt sahipliğinde ve Doğan Hızlan yönetiminde Kasım 1969'da matbuat hayatına 35 sayfalık aylık edebiyat dergisi olarak Altın Kitaplar Yayınevi'nde başlayan ve Ekim 1971'de yayın hayatından çekilen Yeni Edebiyat dergisinin 24 sayılık külliyatının biçim ve içerik bakımından incelenmesinden ibarettir. İki yıl boyunca kesintisiz yayımlanan Yeni Edebiyat dergisi, Türk okurlarına yerli ve yabancı birçok yazarı, şairi tanıtıp kitap tanıtımları, inceleme, edebiyat ve sanat dünyasından yaptığı yurt içi ve dışı haberleri, yaptığı anket, düzenlediği açık oturumlar ve sütunlarını ayırdığı sempozyumlarla dönemin dergilerinden farklılıklar göstermiştir. Dergi sütunlarında yer alan tartışma, eleştiri ve röportajlar sayesinde okurlarına eserleri ve sanatçıları tanıma imkanı sunan Yeni Edebiyat dergisi, dönemin edebi, siyasi ve sosyal zihniyetinin matbuat hayatındaki yerinin daha net anlaşılabilmesi bağlamında birçok belge ve bilginin temin edilebileceği bir kaynak niteliğine sahiptir.
Turabi Divanı üzerine bir inceleme

XIX. yüzyılda divan tarzında şiir yazan şairlerimizin sayısı oldukça kabarıktır. Birinci derece şairlerimizle birlikte adı sanı bilinmeyen sanatkarlarımız da vardır. Edebi zeminimizi ikinci ve üçüncü derece şairlerimiz de oluştururlar. İşte bu şairlerimizden biri de XIX. yy. da yaşamış olan ve 19 yıl Bektaşi dedebabalığı yapmış olan Hacı Ali Turabi Dedebaba'dır. Turabi dönemin mutasavvıf şairlerindendir. Bu çalışmada Turabi'nin hayatı, mahlası, tarikat zinciri ve Divanı hakkında kısaca bilgi verilmiştir. Divan Arap alfabesinden Latin alfabesine aktarılmıştır. Şiirlerin din- tasavvuf- cemiyet yönlerinden tahlili yapılmıştır. Turabi Bektaşi şairlerindendir. Şiirlerinde Bektaşilik ve Hurufilik'ten etkilenmiştir. Bu sebeple onun şiirlerinde tasavvufun pek çok terimi ve Dini-Tasavvufi Türk Edebiyatı'nın belirgin özellikleri görülmektedir. Turabi, özellikle bu yönleriyle incelemeye değer bir şahsiyettir.
Modern Türk tiyatrosunda mitoloji

tarih öncesine uzanan anlatılar bütünüdür. Çağlar boyunca değişerek bugüne ulaşmış, eskil zamanlardan izler taşımıştır. Antik Yunan'a dayanan tiyatro mitolojiyle doğrudan ilgilidir. Batılı Türk tiyatrosunun gelişmesiyle mitler oyunlara konu olur. Başlangıçta bu etki sınırlı ise de, 1940'lardan itibaren hız kazanır. Mitoloji bir edebiyatın esas karakterini şekillendiren unsurdur. Bu yüzden Türk edebiyatı, mitoloji tartışmalarına sahne olmuş, belli kırılmalara yol açmıştır. Divan şiirinin İran mitolojisine dayanmasına karşılık modern Türk edebiyatı bu kanalı kapatmış, Türk mitolojisine ve Batı mitolojisine açılmıştır. Tanzimat'tan itibaren Batı tesirinde gelişen Türk edebiyatının ilham alanları 1980'den sonra çeşitlense de, başlangıçta Yunan/Batı mitolojisine eklemlenmiştir. Tanzimat'ta Abdülhak Hamit Tarhan, Şemseddin Sami gibi yazarlar mitolojiye ilgi duyar. Meşrutiyet döneminde Türk mitolojisi gündeme gelir. Fakat bu dönemde mitoloji varlığı oyunlarda aktarmacılığın ötesine geçmez. Cumhuriyet döneminde mitolojik oyunlar belli bir birikim oluşturur, mitoloji kaynağı bilinçli bir yaklaşımla değerlendirilir. Eski dönemlerin tek yönlü yaklaşımı aşılarak mitoloji çok yönlü ve bütünlüklü bir bakış açısıyla ele alınır. Doğu, Batı ve Türk mitolojilerinden kaynaklanan unsurlar Türk tiyatrosunun çevrenini genişletir. Bununla birlikte, 1940'lardan başlayarak Yunan mitolojisi yaygınlık kazanır. Oyunlarında Türk mitolojisini işleyen yazarlar arasında Behçet Kemal, Yaşar Nabi, Faruk Nafiz, Münir Hayri, Füruzan Toprak, Suat Taşer, Selahattin Batu, Turgay Nar, Güngör Dilmen, Turan Oflazoğlu, Aslıhan Ünlü vardır. Mezopotamya mitolojisine eğilen isimler arasında A. İsmet Ulukut, Orhan Asena, Zeynep Avcı, Gülşah Banda, Osman Türkay, Murathan Mungan bulunur. Yunan mitolojisini oyunlarında kullanan yazarlar ise Selahattin Batu, Munis Faik Ozansoy, Güngör Dilmen, Behçet Necatigil, Sermet Çağan, Tarık Günersel, Savaş Aykılıç, Kemal Demirel, Aras Ören, Hidayet Sayın, Yılmaz Onay, Cuma Boynukara, Gülşah Banda, Kemal Kocatürk, Gündoğdu Gencer, Yüksel Pazarkaya, Nihat Asyalı gibi isimlerdir. Mitoloji tiyatroya yeni temalar, bakış açıları, yöntemler kazandırmıştır.
Buket Uzuner'in hikaye ve romanları üzerine bir inceleme

Yüksek Lisans Tezi Buket Uzuner'in Roman ve Hikayeleri Üzerine Bir İnceleme Betül KALELİ Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı 2005, Sayfa:377+VII Buket Uzuner çağdaş Türk yazarları içinde önemli bir yere sahiptir. Hikaye ve romanlarında modem bir tarz yakalama çabasıyla pek çok yenilik yapmıştır. Feminist bir yazar olarak değerlendirilmesine rağmen eserlerinde her konuyu işlemiş ve farklı kurguların oluşumunu sağlamıştır. Özellikle insanı algılama ve anlatma becerisi onun hikaye ve romanlarının kalıcı olmasını sağlamaktadır. Buket Uzuner, roman ve hikayelerinde anlaşılır ve sade bir dil kullanmıştır. Olayları anlatmak için farklı tekniklere başvurması eserlerinin diline de yansımıştır. Zaman zaman mahalli söyleyişlere de yer vermesi dil ile birlikte sosyal ortamın da yansıtılmasını sağlamıştır. Eserlerinde yaptığı yenilikler onun özellikle gençler tarafından fazlaca beğenilmesine; kurguda yakaladığı canlılık edebiyat dünyasına yeni bir soluk getirmesine neden olmuştur.
Hamzaname (6. Cilt 2. Kısım) İnceleme-Metin-Sözlük

14. yüzyıl şairi olan Ahmedi'nin kardeşi Hamzavi tarafından yazılan ve Hz. Hamza'nın cesaretini, dürüstlüğünü ve savaşçılığını anlatan Hamzaname, Türkler arasında ilgiyle okunan ve meddahlar tarafından anlatılan destansı halk hikayeleridir. Hz. Muhammet'in amcası olan Hz. Hamza'nın, İslamiyetin ilk yıllarında Müslümanlığın yayılması hususunda gösterdiği çaba ve kahramanlıklar Hamzaname'nin konusunu teşkil etmektedir. Eski Anadolu Türkçesinin dil özelliklerini iyi bir biçimde yansıtan Hamzaname'nin bilinen yetmiş iki cildi vardır. Biz, yapmış olduğumuz çalışmada Hamzaname'nin altıncı cildinin ikinci kısmını ele aldık. Öncelikle metnin transkripsiyonlu çevirisini yaptık. Ardından metnin özetini hazırladık. Daha sonra metnin tüm söz varlığını yansıtan kapsamlı bir sözlük oluşturduk.
Refi 'Canu Canan'

Refi'nin (H. l 169- 1231 / M. 1756- 1 8 15/1 8 16) kaleme aldığı Can u Canan (H. 1205 / M. 1790 /1791) adlı tasavvufi aşk mesnevisinin tenkidli metni hazırlanarak, edebi incelemesi yapılmıştır. Şairin hayatı, edebi kişiliği ve eserleri hakkında bilgi verilmiştir. Can u Canan, nazire olarak yazıldığı Şeyh Galib'in Hüsn ü Aşk adlı mesnevisiyle karşılaştırılmıştır. Çalışmanın inceleme kısmı üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Refic nin hayatı, edebi kişiliği ve eserleri üzerinde durulmuş; çalışma konusu olan Can u Canan hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmanın ağırlığını teşkil eden ikinci bölüm iki kısımdan oluşmaktadır. Birinci kısımda Can u Canan, dil özellikleri, Türkçe atasözleri ve deyimler, vezin, kafiye ve redif, nazım şekilleri ve edebi sanatlar açısından ele alınmıştır, ikinci kısımda ise Can u Canan'ın tahkiye unsurları üzerinde durulmuştur. Eserin, roman sanatı açısından önemli sayılan materyal unsurları ile anlatım teknikleri, teorik esaslara göre tasnif edilmiş ve örneklendirilmiştir. Üçüncü bölümde ise Can u Canan, nazire olarak yazıldığı Hüsn ü Aşk ile dil, vezin, nazmı şekilleri, benzer ve farklı noktalar gibi çeşitli açılardan karşılaştırılmıştır. Can u Canan'ın, bilinen üç nüshasının karşılaştırılması yoluyla hazırlanan tenkidli metni verilmiştir.
Anadolu Türk masalları ile Hint masallarında karşılaştırmalı kadın tipleri

Masallar dünyanın pek çok topluluğunda, topluluğun kültürüyle bir arada harmanlanmıştır. Kültürün; sosyal hayat, ahlaki düzen ve yaşam biçimiyle ne derece bağlantılı olduğu bilinmektedir. Kültürün, birer edebi halk anlatısı olarak geniş bir perspektifini sunan masallar topluma ayna tutmaktadır. Bu ayna iki tarafın da birbirini görebildiği ve gördüklerinden sonuçlar çıkarttığı olağanüstü bir nesnedir. Kültürler üstü bir misyonu bulunan ve milletleri birleştiren medeniyet olgusu, masallar aracılığıyla ortak bir zihniyetin ve dünyanın kapılarını aralamaktadır. Her millet, medeniyet halkasından kendisine düşen masalları almış, değiştirip dönüştürerek yeni bir yaratım haline getirmiş ve kültürüyle masalı birleştirmiştir. Her kültürün kendisine ait olan masallarının, temelde bir ortaklık arz ettiği uzun yıllardır tartışılmaktadır. Motifler, tipler, yapı, formeller gibi açılardan ele alınan bu ortaklık konuları; masal kahramanları özelinde de değerlendirilmektedir. Masalların Hint kültüründen ve Vedalar'dan ortaya çıktığı görüşünden hareketle; masalın zirve bir medeniyetten milli kültürlere dağılımı, halk bilimcilerin yıllardır üzerinde durduğu bir konu olagelmiştir. Çalışmamızda Hint kültürüne ait masal külliyatının önemli masalları ile Anadolu Türk masalları külliyatına ait olan masallar, kadın tipleri perspektifinden incelenmiştir. Masalların kültürel kod çözümlemesindeki önemini göstererek anlamlandırmak ve bu anlamlandırma sonucunda masalların içerisindeki kadın tiplerini tespit etmek amaçlanmıştır.
Kunuzu Hayati'l-&Icirc;nsan Kanun-ı Etibba'-i Feylesufan

XVIII. yüzyıl Osmanlı tıbbı diğer yüzyıllarla kıyaslandığında önem arz etmektedir. Zira bu yüzyıl Osmanlı tıbbının Klasik İslam tıbbından Klasik Batı tıbbına yüzünü döndüğü bir dönemdir. Dolayısıyla bu dönem eserlerinin incelenmesinden elde edilen veriler Türk Dili için önemli birer kaynaklık özelliği taşımaktadır. Bu çalışmada, on sekizinci yüzyılda yaşamış Ömer b. SinAn İzniki tarafından kaleme alınan Kunuzu Hayati'l-İnsan Kanun-ı Etıbba -i Feylesufan adlı tıp eseri incelenmiştir. İnceleme eserin kütüphanelerdeki nüshalarının temin edilmesiyle başlamış olup tespit edilen nüshalar içerisinden İstanbul Üniversitesi 7140 numaralı nüsha esas alınırken diğer nüshalardan da faydalanılmıştır. Çalışma, Giriş, İnceleme, Metin ve Dizin bölümlerinden oluşmaktadır. Giriş bölümünde genel olarak çalışmanın içeriği, çalışmada kullanılan yöntem, çalışmanın amacı belirtilmiştir. Yine giriş bölümünde on yedi ve on sekizinci yüzyılda Osmanlı dönemi tıp anlayışı ve tabipleri ile eserleri hakkında bilgi verilmiş olup çalışmaya söz konusu tıp kitabının yazarı ve eserleri kısaca tanıtıldıktan sonra çalışma konusu olan eser ve müellifi tanıtılmıştır. İnceleme bölümünde eserin imla ve ses bilgisi özellikleri ortaya konmuştur. Metin bölümü eserin çeviri yazıya aktarımı ile oluşturulmuştur. Dizin bölümünde metinde geçen sözcükler alfabetik olarak sıralanmış ve sözcüklerin metinde kullanılan anlamları gramatikal dizinde verilerek ayrıca sıklık ve ek dizini de yapılmıştır. Sonuç bölümünde metnin dil özellikleri ve içeriğinde dikkat çeken hususlar üzerinde tespit ve değerlendirmeler yapılmıştır. Bu çalışma bir taraftan XVIII. yüzyıl tıbbının durumu ve dilimizin tıp terimlerinin ifade kapasitesini ortaya koyarken diğer taraftan da bundan sonra bu alanda çalışma yapmak isteyenlere tıp terminolojisi açısından da katkı sağlayacaktır.