turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Endüstriyel miras alanlarının kültür ve turizm eksenli dönüşümü

Maddi ve maddi olmayan kavramları birlikte kapsayan endüstriyel miras varlıkları turistik cazibe merkezlerine dönüşme sürecinde, turizm destekleyicileri ve toplulukları tarafından tarihin korunduğu ve yaşatıldığı birer nostalji manzarasına dönüşmektedirler. Kültür ve turizm bu anlamda endüstriyel geçmişşin kimliğinin açığa çıkmasında önemli bir rol oynamasının yanı sıra, endüstriyel mirasın korunması konusunda da önemli bir araçtır. Kültürel işlevler ve endüstriyel miras turizmi için, endüstriyel miras alanları, hem ekonomik hem de kültürel anlamda yeniden canlandırmanın temeli olarak kullanılabilmektedir. Bu canlandırma süreçleri, eski sanayi bölgelerinin ve onları içeren toplulukların çağdaşlaşması konusunda önemli adımlar atılmasını sağlamaktadır. Endüstriyel miras alanlarına olan ilginin son dönemlerde yoğun olarak artmaya başlamasıyla birlikte kültür ve turizm kavramları bakımından bu alanlara yönelik talep de gün geçtikçe artmaktadır. Bu alanlara yönelik yapılan müdahalelerin sayısı arttıkça tarihi kültürel miras açısından önemli olan bu alanların kültür ve turizm eksenli dönüşümleri süreçlerinde ortaya çeşitli olumsuzluklar çıkabilmekte ve bu durum geri dönülmesi mümkün olmayan sonuçlar doğurabilmektedir. Bu tez çalışmasında endüstriyel miras alanlarının, endüstriyel miras turizminin bir parçası olarak nasıl değerlendirildiği ve endüstriyel miras rotası olarak turizmdeki yeri ve önemi tartışılmaktadır. Bu kapsamda tezde kavramsal olarak miras, turizm, endüstriyel miras ve endüstriyel miras turizmi kavramları turizm ve koruma ekseninde tartışılmaktadır. Endüstriyel miras alanlarının endüstriyel miras turizmine yönelik olarak dönüştürülmesinin yöntemleri, araçları ve yasal süreçleri ortaya konmaktadır ve endüsriyel turizm rotaları oluşturması sürecinde ülkeler arası ilişkiler bağlamında miras rotalarının önemi tartışılmaktadır. Endüstriyel miras alanlarına yönelik dünyadaki dönüşüm örnekleri incelendiğinde, bu örneklerde kültürün ve turizmin kavram olarak bütün yönleriyle ele alındığı ve tüm süreçlerin buna göre planlandığı görülmektedir. Bu projelerin başarıya ulaşmasının ardındaki nedenler incelendiğinde ise bu alanların korunması ve yeniden işlevlendirilerek kullanılması konusunda kültür ve turizmin önemli faktörler olduğu görülmektedir. Turizm eksenli dönüştürülen bu alanların iyi bir planlama süreci ve yönetimi ile başarı kazanması mümkün olmaktadır. Tez kapsamında kavramsal yaklaşımlara bağlı olarak, ülkemizdeki endüstriyel miras alanlarının endüstriyel miras turizminin bir parçası olarak değerlendirilmesinin önemli olduğu tartışılmıştır. Bu bağlamda alan çalışması olarak, önemli endüstriyel miras alanlarından biri olan İstanbul'daki Santral İstanbul Projesi incelenmiştir. Bu projenin, geçirmiş olduğu süreçler, endüstriyel miras rotaları içindeki konumu ile birlikte ele alınarak, incelenmiş ve bu alana dair kültür ve turizm eksenli dönüşüm süreçlerine yönelik çeşitli çıkarımlarda bulunulmuştur. Böylece gelecekteki olası projeler için yaşanabilecek problemlere yönelik alınması gereken önlemler adına öneriler geliştirilmeye çalışılmıştır.
İstanbul'daki kentsel dönüşüm projelerinde ilçe belediyelerinin rolü

Bu tez çalışması ilçe belediyelerinin kentsel dönüşüm projelerindeki rolünü incelemektedir. Bu nedenle, bu çalışmada ilçe belediyelerinin kentsel dönüşüm politikalarının ve bu politikaların sosyal ve fiziksel doku üzerindeki etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Bu bağlamda, çalışma yürütülürken kentsel dönüşüm ve bu projelerin uygulayıcısı olan yerel yönetimler kuramsal olarak ele alınmıştır. Ayrıca Türkiye'deki kentsel dönüşüm uygulamaları ve yerel yönetimlerin dönemsel analizine yer verilmiştir. Teorik çerçevenin çizilmesinin ardından, İstanbul'da kentsel dönüşüme sebep olan süreç tartışılmıştır. Bu sürecin sonunda ortaya çıkan kentsel dönüşüm projeleri ise, yedi belediyeyi kapsayacak şekilde incelenmiştir. Farklı fiziki, sosyal, siyasi yapıdaki ve farklı nitelikte projelere sahip bu belediyeler, bu kurumlarda çalışan ve bu projelerden sorumlu olan kişilerle yapılan görüşmelere dayanarak ele alınmıştır. Belediyelerin içinden ve dışından görüşlere yer verilerek belediyelerin benimsedikleri kentsel dönüşüm politikaları incelenmiştir. Neoliberal ekonomi politikalarına bağlı olarak, kentsel dönüşüm projeleriyle belediyeler sermayeyi kentsel alanlarına çekmeye ve buna bağlı olarak sınırları içindeki arazilerin rant değerini arttırmaya çalışmaktadır. Bu nedenle, her geçen gün yeni bir mahalle kentsel dönüşüm alanı ilan edilirken, bu projeyi gerçekleştiren kurumlar yeniden yapılandırılmakta, bu projelerin etkilerine maruz kalan kentsel dönüşüm aktörleri ise yeni direnç mekanizmaları oluşturmaktadır.
İlkokul, açık ve yeşil alan donatılarının yeterlilik ve erişilebilirlik açısından coğrafi bilgi sistemleri ile incelenmesi: Beşiktaş ve Sarıyer örnekleri

Dünya bir sistemden oluşmaktadır ve bu sistem kendi içinde dengededir. Sistemin dengesini koruyabilmesi için canlı ve cansız varlıkların uyum içinde ve birbirine faydalı bir şekilde yaşaması gerekmektedir. Aksi takdirde sistemde aksaklıklar meydana gelmekte ve yaşamı olumsuz etkilemektedir. Canlı ve cansız varlıkların bir arada yaşadığı mekanlardan biri de kentlerdir. Bu durumda kentlerdeki dengenin de sağlanabilmesi için kentlerin yaşama uygun bir biçimde planlanması gerekmektedir. Bir kentin planlamasındaki en önemli unsurlar sürdürülebilir, yenilenebilir ve kendine yetebilir olmasıdır. Kent planlamasını doğru bir biçimde yapabilmek için doğal ve yapay eşikler dikkate alınmalı, doğal kaynaklara zarar vermeden şehrin barındırdığı veya barındıracağı nüfusa göre stratejiler geliştirilmelidir. Kentlerin yaşama uygun bir şekilde planlanması sistemin düzgün işlemesine, kentlerin belli bir refah düzeyine ulaşmasına ve toplumun mutlu bir yaşam sürmesine olanak sağlamaktadır. Kentler; yollar, binalar, kent mobilyaları, doğal kaynaklar, yeşil alanlar vb. gibi bazı fiziksel özelliklere sahiptirler ve kentlerde toplumun ortak kullandığı alanların olması gerekmektedir. Bu alanlar içerisinde yeşil alanlar, okul tesisleri, dini tesisler, sağlık tesisleri, kültürel tesisler donatı alanları olarak tanımlanabilmektedir. Kentte yaşayan her bireyin kentsel donatı alanlarına eşit mesafede erişim hakkı bulunmaktadır. Sistemin sürdürülebilir olabilmesi ve toplumun belli bir refah düzeyine ulaşabilmesi için, toplumun ortak kullandığı alanların erişilebilir ve yeterli miktarda olması önemlidir. Eşitlik, erişilebilirlik ve yeterlilik kent planlamasında olması gereken en önemli unsurlardan biridir. Coğrafi Bilgi Sistemleri günümüzde farklı disiplinler tarafından kullanılmaktadır ve birçok avantajı bulunmaktadır. Şehir Planlama disiplini de bilgi sistemlerinden faydalanmaktadır. Coğrafi Bilgi Sistemleri Şehir Planlama için bir veri havuzu niteliğindedir. Coğrafi Bilgi Sistemleri ile analizler daha hızlı ve doğru bir şekilde yapılabilmektedir. Bunun yanı sıra işgücünden, zamandan ve maddi açıdan kazanımlar sağlanabilmektedir. Bu çalışmada Türkiye'nin en büyük metropolü olan İstanbul ilinin Beşiktaş ve Sarıyer ilçeleri için mevcutta bulunan ilkokul, açık ve yeşil alan donatıları incelenmiştir. İlçelerdeki donatı alanları için yeterlilik ve erişilebilirlik analizleri Coğrafi Bilgi Sistemleri ile yapılmıştır ve ortaya çıkan sonuçlar son kısımda değerlendirilmiştir.
İstanbul'da arazi değerlerinin mekansal dağılımının nüfus, istihdam ve ulaşım açısından analizi

Kentsel toprak rantının mekanda yansıması olan arazi degerlerinin iyi bir sekildeanalizi haksız kazançların önüne geçilmesi için gerekli olmaktadır. Bu çalısmadaİstanbul'un 2006 yılına ait arazi degerlerinin mekansal dagılımı analiz edilmistir. İstanbul'un 2000 yılına ait nüfus ve istihdam verileriyle ulasım verileri incelenerek, bu değişkenlerin arazi degerlerine etkisi regresyon analizi aracılıgıyla test edilmistir. Regresyon sonucunda arazi degerleri ile sanayide istihdam faktörü arasında ters yönlü bir iliski olduğu ortaya çıkmıstır. Diger taraftan arazi degerleriyle servis sektörü ve nüfus yogunlugu arasında pozitif yönlü ve anlamlı bir iliski vardır. Ulasımbaglantılarına uzaklık arttıkça arazi degerlerinde azalma olduğu görülmüstür. Arazidegerlerini etkileyen faktörlerin analizi, kentin saglıklı gelisimini sağlam adayönlendirici olacaktır.
Gelişme alanlarında ekolojik kentsel yerleşim kriterlerinin belirlenmesi ve imar planı kapsamında yorumlanması: Ömerli havzası-Sancaktepe örneği

Çalışma iki aşamadan oluşmaktadır. Çalışmanın ilk aşamasında elde edilen ekolojik yerleşim planlama kriterleri, ikinci aşamada alan çalışmasında mevcut imar planı dikkate alınarak uygulanmaya çalışılmıştır. Çalışmanın kuramsal kısmında, küresel çevre problemleri karşısında kent planlaması için kapsamlı ekolojik kriterlerin oluşturulması hedeflenmiş ve yaygın şekilde kullanılan LEED, BREAM, Malcom Wells gibi listeler ve diğer literartür çalışmaları incelenerek kuramsal değerlendirmeler sonucu elde edilen bulgular yöntemiyle konu ele alınmıştır. Yapılan derlemeler sonucu kapsayıcı ekolojik yerleşim planlama kriterleri ve buna eklenen 3'lü ölçek (-1,0,1) ile ekolojik yerleşim değerlendirme listesi elde edilmiştir. Çalışmanın uygulama boyutunda ise mevcut imar planının bu kriterlere entegre edilmesi hedeflenmiş ve öncelikle kriterler mevcut imar planı kararlarının uygulandığı alanda sınanmış daha sonra mevcut imar planı kararlarının ekolojik boşluklarını doldurmak üzere kullanılmış ve son olarak imar planı yoğunluk kararlarının değiştirilmesi ile daha ekolojik bir yerleşim oluşturmanın mümkün olduğu gösterilmiştir.
Kentsel koruma alanlarının yaşatılmasında kültürel yatırımların önemi, İstanbul Fener ve Balat semtleri örneği

araştırmanın amacı; kültürel yatırımların köhneme tehlikesiyle karşı karşıya kalan kentsel koruma alanlarının yaşatılmasındaki rolünün incelenmesidir. Türkiye'de sit kararları ile koruma altına alınan tarihi merkezlerin çoğu bir değer yitimi sürecinde bulunmaktadır. Söz konusu süreç, müdahaleedilmedikçe geri dönüşü zorlaşan bir girdap özelliği taşımakta ve gereken tedbirler zamanında alınmadığı takdirde mirasın kaybedilmesi tehlikesi ortaya çıkmaktadır. Bu süreç içindeki tarihi kent dokularının iyileştirilmesine yönelik yatırımların yapılması gerekmektedir. Ancak ülkemizde ekonomik ve sosyal getirileri göz ardı edilen bu tür yatırımlara birer kayıp olarak bakılmaktadolayısıyla kültür varlıklarının korunmasında yasaklama ağırlıklı bir yaklaşımla yetinilmektedir. Oysa bu tür yatırımlar, kültürel varlıkların korunmasının yanı sıra o alandaki ekonomik ve sosyal sorunların çözülmesinde etkili olarak gelişmenin sağlanmasında önemli bir rol oynamaktadırlar. Çalışmanın ilk bölümünde uluslararası ve ulusal planda koruma anlayışının gelişimi süreç içersinde dönemler halinde ele alınacaktır. İkinci bölümde kültürel yatırımlar ile bu yatırımlara yaklaşımlar genel bir şekildetanımlanacaktır. Üçüncü bölümde kentsel koruma alanlarında kültürel yatırımların yaratacağı fiziksel, ekonomik ve sosyal etkiler üzerinde durularakdünyadan örneklerin temel özellikleri aktarılacaktır. Son bölümde ise kültürelyatırımlar bakımından önem taşıyan İstanbul'da örnek teşkil edebilecek olan Fener ve Balat Semtleri Rehabilitasyonu Projesi değerlendirilecektir. Söz konusu değerlendirmede, 1998 yılında üretilen proje ile şu anda uygulama aşamasında olan 2003 tarihli proje kıyaslanmaya çalışılacaktır. Kentsel koruma alanlarında gerçekleştirilecek olan kültürel yatırımlar için bir modeloluşturulmasının gerekliliği üzerinde durulacaktır.
Arazi ve arsa düzenlemesinin eşdeğerlik ilkesi açısından yeniden değerlendirilmesi

Ülkemizde 1956 yılından bu yana uygulanan 'alan' ilkesine dayalı arsa ve arazi düzenlemesi yöntemi, yol açtığı sorunlar ve yetersizlikleri açısından eleştirilmekte ve 'eşdeğerlik' ilkesine dayalı yeni bir yöntemin gerekliliği 1980'li yıllardan itibaren literatürde tartışılmaktadır. Ancak eşdeğerlik yöntemi, gerekli altyapı ve yasal düzenlemeler gerçekleşmediği için henüz uygulamaya konulamamıştır. 'Alan' ilkesine dayalı mevcut arsa ve arazi düzenlemesi yöntemi; üçüncü boyutu göz ardı etmekte, katılımı sağlamamakta, dağıtımda subjektif değerlendirmelere ve adaletsizliklere yol açmakta; kısaca sosyal, hukuksal ve teknik sorunlar yaratmaktadır. Bu nedenle doğruluğu ve güvenirliği sorgulanmaktadır. Bu sorunları çözebilecek bir yöntem olarak literatürde, Almanya'da uygulanmakta olan 'eşdeğerlik' ilkesine dayalı yöntem/model önerilmektedir. Tezde, söz konusu literatür değerlendirilecek; bu öneri yöntemin ülkemizde uygulanabilirliği, Isparta kenti alan çalışmaları üzerinden örneklendirilecektir. Modelin; ülkemizde yaşanmakta olan kentsel dönüşüm projelerinin değerleme esaslı arazi ve arsa düzenlemesiyle yapılmasına olanak vereceği ve böylece daha katılımcı, adil ve başarılı bir kentsel dönüşüm uygulanmasının gerçekleştirilebileceği düşünülmektedir.
Public and private partnerships in special zones management: With reference to physical planning and control

Türkiye'de, Özel Alanların Yönetiminde Kamu ve Özel Ortaklıkları, alanlarının fiziksel planlamasını ve gelişimini kendi özel yasal çerçeveleri aracılığıyla belirlemektedirler. Teknoloji Geliştirme Alanları Kanunu (4691), üniversite-sanayi işbirliğinin sağlanması amacıyla kurulmuş bir ortaklık olan Bilim ve Teknoloji Parklan'nın yer seçimine, arazi teminine ve geliştirme çalışmalarına yönelik planlama politikalarını içermektedir. Bu çerçevede yapılan Teknoloji Geliştirme Alanları Kanunu analizi ve çalışma alanı olarak seçilen ODTÜ-Teknokent değerlendirmesi, Teknoloji Geliştirme Bölgeleri'ndeki tüm planlama çalışmalarının ve kontrolünün Yönetici Şirket sorumluluğu altında olduğunu göstermektedir. Alanın gelişme planının hazırlanmasından, yapılaşma çalışmalarının yönetimine kadar herhangi bir kontrol mekanizması, ilgili kanun tarafından ortaya konulmamaktadır. Bu çalışmanın amacı, İmar Kanunu'nda (3194), Özel Alanların planlamasında, kamu kontrolü ve denetimini sağlamaya yönelik yeni yasal araçlar geliştirmektir. Bu yaklaşım, özel alanların planlama esaslarının ve ilgili yapı yönetmeliğinin hazırlanması ve kontrolü amacıyla kamu ve özel sektörlerin işbirliğinde bir Planlama Komitesi'nin kurulmasını amaçlamaktadır. Bu bakış açısı ile, özel alan yönetimi ve planlaması anlayışı, şimdiki yasal yapı içerisinde geliştirilecektir. Hatta, bu, kentsel işletme faaliyet alanlarında kurulabilecek, olası kamu ve özel ortaklıkları için bir model oluşturacaktır.
Environmental ethics approach in the world and in Turkey

Bu çalışmada, Türkiye de çevre konularında ihtisas sahibi olmuş akademisyen ve bürokratların, çevresel bilgi, tutum ve davranışları ölçülmüştür. Ayrıca bu kişilerin sosyo-demografik yapılan da incelenmiştir. Tezin amacı, çevresel bilgiye ve ekosentrik-en azından homosentrik- görüşe sahip olan akademisyen ve üst düzey bürokratların, bu bilgi ve tutumlarını gerçekten davranışlarına yansıtıp yansıtamadıklarının ölçülmesidir. Çevresel bilgi, tutum ve bunların davranışa yansıtılması kişilerin çevre etiğini ne kadar içselleştirebildiklerinin bir ölçüsüdür. Ayrıca, yukarıda bahsedilen parametrelerle, yaş, cinsiyet, eğitim gibi sosyo-demografik değişkenler arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Cinsiyet, yaş, eğitim gibi sosyodemografik parametrelerle, kişilerin çevresel davranışları arasında istatistiksel olarak önemli bir bağlantı bulunamamıştır. Sadece eğitim ile çevresel bilgi arasında pozitif bir ilişki vardır. Ayrıca bu çalışmanın sonuçlarına göre, farklı hedef gruplarının farklı çevre etiği yaklaşımları olduğu ve çevre bilgilerinin de farklı düzeylerde olduğu saptanmıştır. En yüksek çevre bilincine sahip grup akademisyenlerdir. Çalışma sonucunda bulunan en çarpıcı sonuç, 'çevre bilgisi' ile 'çevresel davranış' arasında ters yönlü bir korelasyon vardır. Yani denekler çevre ile ilgili konularda bilgi sahibi olmalarına rağmen bu bilgilerini davranışa dönüştürememektedirler.
An Analysis of the attributes of the square

öz MEYDANIN NİTELİKLERİ ÜZERİNE BİR ANALIZ ŞAHİN, Aylin Yüksek Lisans, Şehir Planlama Bölümü Tez Yöneticisi: Öğretim Görevlisi: Dr. M. Adnan Barlas Eylül, 1996, 143 sayfa Yüzyıllardır mekan şehirciliğin önemli tartışma konularından biri olmuştur. 18. yüzyılda başlayan sosyal, entellektüel ve biçimsel değişim süreci, kamu ve özel yarar arasındaki dengeyi birey dünyası tarafına değiştirmeye başladı. Kamuya ait açık alanlardan tek objeye yönelen bu biçimsel değişim süreci 20. yüzyıl başlarında tamamlandı. Kentsel alandaki insan-çevre ilişkilerinde de değişime neden olan bu dönüşüm, kent strüktürünü oluşturan elemanların -ev, sokak ve meydana anlamlarının da değişmesine sebep oldu. Bu tezin amacı, yukarıda kısaca değinilen değişim sürecine rağmen, kentsel elemanlardan biri olan meydanın sosyalizasyon ve bireyin gelişimi sürecindeki önemini vurgulamaktır. Tarihin eski dönemlerinde meydan, ivtörenlere ve dini aktivitelere sahne olan ve buna bağlı olarak da sembolik anlamları olan bir mekandı. Ancak modern kentin gelişimi, kent bünyesindeki değişimle birlikte meydanın fiziksel ve özellikle fonksiyonel özelliklerinin kaybolmasına neden oldu. Anlam özelliklerinin kaybolması ile bağlantılı olarak, kullanıcıların ihtiyaçlarının karşılanamaması, meydanın kentsel bünye içerisindeki önemini yitirmesine sebep oldu. Literatürde 'meydan' için çok çeşitli tanımlamalar yapılmaktadır. Ancak böyle bir mekanı analiz etmek için bu tanımlamalar yeterli değildir. Meydanın nitelikleri bu amaç için daha kapsamlı bir çerçeve sunmaktadır. Bu nitelikler süreklilik, çeşitlilik, mahremiyet, canlılık, ve kapalılıktır. Kullanıcıların meydandan tatmin olma derecelerini tespit edebilmek için bu nitelikler göz önüne alınmıştır. Böyle bir analiz çalışması sonucunda meydan niteliklerinin birbirlerine göre önem dereceleri ve birbirleri arasındaki bağlantılar açıklık kazanmaktadır. Buna ek olarak meydanın fiziki bileşenlerinin meydanın başarısına etkileri ve bunların sosyalizasyon ve bireyselleşme süreçlerindeki yerleri özellikle vurgulanmaktadır.
Yaşayan miras alanlarında afet risk yönetim sürecine kullanıcıların katkısının değerlendirilmesi: İstanbul Tarihi Kapalı Çarşı örneği

Tarihi alanların birinci ve ikinci dünya savaşları esnasında tahrip olması ile afet riski kültürel miras alanları için gündeme gelmeye başlamıştır. Günümüzde doğal ve insan kaynaklı tehditler nedeniyle tehlike altındaki miras alanları giderek artmaktadır. Yaşayan miras alanları sadece yapının tahribine yönelik değil insan yaşamına yönelik de yüksek tehdit içeren alanlar olmaktadır. Bu alanlarda afet zararlarının azaltılması söz konusu olduğunda yaşayan miras alanlarındaki kullanıcıların görüşlerinin de afet yönetimine dahil edilmesi önem kazanmaktadır. Türkiye'de koruma ve afet konularında farklı kanunların olması ve bu kanunların birbirine referans vermemesi tarihi alanları daha da kırılgan hale getirmektedir. UNESCO öncülüğünde yapılan çalışmalar ile Dünya Mirası Listesi'nin oluşturulmaya başlanması ve ardından bu alanlar için alan yönetim planının gerekli kılınması Türkiye'de kültürel miras ve risk konusunu gündeme getirmiştir. İstanbul Tarihi Yarımada için yapılan Alan Yönetim Planı risk temasını ve risk yönetimine ilişkin eylemleri barındırmaktadır. Ancak plandaki kurum çeşitliliği afet yönetimi ve koruma disiplininin bir araya gelmesi ile yetki karmaşasına neden olabilmektedir. Kültürel mirasın risk yönetim sürecinde paydaşların sürece dahil olması sürecin başarısını etkilemektedir. Yaşayan miras alanları söz konusu olduğunda paydaşlardan biri olan kullanıcıların rolü önemli olmaktadır. Tez çalışmasının özgün kısmının da hem ticari faaliyet alanı hem de kültürel miras alanı olan Kapalı Çarşı'da afet yönetimi kapsamında alanda önemli bir paydaş olan kullanıcıların risk algısı ele alınmıştır. Veri toplama yöntemi olarak kişilerin tutumunu birbirinden ayırt etmek amaçlı 5'li likert-tipi soruların kullanıldığı anket uygulaması yapılmıştır. Anketler türkçe açılımı Sosyal Bilimler İçin İstatistik Programı olan SPSS bilgisayar programının 25. sürümü aracılığıyla ki-kare bağımsızlık testi sonuçlarının değerlerine göre yorumlanmıştır ve Kapalı Çarşı'da esnafın afet risk algısını etkileyen faktörlerin olduğu yönündeki hipotezlerin kabul edilmesi ile sonuçlanmıştır. Afet deneyimi, yaş ve dükkan ile olan sorumluluk ilişkisi risk algısını etkileyen faktörlerdir. Yaşayan miras alanlarında kullanıcıların mirasın yönetim sürecine katılımı hem kişinin afet zararlarının azaltılması için eyleme geçmesine hem de süreçteki ikili diyaloğun sağlanarak sürecin başarıya ulaşmasına katkı sağlayacaktır.
Gecekondu ıslah bölgelerinin yeniden planlanmasında kullanılabilecek bir yöntem önerisi

II. Dünya Savaşından sonra görülmeye başlanan kırdan kente göç olgusu ve bunun sonucunda ortaya çıkan hızlı kentleşme, gelişmekte olan ülkelerdeki hızlı nüfus artışıyla birleşince nüfusun barınma gereksinimi karşılana- mıştır. Bunun sonucunda Türkiye'de gecekondu, diğer ülkelerde farklı isimler alan bir barınak türü ortaya çıkmış, zamanla bu barınaklar büyük kentlerin alanlarının yarısından fazlasını kaplamıştır. Yönetimler ise soruna sadece fiziksel ve sayısal boyutta yaklaşmışlar ve çeşitli yasalarla gecekondu yapımını önlemeye çalışmışlardır, önceleri barınma amacıyla yapılan gecekondular, zamanla kiraya verme amacıyla yatayda ve düşeyde büyütülme- ye başlamışlardır. Fiziksel bakımdan derme çatmalıktan standard malzemeye, yasal bakımdan ise mülkiyet sekiz İlkten mülkiyeti duruma doğru bir gelişme göstermişlerdir. İlk zamanlar kentlerin çevresinde bir kuşak oluşturan gecekondular, kentlerin büyüyüp genişlemesiyle kentin içinde kalmışlardır. Yapı kalitesi ve mülkiyetteki gelişmeye rağmen, kentlerin bütün altyapı ve donatımlarından yararlanabilen bu alanlarını plan dışı alanlar olarak kaldıkları ve kentle bütünleşemedikleri görülmektedir. Bu alanların planlı kentsel dokuyla bütünleştirilmesi amacıyla Islah İmar Planları yapılmış fakat uygulamalar sonucunda bu planların pek çok nedene bağlı olarak başarısız olduğu görülmüştür. Bu çalışmanın amacı - gecekondu ıslah bölgelerinde bu - güne kadar önemli bir başarıya ulaşamamış planlama ve uygulama yöntemlerini çeşitli yönleriyle irdeleyerek, bu bölgelerin kentle bütünleşmesini sağlayabilecek bir planlama yöntemine ulaşmaktır. Yedi bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde konu tanıtılmış, ikinci bölümde gecekondu olgusunun ortaya çıkışı, sorun haline gelişi ve gelişimi izlenmiş, üçüncü bölümde sorunun çözümüne yönelik yasal önlemler ve planlama çalışmaları ortaya konmuştur. Dördüncü bölümde gecekondu bölgelerini planlı kentsel dokuyla bütünleştirmek ama - cıyla geliştirilen Islah imar Planları incelenmiştir. Beş inci bölümde konu Türkiye'nin birincil metrepol kenti İstanbul ölçeğinde ele alınmış, Islah imar Planları uygulama sonuçları araştırılmış, altıncı bölümde örnek bölge olarak seçilen Talatpaşa Mahallesindeki çalışmalar ortaya konmuştur. Yedinci bölümde ise araştırmadan çıkan sonuçlar irdelenmiş ve bunlara bağlı olarak gecekondu ıslah bölge bölgelerinin yeniden düzenlenmesinde kullanılabilecek bir planlama yaklaşımı getirilmiştir.