turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üniversite öğrencilerinde öğün örüntüsü ve beslenme durumlarının belirlenmesi ve fiziksel aktivite düzeyi ile karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinde öğün sıklığı, öğün örüntüsü, beslenme durumu ve fiziksel aktivite düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Çalışmaya 18-35 yaş aralığındaki %53,0'ü erkek (n=106) ve %47,0'sı kadın (n=94) olmak üzere gönüllü 200 üniversitesi öğrencisi katılmıştır. Bireylere genel özellikleri, beslenme alışkanlıkları, öğün sıklığı ve içeriği ve Uluslararası Fiziksel Aktivite Soru kağıdı içeren anket yüz yüze görüşme tekniği ile uygulanmıştır. Bireylerden 24 saatlik geriye dönük besin tüketim ve fiziksel aktivite kayıtları alınmıştır. Vücut ağırlığı ve boy gibi antropometrik ölçümler beyana dayalı olarak toplanmıştır. Hedeflenen 200 kişiden 30'unun, Tanita BC 418 cihazı ile vücut komposizyonu tespit edilmiştir. Öğrencilerin yaş ortalaması kadınlarda 20,67 2, 31 yıl ve erkeklerde 21,08 2, 70 yıldır. Ortalama Beden Kütle İndeksi değerleri 22,8 4, 10 kg/m 2 bulunmuştur. Öğrencilerin ana öğün sayısı ortalaması 2,4 0, 66 ve ara öğün sayısı ortalaması 1 ,1 0,90'dir. Bireylerin en çok sabah öğününü atladıkları, en az akşam öğününü atladıkları görülmektedir. Bireylerin en çok tükettikleri yiyecekler ve içecekler kahvaltıda zeytin, peynir ve çay, öğlen ve akşam yemeğinde sulu yemek ve ara öğünde meyve, tatlı bisküvi, kurabiye ve çikolatadır. Günlük enerji alımı erkek bireylerin 1986, 7 kcal ve kadın bireylerin 1713, 5 kcal'dir. Bireylerin %36, 5 sedanter veya hafif aktif, %50,0'sinin aktif veya orta aktif ve %13,5'unun ağır aktif olduğu saptanmıştır. Vücut kompozisyonu hesaplanan bireylerin ortalama vücut yağ miktarı ve fiziksel aktivite durumu arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır (p>0,05). Araştırma sonucunda öğün sayısı ile BKİ arasında bir korelasyon tespit edilememiştir. Fakat istatiksel olarak anlamlı olmasa da, obez grubun diğer gruplara göre toplam öğün ve ara öğün sayısı düşüktür. Öğrencilerin bilinç düzeyi artırılmalı ve yeterli ve dengeli beslenmelerini ve fiziksel aktivite düzeylerini arttırmayı sağlayacak politikalar geliştirilmelidir.
Üniversite öğrencilerinin öğretim elemanlarının inanılırlığı algısı ve sınıfta adalet algısı arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin öğretim elemanlarının inanılırlığı algısı ve sınıfta adalet algısı arasındaki ilişkinin belirlenmesi ve öğrencilerin öğretim elemanlarının inanılırlığı ve sınıfta adalet algılarını cinsiyet, öğrencilerin öğrenim gördükleri fakülte, mezun olduğu lise, doğduğu bölge, devam ettiği sınıf ve almakta olduğu derslerin gerekli olduğuna dair inanç değişkenleri açısından incelemektir. Bu amaçla, 2012- 2013 Akademik Yılında Abant İzzet Baysal Üniversitesi'nde eğitim alan toplam 1439 üçüncü ve dördüncü sınıf öğrencisine öğretim elemanlarının inanılırlığı algısını belirlemek için McCroskey ve Teven (1999) tarafından geliştirilen Öğretim Elemanlarının İnanılırlığı ve sınıfta adalet algısını belirlemek için Chory-Assad ve Paulsel (2004) tarafından geliştirilen, Sınıfta Dağıtım Adaleti ve Sınıfta Prosedür Adaleti Ölçekleri ile Chory (2007) tarafından geliştirilen Sınıfta Etkileşim Adaleti Ölçeği ve araştırmacı tarafından geliştirilen kişisel bilgi formu uygulanmıştır. Araştırma sonucunda, Öğretim Elemanlarının İnanılırlığı Ölçeği alt boyutları ile Sınıfta Adalet Ölçeği alt boyutları arasında sadece öğretim elemanlarının güvenilirliği alt boyutu ve sınıfta dağıtım adaleti alt boyutu arasında çok düşük düzeyde pozitif yönlü manidar bir ilişki olduğu diğer alt boyutlar arasında manidar bir ilişki olmadığı bulunmuştur.
Üniversite öğrencilerinin rekreatif etkinliklere katılımını etkileyen faktörlerin belirlenmesi

İnsanlığın yaratılışıyla birlikte çalışma kavramı hayatın devamı, idamesi için zorunlu bir olgu olarak ortaya çıkmıştır. İnsan ömründeki bir 'günlük' süreç incelendiğinde sürecin bir kısmı çalışma, bir kısmı yeme-içme, uyku gibi fizyolojik ihtiyaçların karşılanması, bir kısmı da artık zaman anlamındaki boş zamandan oluşur. Üniversite öğrencilerinin; üniversite yaşamı içinde önemli bir kültürel birikim sağladığı ve bu birikimin de boş zaman alışkanlıklarını yansıttığı varsayılabilir. Bu doğrultuda, üniversite öğrencilerinin popüler kültür etkinliklerinden benzer şekilde faydalandıkları öne sürülebilir. Farklı bir ifadeyle, öğrencilerin boş zaman alışkanlıkları arasında çok büyük farklılıkların olmadığı ifade edilebilir. Bu çalışmanın en önemli varsayımı ise; üniversite öğrencilerinin popüler kültürü en çok tüketen kitle içinde yer almalarına karşın popüler kültürü olumsuz anlamda nitelendirerek kendilerini popüler kültürü tüketen kitleden farklı bir şekilde konumlandırmaya çalışmalarıdır. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Tezin birinci bölümünde zaman ve boş zaman kavramlarının genel ve özel anlamları üzerinde durularak boş zamanın temel fonksiyonları incelenmiştir. İkinci bölümde; tezin temel ilgi alanını/hedef kitlesini oluşturan gençlik ve üniversite gençliği kavramlarına değinilmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise Cumhuriyet Üniversitesi Zara Ahmet Çuhadaroğlu MYO öğrencilerinin boş zaman alışkanlıkları hakkında uygulanan anket neticesinde; üniversitenin sahip olduğu rekreasyon alanlarının yetersiz olduğu düşüncesi, katılımcıların yarısından fazlasının hiçbir rekreatif etkinliğe katılmadığını ifade etmesi düşündürücü bir sonuç olarak görülmektedir.
Üniversite öğrencilerinin öğretim elemanlarıyla olan iletişimi ve bu konuda yönetimden beklenenler

Bu araştırma, üniversite öğrencileri ile öğretim elemanlarının birbirleriyle ve yöneticileriyle olan iletişimleri konusundaki görüşleri ve varsa iletişim engellerinin belirlenmesi ve bu konuda yöneticilerden beklentilerin neler olduğunun saptanması amacıyla yapılan betimsel bir çalışmadır. Araştırma; Eğitim Fakültesi; Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık, Sınıf Öğretmenliği Bölümleri, Edebiyat Fakültesi; Amerikan Kültürü ve Edebiyatı, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümleri, Fen Fakültesi; Biyoloji ve Kimya Bölümleri ile İletişim Fakültesi; Gazetecilik, Radyo-TV Bölümlerinden toplam 305 üçüncü sınıf öğrencisi ve 85 öğretim elemanı örneklemi oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak, Bolat (1990) tarafından geliştirilen 'Öğretim Elemanı- Öğrenci İletişim Ölçeği, Öğrenci-Öğretim Elemanı İletişimi ölçeği' ile araştırmacı tarafından geliştirilen 'Öğretim Elemanı-Yönetici İletişimi Ölçeği ve Öğrenci- Yönetici İletişimi Ölçeği' kullanılmıştır. Ölçeklere ilişkin yapılan güvenilirlik çalışması sonucu, Üniversite öğrencilerinin 'Öğrenci-Öğretim Elemanı İletişimi' Ölçeğinin Cronbach Alpha güvenilirlik katsayısı r=.9048, 'Öğrenci-Yönetici İletişimi' ölçeğinin Cronbach Alpha güvenilirlik katsayısı r=.9188, 'Öğretim Elemanı-öğrenci İletişim' ölçeğinin Cronbach Alpha güvenilirlik katsayısı r=.8884, 'Öğretim Elemanı-Yönetici İletişimi' Ölçeği Cronbach Alpha güvenilirlik katsayısı r=.9542 olarak bulunmuştur. Verilerin analizinde, yüzde, frekans, aritmetik ortalama, standart sapma, t testi, tek yönlü vary an s analizi ve duncan testi, ki kare, korelasyon uygulanmış, önem düzeyi. 05 ve.01 olarak alınmıştır. Araştırmanın sonuçlan; öğrenciler ile öğretim elemanlarının birbirleriyle ve yöneticileriyle olan iletişimlerinin yeterlilik düzeyinin oldukça düşük olduğunu ortaya koymuştur. Öğretim elemanlarının öğrencileriyle olan iletişimlerine ilişkin görüşleri ile öğrencilerin öğretim elemanlarıyla olan iletişimlerine ilişkin görüşleri arasında ve öğretim elemanlarının yöneticileriyle olan iletişimlerine ilişkin görüşleri ile öğrencilerin yöneticiyle olan iletişimlerine ilişkin görüşleri arasında bazı değişkenler açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmuştur.
Üniversite öğrencilerinin akademik erteleme düzeyleri ile genel erteleme düzeylerinin ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışma üniversite öğrencilerinin akademik erteleme düzeyleri ile genel erteleme düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada üniversite öğrencilerinin genel ve akademik erteleme düzeylerinin sosyo-demografik değişkenler temelindeki farklılaşmaları ile genel ve akademik erteleme düzeyleri arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Yapılması gereken işlerin son ana bırakılması davranışı olan erteleme, tarihsel bir geçmişşe sahip olsa da özellikle akademik erteleme ile ilgili araştırmalar son 20 yılda gerçekleştirilmeye başlanmıştır. Bu araştırmada, 2014 2015 akademik yılda İç Anadoludaki bir devlet üniversitesinin eğitim fakültesinin 10 ayrı bölümünde öğrenim gören üniversite öğrencilerine araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu, genel erteleme eğilimi ölçeği ve Aitken akademik erteleme eğilimi ölçeği uygulanmıştır. Yaş grubu ağırlıklı olarak 17-26 yaş olan katılımcılar, 288' i kız ve 113' ü erkek olmak üzere toplam 401 ögretmen adayıdır. Bu çalışmada SPSS 22 bilgisayar paket programı kullanılmıştır. Ölçeklerin sosyo-demografik değişkenlerle arasındaki farklılaşmaya bakılırken t-testi, ANOVA, kullanılarak değerlendirilmiştir. Doğrulama analizleri olarak t-testi, ANOVA, Tukey HSD, Scheffe, Bonferroni, Levene testleri uygulanmıştır. Genel erteleme eğilimi ve akademik erteleme eğilimi ölçekleri arasındaki ilişki Pearson korelasyon yöntemi ile hesaplanmıştır. Araştırma sonucunda erkek öğrencilerin genel erteleme düzeyleri kız öğrencilere göre daha yüksek çıkmıştır. Yaş grupları olarak bakıldığında 24-26 yaş aralığındaki öğrenciler ile anneleri ve babaları lise mezunu olan öğrencilerin akademik erteleme eğilimlerinin diğer gruplardan daha fazla olduğu görülmüştür. Açık-uçlu soru ile sorulan ve kategorize edilerek değerlendirilen yakın ve uzak hedeflerin birbirleriyle örtüştükleri ve temel olarak da bir meslek sahibi olmakla ilgili olduğu görülmüştür. Kendini geliştirmek ve mutlu olmak da çok az öğrencinin ifade ettikleri diğer hedeflerdir. Mezun olduktan birkaç yıl sonra yakın ve uzak hedeflerini gerçekleştirmiş olacak öğretmenlerin; hedefleri olan, hedeflerini gerçekleştirmek için çalışan, uğraşan, başarılı öğrenciler yetiştirmelerinin zor olduğu öngörülebilir. Genel erteleme eğilimi içinde olan öğrencilerin akademik eğilimleri de yüksek çıkmıştır. Çalışmanın sonunda konu ile ilgili önerilerde bulunulmuştur.
Ankara üniversitesi öğrencilerinin serbest zamanlarında egzersize katılma sıklıkları ve nedenleri

Bu araştırmanın amacı, Ankara Üniversitesi öğrencilerinin serbest zamanlarında egzersize katılma ve katılmama sıklıklarını belirlemek, katılmama/katılmama nedenlerini öğrenmek ve daha sonra serbest zamanları içerisinde ne gibi aktiviteler yaptıklarının belirlenerek, bunların sportif faaliyetler ile ilişkilendirilmesidir. Bu çalışmanın evrenini, 2012- 2013 eğitim-öğretim döneminde aktif olarak öğrenimlerini sürdüren Ankara Üniversitesi Fakülteleri ve Yüksekokulları öğrencileri oluşturmaktadır. Bu amaçla, Ankara Üniversitesi'ne bağlı Fakülte ve Yüksekokulları'nda öğrenim gören toplam 780 öğrenciye anket uygulanmıştır. Sonuçlar ANOVA ve frekans analizi ile yorumlanmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerin tamamı zorunlu ihtiyaçlarının dışında kendilerine serbest zaman ayırabildiklerini ifade etmişlerdir. Serbest zamanlarını çeşitli aktivitelerle geçiren öğrencilerin gerçekleştirdikleri egzersiz harici 3 etkinliği belirtmeleri istendiğinde, ortaya çıkan sonuçlar, öğrencilerden çoğunun internet ve bilgisayar kullanımına (%68,6) ve müzik dinleme/ yapmaya (%73,2) zaman ayırdıklarını göstermiştir. Öğrencilerin büyük çoğunluğu (%33,1) egzersiz dışındaki serbest zaman etkinliklerini haftada 3 gün yaptıklarını belirtmişlerdir. Ankete katılanların sadece %44,2'sinin düzenli olarak egzersiz yaptığı gözlenmiş ve fitness, yüzme, yürüyüş, koşu ve pilates en çok yapılan düzenli egzersizler olarak belirlenmiştir. Katılımcıların egzersizlere, haftada yoğunluklu olarak 3 gün (%15,3) ayırdıkları ve saat bazında ise yoğunluklu olarak 2 ile 4 saat arası bir zaman (%27,6) ayırmayı tercih ettikleri görülmüştür. Sonuç olarak, katılımcıların serbest zamanlarını çoğunlukla müzik dinleyerek/yaparak ve internette ya da bilgisayar başında geçirdikleri belirlenmiştir. Ankara Üniversitesi öğrencilerinin serbest zamanlarında egzersize katılma oranlarının, katılmama oranlarından daha düşük olduğu görülmüştür. Egzersize yer verme nedenleri arasında ise, yeterli vakit yaratılabilmesi, egzersizi sevme, sağlığına önem verme ve sosyal bir çevre ve arkadaşlık ilişkisi geliştirme, farklı etkinliklere katılma, kendini güçlü hissetme ve hayatın karmaşık yapısından uzaklaşma seçeneklerinin ön planda olduğu görülmüştür. Egzersize yer vermeme nedenlerinin başında egzersizi sevmeme, egzersiz yapacak uygun yerin olmaması, yoğun ders yükü, günlük saatlerin uygunsuzluğu, beslenme yetersizliği ve insanlardan ayrı kalma isteği gelmektedir.
Karamanoğlu Mehmetbey üniversitesi Türk dili ve edebiyatı bölümü ile Bakü devlet üniversitesi Azerbaycan dili ve edebiyatı bölümü öğrencilerinin okuma alışkanlıkları üzerine karşılaştırmalı bir inceleme

Hem kitap okuma hem de kütüphane kullanma alışkanlığına sahip olmak gençlerin eğitim hayatını olumlu etkilemektedir. Bu nedenle lisans düzeyinde öğrenim gören, ayrıca kısa bir süre sonra öğretmenlik mesleğini icra edecek olan genç öğretmen adaylarının kitap okuma ve kütüphane kullanma alışkanlıklarının incelenmesi, bu konuda eğitim aldıkları bölümün etkileri, aynı zamanda konuyla ilgili mevcut olan eksikliklerin giderilmesi açısından önem taşımaktadır. Bu çalışmada, Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı ile Bakü Devlet Üniversitesi Azerbaycan Dili ve Edebiyatı Bölümünde eğitim alan son sınıf öğrencilerinin okuma ve kütüphane kullanma alışkanlıklarına ilişkin düşünce, tutum ve davranışları incelenmiştir. Bu bağlamda araştırmanın temel amacı; farklı coğrafyalarda yer almasına rağmen ortak bir kültüre sahip iki ülkede bulunan KMÜ TDE Bölümü ile BDÜ ADE Bölümü son sınıf öğrencilerinin okuma alışkanlığı konusunda benzer ve farklı özelliklerinin hangi etkenlerden kaynaklandığını ortaya koymaktır. Araştırmaya her iki üniversiteden toplam 187 öğrenci katılmıştır. Bu araştırmada betimleme ve karşılaştırma yöntemleri kullanılmış ve sonuçlar SPSS 21 programında değerlendirilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre, Azerbaycan Dili/Edebiyatı ve Türk Dili/Edebiyatı Bölümü öğrencilerinin sosyo-ekonomik durumu ortadır. Her iki bölüm öğrencileri ayda ortalama bir kitap okumaktadırlar. Öğrenciler okuma alışkanlığı kazanmada çocukluk ve gençlik dönemlerini önemli bulmaktadırlar. Her iki bölüm öğrencileri okuma alışkanlığı kazanmada öğretmenler, en az ise kütüphaneciler tarafından teşvik edilmiştir. Genel olarak, karşılaştırılan iki bölüm öğrencilerinin okuma ve kütüphane kullanma alışkanlıkları açısından benzer özellikleri farklılıklarına göre daha fazladır.
Eğitsel robotik uygulamalarının fen bilgisi öğretmen adaylarının problem çözme becerilerine etkisi

Bu çalışma, Fen Bilgisi öğretmen adayları için uygun Lego öğrenme ortamı oluşturmak ve bu ortamın öğretmen adaylarının problem çözme becerilerine etkisini araştırmak amacıyla hazırlanmıştır. Karma araştırma yöntemine göre yürütülen bu çalışma 2015- 2016 eğitim öğretim yılı bahar döneminde Karadeniz Teknik Üniversitesi Fatih Eğitim Fakültesi'nde öğrenim görmekte olan 122. sınıf ve 3 3. sınıf olmak üzere toplam 15 Fen Bilgisi Eğitimi öğretmen adayı ile 6 hafta boyunca gerçekleştirilmiştir. Araştırmada nitel veriler; araştırmacı tarafından hazırlanan alan notları, öğretmen adayları ile gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşmeler ve video kaydı ile, nicel veriler ise; problem çözme becerileri ölçeği ile toplanmıştır. Araştırma her biri 5'er kişiden oluşan 3 farklı grup üzerinde, Lego Mindstorms Ev3 Home Edition seti ile inşa etme, tasarım ve programlama aşamalarını içeren robotik eğitimi şeklinde gerçekleştirilmiştir. Nitel verilerin çözümlenmesinde NVivo 9, nicel verilerin çözümlenmesinde ise SPSS 15 istatistik paket programı kullanılmıştır. Çalışmanın nitel verileri betimsel analiz, nicel verileri ise ilişkili örneklemler için T testi kullanılarak elde edilmiştir. Çalışma sonunda; Fen bilgisi eğitimi öğretmen adaylarının mevcut problem çözme becerileri ile 6 haftalık süreç sonundaki problem çözme becerileri arasında olumlu yönde bir farklılaşma olduğu fakat; bu farklılaşmanın anlamlı olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Öte yandan, öğretmen adaylarının Lego öğrenme ortamı içerisinde problem çözme becerilerinden ''Keşif becerileri'', ''Gözlem Becerileri'', ''Pratik beceriler'' ve ''Sosyal beceriler'' aşamalarını kullandıkları gözlenmiştir.
Hemşirelik öğrencilerinin ilaç uygulama hatalarına eğilimlerinin belirlenmesi

Bu çalışma; Avrasya Üniversitesi Hemşirelik Bölümü II, III ve IV' üncü sınıf Hemşirelik öğrencilerinin ilaç uygulama hatalarının sıklığı ve tıbbi hatalar konusunda farkındalıklarını belirlemek amacıyla tanımlayıcı ve kesitsel tipte bir araştırmadır. Çalışmanın evrenini; Kasım 2018 -Şubat 2019'da araştırmanın yapıldığı üniversitenin, klinik eğitim alan II. III. ve IV. sınıf hemşirelik bölümü öğrencileri (N=147 kişi) oluşturmaktadır. Araştırma yapılan tarihlerde derslere aktif katılan, anket ve ölçek uygulamasını kabul eden 138 öğrenciye (n=138) ulaşılmıştır. Araştırmanın verileri; sosyo-demografik özellikler, tıbbi hatalar ve nedenlerini içeren anket soruları ile İlaç Uygulama Hatası Ölçeği-İUHÖ'nin birebir gözlem altında uygulanmasıyla toplanmıştır. Öğrencilerin %79'u (109 kişi) kadın, %21'i (29 kişi) erkek olup yaş ortalamaları 21.13 1. 25 (Min: 19, Max: 26 )'dir. Hemşirelik öğrencilerinin İUHÖ-A ve İUHÖ-B puan ortalamaları yüksek bulunmuştur. Bu araştırmada öğrencilerin yaşları arttıkça ilaç uygulama hatalarına eğilimlerinin azaldığı saptanmıştır.
Eğitim ve ilahiyat fakültesi öğrencilerinin perspektifinden göç ve mülteci meselesi

Göç ve mülteci meselesine dünya tarihi açısından baktığımızda çok önemli sonuçlarının olduğunu ve bu sonuçlarının toplumlarda, ekonomiden siyasete, kültürel yapıdan toplumsal dinamiklere değin birçok açıdan derin izler bıraktığını görmemiz mümkündür. Önemli göç yolları üzerinde bulunan ülkemizde de göç ve mülteci akınlarından geçmişşten günümüze dek ciddi anlamda etkilendiği söyleyebiliriz. Bu etkinin hala devam etmesi, göç ve mülteci meselesinin güncelliğini ve önemini korumasına neden olduğunu ifade etmek mümkündür. Bu araştırmanın genel amacı, Malatya İnönü Üniversitesinde eğitim gören Eğitim Fakültesi ile İlahiyat Fakültesi öğrencilerinin göç ve mülteci meselesine ilişkin görüşlerini belirlemektir. Karma modelin uygulandığı bu çalışmada nicel ve nitel araştırma yöntemlerinin her aşama ve boyutunda birlikte kullanıldığı karma desen kullanılması amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini, Malatya İnönü Üniversitesi oluştururken; örneklemini 2017- 2018 eğitim-öğretim yılında İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi ve İlahiyat Fakültesinde öğrenim gören 200 Eğitim Fakültesi ile 200 İlahiyat Fakültesi olmak üzere toplamda 400 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmanın teorik kısmı tamamlandıktan sonra Eğitim Fakültesi ile İlahiyat Fakültesi öğrencilerinin, göç ve mülteci meselesine yönelik görüşlerini almak üzere yarı yapılandırılmış görüşme formu ve beşli likert tipi ölçek hazırlanıp uygulanmıştır. Araştırma sonucunda; Eğitim Fakültesi ile İlahiyat Fakültesi öğrencilerinin göç ve mülteci meselesine ilişkin birçok açıdan birbirinden farklı düşünce ve algıları sahip oldukları saptanmıştır. Bölümlerin yanı sıra sınıf ve cinsiyet bazında da göç ve mülteci meselesine dair farklı algıların olduğu araştırma sonucunda elde edilmiştir.
Sağlıklı kişilerde triseps surae kasına uygulanan kinesio tape ve rijit tape uygulamalarının dikey sıçrama ve dinamik denge üzerine anlık etkilerinin araştırılması

Bu çalışmanın amacı; sağlıklı kişilerde triseps surae kasına uygulanan kinesio tape ve rijit tape uygulamalarının dikey sıçrama ve dinamik denge üzerine anlık etkilerini karşılaştırmaktır. Yeditepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi'nde eğitimine devam eden, iki yüz on beş (N:215; K/E:165/50) öğrenci ile başladığımız çalışmanın I. aşamasında bireylerin fiziksel özellikleri, sosyodemografik ve genel sağlık durumları, sağlık davranışları sorgulandı. Fiziksel aktivite durumlarını sorgulamak için 'Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi'nin kısa formu kullanıldı. Yapılan anket taramaları ve dışlanma kriterlerine göre yüz kırk altı (N:146; K/E:109/37) kişi çalışmadan çıkartıldı. Çalışmanın II. aşamasında, çalışmaya devam etmek istemeyen yirmi altı ve akut sakatlanma yaşayan üç, toplamda 29 birey çalışmadan çıkartıldı. Çalışmanın III. aşamasında; kırk (N:40; K/E:27/13) olgu randomize şekilde 'I. Grup' (n:20; K/E:13/7) ve 'II. Grup'(n:20; K/E:14/6) olarak ayrıldılar. Tüm bireylere alt ekstremiteye yönelik esneklik değerlendirmeleri ve deri altı yağ dokusu kalınlığı ölçümleri yapıldı. I. Gruptaki olgular vertikal sıçrama testi 3 yönlü olarak Yıldız Dinamik Denge Testi ile 1. gün bantsız (U1), ikinci gün sham tape (U2) ve üçüncü gün triseps surae kasına kas fasilitasyon tekniği ile kinesio tape (U3) uygulandıktan sonra değerlendirildiler. II. Gruptaki olgulara da sırasıyla, üç bantlama yöntemi, 1. gün U1, 2. gün rijit tape (U4) uygulaması, 3. gün de U3 uygulamaları yapıldı. Tüm olgulara U1, U4 ve U3 den sonra AP, PP veYDDT testleri gerçekleştirildi. I. Grupta U2 ve U3 den sonra PP, AP, YDDT skorları arasında istatistiksel olarak farklılık görülmüştür. U2 sonrasında sonuçlar I. Grupta anlamlı derecede artmıştır (p 0.05). Ayrıca II. Grupta da U3 ve U4 uygulamalarından sonra yapılan karşılaştırmalarda sonuçlar PP, AP, YDDT'de II. Grupta U4 den sonra anlamlı derecede arttığını göstermiştir (p 0.05). Dikey sıçrama ve dinamik dengenin anlık olarak arttırılmasında rijit tape uygulamalarının kinesio tape uygulamalarına göre daha etkin olabileceğinin görüldüğü söylenebilir.
Sosyal sorumluluk projelerinde yer almanın üniversite öğrencileri üzerindeki etkilerine ilişkin öğrenci görüşleri

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin görüşleri doğrultusunda, sosyal sorumluluk projelerine katılmanın öğrencilerin duygu, düşünce ve davranışları üzerindeki etkilerini belirlemektir. Araştırma, Türkiye'de bulunan sekiz yükseköğretim kurumunda eğitim görmekte olan 56 öğrenci ile nitel araştırma yöntemi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Veriler, yarı yapılandırılmış görüşme formları ile birebir görüşmeler ve öğrencilerin görüşme formuna verdikleri yazılı cevaplar ile toplanmıştır. Toplanan veriler içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiş ve ortak kategoriler belirlenerek tablolar halinde sunulmuştur. Araştırma sonuçları, öğrencilerin büyük bölümünün yükseköğrenim öncesinde sosyal sorumluluk konusunda bilgi ve deneyim sahibi olmadığını gösterir niteliktedir. Araştırmaya katılan öğrenciler, yükseköğrenimleri sırasında sosyal sorumluluk projelerinde yer almış olmanın duygu, düşünce ve davranışlarını etkileyip etkilemediği sorusuna %98 oranında evet cevabı vermişlerdir. Katılımcıların, bu faaliyetlerin duygu, düşünce ve davranışları üzerindeki etkilerini tanımlarken 'sosyal sorumluluk projelerine katılmaya devam etme isteği/kararı', 'farkındalık kazanma', 'inutluluk/vicdani rahatlama', 'bilinçlenme', 'sosyal çevrede daha dikkatli/sorumlu davranma', 'tecrübelerini paylaşma/etrafındaki insanları teşvik etme', 'farklı hayatları tanıma', 'empati becerisi kazanma', 'ön yargıların kırılması', 'inevcut durumundan memnuniyet duyma/şükretme', 'aile bireylerine karşı daha dikkatli/sorumlu davranma', 'yardım etmeyi öğrenme', 'israftan kaçınma', 'duyarlılık kazanma', 'korkuları yenme', 'kariyer/iş' ve 'çevre edinme' ifadelerini kullandıkları görülmüştür. Araştırma sonucunda, katılımcıların yükseköğrenim döneminde öncelikle engelli bireyler, sokak hayvanları, yaşlılar, çocuklar ve kadınlar ile ilgili sosyal sorumluluk projeleri yürütülmesini gerekli gördükleri belirlenmiştir.