turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bazı divanlardaki üslupla ilgili kelimelerin değerlendirilmesi

BAZI DİV ANLARDAKİ ÜSLUPLA İLGİLİ KELİMELERİN DEĞERLENDİRİLMESİ Fatma Güzey Yüksek Lisans Tezi, Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı Danışman: Prof Dr. Mine Mengi Eylül 2000, 201 sayfa Bu çalışma, bazı divanlardaki üslupla ilgili kelime ya da kelimelerin geçtiği beyitlerin anlam, kelime kadrosu ve edebi sanatlar yönünden incelenmesine yöneliktir. İnceleme için 15. yüzyıldan Necati Beg Divanı, 16. yüzyıldan Fuzuli ve Baki Divanları, 17. yüzyıldan Nef i ve Nabi Divanları, 18. yüzyıldan ise Nedim Divanı seçildi. Çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümden önce, 'Giriş'te 'Kaynaklara göre üslup nedir? ya da ' Kaynaklar bir edebiyat terimi olan üslubu nasıl tanımlıyor? sorusuna cevap arandı. Eski ve yeni sözlüklerdeki üslup tanımlarıyla değişik kaynaklardaki üsluba ilişkin bilgilere yer verildi ve üslup-belagat ilişkisi üzerinde duruldu. Birinci bölümde ise 'Kaynaklarda Tespit Edilen ve Divanlarda Üslup Karşılığı Geçen Kelimeler' yani 'beyan, eda, tarz, tavr, vadi, şive, tarik' kelimelerinin üslupla ilgili tanımları verildi. Çalışmanın ana bölümü olan ikinci bölümde ise divanlarda konuyla bağlantılı bulduğumuz üslupla ilgili kelime ya da kelimelerin geçtiği beyitler; anlam, kelime kadrosu ve edebi sanatlar yönünden incelendi. IV Daha sonraki bölümde şairlerin üslup hakkındaki benzer ve ayrı düşüncelerini ortaya koymak için incelenmiş olan beyitler anlam, edebi sanatlar ve kelime kadrosu yönünden karşılaştırıldı. Sonuçta 'Giriş' bölümünde verilen üslup hakkındaki bilgilerle şairlerin beyitlerinde karşılaştığımız üsluba ilişkin görüşler karşılaştırılıp bir değerlendirilmeye gidildi.
Zafer-Name-i Emir Temür-Muhammed Ali Bin Derviş Ali-yi Buharİ; inceleme-metin-dizin

Şerifü'd-din Ali Yezdi'nin, Farsça yazılan Zafer-namesi'nin, Çağataycaya yapılan bir tercümesi olan ve bizim doktora çalışması olarak hazırladığımız eser; giriş, inceleme, metin ve dizin şeklinde dört kısımdan ibarettir. Giriş bölümünde beş alt başlık bulunmaktadır:1. Timür'ün hayatı, bu döneme ait askeri, siyasal ve sosyal yapı hakkında bilgi verilmiştir. 2. Şerafe'd-din 'Ali Yezdi'nin hayatı, eserleri ve Timür tarihi hakkında yazdıklarıyla tarihçi kişiliğine değinilmiştir. 3. Zafer-name adlı eserin yazılış tarihi, yazılma sebebi, eser içinde değinilen tarihi vakalar anlatılmıştır 4. Tercüme-i Zafer-name'nin yazmaları ve diğer Zafer-name tercümeleri hakkında bilgiler bulunmaktadır. 5. Tercüme-i Zafer-name'nin konu başlıkları ve diğer tercümelerle ortak konu başlıkları tablo halinde gösterilmiştir. İnceleme bölümü de beş alt başlıkta incelenmiştir: 1. İmla ve gramer özellikleri kısmında; imla özelliklerine, ses değişimlerine ve söz varlığı değinilmiştir. 2. Ses Değişmeleri kısmında; tercümede rastladığımız ünlü-ünsüz değişmeleri maddeler halinde verilmiştir. 3. Şekil Bilgisi bölümünde; Doğu Türkçesi ile yazılmış olan eserin şekil açısından uğramış olduğu değişimler, ek uyumsuzluğunda dikkati çeken özellikler gösterilmiştir. 4. Fiil Çekimleri kısmında; kipler ve bu dönemde kullanılan zaman çekimleri anlatılmıştır. 5. Eser içinde mevcut olan sözcük grupları alt başlık altında incelenmiştir. Metin kısmında, yazmanın 319 yaprağının transkripsiyonu yapılmıştır. simgesiyle yaprak numaraları, simgesiyle de satır numaraları üst simge olarak gösterilmiştir. < > simgeleri ise, eksik yazılmış harf ya da harfleri göstermek için kullanılmıştır. Unutulan ve açıklama ihtiyacı olan bazı yerler der-kenar olarak dipnot şeklinde verilmiştir (143a, 159b, 182a, 190a, 210a, 215b numaralı yapraklar). Eser, okunaklı olmasına rağmen, harekesiz olması ve yazmadaki yıpranmalardan dolayı, eser içinde okunamayan yerler yazmadan aynen kopyalanarak metin içerisine yerleştirilmiştir.. Dizin bölümünde önce genel dizin alfabetik olarak verilmiştir. Genel dizini verirken, kelimenin ait olduğu dil belirtilmiş, ayrıca iki ya da üç farklı okunuşu olan kelimeler - simgesiyle birbirine gönderilerek bu değişiklikler gösterilmiştir. Bu kelimelere gelen çekim ekleri ve geçtikleri yerler numaraları ile madde başlarının altında bulunmaktadır. Ayrıca madde başı eğer değimleşmiş bir birleşik yapıya sahipse, anlamlarıyla beraber madde başının en alt kısmında işaretiyle gösterilmiştir. Madde başlarında kelimenin kökenine dair verdiğimiz bilgileri değimleşmiş yapı için de uyguladık. Kişi, yer, ulus adları ile Arapça ayet ve hadisler dizini genel dizinin sonunda yer almaktadır. Arapça ayetler dizininde bu ayetlerin bağlı bulunduğu sure adı ve numaraları belirtilmiştir.
İkinci Meşrutiyetten Türk ulusal hareketine millİ edebiyatın taşrası: Kastamonu vilayeti örneği

Bu tez Türk edebiyatı çalışmalarında milli edebiyat olarak adlandırılan 1911- 1923 arasındaki dönemi, Osmanlı imparatorluğunun Kastamonu vilayetinde basılan edebi, kültürel, entelektüel ürünlere odaklanarak incelemektedir. Bu yıllarda Kastamonu vilayetine gelen Süleyman Nazif, Mehmet Akif ve Yakup Kadri gibi milli edebiyatın önde gelen isimleri vilayette bulunmuş ve aktif bir şekilde vilayet basınında eserler üretmişlerdir. Bu dönemde Kastamonu'da üretilen edebiyat metinleri bir yandan milli edebiyat söylemine katılırken diğer yandan ondan ayrışan özellikler gösterir. Bu doğrultuda bu tez öncelikle yazarların metinlerinin nasıl Kastamonu vilayetinin milli edebiyat söylemine katılımında önemli bir rol oynadığını ortaya koyar. İkincil olarak tez özellikle Birinci Dünya Savaşı'nın bitişi ve Osmanlı'nın kaybedişinin ardından basılan yazı ve şiirlerin merkezi devlet yönetimini ve İTC'yi eleştirmeye başladığını iddia eder. Bundan dolayı çalışmada Birinci Dünya Savaşı'nın ardından Milli Mücadele'nin kazanıldığı döneme kadar geçen yıllar vilayet üzerinde İstanbul hükumetinin merkezi gücünün merkezi gücünün azaldığı savunulmaktadır. Dönemin genelinde Kastamonu'da karşılaşılan edebi, entelektüel malzeme genel anlayışın aksine çok daha karmaşık bir sürecin sonucunda ortaya çıkmıştır. Tüm bunlar bu dönemde Kastamonu'daki edebi ve entelektüel ürünlerin ilk bakışta göründüğünden çok daha karmaşık bir süreçte oluştuğunu arz eder.
1980 kuşağı yazarlarından Ali Teoman'ın öykücülüğü: Teknik ve içerik

Ali Teoman öykü, roman, anlatı, günce gibi türlerde eserler vermiş üretken bir yazardır. Mimarlık mesleğini bıraktıktan sonra edebiyat hayatına giren Teoman yazmaya başladığı 80'li yılların sonundan ölümüne kadar olan süreçte birçok eser kaleme almış ve bunların çoğunu yayımlamıştır. Ali Teoman'ın yayımlanan beş romanı, sekiz öykü kitabı, iki güncesi ve bir anlatısı bulunmaktadır. Yazarın öyküleri birçok dergide yayımlanmış, çok yazarlı kitaplara dahil edilmiştir. 1980 sonrasında yaşanan gelişmeler tüm yaşamı etkilediği gibi edebiyatı da etkiler ve yazarlar, eserlerinde daha çok bireysel konulara yer verir. Ali Teoman da eserlerinde bireysel temalara yer vermiş ve kişinin yalnızlığı, geçmişşe özlem, cinsellik, aşk gibi konular üzerinde durmuştur. Üslup çeşitliliğine önem veren yazar, her öyküsünde farklı biçemler deneyerek dil işçiliğini göstermiştir. Yeniliğin peşinde olan yazar, deneysel öyküler kaleme alarak tema ve içerik incelemesinin kolay olmadığı öyküler de yazmıştır. Bu öykülere geometrik şekiller eklemiş, kelimelerin yazımını bozmuş ve yeni kelimeler türeterek dilin sınırlarını zorlamıştır. Tarih, din, felsefe ve müzik alanlarındaki bilgisi öykülerinde kendini hissettirir. Yazarın kullandığı dili, bilgi ve birikiminin aynası olarak gören Ali Teoman öykülerinde üstkurmaca, pastiş, parodi, bilinç akışı, kolaj ve metinlerarasılık gibi teknikleri uygular. Bu çalışmada postmodern kurmaca tekniklerini sıklıkla kullanan Ali Teoman'ın sekiz öykü kitabı ve bir anlatısı, yazarın güncelerinden faydalanılarak teknik ve içerik yönünden incelenmiştir. Metinler; olay örgüsü, kişi kadrosu, mekan, zaman, anlatıcı bakımından incelenerek yazarın öykülerde kurmaya çalıştığı atmosfer ortaya çıkartılmış ve öykülerin daha iyi anlaşılması sağlanmıştır. Bu tezin amacı 1980'lerden itibaren eserlerini veren Ali Teoman'ın öykülerinde kullandığı teknikleri tespit etmek ve öykü dünyasını yansıtmaktır.
Süleymaniye Kütüphanesi Yazma Bağışlar Bölümü 5879 Numarada Kayıtlı Mecmu'a-i Eş'ar (1b - 97b)

Tezimize konu olan bu mecmua Süleymaniye Kütüphanesi, Yazma Bağışlar bölümünde yer alan 5879 numarada kayıtlı bir şiir mecmuasıdır. Yaptığımız bu çalışmada, mecmuanın 1 b-97b arasındaki varaklarının transkripsiyonlu metni verilmiştir. Mecmuanın derleyeni ve ne zaman derlendiği hakkında herhangi bir bilgiye ulaşılmamıştır. Mecmuada yer alan şairlerin yüzyılları dikkate alındığında mecmuanın 15. yüzyılda yazılmış olduğu düşünülmektedir. 1 b-97b arasındaki metnin içerisinde toplam şair sayısı 10'dur. Yazarı belli olmayan şiirler de dahil olmak üzere 125 şiir bulunmaktadır. Bu şiirlerin yarısından fazlası gazeldir. Mecmua içinde en çok şiiri bulunan şair Ahmet Paşa'dır.
Ay Dede Mizah Dergisi'nin İncelenmesi

Edebiyat alanında karikatürü de içine alan mizah çalısmalarının sayısı oldukça sınırlıdır. Toplumsal ve siyasal yerginin çizgi ve söz boyutunu olusturankarikatür ve mizah, iç karısıklıklar, çeliskiler, rejimler ve baskılar içerisinde bunalantoplumların sözcülügünü üstlenmistir. 1922 yılında 90 sayı çıkan ve Refik Halit Karay tarafından yayımlanan Ay Dede Mizah Dergisi, Mütareke ve Milli Mücadele Dönemi stanbul'unda cereyan eden sosyal hayatı, basın alemini, siyasi kutuplasmaları, edebi tartısmaları mizahi bir üslupla irdeleyen önemli bir süreli yayındır. Ay Dede Mizah Dergisi'nin içeriginde yer alan söz ve çizgi dili bir degisimdönemi olan 1922 yılı basınında önemli bir yere sahiptir. Ay Dede Mizah Dergisi'nin incelenmesi adlı tezimizin hazırlanmasında Jpeg, Tiff ve Excel programlarına yer verilmistir.
Ayhan İnal'ın hayatı, sanatı ve eserleri üzerine bir araştırma

Hisarcıların önemli şairlerinden biri olan Ayhan İnal hakkında yapılan bu çalışma şairle ilgili detaylı bir bilgi ortaya koymayı amaçlamaktadır. Birinci bölümde Cumhuriyet Dönemi Türk şiirine genel bir giriş yapılarak şiirin geçirdiği evrelerden kısaca bahsedilmiştir. İkinci bölümde şairin hayatı, mizacı ve eserleri hakkındaki bilgilere yer verilmiştir. Üçüncü bölümde sanat anlayışının yanı sıra bazı edebi şahsiyetler üzerine görüşleri anlatılmıştır. Son olarak dördüncü bölümde şiirlerin muhteva ve şekil olarak incelemesi yapılmıştır. Şair hakkında kaynak taraması yapılarak onunla ilgili bazı bilgilere ulaşılmıştır. Çalışmanın belirli aşamalarında kendisiyle yapılan röportajlardan yararlanılmıştır. Şairin tüm şiirleri konularına göre sınıflandırılmış, şiirlerin şekil olarak incelemesi yapılmış, şiirlerle ilgili çeşitli tespitlerde bulunulmuş ve sonuca gidilmiştir.
Katib Çelebi'nin Fezleke'sindeki şair biyografileri

Katib elebi birçok alanda kaleme aldığı eserleriyle 17. yüzyılın en nemliilim adamlarından biridir. Eserleri hem yaşadığı döneme ışık tutmuş hem de ünümüzekadar yapılan birçok çalışmada kaynak olarak kullanılmıştır. Günümüzde ise Osmanlı tarihi ve Osmanlı biyo ra i eleneği hakkında çalışma yapanların başvurduğueserlerinden biri de Fezleke'dir. Bu çalışmada Osmanlı biyo ra i eleneğinin nemli birörneği olan Fezleke ele alınmıştır. Fezleke'deki şairlerin derli toplu bir şekilde edebiyat dünyasına kazandırılması amaçlanmıştır. Eser dikkatli bir şekilde incelenmiş ve 110 şair tespit edilmiştir. Tespit edilen şairler hakkındaki bilgiler klasik kaynakların çoğuyla ve modern kaynakların bir kısmıyla karşılaştırılarak esere orijinallik kazandıran bilgilerüzerinde durulmuştur.
Elazığlı halk şairi Kul Mansur

Türkler, tarihi süreç içerisinde farklı gelenek ve kültür değerini yaşatarak günümüze kadar devam ettirmişlerdir. Bu kültürel değerler, toplumsal bir yaşamın sonucunda oluşmuştur. Böylesine köklü bir kültürün en önemli geleneklerinden biri de aşıklık geleneğidir. Aşıklık geleneği, geçmişşten günümüze farklı aşamalardan geçerek ulaşmıştır. Orta Asya'da kökenleri kam ve baksıya kadar dayanan, ozanlıkla devam edip, aşıklıkla son halini alan zengin bir gelenektir. Anadolu sahasında farklı inanç yapılarınınn oluşması ve aşık tarzı şiirin bu yapılar içerisinde yeniden ele alınması yeni kültürlerin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu kültürlerden biri de Alevi-Bektaşi ozanlarının oluşturmuş olduğu aşıklık geleneğidir. Alevi-Bektaşi inancıyla benzerlikler taşıyan aşıklık geleneği, bu alanda güçlü aşıkların ortaya çıkmasına da neden olmuştur. Çünkü bu inanç dairesinde bulunan birey doğduğu andan itibaren saz ve sözle iç içedir. Aleviliğin önemli ibadet şekillerinden olan cem törenindeki on iki görevden biri olan zakirlik, aşıklığın protipi şeklindedir. Aşıklar günümüzde, varlığını canlı bir şekilde devam ettirmektedirler. Bu geleneği Elazığ'da icra eden ise Kul Mansur'dur. Alevi-Bektaşi inancına sahip olan Kul Mansur'un, bu inanç dairesinde aşıklığa başlaması ve Elazığ'da aşıklık geleneğinin temsilcisi olması oldukça önemlidir.
Klasik Türk edebiyatında kaynaklar (11. yüzyıl ? 15. yüzyıl)

İKlasik Türk Edebiyatının Kaynakları? adlı bu yüksek lisans tezinde, 11. yüzyıldan 15. yüzyılın sonuna kadar eser veren şairlerin ve yazarların isimleri alfabetik sıraya göre düzenlenmiştir. Bu yüzyılların edebi görünüşü hakkında kısa bilgiler verilmiştir. Ayrıca bu yüzyıllardaki yazarların ve şairlerin eserleri hakkında da kısa bilgiler verilmiştir. Bu dönemlerin eserleri hakkında hazırlanan tezler ve yayımlanan kitapların bibliyografik bilgilerine yer verilmiştir. Çeşitli kitapların ve ansiklopedilerin bibliyografyalarının; kütüphane kataloglarının ve internet sitelerinin de taranması sonucu ele geçirilen kitap bilgileri, alfabetik sıraya göre düzenlenmiştir. Kitap bilgilerinde; yazar, eser, hazırlayan/hazırlayanlar, çeviren/çevirenler, yayınevi adı, yayın yeri, yayın tarihi ve sayfa sayısına göre düzenlenmiştir. Tez bilgilerinde; yazar, eser, tez türü, danışman adı-soyadı, üniversitesi, fakülte/enstitüsü, şehri, tarihi, sayfa sayısına göre düzenlenmiştir.
Bayramiç folkloru

Folklor, bir toplumun temelinde var olan dünya görüşü, gelenek-görenek, örf-adet, inanış ve uygulamalar gibi değerler bütününü inceleyen bir bilim dalıdır. Folklor ürünleri yüzyıllar boyunca sözlü ve yazılı kaynakların aracılığıyla bir sonraki nesle aktarılsa da teknoloji alanındaki gelişmeler, değişen sosyo-kültürel ve ekonomik şartlar hayatın hemen her aşamasında olduğu gibi folkloru da etkilemektedir. Ülkemizde bölgesel nitelikte halk kültürü derlemelerinin geçmişşi Cumhuriyet'in ilk yıllarına kadar dayanır. Bu süreç çeşitli kurumların girişimleriyle başlamış ve sonrasında akademik alanda yapılan monografik çalışmalar ile günümüze kadar gelmiştir. Yöresel ölçekte yapılan bu incelemeler, ilgili sahaya ait folklor ögelerinin kayıt altına alınarak toplu bir kültür arşivi oluşturulması bakımından büyük önem arz etmektedir. Çanakkale ilinin güneyinde yer alan Bayramiç ilçesi gerek sahip olduğu coğrafi konum itibariyle gerekse de sosyolojik ve kültürel yapısı bakımından Ege ve Marmara bölgeleri arasında bir geçiş noktasında bulunmaktadır. Bu çalışmada Bayramiç ilçe merkezi ve örneklem olarak seçilen belde ve köylerine mensup kaynak kişilerden yapılan derlemeler yarı yapılandırılmış mülakat ve katılımlı gözlem formları kullanılarak kayıt altına alınmış, akabinde folklor disiplininin öngördüğü tekniklerle tasnif ve analiz edilmiştir. Kaynak kişilerin belirlenmesinde yerleşim yerinin coğrafi konumu, kaynak kişilerin kültürel alt kimliklerinin çeşitliliği, geleneği yaşatma ve aktarma kabiliyeti gibi ölçütler dikkate alınmıştır. Ayrıca bilgisine başvurulan kaynak kişilerin yaşı, cinsiyeti, mesleği, eğitim durumu vb. özelliklerin heterojen bir dağılıma sahip olmasına özen gösterilmiştir. Bu tez ile yöreye ait kültürel birikimi kayıt altına alarak, sonraki süreçte daha farklı ve geniş çaplı araştırmalara kaynaklık etmek amaçlanmaktadır.
Uygurca Altun Yaruk'a ait belgeler (601-650)

Bu tez çalışmasında Budist Uygur Edebiyatı ürünlerinden biri olan Altun Yaruk'a ait 50 belge üzerinde duruldu. Eser Mahayana Budizm'inin felsefesini, Buda'nın öğretilerini içeren bir sutra kitabıdır. Şınko Şeli Tutun tarafından 10. yüzyılda Çinceden Uygurcaya çevrilmiştir. 1910 yılında Çin'deki Budist mağaralarından birinde Malov tarafından bulunmuştur. Altun Yaruk'un birçok nüshası vardır. İçlerinden en hacimlisi Petersburg Asya Müzesi'nde saklanmaktadır. İncelenen 50 belge ise Berlin'deki Turfan koleksiyonlarında korunmaktadır. Çalışma Giriş, Metin, Dizin ve Tıpkıbasım olmak üzere dört bölümden oluşmaktadır.
İBB Atatürk Kitaplığı OE_YZ_0561 numarada kayıtlı şiir mecmuasının transkripsiyonlu metni ve mecmuaların sistematik tasnifi projesi'ne göre tasnifi

Arapça 'cem'' kökünden türemiş bir kelime olan mecmua, 'toplama, bir araya getirme' anlamlarına gelmektedir. Edebi bir terim olarak ise mecmua, şiirlerle yahut çeşitli konuların ele alındığı yazılarla oluşturulan eserlerin genel ismidir. Şiir mecmuaları, Klasik edebiyatın farklı dönemlerine ait ürünlerini bir araya getirdiği önemli kaynaklardandır. Mecmualar şiir mecmuları ile sınırlı kalmayıp zengin içerikleri ile edebiyatın yanında tıp, tarih, sosyoloji gibi bilim dallarına da hizmet edecek nitelikte önemli eserlerdir. Çalışmamızın konusu İBB Atatürk Kitaplığı OE_Yz_ 0561 numarada kayıtlı şiir mecmuasının transkripsiyonlu metni ve Mecmuaların Sistematik Tasnifi Projesi'ne göre tasnifidir. Çalışmamıza konu olan mecmuada daha çok 17. yüzyıl şairlerinin eserlerinden örneklere yer verildiği görülmektedir. Derleyicisi hakkında herhangi bir bilgi içermeyen mecmua; 127 varak ve 548 şiirden oluşmaktadır.
Türk edebiyatında konusunu Türk tarihinden alan romanlar (2003)

Bu çalışmada 2003 yılında neşredilen ve konusunu Türk tarihinden alan tarihi romanları inceledik. Bu dönemde neşredilen on bir tarihi romanı, zaman, mekan, şahıslar ve bakış açısı unsurlarını göz önünde bulundurarak tahlil ettik. Zaman bölümünde; kozmik zaman, kronolojik zaman, sosyal zaman unsurlarını ortaya koyduk. Mekan bölümünde, mekanları belli özelliklere göre sınıflandırdık. Şahıslar bölümünde kahramanları, tarihi/yaşamış şahsiyetler, tarihi olmayan, yaratma şahsiyetler, cinsiyetlerine, eğitim durumlarına, mesleklerine, sosyal durumlarına ve milliyetlerine göre kahramanlar şeklinde sınıflandırdık. Bakış açısı bölümünde ise, romanlarda kullanılan anlatım yöntemlerini kısaca anlatarak, yazarların görüşlerini ortaya koyduk.
Afyonkarahisar ili Çay ilçesinin mikrotoponimleri ve dil incelemesi

Mikrotoponim, toponiminin bir alt kolu olup belirli bir yerleşim yerinin sadece sakinleri tarafından bilinen dere, tepe, pınar, kaya, mağara vb. adlandırmaların kökenini, yapısını araştıran bir bilim dalıdır. Bu çalışma, Çay ilçesinin mikrotoponimlerinin incelendiği bir toponim çalışmasıdır. Amaç, ilçenin yer adı verme kültürünü oraya çıkarmak ve unutulmakta olan yer adlarını kayıt altına almaktır. Beş bölümden oluşan çalışma, sahadan derlenen malzemeden ortaya çıkartılmıştır. Yöreden toplam 1315 yer adı derlenmiştir. Derlenen yer adları tür açısından ve leksikosemantik açıdan değerlendirildikten sonra, yer adlarının dil incelemesi üzerinde durulmuştur. Yeri geldiğinde adlandırmalara bağlı kalarak yer adlarıyla ilgili halk arasında yaşayan efsanelere ve inançlara da yer verilmiştir.
Aşık Elesger'in şiirlerinde kadının rolü ve tasviri

Toplumun bir yarısını oluşturan ve diğer yarısının doğup şekillenmesinde önemli ölçüde etkili olan kadının konumu tarihin her devrinde, her toplumda bazen yergi, bazen ise övgülerle yer bulmuştur. Bu nedenle toplumsal olayların estetik bir sunusu olan edebi eserlerde kadın sıkça işlenen bir konu olmuştur. Edebiyat tarihi süresince, en eski devirlerden itibaren halkın sözcüsü konumundaki aşık ve ozanların dilinden, Türk toplumu içerisinde yaşayan Türk kadını profili çizilmiştir. Türk halkının değişen yaşam koşullarında kadının toplum içerisindeki konumu da değişmiştir. Şairlerin hayal dünyasında bir silüet olarak yaşatılan kadın, çeşitli benzetme unsurlarıyla mübalağa edilirken erişilmezliğin tutkusuyla şairin gönlü ile kalemi arasında gizemli bir hal almıştır. Dönemin koşulları gereği Türk kadınının yaşamı uzun bir süre kalın duvarlar ile tül perdeler arasında şekillenmiştir. Fakat gelişen ve çeşitlenen toplum yapısı içerisinde köy halkı, öz kültürünün ve yaşam şeklinin bakirliğini muhafaza etmeyi başarmıştır. Azerbaycan Edebiyatı'nın ve aşıklık geleneğinin en önemli temsilcilerinden biri olan Aşık Elesger'in şiirlerinde yer alan kadınlar; testisi elinde su taşıyan, dağ başında çiçek toplayan kızlarıyla, Türk kadınının aşkını, hasretini ve cesaretini temsil eder niteliktedir. Bu nedenle Elesger'in şiirinde gelenek ve göreneklere dair izler yer alırken kadınının gelenek içindeki yeri ve konumu da sunulmuştur.
İlköğretim altıncı sınıf öğrencilerinin öyküleyici metin yazma becerileri

Bu çalışma, ilköğretim 6. sınıf öğrencilerinin öyküleyici metin yazma beceri düzeyini tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Araştırma betimsel bir nitelik taşımaktadır. Araştırmanın evrenini Çorum'da öğrenim gören ilköğretim altıncı sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Örneklemi ise Çorum merkez ilköğretim okullarından sosyoekonomik düzeyleri düşük, orta ve yüksek olan 3 ilköğretim okulunda öğrenim gören 150 ilköğretim altıncı sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Öğrencilerin öyküleyici metin yazma beceri düzeylerini belirlemek için onlara öyküleyici metin yazdırılmış, öğrenci kağıtları öyküleyici metin yazma ölçeğine göre değerlendirilmiştir. Elde edilen verilerin analizinde SPSS 13.0 programı kullanılmıştır. Çalışma sonucunda öğrencilerin öyküleyici metin yazma becerilerinin istenen düzeyde olmadığı tespit edilmiştir. Öğrencilerin öyküleyici metin yazma becerileri cinsiyetlerine göre anlamlı bir farklılık göstermezken; anne ve babanın öğrenim düzeyi, ailedeki birey sayısı, ailenin gelir düzeyi, öğrencinin kendine ait bir odasının olması, evde kitaplık bulunması, eve süreli yayın alınması ve okul öncesi eğitim alma durumlarına göre anlamlı farklar bulunmuştur. Ayrıca öğrencilerin yazılı anlatım becerileri de cinsiyetlerine göre anlamlı bir farklılık göstermezken; anne ve babanın öğrenim düzeyi, ailedeki birey sayısı, ailenin gelir düzeyi, öğrencinin kendine ait bir odası ve çalışma masası olması, evde kitaplık bulunması, eve süreli yayın alınması ve okul öncesi eğitim alma durumlarına göre anlamlı farklar bulunmuştur.
Abdürrahim Tirsİ ve Divanı

Çalışmada, on altıncı yüzyıl sufi şairlerinden Abdürrahim Tirsi'nin Divan'ı günümüz Türkçesine aktarılmıştır. Divan üzerinde tetkikler yapılabilmesi için müellifin edebi kişiliğini oluşturan faktörlerin incelenmesi gerekmiştir. Bu gereklilik sebebiyle Tirsi'nin yaşadığı yıllardaki içtimai, siyasi ve kültürel ortam ortaya konulmuştur. Kaynaklarda hakkında yüzeysel bilgiler bulunan Tirsi'nin hayatı, geniş bir çerçevede sunulmaya çalışılmıştır. Sufi kimliği ön planda olan Tirsi'nin hayatı, bu yönüne ağırlık verilerek aktarılmıştır. Metin, şekil ve muhteva açısından incelenmiştir. Çalışmada Tirsi'nin edebi ve fikri yönüyle ilgili incelemelerde bulunulmuş ayrıca Türk Tasavvuf kültüründeki yeri ortaya konulmuştur.