turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kaş yöresi Barak kilimleri

Bu çalışmada Anadolu'nun önemli dokuma kültüründen birisi olan Barak dokumalarının sadece Kaş yöresindeki gelişimi ele alınmıştır. Tez, 'Giriş, Katalog, Barak Türkmenlerinin Kısa Tarihi ve Yaşadığı Coğrafyalar, Anadolu-Türk Düz Dokumalarının Kısa Tarihçesi, Kaş yöresinde dokunan Barak Düz Dokumalarının Teknik ve Kompozisyon Özellikleri, Değerlendirme ve Sonuç' olmak üzere alt bölümlere ayrılarak incelenmiştir. 'Giriş' kısmında, konunun tanımı, amacı gibi özel konularla sınırlandırılmış; araştırmanın yöntemi ortaya konulmuş, konu ile ilgili kaynaklar değerlendirilmiş ve Kaş ilçesinin tarihçesine kısaca değinilmiştir. 'Katalog' bölümünde araştırma esnasında incelenen kilim dokumaların özellikleri tanıtılmıştır. Konunun daha iyi anlaşılabilmesi için 'Barak Türkmenlerinin Kısa Tarihi ve Yaşadığı Coğrafyalar' adlı başlık altında araştırmasını yapacağımız Kaş ilçesindeki Barak Türkmenleri' nin kimliği, tarihi gelişimi ve yerleşimleri hakkında bilgiler verilmiştir. Dokumaların Anadolu'nun diğer yerlerinde yapılan dokumalarla karşılaştırılabilmesi için 'Anadolu-Türk Düz Dokumalarının Kısa Tarihçesi ' başlıklı bölümde dokumanın tarihçesi ve gelişimi üzerinde durulmuştur. Yapılan araştırmalar sonucu edinilen bilgiler ile Kaş yöresinde barak kilimlerinin teknik ve kompozisyon özelliklerinin verildiği üçüncü bölümde, konu bütünlüğü sağlanmaya çalışılarak; malzeme ve elde edilişi, boya ve boyanın elde edilişi, kalite, dokumada kullanılan araçlar anlatılmış, Barak kilimleri türlerine göre gruplara ayrılmıştır. 'Değerlendirme' bölümünde katalogda yer alan barak kilimleri ana başlıklar altında; hem kendi içerisinde hem de farklı yörelerde dokunan kilim örneklerle karşılaştırılarak incelenmiştir. 'Sonuç' bölümünde ise araştırmanın sonucunda elde edilen bulgulara dayanarak genel yargılar ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Afyonkarahisar hamamları

Afyonkarahisar önemli stratejik noktada olmasından dolayı geçmişşten bugüne dek bu topraklarda birçok medeniyet hakimiyet sürmüştür. Bu hakimiyetleri sırasında sayısız mimari eserler meydana getirilmiş olup, Bu mimari eserlerin büyük çoğunluğu coğrafi şartlar ve insan eliyle yok edilmiştir. Geriye kalan yapılardan bazıları restorasyondan geçilerek bugün hale çalışır vaziyettedir. Bazıları ise harabe halinde terk edilmiş durumdadır. Özellikle hamamlar günümüzde ortaya çıkan kaplıca kültürü ve evlere yapılan özel sauna yapılarıyla işlevlerini tamamen yitirmiş ve terk edilerek harabe halini almıştır. Bu gibi konulara dikkat çekmek amacıyla yapmış olduğumuz Afyonkarahisar Hamamları adlı Yüksek lisans tez çalışmamızda il merkezi ve ilçelerde yer alan, Türk dönemine tarihlendirilen bütün hamamlar ayrıntılı olarak incelenmiştir. Hamamların 13 tanesi günümüze kadar gelebilmiş olmakla birlikte sekiz tanesi günümüze ulaşamamıştır. Hamamların bir tanesi Selçuklu dönemine tarihlendirilmiş, iki tanesi Beylikler dönemine tarihlendirilmiştir. Selçuklu ve Beylikler dönemine tarihlendirilen bu üç hamamdan hiçbiri günümüze kadar gelememiştir. Diğer günümüze kadar gelen 13 hamam ve günümüze kadar gelemeyen beş hamam Osmanlı dönemine tarihlendirilmiştir. Ayrıca Bizans dönemine tarihlendirilen bir hamam örneğinden de bahsedilmiş fakat konu kapsamı dışında tutulmuştur. Günümüze kadar gelen hamamların yerleri bulunarak incelenmiş, fotoğrafları çekilmiş, ölçümleri yapılarak planları çizilmiştir. Günümüze kadar gelemeyen hamamlar ile ilgili olarak bilgiler ise vakfiyelerden, V. G. M. arşivinden ve Müze kayıtlarındaki bilgilerden yararlanılarak yapılar anlatılmaya çalışılmıştır. Katalog bölümünde ayrıntılı ele alınan hamamlar değerlendirme bölümünde ise plan, malzeme, yapı elemanları, kitabe ve süsleme gibi özellikleriyle açıklanarak değerlendirmelerde ve karşılaştırmalarda bulunulmuşturSonuç bölümünde ise değerlendirme sonucunda varılan yargılar açıklanmıştır.
Türkiye'de çağdaş sanat koleksiyonculuğu (1990-2010)

'Türkiye'de Çağdaş Sanat Koleksiyonculuğu (1990-2010)' başlıklı tez konusunun kapsamını 1990- 2010 yılları arasında kültür ve sanat olaylarını yönetmeye talip olan sermaye sahiplerinin sanat koleksiyonculuğu ve Türkiye'deki yansımaları oluşturmaktadır. Bu amaçla tezde, Osmanlı İmparatorluğu'ndan Türkiye Cumhuriyeti'nin 1990'lı yıllarına kadar gerçekleşen sanat yapıtı toplama pratikleri kısaca özetlenmiş, 1990'larda gelişen yeni anlayışın 2010'lara uzanan süreci özel olarak sorunsallaştırılmıştır. İstanbul Kültür ve Sanat Vakfı'nın 1973'den sonra aralıksız düzenlediği uluslararası müzik festivalleri, devletin dışında özel sektörün de sanat alanında yer aldığı prestijli bir etkinlik haline gelmiştir. Özel galeriler ve banka galerileri, sergilerini ve sanatçılarını küçük kataloglarla tanıtmaya başlamış, 1980'lere gelindiğinde sermaye sahiplerinin pek çoğu birer sanat koleksiyonuna sahip olmuşlardır.1990'lı yıllar, siyasi istikrarsızlıkların yaşandığı, küresel ekonomiye uyum projelerinin geliştirildiği, ekonomik krizlerin, özelleştirme politikalarının, iç ve dış siyasette karmaşanın yaşandığı, koalisyon hükümetleri ile idare edilen bir dönem olarak nitelendirilmektedir. Bu süreçte koleksiyoncular paradigma değiştirmiş, koleksiyonlarının tutarlılığını önemsemiş, yapıtlarının bazılarını elden çıkarmışlardır. 1990'lı yılların sonuna doğru kültürün özelleşmesinden söz edilmeye başlanmıştır. 1990'ları 2000'li yıllara bağlayan süreçte en çok tartışılan konulardan biri de yeni 'çağdaş sanat müzeleri' olmuş, 2001 yılında Sevda ve Can Elgiz tarafından kurulan Proje 4L Güncel Sanat Müzesi'ni aynı yıl açılan Platform Garanti Güncel Sanat Merkezi izlemiştir. 2002 yılında Sabancı Müzesi açılmıştır. 2004'te yayınlanan Teşvik Kanunu'nun ardından açılan yeni sanat kurumlarından bazıları İstanbul Modern Sanat Müzesi (2004), Pera Müzesi (2005), Santral İstanbul (2007), ARTER (2010) , SALT Beyoğlu ve SALT Galata (2011)'dır. Tez kapsamında, özelde ise 1990- 2010 sürecindeki koleksiyonculuk anlayışı ve sorunları ele alınacak, koleksiyonlarını müzeye dönüştüren ya da bu amacı vizyon edinen Nahit- Huma Kabakcı, Murat Balkan, Mustafa Taviloğlu, Banu-Hakan Çarmıklı koleksiyonları ile Elgiz, Sabancı, İstanbul Modern ve Pera müzeleri üzerinde ayrıntılı olarak durulacaktır.
Ahlat Müzesi'nde bulunan İlhanlı dönemi sikkeleri

İnsanlığın tarihsel gelişim sürecini inceleyebilmek bu konu hakkında fikir sahibi olabilmek için geçmişşten-günümüze oluşturduğu medeniyetin yönetim şeklini, dinini, dilini, inancını, ekonomik yapısını, sosyal ve kültürel dokusunu iyice kavrayabilmek gerekir. Bu durumu sağlayabilmek için insanların yaşadıkları toprakların tarihsel gelişimini, coğrafi durumunu göz önüne almak; bu insanların ortaya koydukları sivil ve dini yapıları, el sanatları, taş, ahşap veya madeni eserlerinde görülen sanat göstergelerini incelemek bunlara ilave olarak kullanmış oldukları sikkeleri incelemek gerekir. Çünkü sikkeler ait oldukları medeniyetlerin tarihini, coğrafyasını, dinini, idare şeklini, hükümdarlarını, saltanat sürelerini, inançlarını, sanat etkileşimlerini, iktisadi durumlarını ortaya koyan benzersiz tarihi belgedir. Araştırma konusunun amacı; Ahlat Müzesi'nde bulunan İlhanlı sikkelerini, darp ettiren hükümdarı, darp tarihi, darp yeri, malzeme, ölçü ve bezeme öğeleri bakımından incelemek ve değerlendirilmesini yapmak olarak belirlenmiştir. Bu bağlamda elde edilecek verilerin, Sanat Tarihi'nin yardımcı alanı olan Nümizmatik bilimine ve bunun yanı sıra birçok bilim dalına da katkı sağlayacağı düşünülmüştür. Bu tez çalışması hazırlanırken gerçekleştirilen metodun ilk aşamasını kaynak taraması oluşturmuştur. Çalışmaya kaynak oluşturabilecek tez, kitap ve makaleler, taranarak temin edilmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasında Ahlat Müzesi'ndeki sikke envanter defterleri taranmış 'İlhanlı' adı altında kayda alınan sikkeler incelenmiş ve çalışma için ön hazırlık yapılmıştır. Çalışmanın üçüncü aşamasını katalog kısmı oluşturmaktadır. Bu aşamada kronolojik bir sıraya göre düzenlenen sikkelerin darp tarihi, darp yeri, ölçüleri vb. bilgileri verilmiş ve tanımları yapılmıştır. Çalışmanın son aşamasında ise darphaneler, darp tekniği, malzeme, ölçü birimleri ve sikkeler üzerinde yer alan düzenlemeler başlıkları altında genel bir değerlendirmeye gidilmiştir.
Türk tezhip sanatında hilyeler

İslam dininin rehberi Hz. Peygambere duyulan sevgi, saygı ve imanın sonucu şekillenen; onu görenlerin anlatımlarından oluşan hilye metinleri. XVII. yüzyıl sanatkarlarından Hattat Hafız Osman (ö.1698) tarafından ilk defa levha şeklinde yazılmıştır. Bu dönemden sonra levha şeklinde yazılan hilyeler tezhip sanatının da vazgeçilmez örnek eserlerinden olmuştur. XVII. yüzyılda şekillenen hilyenin klasik formunun ilk örnekleri, müzehhipler tarafından XVI. yüzyıl etkileri ile tezyin edilmiştir. Yüzyılın ikinci yarısından sonra, Batı kaynaklı barok üslup etkileri hilye örneklerinde kendini göstermeye başlar. Barok üslup etkileri XVII. yüzyıldan itibaren XVIII., XIX., ve XX. yüzyılda da etkili olmuştur. Geleneği yansıtan klasik örneklerle birlikte klasik- barok veya tamamen barok üslupla eserler de üretilmiştir. Her dönem içinde serbest tasarım hilye örnekleri ile farklı arayışlar sanatkarlar tarafından denenmiştir. Hilye eserlerinde Hz. Peygamberi temsil eden 'gül' motifi sıkça kullanılmış, adeta hilye-i Şeriflerle bütünleşmiştir. Müzehhiblerin olgunluk eserleri hilye çalışmaları olmuştur.'Türk Tezhip Sanatında Hilyeler' başlıklı bu tez çalışmasında; Hilye nin tanımı, tarihçesi, türleri, hilyede kullanılan yazı çeşitleri, hilyede yazı alanları ve tezhip bölümleri, formları anlatılarak yüzyılların kendi içinde incelenmesi yapıldı ve yapılan açıklamalar örneklerle desteklendi. Son kısımda da kendi tasarımlarımız olan klasik ve serbest hilyelerin çizim aşamaları, görselleriyle birlikte anlatıldı.
Kültür varlıklarının sanal ortam uygulamalarının ziyaret motivasyonu yönünden incelenmesi: Sait Faik Abasıyanık Müzesi üzerine bir inceleme

Çalışma kapsamında kültür varlıklarının sayısallaştırılma süreçleri ele alınmıştır. İlgili varlıkların, müzelerin sayısal yansımaları olan sanal müzedeki yapıları incelenmiştir. Bunun için, sanal müze ve sanal gerçeklik kavramları bağlamında geniş bir alanyazın taraması gerçekleştirilmiştir. Daha sonra, Sait Faik Abasıyanık Müzesi'nin internet sitesi yeniden yapılandırılmış ve ilgili mekanın 3 boyutlu simülasyonu oluşturulmuştur. İnternet sitesi yapılandırmasında, en çok ziyaret edilen müzelere dair yapılan içerik analizi kullanılmıştır. Diğer taraftan, 3 boyutlu simülasyonun oluşumunda oyun mekaniklerinden faydalanılmıştır. Daha sonra, simülasyon, kullanılabilirlik analizi doğrultusunda test edilmiştir. Kullanılabilirlik analizinde PACMAD isimli, etkinliği, verimliliği, öğrenilebilirliği, bilişsel yükü, memnuniyeti, hatırlanabilirliği ve hata sayımını içeren bir model tercih edilmiştir. İnternet sitesi ve simülasyon, günümüz teknolojisi uyarınca geliştirilmiştir. Teknolojik açıdan geliştirilmiş bu iki araç, ziyaret motivasyonu açısından birbirleriyle karşılaştırılmıştır. Ziyaret motivasyonu analizi için Neden-Sonuç Zinciri Teorisi tercih edilmiştir. Kullanılabilirlik testlerine ve ziyaret motivasyonu görüşmelerine 16-24 yaş aralığında yer alan 20 kişi katılmıştır. Elde edilen sonuçlar, 3 boyutlu müze simülasyonunun, ziyaret motivasyonu açısından daha başarılı olduğunu göstermiştir.
Makedonya ve Kosova'da Osmanlı dönemi anıt yapılarında ana girişler

Osmanlı devleti Balkan coğrafyasındaki uzun hakimiyet döneminde önemli eserler bırakmıştır. Diğer Balkan ülkeleri ile kıyaslandığında yöredeki Müslüman nüfusun yoğun olarak bulunması sebebiyle, Makedonya ve Kosova'daki mimari eserler günümüze daha korunmuş olarak ulaşabilmiştir. Son yıllarda bölgedeki yapıların envanterinin çıkarılmasına yönelik çalışmaların sayıca arttığı görülmektedir. Ancak, bu araştırmalar içinde yapı elemanlarının incelenmesine yönelik olanlar sayıca sınırlıdır. Oysa ki girişler gibi yapı elemanları; binanın karakterini ortaya koyacak ve binanın tarihlendirmesine yardımcı olabilecek verilere sahip olmaktadır. Dolayısı ile bu unsurların tespit edilmesi ve korunması, yapının kimliği ve Türk sanatı açısından önemlidir. Tezimiz, Makedonya ve Kosova'da Osmanlı döneminde inşa edilmiş olan anıt yapıların ana girişlerini mimari ve süsleme özellikleri ile inceleyen bir katalog çalışmasıdır. 15. yüzyıl ile 20. yüzyıl aralığında Makedonya ve Kosova'da inşa edilmiş cami, türbe, han, hamam, tekke, hükümet konağı gibi farklı yapı türlerine ait anıt yapılar tespit edilmiş ve bunların arasından seçilen 70 adet yapının ana girişleri incelenmiştir. Kataloğumuzda yer verdiğimiz ana girişler, cephedeki konumları, mimari form, boyut ve oran, malzeme, barındırdıkları unsurlar ve süsleme özellikleri açısından tanıtılmış ve Anadolu örnekleri ile kıyaslanarak, benzerlik ve farklılıkları açısından değerlendirilmiştir.
20. yüzyılda mekanik sistemli sanat eserleri üzerine teknik çözümlemeler

Bu çalışmada, 20. yüzyılda mekanik sistemlerin, sanat yapıtlarında kullanılması değerlendirilmiş, dönemin örnek yapıtları teknik bakış açısıyla çözümlenmiştir. Hareketin ve mekanik sistemlerin yapısall ve teknik açıdan irdelenmesi, hareketli sanat yapıtlarının çözümlenmesinde yardımcı unsurlar olarak kullanılmış, makine ve mekanik sistemler ve gelişen teknolojinin kullanımı gösterilmiştir. Alexander Calder, Jean Tinguely gibi öncü sanatçılar ve takipçilerinin eserleri teknik bakış açısıyla incelenerek çözümlenmiş, teknik çizimler yoluyla basite indirgenerek, çalışma şekilleri ve kullanılan malzemeler teknik bir bakışla incelenmiştir. 20. yüzyılda sanat yapıtlarında değişik malzemelerle, teknolojik unsurların kullanıldığı ortaya konulmuş, böylelikle sanat ile positif bilimler ve mühendislik kavramlarının iç içe girdiği gösterilmiştir.
Türkiye'de popüler sanat ve Kitsch

Başlığı Türkiye'de Popüler Sanat ve Kitsch olan bu tez, sanat ürünlerinin üretimlerinden sunuluş biçimine; süs ve beğeniye seslenen bütün ürünlerin biçimlerine yansıyan değerlerden birey davranışlarına dek uzanan ve bir popüler sanat türü olan Kitsch' in ülkemizdeki bugünkü görünümü ve yayılımma ait bir araştırmadır. Popüler sanatın ürediği koşullarda var olan ve yaygınlaşan Kitsch' in, ülkemizde hangi toplumsal kesimlerde ne tür bir beğeni ile tüketildiğini ve Kitsch' i beğenilir kılan özelliklerin neler olduğunu belirlemek üzere alanın ilgilisi sanatçılar, eleştirmen ve araştırmacılarla, ayrıca bir kısım Kitsch ürün üreticileri ile görüşmeler yapılmış ve bu ürünleri tükettiği düşünülen bireylere geniş ölçekli bir anket uygulanmıştır. Toplumun alt-orta ve üst kesimi olarak ayrılan çevrelerinde uygulanan bu araştırma anketinin yapılandırılmasında günümüzün önemli sosyal bilimcilerinden Pierre Bourdieu'nun toplumdaki çeşitli beğeni eğilimlerinin boyutlarını saptadığı anketinden yararlanılmıştır. Bu kuramcının yaklaşımı ve araştırmaları baz alınarak diğer çalışmaları değerlendirilmiş ve ülkemiz özeline uyarlanmıştır. Popüler sanat ve Kitsch' in gerek tarihsel kimliği gerekse yaygınlaşma koşullarının da bir bölüm olarak kuramsal çerçeve içinde ele alındığı bu tez sonucunda popüler kültürel atmosfer içinde ve kendine özel işleyişle yayılan Kitsch' in bugün toplumun her kesimine değişik görünümler içinde girdiği ve özellikle bütün sanatsal ürünlere bakışta Kitsch' e ait değerleri taşıyan bir anlayışın genel olarak hakim olduğu anlaşılmıştır. Bunun yanı sıra her ürünün kullanılış tarzı ve ele almış biçiminin onu Kitsch kılabileceği sonucuna varılmıştır.
Diyarbakır mihrapları

Bu çalışmamızda, Diyarbakır Mihrapları konu edilmiştir. Zira Diyarbakır'dakicami mihraplarının tamamı üzerine henüz detaylı bir çalışma yapılmamıştır. Yaptığımız çalışmada Diyarbakır ve ilçelerindeki camilerin mihrap tarihçeleri, günümüzdeki vaziyetleri, plan şekilleri ve süsleme özellikleriyle bir bütünlük içerisinde ele alınmıştır. İncelemiş olduğumuz mihraplarda taş, kalker ve çini malzemenin kullanıldığı görülmektedir. Bu mihrapların nişleri mukarnas kavsaralı veya sade bir özellik teşkil etmektedir. Mihraplardaki nişin iki tarafına sütunceler yerleştirilmiştir. Kenar bordürkısımlarına baktığımızda iki, üç ve dört bordürden oluştuğunu görmekteyiz. Bubordürlerde genel itibariyle alçak kabartmalı süslemelere yer verilmiştir. Süslemekompozisyonlarına baktığımızda geometrik süslemelerin baskın olduğu görülüyor. Bahsini ettiğimiz bu geometrik kompozisyonlarda, genel olarak geometrik örgülügeometrik geçmelerden, çokgenlerin değişik formları ile dizaynı ve çok kolluyıldızların kullanıldığını görmek mümkündür. Diyarbakır ilindeki mihraplar gerek plan-süsleme gerekse malzeme-tekniközellikleri ile Anadoludaki mihrapların önemli temsilcileri durumundadır. Mihraplarda Anadolunun sanat anlayışını yansıtan motifler yer almaktadır.
Bayburt'taki türbeler ve mezar taşları

Tez konusu olarak seçtiğimiz 'Bayburt'taki Türbe ve Mezar Taşları' Türk sanat tarihinin yanı sıra sosyo-kültürel tarihimiz açısından da büyük önem taşıyan türbe ve mezar taşları, ait oldukları dönemin inanç sistemi başta olmak üzere sosyal, kültürel ve ekonomik özellikleri hakkında da önemli ipuçları veren bir tarihi belge niteliği taşımaları bakımından önemlidirler. Bu tarihi belgelerin önemli bir kısmını üzerinde bulunduran Bayburt merkez, merkeze bağlı köyler, ilçe ve ilçelere bağlı köyler olmak üzere geniş kapsamda gerçekleştirdiğimiz yüzey araştırmalarında tespit edilen türbeler ve mezar taşları bölgenin sosyo-kültür tarihi hakkında önemli bilgiler sunmuşlardır.'Bayburt'taki Türbeler ve Mezar Taşları' başlığı altında elde edilen bu veriler yüksek lisans tez kurallarına uygun bir şekilde olup, bilimsel anlamda bir değerlendirmeye tabi tutulmuştur. İlde bulunan sanat eserlerini daha iyi tanıyıp değerlendirebilmek için coğrafi konumu ve tarihçesiyle çalışma alanın tanıtımı yapılmıştır. Daha sonra katalog bölümünde türbe ve mezar taşları hakkında detaylı bilgiler sunulmaya çalışılmıştır. Katalog bölümünün hemen öncesinde ise mezar ve mezar taşı geleneğinin şekillenişinde etkili olan kültürlere değinilmiştir. Katalog kısmında Bayburt merkez, ilçe ve köylerde bulunan mezarlıklarda yer alan 10 adet türbe ve 131 adet mezar ve mezar taşının kronolojik sıraya göre tanıtımları yapılmaya çalışılmıştır. Değerlendirme ve sonuç bölümünde ise sandukalı, şahideli sandukalı ve pehle taşlı olmak üzere üç ana başlık altında farklı tipolojiye ayırdığımız mezarların, tipolojileri, yapım teknikleri, kitabeleri, süslemeleri, usta ve atölye problemi ile diğer tüm özellikleri göz önünde tutularak kendi aralarında ve benzer örnekleriyle karşılaştırmaları yapılmıştır. Başka bölgelerle olan benzerliklerini en son kısımda fotoğraflarla görsel olarak da desteklenmiştir. Bu bölümün ardından yararlandığımız kaynakların listesi verildikten sonra, önem arz eden türbelerin ve mezar taşlarının çizimleri yapılmış ve tamamının fotoğrafları katalog düzenine göre sırayla yerleştirilmiştir. Tezin amacına uygun olarak bölge tarihi açısından belge niteliği taşıyan türbe ve mezar taşı geleneği en iyi şekilde tanıtılmaya çalışılıp, yok olma telhisi ile karşı karşıya olan bu milli değerlerimiz tüm detaylarıyla kayıt altına alınmıştır. Sanat tarihi içindeki önemi belirtilerek Türk Sanatındaki yerleri vurgulanmaya çalışılmıştır.
Osmanlı Dönemi Bursa yapılarında malzeme

Osmanlı Döneminde Bursa, yeni kurulan devletin, mimaride kendini tam bulamadığı, mimari arayışların olduğu bir dönemin şehridir. Bursa'da inşa edilen ilk yapılarda işlevsellik ön planda olmuş, yapılar inşa edilirken kendilerinden önce Bursa'da yaşamış olan Bizans İmparatorluğunun mimari özelliklerinden ve malzemesinden faydalanılmıştır. Bursa'da Osmanlı döneminde inşa edilen yapıların dikkat çekici özelliklerinden biri, cephe duvarlarında görülen taş-tuğla almaşık duvar tekniğidir. Malzemelerin ekonomik kullanılması ihtiyacından doğan bu durum, zamanla bir üslup olmuştur. Devletin ekonomik imkanlarının gelişmesine paralel olarak yapılarda civar bölgelerden getirilen kesme taş ve lüks malzeme olan mermer kullanılmaya başlanmıştır. Yapılarda dikkat çeken bir husus, inşa edilen yapılarda inşa malzemelerinin süsleme malzemesi olarak ta kullanılmasıdır. Özellikle tuğla, her iki amaç için de idealdir. Yapıların genelde dış cepheleri süslenmiştir. İç kısımlar birkaç örnek dışında sade bırakılmıştır. Mimari anlayışların zamanla değişmesi doğaldır. XVII. yüzyılın sonundan itibaren Avrupa mimarisinde görülmeye başlanan Barok, Rokoko gibi üsluplar, XVIII. yüzyıldan itibaren Osmanlı mimarisinde de etkisini hissettirmeye başlamıştır. Bursa'da çeşitli zamanlarda meydana gelen deprem ve yangınlarda bazı yapılar yıkıldı, yandı ya da hasar gördü Özellikle 1855 yılında meydana gelen büyük depremde birçok yapı yıkıldı ya da ağır hasar gördü. Bu depremden sonra yapılar onarılmaya başlandı. Bu onarımlarda XIX. yüzyılın mimari zevkinin etkisi görülmektedir.
19. Yüzyılda Osmanlı-İran İlişkileri Bağlamında II Abdülhamid Nasir Al-Din ve Muzaffer Al-Din Şah Fotoğraf Albümleri

Fotoğrafın icadı, Endüstri inkılabı ve artan teknik gelişmeler ile bizim hayatımızda çok mühim göreve sahiptir. Devletlerin tanıtım aracı olarak bilinen fotoğraf; İnsanların hayatına, sosyal ve politika yaşam alanıına estetik katmıştır. Fotoğraflardan oluşturan fotoğraf albümler ve hediye alışverişin maksadı ile başka devletlere göndrilenler temsil stratejisinin bir parçası olarak kullanılmıştır. On dokuzuncu yüzyılda bu özelliklere sahip olan bu fotoğraf albümler Kaçar ve Osmanlı İmparatorluğunun rekabet ve işbirliği çerçevesinde bu tezde tartışılmıştır. Bu tezin temel amacı, fotoğraf albümlerin bağlamında Osmanlı-Kaçar ilişkilerinin analizini ve bu politikalardaki fotoğraf ve fotoğraf albümlerin tarihini karşılaştırmalı bir perspektiften bakmaktır. On dokuzuncu yüzyılda bu fotoğraf albümlerin iki devletin ilişkileri bağlamında 'yeryüzündeki üç dini liderin' iktidarının imgesini' yaratmaya çalışmıştır. Tezimizin kapsamında Kaçar Devleti tarafından Osmanlı'ya gönderilen beş albüm mevcut. Bugünlerde üç albümü İstanbul üniversitenin Nadir Eserlerin kütüphanesinın arşivinde ve biri Türkiye Büyük Millet Meclisin Kütüphanesinin Milli Sarayların Arşivinde, bir diğeri ise Atatürk Kütüphanesi Nadir Koleksiyonuyer almaktadır. Dört albüm 63, 1256, 90889 ve 91356 numaralı albümler Nasıreddin Şah zamanında ve 77932 numaralı albüm Muzaffereddin Şah döneminde Osmanlı'lara gönderilmiştir. Nasıreddin, Muzaffereddin Şah döneminde Sultan II. Abdülhamid Osmanlılar tarafından İran'a on sekiz fotoğraf albüm (24, 28, 45, 57, 58, 88, 101, 103, 157, 166, 169, 204, 208, 213, 214, 286, 299 ve 308 numaralı) gönderilmiştir. Bu albümler bugünlerde Tahran, Gülistan Sarayı Müzesi Albümhanesinde muhafaza edilmektedir. Osmanlı devletin tarafından görsel hediye kanıtı olarak gönderilen fotoğraf albümlerin sayısı İran Kaçar devletine göre daha fazla olduğundan dolayı Osmanlı devletinde fotoğrafların bir tarihi kaynak olarak nasıl kullanılabileceği daha özen gösterildiği kanıtıdır. Bu Fotoğraf albümler, iki ülkenin geçmişş ve modernliğin birçok farklı şekillerini temsil etmenin etkili bir yöntemi olarak hizmet etti ve bu iki devletin on dokuzuncu yüzyıl görüntüsünü yansıtmasına ve iki büyük devletin politikalarında fotoğrafçılığın hızla artmasına yardımcı oldu. Yöneticilerin bilgi edinme arzusu ve hediye alışverişi uygulanması ve devletlerin hayal gücü ve öz-temsil projeleri içinde büyük bir rolü olan bu fotoğraf albümler gerçeklikle kurduğu bağ sayesinde güçlü bir etkiye sahiplerdir. Fotoğraf toplamak, Albüm yapmak ya da yaptırmak, dünyayı biriktirmek demektir. Osmanlı ve Kaçar bu fotoğraf albümlerin sayesinde İran ve Osmanlı dünyasını bir arada biriktirip bize sunmuşlardır.