turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Eski Uygur Türkçesinde nezaket ifadeleri

Nezaket teorisi üzerine yapılan çalışmalar özellikle 20. yüzyılın sonlarındayoğunlaşmış ve nezaket 21. yüzyılda daha çok pragmatik yöntemlerle derinlemesine ele alınmaya başlanmıştır. Buna göre nezaket algısı klasik yapısallcı çerçevenin dışındakişinin iç yaşantısıyla, onun beklentileri ve değer yargılarıyla değerlendirilmeli ve kişiye özgü kriterlerle yorumlanmalıdır. Bu yeni kişiselleştirilmiş nezaketyaklaşımının sonsuz olasılığı doğurmuş olması nezaket hakkında yorum yapmayı zorlaştırmaktadır. Bu sayısız algı olasılığı içerisinde, yine de, tüm insanlığın ortak düşünme yapısına uygun ve herkes için birçok olasılığa uyarlanabilecek bazı formüller ve kurallar bulunmalıdır. Bu tezin teori kısmında, nezaket algısını tüm insanlar için etkileyen faktörler göz önünde bulundurularak, pragmatik bakış açısıyla evrensel bazıalgı kurallarına ulaşılmaya çalışılmıştır. Ayrıca dilbilimsel nezaket teorisinin, Eski Uygur Türkçesi metinlerine uygulanması amaçlanmaktadır. Bu tezde, Eski Uygur Türkçesi metinlerindeki nezaket kavramı, yapısall ve pragmatik bakış açısıyla ele alınmıştır. Yapısal nezaket ifadeleri morfolojik, leksik ve sentaktik olarak sınıflandırılmıştır. Sözcük halindeki nezaket ifadeleri konuşurlarınbulunduğu konuma göre farklı başlıklar altında ele alınmış böylece toplum dil bilimselbazı yargılara ulaşılmıştır. Eski Uygur Türkçesi metinlerinde geçen pragmatik nezaket ifadeleri ise muhatabın içinde bulunduğu ruhsal ve bağlamsal duruma göre ayrıca ele alınmış, teori kısmında ortaya atılan imaj yoğunluğu ve imaj açlığı gibi kriterlerinnezaket algısına etkisi Eski Uygur Türkçesi metin örnekleri üzerinde görülmüştür. Ayrıca korpusta yer alan tahkiyeli metinlerde anlatıcının nezaket algısı, kahramanların iç yaşantısının nezaket algısına etkileri, nezaketin ortaya çıkmasındaki etkenlerden biri olan fayda sağlayıcı tutum için önerilen imaj yatırımı kavramının metinlerdeki kahramanlar tarafından ne şekilde kullanıldığı algıyı etkileyen ölçütlerle birlikte ayrıntılı şekilde açıklanmaya çalışılmıştır. Teori kısmında ortaya atılan fikirler, Eski Uygur Türkçesi metinlerine uygulanmış böylece hem yapısall hem de pragmatiknezaket ifadelerinin Eski Uygur Türkçesindeki karşılıkları ele alınmıştır.
Bitlis yöresinden derlenen atasözü ve deyimlerin tematik açıdan sınıflandırılması

Bu çalışmada Bitlis yöresinde kullanılan atasözleri ve deyimler tematik açıdan incelenmiştir. Bu sözlü kültür unsurları halk ağzından derlendiği şekliyle yazıya geçirilmiştir. Çalışma Giriş ve İnceleme olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde Bitlis şehrinin tarihiyle ilgili bilgiler verilmiştir. İnceleme bölümünde ise atasözleri ve deyimler ile ilgili kaynaklara da başvurularak genel itibarı ile bilgi verilip derlenen atasözleri ve deyimler hem transkriptleri ile hem de anlamları ile birlikte aktarılmıştır. Bu malzemeler farklı kaynaklarda bulunma durumuna göre karşılaştırması yapılarak tablolaştırılmıştır.
Osman Nurİ Paşa Dİvanı

Adı: Osman Nuri Paşa ve Divanı Hazırlayan : Sedat KOCABEYYüksek lisans tezimizin konusunu, 19. yy. şairlerinden Osman Nuri Paşa'nın hayatı, edebi şahsiyeti ve divanının transkripsiyonlu metni oluşturmaktadır. Osman Nuri Paşa 19. asrın ilk yarısında yaşamış, dönemin önemli bir merkezlerinden biri olan Diyarbakır'da doğmuş ve yine burada vefat etmiştir. Osman Nuri Paşa, unvanından da anlaşılacağı üzere iyi bir öğrenim görerek devletin bazı vilayetlerinde kaymakamlık yapmış ve bu görevler sırasında bazen lütuflar görmüş ve bazen de sürgünlere maruz kalmıştır. Divanında başka herhangi bir eseri bulunmamaktadır. Mürettep divan sahibi olan Osman Nuri Paşa, özellikle gazellerinde dil sadeliği, deyimlere sıkça yer vermesi ve Türkçe redifleri ile dikkat çeker. Kasidelerinde ise devrin padişahlarına, lütuflarını gördüğü paşalara ve tasavvuf büyükleri olan Mevlana ile Abdülkadir Geylani'ye yer vermiştir. Divan şiiri çerçevesindeki nazım türlerinin hemen hemen hepsinde manzumeler kaleme almıştır. Divanda, vezin kusurları görülmekle birlikte bunlar çok değildir. Yazım yanlışları ise yok denecek kadar azdır.
Ahmet Hamdi Tanpınar'ın roman ve hikayelerinde ayna motifi

Bu tezimizin konusu, Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatının en önemli yazarlarından, bireyin iç dünyasını esas alan, modernizmin öncüsü Ahmet Hamdi Tanpınar'ın roman ve hikayelerinde ayna motifinin eserlerindeki yansımasıdır. Dünya kültür tarihinde mitolojiden, felsefeye, psikolojiye, tasavvufa kadar ve daha da sayılabilecek birçok alanda aynanın simge, sembol, nesne olarak yer aldığını görülür. Bu insanın doğuşundan itibaren içinde yer etmiş olan görme ve görünme ihtiyacının bir neticesidir. Ahmet Hamdi Tanpınar, Türk edebiyatının kendisi ve eserleri üzerinde en çok araştırılan, yazılan şair/yazarlardan biridir. Bu tezde, diğer çalışmalardan farklı olarak aynanın tarihe, edebiyata, yazara ve yazarın eserlerine olan etkisi ve yansıması üzerinde durulacak olması tezin özgün tarafıdır. Böyle bir çalışmanın yapılması, yazarın estetik ruhunu ortaya çıkarırken aynanın roman ve hikayelerdeki yansıması ve eserlere etkisi eleştirel bakış açısıyla incelenecektir.
Hürriyet Gazetesi'nin söz varlığına yönelik bir inceleme (1980-1996)

Bir dildeki sözlerin bütünü olarak nitelenen söz varlığı terimi bir dilin gelişmişliğini, zenginliğini ve özgünlüğünü göstermesi açısından oldukça önemlidir. Bu araştırmada Hürriyet gazetesinin farklı zaman aralığındaki kelimeleri, kullanış biçimlerine ve oranlarına bakılıp 1980- 1996 yılları arasında yayınlanan Hürriyet gazetesi özelinde söz varlığı tespit edilmiştir. Bunun için örneklem yoluyla seçilen dokümanlar incelenmiş, toplanan verilerin analizinde içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Bu yöntemle elde edilen veriler dört yönden incelenmiştir. 1- 1980/ 1996 yılları arasında incelenen Hürriyet gazetesi sayılarında söz var-lığının nasıl olduğu ve söz varlığı açısından orantısal olarak nasıl bir fark oluştuğu saptanmıştır. 2- İncelenen Hürriyet gazetesi sayılarında metin türleri söz varlığı açısından orantısal olarak incelendiğinde nasıl bir fark oluşturduğu saptanmıştır. 3- İncelenen Hürriyet gazetesi sayılarının sözcük kökeni açısından tasnifi yapılmış ve Türkçe kökenli ögeler, yabancı kökenli ögeler şeklinde sınıflara ayrılarak kullanım sıklığı oranları belirlenmiştir. 4- Yabancı kökenli ögeler içinde yıllara göre hangi dillerin daha çok kullanıldığına bakılmış ve Türkçe ile dil alışverişi güçlü olan diller belirlenmeye çalışılmıştır. Toplanan veriler tematik olarak tasnif edilerek incelenmiş, yıllara göre değişimler grafikler ve tablolar vasıtasıyla ortaya konulmuştur. Bu araştırmanın incelendiği dönem aralığının söz varlığındaki değişimi göstermesi açısından alandaki özgün çalışmalardan biri olması beklenmektedir. Aynı zamanda gazete ile ilgili olarak tespit edilen kelime hazinesi, sayısal veriler ve yüz-delik oranlar üzerinde farklı yöntemlerle daha detaylı incelemeler yapılmasına imkan tanımaktadır.
Pervane Beg Nazire mecmuası (340 b-368 a) transkripsiyonlu edisyon kritikli metin

Bu çalışma, Topkapı Sarayı Kütüphanesi'nde Bağdat 406 numaraya 'Mecmu'a-i Naza'ir' ismiyle kayıtlı bulunan, Pervane b. Abdullah'ın hazırladığı nazire mecmuasının 340 b-368a varaklan arasım konu edinmiştir. Ügili kısımdaki bütün şiirler transkripsiyonlu metin haline getirilmiş, divanları yayınlanmış olan şairlerden divanlarına ulaşabildiklerimizin şiirleri divandaki biçimleriyle karşılaştırılarak farklılıklar dipnotta belirtilmiştir. Çalışmamızda 134 şaire ait 340 şiir ve şairini belirleyemediğimiz 5 şiir yer almıştır-. Böylece çalışmamızdaki toplam şiir sayısı 345 olmuştur. Çalışma konumuz olan 'Pervane Beg Nazire Mecmuası' tertip edilirken sayfanın sadece iç kısmına değil, haşiyelerine 4e sistemli bir şekilde gazeller yazılmış olduğu için çalışmamızdaki gazellerin sıralanmasında önce sayfanın iç kısmındaki gazelleri, ardından haşiyedeki gazelleri almak şeklinde bir yol takip ettik. Bütün şiirlere bu sıraya göre numara verdik, sayfada ye haşiyede bulunan gazelleri de dipnotta farklı bir şekilde belirttik. Ayrıca bu çalışmaya bir dizin eklenmiş, çalışmanın içindekiler kısmında da vezinleriyle birlikte gazeller ve nazireler listesi verilmiştir.
Şeyh Aliyyü's-sadr? El-konev? Birgiv?'nin Vasiyyet-n?me'sinin şerhi (1b-49b)

Şeyh Aliyyü's-Sadri el-Konevi, Birgivi Mehmed Efendi'nin Vasiyyet-name isimli eserini şerh etmiştir. Vasiyyet-name veya Risale-i Birgivi adıyla bilinen bu eser çokçaokunmuş, kütüphanelerimizde birçok yazma nüshası bulunan hatta ünü yurt dışına uzanmışkıymetli bir eserdir. Bu eser üzerinde bazı müellifler şerhler yazmıştır. Yazılan şerhlerden birisi de Şeyh Aliyyü's-Sadri el-Konevi'ye aittir. Şeyh Aliyyü's-Sadri el-Konevi hakkında bilgi edinebilmek için kaynaklar tamamen tarafımızca taranmış, fakat birkaç kaynakta bulunan kısa malumatdışında bilgiye ulaşılamamıştır. Konevi'nin bu eseri itikad, ibadet, ve ahlaka dair konuları işleyen bir ilmihal kitabınabenzemektedir. Süleymaniye Kütüphanesi yazma bağışlar (nr. 2462) ve Prof. Dr. KemalYavuz'dan edinilen nüshanın (1b-49b sayfaları) karşılaştırılarak hazırlanan bu çalişma giriş, tenkitli metin ve dizin bölümlerinden oluşmaktadır.
Galata Mevlevihanesi 161 numaralı şiir mecmuası

Bu çalışma, Süleymaniye Kütüphanesi Galata Mevlevihanesi Koleksiyonu 161 numaralı şiir mecmuasının transkripsiyonlu metnini incelemektedir. Mecmuada yer alan şiirlerin tanıtılması amaçlanmaktadır. Araştırma, mecmuanın derleyicisinin belirlediği bir tertip metoduna göre düzenlendiğini göstermiştir. Şiirlerde, vezin, nazım, kafiye ve redif önemli bir sıralama türü olduğundan, mecmuada yer alan şiirlerin buna göre sıralandığı ve mürettip, nazire veya benzer şiirlerin toplandığı tespit edilmiştir. Gazel/kalenderi mecmuası olarak adlandırabilecek bu eserin devrin rağbet gören şiir ve şairlerinin tespiti için önemli bir kaynak olduğu belirlenmiştir.
1930-1950 yılları arası modern Türk öyküsünde taşra

Anlatmaya bağlı türlerin hepsinde olduğu gibi öyküde de 'taşra' ve 'taşralılık', önemli bir problem alanı olarak görülmektedir. Türün mekan ve kişilere bağlı olarak kurulması, bu ilişkiye temel oluşturmaktadır. Yeni Türk öyküsü, başlangıcından itibaren Anadolu, kasaba ve köy çerçevesinde taşra ile hep ilişki içinde olmuştur. Ancak modernleşme sürecinde 'taşra' kavramındaki anlam yenilenmeleri ve değişmeleri, hem öykünün taşra ile ilişkisini hem de öykü üzerine taşra bağlamında yapılan çalışmaları etkilemiştir. Modern süreçte taşra siyasal, kültürel, ekonomik merkezlere göre farklı çerçevelerde tanımlanmaktadır. Çalışmada taşra, hem siyasal merkeze hem de kültürel merkeze göre konumlandırılmıştır. Dolayısıyla hem Osmanlı taşrası olarak bütün bir Anadolu ve Ortadoğu, hem de Ankara taşrası olarak Anadolu'nun kasabaları ele alınmıştır. Öykü ve taşra ilişkisi mekansal olarak Ortadoğu ve Anadolu taşraları, kahveler, hapishaneler, oteller, meyhaneler; kişiler olarak ise memurlar, askerler, ağalar, hocalar, kadınlar, erkekler çerçevesinde değerlendirilmiştir. Taşra yaşamı ise ekonomik, sosyal ve psikolojik problemler olarak sınıflandırılmış ve değerlendirilmiştir.1930- 1950 arasındaki Türk öyküsü üzerine taşra bağlamında yapılan bu çalışmada varılan en genel sonucun öykücülerimizin içinde yaşadıkları mekansal yapıyı, insani ve sosyal yönleriyle ele almış olmalarıdır. Ancak belirtmek gerekir ki öykücülerin siyasal ve poetik tercihleri, taşra olgusunun farklı şekilde algılanmasına sebep olmaktadır.
Türk dili kökenli kişi adlarının yapısı

Kişi adları pek çok yerli ve yabancı araştırmacının ilgisini çeken bir konudur. Bu alanda yapılan çalışmaların büyük bir kısmı ad verme geleneği, adların sözlüğüşeklindedir. Yapılan çalışmalarda kişi adlarının dil incelemesine çok değinilmemiştir. Bu alanda son yıllarda yapılmış yüksek lisans ve doktora tezleri dikkati çekmektedir. Bu çalışmada kişi adlarının dil incelemesine önem verilmiştir. Çalışma bu alana dikkat çekecektir. Çalışmada Türkçe kökenli kişi adları üzerinde durulmuştur. Kişi adları değişik açılardan öncelikle de yapılarına göre sınıflandırılmıştır. Kişi adları yapılarına göre tek kelimeden oluşanlar, birleşik kişi adları ve tamlama halinde bulunan kişi adları olmak üzere üçe ayrılmıştır. Bu incelemede kişi adlarında daha çok, birden fazla kelimeden oluşan kişi adlarının kullanıldığını ortaya koymuştur. Son yıllarda ikili isim vermenin yaygınlığı ile bu veri örtüşmektedir. Çalışmada ikinci olarak kişi adlarının ekleşme şekilleri incelenerek yaygın kullanılan ekler tespit edilmiştir. Bu eklere baktığımızda fiillere gelen yapım eklerininfazlalığını görüyoruz. Son olarak kişi adlarının kök şeklinde olanları tespit edilmiştir. Bu bölümün sonundakişi adlarının eserlerdeki yerleri verilmiştir. Yapılan incelemeler sonucunda kişi adları konusunun araştırmacılar için önemli olduğu kanaati oluşmuştur. Bu alanda yapılan çalışmaların daha faydalı olması içinincelemelerin eser eser yapılmasının yararlı olacağı fikrindeyiz.
Salim ve Safayi tezkirelerindeki biyografik bilgilerin karşılaştırılması

Biyografiler ve biyografik kaynaklar kültür ve edebiyat açısından oldukça önem arz eden eserler arasında yer almaktadır. Biyografik eserler arasında hiç şüphesiz şuara tezkireleri önem taşımaktadır. Klasik Türk edebiyatında hem şairlerin biyografilerine hem de şairlerin şiirlerinden seçilen örneklere yer veren tezkireler günümüz biyografi çalışmalarına kaynak olabilecek nitelikte edebi eserlerdir. Bu tez çalışmamızda 18. yüzyılın iki önemli şuara tezkireleri olarak kabul edilen Salim ve Safayi tezkireleri biyografik bilgileri karşılaştırma açısından incelenmiş ve söz konusu iki tezkirenin biyografik benzerlikleri ve farklılıkları mukayese edilerek ortaya konulmaya çalışılmıştır. Edebiyat tarihimizin en önemli malzemesi olan bu şuara tezkireleri karşılaştırılarak bilim dünyasına katkıda bulunulmaya çalışılacaktır.
Türkçe öğretmenlerinin açık uçlu soru hazırlama becerilerinin incelenmesi

Amaç: Çalışmanın amacı, Türkçe öğretmenlerinin açık uçlu soru hazırlama düzeyinin tespit edilmesi, açık uçlu soruları kullanma sıklıklarının belirlenmesi, bu alanda karşılaşılan sorunların çözümüne yönelik neler yapılabileceği hakkında görüş bildirilmesidir. Yöntem: Türkçe öğretmenlerinin açık uçlu soru hazırlama becerilerinin incelendiği bu çalışma nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışmasıdır. Bu araştırmada, açık uçlu yazılı soruları hazırlayan öğretmenlerle yarı yapılandırılmış bir görüşme gerçekleştirilmiştir. Görüşme sonunda elde edilen verilerin incelenmesinde betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Görüşmenin katılımcılarını Erzurum ili, Tortum ilçesindeki 7 ortaokulda görev yapan 13 Türkçe öğretmeni oluşturmaktadır. Erzurum İl Milli Eğitim Müdürlüğünden alınan izinle Tortum ilçesindeki 7 ortaokulda görev yapan Türkçe öğretmenlerinden, 2018- 2019 ve 2019- 2020 eğitim-öğretim yılında 5, 6, 7 ve 8. sınıflarda kullandıkları açık uçlu sorulardan oluşan yazılı sınav kağıtlarının örnekleri alınmıştır. Bu araştırmada kullanılan açık uçlu yazılı örnekleri, doküman incelemesi yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Öğretmenlerle gerçekleştirilen görüşmelerde, öğretmenlerin açık uçlu soruları süre yetersizliği, kapsam geçerliği ve değerlendirmede yaşanan olumsuzluklardan dolayı hazırlamada ve puanlamada sorunlar yaşadıkları anlaşılmıştır. İncelenen yazılı sınavlarda, açık uçlu soruların bilişsel basamaklar açısından hatırlama, kavrama ve uygulama gibi alt düzey becerileri ölçer nitelikte olduğu ve basit düzeyde okuduğunu anlama sorularından oluştuğu tespit edilmiştir. Sonuç: Araştırma sonucunda, öğretmenlerin açık uçlu soruların Türkçe öğretimindeki öneminin farkında oldukları, hazırladıkları sınavlarda yeterince açık uçlu soru kullandıkları ancak açık uçlu soru hazırlama becerilerinin düşük düzeyde olduğu belirlenmiştir. Hazırlanan açık uçlu soruların incelenmesinde, bu tip soruların çoğunlukla basit düzeydeki okuduğunu anlama soruları şeklinde hazırlandığı ve bilişsel basamaklar açısından alt düzey bilişsel basamaklarda yer aldıkları tespit edilmiştir. Soruların puanlamasında genellikle detaylı bir anahtar oluşturulmadığı için güvenirliklerinin oldukça düşük olduğu anlaşılmıştır. Sadece okumaya yönelik kazanımları ölçen sorular hazırlanması da geçerlik açısından olumsuz bir durum ortaya çıkarmaktadır.
Tarihi Türk lehçelerinde bitki isimleri

Bitki adları bilimine kaynak teşkil edecek olan 'Tarihi Türk Lehçelerinde Bitki isimleri' adlı bu çalışmada farklı dönemlerdeki önemli eserler seçilmiş ve incelenmiştir. Tarihi Türk lehçelerindeki bitki isimlerinin bir araya getirilmiş olması, bu çalışmanın en önemli özelliğidir. Burada Tarihi Türk lehçeleri ile Orhun, Uygur, Karahanlı, Harezm, Kıpçak, Çağatay, Eski Anadolu ve Osmanlı Türkçesi yazı dilleri kastedilmektedir. Çalışmada, sözü edilen dönemlerde yazılmış metinlerdeki bitki isimleri tespit edilmiştir. Böylece bu çalışma, Türkçenin bitki isimleri alanındaki sözcük hazinesini toplu halde gözler önüne sermiştir. Genellikle göçebe bir hayat süren Türk kavimleri, göçebe hayatın bir parçası olarak çiftçilikle de uğraşmışlardır. Eski çağlardan bu yana insanlar hastalıkların tedavisinde de bitkilerden faydalanmışlardır. Ayrıca bitkilerin Eski Türk dünyasında animizm inancının sonucu olarak kutsallaştırıldığı da görülmüştür. Genel olarak bitkilerin adlandırılışına baktığımızda, bitkiler çoğunlukla 'ot' sözcüğüyle birlikte kullanılmıştır. Ayrıca bitkiler yetişme yerine, ulus ve topluluklara, yetiştiği zamana, rengine göre ve benzetme yoluyla çeşitli isimler almıştır.
Bulgaristan Türklerinin romanları (20. yüzyılın başından 2016'ya)

Bulgaristan Türklerinin romanlarını tanıtmayı amaçlayan bu çalışmada 20. yüzyılın başından 2016'ya kadar literatür taraması ve internet taramasıyla tespit edilebilen 30 romanın tematik incelemesi yapılmıştır. 1877 Osmanlı-Rus Savaşı sonrasında Osmanlı Devleti'nden ayrılan Bulgaristan içinde kalan Türklere Bulgaristan Türkleri denilmiştir. Bulgaristan Türklerinin edebi faaliyetleri kapsamında yazılan romanlar tespit edilmiş ve tematik olarak incelenmiştir. Bu çalışmada 'Giriş' ve 'Sonuç' dışında iki bölümden oluşmaktadır. 'Giriş' bölümünde Bulgaristan'ın coğrafi yapısı ve edebiyatı hakkında bilgi verilmiştir. 'Bulgaristan Türklerinin Romanları Hakkında Bazı Dikkatler' başlığı altında tespit edilen romanların künyeleri verilmiştir. Künyesi verilen romanların yazarlarının hayatları hakkında kısa bilgi verildikten sonra romanın olay örgüsü anlatılmıştır. 'Tematik İnceleme'bölümünde romanlar tematik olarak incelenmiştir. 'Sonuç' bölümünde romanlar hakkında genel bir değerlendirme yapılmıştır. Bulgaristan Türklerinin romanları incelenerek roman türünün gelişimi ve Bulgaristan Türklerinin romanlara yansıyan siyasi, sosyal ve kültürel hayatları bu alanda çalışma yapacak araştırmacılara sunulmuştur.
Peyami Safa imzalı romanlarda güven temi

Güven toplumun ihtiyaçları doğrultusunda sosyal bilimlerde son yıllarda sıkça ele alınmaktadır. Türk Edebiyatı çalışmalarında bir ilk olarak bu tez çalışması toplumun geçirdiği tarihi değişimlere şahit olan ve bunları eserlerine yansıtan Peyami Safa'nın romanlarında güven ve güvensizlik durumlarını, sebep ve sonuçları ile incelemiştir. Sonuç olarak romanlarda yazarın temel meselelerinden olan Doğu-Batı karşıtlığınakoşut olarak Doğulunun güven ile Batılının da güvensizlik ile ilişkili yansıtıldığı; güven verici davranışların çoğunlukla erkekler tarafından ortaya konulduğu; kadınların güveni yeniden inşa konusunda aktif çaba göstermedikleri; özgüvenin kişilerin istekleriylebağlı aktarılmasına karşın özgüven eksikliği ya da yokluğunun düşük benlik algısıylabağlı gösterildiği; ebeveynleri ile sağlıklı ve yakın bir ilişkisi bulunmayan kişileringüven kırıcı davranışları bir ahlak haline getirdikleri tespit edilmiştir. Ayrıca romanlarınvaka zamanları (1897-1950) toplumun geçirdiği büyük krizleri kapsadığı için eserlerdebirey-kurum ilişkilerindeki güvensizlik durumlarının birey üzerindeki olumsuz etkileri ile işlendiği bulgulanmıştır. Romanlarıyla Allah'a güvenmenin nesilleri inkırazdankoruyacağı tezini işlerken yazar, dindar ebeveynler ile imansız çocukları arasındaki çatışmaları dikkate sunmuştur. Güven türleri konusunda ise yazarın şüphe ilesaflaştırılan ve daima uyanık tutulan bir güvenme tavrını idealleştirdiği anlaşılmıştır.
Osmaniye Aşıklık geleneği ve Aşık Osman Çevik

Çukurova aşıklık geleneği ve Osmaniye aşıklık geleneği üzerine gecmisten günümüze pek çok araştırma ve teferruatlı çalışmalar yapılmıştır. Biz de Osmaniye yöresi aşıklık geleneğini geçmişşten günümüze kadarki olan dönemde değişen ve gelişen yönleriyle bugünün koşullarına göre inceledik.
Tatar yazar Möhemmet Mehdiyev ve 'Frontoviklar' adlı romanı

Çağdaş Tatar edebiyatının önemli isimlerinden, Abdullah Tukay Devlet Ödülü ve Tataristan Cumhuriyeti Milli Yazarı unvanı sahibi Möhemmet Mehdiyev, Tatar Türkleri tarafından sevilen ve eserleri ilgiyle okunan bir yazardır. Tatar nesrine getirdiği yeniliklerle de tanınan yazar, edebiyat bilimci ve eğitimci kimlikleriyle de Tatar içtimai hayatında birçok çalışmaya imza atmış, Tatar Türklüğüne önemli hizmetlerde bulunmuştur. Tatarların özel önem verdiği yazarlarından olan Mehdiyev'e ve onun eserlerine ait Türkiye'de bu zamana kadar yapılmış kapsamlı hiçbir inceleme bulunmamaktadır. Bu konudaki büyük bir boşluğu dolduracağı düşünülen bu tez çalışması, XX. yüzyıl Tatar edebiyatına, özellikle de Tatar romanına dair bilgi verirken, esas olarak ise dönemin önemli yazarlarından Möhemmet Mehdiyev'in biyografisi ve 'Frontoviklar' adlı ilk romanının incelenmesi başlıklarını içermektedir. Ayrıca Türkiye Türkçesine de aktarılan romanda; Sovyetler Birliği döneminde, II. Dünya Savaşı sonrasında öğretmenlik yapan cephedekilerin ve eğitim uğruna emek harcayan Tatarların hayatlarının anlatıldığı görülür. Bu sebeple eserde sosyolojik ve tarihi unsurlar yoğun bir şekilde yer alır. Hem siyasi hem de toplumsal sonuçlar barındıran roman, edebiyat sosyolojisi araştırmaları için bize birçok veri sunar ve günümüz okuyucusuna dönemin sosyal ve siyasi atmosferini anlama imkanı tanır.
Mezburatü'l Hakayık

Bu çalışmada Şeyh Kaygulu'ya ait olan Mezburatü'l Hakayık isimli eserin dil incelemesi yapılmıştır. Yapılan çalışmanın amacı, bu eserin kayıt altına alınarak yazarın diğer eserlerinin incelenmesine katkı sağlamaktır. Çalışmada Kaygulu mahlasını kullanan şairin hayatına ve eserlerine dair bilgiler verilmiş, Şeyh Kaygulu'nun bağlı olduğu tarikatlar tanıtılarak tasavvuf ve tarikat terimleri açıklanmıştır. Dil incelemesi kısmında ise eser üzerinde yazım, ses bilgisi ve şekil bilgisi incelemesi yapılmıştır. Transkripsiyonlu metin kısmında, eserin günümüz harflerine aktarımı yapılmıştır. İncelenen eser tasavvufi bir eserdir. Kaygulu tarafından didaktik amaçla yazılan Mezburatü'l Hakayık adlı bu eserde öğretici unsurlar hakimdir. Şairin tarikat ve tasavvuf anlayışı, eserin geneline yansımıştır. Bu çalışmada, Mezburatü'l Hakayık isimli eserin günümüz harflerine aktarılmasının mümkün olduğu, söz konusu eserin yazım, ses bilgisi ve şekil bilgisi yönlerinden kendine özgü özellikler taşıdığı ve bu özelliklerin belirlenmesinin literatüre katkı sağlayacağı sonuçlarına ulaşılmıştır.