turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Constructing gender identity through performance and performativity in Leila Aboulela's Minaret

Bu tezin amacı, Leila Aboulela'nın Minare adlı romanında Butler'ın cinsel kimlik, edim ve edimselik terimlerini incelemektir. Roman, Sudanlı bir kızın iki parallel öyküsünü içermektedir. İlk öykü, lüks yaşam tarzını babasının siyasi kariyerine borçlu olan, şımarıkve cahil, Batılı yaşam tarzını benimsenmiş, üniversite öğrencisi bir kızı anlatmaktadır. Diğer öykü ise, Londra'daki zorlu koşullarla başa çıkmaya çalışan, terk edilip sürgün edilmiş Najwa'dan bahsetmektedir. Butler, cinsel kimliğin söylemsel bir kurgu olduğuna, zaman içinde gelişerek edimsellik bir biçimde tekrar tekrar üretilen bir olgudur. Bu nedenle kimlik, edim biçimleri değiştikçe yeniden şekillenir. Najwa'nın kimliği, edim biçimlerinin dönüşmesine bağlı olarak değişir. Çeşitli eylemlerin ve davranışların sergilenmesi Najwa'nın yeni cinsel kimliğini şekillendirir. Tez; cinsel kimlik, edim ve edimsellik terimlerinin açıklamalarıyla başlamaktadır. Sonrasında ise, Minare romanı yazar Leila Aboulela'nın hayatı bağlamında ele alınmaktadır. Son olarakroman; cinsel kimlik, edim ve edimsellik terimleri bağlamında tahlil edilmiştir.
'Narrative strategies in reconstructing the past and memories in Julian Barnes' Before She Met Me and The Sense Of An Ending'

Bu çalışma, Julian Barnes'ın iki romanı Before She Met Me ve The Sense of an Ending'nda karakterlerin geçmişşi yeniden yapılandırmasında kullandığı anlatım tekniklerini incelemeyi amaçlamıştır. Julian Barnes'ın seçili romanlarının tematik, teorik ve yapısall analizleri ile, geçmişşi anlatmanın olası yolları incelenmiştir. Hafıza yanılabilir ve her zaman güvenilir değildir, şu an geçmişşin etkisi altında olabileceği için, olayları yeniden yapılandırır ve hatırladıklarımızı temel alarak hikayeleri yeniden yazarız. Her iki romandaki başkahraman, Graham Hendrick ve Tony Webster, zamanda geriye gider ve geçmişşten ortaya çıkan olayları yolculuklarında yeniden yapılandırırlar. Form ve stillerinde farklılıklar olsa da, her iki roman da belleğin güvenilirliğini sorgulamaktadır. Karakterlerin önyargıları anlatıların yeniden inşasına yol açar ve romanlarda Julian Barnes bunu psiko-anlatım, güvenilmez anlatıcı, regresif veya geriye dönük anlatıcı, ve fleşbek veya ileriye atlama gibi anlatı teknikleriyle göstermektedir. İki roman, karakterlerin zamanda geriye yolculuk ettiği muhtemel insan deneyimlerine dayanarak yazılmıştır ve anlatı stilleri kaçınılmaz olarak insan hatıralarının nasıl işlediğine göredir. Bu tezde, bu bağlantı analiz edilmiş, insan hafızasının sabit olmadığı, ve bu gerçeğin bu iki romanda sadece olay örgüsüyle değil, aynı zamanda seçilen anlatım biçimleriyle de başarılı bir şekilde gösterildiği anlaşılmıştır.
Racial and gender discrimination against the creole identity in jJean Rhys's Wide Sargasso Sea

Jane Rhys'in Türkçeye Geniş, Geniş Bir Deniz adıyla çevrilmiş romanı, kendini reddeden bir çevrede kimliğini kanıtlama mücadelesi veren Krio kadın başkahraman Antoinette Cosway'ın yaşadıklarından yola çıkarak kimlik teması üzerine kurgulanır. Romanın kahramanı, ırk ve toplumsal cinsiyete dayalı ayrımcılığı aynı anda yaşar. Bu tezin ilk bölümünde Jane Rhys'in Geniş, Geniş Bir Deniz ve kitabın kadın kahramanı Antoinette ile olan bağı ele alınacaktır. Bu bölümde aynı zamanda iki ayrı romanın kadın kahramanlarının Geniş, Geniş Bir Deniz'in baş kahramanı Antoinette'nin ve Charlotte Bronte'nin Jane Eyre adlı romanının baş kahramanı Jane'nin hayatları boyunca karşılaştıkları güçlüklere verdikleri tepkilerinin ve bu iki karakterin özelliklerinin bir karşılaştırması yapılacaktır. İkinci bölüm ise Karayipler'in siyahi topluluğu ile özdeşleşme çabaları her seferinde reddedildiği için nafile çıkan kitabın Krio karakteri Antoinette'ye karşı uygulanan ırksal ayrımcılığa odaklanacaktır. Bu bölümde, Antoinette'nin beyaz İngiliz çevre tarafından maruz bırakıldığı reddiyeyi ve İngiliz çevrenin bir temsili olarak görülebilecek eşiyle yaptığı evlilikten sonra yaşadığı acılı deneyimleri de ele alınacaktır. Üçüncü bölümde ataerkil bir toplumda sıkışmış kadın karakter Antoinette'ye yapılan ırksal ayrımcılık ele alınacaktır. Erkek egemen değerlerle yönetilen bir toplumda umutsuz bir şekilde kapana sıkışmış bir kadın olan Antoinette, kontrolcü kocası tarafından yeni bir ad verilmiş, yerinden edilmiş ve toplum dışına itilmiştir. Kocası her yolu deneyerek onu gerçek kimliğinden çıkarmaya çalışırken, o kocasına karşı çaresizce direnmeye çalışmaktadır. Romanda toplumsal cinsiyet konuları ele alındığı için kadın karakterin deneyimleri feminist bir bakış açısından tartışılacaktır.
Çeviri stratejileri, çevirmenin sesi ve çeviride sadakat bağlamında Yusuf Atılgan'ın Anayurt Oteli'nin Fransızca çevirisi

Yusuf Atılgan'ın 'Anayurt Oteli' (1973) adlı eseri ele aldığı konular, bu konulara yaklaşım biçimi ve işleyişiyle farklılaşmış; Türk romanında modern eserlerin öncülerinden biri olmuştur. Söz konusu eser hem kaynak dil ve kültürün bir örneği olması hem de ön plana çıkan anlatım özellikleri açısından dikkat çekmektedir. Bu eser, 1987'de sinemaya aktarılarak ve 1992'de 'L'Hotel De La Mere Patrie' adıyla Ferda Fidan tarafından Fransızcaya çevrilerek daha geniş bir kitleye ulaşmıştır. Zamana ve mekana ait unsurları, temaya uygun anlatım tekniklerini içermesi, bireyi bütün çıkmazlarıyla işlemesi ve Fransızcanın yanı sıra İtalyanca, Almanca ve İngilizceye de çevrilmiş olması eserin bu çalışma için önemini göstermektedir. Bu çalışmada, Anayurt Oteli'nin Fransızcaya çevirisi üzerinde durulacaktır. Çağdaş anlatı teknikleriyle yazılan ve Türk kültür dizgesi içinde tarihsel ve edebi bağlamda yenilikçi olarak nitelendirebilecek eser; çeviri metin açısından değerlendirilecek ve çevirmenin tercih ettiği yöntemler gözlemlenerek hedef metindeki sesi tartışılacaktır. Fidan, Atılgan'a, Anayurt Oteli'ne, onun yenilikçi tarzına ve kaynak kültürün söz konusu döneminin öncesine ve sonrasına duyduğu hassasiyetle, hedef metne bir 'Postface' eklemiştir. Eserin Fransız kültür dizgesi içinde nasıl bir yer kaplayacağı ve okurun eseri Türk kültür dizgesinde nasıl konumlandırması gerektiği çevirmenin son sözünde ortaya konmuştur. Son söz aslında, eserin çevirisine ek; bir tür kültürel bağlamı aktarma çabası olarak düşünülebilir. Çevirmen Fidan, söz konusu son sözünün dışında ayrıca metin içindeki tutumu, tercih ettiği çeviri stratejileri ve etkili dipnotlarıyla da kendisini göstermektedir. Bu çalışmada Çevirmenin sesini, başka bir deyişle söylemsel varlığını, söz konusu dipnot kullanımıyla nasıl görünür hale getirdiği tartışılacaktır. Yukarıda bahsedilen bilgiler ışığında, çalışmanın kuramsal çerçevesinde, Lawrence Venuti'nin 'The Translator's Invisibility' adlı kitabı ve bu kitabında yer alan 'Görünürlük-Görünmezlik' kavramları ve 'Yerlileştirme' ve 'Yabancılaştırma' çeviri stratejileri, Theo Hermans'ın 'The Translator's Voice in Translated Narrative' başlıklı makalesi ve Hurtado Albir'in 'La notion de fidelite en traduction' adlı kitabında yer alan çeviride sadakatin nasıl ele alınması gerektiğine dair görüşlerinden yararlanılacaktır.
The downfall of the southern aristocracy in William Faulkner's The Sound and the Fury

Bu tezin amacı William Faulkner'ın The Sound and the Fury adlı romanında Güney Aristokrasisinin çöküşünün analizini yapmaktır. Romandaki ana karakterler bir zamanlar Güney'de aristokratik ve zengin olan ataerkil Compson ailesinin soyundan gelenlerdir. Bu karakterler eskiden yaşadıkları şatafatlı hayatı artık yaşamıyorlar, ancak bunun yerine kendi çöküşleriyle yüzleşerek buna şahit oluyorlar. Güney aristokrasisinin çöküş sebepleri geçmişşe büyük bir bağımlılıkta yatmaktadır. Aristokratlar toplumu ve aileyi bir arada tutan eski değerleri kaybettikleri için modernitenin getirdiği gerçeklerle başa çıkamazlar. Eski Güney ve Yeni Güney arasındaki çatışmalar bu çöküşü daha da kötüleştirir. Sonuç olarak, Compson ailesinin fertleri Güney ahlaki değerleri doğrultusunda yaşamayı başaramazlar. The Sound and the Fury Compson ailesinin detaylı çöküş hikayesini zihinsel engelli Benjy, materyalist Jason ve nevrotik Quentin olan üç Compson ferdinin gözünde sunmaktadır. Onların çöküşü, parçalanması ve kötüye gidişi uzun süren bir kavram olan Güney Aristokrasisinin çöküşünü göstermektedir.
Betrayal in Under Western Eyes by Joseph Conrad, The Painted Veil by Somerset Maugham, and Bir Düğün Gecesi by Adalet Ağaoğlu

Bu çalışma, üç farklı edebi eser üzerinden ihanet temasını incelemektedir. İhanet üç romanda değişik şekillerde görülmektedir. Tezin birinci bölümünde, İngiliz yazar Joseph Conrad'ın Under Western Eyes eserindeki başkarakterin arkadaşına ihanetinin sebepleri, süreci ve sonuçları değerlendirilmektedir. İhanet eden karakterin psikolojik çözümlemesi yapılmıştır. İkinci bölümde yine bir İngiliz yazar olan Somerset Maugham'in The Painted Veil eseri aldatma başlığı altında incelenmiştir. Aldatan kadını buna iten sebepler, aldatma sonrası yaşadığı vicdan azabı ve aydınlanma süreci ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise, Bir Türk yazar olan Adalet Ağaoğlu'nun Bir Düğün Gecesi romanındaki 1970 dönemi Türkiye'si arka planında, iki karakterin ideolojilerine ihaneti ele alınmaktadır. Karakterlerin neden politik düşüncelerinden saptıkları ve bir düğün gecesinde neler hissettikleri temel alınarak, psikolojik durumları incelenmiştir. Her üç romanı bir başlık altında toplayan sevgisizlik ve ikilem gibi temalar üzerinde özellikle durulmuştur.
La quete d'identité dans Un homme qui dort de Georges Perec

1936 yılında Yahudi bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiş, İkinci Dünya Savaşı sırasında hem annesini hem de babasını kaybetmiş olan Georges Perec çocukluğunun ilk döneminde yaşamış olduğu bu sıkıntıları yaratıcılığının özüne yerleştirerek yirminci yüzyıl yazarları arasında edebi üslubunun farklılığıyla öne çıkmıştır. 1967 yılında 'yeni biçimler, yeni yapılar arayışını' kendilerine amaç edinen Oulipo'ya katılarak dil ve biçim yönünden eserlerini zenginleştirse de eserleri arasında bir köprü özelliğine sahip olan ortak bir tema dikkat çekmektedir: bazı eserlerinde doğrudan bazılarında ise dolaylı olarak anlatmaya giriştiği özyaşamöyküsü. Hayatına dair pek çok öğeyi barındıran Uyuyan Adam (1967) adlı çalışmamıza konu olan eseri parçalanmış birey kavramını temel bir sorun olarak ele alır. Bu yaklaşımla, giderek içine kapanarak yoğun bir iletişimsizlik duygusu içine giren bireyin geçirdiği kişilik parçalanmasını inceleyeceğiz.
Representations of hybridity prior to and after the colonial encounter in Midnight's Children and White Teeth

Bu çalışma, sömürgecilik sonrası edebi metinlerde melezleşme kavramının sömürge dönemi öncesi ve sonrası ele alınışını incelemeyi amaçlar. Tez, göç eden yerli karakterlerin ve onlardan sonraki kuşağın sömürü söyleminin kendileri için kurguladığı kimliği tarihsel ve kültürel açıdan sorgulamalarını ve yeni benlik arayışlarını analiz eder. Karakterler, geçmişşi ziyaret ederek ve tekrardan yazarak, sömürgecilik öncesi ve sonrası kültür ve değerlerin iç içe geçmesiyle kendilerine melez bir kimlik yaratırlar. Birincil kaynaklar olan Salman Rushdie tarafından yazılmış Gece Yarısı Çocukları ve Zadie Smith tarafından yazılmış İnci Gibi Dişler melezleşme kavramını ikili karşıtlığı bozan ve homojen kültür fikrini reddeden üçüncü bir alan olarak önerirler. Sömüren ve sömürülen arasına yerleşmiş zıtlıklar ve ikili karşıtlıklar melezleşme kavramı tarafından uzlaşma alanına dönüştürülmüştür. Bu alan içerisinde, kültürel çeşitlilik fikri sömürgecilik sonrası oluşan kimlikleri anlama yolu olarak sunulmuştur.
Sten Nadolny'nin Selim Ya Da Konuşma Yeteneği adlı romanında anlatım teknikleri

2000- 56 Sayfa Jüri: Yrd. Doç. Dr. Turgut GÖĞEBAKAN Yrd. Doç. Dr. Gürsel UYANIK Yrd. Doç. Dr. Halil KUMAŞ Sten Nadolny'nin Selim ya da Konuşma Yeteneği adlı romanı, anlatım teknikleri açısından son derece zengin örnekler içermektedir. Çalışmanın vardığı sonuçlar şöyle özetlenebilir. Romanda iki anlatıcı türü bulunmaktadır. Olay örgüsü O-anlatıcı tarafından aktarılırken, olay örgüsüne monte edilmiş bulunan güncelerde ise Ben-anlatıcı devreye girmektedir. Nadolny, romanında kendine özgü tezler ortaya koymaya çabaladığı için, bu tezlere uygun anlatım tutumları okuyucu tarafından hemen hissedilir. Okuyucunun olumlu algılamasını istediği figürlere karşı takınılan anlatım tutumu olumlu, tersi bir durum söz konusu olduğunda anlatım tutumu olumsuzdur. Leitmotif, montaj, bağlaç metinler vs. gibi anlatım tekniklerinin roman içindeki işlevleri de bu bağlamda değerlendirilebilir.
Les Elemts mythiques dans 'L'Emploi du Temps' de Michel Butor

Sürekli modernleşme çabasında olan dünyamızda her alanda, her düzlemde insanla yarattığı nesneler arasındaki ilişkiler ağı giderek karmaşıklaşmakta, yaşamımızı dört bir yandan kuşatan yeni değerler, yeni simgeler, yeni göstergeler, yeni bir varlık ve varoluş bilinci doğurmaktadır. Modern yaşamın en çarpıcı göstergesi olan kentler içerdikleri tüm karmaşık öğeleriyle adeta birer labirente dönüşmüştür; giderek mekanikleşen, standartlaşan ve karmaşıklaşan kentsel yaşam, insanı aşılması zor bir dizi temel sorunsalla yüz yüze getirmiştir; içinde yaşadığı çevreye yabancılaşma, iletişimsizlik, içe kapanma, kuşatılmışlık duygusu, yalnızlık, vb. Bu çalışmaya konu olan Michel Butor'un 'L'Emploi du Temps' adlı romanı işte böyle bir çağdaş evreni yansıtmaktadır. Kendini labirent bir kentte bulan ve bütün bir yıl boyunca, kentin tüm karmaşık, gizemli, simgesel yapısını, özellikle de kimi müze ve katedrallerde rastladığı mitik öyküler aracılığıyla içinde kaybolduğu bu kapalı kentsel atmosferi aşmaya çalışan roman kahramanı, öykü boyunca göndermede bulunduğu mitik öykü parçalarını birleştirerek bir anlamda kendi kişisel mitolojisini yazar. Çalışmanın birinci bölümünde, mitosların genel nitelikleri üzerinde durularak çağlar boyunca sanatçılara ve edebiyatçılara nasıl esin kaynağı oldukları vurgulanmış ve özellikle de XX. yüzyılda, çağımızın özel tarihsel koşullan içinde nasıl yeniden gündeme geldikleri üzerinde durulmuş ve bu bağlamda pek çok tiyatro yazarı yanında yeni romancıların da mitik öykülere ilgi duyduğu ve Michel Butor'un 'L'Emploi du Temps' adlı romanını bu konuya ayırdığı belirtilmiştir. İkinci bölümde mitik öykülerin çağdaş bir roman kurgusuna nasıl dönüştükleri roman yapısı açısından ve mitik kişiler düzeyinde incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, hayali şehir Bleston'un Girit'in ünlü labirentiyle ve onun simgesi 'Minotaure' la nasıl bir içiçelik gösterdiği, kişilerin mitik kişilerle benzerlikleri ortaya konmuştur. Son bölümde ise, labirentin, Butor'un olağanüstü yazım tekniğiyle yazı boyutunda ve özellikle de biçem açısından metinsel yorumları yapılmıştır. Sonuç olarak, kimi mitik öyküleri metinlerarası bir yöntemle çağdaş bir çerçeve içinde, kentsel yaşam düzeyinde güncelleştiren Butor'un modern insanın, kendi karmaşık gerçeğini mitik öyküler aracılığıyla keşfedişi ortaya konmuştur.
Structural and functional analysis of Henry James's novel the portrait of a lady with a comparison of jane campion's adaptation of the novel

oz HENRY JAMES'İN ROMANI BİR KADININ PORTRESPtiİl YAPISAL VE FONKSİYONEL ANALİZİNİN JANE CAMPION'IN FİLM ADAPTASYONUYLA KARŞILAŞTIRILMASI Çelebi, Hatice Yüksek Lisans, İngiliz Edebiyatı Programı Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Nursel İçöz Haziran 2003, 89 sayfa Bu tezde 'Bir Kadının Portresi' adlı romanın yapısının incelenmesi, romandaki anlamın nasıl aktarıldığı, bazı öğelerin filme nasıl transfer edildiği ve bu transfer süreci içerisinde romandaki anlamın ve vurgunun ne gibi değişikliklere uğradığının ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Romanın yapısall analizi Shlomith Rimmon-Kenan'in 'Narrative Fiction' adlı kitabında topladığı öğeler açısından yapılacaktır. Anlam ve vurgudaki değişiklik ise Roland Barthes'ın 'Structural Analysis of Narratives' adlı makalesinde öne sürdüğü fonksiyon teorisine dayanılarak incelenecektir. 'Bir Kadının Portresi' ni incelemek için olaylar, karakterler, zaman, bakış açısı irdelenecek ve Henry James'in anlatımda kullandığı teknikler tartışılacaktır. Romanın fonksiyonel açıdan incelenmesinin amacı olayların ve karakterlerin incelendiği bölümlerde tartışılan öğelerin filme nasıl transfer edildiğinin ve bu transfer sırasında romandaki anlamın ve vurgunun nasıl değiştiğinin ortaya çıkarılmasıdır.
The de struction of the man-made language and ideology through female sexuality and textuality in the novels of Virginia Woolf and Erendiz atasü

Genel olarak, insanlar arasında iletişim kurmayı ve/ya düşüncelerini aktarmayı sağlayan ortak işaretler sistemi olarak tanımlanan dil, aslında, kadınların yaşam alanlarını sınırlamada ve onların itaatkar bir hayat sürmelerini sağlamada her zaman etkin ve baskın bir rol oynamıştır. Bu sınırları çizilmiş hayat içerisinde tüm medeniyetler ataerkil olmuş, tarih hep erkekler tarafından belirlenmiş, edebiyat ise fallus merkezli erkek egemen dille yazılmıştır. Kadınlar, kendilerini erkeğin değersiz 'ötekisi' olarak tanımlayan bu kısır döngüden kurtarabilmek için, erkek egemen söylemin ve dilinin tüm sabit ve hiyerarşik yapılarını yıkmanın ve yeniden yapılandırmanın yollarını bulma arayışı içine girmiştir. Virginia Woolf ve Erendiz Atasü bu arayışın öncülerindendir ve onlara göre mevcut olan tek yol, kadınların beden/akıl, kadın/erkek, ben/öteki olarak belirlenmiş ataerkil sınırlandırmaların ötesine geçmeleridir. Bu da ancak 'kapsayan ve bütünleştiren dişil dil' ile oluşturulacak olan 'dişil yazın' ile mümkündür. Kadınların/kadın yazarların, ataerkil söylemleri kalıplaştıran ve normalleştiren erkek-egemen dil ile ilgili kaygıları göz önünde bulundurularak, bu çalışmada öncelikle, fallus merkezli ideolojilerin kadınları olumsuzlayan ve ötekileştiren yapısı ortaya konulmakta, ardından bu ideolojilerin kurmuş olduğu düzeni tersine çevirebilmenin bir yolu olarak kadın yazını değerlendirilmektedir. Bu amaçla, post-yapısallcı feminizm kuramları temel alınarak, farklı dönemlerin yanı sıra felsefi, dini ve kültürel yapıları da birbirinden çok farklı toplumlarda yaşamış olan Woolf ve Atasü'nün dişil metinleri incelenmekte, tüm bu farklılıklara ve engellere rağmen ortak bir dişil dilin varlığı sorusu üzerine odaklanılmaktadır. İki yazarın karşılaştırmalı analizi, dişil dilin fallus tarafından yönetilen erkek egemen dil ve söylemini yıkabileceğini ortaya koymaktadır. Yazarlara göre bu yıkım ancak akışkan, çok yönlü, farklı ve hiyerarşiden uzak kadın bedeninin zevklerini yazarak gerçekleşecektir. Kadın bedenini ve deneyimlerini mevcut söylem ve ideolojilerin kontrol ve otoritesinden özgür kılmayı başaran bu yeni şiirsel dil, 'beden ve akıl' arasındaki mesafeyi yok eder ve değişmez kabul edilen cinsel farklılıkların ötesine geçerek 'bütünlüğü' yakalar. Tüm zıtlıkları kapsayan ve bütünleştiren bu yeni oluşumla, Virginia Woolf ve Erendiz Atasü, farklılıklar ve kültürel çeşitlilik gerçeğine dayalı yeni bir dünya yaratılabileceğinin olasılığını göstermektedir. Dişil dil ve söylem ile yaratılmış bu dünyada biyolojik ve toplumsal cinsiyetler ayırt edilmeksizin herkes eşit olacaktır. Sonuç olarak, 'dişil dilin' ataerkil ideolojiler ve söylemler çerçevesinde oluşturulmuş toplumsal cinsiyet ilişkilerini ve rollerini yeniden yapılandırarak, yalnızca kadınlar için değil, tüm insanlar için eşitlikçi ve hak temelli ortamlar sunacağı kanıtlanmıştır.
Translation of forensic novel as a hybrid genre: A case study on Trace by Patricia Cornwell

Suç, insan zihninde olumsuzluğu çağrıştırır. Toplum içerisinde mevcut düzeni bozan veya tehdit eden herhangi bir tavır, tutum veya eylemin cezalandırılması ve ortadan kaldırılması; söz konusu toplum huzurunun sürdürülebilirliği açısından önem taşımaktadır. 1800 lü yıllarda edebiyata da dahil edilen suç kavramı, zaman içerisinde toplum gibi sürekli olarak değişime uğramış ve dedektif hikayeleri, casus hikayeleri, on paralık öyküler, polisiye romanlar vb. gibi pek çok farklı isime layık görülmüştür. Gelişen teknoloji ile birlikte kriminoloji alanında da birçok yeniliğe imza atılmış ve artık suçun araştırılması; yalnızca önsezileri kuvvetli veya kurnaz bir dedektif sayesinde değil, kriminoloji ve adli tıp alanında uzman olan kişilerin çalışma sahası haline gelmiştir. Bu gelişmeler edebiyata da yansımış ve suç edebiyatı günümüzde adli tıp romanları alt türünü oluşturmuştur. Bu çalışmanın amacı, polisiye edebiyatın bir alt türü olan adli tıp romanlarının kullanılan dil itibariyle melez metin türü olarak adlandırılması gerektiğini ve bu yüzden de çeviri sürecinde farklı çeviri tekniklerin aynı anda kullanılması gerektiğini ortaya koymaktır. Bu tür metinler, yazın geleneğinde yer aldığı için anlatımsal metin, ancak aynı zamanda teknik terim/terminoloji ve özel alan bilgisi içerdiği için bilgilendirici metin özellikleri göstermekte; yani melez metin sınıflandırmasına girmektedir. Bu durum, aynı metin içerisinde, karşılaşılan terminolojinin yapısına bağlı olarak farklı çeviri yaklaşımlarını zorunlu kılmaktadır. Çalışmanın temelini, adli tıp romanlarının önde gelen yazarlarından Patricia Cornwell'in Trace adlı romanı ve romanın Zeliha İyidoğan Babayiğit tarafından İz adı altında yapılan çevirisi oluşturacaktır. Roman içerisinde rastgele seçilmiş toplam 50 terim/kültürel öğe (1) teknik terimler ve (2) kültürel öğeler olarak iki ayrı kategori altında incelenip, çeviri sürecinde çevirmen tarafından uygulanan farklı yöntem ve stratejiler belirlenecektir. Söz konusu terimler ve öğeler; Lawrence Venuti'nin yerlileştirme ve yabancılaştırma teknikleri ile Javier Franco Aixela'nın kültüre özgü öğelerin çevirisi kapsamında ortaya koyduğu stratejiler ışığında incelenip; çevirmenin süreç içerisindeki tercihleri değerlendirilecektir. Bunun yanında, polisiye edebiyatın ilk örnekleri, dünyadaki tarihsel gelişimi, alt türleri, Türkiye'ye ne zaman ve hangi yollarla geldiği, bu alandaki özgün denemeler ve edebiyat içerisindeki konumu detaylı olarak incelenecektir. Çalışma kapsamında adli tıp romanları çevirisinde karşılaşılan temel zorluklar ve bu tür romanları çeviren bir çevirmenin sahip olması gereken niteliklere ilişkin araştırma soruları yanıtlanmaya çalışılacaktır.
Toni Morrison'ın seçki romanlarında tema ve niteleme

Bu çalışma, Toni Morrison'ın En Mavi Göz, Sevilen ve Sula, adlı seçki romanlarını tema ve karakterize etme gibi iki önemli özellik bakımdan ele almaktadır. Seçki romanlar, metin ve eleştirel analiz yöntemleri kullanılarak incelenmiştir. Çalışmanın önemi, Morrison'un kavramsal karakterlerinin, Afro-Amerikan literatüründe uzun süre bastırılmış sorunlarının üstesinden gelmek için katalizör olarak işlev görmelerine değinmektir. Morrison eserlerinde, insana aşağılık olmayı öğreten ve aşağılığın sessizce sadece bireysel psikolojik makyajı etkilemediğini kabul eden kalıtsal bir geçmişşi canlandırmakla kalmaz aynı zamanda benliklerin başkaları ile etkileşimlerinde sinsice işlev gören düşünce sürecini de sorgulamaktadır. Toni Morrison'ın geçmişşte yaşadığı çok zor sosyo-ekonomik koşullar, eserlerinde bu zorlukları yaşamış kurgusal karakterler kurgulamasına imkan sağlamaktadır ayrıca canlı bir bakış açısı da sunmaktadır. Bu konular, edebiyat türü olan romanın temel unsurları olarak Morrison tarafından eserlerine entegre ederek analiz edilmektedir. Bu nedenle, romancının kimlik, cinsiyet ve ırk hakkında ne önerdiği ve bunları nasıl ele aldığı bu çalışmada etraflıca irdelenmiştir. Çalışma, Morrison'un seçki romanlarındaki ana temaları ele almaktadır. Ayrıca Morrison'un romanları, Afro-Amerikalıların deneyimlerini psikolojik gerçeklik bakımından tema ve karakterler üzerinden vermektedir. Ayrıca çalışma, seçki romanlardaki Afro-Amerikan kadınların ırkçı toplumdaki deneyimlerine ışık tutmaktadır. Bu nedenle üç seçki roman, ırkçılık ve ayrımcılığın Afro-Amerikalıların ruhunu nasıl olumsuz etkilediğine dair bize fikir vermektedir. Bu çalışma ayrıca seçki romanlarda karakterlerin bu ırk ayrımına dolaylı ve dolaysız yollardan nasıl maruz kaldıklarını da incelemektedir.