turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
20. yüzyıl modern bale sanatında öncü bir eser olarak Stravinski 'İlkbahar Ayini'

İlkbahar Ayini, Stravinski'nin gerek müzik, gerekse koreografi bakımından 20. yüzyıla damgasını vurmuş başyapıtıdır. Eseri öncü kılan, müzikte tonal yapının ve tekdüzeliğin dışına çıkılması, ayrıca klasik balede kullanılan teknik ve artistik hareketler, mimikler, baş, vücut, el ve ayak duruşu, sahne tasarımı gibi olguları içeren geleneksel anlayışın tersine çevrilmesi, hatta yıkılmasıdır. Ancak eserin ilk gösterimi sırasında çıkan olaylar, Stravinski'nin izlediği yenilikçi yoldan saparak daha gelenekçi bir anlayış gütmesine ve çağdaşları arasında yeni-klasikçi olarak anılmasına yol açmıştır. 20. yüzyıla kadar batı müziğinin bel kemiğini oluşturan uygusal, karşı-ezgisel ve biçimsel gereçlerin alışılmışın dışında kullanıldığı bu eserin müziği kadar yenilikçi ve sahnelendiği dönemde skandal olarak nitelendirilen ilk koreografisi, yaratıcısı balet ve koreograf Vaslav Nijinski tarafından 29 Mayıs 1913'te Paris'teki olaylı ilk gösterim sonrasında yok edilmiştir. Leonide Massine, Maurice Bejart, Pina Bausch, Angelin Preljocaj, Martha Graham v. b. gibi pek çok sanatçı tarafından koreografilenen eserin Nijinsky sürümü ise uzun süre gizemini korumuştur.1980'li yıllarda balerin Millicent Hodson ve tarihçi Kenneth Archer'ın araştırmaları sonucu, Nijinski'nin asistanı olarak çalışmış balerin ve koreograf Marie Rambert'in ezberinde kalanlardan ve ressam Valentine Hugo-Gross'un provalar sırasında oluşturdukları taslaklara ulaşılarak yeniden hazırlanan bu koreografi, ilk gösteriminden tam 74 sene sonra 1987'de Los Angeles'ta Joffrey Ballet tarafından sahnelenmiştir. Bu tez çalışmasında da Nijinski, Bejart, Bausch ve Graham koreografileri karşılaştırmalı olarak incelenmiştir.
Mevlevi ayinlerinde kullanılan usuller ve kullanılış sebepleri

'Mevlevi Ayinlerinde Kullanılan Usuller ve Kullanılış Sebepleri' başlıklı çalışmamızda, bugüne kadar üzerinde durulmayan hususlar ele alınmış, ayin-i şeriflerin, Mevlevi semaı'na eşlik etmek amacıyla bestelenmiş olmaları göz önünde tutularak konu, Mevlevilerin dini töreni olan 'mukabele' çerçevesinde incelenmiştir. Araştırmamızda; Konya ve İstanbul'da yapılan Mevlevi mukabelelerinden elde edilen ses ve görüntü kayıtlan, fotoğraflar, ayin-i şeriflerin notaları ve yazılı kaynaklar ile konu hakkında derin bilgi ve tecrübe sahibi üstadlarm görüşleri materyal olarak kullanılarak değerlendirilmiştir. Mevlevihanelerin faaliyette olduğu dönemde bestelenmiş ayin-i şerifler ile, Mevlevihane faaliyetlerinin son bulduğu 1925 yılından sonra bestelenmiş ayin-i şeriflerin notaları üzerinde yapılan incelemede; ayinlerde kullanılan bütün usuller, karakteristik özellikler ve geleneksel uygulamalar tesbit edilmiştir. Bu incelemelerde varılan sonuçlar, sebepleriyle izah edilmiş ve günümüzde bestelenen ayin-i şeriflerde klasik ayin formunun dışmda yapılan farklı uygulamalar belirlenmiştir. Ayin-i şeriflerin 2. ve 4. Selamlarında kullanılan Ağır Evfer ile 3. Selamlarının mısraları son 'Tek' lerden giren Yürük Semai bölümlerinde usul-vezin münasebeti de incelenerek, neticeleri ortaya konulmuştur. Ayin-i şeriflerde belirli usuller kullanılmasının ve geleneksel uygulamaların nedenleri, konunun sema ile olan ilişkileri, ayrıca; günümüzde yaşanan bazı problemlerin çözümleri hakkında hazırlanan sorularla günümüz kudumzenleri, ayinhanlan, ayin-i şerif bestekarları ve semazenlerine anket uygulanmıştır. Anket sorularına verilen cevaplar değerlendirilerek ortak ve farklı görüşler tesbit edilmiştir. Bu araştırmada elde edilen sonuçların ayin-i şerif bestelemeye yönelecek bestekarlarımıza ve konuyla ilgili araştırmacılarımıza fayda sağlayacağı ümit edilmektedir. xm
Türk halk müziğinde derleme

Bu çalışmada, Türkiye'de, halk müziği alanında, önemli sorunlardan biri olan 'derleme' konusu ele alınmıştır. Derleme çalışmalarında; derleme öncesi, derleme ve derleme sonrası aşamalarında yaşanan aksaklıklar halk müziği açısından da çeşitli sorunların oluşmasına sebep olmuştur. Burada, bu üç aşama gözden geçirilerek belli yöntemler ve teknikler sunulmuş, yaşanan aksaklıkların tespiti yapılarak çalışmalara bir yön verilmeye çalışılmıştır. Bu nedenle 1. bölümde; halk müziğinin bağlı bulunduğu alan olan Folklorun tanımı, amacı ve konulan açıklanmış. Daha sonra halk müziği ve onun en önemli ve belirleyici özelliği olan 'anonimlik' meselesi açıklanmıştır. 2. bölümde; Derleme, derleyici, kaynak kişi gibi kavramların açıklamaları yapılmış ve en önemli eksikliklerin kaynağı olan dermecinin donanımı ve derleme öncesi araştırma ve hazırlık safhası olan 1. aşamada yapılacak çalışmalar belirtilmiştir. Burada ayrıca, kaynak kişi ile kurulacak ilişkinin önemi ve ona sorulacak sorular verilmiştir. 3. bölümde; en önemli ve etkin olarak kullanılmadığında çalışmaların verimini düşüren, saha araştırma, metot, yöntem ve teknikleri anlatılarak, bunların kullanış şekilleri, en etkin şekilde kullanma yöntemleri sunulmuştur. 4. bölümde; Derleme çalışmasının son aşaması olan derleme sonrası, yani. derlenen malzemenin değerlendirilmesi aşaması anlatılmıştır. 5. bölümde; Türk Halk Müziği derlemelerinde ortaya çıkmış meselelerin tespitleri yapılmış, ayrıca bu meselelerle ilgili görüşlere yer verilmiştir.
Gürciyef sanat uygulamaları ve performatif yönelimleri

Bu çalışmada, Gürciyef metodunda yer alan sanat uygulamaları ve bu uygulamalardaki performatif yönelimler araştırılmaktadır. Gürciyef, 20. yüzyılın başında batı dünyasına geniş ve çok çeşitli malzemeden oluşan, sanat uygulamalarının etkin olduğu bir sistem sunar. Sanatın araç olarak kullanıdığı, üretim süreçlerinin dinleyici önünde gerçekleştiği pratik alandaki çalışmalar kategorize edilmesi güç niteliklere sahiptir. İnsanın gelişimi odaklı sanat uygulamaları aktif dinleyiciyi, kollektif üretimi, yeni dinleme deneyimini öneren doğası ile yeni bir deneyim arayışındadır. Gürciyef'in öncelikli hedeflerinden biri olan yeni sanat deneyimi Gürciyef düşüncesi çerçevesinde sorgulanmakta ve zamanın performatif yönelimeleri ile ilişkileri ortaya konulmaktadır.
Barok Dönemde telli enstrümanlar, theorbo ve notasyon analizi

Müzikte Barok dönem, stil olarak diğer dönemlerden pek çok yönden farklılıklar göstermektedir. Bu farklılıklar enstrüman çeşitliliğinden yeni notasyonların doğmasına, süsleme çeşitliliğinden formların zenginleşmesine kadar uzanır. Barok dönemde enstrümanların bu denli çeşitli olması her enstrümana ait yazı stillerinin ortaya çıkmasına sebep olur. Bugün bu sebeple pek çok konservatuvarın Barok müziği ve icrası üzerine açtığı bölümler mevcuttur. Barok notasyon analizleri, doğaçlama, enstrüman eğitimleri ve Barok stilde yorumlama bu bölümlerin konularıdır. Bu tezde Barok telli enstrüman bilgisi, Theorbo ve çeşitleri, yazı ve notasyon çözümlemeleri yer almaktadır. Bu çalışma, ülkemiz konservatuvarlarında henüz bölüm olarak bulunmayan Barok dönem telli enstrümanları konusunda kapsamlı bir bilgi edinme aracı olmayı hedeflemektedir.
Erzincan ağıtlarının incelenmesi

Türk halk müziği içerisinde büyük bir yer tutan ağıtlar konusu, bu çalışmada Erzincan yöresi derlenen 4 uzun hava ve 4 kırık hava formundaki örneklerle incelenecektir. Erzincan yöresi ağıt törelerini ve ağıt ezgilerinin müzikal analizlerinin yapıldığı bu çalışma dört bölümden meydana gelmektedir. Konuda I. Bölümü Giriş oluşturmaktadır. Bu bölümde, Erzincan yöresi ağıtlarının seçilme nedeni, yapılan çalışmanın amacı, kullanılan metodlar açıklanarak, ileriki çalışmalara ışık tutması amacı üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde; ise Ağıtlar hakkında genel bilgiler hakkında bilgiler verilmiştir. Ağıtların tarihi süreç içerisindeki yerleri, ağıtlarda işlenen konular bu bölümde geniş ayrıntılarla açıklanmıştır. Üçüncü bölümde, ağıt yakma geleneği üzerinde durulmuştur. Anadolu'da sürdürülen ağıt yakma gelenekleri yörelere göre kısa kısa açıklanarak anlatılmıştır. Erzincan yöresine genel bir bakış ile bu yöredeki ağıt yakma geleneği ayrıntılar ile açıklanmıştır. Dördüncü bölümde ise; ağıtların Türk Halk Müziği içerisindeki yerinden söz edilmiştir. Yine aynı bölüm içerisinde ağıtların biçimleri, derlenen ağıtların öyküleri derlenen ağıtların analizleri verilmiştir. Sonuçlar bölümünde, konunun küçük bir özeti, varılan sonuçlar ve yapılacak yeni çalışmalar adına öneriler söz konusu edilmiştir. Ekler bölümünde ise, yöreye ait resimler ve kına gecelerinde söylenen ağıtlar sunulmuştur. IV
Keman eğitiminde temel becerilerin kazanılmasında NLP teknikleri

Bu araştırma, keman eğitiminde, temel becerilerin kazanılmasında Neuro Linguistic Programming tekniklerinden yararlanılmasının eğitime katkıları ve değişik yaş grupları üzerindeki etkilerini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Araştırmada, ilköğretim okulunda eğitim gören üç ayrı yaş grubuna mensup toplam yirmi dört öğrenciye araştırmacı tarafından müziksel yetenek ölçüm sınavı yapılmış, daha sonra yaş grupları rastlantısal şekilde deney ve kontrol gruplarına ayrılmıştır. Her yaş grubu kendi içinde eşit sayıda bölünerek ayrılmış, deney ve kontrol grupları oluşturulmuştur. Deney grubundaki öğrencilerin bireysel öğrenme yöntemlerini belirlemek için seçilen gözlem ve anketler uygulanmıştır. Farklı yaş seviyelerindeki üç ayrı gruba sekiz haftalık bir program uygulanmış, ilk dört hafta tüm grupların çalışmaları tekniksiz, diğer dört haftalık periyotta deney grubuna teknikli, kontrol grubuna tekniksiz çalışma yapılmıştır. Öğrencilerin ilk dört haftadaki tekniksiz performansları ile son dört hafta teknikli performansları kaydedilerek uzman keman eğitimcisine hedef davranışlar çerçevesinde puanlandırılmıştır. Sekiz hafta sonunda tüm performanslar istatistiksel olarak çift ve tek yönlü varyans analizinden yararlanılarak değerlendirilmiştir. Araştırmanın sonucunda, deney gruplarına uygulanan tekniklerin, üç ayrı yaş grubunda da temel becerileri gerçekleştirebilme düzeylerini olumlu yönde etkilediği, ancak yaş grupları arasındaki başarı artışının farklı düzeylerde olduğu gözlenmiştir
Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Müzik Eğitimi Bölümü öğrencilerinin ana çalgı dersine ilişkin başarıları ile öğretim elemanları ve öğrenci görüşlerinden hareketle ana çalgı öğretim programlarının...

Bu araştırmada, Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim- Fakültesi Müzik Eğitim Bölümü öğrencilerinin ana çalgı dersine ilişkin başarılan ile öğretim elemanları ve öğrenci görüşlerinden hareketle ana çalgı öğretim programının etkililik ve amaca hizmet etme derecesi belirlenmiş ve değerlendirilmiştir. Çalışmada öğrencilerin ana çalgı dersine ilişkin başarı puanları, yarıyıl içi ve sonu sınavlarında uygulanan 'testler'le, öğretim elemanlarının ve öğrencilerin ana çalgı öğretim programına ilişkin görüşleri de kendilerine uygulanan 'anketlerle elde edilmiştir. Ana çalgı öğretim programının etkiliik ve amaca hizmet etme derecesi ise bu başarı ve görüşleri yansıtan verilerin çözümlenmesiyle elde edilen bulgular ışığında belirlenmiştir. Araştırmada uygulanan anketlerle 1995- 1996 öğretim yılında A. Ü. K. K. E. F. Müzik Eğitimi Bölümü 1., 2., 3. ve 4. sınıflarındana çalgı dersi alan '30'u kız, 35'i erkek olmak üzere toplam 65 öğrenci ve 1.. 2.. 3., 4. sınıflarda ana çalgı dersi veren 2'si bayan, 4'ü bay olmak üzere toplam 6 öğretim elemanı görüşleri alınmıştır. Ölçüm araçlarından elde edilen veriler üzerinde gerekli istatistiksel analizler yapılmış, araştırmada geliştirilen hipotezler bu analizlerle elde edilen bulgularla doğrulanmaya çalışılmıştır. Araştırmada A. ü. K. K. E. F. Müzik Eğitimi Bölümü öğrencilerinin ana çalgı başarılarının 1. sınıfla 'yeterli öğrenme' 2., ve 3. ve 4 sınıflarda ise 'geçerli öğrenme' düzeyinde olduğu saptanmıştır. Müzik Eğitimi Bölümü ana çalgı öğretim elemanları ve öğrenci görüşlerine göre ana çalgı öğretimi amaca 'büyük ölçüde' hizmet etmektedir. Ana çalgı 1. sınıf öğretim programının 'yeterli öğrenme'yi gerçekleştirir ve öğrencilerin % 73'ünü 'başarılı' kılar derecede, 2. ve 3. ve 4 sınıf öğretim programlarının ise 'geçerli öğrenme'yi gerçekleştirir ve öğrenclerin % 55'ini 'başarılı' kılar derecede etkili olduğu belirlenmiştir. Ana çalgı öğretim programının dört sınıflık bütününün ise 'geçerli Öğrenme'yi gerçekleştirir ve tüm öğrencilerin % 60'ını 'başarılı' Mar derecede etkili olduğu saptanmıştır. Bu sonuçlar A. Ü. K. K. E. F. Müzik Eğitimi Bölümü ana çalgı öğretim programının daha etkili duruma getirilmesini ve bu doğrultuda geliştirilmesini mümkün ve gerekli kılmaktadır.
Kültürel aracılık bağlamında Sivas Poşalarında profesyonel müzisyenlik

Egemen meslek seçimleri olan 'inüzisyenlik' ile diğer Poşalardan ayrılan Sivas Poşaları'nda 'profesyonel müzisyenlik' ve 'yarı profesyonel müzisyenlik' kavramını irdelemek amacıyla gerçekleştirilen bu çalışma; grup kimliği özelinde, genelde Müzisyen Çingeneleri, Çalgıcı Romanlarını ve özelde ise Müzisyen Poşalar'ı konu edinmektedir. Ayrıca kültürel aracılık bağlamında Müzisyen Poşalar'ın 'ritüel odaklı olan' ve 'ritüel odaklı olmayan' müzik pratiklerinde gerek 'içe dönük' gerekse 'dışa dönük' aracılık edimleri, üstlendikleri roller, statüleri, görev ve amaçları çalışmanın hedeflerini oluşturmaktadır. Müzisyen Poşalar'ın nişan, kına gecesi, düğün vb. gibi geçiş ritüellerinde ve 'Festivaller ve Şenlikler', 'Ramazan Davulculuğu', 'kutlama ve anma programları' ile bugün artık katılım göstermeseler de geçmişşte katıldıkları 'Karakucak Güreşleri' gibi takvime bağlı ritüellerde yani 'ritüel odaklı olan' müzik pratiklerinde ve halk oyunları veren kurum ve kuruluşlar, halk oyunları yarışmaları, Sivas Belediyesi Mehter Takımı vb. gibi 'ritüel odaklı olmayan' müzik pratiklerindeki aracılık edimleri, üstlendikleri roller, statüleri, görev ve amaçlarını daha net anlayabilmek adına; nitel araştırma yöntemlerinden gözlem, katılarak gözlem, görüşme, doküman analizi ve etnografik betimleme metotları kullanılmıştır. Sivas Poşaları'nın, kültürel aracılık bağlamında üstlendikleri rol, statü, görev ve amaçlarını araştırmayı hedefleyen bu çalışmada; başlangıcından sonuç kısmına kadar edinilen bilgiler ışığında; hayat idamelerini 'profesyonel müzisyenlik' ve 'yarı profesyonel müzisyenlik' modeliyle sağlayan Sivas Poşaları'nın, birer 'kültürel aracı' oldukları sonucuna varılmıştır.
Kahraman Maraş türküleri üzerine bir inceleme

'Kahraman Maraş Türküleri Üzerine Bir inceleme' adlı tezde Halk Edebiyatı içerisinde türkünün yerinden hareketle Kahraman Maraş türkü geleneği hakkında bilgiler verilmiştir. Derleme çalışmamız, Kahraman Maraş üzerinde yoğunlaşmıştır. Bununla birlikte HAGEM ve TRT arşivlerindeki yöreyle ilgili çalışmalar da incelenmiştir. Tezde yer alan türküler, sahada icra edilen ve yöreyle ilgili olan türkülerdir. Türküler, yöreyi; hem çeşitli yönleriyle anlatan hem de yörenin ağız ve kültürel unsurlarını yansıtmak suretiyle bu yöreye ait olduğunu ortaya koyan eserlerdir. Giriş bölümünde, Kahraman Maraş adının tarihi gelişimi, Kahraman Maraş'ın sosyal ve kültürel durumu ile ilgili bilgiler verilmiştir. I. Bölümde, türkü hakkında genel bilgiler verildikten sonra Kahraman Maraş Türkü Geleneği ile ilgili bilgiler bulunmaktadır. II. Bölümde ise Kahraman Maraş türkülerinin hem konuları bakımından hem de şekil olarak tasnifi yapılmıştır. Konuları bakımından yapılan tasnifte daha önce yapılan tasniflerden farklı olarak 'Tahkiyeli Türküler' başlığına da yer verilmiştir. Bu başlık altındaki türküler hem ağıt özelliği gösteren hem de hikayesi bilinen türkülerdir. Yapılan tasnifler örnek türkü metinlleriyle desteklenmiştir. III. Bölüm ise türkü metinlerini içermektedir. Konularına göre yapılan tasnif doğrultusunda metinler yer almıştır. Tezin sonunda bulunan sonuç bölümünde genel bir değerlendirme yapılmıştır. Biyografiler ise türkülere kaynaklık eden şahıslar hakkındadır. Tezin hazırlanmasında Kahraman Maraş ve türkü konusunda temel bilgilere kaynaklık eden kaynak eserlere Kaynakça'da yer verilmiştir. Kahraman Maraş Türküleri Üzerine Bir inceleme adlı tez, Türk Halk Edebiyatına ve türkü geleneğine bilimsel anlamda bir katkı sağlaması amacımız doğrultusunda bilimsel derleme yöntemleri kullanılarak hazırlanmıştır. Tez hazırlanırken dikkate alınan bir diğer konu ise tezin Kahraman Maraş yöresi için de önemli bir kaynak teşkil etmesini sağlamaktır.
Şan terapisinin etkinliğinin değerlendirilmesi

Bu araştırmada ses hastalıkları tedavisinde kullanılan şan terapisinin etkinliği değerlendirilmiştir. Bu değerlendirme için her biri profesyonel ses kullanıcısı olan hastalara 3 ile 12 seans arasında değişen şan terapisi uygulanmış, ekspirasyon, fonasyon ve semiton değerleri ilk seanstan son seansa kadar takip edilerek şan terapisinin etkinliği araştırılmıştır. Araştırmada her seansta hasta takip edilerek ölçümler kaydedilmiştir. Araştırmanın çalışma grubu Anatomica Bosphorus hastanesinde şan terapisi tedavisi gören ses hastalığı bulunan profesyonel ses kullanıcılarıdır. Şan terapisi tedavisi öncesinde uzman KBB doktoru tarafından vokal foldların görüntüleri ve bulgular kaydedilmiştir. Her olgu şan terapisinden önce 4 seans ses terapisi almıştır. Her 4 seans sonrasında kontrol amaçlı vokal foldların görüntüleri kaydedilmiştir. Yapılan takip sonucunda şan terapisi tedavisi gören profesyonel ses kullanıcılarının ilk seanstaki ekspirasyon, fonasyon sürelerinin ve semiton değerlerinin şan terapisi çalışmaları ile her seansta arttığı gözlenmiştir. Yapılan değerlendirmede hem kısa vadede hem de uzun vade de (12 haftalık süreç boyunca) istatistiksel anlamlı farklılık elde edilmiştir. Sonuç olarak 25 profesyonel ses kullanıcısına yapılan şan terapisi ile; ekspirasyon, fonasyon süreleri ve semiton değerleri artış göstermiş, kas gerilim disfonisi azalmış, rezonanslar aktif hale gelerek rezonatörler arasındaki geçişler daha sağlıklı şekilde yapılmaya başlanmış, ses kalitesinde ve kullanımında anlamlı bir düzelme olduğu gözlenmiştir.
Koro yöneticilerinde bulunması gereken özellikler ve Türkiye'de koro yöneticilerinin yetiştirilmesi sorunu

Bu araştırma, koro yöneticilerinde bulunması gereken özelliklerin belirlenmesi ve Türkiye'de yapılmakta olan koro yönetimi alanındaki eğitimle bu özelliklerin ne ölçüde sağlanabildiğinin saptanması amacı ile yapılmıştır. Betimsel bir çalışma olan bu araştırmada kaynak tarama ve görüşme modeli kullanılmıştır. Görüşme, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Bölümü Müzik Öğretmenliği Anabilim Dalı, Hacettepe Üniversitesi Devlet Konservatuarı, Ankara Üniversitesi Devlet Konservatuvarı, Bilkent Üniversitesi Müzik ve Sahne Sanatları Bölümü, Kültür Bakanlığı ve TRT Kurumunda çocuk, gençlik, profesyonel korolar ile eğitim korolarını yönetmiş ve yönetmekte olan on beş uzmana uygulanmıştır. Araştırma da koro yöneticiliği eğitiminin kapsamı belirlenmiş, Türkiye'deki koro yöneticiliği eğitimine yönelik öneriler getirilmiştir.
Güzel sanatlar fakültelerinde müzik eğitimi alan öğrencilerin geleneksel Türk müziği derslerine yönelik tutum ve öz-yeterlik algılarının incelenmesi

Amaç: Bu araştırmanın amacı, Güzel Sanatlar Fakültelerinde müzik eğitimi alan öğrencilerin 'Geleneksel Türk Müziği' derslerine yönelik tutum ve öz-yeterlik algılarının tespit edilmesidir. Bu derslere yönelik tutum ve algıların tespitinin eğitim ve öğretimin niteliğine katkı sağlaması amaçlanmıştır. Yöntem: Bu araştırma, nitel destekli olup, nicel verilere bağlı betimsel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modelinde tasarlanmış ve çalışmada derecelendirilmiş likert ölçekleri kullanılmıştır. Bulgular: Uygulama sonucunda elde edilen verilere göre; GTM dersi alan öğrencilerin bu derslere yönelik tutum ve öz-yeterlik algı düzeylerinin öğrenim gördükleri üniversitelere göre farklılık gösterdiği, öğrencilerin tutum ve öz-yeterlik algılarının genel anlamda olumlu yönde olduğu ve paralellik gösterdiği, öğrencilerin genelinde GTHM derslerine yönelik tutum ve öz yeterlik algılarının GTSM'den daha olumlu olduğu, erkek öğrencilerin GTSM'ye kız öğrencilerin ise GTHM'ye yönelik tutum ve öz-yeterlik algılarının daha olumlu olduğu, 4. sınıf öğrencilerinin tutum ve öz-yeterlik algılarının 3. sınıf öğrencilerinden daha olumlu olduğu görülmekle birlikte öğrencilerin tutum ve öz-yeterlik algılarında cinsiyet ve sınıflarına göre anlamlı bir farklılık oluşmadığı bulgularına ulaşılmıştır. Sonuç: Araştırmanın sonucunda GTM dersi alan öğrencilerin bu derslere yönelik tutumlarının olumlu ve öz-yeterlik algılarının yüksek olduğu, tutumun öz yeterliği etkilediği, cinsiyet ve sınıf farklılıklarının öğrencilerin tutum ve öz-yeterlik algı düzeyleri üzerinde anlamlı bir farklılık oluşturmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Okul öncesi öğretmenlerinin eğitim programındaki müzik etkinliklerini uygulama durumları: Niğde ili örneği

Bu araştırmada, Niğde ilinde görev yapan okul öncesi öğretmenlerinin müzik etkinliklerini sınıfta uygulama ve diğer etkinlikler esnasında müzik etkinliklerinden yararlanma durumlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Müzik etkinliklerini uygularken karşılaştıkları sorunlar ile bu sorunlara getirdikleri önerilerin tespit edilmesi ise araştırmanın bir diğer amacıdır. Araştırmada konunun kuramsal temellerinin oluşturulması aşamasında literatür taraması yapılmıştır. Bunun yanında okul öncesi öğretmenlerinin okul öncesi eğitim programında yer alan müzik etkinliklerine ilişkin görüşlerini belirlemek amacıyla örneklem grubunda yer alan okul öncesi öğretmenlerine anket uygulanmıştır. Araştırmada, okul öncesi öğretmenlerinin çok büyük bir çoğunluğunun ritim, ses dinleme ve ayırt etme, müzik eşliğinde hareket, yaratıcı hareket ve dans çalışmalarını, büyük bir çoğunluğunun işitsel algı, çoğunluğunun ise müzikli öykü oluşturma çalışmalarını sınıfta uyguladıkları, fakat öğretmenlerin bu çalışmaları tamamen uygulama konusunda sıkıntı yaşadıkları ortaya çıkmıştır. Okul öncesi öğretmenlerinin şarkı söyleme çalışmalarını yaparken ise sorun yaşamadığı ve tamamının bu çalışmayı uyguladığı belirlenmiştir. Okul öncesi öğretmenlerinin okul öncesi eğitim programında yer alan müzik etkinliklerini diğer etkinlikler esnasında kullandığı ve en çok oyun etkinliğinde uyguladığı, çok büyük bir çoğunluğunun ise müzik etkinliklerini uygularken sorun yaşamadığı sonuçlarına ulaşılmıştır.
Otizm spektrum bozukluğu olan bireylere sosyal beceri kazandırmada sosyal öykü ve müzikli sosyal öykü uygulamalarının etkililik ve verimliliklerinin karşılaştırılması

Araştırmanın amacı, otizm spektrum bozukluğu olan bireylere sosyal becerilerin öğretiminde sosyal öykü ve müzikli sosyal öykü uygulamalarının etkililiklerinin farklılaşıp farklılaşmadığını; hangi uygulama ile yapılan öğretimin daha verimli olduğunu araştırmaktır. Katılımcılara 'izin isteme' ve 'yardım isteme' becerilerini kazandırmayı amaçlayan araştırmada uyarlamalı dönüşümlü uygulamalar modeli kullanılmıştır. Verilerin toplanabilmesi için, sosyal beceri kontrol listesi, önkoşul becerileri kontrol aracı, sosyal öykü öğretim oturumları uygulama güvenirliği veri toplama formu, müzikli sosyal öykü öğretim oturumları uygulama güvenirliği veri toplama formu, yoklama oturumlarına ilişkin uygulama güvenirliği veri toplama formu, yoklama oturumları veri toplama formu ve sosyal geçerlik soru formu kullanılmıştır. Sosyal öykü ve müzikli sosyal öykü yöntemleri ile öğretimin yapılabilmesi için araştırmacı tarafından öğretim planları hazırlanmış ve uygulanmıştır. Araştırmanın bulguları otizm spektrum bozukluğu tanısı bulunan bireylere sosyal becerilerin öğretiminde sosyal öykü ve müzikli sosyal öykü öğretim yöntemlerinin etkili olduğunu; bu bireylerin bu öğretim uygulamalarıyla sosyal becerileri kazanabileceğini, kazandıkları becerileri sürdürebileceğini ve ihtiyaç duydukları farklı nesnelere genelleyebileceğini göstermiştir. Verimlilik bulgularına göre, müzikli sosyal öykü ile öğretim uygulamaları süre olarak daha uzun sürmüş, ancak çalışmada bir katılımcıya sosyal beceri kazandırma amaçlı uygulanan müzikli sosyal öykü öğretim yöntemi sosyal öykü öğretim yönteminden daha verimli olurken; araştırmanın diğer iki katılımcısında her iki yöntem eşit düzeyde verimli olmuştur. Araştırmanın sosyal geçerlik bulguları, katılımcıların ebeveynleri ile yapılan görüşmelerden elde edilmiş ve bu bulgulara göre ebeveynlerin sosyal öykü ve müzikli sosyal öykü öğretim yöntemlerine ilişkin olumlu tutum içinde oldukları görülmüştür.