turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Genel anestezi altında günübirlik cerrahi geçirmiş çocukların duygu ayarlama tutum ve davranış özelliklerinin midazolam premedikasyonunun etkinliği ile ilişkisinin incelenmesi

Aykut A. Genel anestezi altında günübirlik cerrahi geçirmiş çocukların duygu ayarlama tutum ve davranış özelliklerinin midazolam premedikasyonunun etkinliği ile ilişkisinin incelenmesi. Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi, Anesteziyoloji ve Reanimasyon AD. Uzmanlık Tezi. Ankara. 2014. Amaç: Genel anestezi altında günübirlik cerrahi geçirmiş çocuklarda duygu ve davranış bozukluğu ile premedikasyon başarısı arasındaki bir ilişkinin olup olmadığının ortaya konulması yanı sıra, midazolam premedikasyonunun sedasyon düzeyi, derlenme ajitasyonu görülme sıklığı ve ebeveyn memnuniyeti üzerindeki etkilerini değerlendirmek amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Tonsillektomi ve/veya adenoidektomi geçiren 3-8 yaş arası ASA I-II risk grubunda 63 çocuk olgu çalışmaya dahil edildi. Hastalar grup 1 (n=31) premedikasyon yapılmayan ve grup 2 (n=32) 0,5 mg/kg oral midazolam ile premedikasyon yapılan olmak üzere iki gruba ayrıldı. Demografik verileri, iv kanülasyona ve maskeye uyum durumları, hemodinamik verileri değerlendirildi. Preoperatif sedasyon düzeyi WSS, derlenme odasında ağrı düzeyi OAS ve ajitasyon durumu PAED skalası ile değerlendirildi. Çalışmaya dahil olan çocukların ebeveynlerine CADÖ- 48 ve DAÖ uygulanarak çocukların davranış ve duygu durumları değerlendirildi. Ebeveylerin anestezi uygulamasından memnuniyetleri değerlendirildi. Bulgular: Yaş, cinsiyet, vücut ağırlığı, ASA risk grubu, ameliyat türü, cerrahi ve anestezi süreleri bakımından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı (p>0.05). İki grubun WSS skorları Grup 2'de % 90,6 oranında hasta sakin ve uykulu (WSS skor 3 ve 4) iken bu oran Grup 1'de % 25,8 idi (p<0.05). İntravenöz kanülasyon başarısı (% 62,2) ve maske uygulamasının kabulu (% 84,4) Grup 2'de anlamlı yüksek bulundu (p<0.05). OAS ve PAED ortalama değerleri grup 1'de anlamlı yüksek bulundu (p<0.05). PAED skoru >10 olan hasta sayısı Grup 1'de % 51,6 iken, grup 2'de bu oran % 18,8 idi (p<0.05). Ebeveyn memnuniyeti verileri değerlendirildiğinde Grup 2'de anlamlı yüksek olduğu tespit edildi (p<0.05). Grup 1'de PAED ölçeği ve WSS ile CADÖ- 48 alt faktörlerinden DİK, KGB ve DB arasında korelasyon saptandı (p<0.05). WSS ile ayrıca DAÖ alt faktörü DO arasında grup 1'de korelasyon saptandı (p<0.05). Sonuç: Duygu ayarlama bozukluğu, dikkat eksikliği, karşı gelme ve davranış bozukluğu olan çocuklarda anksiyete ve postoperatif derlenme ajitasyonu insidansı artmıştır. Midazolam premedikasyonu; psikometrik testlerde normal olduğu ortaya konan çocuklar yanı sıra duygu ayarlama bozukluğu, dikkat eksikliği, karşı gelme ve davranış bozukluğu olan çocuklarda da derlenme ajitasyonu sıklığını azalttığından uygulanmalıdır.
Otizm spektrum bozukluğu olan çocuklarda pediatrik bipolar bozukluk komorbiditesinin klinik özellikleri

Amaç: Otizm Spektrum Bozukluğu tanılı çocuklarda sıklıkla görülen Pediatrik Bipolar Bozukluk komorbiditesi ve klinik özellikleri, yazında son zamanlarda araştırılmaya başlanan, aydınlatılması gereken bir alandır. Bu çalışmanın amacı; OSB tanılı çocuklarda PBB komorbiditesinin klinik özelliklerinin tanımlanmasıdır. Ayrıca bu çocukların hiç duygudurum bozukluğu olmayan OSB'li çocuklar ile otistik özellikler açısından karşılaştırılması hedeflenmektedir. Metod: Çalışmaya 6-18 yaş arası, 40 PBB komorbiditesi olan OSB olgusu ile yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş 40 duygudurum bozukluğu olmayan OSB tanılı çocuk alınmış, araştırmacı tarafından ÇDŞG-ŞY-T uygulanmış ve DSM- 5 mani belirtileri sorgulanmış, ebeveynleri tarafından ÇDDÖ, ODKL, SDKL, YMDÖ-ABF doldurulmuştur. Bulgular: PBB komorbiditesi olan OSB tanılı çocuklarda DEHB eş tanısının daha sık olduğu tespit edilmiştir. PBB komorbiditesi olan ve olmayan çocuklarda PBB'nin aktif olmadığı dönemlerde otistik özellikler ve sorun davranışlar açısından farklılık saptanmamıştır. PBB komorbiditesi olan OSB tanılı çocukların yüksek oranda epizodik gidiş gösterdiği, epizodlar arası eşik altı belirtilerinin olduğu, daha çok manik epizod geçirdikleri, mevsimsellik oranlarının yüksek olduğu belirlenmiştir. OSB tanılı çocuklarda psikomotor ajitasyon, irritabilite, dikkat dağınıklığı, uykuda azalma, konuşma artışı baskın semptomlar olarak tanımlanmıştır. Ayrıca epizodlar esnasında obsesif kompulsif özelliklerde ve stereotipide artış yüksek oranda tespit edilmiştir. Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları, OSB tanılı çocuklarda PBB komorbiditesinin, epizodik gidiş gösterdiği, epizodlar arası dönemlerde eşik altı belirtilerin devam ettiğini göstermiş, mani belirti dağılımlarını ortaya koymuştur. Bu bulguların daha geniş örneklemler ile tekrarlanmasına ve PBB komorbiditesi olan OSB tanılı bireylerde tedavi müdahalelerinin yapılacak kontrollü çalışmalar ile aydınlatılmasına ihtiyaç vardır.
Üçüncü dünya çocukları

Basri, Türkiye'de yaşayan bir mültecidir. Ailesiyle birlikte zor koşullarda harabe bir evde yaşamaktadır. Küçük yaşına aldırmadan çalışmaya karar veren Basri, iş aramaya koyulur. Ailesine sadece maddi olarak yardımda bulunmak üzere iş arama evresinde gördüğümüz Basri'yi nihayetinde mahalle bakkalı Mehmet işe alır. Mehmet, Basri'nin masumane halinden memnun gözükse de; önyargıları yüzünden ortaya çıkan bir hatayı, aciz durumda olan Basri'nin üzerine yıkar.
Pediatrik ailevi Akdeniz ateşi hastalarında atak sırasında ve ataksız dönemde işitmenin değerlendirilmesi

Ailevi Akdeniz ateşi dünya çapında en yaygın görülen monogenik otoinflamatuvar ve herediter periyodik ateş sendromudur. Genellikle çocuk yaşta başlar ve düzensiz aralıklarla tekrarlayan ve ortalama 0,5- 3 gün sürüp kendiliğinden iyileşen ataklarla karakterizedir. Literatürde AAA hastalarında işitmeyi araştırmak için birkaç çalışma yapılmış ve farklı sonuçlar rapor edilmiştir. Bu çalışmada, literatürde ilk defa, AAA hastalarının atak sırasında ve ataksız dönemde işitmelerini değerlendirmeyi amaçladık. 40 pediatrik AAA hastası (80 kulak) ve 21 yaş ve cinsiyet uyumlu sağlıklı çocuk (42 kulak) çalışmaya dahil edildi. Klinik olarak atak semptomları olan hastalardan C-reaktif protein ve eritrosit sedimentasyon hızı düzeyleri ölçülmek üzere kan örnekleri alındı. Sağlıklı çocuklar ve atak sırasındaki AAA hastalarına saf ses odyometri (250- 8000 Hz) ve distorsiyon ürünü otoakustik emisyon testi (1, 1.4, 2, 2.8, 4 kHz) yapıldı. AAA hastalarına atak arası dönemde testler tekrar yapıldı. Ek olarak tüm AAA hastalarına kontralateral eşikleri ölçmek üzere akustik refleks testi ve on bir hastaya işitsel beyin sapı cevabı ölçümü hem atak hem de atak arası dönemde yapıldı. Sonuçlar, yaş, hastalık başlangıç yaşı, kolşisin kullanım süresi, CRP, ESH düzeyleri ve son 6 aydaki atak sayısı ile ilişki açısından karşılaştırıldı. AAA hastalarının, kontrol gurubuyla karşılaştırıldığında, odyogram eşiklerinde solda 250, 500, 1000, 2000, 4000, 8000 Hz'te ve sağda 4000, 8000 Hz'te yükselme saptandı (p< 0 ,05). Bulgular DPOAE testinde 1, 1.4, 2, 2.8 kHz'teki sinyal-gürültü oranındaki düşüş ile desteklendi (p< 0 ,05). Atak periyodunda atak arası dönem ile karşılaştırıldığında, odyogramda solda 500, 1000, 8000 Hz ve saf ses ortalaması, sağda 250, 500, 1000 Hz ve saf ses ortalaması eşiklerinde yükselme saptandı (p< 0 ,05). Fakat DPOAE testinde destekleyici bulgu saptanmadı. Ek olarak, kontralateral akustik refleks testi eşiklerinde ve ABR testlerinde iki grup arasında istatistiksel anlamlı fark saptanmadı. Korelasyon analizinde, kolşisin kullanım süresi, her iki kulakta saf ses ortalaması ve 8000 Hz'teki eşiklerde düşme ile ilişkili bulundu. Tüm paramatrelere dair detaylı istatistiksel analizlere çalışma içerisinde yer verilmiştir. Sonuçlar, odyometre ve objektif bir yöntem olan otoakustik emisyon testleri ile AAA hastalarında koklear tutulum olduğunu ortaya koymaktadır. Bu sonuçlardan yola çıkarak, atak sırasında işitmede objekif akut etkilenim bulunmadığını söyleyebiliriz ve AAA'da işitme etkileniminin hastalık sürecindeki kronik otoinflamasyon durumu nedeniyle olabileceğini düşünmekteyiz. Özellikle işitme kaybını ifade edemeyen okul öncesi yaştaki AAA hastalarının odyolojik takibi, olası işitme kaybını erken dönemde önleyebilir.
Türk çocuk edebiyatında doğa-çocuk ilişkisi

Çocuk edebiyatında doğa, çoğunlukla kişileştirilerek veya çevre eğitimi kapsamında ele alınır. Kahramanlar, çocuğun özdeşim kuracağı insan davranışları ile donatılarak çocuğa sunulur. Doğanın kendi özellikleri ile çocuk kitaplarında yer alması ise daha az rastlanan bir durumdur. Bu araştırmada doğanın kendi özellikleri ile konu olduğu çocuk edebiyatı ürünlerinde kahramanların hangi doğa elemanları ile etkileşimde bulunduğunu, doğa-çocuk ilişkisini ve bu ilişkinin boyutlarını tespit etmek amaçlanmıştır. Bu amaçla 30 çocuk kitabında bulunan 50 hikaye önce araştırmacı tarafından okunmuş ve betimsel olarak analiz edilmiştir. Kitaplarda çocuk kahramanların etkileşimde bulunduğu doğa elemanları tespit edilmiştir. Analiz süreci neticesinde elde edilen veriler, içerik analizine tabi tutulmuş ve doğa-çocuk ilişkisinin boyutları uzman görüşü alınarak kodlanmıştır. Araştırma sonucunda, incelenen çocuk hikayelerinde çocuk kahramanların doğa elemanlarından en fazla hayvanlarla etkileşimde bulunduğu tespit edilmiştir. Doğanın çocuk açısından 54 farklı etkileşim boyutu olduğu görülmüştür. Bu boyutlardan bazıları: merak, eğlence, keşif, mutluluk, sevgi, korku ve merhamettir. İncelenen hikayelerde doğanın en fazla eğlence unsuru olarak sunulduğu görülmüştür. Çocuk, doğayı en fazla eğlenme amacıyla tanımakta ve onunla ilişki kurmaktadır. En çok rastlanan ikinci unsur ise 'sahiplenme' dir. Çocuk doğa elemanlarını sahiplenerek onlarla ilişki kurmaktadır. Doğanın kendi özellikleri ile çocuğun duygu ve davranışlarında aktif rol oynadığı, çocuğun ise doğaya 'çevreyi koruma', 'doğa için fedakarlık ve sorumluluk', 'merhamet' anlamında geri bildirimde bulunduğu tespit edilmiştir.
Obez çocuklarda serum leptin ve kemik metabolizma parametrelerinin değerlendirilmesi

Leptin, obezite ve kemik formasyonu arasında kompleks ilişkiler bulunmaktadır. Leptinin büyüme ve kemik formasyonu ile osteoblastik ve osteoklastik aktiviteler üzerine etkileri olduğu, kemik mineral içeriğini arttırdığı düşünülmektedir. Bu çalışmada ekzojen obezitesi olan çocuklarda serum leptin düzeyleri ile kemik yapım ve yıkım parametreleri ve kemik mineral dansitesi ilişkisinin değerlendirilmesi planlandı. Çalışmaya Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı polikliniğine şişmanlık yakınması ile getirilen ve eksojen obezite tanısı alan 6-17 yaş arasında 27'si kız, 18'i erkek toplam 45 ekzojen obesitesi olan hasta çocuk alındı. Kontrol grubu olarak yaşları 6-17 arasında değişen 17 kız ve 22 erkek toplam 39 sağlıklı çocuk seçildi. Çalışma grubundaki tüm çocuklarda serum leptin ile birlikte osteoblastik aktivite göstergesi olarak serum ostekalsin düzeyi, osteoklastik aktivite göstergesi olarak idrarda deoksipiridinolin / kreatinin oranı çalışıldı. Tüm çocuklarda kemik mineral dansitesi DEXA ile değerlendirildi. Çalışma grubundaki obez çocukların serum leptin düzeyleri ve osteokalsin düzeyleri kontrol grubuna göre belirgin olarak yüksek saptandı (her ikisi için de p<0.001). İdrarda deoksipirinidolin/kreatinin oranı obez çocuk grubunda, kontrol grubuna göre belirgin düşük olarak saptandı (p<0.001). Obez çocuklarda KMD değeri kontrol grubundaki çocuklara göre yüksek olarak saptandı (p<0.001). Çalışma grubundaki obez kız çocukları ve obez erkek çocukları arasında serum leptin, osteokalsin, ve idrarda deoksipiridinolin/kreatinin oranı için istatiksel olarak fark saptanmadı (p>0.05) ancak KMD değeri obez kız çocuklarında erkek çocuklarına göre yüksek olarak saptandı (p<0.05). Çalışma grubuna alınan prepubertal ve pubertal obez çocuklar kendi içlerinde karşılaştırıldığında serum leptin ve osteokalsin düzeyi, KMD, idrar deoksipirinidolin/kreatinin oranı arasında istatistiksel olarak fark saptanmadı. Obez kız çocuklarının serum leptin ve osteokalsin düzeyleri ile KMD değerleri kontrol grubundaki kız çocuklarına göre istatistiksel olarak yüksek saptandı (hepsi için p<0.001). Obez erkek çocuklar kontrol grubundaki erkek çocuklar ile karşılaştırıldığında serum leptin (p<0.001) ve osteokalsin düzeyleri (p<0.001) ile KMD değerleri (p<0.05) yüksek idrar deoksipirinidolin/kreatinin oranı ise düşük olarak saptandı (p<0.001). Obez çocuklarda serum leptin konsantrasyonları ile serum osteokalsin konsantrasyonları ve KMD değerleri arasında pozitif korelasyon saptandı (p<0.05). Çalışmamızda eksojen obezitesi olan çocuklarda KMD ve serum osteoklasin düzeylerinin arttığı, osteoblastik aktivitedeki bu artışın artmış serum leptin leptin düzeyleri ile ilişkili olduğu düşünüldü. Leptinin kemik metabolizması üzerine santral ve periferik etkilerini değerlendirmek için daha geniş çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.
Bir üniversite hastanesi çocuk ve ergen ruh sağlığı ve hastalıkları polikliniğine başvuran dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan çocuklarda beslenme davranışının değerlendirilmesi

Çalışmamızda polikliniğimizde Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu tanısı alan çocukların beslenme davranışları ve beslenmeleri ile ilişkili olabilecek faktörler değerlendirilmiştir. Araştırma grubu olarak, polikliniğimizde ilk kez DEHB tanısı konan, tedavi almayan ve başka bir kronik tıbbi hastalığı bulunmayan, 6-9 yaş aralığındaki 86 olgu ile kontrol grubu olarak, kronik tıbbi ve psikiyatrik hastalığı olmayan, yaş ve cinsiyet açısından benzer 86 olgu alındı. Çalışmaya dahil edilen araştırma ve kontrol grubu olgularına sosyodemografik veri formu, Çocuklarda Yeme Davranışı Anketi, Çocuk ve Ergenlerde Davranım Bozuklukları İçin DSM-IV'e Dayalı Tarama ve Değerlendirme Ölçeği - Turgay ve Okul Çağı Çocukları için Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi uygulandı. Olguların boy ve kilo ölçümleri yapılarak, boy ve kilo z skorları ve vücut kitle indeksi persantilleri hesaplandı. DEHB'li olguların ÇYDA içme tutkusu alt ölçek puanı kontrollere göre anlamlı yüksek bulundu. DEHB grubunda ÇYDA gıda heveslisi, duygusal aşırı yeme ve içme tutkusu alt ölçek puanları ile T-DSM-IV DEHB toplam puanı arasında pozitif yönde ilişki bulundu. DEHB'li olguların kontrollere göre daha sık öğün tükettiği, daha az su içmeyi tercih ettikleri, daha uzun süre TV ve bilgisayar ile vakit geçirdikleri, daha kısa süre anne sütü aldıkları bulundu. DEHB'li olguların kontrollere göre daha yüksek kiloya sahip olduğu ve boy uzunluğu açısından ise gruplar arasında anlamlı farklılık olmadığı bulundu. DEHB grubunda kontrol grubuna göre daha yüksek oranda obezite ve aşırı kiloluluk, daha düşük oranda düşük kilolulukolduğu istatiksel olarak anlamlı bulundu. Çalışmamız sonucunda, polikliniğe başvuran DEHB'li çocuklardabozulmuş beslenme davranışları ve yüksek oranlarda obezite bulunabileceği saptanmıştır.
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanılı çocuk ve ergenlerde erken dönem uyum bozucu şemaların varlığı ve ebeveyn tutumlarıyla ilişkisinin araştırılması

Giriş ve Amaç: Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu ; kişilerin hayatında birçok alanda bozukluğa neden olan, çocuk psikiyatrisi polikliniklerinde sık görülen nörogelişimsel bir bozukluktur. DEHB'nin çok erken dönemden itibaren kişilerin işlevselliğini etkileyerek olumsuz deneyimler ve bilişler edinmelerine neden olduğu bilinmektedir. Bu araştırmada DEHB tanılı 10-16 yaş arasındaki ergenlerin erken dönem uyum bozucu şemalarını ve 2-6 yaş arasındayken ebeveynlerinin uyguladığı tutumları saptamak, DEHB hastalarında ebeveyn tutumlarının şemalara etkisini araştırmak amaçlanmıştır. Yöntem ve Gereç: Çalışma örneklemi Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Polikliniğine başvurarak DEHB tanısı alan veya bu tanı ile takip edilmekte olan, 10-16 yaş grubundaki 80 çocuk ve ergen ile ebeveynlerinden; kontrol grubu ise yaş ve cinsiyet açısından DEHB grubu ile eşleştirilmiş 80 sağlıklı akran ve ebeveynlerinden oluşmaktadır. Araştırmada her iki grup ile yarı yapılandırılmış klinik tanı görüşmesi yapılmış, DEHB tanısını doğrulamak, belirti şiddetini ve eşlik eden yıkıcı davranış bozukluklarını saptamak için ' A. Turgay', erken dönem ebeveyn tutumlarını değerlendirmek için 'ETÖ' , erken dönem uyum bozucu şemaları ölçmek için' ÇEŞÖT' ve sosyodemografik bilgi formu kullanılmıştır. Bulgular: DEHB grubunda kuşkuculuk/kötüye kullanılma ve duyguları bastırma şemalarının kontrol grubuna göre daha fazla ifade edildiği bulunmuştur. DEHB grubundaki erkeklerde yetersiz özdenetim şeması kızlara göre daha fazla görülmüştür. Her iki grubun ebeveyn tutumları karşılaştırıldığında DEHB grubunda demokratik tutumun daha az uygulandığı bildirilmiştir. DEHB grubunda ETÖ alt boyutları ile şemalar arasında korelasyon saptanmamıştır. DEHB grubundaki erkek çocuklarda yetersiz özdenetim şemasının kızlara göre anlamlı derecede daha fazladır. Ayrıca, annede ruhsal hastalığı olanlarda, terk edilme/tutarsızlık, başarısızlık, bağımlılık/yetersizlik, haklılık/büyüklenmecilik, yetersiz özdenetim, kendini onaylamama ve karamsarlık şemalarının ruhsal hastalığı bulunmayanlara göre yüksek olduğu bulunmuştur. Sonuç: Bu çalışmada DEHB tanılı ergenlerde kuşkuculuk/kötüye kullanılma ve duyguları bastırma şemalarının daha fazla olduğu, ebeveyn tutumları ile şemalar arasında ilişki olmadığı saptanmıştır. DEHB tanılı çocuklarda, şemalarının gelişim sürecini ve etkileyen faktörleri anlamak için farklı tedavi süreçlerinde ve yaş dilimlerinde yer alan çocukların bulunduğu toplum ve klinik örneklemlerle yapılacak ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.
Spor yapan çocuklarda çevikliği etkileyen bazı parametrelerin incelenmesi

Bu çalışmada spor okullarında spor yapan çocukların çeviklik yetisini etkileyen bazı parametrelerin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma grubunu oluşturan 5-16 yaş aralığındaki, haftada 2 gün 2 saat antrenmanlara katılan 280 çocuğun (yaşları 9,03+3, 05 yıl, bu 136,03+20, 64 cm, va 36,07 15, 67 kg, vki 18,47 3, 57 kg/m2) oluşturmaktadır. Çocukların yaş grup ve cinsiyetlerine göre çeviklik yetisi etkileyen parametreleri incelemek için (Sport kablosuz fotosel cihazı, Opto Jump, Uzan Eriş Sehbası, Takei Physical Fitness Test, Donwei kıvrılan mezura, Tanita TBF 300 Segmental Profesyonel vücut analizi cihazı) kullanılarak aralarındaki ilişki incelenmiştir. Spor yapan çocuklarda çevikliğe etkileyen parametrelerin arasındaki ilişki için SPSS 17.0 paket programında Regresyon Analiz testi kullanılmıştır. Araştırmamızda elde edilen bulgulara göre çevikliği spor yapan kız öğrencilerde yaş, vücut ağırlığı, vücut kitle indeksi, kuvvet, dikey sıçrama parametreleri ile istatistiksel olarak ilişki görülürken, boy uzunluğu, kulaç uzunluğu, esneklik parametreleri ile istatistiksel olarak ilişki görülmemektedir. Spor yapan erkek çocuklarda ise yaş, vücut kitle indeksi, kuvvet, dikey sıçrama parametreleri ile istatistiksel olarak ilişki görülürken, boy uzunluğu, vücut ağırlığı, kulaç uzunluğu, esneklik parametreleri ile istatistiksel olarak ilişki görülmemektedir. Sonuç olarak, spor yapan çocuklarda çevikliği etkileyen parametrelerde cinsiyete göre vücut ağırlığında farklılık gösterirken diğer parametrelerde benzerlik gösterdiği belirlenmiştir.
TRT Türk halk müziği repertuarında çocukların söyleyebileceği türkülerin incelenmesi

Yaptığımız araştırmalarda, ülkemizde 'Çocuk Müziği' alanında büyük bir boşluk olduğunu gözlemledik ve bu boşluğa bir nebze yardımcı olabilmek amacıyla eğitimini gördüğümüz halk müziği alanında TRT Türk Halk Müziği radyo repartuarında bulunan ilk üç bin türkü arasında bir inceleme yaptık. Bu incelemeler sonucunda karşımıza 'Çocuk Türküsü' diyebileceğimiz yapıda bir türkü çıkmamıştır. Fakat repartuarda melodik ve ritmik olarak çocukların söyleyebileceği yüzlerce türkü vardır. Bu türküler içinde edebi olarak çocukların ilgisini çekebilecek yapıda melodisi ve ritmi itibariyle ise çocukların severek okuyacağına inandığımız 12 türkü ile karşılaştık. Elde ettiğimiz bu on iki türküyü hem biçim analizi hem de çocuk müziği kriterleri açısından analize tabi tuttuk ve bu türkülerin çocuklara ne gibi değerler sağlayacağını ortaya çıkardık.
Radyasyona maruz kalan erkek sağlık personelinin çocuklarının cinsiyet oranı dağılımı

Gelişmekte olan teknoloji ile birlikte radyasyonun kullanımı artmakta ve kullanım alanları çeşitlilik göstermektedir. Günlük yaşamda farklı dozlarda ve türlerde radyasyona maruz kalınmasının yanı sıra, çeşitli meslek grubu çalışanları sürekli olarak yüksek dozlarda radyasyona maruz kalmaktadır. Radyasyonun insan vücudu üzerinde yararlı veya zararlı pek çok etkisinin olduğu bilinmekle birlikte, radyasyona maruz kalan kişilerin çocuklarının cinsiyet dağılımını da etkilediği düşünülmektedir. Bu çalışmada öncelikli olarak, üremede cinsiyet belirlenmesinde erkek bireyin rolü göz önünde bulundurularak, sağlık sektöründe radyasyon kullanılan birimlerde görev yapan erkek personelin çocuklarının cinsiyet dağılımını belirlemek amaçlanmıştır. Aynı zamanda bu personelin çalışma koşullarının ve çalışma süresinin de cinsiyet dağılımı üzerindeki etkisi incelenmek istenmiştir. Bunun için öncelikle hazırlanan ankete bağlı kalınarak 209 erkek sağlık personeli ile görüşülmüştür. Bu ankette babanın yaşı, çalışma süresi, görevi, maruz kaldığı radyasyon tipi, çalışmayanlara verip vermediği, haftalık çalışma süresi, kullandığı dozimetre tipi ve yıllık ortalama maruz kaldığı radyasyon dozu, ayrıca çocuklarının yaşı ve cinsiyeti sorulmuştur. Sonuç olarak, direkt radyasyona maruz kalanların indirekt radyasyona maruz kalanlara göre 1,695 kat daha çok kız çocuk sahibi olduğu, fakat diğer faktörlerin cinsiyet dağılımını değiştirmediği bulunmuştur.
Çocuk gelinlerin erken evlilik süreçleri ve erken evliliklerin önlenmesine ilişkin görüş ve düşüncelerin incelenmesi

Amaç: Bu çalışmada, çocuk gelinlerin erken evlilik süreçleri ve erken evliliklerin önlenmesine ilişkin görüş ve düşüncelerinin incelenerek, erken evliliğe ilişkin nedenlerin, sakıncaların ve sonuçların tespit edilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma, İzmir ilinde Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı'na başvuran 18 yaşının altındaki resmi ya da imam nikahı bulunan 100 çocuk ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veriler, araştırmacının hazırladığı görüşme formu kullanılarak toplanmış olup; araştırma sonucunda elde edilen verilerin, SPSS Windows versiyonu programı ile bilgisayara girişi yapılmıştır. Oluşturulan soru cümlelerine bağlı olarak düz istatistiksel analizler yapılmıştır. Bulgular: Çocuk gelinlerin erken evlilik süreçleri ve erken evliliklerin önlenmesine ilişkin görüş ve düşüncelerinin incelenmesi bağlamında, erken evlilik konusuna ilişkin çocukların gözünden nedenler, evlilik süreci, sonuçlar ve çözüm önerilerinin neler olduğu anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda, erken evlenen çocukların evlilik sürecindeki yaşam deneyimleri, ataerkil toplum düzenin içerisinde kız çocuğunun tercih ve karar verme süreci, geleneksel ve dini tutumları, eğitim, istihdam durumları, ekonomik düzeyleri ve etkileri, evlilik beklentileri ve karşılanma durumlarına ilişkin bulgular elde edilmiştir. Sonuç: Erken evliliklere, ataerkil değer yargıları ve toplumsal cinsiyet rolleri ile birlikte, eğitim eksikliği, yoksulluk, göç, dini inançlar, geleneksel uygulamalar da etki etmektedir. Çocuk gelinlerin, evlenmeden kendi ailesi içerisinde ve evlendikten sonra da dahil olduğu aile içerisinde devam eden ataerkil sistemi benimsemiş olduğu ve bunu kendi içinde meşrulaştığı da çarpıcı bir biçimde karşımıza çıkmaktadır. Çocuk gelinlerin, normal olanın erken yaşta evlenmek olduğu düşüncesine sıkı sıkıya bağlı oldukları görülmüş olup; bir gelenek halini alan erken evlilikler sorun olmamakta ve beraberinde getirdiği sorunlar da yok sayılmaktadır.