turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Dengbej Salıhe qubİnİ jıyan u berhem

Dengbejlik Kürt sözlü kültüründe önemli ve özel bir role sahiptir. Dengbejlik sayesinde dil, adet, töre ve birçok Kürt kültür öğesi ayakta kalabilmiş ve nesilden nesile aktarılarak günümüze kadar ulaşabilmiştir. Dengbejlik sanatının kahramanları da şüphesiz dengbejlerdir. Dengbejler bu sanatın temsilcileridir. Dengbejler, güçlü hafızaları, toplumsal ve edebi kişilikleri sayesinde bu rollerini eksiksiz bir şekilde yerine getirmektedirler. Dengbejler eserlerinde sosyoloji, tarih ve edebiyat gibi disiplinlerin farklı ve renkli öğelerini barındırırlar, başka bir ifadeyle bir dengbej, aynı zamanda toplumda bir sosyolog, bir tarihçi, bir edebiyatçı rolünü de üstlenmektedir. Salihe Qubini 'Hayatı ve Eserleri' adlı tezimizde, Garzan Yöresine yönümüzü çevirip buradaki dengbejlere kulak vermeyi amaçladık. Özellikle yörenin en meşhur dengbeji olarak bilinen ve aynı zamanda tezimizin başlığı olan Salihe Qubini üzerinde duracağız. Onun hayatı ve eserleri üzerine detaylı bir analiz yapacağız.
&Icirc;lm-İ Emraz-ı Dahiliyye adlı eserin transkripsiyonu ve değerlendirilmesi

İnsanoğlunun var olmasıyla beraber hastalıklarda ortaya çıkmıştır. İnsanlar hayatlarını sürdürebilmeleri için hastalıklar ile mücadele etmişlerdir. İnsanlar hastalıkların etkilerini yok etme gücüne sahip olmasalar da bu etkileri en aza indirmeye çalışmışlardır. Doğada var olma mücadelesi gösteren insanoğlu hastalıklara karşı çeşitli yöntemler geliştirmiştir. İlk zamanlarda ilkel nitelikte olan tedavi yöntemleri bilgi ve deneyimlerin artmasıyla birlikte gelişmiş ve olgunlaşmıştır. Hastalık türlerinin artması ve farklı tedavi yöntemlerinin kullanılmasıyla tıp alanında çeşitli dallar ortaya çıkmıştır. Bilim insanları çeşitli hastalıkları ve tedavi yöntemlerini konu alan önemli eserler ortaya koymuşlardır. Çalışma konumuz olan Miralay Doktor Feyzullah İzmidi'nin iç hastalıkları ve tedavi yöntemlerini konu alan 'İlm-i Emraz-ı Dahiliyye' adlı eseri de tıp alanındaki nadide eserlerden biridir. Tez çalışması olarak seçilen bu eserin transkripsiyonu ve değerlendirilmesiyle tıbbi çalışmalara katkı sağlanması amaçlanmış, ayrıca iç hastalıklarıyla ilgili çalışmalar yürütecek olanlara rehberlik edeceği umulmaktadır.
Gediz dergisinin halk bilimsel tahlili

'Gediz Dergisinin Halk Bilimsel Tahlili' adlı tezimde 19. Yüzyılın Halkbilimanlayışıyla günümüz modern halkbilim anlayışının ne ölçüde benzeşip ne ölçüde farklılaştığı tespit edilmeye çalışılmıştır. Giriş kısmında 1932 yılında 14 ilde açılıp 1952 yılına kadar 478'e ulaşanhalkevlerinin kuruluş amaçları, getirmiş olduğu yenilikler ve özellikle halkbilimaçısından önem taşıyan unsurları dönemin bakış açısına göre değerlendirilmeye çalışılmıştır. Cumhuriyet Döneminden başlayarak halkevlerinin kuruluşuna, kuruluşunu etkileyen unsurlara, kendine örnek aldığı kurumlara değinilmiş böylecekurulma amacına ışık tutulmaya çalışılmıştır. Halkevlerinin işleyişi ve yapısını oluşturan dokuz farklı şubenin çalışma şekilleri hakkında bilgi verilmiştir. Bu dokuzşube; Dil, Edebiyat ve Tarih, Güzel Sanatlar, Temsil, Spor, Sosyal Yardım, Halk Dershaneleri ve Kurslar, Kütüphane ve Yayın, Köycülük, Müze ve Sergi olarak kendi içinde tasnif edilmiştir. Bu dokuz şubenin kendi alanlarında yapmış olduklarıaksiyonlarla halkı eğitme ve halkla köprü kurma amaçları sağlanmış olacaktır. Böylece aralarında uzaklık bulunan yönetici ve yönetilen kişiler arasında bir bağkurulacak bu bağ da halkın kendi ürünlerinin toplanmasıyla ve bunların gelecek nesillere aktarılmasıyla sağlanmış olacaktır. Manisa Halkevi de kuruluşundan itibaren kendilerine verilen amaçlar doğrultusunda halk ile köprüler kurma yolunda çeşitli etkinlikler konferanslareğitimler vermiş bir yandan Manisa'nın köy ve beldelerinden toplanan halka ait unsurlar temin edilerek bu unsurlar Halkevinin yayın organı olan Gediz Dergisindeneşredilmiştir. Bu neşredilen unsurlar neşredilirken dönemin halkbilim anlayışına göre sunulmuştur. Tezin bölümlerinden birini oluşturan bu kısımda o dönemin halkbilim anlayışıyla şu anda içinde bulunduğumuz dönemin halkbilim anlayışınınbenzerlik ve farklılıkları ortaya konmaya çalışılmıştır. Yazarların halkbilim anlayışıadlı bölüm olan bu kısımda günümüz halkbilim anlayışına da değinilmiştir. Tezin son bölümünü oluşturan kısımdaysa Gediz Dergisinde folklor özelliği taşıyan ürünlerneşredilmiştir. Hacimce geniş olan derginin incelenmesi ve folklor özelliği taşıyanürünlere ulaşma açısından kolaylık sağlanacaktır.
Gerede-Birinci Avşar köyü monografisi

'Gerede - Birinci Avşar Köyü Monografisi' adını taşıyan bu yüksek lisans tezi, bahsedilen köyün kültür hayatını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bolu'ya bağlı Gerede ilçesinin en az nüfuslu köylerinden biri olan Birinci Avşar Köyüne ait verilen malzemeler, yapılan bir derleme çalışmasının ürünüdürler. Giriş ve 12 bölümün yer aldığı çalışmanın sonunda bir sonuç ile kaynakça kısmına yer verilmiştir. Giriş kısmında köyün bağlı olduğu Gerede ilçesinin coğrafi/ tarihi özelliklerinin yanı sıra ekonomik sosyal ve kültürel yapısı hakkında bilgi verilmiştir. 1. Bölümde Birinci Avşar Köyünün fiziki çevresi anlatılmış; yer adları, bitki örtüsü, hayvan türleri ve iklimi hakkında bilgi verilmiştir. Ayrıca bu bölümde köyün tarihi incelenmiştir. 2. Bölümde köydeki nüfus hareketleri ve ekonomik yapı ortaya konulmuştur. 3. Bölümde ise köydeki alt yapı hizmetleri, eğitim - kültür durumu, aile yapısı ve toplumsal hayat tesbit edilmiştir. 4. Bölüm, Törenler başlığını taşımakta olup, insan hayatının safhalarını oluşturan doğum, sünnet, askere gidenlerin uğurlanması, hacı uğurlama ve karşılama, evlenme, ölüm, kutlama törenleri gibi gelenekleri ele almaktadır. 5. Bölüm, halk giyimi, hakkında olup; çocuk, genç ve yetişkinlerin giyimi konusunda bilgi verilmektedir. 6. Bölümde Halk mutfağı incelenmekte ve mahalli yemeler anlatılmaktadır. 7. Bölüm, hekimlik başlığını taşımakta olup; halk hekimliği ve veterinerliği içinde yer alan hastalık ve tedavilere yer vermektedir. 8. Bölümde Halk inançları, 9. bölümde ise halk bilgisi işlenmiştir. 10. Bölüm, Halk mimarisi adını taşıyıp; ev yapımı ve dekorasyonu hakkında bilgiler verilmiştir. 11. Bölüm Çocuk oyunlarını ele alıp, aletli ve aletsiz oynanan çocuk oyunlarını anlatmaktadır. Son bölümü oluşturan 12. bölümde ise köyün sözlü edebiyatı tespit edilmeye çalışılmıştır. Geçmişte zengin sayılabilecek bir halk edebiyatına sahip olduğu anlaşılan köy halkından, ulaşabildiğimiz kişilerden halk edebiyatı ürünlerini derlemeye ve sınıflandırmaya gayret ettik. Bu bölümde ele aldığımız konu başlıkları ise şunlardır: Köyün ağız özellikleri, mahalli kelimeler, lakaplar, günlük hayatta kullanılan sözler, atasözleri, deyimler, bilmeceler, tekerlemeler, dua ve beddualar, maniler, türküler, destanlar, efsaneler, masallar, hikayeler ve memoratlar. Sonuç, kaynakça ve ekler ise tezin son kısmını meydana getirmektedir.
Bir dokuma sanatı olarak Sinop / Boyabat çemberi

Sinop'un Boyabat ilçesi, köyden kente yapılan göçlerin izlerinin sürülebildiği bir ilçedir. Boyabat, Anadolu'nun birçok yerinde olduğu gibi sanayileşme öncesi kırsal yerleşmede dokumacılığın önemli bir geçim kaynağı ve aile işletmeciliğinin hakim olduğu bir yöre olmuştur. Başörtüsü olarak kendini gösteren çember barındırdığı toplumsal anlamları ve motiflerinin çeşitliliği sebebi ile kültürel miras değeri göstermektedir. Motifler anlamlarını toplumun yaşayış tarzlarından, gelenek ve göreneklerinden almıştır. Dokumada kullanılan renkleri, çemberin bağlanış biçimi, motiflerin anlamları ile çember sözsüz bir iletişim aracı olmasıyla birlikte toplumda kadın kimliğine dair ipuçları barındırmaktadır. Sanayileşme, değişen ve gelişen dünyanın da etkisiyle göçleri doğurmuş tarım ve dokuma yerini sanayileşmeye bırakmıştır. Bu değişim ile birlikte çemberin üretimde azalma gözlemlenmiştir. Başörtüsü olarak fabrikasyon ürünlerin kullanımı, kırsal kesimden kente verilen göç çemberin gündelik kullanımını azaltmış ve ona yeni kullanım alanları kazandırmıştır. Çalışmada bu yeni kullanım alanları kazandığı yeni anlamlar açıklanmaya çalışılmıştır. Alan araştırması yönteminin katılarak gözlem ve yarı yapılandırılmış görüşme teknikleri ile veri toplanmıştır. Toplanan veriler fotoğraf ile desteklenmiştir. Boyabat Belediyesi, Halk Eğitim Merkezi, Müzeler ile yapılan görüşmeler neticesinde aktarım, geçmişşten günümüze değişim incelenmiştir. Dokumacılar ile yapılan görüşmelerde çember yapımı, kullanılan malzemeler, aktarımında karşılaşılan zorluklar ve dokumacı kadınların konuya dair görüşleri verilmiştir.
Kadirli ve çevre folklorunda eski Türk inançlarının izleri

Her toplum, tarihi süreçlere uyarak değişik yönelimlerin içine girmiştir. Bu durum, bazen tarihi, coğrafi, siyasi, sosyolojik gibi ana sebeplerden, bazen de ticaret, etkileşim gibi yan sebeplerden kaynaklanır. Bu özellikleri Türkler de göstermiş, farklı kültürlerle, dinlerle, siyasi ekollerle tanışmaktan doğan inanç unsurlarını benimsemişlerdir. Bu benimseyiş, bazen yüzeysel, bazen de derinlemesine olmuştur. Ancak, hiçbir zaman asıl inanç öğelerinden ayrılmamışlar, sadece motif değişikliği ile yetinmişlerdir. Bu çalışmada, birinci bölümde Kadirli ve çevresi tarihi, coğrafik, kültürel, ekonomik, iklimsel ve sosyolojik anlamda incelenerek; diğer bölümlere nesnel temel oluşturulmaya çalışıldı. Böylece tezin daha gerçekçi bir temele oturtulması için gayret gösterildi. İkinci bölümde, Türkleri etkileyen dinler, bu dinlerdeki değişimler ve Türklere bu dinlerden hangi inançların geçtiği konusuna girildi; üçüncü bölümde de eski Türk dini olarak benimsenen Gök Tanrı Dini'yle, bu dinin asıl terimlerinin hem eski hem de Anadolu ve yöredeki biçimleri karşılaştırılarak verildi. Dördüncü bölümde, evlenme, doğum, ad verme; nişan, düğün, ölüm gibi geçiş törenleri, bazen tasviri, bazen de bu tasvirlere bağlı ilmi tahliller biçiminde anlatıldı. Sonuç olarak da, Kadirli ve yöresinin inanç haritası çıkarılmaya çalışıldı. Bu haritadaki çizgilerin eski Türklerin inanç haritasıyla ne kadar paralellik arz ettiği, dönem dönem olarak incelenmiştir. Bu incelemede, Türklerin hangi inanç dairesine ya da haritasına dahil olursa olsun, kültürel hayatındaki değişimlerin hiçbir zaman içsel değil, dışsal olduğu kararma varılmıştır.
Balıkesir romanlarının halkbilimi ürünleri üzerine bir araştırma

Bu çalışmada vatanı olmayan bir topluluk olan dünyanın farklı bölgelerinde yaşayan Romanlar incelenmiştir. Balıkesir merkez ve ilçede bulunan Roman mahallelerinden, sözlü ve yazılı bazı kaynaklardan hareketle Roman kültür dokusu ortaya çıkarılmaya, Romanların kim oldukları konusunda tespitlerde bulunmaya çalışılmıştır. Balıkesir merkez ve ilçe Roman mahallelerinin halk edebiyatı ve halk bilimi ürünleri saha araştırmaları yoluyla tespit edilmiş ve tespiti yapılan bu ürünlerin analizleri yapılmıştır. Bu analizlerle Roman kültürü hakkında veriler elde edilmeye çalışılmıştır. Bu çalışma yerleştikleri bölgenin yerel halkıyla etkileşime geçip kendilerine özgü özellikleri koruyan, kültürel kodlarını geleneksel meslekler ile ortaya koyan Romanların halk edebiyatı ve halk bilimi ürünlerini içeren sözlü ve yazılı kaynaklardan yola çıkarak kim olduklarını tespit etmeyi amaçlayan bir çalışmadır.
Kıbrıscık folklorunda ölüm geleneği

Bolu folkloru üzerine yaptığımız bu çalışma halk kültüründeki ölüm adetleri üzerine bir derleme çalışmasıdır. Halk kültüründe karşımıza çıkan gelenekler arasında doğum, evlenme ve ölüm gelenekleri, halk inanç ve inanışlarını da en fazla şekillendiren geleneklerdendir. Bu nedenle ölüm geleneği üzerine yaptığımız bu çalışma aynı zamanda halk kültüründe yaşamakta olan çeşitli inanç ve inanışların da aydınlatılmasında faydalı olacağına inanmaktayız. Tezimizin adı 'Kıbrıscık Folklorunda Ölüm Geleneği' olduğu için çalışma sahamız Bolu'nun Kıbrıscık ilçesidir. Kıbrıscık ilçe merkezi ve köylerinde yaptığımız derleme çalışmalarında kaynak kişilerden derlediğimiz bilgileri halk bilimi metodolojisi çerçevesinde tezimize aktarmış bulunmaktayız. Kıbrıscık ilçesinin merkeze uzaklığı ve bulunduğu coğrafya nedeniyle halk kültürünün bozulmadan kendisini koruyabilmiş olması, çalışmamız açısından olumlu sonuçlar doğurmuştur. Ancak buna rağmen sahadan derlenemeyen malzemeler ya da tespit edilemeyen malzemeler de olmuştur. Geçmiş yıllardan günümüze kadar olan süreçte sahada derleme çalışmalarının olmaması, nüfusun günden güne azalması, köyden kente olan göçün artması sebebiyle bilgilerin unutulmaya başlandığı tespit edilmiştir. Sözlü kaynakların daha önce bu türden çalışmalarda bulunmamış olmaları, bölgede mevsimsel geçişlerin sert olması ve köylere ulaşımın zor olması, çalışmamızda karşılaştığımız olumsuzluklar arasında yerini almıştır. Bütün zorluklara rağmen sahada ölüm geleneği çerçevesinde yaklaşık olarak yüz kırk üç soru kaynak kişilere sorulabilmiş ve cevaplar sesli, görüntülü ve yazılı olarak arşivlerimize alınmıştır. Derleme çalışmalarında Kıbrıscık ilçe merkezi ve köyleri de dahil olmak üzere kaynak kişilerin bilgilerine müracaat edilebilmiştir.
Türk mutfak kültürünün türkülerdeki yansıması

Günümüzde insanlar yedikleri ve içtikleri ile her geçen gün daha fazla ilgili olmaya başlamışlardır. İnsanlar yiyecek ve içeceklerin sadece lezzet ve sunumu ile değil, yiyecek ve içeceklerin tarihi, kültürü, üretildiği coğrafya, üretim aşamaları ve hazırlanmasıyla ayrıca, yiyecek ve içeceklerin sosyolojik ve psikolojik etkileriyle de ilgilenmektedirler. Burada yiyecek ve içeceklerin tüm bu özellikleriyle ilgilenen, özellikle yemek ve kültür kavramını birleştiren gastronomi kavramı ön plana çıkmaktadır. Gastronominin ilgi alanlarından mutfak kültürü, kültür aktarımının ve kültürün sözlü unsurlarından olan türkülerin ilişkilendirildiği bu çalışmanın amacı; Türk Mutfak Kültürünün kuşaktan kuşağa aktarılmasında ve yansıtılmasında türkülerin rolünün saptanmasıdır. Bu kapsamda araştırmada amaca ulaşmak için bir nitel araştırma yöntemi olan belgesel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu Müzik Dairesi Başkanlığınca 2 cilt olarak hazırlanan Türk Halk Müziği Sözlü Eserler Antolojisi kitabı oluşturmaktadır. Bu kitapta yer alan 4252 adet türkü sözü tek tek incelenerek mutfak kültürü ile ilgili unsurlara ulaşılmıştır. Bu unsurların türküde nasıl yer aldığı ve nasıl yansıtıldığı araştırmacı tarafından yorumlanarak, mutfak kültürünün hangi unsuru ile alakalı olduğu saptanmıştır. Yapılan bu çalışmalar sonucunda; Türkiye Radyo Televizyon Kurumu Müzik Dairesi Başkanlığınca 2 cilt olarak hazırlanan Türk Halk Müziği Sözlü Eserler Antolojisi kitabında yer alan 4252 adet türkü sözünün içerisinde mutfak kültürü ile ilgili 1019 türküde mutfak kültürü unsuru tespit edilmiştir. Bu da toplam türkü sayısının %25'ine tekabül etmektedir. Türkülerde, Türk kültürünün hakim olduğu her bir yörede tarımı yapılan 70 farklı tür sebze ve meyve, yöre mutfağına özgü 22 farklı kavram-terim, Türk mutfağına özgü 32 araç-gereç, 2 farklı pişirme yöntemi, 2 farklı yiyecek içecek ritüeli, 2 öğün, 2 farklı yiyecek saklama yöntemi, 66 farklı yiyecek içecek tespit edilmiştir. Türkülerin tarihi belge niteliği taşımasından dolayı, türküler sayesinde Türklerin tarih boyunca günlük diyetlerinde tükettikleri yiyecek ve içecekler ortaya çıkarılmıştır.
Kimlik ve performans ilişkisi: Kıbrıs'ta halk dansları

Bu çalışma kimlik ve performans arasındaki ilişkiyi halk dansları etrafında ve etnografik bir bakışla incelemeyi amaçlar. Sosyal ve kültürel olarak inşa edilen kimlik kavramı sabit değil, dönemsel ve durumsal olarak yeniden üretilen bir kavrayıştır. Kimlik kimi zaman iktidarlar eliyle kimi zaman kültürel yaşamın olağan akışı içinde kendiliğinden değişir. Performans kavramıysa, iki çift gözün karşılıklı olarak birbirini izlediği her türden ortamda meydana gelen sosyal, kültürel ve iletişimsel edimlerin tümüdür. Performans, görece gölgede kalmış bir konu olsa da kültürel yapıp etmelerin merkezinde yer alır; kültürel yaşam, benlik sunumları ve performanslarla inşa edilir. Kimlik ve performans kavramları çalışmanın teorik arka planını oluşturmaktadır. Bu bağlamda kimliğin performatif bir kavram olduğu ve halk danslarının kimlik performansları sunan bir etkinlik olduğu fikrinden yola çıkılmıştır. Bu yönüyle halk dansları uluslaşma süreçlerinde de ulus-kimliğin vitrinini oluşturmuştur. Bu araştırmada halk danslarının, Kıbrıs adasındaki kimlik inşalarında nasıl konumlandığı, kimlik performanslarının aracı olarak nasıl işe koşulduğu araştırılmaya çalışılmıştır.
Türk halk oyunlarının sahnelenmesinde mimik ve makyaj

İlk çağlarda ilk insan duygu ve düşüncelerini ifade etmek için tabiat ve hayvan sesleri ile jest ve mimiklerden faydalanarak taklidi meydana getirmiştir. Taklid zaman içinde temsili doğurmuş ve bu taklid - temsille birlikte dans da beraberinde oluşturmuştur. Bütün gösteri sanatları gibi Halk Oyunları da köklerini ilkel dini inanışlardan, törenlerden almış ve yıllar boyu gelişim geçirerek günümüze kadar gelmiştir. Günümüzde, toplumun ve insanın gerçeklerini yansıtan halk oyunları bir sahne sanatı olmuş, belli bir düzen ve disiplin isteyen, seyirciye dönük bir sistem oluşmuştur. Türk Halk Oyunları bir sahne sanatı olduğuna göre sahnenin ve sahnelemenin kurallarını yerine getirmek zorundadır. Bu kuralların içinde yer alan mimik ve makyaj da sahnelemenin etkileyici bir şekilde yapılmasında en önemli etkendir. Bedeni iyi kullanabilirsek, mimik daha açık ve rahat ifade verecektir. Bu yüzden mimiği incelemeden önce bedeni iyi kullanabilmek için beden dirinin ne olduğunu ve nasıl kullanıldığını açıklama gereğini duyduk. Mimiğin bilinçli olarak da etkilenebildiğim,. belli hislerin belli yüz ifadeleriyle anlatılabildiğmi çeşitli örneklerle ve şekillerle gördük. Bunun yanında duyguyu düşüncede tanımlayabilmek ve doğru olarak dışa vurabilmek, VIancak mimik alıştırmalanyla mümkün olacağı için, bu konuya da çalışmamızda yer verdik. Mimiği destekleyen başka bir unsur da makyajdır. Mimikle, makyaj bir bütündür. Herhangi birinin eksikliği bütünlüğü bozacaktır. Önemli olan başka bir nokta da makyajı doğru ve yerinde yapmaktır. Şöyle ki, oyun seyirlik yani sözlü bir oyunsa tiplere göre karakter makyajı uygulanmalı, sadece dans sergilenecekse gözler ağırlıklı olmak üzere güzellik makyajı uygulanmahdrr. Tabii ki her zaman ışık göz önünde bulundurulmak zorundadır. Bu çalışmada sahne sanatının önemli bir dalı olan halk oyunlarında mimik ve makyajın önemi ve gerekliliği açıklanmıştır. vu
Ceyhan Yörüklerinde halk kültürü araştırmaları

Anadolu ve Rumeli'de göçebe hayat yaşayan Türkmenler'e 'Yörük' adı verilmiştir. Yörumek fiilinden türeyen Yörük sözcüğü 'yürüme tavır, hayat tarzı, maişet' karşılığında kullanılmaktadır. Yörükler, yazın yaylalarda, güzün güzleklerde, kışın kışlaklarda hayvancılıkla uğraşarak büyüklü küçüklü gruplar halinde yaşayan konar-göçer Türkmenler'dir. Günümüzde Yörükler, göçebe hayat tarzından yerleşik düzene geçmelerine rağmen kendi kültürlerini sürdürmeye çalışmışlardır. Ancak son yüzyılda bilim ve teknoloji alanında yaşanan gelişmeler ve yerleşik kültürün etkisi Yörük kültürünü yavaş yavaş unutturmaya başlamıştır. Bu çalışmada Ceyhan'da yaşayan Yörük oymakları, bu oymakların Çukurova'ya iskanı, yaşamları, halk kültürü ve anonim halk edebiyatı üzerinde durulmuştur. Çalışmamız Yörük kelimesi üzerine varılan değişik görüşlerle başlamaktadır. Daha sonra Yörük kültürünü daha iyi değerlendirebilmek için Yörükler'in tarihçesi adı altında Oğuzlar' in Anadolu'ya gelişleri Yörükler'in Selçuklar ve Osmanlılar dönemindeki görevleri, 17. ve 18. yüzyılda iskan edilişleriyle devam etmektedir. Çalışmanın halk kültürü bölümünde öncelikle Yörükler'in yaşamları, göçleri yaylacılıkları, hayvancılıkları ayrıntılarıyla aktarılmış sonra 'Geçiş Törenleri', 'Halk İnanışları', 'Halk Hekimliği ve Baytarlığı', Maddi Kültürleri', 'El Sanatları', 'Oyun ve Eğlenceler' ve 'Mutfak Kültürü' ile ilgili ürünlerine yer verilmiştir. Anonim halk edebiyatı bölümündeki ürünler ise; 'Anlatmalar', 'Anonim Ürünler' ve 'Kalıplaşmış Sözler' olmak üzere üç başlıkla ele alınıp incelenmiştir. Çalışmanın sonunda Ceyhan Yörük kültüründeki farklı kelimeler ve bu kelimelerin anlamları sunulmuştur. Iİ Bu araştırmanın sonucunda, inceleme alanımız olan Ceyhan'da Yörük kültürünün yaşayan bir kültür olmadığını, hafızalarda bile izlerinin az kaldığını ve yerleşik kültürle karıştığım söyleyebiliriz. Anahtar Sözcük: Yörük, Yörük Oymakları, İskan, Göçer Kültürü, Ceyhan'da Yörük Kültürü.
Edirne'de pomak halk kültürü

Bu çalışmada, Edirne'de yaşayan Pomakların kültürleri anlatılmaya çalışılmıştır. Öncelikle Pomakların kökenine dair görüşlere değinilmiştir. Fakat konumuz gereği kökenle ilgili bir tez öne sürülmemiştir. Pomakların Balkanlarda yaşadığı yerler, zaman zaman olan göç dalgalarıyla Türkiye'ye gelip yerleşmeleri ve Edirne'de yaşayan Pomakların köy tarihçeleri verilmiştir. Ardından Edirne'de yaşamını sürdüren bu insanların sırasıyla doğum, sünnet, askerlik, evlenme, bayramlar, özel günler, halk inanışları, halk hekimliği, yemekler, kıyafetler, sözel ürünler gibi kültür ögeleri verilmiştir. Kültüre ait her bir öge verilirken bazen günümüz Türk dünyası bazen eski Türk inanışlarıyla benzerliklerine de değinilerek köken konusuna da yardımcı olacağı düşünülmüştür. Bu çalışma Pomaklar üzerine yapılan çalışmaların azlığı sebebi ile bu alana kaynaklık edeceği düşünülerek hazırlanmıştır. Hedeflenen çalışmayla Pomakların karakteristik özelliklerini yansıtan her türlü kültür örnekleri saha araştırması yapılarak toplanmıştır. Bu veriler kaynak kişilerden aldığımız bilgiler doğrultusunda hazırlanmıştır. Toplanan veriler ve araştırmalar birleştirilerek konularına göre tasnif edilmiş ve sonuç olarak bu kaynak ortaya konmuştur.
Kültürel süreklilik bağlamında Kırkpınar'ın yansıttığı dünya görüşü üzerine

Bu çalışmada altı asırı aşmış bir kültürel süreklilik olarak Kırkpınar'ın yansıttığı dünya görüşü ele alınmıştır. Alan araştırması ve Başbakanlık Osmanlı Arşivi de dahil olmak üzere ilgili literatürün taranmasına dayanan çalışmada, her biri geleneğin farklı bir yönünü temsil eden Kırkpınar Ağaları, pehlivanlar, cazgırlar, davul-zurna ekibi şefi ve seyircilerle görüşülmüştür. Birinci bölümde bir müsabaka sporu olarak güreşin oyunsal doğasından, güreşin bu bağlamda tarihi kaynaklarda Asya ve Ortadoğu coğrafyasında ve Türk kültüründe güreşin görünümünden ve güreşin Osmanlı Türkleri zamanındaki kurumsallaşma sürecinden bahsedilmiştir. İkinci bölümde Kırkpınar güreşlerinin sınırları dahilinde yapıldığı ve üzerinde şekillendiği Edirne'nin tarihsel arka planı ve Kırkpınar güreşlerinin tarihi gelişim süreci hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde Kırkpınar'ın devamlılığını sağlayan ve bir araya gelerek bir bildirişim ortamı içinde Kırkpınar dediğimiz bütünü oluşturan Kırkpınar Ağaları, Pehlivanlar, Cazgırlar, Davul-Zurna ve Seyircilerin cephesinden Kırkpınar'a dair tespitlere yer verilmiştir. Dördüncü bölümde dünya görüşü kavramı ele alınarak, Kırkpınar yağlı güreşlerinin nasıl bir dünya görüşünü yansıttığı üzerinde durulmuştur.