turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Masculinities in Early Turkish Republican novels (1924-1951)

Bu tezde ele alınan romanların yazarlarının kendi ideolojik arka planlarını ve siyasi eğilimlerini kuvvetli bir biçimde eserlerine yansıttıkları görülmüştür. Her bir yazarın cumhuriyet rejimiyle olan bağlarının derecesi, dönemin resmi toplumsal cinsiyet söylemlerine bağlı olarak olumlu ve olumsuz roman karakterlerini oluşturmalarına yardımcı olmuştur. Dönemin kanonik romanlarında, çoğunlukla askerlerce temsil edilen milliyetçi, militarist, toplumsal cinsiyet bağlamında eşitlikçi ve pozitivist erkeklikler ideal erkekliğin ana hatlarını oluşturmaktadır. Bunun, cumhuriyet tarihi boyunca resmi söylemce 'Türk ulusunun babası' olarak inşa edilen ikonik ve yarı-efsanevi Mustafa Kemal Atatürk'ün dış görünüşü ve karakterinde vücut bulan özelliklerin bir sonucu olduğu kabul edilmektedir. Aynı zamanda, ideal erkekliğe ve dolayısıyla Türk ulusuna yönelik en büyük tehdit yanlış Batılılaşmanın yol açtığı kadınsılaşma ve eşcinsellik endişeleri olarak resmedilmiştir. Bu bakımdan Tanzimat döneminin edebi metinlerinde büyük yer işgal eden erkeklik, Batılılaşma, uluslaşma sürecinin endişeleri ve çatışmaları kısmen Cumhuriyet Türkiyesi'nde de sürmektedir. Zaman içerisinde hikayeler ve karakterler değişse de yanlış Batılılaşmadan kaynaklanan erkeklik ve ulusal kimlik kaybı korkusu mükerrer bir unsur olmuştur. Ancak dönemin kanon dışı romanları rejime ve rejimin toplumsal cinsiyet söylemine eklemlenmediğinden bu tür endişelere yer vermemektedir. Fakat her iki gruptaki romanlar da ataerkil zihniyetin kullanageldiği cinsiyetçi, ikilikçi, ve özcü dile sıkça başvurmaktadır.
Mecmu'a-i Talib inceleme-transkripsiyonlu metin

Mecmu'alar, yazan kişinin kendine göre meydana getirdiği, içerisinde yazıldığı dönemin edebi zevkini, halkın yaşayış tarzını, o dönemde meydana gelen olayların izlerini barındıran ürünlerdir diyebiliriz. Mecmu'aları yazılış şekline göre manzum ve mensur mecmu'alar gibi sınıflandırabileceğimiz gibi yazılış amacına göre de mecmuea-i fevaid, mecmuea-i eş'ar, mecmu'atü'r-resa'il, mecmu'atü'l-ehadis, mecmu'a-i feteva, mecmu'atü'l-ehadis, mecmu'a-i ed'iye, mecmu'a-i tevarih, mecmu'atü'l-huteb, mecmu'a-i tıb, mecmu'a-i mücerrebat, mecmu'a-i mu'alece, mecmu'atü'l-havass, mecmu'a-i cifr ve reml, mecmu'a-i ilm-i nücum, mecmu'a-i tılısmat, mecmu'a-i melahim, mecmu'a-i vefk, mecmu'atü'l-leta'if, mecmu'a-i zikr ü evrad, mecmuea-i hikayat, mecmuea-i münşe'at, mecmuea-i beste ve sema, mecmuea-i mekatib, mecmuea-i mekatib, mecmu'a-i müsevvedat, mecmu'a-i sukuk, mecmu'a-i makalat, mecmu'a-i menkulat diye sınıflandırabiliriz. İncelemiş olduğumuz Edirne Selimiye Yazma Eser Kütüphanesinde 22 sel 2207/ 1 numaraya kayıtlı 'Mecmu'a-i Talib' hem şifalı bitkilerle tedavi etmeyi anlatan bir fevaid mecmu'ası özelliğinde hem de yazıldığı dönemin şiir zevkini anlatan daha çok halk edebiyatı nazım biçimlerinin ve yazarlarının şiirlerinden oluşan mecmu'a-i eş'ar özelliğindedir. Mecmu'a-i Talib iki bölümden oluşmaktadır. İlk bölümü şifalı bitkilerle tedavi etmeyi anlatan mensur kısımdan oluşmaktadır. İkinci bölümde ise daha çok halk edebiyatı ürünlerinden oluşan şiirlere yer verilmiştir. Eserin yazarı olan Talib hakkında da bilgimiz yoktur. Ancak mecmu'ayı yazış biçiminden çok iyi bir eğitim almamış olduğunu anlayabiliyoruz. Çalışmamızda Mecmu'a-i Talib'in mensur ve manzum kısımlarının incelenmesi yapıldıktan sonra mecmu'ada geçen nazım biçimleri ve şairler hakkında bilgi verilmiş ayrıca mecmu'adaki şiirlerin incelemesini ihtiva eden bir tablo da ilave edilmiştir. Sonrasında metnin transkripsiyonlu şekli verilmiş, ardından mecmu'ada geçen şifalı bitkilerin bir sözlüğü eklenmiştir. En son bölüme de Mecmu'a-i Talib'in orijinal metni konulmuştur.
Ordulu şair Dursun Ali Akınet: Hayatı, eserleri ve sanatı

Halk şiiri, halkın ortak duygu ve düşüncesini içinde barındıran en etkili halk edebiyatı ürünüdür. Başlangıcı İslamiyet öncesi dönemlere kadar uzanan halk şiiri, geniş bir coğrafya ve farklı dünya görüşlerinin etkisiyle oluşmuştur. Halk şiiri yalınlığı, içtenliği ve özgünlüğü nedeniyle yaygın kullanılan türdür. Bu türün kendine özgü ölçü, kafiye, nazım birimleri ile şekillenen nazım biçimleri ve ortak duyguları ifade eden nazım türleri mevcuttur. Bu bağlamda halk şairi de içinde yaşadığı toplumun değerlerine, geleneklerine, törelerine, inanışlarına bağlı kalarak halkın zengin hissiyatına samimiyetle ayna tutan kişidir. Halk şairleri bu zengin kültür hazinesini geçmişşten günümüze gözü gibi korumuş; kuşaktan kuşağa aktararak bugünlere gelmesinde önemli rol üstlenmiştir. Günümüzde modern hayatın sunduğu imkanlar dahilinde halk şairleri evrensel temalı ürünlerle kültürümüze ve toplumumuza ışık tutmayı sürdürmektedir. Ordulu halk şairi Dursun Ali Akınet de bu bağlamda şiirimizde önemli bir yere sahiptir. Bu tezde, eserleri değerli bestekarlar tarafından bestelenen ve birçok sanatçı tarafından yorumlanan Dursun Ali Akınet'in hayatı, şahsiyeti, edebi kişiliğine dair bilgiler edinilip, şiirleri şekil ve tema açısından incelenmiştir. Ayrıca çalışmamızın son kısmında bazı şiirlerin hikayelerine, bestesi yapılan şiirlerin notalarına, röportaj bilgilerine, şairin sanatına dair hatıralarına ve fotoğraflarına yer verilmiştir.
Nesne-insan ilişkisi bağlamında Haldun Taner'in öyküleri

Haldun Taner'in öykülerinde yer alan karakterler hakkında yapılan incelemelerde çoğunlukla karakterlerin kişilik özelliklerinden yola çıkılarak değerlendirmeler yapılmıştır. Bu çalışmada, öykülerde yer alan nesnelerle karakterler arasındaki etkileşim incelenmiştir. Bu inceleme sonucunda, karakterlerin kişilik özelliklerine, çevre ile olan ilişkilerine ve statülerine etki eden nesneler tespit edilmiştir. Nesnelerle karakterler arasında kurulan ilişki toplumsal ve bireysel etkenlerden oluşmaktadır. Toplumsal etkenler, ağırlıklı olarak nesnelerin iktisadi boyutuyla ilişkilendirilmiş ve bu ilişki 'meta fetişizmi' kavramıyla açıklanmıştır. Bireysel etkenlerin ağırlıklı olduğu nesne-insan ilişkisinde ise 'özdeşleyim' kavramına ve nesnelerdeki cinsel çağrışımla ilgili olarak 'fetişizm' kavramına değinilmiştir. Bunun yanı sıra, bireyin kendi benliğine ilgisinin yansıması olarak seçtiği nesneyle karakter arasındaki ilgi analiz edilmiştir.
Aşık Nusret Toruni'nin hayatı, edebi kişiliği ve eserleri

Türk sözlü edebiyatının kökeni olarak kabul edilen ozanlık geleneğinin devamı niteliğinde olan Aşık edebiyatı 16. yüzyıl sonlarında zuhur etmiş olup, aşıklar tarafından günümüze kadar taşınmıştır. Doğu Anadolu'nun en önemli merkezlerinden olan Erzurum'un Narman ilçesine bağlı Samikale köyünde yetişmiş olan Aşık Nusret Yazıcı hayatı boyunca birçok şiir üretmiş ve son yıllarda İstanbul'a göç ile birlikte elektronik kültür ortamını tanıyıp keşfederek burada da bu durumun icracısı olmuştur. Bu tez çalışmamızda Aşık Nusret Toruni'nin hayatı ve edebi kişiliği incelenerek değerlendirilmiş olup, bir kısmı hali hazırda kayıt altına alınabilmiş bir kısmı ise tarafımca ortaya çıkartılan 210 şiiri biçim, içerik, üslup ve muhteva açısından incelenmiştir.
Risale-i Kavsiyye der Beyan-ı Zümre-i Tir-Endazan inceleme-metin-dizin

Bir okçuluk risalesi olan Risale-i Kavsiyye der Beyan-ı Zümre-i Tir-Endazan adlı eseri ele alan bu çalışma; giriş, inceleme, metin ve dizin bölümlerinden oluşmaktadır. Giriş bölümünde Türk okçuluğu, menzil okçuluğu, Risale-i Kavsiyye der Beyan-ı Zümre-i Tir-Endazan adlı metnin genel özellikleri hakkında bilgi verilmiştir. İnceleme bölümünde eserin tespit edilen dil özellikleri anlatılmıştır. Burada eserin yazılış özellikleri, söz varlığı ve şekil özellikleri anlatılmış, kelime çeşitleri metinden alınan örneklerle anlatılmaya çalışılmıştır. Metin bölümünde, Osmanlı harfleriyle yazılmış olan metin, çevriyazıya aktarılmıştır. Dizin bölümünde metinde geçen bütün kelimelerin metindeki anlamları, geçtiği yerler ve oluşturdukları bazı kelime grupları alfabetik sıraya göre dizilmiştir.
İran Türkmencesinde yapım ekleri: Gazi Sözlüğü üzerinden bir inceleme

Oğuz Grubu Türk yazı dilleri içinde bulunan Türkmen Türkçesi, Türkmenistan dışında Afganistan, İran, Özbekistan ve Rusya Federasyonu içindeki Stavropol Türkmenlerince kullanılmaktadır. Bu çalışma Türkmenistan Cumhuriyeti dışında ya-şayan İran Türkmenlerine ait bir eser üzerine yapılmıştır. Bu amaçla önce Hacı Muratdurdı Gazi tarafından hazırlanıp Günbet'te basılmış Farsça-Türkmence Gazi Sözlüğü'nün (2002) transkripsiyonu yapılmış, daha sonra sözlük yardımıyla iki farklı ülkede yaşayan Türkmenlerin kullandıkları aynı kelimeler ara-sındaki ses farklılıkları tespit edilmiştir. Daha sonra eserde geçen kelimelerdeki ya-pım ekleri ve fişlenip Türkmen Türkçesindekilerle karşılaştırılmıştır. Karşılaştırma sonucunda İran ve Türkmen Türkçesindeki aynı kelimelerde görülen ses ve yapım eklerindeki ortaklık ve farklılıklar ortaya konmuştur.
Nüzhetname üzerine söz dizimi bakımından bir inceleme

Bu araştırmanın konusu, Türkçenin sözdiziminin on altıncı yüzyıldaki seyrini takip etmektir. Araştırmanın temel hedefleri ise Türkçenin sözdizim tarihinin yazılmasına katkı sağlamak ve sözdizimindeki değişme ve gelişmelerin tespitine imkan tanımaktır. Araştırmaya, dilbilimsel veri sağlama yeterliliğinde olduğu saptanan Yusuf B. Addüllatif'in Farsçadan Türkçeye çevirdiği Türkçe olmayan kelime, tamlama ve diğer sözdizim özelliklerinin dikkat çekici özellikte olduğu Nüzhetname eserinin çeviri yazı yöntemi ile günümüz harflerine aktarılması ile başlandı. Bu işlemden sonra metin, sözdizimsel inceleme metotları ile ayrıntılı olarak incelendi. Bu çalışmayla, diller arası sözdizim alışverişinin dil dizgesinde alıntı dizge- asıl dizge şeklinde bir ikili dizge teşekkül ettirmediği ve alıntı kaidelerin dizgede asıl kaideler gibi işlev gördüğü sonucuna varılmıştır. Alıntı bütün kelime ve dil bilgisi kurallarının, dizge içinde Türkçenin kuralları dahilinde erimesi iletişim düzeyi en üst seviyede bir dizgenin ortaya çıkmasını sağlamaktadır. Dizge içindeki yabancı dizgeye rağmen tek bir dizgenin hakim unsur olması dilin temel belirleyici unsurunun sözdizimi olduğu sayıltısını destekler özelliktedir.
Kıssa-yı Ya'kub Aleyhisselam (Vr. 16a-30a) adlı eser üzerinden Türk dili ve edebiyatı eğitimi kapsamında din dili eğitiminin incelenmesi

Bu çalışmada İstanbul Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi Kemankeş koleksiyonunda 541- 001 numara ile kayıtlı Kıssa-yı Ya'kub Aleyhisselam (vr. 16 a-30a)adlı eser üzerinden din diliyle oluşturulmuş ifadelerin, kavramların, üslubun nasıl, hangi amaçla kullanıldığının tespit edilmesi, dilin bir unsuru olan din dilinin Türk dili ve edebiyatı eğitimindeki yeri ve öneminin belirlenmesi amaçlanmaktadır.
Klasik Türk edebiyatında kaynaklar (16. yüzyıl - 17. yüzyıl)

Klasik Türk Edebiyatında Kaynaklar adlı bu yüksek lisans tezinde, 16. yüzyıldan 17. yüzyılın sonuna kadar eser veren şairlerin ve yazarların isimleri alfabetik sıraya göre düzenlenmiştir. Yüzyılların edebi yapısı özetlendikten sonra, bu yüzyıllarda eser vermiş olan şair ve yazarların eserleri hakkında da kısa bilgiler verilmiştir.16. ve 17. yüzyıllarda yazılmış olan eserler hakkında yayımlanan kitapların ve hazırlanan tezlerin bibliyografik künyelerine yer verilmiştir. Çeşitli kitapların ve ansiklopedilerin bibliyografyalarının; kütüphane kataloglarının ve internet sitelerinin de taranması sonucu elde edilen tüm bu kitap bilgileri, alfabetik sıraya göre düzenlenmiştir. Kitap bilgileri; yazar, eser, hazırlayan/hazırlayanlar, çeviren/çevirenler, yayınevi adı, yayın yeri, yayın tarihi ve sayfa sayısına göre düzenlenmiştir. Tez bilgileri ise; yazar, eser, tez türü, danışman unvanı ve adı-soyadı, üniversitesi, fakülte/enstitüsü, varsa anabilim dalı, şehri, tarihi, sayfa sayısına göre düzenlenmiştir.
Türkmen halk destanı Necep Oglan

Doğrudan doğruya bir bahşı adayının çıraklığını ve bahşıçılığa geçiş sürecini anlatmasıyla diğer Türkmen destanlarından farklı bir konumda olan Türkmen şifahi halk ürünü Necep Oglan Destanı'nın fonetik ve morfolojik açıdan incelemesini hedefleyen bu çalışma, +260 sayfadan ibaret olup beş bölümden oluşmaktadır. Çalışmamıza kaynak teşkil eden eser; Türkmenistan'da ilk olarak 1939 yılında derlenmiş ve B. A. Garrıyev'in editörlüğünde N. Hocayev ve P. Agalıyev tarafından 1943 yılında Aşgabat'ta 'Necep Oglan' adıyla Kril harfli Türkmen alfabesinde yayımlanmış, toplam 90 sayfadan ibaret, mensur ve manzum olarak karışık biçimde yazılmıştır. Manzum kısımlar metinde mensur kısımlardan daha azdır ve şiirler dörtlüklerle kurulmuştur. Birinci bölümde; Necep Oglan Destanı'nın yayılma alanları, derleyicileri ve mevcut varyantları hakkında kısa bilgiler verildi. İkinci bölümde; destan metninin ses özellikleri ele alınarak fonetik ve morfolojik açıdan dil incelemesi yapıldı. Üçüncü bölümde; destan metni sayfa ve satır numaraları belirtilerek Latinize edildi. Dördüncü bölümde; destan metni Türkiye Türkçesine aktarıldı. Son bölümde ise; metnin dizini yapılarak sözcüklerin kökeni ve anlamları hakkında kısa açıklamalara yer verildi.
Şinasi Özdenoğlu

'Şinasi Özdenoğlu ' adlı bu çalışmanın amacı, edebiyatın pek çok türünde eser yayımlamış Şinasi Özdenoğlu'nun hayatını, sanatını ve eserlerini inceleyerek edebiyat tarihindeki yerini belirlemektir. Ayrıca Özdenoğlu'nu bilim dünyasına tanıtarak bu konuda yapılacak yeni çalışmalara kaynaklık etmek de çalışmanın amaçlarındandır. Çalışmada sanatçının biyografisi ile sanat yaşamı dışında yayımlanan on dokuz eserinin tanıtımı, süreli yayınlardaki yazıları, eserleri ve hakkında yazılanlar, şiirlerinin ve öykülerinin değerlendirilmesi yer almaktadır. İncelemeler sonucunda Şinasi Özdenoğlu'nun, şiir, şiirsel düzyazı, inceleme, öykü, anı türlerinde eserler yazdığı ve bu türlerin her birinde sanatçı kimliğini güçlü biçimde ortaya koyduğu görülür. Yazın hayatında şiirleriyle bilinen bir sanatçı olarak Özdenoğlu, imge ve soyutluktan uzak, toplumla özdeşleşen bir şiir anlayışına sahiptir. Sanatçı, Türk edebiyatında 1940 Kuşağı içerisinde sanatını şekillendirmesine karşın bir ideolojiye ya da edebi bir topluluğa yakınlık duymaz. Dolayısıyla Şinasi Özdenoğlu'nun yayınları göz önüne alındığında Türk edebiyatı içerisinde özgün bir konuma sahiptir denilebilir.
Süleyman Nazif'in Hadisat gazetesindeki yazıları; 1 Nisan 1335 - 23 Haziran 1335/1919, inceleme - metin - dizin

Süleyman Nazif (1869-1927) Servetifünun Türk Edebiyatı'nın önde gelen, şair, yazar, gazeteci ve devlet adamı olarak Türk edebiyatında önemli izler bırakmış bir şahsiyetidir. Değişik gazete ve dergilerde yazmış olduğu binden fazla yazı, Süleyman Nazif'in yaşadığı devri siyasi, sosyal ve kültürel açılardan ne kadar sağlam gözlemlediğini gösterir. Gözlemlediği problemlere rasyonel çözümler sunabilen ve sunduğu çözümleri de hem aklen hem de kalben hissederek yaşadığı, yazılarında açık bir şekilde görülmektedir. Bu yazılarında kullandığı üslup yazarın edebi yönünün de çok kuvvetli olduğunun açık bir göstergesidir. Yazar Osmanlı Türkçesi'ne hakimdir ve bunu da dilde sadeleşmeyi savunanlara karşı bilinçli olarak, sanatkarane kullanmıştır. Hadisat gazetesi (1918-1919) Süleyman Nazif ve Cenap Şahabettin tarafından toplamda 174 sayı olarak çıkarılmıştır. Süleyman Nazif'in 1 Nisan 1919- 1923 Haziran 1919 tarihleri arasında Hadisat gazetesinde yayımlanan yazıları Mütareke Dönemi'nin siyasi, sosyal ve kültürel olaylarının iyi anlaşılması bakımından büyük önem taşımaktadır. Çalışmamızın birinci bölümünde Hadisat gazetesindeki bu yazılar incelenmiş ve bu yazılarda Ermeni Meselesi, Şark Meselesi, İttihat ve Terakki gibi devrin en çok tartışılan konular ve günümüzde hala tazeliğini koruyan birçok güncel problemi de yansıttığı görülmüştür. Çalışmanın ikinci bölümünde ise Hadisat gazetesinde bulunan bu yazılar Osmanlı Türkçesinden günümüz Türkçesine aktarılmıştır. Bu metinlerde geçen önemli yer ve şahıs adları açıklamalı olarak dizin bölümünde verilmiştir. Dile getirdiği problemlerde Süleyman Nazif'in milliyetçi vatanperver bir tavır sergilediği görülmektedir.
1980 sonrası Türk romanında karşı-ütopya

İlk örneği Antik Çağ'da Platon'un Devlet adlı eserine kadar uzanan ütopya Avrupa'nın Orta Çağ'ın baskıcı anlayışını terk ettikten sonra Rönesans, Reform ve Aydınlanma Çağı'nı yaşamasıyla varlık gösterir. Bu anlamda yazını yapısall özelliklerine kavuşturan isim Thomas More'dur. Thomas More'un Ütopya'sını Campanella'nın Güneş Ülkesi ve Francis Bacon'un Yeni Atlantis'i izler. Türk edebiyatında ütopya yazını ise Osmanlı Devleti'nde siyasi istikrarsızlığa çözüm arayışlarının başladığı Tanzimat Dönemi'nde başlar. Tanzimat Dönemi'nin önde gelen isimleri Ziya Paşa ve Namık Kemal'den başlayarak Cumhuriyet Dönemi'nin ilk yıllarına kadar Yakup Kadri, Halide Edip gibi Türk edebiyatının önemli isimleri bu türde eserler kaleme almıştır. 19. yüzyılın sonunda yaşanan sanayi devriminin getirdiği olumsuzluklarla ütopya yazını farklı bir eksene geçer ve 20 yüzyılın ilk yarısında karşı-ütopya türünün başarılı örnekleri görülür. I. ve II. Dünya Savaşları, SSCB'nin baskıcı yönetimi, soğuk savaş gibi Avrupa'nın yakın tarihine iz bırakan olayların sonucunda mevcut durumun düzen değiştirilmezse ne kadar kötü olabileceğini geleceğe taşıyarak anlatan bu eserlerin en bilinen örnekleri Zamyatin'in Biz'i, Aldous Huxley'in Cesur Yeni Dünyası ve George Orwell'ın 1984'üdür. Türk edebiyatında karşı-ütopya örnekleri 1980 sonrasında görülmeye başlanır. Bunun da yine toplumun yaşadığı sosyal ve siyasi süreçlerin etkisiyle gerçekleştiğini söyleyebiliriz. Yaptığımız çalışmada Türk edebiyatında 1980 sonrasından 2015'e kadar geçen sürede karşı-ütopya yazınına ait romanları inceleme konusu olarak ele aldık.
Talat Sait Halman'ın şiirlerinde geleneğin izleri

Talat Sait Halman, küçük yaşlardan itibaren, önemli gün ve haftalar için yazmış olduğu şiirlerle sanat hayatına başlamış; Robert Koleji'nde okurken hem kendi şiir becerisini geliştirmiş hem de İngilizceden Türkçeye ve Türkçeden İngilizceye çevirilere merak salmış bir kültür adamıdır. Sanata merak sardığı günden bugüne birçok şiire, şiir çevirilerine, kültür, sanat, edebiyat alanlarında yazılara imza atmıştır. Sanat, edebiyat, siyaset, bürokrasi, basın yayın, yöneticilik gibi birçok alanlarda çalışmaları bulunan Halman'ın, kültür hayatımıza tanıtılması gerekmektedir. Bu çalışmada da, Halman'ın şairlik yönü konu olarak seçilip, şairin şiirlerinde geleneksel şiirimizin izleri araştırıldı. Araştırmalar neticesinde Halman'ın geleneksel şiirimizin iki büyük kanalı olan halk şiirinin, özellikle de divan şiirinin değerlerini çağdaş değerlerle sentezleyerek kullandığı görüldü. Halman'ın şiirlerinde halk şiirinin izleri daha çok dil ve anlayış gibi dolaylı öğelerle gözlemlenirken; Divan şiirinin izleri; mısra, beyit, dörtlük gibi birimler; rubai, tuyuğ, gazel, kıta gibi nazım şekilleri ve aruz vezninin kullanımı ile kendini açıkça ortaya koymaktadır. Fakat Halman, Divan şiirinin bu değerlerini kullanırken, kuru bir taklide düşmemekte; kullandığı birim, biçim ve vezne çağdaş açılımlar da getirmektedir. Bu bağlamda özellikle şiirlerinde aruzun şiirimizde pek kullanılmayan kalıplarını kullanmak, bir şiirin her dizesini farklı kalıplarla oluşturmaya çalışmak önemli ipuçları olarak belirtilebilir. Denebilir ki Halman, 20. yüzyılın son yarısında ve 21. yüzyılın ilk çeyreğini yaşadığımız bugünlerde rubai, tuyuğ, gazel, kıta gibi divan şiirinin nazım şekillerini kullanan birkaç şairden biridir. Bu çalışmaya konu olan bütün şiirlerinde kelimelerini halk şiiri kelimeleri sadeliğinde seçmiş, aynı kelimelere divan şiirinin sanatlı söyleyiş yoğunluğunu yüklemiştir.
Nakşİ Ali Akkirmanİ'nin Esrar-Name isimli eseri

Nakşi Ali Akkirmani XVII. Yüzyılda yaşamış bir sufi- şairdir. Halvetiye tarikatinin Ramazaniye koluna mensup bir şeyhtir. Aslen Sivaslı olmasına rağmen Akkirman da vefat ettiği için Akkirmani diye tanınmıştır. Esrar-name tasavvufi mensur bir eserdir. Sırlar kitabı anlamında isimlendirilen eser tasavvufa dair bilgilere yer vermiştir. İnsanın kamil olma yolculuğunu ele alarak yolculuğu on iki fasıla ayırmıştır. Her fasıl bir aşamadır ve kamiliyyet yolcusuna benim ruhum, azizim, canım, şeklinde naif bir üslupla hitap ederek ayeti kerimelerden, hadisi şeriflerden, peygamber kıssalarından tasavvuf büyüklerinin sözlerinden örneklerle nasihatler vererek, fani dünya nimetlerine aldanmadan olgun insan olmanın sırlarını dile getirmiştir. Şeriat ile tarikat dengesini iyi kuran müellifimiz, şeriatsız tarikat olmayacağını söyleyerek, şeriatı hakikate ulaşmanın ilk adımı olarak benimsemiştir. Çalışmamızın birinci bölümünde Nakşi Ali Akkirmani nin hayatı, edebi kişiliği, eserleri ve Esrar-name de kullandığı özellikleri üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde ise Atatürk Kitaplığındaki nüshayı esas alarak Esrar-name nin Berlin nüshası ile karşılaştırarak incelemeye çalıştık.
Kilisli Zihnİ Dİvanı sözlüğü

19. yüzyılın İstanbul dışında yetişmiş en güçlü şairlerinden biri olarak anılan Zihni, kayda değer şiirleri olmasına rağmen günümüzde yeteri kadar tanınmamaktadır. Zihni, divan edebiyatının etkisini yavaş yavaş yitirmeye başladığı bir dönemde yaşamasına rağmen güçlü kalemiyle oldukça hacimli bir eser ortaya koymuştur. Konu olarak Zihni Divanı'nı seçmemizin amacı, Zihni'nin tanınmasına ve anlaşılmasına katkıda bulunmak ve şair hakkında yapılan çalışmaları bir ileri seviyeye götürerek şairin şiirlerindeki söz varlığını ortaya çıkarmaktır. Zihni, şiirlerinde bazen 18. yüzyılda Nedim'le başlayan mahallileşme akımının etkisiyle günlük konuşma dilinden söylemlere yer verirken bazen de özellikle bağlı olduğu Nakşibendilik tarikatının da etkisiyle tasavvufi konulara yönelmiştir. Şair, şiirlerinde çok az atasözü kullanmasına rağmen deyimlere oldukça fazla yer vermiştir. Şairin çok fazla deyim kullanması dile olan hakimiyetini göstermesi açısından son derece önemlidir. Zihni'nin gerek atasözü ve deyimleri gerekse kullandığı ayet ve hadisleri şiirlerine büyük bir itinayla anlamına uygun bir şekilde yerleştirdiğini, yaptığımız çalışma ile gördük. Kilisli Zihni Divanı Sözlüğü'nün yalnız edebiyat çalışmaları için değil tarih araştırmaları açısından da önemli bir kaynak olacağı düşünülmektedir. Zira eser Kilis'in kültürel özelliklerine ve tarihine de ışık tutmaktadır. Yapılan bu çalışmalar, şairin bağlam dünyasını ve yetiştiği, eserlerini neşrettiği dönemin dil özelliklerini yansıtması bakımından büyük bir öneme sahip olduğu gibi klasik edebiyatımızın mana dünyasını aydınlatması adına da son derece faydalı olacaktır.
Hayat: The ideology of a nationalist periodical in the early republican period (1926-29)

Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü Mastır Derecesi İçin Gülay Yılmaz'ın Sunulmuş Tezinin Özetidir Haziran 2001 Başlık: 'Hayat: Erken Dönem Cumhuriyet Tarihinde Milliyetçi Bir Derginin İdeolojisi (1926- 1929)' Hayat erken dönem Cumhuriyet döneminin önemli dergilerinden biridir. Hayat sayfalarında görülen entelektüeller dönemin milliyetçi ideolojisini şekillendirme çabasındadır. Son derece modernist bir yaklaşımla şekillendirilmiş milliyetçilik anlayışları vardır. Geçmişten kopuşu, hars medeniyet ayrımını bir kenara bırakıp topyekün batılılaşmayı, laikliği, ve halkı, tepeden, entelektüel ve devlet ikilisinden gelen bir kontrol altmda eğitmeyi öngörmüşlerdir. Geçmişle ilişkilerin koparılması, aynı zamanda eski düşünüş sistemlerinin atılması anlamına gelmektedir. Atılacaklar arasında, Gökalp'in savunduğu düşünülen geçmişşe dayanan milli kültür ve dinle şekillendirilmiş ahlak anlayışı vardır. Bunun yerine konulacak olan ise medeniyeti yaratan kültür ve laik ahlak anlayışıdır. Bu yeni öğeleri entelektüellerin öğretmesi öngörülmüştü. Bunun en büyük destekçisi de eğitimi kontrol eden devlet olacaktı. Hayat yazarları, Birinci Dünya Savaşı sonrasında ortaya çıkmış olan güçlü devlet tanımlarından etkilenerek bunu kendi modellerine adapte etmeye çalışırken, Gökalp'in birey anlayışına karşı çıkmış, daha güçlü ve iradesi ile toplumu değiştirebilecek bir birey tanımı getirmişleridir. 111