turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çukurova Bölgesinde yaşayan pediatrik hemofili ve von willebrand hastalarında ağız sağlığının yaşam kalitesi üzerindeki etkileri

Bu çalışmada 8-14 yaş grubundaki hemofili hastalarının ağız sağlığında yaşam kalitesini sağlıklı çocuklarla karşılaştırarak araştırılması hedeflendi. Ağız sağlığında yaşam kalitesini ölçebilmek için orjinali dili İngilizce olan POQL anketinin Türkçe kültürlerarası çevirisi ve psikometrik adaptasyonu yapıldı. 8-14 yaş aralığındaki 149 çocuktan toplanan veriler kullanılarak POQL Türkçe versiyonun geçerliliği ve güvenilirliği yapıldı. Çalışmanın ikinci bölümünde ise aynı yaş grubundaki 44 hemofili hastasının tamamladığı anketlerle sağlıklı çocukların verileri karşılaştırıldı. Her iki gruptaki çocuklar ve anne babalar içeriğinde sosyo-demografik bilgiler, genel ve ağız sağlığı soruları, ağız ve diş sağlığı ile ilişkili alışkanlıklar, diş hekimi ziyaret durumu ve POQL anketinin olduğu bir formu doldurdular. Anketlere ilaveten bütün çocuklara diş hekimleri tarafından ağız ve dişleri kapsayan bir muayene yapıldı. Eğitim seviyesi, genel sağlık, diş hekimine ziyaret ve diş fırçalama sıklığı hemofili grubuyla karşılaştırıldığında sağlıklı grupta daha iyiydi. İstatistiksel farklılık total DMFT, süt dişi dmft, total çürüklü diş, total dolgulu diş ve çürüklü süt dişi sayısında ortaya çıktı. Hemofili grubu bu parametrelerde daha kötü sonuçlarla karşımıza çıkmış olsa da; kötü ağız sağlığının kötü yaşam kalitesi göstergesi olacağı yönündeki hipotezin tersine POQL skorları açısından sağlıklı grupla benzer sonuçlar ortaya çıkmıştır.
Gebelik ve laktasyon dönemlerinde yapılan omega-3 yağ asidi desteğinin 0-2 yaş çocuklarının bilişsel gelişimlerine etkisinin incelenmesi

Gebelik ve laktasyon dönemindeki kadınlara yapılan omega 3 yağ asidi desteğinin 0-2 yaş çocuklarının bilişsel gelişimlerine etkisini belirlemek amacı ile yapılan çalışma 74 anne-bebek üzerinde yürütülmüştür. Anne ve bebeklere ilişkin sosyodemografik bilgileri ile antropometrik ölçümleri bir anket formu ile elde edilmiştir. Bebeklerin bilişsel gelişimleri 'Denver II Gelişimsel Tarama Testi' kullanılarak değerlendirilmiştir. 24 saatlik besin tüketimleri kaydedilmiştir. Günlük enerji ve besin ögeleri alımları, bilgisayar ortamında besin analiz programı kullanılarak belirlenmiş, elde edilen sonuçlar önerilerle karşılaştırılmıştır. Çalışma verileri için SPSS 24.0 istatistik paket programı kullanılmıştır. Annelerin yaş ortalamaları 31,1 4, 3 yıl, %54,2'si üniversite düzeyinde eğitimli olup %44,8'i ev hanımıdır. Omega 3 desteği alan çocukların 6 ay ve 1 yaş ağırlık ortalamaları anlamlı ölçüde yüksek bulunmuştur (p<0,05). Bir yaş ince motor beceri ile iki yaş kişisel sosyal ve dil gelişim parametreleri dışında, omega desteği alan çocukların madde geçme puanları daha yüksek bulunmuştur (p>0,05). Kronolojik yaşına göre normal gelişim gösteren çocuklarda omega desteği verilen grubun önde olduğu görülmüştür. Benzer şekilde yaşla birlikte gelişim becerileri de önemli ölçüde artmıştır. Sadece kaba motor becerilerin 1 yaş- 2 yaş gelişim farkı omega desteği alan çocuklarda önemli bulunmuştur. Sonuç olarak gebelik ve laktasyon dönemlerinde omega desteği yapılan bebek ve küçük çocukların bilişsel gelişimlerinin, özellikle yaş ilerledikçe belirgin bir şekilde önde gittiği görülmüştür. Bilişsel gelişimin daha özgün yöntemlerle değerlendirileceği, daha kapsamlı çalışmalara gereksinim olduğu düşünülmüştür.
Çocuklarda intramüsküler penisilin enjeksiyonu ağrısına lokal buz uygulamasının etkisi

Araştırma intramüsküler penisilin enjeksiyonu öncesi, enjeksiyon bölgesine buz uygulamanın enjeksiyon ağrısı üzerine etkisini incelemek amacıyla deneysel olarak yapıldı. Araştırma bir eğitim ve araştırma hastanesi Acil Çocuk Enjeksiyon Polikliniği'ne başvuran 5-12 yaş grubu 50 deney 50 kontrol olmak üzere 100 çocuk ile yürütüldü. Veriler tanımlayıcı bilgi formu, Vizüel Analog Skala ve Wong Baker yüz skalası ile toplandı. Deney grubuna işlem anlatılarak enjeksiyon yapılacak bölgeye 30 saniye süre ile buz uygulandı ve ardından enjeksiyon işlemi yapıldı. Kontrol grubuna ise buz uygulaması yapılmadan rutin enjeksiyon işlemi yapıldı. İki işlemin sonunda da ağrı değerlendirme skalaları ile ağrı değerlendirmesi yapılarak uygulama tamamlandı. Verilerin değerlendirilmesi yüzdelik dağılımlar, t testi, Mann Whitney U testi ve Pearson Korelasyon Analizi ile yapıldı. Araştırma sonucunda deney grubu olguların Visual Analog Scale puan ortalaması 6,34 2, 63 kontrol grubunun ise 6,56 2, 44 bulundu. Wong Baker yüz skalası ağrı puanı ise deney grubunda 4,22 1, 37 kontrol grubunda 4,44 1, 23 bulundu. Olguların ağrı puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p>0,05). Olguların cinsiyet, öğrenim durumu, enjeksiyon deneyimi olması ve enjeksiyon sırasında yanında bulunan ebeveyne göre ağrı puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Kontrol grubunda yaş arttıkça Visual Analog Scale ağrı puanının arttığı ve dorsogluteal bölgeye enjeksiyon yapılan olguların ağrı puanının Laterofemoral bölgeye enjeksiyon yapılan olgulardan daha düşük olduğu görüldü (p<0,05). İntramüsküler penisilin enjeksiyonu öncesi enjeksiyon bölgesine buz uygulamanın enjeksiyon ağrısı üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkisinin olmadığı, ancak buz uygulanan grubun ağrı puanının daha az olduğu sonucuna varıldı.
Konjenital kalp hastalığı olan çocuklarda büyümenin değerlendirilmesi

AMAÇ: Konjenital kalp hastalıklarının insidansı 1000 canlı doğumda yaklaşık olarak 8-10 civarındadır. Büyüme geriliği konjenital kalp hastalıklarının iyi bilinen bir komplikasyonu olup, hala KKH'lı çocuklarda önemli bir problem olmaya devam etmektedir. Bu hastalardaki büyüme geriliği, düzeltme ameliyatlarında gecikmeye ve ameliyat sonrası morbiditede risk artışına neden olmaktadır. Bu tür hastalarda, yetersiz kalori alımı, artmış enerji ihtiyacı, malabsorbsiyon, hastalık şiddeti ve hipoksi büyüme yetersizliğinde en önemli büyüme geriliği nedenleridir. Bununla birlikte yetersiz büyümeyle ilgili mekanizmalar hala tartışmalıdır. Bu çalışmamızın amacı KKH'lı çocukların büyüme göstergesi olan yaşa göre ağırlık, yaşa göre boy ve boya göre ağırlık z skorları ile KKH arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir. OLGULAR VE YÖNTEM: Çalışmaya İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Çocuk Kardiyoloji Bölümü'ne Ocak 2013 - Haziran 2016 tarihleri arasında başvuran yaşları 1 ay-18 yaş arasında değişen (ortanca 30 ay) 336 konjenital kalp hastalığı olan olgu dahil edildi. Ek doğumsal malformasyon, dismorfik sendrom, kromozomal hastalık, ciddi enfeksiyon, hipotiroidi ve büyüme gelişme geriliğine neden olabilecek benzer bozuklukları bulunan çocuklar çalışmaya alınmadı. Tüm hastaların boy ve ağırlık ölçümleri yapıldı, hastaların boy, ağırlık ve boya göre ağırlık SDS değerleri hesaplandı. BULGULAR: Çalışmamızda yer alan 336 hastanın 232 (%69) tanesi soldan sağa şantlı, 48 (%14,3) tanesi siyanotik, 56 (%16,7) tanesi obsrüktif KKH sahipti. Soldan sağa şantlı hastaların 67 (%29,8)'sinin, siyanotik hastaların 28 (%58,3)'inin, obstrüktif hastaların 119 (%36,2)'unun boy SDS değeri <-2 idi. Soldan sağa şantlı hastaların 66 (%28,9)'unun, siyanotik hastaların 23 (%47,9)'ünün, obstrüktif hastaların 107 (%32,3)'sinin ağırlık SDS değeri <-2 idi. Soldan sağa şantlı hastaların 26 (%18,2)'sının, siyanotik hastaların 7 (%16,7)'sinin, obstrüktif hastaların 7 (%18,9)'sinin boya göre ağırlık SDS değeri <-2 idi. SONUÇ: Kardiyovasküler malformasyonlar, konjenital malformasyonun sık bir türüdür. Büyüme geriliği konjenital kalp hastalıklarının iyi bilinen bir komplikasyonu olup, hala KKH'lı çocuklarda önemli bir problem olmaya devam etmektedir. Tanı anından itibaren yapılacak beslenme takibi, büyüme geriliğini tespit etmeyi, erken nütrisyonel müdahaleler yapılabilmesini ve hasta sonuçlarının iyileştirilmesini sağlayabilir.
Muş çocuk folkloru

Çocuk folkloru, kendine ait özellikleri olan baslı basına bir folklor alanıdır. Milli folklorun konularına göre daha özel konulara sahip olduğunu düsünmek mümkündür. Zira arastırma alanı çocuk, çocukla ilgili yapılan uygulamalar ve sözlü geleneğe ait eserlerdir. Çocuk folkloru, çocuğun anne karnında yer edinmesiyle baslar. Çocuğa ait yapılan tüm uygulamalar çocuk folklorunun dahilindedir. Toplumun yasantısı, inanısları, gelenek ve görenekleri çocuk folklorunun sekillenmesine katkı sağlar. Çünkü milli folklorla çocuk folkloru iç içedir. Mus çocuk folkloru köklü bir geçmişse sahiptir. Çalısmada yöreye ait geleneklere, geleneklerin çocuğun yasantısına uygulanısına yer verilmistir. Çocuğun doğumundan önce ve sonra uygulanan adetler ve sözlü gelenek eserleri arastırılmıstır. Mus ve çevresinde yapılan arastırmalar sonucu, çocuğun doğumu öncesinde ve sonrasında yapılan uygulamalar ve sözlü gelenek ürünlerinden derlemeler yapılmıstır.
Bir hastanede çalışan hemşirelerin çocuk ihmal ve istismarına yönelik bilgi ve yaklaşımlarının incelenmesi

Bir Hastanede Çalışan Hemşirelerin Çocuk İhmal ve İstismarına Yönelik Bilgi ve Yaklaşımlarının İncelenmesiBu çalışmanın amacı bir hastanede çalışan hemşirelerin çocuk ihmal ve istismarına yönelik bilgi ve yaklaşımlarının belirlenmesidir. Tanımlayıcı tipte planlanan araştırmanın evrenini Gülhane Askeri Tıp Akademisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde görev yapan 565 oluşturmuştur. Araştırma kapsamında evrenin %91'ine ulaşılmıştır (n= 436). Verilerin toplanmasında; kişisel bilgi formu ve Uysal tarafından geliştirilen 'Çocuk İhmali ve İstismarının Belirti ve Risklerinin Tanılanmasına Yönelik Ölçek' kullanılmış ve yüz-yüze yöntemle araştırmacı tarafından uygulanmıştır. Elde edilen veriler bilgisayarda Statiscal Package for Social Sciences 20.0 programı ile değerlendirilmiştir. Sayısal verilerin iki kategorili gruplar arasındaki karşılaştırmalarda bağımsız örneklemlerde t testi ile, 3 kategorili gruplar arasındaki karşılaştırmalarda ANOVA testi kullanılmıştır, ANOVA testinde anlamlı bulunan değişkenlerin ikili karşılaştırmaları Bonferroni testi incelenmiştir. Kategorik verilerin karşılaştırılmasında Ki-Kare ve Fisher'in Kesin Ki-Kare testi kullanılmıştır. Etkili bağımsız değişkenler adım adım regresyon analizine alınmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0, 05 olarak kabul edilmiştir. Araştırmaya katılan 436 hemşirenin yaş aralığı 21-52 yıl arasında olup ortalama 29,9 6, 5 yıldır. Katılımcıların %88,8'i (n=388) lisans mezunudur. Katılımcıların %18,3'ü (n=80) çocuk ihmali ve istismarı konusunda mezuniyet öncesi/lisans/ön lisans eğitimi süresince, %3,7'si (n=16) ise mezuniyet sonrası eğitim/bilgi aldıklarını belirtmiştir. Katılımcıların %12,6'sı (n=55) çalışma süresi boyunca çocuk ihmali ve istismarı olgusu ile karşılaştığını ifade etmiştir. Çİİ'nin Belirti ve Risklerini Tanılama genel ölçek bilgi puan ortalaması 3 ,9 0,4olarak bulunmuştur. Eğitim durumunun artması, çalışma süresi boyunca çocuk ihmali ve istismarı olgusu ile karşılaşma durumu, kurumunda/biriminde çocuk ihmali ve istismarına yönelik düzenlenen form/prosedür varlığı, çocuk ihmali ve istismarı şüpheli bir durumda bildirim yapma durumu Çİİ genel bilgi puanını arttıran belirleyiciler olarak saptanırken, medeni durumun bekar olması ise evli olanlara göre Çİİ puanını azaltan belirleyiciler olarak saptanmıştır Bu bulgular ışığında Çİİ konusunda genel olarak hemşirelerin bilgileri orta düzeydedir. Eğitimin, hemşirelerin Çİİ'ne yaklaşımlarında, bilgi düzeyini belirgin düzeyde arttırdığı görülmektedir. Bu nedenle özellikle mezuniyet öncesi olmak üzere mezuniyet sonrası eğitime de öncelik verilmelidir.
5-6 yaş grubunda çocuğu bulunan ailelerin okul öncesi eğitime bakışı

oz Bu araştırmanın amacı, ailelerin okul öncesi eğitim hakkındaki bilgileri, okul öncesi eğilimin önemi, okul öncesi eğitim kurumlarındaki uygulamalara ilişkin görüşleri ve bu görüşler ile sosyo-ekonomik düzey, anne-babanın cinsiyeti eğitim durumları ve çocukların okul öncesi eğitim almış olup olmaması arasındaki ilişkileri incelemektir. Araştırmaya, random yoluyla seçilen 60 anne ve 60 baba olmak üzere 120 anne-baba katılmıştır. Araştırma Verileni geçerlik ve güvenilirliği araştırmacı tarafından kanıtlanmış olan Ailelerin Okul öncesi Eğitime Bakış Ölçeği ile toplanmıştır. Veri analizi sonucu ulaşılan başlıca sonuçlar şunlardır. 1. Okul öncesi eğitim hakkındaki bilgileri bakımından sosyo-ekonomik düzeyi alt, orta ve üst seviyede olan ailelerin görüşleri önemli farklılıklar göstermektedir. 2. Anne ve babaların cinsiyetine göre, okul öncesi eğitim hakkında bilgi sahibi olma derecelerinde aralarında önemli farklılıklar yoktur. 3. Çocuğu okul öncesi eğitim alan aileler ile bu eğitimi almayan ailelerin görüşleri okul öncesi eğitim hakkında bilgi sahibi olmaları bakımından önemli farklılıklar göstermektedir. 4. Eğitim durumları farklı olan ailelerin okul öncesi eğitim hakkındaki bilgileri önemli farklılıklar göstermektedir. 5. Okul öncesi eğitimin önemine ilişkin, sosyo-ekonomik düzeyi alt, orta ve üst seviyede olan ailelerin görüşleri önemli farklılıklar göstermekledir. 6. Anne ve babaların cinsiyetine göre görüşleri, okul öncesi eğitimin önemi konusunda önemli farklılıklar göstermemektedir. 7. Okul öncesi eğilimin önemi konusunda, çocuğu okul öncesi eğitimi almış olan aileler ile çocuğu bu eğitimi almayan ailelerin görüşleri önemli farklılıklar göstermektedir. 8. Eğilim durumları farklı olan ailelerin, görüşleri okul öncesi eğilimin önemi konusunda önemli farklılıklar göstermektedir. 9. Okul öncesi eğilim kurumlarındaki uygulamalara ilişkin ali, orta ve üst seviyede olan ailelerin görüşleri önemli farklılıklar göstermemektedir. 10. Okul öncesi eğitim kurumlarındaki uygulamalara ilişkin annelerin ve babaların görüşlerinde önemli farklılıklar yoktur. 11. Eğitim durumu farklı olan ailelerin okul öncesi eğitim kurumlarındaki uygulamalara ilişkin görüşleri önemli farklılıklar göstermemektedir. J2. Sosyo-ekonomik düzeyi düşük olan ailelerde okul öncesi eğitimi almış olan çocukların çok az olması, sosyo-ekonomik düzeyi düşük olan ailelerin çocuklarının okul öncesi eğitiminden yararlanamadıklarını göstermektedir. III
Ardışık bilateral koklear implant uygulanan çocuklarda fonem ayırt etme becerilerinin değerlendirilmesi

Bilateral koklear implantasyonun ses lokalizasyonu, gürültüde konuşma algısı gibi becerilerde avantajlarının olduğu bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı; ardışık bilateral koklear implant uygulanmış çocuklarda fonem ayırt etme becerilerinin kulaklar arasındaki performans farklılıklarını ve bilateral koklear implantasyonun fonem ayırt etme becerileri üzerinde avantajının olup olmadığını incelemek, erken dönemde koklear implant uygulanan çocuklar ile normal işitmeye sahip yaşıtları arasında anlamlı bir farklılık olup olmadığını değerlendirmek ve bazı değişkenlerin fonem ayırt etme performansı üzerindeki etkilerini araştırmaktır. Bu amaçla İşitsel Olarak Konuşma Sesi Değerlendirmesi testi aracılığı ile sağ, sol ve bilateral koşullarda konuşma algısı becerileri kıyaslanmıştır. Çalışmaya 3-6 yaş aralığında yer alan, ardışık bilateral koklear implant uygulanan 23 çocuk ve normal işitmeye sahip 23 çocuk dahil edilmiştir. Konuşma uyaranları olarak ASSE fonem ayırt etme testinde yer alan 7 fonem çifti kullanılmış ve 70 dB'de sunulmuştur. Bu çiftler /u/-/a/, /u/-/i/, /i/-/a/, /m/-/z/, /s/-/ /, /z/-/s/, /v/-/z/ fonemleridir. Çalışmanın sonucunda, ilk koklear implant uygulanan taraf ile ikinci koklear implant uygulanan taraf arasında anlamlı farklılık bulunmuş ve bilateral koklear implantasyonun fonem ayırt etme becerisi üzerinde pozitif etkilerinin olduğu görülmüştür. Normal işiten yaşıtları ile kıyaslandığında ise bilateral koklear implantlı koşulda elde edilen fonem ayırt etme skorları arasında anlamlı bir farklılık elde edilmemiştir. Koklear implantasyon yaşı ile fonem ayırt etme becerileri arasında negatif, bilateral koklear implant kullanım süresi ile pozitif yönlü korelasyonlar elde edilmiştir.
Çocuk hastaların acile getirilme süreleri, gecikmeye neden olan faktörler ve ebeveynlerin sağlık inanç tutumlarının belirlenmesi

Hayatının ilk yıllarında çocuklar pek çok sağlık sorunları ile karşılaşmaktadır ve sağlıklı büyümeleri, uygun beslenmeleri, öğrenme ve psikososyal gelişimleri doğrudan ebeveynlerinin sağlık inanç tutumlarından etkilenmektedir. Ülkemizde acil servise başvuru süresi, gecikmeye neden olan faktörler ile ilgili çalışmalar kısıtlıdır. Bu çalışmada, çocuk hastaların acile getirilme süreleri, gecikmeye neden olan faktörler ve ebeveynlerin sağlık inanç tutumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Veriler; 'Sosyo-demografik veri formu' ve 'Ebeveyn Sağlık İnanç Tutum Ölçeği' ile toplanmıştır. Araştırmanın evrenini Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Fevzi MERCAN- Mustafa ERASLAN Çocuk Hastanesi acil serviste gözetim altındaki 0-18 yaş arası çocukların ebeveynleri oluşturmuştur. Çalışmaya toplam 400 ebeveyn katılmış olup, ebeveyn tutum ölçeği yalnız annelerde kullanıldığından, 299 anne üzerinde değerlendirilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik, t testi, khi-kare, ANOVA, Pearson korelasyon katsayısı, Cronbach katsayısı, Kurtosis ve skewness katsayıları kullanılmıştır. Araştırmaya katılanların %74,8'ini (n=299) anneler oluşturmuştur. Annelerin %43,8'i (n=175) 26-34 yaş aralığında iken, babaların %57,6'sı (n=228) 35 yaş üstüdür. Annelerin %29,2'si (n=111) ilkokul mezunu, babaların %31,8'i (n:135) lise mezunudur. Ailelerin ekonomik durumu %51, 3 (n=205) gelir gidere eşittir. Ebeveynlerin çocuklarının %51,0'i (n=204) erkek, %44,3'ü (n=177) 1-6 yaş aralığında, ikinci ya da üçüncü çocuktur. Hastalık belirtisi ve acile başvuru arasında geçen süre min. 6 dakika ile 720 saat arasında değişmekte olup, ortalama X =25.78 67. 34 saat olarak belirlenmiştir. Ebeveynlerin %29,6'sı (n=32) önceki geçmişş deneyimlerine bağlı geç geldiğini belirtmiştir. Çocuklar gözlem altında ilk sırada %24,3'le (n=96) konvülsiyon tanısı ile izlenmiştir. Ebeveynlerin iç faktörler puan ortalaması X =27.27 6.36, dış faktörler puan ortalaması X =31.99 7. 70 ve şans faktörleri puan ortalaması X =12.14 5. 19 olarak bulunmuştur. Buna göre annelerin içsel ve dışsal kontrollerinin ortanın üstünde olduğu, çocuğun sağlığını şansa bırakmadığı düşünülmüştür. Anne yaşı, annenin eğitim durumu, gelir düzeyi ile ebeveyn sağlık inanç tutumları arasında fark anlamlı bulunmuştur (p<0.05). Buna görevlileri yaş anneler ile okuryazar olmayan annelerin ve gelir düzeyi düşük ailelerin sağlık okuryazarlığının geliştirilmesi konusunda eğitim ve danışmanlık verilmesi önerilebilir.
İlkokul çocuklarında şeker tüketim sıklığının saptanması

Çalışma Adana ilindeki özel okullarda okuyan 7-12 yaş aralığındaki 826 katılımcı ile, şeker tüketim sıklıklarını saptamak amacıyla yapılmıştır. Hareketsiz yaşamın artışı ve beslenme etkisi ile obezite prevalansında artış görülmektedir. Çocuklarda son yıllarda artan obezite oranı ise besin seçimi, kültürel, soso-ekomik faktörler, ailenin eğitim düzeyi, görsel ve yazılı medyanın etkileri gibi pek çok faktör etkilemektedir. Çocuklarda gıda tercihlerin değişmesi, yüksek enerjili, yağlı ve şekerli besinlerin tüketiminin artması kilo alımını artırmaktadır. Çocukların besin tüketim sıklıklarını saptamak için 50 soruluk besin tüketim sıklığı anketi uygulanmıştır. Çalışmaya katılan katılımcıların yüzde 49' u kız, yüzde 51'i erkektir. Cinsiyet dağılımına göre vücut ağırlığı dağılımları kız çocuklarında yüzde 62 ,8'i zayıf yüzde 49 ,2'si normal kilolu, yüzde 45 ,5'i hafif kilolu ve yüzde 28 ,1'i şişmandır. Erkek çocuklarında ise dağılım yüzde 37 ,2'si zayıf, yüzde 50 ,8'i normal kilolu, yüzde 54 ,5'i hafif kilolu ve yüzde 71 ,9'u şişman şeklindedir. Hazır paketli gıda tüketimi ile VKI arasında ilişki bakıldığında anlamlı bir farklılık gözlemlenirken (p<0.05), diğer besin değişkenleri için anlamlı farklılık göstermemektedir (p>0.05). Çalışmaya katılan şişman bireylerin tatlı tüketim sıklıkları; haftada 1'den az tatlı tüketme oranı yüzde 23,4, haftada 1-2 kez tatlı tüketme oranı yüzde 42,2, haftada 3-4 kez tatlı tüketme oranı yüzde 19'dur. Çalışmamızda VKI grupları ile şeker tüketimi arasında bir ilişki bulunamamıştır.
Steroid dirençli nefrotik sendromlu hastalarda podosin gen mutasyonu dağılımı ve genotip fenotip ilişkisi

Steroid dirençli nefrotik sendrom klinik, histolojik ve progresyon özellikleri ile heterojen bir hastalıktır. Bu farklılık glomerüler filtrasyon bariyerinde görev yapan proteinlerde oluşan yapısall ve fonksiyonel değişiklikler ile açıklanmaktadır. Podosin, slit diyafram üzerinde yer alan ve NPHS 2 geni tarafından kodlanan önemli bir transmembran proteinidir. Podosin geninde tanımlanan bir mutasyon hastanın tedavi şeklini değiştirebilmektedir. Podosin proteinin yapısında ve fonksiyonunda değişiklik yapan 80'e yakın mutasyon tanımlanmıştır. Ancak mutasyon tiplerinin genotip-fenotip ilişkileri net aydınlanmamıştır. Bu çalışmada, SDNS'lu çocuk hastalarda podosin gen mutasyonu dağılımını ve mutasyonların fenotipe etkisini araştırmak amaçlanmıştır. 63 SDNS' lu olgu çalışmaya alınmıştır. Hastalara ait klinik histolojik, tedavi ve hastalık progresyonuna ait veriler ve podosin gen mutasyon analizleri retrospektif olarak hasta kayıtlarından elde edilmiştir. Familyal NS'lu 4 olguda (%25), sporadik NS'lu 22 olguda (%46.8) podosin gen mutasyonu pozitif saptanmıştır. En sık 5. ekzon üzerinde mutasyon saptanmış olup SDBY'ne ilerleme oranı en sık 4. ekzondaki mutasyonlarda saptanmıştır. R229Q tek başına geç başlangıçlı hastalarda saptanmıştır. Siklosporin A yanıtlı SDNS'lu olgularda R229Q mutasyonu ve MLH histolojisi saptanmıştır. Podosin gen mutasyonu pozitif saptanan olguların hastalık başlangıç yaşı (4.2 3. 2 yıl) küçük olup olguların yarısı SDBY'ne ilerlemiş ve SDBY yaşları (8.4 2. 9 yıl) mutasyonu olmayan gruba (11.4 3. 5 yıl) göre küçük saptanmıştır. Sonuç olarak, podosin gen mutasyonu hem sporadik hem de familyal NS olgularında hastalık nedeni olabilir. İlk NS kliniği ile gelen çocukta podosin gen mutasyonu analizi yapılarak, hastanın tedavi ve prognozu hakkında bilgi edinilip hastanın yönetilmesi gerekir.
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanılı çocukların annelerinin anksiyete, depresyon ve psikolojik dayanıklılık düzeylerinin belirlenmesi

Bu araştırma Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu tanılı çocukların annelerinin depresyon, anksiyete ve psikolojik dayanıklılık düzeylerinin belirlenmesi amacı ile tanımlayıcı olarak yapıldı. Araştırmanın evrenini Nisan-Ağustos 2017 tarihleri arasında Gaziantep il merkezindeki bir devlet hastanesine ayaktan tedavi edilmek üzere başvuran DEHB tanılı çocukların anneleri oluşturdu. Örneklem sayısı yapılan power güç analizine göre 54 olarak belirlendi. Araştırma 163 anne ile gerçekleştirildi. Verilerin toplanmasında 'Bireysel Bilgi Formu', 'Zung Depresyon Ölçeği', 'Beck Anksiyete Ölçeği' ve 'Yetişkinler İçin Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği' kullanıldı. Verilerin değerlendirilmesinde Shapiro-Wilk testi, Student t testi, Mann Whitney U testi, tek yönlü varyans analizi ve LSD çoklu karşılaştırma testleri, Kruskal Wallis testi ve All pairwise çoklu karşılaştırma testleri kullanıldı. Annelerin ölçek toplam puan ortalamaları Zung Depresyon Ölçeği için 50 .70 11.17, Beck Anksiyete Ölçeği için 17 .41 11.05, Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği için 116.68 19. 74 olarak bulundu. DEHB tanılı çocukların annelerinin anksiyete ve depresyon düzeylerinin hafif, psikolojik dayanıklılıklarının ise iyi düzeyde olduğu belirlendi. Annelerin ruhsal hastalık durumu ve çocuğun çevre uyumu ile Zung Depresyon Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği ve Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu saptandı (p<0.05). Psikiyatri hemşirelerinin, annelerin anksiyete ve depresyon durumlarını değerlendirme, gerekli durumlarda yönlendirme yapma, annelerin psikolojik dayanıklıklarını artırma ve baş etme becerilerini geliştirme konusunda katkıları olabilir.