turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Numan Mahir Divanı

Divan edebiyatı yüzyıllardır varlığını sürdürmüş ve gelenekler çerçevesinde şekillenmiştir. Bu geleneğin en önemli mirası olan şiirler, Divan edebiyatının tüm yönleriyle anlaşılmasında önemli rol oynamaktadır. Estetik açıdan da oldukça önemli olan bu şiiri incelemek sadece dönemin sanat anlayışına değil aynı zamanda sosyal, siyasi ve kültürel yönlerine de ışık tutulmasını sağlayacaktır. Mahir 19. yüzyılda yaşamış bir divan şairidir. Asıl adı Numan Mahir'dir. Şairin hayatına ve edebi kişiliğine dair sadece birkaç kaynakta sınırlı bilgiler mevcuttur. Mahir'in bilinen iki eserinden biri bu çalışmamıza konu olan Divan'ıdır. Tezimiz, Mahir'in hayatı, edebi kişiliği ve eserleri, Mahir Divanı'nın şekil ve muhteva özellikleri ve divanın metni olmak üzere 3 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Mahir'in hayatı, şahsiyeti ve edebi şahsiyeti ile eserleri tarihi kaynaklardan ve kendi şiirlerinden hareketle ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde ise Divan, nazım şekilleri ve muhteva bakımından incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise divanın transkripsiyonlu metni ortaya konulmuştur.
Ostfrizya fıkraları ile Karadeniz fıkralarının karşılaştırılması

Fıkralar, yapılan itibariyle kısa, güldürücü hikayelerdir. Konusu ister dini, isterse politik olsun, fıkraların insanlara vermek istediği bir mesaj vardır. Konuşurken, yazarken kullandığımız ve insanların birçok zayıf yönünün ele alındığı fıkralar, bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Ayrı ülkelerde yasayan iki farklı topluluğa özgü fıkralar üzerinde yoğunlaştık. Bunlar, Karadeniz Bölgesi halkı üzerine anlatılan 'Laz Fıkraları' ile Almanya'nın Ostfrizya Bölgesi halkı üzerine anlatılan fıkralardır. Bu çalışma iki kısımdan oluşmaktadır. İlk kısım teorik olup, bu kısımda fıkraların ortaya çıkışı, tarihsel gelişimi, işlevi, fıkranın tanımı, fıkra kavramının etimolojisi ve fıkralar ile benzer özellikler taşıyan diğer edebi türlerin karşılaştırılması gibi konulara yer verilmiştir. İkinci kısımda ise, Karadenizliler ve Ostfrizyalılar hakkında kaleme alınmış fıkralara yer veren çeşitli kitap ve dergiler taranarak, bir envanter oluşturulmuştur. Bu envanterden hareketle fıkralar, gerek içerdiği motifler gerekse dilsel açıdan ele alınmıştır. İki ayrı topluluğa ait fıkralar incelenerek, aralarındaki benzerlik ve farklılıklar tespit edilmeye çalışılmış ve şu motifler baz alınarak, bunlar sınıflandırılmaya çalışılmıştır: Beceriksizlik, keskin zeka, alay, hiciv, din, cinsellik, geri kalmışlık, teknoloji, temizlik anlayışı, aptallığa varan saflık, yeme-içme alışkanlıkları, giyim kuşam, dış görünüş, şahıs isimleri ve fıkralardaki figürler, küfür, şehir ve yer isimleri ve etnik yapı. Yapılan karşılaştırma sonunda, iki topluluğa ait fıkralarda ortak pek çok motif bulunmuş ve bunun yanı sıra bu toplulukların kendine özgü karakteristik özellikleri de ortaya konmaya çalışılmıştır. m Fıkraları dilsel açıdan incelediğimizde ise, iki topluluk arasında benzer birçok noktanın bulunduğunu görüyoruz. 'Ağızların başlıca özelliği, standart dil normlarından sapmalar göstermeleridir. Birçok fıkrayı çekici kılan da işte bu özelliktir. Çok konuşmayı seven ve kendilerine özgü bir 'Ağzı' bulunan Karadenizlilere kıyasla 'Plattdeutsch' konuşan Ostfrizyalılar neredeyse kendi halinde, sessiz bir topluluk olarak tanımlanabilirler. Ortak özellikleri ise, sözcükleri kısaltarak ve yuvarlayarak kullanmalarıdır. Ayrıca, sözcüklerdeki sesli harflerin yerleri değiştirilerek ya da son ekler düşürülerek, standart dilin söz varlığında bulunmayan sözcükler de üretmekte ve böylece değişik sözcük oyunlarına dayalı espri içeren fıkralar elde edilmektedir. Bu çalışmanın sonunda, farklı iki topluluğa özgü fıkralar arasında birçok çakışan nokta, dolayısıyla benzerlikler olduğu ortaya çıkmıştır. Bu da bize, dili, tarihi ve kültürü birbirinden farklı iki topluluğa özgü fıkraların karşılaştırmalı olarak incelenmeye değer olduğunu göstermektedir.
Seyyid Nizamoğlu Mersiyelerini içeren bir şiir mecmuası: Mecmu'a-i Kasaid

Mecmu'a-i Kasaid, içerisinde XVI. yüzyıl şairlerinden Seyyid Nizamoğlu'nun ölümü üzerine yazılmış şiirlerin toplandığı bir mecmuadır. Mecmuanın XVII. yüzyılın ortalarında düzenlenmiş olması muhtemeldir. Eserdeki şiirler, han, şeyhülislam, kadı vs. gibi çoğunluğu ulemadan olan çeşitli şahıslar tarafından yazılmış olup hepsinin ortak konusu Seyyid Nizamoğlu Seyfullah Efendi'nin ölümü üzerine duyulan üzüntüdür. Bu çalışma ile mecmuaların Türk edebiyatı araştırmaları için önem derecesinin ortaya konması ve mecmuadaki şiirlerin tespit edilip incelenmesiyle Türk mersiye edebiyatına katkı sağlaması amaçlanmıştır.
Attila İlhan'ın eserlerinde otobiyografik yansımalar ve benlik temsilleri

Otobiyografi, temel anlamda, öz yaşam öyküsü olarak adlandırılır. Bu anlamda otobiyografi; yaşayan ve gerçek bir özne olarak yazarın hayatına ilişkin bir yazınsal deneyimdir. Modern bir anlatı olarak otobiyografi, aydınlanma çağı ile birlikte yoğunluk düzeyi kazanır; zira aydınlanma düşüncesi ile birlikte benlik olgusu üzerinde hakim olan metafizik örtü kalkar ve birey, yaşamsal deneyimini araştırmaya koyulur. Benlik temsili, bireyin kendisine yönelik araştırması neticesinde edindiği deneyimlerin ve sosyal yapının onda yarattığı etkilerin toplamı olarak tanımlanabilir. Birey, sosyal yapılanmalardan ve öznel deneyimlerden hareketle benliğini meydana getirir. Benlik olgusu ayrıca, bireyin ruhsal ve zihinsel devinimlerini yönlendiren bilinçaltı ve bilinçdışı unsurlardan da etkilenir. Bu nedenle, psikanaliz literatüründe benlik, ego ile ilişkisi içerisinde ele alınır. Attila İlhan, Türk edebiyatında çok yönlü kimliği ve kişisel tarihi ile yazarlık kimliğine ve yapıtlarına farklı ve özgün deneyimler aktaran en önemli isimlerden biridir. Onun yapıtlarında hem öz yaşam öyküsünden hem de entelektüel kimliğinin imkan tanıdığı farklı benlik temsillerinden izler bulmak mümkündür. İlhan'ın özellikle edebi yapıtları, bilinç unsurlarının tesiri altında ortaya çıkan benlik temsillerini işaret etmesi açısından zengin bir yapıdadır. Tez çalışmanın amacı, Attila İlhan'ın eserlerini, 'Benlik Temsilleri' ve 'Otobiyografik Yansımalar' başlıkları etrafında incelemeye tabi tutmak ve otobiyografi ve edebiyat yapıtı; benlik ve edebiyat yapıtı arasındaki metinsel mesafeyi kuramsal açıdan aydınlatmaya çalışmaktır.
Ecrİ Divanı

Klasik şiirimizin en önemli malzemelerinden olan divanlara biz de bir katkıda bulunarak Ecri Divanı'nı gün ışığına çıkarmaya çalıştık. Ecri Divanı'nı Ankara Milli Kütüphane katologlarında gördük. Nüsha ( 06 Hk 609/1) numarada kayıtlıdır. Ancak yaptığımız araştırmalarda Ecri Divanı'nın bir başka nüshasına ulaşamadık. Tezkirelerde ve diğer biyografik kaynaklarda Ecri'nin adı geçmemektedir. Biz şairin divanından ve döneminde ilişki kurduğu diğer şairlerden yola çıkarak şairin hayatı hakkındaki bilgileri tespit etmeye çalıştık. Çalışmamızda kaynaklarda hakkında bilgi bulunmayan XVIII. yy. şairi Ecri'nin hayatı ve divanını ortaya koymaya çalıştık. Eser üç bölümden meydana gelmektedir. Birinci bölümde şairin hayatı divanından yola çıkılarak anlatılmaya çalışılmıştır. İkinci bölüm ise Divanın incelendiği bölümdür. Çalışmamızın üçüncü bölümünde ise Divan metnini teşkil eden kaside, murabbalar, musammatlar ve gazeller transkripsiyonlu olarak sıraya konulmuştur. Bu nazım biçimleri divanda dağınık olarak bulunmaktadır. Biz bunları müretteb divan tertibine göre dizdik.
Celal Sahir Erozan'ın dergiciliği ve kitap dergileri I-VIII üzerine bir inceleme

Türk edebiyatının geçirdiği her değişimi ve yeniliği şahsında yaşamış bir edip olan, şair kimliği ile öne çıkan Celal Sahir Erozan'ın bu hareketli çizgisinin takip edilebileceği bir yönü de dergiciliğidir. Türk dili ve edebiyatına çeşitli yönlerden katkısı olan Erozan'ın edebi yaşamında dergicilik geniş bir yer tutmaktadır. Erozan çeşitli dergilerde çalışmış; yazıları, şiirleri yayımlanmış, birçok derginin de idareciliğini yürütmüştür. İrtika, Malumat, Musavver Fen ve Edeb, Pul, Lisan, Süs, Musavver Muhit, Mehasin, Halka Doğru, Demet, Türk Yurdu, Türk Derneği, Bilgi Mecmuası, Harp Mecmuası, Türk Sözü, Kitap dergileri Erozan'ın çalıştığı ve yazılarını, şiirlerini yayımladığı dergilerdir. Bu dergiler içinde Demet, Musavver Muhit, Bilgi Mecmuası, Türk Derneği, Halka Doğru, Harp Mecmuası, Türk Sözü, Türk Yurdu ve Kitap dergilerinin Celal Sahir'in yayın hayatında ayrı bir yeri vardır. Bu dergilerin idareciliğini yürüten Celal Sahir'in dergicilik anlayışı 1908- 1921 yılları arasında bu yayınlarda takip edilebilir. Celal Sahir Erozan'ın Demet'le başlatabileceğimiz dergi idareciliği ilkeli ama değişime açık, Batıcı ve Türkçü anlayışın etkisiyle şekillenmiştir. Kadın Şairi diye bilinen Celal Sahir'in yayımladığı ilk dergi bir kadın dergisi olan Demet'tir. Demet'te Meşrutiyetçi ve Batıcı tavrı ile dikkat çeken Erozan Musavver Muhit'te de aynı yayın anlayışını sürdürür. Celal Sahir'in yayın çizgisi Türk Derneği'ne üye olması ve Selanik'teki Genç Kalemler'i ziyaretiyle değişmiştir. Bu dönemden sonra Erozan, sırasıyla Türk Derneği, Bilgi Mecmuası, Halka Doğru, Türk Sözü, Türk Yurdu gibi Türkçü ideolojiyi geliştirme ve genişletme amacını taşıyan Türkçülük fikrinin belli başlı yayın organlarının idareciliğini yürütmüş bir Türkçü olarak karşımıza çıkmaktadır. Celal Sahir'in 1920 -1921'de yayımladığı Kitap dergileri ise Erozan'ın hayatı boyunca oluşturmaya ve edebiyatımıza yerleştirmeye çalıştığı Yeni Edebiyat anlayışının bir neticesidir. Milli Edebiyat anlayışına uygun tiyatroların, hikayelerin ama daha ziyade şiirlerin yayımlandığı Kitap dergileri şeklen bir dergi olmaktan ziyade bir antoloji görünümündedir. Dergiler milletlerin kültür ve edebiyat tarihinde önem arz eden, bir devri yansıtan aynalardır. Celal Sahir Erozan'ın dergileri, hem devrini aydınlatan bir kaynak hem de Celal Sahir'in edebi ve kültürel birikimlerini geleceğe taşıyan bir köprü olmuştur.
Mecmu'a-i Leta'if ü hikayat

Bu çalışmada Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi'nde YY 61 (eski numarasıyla 'Yazmalar 130') numarasıyla kayıtlı ve kimin tarafından derlendiği belli olmayan mensur bir latife ve hikaye mecmuası incelenmiştir. 26 numaralı varağın a yüzündeki kenarda bulunan 12. satırdaki 'fi gurreti Safer 1163' (10 Ocak 1750) tarihinden hareketle XVIII. yüzyılın ikinci yarısında ya da bu tarihten sonra istinsah edildiği düşünülen bu mecmuada toplam 134 latife ve 51 hikaye bulunmaktadır. Birinci bölümde Türk edebiyatındaki letayif nameler tanıtılmıştır. İkinci bölümde Mecmu'a'da yer alan latife ve hikayelerden varyantları veya benzerlerinin farklı nüshalardan tespit edilebilenleri karşılaştırılarak metinlerdeki benzerlikler ve farklılıklar gösterilmiştir. Mecmu'a'da Hadayikü'l-Cinan'dan, Lami'i Çelebi'nin Leta'if-name'sinden, el-Ferec ba'de'ş-Şidde'den, Mesnevi'den ve Kelile ve Dimne'den latifeler ve hikayeler bulunmaktadır. Daha sonra eserin imla hususiyetleri örneklerle verilip müstensihin tutarsız yazımlarına dikkat çekilmiştir. Ardından eserde yer alan manzumelerin metindeki yerleri, vezinleri ve tespit edilebilenlerin şairleri bir tablo halinde toplu olarak verilmiştir. Üçüncü bölümde nüsha tavsifi yapılıp metnin hazırlanmasında takip edilen yol maddeler halinde sıralanmıştır. Transkripsiyon alfabesinin gösterildiği tablonun ardından transkripsiyonlu metin verilmiştir. Son bölümde metinde yer alan özel adların geçtiği yerler, metindeki varak ve satır numarasıyla verilmiştir. En sonda kaynaklar ve tıpkıbasım yer almaktadır.
Türk edebiyatında tarihi romanlar (Türk tarihi ile ilgili 1961-1965)

Çalışmamızda 1961- 1965 yılları arasında neşredilen tarihi romanları inceledik. Bu beş yıllık dönemde yayınlanan otuz dokuz romanı zaman, mekan, şahıslar ve bakış açısı kriterlerini göz önünde bulundurarak tahlil ettik. Zaman bölümünde; kronolojik zaman, kozmik zaman ve sosyal zaman unsurlarını ortaya koyduk. Mekan bölümünde mekanları özelliklerine göre sınıflandırdık. Şahıslar bölümünde, romanlardaki kahramanları gerçekliklerine göre, cinsiyetlerine göre, eğitim durumlarına göre, mesleklerine göre, sosyal durumlarına göre ve milliyetlerine göre sınıflandırdık. Bakış açısı bölümünde de romanlarda kullanılan anlatım yöntemlerini ve yazarların görüşlerini kısaca anlattık.
Cities of nostalgia: Collision of past, present and memory in space in nostalgia, the Black Book and ignorance

Bu çalışmada nostalji ile nostalji olgusunun şehirle olan ilişkisi, Mircea Cartarescu'nın Nostalji (1989), Orhan Pamuk'un Kara Kitap (1990) and Milan Kundera'nın Bilmemek (2000) eserleri üzerinde incelenmiştir. Geçmişin, şimdiki zamanın ve belleğin şehir mekanı üzerine düşümünün gösterilmesi amaçlanmıştır. Tez boyunca şehirlerin bir alan olarak nostaljiyi hem tetiklediği ve hem de kendi bünyesinde barındırdığı savunulmuştur. Seçilmiş romanlarda şehir, nostaljik hafızayı tetikleyici bir mekan konumundadır. Bu bağlamda, eserlerde konusu geçen şehirler sırasıyla Bükreş, İstanbul ve Prag'dır. Her biri çalkantılı tarihsel süreçler geçirmiş bu şehirler, tarihsellikleriyle beraber nostaljik meditasyon için önemli bir alan oluştururlar. Nostalji ile şehir arasındaki diyalog kent çalışmaları ve mekanın fenomenolojisi üzerinden incelenmiştir. Bu çalışmada, şehirlerin kendi tarihsel süreçlerinin kalıntılarını kapsadığı gibi, politik veya kişisel bağlamlarda nostaljik bellek için aktif rol oynadığı sonucuna varılmıştır. Ayrıca tez, nostalji ve şehir ilişkisi temalarının Batı kanonu dışındaki eserler üzerinden de tartışılmasını önermektedir.
Ayla Kutlu'nun Bir Göçmen Kuştu O ve Hoşça Kal Umut romanlarının karşılaştırmalı söz dizimi incelemesi

Çağdaş Türk edebiyatının en verimli ve yetkin kalemlerinden biri olan Ayla Kutlu'nun Bir Göçmen Kuştu O ve Hoşça Kal Umut romanları hem edebi yönüyle hem de dilimizin söylem gücünü özgün ve güzel bir şekilde yansıtmalarıyla edebiyatımızda yer edinmişlerdir. Bu çalışmada söz konusu iki eser söz dizimi açısından incelenerek eserlerdeki benzerlik ve farklılıklar tespit edilmiş, böylece yazarın dil ve üslup özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmamız dört ana bölümden oluşmaktadır. Yazar ve eserleri üzerine doğru bilgilendirme ve değerlendirme yapabilmek için ilk bölümde Ayla Kutlu'nun hayatı, edebi kişiliği ve incelenen eserleri hakkında bilgi verilmiştir. Diğer bölümlerde sırasıyla Cümlenin Ögeleri, Cümle Türleri ve Belirtme Grupları ele alınmıştır. Her birini üç alt başlığa ayırdığımız bu bölümlerde öncelikle konularla ilgili tanım, terim ve sınıflandırmalara yer verilmiş, konunun özellikleri geniş bir çerçevede ele alınmaya çalışılmıştır. Bunun yanında kaynaklardaki farklı yaklaşımlara yer verilerek söz dizimi alanındaki sorunlara da değinilmiştir. Bölümlerin ikinci ve üçüncü alt başlığında, sırasıyla Bir Göçmen Kuştu O ve Hoşça Kal Umut romanlarından konuyla ilgili seçilen örnek cümleler verilmiştir. Sonuç bölümünde, yazarın incelemeye tabi tutulan iki eseri karşılaştırılarak elde edilen veriler hem sayısal hem de yüzdelik oranlarla gösterilmiştir. Bu bulgular aracılığıyla yazarın dil ve üslup özellikleri tespit edilmiştir.
Ercüment Ekrem Talu'nun hikayelerinde kadın-erkek ilişkilerinin mizahi dille eleştirisi

Bu araştırmanın amacı; Ercüment Ekrem Talu'nun hikayelerinden hareketle mizahi yönünü ortaya koymak ve mizahın anlatım tekniği olarak rolünü irdelemektir. Bu nedenle, inceleme yazarın hikayeleriyle sınırlı tutulmuştur. Bu araştırma yoluyla yazar-toplum ilişkisi, toplumsal eleştiride mizah unsurunun kullanımı ve rolü, sosyal hayatta yaşanılan aksaklıkların edebiyata nasıl yansıdığı ve onda nasıl yer bulduğu gibi konulara değinilmiş; Ercüment Ekrem'in hikayelerinde mizahı toplumsal bir eleştiri silahı olarak kullandığı sonucuna varılmış ve eserlerinde mizahi anlatımı benimseyen başka yazarların da benzer metotlarla incelenmesine örnek oluşturulmuştur.
Said-i Gülşeni Divanı inceleme-metin

Gülşeniliği, Gülşeni şairleri, Sa'id-i Gülşeni'nin hayatını, sanatını, şiirlerinin din ve tasavvuf açısından incelenmesini ve Divan metnini içeren bu çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında gülşenilik ve Gülşeni şairlerden hareketle şairin içinde yetiştiği muhit ve bu muhitin geleneği konu edinilmiştir. Bu bağlamda giriş; Dede Ömer Rüşeni, İbrahim Gülşeni, Sezayi-yi Gülşeni ve diğer Gülşeni şairlere dair bilgileri kapsar. Birinci bölümde, şiirlerinden ve şiirlerine düştüğü tarihlerden hareketle edinilen bilgiler ışığında hayatı, sanatı ve şairin şiirinde ve görüşlerinde etkili olan kişiler yer alır. İkinci bölümde, Sacid-i Gülşeni'nin ruh ve düşünce dünyasının temelini oluşturan dini-tasavvufi unsurların daha önce yapılan divan tahlillerinin ışığında, sistematik olarak tahlili yapılmıştır. Son bölüm Sacid-i Gülşeni'nin müellif hattı olan Divan'ının çeviri yazılı metninden müteşekkildir.
Nazlı Eray'ın yapıtlarında biyografik öğeler

Öykü, roman ve anı türlerinde yirmiden fazla kitabın yazarı olan Nazlı Eray (d. 1945) Türk edebiyatında fantastik türünün öncülerinden biri olarak tanınmaktadır. Ancak, Eray'ın yapıtlarında biyografik öğelerin de önemli bir yer aldığı görülür. 'Nazlı Eray'ın Yapıtlarında biyografik öğeler' başlıklı tezde, yazarın 23 yapıtındaki biyografik ve otobiyografik öğeler saptandıktan sonra, bu öğelerin Eray'ın özgün edebiyat tarzının oluşumundaki etkisi irdelenmektedir. Tezin 'Nazlı Eray'ın Yapıtlarında Otobiyografik izlekler' başlıklı birinci bölümünde, yazarın İstanbul'da geçirdiği çocukluk ve ergenlik dönemlerine ait otobiyografik bilgilerin elde edilmesi için Aşkı Giyinen Adam ve Deniz Kenarında Pazartesi adlı romanları esas alınmış, diğer kitaplar ise tamamlayıcı metinler olarak kullanılmıştır. Ankara yıllarıyla ilgili otobiyografik boyut ise bütün kitaplarında yinelenen izleklerden faydalanılarak ortaya çıkarılmıştır. Bu bölümde yazarın yapıtlarının yanı sıra söyleşilerinden de yararlanılmıştır. Tezin 'Nazlı Eray'ın Yapıtlarına Biyografik İzlekler' başlıklı ikinci bölümünde yazarın yaşamını dolaylı olarak etkilemiş yakınları ve bazı ünlülerle ilgili biyografik izlekler saptanmış, bunların metinlerin oluşması üstündeki etkisi değerlendirilmiştir. Tezin 'Nazlı Eray'ın Yapıtlarında Özkurmaca' başlıklı üçüncü bölümünde Nazlı Eray'ın yapıtları, kurmaca ve otobiyografik boyutların birleşmesinden oluşan 'özkurmaca' tarzı açısından tartışılmıştır. Yapıtlarının bir yönünü gerçek yaşamına, diğerini ise imgelemine dayandıran Nazlı Eray, ilk yapıtlarından bu yana 'özkurmaca' olarak adlandırılabilecek bir edebiyat anlayışını sürdürmektedir. Biyografi ve otobiyografi türlerinin sınırlarını zorlayan yazar, kendi özgün edebiyat tarzını geliştirerek geniş bir okur kitlesine ulaşmıştır.
Mecmu'a-i Eş'ar inceleme-metin (Hırvatistan İlimler ve Sanatlar Akademisi Arşivi 0846)

Tezimizin konusu olan eser, 19. yüzyılda tertip edilmiş olması kuvvetle muhtemel olan Mecmu'a-i Eş'ar isimli seçme şiirler mecmuasıdır. Mecmu'a-i Eş'ar Hırvatistan İlimler ve Sanatlar Akademisi Arşivi'nde 0846 numarada kayıtlıdır. Eserin mürettibi belli değildir. Eserde 224 adını/mahlasını bildiğimiz ve 122 de kimliğini tespit edemediğimiz toplam 346 şaire ait 918 şiir/şiir parçası yer almaktadır. Eserde yoğun olarak matla, beyit, gazel ve tahmisler yer almaktadır. Eserde bahariyye, mektup, tarih ve vasiyyetname örnekleri de mevcuttur. Mecmua 14 .-19. yüzyıllar arasında yaşamış şairlerin şiirlerini ihtiva etmektedir. Seçilmiş şiirlerin büyük çoğunluğu 18. yüzyıla aittir. Eser pek çok nazire şiiri ihtiva ediyor olması bakımından önemlidir. Eserde müstakil bir bölüm olarak özel başlıklarla belirtilmiş Sultan Süleyman döneminde Bağdat, Bursa, Edirne ve İstanbul'da yaşamış şairlerin, matla ve beyitleri bulunmaktadır. Mecmuada, adına biyografik kaynaklarda rastlamadığımız şairler; şairlerin eserlerinde yer almayan şiirler de yer almaktadır. Çalışmada sırasıyla mecmua ve mecmua geleneği hakkında bilgiler verildikten sonra eserin tertip hususiyetleri göz önüne alınarak tanıtımı yapılmıştır. Mecmuanın içeriği ile ilgili bilgiler mecmualar üzerine yapılan araştırmalar ışığında değerlendirilmiştir. Mecmuanın literatüre katkıları ve edebiyat tarihindeki yeri ortaya konulmuştur. Mecmuanın çeviri yazılı metni verilmiş ve özel adlar dizini yapılmıştır.
20. yüzyıl Kazak şairi Mukagali Makatayev'in sosyal temalı şiirleri

Bu tez, XX. yy. Kazak şairi Mukagali Makatayev'in (1931-1936) sosyal temalı şiirlerini, Türkiye Türkçesine çevirmek ve bu vesileyle şairin yaşadığı dönemin Kazak Türkçesini, başta Türkiye'deki Türkoloji çevresi olmak üzere bilim camiasının hizmetine sunmak için hazırlanmıştır. Mukagali Makatayev, şiirlerinde açıkça görüleceği gibi mensubu olduğu Kazak Türklerinin geleneksel yaşantısıyla Komünist rejimin getirdiği anlayış ve yaşantını; II. Dünya Savaşının - kendi ifadeleriyle Ulu Vatan Savaşı'nın - Kazak insanının ruhi ve toplumsal cephesinde yaptığı tahribatları; tek cepheden bakılınca insanlığın kurtuluş reçetesi olarak görülen komünizmi/ Sovyetleri güçlü bir ifadeyle tasvir etmiştir. Bunu yaparken seleflerinden aldığı Kazak Türkçesini, güçlü gözlemleri şahsi kabiliyeti ile Türkçenin bedii ifade tarzında yüksek bir mertebesine taşımıştır. Bu hizmet ona, Kazak halkı tarafından en çok okunan ve sevilen şair olma mükafatım kazandırmıştır. Tez; 'İçindekiler', 'Özet', 'Summary', 'Önsöz', 'Giriş', 'Kaynaklar', 'Kısaltma lar', 'Transkripsiyon ve Çeviri' ve 'Dizin' olmak üzere dokuz bölümden oluşmaktadır. 'Giriş' bölümünde Kazak Türkçesinin Türk dili içindeki konumuna kısaca değinilmiş, Mukagali Makatayev'in biyografisi verilmiş, tezin konusunun seçiminin gerekçesi açıklanmış, transkripsiyon ve çeviri özellikleri üzerinde durulmuş ve metinden seçilen 90 deyim üzerinde dil incelemesi yapılmıştır. 'Kısaltmalar' bölümüne, okuyucunun tezi rahat anlaması ve değerlendirmesine destek olacak bir kısaltmalar ve işaretler cetveli konmuştur. 'Kaynaklar' bölümünde gerek dipnotlarda belirtilen gerekse tezin hazırlanmasında değişik şekillerde faydalanılan kaynakların listesi konmuştur. Tezin ana gövde metnini oluşturan 'Transkripsiyon ve Çeviri' bölümünde, adı geçen şairin 124 şiirinin transkripsiyonu ve çevirisi yer almaktadır. 'Dizin' bölümünde, metinde geçen isim ve fiillerin çekim eklerinden ayrılmasına göre kodlanarak oluşturulan kelimeler dizini yer almaktadır.
Yaşayan büyük Rus dilinin izahlı sözlüğündeki Türkçe kelimeler

Bu tez çalışmasında 19. yüzyılda Vlidamir DALL tarafından yazılan ve dört ciltten meydana gelen / Tolkoviy Slovar Jivago Velikoruskago Yazıka adlı eserindeki Türkçe kelimeler tespit edilmiştir. Sözlükte tespit edilen kelimeler, sözlüğün yazıldığı 19. yüzyılda Rusların Tatarlarla birlikte yaşarken Türk - Rus münasebetlerinde kültür boyutundaki dil malzemesini ortaya koymaktadır. Sözlükte geçen; sebze ve meyve, renk, inanç, giyim kuşam, eşya, organ, tarım ve hayvancılık, ölçü, sosyal hayat, yiyecek ve içecek, yönetim, bitki ve tahıl, kültür ve medeniyet, askerlik ve kahramanlık, tabiat, alet vb. konulardaki isimler Ruslarla Türkler arasındaki münasebetlerin hangi alanlarda geliştiğini göstermesi bakımından önem teşkil etmektedir. Türk dilinden Rus diline geçmişş olan kelimeleri sıraladığımızda yüzyıllar boyu bu coğrafyayı etkisi altına alan Türk dilinin Rus diline olan etkisinin boyutu ortaya çıkmaktadır. Kaynağı Fars, Arap vb. diller olmasına rağmen kelimelerin konumu itibariyle Türkçeden geçmişş olması da ayrıca önemli bir faktördür.