turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Analysis of regional income inequalities of ceecs and Turkey in the light of EU regional policy instruments

.. öz AVRUPA BİRLİĞl'NİN BÖLGESEL POLİTİKA ARAÇLARI KAPSAMINDA MERKEZİ DOĞU AVRUPA ÜLKELERİ VE TÜRKİYE'NİN BÖLGESEL GELİR FARKLILIKLARININ ANALİZİ Şen, Şener Yüksek Lisans, Şehir ve Bölge Planlama Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Serap Kayasü Haziran 2005, 158 sayfa Bu tez çalışmasının amacı, Türkiye ve Merkezi Doğu Avrupa Ülkerindeki bölgesel gelir düzeyini ve farklılıklarını tespit etmektir. Bu çalışmada, Türkiye'nin 26 yeni NUTS-II bölgesi ile Merkezi Doğu Avrupa Ülkelerinin 49 NUTS-II bölgesi 1995 ve 2001 yıllarına ilişkin satın alma gücü standardına göre kişi basma GDP göstergesi kullanılarak karşılaştırılmaktadır. Bunun yanında, Türkiye'deki bölgesel gelirin artışında ve bölgesel gelir farklılıklarının giderilmesinde AB'nin bir fırsat olup olmadığı; AB'nin genişleme sürecinde gelecekteki AB'nin bölgesel politikası için Türkiye'nin bir tehdit oluşturup oluşturmadığı gibi sorular da tartışılmaktadır. Bu çalışmada, AB-15, AB-25, AB-27 ve Türkiye'nin birliğe katılmasıyla oluşan AB-28 kapsamında bölgesel gelir düzeyi ve bölgesel gelir farklılıkları da incelenmiştir. AB- 15'in 207 NUTS-II bölgeleri, AB-25'in 248 NUTS-II bölgeleri, AB-27'nin 262 NUTS-II bölgeleri ve AB-28'in 288 NUTS-II bölgeleri için satın alma gücü standardına göre 2001 yılına ilişkin kişi basma GDP kullanılarak analizler yapılmıştır. Bölgesel gelir farklılıklarının analizinde en çok bilinen bölgesel eşitsizlik indexleri; Maksimum Minimum Oranı, Değişim Katsayısı, Ortalamaya Bağlı Sapma, ve Theil metodu, kullanılmıştır. Türkiye'nin AB'ne üye olarak kabul edilmesi durumunda; Merkezi Doğu Avrupa Ülkeleri ile Türkiye'nin NUTS-II bölgeleri, AB'nin bölgesel politika araçlarının yardımından yararlanmanın avantajını elde edecekler. Buna karşılık, halen AB üyesi olan üç ülkenin 7 NUTS-II bölgesi; Yunanistan'ın ve Portekiz'in 3 NUTS-II bölgeleri, İspanya'nın bir NUTS-II bölgesi, bu yardımlardan yararlanmaya devam edecekler. Türkiye'nin bu avantajını kullanabilmesi için bölgesel politikasını ve bölgesel kalkınma projelerini AB'nin bölgesel politikası ve mali araçları doğrultusunda 3 Ekim 2005'te başlayacak AB ile müzakere sürecinde uyarlamalıdır.
Kentsel dönüşüm projelerinde yıkım ve temel kazılarında patlatmalı yöntemin kullanılabilirliği

Kentsel dönüşüm; bir kentin yaşam konforunu, arttırma, afet risklerine karşı güçlendirme, yeni yaşam alanları yaratma, alt yapı tesisleri oluşturma vb. amaçlarla dünya çapında gerçekleştirilen bir tür modernizasyon işlemidir. Türkiye'de kentsel dönüşüm projeleri, son yıllarda hız kazanmıştır. Mevcut yapıların yıkılması, yeni yapıların inşa edilebilmesi için, temel ve altyapı kazılarının yapılması kentsel dönüşüm projelerinin önemli kısımlarındandır. Yapıların yıkılması ile temel ve altyapı kazılarında birçok yöntem kullanılmaktadır. Patlatmalı ve mekanik yıkım ve kazı yöntemleri bu yöntemlerden ikisidir. Bu tez kapsamında, kentsel dönüşüm projelerinde; patlatmalı bina yıkımı ile patlatmalı temel ve altyapı kazısı yöntemlerinin kullanılabilirliği incelenmiştir. Patlatmalı yöntemler incelenirken, söz konusu işlerde en sık kullanılan yöntem olan, makinalı yıkım ve kazı yöntemi karşılaştırmada kullanılmıştır. Karşılaştırma süre ve maliyet açısından değerlendirilerek, patlatmalı ve makinalı yöntemin, birbirlerine göre avantaj ve dezavantajları değerlendirilmiştir.
Impact of shopping centers on the fragmentation of the city center

Bu çalışma kent merkezlerinin çözülme süreci üzerinde yoğunlaşmaktadır. Bu çalışma çözülme sürecini yaratan koşulların sadece planlama kararları ya da zayıf bir planlama çerçevesi sonucu oluşmadığını ileri sürmektedir. Yerel ve küresel ekonomik ve sosyal koşullar da kent merkezlerinin çözülme sürecin var olmasına imkan sağlamışlardır. Çözülme süreçleri yatırımcılar, kentsel idari birimler ve merkezi hükümetlerin desteği ile oluşmuşlardır. Bu bağlamda, bu çalışma kent merkezlerinin çözülme sürecinde perakende sektörünün ademi merkeziyeti üzerinde odaklanmaktadırBu çalışma temel olarak Ankara kent merkezinin çözülme sürecinin değişen ekonomik yapı ve belirli ekonomik şartlar altında oluşmuş karar verme süreçlerinin bir sonucu olduğunu organize perakendecilerin ademi merkeziyetine odaklanarak ortaya koymaktadır. Bu çerçeve kapsamında çözülme sürecini gösterebilmek için üç farklı yöntem kullanılmıştır. Bunlardan bir tanesi Ankara'nın mekansal yapısını ve dönüşümünü irdelerken, diğeri kamusal yapıların kentteki yer değiştirme süreçlerini araştırmış ve sonuncusu Armada Alışveriş Merkezi özelinde kent merkezlerinin çözülme sürecinde organize perakendeciliğin etkilerini sorgulamıştır. Tarihi ve coğrafi araştırmalar olan ilk iki yöntem bu çözülme sürecinin nasıl oluştuğunu açıklarken, ampirik bir çalışma olan son yöntem ise bu sürecin nicel yönlerini ortaya çıkarmaktadır. Sonuç olarak bu çalışma ile kent merkezindeki değişim ve çözülme süreci belirli ekonomik ve sosyal yapı içerisinde yerel ve merkezi yönetimler, ve yatırımcı bağlamında ortaya konmuştur.
Özürlüler için tasarımda erişebilir ve yaşanabilir yaya mekanları: Ankara-Kızılay merkez yaya bölgesinde Sakarya Caddesi yaya mekanı örneklemesi

Bu çalışmada, özürlülerin kent içerisindeki yaşam zorluklan ve gereksinimleri vurgulanarak, özürlüler için tasarımda, yaya mekanları ele alınarak, bu mekanlarda yapılacak olan düzenlemelerin neler olabileceği ortaya konmaktadır. Araştırma sırasında, özürlülerin Ankara Kızılay Yaya Bölgesi'ndeki Sakarya Caddesi yaya mekanındaki durumları incelenmiştir. Buna göre araştırma sonucunda, ülkemizdeki sayılan yaklaşık olarak 7-8 Milyon olan özürlülerin, kentsel yaşam içerisinde, tüm kentsel mekanlarda fiziksel, sosyal, ekonomik, yasal, politik, sağlıksal, eğitimsel, vb. birçok sorunları bulunduğu görülmüştür. Bedensel ve/veya ortopedik, görme, işitme, konuşma, zihinsel ve ruhsal-duygusal özürlü insanlarımızın, ayrıca yaşlıların, çocukların, kısıtlı insanların özellikle fiziki mekana ulaşma, mekanı kullanma ve mekandan ayrılma konularında, erişilebilirlik açısından sınırlılıkları bulunmaktadır. Bu bağlamda bedensel ve görme özürlülerin problemleri araştırılmış ve mekansal ölçekte bir sonuca gidilmeye çalışılmıştır.
Karma kullanımlı projelerdeki AVM'lerin sürdürülebilirlik çerçevesinde performanslarının ölçülmesine yönelik bir yöntem önerisi: İstanbul örneği

Küresel ölçekte alışveriş merkezlerinin tarihsel gelişim süreci incelendiğinde ticaret alanlarının alışveriş merkezlerine dönüşüm süreçlerinin ilk adımlarının Avrupa'da atıldığı görülmekle birlikte, günümüz AVM'lerinin ilk örneklerinin ise Amerika'da ortaya çıktığı ve kısa bir süre içerisinde tüm dünyaya hızla yayıldığı bilinmektedir. Türkiye'de ise 1980'li yıllara gelindiğinde, liberal ekonomik politikaların benimsenmesi ve ekonominin yabancı sermayeye açılmasıyla birlikte tüketicilerin ithal mallara olan ilgisi artmış, bu ürünlerin bulunduğu alışveriş merkezlerine ihtiyaç duyulmuştur. Türkiye'de 2008- 2009 küresel finans krizi döneminde dahi açılan AVM sayısının fazlalığı (70 adet) AVM gelişim hızının ipuçlarını vermektedir. Fakat öte yandan, yeni açılan AVM'ler kadar kapanan ve/veya işlevsiz hale gelen AVM sayısının arttığı da gözlemlenmektedir. Bu nedenle büyük ölçekte yatırım gerektirmesi ve tüm kent ve kentliler için karşılıklı bir etkileşim içeren önemli bir karar olması sebebiyle AVM'lerin sürdürülebilir bir çerçevede performanslarının ölçümü oldukça önemlidir. İncelenen literatürdeki makro ve mikro ölçekteki performans göstergelerinin bütüncül bir yaklaşımla ele alınması sonucu farklı boyutlarda ortaya konan 107 tane performans göstergesine Temel Bileşenler Analizi uygulanmış ve bu analiz sonucunda performans göstergeleri endeks skorları tablosu oluşturulmuştur ve bu skorların mekansal analizi yapılmıştır. Bu endeks tablosuna göre incelendiğinde 81 AVM'nin 45 tanesi negatif, 36 tanesi ise pozitif değerde bir performans skoru almıştır. Karma kullanımlı projeler içerisinde bulunan 17 tane AVM'nin ise sadece 10 tanesi pozitif performans skor değeri almıştır. Bu durum bir AVM'nin sürdürülebilir olabilmesi için sadece karma kullanımlı projeler içerisinde yer almasının yetmediğini aynı zamanda makro ve mikro ölçekte belirlenen performans göstergelerinin bütüncül bir yaklaşımla ele alınması sonucunda sürdürülebilirliğinin sağlanabileceği hipotezini doğrulamaktadır.
İstanbul tarihi saray bahçelerinin restorasyon ilkelerinin saptanması

Osmanlı bahçelerinin biçimlenmesi, dönemin yaşayış tarzından, sanatsal-kültürel yapısına kadar birçok faktörlerin etkisiyle tarihsel süreç içinde değişmiş ve gelişmiştir. Osmanlı bahçe sanatının bu değişim ve gelişiminin en iyi biçimde gözlendiği İstanbul, nasıl önemli bir iş ve kültür merkezi ise, tarihi yapılan ve alanları ile de tarihi bir şehirdir. Bugün İstanbul' da saray, köşk ve kasırlar, kentin özenle seçilmiş yerlerinde geniş yeşil çevreleri, içlerindeki birbirinden ilginç özlü özelliklerle yüklü sanat ürünleriyle, günümüzde geçmişşle gelecek arasında sağlıklı bağ kurmak için en güçlü çıkış noktalan olarak gözükmektedirler. Ancak ne yazık ki, bu tarihi ortamı oluşturan yapılar ve alanlar hızla kaybolmakta, yeni düzenlemeler eskisine zarar vermekte, yeterli doküman ve belgeler olmadığı taktirde de yok olmaktadır. İstanbul'daki 19. yüzyıl saray bahçeleri ile ilgili belgelerin dağınık bir halde bulunması ve bu az sayıdaki belgelerin korunamayıp yok olması sonucu, kentin tarihi kimliği zarar görmekte, ileride yapılabilecek restorasyon ve bakım çalışmalarına veri bulunması zorlaşmakta, dolayısıyla tarihi turizm çok büyük kayıplar vermektedir. Bu çalışmada; özellikle 19. yüzyıl saray ve bahçeleriyle ilgili hem dağınık halde bulunan bilgilerin bir araya getirilmesine çalışılmış, hem de Osmanlı bahçe sanatının gelişimi, bahçe anlayışının tüm dünyada doğup geliştiği saray bahçeleri kapsamı içinde, özellikle istanbul boyutunda incelenmiş, bu saray bahçelerinin peyzaj mimarisi açısından irdelenmesi yapılarak, karşılaşılan sorunlar ortaya konulmuştur. Araştırmada, incelenen 19. yüzyıl İstanbul tarihi saray bahçeleri örneklerinden yola çıkarak; bu alanların yaşayan kültür mirası olarak değişmeden gelecek nesillere bırakılması için, elde edilen bütün bilgiler ışığında, özellikle bahçelerinin maruz kaldıklan tehlikelere karşı korunarak süreldilMerinin sağlanması gerektiği saptanmıştır.
Kentsel koruma yaklaşımlarında kentsel kimliğin korunması, Isparta örneği

Bu çalışmada, kentsel koruma yaklaşımı sadece tarihi, kültürel ve doğal değerlerin korunması olarak ele alınmayıp, aynı zamanda, kentlerin geçmişşlerinden geleceklerine süreklilik sağlayan, tarihsel gelişme sürecinde elde ettikleri kentsel kimliğin yaşatılması ve korunması ile bütünleşmesini sağlamak gerekliliği üzerinde durulmuştur. Kentsel koruma ve kentsel kimlik kavramlarının tanımları yapılmış, kentsel korumayı gerektiren nedenlerin neler olduğu ve Türkiye'de, koruma anlayışının ve mevzuatının gelişimi kısaca tarihsel süreç içinde incelenmiştir. Daha sonra, kentsel koruma alanlarında ortaya çıkan sorunlar belli bir sistem içinde incelenmiş ve bu sorunların bir örnek alan içinde nasıl ortaya çıktığı araştırılmıştır. Ayrıca bu sorunların çözümlerinin neler olabileceği konusunda yardımcı olabilecek bir çalışma için, koruma-geliştirme-değerlendirme sürecinde, son yıllarda olduğu gibi kendi kaderine terk edilen İsparta kentsel sit alanı yeniden ele alınmıştır. İsparta kent bütününe ve sit alanına ilişkin gerekli araştırma ve incelemeler yapılmış ve son zamanlarda giderek yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kalan İsparta kentsel kimliğinin bu alanda yeniden canlandırılmasını sağlamak için, yerinde yapılan anketler, görüşmeler, araştırmalar ve incelemeler doğrultusunda bir koruma-geliştirme-değerlendirme uygulaması yapılmıştır. IX
Kentleşme sürecinin su havzalarındaki yerleşmelere etkisi: Samandıra örneği

Türkiye'de 1950'Ii yıllardan itibaren karşı karşıya kalman hızlı kentleşme süreci, kent mekan dokusu üzerinde her geçen yıl artan oranda tahribe yol açmaktadır. İstanbul ise bu süreç boyunca tahribin en yoğun yaşandığı yerleşim olarak önemli bir yer teşkil etmektedir. Sadece Türkiye'nin değil, dünyanın sayılı kentlerinden biri olarak uluslararası bir değere sahip olan İstanbul'un fiziksel, sosyo-ekonomik, ekolojik, teknik, yasal ve yönetimsel sorunları her geçen gün daha da büyümeye devam etmektedir. Plansız ve altyapısız bir şekilde gelişimini sürdürmeye devam eden İstanbul, on milyonu aşkın nüfusu ile bugün artık sorunlar yumağı haline gelmiştir. Son yıllarda bu sorunlar içerisinde İçme ve Kullanma Suyu Kaynaklarındaki kirlenme önemli bir yer işgal etmektedir. Giderek artan nüfusun gereksinimini karşılamaktan uzaklaşan ve hızla kirlenmeye devam eden bu kaynaklar, konunun özel bir önem taşımasına yol açmaktadır. 1980'li yıllarda birçok gelişmekte olan ülkede olduğu gibi ülkemizde de yaşanan artan nüfus ve konut için elverişli arsa arzının azalması sonucunda, barınma ihtiyacını karşılamaya yönelik yasa dışı gelişmeler kentlerin ekolojik yönden hassas bölgelerine de kaymıştır. İstanbul'daki su havzaları da bu kontrolsüz yayılmanın olumsuz yansımalarının yaşandığı en önemli yerlerden biri olma özelliğini taşımaktadır. İstanbul'a su temin eden kaynaklar içerisinde %31. 8 gibi önemli bir orana sahip olan Ömerli Havzası'da üzerindeki yerleşmelerin yoğun baskısı nedeni ile tehlike sinyalleri vermektedir. Havza'da yer alan plansız yerleşmeler ve sanayi tesisleri makro ve mikro ölçekte Ömerli Havzası'nda ciddi çevre sorunları yaratmaktadır. İstanbul'un can damarlarından birisi olan 150 milyon metreküp kapasiteli Ömerli Havzası, çevresindeki 600 bini aşkın insan ve 261 fabrika ile yoğun bir kirlilik tehtidi altındadır. Samandıra'daki yoğun yapılaşmanın da etkili olduğu bu nüfus artışı doyum seviyesine ulaşıncaya kadar, plansız kentleşme baskısı altındaki Ömerli Havzası'nın bir çamur gölü haline gelmesi beklenmektedir. Havza üzerinde on yedisi uzak, dört tanesi orta, dört tanesi mutlak, iki tanesi kısa koruma kuşağında olmak üzere toplam yirmi yedi yerleşim birimi bulunmaktadır. Gittikçe kontrolü imkansızlaşan nicel büyümeler gösteren bu yerleşmeler havza ekosistemi üzerinde olumsuz yönde önemli rol oynamaktadır. Ömerli Havzası uzun koruma kuşağında yer alan ve kamu arazilerinin işgal edilmesi yolu ile ortaya çıkan Samandıra'da, havza içerisinde gerek barındırdığı sanayi tesisleri, gerekse yoğun yapılaşma potansiyeli nedeni ile acil tedbirler alınması gereken yerleşimlerden birini oluşturmaktadır. Gerek Havza'da yaşayanların, gerekse İstanbul halkının sağlığı için 'kendi başına buyruk' bir gelişim gösteren ve metropoliten alanın bütüncül çıkarlarına ters düşen böylesi bir yapılaşmanın gerçekleştiği Samandıra'nın ve Havza'da yer alan diğer yoğun yapılaşmanın görüldüğü yerlerin kontrol altına alınması gerekmektedir. IX
Designing urban space with the tolls of the development legislation

ÖZ İMAR MEVZUATININ ARAÇLARIYLA KENT MEKANINI TASARLAMAK BAŞ, Yener Aralık 2003, 138 sayfa 1960'lardan bu yana kentsel tasarımın kapsamı kentin biçimlenme sürecini bir bütün olarak kapsayacak şekilde genişlemiştir. Bu açıdan kentsel kodlama, planlama ve tasarım süreçlerim bütünleştiren bir düzenek olarak kentsel planlamanın ayrı bir dalı haline gelmiştir. Böylece tasarım kontrolü özellikle batı ülkelerinde, kentsel gelişimi kontrol eden yasal sistemlerin çok önemli bir parçası olmuştur. Türkiye'de imar mevzuatının bir kentsel kodlama sistemi olarak kentsel tasarım ve tasarım kontrolü açısından çeşitli sorunlar içermesine rağmen kent biçiminin kontrolünde makro ölçekten mikro ölçeğe kadar uzanan önemli araçlar sunduğu söylenebilir. Bu çalışmanın amacı imar mevzuatının bir tasarım kontrol sistemi olarak yeteneklerini ve eksikliklerini incelemektir. Türkiye'de planlı kent alanları için en çok dile getirilen eleştiri apartmanlaşma olarak adlandırılan ve kent mekanlarının giderek aynılaşmasına yol açan süreç sonucunda mekansal çeşitliliğin ve yerleşmelerin özgün karakterlerinin yok olmasıdır. Bu sorun temelde planlama sürecinden kentsel tasarınım dışlanmasıyla ilişkilidir. Türkiye'deki planlama yaklaşımı kentsel tasarıma ilişkin kaygılan göz ardı ederek yalnızca mülkiyetin yeniden düzenlenmesine yönelmiştir. Dolayısıyla sorun mevzuattan kaynaklanan teknik bir hatanın ötesinde, yasal araçların sunduğu olanakların değerlendirilmesinin bir sonucudur. Ancak, yasal araçlar kentsel tasarımın ölçütlerini ön plana alan bir yaklaşım içinde etkin olarak kullanıldığı durumda, kent mekanın çeşitliliği ve zenginliği açısından daha yeterli mekanlar yaratmak mümkün olabilir. Çalışmada sınanan temel önerme budur. Bu çerçevede, ilk olarak kentsel kodlama ve tasarım arasındaki ilişki tarihsel gelişimi içinde incelenmiş ve tasarım kontrol kademelenmesi için bir model tanımlanmıştır. Daha sonra bu model çerçevesinde Türkiye'deki imar mevzuatı değerlendirilmiştir. Son olarak mekanın egemenlik bölgesi kademelenmesi bir tasarım kriteri olarak ele alınmış ve yasal araçların bu kademelenmedeki kritik elemanlar olan geçiş alanlarının kontrolündeki yeterliliği sınanmıştır.
Küçük ve orta ölçekli işletmeler: İstanbul'da dokuma, giyim eşyası ve deri sanayi sektöründe mikro firmaların mekansal dağılımı

Bu çalışmanın amacı, İstanbul Sanayi Odası'na bağlı İstanbul ve ilçelerinde dokuma, giyim eşyası ve deri sanayinde mikro firmalar arasında istihdam, yer seçimi kararlan ve nicel-nitel ağ ilişkilerini analiz etmek ve değerlendirmektir. Bu çalışma altı bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde amaç, hedef ve yöntem açıklanmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde, küçük ve orta ölçekli işletmelerle ilgili Türkiye'de ve dünyada genel kavram ve tanımlara yer verilmiş, makro-mikro ekonomik dengelerdeki ve küreselleşme sürecindeki yerinden bahsedilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde Avrupa Birliği'nde küçük ve orta ölçekli işletme tanımları, önemi belirtilmiş, Birliğin girişimcilik politikasından bahsedilmiştir. Çalışmanın dördüncü bölümünde Türkiye'de küçük ve orta ölçekli işletmelerin yeri, önemi, Avrupa Birliği'ne uyumu, imalat sanayinde işletmelerin sektörel bazda dağılımı, işyeri, istihdam, katma değer ve teşvik belgesindeki payları incelenmiştir. Çalışmanın beşinci bölümünde ise İstanbul'da İSO'ya kayıtlı imalat sanayi içinde dokuma, giyim eşyası ve deri sanayi sektöründeki mikro firmaların istihdama göre dağılımı, alt sektörlerdeki işgücü-işyeri dağılımı, ilçelerdeki işgücü - işyeri dağılımı, firmaların arasındaki nitel ve nicel bağlan incelenmiştir. Altıncı ve son bölümde ise elde edilen veriler doğrultusunda sonuçlar özetlenmiş, öneriler sunulmuştur.
Otopark etüt metodolojisi için gerçek zamanlı saha araştırma sisteminin tasarımı ve uygulama örnekleri

Herhangi bir yapının inşasından önce yapılmakta olan birçok trafik etüdü vardır. Bunlardan biri de otopark etüdüdür. Bu çalışmanın temel amacı, yapılacak olan otopark konum seçimi ve kurulumu süreçleri içerisinde başlangıç olarak yapılması gerekenlerin neler olduğunu belirlemek ve otopark etütü içeriğini zenginleştirerek daha doğru kararlar alabilmemizi sağlayacak verileri toplamayı sağlamaktır. Bu çalışmanın ikinci amacı ise etüt uygulamalarının sahada standart olarak uygulanmasının sağlanması, raporlanması, gerçek zamanlı görüntülenebilmesi ve yakın gelecekte oluşturulacak olan trafik güncel verilerini içeren ve sürekli güncellenen trafik veri merkezine entegrasyonun sağlanabilmesi sürecinin hızlandırılması amacıyla bir çözümün geliştirilmesidir. Günümüze kadar yapılan çalışmalarda görülen temel eksiklikler, toplanan veri türleri sayısının az olması sonucu karar verme sürecinde bazı belirsizlikler oluşturması, zaman verilerinin hassasiyetinin düşüklüğü, elektronik ortama aktarılma gibi ek bir sürecin olması, arşivlenmesi için insan gücü ve geniş yerlere ihtiyaç duyulması, işlenmesi ve raporlanmasındaki zorluklar olarak sıralanabilir. Bu çalışmada, önceki otopark etüdü yöntemleri; eklenen ölçüm kriterleri ve AZAK analizinin geliştirilmesi ile daha anlamlı ve güçlü hale getirildi. Ayrıca iletişim teknolojilerindeki gelişmelerden faydalanarak bu ölçümlerin daha kesin, gerçek zamanlı raporlanabilir ve izlenebilir olması ve elektronik ortamda depolanabilmesi için bir saha araştırma sistemi geliştirildi.
Yaratıcılık ve kamusal alanın dönüşümü Urla Sanat Sokağı örneği

Kamusal alanı anlayabilmek adına meydanların, parkların, cadde ve sokakların kullanım şekillerini, yer oluşturma modellerinin potansiyellerini ve toplumsal değerlerini anlamak gerekir. Bu doğrultuda sokağı bir kamusal alan modeli olarak ele almak, 'kamusal alan' kavramının toplumda bulduğu karşılığı görmek adına faydalı olacaktır. Günümüzde sokak, çoğunlukla ulaşım odaklı kullanılan bir kamusal alandır. Oysa geçmişş deneyimler sokağın birçok kamusal etkinliğe ev sahipliği yapabildiğini ortaya koymaktadır. Pazarlar, kutlamalar, yürüyüşler gibi birçok etkinlik sokakta gerçekleştirilmekte ve sokak bu etkinliklerle anlamlı bir yere dönüşmektedir. Bu dönüşümün etkenlerinden birisi olarak sanatın sokağı nasıl dönüştürdüğü ve sokağın kamusal değerini nasıl etkilediği çalışma alanı olarak seçilen Urla Sanat Sokağı üzerinden okunmaya çalışılmış ve Urla Sanat Sokağı'nın yer oluşturma ve kamusal alanın dönüşümü yönünden nasıl bir örnek teşkil ettiği ve bu örneğin geliştirilebilir ve yaygınlaştırılabilir bir örnek olup olmadığı üzerine değerlendirmeler yapılmıştır.
İstanbul tarihi yarımada parklarının kentsel mekan kalitesi açısından değerlendirilmesi

Kentin varlığını oluşturan ögelerin başında gelen kentliler, modern çağın değişen değişen sosyo-ekonomik yapısı içerisinde çalışma, alışveriş, eğitim, sağlık gibi eylemlerinin gerçekleşmesinde kullandıkları ulaşım aktivitesiyle birlikte günlük yaşamlarındaki stres ve sıkıntıdan uzaklaşmak için yaşamlarını sürdürdükleri kentlerin sosyal donatı alanlarından olan kentsel açık ve yeşil alanlarda ruhsal ve fiziksel olarak rahatlamakta, toplumsal ilişkiler kurarak sosyalleşmekte ve kentin kaos ortamından uzaklaşmaktadırlar. Kentsel açık ve yeşil alanların kentlilere sunduğu aktif kullanım alanı olarak parklar; kentlilere sundukları çeşitli sosyal, kültürel ve fiziksel aktivite olanakları ve bu mekansal düzenlemelerin bakımı ve yönetiminin sonucunda kişilerde bıraktığı algının temelinde, parkların mekan kalitesinin değişimleri etkili olmaktadır. Araştırma kapsamında seçilen Tarihi Yarımada da bulunan Fatih İlçesinin tarihsel ve kültürel birikimi yanında süreç içinde şekillenen mevcut kentsel profilinin özellikle son dönemlerde politik, kültürel, ekonomik ve iç-dış göç etkileri ile yaşadığı kimlik değişiminin yarattığı mekansal dönüşümü gözlemlenmiş olup, bu dönüşümün ilçede bulunan muhtelif kentsel park alanlarında yarattığı mekan kalitesi farklılıklarının incelenmesi amacıyla literatür araştırmaları sonucunda belirlenen kalite kriterleri mesleki gözlem ve anket çalışmaları ile ortaya konulmaya çalışılmıştır. Kamusal mekan kalite kriterlerinin belirlenmesi noktasında oluşturulan hipotezlerin sınanması için ilçenin sosyo-ekonomik ve park kullanım çeşitlilikleri ile fonksiyonel farklılıkları öngörülerek muhtelif 5 ayrı noktadan seçilen park alanlarını kullanan 319 katılımcıya demografik ve dış mekan kalite kriterlerine ilişkin 35 adet soru sorulmuştur. Anket sonuçları, SPSS programında frekans analizleri ve ki-kare anlamlılık testleri ile değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda parkların fiziksel alt yapısına ve konumuna göre kullanıcıların memnuniyetleri ve tepkilerinin değiştiği, demografik farklılıkların ve genel kalite kriterleri üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Kalite kriterleri standartlarının kullanıcıların kaliteli park algılarıyla ilişkili olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sırasında yürütülen mekansal gözlem çalışması ile kullanıcı anket sonuçları büyük ölçüde birbirleriyle örtüşür nitelikte değerler vermektedir.