Çocukluk çağında koroziv madde alımının değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: Koroziv madde alımına bağlı özofagus yanıkları yüksek morbidite ve mortalite oranları nedeniyle çocukluk çağının önemli bir sağlık problemidir. Koroziv özofajitin tedavisi yıllar içinde gelişme gösterse de üzerinde fikir birliği oluşmuş bir tedavi seçeneği yoktur. Bu çalışma ile çocukluk çağındaki koroziv madde alımlarına ait bilimsel verileri ortaya koymayı ve önlenebilir özellikte olduğuna vurgu yapılan bu tip kazalara karşı gerekli toplumsal duyarlılığın sağlanmasına katkı sunmayı amaçladık. Materyal-Metod: Biz bu çalışmada Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi Kliniğimize Haziran 2005 - Aralık 2010 tarihleri arasında koroziv madde alımı nedeni ile başvuran ve yatarak takip ve tedavisi yapılan 0-15 yaş aralığındaki 158 çocuk hastayı yaş, cinsiyet, sosyal ve demografik açıdan gözden geçirdik. Bulgular: Hastaların 97'si erkek (%61,4) ve 61'i kız (%38,6) idi. Olguların yaş ortalaması 4,07 2, 7 olarak saptandı. Koroziv madde alımı en fazla (%58) 0-3 yaş gurubunda ve ikinci sıklıkta (%26) 3-6 yaş gurubunda görüldü. Her yaşta en sık içilen koroziv madde çamaşır suyu olarak saptandı. Olguların %36,1'inde içilen koroziv madde miktarı bilinmemekteydi. Koroziv maddenin içildiği kap sorgulandığında (%47.5) ile en kalabalık grubu koroziv maddeyi çay bardağından içen olguların oluşturduğu tespit edildi. %39,2'sinin koroziv maddeyi kendi kabından içtiği tespit edildi. Bu tip kazaların %89'unun ev içinde gerçekleştiği saptandı. Olguların %52,7'sinin koroziv maddeyi susuzluğunu gidermek için; %1'inin intihar amaçlı içtiği tespit edildi. Olguların %96,1'i koroziv maddeyi kendi içtiği saptandı. Olguların %73,2'si hasta yakının şüphesi ile hastaneye getirildiler. Olguların %89,8'ine hastaneye getilmeden önce bir ilk müdahale yapıldığı saptandı. Olguların %86, 7 sinin ilk 24 saatte hastaneye başvurdukları tespit edildi. %72'sinde ilk fizik muayene normal olarak saptandı. Akut dönem olarak değerlendirdiğimiz ilk 3 gün boyunca oral alımını kestiğimiz olgulara intravenöz mayi verildi. Olgularımızın tümüne proflaktik amaçla antibiyotik tedavisi başlandı. Belirgin semptomları olan ve özofagoskobide pozitif bulgular saptanan 26 olguda tedaviye steroid de eklendi. 26 hastaya özofagoskopi yapıldı. Yedi hastada mukozal ödem ve hiperemi 1 hastada yüzeyel ülserler saptandı. Ortalama hastanede kalış süresi 73,82 25,77 saat olarak gerçekleşti. Olguların %82,3'ü (n:130) semptomlarının gerileyip kaybolmasını takiben poliklinik kontrolümüze devam etmek üzere ve 21. günde de özofagografi çekilmesi planlanarak şifa ile taburcu edildi. 28 olgu ise hastanede tedavinin herhangi bir aşamasında tedaviyi reddederek kliniği terk etmek suretiyle takipten çıktı. Özofagografi sonucu ile polikliniğimize başvuran 61 olgunun 3'ünde değişik derecelerde striktür tespit edildi. Olguların %83,5'inin (n:132) il merkezinde yaşadığı saptandı. %76'sının kendine ait bir evde oturduğu saptandı. Olguların %83'ünün aynı hanede 5 kişiden fazla insanın barındığı kalabalık ailelerden geldiği tespit edildi. %35 (n:54) olguda anne-baba akrabalığı olduğu tespit edildi. Annelerin % 45 ,6'sı babaların %14'ü okuryazar değildi. Annelerin %95'i babaların %8,9'u çalışmamaktadır. Ailelerin %87,5'inin 1000 Tl' nin altında bir gelirle yaşadığı saptandı.