turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Transfer fiyatlandırması

Dünya piyasalarının her geçen gün biraz daha küreselleşmesi ile transfer fiyatlandırması konusu uluslararası vergi uyuşmazlıklarının önemli nedenlerinden biri haline gelmiştir. Son yıllarda, daha fazla sayıdaki ülkenin vergi otoriteleri transfer fiyatlandırması yoluyla vergi gelirlerinin azaltılmasını önlemek amacıyla bu konuya eğilmeye başlamışlardır. 1997- 2007 sürecinde açıkça göze çarpan sonuç, transfer fiyatlandırmasına ilişkin olarak şirketlerden belge isteyen ülke sayısının 6'dan 40'a kadar yükselmiş olmasıdır. Transfer fiyatlandırması konusunda ülkelerin farklı vergi düzenlemeleri ve uygulamaları nedeniyle vergi otoriteleri ve Çokuluslu Şirketler zorluklarla karşılaşabilmektedirler. Son yirmi yılda dünya ekonomisine yön veren ülkelerin vergi otoritelerince Çokuluslu Şirketlere karşı transfer fiyatlandırması yoluyla düşük vergi ödedikleri gerekçesiyle açılan çok sayıda dava olmuştur. Küreselleşme ile birlikte uluslararası ticaretin boyutu hızla artmaya devam etmektedir. Bu durum uluslararası vergi hukuku alanına giren ekonomik faaliyetlerin artmasına neden olmuştur. Ülkelerin sahip olduğu vergilendirme yetkilerinin çakışması vergi sistemlerine yeni düzenlemeler getirilmesini zorunlu hale getirmiştir. Türk Vergi Sistemine dahil edilen transfer fiyatlandırması bu düzenlemelerden biridir. Ulusal ve uluslararası işlemleri konu olan transfer fiyatlandırması uygulaması Kurumlar Vergisi Kanunu'nda ve Gelir Vergisi Kanunu'nda yerini almıştır. Bu çalışmanın amacı, transfer fiyatlandırması uygulamasının önemi ve boyutlarını irdelemek, uygulamada karşılaşılan sorunları değerlendirerek yapılması gerekenleri saptamak. Bu bilgiler ışığında ülkemizde yasanın uygulanması sırasında ortaya çıkabilecek sorunları belirleyerek olası çözüm yollarını ortaya koymaktır.
MTK ile karşılaştırmalı olarak HMK hükümlerine göre hakem kararlarının iptali

Tahkim, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği konulara ilişkin uyuşmazlıkların hakemler eliyle çözümlenmesini ifade eden bir müessese olup hakemler tarafından verilen kararlara karşı başvurulabilecek hukuki yol, belirli sebeplerin varlığı halinde, iptal davası açmaktan ibarettir. 'MTK ile Karşılaştırmalı Olarak HMK Hükümlerine Göre Hakem Kararlarının İptali' isimli bu çalışmamızda iptal davası (HMK m. 439) ele alınmış olup öncelikle tahkim ve hakem kararı kavramları üzerinde durulmuş, HMK ve MTK hükümleri çerçevesinde verilen hakem kararlarının iptali talebiyle açılacak iptal davalarına ilişkin usul hükümleri, iptal sebepleri, iptal davası neticesinde verilebilecek kararlar, bu kararların sonuçları, bu kararlara karşı öngörülen kanun yolları ve hakem kararlarının icrası karşılaştırmalı olarak incelenmiş, tartışmalı konularda doktrin ve Yargıtay görüşleri ortaya konulmaya çalışılmış, yeri geldiğinde kişisel görüşlerimize de yer verilmiştir.
HMK madde 84 kapsamında teminat gösterilecek haller

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 84 vd.'nda düzenlenen teminat gösterme yükümlüğü, yükümlüğü doğuran haller, yükümlüğü ortadan kaldıran haller ve bu çerçevede açıklanmaya ihtiyaç duyulan kavramlar bu çalışmada ele alınmıştır. Çalışma kapsamında kişilerin hak arama özgürlüklerine istisnai olarak getirilen teminat gösterme yükümlülüğü, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu bakımından belli ölçülerde değerlendirilmiştir. Kişilerin, hak arama özgürlüklerine istisnai olarak getirilen, teminat gösterme yükümlülüğünü açıklarken, çalışma kapsamında önem arz eden mutad mesken kavramı da mümkün olduğu ölçüde açıklanmıştır. Mutad mesken kavramı milletlerarası özel hukuk ile bağlanma noktası olmakla birlikte, kavramın milletlerarası sözleşmelerde ve iç hukuklarda tanımı yapılmış değildir. Mutad mesken, halen belirli ve kesin bir tanımının yapılmamış olması sebebiyle doktrin ve uygulamada farklı görüş ve yorumlara açık bir kavram konumundadır. Kaynaklar ışığında mutad mesken kavramı irdelenirken, HMK'nın bakış açısı da dikkate alınarak değerlendirilmiştir. Mutad mesken kavramını açıklarken, unsurlarını ve kavram ile ilişkili olan yerleşim yeri, çocuğun mutad meskeni, tüzel kişilerin durumu da çalışma içeresinde açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmanın devamında bir diğer teminat gösterme yükümlülüğü olan ödeme güçlüğü halinin hem kanun çerçevesinde sayılan halleri hem de sınırlı sayıda ele alınmamış olan ödeme güçlüğü halini meydana getiren diğer halleri değerlendirilmiştir. Diğer taraftan teminat gösterme yükümlülüğünden muafiyet sağlayan haller, teminat gösterme yükümlülüğü ile sağlanan hukuki menfaatin kapsam ve niteliği, nihayetinde de uygulamaya değinilmiştir.
Anonim ortaklık payının rehin ve hapis haklarına konu olması

Anonim ortaklıklar, sermayesi belirli ve paylara bölünmüş bir şirket türüdür. Anonim ortaklık sermayesinin paylara bölünmüş olması payın tek başına hukuki işlemlere konu olmasını mümkün kılmakta, bu durum payın ekonomik hayatta birçok farklı şekilde ve amaç için kullanılmasına da olanak sağlamaktadır. Çalışmamızda, uygulamada bir alacağın teminat altına alınması amacıyla sıklıkla başvurulan rehin ve hapis haklarının anonim ortaklık payı üzerinde tesis edilmesi incelenmiştir. Rehin hakkı, bir alacağın teminat altına alınması amacıyla uygulamada sıklıkla başvurulan bir kurumdur. Anonim ortaklık payları ise rehnedilmelerindeki ve paraya çevrilmelerindeki kolaylıklar sebebiyle rehin hakkına konu edinmektedirler. Rehin hakkı, sahibine, teminat altına alınan alacağın ödenmemesi durumunda rehin konusunu paraya çevirtme ve bu paradan alacağını karşılama yetkisi vermektedir. Rehin hakkı sahibinin rehin konusunu kullanma ve semerelerinden yararlanma yetkisi ise bulunmamaktadır. Hapis hakkı ise doktrinde kanuni rehin hakkı olarak ifade edilmektedir. Kanuni şartlarının gerçekleşmesiyle kendiliğinden doğan hapis hakkı, hakka konu eşyayı parya çevirme yetkisi vermesi sebebiyle oldukça önemli bir teminat türüdür.
İstanbul metropoliten alanında imar planı değişiklikleri ile ilgili bir analiz

Türk İmar Hukuku'nda imar planları, düzenleyici idari islemler arasında yer almaktadır. Ülkemizde, yerel fiziksel planlar, onaylandıktan sonra idare ve bireyler açısından uyulması gereken hukuki belgelere dönüsmektedir. İmar Planı Degisikligi;plan ana kararlarını, sürekliligini, bütünlügünü, teknik ve sosyal donatı dengesinibozmayacak nitelikte; bilimsel, nesnel ve teknik gerekçelere dayanan; kamu yararının zorunlu kılması halinde yapılan plan düzenlemeleridir. Tez kapsamında, İstanbul Metropoliten Alanındaki Sisli ve Üsküdar ilçe belediyelerininsınırları içerisinde belediye meclisine yapılan imar planı degisikligi teklifleri; tipleri, nedenleri ve sonuçları zaman değişkeni de dikkate alınarak irdelenmistir. Çalısmanınsonucunda; imar planı degisikligi tekliflerinde, plan degisikliklerinin gerçeklesmesi için öne sürülen gerekçelerin yetersiz olduğu, kamu yararı ilkesinin yeterince saglanmadıgıgöze çarpmaktadır. Her iki ilçede, imar planı degisikliklerinin sayısı azalmakla birlikte, içeriklerinin ise genisledigi görülmektedir. Ayrıca her iki ilçede incelenen dönemlerde çok sayıda imar planının üretildigi görülmektedir.
Sivil toplum kuruluşlarının yasama sürecine katılımı

Sivil toplumun ortaya çıkması, devlet alanını etkilemesi, sivil alanda belirlenen ihtiyaçların devletin düzenlemelerinde kendini bulabilmesi uzun ve karmaşık bir tarihsel sürecin ürünüdür. Tarihsel süreç içinde toplumsal sorunların değişmesi devlet ile sivil toplum arasındaki ilişkide tarafların rollerinin de farklılaşmasına yol açmıştır. Antik Yunan'dan 18. Yüzyılın ortalarına kadar devlet ile sivil toplum arasında bir ayrım görülmezken sonraki dönemlerde devlet eksenli siyasal düşünce taraftarları ve birey eksenli siyasal düşünce taraflarınca kavrama yüklenilen anlamlarda farklılık görüldüğü tespit edilmiştir. Modern sivil toplum anlayışında ise, sivil toplumun devleti sınırlamada ve demokrasiyi güçlendirmede elzem olduğu düşüncesi hakimdir. Sivil toplum kuruluşları, sivil toplumun örgütlenmiş ve kurumsallaşmış halidir. Gönüllü ve kar amacı gütmeksizin bir araya gelen bireylerce oluşturulan sivil toplum kuruluşlarının birçok işlevi olduğu görülmekle birlikte çalışmada, siyasal işlevleri doğrultusunda yasama sürecinde sivil toplum katılımının etkinliği tartışılmıştır. Yasama süreci, karar alma sürecinin en önemli basamağıdır. Günümüzde yasama sürecinde sivil toplum kuruluşlarının rol almasının önemi sıklıkla vurgulanmaktadır ancak katılımın nasıl sağlanması gerektiği yönünde oldukça sınırlı sayıda çalışma mevcuttur. Çalışmada Türkiye'de sivil toplum kuruluşlarının yasama sürecine katılımı tartışılmış ve katılıma ilişkin sorunlar tespit edilmiştir. Farklı ülkelerden örnekler ışığında Türkiye'de etkili sivil toplum katılımı için yapılması gerekenler üzerine öneriler getirilmeye çalışılmıştır.
Ceza Muhakemesinde olağanüstü kanun yolları

Ceza muhakemesinin amacı, sadece suçlunun cezalandırılması olmayıp, maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Bir ceza muhakemesi neticesinde verilen hükümlere karşı kanun yolları başvuru imkanı tanınmıştır. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda olağan ve olağanüstü kanun yolu ayrımı yapılmıştır. Olağan kanun yolları itiraz, istinaf ve temyizdir. Olağanüstü kanun yolları ise yargılamanın yenilenmesi, kanun yararına bozma ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisidir. Yüksek lisans tezi niteliğindeki bu çalışmada, Ceza Muhakemesi Kanununda yer alan olağanüstü kanun yolları inceleme konusu yapılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde, genel olarak kanun yolları, ikinci bölümünde, yargılamanın yenilenmesi müessesesi, üçüncü bölümde kanun yararına bozma, dördüncü bölümünde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itirazı incelenmiştir. Bu müesseselerin hukuki niteliği değerlendirilmiş, uygulama ve mevzuatta karşılaşılan sorunlar tespit edilerek çözüm önerileri sunulmuştur.
Kafka'da iktidar, hukuk ve adalet

Bu çalışmayı hazırlarken edebiyatla hukukun hayata dair şeyler oldukları gerçeğinden hareketle hukuk ve hukukçu için edebiyatın önemini anlatmaya çalıştık. Bununla birlikte çalışmamıza başlarken ilk bölümü Kafka'nın geleceği öngörme yetisini anlatabilmek bakımından da yardımcı olacağı düşüncesiyle tarihsel süreç incelemesine ayırdık. Çalışmamızın ikinci bölümünde ise, o tarihsel sürecin iktidarın konumunu nasıl belirlediğini ve geleceğe nasıl inşa edilmiş bir toplum bıraktığını ve sürecin insanlığı nereye götürdüğünü Kafka ekseninde irdelemeye çalıştık. Son bölümde ise yine Kafka'nın penceresinden bakmaya çalışarak, bir hukuk ve adalet analizi yapmadan önce, genel anlamda bir hukuk ve adalet teorisine değinerek, Kafka'nın özellikle cezalandırıcı adalet anlayışının sakıncalarını nasıl gözler önüne serdiğini anlatmak istedik.
İdari yargılama usulünde davaya müdahale ve davanın ihbarı

Davaya fer'i müdahale ve davanın ihbarı kurumlarının, idari yargılama usulünde, uygulanma olanağı mevcuttur. Ancak idari yargıcın donatıldığı re'sen araştırma ilkesi nedeniyle, bu kurumların, özel hukuk yargılaması için öngörülen faydalarının tamamının, idari yargıda gerçekleşmesi mümkün değildir. Diğer taraftan bu kurumların idari yargıda uygulanmasının, davanın çözümüne de katkısı bulunmamaktadır. Davaya asli müdahale kurumu, 1086 sayılı Kanun'da düzenlenmemişti. Ancak doktrin ve uygulama adli yargı için bu kurumun varlığını kabul etmişti. 6100 sayılı Kanun'da ise davaya asli müdahale kurumu düzenlenmiştir. Dolayısıyla 2577 sayılı Kanun'un 6100 sayılı Kanun'a yaptığı atıf gereği, artık bu kurumun da idari yargıda uygulamasının denenme ihtimali ortaya çıkmaktadır. Ancak İYUK'un süre ve husumete ilişkin hükümleri nedeniyle, açılan asli müdahale davalarının tamamı kısa bir sürede, ya normal bir davaya dönüşecek ya da süre aşımı sebebiyle reddedilecektir. Dolayısıyla idari yargıda bu kurumun uygulanmasının, hiçbir şekilde mümkün olmadığı kanaatindeyiz.
Türk Ceza Hukuku'nda iftira suçu (TCK m. 267)

İçinde bulunmuş olduğumuz çağın iletişim çağı olması sebebiyle insanların birbirleriyle ve toplumla iletişim kurabilmeleri kolaylaştığı gibi haklarını aramak amacıyla yetkili makamlara erişimleri de kolaylaşmıştır. Bilginin yayılma hızının artmış olması insanların faydalı bilgilere erişimi açısından kolaylıklar yaratmış olsa da bu durum kötü niyetli insanların elinde masum kişilere karşı silah olarak da kullanılmaktadır. Günümüzde masum bireyler, kötü niyetli insanların ihbar ve şikayet yoluyla veya basın yayın yoluyla haklarında yapacakları isnatlar neticesinde yetkili makamlar nezdinde şüpheli-sanık konumuna gelebilecekleri gibi, toplum nezdinde de karalanmış olacaklardır. Bu sebeple masum bireylerin haksız isnatlardan korunmasını sağlamak amacıyla geçmişşten günümüze hemen hemen her hukuk sisteminde 'iftira' bir suç tipi olarak düzenlenmiş bulunmaktadır.
İflasın Kamu Hukuku sonuçlarından hileli ve taksirli iflas suçları

İflas, ticari hayatın gerçeklerinden biridir. Ancak tacirler, bir takım hukuka aykırı hareketlerle iflas ederlerse, bu hareketleri cezalandırılır. Bu hareketler neticesinde oluşan suçlar, iflas suçlarıdır. Hileli iflas, hileli tasarruflar yapmak suretiyle malvarlığının eksiltilmesini ifade eder. Taksirli iflas ise, failin basiretli bir tacir gibi davranma yükümlülüğüne aykırı davranarak, hakkında iflas kararının verilmesine neden olunmasıdır. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile hileli iflas (m. 161) ve taksirli iflas (m. 162) suç olarak tanımlamıştır. 765 sayılı TCK.'da iflas suçları mevcut olmakla birlikte, bu suçların sadece yaptırımları düzenlemiş ancak suçun unsurları düzenlenmemişti. Suçun unsurları açısından, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'inuzda düzenleme mevcuttu. Bu çalışmada, hileli ve taksirli iflas suçları unsurları ile değerlendirilmiş ve hukuk sistemimizdeki bu yeniliğin etkileri değerlendirilmeye çalışılmıştır.
Faiz kavramı ve ticari işlerde faiz

Tacir olmanın hüküm ve sonuçlarından olan ticari işlerde faiz konusu, ticari hayatın bir gereği olarak adi işlerden farklı düzenlemeler gerektirmektedir. Bunun bir sonucu olarak 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda ticari işlerde faiz serbestisi ilkesi benimsenmiştir. Çalışmamızda bu hususlarda gözetilerek öncelikle faizin tarihi gelişimi, faiz kavramı faiz oranları ve türleri incelenmiştir. Ardından ticari iş kavramı ele alınmış, ticari işlerde faiz serbestisi ilkesinin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun faiz oranlarını sınırlayan hükümleri karşısındaki durumu, öğretideki görüşler ile uygulamaya ilişkin örnek yargı kararları ele alınıp değerlendirmelerde bulunulmuştur. Son olarak, Avrupa Birliğinin Ticari işlemlerde geç ödemelere ilişkin 2000/ 35 sayılı Yönerge ve bu Yönergeyi değiştiren aynı isimli 2011/ 7 sayılı Yönerge esas alınarak Türk Ticaret Kanununa eklenen Ticari İşletmeler Arasında Mal Ve Hizmet Tedariki Sözleşmelerinde Borçlunun Temerrüdü, Temerrüdün Şartları Ve Uygulanacak Temerrüt Faizine İlişkin 1530. maddenin 2 ila 8. maddeleri ayrıca incelenmiştir.
İşe iade davasının sonuçları

'İşe İade Davasının Sonuçları' başlıklı bu çalışmada, işçinin işverene karşı açmış olduğu işe iade davasının işçi ve işveren üzerindeki sonuçları tüm detayları ile ele alınmıştır. Bu kapsamda işe iade davasının düzenlendiği İş Kanunu m. 20 ve 21 hükümleri; yargı kararları ve öğreti görüşleri ile birlikte incelenmiştir. Bununla birlikte 25.10. 2017 tarihli ve 30221 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu ile işe iade davaları açısından getirilen yeni düzenlemelere de çalışmamız kapsamında yer verilmiştir. İş Hukukunda bir yandan işletmenin devamlılığını korumak diğer yandan işçiyi feshe karşı korumak ve iş ilişkisinin bozulmasını engellemek amacıyla bazı kurallar getirilmiştir. Böylece hem iş sözleşmesinin keyfi olarak sona erdirilmesi önlenmeye çalışılmış hem de işten çıkarma sonucu meydana gelebilecek zararları telafi edici önlemler alınmıştır. İş Hukukunda yapılan kanunlarla iş sözleşmesinin feshi konusunda yeni bir dönem açılsa da, uygulamada ve teoride bazı sorunlar ortaya çıkmıştır. Bu nedenle çalışmamızda yargı kararları da araştırılarak iş güvencesinden yararlanabilmek için gereken koşullar, zorunlu arabuluculuk sistemi, işe iade davasında verilebilecek kararlar ve bu kararların işçi ve işveren açısından sonuçları açıklanmıştır. Çalışmamızın amacı ise, işe iade davasının sonuçlarının İş Kanunu düzenlemeleri ve İş Mahkemeleri Kanununda yapılan yeni düzenlemeler çerçevesinde İş Hukuku, doktrin, uygulama, yargı kararları kapsamında tüm yönlerden incelenmesidir.
Kat karşılığı inşaat sözleşmesinin müteahhidin temerrüdü sebebiyle sona ermesi

Konut ihtiyacının karşılanması insan için zaruridir. Bu ihtiyaç birçok yeni sözleşme türünün ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Kat karşılığı inşaat sözleşmesi de bunlardan bir tanesidir. Bu sözleşme uygulamada sıkça yer almakla beraber mevzuatta düzenlenmemiştir. Adı geçen sözleşme sayesinde arsa sahibi ve müteahhit bağımsız bölüm sahibi olmaktadır. Sözleşme müteahhidin borcu açısından eser sözleşmesi, arsa sahibinin borcu bakımından ise taşınmaz satımı veya taşınmaz satış vaadi özelliği taşımaktadır. Uygulamada sıkça karşılaşıldığı üzere, kapsamlı bir sermaye ve emek gerektiren bina inşası faaliyeti çoğu zaman müteahhidin edimini ifada gecikmesi sebebiyle yarıda kalmaktadır. Tezimizin konusunu teşkil eden, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin müteahhidin temerrüdü sebebiyle sona ermesi halinde özellikle sona ermenin niteliği ve buna bağlı olarak sonuçlarının ne olacağı konusunda doktrinde ve yargı kararlarında henüz bir görüş birliği oluşmamıştır. Bu çalışmada öncelikle kat karşılığı inşaat sözleşmesinin tanımı, hukuki niteliği ve benzer sözleşmelerle karşılaştırılması hususunda incelemeler yapılmıştır. Daha sonra tarafların hak ve borçlarına değinilmiş ve müteahhidin binayı teslim borcunda temerrüdü halinde arsa sahibinin sözleşmeyi sona erdirme iradesinin nasıl yorumlanması gerektiği yönünde mevzuat, doktrin ve yargı kararları ışığında çözüm önerileri üretilmeye çalışılmıştır.
6750 sayılı Ticari İşlemlerde Taşınır Rehni Kanunu uyarınca temerrüt sonrası haklar

6750 sayılı Ticari İşlemlerde Taşınır Rehni Kanunu 1 Ocak 2017 tarihinde yürürlüğe girmiş ve 1447 sayılı Ticari İşletme Rehni Kanunu'nu ilga etmiştir. Teslimsiz taşınır rehnini yaygınlaştırmak suretiyle özellikle küçük ve orta büyüklükteki işletmelerin finansman ihtiyacını çözme amacı taşıyan Ticari İşlemlerde Taşınır Rehni Kanunu, bu amacı gerçekleştirmek için rehne konu olabilecek varlıklar ve rehin sözleşmesine taraf olabilecek kimseler bakımından teslimsiz taşınır rehninin uygulama alanını oldukça genişletecek düzenlemeler içermektedir. Münferit taşınır varlıkların teslimsiz ve Taşınır Rehni Siciline tescil suretiyle rehnini düzenleyen Kanun'a, uygulamada yaygın bir yöntem olarak başvurulabilmesi için şüphesiz ki rehinli alacaklının alacağını tahsil edeceğine olan inancının yüksek olması gerekir. Borçlunun borcunu süresinde ifa etmemesi halinde, rehin hakkının rehin alacaklısına verdiği temel yetki, rehinli varlığın cebri icra yoluyla sattırılması ve satıştan elde edilen gelirle rehin alacaklısının alacağını tahsil etmesidir. Cebri icra yoluyla satışın her zaman için etkili ve uygun bir yöntem olarak kabul edilebileceği söylenemez. TİTRK ile rehinli alacaklıya, rehinli taşınır varlıktan en yüksek değerin elde edilebilmesi imkanı tanıyan alternatif temerrüt sonrası haklar tanınmıştır. Rehinli alacaklının borçlunun temerrüdü üzerine alacağını tahsil edebilmek adına TİTRK kapsamında sahip olduğu temerrüt sonrası haklar, rehinli varlığın mülkiyetinin devrini talep, mülkiyeti ve zilyetliği devredilemeyen rehinli taşınır varlıklar bakımından kiralama veya lisanslama hakkı tesisi, alacağın varlık yönetim şirketlerine temliki ve genel hükümler uyarınca takip imkanıdır. Çalışmamızın konusunu TİTRK ile rehinli alacaklıya tanınan temerrüt sonrası hakların maddi hukuk bakımından incelenmesi oluşturmaktadır. İnceleme planımız uyarınca Birinci Bölüm'de TİTRK'nin uygulama alanı ticari işlem ölçüsü, rehin sözleşmesinin tarafları ve rehne konu olabilecek varlıklar üzerinden ortaya konmaya çalışılacaktır. Bu tespitleri takiben temerrüt kavramı incelenecek ve TİTRK uyarınca rehinli alacaklıya tanınan temerrüt sonrası haklar konusuna giriş yapılacaktır. İkinci Bölüm'de TİTRK kapsamında rehinli varlığın devri sonucunu doğuran temerrüt sonrası haklardan mülkiyetin devrini talep hakkı ve genel hükümler uyarınca takip imkanı incelenecektir. Üçüncü Bölüm'de rehinli varlığın devri sonucunu doğurmayan temerrüt sonrası haklardan kiralama ve lisanslama hakkı ve alacağın varlık yönetim şirketlerine devri incelenecektir. Çalışmamızın son bölümü olan Dördüncü Bölüm'de ise TİTRK uyarınca tesis edilen rehin hakkının sona ermesi konusu üzerinde durulacaktır.
Banka yönetim kurulu üyelerinin hukuki sorumluluğu

Ekonomik hayatın vazgeçilmez unsurlarından olan bankalarda idare ve temsil organı, banka yönetim kuruludur. Yönetim kurulunu oluşturan üyelerin sahip oldukları üstün yetkilerin kullanılmasından doğacak hukuki sorumluluk kural olarak banka tüzel kişiliğine ait olmakla birlikte, bazı hallerde yönetim kurulu üyeleri de sorumlu tutulabilmektedir. Tezimizin konusu, ülke ekonomisini etkileyebilecek mahiyette kararlar alma ve işlemlerde bulunma imkanına sahip banka yönetim kurulu üyelerinin tabi oldukları sorumluluk sisteminin incelenmesidir. Tezimizde genel olarak Türk Ticaret Kanunu ve Bankacılık Kanunu hükümleri esas alınmış olup, yeri geldikçe Türk Ticaret Kanunu Tasarısı'nın konuya ilişkin maddelerine karşılaştırmalı atıflar yapılmıştır. Tezimiz yalnızca hukuki sorumluluğa ilişkin olduğundan, banka yönetim kurulu üyelerinin cezai sorumluluğu inceleme alanı dışında bırakılmıştır. Ayrıca hukuki sorumluluk davasına ilişkin usul kuralları ile ibra ve zamanaşımı hususunda anonim şirketler ve bankalar arasında hiçbir fark bulunmadığından, çok sayıda akademik çalışmaya konu edilmiş bu konulara tezimizde yer verilmemiş olup, konu ve kaynak sınırlandırması bu doğrultuda yapılmıştır. Tezimiz üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde yönetim kurulunun idare ve temsil organı olma niteliği üzerinde durulmuş, ikinci bölümde banka yönetim kurulu üyelerinin tabi oldukları genel sorumluluk sistemi açıklanmış ve nihayet üçüncü bölümse ise banka yönetim kurulu üyelerinin şahsi iflası müessesesi incelenmiştir. Banka yönetim kurulu üyeleri aleyhine açılabilecek hukuki sorumluluk davaları, iki ana başlık altında incelenebilir. Bunlardan ilki, Türk Ticaret Kanunu m. 336 vd. uyarınca açılacak genel sorumluluk davası; diğeri ise, Bankacılık Kanunu m. 110'a göre açılacak şahsi iflas davasıdır. Buna göre, Türk Ticaret Kanunu veya Bankacılık Kanunu'nda belirtilen sebeplerle banka yönetim kurulu üyeleri aleyhine Türk Ticaret Kanunu m. 336 vd. uyarınca sorumluluk davası açılabileceği gibi; belirli şartların gerçekleşmesi halinde Bankacılık Kanunu m. 110 uyarınca banka yönetim kurulu üyelerinin şahsi iflaslarının istenmesi de söz konusu olabilmektedir.