turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bekir Sıtkı Erdoğan ve Halil Gökkaya'da şiir ilişkisi

BEKİR SITKI ERDOĞAN VE HALİL GÖKKAYA'DA ŞİİR İLİŞKİSİ Bu çalışma, Türk şiirinin son yüzyıldaki temsilcilerinden biri olan Bekir Sıtkı Erdoğan ile Halil Gökkaya hakkındadır. Çağdaş Türk şiirinin temsilcilerinden biri olarak kabul edilen Bekir Sıtkı Erdoğan Fuzuli, Nedim, Baki gibi klasik şiirin; Yunus Emre, Karacaoğlan, Emrah gibi halk şiirinin temsilcilerini incelemiş, onların sanatlarında ortaya koyduğu şiir bilgisini fark etmiştir. Kendi kuşağına yakın dönemde ise çağdaş Türk şiirinin kurucu iki şairinden biri olarak kabul edilen Yahya Kemal Beyatlı ve hecenin beş şairinden biri olan Faruk Nafiz Çamlıbel'in şiir anlayışlarını kendi şiir anlayışıyla sentezleyip bu birikimi, günümüz Türkçesini kullanarak hece vezni ve aruz vezni ile yazdığı şiirlerinde ortaya koymuştur. Yirmili yaşlarda ortaya koyduğu şiirlerle sanat camiasının dikkatini üzerine çeken Halil Gökkaya ise ustası olarak kabul ettiği Bekir Sıtkı Erdoğan'dan şiir sanatının inceliklerini öğrenmiştir. Ortak noktaları şiir olan iki şairin tanışmalarının ardından gelişen dostluk ilişkileri zamanla daha da ileriye giderek öğretmen-öğrenci, usta-çırak, baba-oğul ilişkileri gibi farklı boyutlara taşınmıştır. Erdoğan ve Gökkaya'nın yirmi beş yıl süren sanat ve yaşam birlikteliği iki şairin şiirlerinde konu, tema, duygu, fikir, hayal, imaj, sembol, imge, biçim gibi farklı konularda bir takım ortaklıklar meydana getirmiştir. Bu birlikteliğin ele alındığı tezin birinci bölümünde; şair Bekir Sıtkı Erdoğan'ın; ikinci bölümde ise çeyrek asır Erdoğan'ın yanında bulunan şair Halil Gökkaya'nın hayatına ve sanatına yer verilmiştir. Üçüncü bölümde Erdoğan ve Gökkaya arasındaki beşeri ilişki ve şiir ilişkisi, ele alınıp incelenmiştir. Değerlendirme ve sonuç bölümünde ise yapılan araştırma ve incelemeler neticesinde elde edilen bulgular yorumlanmıştır. Son olarak; Halil Gökkaya ile yapılan röportaja ve iki şairin kişisel arşivinden derlenen bazı fotoğraf ve belgelere yer yerilmiş ayrıca çalışma boyunca yararlanılan kaynaklar gösterilmiştir.
Şem'İ Şem'ullah'ın Şerh-i Dİvan-ı Hafız'ı: İnceleme - metin - sözlük

İran edebiyatının en büyük şairlerinden biri olan Hafız-ı Şirazi'nin Divanı Türk şairleri tarafından çok sevilmiş, etkisi uzun süre devam etmiş;bazı Türk şairleri fahriyelerinde Hafız'la kendilerini mukayese etme gereğini duyarak onun şiirlerine nazireler yazmışlardır. Fatih Sultan Mehmed de onun bir gazelini tanzir etmiştir. Türkçe'de özellikle Fars edebiyatından Hafız-ı Şirazi, Saib-i Tebrizi, Şevket-i Buhari, Örfi-i Şirazi gibi şairlerin divanlarını başta Şem'i, Süruri, Sudi, Vehbi ve daha başka edebiyat alimleri şerh etmişlerdir. Türk Edebiyatışarihleriözellikle Hafız Divanı'nın anlaşılabilmesi için şerhler kaleme almışlardır. Ayrıca Arap edebiyatından bazı divanlarla Kaside-i Bürde, Kaside-i Bür'e, Kaside-i Hamriyye, Kaside-i Münferice şerhleri ile Mevlana'nın Mesnevi'si, Sa'di'nin Bostan ve Gülistan'ı gibi benzeri manzum eserler şerh edilmiştir. Oldukça hacimli olan bu şerhler üzerine birçok akademik çalışma yapılmış, fakat ömrünü Farsça ünlü eserleri şerh etmeye adayan Şem'i Şem'ullah'ın Hafız Divanı Şerhi üzerinde bugüne kadar herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Biz de bu eseri çalışma ihtiyacı duyduk. Bu çalışmada Şem'i'nin Şerh-i Divan-ı Hafız adlı eserinin şerh geleneğindeki yerinin tespiti ve bilim dünyasına kazandırılması amaçlanmıştır. Şem'i Şem'ullah'ın Şerh-i Divan-ı Hafız'ı adlı yüksek lisans tezimiz giriş, inceleme ve metin olmak üzere üç ana başlık altında hazırlanmıştır. Hafız Divanı'nın tamamını kapsayan bu şerhte geçen bilgilerin, terim ve kıssaların Türkçe divanların anlaşılması konusunda önemli katkılar yapacağı düşünülmektedir.
Halfeti geçiş dönemleri

Halfeti Geçiş Dönemleri adlı yüksek lisans çalışması dört bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde, Halfeti yöresinin kısa tarihi, tanıtımı, konumu, bitki örtüsü, iklimi, nüfus, tarım, ekonomi, ulaşım ile şehrin idari yapılanması hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde geçiş dönemlerinin başlangıcı olarak kabul edilen doğum olmak üzere incelenmiş bu geçiş döneminin Türk Halk Kültürü ve Halfeti Halk Kültüründe ortak ve benzer pratik uygulamalar, ritüeller, içerip içermediğinin değerlendirmesi, Üçüncü bölümde geçiş dönemlerinden düğün olmak üzere incelenmiş bu geçiş döneminin Türk Halk Kültürü ve Halfeti Halk Kültüründe farklı ve benzer pratik uygulamalar ve ritüeller içerip içermediğinin değerlendirilmesi, Dördüncü bölümde ise geçiş dönemlerinin en son aşaması olan ölüm olmak üzere incelenmiş ve bu geçiş döneminin Türk Halk Kültürü ve Halfeti Halk Kültüründe benzerlik ve farklı pratik uygulamalar ve ritüeller içerip içermediğinin değerlendirilmesine yer verilmiştir. Yapılan çalışmanın neticesinde Halfeti yöresinde eski Türk inanış ve uygulamalarının yörede varlığını canlı bir şekilde devam ettirdiği tespit edilmiştir. Çalışmanın hazırlanmasında yazılı kaynaklara özellikle Türk Halk Edebiyatı alanında yapılan çalışmalardan kitap, makale, sempozyumlarda sunulan bildirilere alan araştırmasında ise doğal gözlem, görüşme, soru kağıdı teknikleri ile sözlü kaynaklara yer verilmiştir.
Türk edebiyatında hikaye dergileri üzerine bir inceleme (1927-2010)

17. yüzyılda Batı'da ortaya çıkan dergicilik, matbaanın ülkemize geç kullanılmasından dolayı iki yüzyıl sonra gelir. 19. yüzyılda gazetecilik faaliyetlerinin başlamasının ardından dergicilik giderek yaygınlaşır. Başlangıçta askerlik, tıp, fen ve aktüel konuların işlendiği dergiler giderek nitelik ve nicelik açısından artış gösterir. Zamanla tür çeşitliği yaşayan dergiler, edebiyat, sanat ve kültür alanında da gelişir. Dergiciliğin gelişimiyle birlikte türlere yönelik dergiler de yayımlanmaya başlar. Türk edebiyatında modern hikaye, diğer edebi türlerden bağımsız olarak kendi dergilerini 1927'den itibaren yayımlamaya başlar. 1927- 1947 yıllarında yayımlanan hikaye dergileri türün örneklerine yer veren bir seçki görünümündedir. 1947'den itibaren hikaye dergiciliğinde yenileşme görülür. Hikaye dergileri bundan sonra seçki görünümünden uzaklaşarak hikaye türünün teorik sorgulamasına yapılır. Böylece hikaye dergilerinde türün kuramsal ve eleştirel incelemelerini görürüz. Çalışmamızla 1927 ile 2010 arasında Türk edebiyatında ilk örneklerinden başlayarak bütün hikaye dergilerinin tespiti ve hikayeciliğimizin gelişmesindeki rollerini değerlendirmeye çalıştık.
Hayatü'l - Hayevan tercümesi: Giriş, inceleme, metin, dizin - sözlük

Birçok ihtisar ve tercümeleri olan Hayatü'l-hayevan, hayvanlarla ilgili bir zooloji kitabı olduğu kadar, bir folklor kitabı olarak da nitelendirilebilir. Tarih, edebiyat, tasavvuf, hadis, tıp, hayvanlarla ilgili hikayeler, kıssalar ve şiirler, eserin içeriğini oluştururlar. Kitapta yer alan maddeler, hayvan adlarına göre alfabetik düzenle sıralanmış olup genellikle uzundur. Dil bakımından özgün bir malzeme niteliği taşıyan eserde, birçok hayvan adının filolojik açıklaması yapılmış, değişik dillerde aynı adın aldığı şekiller gösterilmiştir. İmla bakımından düzensizlik gösteren eserde, pek çok Türkçe ve yabancı asıllı kelimenin yazılışında tutarsızlık göze çarpar. Ses bilgisi açısından incelendiğinde Eski Anadolu Türkçesinin özelliklerini yansıtır. Gerek kelime hazinesinin çeşitliliği, gerekse gösterdiği dil özellikleri bakımından son derece kıymetli olan eser, kültür tarihimiz bakımından da incelenmeye değerdir. vuı
Türk tiyatrosunda absürt gelenek ve karakter analizi

Batı'da 1950'li yılların sonunda ortaya çıkan ve 1970'li yıllara kadar varlığını sürdüren absürt tiyatro, Türk tiyatrosunu etkilemiştir. Tarihsel olaylar, sanatsal ve felsefi düşünce sonucu tiyatro yazınında kendine yer bulan absürt tiyatro yazarları bir manifesto yazmasalar da bir görüş ortaya koymuşlardır. Absürt tiyatro 1960'lı yıllarda Türk tiyatrosunda gerçek anlamıyla kendine yer bulmuştur. Absürt oyunlar yazan Türk oyun yazarları salt Batı etkisinde kalmamışlardır. Toplumsal ve bireysel düzeyde yaşanan deneyimler Absürt Türk tiyatrosunu etkilemiştir. Ayrıca absürt tiyatronun özelliklerinin geleneksel Türk tiyatrosundan çok uzak olmadığı gözlemlenmiştir. Özellikle karakter yaratım sürecinde birbirleriyle benzerlik taşıdıkları görülür. Türk tiyatrosu içinde absürt geleneğin daha net gösterilebilmesi bakımından 1960 kuşağından beş yazar seçilmiştir. Tiyatro açısından bir sentezin gerçekleştiği bu dönem absürt oyunların kaleme alınmış olması bakımından da zengindir. Birbirleriyle ve Batı tiyatrosundaki eserlerle karşılaştırılmasını sağlayacak kadar sayıda esere sahip olan Sabahattin Kudret Aksal, Adalet Ağaoğlu, Aziz Nesin, Vüs'at O. Bener ve Aydın Arıt bu çalışma için seçilen yazarlardır. Bu beş yazarın oyunlarında yarattıkları absürt dünyaların ve absürt oyun kişilerinin karakter analizleri yapılmıştır. Ortak bulguların ve ayrışan yönlerin anlatılması amaçlanmıştır. Çalışma üç aşamada ilerler. İlk kısım absürt tiyatronun tanımı, oluşumu, onu oluşturan ilkeler ve yazarlar, son olarak Türk tiyatrosundaki absürt geleneğin anlatımından oluşur. İkinci kısım çalışmanın esas kısmıdır. Yazarların absürt oyunlarının incelenmesi ve absürt oyun kişilerinin analizleri bu kısımda yer alır. Sonuç kısmı ise çalışmanın üçüncü aşamasıdır. Burada tüm bulgular doğrultusunda absürt oyun kişilerinin karakter oluşumdaki etmenler ortaya konmuştur.
Kafzade Faizİ'nin Leyla vü Mecnun Mesnevİsi, inceleme-tenkidli metin-dizin

XVII. yüzyıl Osmanlı şairlerinden Kafzade Faizi'nin Leyla vü Mecnun adlı tamamlanamamış mesnevisini konu alan bu yüksek lisans tez çalışması giriş, iki ana bölüm, sonuç, ekler ve dizinden oluşmaktadır. Giriş kısmında Kafzade Faizi'nin hayatı ve eserleri hakkında bazı öz bilgiler verilmiştir. Çalışmanın ana bölümleri inceleme ve metinden oluşmaktadır. Birinci bölümde, mesnevi; şekil, dil, üslup ve muhteva özellikleri bakımından incelenmiş ve mesnevinin hikaye kısmı Fuzuli'nin Leyla vü Mecnun mesnevisiyle karşılaştırılmıştır. İkinci bölümde, tenkidli metnin hazırlanmasında kullanılan nüshaların tanıtımı yapılmış ve bu nüshalar arasındaki bağı belirlemek için bir nüsha şeceresi oluşturulmuştur. Tenkidli metninin hazırlanmasında izlenen yol anlatıldıktan sonra mesnevinin yedi nüshaya dayanan tenkidli metnine yer verilmiştir. Sonuç kısmında ise çalışmada elde edilen veriler özetlenmiştir. Ekler kısmında, nüshalar arasında bulunan metin ve başlık farklılıklarını ve nüshaların bulundukları yerleri toplu olarak gösteren tablolar bulunmaktadır. Ayrıca, mesnevinin bir nüshasının tıpkıbasımı ve örnek olarak diğer nüshalardan birer sayfa bu kısma eklenmiştir. Dizinde, mesnevide tespit edilen özel isimler yer almaktadır.
Muvakkit-Zade Mehmed Pertev-hayatı, edebİ kişiliği eserleri, Divan'ın tekitli metni ve tahlili

TeziMuvakkit-zade Mehmed Pertev-Hayatı, Edebu Kişiliği, Eserleri, Divanı'nın Tenkitli Metni ve TahliliMehmet ULUCANT. C. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim DalıElazığ-2005, SayfaVII+86718. yüzyıl, Türk tarihi ve Türk edebiyatı için önemli değişme ve gelişmelerin yaşandığı bir dönem olmuştur. Türk milletini yakından ilgilendiren siyasu, askeru, ekonomik vd. alanlardaki gelişmeler, bu dönemin dinu ve sosyal yaşamını derinden etkilemiştir. Edebiyat da bu gelişmelerden büyük ölçüde etkilenmiştir. Muvakkit-zade Mehmed Pertev, 18. yüzyılın ikinci yarısında yaşamış 19. yüzyılın da ilk on yılını görmüştür. Edebu gücünü ve etkisini ne döneminde ne de daha sonra yeteri kadar gösterebilmiştir. O, iyi bir şair olmakla birlikte daha çok iyi bir öğrenci, dost ve arkadaş olarak tanınmıştır. Şairliğiyle birlikte, bu özelliklerine vurgudabulunulması şairlikten çok bu özellikleri haiz kimselerin daha çok önemsendiği ve ihtiyaç duyulduğu bir dönemde yaşadığından olmalıdır. Pertev, hacimli bir divana sahip olduğu halde hakkında ilmu bir çalışma olmayıp, henüz divanının karşılaştırmalı bir çalışması yapılmamıştır. Bu çalışmada; şairin hayatı, edebu kişiliği ve eserleriyle ilgili bilgiler toplanmış ve divanının tenkitli metniyle birlikte tahlili yapılmıştır. Şiirleri şekil ve içerik olarak sağlam ve güçlü olmasına rağmen Pertev, kendine has bir üslup belirleyip devam ettirememiştir. Etkilenmelereaçık olan Pertev'in pek çok şairden izler taşıdığını görmek mümkündür. Şiirlerindeözellikle mahalluleşmenin etkisi ve Nedim'in şuhane edasıyla hikemu edanın etkileri son derece belirgindir. Kullandığı dil, sade ve akıcıdır. Aşırı sanat kaygısı taşımayan şiirleri, Klasik şiirimizin bir devamıdır. Aruz ölçüsünü başarılı bir şekilde kullanan şairin, heceyle yazılmış bir şiiri de vardır. Pertev, Klasik şiirimizi daha ileriye götürmek arzusunda olan bir şairimizdir. Hicru 1159 (Miladu 1746) yılında İstanbul'da doğmuş, Hicru 1222 (Miladu 1807 -8)yılında Edirne'de ölmüştür. Kabri, Hasan Sezayi Dergahı hazuresindedir.
Divançe-i Fahri

İDivançe-i Fahri ? adını verdigimiz bu çalışmada, Mehmed Fahri ve Divançe'sinin transkripsiyonlu metnini vererek manzumeyi dini ve tasavvufi edebiyat açısından tahlil etmeye çalıştık. Divançe metni, Süleymaniye ve Millet Kütüphanesi nüshaları karşılaştırılarak oluşturulmuş ve bu oluşturulan metin esas alınarak tahlil çalışması yapılmıştır. Çalışmamız giriş bölümü dahil üç bölümden olusmaktadır. Giriş bölümünde, Divançe'nin daha iyi anlaşılabilmesi için, XVIII. yüzyılın siyasi ve kültürel hayatı ile Mehmed Fahri'nin hayatı, şahsiyeti hakkında bilgi verilmistir. Birinci bölümde Mehmed Fahri'nin Divançe'sinin muhtevası sunularak önemi vurgulanmıştır. Daha sonra Divançe'de yer alan dini ve tasavvufi kavramların tahlili yapılmıştır. İkinci bölümde ise Divançe'nin metninin kuruluşunda takip ettigimiz metod açıklanmıstır. Ayrıca bu bölüm, Divançe-i Fahri'nin transkripsiyonlu metnini içermektedir.
Pervane Beg Nazire mecmuası (392a-415b)

PERVANE BEG NAZİRE MECMUASI (392a -415b) Pervane b. Abdullah Bey'in 1560'ta tertip ettiği, 627 varaktan müteşekkil 625 şairin 7360 naziresi bulunan, yegane nüshası Topkapı Sarayı Bağdat Köşkü Kütüphanesi'nde B.406 numarayla kayıtlı olan ve Kanuni Sultan Süleyman'a takdim edilen bu eser edebiyatımızın en önemli nazire mecmualarındandır. Tezde 392a - 415b arasındaki varakların transkripsiyonlu metni hazırlanmıştır. Ele alınan varaklarda 35 tanzir edilen gazel, nazire aralarına serpiştirilmiş 35 gazel ve 232 nazire mevcuttur. Bu metinlerde geçen Arapça unsurlar da tespit edilmiştir. İndeksle beraber gazeller ve nazireler listesi de hazırlanmış olup karşılaştırma yapılan divanlarla faydalanılan kaynak eserlerin bibliyografyası da verilmiştir. Ele alınan metnin içindeki gazeller ve nazireci şairler arasında sultanlar ve şehzadeler de bulunmaktadır. Sultan padişahlar içinde Sultan Bayazıd, Fatih Sultan Mehmet, Kanuni Sultan Süleyman bulunmaktadır. Şehzadeler içinde ise Sultan Korkud ve Cem Sultan vardır. 16. yüzyılın dil hususiyetlerini görmek bakımından farklı bir önem arz eden eserde, Eski Anadolu Türkçesi'nin de bazı dil özellikleri yer alır. Nesih ile yazılmış olan bu eserde tanzir edilen gazelin şairi ve kimliği hakkında az da olsa bilgi bulmak mümkündür. Basılı divanlarla yapılan karşılaştırmalarda vezin ve anlam olarak doğru olanı metne alınıp farklılıklar dipnotlarda belirtilmiştir. Pervane Beg Nazire Mecmuası'nda bulunmayıp divanlarda bulunan gazeller, beyitler ya da mısralar metnin içine dahil edilmiş ve bu durum da dipnotlarda belirtilmiştir.
Koyunoğlu Müzesi kütüphanesindeki 13461 numaralı mecmuanın transkripsiyonlu metni

Çalışmamız, Koyunoğlu Müzesi Kütüphanesi'ndeki 13461 numaralı mecmuanın tanıtımı ile transkripsiyonlu metninden oluşmaktadır. Metni hazırladıktan sonra mecmuadaki şiirleri elimizde olan divanlardaki şiirlerle karşılaştırdık ve aradaki farkları gösterdik. Divanlarda bulunmayan şiirleri de ayrıca belirttik. Bir şiir mecmuası olan eser, 126 varaktır. Mecmuada 52 şaire ait yaklaşık 336 şiir vardır. Şairini tespit edemediğimiz şiirler de bu sayıya dahildir. Mecmuada en çok gazel nazım şekli yer almakta olup murabba, kıt'a, beyit gibi diğer nazım şekilleriyle yazılmış şiirlere de yer verilmiştir. En fazla şiir Nabi'den alınmış olup, daha sonra Niyazi-i Mısri, Kami, Yunus Emre gelmektedir. Çalışmamız, Klasik edebiyatımızın metin kaynakları arasında olan şiir mecmualarının önemine dikkat çeker niteliktedir.
Halit Ziya hikayelerini temaşa etmek: Manzaranın keşfiyle dışa vurulan içsellik

Bu tez teorik odağına Japon edebiyat eleştirmeni Kojin Karatani'nin Derinliğin Keşfi: Modern Japon Edebiyatının Kökenleri adlı çalışmasından 'manzaranın keşfi'ni alarak bunu Halit Ziya'nın özellikle hikayelerine ve özellikle de 1890'lardaki hikayelerine uygulayacak, bir anlamda modern Türk edebiyatının kökenlerini Halit Ziya'da arayacak. Karatani'nin 1890'lardan Japon romancı Doppo Kunikida'ya yaptığı okumanın bir benzerini Halit Ziya'ya yapacak. Karatani modern Japon edebiyatının kökenlerini manzaranın keşfi, buna bağlı olarak içselliğin yani içsel insanın keşfi ve içsel insanın kendini ifade ettiği soyut dili olarak birbirine bağımlı bir formül çerçevesinde çözümlemeye çalışır. Bu tez ise bu formülün Halit Ziya anlatılarına, onun hikayelerine odaklanarak nasıl uyduğunu gösterecek. Bu formülün her bir parçası da ayrı ayrı üç bölümün odağı olacak. Tezin ilk bölümünde on dokuzuncu yüzyıl sonunda ulaşım araçları, fotoğraf ve pencere gibi yeni teknolojik araçlar ile görmenin nasıl değiştiği ve manzaranın nasıl keşfedildiği üzerinde durulacak, ikinci bölümde ise manzaranın keşfedildiği ortamda içselliğin, içsel insanın nasıl ve hangi bağlantılarla keşfedildiği açıklanacak, son bölümde ise manzarayı keşfeden içsel insanın kendini bulduğu soyut dili ve bu dil üzerinden yapılan tartışmalara odaklanılacaktır. Halit Ziya'nın kendinden önceki kuşak ve dönemindeki edebiyatçılardan farkını da ortaya koyacak olan bu tez, bir anlamda Ziya'nın kendinden sonraki psikolojik-dışa vurumcu karakterler kaleme alan yazarların da öncüsü olduğunu vurgulayacaktır.
Arif Nihat Asya'nın şiirlerinde isim tamlamaları

Çalışmamızda Arif Nihat Asya'nın tüm şiir kitaplarında madde başı olarak toplam 2834 isim tamlaması tespit edilmiştir. Bunların 901 tanesi iki unsuru da tek kelime olan belirtili isim tamlamasıdır ve 47 tanesi birden fazla tekrar edilmiştir; 843 tanesi iki unsuru da tek kelime olan belirtisiz isim tamlamasıdır ve 150 tanesi birden fazla tekrar edilmiştir. Unsurları birden fazla kelimeden oluşan 79 belirtisiz isim tamlaması ve unsurları birden fazla kelimeden oluşan 748 belirtili isim tamlaması vardır. Bununla birlikte 166 devrik belirtili isim tamlaması vardır ve bunların 3 tanesi birden fazla tekrar edilmiştir. Arapça imlaya göre kurulan 5 isim tamlaması vardır ve bunların 2 tanesi birden fazla tekrar edilmiştir. Farsça imlaya göre kurulan 92 isim tamlaması vardır ve bunların da 34 tanesi birden fazla tekrar edilmiştir. Tüm şiir kitaplarında geçen isim tamlamaları kuruluş bakımından tamlayan ve tamlananına göre; cümle unsuru bakımından özne, belirtili nesne, belirtisiz nesne, yer tamlayıcısı ve yüklem olarak kullanılışına göre; kelime bilgisi bakımından isim ve zarf olarak kullanılışına göre incelenmiştir. Her grubun en sık kullanılan 10 kelimesi tablo halinde gösterilmiştir. Anlam bakımından ise tamlanan merkeze alınarak tasnif yapılmıştır. Buna göre belirtili isim tamlamalarında 52, belirtisiz isim tamlamalarında 44, Farsça imlaya göre kurulan isim tamlamalarında 22, Arapça imlaya göre kurulan isim tamlamalarında 5 farklı kavram alanında tamlanan kullanıldığı tespit edilmiştir. Bütün bunlardan hareketle Arif Nihat Asya'nın üslubu, düşünceleri ve görüşleri hakkında fikir sahibi olmak; devrinin siyasi, edebi çehre ve zihniyetini isim tamlamalarına ne derece yansıtabildiğini görmek amaçlanmıştır.
Orhan Pamuk'un romanlarında kurucu bir unsur olarak yalan fenomeni

Bu çalışmanın amacı postmodernist anlatılar üreten Orhan Pamuk'un, romanlarında yalanın bir fenomene dönüşerek kurucu unsur olarak kullanımını tespit edip, yalanın gerçeğin karşıtı olarak değil onun bir parçası şeklinde kendine bulduğu yeri saptamaktır. Bu amaç doğrultusunda roman kişilerinde, metnin yapısında ve olayların kurgulanmasında yalanın sıradan bir eyleme dönüşmesindeki sebepler incelenmeye çalışılmıştır. Çalışma sırasında Orhan Pamuk'un Cevdet Bey ve Oğulları, Sessiz Ev, Beyaz Kale, Kara Kitap, Yeni Hayat, Benim Adım Kırmızı, Kar, Masumiyet Müzesi, Kafamda Bir Tuhaflık, Kırmızı Saçlı Kadın adlı romanları ele alınmıştır.
Tahir Alangu hayatı ve eserleri

Tahir Alangu Cumhuriyet döneminin en önemli edebiyat eleştirmenlerinden ve halk bilimi araştırmacıların biridir. Bu çalışmada Tahir Alangu'nun daha önce herhangi bir teze konu olmayan hayatı ve eserlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Tahir Alangu'nun eserleri farklı kollarda geliştiği için bu çalışmada bir sınıflandırma yapmak gerekmektedir. Buna göre Alangu'nun eserleri halk bilimi ile ilgili eserleri, Yeni Türk Edebiyatı ile ilgili eserleri, çevirileri ve diğer eserleri olarak kategorilere ayrılmıştır. Alangu'nun kitap olarak basılan eserleri tanıtılmış ve kısaca incelenmiştir. Makaleleri ise genel olarak ele alınmış, künyeleri verilmiştir. Alangu'nun eserleri incelendiğinde onun ne yalnızca bir eleştirmen ne de bir halk bilimci olduğu anlaşılmaktadır. Alangu, Türk edebiyatını özümsemiş, dünya edebiyatları konusunda fikir sahibi, çeviri yapabilecek kadar bildiği dillere hakim, hem teorik hem de uygulamalı olarak halk bilimi araştırmalarına yönelmiş bir kültür bilimcidir.
Sudi'nin Gülistan ve Bustan şerhlerinde şerh yöntemi ve söz varlığı

16. Yüzyılda yoğun bir şekilde görülmeye başlayan şerhler, bu dönemde Farsça ve Arapça birçok edebi, dini-tasavvufi eserleri açıklamak ve bu dillerin öğretimine yardımcı olmak üzere yazılmıştır. Divan Edebiyatı'nın en önemli şarihlerinden birisi de Bosnalı Sudi Efendi'dir. Sudi Efendi, İranlı Şair Sadi'nin Gülistan ve Bostan adlı eserlerine yazmış olduğu şerhleri, birçok şarihin şerhlerini inceleyerek kaleme almıştır. Yazdığı şerhleri öğretici ve eleştirel bir bakış açısıyla yazmıştır. Sudi Efendi şerhleri yazarken Gülistan ve Bostan adlı eserlerin birçok nüshasını görmüş, eserlerini bu nüshalar ve daha önce yazılmış şerhler doğrultusunda kaleme alarak bu iki eser için döneminde sahih bir nüsha ortaya koymuştur. Sudi Efendi, bu iki eserin kelimelerini ses, anlam, yapı açısından incelemektedir. Yanlış okumaya mahal vermemek için onların nasıl okunacağını söyledikten sonra kelimeleri sarf ve nahiv yönünden inceler, kelimelerin sözlükteki anlamları ile metin içerisinde bağlamdan yola çıkarak ortaya çıkan yeni anlamlarını verir. Sudi'nin eserlerinden yola çıkarak hazılanan bu sözlük 16. yy. metinlerinin anlam dünyasına ışık tutacaktır.
Mir'at-ı Acaibü'l-Mahlukat ve Keşf-i Garaibül Mevcudat (İnceleme-transkriptli metin-100a-200a)

Bu yüksek lisans tezinde Hüseyin Efendi Bin Muhammed Mustafa'nın Kazvini'den 1697'de tamamladığı tam tercüme olan Mir'at-ı 'Acaibü'l- Mahlukat ve Keşf-i Garaibü'l- Mevcudat adlı eserin 100 a-200a varakları arası çalışılmıştır. Mensur şeklinde yazılan eserde zamanla ilgili kavramlar, süfliyyat, anasır-ı erba ile ilgili acaibler anlatılmıştır. Bu eserin Staatbibliothek Marburg Ms. Or. Fol.2562, Süleymaniye Kütüphanesi Esad Efendi, Nr. 1892, Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi Hazine, Nr. 400 kayıtlı olan üç nüshası tespit edilmiş, Almanya nüshası esas alınarak transkriptli bir şekilde Latin alfabesine aktarımı sağlanmaya çalışılmıştır. Dört bölümden oluşan Mir'at-ı 'Acaibü'l- Mahlukat ve Keşf-i Garaibü'l- Mevcudat (100a-200a) adlı çalışmada birinci bölümde 'Acaibü'l- Mahlukat türünün tarihi gelişimi hakkında bilgi verilmiş; ikinci bölümde Hüseyin Bin Muhammed Mustafa'nın hayatı ve eserleri üzerinde durulmuş; üçüncü bölümde eserin 100 a-200a varakları arası kurgusal ve şekilsel olarak incelenmiş; dördüncü bölümde ise nüshaların tasnifinden sonra metnin transkripsiyonlu bir şekilde Latin harflerine aktarımı yapılmıştır.