turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Süleyman Demirel Üniversitesi son sınıf lisans öğrencilerinin yaşlı ayrımcılığına ilişkin tutumları ve etkileyen etmenler

Süleyman Demirel Üniversitesi Son Sınıf Lisans Öğrencilerinin YaşlıAyrımcılığına İlişkin Tutumları ve Etkileyen EtmenlerBu araştırmada Süleyman Demirel Üniversitesi'nin fakültelerinde öğrenim gören son sınıf lisans öğrencilerinin yaşlı ayrımcılığına ilişkin tutumlarını ve bu tutumları etkileyen etmenleri belirlemek amaçlanmıştır. Kesitsel analitik tipteki bu araştırmanın evrenini 2016- 2017 eğitim öğretim yılı bahar yarıyılında kayıt yenilemiş olan 5364 öğrenci oluşturmuştur ve bunların arasından küme örnekleme yöntemiyle 894 kişilik bir örnek seçilmiştir. Araştırmanın soru formu gözlem altında veri toplama yöntemi ile 748 öğrenciye uygulanmıştır. Araştırmanın bağımlı değişkenleri Yaşlı Ayrımcılığı Tutumu Ölçeği toplam puanı ile ölçeğin alt boyut puanlarıdır. Araştırmanın bağımsız değişkenleri ise öğrencilerin sosyodemografik özellikleri, ailelerdeki yaşlılara dair çeşitli özellikleri ve öğrencilerin Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği'nin Gözden Geçirilmiş Formu puanlarıdır. Araştırma grubunun YATÖ toplam puanı ortalaması 86 ,1 8,7'dir. Yaşlı ayrımcılığı tutumu; mesleki ve teknik liselerde öğrenim görmüş olanlarda, bakım ihtiyacı olan yaşlı bir akrabası bulunmayanlarda, yaşlandığında yalnız yaşamak istemeyen öğrencilerde ve iş yaşamında yaşlılara hizmet sunmayı tercih eden ya da yaş ayrımı gözetmeyen öğrencilerde daha olumlu bulunmuştur. MSPSS aile ve arkadaş alt ölçek puanları arttıkça ve büyükanne ve/veya büyükbabalarla aynı evde yaşama süresi arttıkça YATÖ toplam puanı da artmaktadır. Araştırma grubunun yaşlı ayrımcılığına ilişkin tutumları genel olarak olumlu olmakla birlikte aile ve arkadaş desteğinin düşük olduğu öğrencilerde yaşlı ayrımcılığıtutumu daha olumsuzdur. Bununla birlikte sağlıklı aile büyükleri ile etkileşim içinde olan öğrencilerin yaşlılığa ilişkin algılarının da olumlu yönde geliştiği saptanmıştır.
Üniversite öğrencilerinde uyku kalitesi ve yeme davranışının değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinde beslenme alışkanlıkları, beslenme durumu, fiziksel aktivite düzeyi, antropometrik ölçümler ile uyku kalitesi, yeme davranışı bozuklukları ve depresyon durumu arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu çalışmaya 620 birey rastgele örneklem yöntemi ile seçilmiştir. Bireylerin genel bilgileri, beslenme alışkanlıkları, 24 saatlik besin tüketim kayıtları ve fiziksel aktivite kayıtları sorgulanarak anket kağıdına kaydedilmiş ve antropometrik ölçümleri alınarak beden kütle indeksleri ve bel/kalça oranları hesaplanmıştır. Bireylerin uyku kalitesi Pittsburgh Uyku Kalitesi Ölçeği, yeme davranışı bozuklukları, yeme tutum testi (YTT-26) ve gece yeme anketi, depresyon durumu ise Beck depresyon Ölçeği ile ölçülmüştür. Uyku kalitesi iyi ve kötü (PUKİ 5 ve PUKİ >5) olmak üzere iki grupta sınıflandırılmıştır. Bireylerin yaş ortalaması 20.3 1. 62 yıl, BKİ ortalaması 22 .0 3.10kg/m2, PUKİ, YTT-26, GYA ve Beck depresyon puanları ortalamaları sırasıyla; 4 .9 2.44, 12 .0 7.54, 13.6 5. 16 ve 9 .5 8.07'dir. Çalışmaya katılan bireylerin %36.1'inde uyku kalitesinin kötü olduğu belirlenmiştir. Bireylerin uyku kalitesine göre cinsiyet, öğrenim gördükleri fakülte, öğrenim durumu, ekonomik durumu, kaldıkları yer, sağlık sorunu varlığı, televizyon ve bilgisayar kullanımı arasında anlamlı bir farklılık bulunmazken (p>0.05), yaş ortalaması ve sigara kullanım durumu arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p<0.05). Uyku kalitesine göre beslenme durumları, fiziksel aktiviteleri ve antropometrik ölçümleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0.05). Uyku kalitesi puanı ile YTT- 26 puanı arasında anlamlı bir korelasyon saptanmamış (p>0.05), GYA ve Beck depresyon puanları arasında ise istatistiksel açıdan anlamlı bir korelasyon bulunmuştur (p<0.01). Antropometrik ölçümler ile PUKİ, GYA ve Beck depresyon puanları arasında bir korelasyon bulunmazken (p>0.05), vücut ağırlığı, bel çevresi ve BKİ ölçümleri ile YTT- 26 arasında negatif zayıf anlamlı bir korelasyon saptanmıştır (p<0.05). Çalışmanın sonucunda uyku kalitesi ile hem besin tüketimleri hem de enerji ve besin ögeleri alımları açısından anlamlı bir farklılık bulunmazken (p>0.05), uyku kalitesi ile gece yeme sendromu ve depresyon arasında anlamlı bir farklılık belirlenmiştir (p<0.05). Uyku kalitesi ile yeme bozuklukları ve depresyon arasındaki ilişkinin daha net anlaşılabilmesi için bu konuda detaylı daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulmaktadır.
Kredi ve Yurtlar Kurumu'na bağlı yurtlarda kalan üniversiteli gençlerin ihtiyaçları ve uyum sorunları: Bir nitel araştırma

Araştırma, Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumuna bağlı yurtlarda kalan ve üniversiteye yeni başlayan öğrencilerin sosyal, psikolojik, akademik, barınma ve temel hizmetlere yönelik ihtiyaçları ve bu ihtiyaçlar doğrultusunda ortaya çıkan uyum sorunlarına dair değerlendirmelerini sosyal hizmet bakış açısıyla ele almayı amaçlamaktadır. Niteliksel araştırma modeliyle tasarlanan araştırmada, yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla Ankara'da Kredi ve Yurtlar Kurumunda kalan ve üniversiteye yeni başlayan 32 öğrenci ile görüşmeler yapılmıştır. Tahsin Banguoğlu Erkek Öğrenci Yurdundan 17 erkek öğrenci, Şerife Bacı Yurdu ile Zübeyde Hanım Yurdundan ise toplamda 15 kadın öğrenci ile 30 Kasım 2015 04 Ekim 2016 tarihleri arasında yapılan görüşmeler kuramsal bilgiler temelinde analiz edilerek yorumlanmıştır. Araştırma sonuçları; ihtiyaçlar ve uyum sorunları olarak iki başlık altında ele alınmıştır. Gençlerin yurt yaşamı ve üniversiteye yeni başlamış olmalarından kaynaklanan ihtiyaçları; sosyal hayata ve barınmaya dair, psiko-sosyal ve akademik, sağlık, beslenme, ulaşım, güvenlik ve ekonomiye dair ihtiyaçlar alt başlıklarında yorumlanmıştır. Uyum sorunları ise; kişisel ve duygusal uyum, sosyal uyum, üniversiteye akademik ve kurumsal uyum alt başlıklarında değerlendirilerek yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda, gençlerin en önemli ihtiyaçlarının; üniversitede kampüs ve arkadaş edinebilme; yurtta çamaşır makinesi sayısının artırılması, revir olması, odalarda halı ve koltuk bulunması, yemek ücretlerinin düşürülmesi, ailesinin yanında olma, ev ortamının sıcaklığını hissetme, eski arkadaşların manevi desteği, KYK tarafından verilen kredi ve bursların daha erken açıklanması olduğu bulunmuştur. Gençlerin en önemli uyum sorunları ise; hayatlarındaki birçok konuda gerçekleşen değişimlerden ve aileden ayrı yaşama sürecinde kendi sorumluluğunu almak zorunda kalmaktan kaynaklanan stres, büyük şehrin ve bütçe yapma zorunluluğunun stresi, insanlara güvenememek, uyku sorunu ve ağlama krizleri, yalnızlık duygusu, kendini yetişkin olarak görememek, ailesinin yaşadığı şehirdeki üniversiteye geçiş yapmayı düşünmek, kendini akademik olarak yeterli görmemek ve kendini üniversiteye ait hissedememek olarak bulunmuştur. Çalışmada elde edilen bulgular, Kredi ve Yurtlar Kurumu ve üniversitelerde meslek elemanı sayısının artırılmasının, gençlere profesyonel destek verme imkanını artırarak, gençlere yönelik koruyucu ve önleyici çalışmaların daha fazla yapılabilmesine olanak tanıyabileceğini göstermektedir.
Fen bilgisi öğretmen adaylarının sürdürülebilir kalkınma için atıkların geri dönüşümü konusunda eğitimi ve farkındalık oluşturulması

Araştırma, sürdürülebilir kalkınma açısından atıkların geri dönüşümü konusunda Fen Bilgisi öğretmen adaylarında farkındalık oluşturulması ve verilen eğitiminin öğretmen adaylarının atıklar ve geri dönüşüm konusundaki farkındalık ve bilgi düzeylerine etkisinin belirlenmesi amacı ile yapılmıştır. Araştırma, karma araştırma yöntemi ile yürütülmüş olup, temel amacına uygun olarak tek grup ön test-son test deneysel desenine göre tasarlanmıştır. Araştırmanın örneklemini, Eğitim Fakültesi Fen Bilgisi Öğretmenliği Anabilim Dalı 3. ve 4. sınıfta öğrenim gören 30 gönüllü Fen Bilgisi öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, araştırmacı tarafından geliştirilen Geri Dönüşüm Farkındalık Ölçeği ile Atıklar ve Geri Dönüşüm Bilgi Testi kullanılmıştır. Araştırma kapsamında 30 Fen Bilgisi öğretmen adayına 10 hafta boyunca eğitim verilmiştir. Eğitim öncesi ve sonrası geliştirilen farkındalık ölçeği ve bilgi testi öğretmen adaylarına ön test ve son test olarak uygulanmıştır. Eğitim bitiminde, 6 Fen Bilgisi öğretmen adayı ile verilen eğitimi, eğitim öncesi ve sonrasında bilgi ve farkındalıklarındaki değişimi değerlendirmek üzere yarı yapılandırılmış sözlü görüşmeler yapılmıştır. Araştırmada Geri Dönüşüm Farkındalık Ölçeğinden elde edilen nicel veriler, yüzde ve frekans olarak analiz edilmiştir. Atıklar ve Geri Dönüşüm Bilgi Testinden ve yarı yapılandırılmış sözlü görüşmelerden elde edilen nitel veriler içerik analizi, öğretmen adaylarının hazırladıkları materyallerden elde edilen nitel veriler ise betimsel analiz ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, 10 hafta süren eğitimin Fen Bilgisi öğretmen adaylarının geri dönüşüm kutularını kullanma sıklıklarının ve geri dönüşebilen atıklara yönelik farkındalıklarını artırdığı belirlenmiştir. Öğretmen adaylarının doğayı korumak, ülke ekonomisine katkı sağlamak, enerji tasarrufu yapmak, doğal kaynakları korumak, çevre kirliliğini önlemek, hammadde ihtiyacını azaltmak ve sürdürülebilir kalkınmayı sağlamak düşüncelerinin ön plana çıktığı belirlenmiştir. Ayrıca araştırma sonuçları, Fen Bilgisi öğretmen adaylarının, atık kavramı, atık çeşitleri, geri dönüşüm, geri kazanım ve tekrar kullanım kavramları, atıkların geri dönüşümünün faydaları ve zararları, ülkemizde geri dönüşümle ilgilenen kuruluşlar, şehir merkezlerinde geri dönüşümle ilgilenen kurumlar, atıklar ve geri dönüşümle ilgili semboller ve anlamları, geri dönüşebilen atıklar ve atıkların çeşitlerine göre kullanılan poşet renkleri konularında bilgi düzeylerinin arttığını ortaya koymaktadır. Fen Bilgisi öğretmen adaylarının tümünün eğitim sürecinin güzel ve faydalı geçtiği yönünde görüş belirtmişlerdir. Ayrıca öğretmen adaylarının, eğitim süreci sonucunda daha bilinçli hareket ettiklerini, çevresindeki insanları da bilinçlendirmek istediklerini ve bunun için girişimlerde bulunduklarını, meslek hayatlarına atıldıklarında bu konuya gereken önemi vereceklerini ifade etmişlerdir.
Web 2.0 araçlarının öğretimde kullanılmasına ilişkin öğretmen adaylarının görüşlerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırma Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nde okuyan öğretmen adaylarının Web 2.0 araçlarının öğretimde kullanımına ilişkin görüşlerinin belirlenmesini sağlamak için yapılmıştır. Araştırma, tarama modelinde yürütülmüştür. Araştırma, Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi son sınıf öğretmen adayları ile yürütülmüştür. Çalışmanın örneklemi 153'ü bayan ve 99'u erkek olmak üzere toplam 252 öğretmen adayından oluşmaktadır. Araştırma sonucuna göre; Web 2.0 araçlarının öğretimde kullanılması üniversite de son sınıf okuyan öğretmen adayları açısından uygun görülmektedir. Araştırmaya katılan öğretmen adayları Web 2.0 konusunda çoğunlukla kendilerini tüketici konumunda görmektedir. Öğretmen adayları sınıf içerisinde Web 2.0 teknolojisinin dahil olduğu öğretimleri yararlı görmekte, Web 2 .0'ın iyi bir fikir olduğuna inanmakta ve geleneksel öğretim yöntemlerinden farklı olduğu için; öğretim faaliyetlerine alternatif üreteceğine inanmaktadır. Eğitim gördükleri lisans düzeyinde teknolojinin sürekli değişmesi onların teknolojiye ayak uydurmaları konusunda kararsız kalmalarına sebep olmaktadır. Öğretmen adayları fakültelerindeki Web 2.0 öğrenme faaliyetlerini yeterli görmemekte ve yetiştirme kurslarına katılmakta zaman problemi yaşadıklarını ifade etmektedir. Ayrıca öğretmen adayları ilerde çalışacakları kurumlarda Web 2.0 araçlarının kendi uygulayacakları öğretim teknikleri ile uyumlu olacağına ve Web 2 .0'ın işbirliği ve dayanışmayı artıracağına inanmaktadır. Bundan sonraki çalışmalarda Web 2.0 araçlarının öğretim faaliyetlerinde kullanılmasına ilişkin ilköğretim ve ortaöğretim düzeyindeki öğrenciler ile onların öğretmenlerin görüşleri alınabilir. Bununla beraber Web 2 .0'ın öğretim faaliyetlerinde daha etkin kullanılabilmesi için öğretim araçları geliştirebilir ve bu araçlar için üniversitelerdeki öğretim görevlilerinden görüş alınabilir.
Ondokuz Mayıs Üniversitesi'nde öğrenim gören yabancı uyruklu öğrencilerin sosyal destek ve yalnızlık düzeyleri ile kaygı durumlarının belirlenmesi

Amaç: Bu çalışma, Ondokuz Mayıs Üniversitesi'nde öğrenim gören yabancı uyruklu öğrencilerin sosyal destek ve yalnızlık düzeyleri ile kaygı durumlarının belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Metot: Bu araştırma Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi'nde Ağustos 2015 -Ocak 2016 tarihleri arasında okuyan yabancı öğrencilerle yapılmıştır. Örneklemi olasılıksız örneklem yöntemine göre her fakülteden çalışmaya katılmaya gönüllü olan 190 öğrenci oluşturmuştur. Veriler sosyodemografik özellikleri inceleyen anket soruları çok boyutlu algılanan sosyal destek, yalnızlık ve kaygı ölçekleri kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirmesinde SPSS 16 paket programı kullanılmış Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, Pearson Ki-Kare, Tek Faktör Varyans Analizi, t-testi ve korelasyon uygulanmıştır. Bulgular: Öğrencilerin %43,2'si kız, %56,8'i erkek olup, %90,5'inin bekar olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin Algılanan Sosyal Destek Ölçeği toplam puan ortalaması (30.57 14.88), Yalnızlık toplam puan ortalamaları (50.77 6.89) ve Sürekli Kaygı toplam puan ortalaması (45.38 7.98) orta olarak belirlenmiştir. Devlet yurdunda kalan öğrencilerin sosyal destek ve yalnızlık ölçek puanı diğer gruplara göre yüksek bulunmuştur (p<0,005). Eğitimden memnun olmadığını bildiren yabancı uyruklu öğrencilerin yalnızlık ölçeği puan ortalaması daha yüksek bulunmuştur (p<0,005). Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği toplam puan ortalaması ile UCLA Yalnızlık Ölçeği ve Sürekli Kaygı Ölçeği toplam puan ortalaması arasında istatistiksel açıdan pozitif yönde, orta düzeyde ve anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Sonuç: Yabancı uyruklu öğrencilerin sosyal destek puanları arttıkça yalnızlık puanları azalmakta ve sürekli kaygı durumları artmaktadır.
Farklı ÖSS sınav sistemleri ile İ. Ü. İşletme fakültesine giren öğrencilerin akademik başarılarını etkileyen faktörler ve sonuçlarının karşılaştırılması

oz Bu araştırmada Yükseköğretimde başarıyı etkilediği düşünülen ÖSS sınav sistemi, ÖSS puanlan, sınıflar, dersler, program türü, lise türü, cinsiyet gibi değişkenlerin akademik başarıyı gerçekten etkileyip etkilemediğinin ortaya çıkarılması amacıyla yapılmıştır. Araştırmada öncelikle değişkenlerin aritmetik ortalama ve standart sapmaları bulunmuş ve akademik ilişkilerine bakılmıştır. Daha sonra elde edilen bulguların istatistiksel olarak geçerliliğini görmek amacıyla tek yönlü varyans analizi, t-testi, ki-kare analizi, korelasyon analizi test teknikleri uygulanmıştır. Araştırma evrenini İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesine 1998 ve 1999 yıllarında kayıt yaptıran öğrenciler oluşturmaktadır. Özellikle bu yılların seçilmiş olmasının nedeni ise 1998 yılında ÖSS sınavıyla fakülteye giren öğrencilerin akademik başarıları ile 1999'da yeni sınav sistemiyle fakülteye giren öğrencilerin akademik başarılarını karşılaştırmak amacı taşımaktadır. Araştırma evreni içinde yer alan öğrencilerin ÖSS puanlan, cinsiyetleri, program türleri, mezun oldukları lise türleri ile üç yıllık basan ortalamalan, 1., 2. ve 3. sımf başarı ortalamalan Fakülte Dekanlığının izni ile temin edilmiştir. Elde edilen verilerin istatistiksel çözümlemeleri Windows için SPSS (10.00) programıyla yapılmıştır. Elde edilen istatistiklerin 0.05 anlamlılık seviyesinde test edilmiştir. Ayrıca 0,1 seviyesinde anlamlı olanlarda belirtilmiştir. Araştırma sonucunda son ÖSS sınav sistemiyle fakülteye giren öğrencilerin, önceki ÖSS sınav sistemiyle fakülteye giren öğrencilerden daha başanlı olduğu, ÖSS puanlarının akademik başanyı etkilemediği, 1. sınıfta akademik başannm daha yüksek olduğu, kız öğrencilerin erkek öğrencilerden ve İngilizce programında okuyan öğrencilerin diğer programlardan daha başanlı olduğu, sözel ders ortalamasının sayısal ders ortalamasından yüksek olduğu, mesleki bir programa yönelik eğitim veren liseler ve Fen, Özel, Süper lise mezunlan diğer lise mezunlarından daha başarılı olduğu bulunmuştur. 111
Preservice mathematics teachers solving word problems: Visual-spatial abilities, use of representations, and types of mathematical thinking

Bu çalışmanın temel amacı öğretmen adaylarının matematiksel düşünme yapılarını, görsel-uzamsal temsilleri kullanımlarını, görsel-uzamsal yeteneklerini ve sözel matematik problemlerini çözme performanslarını incelemek ve bu değişkenler arasındaki ilişkileri araştırmaktır. İstanbul ve Ankara illerinde bulunan, bir özel ve dört devlet üniversitesinde öğrenimlerine devam eden 113 öğretmen adayı çalışmanın örneklemi olarak seçilmiştir. Araştırma sorularını incelemek amacıyla iki ölçek kullanılmıştır. Öncelikle öğretmen adaylarının matematiksel düşünme yapıları belirlenmiştir. Ardından düşünce gruplarının temsil kullanımı, görsel-uzamsal yetenek seviyeleri ve sözel matematik problemlerini çözme performansları açısından farklılıkları incelenmiştir. Farklı matematiksel düşünme yapılarını benimseyen öğretmen adaylarının problem çözme performansları birbirine benzer olduğu halde, harmonik ve geometrik düşünenler problem çözme süreçlerinde analitik düşünenlere göre şematik temsili daha fazla kullanmışlardır. Farklı tipteki temsil kullanımının problem çözme performansını etkilediği ve şematik temsilin kullanıldığı sorulardaki doğru cevap oranının resimsel temsilin kullanıldığı sorulara göre daha yüksek olduğu bulunmuştur. Öğretmen adaylarının görsel-uzamsal yeteneklerinin yalnızca şematik temsil kullanımı ile anlamlı pozitif bir ilişkisi olduğu görülmüştür. Sonuçlar öğretmen adaylarının görsel yaklaşımları için tercihlerini ortaya koymuştur. Bulguların öğretmen eğitimine ne şekilde ışık tutabileceği tartışılmıştır. Bu bağlamda öğretmen yetiştirme programlarının görsel yaklaşımların üzerinde durmalarının önemine vurgu yapılmıştır.
Sağlık bilimleri fakültesi öğrencilerinin tamamlayıcı, alternatif tedavi ve modern tıbba ilişkin tutum ve davranışları

Amaç: Bu çalışmada, Sağlık Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Tamamlayıcı, Alternatif Tedavi ve Modern Tıbba İlişkin Tutum ve Davranışlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Metodolojik ve tanımlayıcı tasarım ile yürütülen araştırmanın evreninin bir fakültenin tüm bölümlerinde okuyan 2504 öğrenci, örneklemi N sayısı bilinen ve tabakalı örnekleme yöntemine göre seçilen 770 öğrenci oluşturdu. Araştırmanın verileri, sosyodemografik özellikleri tanılama formu (23 soru) ve Tamamlayıcı, Alternatif ve Modern Tıbba Karşı Tutum Ölçeği kullanılarak toplandı. Çalışmanın verileri bilgisayar ortamında incelenirken tanımlayıcı istatistikler, t testi, varyans analizi kullanıldı. Ölçek uyarlamak için, dil geçerliği, Kapsam Geçerliği Indeksi, Doğrulayıcı Faktör Analizi, Cronbach Alfa güvenirlik katsayısı, pearson korelasyon katsayısı ve zamana karşı değişmezliğini test etmek için test-tekrar test korelasyon yöntemleri kullanıldı. Araştırmanın yürütülmesi için etik kurul, kurum ve ölçek kullanım izni alındı. Bulgular: Katılımcıların %87.5'i kadın, %12.5'i erkektir. Öğrencilerin %87.4'ü tamamlayıcı ve alternatif tıp uygulamalarını kullanmadıklarını, kullananların %43.3'ü hacamat yöntemini tercih ettiklerini belirtti. Ölçeğin kapsam geçerliği %90 bulundu. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda ölçeğin KMO değeri. 81 bulundu. Tamamlayıcı ve Alternatif Tedavi ile Felsefi Uyum, Modern Tıptan Hoşnutsuzluk olmak üzere iki alt boyutta dağıldı görüldü. TAT ile Felsefi Uyum alt boyutu toplam varyansın %23.62'sini açıkladığı, madde faktör yüklerinin. 42 - .86 arasında değiştiği ve Cronbach Alfa değerinin, 82 olduğu bulundu. Modern Tıptan Hoşnutsuzluk alt boyutu varyansın %19.15'ini açıkladığı, madde faktör yüklerinin. 43 - .65 arasında olduğu ve Cronbach Alfa değerinin. 80 olduğu bulundu. Sonuç: Tamamlayıcı, Alternatif ve Modern Tıbba Karşı Tutum Ölçeği Türk Diline uygun bir ölçektir, bununla birlikte farklı bir örneklemde geçerlik ve güvenirlik çalışmasının tekrar edilmesi önerilebilir.
Üniversite öğrencilerinde mükemmeliyetçilik ve değerler arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin mükemmelliyetçiliği ile sahip oldukları değerler arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma grubu 2013- 2014 eğitim öğretim yılında Necmettin Erbakan üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi'nin farklı bölüm ve sınıflarında öğrenim görmekte olan öğrencilerden tesadüfi yöntemle seçilen 92 si erkek, 226 ü kız olmak üzere toplam 318 öğrenciden oluşmaktadır. Verilerin toplanmasında Dilmaç ve Arıcak (2012) tarafından geliştirilen Değerler Ölçeği ve Frost, Marten, Lahart ve Rosenblate (1990) tarafından geliştirilen Özbay ve Mısırlı-Taşdemir (2003) tarafından türkçeye uyarlanan Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği kullanılmıştır. Öğrencilerin özlük nitelikleriyle ilgili bilgileri elde etmek için ayrıca kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Araştırma genel tarama modelinin bir alt türü olan ilişkisel tarama modeline uygun olarak gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizinde Korelasyon ve Regresyon Analizi Tekniği kullanılmış ve istatistiksel analizler SPSS 15.00 paket programında yapılmıştır. Yapılan analizler sonucunda toplumsal değer ile düzen ve kişisel standartlar arasında; kariyer değeri ile kişisel standartlar, aile beklentisi ve düzen arasında; entelektüel değer ile kişisel standartlar ve düzen arasında; maneviyat ile düzen ve aile eleştirileri arasında; materyalistik değer ile aile beklentisi arasında; insan onuru ile düzen ve kişisel standartlar arasında; özgürlük ile kişisel standartlar ve düzen arasında; fütüvvet ile kişisel standartlar ve düzen arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Romantik değer ile mükemmeliyetçilik alt boyutları arasında anlamlı ilişkinin olmadığı görülmüştür.
Fen bilgisi öğretmen adaylarının ve fen bilimleri öğretmenlerinin epistemolojik inançları ve bilişötesi farkındalıklarının incelenmesi

Fen bilgisi öğretmen adaylarının ve fen bilimleri öğretmenlerinin epistemolojik inançları ve bilişötesi farkındalıklarını incelemek için yapılan bu çalışmada, karma yöntem kullanılmıştır. Çalışma grubunu, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesinde 1., 2., 3. ve 4. sınıfta öğrenim görmekte olan ve tabakalı-amaçlı örnekleme yoluyla seçilen 236 fen bilgisi öğretmen adayı ve Burdur ilin merkezinde ve ilçe merkezlerindeki ortaokullarda görev yapan 61 fen bilimleri öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada Pomeroy (1993) tarafından geliştirilen ve Deryakulu ve Bıkmaz (2003) tarafından Türkçe'ye uyarlanan, geleneksel bilim anlayışını yansıtan 22 olumlu, geleneksel olmayan bilim anlayışını yansıtan 8 olumsuz, toplam 30 maddeden oluşan 'Bilimsel Epistemolojik İnanç Ölçeği', Schraw ve Dennison (1994) tarafından geliştirilen ve Akın, Abacı ve Çetin (2007) tarafından Türkçeye uyarlanan, 52 maddeden oluşan 'Bilişötesi Farkındalık Envanteri' ve Abd-El-Khalick (2002) tarafından geliştirilen, Doğan (2010) tarafından Türkçeye uyarlanan, 8 sorudan oluşan 'Bilimsel Epistemoloji Üzerine Görüşler Anketi' kullanılmıştır. Verilerin analizi için betimsel analiz, t-testi, ANOVA, Kruskal-Wallis ve içerik analizi kullanılmıştır. Bu çalışmanın bulgularına göre öğretmenlerin ve öğretmen adaylarının bilimsel epistemolojik inançlarının geleneksel bilim anlayışı yansıttığı, öğretmen ve öğretmen adaylarının bilişötesi farkındalıklarının yüksek olduğu, öğretmen ve öğretmen adaylarının epistemolojik inançları ile bilişötesi farkındalıkları arasında pozitif anlamlı bir ilişki bulunduğu, ayrıca cinsiyet, mezun olunan lise türü, anne ve baba eğitim durumunun öğretmen adaylarının bilimsel epistemolojik inançları üzerinde anlamlı bir etkisi yokken, sınıf düzeyinin öğretmen adaylarının bilimsel epistemolojik inançları üzerinde anlamlı bir etkisi bulunduğu belirlenmiştir.