turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yasal mal rejiminde denkleştirme alacağı

İYasal Mal Rejiminde Denkleştirme Alacağı? başlıklı bu yüksek lisans tezi üç ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, öncelikle mal rejimi ve mal rejimi modelleri ele alınmıştır. Daha sonra yasal mal rejimi konusu, yasal mal rejimine ilişkin genel hükümler ve yasal mal rejimine hakim olan ilkeler başlıkları altında açıklanmıştır. Son olarak seçimlik mal rejimi konusu mal rejimi sözleşmesi ve seçimlik mal rejimi türleri başlıkları altında açıklanmıştır. İkinci bölümde çalışmanın özü olan yasal mal rejiminde denkleştirme alacağı konusu incelenmiştir. Bu inceleme yapılırken konunun daha iyi anlaşılabilmesi için, öncelikle yasal mal rejiminde edinilmiş mallar ve kişisel mallar konusu, edinilmiş mallar, kişisel mallar üst başlıkları altında kanuni düzenlemeler ve öğretide bulunan çeşitli görüşler dikkate alınarak ayrıntılı olarak tetkik edilmiştir. Daha sonra denkleştirme alacağı konusu, klasik denkleştirme alacağı, değişken denkleştirme alacağı, denkleştirme alacağının değer artış payı ile karşılaştırılması ve borçların malvarlığı gruplarına özgülenmesi üst başlıkları altında kanuni düzenlemeler, Yargıtay içtihatları ve öğretide bulunan çeşitli görüşler dikkate alınarak ayrıntılı olarak incelenmiştir. Son bölümde ise denkleştirme alacağı ile ilgili genel hükümler ve özel durumlar konusu, kanuni düzenlemeler, Yargıtay içtihatları ve öğretide bulunan çeşitli görüşler dikkate alınarak izah edilmiştir.
Türkiye'de Cumhurbaşkanının konumu

Yasama ve yürütme kuvvetlerinin birbirlerinden ayrıldığı kuvvetler ayrılığına dayanan sistemler; parlamenter sistem ve başkanlık sistemi olarak ortaya çıkmış, daha sonra bunlara yarı başkanlık sistemi eklenmiştir. Devlet başkanı parlamenter ve yarı başkanlık sisteminde ikili yürütme yapısının bir tarafını, başkanlık sisteminde ise tek başına yürütme organını oluşturmaktadır. Devlet başkanının seçimi ve anayasal yetkilerine göre bu üç sistem karakterize edilmektedir. Devlet başkanının uygulamada anayasal yetkilerini nasıl kullandığı ise siyasal sistemin işleyişini göstermektedir. Buradan hareketle devlet başkanının konumunu belirleyen üç unsur tespit edilmiştir: Devlet başkanının seçimi, devlet başkanının anayasal yetkileri, devlet başkanının anayasal yetkilerini kullanması ve uygulamadaki durum. Bu üç unsur bir bütün halinde değerlendirildiğinde devlet başkanının güçlü ya da zayıf konumda olduğu ortaya çıkmaktadır. Türkiye'de 1921 Anayasasında 1923 yılında yapılan değişiklikten, 1982 Anayasasında 2017 yılında yapılan değişikliğe kadar, Anayasalarımızda yürütme organı ikili yapıya sahip olmuştur. Devlet başkanı olan Cumhurbaşkanı, yürütme organının daha az yetkili tarafı şeklinde düzenlenmiştir. Bununla birlikte, bu süreçte görev yapan Cumhurbaşkanlarının uygulamada anayasal yetkilerinin ötesinde güce sahip olabildikleri görülmüştür. 2017 Anayasa değişikliği ile ise ikili yürütme yapısı terk edilmiş ve Cumhurbaşkanı gerek anayasal yetkiler gerekse de uygulama açısından güçlü bir konuma sahip olmuştur. Bu çalışmada Cumhuriyet dönemi tüm Anayasalarımız dikkate alınarak Cumhurbaşkanının konumu açıklanmıştır. Aynı zamanda devlet başkanının anayasal yetkilerini ölçme yöntemi kullanılmış, 1961 ve 1982 Anayasası ile bu Anayasaların çağdaşı olan başka ülkelerin Anayasaları, devlet başkanlarının anayasal yetkilerine göre birbirleriyle karşılaştırılmıştır.
Hukuk devleti olgusunun Türk anayasalarındaki yeri(1921-1982)

Hukuk devleti anlayışı tarih boyunca insan hakları ekseninde kurulmuş ve gelişmiştir. Hukuk devleti, her işinde ve işlevinde adalet idesine bağlı, düzeni halkın katkısı ile kurulan ve işleyen, insanın onurlu ve sorumlu bir varlık ve insanlığından gelen temel hak ve özgürlükleri bulunduğuna inanan ve bu hak ve özgürlükleri nereden gelirse gelsin her türlü saldırıya karşı koruyan, bütün işlemlerini yargı denetimi altında tutan, mahkemeleri bağımsız ve tarafsız olan, devlettir. Hukuk devleti siyasi iktidarın sınırlanmasına hizmet eden bir ilke olup keyfi gücün yarattığı tehlikeyi asgariye indirmek amacı taşımaktadır. Hukuk Devletinin, temelini insan hakları ve adalet oluşturur. Hukuk devletinin gelişimi, bireyin temel hak ve özgürlüklerinin gelişimi ile doğru orantılıdır. Evrensel açıdan hukuk devleti mücadelesi, insan hakları bildirileri şeklinde, büyük toplumsal hareketler sonucu gelişmiştir. Türkiye'de öncelikle Osmanlı Devleti döneminde, Avrupa'nın gerisinde kalınmasının etkisi ile ve alınan askerimağlubiyetler sonucu çıkarılan fermanlarda görülmeye başlanmış, Kanuni Esasi ile birlikte anayasal belgelerde gelişme göstermiştir. Mili Mücadele şartlarındahazırlanan 1921 Teşkilatı Esasiye Kanunu ile Milli Egemenlik ilkesi hayata geçirilmiştir. Kurtuluş Savaşının başarı ile sonuçlanmasından ve Cumhuriyetin ilanından sonra çağdaş bir hukuk devleti olma yolundaki en kararlı adımlardan biri olan 1924 Teşkilat-ı Esasiye Kanunu ile hukuk devleti açısından oldukça mesafealınması sağlamıştır. Çok partili dönemde yapılan uygulamalara tepki niteliğinde olan ve görülen eksikleri gidermek amacı ile hazırlanan 1961 Anayasasında hukuk devletinin gerçekleşmesi için devrin bilinen tüm mekanizmaları yer almıştır. 1982 Anayasası ile bireyin karşısında devlet güçlendirilmiş, ancak hukuk devleti açısından önemli sayılabilecek hükümlere de yer verilmiştir. Her anayasal belgedehukuk devletinin gelişimi bir adım daha ilerlemiş, hukuk devleti amacına bir adım daha yaklaşılmış olmakla birlikte, uygulamaya yönelik olarak yapılacak bir kısımdüzenlemelerle ve toplumda hukuk devleti bilincinin artırılmasına yönelik çalışmalarla evrensel nitelikte bir hukuk devletine ulaşmamız mümkün olacaktır.
Tıp alanında kişisel verilerin hukuka aykırı olarak verilmesinin Ceza Hukuku açısından değerlendirilmesi

Geçmişten günümüze taşınan Hipokrat Yemini, bugün her ne kadar adından söz ettirse de kapsam olarak yetersiz kalmaktadır ve sır saklama yükümlülüğü ve kişisel verilerin korunması bakımından sembolik bir yemin niteliği kazanmıştır. Hasta hekime ulaşana kadar o kadar çok sistem ve kişi ile kişisel verilerini paylaşmaktadır ki tıbbi verilerin başlangıcını teşkil eden kişisel verileri, parmak izi uygulaması, dijital kayıtlar, biyometrik tüm yöntemler, bilgisayar kayıtları gibi kişinin müdahale alanını ortadan kaldıran diğer tüm işlemlerle birlikte endişe verici hal almıştır. Türk Ceza Kanunu açısından değerlendirme yapılmış ve eski TCK'nın 198. maddesinde düzenlenen sır saklama yükümlülüğünün yeni TCK'da düzenlenmediği, yeni TCK'da kişisel verilerin korunması kapsamında değerlendirilebileceği ve günümüzdeki teknolojik gelişmeler ışığında sır saklama yükümlülüğünün ancak böyle bir düzenleme ile ihtiyaca cevap verebileceği üzerinde durulmuştur. Suçu ihbar yükümlülüğü ile de birlikte bir değerlendirme yapılmış ve ihbar yükümlülüğünün geniş yorumlanmasının kişisel verilerin korunmasının özünü ortadan kaldıracağı, öncelikle amacın kişisel verilerin korunması olduğu hatırlatılmıştır. Çalışmamda uluslararası düzenlemeler ışığında kişisel verilerin korunması kanun tasarısı da eleştirilmiş ve düzenlemenin Türk Ceza Kanunu'nun yanı sıra bir an evvel yürürlüğe girmesi gerekliliği de ifade edilmiştir.
Türk ve Irak Hukuklarında mukayeseli olarak borcun nakli

Tezin konusu 'Türk ve Irak Hukuklarında Mukayeseli Olarak Borcun Nakli' oluşturmaktadır. Yaptığımız mukayese sonucunda, iki hukuk sistemi arasında mevcut bulunan birçok benzerlik ve farklılıklar tespit edilmiştir. Türk Borçlar Kanunu'nda borcun nakli alacaklı ile borcu yüklenen arasındaki sözleşmeyle, frak Medeni Kanunu'nda havaletül deyin ise iki şekilde gerçekleşir. Temel olarak her türlü borç, borcun nakli sözleşmesinin kapsamı dahilindedir. Kural olarak her iki ülke hukuklarında, borcun nakli sözleşmesi hiçbir şekle tabi değildir. Yapmış olduğumuz çalışmada borcun nakli sözleşmesinin her iki hukuk sistemindeki uygulamaları ve bu müessesenin tarihi gelişimi verilmiştir. İki hukuk sisteminin nitelikleri ve benzer kurumlarla olan farkları incelemeye çalışılmış ve sözleşmenin kurulabilmesi için gerekli olan tüm unsurlar ayrıntılı bir şekilde ele alınmıştır. Çalışmamızın son kısmında, borcun nakli sözleşmesinin hükümleri ve sonuçlan tespit edilerek her iki hukuk sistemleri bu açıdan değerlendirilmiştir. 113
Türk Anayasa Hukuku'nda kişi hürriyeti ve güvenliği

Her özgürlüğün belli bir değeri, insanoğluna katacağı artıları varsa da tüm özgürlüklerin aynı seviyede olduğunu söylemek mümkün değildir. Bazı özgürlüklerin mevcudiyeti diğer özgürlüklerin yaşayabilmesi, anlam ifade edebilmesi için gereklidir. Bunlardan biri de kişi hürriyeti ve güvenliğidir. Çünkü her an, herhangi bir nedenle hürriyetinden yoksun kalma tehtidi ve baskısı altındaki bir şahsın kendisine tanınan, örneğin basın hürriyetini veya bilim ve sanat hürriyetini rahatlıkla kullanması beklenemez. Dolayısıyla kişi hürriyeti ve güvenliği yoksa birçok hak sözde kalmaya mahkumdur. Kişi hürriyeti ve güvenliği önemine binaen kendisine birçok uluslararası antlaşma ve bildiride yer bulmuş, bu hak bakımından güvencelere ayrıntılı düzenlemelerle anayasalarda yer verilmiş, anayasa koyucular tarafından yasa koyuculara bu konuda geniş bir takdir yetkisi verilmemiştir. Kişi hürriyeti ve güvenliği, Ülkemizde kendisine Kanun-i Esasi'de,1924, 1961 ve 1982 Anayasaları'nda yer bulmuş olup, özellikle 1961 ve 1982 Anayasaları'nda ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Bu tezde kişi hürriyeti ve güvenliğine, özellikle 1982 Anayasası açısından ışık tutmak amaçlanmıştır. Bu amaçla tezde kişi hürriyeti ve güvenliğinin anlamına, tarihi gelişimine;bu kapsamda kişi hürriyeti ve güvenliği konusundaki ilk belgelere, bu hakkın bazı ülke anayasalarındaki durumuna, uluslararası antlaşmalardaki yerine genel hatlarıyla değinilmiş; ayrıca bu hakkın Türk Anayasa Hukuku'ndaki tarihi gelişimi de kısaca incelenerek, okuyucu tezin asıl konusu olan kişi hürriyeti ve güvenliğinin 1982 Anayasası açısından incelenmesine hazırlanmaya çalışılmıştır. Çalışmada asıl olarak 1982 Anayasası'nın 19. maddesi ekseninde kişi hürriyeti ve güvenliği irdelenmiş, yeri geldikçe ilgili kanun hükümlerine, Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarına yer verilmiştir.
Saf Hukuk Teorisi ve Uluslararası İnsancıl Hukuk

Bu tez çalışmasında, Kelsen'in saf hukuk teorisi incelenmiş ve bu teorinin uluslararası insancıl hukuk ile ilişkisi irdelenmiştir. Kelsen'in saf hukuk teorisi, hukukun ne olduğunu ve nasıl olduğunu belirlemeyi amaçlayan bir yöntem ortaya koyar. Norm kavramını temel alan bu teoriye göre, hukuk normu Sollen niteliğe sahip olmalı ve normlar hiyerarşisinde kendisinden üst kademede bulunan norma uygun olarak yaratılmış olmalıdır. Uluslararası insancıl hukuk normlarının nasıl ortaya çıktığı incelendiğinde, bu normların silahlı çatışmalardaki yıkımların ve acıların en aza indirgenmesi ve tüm insanların mümkün olan en yüksek düzeyde korunması kaygısı ışığında yaratıldığı ve bu doğrultudaki değerlerden bağımsız düşünülemeyeceği görülür. Dolayısıyla uluslararası insancıl hukuk normları, saf normatif yöntemle yaratılma şartını sağlamamaktadır. Uluslararası insancıl hukuk normlarına aykırı davranışların tamamının yaptırım ile karşılık görmemesi de bu normların sistematik olarak Sollen niteliğe sahip olmadığı anlamına gelir.
Türk Hukukunda bireysel başvuru ve Anayasa Mahkemesi uygulaması

Türk Hukukunda Bireysel Başvuru ve Anayasa Mahkemesi Uygulaması isimli yüksek lisans tezimiz giriş, üç ana bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Birinci bölümde; bireysel başvuru genel olarak incelenmiştir. Bu kapsamda bireysel başvurunun kavramı-tanımı-kapsamı, hukuki niteliği, özellikleri, benzer kurumlarla karşılaştırılması, işlevleri ve mukayeseli hukuktaki bireysel başvurunun tarihi süreci ile ülke uygulamaları üzerinde durulmaya, İkinci bölümde, bireysel başvurunun Türkiye'deki tarihi gelişimi ve Türk Hukuku'nda bireysel başvuru yolunda bulunabilmek için gerekli olan usule ve esasa ilişkin şartlar Anayasa Mahkemesi kararları ışığında incelenmeye, Üçüncü bölümde, bireysel başvuruyu inceleme açısından Anayasa Mahkemesi'nin teşkilat yapısından bahsedildikten sonra, bireysel başvurunun incelenme aşamaları ve bu incelemeler neticesinde verilebilecek kararlar Anayasa Mahkemesi'nin verdiği kararlarda göz önünde bulundurularak açıklanmaya çalışılmıştır.
Türkiye'de yerel yönetimlerin vergilendirme yetkisi, küreselleşme ve yerelleşme bağlamında bir inceleme

Küreselleşme süreci ülkeler için ekonomik, politik ve sosyolojik değişimlere yol açan bir süreçtir. Bu süreç, sanayileşmiş ülkelerin ve küresel kurumların dünya çapında egemen güçler haline gelmesine neden olmuştur. Gerek söz konusu egemen ülke ve kurumların ürettiği politikalar gerekse ülkelerin küreselleşme çağında yerel olana sahip çıkma güdüsü yerelleşme kavramının önem kazanmasına neden olmuştur. Yetki ve sorumlulukların yönetimin alt kademelerine devri anlamına gelen yerelleşmenin en önemli bileşeni ise mali yerelleşmedir. Kamusal harcama yapma ve gelir elde etme yetkilerinin yerel yönetimlere bırakılması yerel yönetimlerin yetkilerine ilişkin tartışmaları gündeme getirmiştir. Çünkü mali yerelleşmenin gelir yönü yerel yönetimlere vergilendirme yetkisi verilmesini öngörmektedir. Üniter devletlerde ise vergilendirme yetkisinin asli sahibi devlet olup, devlet elindeki bu yetkiyi sahip olduğu egemenlik gücüne dayanarak yasama organınca yapılan yasalarla kullanır. Türkiye'de 1980 sonrası yaşanan liberalleşme hareketleri, Türkiye'nin imzaladığı Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı ve küresel kuruluşların Türkiye ile ilgili raporları yerel yönetimlerin vergilendirme yetkilerine sahip olması yönünde baskılar yaratmaktadır. Oysa, üniter bir devlet olan Türkiye'de yerel yönetimlerin vergilendirme yetkisine sahip olmalarının bazı anayasal sınırları mevcuttur. Bu yetkinin yerel yönetimlere bırakılmasının ayrıca idare hukuku ve vergi hukuku açısından da sakıncaları bulunmaktadır.
İdarenin yargısal denetiminde kanunilik blokunun genişlemesinin yeniden değerlendirilmesi

Kanunilik bloku, idarenin kanuniliği ilkesinin referans normlarını anlatan bir kavramdır. İdarenin kanuniliği ilkesinin ortaya çıktığı Fransız Devrimi sonrası dönemden itibaren 20. yy. ın ortalarına kadar kanunilik bloku yalnızca kanunlardan oluşmuştur. Ancak zamanla kanuna atfedilen temel vasıflar zayıflamış ve kanun, idari faaliyetin denetiminde tek başına hukuka uygunluğu tesis edecek nitelikten uzaklaşmıştır. Kanunların idari faaliyetin denetiminde tek başına yetersiz kaldığı hallerde başta anayasa olmak üzere, uluslararası sözleşmeler ve hukukun genel ilkeleri gibi kanunüstü düzeyde kabul edilen normların denetime esas alınması gerekmektedir. Zira hem anayasada hem de uluslararası sözleşmelerde idari faaliyeti ilgilendiren pek çok hüküm yer almakta, hukukun genel ilkeleri de bu iki yazılı kaynağın yetersiz kaldığı noktalarda hakime yol göstermektedir. Ayrıca kanunüstü normlar olarak adlandırılan bu kural ve ilkelerin, kanuna atfedilen temel vasıfları da bünye-sinde barındırdığı ve kanuna yüklenen güvence teşkil etme işlevini yerine getirmeye elverişli olduğu vurgulanmalıdır. Dolayısıyla bu kural ve ilkeler, artık kanunilik bloku kapsamında değerlendirilmelidir ve idari yargıç bu ilkelerden faydalanmalıdır. Bu faydalanma hali kanunun yeterli güvence sunmadığı ve keyfiliğe fırsat veren hükümler içerdiği durumlarda, hukuka uygunluk denetiminin kanunların yanında kanun üstü normları da idarenin yargısal denetimine dahil etme şeklinde olabileceği gibi; bizatihi kanunların hukuka aykırı olduğu hallerde, denetimin yalnızca kanun üstü normlara göre yapılması şeklinde de olabilir. Bu ikinci hale yasama perdesinin kaldırılması adı verilmektedir. Kanun üstü normlara aykırılık içeren kanunların idari faaliyet için dayanak teşkil etmesi, hukuka aykırılığın idari faaliyete de sirayet etmesi sonucu doğuracağından, hukuka uygunluk denetiminin kanunlar ihmal edilerek yürü-tülmesi gerekmektedir.
Adil yargılama hakkının gerçekleşmesini sağlayan araçlardan milletlerarası tebligat ve istinabe

Doktora tezinin konusu, 'Adil Yargılanma Hakkının Gerçekleşmesini Sağlayan Araçlardan Milletlerarası Tebligat ve İstinabe' hakkındadır. Milletlerarası ilişkilerin, teknolojinin ve küreselleşme olgusunun gelişimi, ulaşım, iletişim, yerleşme imkanlarının ülkeler arasında kolaylaşması sonucunda dış ticarette yoğun ilerlemeler kaydedilmiş, kişilerin hukuki ilişkilerinin sadece belirli bir ülke ile sınırlı olmadığı gözlemlenmiş, dolayısıyla mahkemelerin milletlerarası nitelik taşıyan uyuşmazlıklar ile ilgili faaliyetlere artmıştır. Milletlerarası tebligat ve istinabe işlemlerinin Anayasanın 36. maddesinde düzenlenen hak arama hürriyeti ile yakın ilgisi bulunmaktadır. Anayasanın 36. maddesinde herkesin meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı yerleri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma hakkı ile adil yargılanma hakkı olduğu vurgulanmıştır. Hak arama hürriyetinin somut araçları dava ve savunma hakkıdır. İlgilinin bu hakları kullanabilmesinin ön koşulu, hakkında bir dava olduğunun ve savunma yapılabileceğinin kendisine usulüne uygun olarak bildirilmesidir. Bu durumun, yani tebligatın varlığı veya yokluğu adil bir yargılamanın varlığı veya yokluğu ile yakından ilgili bulunmaktadır. Yine, 246 görülmekte olan bir davada, dinlenilecek tanık, keşfe konu yer, incelenecek belge gibi ispat araçlarının yabancı bir ülkede bulunması halinde, davada, mahkemenin söz konusu deliller ile temas etmesi, davanın adil bir çözüme kavuşturulabilmesi bakımından önemlidir. Aksi takdirde mahkemenin adil bir yargılama yürütmesinden bahsedilemez. Bu tez çalışmasında, milletlerarası tebligat ve istinabe konusu, uygulamada yargılamada gecikmeye sebebiyet vermesi nedeniyle Avrupa insan Haklan Sözleşmesindeki makul sürede yargılanma hakkı çerçevesinde irdelenmiş, Türk Milletlerarası usul hükümleri ile Türkiye'nin taraf olduğu milletlerarası sözleşmeler ve milletlerarası metinler ışığında tebligat ve istinabe konusunda uygulamada meydana gelen aksaklıklara, sonuçlan ve çözüm yollan ile geniş yer verilmiştir. 247
Futbol uyuşmazlıklarının tahkim yoluyla çözümü

'Futbol Uyuşmazlıklarında Tahkim' konusunda yazılan eserlerin sayısı oldukça azdır. Ayrıca mevcut eserlerde futbol uyuşmazlıklarının tahkim yoluyla çözümünde meselenin daha çok TFF boyutu ele alınmış; futbol uyuşmazlıklarının ihtiyari tahkim ya da mahkemelerde çözümü üzerinde yeterli ölçüde durulmamıştır. Çalışmamızda, doktrinde yeterli ölçüde incelenmemiş olmakla beraber uygulamada oldukça önem taşıyan 'Futbol Uyuşmazlıklarının Tahkim Yoluyla Çözümü' konusu bütün yönleriyle incelenmiş; sadeceTFF bünyesinde gerçekleştirilen tahkim değil futbol uyuşmazlıklarının TFF dışında diğer ulusal ya da uluslararası tahkim merkezlerinde çözümünün yanı sıra ad hoc tahkim yoluyla çözümü üzerinde de durulmuştur.
Les immigrants À l'épreuve des mesures anti-terroristes dans le droit de l'Union Européenne

Avrupa Birliği 1990lı yıllardan beri göç için ortak bir politika geliştirmekte, 2000li yıllardan beri de güvenliği sağlamanın önemini göz önünde bulundurduğundan terörizmi en önemli sorunlardan birisi olarak görmektedir. Bu iki unsur için AB bünyesinde aynı politikaların geliştirilmesi, ortaya çıkan sorunları da aynı yöntemlerle çözmeyi gerektirmektedir. 11 Eylül'den bu yana terör eylemlerinin önlenmesi ihtiyacı arttığından profilleme ve farklı veri tabanlarında bulunan bilgileri karşılaştırarak terör eylemlerini gerçekleştirilebilecek kişilere önceden ulaşma amacına yönelik AB nezdinde alınan önlemler, Müslüman ve Araplara karşı oluşan Amerikan asıllı önyargının Avrupa kıtasında da kendine yer bulmasına sebep olmaktadır. Bu durum bu kişilerin ayrımcılığa uğramama hakkı ve özel hayatın gizliliği hakkına ilişkin önemli sorunlar teşkil edebilmektedir.
Türk Ceza Hukukunda gönüllü vazgeçme

Bu tez, dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, gönüllü vazgeçme kurumunun tarihi gelişimi, vazgeçmeyi açıklayan teoriler ve mukayeseli hukuk bakımından incelenmiştir. Gönüllü vazgeçmenin ilk çıkış noktası, Roma Hukuku'nda, İslam Hukuku'nda uygulaması, tarihi süreçte tasarılarda geçirmiş olduğu değişimler ve cezasızlığı sağlayıcı avantajını açıklayan teoriler incelenmiştir. Bu teorilerden olan ve vazgeçmeyi açıklayan ve benimsediğimiz görüş olan kombinasyon teorisi açıklanmıştır. Nihayet, mukayeseli hukukla bu bölüm sona ermektedir. İkinci bölüm, gönüllü vazgeçmenin unsurlarının izah edilmesine ayrılmıştır. Gönüllü vazgeçmenin şartları, gönüllü vazgeçmenin bulunduğu ve bulunmadığı durumlar Alman Federal Yüksek Mahkemesi ve Türk yargı kararları ile zenginleştirilmiş ve teoriler eşliğinde açıklanarak nihayetlendirilmiştir. Üçüncü bölüm, gönüllü vazgeçme kurumunun suça iştirak noktasında incelenmesine ilişkindir. 5237 sayılı TCK m. 41 düzenlemesinin esaslarının ayrıntılı olarak açıklandığı bu bölüm, suç ortakları bakımından vazgeçmenin incelenmesiyle tamamlanmıştır. Dördüncü bölüm ise, gönüllü vazgeçmenin maddi ceza hukukunda görünümü ve özel durumlara ayrılmıştır. Bu bölümde, ihmali suçlarda gönüllü vazgeçme, neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda gönüllü vazgeçme gibi suç türlerinde vazgeçme kurumunun uygulanabilirliği tartışılmıştır. Sistemimizde olmayan öngörülü vazgeçme ve nitelikli teşebbüs kavramları açıklanmış ve vazgeçmeyle ilişkili özel durumlara yer verilerek çalışma sona erdirilmiştir.
İşverenin iş kazası ve meslek hastalığında hukuki sorumluluğu

İşverenin iş kazası ve meslek hastalığında hukuki sorumluluğu isimli bu tez çalışmamda teoride yer alan kaynaklardan yararlanmanın yanı sıra, Yargıtay uygulamalarına ağırlık verilmiştir. Söz konusu çalışmam üç bölümden oluşmaktadır: Çalışmamızın iş kazası ve meslek hastalığı başlıklı ilk bölümünde, iş kazası kavramının gerek yasada yer alan gerek öğreti ve uygulama da yer alan tanımı, unsurları açıklanmıştır. Aynı şekilde meslek hastalığının tanımı ve unsurları da yapılmıştır. Bir iş kazası veya meslek hastalığının varlığının nasıl tespit edileceği sorusunun cevabı bu bölümdedir. Bunun yanı sıra, kavram açıklaması yapılan bu bölümde, işveren, işveren vekili, iş güvenliği uzmanı, alt işverenlik kavramlarına da yer verilmiştir. İş kazası ve meslek hastalığında işverenin hukuki sorumluluğu, niteliği ve koşulları çalışmamızın ikinci bölümünde açıklanmıştır. İşverenin sorumluluğunun yasal kaynaklarının ne olduğu, hukuki sorumluluğunun niteliği konusunda öğretideki görüşler ve Yargıtay uygulaması, işverenin sorumluluğunun şartları ve sorumluluktan kurtulma halleri ayrıntılı açıklanmıştır. Üçüncü bölümde ise, iş sağlığı ve meslek hastalığında işverenin sorumluluğunun kapsamı anlatılmıştır. Maddi ve manevi tazminatların konusu, kapsamı açıklanmış, destekten yoksun kalma ayrı başlık halinde düzenlenmiştir. Bu bölümde, aktüerya bilirkişisi olmam nedeniyle tazminat hesabı ayrıntılı açıklanmıştır. Gerek aktüerya bilimi gerek doktrin ve Yargıtay uygulamalarına göre açıklamalarda bulunulmaya çalışılmıştır.
Ceza hukukunda kasttan doğan sübjektif sorumluluk

Kast, ceza hukukunun en temel konularından biri olmasına rağmen henüz üzerinde uzlaşılmış bir içeriğe sahip değildir. Bu sebeple, yetkin bir kast kuramıgeliştirebilmenin ön şartı, kavramı tarihsel gelişimi içerisinde analize tabitutabilmekle mümkündür. Tüm bu gerekçelerden ötürü, çalışmamızda, önceliklehareket teorileri bağlamında kastın konumu ele alınacak ve daha sonra varılan sonuçlar dahilinde kastın hukuk dogmatiğindeki karşılığının belirlenmesine çalışılacaktır. Bu bağlamda kast-taksir ayrımı, kusur-kast ilişkisi ve bilhassa olası kastla ilgili olarak doktrinde geliştirilen kuramlar da irdelenmeye çalışılacaktır.