Evre 4 prolapsus olan hastaların kız çocuklarında prolapsus prevalansı ve doğum şeklinin buna etkisi

Amaç: Evre 4 prolapsus olan hastaların kız çocuklarının değerlendirilerek prolapsus ve inkontinans riskinin saptanması, normal vajinal doğum veya sezaryen ile doğumun buna etkisini araştırmaktır. Ayrıca prolapsus etiyolojisinde rol oynayan çevresel faktörler, semptomlar ve yaşam kalitesi üzerine etkilerini değerlendirmektir. Materyal-Metot: Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniği'nde 01/01/1996-30/09/ 2011 tarihleri arasında ve T. C. Sağlık Bakanlığı Van Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nde 01/01/1998-30/09/ 2011 tarihleri arasında total prolapsus uteri tanısı ile tedavi edilen olguların dosyaları retrospektif olarak değerlendirildi. Çalışma grubu olarak evre 4 prolapsusu olan olguların kız çocukları çağırıldı. Kontrol grubu olarak 01/04/2011-30/09/ 2011 tarihlari arasında Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniğ'ine başvuran 50 yaş üzeri ve prolapsusu olmayan hastaların kız çocukları çağırıldı. 241 kişilik çalışma grubu ve 100 kişilik kontrol grubu oluşturuldu. Kontrol ve çalışma grubuna gerekli olan bilgi verilip hasta onayları alındıktan sonra International Continence Society tarafından önerilen Pelvic Organ Prolapse Quantification'a göre kadınların pelvik muayeneleri yapılarak ''Türk Kadınlarındaki İdrar Problemlerini Araştırma Anketi'' dolduruldu. Bulgular: Toplamda 341 kadınla anket tamamlandı. Ardından çalışma grubundan 228 ve kontrol grubundan 99 olmak üzere toplamda 327 kadının ürojinekolojik muayeneleri yapıldı. 14 kadın bekar olduğundan ürojinekolojik muayeneleri yapılamadı. Çalışma grubundaki kadınların ortalama yaşı 36 .35, kontrol grubundaki kadınların ortalama yaşı ise 39.04 idi. Çalışma grubundaki kadınların annelerinin evre 4 prolapsus nedeniyle ameliyat olduğu yaş 48.23 olarak belirlendi. Çalışma grubundaki kadınların ortalama gebelik sayısı 10.8 olduğu görüldü. Vücut kütle indeksi ortalama çalışma grubunda 26.26 kg/m2, kontrol grubunda ise yine benzer olarak 26.51 kg/m 2 idi. Çalışma grubunda 161 (% 70 .61) ve kontrol grubunda 62 (% 62 .63) toplamda 223 (% 68 .19) kadın evre 0 olarak değerlendirilmiş olup prolapsus saptanmadı. Çalışma grubunda 43 (% 18 .86), kontrol grubunda 28 (% 28 .28) ve toplamda 71 (%21.71) kadının evre 1 pelvik organ prolapsusu olduğu görüldü. Evre 2 prolapsus tespit edilenlerin dağılımı çalışma grubunda 19 (% 8 .33), kontrol grubunda 8 (% 8 .08), toplamda 27 (% 8 .25) kadın olarak belirlendi. Evre 3 pelvik organ prolapsusu çalışma grubunda 4 (% 1 .75), kontrol grubunda 1 (% 1 .01) ve toplamda 5 (% 1 .52) kadında tespit edildi. Çalışma grubunda 1 (% 0 .44) kadında evre 4 prolapsus tespit edildi ancak kontrol grubunda ise evre 4 prolapsus görülmedi. Tüm çalışmada ise evre 4 prolapsus tespit edilenlerin oranı % 0.3 olarak belirlendi. Ayrıca çalışma grubundan 7 kadından 4'ü evre 3 prolapsus ve 3'ü evre 4 prolapsus nedeniyle opere oldukları tespit edildi. Çalışmamıza katılan kadınlar arasında çalışma grubunun 229'u (% 95 .02) normal doğum, 12'si (% 4 .98) sezaryen ile doğum yaptığı belirlendi. Kontrol grubuna baktığımızda ise 91'i (%91) normal doğum, 9'u (% 9) sezaryen ile doğum yaptığı görüldü. Çalışmamızda genel olarak doğum şeklinin evre ile olan ilişkisine baktığımızda normal doğum yapanların 124'ünde (% 36 .36) evre 0, 52'sinde (% 15 .24) evre 1, 21'inde (% 6 .15) evre 2, 5'inde (% 1 .46) evre 3, 1'inde (% 0 .29) evre 4 prolapsus olduğu görüldü (Tablo 7). Sezaryen ile doğum yapanların ise 93'ünde (% 27 .27) evre 0, 19'unda (% 5 .57) evre 1, 6'sında (% 1 .75) evre 2 prolapsus mevcuttu. Sezaryen olan kadınlar içinde evre 3 ve evre 4 prolapsusu olan tespit edilmedi. Sonuç: Annesinde pelvik organ prolapsusu olan kadınların daha ileri evrede olduğunu ve pelvik organ prolapsusu riskinin daha fazla olduğunu belirledik. Normal doğum yapanların, sezaryen doğum yapanlara göre daha ileri derecede pelvik organ prolapsusu olduğunu tespit ettik. Sezaryen ile doğumun pelvik organ prolapsusuna karşı koruyucu olduğunu belirledik. Özellikle orta kompartman kontrol grubunda, çalışma grubuna kıyasla istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha negatif değerler almıştır. Bu da çalışmamızda evre 4 prolapsus öyküsü olan hastaların kız çocuklarında prolapsusun orta kompartmanda daha fazla olduğunu gösterdi. Yaş ile evre arsında literatürde de olduğu gibi önemli bir bağıntı olduğu tespit edildi. İleri yaşlardaki kadınlarda evrenin de daha ileri olduğu görüldü. Literatürden farklı olarak BMI ve gebelik haftası ile evre arasındaki ilişki önemsiz bulundu.