turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Zihinsel engelli çocuğa sahip anne babaların kaygı düzeylerinin karşılaştırılarak çocuğa yönelik beklentilerinin belirlenmesi

SONUÇ ÖNERİLER ÖZET Bir eğitim kurumuna devam etmekte olan öğretilebilir ve eğitilebilir zihinsel engelli çocuğa sahip anne babaların kaygı düzeylerinin karşılaştırılarak çocuğa yönelik beklentilerinin belirlenmesi amacıyla yapılan çalışmada; araştırma deneklerini Denizli il merkezinde ilkokullar bünyesinde bulunan 20 özel eğitim sınıfına devam etmekte olan 69 EZEÇ'un anne babalan ile Denizli Güzelyurt Ana Okulu, Eğitim Uygulama Okulu ve Meslek Eğitim Merkezi'ne devam etmekte olan 16 ÖZEÇ'un anne babalan oluşturmuştur. Araştırma örneklemi 57 anne, 28 baba olmak üzere toplam 85 kişiden oluşturulmuştur. Uygulama 1994 Mart-Mayıs aylarında yapılmış, bu süre içerisinde değişik zamanlarda araştırmacı tarafından ZEÇ'a sahip anne babalara, Çocuk ve Anne Baba ile İlgili Bilgi Formu, Özürlü Bir Çocuğa Sahip Anne Babaların Kaygı ve Endişe Düzeyini ölçme Aracı ve ZEÇ'a Sahip Anne Babaların Çocuğa Yönelik Beklentilerine ilişkin Anket Formu verilmiştir. Araştırma sonucunda ÖZEÇ ebeveynlerinin ömür boyu bakım, mali kaygılar, EZEÇ ebeveynlerinin mali kaygılar alt boyutunda daha çok kaygılı, fiziksel sınırlılıklar alt boyutunda daha az kaygılı oldukları görülmektedir. Annelerin mali kaygısının babalara göre, babaların aileye getireceği zorluklar alt boyutundaki kaygısının annelere göre yüksek olduğu görülmektedir. ÖZEÇ ebeveynlerinin tüm ölçek, bağımlılık ve kendini yönetmesi, bilişsel bozukluklar, ailenin yaşamına getirdiği sınırlılıklar, ömür boyu bakım, aile içi uyumsuzluğu, fiziksel sınırlılıklar alt boyutlarında EZEÇ ebeveynlerine göre, yine bağımlılık ve kendini yönetmesi alt boyutu dışında aynı alt boyutlarda ÖZEÇ annelerinin EZEÇ annelerine göre daha kaygılı oldukları, sürekli hastalık kaygısı alt boyutunda EZEÇ ebeveynlerinin ÖZEÇ ebeveynlerine göre yine aynı alt boyut ve aileye getireceği zorluk alt boyutunda EZEÇ annelerinin ÖZEÇ annelerine göre daha kaygılı oldukları görülmektedir. ÖZEÇ annelerinin ailenin yaşamına getirdiği sınırlılıklar, mali kaygılar alt boyutlarında babalara göre, ÖZEÇ babaların ise aileye getireceği zorluklar alt boyutunda annelere göre daha kaygılı oldukları, aynı alt boyutta EZEÇ babalarının EZEÇ annelerine göre daha kaygılı oldukları görülmektedir. Bağımlılık ve kendini yönetmesi, bilişsel bozukluklar, ömür boyu bakım, aile içi uyumsuzluğu alt boyutlarında ÖZEÇ babaların EZEÇ babalarına göre daha kaygılı oldukları görülmektedir. ÖZEÇ ebeveynlerinin çocuğunun kendi başına mücadelesi ile ilgili beklentilerinin düşük, eğitimi, geleceğine ilişkin beklentilerinin 186 yüksek olduğu, EZEÇ ebeveynlerinin beklentilerinin genellikle çocuklarının ekonomik bağımsızlık kazanması yönünde olduğu görülmektedir. Engel nedeninin dış faktörlere atfedilmesinin, ekonomik yetersizliklerin, çocuğun yaşamı boyunca desteğe ihtiyacı olmasının ebeveyn kaygısını yükselttiği, EZEÇ'un yaşının artması ile ebeveyn kaygısının da arttığı görülmektedir.
Çocukluk çağı lösemilerinde kan ürünü kullanımının kemoterapi bloklarına göre dağılımı ve kan parametrelerine etkileri

Akut lösemiler lenfopoetik veya hemopoetik kök hücrelerden kaynaklanan genç olgunlaşmamış hücrelerin kemik iliği, çevre kanı ve diğer dokularda birikimi ile karakterize olan malign hastalıklardandır. ALL ve AML tanısı alan hastaların tedavi bitimine kadar olan süreçte çok sayıda eritrosit ve trombosit transfüzyonu aldıkları bilinmektedir. Bu çalışmada, 2005 2014 yılları arasında Akut Lösemi tanısı alan düzenli transfüzyon ihtiyacı bulunan hastalara verilmiş olan Eritrosit, Random Trombosit ve TS' nunun, hastada istenilen kan değerini oluşturup oluşturmadığını ölçerek bu durumun, verilen kan ürününe ya da hastanın o dönemde almış olduğu Kemoterapi blokları ile olan ilişkisi ve tüm bunların kullanılan toplam kan ürünü miktarı ve transfüzyon etkinliği üzerine olan etkilerin açıklanması amacıyla yapılmıştır. Bizim çalışmamız, Ocak 2005 Ocak 2014 tarihleri arasında hastanemizde tanı alan Akut Lösemili 183 hastanın 146 (%79)'sı ALL; 37'si (%21) AML hastası idi. ALL hastalarında; tanı konulduğu andan tedavinin bittiği döneme kadar olan süreçte kişi başı ortalama toplam Eritrosit kullanım adeti 14 (3-78) olarak, Aferez trombosit kullanım adeti kişi başı ortalama 9 (1-97) olarak, Random Trombosit kullanım adeti kişi başı ortalama 11 (1-83) olarak saptanmıştır. AMLde ise tanı konulduğu andan tedavinin bittiği döneme kadar olan süreçte kişi başı ortalama toplam Eritrosit kullanım adeti 27 (10-102) olarak, Aferez trombosit kullanım adeti kişi başı ortalama 25 (6-99) olarak, Random Trombosit kullanım adeti kişi başı ortalama 20 (7-139) adet olarak saptanmıştır. ALL tanısı alan hastalarda Hb testindeki ortalama artış ES sonrası 2,7 (-3,22: 9,8) g/dL olarak saptanmıştır. Bu değer %60 Htc'li 15 cc/ kg eritrosit süspansiyonu ile elde edilmesi beklenen değere (3,4 g/dl) yakındır fakat biraz altında kalmıştır (167). Plt testindeki ortalama artış Random Trombosit sonrası ortalama 15 (-411: 247) bin/uL, Aferez Trombosit sonrası ortalama artış ise 28 (-173: 460) bin/uL olarak saptanmıştır. ES sonrası Lenfosit, Rbc, Nötrofil ve Wbc testlerinde minimal de olsa artış saplanmış olup, diğer kan ürünü kullanımları ile kıyaslandığında bu artışın ES kullanımı sonrası daha fazla olduğu saptanmıştır. AML hastalarında Hb testindeki ortalama artış ES sonrası 2,49 (-2:8,1) g/dL olarak saptanmıştır. Beklenen değere yakındır. AML'de kan ürünü kullanımı ile Lenfosit, Nötrofil ve Wbc testindeki ortalama değişimler minimal düzeyde olup kullanılan kan ürünü çeşidine göre bu testlerde farklılık gözlenmediği tespit edilmiştir. Rbc testindeki ortalama artış ise diğer kan ürünü kullanımları ile kıyaslandığında ES kullanımı sonrası daha fazladır. Sonuç olarak akut lösemili çocuklarda kemoterapi süresince çok sayıda kan ve kan ürünü transfüzyonu gereklidir. Bu transfüzyonun etkinliği akut löseminin tipine, hastanın yaşına, cinsiyetine, hastanın aldığı Kemoterapi bloğu ile o dönem aldığı Kemoterapi ilaçlarına ya da hastanın o dönemdeki enfeksiyon, sepsis, yaygın tüketim koagulopatisi gibi klinik bir tabloda olup olmaması gibi çok sayıda etkene bağlı olabilir.
Manisa'da hava kirliliğinin acil servise başvuran çocuklarda solunum yakınmalarına etkisi

Giriş : Dış ortam hava kirliliği çocukluk çağında, solunum yolu hastalıkları başta olmak üzere birçok akut ya da kronik hastalığı neden olabilir. Bu araştırma, hava kirliliği ile çocuklarda akut solunum yolu hastalıkları arasındaki ilişkinin ortaya koyulması amacıyla planlanmıştır. Yöntem: Bu araştırmaya, 1 Ocak 2017- 31 Aralık 2017 tarihleri arasında Manisa ilinde acil servise solunum yolu yakınmaları ile başvuran olgular dahil edildi. Araştırmada hava kirliliği indikatörleri olarak PM10 ve SO2 seçilmiştir. İndikatörlere ilişkin günlük veriler, çalışmanın yapıldığı ilin Hava Kalitesi İzleme İstasyonları Web Sitesi'nden alındı. Araştırmada hava kirliliği indikatörleri olarak PM10 ve SO2 seçilmiştir. İndikatörlere ilişkin günlük veriler, çalışmanın yapıldığı ilin Hava Kalitesi İzleme İstasyonları Web Sitesi'nden alındı. Toplanan veriler ışığında ölçülen PM10 ve SO2 konsantrasyonları ile çocuklardaki solunum yolları yakınmaları arasındaki ilişki incelenmiştir. Bulgular: Bu araştırmaya 38696 olgu dahil edildi. Hava kirliliğinin en yoğun olduğu aylar kış dönemine aittir. Ay bazında yapılan değerlendirmelerde PM10 değerinin 118.40 6. 55 g/m ile Kasım ayında en yüksek seviyeye ulaştığı görülmektedir. Yine ay bazında yapılan değerlendirmelerde SO2 değerinin 16.00 1. 14 g/m ile Kasım ayında en yüksek seviyeye ulaştığı görülmektedir. Çocuk acillere başvuru sıklığı değerlendirildiğinde 4144 çocuk ile en fazla başvurunun ekim ayında yapıldığı belirlenmiştir PM10 ve SO2 konsantrasyonları ile solunum yakınmaları ile hastanelere başvuran çocuk sayısı arasında aynı yönlü anlamlı ilişkiler saptandı. (p<.05) PM10 ve SO2 konsantrasyonları çocuklarda akut nazofarenjit nezle, akut üst solunum yolu enfeksiyonu, akut bronşit, akut bronşiolit, otitis media ve astımı artırmaktaydı. Tanı sıklığı değerlendirildiğinde %45. 6 sıklık oranı ile akut üst solunum yolu enfeksiyonu idi. Sonuç: Dış ortam hava kirliliğine ait olan parametreler çocukluk çağında akut solunum yolu bulgularının artmasına ve kronik hastalıkların akut alevlenmesine yol açmaktadır. Acil servis başvuruları da bu doğrultuda değişmektedir. Bu nedenle çocukların yaşam ortamları oluşturulurken bu gözetilmelidir.
Suseptibilite ağırlıklı görüntülemenin, çocuk beyin MR incelemelerinde, konvansiyonel sekanslara eklenmesinin hemoraji, kalsifikasyon ve vasküler anomalileri tanımlamada etkinliğinin araştırılması

Amaç: Çalışmamızda pediatrik beyin görüntülemede SAG sekansının konvansiyonel sekanslara eklenmesinin kalsifikasyon, kanama ürünleri içeren odak ve anormal venöz yapıların gösterilmesindeki etkinliğini, SAG' ın çocuk hastalarda kullanım alanlarını, SAG' deki sinyallerin özelliklerini, sekansa özgü artefaktları ve yanılgıları araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmada 31.07. 2017 ve 22.01. 2018 tarihleri arasında farklı ön tanılarla MR incelemeleri olan ve SAG sekansında patolojik sinyal odakları saptanan, çocuk hastaların görüntüleri retrospektif olarak incelenmiştir. Odaklar homojen paramanyetik, primer paramanyetik, homojen diyamanyetik ve primer diyamanyetik olarak sınıflandırılmıştır. Lezyonların kalsifikasyon veya kanama olarak sınıflandırılması ise BT ve konvansiyonel MR görüntüleri, tıbbi geçmişşi ve laboratuvar, patoloji sonuçlarını içeren klinik bilgiler dahilinde yapılmıştır. Bu odakların konvansiyonel sekanslarda karşılıkları araştırılmıştır. Kalsifik odakların gold standartı olarak BT'de 100 HU' dan yüksek dansite ölçüt olarak kabul edilmiştir. Verilerin sınıflandırılmasında deskriptif istatistiksel yöntemleri kullanılmıştır. Konvansiyonel sekans ve SAG' nin uyumu yönünden ki-kare ve BT'de izlenen kalsifik odakların konvansiyonel sekanslar ve SAG ile karşılaştırılması için ki-kare testi kulanılmıştır. Ki-kare testinde ise P<0, 05 altındaki değerler istatistiksel olarak anlamlı olarak kabul edilmiştir. Bulgular: SAG imajlarda 287 hipointens odak saptanmıştır. Bu odakların 135'i diyamanyetik yani kalsifikasyon, 149' u paramanyetik yani hemorajik odak, 13'ü ise vasküler anomali olarak sınıflandırılmıştır. Konvansiyonel sekanslarda kalsifik odakların karşılığında T1 AG' de 6, T2' de AG' de 11 ve FLAIR' de sekansında ise 7 kalsifikasyonu destekler sinyal değişiklikleri vardır. Toplamda 135 diyamenyetik odaktan 13 tanesi (yaklaşık % 9,6) konvansiyonel sekanslarda seçilebilmiştir. Hemorajik odakların karşılığında T1 AG' de 19, T2 AG' de 20 ve FLAIR' de sekansında ise 15 kanama ürünlerinin varlığını destekler bulgu vardır. Toplamda 149 odaktan 25 tanesi (yaklaşık %16,7) konvansiyonel sekanslarda seçilebilmiştir. On üç hastada izlenen vasküler anomalilerden sadece bir tanesi konvansiyonel sekanslarda seçilebilmektedir. BT görüntülerinde 143 kalsifikasyon odağı mevcuttur. SAG' de bu sayı 135' tir. Sekiz kalsifik odak SAG' de ayırt edilememiştir. SAG eklenmiş konvansiyonel sekansların kalsifikasyon saptamadaki etkinliği ile sadece konvansiyonel sekansların kalsifikasyon saptamadaki etkinliğinin karşılaştırılması için Ki-kare testi kullanılmış ve p değeri 0,001 olarak bulunmuştur. Sonuç: SAG sekansı ile kalsifik ve kanama ürünleri içeren odakların odakların anlamlı oranda saptanılabilirliği, kanama odaklarının doğası gereği heterojen olabileceği ve bazı artektlar içerebeleceği saptanmış bunların odak boyutu ile ilişkisi gösterilmiş ve aynı zamanda venöz anomalilerin teşhisinde sekansın önemli bir tanı aracı olabileceği gösterilmiştir.
Ailevi Akdeniz ateşi ile takip edilen çocuk hastalarda MIF-173 G/C GEN polimorfizminin araştırılması

Amaç: Ailevi Akdeniz Ateşi ; otozomal resesif geçiş gösteren, tekrarlayan ateş ve seröz zarların iltihabı ile karakterize ataklar halinde seyreden otoenflamatuar bir hastalıktır. Bu hastalıkların patogenezinde, inflamasyon ve apaptoz olaylarını düzenleyen bazı proteinleri kodlayan genlerde tanımlanan mutasyonlar rol oynamaktadır. Makrofaj migrasyon inhibitör faktör, doğal ve uyarlanmış immün cevapların önemli bir modülatörü olup, glukokortıkoidler tarafından baskılanmak yerine arttırıldığı bilinen tek stokindir. Glukokortikoidlerin immunsupresif etkilerini düzenlemede ve immun yanıtın derecesinin kontrolünde görev yapmaktadır. MIF geninin önce promotor bölgesi içerisinde yer alan -173 pozisyonundaki tek nükleotid polimorfizminin bulunması ve -794 pozisyonundaki CATT tetranükleotid mikrosatellit dizisindeki polimorfizmin görülmesi sonucu enflamatuar hastalıklar içerisinde bu polimorfizmlerin araştırılmasının gerekliliği ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada, AAA ile takipli çocuk hastalarda MIF- 173 G/C gen polimorfizminin genotipik ve allel sıklığının belirlenmesi, hastalık ağırlık skoru ve mevcut MEVF mutasyonları ile ilişkisinin araştırılması ve kontrol grubu ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. Materyal Metod: Bu çalışmaya Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları kliniğinde Tel-Hashomer kriterlerine göre Ailesel Akdeniz Ateşi tanısı alarak izlenmekte olan 98 çocuk hasta ve polikliniğimize başvuran, herhangi bir hastalığı olmayan 157 sağlıklı gönüllü çocuk dahil edilmiştir. Çalışmaya katılmayı kabul eden hastalardan onam alınmıştır. Genotipleme MIF geni -173 G/C promotor bölgedeki polimorfizm için yapılmıştır. MIF- 173 G/C gen polimorfizmi, genotipik ve allel sıklığı, hastalık ağırlık skoru, mevcut MEVF mutasyonları ile ilişkisi araştırılmış ve sağlıklı kontrol grubu ile karşılaştırılmıştır. Klinik özellikler geriye dönük olarak hasta dosyalarının taraması ile elde edilmiştir. Bu bireylerin genotipi Tıbbi Genetik Anabilim Dalı laboratuvarlarında tayin edilmiştir. Bulgular: MIF 173 G/Cgenotipiyle AAA sıklığı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmıştır. CC genotiplerine sahip olan bireyler AAA hastalığına yatkın olarak görünmektedir. Ancak allel frekansı açısından değerlendirildiğinde AAA hasta grubu ve kontrol grup arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Sonuç: MIF 173 C/C polimorfizmi gende fonksiyon kazandıran mutasyon gibi durmaktadır. MIF 173 C/C polimorfizmi aşırı enflamasyon ve immün yanıt ile ilişkili olduğundan AAA hastalığına yatkınlığa yol açabilir.
Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine 2012-2014 yılları arasında başvuran obez çocukların retrospektif olarak değerlendirilmesi

Davranışsal ve çevresel faktörler son 20 yılda obezitedeki belirgin artıştan esas sorumlu olan faktörlerdir. Vücut kitle indeksi hesaplanması çocuklarda obezite taramasında kullanımı yaygın olarak kabul edilen bir metottur. Çocuklarda anormal vücut kitle indeksi eşik değerleri yaş ve cinsiyete göre spesifik olan persentil eğrilerinden belirlenir. Çocukluk obezitesindeki belirgin artış çocuklarda bozulmuş glikoz toleransı ve Tip 2 Diabetes Mellitus tanısında önemli artışa neden olmuştur. Bütün yaşlarda obezite tedavisi zordur ve obez çocuklar obez erişkinler haline gelmektedir. Tedavinin ana dayanak noktası diyetin düzeltilerek yaşam şeklinin değiştirilmesi ve fiziki aktivitenin artırılmasıdır. İlaç tedavisi ve bariatik cerrahi morbid obez adölesanlarda yaşam şekli değişikliğine bir yardımcı olarak düşünülmelidir. Retrospektif türde olan bu çalışmada 102 obez çocuk ve 58 normal vücut kitle indeksine sahip kontrol ile gerçekleştirildi. Çalışma kapsamında tüm çocuklara tam bir fizik muayene yapıldı. İstatistiksel karşılaştırmalarda ki kare testi, T testi ve Mann Whitney U testi kullanıldı. İstatistiksel anlamlılık için p<0. 05 kabul edildi. Obez çocuklarda diastolik kan basıncı kontrol grubundan daha yüksek bulundu. Diyabet parametreleri (açlık kan şekeri, insülin miktarı ve insülin rezistansı değerleri, HbA1c düzeyi) obez çocuklarda kontrol grubundan anlamlı düzeyde daha yüksek bulundu. Kolestrol parametrelerinden trigliserid düzeyleri obez çocuklarda anlamlı düzeyde daha yüksek bulunurken HDL kolestrol düzeyi obez çocuklarda anlamlı düzeyde daha düşük bulundu. Tirod parametrelerinden TSH ve serbest T4 düzeyi obez çocuklarda anlamlı düzeyde daha yüksek bulundu. Inflamasyona yönelik parametrelerden beyaz küre sayıları ve CRP düzeyleri obez çocuklarda anlamlı düzeyde daha yüksek bulundu. Diğer parametrelerden ALT ve kortizol düzeyleri obez çocuklarda anlamlı düzeyde daha yüksek bulunurken MCV düzeyi ve TDBK obez çocuklarda anlamlı düzeyde daha düşük bulunmuştur. Gerek bizim çalışmamızın, gerek ise literatürdeki diğer çalışmaların sonuçları obezitenin çocukluk çağında dahi sağlığa birçok olumsuz etkisinin bulunduğunu göstermektedir. Obezite ile erken dönemde mücadele çocukların hem çocukluk yaşlarında, hem de gelecek hayatlarındaki morbidite ve mortalitelerinin azalmasına yardımcı olacaktır.
9-11 yaş grubu çocuklarda sağlık ve sağlık personeli algısının projektif resimleme yöntemiyle incelenmesi

Çocuklarda sağlık bilincinin oluşmasında çevrenin ve deneyimlerinin yanı sıra hemşire-doktor-çocuk ilişkisinin de rolü büyüktür. Çocukların ruhsal, bedensel ve aynı zamanda kişiliklerinin gelişiminde resim önemli bir araç, etkin bir yoldur. Çocukluk döneminde resim yapmak, çocuğun kendini tanıması ve tanıtması açısından önemli bir iletişim sürecidir. Çocukların 'sağlık-sağlık personeli' algısını, projektif resimleme yöntemiyle belirleyebilmek mümkündür. Araştırma nitel bir çalışmadır ve 27.10.2017-10.01. 2017 tarihleri arasında yapılmıştır. Araştırma, Çukurova Üniversitesi Balcalı Hastanesinde bulunan 32 kronik hastalığa sahip çocuk ve bir ilköğretim okulunda bulunan 30 sağlıklı çocuk rastgele örnekleme yöntemiyle seçildi. Öncelikle çocuğa ve annesine sosyo-demografik özellikleri hakkında anket yapıldı. Sonra çocuklara 12 adet renkli kuru boya ile resim kağıdı verilerek 30 dakika boyunca ''sağlık-hemşire-doktor'' deyince akıllarına gelen ilk şeyi çizmeleri istendi. Çocuklara çizdikleri resimler hakkında sorular soruldu. Çalışma sonunda toplanan resimler çocukların bilgileri doğrultusunda sınıflandırıldı. Resimler literatürden yararlanarak oluşturulan resim değerlendirme kriterlerinden yararlanılarak değerlendirildi. Araştırmada hastane grubundaki 28 çocuğun (%87.5), okul grubundaki çocukların tamamının (%100) resimlerinin mesajının olumlu olduğu belirlendi. Hastane grubundaki 17 çocuğun doğa figürlerini yetersiz çizdiği, okul grubundaki 24 çocuğun doğa figürlerinden zengin resim çizdiği görüldü. Resim sonrası her iki gruptaki çocukların tamamında olumlu duyguların olduğu olduğu görülmüştür. Çocuklarda sağlık ile ilgili kavramların doğru biçimlenebilmesi için sağlık çalışanlarının, iletişim araçlarının, öğretmenlerin ve ailelerin büyük sorumlulukları bulunmaktadır.
Filistinli çocuklara yönelik şiirde hitap etme stratejisi

Bu çalışmanın amacı, şiirlerde geldiği gibi hitap etme stratejileri çeşitleri çıkararak çocuklara yönelik şiirlerde dilin görevleri ile hedetlarini ortaya çıkarmaya çalıştım. Bunun yanı sıra çocuklarda bunun etkisini de belirlemeye çalışmıştım. Bu amaçla İlk olarak, Filistinli çocuklara yönelik şiirleri kitaplardan topladım, ondan sonra şiirleri sınfılandırarak araştırmaya başladım. Birinci bölüm'de konuşma stratejisinin mahiyetine değindim. Aynı şekilde eski ve çağdaş açıklamaalar üzerine Arap ve Batı mirasında konuşma stratejisinin sorunlarının çözümlenmesi ile dil fonksiyonlarının haberleşme amaçlı sorunun ve konuşma stratejisi ilişkisi etkinliğine odaklandım. İkinci bölüm ise rehberlik stratejisini kavramı dahilinde belirlemek için ayırdım. Sonra yönlendirme stratejisinin araçlarını çocuklara yönelik şiirlerde uyguladım. Başlığı telmihli strateji olan üçüncü bölümde ise çocuklara yönelik şiirde kullanılan önemli araçlardan biri olarak telmihden söz ettim. Telmih stratejisinin kavramının içinde değerlendirdiğim bir önsöz ile bölümün yolunu açtım. Sona araçları uygulamak için Filistinli çocuklara yönelik şiirlere yöneldim. Bunu da çeşidinini belirleyerek telmihli stratejisi içeren edat ve araçlarını kullanarak ortaya çıkardım. Dördüncü bölüm ise ikna stratejisi başlıklı bu bölümü ikna stratejisine has kıldım. Ve bu bölümü konuşma stratejisinde önemli kısım olarak delillerle yerleştirdim. Ikna rolünü açıkça belirten mekanizma çeşitler ile delil mekanizmalarını çocuklara yönelik şiirlere ikna stratejisini uyguladım.
Nebülizatör tedavisi alan 3-6 yaş grubu çocuklarda oyuncak tipi nebülizatör ile verilen eğitimin etkinliğinin değerlendirilmesi

Araştırma, 3-6 yaş grubu nebülizatör ile tedavi alan çocukların annelerine oyuncak tipi nebülizatör ile verilen uygulama eğitiminin etkisini değerlendirmek amacıyla yapılan randomize kontrollü bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini İstanbul Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi çocuk kliniklerinde, Ekim 2016 ile Ocak 2018 tarihleri arasında nebül tedavisi alan 3-6 yaş çocuklar ve anneleri oluşturmuştur. Örnekleme vaka alma kriterlerine uygun, ölçek geçerliliği için 60 çocuk ve tez çalışması için 60 çocuk ve annesi alınmıştır. Araştırmaya dahil edilen çocuklar ve anneleri randomize kontrollü olarak 30 kişilik iki gruba ayrılmıştır. Çocukların ve annelerin sosyodemografik özelliklerini belirlemek için Tanıtıcı Bilgi Formu, çocukların işlem öncesinde hissettikleri anksiyeteyi değerlendirmek için Çocukların Duygusal Dışa Vurumunu Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Annelerin nebülizer ilaç kullanma becerileri bir skala aracılığıyla, anksiyeteleri 'Durumluk ve Sürekli Kaygı Ölçeği' ile değerlendirilmiştir. Nebülizatör kullanımı konusunda kontrol grubundaki annelere hastanenin rutin eğitim prosedürü uygulanırken, deney grubundaki annelere ise oyuncak tipi nebülizatör ve el broşürü kullanılarak uygulamalı eğitim verilmiştir. Veriler SPSS 18 paket programı ile değerlendirilmiştir. Araştırma öncesinde araştırmaya dahil edilecek çocukların anksiyetesini değerlendirme aracı olarak kullanılacak ölçeğin geçerlik ve güvenirliği çalışılmış ve ölçek kullanılabilir bulunmuştur. Oyuncak tipi nebülizatör ile tedavinin çocukların anksiyetesi üzerinde olumlu etkisi olduğu gözlenmiştir (p<0.05). Annelere oyuncak tipi nebülizatörle verilen eğitimin, kullanma becerilerini olumlu yönde etkilediği (p<0.05), ancak anksiyete düzeyinde etkinliğinin olmadığı belirlenmiştir (p>0.05). Sonuç olarak bu çalışma; annelere oyuncak tipi nebülizatörle verilen eğitimin çocuğun anksiyetesini azalttığını ve annenin uygulama becerisini artırdığını göstermektedir.
Üç-altı yaş çocuklarının cinsel kimlik kazanmalarının incelenmesi

Bu araştırma üç-altı yaşındaki çocukların cinsel kimlik kazanımlarını incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma, Ankara'da bulunan kurum anaokulları arasından tesadüfi örneklem metoduyla seçilen üç-altı yaşındaki 160 çocuk üzerinde yürütülmüştür. Çocukların sayısı, cinsiyet ve yaş açısından eşitlenmiştir. Araştırmanın verileri, 'Cinsel Kavrayış ve Cinsel Kimliği Algılama Testi' ve 'Aile Bilgi Formu' uygulanarak elde edilmiştir. Bulgulara göre çocukların cinsel kimlik kazanmaları üzerinde çocukların yaşları ve aile ile aynı evi paylaşan diğer insanların olup olmamasının önemli farklılıklara yol açtığı belirlenirken, çocuğun cinsiyeti, doğum sırası, kardeş sayısı ebeveynlerin öğrenim durumu, ebeveynlerin yaşı ve ebeveynlerin meslekleri, değişkenlerinin önemli farklılıklara yol açmadığı görülmüştür. Çocukların yaşları arttıkça ve aile ile aynı evi paylaşan bireylerin olmadığı durumlarda cinsel kavrayış ve cinsel kimliği algılama düzeylerinin arttığı tespit edilmiştir.