turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocukluk yaş grubunda tonsillektomi ameliyatı sonrası hastaların boy-kilo değişimi üzerine tonsillerin kütle ve boyutunun etkisi

Tonsillektomi ameliyatı, kulak burun boğaz kliniklerinde özellikle çocukluk çağında en sık yapılan cerrahilerdendir. Her ne kadar sık yapılan bir cerrahi olsa da cerrahi planlanan çocuklarda ve ailelerde yaygın anksiyeteye yol açmaktadır. Bu sebeple ameliyatın gerekliliği, riskleri, olumlu ve olumsuz yönleri hastaya ve hasta yakınlarına iyi bir şekilde anlatılmalıdır. Ameliyat sonrası beklentilerden biri de çocuğun gelişiminde artış olmasıdır. Literatürde daha önce yapılan birçok çalışmada da bu gelişimi destekleyen sonuçlar yer almaktadır. Bu çalışmada diğer çalışmalardan farklı olarak sadece tonsillektomi yapılmıştır. Ameliyat sonrası beklenen gelişime tonsil büyüklüğü gibi hastaya bağlı diğer değişkenlerin etkisi değerlendirilmiştir. Düzce Tıp Fakültesi Hastanesi, Kulak Burun Boğaz Kliniği'nde Aralık 2015- Haziran 2016 tarihleri arasında tonsiller hipertrofi ve rekürren kronik tonsillit nedeni ile opere edilen toplam 45 hasta çalışmaya alındı. Tüm hastaların anamnez ve bulguları kaydedildikten sonra, ameliyat öncesi boy ve kiloları kaydedildi. Ameliyat sırasında çıkarılan tonsillerin ağırlığı ve hacmi ölçüldü. Postoperatif 6. ayda hastalar kontrole çağrılarak tekrar boy ve kiloları ölçülerek kaydedildi. Hastaların boy ve kilo gelişimleri persentil artışına göre hesaplandı. Hastaya bağlı, yaş, cinsiyet, endikasyon, tonsiller grade, tonsil hacmi, tonsil ağırlığı gibi değişkenler gruplandırılarak boy ve kilo gelişimine etkisi kıyaslandı.
Çocukluk çağında kronik öksürük nedeniyle başvuran hastaların tanı ve izlemi

Öksürük, tüm dünyada çocukluk çağında en sık hastaneye başvuru sebeplerinden biridir. Altta yatan basit bir sebepten kaynaklanabileceği gibi, yaşamı tehdit eden ve erken tanı konulamadığı takdirde geri dönüşümsüz sonuçlar ortaya çıkarabilen önemli hastalıkların da habercisi olabilir. Aileler ve hastalar için psikolojik hasar oluşturmakta, sağlık çalışanları için artmış iş yüküne yol açmaktadır. Öksürük nedeniyle hastane başvuruları, devletlerin sağlık harcamalarında önemli bir paya sahiptir. Çalışmamızda 1 Ekim 2015- 30 Eylül 2017 tarihleri arasında hastanemiz Çocuk Göğüs Hastalıkları Polikliniği'ne kronik öksürük nedeniyle başvuran hastaların kliniği, tanı aşamaları, aldığı tanılar, izlem süreleri incelenmiştir. Çalışmada toplamda 62 hasta incelenmiştir. Hastaların ortalama yaşı 75,65 51, 61 ay olarak bulunmuştur. Vakaların %55,3'ü erkek, %44,7'si kız cinsiyettedir. Hastaların %75,8'inin öksürük süresi 3 aydan uzundur. Başvuran hastaların %22,5'inin ebeveynleri arasında akraba evliliği, %20,9'unun ev içi tütün maruziyeti mevcuttur. En sık başvuru kasım ve aralık aylarında, en az başvuru temmuz ve ağustos aylarında olmuştur. Çalışmada en sık saptanan tanılar astım ve reaktif havayolu hastalığı, primer siliyer diskinezi, kistik fibrozis, postenfeksiyöz öksürük olmuştur. Vakaların %79'u hastane içinde başka bölümlere konsülte edilmiştir. Astım hastaları 2-6 yaş arasında, primer siliyer diskinezi hastaları 6-12 yaş aralığında daha sık tanı almıştır. Hışıltılı çocukların %64,2'si astım tanısı almıştır. Islak öksürüğe sahip hastaların %41'i primer siliyer diskinezi tanısı almıştır. Yenidoğan tarama programı olmadan tanı alan KF hastalarının ortalama tanı yaşı 63 aydır. İzlemde eksitus olan hasta olmamıştır.
Sekiz haftalık kayaklı koşu egzersizinin 8-12 yaş grubundaki çocuklarda fiziksel uygunluk düzeylerine etkisi

Bu çalışmanın amacı, sekiz haftalık kayaklı koşu egzersizinin 8-12 yaş grubundaki çocukların fiziksel uygunluk düzeyleri üzerine etkisinin araştırılmasıdır. Çalışmaya, yaş ortalamaları 11.3 0. 13 olan Kayaklı Koşu Grubu (KKG, n=15), Yürüyüş Grubu (YG, n=15 ve Kontrol Grubu (KG, n=15) olmak üzere toplam 45 erkek çocuk gönüllü olarak katılmıştır. Çalışma sekiz hafta boyunca, haftada 3 gün, 30 dk egzersiz programını kapsamaktadır. Egzersiz protokolünde şiddet ve mesafe artışı her hafta düzenli olarak %2.5 artırılarak Sekiz hafta boyunca devam ettirilmiştir. Çocukların boy uzunluğu, vücut ağırlığı, beden kütle indeksi, vücut yağ yüzdesi ve yağsız vücut kütlesi ölçüldü. Motorik özelliklerinin tespitinde, esneklik, durarak uzun atlama, sağ-sol el kavrama kuvveti, barfiks asılı kalma asılı kalma, statik denge, t-çeviklik, 20 m mekik koşusu ve 30 m sürat testleri ön test ve son test şeklinde uygulandı. Elde edilen verilerin analizi SPSS 23.0 paket programında yapıldı. Verilerin normal dağılımı uygunluğu Kolmogorov-Smirnov ve Shapiro-Wilk testi ile incelendi. Grupların normal dağılım gösterdiği saptandı. Gruplardaki katılımcı sayısı 30 kişiden az olduğu için nonparametrik testler uygulanmıştır. Grup içi ön test ve son testler arasında farklılık olup olmadığını tespit etmek için Willcoxon T testi uygulandı. Gruplar arası karşılaştırmalarda ise Kruskal Wallis testi kullanıldı. İstatiksel olarak anlamlılık düzeyi p<0. 05 olarak kabul edilmiştir. Yapılan istatiksel değerlendirmede, vücut ağırlığı, sağ el kavrama, sol el kavrama, barfiks asılı kalma parametrelerinde KK, Y ve KG grupları arasında, statik denge, durarak uzun atlama, vücut yağ yüzdesi, beden kütle indeksi parametrelerinde; KK ve K grupları arasında, MaxVO 2 parametresinde KK ve Y grupları arasında istatiksel açıdan anlamlı bir fark tespit edilirken, sürat, çeviklik, esneklik, yağsız vücut kütlesi ve boy parametrelerinde tüm gruplar arasında istatiksel açıdan anlamlı bir fark tespit edilmemiştir (p<0.05). Sonuç olarak 8-12 yaş grubu çocuklarda sekiz hafta boyunca uygulanan kayaklı koşu egzersizi fiziksel, fizyolojik, motorik parametrelerine göre, yürüyüş ve kontrol grubundan çoğunlukla daha iyi performans ortaya koyduğu görülmektedir.
Şantlı çocuğa sahip ailelere verilecek eğitimin ailenin bakım vermeye hazır oluşluğuna etkisinin belirlenmesi

Amaç: Bu tez, şantlı çocuğa sahip ailelere verilen eğitimin ailenin bakım vermeye hazır oluşluğuna etkisini belirlemek amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntem: Araştırma 30.04.19-18.03. 2021 tarihleri arasında çift merkezli olarak Ankara ve Eskişehir illerinin Araştırma Hastaneleri'nde kriterlere uygun 25 şantlı çocuğa sahip ebeveyn ile ön test son test deseninde yarı deneysel olarak planlandı. Müdahale aşamasından önce şantlı çocuğa sahip ebeveyne Sosyo-demografik Özelliklerin Veri Toplama Formu ile ''Bakım Vermeye Hazır Oluşluk Ölçeği'' kullanıldı. Veriler toplandıktan sonra müdahale aşamasında; 35 dakikalık PowerPoint sunumu, Gagne'nin öğretim etkinlikleri tekniğinden yararlanılarak şantlı çocuğa sahip ebeveyne teke tek ''Şant Bakımı Ve Takibi Eğitimi'' verildi. Görüşme sonunda her bir ebeveyne eğitimin basılı broşürü verildi. Eğitimden bir gün sonra müdahalenin etkinliğini ölçmek için''Bakım Vermeye Hazır Oluşluk Ölçeği'' tekrarlandı. Veriler Wilcoxon Signed Rank Test, Eşleştirilmiş t Testi ve Split Plot Anova ile analiz edildi. Bulgular: Eğitim öncesine göre eğitim sonrasında ailenin bakım vermeye hazır oluşluk durum puanlarıın anlamlı derecede yükseldiği belirlendi (p<0.001). Şant bakımı ve takibi eğitimi öncesine göre sonrasında, çocuğun; fiziksel bakımı, duygusal gereksinimleri, ihtiyacı olan bakımın neler olduğunu bilme ve karşılamaya etkisi vardır. Ebeveynin, bakım verme stresiyle başa çıkmasına, bakımdan çocuğun ve ebeveynin memnun olmasına etkisi vardır. Şant ile ilgili gelişebilecek, acil durumların ebeveyn tarafından farkına varılabilmesine ve acil durumların önemini kavrayabilmesine ve başa çıkmasına etkisi vardır. Ebeveynin sağlık kuruluşlarından bilgi ve yardım isteyebilmesine etkisi vardır. Sonuç: Şantlı çocuğa sahip ailelerin şantla ilgili eğitim almaya istekli oldukları sonucuna varıldı. Bu sonuçlarla hasta ve ailesine uygun bir zamanda planlı eğitimlerin yapılması gerekliliği ortaya konmuştur. Ailelerin bakım vermeye hazır olma ortalama son test puanlarında anlamlı artış gözlenmiştir. Ancak bakıma tam hazır olmak için ölçek puanının 32 olması gerekmektedir. Ailelerin hala bakım vermekten korktukları tam hazır olmadıkları söylenebilir. Bu yüzden ''Şant Takibi ve Bakımı Eğitimi'' taburculuk sonrasında da devam etmelidir. Bu çalışmanın sonraki çalışmalara rehber olduğu düşünülmektedir.
6-12 yaş çocuğu olan ebeveynlerin çocuk sevme düzeyleri ve çocuğun sağlık hakkına ilişkin görüşlerinin belirlenmesi

Bu araştırma 6-12 yaş çocuğu olan ebeveynlerin çocuk sevme düzeyleri ve çocuğun sağlık haklarına ilişkin tutumlarının belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini Ordu İl Sağlık Müdürlüğü Kumru Devlet Hastanesi'ne Ekim 2018 -Nisan 2019 tarihleri içinde başvuran 6-12 yaş dönemi çocuğu olan 360 ebeveyn oluşturmuştur. Veriler hazırlanan tanıtıcı bilgi formu, Barnett Çocuk Sevme Ölçeği ve Çocukların Sağlık Haklarına Yönelik Ebeveyn Tutumları Ölçeği ile toplanmıştır. Veriler SPSS 21.0 paket programında uygun istatistiksel analizler kullanılarak değerlendirilmiştir. Araştırmaya katılan ebeveynlerin %55,6'sı anne olup, %58,6'sı 22-35 yaş grubundadır. Ebeveynlerin %45,8'i ilk-ortaokul mezunu ve %62,2'si çalışmamaktadır. Ebeveynlerin çocuklarının %55,3'ü erkek olup, %55,6'sı 6-8 yaş grubundadır. Ebeveynlerin BÇSÖ toplam puan ortalaması 82 ,44 10,91'dir. Ebeveynlerin yaşı, çalışma durumu, aile tipi, gelir durumları, çocuğun yaşı ve cinsiyeti ile BÇSÖ puan ortalamaları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamsızdır (p>0,05). Öte yandan başka çocuğu olma durumu ve çocuğun kronik hastalık durumu ile BÇSÖ puan ortalamaları arasında fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0,05). ÇSHYETÖ toplam puan ortalaması 44 ,72 6,05, 'Bakım ve Korunma' alt boyutu puan ortalaması 19,42 4, 27 ve 'Kendi Kendine Karar Verme' alt boyutu puan ortalaması 25,29 5, 25 bulunmuştur. Görüşülen ebeveynin anne ya da baba olması, ebeveynlerin yaşı ve çalışma durumu ile ÇSHYETÖ ve alt boyut puanları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,05). Öte yandan ebeveynin başka çocuğu olma durumu, aile tipi, gelir durumları, çocuğun yaşı, cinsiyeti ve kronik hastalık durumu ile ÇSHYETÖ ve alt boyutu puan ortalaması arasındaki fark istatistiksel olarak anlamsızdır (p>0,05). Araştırmanın sonucunda; ebeveynlerin BÇSÖ ve ÇSHYETÖ ve alt boyut puan ortalamaları arasında pozitif yönde güçlü bir ilişki olduğu saptanmıştır.
Pediatrik hidrosefali olgularında şant revizyonlarının değerlendirilmesi

Amaç: Ventriküloperitoneal şant uygulaması hidrosefalili hastalarda en sık kullanılan yöntemlerden biridir. Bu çalışmanın amacı şant cerrahisi sonrası gelişen komplikasyon ve revizyon nedenlerini ortaya koymak ve bu durumlara karşı alınabilecek önlemleri tartışmaktır. Gereç ve Yöntem: 2000 - 2016 yılları arasında hidrosefali nedeniyle ventriküloperitoneal şant cerrahisi uygulanan pediatrik yaş grubundaki 248 hastanın retrospektif olarak şant revizyonları incelenmiştir. Bulgular:Opere edilen 248 hastanın 127 tanesi (%51.2) kız, 121 tanesi (%48.8) erkekti. Ortalama yaş 12 ay idi. En sık görülen etyolojik neden konjenital hidrosefaliydi. 248 hastanın 71 tanesine (%28.6) revizyon cerrahisi uygulandı. Revizyon cerrahisi yapılan 71 hastanın 23 tanesine (%32.4) birden fazla sayıda revizyon cerrahisi uygulandı. Revizyon cerrahisinin kendi içinde oranlarına baktığımızda enfeksiyon(%21.7) ve ventriküler kateter tıkanıklığından (%17.1) en sık nedenler idi. Sonuç: Pediatrik hastalarda ventriküloperitoneal şant cerrahisine bağlı revizyon cerrahisi oranları, tanı ve tedavi yöntemlerinin gelişmesine ve hakkında birçok araştırma yapılmasına rağmen halen yüksek seyretmektedir. Revizyon cerrahisinin önlenebilir nedenlerinin araştırılıp incelenmesi yüksek olan revizyon oranlarını düşürmeye yardımcı olabilir.
Doğumsal kalp hastalıklı çocuklarda yaşam kalitesi ve psikososyal problemlerin değerlendirilmesi

Amaç: Doğumsal Kalp Hastalığı olan çocukların yaşam kalitesi ve psikososyal problemlerinin sağlıklı kontrol grubu ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Dicle Üniversitesi Pediyatrik Kardiyoloji polikliniğine Temmuz 2018 -Mart 2019 tarihleri arasında başvuran ve çocuk kardiyologları tarafından ekokardiyografi bakılarak tanı konulan 180 hasta ve 180 sağlıklı çocuk çalışmaya dahil edildi. Doğumsal kalp hastalığı tanısı alan ve kontrol grubundaki çocuklara yaşlarına uygun olan çocuklar için yaşam kalitesi ölçeği, ailelerine ise sosyodemografik bilgi formu uygulandı. Hasta ve sağlıklı gruplar 5-7 yaş, 8-12 yaş, 13-18 yaş olmak üzere 3 farklı gruba kategorize edildi. Her yaş grubunda 60 çocuk çalışmaya dahil edildi. Bulgular: Çalışma sonucunda hasta ve sağlıklı gruba uygulanan ÇİYKÖ ölçek puanları ve sosyodemografik bilgi formundaki verileri karşılaştırıldı. Hasta olgular kendi aralarında yaşa göre gruplar halinde karşılaştırıldığında, tüm alt ölçek puanları için anlamlı fark saptanmadı (P>0,05). Hasta olgularda cinsiyete göre ÇİYKÖ ölçek puanlarına bakıldığında kızlarda duygusal işlevsellik puanının anlamlı düzeyde düşük olduğu saptandı (P=0,044). Medikal tedavi alan hastalarda toplam ölçek puanı tedavi almayan hastalara kıyasla düşük saptandı (P=0,03). Hasta ve sağlıklı olgular 5-7 yaş ve 13-18 yaş grupları karşılaştırıldığında ÇİYKÖ toplam puanı hasta grupta düşük saptandı (P=0,011, P=0,04), 8-12 yaş grubunda anlamlılık saptanmadı (P>0,05). 180 hasta ve 180 sağlıklı olgu kıyaslandığında ÇİYKÖ toplam ölçek puanı ve psikososyal ölçek puanı hasta grupta düşük görüldü (P<0,05). Sonuç: Bu çalışma doğumsal kalp hastalığı nedeniyle operasyon geçiren veya pediatrik kardiyologlar tarafından klinik izlem altında tutulan klinik önemi hafif olan hastaların ÇİYKÖ puanlarının sağlıklı çocuklara göre daha düşük olduğunu, arkadaş ilişkilerini, psikososyal ve duygusal olarak olumsuz yönde etkilediğini ortaya koymuştur. Bu nedenle ailelerin, pediyatristlerin ve pediyatrik kardiyologların, psikologlar ve çocuk psikiyatristleri ile birlikte multidisipliner bir yaklaşımla hastaları takip etmeleri ve hastaların bu anlamda yakın bir şekilde desteklenmesi gerekmektedir.
Çocuklarda apendektomi sonrası erken beslenmenin iyileşmeye etkisi

Bu araştırma apendektomi geçiren çocuklarda, ameliyat sonrası erken beslenmenin iyileşmedeki rolünü belirlemek amacıyla, deneysel bir çalışma olarak, Şubat 2012 -Aralık 2012 tarihleri arasında Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi ve Samsun Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi Çocuk Cerrahisi kliniklerinde yapıldı. Örneklemde deney grubuna 46, kontrol grubuna 46 hasta alındı. Ameliyat sonrası ilk 24 saat içinde, deney grubundaki hastalara oral berrak sıvı verilerek beslenme başlatıldı, bulantı kusma distansiyon olmadığı takdirde 4 saat sonrasında yumuşak gıdalara, ardından katı gıdalara geçildi. Kontrol grubundaki hastalara ise rutin bakım uygulandı. Rutin bakımda hastalarda gaz çıkışı olduktan sonra ağızdan beslenme başlatılmaktadır. Ameliyat sonrasında hastaların bağırsak sesleri, ilk oral sıvı ve katı gıdalara başlama süreleri, ilk gaz gaita çıkarma süreleri izlendi; susuzluk, açlık, bulantı ve ağrı düzeyleri belli aralıklarla GKÖ kullanılarak değerlendirildi. Veriler sayı, ortalama, yüzdelik, ki-kare, Two sample t-test ile değerlendirildi. Deney ve kontrol grubundaki hastaların ilk gaz çıkarma, gaita çıkarma ve taburcu olma süreleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulundu (p<0.05). Erken beslenen deney grubu hastaların, kontrol grubundaki hastalara göre daha erken gaz, gaita çıkardıkları ve daha erken taburcu oldukları belirlendi. Ayrıca deney ve kontrol grubu hastaların açlık, susuzluk ve ağrı düzeyleri arasında anlamlı fark bulundu. Elde edilen veriler erken beslenme grubundaki hastaların kontrol grubundakilere göre daha az açlık, susuzluk ve ağrı yaşadıklarını gösterdi.
Çocuk hekimi gözüyle sosyal öykü ve sosyal öyküye engeller: Nitel bir araştırma

Sosyal öykü, hekimin savunuculuk rolü adına eşsiz bir olanak yaratır. Sosyal öykü uygulamasının bu önemli işlevine rağmen, çocuk hekimliği pratiğinde gerektiği değeri görmediği ve uygulamalarının sınırlı olduğu söylenebilir. Bu çalışmayla, sosyal öykü uygulamalarını çocuk hekimlerinin deneyimleri ışığında ele almak ve sosyal öykü uygulamalarının kısıtlı olmasının nedenlerine ilişkin bütüncül ve derin bir kavrayış geliştirmek amaçlanmıştır. Araştırma yöntemi olarak yorumsamacı nitel yaklaşım seçilmiş, 12 hekim ile derinlemesine görüşmeler ve 6 hekim ile odak grup çalışması gerçekleştirilmiştir. İçerik analizinin ortaya koyduğu sonuçlara göre, görüşmeye katılan çocuk hekimlerinin tanımladığı sosyal öykünün odağında öncelikle çocuğun ilişkileri, sosyoekonomik durumu ve gündelik hayatı bulunmaktadır. Diğerlerinden farklı olarak, sosyoekonomik durum doğrudan sorulmaksızın, gözlem ve tahminlerle anlaşılmaktadır. Görüşmecilerin tanımladığı sosyal öykü kavramı oldukça geniş olsa da, uygulamalarının çoğu zaman son derece kısıtlı olduğu öğrenilmiştir. Çocuk hekimlerinin ifadeleri, uygulamaların kısıtlı olmasının nedenlerinden en önemlisinin, biyomedikal sağlık anlayışı olduğunu göstermektedir. Bu anlayış, hekimlerin sağlığın yalnız biyolojik boyutunu görev olarak benimsemesine ve tanı koyucu-tedavi edici bir rol almasına neden olmakta; bu da, sosyal öykünün koruyucu ve savunucu olarak kullanılmasının önüne geçmektedir. Sosyal öykü uygulamalarının kısıtlılığına yol açan diğer nedenlerin, zaman kısıtlılığı, eğitim yetersizliği, disiplinler arası çalışma ve yönlendirme olanaklarının azlığı ve bilinmemesi olduğu görülmüştür. Saptanan bu sorunların çözümü için gerek sağlık sistemi gerek tıp-uzmanlık eğitimlerindeki biyomedikal yaklaşımın sorgulanması, hekime hastaya ayırabileceği yeterli zamanın tanınması, sosyal öykünün sağlığın sosyal belirleyicilerinin ışığında ve disiplinler arası çalışma ortamı içinde öğretilmesi ve etkili yönlendirme sistemleri geliştirilmesi için çalışılması gerekmektedir.
Serebral palsi'li çocuklarda fonksiyonel çiğneme eğitiminin infantil yutma paterni ve salya kontrolü üzerine etkisinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı; Serebral Palsi'li çocuklarda fonksiyonel çiğneme eğitiminin infantil yutma paterni ve salya kontrolü üzerine etkisini incelemekti. Çalışmaya yaş ortalaması 58,25 9, 58 ay olan 32 SP'li çocuk dahil edildi. Çocuklar fonksiyonel çiğneme eğitimi (n=16) ve klasik oral motor egzersizlerin uygulandığı (n=16) iki tedavi grubuna ayrıldı. Çalışmanın takibi haftalık telefon, video gönderimi ve aylık olarak klinikte terapist tarafından yapıldı ve sonuçlar tedavi öncesi ve sonrası karşılaştırıldı. Tüm çocuklara Kaba Motor Fonksiyon Sınıflandırma Sistemi, Baş Kontrolü Klinik Değerlendirme Ölçeği, Oral Motor Değerlendirme, İnfantil Yutma Paterni Değerlendirmesi, Salya Kontrol Problemi Şiddet Sıklık Skalası, Salya Etki Skalası, Karaduman Çiğneme Performansı Skalası, Pediatrik Yeme Değerlendirme Skalası (PEDI-EAT-10) ve Çocuk Beslenme Davranış Değerlendirmesi uygulandı. On iki haftalık tedavi sonrası grup içi ve gruplar arası değerlendirmede infantil yutma paterni açısından fonksiyonel çiğneme eğitimi verilen grup lehine anlamlı fark olduğu belirlendi (p<0.05). Tedavi sonrası grup içi karşılaştırmalarda salya şiddeti, salya etkisi, çiğneme ve yutma fonksiyonu açısından fonksiyonel çiğneme eğitimi verilen grupta anlamlı gelişme belirlendi (p<0.05). Çocukların beslenme davranış değerlendirmesinde on iki haftalık tedavi sonrası toplam davranış skoru ve çocuk davranış skoru açısından her iki gruptaki gelişmeler istatistiksel açıdan anlamlıydı (p<0.05). Tedavinin etkinliği açısından ise toplam davranış skorunda Grup 1 lehine anlamlı gelişme bulundu (p<0.05). On iki haftalık tedavi sonunda eğitim verilen çocukların çoklu problemi olması gibi tedavi açısından limitasyon yaratan durumlara rağmen, bu çalışma bize fonksiyonel çiğneme eğitiminin, klasik oral motor egzersiz yaklaşımına kıyasla devam eden 'infantil yutma paterni' üzerinde daha etkili bir yaklaşım olduğunu gösterdi.
Televizyonla sosyalleşme arasındaki ilişki

İDev Ekranın Minik İzleyicileri? alt başlığını hedefleyen bu çalışmada, televizyonun çocuk izleyicilerin yaşamındaki yeri incelenmektedir. Toplumsal ve teknolojik değişimin belirgin birçok yansıması aile hayatında gözlenir. Devrim niteliğindeki kimi teknolojik değişimler aile içinde rollerin yeniden dağıtılmasını sağlarken, gelişkin araçlar bazı rolleri aile bireylerinden daha çok üstlenmeye başlar fark edilmeden. Toplumsal yaşamdaki değişiklikler, çalışma hayatı, metropollerde trafik ve daha da uzayan ulaşım zamanları, aile bireylerinin toplam birliktelik zamanını kısıtlayan her şey, oluşan boşluk ve bu boşluğu özellikle çocuklar için en kolay dolduran başköşe oyuncumuz; televizyon. Ekonomik ve toplumsal alt yapı koşulları ile belirlenen üst yapının alt yapıya etki etmesi; boş zamanı doldurmak için kullanılan televizyonun bütün ev zamanımızı planlaması. Sadece yalnızların değil, kalabalıkların ve daha kalabalıkların, dağınık toplulukların en yüksek tonda konuşan aktörüdür televizyon. Sadece izlendiği anda değil, bireyler ve topluluklar üzerinde yarattığı etkiyle sonrasında, daha sonrasında varlığını tekrar eden bir yapısı vardır. Bu çalışmada; televizyonun dev dünyasının genel anlamda sosyalleşme etkisi ve özel olarak da küçük insanların sosyal gelişim ve ilişkilerine yansımasının araştırılması hedeflenmiştir. 6-11 yaş grubu çocukların çevrelerini algılamasında televizyonun zaman zaman aile bireyleri ya da arkadaşlar kadar etkili olduğu söylenebilir.
Dispeptik yakınması olan çocukların dental plak ve tükürük örneklerinde Helicobacter pylori varlığının gerçek zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu ile incelenmesi ve oral bulgular ile karşılaştırılması

Amaç: Çalışmamızın amacı; 5-16 yaşları arasında dispeptik yakınması bulunan ve sağlıklı çocuklarda gerçek zamanlı PZR yöntemi ile MDP ve tükürük örneklerinde H. pylori varlığını saptamak ve bakterinin oral kolonizasyonu ile gastrik kolonizasyonu arasında bir ilişki olup olmadığını ortaya koymaktır. Ayrıca H. pylori'nin çürük, periodontal sağlık, ağız hijyen durumu, halitozis ve ağız hastalıkları ile olan ilişkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Dispeptik yakınması olan ve endoskopi yapılmasına karar verilen 70 çocuk çalışma grubunu, 30 sağlıklı çocuk ise kontrol grubunu oluşturdu. Çocuklara detaylı bir ağız muayenesi yapılıp tükürük ve supragingival plak örnekleri alındı. Endoskopi ile alınan gastrik biyopsi örnekleri histopatolojik olarak, MDP ve tükürük örnekleri ise gerçek zamanlı PZR yöntemi ile incelendi. Bulgular: Endoskopi yapılan 70 çocuğun 12'si gastrik H. pylori, 58'i gastrik H. pylori bulundu. Gastrik H. pylori hastalardan 8'inin (%66,7), gastrik H. pylori hastaların 45'inin (%77,6) ve kontrol grubundaki çocuklardan 5'inin (%16,7) MDP örneklerinde H. pylori tespit edildi. Gastrik H. pylori hastalardan 9'unun (%75) gastrik H. pylori hastaların 44'ünün (%75,9) ve kontrol grubundaki çocuklardan 12'sinin (%40) ise tükürük örneklerinde H. pylori saptandı. Sonuçlar: Ağız boşluğundaki H. pylori'nin midedeki kolonizasyondan bağımsız olduğu görüldü. Gastrik H. pylori çocukların ağız boşluğunda saptanan H. pylori miktarı diğer gruplardan yüksekti. Gruplar arasında MDP miktarı ve halitozis ile H. pylori varlığı arasında ilişki saptanırken, oral hijyen durumu ve ağız hastalıkları açısından ilişki saptanmadı. Gastrik ve MDP örneklerinde H. pylori çocukların DMFT/S değerleri diğer gruplardan yüksek bulundu.