turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Zihin özürlü çocuklara aperatif yiyecek-içecek hazırlama ve servis yapma becerilerinin öğretiminde sabit bekleme süreli öğretiminin etkililiği

YÜKSEK LİSANS TEZ OZU ZİHİN ÖZÜRLÜ ÇOCUKLARA APERATİF YİYECEK-İÇECEK HAZIRLAMA VE SERVİS YAPMA BECERİLERİNİN ÖĞRETİMİNDE SABİT BEKLEME SÜRELİ ÖĞRETİMİN ETKİLİLİĞİ Funda BOZKURT Özel Eğitim Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eylül 2001 Danışman: Yrd. Doç. Dr. Oğuz GÜRSEL Bu araştırmada, tek denekli araştırma modellerinden davranışlar arası yoklama evreli çoklu yoklama modeli kullanılarak zihin özürlü çocuklara, mutfak becerilerinden sandviç hazırlama, sıcak oralet hazırlama ve servis yapma becerilerinin öğretiminde sabit bekleme süreli öğretimin etkililiği araştırılmıştır. Ayrıca, bu çalışmada, ortam, zaman ve araç-gereçler arasında genelleme etkisi ve uygulama tamamlandıktan sonra 2 ve 4 haftalık süreler sonunda izleme etkisi de incelenmiştir. Araştırma, Eskişehir'de özel bir eğitim merkezine devam eden ve yaşları 14-17 arasında değişen öğretilebilir düzeyde zihin özürlü çocuklarla yürütülmüştür. Sabit bekleme süreli öğretimin mutfak becerilerinden sandviç hazırlama, sıcak oralet hazırlama ve servis yapma becerilerinin öğretimindeki etkililiğini incelemek üzere yoklama, öğretim, izleme ve genelleme oturumları düzenlenmiştir. Oturumların tümü birebir öğretim düzenlemesiyle gerçekleştirilmiştir. Öğretim sırasında sözel ipucu ve model ipucu bir arada kullanılmıştır. Yoklama, izleme ve genelleme oturumlarında beceriler, aralıklı deneme sunuş biçimiyle değerlendirilmiştir. Araştırmada veri toplamak için; yoklama, izleme ve genelleme oturumları veri toplama formu, sabit bekleme süreli öğretim veri toplama formu ve sabit bekleme süreli öğretim uygulama güvenirliği formu kullanılmıştır. Sabit bekleme süreli öğretimin etkililiğini belirlemek için grafiksel analiz tekniğinden yararlanılmıştır. in Araştırma sonucunda elde edilen bulgular, sabit bekleme süreli öğretimin mutfak becerilerinden sandviç hazırlama, sıcak oralet hazırlama ve servis yapma becerilerinin öğretiminde; ayrıca, uygulamanın tamamlanmasından sonraki 2 ve 4 haftalık süreler sonunda izleme evresinde deneklerde kazanılan bu becerilerin kalıcılığında ve yine aynı becerilerin farklı ortama, zamana ve araç-gereçlere genellenmesinde etkili olduğunu göstermektedir.
12 yaş grubu erkek çocukların yapay tırmanış duvarındaki antrenmanlarının motorik özellikler üzerindeki etkilerinin araştırılması

Yapay tırmanış sporu geçtiğimiz yıllarda olimpik dallar arasına kabul edilmiştir. Bu sporun 2000 olimpiyatlarında gösteri amaçlı yer alması ve 2004 olimpiyatlarında yarışmalarının olimpik anlamda resmen başlaması planlanmaktadır. Yapay tırmanış olimpik sporlar arasına girmesine rağmen ülkemizde çok az bilinmektedir. Ülkemizde bu spor branşında resmen bir müsabaka henüz gerçekleşmemiş fakat 2002 yılı içinde Türkiye Dağcılık Federasyon faaliyet programına Türkiye Şampiyonası alınmıştır. Ülkemizde bu sporun altyapısını alpin stil dağcılar oluşturmaktadır. Antrenör, hakem ve sporcu eğitimleri 2002 yılı içinde başlamıştır. Bu sporun dağcılık sporunun seyirci problemini çözen ve sıfır risk oranıyla dağcı olmaya gerek olmadan her insanda doğuştan var olan tırmanma içgüdüsünü tatmin etme bağlamında dünyada ve ülkemizde hızla yayılacağını düşünmekteyiz. Araştırmamız Ülkemizde oluşturulacak atyapı sporcularının motorik yapılarının incelenmesi bu sporun gelişimi ve ülkemizdeki bilgi açığının giderilmesi açısından önem taşımaktadır.
Çocuklarda kan örneği alma işlemi sırasında oluşan ağrı ve anksiyeteyi azaltmada lavanta kokusunun etkisi

Araştırma; 7-14 yaş çocuklarda kan örneği alma işlemi sırasında oluşan ağrı ve anksiyeteyi azaltmada lavanta kokusunun etkisini belirlemek amacıyla randomize kontrollü olarak yapıldı. Araştırma 15/01/ 2019 15/09/ 2019 tarihleri arasında Çorlu İlçe Devlet Hastanesi Kan Alma Birimine başvuran 7-14 yaş 102 çocuk ile gerçekleştirildi. Çocuklar gruplara randominizasyon yöntemi ile atandı. Araştırmanın verileri 'Çocuk-Aile Tanıtıcı Bilgi Formu', 'Wong-Baker Yüzler Ağrı Değerlendirme Ölçeği', 'Tıbbi İşlemler Korku Ölçeği' ve 'Çocuk Gözlem Formu' ile toplandı. Verilerin analizinde ortalama ve standart sapma, yüzde, Cronbach Alfa güvenirlik katsayısı, Pearson Ki-kare testi ve Fisher Freeman-Hamilton ki-kare testi ve Mann Whitney U testi, Wilcoxon testi, Kruskal-Wallis testi ve Spearman Rho korelasyon analizi kullanıldı. Anlamlılık düzeyi p<0, 05 olarak kabul edildi. Venöz kan alma işlemi öncesinde tüm grupların ağrı puan ortalamaları 0,0 puan olarak bulundu. İşlem sırasında deney grubundaki çocukların WBPRS puan ortalamaları 3,6 1, 3, kontrol grubundaki çocukların ise WBPRS puan ortalamalarının 7,6 1,4 olduğu, deney grubundaki çocukların daha az ağrı yaşadıkları belirlendi. İşlem öncesi deney ve kontrol gruplarının TİKÖ puan ortalamalarının benzer olduğu (deney grubunda 66.6 7.3, kontrol grubunda 68.4 9 .0), işlem sonrasında TİKÖ puan ortalamalarının deney grubundaki çocuklarda 61.7 7.3, kontrol grubunda ise 69.0 7.9 olduğu, deney grubundaki çocukların kontrol grubundaki çocuklara göre daha az korku yaşadıkları belirlendi (p<0,05). Kontrol grubundaki çocukların yaşları arttıkça işlem sırasındaki ağrı puanlarının azaldığı bulundu (p<0,05). Çalışma sonucunda venöz kan alma işlemi sırasında oluşan ağrı ve anksiyeteyi azaltmada lavanta kokusunun etkili olduğu bulundu. Bu nedenle 7-14 yaş çocuklarda kan alma işlemine yönelik ağrıyı azaltmada lavanta kokusunun kullanılması ve hemşirelerin bu konuda bilgilendirilmesi önerilmektedir.
Çocukluk çağı obezitesinin kardiyak fonksiyonlar üzerine etkileri

Obezite, vücut yağ dokusunun aşırı artışı olarak tanımlanan, genetik, çevresel, metabolik ve hormonal faktörlerle oluşan, sosyal, psikolojik ve medikal komplikasyonları olabilen önemli metabolik bir bozukluktur. Çocukluk döneminde obezite gelişimi, ileriki yaşamda kardiyovasküler risk için önde gelen belirleyicidir. Bu çalışmanın amacı; obez çocuklarda kardiyak fonksiyonların, konvansiyonel ekokardiyografi, elektrokardiyografi ve treadmill testi ile değerlendirilmesidir. Çalışmaya 8-17 yaşlar arasında otuz obez hasta ve kontrol grubu olarak ta obez olmayan otuz hasta alındı. Tüm çocukların antropometrik ölçümleri alındı. Tüm çocuklara elektrokardiyografi, ekokardiyografi ve egzersiz testleri yapıldı. Elektrokardiyografik incelemede obez hastalarda P dalgası dispersiyonunun arttığı görüldü. Ekokardiyografik incelemede obez hastalarda sol ventrikül diyastol sonu çapı, sol ventrikül sistol sonu çapı, sol ventrikül arka duvar kalınlığı ve interventriküler septum çapının arttığı gözlendi. Egzersiz testinde ise efor kapasitesinin obez hastalarda belirgin şekilde azaldığı, bu hastalarda egzersize hemodinamik yanıtın bozulduğu görüldü. Obez çocuklarda kalpte yapısall ve fonksiyonel değişiklikler meydana gelebilmekte ve bu durum önemli kardiyovasküler riskler barındırmaktadır. Obezitenin erken dönemlerinde dahi elektrokardiyografide P dalgası dispersiyonu, ekokardiyografide sol ventrikül sistol ve diyastol sonu çapları, arka duvar kalınlığı, egzersiz testi ile hemodinamik ve elektrokardiyografik değişiklikler ve efor kapasitesi incelemeleri kardiyak disfonksiyon ve potansiyel aritmilerin saptanabilmesi için kullanılabilir. Kronik bir hastalık olan obezitenin özellikle çocukluk döneminde erkenden tanınması ve gerekli önlemlerin alınarak tedaviye başlanması, hem çocukluk döneminde hem de erişkin dönemde oluşabilecek komplikasyonların önlenmesi açısından önemlidir.
Türkiye'de çalışan çocukların ekonomiye etkileri: Adana'da küçük ölçekli işletmelerde çalışan çocuklarla ilgili bir alan araştırması

Araştırma Adana ilinde çalışan çocukların ekonomiye olan katkılarını saptamak amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla Adana kenti dahilinde oto-boya-kaporta-tamir atölyelerinde çalışan 10-16 yaş grubunda olan işçi çocuklar ve onların işverenleri ile yüz yüze anket çalışması yapılmıştır. Anket çalışması bizzat araştırmayı yürüten kişi tarafından yapılmış; işçi çocuklara 45, işverenlerine 35 soru yöneltilmiştir. 50'den fazla işyeri dolaşılmış, 103 işçi, 41 işveren olmak üzere toplam 144 denekle görüşülmüştür. Elde edilen veriler SPSS/PC 5.01 paket programında değerlendirilmiş, Word 7.0 paket programında yazılmıştır. Elde edilen sonuçlarda bu iş kolunda çalışan çocukların yaş ortalamasının 14-15 yaş civarında yoğunlaştığı görülmektedir. Çalışan çocukların ilkokuldan mezun olduktan sonra çalışmaya başladıkları, ekonomik nedenlerle okula devam edemedikleri elde edilen bulgular arasındadır. Ortalama 6 kişilik ailelerden gelen çocukların, masada oturarak tek öğün yemek yedikleri, haftalık olarak aldıkları ücretin 1.000. 000 TL ile 1.950. 000 TL arasında değiştiği tespit edilmiştir. Çalışan çocukların aldıkları ücretle istediklerini satın alamadıkları, büyük bir çoğunluğunun kazandıkları paraların bir kısmını veya tamamını ailelerine verdikleri anlaşılmaktadır. Araştırma grubundaki çocuklar kendilerini ekonomik yönden 'orta halli' olarak tanımlamış, yaklaşık 10 yaşından beri çalıştıkları araştırma sonucunda tespit edilmiştir. Araştırma grubundaki çocuklar 07:00-19:00-21: 00 saatleri arasında, yaklaşık on dört saat çalışmakta olduklarını söylemişlerdir. Çalışan çocuklar haftada tek gün izin kullanmakta, yıllık izin kullanmamaktadırlar. % 88 .3'nün işe girmeden önce işverenle hiçbir anlaşma yapmadığı görülmektedir. Anne, baba ve kardeşleri herhangi bir sosyal güvenlik kapsamında olmayan bu çocukların kendilerinin de hiçbir sosyal güvenliği bulunmamaktadır. % 70 .9'u çalıştığı süre içerisinde hiç doktora gitmemiştir. Çocukların evlerinde, enformel tabir edilen sektörde, kendileri dışında çalışan en az bir kişi daha vardır. Yine büyük bir kısmı işyerinde kendisine karşı yapılan bir ya da birden fazla şiddet eylemi ile karşılaşmıştır. İşverenlerin %65.9'u ilkokul mezunudur. % 95'i 5 yıldan fazladır bu işi yapmaktadır. Çoğunluğu çıraklarının eğitimi için çıraklık okulunu tercih etmektedir. İşverenlerin % 97 .6'sı sosyal güvenlik kapsamındadır. % 48 .8'i iş geleceği açısından kendisini güvencede görmektedir. % 58 .5'i iş ile ilgili eğitimi iş başında almış olup, iş ile ilgili bir eğitime ihtiyaç duymaktadır. % 56. Ti çırakları ile işe girmeden önce sözlü anlaşma yaptığını söylerken, iş kurmak isteyene işini tavsiye etmektedir. % 90 .4'ü kendi çocuğunun okumasını istemekte, bu mesleğe devam etmesini arzu lamamaktad ir. Çalışan çocuklar konusu Türkiye'de fazla incelenmemiştir ve bu konuda yapılan araştırmalar oldukça sınırlıdır. Yapılan bu çalışmanın bu alanda çalışacak olanlara yardımcı olmasını umarız.
Tip 1 diabetes mellitus tanılı çocuklarda epikardiyal yağ dokusu kalınlığı ile P/QT/QTc dispersiyonu ve Tp-e arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Amaç: Tip 1 Diabetes Mellitus (T1DM) insülin eksikliğiyle seyreden ve ciddi kardiyovasküler komplikasyonlara neden olabilen çocukluk ve ergenlik çağının en yaygın görülen endokrin-metabolik hastalığıdır. Bu çalışmada T1DM tanılı çocuklarda epikardiyal yağ dokusu kalınlığı ile P dispersiyonu, QT dispersiyonu, QTc dispersiyonu ve Tp-e intervali arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlandı. Yöntem: Çalışmaya Şubat 2018 Temmuz 2018 tarihleri arasında T1DM tanılı 41 çocuk olgu ve 41 sağlıklı çocuk dahil edildi. Tüm olguların demografik özellikleri incelendi, elektrokardiyografik olarak Pd, QTd, QTcd, Tp-e intervali süreleri ve ekokardiyografik sağ ventrikül serbest duvarından sistol sonunda EYDK ölçümleri yapıldı. Bulgular: Hasta grubun (n:41) yaş ortalaması 12,43 3, 04 yıl, kontrol grubunun (n:41) ise 12,08 2, 56 yıl bulundu. Gruplar arasında yaş, cinsiyet, vücut ağırlığı, boy ve vücut kitle indeksi açısından anlamlı fark yoktu (p>0,05). Hasta grubunda EYDK, Pd, QTd, QTcd ve Tp-e intervali kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek saptandı (p<0,05). Hasta grubunda EYDK ile Pd, QTd, QTcd ve Tp-e arasında anlamlı korelasyon saptanmadı (p>0,05). Ancak hasta ve kontrol grubu birlikte değerlendirildiğinde (n:82) EYDK ile Pd, QTd, QTcd ve Tp-e arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif korelasyon tespit edildi (p<0,05). Sonuç: Çalışmamızda; visseral yağlanmanın bir göstergesi olan EYDK'nın T1DM tanılı çocuklarda artmış olması ve elektrokardiyografide; atriyal ve ventriküler aritmi risklerinde de artış gözlenmesi hastalığın erken dönemlerinde bir takım yapısall ve fonksiyonel değişikliklerin başladığını düşündürmektedir. Bu nedenle diyabete bağlı gelişebilecek kardiyovasküler komplikasyonları minimuma indirebilmek için kardiyolojik takiplerde detaylı ekokardiyografi ve elektrokardiyografi parametrelerinin kullanılmasının önemli olduğunu düşünmekteyiz.
Acil servise kafa travması ile getirilen hastalarda başvurudan bir gün sonra ve 6. ayda hipofiz fonksiyon testlerinin araştırılması

Bu çalışmada travmatik beyin hasarının hipofiz işlevlerine etkisi, travma sonrası erken ve geç dönemde hipofiz hormon düzeylerinin değişimi araştırılması amaçlanmıştır. Ekim 2016 ile Mart 2018 tarihleri arasında, yaşları bir ay ile 18 yaş arası olan, kafa travması nedeniyle yatırılan 57 hastada ve altıncı ayda kontrole gelen 22 hastada hipofiz işlevlerini değerlendirmek için ACTH, kortizol, TSH, sT4, prolaktin, FSH, LH, E2 ya da testesteron, IGF-1, IGFBP-3, sodyum, potasyum, glikoz, kan üre azotu, kreatinin, tam idrar tetkiki, idrar ve serum osmolaritesi çalışıldı. Akut dönemde olguların Glaskow Koma Skorlamasına göre 52 (% 91 .2)'si hafif, 2 (% 3 .5)'si orta ve 3 (% 5 .3)'ü ağır kafa travması, altıncı ayda 20 (% 90 )'si hafif, 2 (% 9 )'si ağır kafa travması olarak değerlendirildi. Olguların akut dönemde 19 (%33,3)'unda IGF- 1 düşük, 5 (% 8 .8)'inde IGFBP- 3 düşük, 12 (% 21 .1)'sinde arka hipofiz fonksiyon bozukluğu mevcuttu. Altıncı ayda arka hipofiz hipofiz fonksiyon bozukluğu saptanmadı, IGF- 1 düzeyi düşük olan altı olgu ve IGFBP- 3 düzeyi düşük olan üç olgu mevcuttu. Altıncı ayda IGF- 1 ve IGFBP- 3 düzeyleri akut dönemle kıyaslandığında anlamlı oranda yüksekti (p<0.05). Akut dönemle kıyaslandığında IGF- 1 düzeylerinde normalden sapma oranında azalma istatiksel olarak anlamlıydı (p<0.05). Prolaktin ve kortizol düzeyleri ise akut dönemde altıncı aya kıyasla anlamlı oranda yüksekti (p<0.05). Çalışmamızda travmatik beyin hasarı sonrası en sık etkilenen ve uzun dönemde bozukluğu devam eden eksenin somatotropin aksı olduğu ve bu olguların büyüme açısından takibinin devam etmesi gerektiği sonucuna varıldı. Akut dönemde sıvı metabolizması bozukluklarının sık olup geç dönemde düzeldiği görüldü.
Okul öncesi çocuklarda akran kabulünün çeşitli değişkenler açısından incelenmesi

Bu çalışmanın amacı okul öncesi çocuklarda akran kabulünüyordayan değişkenleri belirlemektir. Çalışmaya alınan değişkenler sırası ile çocuğun mizaç özellikleri, gelişim düzeyi, duygusaldavranışsalsorunları ve ebeveyn kabul-reddidir. Betimsel bir araştırma olan bu araştırmanın evrenini Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'ndeki okul öncesi çocuklar oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise Kuzey Kıbrıs'ta üç okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 75'i kız, 83'ü erkek olmak üzere toplam 158 çocuk oluşturmuştur. Bu çocukların yaş aralığı 40-72 aydır. Araştırmaya katılan çocuklara sosyometri uygulanmıştır. EbeveynlerÇocuklar İçin Kısa Mizaç Ölçeği, Erken Gelişim Evreleri Ölçeği ve Aile Çocuk İlişkileri Anne Formu 'nu, öğretmenler ise Okul Öncesi Davranış Ölçeğini doldurmuşlardır. Araştırmada çocukların mizaç özelliklerinin, gelişim düzeylerinin, duygusal davranışsal sorunlarının ve ebeveynkabul-reddinin akran kabulünü yordayıp yordamadığına Adımsal Regresyon Analizi ile bakılmıştır. Araştırma sonucunda okul öncesi dönemde görülebilecek duygusal davranışsal sorunların ve kişisel sosyal gelişimin akran kabulünü yordadığı görülmüştür. Sonuçlar akrankabulünün önemi ile ana-baba ve öğretmen eğitimine doğurguları açısından tartışılmıştır.
Kırklareli ilinde okul öncesi eğitime devam eden çocuklarda obezite prevalansının ve ebeveynlerin çocuklarının vücut ağırlığını algılama durumunun değerlendirilmesi

Araştırma, Kırklareli il merkezinde okul öncesi eğitime devam eden çocuklarda obezite prevalansını belirlemek ve ebeveynlerin çocuklarının vücut ağırlığını algılama durumunu değerlendirmek amacıyla tanımlayıcı olarak yapıldı. Araştırmanın evrenini, Aralık 2014 - Haziran 2015 tarihleri arasında, 23 okul öncesi eğitim kurumuna kayıtlı 3-6 yaş arası toplam 1179 çocuk ve ebeveynleri oluşturdu. Örnekleme evrenin tamamı alındı. Onam veren 727 çocuk ve ebeveynleri araştırmaya katıldı. Veriler; anket formu, boy kilo ölçümleri, BKİ, ebeveynlerin sözel ve görsel algı bildirimleri ile toplandı. Verilerin değerlendirilmesi, SPSS 22 istatistik programı kullanılarak yapıldı. Tanımlayıcı istatistiklerde median değerleri, aritmetik ortalama standart sapma, frekans ve yüzdelik dağılımlar verildi. Gruplar arası kıyaslamalarda ise Mann Whitney U testi, Pearson 2 testi, Kendal's tau-c ve Kappa analizleri kullanıldı. Çocukların %49,9'unun yaşları 60-71 ay arasında, %52'si erkekti. 3-6 yaş arası çocuklarda obezite prevalansı %13, 8 bulundu. Erkeklerde obezite prevalansı %17, 2 kızlarda ise %10,0'du. 72 ay ve üstü çocuklarda obezite oranı diğer yaş gruplarından yüksekti (p<0,05). Ebeveynlerdeki obezite çocuklarının da obez olmasına neden olmaktaydı. Yemeğini kendisi yiyen ve yemek yemeğe zorlanmayan çocuklarda obezite oranı diğerlerinden daha yüksekti (p<0,05). Obez çocuklarını tanımlamada ebeveynlerin görsel algılarının sözel algılarına oranla daha doğru olduğu görüldü.
Üstün zekalı olan ve olmayan çocukların liderlik potansiyelinin incelenmesi

Çalışma üstün zekalı olan ve olmayan çocukların liderlik özelliklerinin belirlenmesini amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda 'Liderlik Potansiyeli Ölçeği' oluşturulmuştur. Araştırma kapsamındaki öğrenciler 6-11 yaş öğrencileridir. Araştırmadan elde edilen veriler, ilkokula devam eden öğrencilerin liderlik potansiyelini ortaya koymakla beraber, literatüre 'Liderlik Potansiyeli Ölçeği'ni kazandırmıştır. Araştırma iki aşamadan oluşmaktadır. Araştırmanın ölçek geliştirme kısmındaki uygulamalar İstanbul ili Avrupa ve Anadolu yakasından toplam altı ilçede yürütülmüştür. Ölçek geliştirme çalışmalarına ilk ve ortaokula devam eden 459 kız, 462 erkek olmak üzere 921 öğrenci katılmıştır. Öğrencilerin 219 özel okul, 702 devlet okulu öğrencisidir. İkinci aşamada ise ölçek uygulaması gerçekleştirilmiş ve son hali verilen ölçek 287 normal, 105 üstün zekalı ve yetenekli öğrenciye uygulanmıştır. Çalışma sonucunda liderlik potansiyeli; üstün zekalı ve yetenekli öğrencilerde normal öğrencilere göre, kız öğrencilerde erkek öğrencilere göre, özel okulda eğitim gören öğrencilerde devlet okulunda öğrenim gören öğrencilere göre daha yüksek olduğu bulunmuştur. Çocukların liderlik potansiyelinin yaşlarına, ailedeki çocuk sayısına, gelir düzeyine, doğum sırasına ve anne eğitim düzeyine göre farklılaşmadığı görülürken; geçen seneki not ortalamasına, sanatsal etkinliğe katılma durumuna, takım sporuna katılma durumuna, baba eğitim düzeyine göre farklılaştığı tespit edilmiştir.
Çocuklarda trakeal tüp seçimi için yaşa dayalı formüller ile ultrasonografik ölçümlerin karşılaştırıması

Uygun entübasyon tüpünün seçimi, özel yapıdaki pediatrik hava yolunda oluşabilecek komplikasyonların önlenmesi açısından hayati önem taşır. Bu çalışmada, entübasyon tüpü seçiminde yaşa dayalı hesaplamalar ile ultrasonografik ölçüm yöntemini karşılaştırmayı ve havayolu değerlendirmesinde ultrasonografinin yerini araştırdık. Etik kurul onayını aldıktan sonra prospektif ve randomize olarak gerçekleştirilen bu çalışmada 1-10 yaş arası, entübasyon tüpü kaflı-kafsız ve çapı ultrason ile belirlenen hastalar, yaşa dayalı hesaplama yapılanlar olmak üzere 51'er hasta seçildi. Ultrasonografi ile tüp çapı hesaplamada, Shibashaki ve ark.'nın(1) çalışmasında yaptıkları analiz sonucu belirlenen formül kullanıldı. İstatistiksel veriler SPSS 24 paket programı kullanılarak analiz edildi. Çalışmada kaflı tüp kullanılan gruplarda oluşan komplikasyonlar, tekrar entübasyon gereksinimine paralel olarak belirgin düzeyde daha azdı. Kafsız tüp uygulanan ve yaş bağımlı hesaplama yapılan grupta, tahminler olması gerekenden küçük kaldığı için tekrar entübasyon gereksinimi çoğunlukla daha büyük numaralarla değişimden kaynaklanmaktaydı. Ultrasonografi gruplarında tekrar entübasyon oranı, yaşa dayalı gruplara göre belirgin olarak daha düşük bulundu. Gruplar arasında hemodinamik ölçümler ve ilk kullanılan tüp numaraları bakımından bir farklılık bulunamadı. Sonuç olarak ultrasonografi ile tüp seçimi yaşa dayalı hesaplamalara göre önemli derecede avantaj sağladığını düşünüyoruz. Ancak ultrasonografik tüp belirleme şansı olmadığında yaşa dayalı hesaplamalar geçerliliğini korumaktadır.
Tıkınırcasına yeme bozukluğu olan veya olmayan eksojen obezite tanılı 12-18 yaş olguların sosyal bilişsel becerilerinin değerlendirilmesi ve sağlıklı kontrollerle karşılaştırılması

Amaç: Çalışmamızın amacı, Tıkınırcasına Yeme Bozukluğu tanısı olan ve olmayan eksojen obezite tanılı 12-18 yaş arasındaki çocuk ve ergenler ile eksojen obezite tanılı 12-18 yaş arası çocuk ve ergenlerin sosyal bilişsel becerilerinin değerlendirilmesi, duygusal ve klinik değerlendirmeler ile olan ilişkisinin araştırılması, bulguların kendi aralarında ve sağlıklı kontrollerle karşılaştırılmasıdır. Yöntem: 32 TYB+Obezite, 32 Eksojen Obezite ve 64 sağlıklı kontrol olgusu sosyal biliş ve yeme bozukluğu psikopatolojiyi değerlendiren testlerden oluşan bir batarya uygulanmıştır. Bulgular: Sosyal bilisel becerileri değerlendirdiğimiz tüm testlerde TYB+Obezite ve Eksojen Obezite grubu, kontrol grubuna göre hipotezimizi destekleyecek şekilde emosyonel işlemleme de daha kötü performans göstermiştir. Depresyon, emosyonel düzenleme problemleri, yeme alışkanlıkları ve düzenleri ile çeşitli korelasyonlar olduğu saptanmıştır. Sonuç: TYB+Obezite ve Eksojen Obezite vakaları affektif Zihin Kuramı becerilerinde klinik özelliklerine bağlı olarak bozukluk olduğu saptanmıştır. Bilgimiz dahilinde; Tıkınırcasına Yeme Bozukluğu tanısı olan 12-18 yaş ergen olgular ile emosyonel tanımlama ve emosyonel düzenleme becerilerini değerlendiren ilk çalışmadır.
Akut lösemili çocuklarda antrasiklin kullanımına bağlı kardiyotoksisitenin değerlendirilmesi

Akut lösemiden kurtulan çocukların uzun dönem izlemlerindeki en büyük sorun, uygulanan kemoterapilere bağlı gelişen organ toksisitesidir. Özellikle antrasiklin kullanımına bağlı gelişen kardiyak etkilenme hastalar için en önemli morbidite ve mortalite nedenlerinden birini oluşturmaktadır. Kemoterapi protokollerinde ilaç yan etkilerinin değerlendirildiği DSÖ toksisite formunda, kardiyak etkilenme derecelendirilmesinde halen konvansiyonel ekokardiyografi gibi ucuz, ulaşılabilir, noninvaziv ve ventrikül fonksiyonlarını ölçebilen tetkikler kullanılmaktadır. Bu nedenle biz de kliniğimizde son on yılda tanı ve tedavi almış akut lösemili olguların, erken ve geç dönem antrasiklin toksisitesini değerlendirmek için farklı zamanlarda yapılan ekokardiyografik verilerini inceledik. Çalışmamızda BFM protokolüne göre tedavi edilen 80 ALL'li, MRC protokolüne göre tedavi edilen 21 AML' li olgunun tedavi öncesi ve tedavi sonrası 6, 12 ve 24. ay ve sonrası farklı zamanlarda yapılan ekokardiyografik verileri kaydedildi. Hastalar için risk faktörleri tanımlandığında relaps gelişen ve kaybedilen olgular ile tedavi sırasında pnömoni, sepsis ve anemi gelişen olgular olarak ayrıca değerlendirildi. Yaptığımız bu çalışmada kemoterapi sürecinde ve kemoterapi bitiminin on yıl sonrasında sistolik ve diyastolik fonksiyonları gösteren parametreler ayrıntılı incelenmiştir. Erken dönemde ortaya çıkan hafif sistolik ve diyastolik fonksiyon bozukluğunun 1. yıldan sonra belirgin hale geldiği ancak 2. yıldan sonra olguların çoğunda düzelme görüldüğü saptanmıştır. Tedavi sonrasındaki sistol ve diyastolik kardiyak fonksiyonlarda bozulmanın AML'li olgularda, anemik, pnömoni geçiren ve relaps olgularında daha fazla olduğu saptanmıştır. Araştırmamız, akut lösemili olguların uzun dönem izleminde toksisite evrelemesinde kullanılan standart ekokardiyografik incelemenin halen ilk sırada tercih edilebilecek ucuz ve noninvaziv bir tetkik olduğuna işaret etmektedir.