turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Zihinsel engelli çocuklara yemek pişirme becerilerini kazandırmada bireyselleştirilmiş öğretim materyalinin etkisi

Bu araştırmanın amacı, yemek pişirme becerileri ön koşul davranışlarını yerine getiren öğretilebilir zihinsel engelli öğrencilere 'Resimli Tarife Kitabına Bakarak; Yemek Pişirme Becerisi Bireyselleştirilmiş Öğretim Materyali' ile yapılan öğretim uygulamasının öğrencilerin hazır çorba pişirme becerisi alt amaçlarını gerçekleştirmelerinde etkili olup olmadığını belirtmektir. Araştırmanın deseni tek-denek deneysel desenlerinden 'A-B' desenidir. Bu araştırmanın deneklerini 1995- 1996 Öğretim Yılında Ulus Anaokulu, Eğitim Uygulama Okulu ve Mesleki Eğitim Merkezine devam eden ünite sınıfı öğrencilerinden Yemek Pişirme Becerileri Ön Koşul Davranışları gerçekleştiren 6 öğrenciden 4'ü oluşturmaktadır. Araştırma verilerinin toplanabilmesi için, zihinsel engelli öğrencilerin performans düzeylerini saptamada Resimli Tarife Kitabına Bakarak Hazır Çorba Pişirme Becerisi Ölçü Aracı geliştirilmiştir. Bu ölçü aracı hazır çorba pişirme becerisi öğretimi öncesi ve öğretimi sonrasında üçer kez uygulanmıştır. Öğrencilerin her birine R. T. K'na Bakarak Hazır Çorba Pişirme Becerisi Bireyselleştirilmiş Öğretim Materyali ile öğretim yapılmıştır. Araştırmada elde edilen verileri grafiksel analizlerle verilmiştir. Araştırma bulguları zihinsel engelli öğrencilere yemek pişirme becerilerini kazandırmada bireyselleştirilmiş öğretim materyalinin etkili olduğu sonucunu vermektedir. IV
Savaş fotoğraflarında propaganda aracı olarak çocuk temsili

Fotoğraf, tarihsel süreç içerisinde çeşitli kaygılarla üzerinde tartışılan bir sanat dalı olarak değerlendirilmiştir. İçindeki göstergeleri anlamak ve anlamlandırmak sorunsalı üzerine yapılan incelemeler birbirinden farklı kategorilerin oluşmasına imkan tanımıştır. Elde edilen neticeler doğrultusunda çıkan savaş fotoğrafı kategorisi gerek çalışma ortamının tehlikesi gerekse algı üzerinde bırakmış olduğu izler nedeniyle farklı bir yere oturtulmuştur. Tez çalışması boyunca ağırlıkla üzerinde durulan savaş fotoğraflarının propaganda malzemesi olarak kullanılıp kullanılmadığı sorusu, fotoğraflar üzerinde çeşitli temsillerin aranmasına neden olmuştur. Özellikle çocuk görselinin toplumlar üzerindeki sosyolojik etkisinin keşfinden beri ne denli önemli bir silah olarak değerlendirildiği çeşitli propaganda teknikleriyle anlatılmıştır. Çalışma kapsamında incelenen fotoğraflar üzerinde daha objektif bir yaklaşıma sahip olabilmek adına Roland Barthes'ın göstergebilimsel çalışmalarından faydalanılmıştır. Propaganda amacıyla servis edildiği düşünülen fotoğraflar Barthes'ın yananlam/düzanlam ve studium/punctum teknikleriyle hem soyut hem de somut olarak incelenmiştir.
Çocuklarda enfeksiyonla ilişkili havalelerin değerlendirilmesi

arasında havale şikayeti ile başvuran 474 vakanın dosyası incelendi. Hastalar ateşli havale, uyarısız havale ve enfeksiyonla ilişkili havale olmak üzere 3 gruba ayrıldı. Hastaların demografik özellikleri, klinik özellikleri, laboratuvar ve görüntüleme bulguları, gelişme geriliği ve sara gelişme durumu dosya kayıtlarından elde edilerek kaydedildi. Ayrıca uyarısız havale ve enfeksiyonla ilişkili havale tanısı konulan hastaların son durumları telefonla öğrenilmeye çalışıldı. Araştırmamızda enfeksiyonla ilişkili havalenin nadir olmadığı, yaklaşık her 6 ateşli havaleli hastaya karşılık 1 enfeksiyonla ilişkili havaleli hasta görüldüğü tespit edildi. Ateşli havale ve uyarısız havaleden farklı olarak kızlarda (%54,2) biraz daha fazla rastlandığı dikkati çekti. Ortalama 25. ayda, en sık kış aylarında ve yaygın havale şeklinde görüldü. Çoğunlukla 5 dakika içinde sonlandı. En sık üst solunum yolu enfeksiyonu ve ishal hastalıkları sırasında, hastalığın 2-5. gününde rastlandı. Hastaların % 12 ,1'inde EEG'de epileptiform aktivite görülmüş ve bunların hiçbirisine takip döneminde sara tanısı konulmamıştır. Hastaların % 8 ,3'ünde yeniden enfeksiyonla ilişkili havale, % 8 ,3'ünde ateşli havale görüldü. Sara çıkma oranı % 8,3 olarak bulundu. Bu oran ateşli havale grubundakinden (% 1,5) daha yüksek, uyarısız havale grubundakinden (%53,3) ise daha düşüktür. Ailelerin, yeniden enfeksiyon hastalığı olduğunda düşük ihtimalle de olsa havalenin tekrar edebileceği, ileride sara çıkabileceği şeklinde bilgilendirilmesi yararlı olacaktır. Çalışmamız, hekimlerin enfeksiyonla ilişkili havale konusunda bilgilerinin artırılması gerektiğini, daha geniş vaka bulunduran çalışmaların yapılmasının konuyu daha fazla aydınlatacağını düşündürmüştür.
Çocuk hematoloji polikliniğimizde takip edilen glanzman trombastenisi tanılı hastalarda, mutasyon analizi ve klinik değerlendirme

Giriş ve Amaç: Glanzman trombastenisi, anormal platelet agregasyonu ile karakterize, nadir görülen kalıtsal trombosit fonksiyon bozukluğudur. GT, otozomal resesif geçişli olup esas sorun trombositlerin yüzeyinde bulunan GPIIb/IIIa reseptörünün yokluğu veya disfonksiyonudur. Bu çalışmasının amacı, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk hematoloji bölümünde GT tanısıyla takipli olguların klinik ve laboratuar bulgularının değerlendirilmesi, genetik mutasyon tipinin araştırılması ve mutasyon tipi ile klinik bulgular arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Gereç ve yöntem: Van Yüzüncü yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi Dursun Odabaş Tıp Merkezi Çocuk Hematoloji Bilim Dalı'nda Ocak 2008 -Nisan 2018 tarihleri arasında takip ve tedavi edilen 17 GT hastasının dosya kayıtları retrospektif olarak incelendi. Çalışmaya dahil edilen hastaların genetik mutasyonları, yaş, cinsiyet, tanı yaşı, başvuru semptomları, klinik bulguları, trombosit sayısı ve hacmi gibi özellikleri dosya kayıtlarından bakıldı. Hastaların kanama bulguları, güncel bir kanama skorlaması kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: Hastalarımızda en sık görülen kanama şekilleri, epistaksis, kutanöz kanama ve minör yaradan kanama idi. Genetik mutasyon tespit edilen 12 hastanın altısında aynı mutasyon tespit edildi. Çalışmamızda daha önce literatürde tanımlanmamış olan, dört yeni mutasyon tespit edildi. . Bunların üçü ITGA2B bölgesinde iken, biri ITGB 3 bölgesindeydi. Çalışmamızda genetik bulgular ile klinik bulgular arasında anlamlı ilişki saptanmadı. Sonuç: Hastalarımızın hastaneye en sık başvuru şekilleri mukokutanöz kanamalar idi. Olgularımızın dördünde yeni mutasyon saptandı. Hastaların genetik mutasyonları ile kanama skorları ve kanama fenotipleri arasında ilişki saptanmadı. Genotip ve klinik bulgular arasındaki ilişkiyi açıklayabilmek için daha geniş kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır.
Yaratıcı drama alanında Peter Slade'in drama anlayışının incelenmesi

Bu çalışma yaratıcı drama alanında Peter Slade'in drama anlayışını incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada nitel araştırma desenlerinden durum çalışması kullanılmıştır. Verilerin toplanması doküman incelemesi tekniğiyle, verilerin çözümlenmesi betimsel analizle yapılmıştır. Araştırmada Slade'in yaşam öyküsü, drama anlayışı; ilkeleri, amaçları, oyun ve özellikleri, katılımcı özellikleri, öğretmen özellikleri, mekan ve kullanılan materyaller ve dramayı ele alış biçimi temaları incelenmiştir. Bu araştırmada elde edilen bulgular, Peter Slade'in, bireyin mutlu ve dengeli olmasını amaçlayan bir drama anlayışı modeli ortaya koyduğu, bu modelde dramanın temelini oyun olarak belirlediği ve bireyin ancak oyun oynayarak mutlu ve dengeli olabileceğini göstermiştir.
Kırım kongo kanamalı ateşi ön tanısı ile takip edilmiş çocuk vakaların retrospektif değerlendirilmesi

Çalışmamızın amacı Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları servisinde Kırım-Kongo Kanamalı Ateşi tanısı ile takip edilmiş hastaların klinik, demografik özelliklerinin ve laboratuvar bulgularının değerlendirilmesidir. Ocak 2012 -Temmuz 2016 tarihleri arasında KKKA öntanısı alan hastaların kayıtları tıbbi kayıtları geriye dönük olarak incelendi. Vakaların epidemiyolojik, demografik ve klinik özellikleri, laboratuvar verileri, tedavi şekilleri ve sonuçları dosyalardan tespit edildi. Ocak 2012 -Temmuz 2016 tarihleri arasında KKKA öntanılı 100 hasta tespit edildi. Hastaların %52'si kırsal kesimden geliyordu. En çok başvuru Nisan ve Haziran ( %69 ) ayları aralığında idi. Hastaların %100'ünde kene ile temas öyküsü vardı. Hastaneye başvuru esnasında başlıca semptomlar ve bulgular ateş ( %38 ), hematolojik bulgular ( %34 ), halsizlik ( %47 ), karın ağrısı ( %11 ), baş ağrısı (%25), kas ağrısı ( %44 ) idi. Hastaneye başvuru esnasında hastaların %6' sinda trombositopeni, %26'sında lökopeni, %26'sında yüksek AST, %12'sinde yüksek ALT, %44'ünde yüksek LDH, %70'inde yüksek CPK, %8' inde uzamış PT, %28' sinde uzamış PTT, %13' ünde yüksek INR saptandı. Hastaların tamamı destek amaçlı sıvı-elektrolit tedavisi, %5' i aferezli trombosit süspansiyonu, %13' ü taze donmuş plazma, %12'si tekrarlayan sayıda eritrosit süspansiyonu, %13' ü ribavirin tedavisi aldı. Takibe aldığımız hastalarımız şifa ile taburcu edildi. Sonuç olarak, KKKA klinik bulguları çocuklarda erişkinlere benzerdir ve ancak KKKA çocuklardaki seyri daha iyidir. Etkinliği kesin olarak kanıtlanmış bir tedavi methodu henüz bulunmamakta olup tedavinin en büyük bölümünü destek tedavisi oluşturmaktadır.
Evde ventilatörle izlenen çocukların bakım vericilerine uygulanan eğitim programının etkinliğinin belirlenmesi

Bu çalışma, ev tipi mekanik ventilatör ile izlenen çocukların bakım vericilerine uygulanan eğitim programının, evde bakımda bakım vericilerin yaşadığı fiziksel ve psikososyal sorunlar ile Durumluk ve Sürekli Kaygı ve Genel Öz Yeterlik düzeylerine etkilerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Ön test son test desende yarı deneysel olarak gerçekleştirilmiştir. Çalışma, Hacettepe Üniversitesi İhsan Doğramacı Çocuk Hastanesi Çocuk Yoğun Bakım Ünitesinde yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini Yoğun Bakım Ünitesi'nde Nisan 2009 -Ocak 2017 tarihleri arasında tedavi gören ve trakeostomili olarak ev tipi mekanik ventilatörle taburcu edilen, ulaşılabilen ve çalışmayı kabul eden 15 hasta ve bakım vericileri oluşturmuştur. Veriler, Tanımlayıcı Bilgiler Formu, Evde Yaşanan Sorunları İzlem Formu, Durumluk ve Sürekli Kaygı Envanteri, Genel Öz Yeterlik Ölçeği ile toplanmıştır. Ayrıca eğitimlerde bakım vericilerin bakım durumlarını değerlendirmek için kontrol listeleri uygulanmıştır. Eğitim programında araştırmacılar tarafından hazırlanan eğitim kitapçığı ilk ev ziyaretinde bakım vericilere verilmiştir. Her bir aileye araştırmacı tarafından üç ev ziyareti yapılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde sayı, yüzde, ortalama, standart sapma ve Wilcoxon işaretli sıralar testi kullanılmıştır. Birinci ev ziyaretinde bakım vericilerin %33,3'ü dekanülasyon, %26,7'si sekresyonda koyulaşma ve %20,0'si ateş ve kusma sorunu yaşadığını ifade etmiştir. Üçüncü ev ziyaretinde bakım vericilerin yaşadığı bu sorunlardan sadece %13,3'ünde kusma sorunu yaşandığı belirlenmiştir. Birinci ev ziyaretinde ailelerinin tamamının acil durum çantasının olmadığı, üçüncü ev ziyaretinde tamamının acil durum çantasını hazırladığı saptanmıştır. Birinci ev ziyaretinde çocuğu ile birlikte uçakla seyahat eden bakım verici bulunmazken, üçüncü ev ziyaretinde %13,3'ü çocuğuyla birlikte uçakla seyahat etmiştir. Eğitim öncesi ve sonrası bakım vericilerin Durumluk ve Sürekli Kaygı ölçek puan ortalamaları arasındaki fark (p<0,05) ve Genel Öz Yeterlik ölçek puan ortalamalarının arasındaki fark istatiksel olarak anlamlı (p<0,05) bulunmuştur. Sonuç olarak evde ventilatörle izlenen çocukların bakım vericilerine sağlanan taburculuk eğitimlerinde fiziksel bakım kadar psikososyal bakıma da önem verilmesi gerektiği ve ev ziyareti prosedürlerinin oluşturulması önerilmektedir.
Obsesif-kompulsif bozukluğu olan annelerin çocuklarının ruhsal durumlarının değerlendirilmesi ve major depresif bozukluğu olan annelerin çocuklarıyla karşılaştırılması

Bu araştırmada obsesif kompulsif bozukluğu olan annelerin çocuklarının ruhsal durumlarının değerlendirilmesi ve major depresif bozukluğu olan annelerin çocuklarıyla karşılaştırılması amaçlanmıştır. Bu amaçla araştırmaya OKB tanısı almış 34 annenin 46 çocuğu ve MDB tanısı alınmış 58 annenin 82 çocuğu olmak üzere toplam 92 anne ve 128 çocuk dahil edilmiştir. İki gruptaki anneler yaş ortalamaları, eğitim durumları ve sosyoekonomik seviyeleri açısından, çocuklar cinsiyet ve yaş dağılımları açısından eşleştirilmiştir. Anneler Yale Brown Obsesyon Kompulsiyon Ölçeği ve Hamilton Depresyon Ölçeği ile, çocuklar Okul Çağı Çocukları için Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi- Şimdi ve Yaşam Boyu Şekli- Türkçe Uyarlaması ile değerlendirilmiş; ayrıca anneler tarafından Çocuk ve Gençler İçin Davranış Değerlendirme Ölçeği / 6-18 yaş versiyonu doldurmuştur. OKB olan annelerin çocuklarında OKB, subklinik OKB, yaygın anksiyete bozukluğu, tik bozuklukları, Tourette Sendromu, geçici tik bozukluğu ve şimdiki zamanda genel psikopatoloji MDB olan annelerin çocuklarına göre daha fazla bulunmuştur. MDB olan annelerin çocuklarında yaşam boyu duygudurum bozuklukları daha fazla bulunmuştur. İki gruptaki çocuklar MDB, distimi, başka türlü adlandırılamayan depresif bozukluk, ayrılma kaygısı bozukluğu, fobi, dışa atım bozuklukları, enürezis, enkoprezis, ve davranım bozuklukları açısından karşılaştırıldığında gruplar arasında anlamlı bir fark olmadığı saptanmıştır. ÇDDÖ karşılaştırılması sonucunda, OKB olan annelerin 12 yaş altı çocuklarında ve 12-16 yaş arası erkek çocuklarında anksiyete depresyon puanları, 6-11 yaş arasındaki kız çocuklarında karşı çıkma, saldırganlık, dışa yönelim ve düşünce sorunları puanları MDB olan annelerin çocuklarından anlamlı olarak yüksek bulunmuştur.
Edirne ili hastaneleri çocuk servislerinde çalışan hemşirelerin rotavirüs gastroenteriti hakkında farkındalık düzeyinin arttırılması

Araştırma; Edirne ili hastaneleri çocuk servislerinde çalışan hemşirelerin oldukça bulaşıcı olan rotavirüs gastroenteritinin bakım, korunması ve kontrolü hakkında farkındalık düzeylerinin arttırılması amacı ile tek grup ön test-son test yarı deneysel bir çalışma olarak gerçekleştirildi. Araştırma; Edirne ili içindeki devlet ve özel hastaneler ile Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi çocuk servislerinde 2008 Aralık- 2009 Şubat ayları içinde çalışmaya katılmayı kabul eden 65 hemşire ile gerçekleştirildi. Örneklem grubuna eğitim yapılarak eğitim kitapçığı verildi, veriler literatür ve uzman görüşü doğrultusunda araştırmacı tarafından geliştirilen soru formu kullanılarak eğitim öncesi ve eğitim sonrasında elde edildi. Verilerin analizi bilgisayar ortamında SPSS 16.00 paket programı kullanılarak Wilcoxson ve eşleştirilmiş t testi analizi ile değerlendirildi. Araştırma sonucunda; araştırma kapsamına alınan hemşirelerin eğitim öncesinde etkenin ısıya dayanıklılık durumu, etkenin kuluçka süresi, hastalığın sık görüldüğü aylar, en çok risk altında olan yaş gurubu, hastalığın klinik seyiri, preterm bebeklere aşının uygulanabilme durumu ve benzeri konularda doğru cevap oranı % 50'lerin altında iken eğitim sonrası % 100' lere çıktığı ve verilen eğitimin istatistiksel olarak anlamlı olduğu (p< 0 ,001) belirlendi. Sonuç olarak; çocuk servislerinde çalışan hemşirelerin rotavirüs gastroenteriti ile ilişkili düzenli eğitim almalarının gerektiği düşünüldü.
Tablet bilgisayar, akıllı cep telefon kullanımının gözlerin refraksiyon durumuna ve konforuna etkileri

Haziran - Ekim 2015 tarihleri arasında Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalı Göz Polikliniği'ne başvuran hastalardan 2 grup oluşturulmuştur. Yaşları 7-14 arasında değişen olgulardan oluşan Grup-1'de 53 olgu, yaşları 15-40 arasında değişen olgulardan oluşan Grup-2'de 51 olgu olmak üzere toplam 104 birey çalışma kapsamına alınmıştır. Grup- 1 ve Grup-2'deki olgular tablet bilgisayar ve akıllı cep telefonu kullanma süresi 3 saatten az ve 3 saatten çok olmak üzere 2 alt gruba ayrılmıştır. Daha sonra ortaya çıkan toplam 4 alt grup olgular, refraksiyon değerleri ve gözlerde kızarıklık, sulanma, yanma, batma, yorgunluk, gerginlik hisleri, çalışırken kolay uyku gelmesini içeren konfor değerlendirme semptomlarının sıklığı yönlerinden grup içi ve gruplar arası çapraz karşılaştırma ile kıyaslanmıştır. Çalişmaya göz hastalığı ve sistemik hastalik olmayan hastalar alındı. İstatistiksel değerlendirme SPSS for windows 10.0 istatistik paket programında yapıldı. P<0. 05 olması istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi.7- 14 yaş arası olgu grubunda 3 saatten az ve 3 saatten çok kullananlar arasında sferik ekivalan değerleri hem sikloplejik hem non-sikloplejik istatistiksel olarak anlamlı farklı bulundu; 3 saatten çok kullananlarda daha miyopik yöne sapma mevcuttu. Bu grupta göz konforuna ilişkin semptomlar arasında sadece yorgunluk şikayetinde anlamlı fark vardı. Grup- 2 de 3 saatten az ve 3 saatten çok akıllı cep telefonu ve tablet kullananlar arasında sferik ekivalan değerleri ne sikloplejik ne de non-sikloplejik olarak ve göz şikayetlerı istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermedı.
Duchenne musküler distrofi'li çocuklarda baş-boyun kas kuvvetinin fonksiyonel bağımsızlık seviyesine etkisi

Çalışmanın amacı, Duchenne Musküler Distrofi 'li çocuklarda baş-boyun kas kuvvetinin fonksiyonel bağımsızlık seviyesine etkisini incelemektir. Çalışmaya Brooke Fonksiyonel sınıflamasına göre 1-3 seviyedeki yaş ortalaması 89,3 18 ay olan 40 DMD'li çocuk dahil edildi. Kontrol grubunda boyun fleksiyon kas kuvveti 3 ve 3'ün üstü değerde olan 20, çalışma grubunda ise boyun fleksiyon kas kuvveti 3'ün altında değer alan 20 DMD'li çocuk yer aldı. Olguların demografik bilgileri kaydedildi. Olguların fonksiyonel durumlarının değerlendirilmesinde manuel kas testi, ayak bileği eklem hareket açıklığı, düşme sıklığı, 6 dakika yürüyüş testi (6DYT), Northstar Ambulasyon Değerlendirmesi, Brooke fonksiyonel sınıflaması, süreli performans testleri, Pediatrik Fonksiyonel Uzanma Testi, PedsQL yaşam kalitesi ölçeği, New York Postür Değerlendirmesi kullanıldı. Çalışmanın sonucunda kontrol grubunda çalışma grubuna göre 6 DYT'de yürüme mesafesinin daha uzun (p 0.001), NSAA'nın daha yüksek (p 0.001), NPYR sonuçlarının daha iyi (p 0.001), Booke klinik değerlendirmesinden aldığı değerin daha yüksek (p 0.001), SPT'nin sırtüstü yatıştan ayağa kalkma süresinin daha kısa (p 0.004), düşme sıklığının daha az (p 0.001) olduğu sonuçlarına varıldı. Bu çalışma, boyun fleksör kas kuvvetinin DMD'li çocukların fonksiyonel düzeyinin belirlenmesinde klinik olarak önemli olduğunu göstermiştir.
Çocuklarda diş yaşının vücut kitle indeksine göre karşılaştırmalı olarak incelenmesi

Diş gelişimi, çocuklarda gelişmenin önemli bir göstergesidir. Çocuklara uygulanacak olan diş tedavilerinde, kronolojik yaşın tek başına yeterli bir parametre olamaması nedeni ile diş yaşı belirleme yöntemlerine başvurulmaktadır. Bu çalışma ; yaşa ve cinsiyete göre hazırlanan vücut kitle indeksi persentil eğrileri kullanılarak obez ve aşırı ağırlıklı olarak tanımlanan çocukların Greulich Pyle kemik yaşı, Demirjian diş yaşı ve kronolojik yaş ilişkileri ile normal çocukların DDY, KY ilişkilerini ve elde edilen sonuçların VKİ'ye göre değerlendirilmesini amaçlamaktadır. Bu çalışmada; İstanbul Üniversitesi, İstanbul Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, Büyüme Gelişim ve Pediatrik Endrokrinoloji Polikliniği'nde takip edilen GPKY ve VKİ değerleri hesaplanmış 6-12 yaş arası VKİ> 95 olan 100 obez (50 kız, 50 erkek), VKİ 85-95 arasında olan 100 aşırı ağırlıklı (50 kız, 50 erkek) ve İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Pedodonti Anabilim Dalı'na başvuran aynı yaş aralığına sahip sistemik hastalığı bulunmayan VKİ 15-85 arasında olan 100 çocuk (50 kız, 50 erkek) olmak üzere toplamda 300 olgunun (150 kız, 150 erkek) KY ve panoramik radyografileri üzerinden DDY değerlendirmeleri yapılmıştır. Çalışmanın sonucunda; VKİ ve cinsiyet değişkenlerinin KY üzerine etkileri anlamsız bulunurken DDY üzerinde etkileri istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Obezlerin DDY değerlerinin hem normal hem de aşırı ağırlıklı olguların değerlerinden anlamlı düzeyde büyük olduğu saptanmıştır (sırasıyla, p<0.001, p:0.001). VKİ ve cinsiyet değişkenlerinin ana etkilerinin GPKY üzerine etkilerinin istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır (F:7.654, p<0.001). Sonuç olarak; büyüme ve gelişimi yönlendirmeye yönelik tedaviler veya diş çekimi kararının sorgulandığı olgularda, tedavi zamanlaması açısından cinsiyet ve yaşın dışında VKİ'nin de değerlendirilmesi gerektiği düşünülmektedir.
Neighborhood projects of education: The case of the Halkevi summer school in Okmeydanı

Bu çalışma günlük yaşamda devlet şiddetinin bir alternatif eğitim programı üzerindeki etkisini inceliyor. Halkevleri 2008 yılından beri yoksul mahallerde yaz dönemlerinde 5-14 yaş aralığındaki çocuklar için ücretsiz yaz okulları düzenliyor. Halkevleri 1932 yılında Cumhuriyet Halk Partisi tarafından sosyal ve kültürel yaşamı parti rejimi kontrolüne almak için kurulan bir yetişkin eğitim merkeziydi. Yukarıdan aşağı yönetilen ve devlete bağlı bir kurumken, bugün bağımsız bir demokratik kitle örgütü olarak faaliyet gösteriyor. 1932'den bu yana yaşanan kurumsal değişiklikler, Halkevlerinin eğitim alanındaki faaliyetlerine de yansıdı. Halkevi yaz okulları; alternatif eğitim programları, örgütlenme biçimi, eğitmenler için hazırlanan programı, eğitmenler ve çocuklar arasında kurulmaya çalışılan diyalog ve eğitim mücadelesini toplumsal mücadelenin bir haline getirmesiyle nedeniyle bir eleştirel eğitim hareketi olarak inceleniyor. Siyasi, ekonomik ve etnik olarak marjinalleştirilmiş bir mahalle olan Okmeydanı, Halkevinin 2008'den bu zamana yaz okullarını yürüttüğü mahallelerden birisi. Okmeydanı'nda tarihsel olarak var olan devlet şiddeti 2013 yılında yaşanan Gezi direnişinin sonrasında gündelik hayatta etkisini artırdı. Bir alternatif eğitim projesini siyasi, etnik ve ekonomik olarak marjinalleştirilmiş bir mahallede incelemek alternatif eğitim hareketlerinin sınırlarını ve imkanlarını gösteriyor. Yaz okulları bu mahallede çocuklara yeni bir alan açsa da, yaz okulunun düzenlenmesi, çocukların katılımı, gönüllü eğitmenlere ulaşma, ailelerin katılımı ve alternatif eğitim programı mahallede gündelik yaşamda artan devlet şiddetinden olumsuz olarak etkileniyor.
Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi hastanesi çocuk acil servisine başvuran adli olguların değerlendirilmesi

Bu çalışma, Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Acil Servisi'ne başvuran 0-18 yaş grubundaki adli olguların demografik özelliklerini geliş yakınmalarını, tedavi sonuçlarını ve düzenlenen adli raporları incelemek ve benzer çalışmalarla karşılaştırmak amacıyla yapılmıştır. Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'ne 2014- 2017 tarihleri arasında başvuran 0-18 yaş aralığındaki 505 adli olgu çalışmaya dahil edildi. Adli olguların %46,5'i erkek idi. 0-10 yaş aralığında erkek cinsiyet daha sık iken, 11-18 yaş aralığında kız cinsiyet hakimiyeti mevcuttu. Olguların %54,3'ü ayaktan, %45,7'si sevkli olarak başvuru yapmıştı. Adli olgularda en sık başvuru nedeni %28, 3 oranı ile ilaç zehirlenmesi idi. Özkıyım amaçlı ilaç alımı ve koroziv madde alımı diğer sık sebeplerdi. Ölü duhul olarak başvuran 1 olgu vardı. Olguların %24'ü yatarak tedavi edilmişti. En sık yatış verilen hasta grubu özkıyım olguları idi. Düzenlenen adli raporlar incelendiğinde %35,4'ünün hayati tehlike varlığı bildirilmiş iken yüksek oranda (%14,5) hayati tehlikenin bulunup bulunmadığına dair bilgi yoktu. Adli raporlarda saptanan eksikliklere bakıldığında raporların %44,8'inde psikiyatrik muayene ve %18,6'sında rapor saati kısımlarının doldurulmağı fark edildi. Bölgemizde travma dışı adli olguları değerlendirdiğimizde bu çalışmada çocuklarda ilaç zehirlenmelerinin önemli bir sorun olduğu saptanmıştır. Ailelelerin eğitiminin arttırılması ile çocukluk çağı zehirlenmelerinin ve kazalarının azaltılabileceği bir gerçektir. Hekimlerin adli rapor düzenlerken eksikliklerinin olduğu ve gereksiz yere geçici rapor yazdıkları hayati tehlike varlığını olması gerekenden fazla bildirdikleri açıktır. Kliniğimizde adli rapor eğitiminin daha standardize hale getirilerek verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.