turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
3-36 ay arası çocuklarda D vitamini profilaksisinin değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: D vitamini yetersizliği gebe kadınları, bebekleri ve adölesanları etkile-yen önemli bir toplum sağlığı sorunu olmaya devam etmektedir. Bu çalışmada, ülke-mizde kemik sağlığının korunması ve D vitamini eksikliğini önlemek için kullanılan D vitamini profilaksisinin durumu değerlendirilecektir. Hastalar ve metot: Kasım 2010 ve Kasım 2011 tarihleri arasında Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Hastanesi polikliniklerine başvuran ve servislerine yatırılan 3-36 aylar arasında hasta ve sağlıklı bebek ve çocuklar değerlendirildi. Çalışmaya alınan has-talarda ek bir hastalığın olup olmadığı, D vitamini kullanımı süresi, düzeni ve dozu; anne sütü, mama ve ek gıda ile beslenme sorgulandı. D vitamininin mevsimsel değişkenliği göz önüne alınarak dört mevsimi içerecek şekilde kan örnekleri alınıp serum Ca, P, ALP, Mg ve plazma 25OH D vitamini düzeyleri çalışıldı. Bulgular: Çalışmaya 202'si sağlıklı (% 63.9) 114' ü hasta (% 36.1) 316 bebek ve çocuk alındı. D vitamini kullanım hikayesi bebek ve çocukların 304' ünde (% 96.2) varken 12'sinde (%3.8) yoktu. Bunların 237'sinin (%75) ikinci haftadan itibaren D vitamini kullanmaya başladığı; bunların da 267'sinin (% 87.8) her gün 3 damla D vitamini kullandığı görüldü. Bebek ve çocukların 209'unun (% 66.1) D vitaminini düzenli kul-landığı görüldü. Bebek ve çocukların 20'sinde (%6.3) raşitizm ile alakalı patolojik mu-ayene bulgusuna rastlandı. En sık olarak kapanmamış / geniş fontanel ve raşitik rozary saptandı. Hasta grubunda 25OH D vitamini düzeylerinin daha düşük olduğu (sırası ile 34,35 ng/ml, 29,35 ng/ml) tespit edildi. Mevsimlere göre kış ve ilkbahar aylarında ve beslenme durumuna göre de anne sütü alan bebekler ve çocuklarda plazma 25OH D düzeylerinin düşük olduğu görüldü. Çalışmaya alınan bebek ve çocukların 31'inde (% 9.8) eksiklik, 30'unda (% 9.5) ise yetersizlik olduğu tespit edildi. Sonuç: Hasta bebek ve çocuklarda, sadece anne sütü ile beslenenlerde ve kış-ilkbahar mevsimlerinde D vitamini düzeylerinin düşük olduğu görüldü. D vitamini eksikliğinin önlenmesi amacıyla ülke çapında uygulanan D vitamini profilaksisinin başarılı olduğu, ancak D vitamini eksikliğinin sorun olmaya devam ettiği görüldü.
İgA nefropatili çocukların uzun süreli seyrinin değerlendirilmesi

A nefropatisi, primer glomerülonefritlerin en sık nedenlerinden biridir. Klinikte asemptomatik hematüriden, hızlı ilerleyen glomerülonefrite kadar geniş çeşitlilik gözlenebilir. Hiçbir klinik özellik özgül değildir ve tanısı mutlak histopatolojiye dayanır. Uzun dönem çalışmalar IgA nefropatisi tanısı ile izlenen çocuklarda %20 oranında son dönem böbrek yetmezliği gelişebildiğini göstermiştir. Bu çalışma, Hacettepe Üniversitesi Çocuk Nefroloji Bilim Dalı'nda takipli İmmünoglobulin A nefropatili hastaların klinik progresyonun değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışmaya kliniğimizde düzenli takip ve tedavileri sürdürülen, biyopsi ile IgA nefropatisi tanısı kesinleştirilmiş ve olası ikincil nedenler elenmiş, en az 12 aylık izlem verisi bulunan 2003 ile 2012 tarihleri arasında izlenmiş 19 çocuk hasta dahil edildi. Hastaların tanı, 12. ay ve son başvuru dönemlerine ait verileri çalışma formuna kaydedildi. Bu çalışmada IgAN tanısı almış hastalar yeniden değerlendirildi. Hastaların son klinik ve labaratuvar sonuçları ile tanı sırasındaki durumları arasında karşılaştırmalar yapıldı. Böylece, hastalığın tedaviye yanıtının ve klinik seyirinin nasıl olduğunun ortaya konması planlanmıştır. Veriler sonucunda, en sık bulgunun tekrarlayan hematüri olduğu görüldü. Proteinüri değerleri ise değişkendi. Prognoz belirteçlerinden biri olan hipertansiyon bizim hastalarımızda gözlenmedi. İzlem noktalarında elde ettiğimiz proteinüri değerleri ve patoloji sonuçları arasında yapılan istatiksel analizde, anlamlı farklılık olmadığı görüldü. Fakat, e-GFR değerlerinin izlem noktaları arasında anlamlı farklılık vardı. Tanı sonrası verilen tedavilere göre, proteinüri değerlerinin izlem noktaları arasında da farklılık bulunmadı. Verilen tedavilerin sonrasında proteinürinin azaldığı görüldü. Ülkemizde IgA nefropati tanılı çocuk hastaların klinik progresyonunu gösteren geniş çaplı çalışmalar yapılması açısından, bu çalışmanın yardımcı olması hedeflenmiştir.
Çocuk ve erişkin grup migren hastalarında elde edilen vestibüler uyarılmış kas potansiyellerinin değerlendirilmesi

Giriş ve Çalışmanın Amacı:Migrenli hastalarda vestibüler semptomlar normal popülasyona göre daha sıktır. Bu çalışmada erişkinlerde görülen vestibüler migren, aurasız migren ile çocukluk çağımigreninde servikal vestibüler uyarılmış miyojenik potansiyeller aracılığı ilevestibüler sistemde; sakkül ve inferior vestibüler sinir ile santral bağlantılarının normal çalışıp çalışmadığı hakkında bilgi edinilmeye çalışılmıştır. Ayrıca erişkin ve çocuklardan oluşan normal kontrol gruplarından elde edilen p13, n23 latans ve düzeltilmiş amplitüd değerleri ile nispeten yeni bir test olan servikal VEMP testi için normatif veriler elde edilmeye çalışılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 20 vestibüler migren, 20 aurasız migren, 21 normal kontrolden oluşan 61 erişkin hasta ile, 20 çocukluk çağı migren, 19 normal kontrolden oluşan 39 çocuk hastanın katıldığı toplam 100 olgu dahil edilmiştir. Tüm olgulardan ayrıntılı olarak öykü alınmış ek olarak 10 soruluk bir form doldurtulmuştur. Tüm katılımcılara otoskopik bakı yapılmıştır. İşitme kayıpları yönüyle katılımcılar ve ebeveynler sorgulanmıştır. Tüm katılımcılara bir kulaklık araclığıyla 110 dB işitsel klik stimulus monoaural olarak uygulanmış ve elde edilenservikal VEMP yanıtları sternokleiomastoid kastan kayıtlanmıştır. p13 ve n23 tepe latansları, düzeltilmiş amplitüd değerleri ve amplitüd asimetri oranları hesaplanmıştır. Bulgular:Erişkin vestibüler migren, aurasız migren, çocukluk çağı migren gruplarında p13, n23latansları, düzeltilmiş amplitüd oranları ve AAO değerleri anlamlı olarak farklılık göstermemiştir (p>0,05) . Çocuk ve erişkin normal kontrol gruplarında p13, n23 latansları, düzeltilmiş amplitüd oranları ve AAO değerleri farklılık göstermemiştir (p>0,05) . Erişkinvestibüler migren ve aurasız migren gruplarında elde edilen p13 ve n23 latansları normal kontrol grubundan anlamlı olarak daha uzun bulunurken (p<0.05) ; düzeltilmiş amplitüd değerleri ve AAO değerleri anlamlı farklılık göstermemiştir (p>0.05) . Çocuk migren grubunda elde edilen p13, n23 değerleri normal kontrol grubundan anlamlı olarak daha uzunbulunurken; düzeltilmiş amplitüd oranı çocuk migren grubunda kontrol grubuna göre anlamlı
Çocukluk çağı beyin tümörlerinin dağılım ve tedavilerinin sonuçlarının yıllar içerisinde etkilerinin karşılaştırılması (1995-2015)

Çocukluk Çağı Beyin Tümörlerinin Dağılım ve Tedavilerinin Sonuçlarının Yıllar İçerisinde Etkilerinin Karşılaştırılması (1995-2015)Amaç: Merkezimize başvuran çocukluk çağı beyin tümörlerinin dağılımı ve uygulanan tedavi sonuçlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Çocuk Hematoloji-Onkoloji Bilim Dalına 1995- 2015 yılları arasında başvuran ve beyin tümörü tanısı alan olgular geriye dönük olarak incelendi. Bulgular: Toplam 170 hasta çalışmaya alındı. Ortalama tanı yaşı 7 yıldı. Erkek/kız oranı 1,12 saptandı. Hastalar en sık (%40) 5-9 yaş arasında başvurmuştu. İki hastada ALL'ye ikincil beyin tümörü görüldü. Hastalar en sık bulantı kusma ve baş ağrısı şikayeti ile başvurmuştu. İnfra-tentoriyal yerleşim %54, supra-tentoriyal yerleşim %46 idi. Medulloblastom en sık görülen tümördü. Toplam 2 hastada ikincil malignite gelişmişti. Tüm hastaların 5 yıllık ve 10 yıllık sağkalımları her iki dönemde de %65 şeklinde hesaplandı. Üç yaş altında tanı alan toplam 34 hastadan 31'ine KT verilmişti ve daha sonra tümör çeşidine göre 3 yaşını geçtikten sonra 15 hastaya RT verilmişti. Tam rezeksiyon uygulanan (%43) hastaların 5 yıllık sağkalımları kısmi rezksiyona (%28) göre daha fazla idi. Kemoterapi alan hastaların genel sağkalımı, kemoterapi almayan hastalara göre daha yüksek saptandı. Sonuçlar: Referans merkez olmamız nedeniyle medulloblastom en sık görülen tanı idi. Cerrahi tam rezeksiyon, kısmi rezeksiyona göre sağkalım daha fazla arttırmaktadır. Kemoterapi sağ kalımı uzatmakta ve özellikle 3 yaş altı ve RT gerektiren tüömrlerde RT geciktirme gibi avantajları vardır. Medulloblastom, astrositik tümör ve ependimal tümörlerde maksimum cerrahi rezeksiyon sonrası KT ve RT yaşam süresini uzatmaktadır.
Bağımsız yürüyen serebral palsili çocuklarda nintendo wii fit eğitiminin statik ve dinamik denge üzerine etkileri

Bu çalışma bağımsız yürüyen Serebral Palsili çocuklarda statik ve dinamik dengenin gelişimi üzerine Nintendo Wii Fit'in etkilerini sağlıklı çocuklarla karşılaştırmalı olarak değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Çalışmaya SP tanılı 14 çocuk (yaş ort: 9.92 2. 99 yıl E/K=9/ 5 ) ile normal gelişim gösteren 20 çocuk (yaş ort: 9,40 3, 13 yıl, E/K=9/11) katılmıştır. Katılımcıların kas tonusu, kas boyu ve esnekliği, kaba motor fonksiyon seviyeleri statik ve dinamik denge becerileri, fonksiyonel durumları ve günlük yaşam aktiviteleri değerlendirilmiştir. İstatistiksel analizler SPSS 22,00 programı ile yapılmıştır. Çalışmamızda katılımcılardan SP tanılı çocuklar deney, normal gelişim gösteren çocuklar ise kontrol grubunu oluşturmuştur. Gruplar kendi içinde egzersiz ve egzersiz+wii şeklinde iki alt gruba ayrılmıştır. 16 hafta süreyle egzersiz grubuna haftada 1 gün temel denge egzersizleri yaptırılırken egzersiz+wii grubuna ek olarak haftada 1 gün Nintendo Wii Fit oyunları oynatılmıştır. Çalışmamızın sonucuna göre; gruplar arası karşılaştırmada temel denge egzersizleri dinamik denge ve fonksiyonel durum üzerinde etkili olurken Nintendo Wii Fit destekli temel denge egzersizleri tüm parametrelerin gelişimde etkili olmuştur (p 0,05). Sonuç olarak Nintendo Wii Fit SP'li çocukların statik ve dinamik dengeleri ile fonksiyonel becerilerinin gelişiminde etkili ve eğlenceli bir yöntemdir. Bununla birlikte bu alanda yapılacak çalışmaların artması Nintendo Wii Fit'in rehabilitasyon alanında kullanımının yaygınlaşmasına katkı sağlayacaktır.
5-6 yaş grubu çocuklarda ebeveyn tutumlarının akran ilişkilerine etkisi

Bu araştırma okul öncesi kurumlarında öğrenim gören 5-6 yaş grubundaki çocuklarda ebeveyn tutumlarının akran ilişkilerine etkisini incelemek amacıyla yapıldı. Araştırma verileri Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Lefkoşa, Girne, Gazimağusa ilçelerinde yer alan ve gönüllü katılım gösteren 8 okul öncesi eğitim kurumunda Şubat-Mayıs 2019 tarihleri arasında uygulandı. Tanımlayıcı ve kesitsel türde yapılan araştırmaya 263 aile ve 25 öğretmen katıldı. Çocuğun anne ya da babası 'Ebeveyn Tutum Ölçeği''ni ve 'Tanıtıcı Bilgi Formu''nu, öğretmenler ise her bir çocuk için ayrı olacak şekilde 'Selçuk Akran İlişkilerini Değerlendirme Ölçeği''ni doldurdu. İstatistiksel analizler SPSS (IBM SPSS Statistics 24) adlı paket program kullanılarak yapıldı. Araştırmaya katılım gösteren çocuklardan %47.5'i erkek, %52.5'i kız; %16.3'ü 5, %83.7'si 6 yaşındadır. İncelenen araştırma sonuçlarında; ebeveynin yaş, eğitim ve eşi ile olan birliktelik durumunun çocuğa karşı davranışlarında farklılık oluşturduğu saptandı. Çocukların davranış özellikleri değerlendirilmesinde Devlet ve Özel okul öncesi eğitim kurumlarında farklılıklar gözlendi. Ebeveyn tutumlarından aşırı koruyucu tutum ve otoriter tutumun çocuğun akran ilişkilerine olumsuz etkileri olduğu sonucuna ulaşıldı. Ebeveyn tutumları arasında yer alan aşırı koruyucu tutum ile çocuğun problem çözme yeteneği arasında zıt yönde bir ilişki bulundu (p<0.05). Ebeveynin otoriter tutumunun ise çocuğun akran kabulünü olumsuz etkilediği tespit edildi (p<0.05). Fakat demokratik ve izin verici ebeveyn tutumları çocuğun davranışlarında belirgin bir farklılık oluşturmadı.
Çocuklarda görsel ve işitsel premedikasyonun maske indüksiyonuna etkisi

Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Anesteziyoloji ve Reanimasyon Anabilim Dalı'nda yaptığımız çalışmada çocuklarda gaz indüksiyonu sırasında maskeye bağlı gelişen anksiyetenin önlenmesi için görsel ve işitsel premedikasyonun değerlendirilmesini amaçladık. Bu çalışma minör cerrahi uygulanacak, yaşları 5-7 arasında değişen, 100 çocuk hasta üzerinde gerçekleştirildi. Hastalar uygulanan premedikasyona göre iki gruba ayrıldı. Grup M (n=50)'de çocuklar anestezi öncesi değerlendirilerek aileye maske ve balondan oluşan anestezi devresi düzeneği operasyondan önceki gece 1 saat uygulamak üzere verildi. Grup S (n=50)'de çocuklar anestezi öncesi değerlendirildi fakat anestezi devresi düzeneği ile oyun uygulanmadı. Çalışmaya katılan tüm çocuklar Modifiye Yale Preoperatif Anksiyete Skalası ile aileden ayrıldığı zaman, operasyon odasında ve maske indüksiyonu sırasında değerlendirildi. Maske kabul skoru ise anestezi indüksiyonunda; anestezi devresi çocuğa yaklaştırılarak oksijen başlandıktan 30 saniye sonra, oksijene azot protoksit ilave edildikten 30 saniye sonra ve oksijen ile azot protoksite sevofluran ilave edildikten 30 saniye sonra değerlendirildi. Total maske zamanı ve postoperatif ajitasyon skoru değerlendirildi. Çocukların, aileden ayrıldığı zaman, operasyon odasında ve maske indüksiyonu sırasında ölçülen modifiye Yale Anksiyete Skalası değerleri Grup M'de Grup S'ye göre anlamlı düşük bulundu (p<0,05). Maske kabul skorları ise Grup M'de Grup S'ye göre anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p>0,05). Total maske zamanı ve postoperatif ajitasyonskorları değerleri gruplar arasında karşılaştırıldığında Grup M'de, Grup S'ye göre anlamlı olarak düşük bulundu. Sonuç olarak; operasyondan önce maske balon düzeneği verilen çocukların, sözel olarak bilgilendirilen çocuklara göre anestezi indüksiyonunda anksiyetelerinin daha az olduğunu ve anesteziye uyumlarının daha fazla olduğunu saptadık.
Çocukluk çağı künt karın travmalarında karaciğer ve dalak yaralanmalarının retrospektif olarak incelenmesi

AMAÇ: Bu çalışmada 2003- 2013 yılları arasında kliniğimizde karaciğer ve dalak travmaları nedeniyle tedavi edilmiş olguların klinik ve prognostik faktörlerini değerlendirmeyi amaçladık. GEREÇ VE YÖNTEM:Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi Kliniği'nde son 10 yılda karaciğer ve dalak travmaları nedeniyle tedavi edilmiş 200 hasta retrospektrif olarak incelendi. Yaş, cinsiyet, memleket, hastaneye başvuru süresi, travma şekli, yer alanan organlar, yer alanma dereceleri, tanı yöntemleri, tedavi şekli, komplikasyon, yatış süresi, kan transüzyon ihtiyacı, entübasyon ihtiyacı ve mortalite oranları kaydedildi. BULGULAR: Kliniğimizde künt karın travması sonrası tedavileri ve takipleri yapılan 200 hastanın 68'i kız 132'si erkekti. Olguların yarıya yakını 6-10 yaş arasındaydı. En sık yer alanma sebebi araç dışı trafik kazasıydı (%23,4), 2 neden ise (%56,1) yüksekten düşmeydi. En fazla yer alanan organ (118, %59) karaciğerdi. Solid organ yer alanmalarının çoğunluğu 2. ve 3. derece hasarlıydı. Kliniğimizce tedavi edilen hastaların bir yıllık takiplerinde sorun gözlenmedi. Çalışmamızda sadece 5 çocuk yaşamını yitirdi. SONUÇLAR: Çok basit sosyal, idari ve temel sağlık hizmetleri kapsamına almakla, çözülebilir bir sorun olan, çocuklardaki travma olgusu, hala can almaya ve sakatlanmalara neden olmaya devam etmektedir. Özellikle dalak yer alanmaları başta olmak üzere, karın içi organ yer alanmalarının çoğu 2. basamak sağlık kuruluşlarında rahatlıkla izlenebilir yer alanmalardır.
Alt solunum yolu enfeksiyonu olan çocuklarda respiratory syncytial virus enfeksiyon insidansının araştırılması

Respiratory syncytial virus enfeksiyonu bütün dünyada infant ve çocuklarda yüksek mortalite ve morbidite ile seyreden alt solunum yolu enfeksiyonlarının majör sebebidir. Bu çalışmanın amacı hastanede yatan ve ASYE olan infant ve çocuklarda RSV enfeksiyonlarının insidansının araştırılmasıdır. RSV enfeksiyonlarının hızlı ve doğru laboratuvar tanısı antiviral tedavinin başlanması, virusa karşı zamanında korunma ve kontrol önlemlerinin alınması için önemlidir. Ayrıca gereksiz antibiyotik tedavisini ve hastanede yatış süresini azaltacaktır. Çalışmaya Ocak 2011 ve Ocak 2012 tarihleri arasında alt solunum yolu enfeksiyonu olup hastaneye yatırılan toplam 323 hasta (0-15 yaş) dahil edilmiştir. Flocked eküvyon ile alınan nazofaringeal sürüntü örneklerinde RSV antijeni direkt immunfloresan testi ile, RSV RNA varlığı ise nested reverse-transcriptase polymerase chain reaction yöntemi ile araştırılmıştır. Toplam 323 örneğin 95'inde (% 29,4) RT-PCR ile RSV RNA, 88'inde (%27,6) ise DFA yöntemi ile RSV antijen pozitifliği tespit edilmiştir. Örneklerin 80'i (%25) her iki yöntem ile pozitif, 220'si (% 68) ise her iki yöntem ile negatiftir. RT-PCR testine göre kıyaslandığında DFA testinin sensitivitesi % 84,2, spesifitesi % 96,5, pozitif prediktif değeri % 91 ve negatif prediktif değeri % 93,6 olarak bulunmuştur. Çalışma grubunda RSV enfeksiyonlarının insidansının % 29,4 oran ile oldukça yüksek olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak antiviral tedavinin erken başlatılması ve nozokomiyal yayılımın azaltılması için % 84 gibi yüksek sensitivite gösteren, daha hızlı bir test olan DFA'nın ilk tanı testi olarak kullanılması ve test sonucu negatif bulunan örneklerin RT-PCR ile çalışılması önerilir.
Genel anestezi uygulanacak çocuk hastalarda endotrakeal tüp çapının belirlenmesinde transtrakeal ultrasonografi kullanımı ve klasik yöntemlerin karşılaştırılması

AmaçUltrasonografi pediatrik hastalarda transtrakeal çap ölçümünde kullanılan bir araçtır. Biz bu çalışma ile indüksiyonla beraber pediatrik larinksin ultrasonografi ile değerlendirmesini, subglottik ve trakeal çaplarının ölçümünü yapmayı ve daha önce hiç yapılmamış olan, anestezistlerce sıklıkla kullanılan endotrakeal tüp numarasını belirlemede kullanılan klasik yöntemelerin ve bu yöntemlerin dayandığı yaş, boy, kilo, serçe parmak çapı gibi ölçümlerin trakea ve krikoid çapı ile ilişkisini araştırmayı amaçladık. Gereç ve YöntemBu çalışmaya, 1-10 yaş arası, genel anestezi altında cerrahi operasyon planlanan toplam 100 hasta dahil edildi. Hastalara transtrakeal USG yapılarak subglottik çap ölçümleri, kumpas ile serçe parmak çapı ve mezur ile boyun çevresi ölçümleri yapıldı. Her hasta için ayrı ayrı yaşa dayalı, uzunluğa dayalı, ağırlığa dayalı yöntemler ve çoklu değişkenlere dayalı yönteme göre tahmin edilen ETT numaraları ile yaş, boy, kilo durumları kaydedildi. Değişkenlerin korelasyon katsayıları ve istatiksel anlamlılıkları pearson ya da spearmen testleri ile hesaplandı. Çok değişkenli bir lineer regresyon modeli kullanılarak farklı prediktörlerin trakeal ve krikoid çap üzerindeki bağımsız etkileri incelendiBulgularTrakea çapıyla en güçlü korelasyonu boy (r=0, 797), daha sonra sırasıyla yaş (r=0, 793), kilo (r=0, 757), parmak çapı (r=0, 649) ve bunlardan daha zayıf korelasyonu ise boyun çevresi (r=0, 465) göstermektedir. Krikoidde ise en kuvvetli korelasyonu yaşla (r=0, 775) olup bunu sırasıyla boy (r=0, 761), kilo (r=0, 742), parmak çapı (r=0, 595) ve bunlardan daha zayıf korelasyonu boyun çevresi (r=0, 461) ölçümleri göstermektedir. SonuçYaptığımız ölçümlerle elde ettiğimiz regresyona dayalı formüllerin trakea çapını ve en uygun ETT OD'sinin tahminini sağlayacağını öneriyoruz.
Okul çocuklarında güvenliği olmayan besinlerden kaynaklanan sağlık sorunları ve annelerinin besin güvenliği hakkında bilgi ve uygulamaları

Bu araştırma, okul çocuklarının güvenli olmayan besinlerden kaynaklanan sağlık sorunlarını ve annelerinin besin güvenliği hakkında bilgi ve uygulamalarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi, 409 anneden oluşmuştur. Araştırmanın verileri, Çocuğu ve Aileyi Tanıtıcı Bilgi Formu; Annelerin Besin Güvenliği Hakkında Bilgi ve Uygulamalarını Belirleme Formu kullanılarak toplanmıştır. Veriler; frekans, yüzde ve Ki-kare analizi ile incelenmiştir. İstatistiksel anlamlılık için p<0. 05 kabul edilmiştir. Annelerin çoğunluğunun 31-40 yaş (%74,0) grubunda; lise mezunu (%41,0) ve ev hanımı (%70,9) olduğu belirlenmiştir. Annelerin çoğunluğunun (%80,9) besin güvenliğine ilişkin bilgilerinin olduğu; bu bilgileri çoğunlukla (%49,1) aile büyüklerinden öğrendikleri ve sadece %38,6'sının bu bilgileri tamamen uyguladıkları belirlenmiştir. Annelerin büyük çoğunluğu (%98,0) besinlerdeki tarım ilacı kalıntılarının zararlı olduğunu belirtmiştir. Çocukların hiçbirinde herhangi bir kronik hastalığın olmadığı ve %11,7'sinin daha önce beslenme kaynaklı sağlık sorunu yaşadığı belirlenmiştir. Bu sonuçlar doğrultusunda, toplumun her kesiminde, besin güvenliği konusunda farkındalık yaratılması ve toplumun bilgilendirilmesi önerilmiştir.
Serebral palsili çocuklarda interaktif video oyunlarının fonksiyonel etkinliğinin ve radyolojik progresyonun difüzyon tensör görüntüleme ile karşılaştırılması

Amaç: Serebral Palsi 'li hastalarda hareket güçlüğü ve fonksiyonel kısıtlılık önemli bir sorun olmakla birlikte bu hastalardaki motor sonuçların prognozu kortikospinal traktus'un durumu ile yakından ilişkilidir. Difüzyon Tensör Görüntüleme, CST'nin durumunu ve beyaz cevher hasarını değerlendirmede üstün bir görüntüleme yöntemidir. Geleneksel tedavilerin aksine düşük maliyetli sanal gerçeklik oyunları tedavisi, sık tekrarlar sağlayan, motive edici ve eğlenceli bir tedavi yöntemidir. Bu çalışmanın amacı spastik diplejik SP'li hastalarda aktif video oyunlarının alt ekstremite fonksiyonlarına etkisi ve DTI ile radyolojik progresyonun araştırılmasıdır. Gereç-Yöntem: Çalışmaya 5-15 yaş aralığında 20 diplejik SP'li hasta dahil edildi. Hastalar randomize olarak 2 gruba ayrıldı: kontrol grubu A ve çalışma grubu B. İlk grup, (10 hasta) 6 hafta geleneksel fizyoterapi programına, ikinci grup (10 hasta) ise bu programa ilave olarak Xbox 360 Kinect ile sanal gerçeklik tedavisine alındı. Tüm hastaların tedavi öncesi ve sonrası demografik verileri, alt ekstremite eklem hareket açıklığı ve spastisite dereceleri, Kaba Motor Fonksiyon Ölçütü- 88 (KMFÖ-88), Pediatrik Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçütü, Çocuklar için Yaşam Kalitesi Ölçeği skorları kaydedildi. Radyolojik progresyonu araştırmak için tüm hastalara tedavi öncesi ve sonrası DTI çekildi. DTI parametrelerinden Fraksiyone Anizotropi ve Mean Difüzivite değerlendirildi. Bulgular: Tedavi sonrasında her iki grupta EHA artmakla birlikte spastisite azalması oyun grubunda daha anlamlıydı. Her iki grubun tedavi sonrası KMFÖ- 88 sonuçları benzer olmakla birlikte oyun grubunda ÇİYKO psikososyal skorları ve PFBÖ kendine bakım transfer ve skorları anlamlı olarak artmıştı. DTI verileri değerlendirildiğinde tedavi sonrası oyun grubunda medullada FA değerinde anlamlı artış saptandı. Sonuç: Konvansiyonel fizyoterapiye eklenen Kinect oyun teknolojisinin, spastisiteyi azaltmak ve EHA'nı arttırmak suretiyle transfer becerilerini geliştirerek hastaların alt ekstremite fonksiyonlarını iyileştirebileceği, hastanın psikososyal durumuna olumlu katkıda bulunabileceği ve CST'de FA'yı arttırmak suretiyle nöral plastisite gelişiminde etkili olabileceği bulunmuştur. Sanal gerçeklik oyun tedavisi, SP'li hastaların alt ekstremite rehabilitasyonunda ucuz, ulaşımı kolay ve hastanın kendi evinde kullanabileceği alternatif bir yöntem olarak kullanılabilir.