turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1960-1961-1962 yıllarında Tercüman gazetesinde yayınlanan halk kültürü ile ilgili yazıların tasnifi ve incelenmesi

Bu çalışma kültür ve medeniyetimizde önemli bir yere sahip olan halk kültürümüzün,1960, 1961, 1962 yıllarında, Tercüman gazetesi bağlamında, medyaya yansıması üzerine yapılmıştır. Çalışma, 11 Ekim 1961'den önce Hadiselere Tercüman, bu tarihten sonra da Halka ve olaylara Tercüman adını alan Tercüman gazetesi üzerinde yapılmış olup çalışmanın şekillenmesinde şu amaçlar etkili olmuştur.1960, 1961, 1962 yıllarında yayınlanan Tercüman gazetesine bakarak bu dönemdekültürümüzün medyada yer bulma oranını belirlemek ve medyamızın kültürümüze olan duyarlılığını tespit etmek. Kültürel yozlaşmanın hızını artırdığı bu zamanlarda, önemli bir güç olan medyanın buyozlaşmayı önlemeye katkısının ne olduğunu belirlemek. Kültürümüzün bir değişim sürecinde olduğunu ve bugünkü değişimin aslında o günlerde başladığını ortaya koymak. Halk kültürümüzün, 1960, 1961, 1962 medyasında yer alış bilgilerini, günümüzmedyasındaki bilgilerle benzerlik ve farklılıklar itibariyle karşılaştırabilecek seviyeyegetirmek. Araştırma, süreli yayın incelemesine dayalı kişisel bir incelemeyle ortaya koyulmuştur. Kaynak araştırmasına dayalı bir çalışmadır. Araştırma sonrasında kısaca şu sonuçlara varılmıştır:1961, 1962, 1962 medyasında, halk kültürümüzün yansıması, istenilen seviyede olmasa da gözle görülür bir haldedir. Bununla birlikte yeterli seviyede değildir. Çünkü engin bir geçmişşe ve birikime sahip olan milli kültürümüzün geleceğinde medyanın etkisi yadsınamaz. Bu etkinin olumlu yönde olması için medyaya daha fazla iş düşmektedir. Medya, kültür ve medeniyetimizi direkt etkileyen, hayatın düzenlenmesinde önemli bir güçtür.
Koçgiri Aşireti'nde ölüleri anma ritüelleri

Bir Kurmanci topluluğu olan Koçgiri Aşireti ile ilgili çalışmaların çoğunluğunun topluluğun siyasal tarihi, özellikle de 'Koçgiri Olayı' üzerine yoğunlaştığını görmekteyiz. Topluluğun kültürü, özelde geçiş ritüllerinden ölüm ile ilgili çalışmaların yetersizliği araştırmamızın çıkış noktası olmuştur. Çalışma ile Koçgiri ve bölge aşiret köylerinin katılımıyla Mehe Mezelan olarak ifade edilen ve her yıl mayıs-haziran aylarında merkezi bir liste dahilinde gerçekleştirilen mezar törenleri takip edilerek, topluluğun ölüm ile ilgili inanış ve ritüelleri ile ölüm algısı anlaşılmaya çalışılmıştır. Ayrıca şehirleşmeye bağlı olarak inanış ve ritüellerdeki değişimler ile törenlerin topluluğun aşiret temelli birlikteliğine olan etkilerinin anlaşılmaya çalışılması da cevap aradığımız diğer sorulardır. Bu amaçla çalışma 14 Mayıs - 11 Temmuz 2016 tarihlerinde K. Maraş-Göksun, Kayseri-Develi-Sarız, Adana-Tufanbeyli sınırlarında bulunan 23 Koçgiri köyünde, tören listesinde yer alan Darıdere, Tavla, Göynük köyleri ile beraber Mersin ve Adana Yüreğir Cemevlerini kapsayan sınırlı bir örneklem üzerinden yürütülmüştür. 2017 yılında 13 Mayıs 29 Temmuz tarihleri arasında gerçekleştirilen törenler de kısmi zamanlı takip edilerek çalışma tamamlanmıştır. Nitel araştırma yöntem ve tekniklerinin kullanıldığı çalışmada veriler gözlem, doğrudan katılımlı gözlem ve derinlemesine görüşmelerle elde edilmiş, kartopu örnekleme tekniği kullanılmış, köylerde yetkin kişiler üzerinden yeni iletişim ağları kurulmuştur. Çoğunlukla ses kaydı yoluyla elde edilen veriler konu başlıklarıyla ilişkilendirilmiş, literatür katkısıyla yorumlayıcı yaklaşıma göre analiz edilmiştir. Buna göre topluluğun ölüm öncesi, ölüm anı ve ölüm sonrası inanışları ile bunların ritüelik sunumlarının şekil ve içerik olarak değiştiği, ölü ve mezar etrafında ölü kültü ve atalar kültü merkezli şekillenen inanmaların geleneksel işlevinden, aşiret mensuplarının toplumsallaşma ve kültürlenme süreçlerinin ana aktörü olarak yeni bir işleve evrildiği görülmüştür.
Tekinsiz filmler: Alper Mestçi'nin gözünden korku anlatılarını izlemek

Korku, yeryüzünde 'canlılığın' ortaya çıkışından bu yana var olan kadim duygulardan biridir. Hissettirdikleriyle insanı kaçınmaktan tapınmaya kadar götüren, gücünü ise, hayatta kalma içgüdüsünden alan bu duygu, deyim yerindeyse ilk andan itibaren insan hayatında kendine yer bulmayı başarmıştır. Sanatta, sinemada ve edebiyatta bir tür olarak yerini sağlamlaştıran korku, görsel sanatın bir kolu olan sinema alanında Türkiye'de yirmi birinci yüzyıl başlarında ivme kazanmıştır. Temel kaynağını halk inançlarından alan ve genç bir kitleye hitap eden Türk korku sineması, sözlü kültür ürünlerini beyaz perdede görsel hikayelere dönüştürmekle beraber izleyiciye korunaklı ortamda istediği duyguyu yaşama imkanı da sunmaktadır. Bu araştırmada, Türk korku sinemasında korku anlatılarından esinlenilerek korku deneyiminin gerçekleştirilmesi çalışılmıştır. Çalışmanın konusu olan filmlerin yönetmeniyle farklı yaş ve meslek gruplarına mensup yetmiş iki kişiyle yapılan görüşmelerde filmlere ilham olan ve kaynak kişilerin dinledikleri korku anlatıları derlenmiştir. Türk halk inançları içerisinde yaygın olarak görülen ve filmlerin de temel korku unsurunu oluşturan cin konulu korku anlatılarından örnekler seçilmiştir. Türk kültüründe aşina olunan bu anlatıların, sözün perdeye aktarımı yoluyla izleyiciye sunduğu yüzleşme tercihi ve verilmek istenen mesajlar tekinsiz kavramı ışığında analiz edilmiştir.
Horasan ilçesindeki halk inanışlarının dinler tarihi açısından değerlendirilmesi

Halk inanışları, dünyanın her yerinde ilkel ve modern olarak ifade edilmiştir. Yani toplumların ilkelliği ve modernliği o toplumun inanç ve kültürleriyle yakından ilişkilendirilmiştir. Tabi bu durumda objektif olmak mümkün değildir. Çünkü inanışlar görecelidir. Bizim için kutsal olan bir şey dünyanın başka bir yerinde kutsal olmayabilir. Hatta bir ülkenin bölgeleri, aynı bölgenin farklı yöreleri arasında da değişik halk inanışları mevcuttur. Buradan hareketle Horasan ilçesi ve çevresindeki halk inanışlarının karakteristik özelliklerinin tespit edilmesi ve bu inanışların buralarda yaşayan insanlar üzerindeki etkilerinin incelenmesi ve Dinler Tarihi açısından değerlendirilmesi önem arz etmektedir. Çalışmamızın giriş bölümünde Horasan'ın tarihi, coğrafi, ekonomik ve kültürel yapısı hakkında bilgiler verilmiştir. Birinci bölümünde hayatın çeşitli safhalarında olan inanışlar ve uygulamalar anlatılmıştır. İkinci bölümünde ise Horasan'da ve köylerinde bulunan ziyaret yerleri ve türbeler ile ilgili uygulamalar incelenmiş ve konuyla ilgili resimler eklerde verilmiştir. Üçüncü bölümünde de çeşitli konularla ilgili inanışlar, efsaneler ve uygulamalar tespit edilerek kaleme alınmıştır. Değerlendirme ve sonuç kısmında ise genel değerlendirme yapılıp, Dinler Tarihi açısından değerlendirme yapılarak çeşitli sonuçlara varılmıştır.
UNESCO ve insanlığın sözlü ve somut olmayan mirası başyapıtları ve kültür politiklarına etkisi

Folklorun on sekizinci yüzyıl yaklaşımlarından bugüne politika için kültür yaklaşımından kültür için politika yaklaşımına geçişinde UNESCO'nun kültür alanındaki çalışmalarından İnsanlığın Sözlü ve Somut Olmayan Mirası Başyapıtları İlanının etkisinin farkına varılmıştır. İSSOMBİ tarihçesi kapsamında kültür için politikalar üretme çabalarının başyapıt ilanı programı ile sonuçlanması folklorun ekonomi, endüstriyel sektörler, medya, turizm gibi disiplinler açısından ele alınması gerekliliğini doğurmuştur. Bunun yanında küreselleşmenin beraberinde folklorun yok oluyor bilincini uyandırması da kültürün korunmasına yönelik politikaların geliştirilmesi fikrini geliştirmiştir. UNEESCO'nun bu durumu İkinci Savaşı'ndan sonra fark ederek kültür çalışmalarının yönünü korumaya yönelik programlara çevirmesini sağlamıştır. Bu çalışmada İnsanlığın Sözlü ve Somut Olmayan Mirası Başyapıtları İlanı'nın kültür politikaları ile ilişkisi Somut Olmayan Kültürel Miras çerçevesinde 2001, 2003, 2005 İSSOMBİ Listeleri irdelenerek ortaya Konya çalışılmıştır. İnsanlığın Sözlü ve Somut Olmayan Mirası Başyapıtları İlanı'nın kültür politikalarına bir etkinsin olup olmadığı tartışılmıştır. Bu çalışma somut olmayan kültürel miras yoluyla ulusal ve uluslararası alanda kültür politikaları üretilebileceği tezini savunarak folklora farklı bir bakış açısı getirmeyi amaçlamıştır.
Türk ve Alman bilmecelerindeki imajlar

Bu çalışmamız altı bölümden oluşuyor. İlk bölümde 'bilmece' kavramı üzerinde durduk. Burada ayrıca bilmecenin çeşitleri ve bilmecenin konularına değindik. İkinci bölümde bilmecenin nasıl sorulduğunu ve cevaplandırıldığım incelemeye çalıştık, üçüncü bölümde bilmecenin amacına cevap aradık. Dördünce bölümde bilmecenin dili üzerinde durduk. Beşinci bölümde esas konumuz olan 'bilmecede imaj' konusunu inceledik. Bu bölümde bilmecenin estetik yanı, Türk ve Alman bilmecelerindeki imajlar, (Türkçe'ye ve Almanca' ya w.'. özgü bilmeceler konularını işledik. Son bölümde ise kısa bir özet yaptık. Çalışmamız karşılaştırmalı bir çalışma idi. Burada anlam- bilim alanındaki imajlar, benzerlikler, semboller vb. konuları bilmeceye uyguladık. Böylelikle de teorik bilgiler uygulamalarla pekiştirilmiş oldu. Karşılaştırma yöntemiyle ayrıcalıklar ve benzerlikler gösterildi. Türkçe orijinal metinler Almanca' ya, Almanca orijinal metinler de Türkçe'ye tercüme edildi.
Uygulamalı halk bilimi ve etnobotanik bağlamında Kastamonu bitkileri

İnsanlığın yüzyıllardır bitki ile olan ilişkisi zamanla çeşitlenerek, yeni uygulamalar kazanarak kuşaktan kuşağa aktarılarak botanik kültürü oluşmuştur ve Kastamonu il merkezi ve ilçelerinde hangi bitkilerden yararlanabileceğinin tespiti yani geleneksel botanik uygulamalarının incelenmesi etnobotanik çalışmalar doğrultusunda belirlenebilecektir. Bu çalışmada, Kastamonu ili ve ilçelerindeki bitkilerin etnobotanik özelliklerinin envanterinin çıkarılmasına, uygulama alanlarının tespitine, kültür ekonomisine katkısının belirlenmesine ve bu bitkilerin kullanımlarına ilişkin bilgilerin ayrıntılarıyla araştırılarak belgelenmesine çalışılmıştır. Somut Olmayan Kültürel Miras'ın Korunması Sözleşmesi, kültürel mirasın sürdürülebilirliğini koruma ile güvence altına almıştır. Bu bağlamda çalışmamızda öncelikle SOKÜM alanları olarak belirlenen; Somut olmayan kültürel mirasın aktarılmasında taşıyıcı işlevi gören dille birlikte sözlü gelenekler ve anlatımlar, gösteri sanatları, toplumsal uygulamalar, ritüeller ve şölenler, doğa ve evrenle ilgili bilgi ve uygulamalar, el sanatları geleneği başlıklarında bitkilerin kullanım alanları ve bitki uygulamalarının yapılışı konusunda bilgi verilmiştir. Her kültürde, her dilde bitkilere adlar verilmekte ve böylece bitki adları hazineleri oluşmaktadır. Kastamonu ilinde tespit edilen bitki adları Kastamonu ağzında bitki adı, Anadolu ağızlarında bitki adı ve bilimsel ad formuyla listelendirilip bu adlandırmaların halk arasında nasıl yapıldığından bahsedilmiştir. Bilişim teknolojilerindeki hızlı gelişim her tür bireysel ve toplumsal yaşamı etkilediği gibi Türkiye'nin somut olmayan kültür miraslarından biri olan geleneksel botaniği de etkilemiştir.'Kentte Geleneksel Botanik', Kültür Ekonomisi ve Geleneksel Botanik', 'Geleneksel Botaniğin Korunması' başlıklarından hareketle bitkilerin uygulamalı halk bilimi kapsamında işlevsel çözümleme konusuna değinilmiştir. Bu çalışmanın araştırma bölgesi Kastamonu merkez, Kastamonu'nun on dokuz ilçesi ve buralara bağlı olan seçilmiş köylerdir. Çalışma için, kaynak taraması ve alan araştırması yapılarak veri toplanmıştır. Hazırlanan görüşme formundaki sorular kaynak kişilere sorulmuş ve bu sorulara verilen cevaplar çalışmanın büyük kısmını oluşturmuştur.
Altay destanları üzerine bir inceleme - yaratılış, yaşam, öte dünya

ÖZALTAY DESTANLARI ÜZERİNE BİR İNCELEME -YARATILIŞ, YAŞAM, ÖTE DÜNYA-Sibirya grubu Türk toplulukları arasında yer alan Altay Türkleri, eski kültür ve geleneklerine bağlı kalma konusunda direnç gösteren boylardan birisidir. Altay Türklerinin inanç sistemine hakim olan Şamanizm ve bu doğrultuda oluşan Altay mitolojisi Altay destanlarına da büyük ölçüde yansımıştır. Bu incelemede Altay destanları üzerine yapılan önemli çalışmalar esas alınarak mitolojik eksende yaratılış, yaşam ve ölüm ve öte dünya algısı tespit edilecektir. Üç ana bölümden oluşan çalışmanın 'Yaratılış' isimli ilk bölümünde destanlara yansıdıkları ölçüde evrenin yaratılış öyküsü, kahramanın karşılaştığı yüce varlıklar ve evrenin kutsal unsurları ele alınacaktır. İkinci bölüm olan 'Yaşam: Kahramanın Yolculuğu' bölümünde ise kahramanın serüveni; ailesi, yaşadığı mekan, doğumu, büyümesi, yola çıkışı ve bu noktadan itibaren karşılaştığı engeller ve aldığı yardımlar ekseninde incelenecektir. Ölüm ve Öte Dünya Tasarımları bölümünde destanlarda geçen ölümle ilgili bütün tasavvurlar; ölüm şekilleri, ölüm sonrası uygulamalar, ölüp dirilme, ölümsüzlük, ölüler dünyasının şeytani varlıklar ve cennet-cehennem başlıkları altında değerlendirilecektir. Tezin birbirini tamamlayan üç farklı bölümünde, destanlardan çıkarılan veriler örneklemeleriyle birlikte ele alınacaktır. Bu sayede mitolojinin Altay destanlarına hangi ölçüde yansıdığını tespit etmek, Altay mitolojisinden hareketle Türk mitolojisinin temel kodlarını ortaya çıkarmak ve aynı zamanda Altay destanlarının bir kalıbını çizmek amaçlanmaktadır.
Halk oyunlarının sahnelenmesinde teknik unsurların yeri ve önemi nedir? Ne olmalıdır?

Halk Oyunlarının Sahnelenmesinde Teknik Unsurların Yeri ve Önemi Nedir? Ne Olmalıdır? konulu bu çalışma İ. T. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Güzel Sanatlar Ana Sanat Dalı Türk Halk Oyunları Alanında Yüksek Lisans Tezi olarak hazırlanmıştır. Bu çalışmada, halk oyunlarımızın bir sahne sanatı olarak kabul edilmesi ve sahne sanatlarında kullanılan tüm teknik unsurların halk oyunlarının sahnelenmesi esnasında kullanılması gerekliliği anlatılmıştır. Bu teknik unsurların ne oldukları ve özelliklerinden bahsedilmiştir. Amatörce çoğu kez uzman kişiler olmaksızın yapılan çalışmaların yanlışlığı belirtilmiş, sahne-seyirci oyun ilişkisinde tüm bu teknik unsurlardan yararlanıp ortaya doyumsuz bir eser çıkarılması ve bu sayede halk oyunlarımızın geniş bir izleyici kitlesine kavuşarak gelişmesi amaçlanmıştır.
Elbistan ve çevresinde ziyaret ve ziyaret yerleri

Ziyaret fenomeni ülkemizin her yerinde karşımıza çıkan önemli bir konudur. Bazı mekanlar, taşlar, ağaçlar, evler ve sular daha kutsal kabul edilmektedir. İnsanlar maddi ve manevi nedenlerden dolayı buraları belli zamanlarda ziyaret ederler. Burada yatan zatlar yöre halkı tarafından kendilerini koruyan manevi güçler olarak görülmekte ve sıkıntılı, ümitsiz, çaresiz ve ruhi bunalımda olan pek çok insan için psikolojik tatmin merkezi olmakla birlikte; çocuk sahibi olmak, bir iş sahibi olma ve sınavları kazanabilme amacıyla başvurulan ziyaret yerleri toplum için önemli işlevlere sahiptir. Elbistan ve çevresinde ziyaret ve ziyaret yerleri adlı bu çalışma ziyaret fenomenine açıklık getirmektedir. Bu çalışma kutsallar ve kutsal yerleri içerdiği gibi bu kutsal yerlerdeki inanış şekillerini de içermektedir. Toplumumuzun dini hayatının önemli bir bölümünü oluşturan ziyaret olgusu, din sosyolojisinin bilimsel yöntemleri ile incelenmeye çalışılmıştır.
Halk oyunlarının karakteristik yapısının incelenmesi

Geleneksel halk oyunları; ülkelerin, bölgelerin veya yörelerin sosyolojik alt yapısını bünyesinde barındıran ve bunun yanı sıra kültürel zenginlikler bakımında da oldukça önemli yere sahip olan bir sanat dalıdır. Türkiye'nin Güney Doğu Anadolu Bölgesinde yer alan Diyarbakır ili birçok medeniyete ev sahipliği yapmış ve geçmişşi oldukça derin olan kozmopolit bir şehirdir. Tarihi açıdan bakıldığında oldukça eski bir tarihi derinliğe sahip olduğu ve farklı dönemlere tanıklık eden uzun yılların vermiş olduğu bir birikime sahip olan bir şehridir. Yapmış olduğum bu çalışmada, Diyarbakır ilinin geçmişşten günümüze kadar süregelen yöre halaylarının ne anlam ifade ettiği, yapısall özelliklerinin tespiti ve nasıl bir değişime uğradıkları ile ilgili kavramlara yanıt aranmıştır. Bu araştırma kapsamında çeşitli kaynaklar taranarak konuyla ilgili bazı dokümanlardan da faydalanılmıştır. Konuyla ilgili yapılan kaynak taramasının yanı sıra bölgede yaşayan ve uzun yıllar halk oyunları ile uğraşan belli bir yaş aralığına ve birikimine sahip üstat kişilerce de birebir görüşmeler yapılarak bu konu irdelenmeye çalışılmıştır. Yukarıda söz edilen çalışma teknikleri göz önünde bulundurularak: Öncelikle Diyarbakır hakkında genel bilgilere, daha sonra ise Diyarbakır halayları ve halaylarının ayrılmaz bir parçası olan müzikleri ele alınarak konuya açıklı getirilmiştir. Akabinde yöre halaylarının neler olduğu, ne anlam ifade ettikleri, oyunların öyküleri, icra şekilleri, yapısall özellikleri, icra sırası ve giyim kuşam şekilleri gibi kavramların yanı sıra halk oyunların günlük yaşam ile olan ilişkileri de ele alınarak irdelenmeye çalışılmıştır. Araştırmanın sonucunda ise; halk oyunlarının aslında bir yaşam tarzı olduğu ve çeşitli kültürel zenginlikleri içerisinde barındırdığı görülmektedir. Yaşamdan alıntılarla oluştuğu kanısı oldukça yüksek bir ihtimal olarak görülmektedir. Dolayısıyla insanların yaşamış oldukları bölgelerdeki yaşam tarzları ile oldukça ilişkili olduğu önemli ayrıntılardan biridir. Haliyle geçmişşten günümüze kadar yaşam içerisinde önemli yere sahip olan bazı donelerin de değişime uğramasıyla beraber halk oyunlarının da değişime uğraması kaçınılamaz bir durumdur. İnsanların yaşam biçimleri, gelenek ve göreneklerinin değişime uğraması gibi yöresel oyunların da değişime uğradıkları gözlemlenmektedir.
Türk halk oyunları öğretim yöntemleri ve program geliştirme

Tarihsel gelişim süreci içerisinde halk oyunlarımız çeşitli kurum-kuruluş ve üniversitelere kadar yayılmıştır, Bu. genişleme beraberinde yetersiz eğiticiler, bilimsel olmayan yöntemlerle yapılan çalışmaları da getirmiştir. Türkiye'de halk oyunları alanında planlı öğretim sürecinden geçerek yetişmiş ilk mezunlardan biri olarak, bu alanda öğretim yöntemleri ve program geliştirme konusunda bir eksiklik olduğunu her zaman hissetmişindi r. Bu. çalışmada ortaya kuramsal bir çalışma yöntemi kaymak sureti ile Halk oyunları alanında eğit irn-ögret im gören ve bu alanda öğreticilik yapan meslektaşlarıma Türk Halk Oyunlarının öğretiminde kullanılabilir yol gösterici bir model sunulmaya cal ısı lmıst ir. Ayrıca, bu model içerisinde program geliştirme ilkelerine uygun olarak çeşitli yöntem ve teknikler, model kurma ve geliştirme ile planlı ünite programlarının üzerinde çalışılmıştır. Halk Oyunları derslerinin öğretiminde verilen bu yöntemler okul öncesinden yüksek okula kadar bireylere kaşandırdığı temel beceriler, bireyler i bu alanda verimli, üretken, saygın hale getirecek, öğreticiye ise uygulamalarında iyiyi, güzeli ve doğruyu bulma konusunda yol gösterecektir. III
Tören yemeği ve kültürel mekan ilişkisi: Mevlit geleneği

Toplumsal uygulamalar, birliği ve dayanışmayı sağlar. Her toplumun kendine özgü inanışları ve ritüelleri bulunmaktadır. Dünya üzerinde mekan ve anlam arayışı içinde bulunan insan ritüeller aracılığıyla davranışlarını düzenlemiş ve sistemli bir hale getirmiştir. Ritüellerde toplumun ortak düşünce ve davranış biçimlerini, ortak hafızalarını görmek mümkündür. Bu çalışmada ritüelleri meydana getiren unsurlar ile birlikte mekan, yemek ve insanla ilişkisi, Türklerde geçiş törenleri, Mevlit törenlerinin geçmişşi ve bugünü incelenmiştir. Mevlit törenlerinin çeşitli nedenlerle gerçekleştirildiği görülmüştür. Mevlit törenlerinin icra edildiği yerlerde yiyecek okutulmasının kutsal olana yakınlık kurmak amacıyla yapıldığı gözlemlenmiştir. Mevlit törenleri ile toplumun dini yaşayış biçimi şekillenmiştir. Zaman içerisinde gelenek haline gelen Mevlit törenleri toplumsal dayanışmanın ve paylaşmanın sağlandığı mekanlar olmuştur. Dinin emekle ve ibadetle yakın ilişkisi Mevlit geleneğinin özünü oluşturduğu saptanmıştır. Mevlit törenlerinin yemek, mekan ve okuyucu unsurlarının somut ve somut olmayan mirasa etkileri tespit edilmiştir. İcra edilen Mevlitlerde tören yemeklerinin işlevinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Mevlit törenlerinin kültürel hafızanın ve geleneksel tecrübenin aktarılmasındaki rolü ele alınmıştır.
İlköğretim öğrencilerinin sosyalleşmeleri ve iletişim becerilerini geliştirmelerinde Türk halk oyunlarının rolü

Araştırmanın amacı Bu çalışmanın amacı Türk halk oyunları oynayan öğrencilerin, ülkemizin kültürel zenginliğini halk oyunları üzerinden ne ölçüde tanıdıklarını araştırmak; farklı sosyal gruplara katılım, akranları ve yetişkinlerle olan iletişim kurma sürecinde ne tür iletişim becerileri kazandıklarını ortaya koymaktır. Halk oyunlarımız sosyal yanı ağır basan bir faaliyet olarak göze çarpmaktadır. Halk oyunu oynayan çocuk ve gençler, sadece basit bir folklorik olayı yerine getirmekten öte, bilakis halk oyunları üzerinden ve ortamında yeni iletişim becerileri kazanarak farklı bir sosyalleşme süreci yaşamaktadırlar. Bu sosyalleşme süreciyle halk oyunu oynayan çocuk ve gençlerde çeşitli değişimler yaşanmakta, estetik değer ve anlayışlarında sürekli bir gelişme gözlenmektedir. Sosyal açıdan gözlenen bu değişim ve gelişmenin başka sosyal çalışmalara da yansıdığı ileri sürülebilir. Kolektif biçimde oynamanın avantajı ile kişiye çevresiyle kaynaşmayı, beraber hareket etmeyi, paylaşmayı ve kendini ifade etmeyi öğreten halk oyunları, güçlü bir sosyalleşme aracıdır. Çocuk ve gençlerin halk oyunları aracılığıyla sosyalleşmeleri, eskisine göre daha güçlü iletişim becerileri geliştirmeleri konusunun araştırılmasıyla elde edilecek bulgu ve sonuçlar, bu alandaki diğer araştırma ve çalışmalara, politika belirleme ve geliştirmeye katkıda bulunabilir. Araştırmada; anket, görüşme ve gözlem teknikleri kullanılmıştır. 100 ilköğretim öğrencisine anket uygulanarak veriler elde edilmiş ve yorumlanmıştır. Sınıf öğretmenlerinin gözlem ve görüşleri alınmıştır. Ayrıca Türkiye Halk Oyunları Federasyonu Başkanı ile görüşülmüştür. Kendisine sorular sorularak düşünceleri alınmıştır. Bunların yanı sıra, çalışmamda kendi gözlemlerim ve deneyimlerim de belirtilmiştir. Anket, görüşme ve gözlem teknikleri kullanılarak bulgular elde edilmiş ve yorumlanmıştır.
Urmiye Aşıklık geleneği ve Aşık Garip hikayesi incelemesi

Urmiye aşık sahası, diğer aşık sahalarına göre belirgin farklılıklar gösterir. Bu farklılıkların başında, Urmiye Aşık Mektebinin, tekke devrinin ürünü olması ve içerik açısından İrfan üzerine kurulmuş olması gelir. İcra yönünden baktığımızda tekke-derviş meclislerinin icra şeklinden etkilenmiştir. Dil, üslup, biçim ve tür bakımından incelediğimizde, Urmiye aşık bölgesinin tarihsel süreci içerisinde özgünlüğünü muhafaza ettiği görülmektedir. Tezimizde aşıklık geleneği genel olarak anlatılmış, İran'da aşıklık geleneği ve aşık muhitleri belirtilmiş ve Urmiye aşık bölgesine geçilmiştir. Aşık sözcüğü, kökeni ve aşığın hangi şartlarda yetiştiği tüm sözlü ve yazılı kaynaklardan araştırılarak aktarılmıştır. Urmiye aşık bölgesi aşıkları ve eserleri ile ilgili örnekler verilmiştir. Tez çalışmamızda, Urmiye aşık bölgesine gidilerek, sözlü ve yazılı kaynaklar araştırılmış, bölgede ulaşabildiğimiz aşıklar ile görüşülmüştür. Tezimizin son bölümünde, Aşık Garip ve Şahsenem Hikayesi'nin Urmiye varyantı işlenmiştir. Aşık Garip ve Şahsenem Hikayesi'nin kasetten yazıya aktarılmış hali, hikayenin ses cd'si ve Urmiye aşıklarının fotoğrafları eklenmiştir.