turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1960 sonrası Türk romanında kalıp ifadeler

Türkçe üzerine şimdiye kadar yapılan çalışmalarda 'Kalıp ifade' kavramı hakkında yeterli ve net bilgi verilmemiştir. 'Kalıp ifade' kavramının tanımı ve kapsamı mevcut eserlerde ayrı bir inceleme konusu olarak ele alınmamıştır. Bu çalışmada kalıp ifade kavramının tanımını ve kapsamını belirttik, bu sözlerin romanlanmızdaki kullanımlarını örneklendirmeye çalışarak, görevlerine ve yapılarına göre sınıflandırmaya gittik. Son olarak da kalıp ifadeler hakkında bazı değerlendirmelerde bulunduk. Çoğunlukla konuşma dilinde görülen belli durumlarda, belli zamanlarda, bazı konuşmalar sırasında söylenmesi gelenek haline gelmiş olan, çok defa yalnız başlarına kullanıldıkları zaman pek fazla bir anlam ifade etmeyen, genellikle temel anlamlan dışında kullanılan kelime, kelime grupları ve cümlelerden oluşan sözlere kalıp ifade adını vermekteyiz. Kalıp ifadelerin görevlerine göre on beş ayrı başlık altında sınıflandırdık. Yapılarına göre, kelime, kelime grupları ve cümle şeklinde üç ana başlıkta topladık. Bu sınıflandırmanın sonunda da kalıp ifadelerin alfabetik sıralanışını verdik. Dilimiz anlatım ve ifade yönünden zengin bir dildir. Bu zenginliği çn iyi şekilde belirten unsurların başında ifadeler yer almaktadır. Kalıp ifadelerin bir dildeki kullanım sıklığı o dilin işlenmiş, zengin bir dil olduğunu gösterir. Aynı şekilde, deyimlerin, benzetmelerin ve edatların bir dildeki çokluğu da dilin anlatım zenginliğinin bir eseridir. Kalıp ifadeler o dili konuşanların maddi ve manevi yaşayışlarını yansıtırlar. Bu yüzden milli bir karaktere sahiptirler; başka bir dilden bir dile çevrilirken anlam kaybına uğrarlar veya çevrildiklerinde tümden anlamsızlaşırlar.
Kemal Tahir'in romanlarında ve hikayelerinde yapı-tema

Cumhuriyet dönemi Türk Edebiyatı'nın önemli ve tartışmalı yazarlarından biri olan Kemal Tahir, romancılığı ve hikayeciliği bakımından özgün ve dikkat çeken bir edebi kimliğe sahiptir. Bu özellik, onun anlatı unsurlarını kullanımı ve eserlerinin içeriği dolayısıyladır. Kemal Tahir, Türk toplumunu ilgilendiren meseleleri sosyalist çerçevede, tahlile dayanan ayrıntılı bir bakış açısıyla değerlendirmiş ve bunu roman tekniklerini kullanarak kurguya taşımıştır. Bu çalışmada Kemal Tahir'in edebi kimliğini yansıtan on dokuz romanı yanında, on altı tefrika romanı ve dört ciltte toplanan hikayeleri roman tekniği bakımından incelenmeye çalışılmış, bununla birlikte yazarın polisiye türdeki romanları ve tamamlanamamış romanları hakkında genel bir bakış açısı ortaya konulmuştur. Söz konusu incelemede eserlerin yayımlanma süreçleriyle ilgili bilgiler verilmiş ve her bir eser olay örgüsü, şahıs kadrosu, zaman, mekan, anlatım teknikleri-anlatıcı ve bakış açısı, konu arka planı, dil ve üslup gibi anlatı unsurları noktasında değerlendirilmiştir. Değerlendirmelerde ise büyük ölçüde yazarın toplumsal ve teorik görüşleri de esas alınarak bir takım genel sonuçlara varılmıştır.
Tahirü'l-Mevlevİ'nin 'Sünbülzade Vehbİ'nin Tannane ve Tayyare kasİdeleri' adlı eseri

Osmanlı Devleti'nin son dönemleri ile Cumhuriyet'in ilk yıllarında yaşayan, entelektüel ve zarif mizaçlı bir Mevlevi dedesi olan, edebiyat, tasavvuf, dil araştırmaları konularında yazdığı yüze yakın eser ve divanıyla son yüzyılın en önemli şahsiyetlerinden biri sayılan Tahirü'l-Mevlevi, XVIII. yüzyılda yaşayan ve Osmanlı'da çeşitli rütbelerde devlet hizmetinde bulunan divan sahibi şair Sünbülzade Vehbi Efendi'nin (ö. 1809) 'Tannane' ve 'Tayyare' isimli kasidelerini de şerh etmiştir. Tahirü'l-Mevlevi'nin 'Sünbülzade Vehbi'nin Tannane ve Tayyare Kasideleri' olarak adlandırdığı bu eseri tezimizin konusunu teşkil etmektedir. Tezimizde metnin transkripsiyonu yapılmış, metin detaylı bir şekilde incelenmiş ve Tahirü'l-Mevlevi'nin şerh yöntemi ile faydalandığı eserlere işaret edilmiştir. Bu tezle Türk Edebiyatı üzerine yapılan araştırma çalışmalarına bir yenisi daha eklenmiş ve ilim aleminin istifadesine sunulmuştur.
Servet-i Fünun ve Fecr-i Atİ süreci yazarlarının romanlarının arketipsel eleştiri yöntemiyle incelenmesi

Carl Gustav Jung'un, kolektif bilinçdışında bulunduğunu belirttiği arketipler, herkeste görülen özdeş psişik yapılar olup insanlığın en eski mirasını oluşturur. Arketipler, uygun koşullarda ırk, dil, din, sınıf, coğrafi konum veya tarihi devir farkı gözetmeksizin benzer düşüncelere, imgelere ve duygulara yol açarlar. Tüm insanlığa ait olmaları sebebiyle evrensel olanı kişiselle, geneli özelle kaynaştırıp kendilerine has bir görünümde ortaya çıkarlar. Arketipler, yüzyıllar boyunca destan ve mitlerde yaşayan, günümüzde ise sanatsal üretimin sonucu olan edebi eserlerde beliren ortak bilinçdışı öğelerdir. Bu açıdan bakıldığında her metnin aslında daha önce üretilen metinlerle ortak bir bağa sahip olduğunu söylemek mümkündür. Edebi eserde kodlanan kolektif bilinçdışı öğeleri belirlemeyi hedefleyen arketipsel eleştiri, 20. yüzyılda ortaya çıkan eleştiri yöntemlerindendir. Arketiplerin izini sürmek, eserlerde nasıl kullanıldığını göstermek, mitolojik yolculuğun günümüzde nasıl devam ettiğini açıklamak arketipsel eleştiri yöntemleri ile mümkün olmaktadır. Bu tez çalışmasında, arketipsel eleştiri yöntemi Servet-i Fünun ve Fecr-i Ati süreci yazarlarının romanlarına uygulanmış, bütünlük arz etmesi bakımından bu dönemde yazı faaliyetlerine başlayan yazarların tüm romanları inceleme kapsamına alınmıştır. İnceleme konusu 78 adet romanın muhteva ve biçim unsurlarında arketiplerin nasıl kullanıldığı, metin tertibinde nasıl bir yol izlendiği; tüm imge, sembol ve figürler göz önüne alınarak değerlendirilmiştir. Böylece ortak bilinçdışında bulunan arketiplerin, Servet-i Fünun ve Fecr-i Ati sürecindeki romanlarda nasıl yer aldığı, farklı kişiler tarafından ve farklı tarihlerde yazılan eserlerde nasıl ortaya çıktığı gösterilmiş; eserler üzerinden arketipsel eleştiri kapsamında elde edilen bulgular değerlendirilmiştir.
Balıkesir'de sağaltıcı ocaklar ve halk hekimliği uygulamaları

Bu çalışma Balıkesir ve çevresinde halk hekimliği ve ocak uygulamaları konusunu içermektedir. Çalışma sahası Balıkesir merkez ve dört ilçesini bu ilçelerin de altı köyünü kapsamaktadır. Üç bölümden oluşan tezin giriş bölümünde Halk Hekimliği ile ilgili genel bilgiler verilmiştir. Ardından diğer medeniyetlerde Halk Hekimliği ve Türk Halk Hekimliğinin tarihsel süreci hakkında bilgi verilmiştir. Tezin birinci bölümünde Balıkesir'deki ocakların yapısall özellikleri ve sağaltma yöntem ve teknikleri ile ilgili bilgiler verilmiştir. Tezin ikinci bölümünde Balıkesir'de yapılan derlemeler sonuncunda görüşülen yirmi yedi ocaklıdan ve dört Halk Hekiminden elde edilmiş sağaltma yöntemleri, Balıkesir Ocaklarında ve Halk Hekimliğinde tedavi edilen hastalıklar ve tedavi yöntemleri ana başlığı altında iki alt başlıkta verilmiştir. Bu alt başlıklardan birincisi hastalık adına göre, ikincisi ise tedavi yöntemine göre adlandırılan Ocaklarda ve Halk Hekimliğinde tedavi yöntemleridir.
Muğla yeradları üzerine bir dil incelemesi -Menteşe'deki silikyeradları-

'Muğla Yer adları Üzerine Bir Dil İncelemesi -Menteşe'deki Silikyeradları' adlı bu tez; Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi tarafından desteklenen, Muğla ili merkez Menteşe ilçesinden derlenerek elde edilen toplam 5707 silikyeradının incelenmesini içeren bir silikyeradı çalışmasıdır. Tezin giriş bölümünü adbilim, yeradıbilimi, silikyeradıbilimi ve Muğla hakkında genel bilgiler oluşturmaktadır. Tezin birinci bölümünde bölgeden derlenen silikyeradlarının stratigrafig yapısı ortaya konmaya çalışılmıştır. Tezin ikinci bölümünde silikyeradlarının tür tasnifi yapılmıştır. Bu tasnifte: 'silikorunadları, silikyükselti-girinti adları, silikeladları, silikyoladları, silikbağadları, siliksuadları, silikormanadları, siliksunakadları' üst başlıkları kullanılmıştır. Üçüncü bölümde derleme sonucunda elde edilen silikyeradlarının kelime ve anlambilimlik incelemesi yapılmıştır. Tezin dördüncü bölümünde tez malzemesini oluşturan silikyeradları ses ve yapıbilgilik özellikleri açısından incelenmiştir. Beşinci bölümünde derlenen silikyeradlarının kuruluşunda görevli coğrafi terim veya terim niteliğindeki kelimelerin sözlüğü hazırlanmıştır. Çalışmanın sonuç bölümünde elde edilen malzeme üzerinde yapılan tasnif ve incelemelerden hareketle bir değerlendirme yapılmıştır. Tezde yer alan ekler bölümünde derlemeler esnasında yörede çekilmiş fotoğraflara ve derleme yapılan her bir köy için tarafımızca oluşturulmuş haritalara yer verilmiştir.
Ankara'da aşık tarzı şiir gelenekleri ve temsilcileri

Aşık edebiyatının kökeninden hareketle; geleneğin gelişimi ve oluşumu ele alınarak; geleneğin bugünkü durumunu hakkında tespitlerde bulunmak amacıyla böyle bir çalışma yapılmıştır. Ankara'nın siyasi ve kültürel başkent oluşu bu çalışmayı daha da önemli kılmaktadır. Çalışma giriş ve üç ana bölümden oluşmaktadır: Giriş bölümünde; Ankara ve yöresi hakkında genel bilgiler, Aşık edebiyatının kökenleri, gelişimi ve oluşumu, Ankara'da aşık edebiyatı ortamlarının tespit edilip, anlatılması bilgileri üzerinde durulmuştur. Birinci bölümde; aşık edebiyatı nazım biçimleri ve nazım türleri hakkında bilgi verilerek; seçmiş olduğumuz ozanların/aşıkların şiirlerinden örnekler sunduk. İkinci bölümde; Ankara'da aşık tarzı şiir geleneklerini incelediğimiz aşıklardan hareketle örneklendirme yoluna gidilmiştir. Geleneğin Ankara'daki durumu örneklerden hareketle tespit edilmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde; gelenek açısından incelediğimiz kırk gelenek temsilcisi hakkında bilgi verdikten sonra şiirlerinden örnekler sunulmaktadır. Sonuç kısmında ise elde edilen bilgilerin gelenek ve günümüzde Ankara'daki durumunu aktarmayı amaçlayarak, çalışma sonucunda edindiğimiz kanaati paylaşmak istenmiştir.
Musavver Hale dergisinin çeviri yazısı ve edebiyat ile ilgili metinlerin incelenmesi

Süreli yayınlar başlangıçta haber verme, bilgilendirme amacıyla ortaya çıkmış ancak zamanla birer eğitim aracı olarak yayımlanmaya devam etmiştir. Türk edebiyatında, basın yayım faaliyetlerinin özellikle gazete ve dergilerin, kültürel mirası nesilden nesile aktarması bakımından önemi yadsınamaz. Edebiyat tarihi siyasetten, sosyal hayattan ayrı düşünülemez, bir dönemi aydınlatmak istiyorsak o dönemin siyasi, sosyal ve kültürel ortamına değinmemiz gerekir. Bu bağlamda gazete ve dergiler dönemin aydınlatılması açısından önemli bir rol üstlenir. II. Abdülhamit döneminde de iletişimin hızla artması, basın yayım faaliyetlerinde patlama yaşanması üzerine oluşan siyasi-sosyal sistemde kendilerine yer bulmak isteyen aydınlar kitle iletişim araçlarını kullanarak gazete ve dergilerde yazılarına yer verir. Bu çalışmada II. Meşrutiyet döneminde 1909 Aralık - 1910 Şubat tarihleri arasında, İstanbul da toplam üç sayı olarak yayımlanan Musavver Hale dergisinin yayımlanmış tüm sayılarının günümüz harflerine aktarımının yapılması ve dergide yer alan edebi metinlerin tespit edilip sınıflandırılarak içerik ve şekil itibariyle incelenmesi amaçlanmaktadır. Çalışma sonucunda Türk edebiyatında yirminci yüzyıldaki eserin çeviri yazı ve inceleme alanına çeşitlilik kazandırılarak dönemin edebi zevki hakkında bilgi sahibi olunacaktır. Çalışmanın giriş bölümünde Osmanlı Devletine matbaanın gelişi, gazetecilik ve dergicilik hakkında kısa bilgiler verilerek dönemin basın yayım hayatı ve süreli yayınları tanıtılmaya çalışılmıştır. Birinci bölümde derginin yayın çizgisi, şair ve yazar kadrosu, edebi türleri hakkında bilgiler mevcuttur. İkinci bölümde dergide yer alan metinler şekil ve tür özelliklerine göre ayrılarak incelenmiş, üçüncü bölümde ise derginin çeviri yazısına yer verilmiştir. Çalışma tezle ilgili genel hatlarıyla bir değerlendirilme yapılarak sonlandırılmıştır.
Fazıl Ahmet Aykaç'ın Şeytan Diyor ki adlı eserinin çeviri yazısı ve metin incelemesi

Çalışmanın esasını Türk edebiyatının mizah ve hiciv ustası Fazıl Ahmet Aykaç ın Hamid Matbaasından 1927 yılında çıkan Şeytan Diyor ki adlı eserinin Latin harflerine çevirimi ve incelenmesi teşkil etmektedir. Çalışmamızda, öncelikle Fazıl Ahmet'in edebiyat dünyasında yeri ve önemine değinilmiş, Şeytan Diyor ki dışındaki diğer eserleri de tanıtılmaya çalışılmıştır. Daha sonra eser; matbuat, dil ve edebiyat, siyaset, şehircilik, eğitim ve spor alt başlıkları altında kısaca incelenmiştir.
17. yüzyıl Mevlevİ şairlerin şiirlerinde Mevlana ve Mevlevİlik

Tezimizin konusunu 17. Yüzyıl Mevlevi Şairlerinin divanlarında geçen Mevlana ve Mevleviliğe dair unsurlar oluşturmaktadır. Çalışmamıza başlamadan önce Mevlana ve Mevlevilikle ilgili geniş bir bibliyografya hazırladık ve konuyla alakalı okumalar yaparak gerekli bilgileri edindik. Sonrasında çalışma sahamızı oluşturacak olan on Mevlevi şair ve divanlarını belirledik. Belirlediğimiz bu on divanın nesre çevirisini yaparak konuyla alakalı tüm unsurları fişledik. Fişlenen bu unsurları ilgili başlıklar altında toplayarak Mevlevi şairlerinin penceresinden Mevlana ve Mevleviliği görmeyi ve göstermeyi hedefledik. Bunu yaparken ilk olarak tespit ettiğimiz ilgili unsurları açıkladık, sonrasında ise bu unsurların şairler tarafından nasıl işlendiğini, hangi özellikleriyle ele alındığını ortaya koymaya çalıştık. Ele aldığımız unsurların açıklanması ve yorumlanmasında ise çeşitli kaynaklardan yararlandık. Kısacası tezimizde, üzerinde çok fazla çalışma yapılan Mevlana ve Mevlevilik hususuna Mevlevi şairlerin nazarından bakmaya çalıştık.
Dede Korkut Kitabı söz dizimi araştırması

Dede Korkut Kitabı Söz Dizimi araştırması adlı bu çalışmada Muharrem Ergin'in Dede Korkut Kitabı 1 adlı yayınındaki on iki hikaye ve bir giriş bölümü söz dizimi açısından incelenmiştir. Hikayelerdeki cümleler ve kelime grupları çeşitli yönleriyle ele alınmış ve örneklerle açıklanmıştır. Araştırma giriş ve üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm kelime gruplarıdır. Bu bölümde hikayelerde bulunan kelime grupları ve özellikleri sırayla incelenerek çeşitli örnekler verilmiştir. Eserde kullanılan kelime grupları değişik yönleriyle açıklanmıştır. İkinci bölümde hikayelerin cümle yapısı ve çeşitleri üzerinde durulmuştur. Çeşitli yönlerden cümleler, cümleleri oluşturan unsurlar ve cümledeki öğelerin birbiri ile olan ilişkileri incelenmiş; sonuçlar örneklerle ortaya koyulmuştur. Üçüncü bölümde ise araştırma sonuçlan istatistik bilgi olarak verilmiştir. Çalışmamız bütün bu incelemelerden çıkan bilgilerin toplanarak Dede Korkut Kitabı'nın özelliklerini anlatan sonuç bölümüyle tamamlanmıştır. Arkasına da çalışma sırasında yararlandığımız kaynakların listesinin bulunduğu kaynakça konulmuştur.
El-?avanİnü'l-Külliyye Li-?apti'l-Lugati't-Türkiyyede fiillerin icelenmesi ve eski Anadolu Türkçesiyle kıyaslanması

Bu tez çalışmamızda, Elavaninü'l-Külliyye Liapti'l-Lugati't-Türkiyye'de bulunan fiiller incelenmiş ve Eski Anadolu Türkçesiyle yazım ve anlam bakımından karşılaştırılmıştır. Çalışmamızla Kıpçak Türkçesi sahası ile Eski Anadolu Türkçesi sahasının ortak ve ayrı yönleri ortaya konulmak istenmiştir. Tezimiz dört bölümden meydana gelmektedir:Giriş bölümünde Kıpçak Türkçesi ve Eski Anadolu Türkçesinin Türk Dil Tarihi içindeki yeri ve bu Türk lehçelerinin bugünkü konuşulma alanları ele alınmıştır. I. Bölümde Elavaninü'l-Külliyye Liabti'l-Lugati't-Türkiyye'de mevcut fillerin Kıpçak Türkçesindeki şekilleri alfabetik sıraya göre verilmiş ve fiillerin Türkiye Türkçesindeki anlamları verilerek kapsamlı bir incelemesi yine Türkiye Türkçesindeki ölçülere göre yapılmıştır. Bu bağlamda fiiller yapılarına, anlamlarına, içeriklerine ve çatılarına göre sınıflandırılmıştır. II. Bölümde fiillerin, Kıpçak Türkçesindeki şekilleriyle Eski Anadolu Türkçesindeki şekillerinin anlam ve ses değişmeleri bakımından kıyaslanmıştır. Sonuç bölümünde ise tüm bölümlerdeki çalışmaların bir özeti yapılmıştır. Bu çalışmamızda Türk Dilinin iki ayrı kolunda konuşulan şivelerin birbirine çok yakın kollar olduğu, aralarında çok az bölgesel farkların olduğu görülecektir.
Aşık Daimİ ve Aşık edebiyatı'ndaki yeri

Tezimizin giriş bölümünde aşığımızın doğup büyüdüğü memleketi olan Erzincan'ın tarihi, coğrafi, sosyo-kültürel durumu ve Erzincan'da yetişmiş aşıklar üzerine bilgiler verilmiştir. Çalışmamızın ilk bölümünde Cumhuriyet Dönemi Halk Şiiri'ne emek vermiş, eserleri ile Aşık edebiyatının güzide örneklerini vücuda getiren Aşık Daimi'nin hayatı ve sanatı üzerinde genel bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde Aşık Daimi'nin aşıklık geleneği içindeki yeri incelenmiştir. Tezin üçüncü bölümünde Daimi'nin sanatı üzerinde durulmuştur. Daimi'nin kültürel, ozanlık yönü ele alınmış, şiirlerindeki tasavvufi derinlik çözümlenmiştir. Tezin dördüncü bölümünde şiirlerinde ahenk unsurlarının tespiti ile şiirlerinin belirtilen unsurlar bakımından incelemesi yapılmıştır. Buna göre Daimi'nin şiir yeteneği ile şiirlerinde kafiye ve redifi nasıl kullandığını, durak, aliterasyon, asonanslardan nasıl yararlandığını, şiire ne şekilde başlayıp ne şekilde bitirdiğini, şiirlerinde ahenk unsurunu sağlamak için hangi seslere önem verdiğini tespit edilmiştir. Tezin beşinci bölümünde Daimi'nin şiirlerinin içerik olarak incelemesi yapılmış, şiirlerinde hangi konulara ağırlık verdiği ele alınmıştır. Son bölümde ise Daimi'nin şiirleri hece ölçüleri bakımından, şiirlerin ayaklarına uygun tasnif yapılmıştır.
18. ve 19. yüzyıl Türk halk şiirinde toplumsal eleştiri

Halk şiirinin toplumsal alandaki rolü büyüktür. İnsanla ve dolayısıyla toplumla ilgili olan her şey halk şairinin eserme yansır. Çalışmamızda, 18 ve 19. yüzyıl halk şairlerimizden bazılarının, toplumsal konulardaki duyarlılıklarını ortaya koydukları şiirleri ele aldık. Toplum yaşantısı içinde gerçekleşen olaylardan etkilenip, edebi ürünler ortaya koyarak değerlendirmesini yapabilen sanatçının esin kaynağı, görüldüğü gibi halktır. Ancak sanatçı, ele aldığı bu malzemesini yine halk için kullanır. Böylelikle toplumsal anlamdaki rolünü tamamlar. Yapılan bu çalışma, antolojik bir çalışma olma özelliği gösterirken aynı zamanda, bir edebi ürünün, içinden çıktığı toplumun sosyal, kültürel ve ekonomik şartlarını yansıtabileceği gerçeğini bir kez daha kanıtlamıştır.
Metinlerarası ilişkiler bağlamında Kadİmİ'nin Leyla vü Mecnun Mesnevisi

Bu çalışma, Giriş, İnceleme ve Metin olmak üzere üç bölümden oluşmaktadır. Giriş'te; ilk olarak Kadimi'nin hayatı ve eseri hakkında bilgi verilmiştir. Ardından Arap-Fars-Türk mesneviciliğindeki Leyla vü Mecnun yazma geleneğine değinilmiş ve mesneviciliğin metinlerarası boyutu ile yeniden yazma edimi içerisinde telif-tercüme eser kavramları ele alınmıştır. İnceleme bölümünde Leyla vü Mecnun hikayesi çerçevesinde Nizami'nin, Şahidi'nin ve Kadimi'nin Leyla vü Mecnun'ları hakkında bilgi verilmiştir. Nizami'nin ve Şahidi'nin Leyla vü Mecnun mesnevileri karşılaştırılarak değerlendirilmiştir. Ardından Kadimi'nin Leyla vü Mecnun'u ile Şahidi'nin aynı adlı eseri karşılaştırılmıştır. Son olarak da eserin, Ankara Üniversitesi Dil, Tarih ve Coğrafya Fakültesi Yazma Eserler Kütüphanesi'nde M. Ozak 1102c no'lu tek nüshasının çevriyazısı yapılmıştır.
Elbistan halk kültürü incelemesi

Bu çalışmada, Kahramanmaraş'ın Elbistan ilçesindeki geçiş dönemleri olan doğum, evlenme, ölüm adetleri ve bunlara bağlı uygulamalar, inanışlar, bayram, tören ve kutlamalar, halk inanışları, halk mutfağı ve anonim halk edebiyatı ürünleri incelenmiştir. Halk kültürüyle ilgili olan birinci bölümde ele alınan konularda, geçiş dönemleriyle ilgili yazılı kaynaklardan alınan bilgilerin verilmesinin ardından, sözlü kaynaklardan elde edilen adet ve inanmalar incelenmiştir. Anonim halk edebiyatıyla ilgili olan ikinci bölümde manzum, manzum-mensur, mensur ürünlere yer verilmiştir. Yazılı kaynaklar incelenmiş ve yörede bulunan ürünlere yer verilip, bunların sınıflandırılmaları yapılmıştır. Her bölümün sonunda, biçim ve içerik yönünden değerlendirmeler yapılmıştır. Çalışmamızın sonunda, yazılı kaynaklara ve sözlü kaynaklara yer verilmiştir.
Pervane Beg Nazire Mecmuası (291a-316a) transkripsiyonlu edisyon kritrikli metin

Bu çalışma, Topkapı Sarayı Kütüphanesi'nde Bağdat 406 numaraya 'Mecmu'a-i Naza'ir' ismiyle kayıtlı bulunan, Pervane b. Abdullah'ın hazırladığı nazire mecmuasının 291a - 316a varakları arasını konu edinmiştir. İlgili kısımdaki bütün şiirler transkripsiyonlu metin haline getirilmiş, divanları yayınlanmış olan şairlerden divanlarına ulaşabildiklerimizin şiirleri divandaki biçimleriyle karşılaştırılarak farklılıklar dipnotta belirtilmiştir. Çalışmamızda 121 şaire ait 309 şiir ve şairini belirleyemediğimiz 3 şiir yer almıştır. Böylece çalışmamızdaki toplam şiir sayısı 312 olmuştur. Çalışma konumuz olan 'Pervane Beg Nazire Mecmuası' tertip edilirken sayfanın sadece iç kısmına değil, haşiyelerine de sistemli bir şekilde gazeller yazılmış olduğu için, çalışmamızdaki gazellerin sıralanmasında önce sayfanın iç kısmındaki gazelleri, ardından haşiyedeki gazelleri almak şeklinde bir yol takip ettik. Bütün şiirlere bu sıraya göre numara verdik, sayfada ve haşiyede bulunan gazelleri de dipnotta farklı şekilde belirttik. Ayrıca bu çalışmaya bir dizin eklenmiş, çalışmanın içindekiler kısmında da vezinleriyle birlikte gazeller ve nazireler listesi verilmiştir.
Psikanalitik açıdan ikinci yeni şiiri

Türk şiirinin değişim süreci içerisinde önemli bir kırılma noktası olan İkinci Yeni, 1950'li yıllarda gelişen bir harekettir. Şiire modernist düzlemde yeni bir poetik ark açan bu oluşum, dile getirdiği yeni estetik olanaklarla birlikte bireye derinlikli bir bakışı öngören köklü bir değişim yaratmıştır. Metinde işleyen bilinçdışı süreçleri merkeze alan psikanalitik bakış, İkinci Yeni'nin imge üzerine kurulmuş geniş çağrışımlı anlam evrenine ruhsal dinamikleri temel alan farklı ve zengin bir okuma getirecektir. İkinci Yeni şiiri üzerinde psikanaliz ve psikanalitik edebiyat kuramı doğrultusunda bir incelemenin yapıldığı bu çalışma, üç bölümden oluşmaktadır. Tezin kuramsal temelinin inşa edildiği birinci bölümde, çalışmanın kapsamı çerçevesinde psikanalizin ortaya çıkışı, temel kavramları ve gelişimiyle birlikte farklı psikanalistlerin öne sürdüğü görüşler, kuramlarla ilgili bilgi verilmiştir. Bu bölümde, psikanalitik kuram doğrultusunda geliştirilen psikanalitik edebiyat kuramı üzerinde durulmuştur. Tezin ikinci kısmında, İkinci Yeni hareketinin ortaya çıkış şartları ve poetikası hakkında bilgiler verilerek bu şiir üzerinde, psikanalitik bir okumanın olanakları düşünülmüştür. Tezin ana bölümü olan üçüncü kısımda ise İkinci Yeni'nin öncü temsilcilerinden Cemal Süreya, Turgut Uyar, Edip Cansever, İlhan Berk, Sezai Karakoç ve Ece Ayhan'ın şiirleri üzerinde inceleme yapılmıştır.
Burdur-Dirmil'de ağıt geleneği ve ağıtlar

'Ağıt geleneği' eski Türklerden beri devam eden sözlü bir gelenektir. Kültürel ürün olarak değerlendirilen bu geleneğin tarih içinde dünyanın çeşitli yerlerine dağılmış olan Türklerde ve Anadolu topraklarının birçok yerinde zayıflamış da olsa halen devam ettiği görülmektedir. Dirmil yöresi ağıt geleneğinin tez konusu olarak seçilmesindeki amaç; Dirmil yöresinde daha önceden yeterince araştırma yapılmamış olan ağıt geleneği hakkında, verilere ulaşmak ve böylece bu konudaki eksiklikleri gidermeye yardımcı olmaktır. Araştırmanın birinci bölümünde Dirmil'in genel tanıtımı, ikinci bölümde ağıt kelimesinin kavramsal tanımları ve ilişkileri üzerinde durulmuştur. Araştırmanın üçüncü bölümde Türklerde ağıt geleneği hakkında bilgi verilmeye çalışılmıştır. Dördüncü ve beşinci bölümlerde ise Dirmil ağıt geleneği ve ağıtları incelenmiştir. Araştırmanın sonunda ise elde edilen verilerle ilgili genel bir değerlendirme yapılarak Dirmil yöresinin büyük bir bölümünde ağıt geleneğinin halen devam ettiği sonucuna varılmış ve değişen zamanın ağıt geleneği üzerindeki etkileri ortaya konmaya çalışılmıştır.
Yıldız dergisi-Kırım Türkçesi derlemeleri III

Hazırlamış olduğumuz bu çalışma Kırım Türkçesi metin örneklerine dayanarak Kırım Türkçesi'nin söz varlığını incelemeye yöneliktir. Çalışmamız giriş, metin dizin ve sonuç olmak üzere dört ana başlık altında toplanmaktadır. Birinci bölümde Kırım Türkleri, Kırım Türkçesi ve Edebiyatı, Yıldız dergisi ve metni oluşturan eserler ve yazarlarla ilgili kısa bilgiler verilmiştir. Metin kısmı, transkripsiyon ve aktarma olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. ilk bölümde Kiril harfli metin, Latin alfabesiyle transkripsiyonlanmış; ikinci bölümde Kırım Türkçesi'nden Türkiye Türkçesine aktarma yapılmıştır. Metnimizde geçen tüm sözlerden yararlanılarak hazırlanan dizinimiz çalışmamızın üçüncü bölümünü oluşturmaktadır.