turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ahmet Midhat Efendi'de iki Paris iki dünya

Tanzimat Fermanı'nın ilanıyla Osmanlılar daha sonra Batılılaşma olarak adlandırılacak bir kültür ve medeniyet değişimi sürecine girmişlerdi. Ancak, bu dönemin devlet adamları ve aydınları yabancı kültüre teslim olmaksızın bir değişim gerçekleştirmek istiyorlardı. Bu yüzden, Osmanlı medeniyetiyle Batı medeniyeti arasında kendilerinin uygun bulacağı bir telif yolunu arıyorlardı. Bu düşüncede olan aydınlardan en önde geleni Ahmet Midhat Efendi'dir. Türk düşünce hayatında Tanzimat'tan itibaren Batılılaşmayla ilgili görüşlerin ne olduğu birçok araştırmaya konu olmuştur, öte yandan bu görüşlerin nereden kaynaklandığı da merak konusudur. Bu çerçevede, Osmanlı aydınlarının Batılılaşmayla ilgili görüşlerine temel oluşturan bir Batı medeniyeti alımlamasından söz etmek mümkündür. Bu tezin amacı da, Ahmet Midhat Efendi'nin Batı medeniyetini nasıl alımladığını, Hans-Robert Jauss'un alımlama kuramından yararlanarak araştırmaktadır. Bu araştırma, bu alımlamada herhangi bir değişiklik olup olmadığı sorusuna yol açtığından, yazarın Avrupa'ya hiç gitmeden yazdığı Paris'te Bir Türk adlı romanıyla Avrupa seyahatindeki izlenimlerini anlattığı Avrupa'da Bir Cevelan adlı kitaplarına dayanılarak yapılmıştır. Ahmet Midhat Efendi, medeniyeti maddi ve manevi olmak üzere ikiye ayırıyor, Batılılaşma sorununa da bu ayrım temelinde yaklaşıyordu. Paris'te Bir Türk'te, bu maddi-manevi ayrımı keskinleştirildiği gibi, manevi yön üzerine de daha çok vurgu yapılmıştır. Zira, Ahmet Midhat, Avrupa'yı görmeden önce bu medeniyeti, maddi alanda ileri ama manevi yönden büyük bir çöküntü içinde, buna karşılık Osmanlı'yı sahip olduğu manevi zenginlik sayesinde Batı'dan üstün olarak tasavvur etmiştir. Ahmet Midhat'ın - Avrupa'yı gördükten sonra da, maddi-manevi ayrımını yapmaya devam etmekle birlikte - Avrupa'ya gitmeden önce ve gittikten sonraki Batı medeniyeti alımlaması arasında bazı farklar olduğu dikkati çeker: Birincisi, yazarın Avrupa izlenimlerin de Batı'nın maddi yönü, manevi yönünün önüne geçmesidir. İkinci olarak, gerçek Avrupa'yla karşılaşma aşamasında yazarın maddi ve manevi diye ayırdıkları arasındaki sınırın tayin edilmesi zorlaşmıştır. Üçüncüsü ise, Ahmet Midhat'ın, teknolojiyi Batı medeniyetinin diğer bütün maddi ilerlemelerinden ayırarak hepsinden üstün bulmasıdır.
Ali Nihat Tarlan 182 numaralı şiir mecmuası (1a - 41a)

Mecmualar, Klasik Türk Edebiyatı alanına özgü farklı türlerde eserler barındırmakla birlikte, yazıldıkları dönemin kültürel yapısına işaret edecek nitelikte bulunan derleme eserlerdir. Türkiye kütüphanelerinde sayıları binleri bulan mecmuaların gerek içeriğinde barındırdığı eserler ve gerekse yapısall özellikleri sebebiyle kültür aktarımı yönünde teşkil ettiği önem büyüktür. Bu sempozyum kapsamında Ali Nihat Tarlan 182 numaralı mecmua tanıtılacaktır. Mecmuanın, giriş bölümünde 11 adet gazeli bulunan 18. Yüzyıl şairlerinden Daniş (1715?-1775)'e ait olduğu düşünülmektedir. Klasik Türk Edebiyatı nazım türlerinde yazılmış olan, farklı şairlere ait 131 adet şiir, isimsiz olarak bulunan beyit ve şarkı türünde eserler, 2 adet çizimli mimari eser tanıtımı ve nesir türünde örnekler barındıran mecmua 96 yapraktan oluşmaktadır. Çalışmamızda mecmuanın 1a - 41b aralığındaki sayfaları incelenmiştir.
Fatma Karabıyık Barbarosoğlu'nun hayatı ve edebİ eserleri üzerine bir inceleme

Bu tezimizin konusu Fatma Karabıyık Barbarosoğlu'nun hayatı ve edebi eserleridir. Çalışmanın amacı yazarın hayatını ve edebi eserlerini incelemektir. Yöntem olarak tümdengelim kullanılmıştır. Hikaye ve romanlar olay örgüsü, kişiler, mekan-zaman yönleriyle incelenmiştir. Ayrıca hikaye ve romanlar tema, anlatıcı ve bakış açısı, dil ve üslup, anlatım teknikleri ile anlama yorumlama açılarından incelenmiş ve değerlendirilmiştir. Deneme kitapları da tema, dil ve üslup bağlamında irdelenmiştir. Felsefe ve sosyoloji eğitimi gören Barbarosoğlu, başörtüsü sebebiyle üniversitede çalışamadığı için edebiyata yöneldiğini belirtmektedir. Barbarosoğlu'nun hikayelerinde genellikle ev hanımları, başörtü dramı yaşayanlar, geleneksel ve modernist tipler görülür. Anlatma tekniğini çok kullanan, çoğunlukla durum hikayeleri yazan yazar da gelenek ve modernizm çatışması, başörtüsü, sevgi, ahlak, ölüm, dostluk, medya konuları dikkat çeker. Barbarosoğlu romanlarını değişik etkilenmelere müsait biçimde çok katmanlı kurgular. Hiçbiryer romanında erkeklerin kimlik aşınması, Uzak Ülke'de ilk kadın yazar Fatma Aliye, Medyasenfoni'de medyanın rezillikleri, Son On Beş Dakika'da kader kavramı anlatılır. Romanlarda bunlarla birlikte gelenekten modernizme doğru değişim ve İslami değer yargıları derinden hissedilir. Bu değişim ve değer yargıları deneme kitaplarının da ana meselesidir. Hikayeler ve romanlarda en çok ev ve uhrevi mekanlara değer verilirken şehir, cadde, apartman modernizm bağlamında eleştirilen mekanlardandır. Tabiat hikaye, roman ve denemelerde tefekkür vasıtasıdır. Barbarosoğlu'nun edebi eserlerinde geleneği öne çıkaran modernizmi eleştiren ve İslami değerleri anlatan bir dil vardır. Osmanlı Türkçesine düşkün olan yazar ifade tekrarlarıyla temaya hizmet eder. Sade söyleyişleri olan yazar, standart Türkçenin dışına kahramanları kültür seviyelerine göre konuşturmak ve mizah üretmek için çıkar. Güzel şeyleri genellikle su ve çiçeğe; çirkin şeyleri yılana ve mankenlere benzetir.
Muktebes dergisi üzerinde bir inceleme

Muktebes dergisi, Servet-i Fünun döneminde İzmir'de yayın hayatına giren, haftada bir çıkan, edebi ve fenni nitelikli bir dergidir. İki seri halinde yayımlanan Muktebes'in ilk serisi, 1 Kanunusani 1313 (13 Ocak 1898) tarihinde, Mehmet Zihni Efendinin imtiyazında ve Ebürreşit Ali Rıza Efendinin sorumluluğunda çıkmaya başlamıştır. 23 Temmuz 13-14 (4 Ağustos 1898) tarihine kadar otuz sayı neşredilen dergi, imtiyaz sahibi Mehmet Zihni Efendinin İzmir'den ayrılması üzerine yayın hayatına bir süre ara vermiştir. Derginin ikinci serisi, 2 Kanunuevvel 1315 (14 Aralık 1899) - 13 Nisan 1316 (26 Nisan 1900) tarihleri arasında İbnülfevzi Mehmet Ferit'in idaresinde ve sorumluluğunda tekrar faaliyete geçmişştir. Muktebes dergisi, 'Kısm-ı Edebi' ve 'Kısm-ı Fenni' başlığı altında iki bölüme ayrılarak şiir, hikaye, deneme gibi edebiyat ve fenle ilgili yazılara yer vermiştir. Muktebes'te yayımlanan şiirlerde aşk, tabiat, tasavvuf, hikmet gibi konular üzerinde durulmuştur. Bu şiirler konu, dil ve üslup açısından hem eski şiir geleneğinin hem de Servet-i Fünun şiirinin özelliklerini taşır. Dergide mensur şiir türünde de birçok eser kaleme alınmıştır ve bunlar da aşk, tasavvuf, ölüm gibi konulara yer verilmiştir. Muktebes dergisindeki hikayeler de oldukça fazladır. Bu hikayelerde genellikle aşk, sevgili, şefkat-merhamet konuları üzerinde durulmuştur. Şiir, mensur şiir, hikaye türleri dışında dergide, edebiyat eleştirisi ve edebiyatın çeşitli meseleleri ile ilgili yazılar da yayımlanmıştır. Muktebes'te telif eserlerin yanında çeviri eserlere de yer verilmiştir. Arapça'dan, İngilizce'den ve Fransızca'dan tercüme edilen şiirlerde aşk, tabiat, hayat, ölüm gibi konular ön plandadır. İngilizce'den ve Fransızca'dan tercüme edilen hikayelerde ise çocuk eğitimine değinilmiştir. Bunun yanında dergide iki çeviri roman dışında batı edebiyatından bazı yazarlar hakkında yazılara da yer verilmiştir. Sonuç olarak Muktebes dergisi, II. Abdülhamit döneminin siyasi yazılara izin vermeyen yayın politikasına uygun bir şekilde yayımlanmış ve o dönem İzmir'inin kültür ve edebiyat çevrelerinde dikkate değer bir iz bırakmıştır.
Türk hikayeciliğinde anlatıcı-okur ilişkileri

Çalışmanın ağırlık noktası, Türk hikayeciliğinin üç önemli ismi olan Sabahattin Ali, Sait Faik ve Mustafa Kutlu'nun, hikayelerini aktarmak üzere seçtikleri anlatıcıları incelemek, ulaşmayı hedefledikleri okur tiplerini tespit edebilmek ve her üç hikayecinin bu bağlamda benzerliklerini ve farklılıklarını ortaya koyabilmektir. Öncelikle konunun ihtiyacı olan kavramlar ele alındı: Yazar, anlatıcı, okur. Tanımsal çalışmaların ardından Türk hikayeciliğinin doğuşu ve gelişimi incelenerek Sabahattin Ali, Sait Faik ve Mustafa Kutlu hikayeciliği türün içinde konuşlandırıldı. Belirlenen üç yazarın bütün hikayelerinin irdelenmesinden sonra özellikle Sait Faik ve Mustafa Kutlu için mevcut anlatıcı ve okur tipolojisinin dışında bir takım anlatıcı ve okur tipleri tasarladıkları görüldü. Çalışmada mevcut kavramlara yenileri katılarak hikayecilere has anlatıcı ve okur tipleri önerilmiş böylece hikayeciliklerinin ayırt edici vasıfları tespit edilerek ortaya koydukları yeniliklere başka özellikler eklenmeye çalışılmıştır.
Mehmed Tahir Münİf'in 'İbret' adlı tiyatrosu: İnceleme-metin

Tanzimat Dönemi Türk tiyatrosu hakkında bugüne değin çok önemli çalışmalar yapılmıştır. Üretken yazarların birçok eser verdiği bu dönemin tüm hatlarıyla ortaya çıkarıldığı/incelendiği yine de söylenemez. Öne çıkan büyük yazarların dışında kalan bazı isimler, edebiyat tarihi kitaplarında sadece bir kayıt olarak anılmıştır. Bu duruma bir örnek de Mehmed Tahir Münif'tir. Yazarın ulaşılabilmiş tek tiyatrosu olan İbret, tiyatro tekniği açısından barındırdığı aksaklıklara rağmen ele alınıp değerlendirilmesi gereken bir eserdir. Bu tez, Tanzimat Dönemi Türk tiyatrosunun eksik kalan parçalarını tamamlamak adına ortaya konmuş bir çalışmadır. Yazarın sekiz perdelik bu eseri, dönemin yaşayışı, sosyal yapısı, kültürü hakkında önemli izler taşımaktadır.
Behmen-name (1b-60a) inceleme-metin-sözlük

: 90 Jüri: Yard. Doç. Dr. Hasan ALTTNZENCİR : Yard. Doç. Dr. Lütfı ALICI : Yard. Doç. Dr. İlyas GÖKHAN Klasik Türk Edebiyatı, kendi estetik yapısı dahilinde, manzum ve mensur sayısız eserin kaleme alındığı bir dönemi ihtiva etmektedir. Ancak Eski Türk Edebiyatı denilince ilk akla gelen hep şiir olmuştur. Ayrıca geçmişşte nazmın nesre göre daha itibarlı olması, mensur eserleri bir anlamda ikinci plana itmiştir. Oysa bu dönemde mensur eserlerin de en az manzum olanlar kadar çok ve incelenmeye değer olduğu dikkatlerden kaçmamalıdır. Daha önce tamamı üzerinde çalışılmamış olan Behmen-name, Farsçadan çeviri bir kahramanlık hikayesidir. Eser 177 varaktır ve bu çalışmayla (lb-60a) arasında kalan ilk 60 varaktık kısmının ilim dünyasına tanıtılması amaçlanmıştır. Mensur bir hikaye olan Behmen-name'nin içinde yer yer manzum parçalar da bulunmaktadır. Bu çalışmada hikayenin Osmanlıca metninin transkripsiyonu yapılarak, metin için de bir sözlük oluşturulmuştur. Ayrıca eserin çeşitli özelliklerinin daha iyi ortaya konulabilmesi için incelemesi yapılmıştır. Hikayenin diğer 117 varaktık kısmıyla ilgili yapılan çalışmaların da son bulmasıyla, eser türlü yönlerden çok daha ayrıntılı olarak irdelenebilir. Öte yandan tüm bu çalışmalar daha sonra bu konuda yapılacak araştırmalar için de bir rehber niteliği taşıyacaktır.
Hayran Hanım Dünbüli: Hayatı, eserleri ve Türkçe şiirleri

Tezimizin konusu İran'ın Azerbaycan bölgesinde yazıp yaratmış olan 'Hayran Hanım Dünbüli'nin Hayatı, Eserleri ve Türkçe Şiirleri' olduğu için ilk önce XIX. yüzyılda İran ve Azerbaycan'ın kısaca siyasi tarihi, edebi-düşünsel hayatı ve akımlarına değinilmiş, bu dönemde eserler vermiş olan kadın ediplerinden 37'i tanıtılmıştır. Ardından Hayran Hanım'ın (1780-1850) hayatı ve edebi kişiliği irdelenmiştir. Elde ettiğimiz yazma metnin transkripsiyonu yapıldıktan sonra ise metnin ayrıntılı dizin ve sözlüğü hazırlanmıştır. Tezin sonuna ise ilgili yazma metnin fotoları eklenmiştir.
Hamid Nutki hayatı ve şiirleri üzerinde bir araştırma

Yüksek lisans tezimizde, Dr. Hamid Nutki'nin biyografisini yazdık ve şiirlerindeki sosyal, kültürel ve tarihi meseleleri inceledik. Hamid Nutki, (1920-1999) çağdaş İran Türk edebiyatının şairlerindendir. Hamid Nutki, çocukluğundan beri çeşitli dergilerde ve gazetelerde makaleler yazmıştır. İran İslam Devrimi'nden sonra da Farsça ve Türkçe çıkan 'Varltq'' dergisinin kurucuları arasında yer alır ve bu dergide dil ve imla meseleleri hakkında makaleler yazar. Bu dergideki faaliyetiyle Devrimden sonraki Azerbaycan fikir ve edebiyat hayatının gelişmesine önemli katkıda bulunur. Hamid Nutki, Arapça, İnglizce, Fransızca, Almanca ve İspanyolca gibi dilleri biliyordu. Tezimiz bir giriş ve üç bölümden oluşmaktadır: Giriş bölümünde İran'da modern şiirin ortaya çıkışını ve ilk şairleri anlattık. Birinci bölümde, Hamid Nutki'nin hayatını, ikinci bölümde Hamid Nutki'nin şiirlerindeki sosyal ve kültürel meseleleri ele aldık. Üçüncü bölümde, Hamid Nutki'nin 'Varhq' dergisinde yayınlanan şiirleriyle kitaplarında yayınlanan şiirleri arasındaki önemli farkların sebebini belirtmeye çalıştık ve Hamid Nutki'nin 'Varhq' dergisinde yayınlanan makalelerinin bibliyografik bir listesini verdik. Ayrıca Hamid Nutki'nin şiir kitaplarında yer almamış şiirlerini tezimize ekledik. Son olarak bir bibliyografya bölümünde faydalandığımız kaynakları verdik.
Behçet Necatigil ve şiirin ev hali

Modern Türk şiirinin hiçbir akıma ya da kuşağa dahil edilemeyen ender şairlerinden biri olan Behçet Necatigil (1916-1979) birçok eleştirmen tarafından 'evler şairi' olarak nitelendirilmiştir. Bu nitelendirmede Necatigil'in Çevre ve Evler kitapları başta olmak üzere, birçok şiirinde ev metaforunu kullanmasının önemli rolü vardır. Necatigil şiirinin temel mekanı olan ev, bir sıkıntı ya da mutluluk mekanı olarak şiirde olumlu ve olumsuz anlamlarıyla birlikte kullanılmıştır. Evin bu ikircikli konumu çoğu eleştirmen tarafından 'içerisi-dışarısı' ya da sokak-ev karşıtlığıyla açıklanmıştır. Bu tezde ev, içerisi ve dışarısı kavramlarının sorunsallaştığı temel mekan olarak düşünülmekle birlikte bu sorunsalın bir karşıtlık ilişkisi üzerine kurulmaktan çok iç içe geçme, yer değiştirme, geçişkenlik ve geçirgenlik gibi farklı ilişki türleri üzerinden yürütüldüğü ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu amaçla, tezde evin değişen anlamları 'iç-ev' ve 'dış-ev' olarak adlandırılan 'iç içe geçmişş iki mekan olarak ev' tasarısıyla kavramsallaştırılmış ve bu değişim, mekana ait kapı ve pencere gibi nesnelerin şiirdeki kullanımlarıyla ve ışık, gece gibi metaforların şairin imgeleminde değişen / dönüşen anlamlarıyla irdelenmiştir. Evin değişen anlamlarının şiirde, evi çevreleyen sokak, kent gibi mekanlara bakışı da değişime uğrattığı söz konusu edilmiştir. Tezde iç-ev kavramıyla, şiirde evin aile, geçmişş ve şairin yalnızlığı bağlamında olumlandığı öne sürülmüştür. Dış-ev ise öncelikle gündelik yaşamı kuşatan ekonomik güçlüklerin, bireye dayattığı zorluklara ve ailenin bu kez, kişinin özgürleşmesinde bir engel olarak belirmesine işaret eder. Böylelikle, Necatigil şiirinde iç-ev, dış-ev ve dış dünya arasında kalan birey, aynı zamanda modem yaşamın içerisi ve dışarısı, kamusal ve özel alanda bölünmüş bireyini de temsil etmektedir. Son olarak tezde, şairin, gündelik yaşamdaki bu bölünmüşlüğü ve modern yaşamda bireyin, tam olarak 'kendini evinde hissedememe' duygusunu, kendi şiiriyle kurduğu ev ile ikame ettiği öne sürülmüştür.
Mecit Gafuri'nin şiirleri

Bu çalışma, 1880 yılında Ufa' da doğan, XX. asrın ilk otuz yılında eser veren Tatar ve Başkurt edebiyatının önemli şahsiyetlerinden Mecit Gafuri'nin şiirleri, edebi kişiliği ve kullandığı dilin özellikleri üzerine kurulmuştur. Avrasya' nm tarihindeki önemli ve etkili gelişmeler olan 1905 yılındaki Rus İhtilali, 1917 Bolşevik Devrimi, I. Dünya Savaşı ve 1920 sonrasında sosyalizmin etkilerini yaşaması ve şiirlerinde yansıtması, dönemin imla özelliklerini yansıtan şiirleri dolayısıyla diğer büyük Tatar şair ve yazarları arasından Mecit Gafuri bu çalışmaya konu olarak seçilmiştir. Büyük Tatar şairi Tukay'ın önemli bir devamcısı olan Mecit Gafuri Tatar ve Başkurt edebiyatında klasik şiirimizle halk şiirinin etkisini yansıtan şiirleriyle dikkat çekmektedir. Çalışmamız Mecit Gafuri'nin Kazan ve Ufa' da 1909- 1918 yıllan arasında basılmış; adlı altı şiir kitabının Arap harfli nüshaları esas alınarak hazırlanmıştır. Çalışmamız dört temel bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde XX. asır başı Tatar edebiyatının genel özellikleri, Mecid Gafuri'nin bu dönemdeki yeri ve önemi belirlenmeye çalışılmış, tezin içeriğini oluşturan metin ve dizin bölümlerinin hazırlanmasında izlenen yöntem hakkında bilgiler verilmiştir. Metin bölümü aslı Arap harfli olan şiirlerin transkripsiyon ve aktarma metinlerini; dizin bölümü ise sözlük, özel adlar dizinini, eklik dizinini ve sıklık dizinini kapsamaktadır. Sonuç bölümü; çalışmamız neticesinde ulaştığımız değerlendirmeleri kapsamaktadır. Sonuç olarak; bu tez çalışması Tatar ve Başkurt Türkçesi ve edebiyatları konusunda araştırma yapacak olan araştırmacılara kaynak olabileceği gibi, Arap alfabesinin ıslahından önce Tatar Türkçesi'ndeki kullanımı, Tatar Türkçesi ve Başkurt Türkçesi'nin 1920'lere kadarki birliği gibi sonuçlarıyla, ayrıntılı dizin bölümü ile Tatar Türkçesi'nin söz varlığı konusunda çalışma yapacak olan araştırmacılara yararlı olacaktır.
Erzurum ve çevresinde aşıklık geleneğinin bugünkü durumu

Erzurum ve çevresinde aşıklık geleneğinin günümüzdeki durumunu ortaya koymak amacıyla hazırlanan bu çalışma giriş ve dört bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında aşıklık geleneğinin nasıl bir zemin üzerinde meydana geldiğini anlaşılmasını sağlamak için, Erzurum'un tarihi ve fiziki dokusu ortaya konmaya çalışılmıştır. Ayrıca konuya girmeden evvel daha önce bu hususta yapılan çalışmalar gözden geçirilmştir. Çalışmanın birinci bölümünde aşıklık geleneğinin Erzrurum'daki oluşumunu sağlayan sosyo-kültürel şartlar ve Erzurum ölçeğinde aşıklık geleneğinin kurumsal yapısı içinde, yetişmeleri ve sanatlarını icra bağlamları bakımından temsilcileri ve ürünleri tahlil edilmiştir. ikinci bölümde, Erzurum aşıklık geleneği mahsulleri, icra edildiği sözlü, yazılı ve elektronik kültür ortamlarına göre ele alınarak özellikleri ortaya konmuştur. Üçüncü bölümde Erzurum aşıklık geleneğinin işlevleri, süreklilik ve değişimler açısından günümüzdeki durumu değerlendirilmiştir. Dördüncü bölümde Erzurum aşıklık geleneğinin tesbit edilebilen bütün temsilcilerinin kısa biyografilerine yer verilmiştir. Günümüzde yaşayan 57 gelenek temsilcisine sahip olan Erzurum aşıklık geleneğinin değişen sosyo-kültürel şartlara adapte olarak ve geleneğin kaybettiği işlevler yerine yeni işlevler yüklenerek yaşamaya devam etmekte oluşuna dair tesbitlerimiz sonuç kısmında belirtilmiştir.
Nazım Hikmet'in şiirlerinde folklor unsurları

Kavmi dönemden 20. asra kadar farklı estetik yaklaşımlar içerisinde gelişimini sürdüren ve birçok öncü şair yetiştiren Türk şiir geleneği, Cumhuriyet Döneminde de öncü şairlerin şiir iklimimize kazandırdığı yeni söyleyişler nispetinde zenginliğini sürdürmüştür. 20. yy'ın ilk çeyreğinde, Türk şiirine getirdiği serbest nazım tekniği Nazım Hikmet'in de öncü şairlerden kabul edilmesinde büyük rol oynamıştır. Onun öncü şairlerden sayılmasının bir başka unsuru da şairin halk kültürüne olan meyli kabul edilmektedir. Nitekim Nazım Hikmet, toplumsal gerçekçilik bağlamında halk kültürüne eğilmiş ve döneminde birçok şairin halk kültürüne yönelmesine ön ayak olmuştur. Şair Moskova'da üniversite öğrenciliği yıllarında tanıştığı ideolojinin sanattaki açılımı sayılan toplumsal gerçekçi sanat anlayışı doğrultusunda folklor ürünlerinden sıklıkla yararlanmıştır. Bu çalışmada, Nazım Hikmet'in şiir dünyasının halk bilimsel malzeme noktasında zengin olduğu savunulmaktadır. Özellikle, şairin mahkumiyet yılları boyunca Anadolu insanının; dilini, geleneklerini, göreneklerini, sevinçlerini, üzüntülerini, yaşayışlarını yakından tanıması ve bütün bu unsurlara doğrudan bir müdahalede bulunmadan ilk ağızdan duyduğu şekliyle şiirlerinde işlemesi, aktarması, yer vermesi, Nazım Hikmet'in adeta bir kültür taşıyıcısı olduğunu göstermektedir.
Hasan Ali Toptaş'ın hikayeleri üzerine bir inceleme

Günümüz Türk edebiyatının önemli isimlerinden Hasan Ali Toptaş, edebiyatımıza kazandırdığı hikayeleriyle hem kendi sanat hayatının duraklarını hem de Türk hikayesinin bulunduğu noktayı göstermiştir. İlk hikaye kitabının yayımlandığı 1987 yılından bugüne farklı zamanlarda kaleme aldığı kırk hikayenin ortak bir noktası vardır. Her bir hikaye, hikaye sanatının hem içerik hem de yapı unsurlarına getirdiği özgün bakış açısının ürünü olur. Modern bireyi merkeze alan Toptaş; bireyin kendisine ve çevresine yabancılaşmasını, varoluş problemlerini, taşra-kent ilişkisini, geçmişş, şimdi ve gelecekteki yansımalarını konu edinir hikayelerinde. Bu noktada yazar, farklı zamanlarda yayımladığı hikaye kitaplarında toplumcu gerçekçi çizgiden postmodern anlatıya kadar birçok farklı kulvarda gezdirir kalemini. Bu gezintilerin en önemli yanını ise Toptaş dili ve üslubu oluşturur. Çalışmamızda, Hasan Ali Toptaş'ın bu anlayışlarla kaleme aldığı yayımlanmış olan üç farklı hikaye kitabındaki kırk hikayesi içerik ve yapı unsurları bakımından değerlendirilmiştir.
Mecmua-i Eş'ar (A-415)

Antoloji niteliğinde eserler olan şiir mecmuaları hem yazarının kişisel zevkini yansıtır hem de dönemin edebi eğilimi ve zevki üzerine bize bilgiler verir. Ayrıca şiir mecmuaları eski Türk edebiyatı bilimsel araştırmaları için önemli kaynaklardır. Bu eserler sayesinde hem şairler hakkında yeni bilgilere ulaşılmakta hem de divanlarda bulunmayan bazı şiirler ilim alemine kazandırılmaktadır. Biz bu çalışmada Türk Dil Kurumu Kütüphanesinde '(A-415)' numarada kayıtlı 'MECMU'A-İ EŞ'AR ' adlı şiir mecmuasının metnini ortaya koyduk ve incelemesini yaptık. İlk önce mecmualar hakkında bilgi verdikten sonra tezimizin konusu olan mecmuanın tanıtımını yaptık. Daha sonra inceleme kısmına geçtik. İncelemeyi yaparken hedeflediğimiz noktalar, mecmuanın edebiyat tarihi içerisindeki yeri, mecmuaya alınan şiirler ve bu şiirlerin nazım şekilleri, kalıplarını incelemek oldu. İmkanlar nispetinde divanı çalışılmış olan şairlerin divanlarına bakılmış ve mecmuada bulunan şiirleri tespit edilerek karşılaştırma yapılmıştır.
Tekkeköy yöresi monografisi

Modern dünyada gelişen teknoloji ve kitle iletişim araçlarının yaygınlaşması, her yerde ve her koşulda rahatça kullanımı beraberinde getirmiş olduğu faydalarla birlikte olumsuz koşullar da yaratmaktadır. Kültür aktarımında fayda sağlayacak olan bu durum toplumda baskın olan kültürün daha da yaygınlaşmasına yardımcı olurken sahip olduğumuz milli değerleri ve toplumsal belleğimizi zayıflatmaktadır. Bu durum milli değerlerin nesilden nesile aktarımında yetersiz kalmakta hatta yok olup tahrip edilmesine dahi yol açmaktadır. Halk edebiyatı ve halk bilimine ait örneklerin derlenerek tespitinin yapılması ve yazılı bir ortamda toplanması gelecek kuşaklara milli değerlerimizin aktarımı için büyük önem arz etmektedir. İşte bu çalışmanın amacı Tekkeköy yöresine ait halk edebiyatı ve halk bilimine konu olan ürünlerin araştırılması, sözlü edebi ürünlerin tespitinin yapılması, artık unutulmaya yüz tutmuş gelenek, görenek, örf ve adetleri görünür kılmak ve yaşatılmasına yardımcı olmaktır.
Ahmet Hamdi Tanpınar'da mesuliyet fikri

Bu tezde, sorumluluk etiği tarihi özetlenmekte ve 'mesuliyet'in tanımı yapılmakta; elde edilen bilgi ışığında Ahmet Hamdi Tanpınar'ın romanlarında 'mesuliyet' kavramını nasıl ele aldığının ve işlediğinin ortaya konulması amaçlanmaktadır. Ardından Tanpınar'ın hem bir entelektüel olarak topluma, hem de bir sanatçı/yazar olarak kendine ve eserine karşı duyduğu 'çift sorumluluk' sonucu yaşadığı edebi kriz incelenmektedir.
Aşık Şahsenem Bacı

'Aşık Şahsenem Bacı' isimli bu çalışmada aşıklık geleneğini devam ettirmiş olan Şahsenem Akkaş'ın şiirleri incelemeye tabi tutulmuştur. Tez giriş bölümden sonra üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde şiirlerinin şekil, üslup, muhteva ve halk kültürü yönüyle incelemesi yapılmıştır. İkinci bölümde şiirlerin yazılış tarihleri esas alınarak bir sıralama yapılmıştır. Sonuç bölümünde çalışmanın vardığı neticeler açıklanmıştır. Kaynakça kısmında çalışma esnasında faydalanılan eserlerin künyeleri verilmiştir.