turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk Ceza Kanunu'nda görünüşte ihmali suçlarda garantörlük

Ceza hukukunda kişi, kural olarak dış dünyada tezahür eden bir şey yaptığı için cezalandırılır. Bir şey yapmadığı için cezalandırılması ise istisnaidir. Bu istisnai haller, ihmali suçlar olarak kavramsallaştırılır. Bazı ihmali suçlar, kişinin ceza kanununun icrai davranış gerçekleştir emrini gerçekleştirmemesiyle doğrudan işlenmektedir. Bazıları ise kişinin yükümlülüklerine uymaması sonucunda ceza kanunda icrai davranışla da meydana getirilebilen bir neticeye neden olunması söz konusudur. Bu nedenle, birinci halde, gerçek ihmali suçtan; ikinci halde görünüşte ihmali suçtan bahsedilir. Bu iki ihmali suç türlerinden bu çalışmayı ilgilendiren ise görünüşte ihmali suçlardır. Bu tür ihmali suçlarda, söz konusu yükümlülükler nedeniyle bir anlamda ihmali davranış, icrai davranışa eşdeğer olarak kabul edilir. Bu nedenle neticeyi engellemeye yönelik yükümlülük sahipleri, 'garantör' sıfatına sahiptir. Bu çalışmanın konusunu da garantörlük kaynakları oluşturmaktadır. Bu kaynaklar, TCK'da sırasıyla kanuni düzenleme, sözleşme ve önceden gerçekleştirilen tehlikeli davranış olarak kabul edilmiştir. Görünüşte ihmali suçlarda garantörlük konusu, bu çalışmada şu sırayla incelenmiştir. İlk olarak ihmali suç türleri arasında ayrıma ve görünüşte ihmali suç kavramına yer verilmiştir. Özellikle hareket teorilerinin ihmali davranışı izah etemeye yönelik girişimleri ortaya konulmuştur. Bu teorik açıklamalardan sonra, Türk ceza hukukunda bu tür ihmali suçların kanuni temeli, bilhassa tarihsel yorum metodu ile karşılaştırmalı hukukta tercih edilen yöntemlere yer verilerek incelenmiştir. Daha sonra garantörlüğün kavramsal açıklamaları, hukuki niteliği ve belirlenmesine ilişkin görüşler ele alınmıştır. Bu bölümde, önemli bir birikime sahip olan Alman hukukundan istifade edilmiştir. Sonrasında TCK'da belirtilen üç garantörlük kaynağı, yargı kararları ışığında ortaya konulmuştur.
Eski Türkçe basılmış hukuk tarihi kitapları

Tez, üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm, 'Eski Türkçe Hukuk Tarihi Çalışmalarına Genel Bir Bakış' başlığını taşımaktadır. Kendi içerisinde, sırasıyla 'Kitap Yazarlarının Biyografileri' ve 'Makale Yazarlarının Biyografileri' olmak üzere iki alt bölüme ayrılmıştır. Böylelikle, ilk aşamada tezin temel kaynaklarını oluşturan kitap ve makaleleri meydana getiren yazarlar hakkında bilgi verilmiştir. 'İçindekiler Penceresinden Hukuk Tarihi Çalışmaları' başlıklı ikinci bölümde ise, tez ile varılmak istenen esas amaca doğru yol alınmaya başlanmıştır. Öncelikle kitaplar ardından da makalelerin olabildiği ölçüde ayrıntılı incelemesi yapılmıştır. Tüm bu çalışmalarda hangi başlıklar altında ne ölçüde bilgi verildiği belirtilmiştir. Tezin son bölümünde de elimizde bulunan çalışmaların hazırlanması sırasında faydalanılan kaynaklar araştırılmıştır. Bu nedenle, üçüncü bölümün başlığı 'Kaynakları Açısından Eski Türkçe Hukuk Tarihi Çalışmaları'dır. Sonuç olarak da, yapılan derinlemesine incelemelerin uyandırdığı izlenimler aktarılmıştır.
Sermaye piyasası aracı olarak kira sertifikası

Kira sertifikası ülkemizde çok yeni bir kavramdır. İlk düzenlemesi 2010 senesinde yapılan ve bir tür ile sınırlı tutulan kira sertifikası, 2013 senesinde yürürlüğe giren 6362 sayılı kanun ve akabinde çıkarılan tebliğ ile çeşitliliği beşe çıkarılmıştır. Çalışmamız içerisinde sermaye piyasası araçlarına değinildikten sonra kira sertifikası türleri hukuki açıdan ele alınmıştır. Ayrıca mevzuatımızda mevcut benzer sözleşme türleri ile ilişkilerine de değinilmiştir. Tezimizin amacı, yeni bir kavram olan kira sertifikalarından doğabilecek hukuki uyuşmazlıklara uygulanacak ulusal mevzuatın belirlenmesine yol göstermektir.
Marka hukukunda iltibas kavramı ve uygulaması

Marka hakkına tecavüz günümüzde sıklıkla görülmekle beraber uygulamada bu tecavüz çoğunlukla iltibas suretiyle gerçekleştirilmektedir. Marka hakkına iltibas suretiyle tecavüz edilmesinde, karışıklığa yol açmaya çalışılarak tüketicileri yanıltmak amaçlanmaktadır. Böylece karışıklığa yol açan taraf, tüketicileri aldatarak kendi ürününün satın alınmasını sağlamaktadır. Marka hakkına iltibas suretiyle tecavüz, diğer tecavüz hallerinden daha zor tespit edilebilen ve önlenebilen bir durumdur. Bu nedenle de bu kavramınaçıklığa kavuşturulması ve iltibas suretiyle marka hakkına tecavüzün nasıl gerçekleştirildiğinin ve nasıl tespit edilebileceğinin belirlenmesi gerekmektedir. Bu çalışmada, marka hakkına iltibas suretiyle tecavüz kapsamındailtibas kavramı ve bu kavramın farklı yasal düzenlemelerdeki durumu açıklanmış, iltibasın unsurları ve iltibasın nasıl tespit edilebileceği anlatılmıştır. Bu çalışmanın ana amacı, marka hukuku açısından iltibas kavramının açıklığa kavuşturulması ve iltibas suretiyle marka hakkına tecavüzün nasıl gerçekleştirildiğinin ve nasıl tespit edilebileceğinin Yargıtay kararları ışığındabelirlenmesidir
Ceza muhakemesinde kamu davasının açılması

Çalışmanın temel sorunu, hazırlık soruşturması sırasında kamu davası açma mecburiyeti ilkesinin geçerli olduğu durumlarda Cumhuriyet Savcısının delilleri değerlendirme yetkisi ve kamu davası açma mecburiyeti ile bu mecburiyeti sonucunda oluşturduğu iddianamenin yapısı ve sonuçlarının neler olduğudur. Kamu davası açmak için yeterli delil bulunmasının önemine değinilip, nazarlık soruşturmasının tam ve eksiksiz olarak yapılması ve bunun sonucunda düzenlenecek iddianamenin neleri içermesi gerektiği vurgulanmıştır. İki bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde, savcılık kurumu, koğuşturma mecburiyeti ilkesi ve maslahata uygunluk ilkesi ve ithamın ertelenmesi konuları, ikinci bölümde ise, iddianame, ek iddianame ve sözlü dava konulan ele alınmıştır. Bu anlamda, savcılık kurumunun yapışma, görevlerine, tarihsel gelişimine ve diğer ülkelerdeki konumuna değinilmiş, kamu davası açma mecburiyeti ilkesine ve maslahata uygunluk ilkesine değinilip bu konularda açıklamalarda bulunulmuştur. İddianame kurumu ele alınırken de; iddianame kavramı, iddianame yerine geçen belgelerin neler olduğu ve iddianamenin unsurları ele alınmış, iddianamenin düzenlenmesinin sonuçları gösterilmiştir. İddianame kurumu ile birlikte sözlü dava, ek iddianame ve ek savunma konularına konunun kapsamı dışına çıkılmadan değinilmiş, ayrıca iddianamenin reddi ve iadesi, ithamın ertelenmesi, lekelenmeme hakkı konuları değerlendirilmiştir. Tüm bu konular açıklanırken, uygulamadaki ve öğretideki görüşlere yer verilmiş, olan ve olması gereken hukuk açısından konular ele alınmış, yürürlükte bulunan mevzuatın yanı sıra başta CMUK 1999 Tasamı ve TCK 1997 Tasamı olmak üzere yeni yasalara ilişkin çalışmalar ilgili konularda açıklanmıştır.
Geçici hukuki korumalarda tamamlayıcı merasim

'Geçici Hukuki Korumalarda Tamamlayıcı Merasim' isimli bu çalışmamızda yürürlükteki mevzuat kapsamında geçici hukuki korumalarda tamamlayıcı merasimin yerine getirilmesinin görünüşleri incelenmeye çalışılacaktır. Geçici hukuki korumanın sağlanması ile yaratılan durumun hızlıca kesin hukuki sonuca bağlanması gerek koruma talep eden bakımından gerek hukuki korumanın karşı tarafını teşkil eden tarafından beklenen bir sonuçtur. Hukuk sistemi geçici hukuki koruma ile kesin hukuki neticeyi birbirine bağlamakta önemli rol oynayacak olan tamamlayıcı merasim kavramını meydana getirmiştir. Bunun için çalışmamızın birinci bölümünde geçici hukuki korumalarda tamamlayıcı merasimin kavram olarak taşıdığı anlamdan, geçici hukuki korumalarda tamamlayıcı merasimin yeri ve öneminden ve hukuk sistemimizde geçici hukuki korumanın ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz türündeki görünüşlerinin tamamlayıcı merasime ne şekilde bağlanmış olduğundan bahsedilecektir. Çalışmamızın ikinci bölümünde medeni usul hukuku ve icra hukuku çerçevesinde geçici hukuki korumanın ne şekilde yerine getirileceğine ve tamamlayıcı merasimin yerine getirilmesindeki özel durumlara değinilecektir. Çalışmamızın üçüncü bölümünde ise tamamlayıcı merasimin görünüşlerini ve tamamlayıcı merasimin yerine getirilmesi ile ortaya çıkan hukuki sonuçları açıklamaya çalışacağız.
Kişisel verilerin kaydedilmesi suçu (TCK M. 135)

Kişisel verilerin korunması, dünyada 1970'lerden bu yana tartışılmakta olan ve hukuki metinlerde yer verilen bir hak alanıdır. Özellikle teknolojik gelişmelerin etkisi ile bilginin kaydedilmesi, depolanması ve sınıflandırılmasının kolaylaşması sonucunda kişisel verilerin korunmasının önemi her geçen gün artmaktadır. Bireylerin davranışlarını devamlı bir gözetime konu olmaksızın şekillendirebilmeleri, insan onuru ve kişiliğin serbestçe geliştirilmesi hakkı ile yakından ilişkilidir. Bu nedenle, kişisel verilerin korunması hakkı temel hak ve özgürlükler kapsamında değerlendirilmektedir. Hatta öyle ki, hukukumuzda kişisel verilerin korunması hakkı toplumsal yaşamın temel bir değeri olarak kabul edilerek buna yönelik bir takım ihlallere karşı cezai yaptırım öngörülmüştür. Hukuki metinlerin pek çoğunda kişisel veri, 'kimliği belirli ve belirlenebilir gerçek kişiye ilişkin her türlü bilgi' olarak tanımlanmıştır. Kişisel verilerin işlenmesi ise bir takım şartlar altında kişisel veriler üzerinde gerçekleştirilen her türlü işlem olarak açıklanmaktadır. Bu açıklamaların genel ve soyut yapısı, gerek kavramların içeriğinin ve gerekse hakkın kapsamı ile onu koruma mekanizmalarının öğreti ve uygulama aracılığı ile somutlaştırılmasını gerektirmektedir. Bu çalışmada öncelikle kişisel veri kavramı uluslararası düzenlemeler ve çeşitli ülkelerin ulusal mevzuatları ile yargı kararları ışığında irdelenmiştir. Ardından kişisel verilerin korunmasına yönelik düzenlemelerin tarihsel gelişimi ve 7 Nisan 2016 tarihinde yürürlüğe giren Kişisel Verilerin Korunması Kanunu başta olmak üzere Türk Hukuku açısından mevcut durum değerlendirilmiştir. Son olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda kişisel verilerin korunmasına yönelik olarak yer verilen suç tiplerine değinilerek kanunun 135. maddesinde düzenlenen kişisel verilerin kaydedilmesi suçu ayrıntılı olarak incelenmiştir.
5271 sayılı yeni Ceza Muhakemesi Kanunu'nda elkoyma

Tezimizin konusunu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda düzenlenen ve bir koruma tedbiri olan elkoyma oluşturmaktadır. Bildiğimiz gibi Avrupa Birliği'ne giriş sürecinin etkisiyle ülkemizde önemli bir kanunlaşma hareketi yaşanmakta olup, Ceza Muhakemesi Kanunu da bu değişimin en yoğun yaşandığı alanlardan birisini oluşturmaktadır. Bu durumun doğal sonucu olarak, ceza muhakemesinde koruma tedbirleri de bu değişimden etkilenmiştir. Çalışmamızda elkoyma tedbirini incelerken de yeni Ceza Muhakemesi Kanunu'nun sistemi ve hükümleri göz önüne alınmıştır. Suç ve suç örgütlerinin, günümüz teknolojisi ile birlikte giderek arttığı şu günlerde, suçların önüne geçebilmek ve bu suçları işleyen kişi veya örgütleri ortaya çıkararak adaleti sağlayabilmek için ceza muhakemesinde bazı koruma tedbirlerinin uygulanması gereklidir. Maddi gerçeğe ulaşabilme adına başvurulan bu tedbirlerden bir tanesi de elkoymadır. Çalışmamızın birinci bölümünde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 123. ve devamı maddelerinde düzenlenen elkoyma koruma tedbirinin niçin, nasıl ve ne şekilde uygulanması gerektiğini anlatmaya çalıştık. Tezimizin ikinci bölümünde ise zaman zaman özel yasalara da atıfta bulunularak özel elkoyma türlerini inceledik. Her ne kadar bu çalışmamızda genel olarak elkoyma koruma tedbirinin gerekliliği, önemi, uygulanma şekilleri ve sonuçları üzerinde durulmuşsa da, elkoyma ile ihlal edilen Anayasal haklar da göz önüne alınarak bu konuda değerlendirmelere yer verilmiştir. Tezimizde yer yer 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'ndaki elkoymaya ilişkin düzenlemelere de değinilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile getirilen yenilikler üzerinde durulmuştur. Bu yeniliklerden özellikle tezimizin ikinci bölümünde yer verdiğimiz özel elkoyma türlerine dikkat çekilmiştir.
Anonim ortaklığın kendi paylarını iktisabı

Bir anonim ortaklığın kendi paylarını iktisap edip edemeyeceği çeşitli hukuk sistemlerine göre farklılıklar gösterebilmektedir. Türk hukuk sistemine göre istisnalar dışında anonim ortaklığın kendi paylarını iktisabı yasaktır. Ancak bazen ekonomik ve hukuki sebepler ortaklığın kendi paylarını iktisap etmesini zaruri kılabilmektedir. Bu gibi durumları göz önüne alan kanun koyucu yasağa bir takım istisnalar getirmiştir. Ancak bu istisnai haller tahdidi olup, yorum yoluyla genişletilemez. Anonim ortaklığın kendi paylarını iktisap etmesine istisnalar dışında yasak getirilmesininnedenleri konusunda bunların doğruluğuna ilişkin çeşitli görüşler ileri sürülse de uygun bir hukuki yapılandırma ile iktisapsonucunda ortaya çıkabilecek tehlikelerin kontrol altında tutulabileceği düşüncesindeyiz. Hukuki yapılandırmada, kanun koyucunun ortaklığın kendi paylarını iktisabının avantaj ve dezavantajlarından hangisini ön plana aldığı önem arz edecektir. Uluslararası uygulama, anonim ortaklığın kendi paylarını iktisap etmesinin genişlemesi yönünde ortaya çıkmaktadır. Tezimizde bu faydaları ortaya koyarak anonim ortaklıkların kendi paylarını iktisap edebilmesine imkan tanınması gerektiğini savunduk. Nitekim Türk Ticaret Kanunu Tasarısı ile Avrupa Birliği Sermaye Yönergesi esas alınarak bu konuda sınırlı da olsa bir serbesti tanınmıştır. Tasarının kanunlaşması ile anonim ortaklığın kendi paylarını iktisabının getireceği faydalardan pay sahipleri, alacaklılar ve yatırımcılar istifade edebileceği gibi, ortaklıklar da sermaye yapılarını güçlendirerek ulusal ve uluslararası piyasalarda rekabet edebilecek hale geleceklerdir
Gümrük vergisi uyuşmazlıklarının idari aşamada çözüm yolları ve Vergi Usul Kanunu'nda düzenlenen idari çözüm yolları ile karşılaştırılması

Gümrük vergisi, dış ticarete konu eşyanın değeri veya miktarı üzerinden alınan, genel bütçeye katkı sağlamakla birlikte asıl olarak ekonomi politikası aracı olan bir vergidir. Her vergide olduğu gibi gümrük vergisi de daha önceden belirlenmiş kurallara göre tahsil edilmektedir. Gümrük idaresinin veya yükümlülerin belirlenen bu kurallara uymaması, taraflar arasında anlaşmazlığa sebep olmaktadır ki buna gümrük vergisi uyuşmazlıkları denilmektedir. Bu uyuşmazlıkların idari aşamadaki çözüm yolları ise itiraz, kimyevi tahlil sonuçlarına itiraz, uzlaşma, pişmanlık bildirimi ve geri verme/kaldırma müesseseleridir. Gümrük vergileri hariç genel bütçeye giren diğer vergi, resim ve harçlara ilişkin olarak Vergi Usul Kanunu'nda yer verilmiş olan idari çözüm yolları ise hata düzeltme, uzlaşma, pişmanlık bildirimi ve cezalarda indirimdir. Karşılaştırma, karşılaştırılan hususların benzerliklerinin ve farklılıklarının, olumlu ve olumsuz yanlarının görülebilmesini sağlar. Bu çalışmada da, gümrük vergisi uyuşmazlıkları için mümkün olan idari çözüm yolları ile Vergi Usul Kanunu'nda düzenlenmiş olan idari çözüm yolları karşılaştırılarak, bu çözüm yollarının benzerlikleri ve farklılıkları ortaya konulacaktır.
Kişilik haklarının doğum öncesinde korunması

Hukukumuzda ceninin kisiliginin korunması için bir takım yasal düzenlemelergetirilmistir. Ancak ceninin kisiliginin nasıl korunacagını belirlemek için öncelikle cenininne zaman kisilik kazanılmıs sayılacagını tespit etmek gereklidir. Medeni Kanunumuzun 28. maddesine göre çocugun sag olarak tamamıyla dogdugu anda kisilik baslar, ancak çocugunsag ve tam dogumla baslayan hak ehliyeti ana rahmine düstügü ana kadar geçmişse etkili olarak hükümlerini dogurur. Ceninin kisiliginin ana rahmine düstügü andan baslayarakkorunması söz konusu olduğundan, yasama hakkının bulunup bulunmadıgı, ana rahmindebulundugu sırada kendisine karsı islenen haksız fiil nedeniyle özürlü olarak dogması halindedogumdan sonra haksız fiil failinden tazminat talep edip edemeyecegi, hekimin ceninekusurlu tıbbi müdahalede bulunması ya da tıbbi müdahalede bulunmamasına ragmen ana ve baba ile akdettigi sözlesmeden kaynaklanan özen yükümüne aykırı davranarak kusurusonucu cenindeki tedavi edilebilir gelisim bozuklugunu gözlemleyememesi ve bu nedenleçocugun özürlü olarak dogması halinde hekimin sorumlulugunun nasıl belirlenecegi soruları gündeme gelmektedir. Çalısmamızda da bu sorunlara bir çözüm bulunmaya çalısılmıstır.
Türk Ceza Hukukunda eziyet suçu

'Türk Ceza Hukukunda Eziyet Suçu' başlıklı bu çalışmada, öncelikle 765 sayılı Kanun döneminde bir suç tipi olarak düzenlenmemiş olan eziyetin kavramsal ve tarihsel bazda, uluslararası ve ulusal düzlemde sahip olduğu yeri, bütün boyutlarıyla gözler önüne sermek amaçlanmaktadır. Bu noktada, eziyet suçunun kapsamı, benzer suç tipleriyle ilişkisi, ulusal ve uluslararası mevzuattaki yeri ve bir suç tipi olarak kabul edildiği ülkelerde nasıl ele alındığına odaklanır. Bahsi geçen hususlara odaklanılan çalışmada, eziyet suçuna ilişkin ceza hukuku sistemimizde mevcut olan sorunlar dile getirilmiş ve bunlara yönelik doktrinel ve içtihadi yaklaşımlarla çözüm önerileri sunulmuştur.
5237 Sayılı Türk Ceza Kanuna göre hırsızlık suçunun temel şekli (TCK md.141/1)

İnsanın gelişim gösteren düşünce dünyası hiç şüphesiz hukuk bilimini de şekillendirmektedir. Hukukun kurum ve kuralları ise sosyal hayatı ve bireyi her zaman etkilemektedir. Bu etkileme kendisini yaptırım olarak göstermektedir. Birden çok insanın bir araya gelmesi ile birlikte hukuk kuralı barış ve güvenliği sağlama görevini üstlenmektedir. Bu noktada hırsızlık suçu insanın topluluk halinde yaşadığı her sosyal birimde varlığını korumuştur. Bu gerçeği göz ardı etmeyen yasa koyucu 5237 sayılı yasa kapsamında hırsızlık fiilini suç olarak düzenlemiştir. Burada YTCK'nın hırsızlık suçunun temel şekline ilişkin düzenlemesi çalışma konumuzu oluşturmaktadır. Çalışma konumuz içerisinde söz konusu suç tipine ilişkin olarak tarihi süreç, mukayeseli hukuktaki durum ile birlikte doktrin ve yargı uygulamasında yer bulan yaklaşımlar nesnel bir biçimde irdelenmiştir. Çalışma hırsızlık suçunun hukuk düzeni içerisindeki yerini, unsurlarını, suçla ilgili olarak tartışmalara konu olan kavramları, suçun özel görünüş şekillerini ve suç tipi açısından suçun tamamlanma anına ilişkin görüş ve teorileri kapsamına almakta ve bu konuları tartışmacı bir anlayışla incelemeyi, normun yorumlanması sürecinin nesnel bir şekilde gerçekleşmesini ve yeni yasanın suç siyasetine ilişkin yaklaşımının açıklanmasına katkı sağlamayı amaç edinmiştir.
Sermaye şirketlerinde esas sermayenin azaltılması

Sınırlı sorumlu şirketlerde, malvarlığının kaynağını oluşturan esas sermaye şirket alacaklılarının garantisidir. Bu nedenle, sermayesinin azaltılması, temelde bir esas sözleşme değişikliği olmasına rağmen, kanun koyucu tarafından ayrık hükümlerle düzenlenmiş, özel prosedüre tabi tutulmuştur. Sermaye azaltılmasının genel olarak iki nedeni vardır. Birinci neden atıl sermayenin pay sahiplerine iadesi, diğeri ise bilanço açığının kapatılmasıdır. Birincisi kurucu sermaye azaltılması diğeri ise, basit sermaye azaltılması olarak adlandırılmaktadır. Kurucu sermaye azaltılmasında, birincil öncelik alacaklıların haklarının korunmasıdır. Bu nedenle yasada alacaklıları davet ve bildirilen alacaklarının ödenmesi veya güvenceye bağlanması öngörülmüştür. Bilançoyu zarardan arındıran basit sermaye azaltılması sermayenin, şirketin mevcut durumuna uyarlanması olduğundan daha basit bir prosedüre tabi tutulmuş, alacaklıları davete gerek görülmemiştir. Basit sermaye azaltılmasında, birincil öncelik pay sahiplerinin menfaatidir. Limited şirketlerde, sermayenin azaltılmasındaki amaç bilançonun zarardan arındırılması olsa dahi, basit usulün uygulanması öngörülmemiş, alacaklılara çağrı ve bildirilen alacaklıların ödenmesi veya temin edilmesi zorunlu kılınmıştır. Hukukumuzda sermayenin azaltılması kararını alacak tek yetkili organ genel kuruldur. Genel kurul, sermaye azaltılmasında uygulanacak yöntemi de karara bağlar. Bu yöntemler payların nominal değerinin indirilmesi, payların birleştirilmesi, payların ortaklıkça devralınması ve itfasıdır. Sermayenin azaltılmasını, ortaklıkların fazlaca tercih etmemelerinin nedeni, ülkemizdeki yüksek enflasyon değerleri ile prosedürünün zahmetli ve zaman alıcı olması olarak açıklanabilir. Basit sermaye azaltılmasında prosedür daha seri olmakla birlikte bilançosal anlamda mevcut sermayeye uyarlanması olması nedeniyle, şirketler ekonomilerini düzeltmeye yönelik başkaca tedbirlere başvurmaktadırlar. Ancak TTK. md.324 anlamında karşımıza zorunluluk olarak çıkabilmektedir. Enflasyonun tek haneli rakamlara inmesi ve bölünme gibi şirketlerde yeni yapılanma modellerinin ortaya çıkması ile sermaye azaltılmasına ilgi artacaktır. Bu nedenle sermaye azaltımı merasimini hızlandırmaya yönelik yasal düzenlemelerin yapılması gereklidir.
Hava taşımacılığında taşıyanın sorumluluğu ve hava yük senedi

tarihinde Bakanlar Kurulu karan ile onaylamış, gerekli formalitelerin tamamlanması ile 23 Haziran 1978 tarihinde Varşova Sözleşmesi Türkiye'de yürürlüğe girmiştir. Hava Hususi Hukukunun iç hukuku ilgilendiren kısmında ise milli mevzuat geçerlidir. Türkiye'de hava hususi hukuk ilişkileri 1983 tarihli Türk Sivil Havacılık Kanunu hükümlerine tabidir. Kanun gerek akdi, gerek akit dışı ilişkiyi düzenlemektedir. Varşova/Lahey Konvansiyonu metnine göz atıldığında bir takım eksiklikler göze çarpmaktadır. Konvansiyonda; taşıyıcı, hava aracı, taşıma sözleşmesi, taşıyıcının adamları gibi ortak ve önemli kavramlara yer verilmemiştir. Türk sivil havacılığında meydana gelebilecek sorunları çözmek amacıyla 2920 Sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunun düzenlenmiştir. 2920 Sayılı Türk Sivil Havacılık Kanununda bazen Türk Ticaret Konunu ve Borçlar Kanununa atıfta bulunmuştur. Hem Varşova Sözleşmesinde hem de 2920 Sayılı Türk Sivil Havacılık Kanununda bir takım ufak eksiklikler mevcut olup, bazı düzenlemeler getirilerek eksikliklerin giderilmesi gerekmektedir. -1-
Türk Parlamento Hukuku açısından meclis araştırması kurumu

Disiplinli partilerin ortaya çıkısıyla birlikte parlamentoların yürütmeyi denetlemeislevi sekteye ugramıstır. Hükümetler, sorumluluklarına yol açacak denetimmekanizmalarını, Meclisteki çogunluklarını kullanarak engellemektedir. Oysaparlamentoların denetim islevi, parlamenter sistemin isleyebilmesi için mutlak gerekli bir ögedir. Bu baglamda günümüzde, sorumluluk dogurmayan denetim araçları ve bunlar arasında da Meclis arastırması ön plana çıkmaktadır. Bu çalısmada ilk olarak, Meclisarastırması kurumunun Türkiye'deki gelisimi aktarıldıktan sonra kurumun, kuvvetler ayrılıgıilkesinde degisen dengelere göre yeni yeri incelenmistir. Devamında ise Meclis arastırmasısürecinin öncesi, baslangıcı, komisyon çalısmaları ve arastırmanın sonuçlanması ele alınmıstır. Çalısma, Meclis arastırmasının artan önemini ve kurumun Türkiye'de verimli sekilde islemesini engelleyen unsurları ortaya koymayı amaçlamaktadır.