turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Eşit aralıklı tampere düzen dışındaki ses sistemleri için doku modelleri yeni bir repertuar ve estetik önerisi

Bu çalışmada, tampere düzen dışındaki ses sistemlerinin melodi ve akor kurulumunda yer alması ile birlikte caz müziğinin içinde kullanımı hedeflenmiştir. Ses sistemlerini oluşturan temel kaynak selenler veya armoniklerdir. İşitilen her ses içinde temel ses ile birlikte doğuşkanlarını da barındırmaktadır. Ses dalgaları sayesinde titreşen cismin saniyedeki devir hızı olan frekansı sent ve koma değerleri ile ilişkilendirilerek, tam tınısal düzende bunun örneklerini sunmuş icracıların, bestecilerin fikirleri ve eserleri incelenmiştir. Fizik ve Matematik, bilimsel olarak ses sistemlerinin oluşmasında ana rol oynamıştır. Antik Çağ'dan bugüne uygulamaları gerçekleştirilmiş ses sistemleri ve tam tınısal düzenin oluşmasına ve gelişmesine fayda sağlayan süreç tarihsel olarak irdelenmiş, eşit aralıklı tampere sistem ile karşılaştırılması yapılmıştır. Pisagor ve Harry Partch başta olmak üzere ses sistemlerinde matematiksel hesaplamalara değinilmiş, her ne kadar akustik müzik aletlerinin kullanımı yaygınlaşmamış olsa da bu hesaplamaların caz müziğinin içinde kullanılarak, tampere düzen dışındaki çok sesli müzik örgüsüne katkı sağlaması hedeflenmiştir.
Paris Konservatuvarı Arp Sınıfı ve Gabriel Fauré'nin Impromptu Op.86 No.6 eserinin analizi

Paris Konservatuvarı kurulduğu günden bu yana Avrupa'nın önde gelen sanat merkezlerinden biri olmuş ve birçok sanatçıyı müzik dünyasına kazandırmıştır. Günümüz arp camiasında birçok arp sanatçısı ve pedagogun yetiştiği Paris Konservatuvarı arp sınıfı, diğer konservatuvar ve arp ekollerine örnek olmuş bir kurumdur. Bu çalışmada 19. yüzyıl Fransız arp ekolünün oluşumuna değinilerek, arp repertuvarının değerli eserlerinden Faure'nin Impromptu Op.86'nın form incelemesine yer verilmiştir. Çalışmada; müdürlük görevini sürdürdüğü yıllarda Paris Konservatuvarına getirdiği yeniliklerle empresyonist akımını okula taşımayı başarmış, çağdaş müziğin kapısını aralamış Gabriel Faure'nin hayatına, 1904 yılındaki Paris Konservatuvarı concour'larında çalınmak üzere bestelediği solo arp için Impromptu Op.86'nın örneklendirilmiş analizine ve 1913'te piyano için yeniden düzenlenen Impromptu Op.86 bis ile farklılıklarına yer verilmiştir. Gabriel Faure'nin müziğe olan lirik yaklaşımı ve teknik hakimiyetinin, arp enstrümanının yumuşak tınısının birleşmesiyle Impromptu Op.86 müzikal değerini hala korumaktadır.
Otantik icra geleneğine göre Erzurumlu Raci Alkır'ın seslendirdiği beş ezginin tınladığı anahtar üzerinde dikte ve karşılaştırılması

Türk Halk Müziğinin notasyon olarak çeşitli problemlere sahip olduğu yaptığımız incelemede anlaşılmıştır. Bu çalışmada gelecek nesillere Türk Halk Müziği eserlerini doğru aktarmak ve uluslararası müzik camiasında daha fazla yer almak için eserler bilimsel olarak tınladıkları anahtarlar üzerinde dikte edilmeleri ve kabul görmüş müzikal terimlerin yerinde uygulanması amaçlanmıştır. Bunu sağlamak için duyulan her sesi titizlikle yazarak eserlerin otantik karakterleri ile icracılara en doğru haliyle aktarmak gerekir. Çalışmada örneklem olarak Erzurumlu Raci Alkır'ın seslendirdiği beş eseri ele alınmıştır. Giriş bölümünde Türk Halk Müziği nota sisteminden ve aksaklıklarından bahsederek bizi araştırmaya yönelten hedef ve amaçlarından bahsedilmiştir. Bu durumun çözüme kavuşması noktasında yapılması gerekenlere değinilmiştir. İkinci bölümde Raci Alkır'ın hayatı, eserleri, tavır ve üslubuna değinilerek sanatçı kişiliği ortaya koyulmuştur. Üçüncü bölümde ise çalışmamız sonucunda elde edilmiş belgelenen kayıtlardan yola çıkılarak bilimsel doğrultuda dikte çalışmalarına yer verilmiştir. Çalışmamızla dikte edilen eserlerle daha önce kaleme alınmış aynı eserlerin karşılaştırılmasıyla sonuca varılmış, yapılan tespitler öneri olarak sunulmuştur.
XX. yüzyılın ikinci yarısında postmodern yaklaşımlar gösteren kemençe taksimlerinin incelenmesi

XX. yüzyılın ikinci yarısı itibari ile klasik Türk müziğinde irticalen gerçekleştirilen bir form olan 'Taksim' değişen dünya algısı, sanatçıların farklı müzikal anlayışları ve icraları ile değişim göstermiştir. Çalışmamızın temel verilerini oluşturan kemençe taksimleri de bu etkiler ile farklı müzik türlerinde kullanılmış, makamsal ve makamsal olmayan öğeleri içerisinde barındırarak, geçmişşe bugünden bakabilen özgün bir içerik kazanmıştır. Bu çalışmada XX. yüzyılın ikinci yarısında postmodernist anlayışlar bağlamında oluşturulan kemençe taksimleri incelenip müzikal analizleri yapılarak, kemençe taksimlerindeki postmodern yaklaşımların ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Çalışma, genel tarama ve nitel araştırma yöntemlerine dayanarak gerçekleştirilmiştir. Örnek taksimler postmodern kavramlar üzerinden değerlendirilerek, klasik Türk müziğinde bir kuram ve yaklaşım olan Arel- Ezgi- Uzdilek ses sitemi ile analiz edilmiştir. Süleyman Demirel Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü, Sanat ve Tasarım Ana Bilim Dalı, Sanatta Yeterlik tez çalışması olarak hazırlanan bu çalışma, dört bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde postmodernizmi tanımlayabilmek amacıyla öncesinde gözlenen modernizm kavramının hangi dönemde, nasıl, ortaya çıktığı ve klasik Batı müziği ve Türk müziğindeki yansımalarının neler olduğu tespit edilmiş, bu tespitler doğrultusunda çalgı icralarına ait uygulamalar değerlendirilmiş, elde edilen verilerle birlikte, Taksim formunun modernizm bağlamındaki değişiklikleri ve kemençe taksimlerindeki özellikleri ele alınıp incelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde XX. yüzyılın ikinci yarısı itibari ile oluşan postmodernizm kavramının nasıl ortaya çıktığı, klasik Batı müziği ve Türk müziğindeki etkileri değerlendirilmiştir. Taksim formunun postmodernizm bağlamında gösterdiği değişikliklerle, kemençe taksimlerinde postmodern yaklaşımların neler olduğu ele alınarak incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise; postmodern yaklaşımlar gösteren İhsan Özgen, Hasan Esen ve Derya Türkan'ın kemençe taksimleri, postmodern kavramlar ve Arel- Ezgi- Uzdilek ses sitemi modeli bağlamında analiz edilmiştir. Bu bölüm içerisinde kemençe icracıları Hasan Esen ve Derya Türkan'ın yanı sıra konu ile ilgili Prof. Dr. Ruhi Ayangil, Prof. Mutlu Torun ile de görüşme yapılarak, elde edilen veriler değerlendirilmiştir. Söz konusu veriler, çalışmanın son bölümünü oluşturan 'Sonuçlar ve Öneriler' bölümünde sunulmuştur.
Orkestranın evrim sürecinde Kontrbas'ın işlevsel gelişimi

Senfonik orkestranın evrim süreci 17. yüzyıldan günümüze yaklaşık dört-yüz sene sürmüştür. Bu süreç içerisinde kontrbas ta orkestradaki işlevsel gelişimini sürdürmüştür. Barok dönem orkestralarında yegane görevi klavsen ve diğer bas çalgılarla birlikte Basso Continuo hattını gerçeklemek olan kontrbas, Klasik dönem orkestralarında armoninin bas seslerini daha da sağlamlaştırmak amacıyla viyolonselleri bir oktav aşağıdan katlama gibi sınırlı bir görev üstlenmiştir. Çoğu zaman, besteciler kontrbas için ayrı bir parti yazmamış, kontrbasçının viyolonsel partisinden çalmasını beklemiştir.19. yüzyıl, orkestra açısından oldukça önemli gelişmeler göstermiştir. Orkestrayı oluşturan birçok çalgı gibi, kontrbas ta yapısall olarak değişime uğramış, çalgının teknik ve müzikal kapasitesini arttırmaya yönelik araştırmalar yapılmıştır. Bunun başlıca sebebi, dönemin bestecilerinin müzikal ifade adına orkestradan ileri düzeyde teknik ve müzikal beceriler isteyen taleplerde bulunması olmuştur. Bunun sonucu olarak, özellikle geç-Romantik dönemde yazılan birçok senfonik eserde, kontrbas grubuna teknik ve müzikal beceri isteyen ezgisel hatlar verilmiştir. Yirminci yüzyılda müziğin deneysel bir yön alması ve bu doğrultuda bestecilerin ezgi, armoni gibi geleneksel öğeleri bir kenara bırakıp orkestra için doku, renk, tını ve efekt ağırlıklı eserler yazmaya yönelmesi kontrbasın orkestra içindeki işlevini direkt olarak etkilemiştir. Çalgının teknik ve tınısal kapasitesi olabildiğince esnetilmiş, o güne değin kullanılmayan yeni çalış teknikleri ve yeni notalama yöntemleri kullanılmıştır. Çalgı üzerine vurularak perküsif etkiler elde edilmesi, eşiğin arkasında yayla çalma, yayın teller üzerinde gıcırdatılması, çalgının tellerine türlü cisimlerle vurulması gibi teknikler en bilinenler arasındadır.
Süleymaniye Kütüphanesi- Ali Nihat Tarlan- Nr. 81 künyeli Mecmua-i Güftenin incelenmesi

Güftelerin toplandığı antolojilere güfte mecmuası denmektedir. Güfte mecmuası yazma geleneğinin Osmanlılar zamanında başlayıp gittikçe geliştiğini söylemek mümkündür. Bu mecmualar; hangi yüzyılda hangi şarkıların ve bestekarların rağbet gördüğü, hangi tür ve biçimlerin kullanıldığı yönünde bizlere bilgi verir. Bu çalışmada; yukarıda bahsedildiği gibi Türk musikisi tarihine ilişkin bilgi aktaran, İstanbul Süleymaniye yazma eser kütüphanesi, Ali Nihat Tarlan koleksiyonu, nr. 81'de kayıtlı olan mecmua-i güfte incelenmektedir. Bu çalışmanın amacı; başta Türk musikisi tarihine ait bir takım bilgileri gün ışığına çıkararak katkıda bulunmaktır. Araştırmanın kapsamı; kaynak olarak tercih ettiğimiz mecmuayı ifade etmektedir. Mecmua, kaybolmuş varaklarla birlikte toplam 98 varaktır. Bu güfte mecmuasının incelenmesinde sistematik müzikoloji yöntemi, yani incelenen kaynaktaki bilgileri günümüz ulusal müzikoloji ihtiyaçlarına göre düzenleme ve sınıflandırma yöntemi kullanılmıştır. Mecmua; dönem olarak, 19. yüzyıl başlarına (1800-1810) rastlamaktadır. Mecmuanın repertuarında 17., 18. ve 19. yüzyıla ait güfteler bulunması, bu yüzyıllar müzik tarihine kaynaklık edebileceğini göstermektedir. Mecmua, döneminde hangi bestekarların ve eserlerin rağbet gördüğü, hangi müzik türlerinin nasıl kullanıldığı şeklindeki bilgileri günümüze ulaştırması bakımından önemlidir.
Osmanlı Devleti'nin batılılaşma sürecinde klarnetin konumu

Bu çalışmada 1690 yılında Alman çalgı yapımcısı J. C. Denner in chalumeau dan geliştirmiş olduğu tahta üfleme çalgılar üyesi olan klarnetin, Osmanlı Devletindeki Muzıka-ı Humayun dan sonraki gelişimi irdelenmektedir. Batı devletleri ile gelişen ikili ilişkileri sonucunda yaşanan değişimler ve Osmanlının batılılaşma süreci bu değişimi koşutlayan en önemli faktörlerdir. Klarnetin Mehterhane den Muzıka-ıHumayun a uzanan tarihsel süreç içindeki konumu ve önemi, bu çalgının Osmanlı dönemindeki değişimine ışık tutacak nitelikleri göz önüne sermektedir.
Geleneksel Türk müziği kaynaklı ezğilerin piyano için çok seslendirilme güçlükleri ve çözüm yolları

Ulusal çoksesli müziğimizin oluşturulmasında Geleneksel Türk Müziği''nden nasıl yararlanılabileceğinin araştırıldığı bu çalışmada, yazılı basılı kaynak taramasının yanı sıra, Çağdaş Türk Sanat Müziği alanında bilgi üreten k silerin görüşlerine de yer verilmiştir. Ulusal bir okulun kurulması için Geleneksel Türk Müziği kaynaklı ezgilerin kullanılması gerektiği, uyumsal yapının üçlüsel ya da dörtlüsel uyum dizgeleri ile yapılabileceği, ancak iki dizgenin, birlikte kullanılmasının sakıncaları bulunduğu sonuçlarına varılmıştır. Geleneksel Türk Müziği kaynaklı yaratı çok seslendirecek bağdar, önce Türk Müziği' nin usul, makam, çalgı ve estetik yapısını özümlemelidir. Kullanılacak uyum dizgeleri de yaratıların makamlarına göre seçilmelidir. Türk Müziği makamlarının piyano ile çalınması mümkündür. Bu durumda ortaya çıkacak sert tını, piyano' nun eşlik çalgısı olarak kullanılmasıyla giderilebilir. Çağdaş Türk Sanat Müziği' nde Geleneksel Türk Sanat Müziği'nin tüm makamlarında yaratı yazma zorlamasına gitmeden, belli başlı makamlarla bağdalar verilmesi, Türk duyuş zevkinin yansıtılmasında yeterli olacaktır.
Midas'ın Kulakları operasının incelenmesi

Bu çalışmanın temel amacı, Güngör Dilmen'in librettosunu yazdığı ve Ferit Tüzün'ün müziklerini bestelediği, Midas'ın Kulakları adlı operayı oluşturan unsurların neler olduğunun ve bu operanın Türk opera literatüründeki öneminin ortaya konması ve incelenmesidir. Bu çalışmada, betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Konuyla ilgili ulaşılan kaynaklar taranarak Dilmen ve Tüzün'ün yaşamları hakkında bilgiler verilmiş olup, yarattıkları eserlerin detaylı bilgilerine ulaşılmıştır. Midas'ın Kulakları oyununun opera olma sürecinin nasıl geliştiği anlatılmış, operanın konusu ve belli başlı sahnelenme bilgileri verilmiştir. Konuyla ilgili, bu operada rol alan solist, yönetmen ve besteci kişilerle görüşülmüş, görüşme sonuçları çalışmanın bir bölümünü oluşturmuştur. Oyunda yer alan başlıca karakterlerin mitoloji tarihindeki yerleri tespit edilmiştir. Bu kişilerin oyundaki karakterlerini çözümlemek için, klasik dramaturjik yaklaşımla, karakterlerin çözümlemesi yöntemi kullanılmıştır. Bu çalışmada kişilerin karakter çözümlemeleri librettodaki sözlerden ve tavırlardan yola çıkılarak yapılmıştır. Müzikal analiz bölümünde, Ferit Tüzün'ün bu operadaki müzik anlayışını en iyi yansıtan üç müzik seçilmiş ve bu müziklerin form, armoni ve orkestrasyon açısından müzikal analizi ve prozodi incelenmesi yapılmıştır. Elimizdeki verilerden ulaştığımız bilgilere göre, Midas'ın Kulakları operasının Türk operaları içinde önemli bir yeri olduğu ve en çok sahnelenen Türk operalarından biri olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Eserin genel yapısını ortaya çıkaran karakter analizi ve müzik analizi sonucunda Ferit Tüzün'ün müziğinin, Güngör Dilmen'in librettosuna her yönüyle uygun olduğu görülmüştür. Halkımızın bilmesi, öğrenmesi, ulusal sanatımızın gelişmesi için, Midas'ın Kulakları operası gibi, diğer ele alınmamış Türk operalarımızın da araştırmacılar tarafından ele alınıp incelenmesi önerilmektedir.
Ses eğitiminde ses türlerinin belirlenmesi ve bu türlerin karakterlerine uygun repertuar seçiminde, yaklaşımların ilkeler açısından incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, Mesleki Müzik Eğitiminin Lisansüstü programlarında yer alan ses eğitiminde ses türlerinin belirlenmesi ve ses türlerinin karakterlerine uygun repertuvar seçiminin hangi ilkeler ve yaklaşımlar doğrultusunda yapıldığını araştırmaktır. t Araştırmanın evrenini, Ankara'da Mesleki Müzik Eğitimi veren Yüksek Öğretim Kurumlarında görevli ses eğitimcileri ve Lisansüstü öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise, çalışma evreninden seçilen on bir uzman ses eğitimcisi ve on yedi lisansüstü eğitimi öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama tekniği olarak, 'kaynak tarama', 'Anket uygulama' ve ' Betimsel istatistik' yöntemleri kullanılmıştır. Anket yöntemi ile toplanan veriler üzerinde frekans ve yüzde işlemleri uygulanmıştır. Araştırmada 'Ses eğitiminde ses türlerinin belirlenmesi ve bu türlerin karakterlerine uygun repertuvar seçiminde yaklaşımların, ilkeler açısından incelenmesine ilişkin bulgular belli ölçülere göre değerlendirilerek yorumlanmış ve öneriler getirilmiştir.
Tab-i Mustafa Efendi 'ye ait beste formundaki eserlerin makam analizi

Bu çalışmada Tab'i Mustafa Efendi'ye ait Beste formunda bestelemiş olduğu eserlerinin makam analizi yapılmıştır. Yapılan analizler esnasında Tab'i Mustafa Efendi'ye ait Beste formundaki eserler ele alınmıştır. Çalışmada Survey metodu kullanılmıştır. Tab'i Mustafa Efendi'nin Beste formunda bulunan on adet eseri ölçüler bazında incelemeye alınarak geçki ve asma kararlar analiz edilmiştir. Fakat bu eserler içerisinde yer alan bestekarın Huzi makamındaki eserinin gerek nota gerek güfte yönünden okunamayacak bir pozisyonda olmasından dolayı söz konusu eser analize tabi tutulmamıştır. Bu bağlamda bestekarın dokuz eseri analiz edilmiştir. Bu analizler sonrasında bestekarın eserlerindeki makamların temel özelliklerine bağlı kalmakla birlikte, ezgilerinin genelde akıcı melodiler çerçevesinde olup romantik bir dokuda oldukça sağlam soru cevap cümlelerinin olduğunu söylemek mümkündür. Bu çalışmada XVII. yüzyılın en önemli bestekarlarından biri olan Tab'i Mustafa Efendi'nin sanat tekniğini bilimsel bir anlayışla ortaya koymak ve bu bestecinin eserlerinin analiz ederek döneminin bestecilik anlayışını ortaya koymak hedeflenmiştir.
Türk aşık ve ozanlık geleneğindeki makamlar ile Türk tasavvuf musikisindeki makamların ortak olanları ve kullandıkları alanlar

'Türk Aşık ve Ozanlık Geleneğindeki Makamlar ile Türk Tasavvuf Musikisindeki Makamların Ortak Olanları ve Kullanıldıkları Alanlar' ; Yüksek Lisans Tezi, , IV+46 sh. Bu tezin konusu, 'Türk Aşık ve Ozanlık Geleneğindeki Makamlar ile Türk Tasavvuf Musikisindeki Makamların Ortak Olanları ve Kullanıldıkları Alanlaradır. Tez; Giriş ve üç Bölüm'den oluşmaktadır. Giriş'de konunun amacı ve önemi üzerinde durulmuş, İslam öncesi ve sonrası ozanlık ve aşıklık geleneği hakkında bilgi verilmiştir. Bu başlık altında; ozan ve aşık kavranılan üzerinde durulmuş, Türk ozan ve aşıklarının tasavvufi yönleri ortaya konulmuştur. Bunun yanında tasavvuf, tasavvuf musikisi ve İslam musikisi hakkında genel bilgi verilmiştir. Çalışmanın birinci bölümü, 'ayak' ve 'makam' hakkındaki görüşleri ele almaktadır. Makamlar, Ağız ve Makam Farta, THM, TSM ve Tasavvuf Müziğindeki Kökün Birliği hakkındaki görüşleri ortaya koyan bu bölüm, Türküleri; usul, ezgilerin karar sesleri, ses genişliği ve tonal yapı yönünden detaylıca incelemektedir. İkinci bölüm, Türk ozanlık ve aşıklık geleneğindeki makamlar ile Türk Tasavvuf musikisindeki makamları konu etmektedir. Bu bölümde 'Aşık Makamları' ve 'Türk Tasavvuf Musikisinde Kullanılan Makamlar'ele alınmış ve isimleriyle birlikte tanıtılmıştır. Üçüncü bölüm, çalışmanın en orijinal kısmı olarak, Türk aşık ve ozanlık geleneğindeki makamlar ile Türk tasavvuf musikisindeki makamların ortak olanlarım ve bunların kullanıldıkları alanları tesbit etmektedir. Bu bölümde, makamların tam ortak olanları şekillerle gösterilmiştir. Üçüncü bölümün son kısmı, Aşıklık, Ozanlık ve Tasavvuf Musikisi geleneğindeki makamların kullanıldıkları alanları göstermektedir.
Tarihsel süreç içerisinde bando ve orkestralarda klarnetin yeri ve önemi

Bu çalışmada ilk olarak müziğin seslendirilme boyutunda enstrümanların önemi ve müzikoloji alanında yapılan çalışmalardan hareketle tahta üflemeli çalgıların bu seslendirmedeki yerinden özetle bahsedilerek klarnetin tarihsel süreçteki gelişimine geçiş yapılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde tahta üflemeli enstrüman ailesinden olan klarnetin doğuşundan, yapısından, tarih öncesi dönemden günümüze gelen süreçte sistematik gelişiminden ve solo enstrüman olarak oldukça geniş bir repertuara sahip olmakla birlikte birden fazla türüyle bando ve orkestralardaki yerinden bahsedilmiştir. Yine ikinci bölümde çalışmanın konusu olan bando ve orkestraların dünya müzik tarihindeki süreci ile birlikte Osmanlı döneminden günümüze uzanan gelişimi ve çeşitleri ile gelişim ve çeşitlenmeye katkısı olan değerli kurucu ve bestecileri anlatılırken, özellikle Cumhuriyet Döneminden sonra bandoların müzik eğitimine de olan desteğinden bahsedilmiştir. Orkestranın genç enstrümanlarından biri olan klarnetin geniş bir ses aralığına sahip olması dolayısıyla, bando ve orkestralardaki yeri ve öneminin büyüklüğü anlatılırken bandolardaki klarnet sanatçılarının biyografilerinden kesitler alınmıştır. Çalışmanın sonunda ise, bando ve orkestrada klarnetin kullanıldığı eserlerle araştırma kuvvetlendirilmiştir.
İstanbul Çayırbaşı bölgesinde yaşayan romanlar üzerine etnomüzikolojik bir alan çalışması

'İstanbul Çayırbaşı Bölgesinde Yaşayan Romanlar Üzerine Etnomüzikolojik Bir Alan Çalışması' isimli araştırmamız beş ana bölümden oluşmaktadır. Araştırmamızda ilk olarak giriş bölümünün ardından Çayırbaşı ve tarihine ait bilgilere yer verilmiştir. Bu bölgenin, konumu itibariyle tarih boyunca nelere tanık olduğuna dikkat çekilmiş ve bu süre zarfında görülen değişimlerle, zamanımıza gelene kadar, Çayırbaşı'nın hangi evrelerden geçtiği belirtilmeye çalışılmıştır. Yerleşim yeri olarak farklı kültürlerden birçok topluluğu bünyesinde barındıran Çayırbaşı'nın, bir kültür mozaiği haline gelmesine olanak sağlayan özellikler bu bölümde dile getirilmiştir. Bu mozaik içersinde yaşayan Roman topluluğun sosyal ve kültürel yönden hangi özelliklere sahip olduğu, Çayırbaşı'nın genel yapısı içersinde değerlendirilerek açıklanmaya çalışılmıştır. Araştırmamızın diğer bölümlerinde, bu bölgede yaşayan Roman topluluğun gelenek ve göreneklerine ait özellikler belirtilmeye çalışılmış, bu yönde yapılan görüşmelerle Roman kültürüne ışık tutmak için gayret gösterilmiştir. Unutulmaya yüz tutmuş kültürel değerlerle birlikte halen yaşatılmaya çalışılan gelenek ve göreneklerin derlenmesine özen gösterilerek mevcut Roman kültürünün bu bölgedeki işleyişine dikkat çekmek için çaba sarfedilmiştir. Son olarak bu bölgede derlediğimiz ezgilerle, sözlü ve sözsüz Roman ezgilerinin yazılı hale getirilmesi planlanmış, eski kasetlerden derlediğimiz oyunlu ezgilerin Çayırbaşı Romanlarının eğlencelerinde önemli bir yere sahip olduğu görüldüğünden notaya alınıp kayda geçirilmesi amaçlanmıştır. Bununla birlikte gözlem yoluyla derlediğimiz diğer materyaller de araştırmamızın sonuna görüntülü olarak DVD şeklinde ilave edilmiştir.
Sosyo-kültürel ve siyasal etkiler bağlamında Azerbaycan halk danslarının icrasında görülen değişiklikler

Günümüzde popüler kültürün etkisini her alanda görmekteyiz. Kitle iletişim araçlarının artmasıyla paralellik gösteren bu etki sosyo-kültürel alanda sıkça karşımıza çıkmaktadır. Pazarlama stratejileri, daha çok kazanma isteği, daha popüler olma, kültürel kavramların içlerinin boşalmasına ve dolayısıyla kültürel algının bozulmasına sebep olmuştur. Bu çalışmanın yapılmasına neden oluşturan temel unsur, tezde belirtilen tarihler arasında Azerbaycan Halk Danslarının çeşitli etkenler sebebiyle zaman içinde radikal değişimlere uğramasıdır. Diğer taraftan, Azerbaycan ve Türkiye arasındaki iki devlet tek millet anlayışının her iki halk tarafından benimsenmiş olması, coğrafyaların birbirine yakınlığı ve akrabalık ilişkileri önemli etkenler olmuştur. Muhakkak ki, Azerbaycan Halk Danslarında gözlemlenen bu değişimi etkileyen birden fazla neden vardır. Fakat konuya sosyo-kültürel açıdan yaklaşılmıştır. Kişisel tecrübeler gözlemler ve mevcut görsel kaynakların incelenmesi sonucu geçmişş ile bugün arasında karşılaştırma yapılarak Azerbaycan Halk Danslarındaki değişimler tespit edilmiştir. Bu değişimi sistematik bir şekilde ortaya koyabilmek için mevcut siyasal rejimin sanata olan etkisi ortaya koyulmuştur. Azerbaycan'ın kültürel yapısında zaman içindeki değişimleri anlayabilmek ve doğru değerlendirebilmek için coğrafyanın uzun yıllardır hakimi olan Rusya'nın iyi bilinmesi gerekmektedir. Rusya'nın tarihi, coğrafyası, siyasi duruşu direk olarak o coğrafyada yaşayan diğer halkların kültürel yapılarına tarih içinde etki etmiştir ve etmektedir. Özellikle 1917 Ekim Devrimiyle Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği kurulması beraberinde sosyo-kültürel politikalar getirmiş ve Azerbaycan gibi birçok yeni devletin kurulmasına zemin hazırlamıştır. Bu devletler, kendi içlerinde kendi anayasaları ve kanunları olmasına rağmen S. S. C. B.'nin politikalarının direk etkisinde kalmış ve sosyo-kültürel anlamda değişimler yaşamıştır. Komünist rejimin bütün cumhuriyetler üzerine uyguladığı tek tip kültür politikası ve baskıcı tutumu bu değişimde etkili olmuştur. Sonuç olarak bu cumhuriyetlerden Azerbaycan'da bu tektipleşmenin etkisi görülmüş ve Azerbaycan Halk danslarında kültürel yozlaşma meydana gelmiştir. Tezin konusunu oluşturan Azerbaycan Halk Danslarındaki geçmişşten günümüze gelen değişimlerin temelinde yukarıda anlattığımız politikalar yatmaktadır. Fakat Azerbaycan'ın bağımsızlığı kazanmasından sonraki dönemde kendi iç politikasındaki dalgalanmalar kültürel bozulmaları hızlandırmıştır. Danslarda ki değişimler, kıyafetlerde ki farklılıklar ve çalgılarda daha batı tarzı yaklaşım bu bozulmaların somut göstergesi olmuş ve bu tezin inceleme alanına girmiştir. Komünist rejimin kültürü tektikleştirdiği öngörülmüştür fakat komünist rejiminden sonraki dönemde yaşanan kültür politikaları bizlere görsel kaynaklar aracılığıyla kültürel benliğin yok olduğu çelişkisini göstermiştir.