turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Orhan Pamuk'un Cevdet bey ve oğulları, Sessiz Ev ve Yeni Hayat adlı romanlarında demiryolu/tren imgesi

Bu çalışmanın amacı demiryolu/tren imgesinin, Orhan Pamuk'un Cevdet Bey ve Oğulları, Sessiz Ev ve Yeni Hayat adlı romanlarında iktidarın çeşitli veçhelerini temsil eden çok boyutlu ve dinamik 'eril/kolonyal bir iktidar imgesi' olarak yer aldığını ortaya koymaktır. Metnin imgelem rengi romanların kronolojik sırasına göre değişirken imgenin iktidar temsili çoğullaşır, genişler ve demiryolu/tren postmodern bir imgeye dönüşür. İmgelem rengi ve iktidar temsilinin dönüşümü sırasında imgenin iktidar alanı olan dişil topos da postmodernleşir ve çoğullaşır. Türk modernleşmesi, Doğu-Batı ve kimlik sorunları temaları bağlamında, postmodern ve postkolonyal bakış açısıyla ve Pamuk romanları arasındaki süreklilik ilişkisi temelinde yapılan yakın okuma tezi desteklemektedir: Klasik gerçekçiliğe yakın duran Cevdet Bey ve Oğulları'nda bilimin 'aydınlık'ındaki iktidar temsili eril/kolonyal/ komplekstir; dişil topos, ANAdolu/Doğu'dur. Hem modernist, hem postmodernist özelliklere sahip Sessiz Ev'de bilimsel bilgi-sanatsal bilgi geriliminin 'alacakaranlık'ında iktidar imgesi eril/kolonyal/komplekstir, ama postmodern çağrışımlara da sahiptir; dişil topos, ANAdolu/Doğu/ tarihtir. Postmodern roman Yeni Hayat'ta sanatla ulaşılan varoluş bilgisinin 'karanlık'ında iktidar imgesi eril/kolonyal/komplekstir, ama iyice çoğullaşır, postmodern çoğulluğun ve Tanrısal iktidarın sınırsız genişliğine sahip bütünlüklü bir iktidarı temsil eden postmodern bir imgeye dönüşür; dişil topos, kelimenin iki anlamıyla: yer ve tema olarak, hem ANAdolu/Doğu, hem de metindir.
Kadir Ali Bek ve camiü't-tevarih'i üzerine dil incelemesi

Bu çalışma Kadir Ali Bek'in XVI. yüzyılın sonunda Kasım Hanlı ında kalemealınmıg eserinin dil özellikleri üzerinedir. çalışmada eser ve yazarı hakkindabilgilerin yanı sıra eserin bilinen dört nüshasının kargılagtırmalı transkripsiyonlu metni, metnin imla, fonetik ve morfolojik özellikleri verilmiştir. çalışmanın sonuna eserin gramatikal dizini eklenmigtir. Tezin ilk kısmında eserin, kendisi, nüshaları ve müellifi hakkında bilgilerverilmigtir. kinci bölümde ise eserin metninde görülen imla özellikleri detaylı birgekilde ortaya konulmugtur. Üçüncü bölüm metnin fonetik özelliklerini ihtiva eder. Dördüncü bölümde metindeki kelimelerin gekil bilgisi üzerinde durulmugtur. Ça atayca unsurların hakim olduğu eserde müellifin ve müstensihlerin tesiri ile mahalli bazı özellikler de yer aldıgı tespit edilmiştir. Eserin dili Türkçe'ninkargılagtırmalı tarihi grameri açısından önemli malzeme tegkil etmektedir.
Yahya Kemal Beyatlı'nın ?Kendi Gök Kubbemiz? ve ?Eski Şiirin Rüzgarıyla? adlı şiir kitaplarındaki şiirlerin dil sapmaları açısından incelenmesi

Dilbilim alanında ülkemizde yapılan çalışmalar hızlı bir gelişim göstermektedir. 1970'ten sonra dilbilim ve yazın inceleme alanlarının araştırılmaya başlanması şiir dilinin şairler tarafından ne denli farklı kullanıldığını bizlere göstermiştir. Şairler şiir dilini yerleşik dil bilgisi kurallarına aykırı kullanarak şiir dilinde sapmaları oluşturmuşlardır. Hazırlanan bu çalışmada Yahya Kemal Beyatlı'nın şiir kitaplarındaki dil sapmalarını göstermek amaçlanmıştır. Yahya Kemal milli bir şiir dili oluşturmaya çalışırken şiir dilinde değiştirimlere gitmiş ve dil sapmalarını oluşturmuştur. İncelemede ilk olarak şiir dili ve şiir dilindeki sapmalarla ilgili teorik bilgiler verildi. Daha sonra ise Yahya Kemal'in şiirlerinde görülen dil sapmaları tespit edildi. Bu sebeple Yahya Kemal'e ait ? Kendi Gök Kubbemiz ve Eski Şiirin Rüzgarıyla ? isimli şiir kitapları, şairin şiirlerindeki dil sapmalarını gösterebilmek açısından seçilmiş ve kullanılmıştır.
Sadık Yemni'nin eserlerinin fantastik açıdan incelenmesi

Bu çalışmada fantastik yazına ilişkin bilgiler verilmiş ve çıkarımlarda bulunulmuş, yazar Sadık Yemni çeşitli yönleri, yaşam deneyimleriyle tanıtılmaya çalışılmış ve yazmış olduğu eserler fantastik açıdan incelenmiştir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümünde fantastik hakkında bilgiler verilmiş ve Türk edebiyatında fantastiğin yeri belirlenmeye çalışılarak, bu alanda ortaya konan eserler incelenip, fantastiğin çeşitli boyutları ele alınmıştır. Ayrıca dünya edebiyatında ve Türk edebiyatında yer alan belli başlı fantastik eserler kısaca tanıtılmıştır. Bu eserler tarihsel bir bakış açısıyla incelenmiş ve kronolojik olarak verilmiştir. Yazarlarının belli olduğu fantastik roman, hikaye ve tiyatro türlerinin belirtildiği gibi sözlü dönemden kalma masal, destan, mit vb. de yer verilmiştir. Ayrıca fantastiğin ütopya, distopya ve bilim kurgu türleriyle olan ilişkisi ele alınmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde Sadık Yemni hakkında bilgi verilerek eserlerinin içeriği ortaya konulmuştur. Yazarın sanat anlayışı ve yazarlık serüveni incelenmiş; yetiştiği çevre ve yaşamına tesir eden olay, durum ve kişiler de yine bu bölümde anlatılmıştır. Üçüncü bölümde ise fantastik edebiyatla ilgili teorilerden hareketle eserler incelenip, eserlerde var olan fantastik unsurlar belirlenmiştir. Bu bölümde yazarın roman ve hikayeleri temele alınmıştır. Önce olay örgüleri ve olağanüstü özellikler bulunmuş ve diğer unsurlar bu temelden hareketle oluşturulmuştur. Bu incelemeler ve fantastik ögeler belirli bir düzen içerisinde verilmiştir. Sonuç bölümünde ise Sadık Yemni'nin eserlerindeki fantastik unsurlar ortaya çıkarılıp yazarın Türk edebiyatındaki yeri, geniş dünya görüşü ve eserleri hakkında genel bir değerlendirme yapılmıştır.
Türk dili ve edebiyatı öğretmeni yetiştiren bölümlerin müfredatlarının Türk dili ve edebiyatı öğretmeni özel alan yeterliklerini karşılama düzeyi

sisteminde meydana gelen değişiklikler öğretmen yetiştirmede standartların ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Ortaya çıkan bu standartların karşılanması amacıyla Milli Eğitim Bakanlığı Tarafından özel alan yeterlikleri tespit edilmiş bu çerçevede Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği Özel Alan Yeterlikleri belirlenmiştir. Türk dili ve edebiyatı öğretmeni yetiştiren eğitim fakültelerinde ortak paydada belirlenmiş bir paket program uygulanmadığı için özel alan yeterlikleri ile Türk dili ve edebiyatı öğretmeni yetiştiren bölümlerde okutulan derslerin uygunluğunu araştırma zarureti ortaya çıkmıştır. Çalışmamızda Türk dili ve edebiyatı öğretmeni yetiştiren bölümlerin müfredatları karşılaştırılarak müfredatların özel alan yeterliklerine uygunluğu tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışmamızda ders bilgi paketlerine ve ders içeriklerine erişilebilen 7 üniversitenin müfredatlarında yer alan her bir ders ayrı ayrı ele alınarak özel alan yeterliklerinin alt alanlarını karşılayabilecek dersler belirlenmeye çalışılmıştır. Özel alan yeterliklerinden A, B, C, D alanları incelenmiştir. İncelenen bu alanlar ders bilgi paketlerine ve ders içeriklerine erişilebilen Atatürk Üniversitesi, Başkent Üniversitesi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Gazi Üniversitesi, Marmara Üniversitesi, Necmettin Erbakan Üniversitesi, Yedi Tepe Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği bölümlerinin müfredatlarıyla karşılaştırılmış ve derslerin karşılayabileceği alt alanlar belirlenmeye çalışılmıştır. Her bir üniversitenin müfredatı ayrı ayrı ele alınmış ve dersler tablo haline getirilerek karşılayabileceği alanlar belirlenmiştir. Bu belirleme sırasında üniversitelerin ders bilgi paketleri ve ders bilgi paketlerindeki ders içerikleri esas alınmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre müfredatlar arasında birliğin olmadığı belirlenmiştir. Derslerin çeşitliliği de çalışmamızda belirtilmiştir. Ayrıca derslerin belirlenen özel alan yeterliklerinin A ve B alanlarını karşılamada yeterli olduğu, C ve D alanlarını karşılamada yetersiz kaldığı gözlenmiştir. Yine bu çalışma bulgularına göre belirlenen özel alan yeterliklerinde Türk dili ve edebiyatı öğretmeninde olması gereken niteliklerin bazılarına yer verilmediği görülmüştür.
Sait Faik Abasıyanık'ın hikayelerinin çevreci eleştiri ışığında incelenmesi

Sait Faik Abasıyanık (1906-1954), Türk edebiyatının önemli isimlerindendir. Aynı zamanda bir şiir kitabı da bulunan Sait Faik, daha çok hikayeci yönüyle tanınır. Türk hikayeciliğinin önde gelen yazarlarından sayılan Abasıyanık, çağdaş hikayeciliğe yaptığı katkılarla Türk edebiyatının köşe taşlarındandır. Modern hikayeciliğin öncülerinden olan Sait Faik'in eserlerine çevreci eleştiri ışığında yaklaşmak mümkündür. Pek çok edebi türde, genel veya özel bir mesele üzerinden çevreyi ve çevre sorunlarını ele alan eserler oluşturulmasının yanı sıra, çevreci yaklaşımı esas alan bir de eleştiri yöntemi geliştirilmiştir. 'Ecocriticism' kavramıyla ortaya çıkan yöntem Türkçede çevreci eleştiri veya ekoeleştiri olarak adlandırılır. Edebiyatta çevre duyarlılığının ortaya çıktığı ve bu yönde eserlerin verilmeye başlandığı 1960'ların sonu itibarıyla çeşitli yöntemler de oluşmaya başlar. Derin ekoloji, toplumsal ekoloji ve ekofeminizm söz konusu yaklaşımlardandır. Aslında, çevreci eleştirinin çerçevesi oldukça geniştir. Doğayı ilgilendiren her konu kuramın ilgi alanına girmektedir. Üç dalga halinde eleştiri tarihinde baş gösteren Ekoeleştiri kuramını Abasıyanık'ın hikayelerinde bir yöntem olarak kullanmak mümkündür. Bu tezde, özellikle birinci dalga çevreci eleştirinin ve derin ekolojinin edebi metinlere yaklaşımı ve ilkeleri gözetilerek Sait Faik'in hikayelerinde doğa algısı, insan ve doğa ilişkisi, çevre sorunları ve kentleşme olgusu üzerinde durulmuştur. Onun eserlerinde insanın toprakla, denizle, hayvanla ve bitkiyle olan etkileşimi çevre merkezli bir yöntemle irdelenmiştir.
Azeri şair Aliağa Vahid'in gazellerinin incelenmesi

Bu tez çalışmasında Azerbaycan edebiyatının önemli isimlerinden biri olan Aliağa Vahid'in kaleme aldığı 100 gazel incelenmiştir. İlk olarak gazellerin muhteva bakımından incelenmesine yer verilmiştir. Sonrasında bu gazellerin transkripsiyonu yapılmış ve Türkiye Türkçesine aktarılmıştır. Sonuç kısmında ise çalışmanın genel bir değerlendirmesi yapılmıştır.
Şeyh Mehmed Nazmİ Divanı

Mehmed Nazmı Efendi, Osmanlı İmparatorluğunun 17. asrını görmüş; bu dönemin siyasi ve sosyal çöküntülerini yaşamış bir şairdir. IV. Murat, I. İbrahim, IV. Mehmed, II. Ahmed ve II Mustafa'nın saltanatlarını idrak eden şairin mesleği şeyhlik ve vaizliktir. 17. yüzyılın dini tasavvuf şiir kanadında yer alan Nazmi bu vazifeleri esnasmda Halvetiyye tarikatına intisab etmiş ve kendisine irşad vazifesi de verilerek tasavvuf anlamda bazı merhaleler kat etmiştir. İstanbul'da doğan şairin kaynaklarda H. 1 1 12 / M. 1071 yılında öldüğü yazılıdır. Mehmed Nazım Efendi hayalım kuşatan tasavvufu mensup olduğu tarikatları, şeyhlerini ve kendisinin bunlardan iktisap ettiği feyz ve ilhamı eserlerine de yansıtmış bir şahıstır. Eserlerinde Nazmi mahlasını kullanan şairin tespit edilen 5 tane eseri vardır. Bunlar, 'Divan', 'Hediyyetü'l-İhvan', 'Miyar-ı Tarikat-ı İlahi', 'Sırr-ı Macnevi' ve 'Mevciza-i Mücahede'dir. Bu çalışmada 1 1 12'de ölmüş 17. yüzyıl Divan şairi Mehmed Nazmi Efendi'nin birisi İstanbul Topkapı Sarayı Müzesi Hazine Kitaplığı (Yzm. 920) nüshası, diğeri ise Topkapı Sarayı Müzesi Revan Kitaplığı (Yzm. 769) nüshası olmak üzere iki divan nüshası incelenmiş ve karşılaştırmalı bir metin ortaya konmuştur. Eserde 7 ayrı nazmı şekliyle yazılmış 438 manzume dahilinde 2412 beyit tespit edilmiş ve bunlar şekil açısından incelenmiştir. Divanda yer alan manzumeler iki yazma nüsha karşılaştırılarak transkripsiyonu yapılmıştır. Transkripsiyonlu metin tezimizin sonuna eklenmiştir. Çalışmamızda Nazmi'nin yaşadığı, sosyal, kültürel ve siyasi özellikleri ana hatlarıyla anlatılmıştır. Bunun yam sıra Osmanlıca yazma kaynaklar araştırılarak Mehmed Nazmi hakkında bilgilere ulaşılmış, bu bilgiler orijinal şekilleriyle sunulmuş, daha sonra şairin hayatı, edebi kişiliği ve şiir görüşü açıklanmıştır. Nazmi Divanının yazma nüshalarını tavsifi verilmiştir. Nazmi Divanı üzerinde yaptığımız biçim ve içerik incelemesinin sonuçları verilmiştir. Tezin hazırlanması sırasında doğrudan veya dolaylı olarak yararlanılan eserler, Kaynakça kısmında snalanmıştır. Nazmı divanında geçen şahıs, yer ve eser adları tespit edilmiş; manzume veya beyit numarası belirtilerek sistematik Metin İndeksi başlığı altında bir araya getirilmiştir.
Klasik türk edebiyatında mekan: 17. yüzyıl şairlerinden Nef'İ, Şeyhülislam Yahya, Na'ilİ, Neşatİ ve Nabİ bağlamında

Bu çalışmada, klasik dönemlendirmeden farklı olarak değişim/dönüşüm yüzyılı olarak kabul edilen 17. yüzyıldaki mekan kavramı incelenmiştir. Bu inceleme, dönemi temsil ettiği düşünülen Nef'i (ö. 1044 /1635), Şeyhülislam Yahya (ö. 1053 /1644), Na'ili (ö. 1077 /1666), Neşati (ö. 1085 /1674) ve Nabi (ö. 1124 /1712)'nin divanları üzerinden yapılmıştır. Araştırmanın sınırlarının, kapsamının, kaynaklarının ve yönteminin ortaya konulduğu giriş bölümünden sonra mekan konusunda yapılan sınırlı sayıda çalışma bulunduğundan birinci bölüm salt olarak bu kavrama ayrılmıştır. Bu kısımda, kavramın kökeninden başlanarak bilhassa felsefi anlamda 18. yüzyıla gelene kadar geçirdiği yolculuk kırılma noktaları üzerinden ana hatlarıyla verilmeye çalışılmıştır. Mekan kavramı çok katmanlı bir yapıya sahip olduğundan, bu çalışma ve 17. yüzyıl bağlamında onun nasıl anlaşıldığı/acağı ortaya konulmuştur. Ardından incelenen şairlerin divanlarında geçen mekanlar tasnif edilmiştir. Bu tasnifte önceki çalışmalardan yararlanılmakla beraber daha sonra yapılacak mekan çalışmalarına rehberlik edebileceği düşünülen yeni bir öneri getirilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde, belirlenen mekan tanımı doğrultusunda ele alınan şairlerin divanları mekan açısından ayrıştırılmıştır. Daha sonrasında eldeki mekanlar öne sürülen tasnif kapsamında ele alınarak teker teker incelenmiştir. Her mekanla ilgili bir madde oluşturularak, o maddenin eş maddeleri de aynı başlık altına alınmıştır. Her mekan başlığında, şairlerin o mekanı ortak ve ayrı biçimde nasıl ele aldığı örnek beyitlerle ve onların dil içi çevirileriyle verilmiştir. Sadece örnek beyitlerle yetinilmeyip dipnot olarak ayrıca o kullanıma ait diğer tüm beyitler de verilmeye gayret edilmiştir. İkinci bölümde varılan sonuçlar neticesinde üçüncü bölümde 17. yüzyıldaki Osmanlı şairinin genel anlamdaki mekan algısı ve onu ele alma biçimi belirlenmeye çalışılmıştır. Tüm bunların neticesinde elde edilen tespitler ve öne sürülen iddialar ise sonuç bölümünde ortaya konulmuştur.
Sarı Abdullah Efendi'nin Cevahir-i Bevahir-i Mesnevİ'si, III. Cilt

Bu çalışmanın ana konusunu XVII. yüzyıl müelliflerinden Sarı Abdullah Efendi'nin (ö. 1071 /1661) Mevlana'nın (ö. 672 /1273) Mesnevi'sinin birinci cildi üzerine yazdığı Cevahir-i Bevahir-i Mesnevi isimli şerhi oluşturmaktadır. Sarı Abdullah yaşadığı dönemin Bayrami-Melami, Celveti ve Mevlevi muhitlerini yakından idrak etmiş, çeşitli devlet görevlerinde bulunmuş, Sadrazam Halil Paşa (ö. 1038 /1629) ile birlikte birçok sefere katılmış, yazdığı eserlerle hem Melamilik tarihi açısından hem edebiyat, tasavvuf ve tarih alanlarına yaptığı katkılar dolayısıyla önde gelen müelliflerinden biri olmuştur. Mesnevi şerhi Sarı Abdullah Efendi'nin Bayrami Melamiliğinin ilkeleri çerçevesinde tasavvufun konu ve kavramlarına bakışını yansıtan, bununla birlikte kültürel ve sosyal unsurlar açısından zengin malzeme sunan eseridir. Çalışmada Cevahir-i Bevahir-i Mesnevi'nin -1284 tarihli Matbaa-i Amire baskısına göre üçüncü cildinin- Cevri (ö. 1065 /1654) tarafından istinsah edilen ve müellif tarafından tashih edildiği düşünülen Süleymaniye Kütüphanesi Fazıl Ahmed Paşa Bölümü 740 numaradaki nüshası (203b-297b varaklar arası) esas alınarak transkripsiyonlu metni sunulmuştur. Teze konu olan kısım Mesnevi'nin 1951 -2773. (1978-2811.) beyitleri arasını kapsamaktadır. Bu çerçevede eserde yer alan Arapça ve Farsça metinlerin tercümesi verilerek metnin kaynakları ortaya koyulmaya, muhteva açısından metnin Mesnevi şerhi literatürüne katkısı tespit edilmeye çalışılmış, ayrıca eserin edebi özellikleri, dil ve üslubu ile müellifin şerh metodu incelenmiştir.
Identity politics in post-ottoman nationalism: Reinvention of history in Taha Hussein and Yahya Kemal Beyatlı

Bu tez Taha Hüseyin ve Yahya Kemal Beyatlı'nın eleştiri eserlerini bu iki yazarın Mısır ve Türkiye'de yirminci yüzyılın ilk yarısında siyasi ideoloji ve milli bilinç oluşumunda oynadıkları rol açısından karşılaştırıyor. Onların eserleri, özellikle ulus devletlerin ortaya çıkışından sonra ülkelerindeki kültürel atmosferin inşasında önemli rol oynamıştır. Bu iki yazarın felsefesindeki ortak nokta, tarihi milliyetçi bir bağlamda yeniden keşfetmeleri ve Mısır ve Türkiye'de milliyetçi söylemin oluşmasına katkıda bulunmalarıdır. Mısır ve Türk milliyetçiliği, zamanın ana ideolojisi ve iki yazarın tarihsel eleştirilerindeki hakim fikir olarak ele alınmıştır. Taha Hüseyin ve Yahya Kemal Orta Doğu'da modernleşme hareketlerinden sonra ortaya çıkan ve üdeba denen yeni bir entelektüel sınıfı temsil ederler. İki yazar da modernleşme fikrinin Mısır'da nahda hareketinin ve Türkiye'de Tanzimat döneminin somut örneğini teşkil ederler ve Batıdan etkilenen seküler neslin özelliklerini de taşırlar. Ortadoğu'da yeni ortaya çıkan uluslar çağdaş dönemi, özlerine dönme dürtüsüyle klasik döneme bağlama hevesindeydiler; bu yüzden, vatanlarının sınırlarındaki bölgesel daralma ve kültürel hayatlarındaki entelektüel fakirleşmeden sonra, Taha Hüseyin ve Yahya Kemal hayali anavatanlarını Mısır ve Anadolu'nun sınırlarında çizdiler. İki yazar da Mısır ve Türkiye'deki milliyetçi düşünceyi kuramsallaştırmışlar ve şiir, roman ve Batılı tarz eleştiride önemli bir edebi geleneğin doğuşunu şekillendirmişlerdir.
Kaşkay Türklerinden Mansur Şah Muhammedi'nin şiirleri

Bu tezin konusu, Kaşkay Türklerinden Mansur Şah Muhammedi'nin şiirleri esasında Kaşkay Türkçesinin dil bilgisi özelliklerinin incelenmesidir. 1945 yılında Firuzabad şehrinde dünyaya gelen Mansur Şah Muhammedi, Kaşkay'ın Amele Mehterhana boyuna mensup bir şairdir ve çağdaş Kaşkay Dil ve Edebiyatının önemli temsilcilerindendir. Onun Klasik Türk şiiri kalıplarını ve hece veznini kullandığı şiirlerinde Kaşkay Dil ve Edebiyetinin gelişim ve değişimini görmek mümkündür. Ayrıca, onun eserleri 20. yüzyıldaki Kaşkay hayat tarzı, dünya görüşü ve sanat anlayışı hakkında fikir vermesi bakımından son derece önemlidir.'Kaşkay Türklerinden Mansur Şah Muhammedi'nin Şiirleri ' adlı tezimiz: Giriş, İnceleme, Metin ve Sözlük olmak üzere dört bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde: Kaşkay Türklerinin ve tarihi, kökenleri, coğrafyası, nüfusları ve bugünkü durumları, Kaşkay Dili ve Edebiyatı, Mansur Şah Muhammedi'nin hayatı ve eserleri hakkında bilgiler verilmiştir. İnceleme bölümünde Mansur Şah Muhammedi'nin şiirleri imla, ses ve şekil bilgisi yönünden incelenmiştir. Metin bölümünde Mansur Şah Muhammedi'nin şiirlerinin transkripsiyonlu metni yer almaktadır. Sözlük bölümünde eserde yer alan Arapça, Farsça kelimeler ile ses değişmeleri sebebiyle anlaşılamaycak duruma gelmiş Türkçe kelimeler, anlamlarıyla birlikte gösterilmiştir.
Bedayi'ü'l-Lugat'ta geçen Çağatay Türkçesi kelimeler ve örnek beyitlerin incelenmesi

Çağatay Türkçesi 14. yüzyılın sonlarından başlayarak 15. yüzyıl Timurlular döneminde yükselip 20. yüzyılın başlarına kadar devam eden Orta Asya Türk yazı ve konuşma dillerinden biridir. Çağatay edebiyatının en önemli şair ve yazarı Ali Şir Nevayi'dir. Nevayi'nin ölümünden sonra onun eserlerinden yararlanmak amacıyla Çağatay Türkçesi'nin yaygın olarak konuşulduğu coğrafyalarda pek çok Çağatay Türkçesi sözlük kaleme alınmıştır. Bu sözlüklerden biri de Bedayi'ü'l-Lugat'tır. Bedayi'ü'l-Lugat adlı Çağatay Türkçesi-Farsça sözlük, Timurlular hükümdarı Sultan Hüseyin Baykara (1438-1506) zamanında ve onun buyruğu ile Ali Şir Nevayi'nin eserlerini daha iyi anlamak ve anlatmak amacıyla Tali'-i İmani Herevi tarafından Çağatay Türkçesi'yle yazılmıştır. Bu tez, Bedayi'ü'l-Lugat'ın Tahran-Sipehsalar kütüphanesi'ndeki nüshası üzerinden hazırlanmıştır. Tezde, eserde yer alan Çağatay Türkçesi sözcükler ve örnek beyitler ilmi transkripsiyon alfabesi ile günümüz Türkiye Türkçesi alfabesine aktarılmış, ayrıca Çağatay Türkçesi, Çağatay Terimleri, Çağatay Türkçesi'nin dönemleri, Çağatay Türkçesi'nde sözlük geleneği, Çağatay Türkçesi sözlükleri ve eserin diğer nüshaları ve bu nüshanın özellikleri hakkında bilgi verilmiştir.
Ardahan'da oyun ve oyuncak

Oyun sadece insana özgü bir kavram olmadığı gibi insan için kültürden daha eskidir. Gerek Türk, gerek İslam dünyasından resimler ve minyatürler ile bazı oyunların eskiliği saptanmaktadır. Oyun, çocukların kendilerini ve çevrelerini tanıyabilmek, daha çok fiziksel hareketler üzerine kurulu gibi gözüken ancak içinde çokça zihinsel aktivite barındıran eğlendirmeye ve iyi vakit geçirmeye yarayan, belirli kuralları olan, hareket çeşitleri bütünüdür. Oyun, kültürün izlerini yoğun bir şekilde üzerinde taşır ve topluluğu şekillendirmede önemli bir işleve sahiptir. Oyuncaklar ise, yapıldıkları dönemin toplumsal ve kültürel özelliklerini yansıtan, oluşturuldukları dönemin yaşam biçimlerinin önemli birer kayıtlarıdır. Oyuncaklar, çocuğun yaratıcılığını, el becerisini geliştirmenin yanı sıra kendi kendine karar verebilme ve belirli alanlarda beceriler kazanmalarına imkan sağlamaktadır. Ayrıca, anne, baba, de de gibi büyüklerden öğrenilerek yapılan oyuncaklar, geleneksel bilgi birikimi ve kültürün kuşaklar arasında aktarılmasını sağlar. Bu çalışmada, Ardahan'da oynan oyunlar ve kullanılan oyuncaklar ve bu oyunların bireyleri hayata hazırlamadaki rolü Ardahan çocuk oyunları çerçevesinde incelenmiştir. İncelememizde, Ardahan'da katılımcı gözlem ve görüşme yöntemleriyle derlediğimiz oyunların ve oyuncakların, işlevleri ve gelecek nesillere aktarım yolları tartışılmıştır. Bu anlamda oyunların ve oyuncakların ne derece etkili ve işlevsel olduğunu ifade edebilmek için, öncelikle Ardahan'ın tarihi ve coğrafyası hakkında kısaca bilgi verilmiş daha sonra oyun ve oyuncak kavramı üzerinde durulmuştur. Çalışmanın devamında Ardahan yöresinden derlenen oyunlar ve oyuncaklar, alandaki elde edilen veriler, kaynak kişilerin anlatımına göre sunulmuş ve bu oyunların Ardahan yöresindeki çocuklar üzerinde ne gibi işlevlerinin olduğu ele alınmıştır. Ardahan'ın dışarıya göç veren yapısı nedeniyle çalışmaya örneklem olarak içerisinde okul olan büyük köyler seçilmiştir. Bu köylerden farklı yaş grupları ve cinsiyetten 79 kaynak kişiden 121 farklı oyun ve 27 oyuncak derlenmiştir. Derlenen oyunların işlevleri incelendiğinde, çocuğa tüm yaşamını şekillendirecek bir takım beceriler kazandırdığı belirlenmiştir. Oyunların çocuğa; yaşam, iletişim, dil, liderlik, problem çözme ve özyönetim becerileri kazandırdığı tespit edilmiştir ve bu becerilerin hangi oyunda ne ölçüde kazanıldığı oyunlar ile birlikte verilmiştir.
Mehmed Şevkİ Dİvanı

Şevki Divanı, Konya Koyunoğlu Şehir ve Müze Kitaplığı'nda 12678 arşiv numarasıyla kayıtlı, Hz. Muhammed ve ehl-i beytini övmek için kaleme alınmış bir divandır. Klasik Türk edebiyatında tek konuda yazılmış divanlara örnek teşkil eden Şevki Divanı ile bu kapsamda değerlendirilebilecek yeni bir eserin ortaya konulabilmesi amaçlanmıştır. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Şevki'nin hayatı, sanatı ve divanı; eserin nüsha tavsifi ve muhtevası; Şevki Divanı'nın na't edebiyatındaki yeri ele alınmıştır. İkinci bölümde eser aruz özellikleri, nazım şekilleri, dil ve imla özellikleri çerçevesinde şekil açısından; Hz. Muhammed'in akrabaları, dört halife ve on iki imam ana başlıkları ve Hz. Muhammed, Hz. Ebubekir, Hz. Ömer, Hz. Osman, Hz. Ali, Hz. Hasan, Hz. Hüseyin, Hz. Hamza, Hz. Abbas, Hz. Fatıma, Hz. Hatice, Hz. Zeynelabidin, Hz. Muhammed Bakır, Hz. Cafer-i Sadık, Hz. Musa Kazım, Hz. Ali Rıza, Hz. Muhammed Ta ki, Hz. Ali Naki, Hz. Hasan Askeri ve Hz. Muhammed Mehdi şahıs alt başlıkları ile muhteva açısından ve son olarak da divanın hakim olduğu övgü üslubu sebebiyle tensikü's-sıfat üslubu yönünden incelenmiştir. Son bölümde ise Şevki Divanı'nın transkripsiyonlu metni ve dil içi çevirisine yer verilmiştir. Yapılan incelemeler sonucu elde edilen veriler değerlendirilip sonuçlar araştırmacıların dikkatine sunulmuştur.