turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sınıf öğretmeni adaylarının matematiksel inançları ve matematik öğretme kaygıları üzerine bir araştırma

Bu araştırmanın amacı, sınıf öğretmeni adaylarının matematik öğretimine ilişkin kaygı düzeyleri ile matematik öğretimi ve öğrenimine ilişkin inanışları ve matematiksel problem çözmeye ilişkin inançları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bununla birlikte öğretmen adaylarının matematik öğretimine ilişkin kaygı düzeylerinin, matematik öğretimi ve öğrenimine ilişkin inanışlarının, matematiksel problem çözmeye ilişkin inançlarının cinsiyet ve sınıf düzeyi değişkenlerine göre anlamlı farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir. Verilerinin toplanmasında genel tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmaya Afyon Kocatepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği programında 3. ve 4. sınıfta öğrenim gören 250 öğretmen adayı katılmıştır. Sınıf öğretmeni adaylarının matematik öğretimine yönelik kaygı düzeylerini belirlemek için Peker (2006) tarafından geliştirilen Matematik Öğretmeye Yönelik Kaygı Ölçeği, matematik öğretimi ve öğrenimine ilişkin inanış düzeylerini belirlemek için Kayan, Haser ve Işıksal Bostan (2013) tarafından geliştirilen Matematik Öğretimi ve Öğrenimine İlişkin İnanışlar Ölçeği ve matematiksel problem çözmeye ilişkin inanç düzeylerini belirlemek için Kloosterman ve Stage (1992) tarafından geliştirilen ve Hacıömeroğlu (2011) tarafından Türkçeye uyarlanan Matematiksel Problem Çözmeye İlişkin İnanç Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde; üç ölçekten elde edilen verilerin cinsiyet ve sınıf düzeyi değişkenine göre farklılığının belirlenmesi amacıyla bağımsız örneklemler için t-testi uygulanmıştır. Sınıf öğretmeni adaylarının matematik öğretmeye ilişkin kaygı düzeyleri ile matematik öğretimi ve öğrenimine ilişkin inanışları ve matematiksel problem çözmeye ilişkin inançlar arasındaki ilişkiyi belirlemek için korelasyon analizi yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; sınıf öğretmeni adaylarının matematik öğretimine ilişkin kaygılarında cinsiyet değişkenine göre anlamlı bir farklılığın bulunduğu ve kız öğretmen adaylarının kaygı düzeylerinin erkek öğretmen adaylarına göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Sınıf öğretmeni adaylarının matematik öğretimi ve öğrenimine ilişkin inanışlarında ve matematiksel problem çözmeye ilişkin inançlarında cinsiyet değişkenine göre anlamlı farklılık olmadığı, üç ölçekten elde edilen verilerin de sınıf düzeyi değişkenine göre anlamlı bir farklılık göstermediği belirlenmiştir. Ayrıca korelasyon analizlerinin sonuçları incelendiğinde; sınıf öğretmeni adaylarının matematik öğretimine ilişkin kaygı düzeyleri ile matematik öğretimine ve öğrenimine ilişkin inanışları arasında negatif yönde, orta düzeyde ve anlamlı bir ilişki olduğu, öğretmen adaylarının matematik öğretimine ilişkin kaygı düzeyleri ile matematiksel problem çözmeye ilişkin inançları arasında negatif yönde, orta düzeyde ve anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir.
Argümantasyon tabanlı bilim öğrenme yaklaşımının öğrencilerin fen başarıları özdüzenleme derse katılımı ve argüman oluşturma becerileri üzerine etkisi

Amaç: Çalışmada, Argümantasyon Tabanlı Bilim Öğrenme yaklaşımının 6. Sınıf fen bilimleri dersinin biyoloji, kimya, fizik olmak üzere üç farklı ünitenin öğretiminde kullanılmasının öğrencilerin; fen başarısı, özdüzenleme, derse katılım ve argüman becerileri üzerindeki etkisinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışma üç farklı sınıftan 55 altıncı sınıf öğrencisi ile yürütülmüştür. Sınıflar iki uygulama bir kontrol grubu olarak rastgele atanmıştır. Uygulama gruplarında broşür yapımı ve rapor yazımı ile desteklenen ATBÖ yaklaşımı kullanılırken, kontrol grubunda mevcut öğretim programı kullanılmıştır. Fen başarı testi, özdüzenleme anketi ve katılım ölçeği ön test ve son test olarak uygulanmıştır. Uygulamadan sonra öğrencilerin argüman becerilerini tespit etmek için yazılı broşür ve raporlar değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmadan elde edilen son test bulgularına göre; biyoloji ünitesinde ATBÖ'yü broşürle destekleyen uygulama grubunun kontrol grubuna göre daha başarılı olduğu, ATBÖ'yü raporla destekleyen grup ile kontrol grubu arasında bir farklılık olmadığı; kimya ünitesinde gruplar arasında bir farklılık olmadığı, fizik ünitesinde ise uygulama gruplarının kontrol grubuna göre daha başarılı olduğu görülmüştür. Öz düzenleme ve katılım puanlarında uygulama ile kontrol grupları arasında uygulama grupları lehine anlamlı farklılık olduğu tespit edilmiştir. Argüman becerilerinin her iki uygulama grubunda da zamanla artış gösterdiği, yine her iki uygulama grubunun da argüman oluşturma becerisi ile akademik başarı arasında ilişki olmadığı görülmüştür. Sonuç: Sonuçlar, ATBÖ yaklaşımını broşürle desteklemenin 6. Sınıf öğrencilerinin biyoloji ünitesindeki akademik başarılarını, ATBÖ yaklaşımını hem broşür ile hem rapor ile desteklemenin fizik ünitesindeki akademik başarılarını artırdığı görülmüştür. Ayrıca ATBÖ'nün özdüzenleme, derse katılım ve argüman becerilerini de desteklediği görülmektedir.
9 - 10. sınıflarda yabancı dil öğretiminde eğitici dramanın yeri ve önemi

Bu araştırmanın amacı etkili öğretim metotlarından biri olarak kabul edilen eğitici dramanın ortaöğretim 9. ve 10. sınıf öğrencilerine yönelik yabancı dil derslerinde görülen etkilerini ve uygulama tekniklerini incelemektir. Çalışmada eğitici dramanın bir öğretim metodu olarak sınıflarda yer almasının sağlayabileceği olumlu katkılar ve uygulamada karşılaşılabilecek sorunlarla başa çıkma yöntemleri ortaya konmuştur. Çalışmada ayrıca Almanca derslerini daha etkin hale getirebilecek çeşitli drama etkinlikleri ve oyunlar sunulmuştur. Araştırma yöntemi tarama ve anket uygulamalı veri inceleme modeline dayanmaktadır. Maksimum çeşitlilik örneklemi için İstanbul ilindeki Almanca birinci ve ikinci yabancı dil eğitimi veren devlet ve özel liselerde 2013- 2014 eğitim yılında Almanca öğretmenleri seçilmiştir. Uygulanan anketin nicel veri analizi SPSS ve nitel analizi ise tarama modeli ile yapılmıştır. Araştırmada verilerden elde edilen bulgular şunlardır:Eğitici drama hedef dilin konuşulduğu yabancı ülkenin kültürünü ve günlük hayatı sınıfın içine taşımanın bir yoludur. Vücut dili kullanımı ile etkili iletişim, anlatım becerileri ve konular yaşanarak, yaparak, öğrenilenler uygulanarak pekişir. Öğretmen merkezli ve ezbere dayalı geleneksel öğretim metotlarından farklı olarak eğitici drama öğrenci merkezli bir öğrenme yöntemidir. Eğitici dramada grup çalışmaları ile katılımcılar oyun ortamında işbirlikli öğrenme yöntemi ile birbirlerinden öğrenirler. Sonuç olarak, yapılan araştırmalar ve anket çalışması ile eğitici dramanın 14-16 yaş öğrencilere yabancı dil öğretimde etkin bir yöntem olduğu görülmüştür. Bu yöntemin yabancı dil derslerinde daha sık yer alması için öğretmen eğitimi programlarında eğitici dramanın önemi ve uygulama teknikleri konusunda çalışmalara yer verilmesi önemlidir. Ayrıca öğretmenlerimizin eğitici drama sınıf içi uygulamaları konusunda fikir alışverişi yapabilmeleri, belli yaş grubu için etkin olan çalışma örnekleri üzerinde tartışabilmeleri için bu konuda daha fazla eğitim semineri ve çalıştayların düzenlenmesi önerilmektedir..
Matematikte tutorial tarzı öğretim ile klasik öğretimin karşılaştırılması

Bu çalışmanın temel amacı, mezun sınıf düzeyinde öğrencilerin Lineer Cebir konusundaki problemleri çözmedeki başarılarının klasik öğretime karşın tutorial tarzı öğretim yöntemi ile desteklenmesi durumunda nasıl etkileneceğini araştırmaktır. Bu çalışma 1997 - 1998 öğretim yılının 2. döneminde Özel Çağ Dersanesi'nde mezun sınıfta öğrenim gören 60 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Bu çalışmada kontrol gruplu ön-test son-test araştırma deseni kullanılmıştır. Hem deney hem de kontrol grubu 30'ar öğrenciden oluşturulmuştur. Söz konusu dersanedeki her iki gruba da Lineer Cebir konuşunun işlenmesinden sonra, deney grubuna öğretmen nezaretinde 30 soru çözdürülürken kontrol grubuna aynı 30 soru öğretmenleri aracılığıyla tahtada çözülmüştür. Deneyde kullanılan öntest ve son testteki sorular zorluk indislerine göre üç gruba ayrılmıştır. Birinci grup zorluk indeksi 0 .20-0.40, İkinci grup zorluk indeksi 0.40 -0.60, Üçüncü grup zorluk indeksi 0.60 -0.80 arasındaki sorulardan oluşturulmuş ve değerlendirme hem tüm sorular hem de her soru grubu için ayrı ayrı yapılmıştır. Oluşturulan problemlere yanıt aramak için veriler t testi ile yoklanmıştır. Yapılan değerlendirme sonucunda tutorial tarzı öğretim alan öğrencilerin Lineer Cebir ile ilgili testleri çözümdeki erişi puanlan ile klasik öğretim alan öğrencilerin Lineer Cebir ile ilgili testleri çözümdeki erişi puanları arasındaki farkın manidar olmadığı gözlenmiştir. Bunun yanı sıra soru gruplarına göre yapılan değerlendirmede kolay ve orta soru grubunda yine manidar bir fark bulunamazken, zor soru grubunda a = 0,05 düzeyinde manidar bir farkın tutorial tarzı öğretim gören öğrencilerin lehine olduğu gözlenmiştir.
Otizm spektrum bozukluğu olan bireylere cinsel istismardan korunma becerilerinin öğretiminde sosyal öykü yönteminin etkililiği

Bu çalışmada, otizmli bireylere cinsel istismardan korunma becerilerinin öğretiminde sosyal öykü yönteminin etkililiği araştırılmış ve izleme ve genellenmesi açısından değerlendirilmiştir. Araştırma, katılımcılar arası yoklama denemeli çoklu yoklama araştırma modeline göre planlanmış olup başlama düzeyi, öğretim, aralıklı yoklama, genelleme ve genellemenin izlemenmesi oturumlarından oluşmuştur. Çoklu örneklere göre genelleme stratejisinin kullanıldığı çalışmada, otizmli bireylerin farklı ortamlarda, farklı kişilere ve farklı cinsel istismar türlerine karşı da kendilerini korumalarında sosyal öykülerin etkisi sınanmıştır. Genellemenin izlenmesi oturumları öğretim sona erdikten 3 ve 5 hafta sonra düzenlenmiştir. Çalışmanın sosyal geçerliği araştırmaya katılan deneklerin annelerinden öznel değerlendirme yaklaşımıyla elde edilen verilere göre incelenmiştir. Araştırmaya İstanbul ve Eskişehir illerinden 10 ve 17 yaş aralığında otizm tanısı olan ikisi kız biri erkek üç denek katılmıştır. Öğretimi yapılacak cinsel istismar türleri aileler ile birlikte belirlenmiş olup ilk olarak uygunsuz dokunma taciz türünün öğretimi gerçekleştirilmiştir. Ölçüt karşılandıktan sonra istismardan korunma becerilerinin öğretimi yapılmayan uygunsuz öpüşme ve teşhir taciz türleri ile öğretimi yapılan taciz türü için farklı ortamlara ve kişilere genellenip genellenmediği değerlendirilmiştir. Öğretim oturumları deneklerin evlerinde ve okullarında yürütülmüş olup, genelleme oturumları için çeşitli sosyal ortamlar kullanılmıştır. Araştırma bulguları araştırmaya katılan üç katılımcının da sosyal öykü uygulamasıyla tacizden korunma becerilerini öğrendiğini ve farklı ortam, kişi ve taciz türlerine genelleme yapabildiklerini göstermiştir. Ayrıca katılımcıların öğretim sona erdikten 3 ve 5 hafta sonra düzenlenen genellemenin izlemesi oturumlarında, öğrenilen berilerin kalıcılığını sağlandıkları görülmüştür.
Türkiye'de 2010-2017 yılları arasında fen bilgisi öğretmenliği bilim dalında yapılmış olan lisansüstü tezlerin analizi

Bu çalışmanın amacı Fen Bilgisi öğretmenliği bilim dalında çalışılmış olan güncel tezlerin içerikleri hakkında bilgi vermesi ve gelecekteki çalışmalara ışık tutmaktır. Bu amaçla Türkiye'de Fen Bilgisi öğretmenliği bilim dalında 2010- 2017 yılları arasında yapılmış ve Yükseköğretim Kurulu ulusal tez merkezinde erişime açılmış olan 334 lisansüstü teze ulaşılmıştır. Bu tezler yapıldıkları yıl, üniversite, tez türü, çalışma yapılan enstitü, çalışma yapılan anabilim dalı, tezi yapan kişinin cinsiyeti, danışman unvanı, örneklem büyüklüğü, örneklem seçim yöntemi, çalışma yöntemi, araştırmanın deseni, veri toplama araçları, güvenirlik çalışmaları ve uygulanan testler, geçerlilik çalışmaları ve uygulanan testler, veri analiz teknikleri ve uygulanan testler, öneriler, ekler, yerli ve yabancı kaynak sayısı, tezin konusu, çalışma grubu, tezin amacı ve tezin dili açısından incelenmiştir. Araştırma tarama modelinde desenlenmiş olup veriler doküman analizi yoluyla toplanmıştır. Araştırmada, lisansüstü tezlerin analizinden elde edilen sonuçlar; En fazla çalışma yapan üniversitenin Gazi Üniversitesi, En fazla çalışma yapılan yılın 2010 yılı, En fazla çalışma yapan enstitünün eğitim bilimleri enstitüsü, Hedef kitle olarak en fazla ilköğretim öğrencilerinin tercih edildiği, Nicel araştırma yöntemlerinden en çok deneysel desenin tercih edildiğini, En fazla tezin biyoloji dersi kapsamında yapıldığı belirlenirken, bu ders kapsamında en fazla çevre konusunun çalışıldığını, Tezlerin tamamına yakınında (%98,8) öneriler bölümünün olduğunu, En fazla tercih edilen veri analiz tekniğin ise t-testi olduğunu göstermiştir.
Elementary school teachers' motives to pursue a career in teaching

Bu çalışmanın amacı ilköğretim okulu öğretmenlerinin öğretmenlik mesleğine girmelerindeki güdüleri belirlemektir. Öğretmenlerin bu mesleğe girmelerindeki güdüler cinsiyetleri, deneyimleri, mezun oldukları bölümleri, mezun oldukları lise türleri, alanları ve birinci derece yakınlarında öğretmen olup olmaması açılarından ele alınmıştır. Çalışmanın örneklemini, Ankara'nın altı merkez ilçesinde 38 ilköğretim okulundan çalışan 905 ilköğretim okulu öğretmeni oluşturmuştur. Araştırmacı tarafından hazırlanan ve 43 maddeden oluşan beş dereceli anket, veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Betimsel istatistik analizler, SPSS Paket Programı kullanılarak yapılmıştır. Açık-uçlu bölümlere verilen cevaplar nitel çözümleme yöntemiyle analiz edilmiştir. Çalışma bulgularına göre, ilköğretim okulu öğretmenlerinin öğretmenlik mesleğine girmelerindeki güdüler çoğunlukla içsel güdüler ve özveri kaynaklı güdülerdir. Çocuk sevgisi, çocukların akademik, sosyal ve kişisel gelişimlerine katkıda bulunma arzusu, ve çocuklara örnek olma isteği öğretmenlerin çoğunlukla katıldıkları güdüler arasındadır. Diğer taraftan, ilköğretim okulu öğretmenleri çoğunlukla dışsal ve diğer kategorisindeki güdülere katılmamaktadırlar. Dışsal güdülerden, öğretmenlik mesleğinin maddi getirileri ile ilgili olan güdüler en düşük ortalamaya sahiptir. Başka ne iş yapacağını bilmemek ya da başka seçeneklerinin olmaması da öğretmenlerin çoğunlukla katılmadığı diğer kategorisindeki güdülerdir. Diğer bir deyişle, öğretmenler öğretmenlik mesleğine zorunluluk ya da seçeneksizlikten girmemişlerdir. Sonuç olarak, çalışmanın bulguları öğretmenlerin mesleğe girmelerindeki güdüler konusundaki alanyazındaki eksiliğin giderilmesine katkıda bulunabilir.
Beyin temelli öğretimin 9. sınıf tarih konularının öğretiminde kullanılmasının öğrenci başarısına etkisi

Bu araştırma, ortaöğretim 9. sınıf tarih dersi öğretiminde Beyin temelli öğrenme/öğretim modelinin etkisini belirlemeyi amaçlamaktadır. Araştırma Sinop ili Ayancık ilçesi, Ayancık Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesinde 2015- 2016 eğitim öğretim yılında 9. sınıflardan seçilmiş bir deney grubu ile bir kontrol grubu üzerinde toplam 41 öğrenciyle yapılmıştır. Araştırmanın uygulamasında, 9. sınıf tarih konuları deney grubundaki öğrencilerle Beyin temelli öğrenmeye dayalı öğretim etkinlikleriyle; kontrol grubundaki öğrencilerle ise geleneksel öğretim yöntemleriyle işlenmiştir. Araştırmanın başında, her iki gruba da 'Tarih dersine yönelik tutum ölçeği' uygulanmıştır. Araştırma sürecinde deney grubuna, her hafta farklı bir duyu organını harekete geçirmeye yönelik etkinlikler yaptırılmış ve ders sonunda bunların değerlendirilmesi için anket formu uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen tüm veriler, nicel araştırma yöntemleriyle analiz edilmiştir. Elde edilen nicel veriler; bağımlı t-testi, bağımsız t-testi ve Ancova testi kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan uygulamalar sonrasında 9. sınıf tarih dersi konularının öğretiminde, Beyin temelli öğrenmeye dayalı öğretim etkinliklerinin yapıldığı deney grubuyla öğretmen merkezli öğretim etkinliklerinin yapıldığı kontrol grubu arasında başarı bakımından anlamlı bir fark olduğu belirlenmiştir. Yine uygulama sonrasında Beyin temelli öğrenme modeline göre yapılan etkinliklerin odaklanmayı artırdığı, kaygı düzeyini düşürdüğü, derslerin daha eğlenceli ve daha verimli geçtiği Beyin temelli öğrenme anket verileriyle ortaya koyulmuştur. Ayrıca deney grubu öğrencilerinin yapılan etkinliklerle konuları daha sonra kolayca hatırladıkları belirlenmiştir. Ulaşılan sonuçlar doğrultusunda 9. sınıf tarih dersi konularının öğretilmesinde Beyin temelli öğrenmeye dayalı öğretim uygulamalarından yararlanılabileceği önerilmiştir.
Araştırmaya dayalı öğretim uygulamalarının ölçme ve değerlendirme dersindeki etkisinin incelenmesi

Araştırmaya dayalı öğretim uygulamaları temelleri yapılandırmacılık kuramına dayanan, öğrencinin aktif ve kendi öğrenmesinden sorumlu olduğu, araştırarak, sorular sorarak, test ederek, konu alanında çalışmalar yaparak, deneyimler kazanarak, kendi öğrenmesini yapılandırdığı, grup çalışmalarının yapıldığı, içerisinde öğrenci merkezli çeşitli metotların kullanıldığı bir süreç olarak görülebilir. Bu araştırmanın genel amacı araştırmaya dayalı öğretim uygulamalarının ölçme ve değerlendirme dersindeki etkisinin incelenmesidir. Araştırmada ön-test son-test kontrol ve deney gruplu yarı deneysel desen modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2013- 2014 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde Gaziantep Üniversitesi Eğitim Fakültesi İlköğretim Matematik Öğretmenliği 3. sınıfta okuyan 56 öğrenci oluşturmaktadır. Bu araştırma kapsamında öğretmen adaylarının derse yönelik tutumlarında, değerlendirme tercihlerinde, alternatif ölçme ve değerlendirme yaklaşımlarını kullanmaya yönelik öz yeterliklerinde, araştırma kaygılarında ve araştırma yeterliklerinde herhangi bir değişiklik olup olmadığına ilişkin veriler bu değişkenlere yönelik olarak uygulanan ölçeklerle toplanmıştır. Araştırma sonrasında katılımcıların sürece ilişkin görüşleri alınmış ve bu görüşler nitel araştırma yöntemleri kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonunda, bağımsız örneklemler t-testi sonuçlarına göre akademik başarı bakımından gruplar arasında fark bulunmamıştır. Ancova sonuçlarına göre ise öğrencilerin genel not ortalamaları kovaryans alındığında kontrol grubu lehine istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu bulunmuştur. Ayrıca yapılan uygulamanın deney grubu öğrencilerinin derse yönelik tutumularını olumsuz etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Yapılan uygulama öğretmen adaylarının değerlendirme tercihlerini genel olarak etkilememiştir. Yapılan çalışmada öğretmen adaylarının araştırmaya yönelik kaygıları etkilenmezken, araştırma yeterliklerinin arttığı sonucuna ulaşılmıştır.
Farklı ülkelerin ilköğretim ve ortaöğretim fen bilimleri öğretim programlarında çevre eğitiminin karşılaştırmalı incelenmesi

Bu çalışmada, Avustralya, Singapur, İrlanda, Kanada ve Türkiye'de ilköğretim ve ortaöğretim kademelerinde yer alan fen bilimleri öğretim programlarında çevre eğitiminin karşılaştırmalı olarak araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmanın amacına uygun olarak toplanan veriler içerik analizine tabi tutulmuştur. Araştırma neticesinde ilköğretim kademesinde 'Dünya Bilimleri' temasına ilişkin olarak Singapur ve İrlanda'da kazanıma yer verilmemiştir. Ortaöğretim kademesinde ise dünya bilimlerine ilişkin olarak bütün kategorilerde kazanım veren tek ülkenin Avustralya olduğu görülmüştür. İlköğretim biyoloji konularına ilişkin olarak Avustralya'da bütün kategorilerde kazanıma yer verildiği tespit edilmiştir. Ortaöğretim biyoloji konularında 'Çeşitlilik, organizasyon, canlıların yapısı' ülkeler bazında en fazla ağırlık verilen kategoriyi oluşturmuştur. İlköğretim KD'ye ilişkin olarak Avustralya ve Singapur'da kazanımlara yer verilmediği tespit edilmiştir. İrlanda, Kanada ve Türkiye 'Madde' kategorisinde ortak olarak kazanıma yer verildiği tespit edilmiştir. Ortaöğretim kademesinde bütün kategorilere ilişkin kazanımlara yer verildiği, ancak ülkelere göre farklılık olduğu görülmüştür. En az kazanım verilen kategoriyi 'Maddenin yapısı', buna karşın 'Madde' ve 'Kimyasal dönüşümler' en fazla kazanım verilen kategorileri oluşturdukları görülmüştür. FD'ye ilişkin olarak 'Enerji tipleri, kaynakları, korunumu' kategorisi bazında bütün ülkelerin ortak olarak kazanıma yer verdiği, ancak alt kategori düzeyinde dikkate alındığında Avustralya ve Türkiye en fazla ağırlıkta kazanım yer aldığı, en az kazanım ise İrlanda'da yer verildiği söylenebilir. İlköğretim ÇK'ya ilişkin olarak Kanada diğer ülkelere nazaran daha yüksek değer aldığı tespit edilmiştir. Buna karşın Avustralya'nın daha az ve düşük seviyede olduğu söylenebilir. İlköğretim ÇBS açısından farklılıkların çoğunlukta olduğu görülmüştür. İnsan-Çevre alt kategorisi en yüksek değeri almıştır. FD-ÇK-ÇBS'ye ilişkin olarak en yüksek değeri 'Enerji kaynaklarının korunması' olduğu tespit edilmiştir. KD-ÇK-ÇBS'ye ilişkin olarak en yüksek değeri 'Ozon tabakası' alt kategorisinin aldığı tespit edilmiştir. BD-ÇK kategorilerinde bir uyumun olduğu görülmüştür. BD-ÇBS'ye ilişkin olarak en yüksek değeri Avustralya'da ve 'Biyoçeşitlik' alt kategorisi aldığı görülmüştür. ARE'ye ilişkin sonuçlarda ise bütün ülkelerde ve derslerde düşük düzeyde kazanımın yer verildiği tespit edilmiştir.
Geleneksel öğretim yöntemleri ile işbirlikli öğrenme yönteminin matematik öğretimi üzerindeki etkileri

Bu araştırmanın amacı; işbirlikli öğrenme yöntemi ile geleneksel öğretim yöntemlerinin akademik başarı ve hatırda tutma üzerindeki etkilerini incelemektir. Denekler, Denizli'deki okullar içerisinden random yöntemiyle seçilmiş ve araştırma üçüncü sınıf öğrencileri üzerinde yapılmıştır. Gruplar deneysel durumu kontrol etmek amacıyla random yöntemiyle deney ve kontrol grubu olmak üzere ikiye ayrılmıştır. Araştırmada ölçme aracı olarak 20 çoktan seçmeli sorudan meydana gelen test kullanılmıştır. Bu test deneklere ön test ve son test olarak uygulanmış ve aynı test uygulamanın bitiminden dört hafta sonra hatırda tutma testi olarak uygulanmıştır. Sonuç olarak, işbirlikli öğrenme yönteminin uygulandığı deney grubundaki denekler basan ve hatırda tutma testinde, geleneksel öğretim yöntemlerinin uygulandığı kontrol grubundaki deneklerden daha başarılı olmuştur.
Montessori yönteminin anaokulu çocukların akran ilişkilerine ve akran tepkilerine etkisinin incelenmesi

Bu araştırmada, 'Montessori yöntemiyle eğitim alan okul öncesi çocuklarla MEB Okul Öncesi Eğitim Programı'yla eğitim alan çocukların akran ilişkileri ve akran tepki tercihleri farklılaşmakta mıdır? sorusuna cevap aranmıştır. Bu amaçla, Konya iline bağlı Montessori yöntemiyle eğitim veren bir bağımsız anaokulundan 30, MEB Okul Öncesi Eğitim Programı'yla eğitim veren bir bağımsız anaokulundan 31 okul öncesi dönemdeki çocukla araştırma yürütülmüştür. Araştırma, deneysel araştırma türlerinden yarı deneme modeli içerisinde yer alan eşitlenmemiş kontrol gruplu çalışmadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak 'Selçuk Akran İlişkilerini Değerlendirme Ölçeği' ve 'Akran Tepki Testi' kullanılmıştır. Araştırmada toplanan veriler SPSS 17.0 programıyla analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, Selçuk Akran İlişkilerini Değerlendirme Ölçeği problem çözme alt boyutunun son test karşılaştırmasında deney grubu çocukların kontrol grubu çocuklara göre problem çözme becerilerinin daha düşük olduğu görülmüştür. Deney grubu çocukların öntest son test karşılaştırmasında ise problem çözme becerilerinin son testte düştüğü görülmüştür. Kontrol grubu çocukların çekingenlik düzeylerinin son testte arttığı, problem çözme boyutunda öntest puanlarının son testte anlamlı düzeyde arttığı görülmüştür. Akran Tepki Testi son test bulgularına göre ikinci olay karşısında kontrol grubu çocukların daha çok prososyal, deney grubundaki çocukların ise daha çok kaçınmacı tepki tercih ettiği görülmüştür. Üçüncü olay karşısında ise öntestte beklenen üzgün duygusal tepki tercih eden çocukların son testte kızgın ve nötr tepki tercih ettikleri görülmüştür.