turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İlköğretim 6. sınıfta kesirlerin ondalık gösterimi ünitesinin öğretilmesinde işbirlikli öğrenme yönteminin geleneksel yönteme göre öğrenci başarısına etkisi

İlköğretim 6. Sınıfla Kesirlerin Ondalık Gösterimi Ünitesinin Öğretilmesinde İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Geleneksel Yönteme Göre Öğrenci Başarısına Etkisi Seçil Güner ARAZ Bu araştırmanın temel amacı, İlköğretim 6. sınıf matematik dersinin ondalık kesirler konusunda uygulanan işbirlikli öğrenme yöntemi ile geleneksel öğretim yönteminin öğrenci başarısı üzerinde etkililik durumunu karşılaştırmaktır. Araştırma 2003- 2004 eğitim - öğretim yılının ikinci döneminde İzmir ili Bornova İlçesi sınırları içerisinde yer alan Özel Ege İlköğretim okulunda okuyan altıncı sınıf öğrencileri üzerinde gerçekleştirilmiştir. Uygulama yapılan ilköğretim okulunun altıncı sınıfından iki derslikte okuyan 96 öğrenci deney ve kontrol gruplarım oluşturmuştur. Ölçme aracı olarak 'Matematik Başarı Testi ' her iki gruba da ön test, son test ve kalıcılık testi olarak verilmiştir. Araştırma beş hafta sürmüştür. Araştırmanın bulguları; işbirliğine dayalı öğrenme tekniğinin geleneksel öğrenme yöntemine göre daha etkili olduğunu ortaya koymuştur.
Okul yöneticileri ve öğretmenlere göre sosyal sermayenin okullarda kullanılma düzeyi

Bu araştırmanın amacı, sosyal sermayenin ilkokullarda kullanılma düzeyini okul yöneticilerinin ve sınıf öğretmenlerinin görüşleri doğrultusunda incelemektir. Ayrıca sosyal sermaye ile cinsiyet, eğitim düzeyi, statü ve mesleki kıdem değişkenleri arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Bu araştırma ilişkisel tarama modelinde yapılmıştır. Araştırmanın evrenini 2013- 2014 eğitim öğretim yılında Ankara ilinde bulunan Yenimahalle, Akyurt, Haymana ve Kızılcahamam ilçelerindeki ilkokullarda görev yapan 1413 sınıf öğretmeni ve 212 okul yöneticisi oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini Ankara ili sınırları içerisindeki Yenimahalle, Akyurt, Haymana ve Kızılcahamam ilçelerinde bulunan tabakalı örnekleme yöntemi ile seçilmiş 297 sınıf öğretmeni ve 74 okul yönetici oluşturmaktadır. Araştırmada 'Sosyal Sermayenin Unsurlarına Yönelik İfadeler' ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; Okul yöneticilerinin görüşlerine göre sosyal sermayenin ilkokullarda kullanılma düzeyinin yüksek seviyede olduğu, sınıf öğretmenlerinin görüşlerine göre sosyal sermayenin ilkokullarda kullanılma düzeyinin ise orta seviyede olduğu ortaya çıkmıştır. İlkokullarda sosyal sermayenin unsurlar bazında 'Cinsiyet' değişkenine göre okul yöneticilerinin görüşleri arasında anlamlı bir farklılığın olduğu ve erkek yöneticilerin sosyal sermayenin ilkokullarda daha yeterli düzeyde olduğunu düşündükleri sonucuna ulaşılmıştır. Sınıf öğretmenlerinin görüşlerine göre ise sosyal ağlar unsuru hariç anlamlı bir farklılığın olmadığı görülmektedir. İlkokullarda sosyal sermayenin unsurlar bazında 'Eğitim Düzeyi' değişkenine göre hem okul yöneticileri hem de sınıf öğretmenlerinin görüşleri arasında anlamlı bir farklılığın olmadığı görülmektedir. İlkokullarda sosyal sermayenin unsurlar bazında 'Statü' değişkenine göre okul yöneticilerinin görüşleri arasında sosyal ağlar unsuru hariç anlamlı bir farklılığın olduğu ve okul müdürlerinin müdür yardımcılarına göre güven, norm ve değerler, ilgi, etkileşim ve katılım ile bağlılık ve aidiyet unsurlarının kullanılma düzeyinin daha yüksek seviyede olduğunu düşündükleri görülmektedir. İlkokullarda sosyal sermayenin unsurlar bazında 'Mesleki Kıdem' değişkenine göre okul yöneticilerinin görüşleri arasında anlamlı bir farklılığın olmadığı görülmektedir. Mesleki kıdem değişkeni bakımından, sınıf öğretmenlerinin görüşleri arasında da ilgi, etkileşim ve katılım ile bağlılık ve aidiyet unsuruna göre anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Ancak mesleki kıdem değişkeni bakımından, sınıf öğretmenlerinin görüşleri arasında güven unsuru, norm ve değerler unsuru ve sosyal ağlar unsuruna göre anlamlı bir farklılık olduğu saptanmıştır.
İlköğretim müffettişlerinin rehberlik görevlerini gerçekleştirme düzeyinin incelenmesi

n. ÖZ İLKÖĞRETİM MÜFETTİŞLERİNİN REHBERLİK GÖREVLERİNİ GERÇEKLEŞTİRME DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ ÇALIŞKAN, Serdar Yüksek Lisans Tezi, Eğitim Bilimleri Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Semih SUM M AK Haziran, 2003, 95 sayfa Bu araştırma, Adıyaman Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı ilköğretim okullarında çalışmakta olan okul yöneticileri ve sınıf öğretmenlerine rehberlik hizmeti veren ilköğretim müfettişlerinin rehberlik görevlerini gerçekleştirme düzeyini okul yöneticileri ve öğretmenlerin algılarına dayalı olarak belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini; Adıyaman merkez ilçeye bağlı 35 İlköğretim okulundaki 94 okul yöneticisi ve 637 öğretmen oluşturmuştur. Okul yöneticilerinde evrene ulaşılmaya çalışılmış, öğretmenlerde ise örneklem alınmıştır. Veriler araştırmacı tarafından geliştirilen 'İlköğretim Müfettişlerinin Rehberlik Görevlerini Gerçekleştirme Düzeyi' ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. Geliştirilen ölçek üzerinde yapılan 'Faktör Analizi' sonucunda 'eğitim- öğretime ilişkin rehberlik süreçleri' ve 'genel rehberlik süreçleri' olmak üzere iki alt ölçek oluşmuştur. İlköğretim okulu çalışanları, eğitim-öğretime ilişkin rehberlik süreçlerinin daha üst düzeyde gerçekleştirildiğini düşünürken, genel rehberlik süreçlerinin daha alt düzeyde verildiği kanaatini taşıdıkları gözlenmiştir. Araştırma bulgularına dayalı olarak ilköğretim okulu çalışanlarının ilköğretim müfettişlerini rehberlik hizmeti sunmada yetersiz buldukları sonucuna ulaşılmıştır. İlköğretim okulu çalışanlarının; yaşlan, tamamladıkları eğitim düzeyleri ve okuldaki görevleri ilköğretim müfettişleri tarafından verilen rehberlik hizmetlerinin yeterliğinin algılanmasında anlamlı fark yaratan etken olduğu, meslek kıdemlerinin ise verilen hizmetlerin algılanmasında anlamlı fark yaratan etken olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenlerinin derslerinde kullandıkları ölçme ve değerlendirme teknikleri ile programın önerdiği tekniklerin karşılaştırılması: Kahramanmaraş örneği

Bu çalışmada yeni hazırlanan Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersi öğretim programında yer alan ölçme ve değerlendirme teknikerinin verimliliği incelenmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde araştırmanın yöntemine yer verilmiştir. İkinci bölümde ise yapılandırmacı yaklaşımda ölçme ve değerlendirme tekniklerine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise, Kahramanmaraş'da görev yapan on beş Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi öğretmeniyle görüşmeler yapılmış, böylelikle öğretmenlerin ölçme ve değerlendirme aşamasında karşılaştıkları problemler incelenmiştir. Yaptığımız görüşmeler sonucunda yeni programın, ölçme ve değerlendirme işinde, öğretmenlere büyük kolaylıklar getirdiği tespit edilmiştir. Getirilen kolaylıkların yanı sıra bir takım sorunlarında ortaya çıktığı görülmüştür. Bu sorunların 6 başlık altında toplandığı tespit edilmiş ve bu sorunlara alternatif çözümler önerilmiştir.1-Velilerden kaynaklanan problemler2-Okul idaresinden kaynaklanan problemler3-Görev bölgesinden kaynaklanan problemler4-Ders saatinden kaynaklanan problemler5-Öğretmenlerden kaynaklanan problemler6-Öğrencilerden kaynaklanan problemlerBu araştırma yeni programın eksikliklerini görmek ve bu eksiklikleri giderme konusunda araştırmacılara rehberlik edecektir.
İlköğretim ikinci kademe öğretmen ve öğrencilerinin şiddet olgusuna ilişkin görüşlerinin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı, bir ilköğretim okulunun ikinci kademe öğretmenlerinin ve öğrencilerinin şiddete ilişkin görüşlerini almak ve bu görüşleri birbiriyle karşılaştırmaktır. Öğretmen ve öğrenci görüşlerine göre şiddetin tanımı, öğrencilerin maruz kaldıkları öğretmen ve öğrenci şiddetinin türleri, öğrencilerin okulda şiddete maruz kaldıkları yerler ve zamanı, okul şiddetinin nedenleri, sonuçları, okulda şiddeti önleme konusunda öğretmenlerin rolleri ve alınabilecek önlemler araştırmanın alt amaçlarını oluşturmaktadır. Araştırma, 2009- 2010 öğretim yılında Ankara'da, bir ilköğretim okulunda yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini ilköğretimde görev yapan 12 branş öğretmeni ve 6., 7. ve 8. sınıflara devam eden 52 öğrenci oluşturmaktadır. Nitel araştırma verileri yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak 12 öğretmenle bireysel, öğrencilerle ise altı ayrı odak grup görüşmesi yapılarak toplanmıştır. Kız ve erkek öğrenciler için ayrı odak grup toplantıları düzenlenmiştir. Araştırma sonunda elde edilen görüşme kayıtları yazıya döküldükten sonra içerik analizi tekniği ile analiz edilmiştir. Araştırmaya katılan öğretmen ve öğrencilerin görüşleri arasında birçok açıdan benzer ve farklı noktalara ulaşılmıştır. Hem öğrencilerin hem de öğretmenlerin neredeyse tamamı fiziksel ve sözel yolla yapılan yıkıcı davranışları şiddet olarak tanımlamışlardır. Öğretmenler okullarında şiddet uygulamadıklarını belirtseler de öğrencilerin önemli bir kısmı öğretmenlerinin kendilerine özellikle sözel şiddet uyguladığını belirtmişlerdir. Öğrenciler arasında yaygın olarak fiziksel, sözel ve dolaylı/ilişkisel şiddet davranışları yaşandığı hem öğretmenler hem de öğrenciler tarafından ortak olarak ifade edilmiştir. Öğretmenler öğrencilerin birbirlerine en fazla teneffüs zamanlarında koridorlarda şiddet uyguladıklarını belirtirken, öğrenciler en fazla okul çıkışlarında akranları tarafından, ders sırasında sınıfta ise hem akranları hem de öğretmenleri tarafından şiddete maruz kaldıklarını belirtmişlerdir. Okullarında yaşanan şiddetin nedenleri konusunda öğretmen ve öğrenci görüşleri benzer kategoriler altında toplanmıştır. Öğretmenler ve öğrenciler okullarında şiddet davranışı sergileyen öğrencilerin en önemli sorununun aileden kaynaklandığı görüşündedir. Okulda yaşadıkları öğretmen ve öğrenci şiddeti öğrencileri duygusal, davranışsal ve akademik olarak olumsuz etkilemektedir. Öğrenciler, özellikle öğretmenleri tarafından gördükleri şiddet davranışlarından akranları tarafından gördüklerine oranla daha fazla olumsuz etkilendiklerini belirtmişlerdir. Öğretmenlerin büyük bir kısmı öğrenciler arasında şiddet yaşandığında müdahale edip olayı önlemeye çalıştıklarını belirtseler de, öğrencilerin önemli bir kısmı öğretmenlerin bu konuda ihmalkar davrandığını belirtmiştir. Öğrenciler genellikle kendilerini anlayan ve dinleyen öğretmenlerden yardım almaktadır. Okullarda yaşanan şiddetin önlenmesi konusunda öğrencilerin daha umutsuz olduğu ve olaylara daha yüzeysel çözüm önerilerinde bulunduğu elde edilmiştir.
İlköğretim okullarının altıncı sınıfları için yazılan Türkçe ders kitapları üzerine bir inceleme

İlköğretimin II. Kademesinde Türkçe öğretimiyle ilgili pek çok sorun yaşanmaktadır. Bu sorunların başında dil öğretiminde kullanılan en önemli materyallerden biri olan ders kitaplarının çoğunun gereken nitelik ve vasıflara sahip olmaması gelmektedir. Bu nedenle teze konu olan ilköğretimin 6. sınıflarında okutulan üç Türkçe ders kitabının incelenmesi seçilmiştir. Tezde I kitap olarak adlandırılan 6. sınıf Türkçe ders kitabı Yıldırım Yayınlan tarafından basılmıştır, yazarları Metin GÜL ve Muhsin KÖKTÜRK'dür. II. Kitap Fil Yayınevince basılmıştır, yazarları Salih SARICA ve Mustafa GÜNDÜZ' dür. II. Kitap ise Serhat Yayınevi tarafından basılmıştır, yazarları Yaşar YÖRÜK, Ali İhsan MIHÇI, Salih BASER' dir. Tezin birinci bölümünde tezde incelemeye konu olan üç kitap şekil özellikleri bakımından karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Ayrıca adı geçen kitaplarda bibliyografya ve sözlük çalışmasına yer verilip verilmediği, renkli veya siyah beyaz resim, harita bulunup bulunmadığı tespit edilmiştir. Tezin İkinci bölümde kitaplar içerik özellikler bakımından incelenmiştir. Kitaplardaki metinler yazarları, tarz ve türleri, dil ve ifade özellikleri yönlerinden değerlendirilmiştir. Metin altı sorularının taksonomik düzeyleri belirlenmiştir. Metinlerin dil bilgisi bölümleri konuları aktarış özellikleri bakımından incelenmiştir. Üçüncü bölümde, ele alınan kitaplar dilin önemli unsurlarından olan telaffuz ve yazım yönlerinden incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise tezde incelemeye konu olan üç Türkçe ders kitabı ile ilgili varılan sonuçlar ortaya konmuştur.
İzmir'de ilköğretim okullarının ve yöneticilerinin özellikleri ile örgütsel çatışma düzeyleri

Bu araştırmada, ilköğretim okullarında algılanan örgütsel çatışmaların düzeyleri ve bu düzeylerin ilköğretim okullarının özelliklerine ve yöneticilerin ile öğretmenlerin bireysel ve mesleki özelliklerine göre değişip değişmediği belirlenmeye çalışılmaktadır. Bir başka deyişle, zorunlu eğitimin sekiz yıla çıkarılmasına ilişkin olarak 16.08. 1997 tarihinde kabul edilen 4306 sayılı Kanun ile eğitim sistemimizde meydana gelen değişmenin, ilköğretim okullarında yönetici ve öğretmenler arasında ne düzeylerde örgütsel çatışma yarattığının da saptanması amaçlanmaktadır. Araştırma, 1998- 1999 öğretim yılında İzmir ili ölçeğinde gerçekleştirilmiştir, örnekleme 20'si merkez ve 36'sı diğer ilçelerde olmak üzere 56 ilköğretim okulu alınmıştır, örneklem seçiminde merkez okullarının yanı sıra, köy okullarının da seçimine özen gösterilmiştir. Aynı şekilde örneklemde merkezde bulunan okullarının oranında özel okulların da yer almasına dikkat edilmiştir. Araştırmada, öğretmenlere yönelik 'Örgütsel Çatışma Düzeyleri Envanteri' uygulanmış ve okul müdürlerinden de hem ilköğretim okulunun özelliklerini ve hem de kendi bireysel ve mesleki özelliklerini belirlemeye yönelik 'İlköğretim Okullarının özellikleri ile Yöneticilerin Bireysel ve Mesleki özellikleri Anketi'ni doldurmaları istenmiştir. Yapılan uygulamalar sonucunda geçerli, 688 öğretmen ve 56 yönetici anketi geri dönmüşün Araştırmada, 24 alt problem yanıtlanmaya çalışılmış ve verilerin analizinde aritmetik ortalama, 't' testi, 'F' testi ve 'Tukey Anlamlılık' testi uygulanmıştır. Araştırmanın bulguları aşağıdaki gibi özetlenebilir: V1. İlköğretim okullarında algılanan örgütsel çatışma düzeyleri; okulların türüne, bulunduğu yere, hizmet yılına, sekiz yılık zorunlu eğitimin kabul edildiği tarih olan 16.08. 1997 tarihinden önce ya da sonra ilköğretim okulu olmasına, bu okullarda her iki kademenin birlikte bulunup bulunmamasına, yapılan eğitim-öğretim şekline, görev yapan müdür yardımcısı ve öğretmen sayısına ve her iki kademenin aynı öğretmenler odasını kullanıp kullanmamasına göre 0.05 düzeyinde önemli farklılık göstermektedir. 2. İlköğretim okullarında algılanan örgütsel çatışma düzeyleri; yöneticilerin cinsiyetine, yaşma, kıdemine ve onların okul yöneticiliği konusunda eğitim alıp almamasına göre 0.05 düzeyinde önemli farklılık göstermektedir. 3. İlköğretim okullarında algılanan örgütsel çatışma düzeyleri; öğretmenlerin yaşma ve hizmet süresine göre 0.05 düzeyinde önemli farklılık göstermektedir.
İlköğretim 4.5.6. ve 7. sınıf fen ve teknoloji dersinin öğelerinin bilimsel süreç becerilerine göre karşılaştırılması

Bu araştırma ile İlköğretim 4 .5.6. ve 7. Fen ve Teknoloji Dersinin Öğelerinin bilimsel beceriler açısından karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırmada literatür taramasına dayalı betimsel bir yöntem kullanılmıştır. Araştırmada Fen ve Teknoloji Dersinin öğeleri bilimsel yöntem becerilerine göre incelenmiştir. 12 tane değerlendirme formu kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçları şöyle özetlenebilir; 1. İlköğretim 4. Sınıf Fen ve Teknoloji dersinin öğeleri arasında anlamlı derecede ilişki görülmemiştir. Temel beceriler düzeyinde en fazla bilimsel süreç becerisini içeren öğe ders kitabı, birleştirilmiş beceriler açısından en fazla bilimsel süreç becerisini içeren öğe ise öğretim programıdır. İlköğretim 5. Sınıf Fen ve Teknoloji dersinin öğeleri arasında anlamlı derece fark vardır. Temel beceriler düzeyinde en fazla bilimsel süreç becerisini içeren öğe ders kitabı, birleştirilmiş beceriler açısından en fazla bilimsel süreç becerisini içeren öğe ise öğretim programıdır.2. İlköğretim 6. Sınıf Fen ve Teknoloji dersinin öğeleri arasında anlamlı derece ilişki görülmemiştir. Temel beceriler düzeyinde ders kitabı ve çalışma kitabı, öğretim programına göre daha fazla bilimsel süreç becerisini içermektedir. Birleştirilmiş beceriler bakımından öğretim programı ders kitabı ve çalışma kitabına göre daha fazla bilimsel süreç becerisini kapsamaktadır.3. İlköğretim 7. Sınıf Fen ve Teknoloji dersinin öğeleri arasında anlamlı derece ilişki görülmemiştir. Temel beceriler düzeyinde ders kitabı ve çalışma kitabı, öğretim programına göre daha fazla bilimsel süreç becerisini içermektedir. Birleştirilmiş beceriler bakımından öğretim programı ders kitabı ve çalışma kitabına göre daha fazla bilimsel süreç becerisini kapsamaktadır. Bu araştırma sonucu doğrultusunda şunlar önerilmiştir.1. Fen ve Teknoloji dersi öğelerinin arasında mutlaka bilimsel süreç becerilerine yer verilmelidir2. Yer alan bu bilimsel süreç becerileri öğrencilerin yaş düzeyleri dikkate alınarak yapılmalıdır.3. Fen ve teknoloji dersinin öğeleri oluşturulurken birbiri ile bağlantılı olmalarına dikkat edilmelidir. Bu araştırmadan esinlenerek yapılabilecek diğer çalışmalar aşağıda verilmiştir. 1. Bu araştırma fen ve teknoloji programında yer alan tutum ve değerler ve fen teknoloji toplum çevre öğrenme alanları için yapılabilir.2. Her sınıfın bilimsel süreç becerisini ne düzeyde temsil ettiği başka bir araştırmaya konu olabilir.3. Fen ve teknoloji öğretim programında yer alan öğrenme alanlarında bilimsel süreç becerilerinin nasıl bir dağılım gösterdiği incelenebilir.4. Fen ve teknoloji dersinin öğeleri, programın kendi belirttiği veya başka biri tarafından yapılan bir tasarıya bakılarak da incelenebilir.5. Programın kendi tanımladığı bilimsel süreç becerileri basamaklarının ders kitabı ve çalışma kitabında ne kadar yer aldığına başka bir çalışmada bakılabilir.
Türkçe öğretim programlarında yer alan değerler eğitimi açısından Kutadgu Bilig'in incelenmesi ve örnek metinler

Değerler eğitim giderek önemini arttırmaktadır. Bu durum öğretim programlarına da yansımaktadır. Bu çalışmada, öğretim programlarından 2005 yılında yayımlanan ve MEB'in değerler listesine yer verdiği ilk programlardan biri olan Sosyal Bilgiler Öğretim Programı ve 2006 yılında yayımlanan Türkçe Dersi (6-8. sınıflar) Öğretim Programı, 2015 yılında yayımlanan Türkçe Dersi (1-8. sınıflar) Öğretim Programı, hala yılında yayımlanan Türkçe Dersi (1-8. sınıflar) Öğretim Programı incelenmiştir. İncelenen programlardan yola çıkılarak şimdiye kadar programlarda, MEB tarafından yirmi dört değere yer verildiği tespit edilmiştir. Bunlar: adil olma, aile birliğine önem verme, barış, bilimsellik, çalışkanlık, dayanışma, dostluk, duyarlılık, dürüstlük, estetik, eşitlik, hoşgörü, misafirperverlik, öz denetim, özgürlük/bağımsızlık, sabır, sağlıklı olmaya önem verme, saygı, sevgi, sorumluluk, tasarruf, temizlik, tutarlılık ve yardımseverliktir. Türk-İslam edebiyatının ilk örneklerinden biri olan Kutadgu Bilig bir pendnamedir. İçinde pek çok öğüdü barındıran bu kadim eserde değerlere de yer verildiği görülmektedir. Kutadgu Bilig, yukarıda bahsi geçen yirmi dört değer bağlamında ayrıntılı olarak ele alınarak bu değerlerin tespiti yapılmış ve çalışmada değerler örneklerle sunulmuştur. Yine bu yirmi dört değerin her biri için ayrı ayrı metinler hazırlanarak ortaokul 7. ve 8. sınıf Türkçe ders kitapları için uygunluğu uzman görüşlerine başvurularak yordanmıştır. Ayrıca eserde yer alan değer olarak görülebilecek ifadelerin de tespiti yapılarak örneklerle sunulmuştur. Çalışmada, doküman tarama modeli kullanılarak betimsel analizden yararlanılmıştır. Metinlerin kapsam geçerliliklerinin yordanmasında uzman görüşüne başvurulmuştur. Sonuç olarak, Kutadgu Bilig'in, değerler açısından zengin içeriği ve söz sanatlarıyla süslenmiş anlatım çeşitliliği göz önüne alındığında Türkçe dersi değerler eğitiminde kaynak olarak kullanılmaya elverişli olduğu tespit edilmiştir.
İlkokulların sirkülasyon alanları ve engelli tuvaletlerinde fiziksel engellilere yönelik erişilebilirlik analizi: Trabzon ili örneği

Ülkemizde her vatandaşın sahip olduğu eğitim alma hakkından fiziksel engelli çocuklar mimari yetersizlikler sebebiyle yoksun kalmaktadır. Ülkemizde fiziksel engelli bireylerin okuma yazma oranı oldukça düşüktür ve bunun temel sebeplerinden birisi eğitim yapılarının erişilebilir olmamasından kaynaklanmaktadır. Bu durum fiziksel engelli bireylerin tüm hayatını etkileyip, özgüveni eksik, içine kapanık, istihdam problemi yaşayan ve ekonomik anlamda başkasına bağımlı birey olmalarına sebep olmaktadır. Bu çalışmayla hedeflenen, mevcut temel eğitim yapılarının fiziksel engellilerin erişilebilirliği açısından irdelemek, problemli alanların tespit etmek, bu alanlara yönelik çözüm önerileri sunmak ve bu çalışmanın daha sonraki araştırmalarda kaynak oluşturmasını sağlamaktadır. Bu çalışma mevcut temel eğitim yapılarının sirkülasyon alanları ve engelli tuvaletlerinin fiziksel engelli kullanıcılar açısından erişilebilirliğini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Çalışmada eğitim yapılarında fiziksel engelli bireylere yönelik düzenemeler hakkında araştırmalar yapılarak, Trabzon il merkezine bağlı ilkokul yapıları incelenmiş ve deneysel çalışma yapılmıştır. Fiziksel engelli bireyleri eğitim yapılarında erişilebilirlik probleminin ortadan kalkmasıyla birlikte daha çok engelli öğrencinin eğitim alması sağlanacak ve böylece ülkemizde fiziksel engelli vatandaşların okuma yazma oranı artmış olacaktır. Onların toplumda aktif bir rol almalarını sağlamak ve topluma yararlı bireyler yetiştirmek çalışmanın sosyal amaçları arasında yer almaktadır.
İlköğretim birinci sınıfta aktif öğrenme stratejilerinin kullanımının öğrenci başarısına etkisi

İLKÖĞRETİM BİRİNCİ SINIFTA AKTİF ÖĞRENME STRATEJİLERİNİN KULLANIMININ ÖĞRENCİ BAŞARISINA ETKİSİ Hafta İNAN Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İlköğretim Anabilim Dalı Sınıf Öğretmenliği Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi Danışman: Doç. Dr. Murat ALTUN Jüri Üyeleri : DoçJ>r. Asude BİLGİN Yrd. Doç. Br. Jale BİNTAS Bu çalışmada 1, sınıf matematik öğretiminde Aktif Öğrenme Stratejileri'ni kullanmanın öğrenci başarısına etkisi incelenmektedir. Çalışma deneysel bir çalışmadır ve araştırmayı gerçekleştirmek için ilk olarak Bursa ili İnönü İlköğretim Okulu'nda araştırmacının öğretmeni olduğu 1. sınıf uygulama grubu olarak belirlenmiş ve yine Bursa üi İnönü İlköğretim Okulu'ndan bu sınıfa denk bir kontrol grubu seçilmiştir. Deneysel çalışma yaklaşık 4 ay sürmüştür. Çalışmaya uygulama grubundan 33, kontrol grubundan 33 olmak üzere toplam 66 öğrenci katılmıştır. Deneysel çalışmanın yapıldığı grupta ders programında belirlenmiş olan matematik ders saatleri içerisinde Aktif Öğrenme Stratejileri'ne uygun olarak seçilen etkinliklerle öğretim yapılmıştır. Bu etkinlikler doğal sayılarda toplama, çıkarma ve çarpma işlemleri, ritmik sayma, doğal sayıların öğretimi, sayı doğrusu, geometri ve problem çözme konuları ve bağıntı kurma, tahmin etme stratejileri ile ilgili hazırlanmış etkinliklerdir. Çalışmaya başlamadan önce öğrencilerin okuma yazma durumları test yapmaya uygun olmadığından herhangi bir ön test uygulanmamıştır. Çalışmanın sonunda başarı testleri uygulanmış ve 2. sınıfi n başlarında da kalıcılık testi uygulanmıştır. Ayrıca 4 aylık çalışma dönemi boyunca uygulama grubu öğrencilerine bireysel olarak Aktif öğrenme Stratejileri'ni kullanarak problem çözme eğitimi verilmiştir. Uygulama grubu deneysel çalışmalara devam ederken kontrol grubunda geleneksel öğretime devam edilmiştir. Ayrıca daha önce geliştirilen tutum ölçeği uygulama grubunda kullanılarak Aktif Öğrenme Stratejileri'ni kullanmanın matematik dersine karşı olumlu tutum geliştirmesinde etkili olup olmadığına bakılmıştır. Araştırmanın bulguları özetle aşağıdaki gibidir: 1- İlköğretim 1. sınıf matematik öğretiminde Aktif Öğrenme Stratejileri'ni kullanma öğrenci başarısını arttırmaktadır. a) Aktif Öğrenme Stratejileri'ni kullanma, matematik bilginin kalıcılığını olumlu etkilemiştir. b) Aktif Öğrenme Stratejileri'ni kullanmanın problem çözme başarısını olumlu etkilediği gözlenmiştir. 2- Aktif Öğrenme Stratejileri'ne uygun eğitim gören öğrencilerin matematik dersine karşı olumlu tutum geliştirdikleri gözlenmiştir. Bu bulgulardan yola çıkarak problem çözme öğretimi için bazı öneriler geliştirilmiştir.