Mikoplazma ve/veya klamidya seropozitif akciğer infeksiyonu olan 1-6 yaş arası çocuklarda klinik, laboratuvar ve radyolojik bulguların retrospektif incelenmesi

AMAÇ: Mikoplazma ve/veya klamidya seropozitif akciğer infeksiyonu olan 1-6 yaş arası çocuklarda klinik, laboratuar ve radyolojik sonuçların geriye dönük incelenmesi. YÖNTEM: Çalışmaya mayıs 2009 -eylül 2013 yılları arasında Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk İmmunolojisi ve Allerji hastalıkları, Hasta Çocuk ve Çocuk Acil polikliniklerine akciğer infeksiyonu yakınmaları ile başvuran 1-6 yaş arası çocuklar alındı. Hastaların yaş, cinsiyet, başvuru yakınmaları, fizik muayene ve aldıkları tedaviler dosya taraması ile; akciğer grafileri, hemogram ve CRP değerleri hastane PROBEL sisteminden elde edilerek retrospektif bir araştırma yapıldı. Hastaların akciğer grafileri görevli radyoloji uzmanı tarafından tekrar yorumlandı. BULGULAR: Çalışmaya dahil olan hasta sayısı 142 olup, 136 hastada Mycoplasma pneumoniae İgM, 3 hastada C. trachomatisİgM, 2 hastada C. pneumoniae İgM pozitif olup 1 hastada C. pneumoniae İgG yüksek (1/512) titrede pozitif idi. Hastaların %54.2'si erkek, %45.8'i kız olup ve 1-6 yaş grubundaydı. Altı yaşındaki çocuklar tüm hastaların %52.1'ini oluşturmakta olup, yaşla birlikte Mycoplasma pneumoniae pnömonisi sıklığının arttığı görüldü. İzmir'de yapılmış olan bu çalışmada Mycoplasma pneumoniae pnömonisine daha çok kış sonu ve ilkbahar aylarında rastlandığı görüldü. Ailelerin hastaneye başvurmalarındaki en önemli neden, çocuklarında en az 1 haftadır devam eden inatçı, kuru öksürük yakınması oldu. Ateş yüksekliği olan çocuklarda (%38.7) maksimum vücut sıcaklığı 38.5 derece olup, bu çocukların CRP değerlerinin daha yüksek, hemoglobin değerlerinin daha düşük olduğu istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Çalışmadaki 8 hastada orta-ağır pnömoni kliniği olup, bunlardan 3 tanesi çocuk yoğun bakım ünitesinde, 5'i çocuk servisinde takip ve tedavi edildi. Hastaların akciğer grafilerinde en sık bulgunun her iki akciğerde yaygın peribronşiyal kalınlaşmalar olduğu görüldü. Konsolidasyonlar sıklıkla sağ akciğer ve alt loblarda idi. Akciğer grafisinde konsolidasyonu olan hastaların kan CRP değerleri daha yüksek, hemoglobin değerleri daha düşüktü. Bu yaş gurubunda daha sık olan viral alt solunum yolu infeksiyonlarında görülen hava hapsi ve subsegmental atelektazi bu çalışmadaki hastaların akciğer grafilerinde saptanmadı. Kan parametrelerinden lökosit sayısı ve CRP düzeyleri benzer çalışmalarla karşılaştırıldığında, sonuçların bunlarla uyum gösterdiği; Mycoplasma pneumoniae pnömonisi olan çocuklarda genellikle lökosit ve CRP değerlerinin normal veya normalden biraz fazla olduğu görüldü. Bir hasta hariç tüm hastaların makrolid grubu bir antibiyotik ile tedavi edildiği, bazı hastalara kombine antibiyotik tedavisi uygulandığı görüldü. Özellikle seftriakson ile kombine tedavi alan hastaların çoğunluğunda tipik pnömoni kliniğinin olmaması, laboratuar ve akciğer grafi bulgularının atipik bakteriyel pnömonilerin bulgularıyla uyumlu olması, gereksiz antibiyotik kullanımını düşündürdü. Çalışmadaki 142 hastadan sadece 20 (%14)'si radyolojik olarak değerlendirme kriterlerini taşırken kalan 122 (%86) hastada endikasyon dışı akciğer grafisi istendiği görüldü. SONUÇ: Küçük çocuklukta atipik etkenlere bağlı pnömonisi olan hastaların önemli bir bölümü 5-6 yaş gurubunda, iyi görünümlü olup, klinik, laboratuar ve radyolojik olarak tipik pnömonilere göre daha hafif bulguları nedeniyle ayaktan tedavi edilen çocuklardır. Atipik pnömoniler, altta yatan akciğer hastalığı olmayan küçük çocuklarda diğer bakteriyel pnömoniler kadar ağır seyretmediğinden bu hastalarda tanıyı doğrulamak amacıyla radyolojik yöntemlerin sık kullanılmaması ve hastanede yatış gerektiren başlıca bakteriyel pnömonilerdeki antibiyotik tercihlerinden kaçınılması önemlidir.