turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Spor temalı erasmus plus gençlik projesine katılan üniversite öğrencilerinin kültürel zeka olgusundaki değişimlerin incelenmesi

Bu araştırma, spor temalı Erasmus Plus gençlik projelerine katılımın üniversite öğrencilerinin kültürel zeka olgularında yarattığı değişimleri incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma grubunu, Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi'nde eğitim hayatlarına devam eden, farklı bölümlerde eğitim gören ve daha önce hiçbir nedenle yurt dışına çıkmamış 39 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma grubuna, projelere katılmadan önce ön test ve projelere katıldıktan sonra son test şeklinde Ang ve ark. (2007) tarafından geliştirilmiş ve 2017 yılında Türkçe uyarlaması Gökhan Arastaman yapılmış olan Kültürel Zeka Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmada toplanan verilerin analizi için SPSS 21.0 programından faydalanılmıştır. Araştırmada verilerin analiz edilmesinde betimsel istatistikler olan aritmetik ortalama, frekans, standart sapma ve yüzde değerlerine bakılmıştır. Bu çalışma için parametrik analizlerin yapılıp yapılmayacağını belirlemek adına her iki ölçek verilerinin normal dağılım gösterip göstermediği incelenmiştir. Buna göre araştırma verilerinin normal dağılım gösterdiği görülmektedir. Bu sonuçlar doğrultusunda araştırma verilerinin katılımcıların demografik özelliklerine göre fark gösterip göstermediğini belirlemek için parametrik analizlerin yapılması uygun görülmüştür. İki grup arasındaki değerlendirmeler için T testi uygulanmıştır. Analiz verileri doğrultusunda spor temalı Erasmus Plus gençlik projesine katılımın, üniversite öğrencilerinin, tüm alt boyutlarıyla birlikte, kültürel zeka olguları üzerinde pozitif yönlü etkisinin olduğu ortaya çıkmıştır.
Üniversite öğrencilerinin spora dayalı fiziksel aktivitelere katılımları ve yaşam kalitelerinin akademik başarı ve sosyalleşme üzerine etkisi

Bu çalışmanın amacı; Eskişehir Osmangazi Üniversitesinde 2. ve daha üst sınıflarda öğrenim gören öğrencilerin spora dayalı fiziksel aktivitelere katılımları ve yaşam kalitelerinin akademik başarı ve sosyalleşme üzerine etkilerinin değerlendirilmesidir. Araştırmaya 2013- 2014 eğitim-öğretim yılında 2. ve daha üst sınıflarda farklı programlarda öğrenim gören 1057 gönüllü öğrenci katılmıştır. Katılımcıların spora dayalı fiziksel aktivitelere katılım düzeylerinin belirlenmesi için Cooper fiziksel aktivite ölçeği, yaşam kalitelerini belirlemek için WHOQOL-BREF ölçeği, akademik başarılarını belirlemek için genel not ortalamaları, sosyalleşme durumlarını belirlemek için ise spora dayalı fiziksel aktiviteyle sosyalleşme ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 18.0 ve LISREL 8.80 paket programlarından yararlanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde ilk aşamada kayıp değerler, uç değerler ve verilerin normal dağılımı belirlenmiştir. Demografik özellikler için frekans ve yüzde tablolarından, güvenirlik testlerinden, yaşam kalitesi ve spora dayalı fiziksel aktiviteyle sosyalleşme ölçeklerinin geçerliliğini tespit etmek için açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizlerinden yararlanılmıştır. Demografik özelliklere göre spora dayalı fiziksel aktivitelere katılım düzeyi, yaşam kalitesi, akademik başarı düzeyi ve spora dayalı fiziksel aktiviteyle sosyalleşme değişkenleri arasındaki farklılığı belirlemek için t testinden, ki-kare bağımsızlık testinden, tek yönlü varyans analizinden, çoklu karşılaştırma testlerinden (Tukey HSD ve Tamhane T2), araştırma modelinde yer alan spora dayalı fiziksel aktivitelere katılım, yaşam kalitesi ve alt boyutları, akademik başarı, spora dayalı fiziksel aktiviteyle sosyalleşme ve alt boyutları arasındaki ilişki düzeyini belirlemek için korelasyon analizinden yararlanılmıştır. Elde edilen bulgular doğrultusunda spora dayalı fiziksel aktivitelere katılım ile yaşam kalitesi arasında (0.57), spora dayalı fiziksel aktivitelere katılım ile akademik başarı arasında (0.43), spora dayalı fiziksel aktivitelere katılım ile sosyalleşme arasında (0.31), yaşam kalitesi ve akademik başarı arasında (0.31), yaşam kalitesi ve spora dayalı fiziksel aktiviteyle sosyalleşme arasında (0.44) düzeyinde pozitif yönlü anlamlı bir ilişki (p<0.01) olduğu tespit edilmiştir.
Kişilerarası çatışma çözme yaklaşımlarının, psikolojik sağlamlık ve kişilik özellikleri açısından incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin psikolojik sağlamlık ve kişilik özelliklerinin kişilerarası çatışma çözme yaklaşımlarını anlamlı düzeyde yordayıp yordamadığını belirlemektir. Araştırmanın evreni, Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi ve Selçuk Üniversitesi'ne bağlı fakültelerden oluşmaktadır. Araştırma çalışma grubu, bu fakültelerin çeşitli bölümlerinde öğrenim görmekte olan 1, 2, 3 ve 4. sınıf öğrencilerinden seçilmiş olup 103'ü erkek ve 391'i kız olmak üzere toplam 494 öğrenciden oluşmaktadır. Öğrencilerin yaş aralığı 17-44 ve yaş ortalaması ise 24 .27'dir. Araştırmada öğrencilerin kişilerarası çatışma çözme yaklaşımlarını belirlemek için 'Kişilerarası Çatışma Çözme Yaklaşımı Ölçeği', kişilik özellikleri puanlarını belirlemek için 'Sıfatlara Dayalı Kişilik Testi', psikolojik sağlamlık düzeylerini ölçmek için 'Yetişkinler için Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği' ve araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde Pearson momentler çarpım korelasyonu ve hiyerarşik çoklu regresyon analizi teknikleri kullanılmıştır. Değişkenler ve alt boyutları arasındaki ilişkilere bakıldığında kişilerarası çatışma çözme yaklaşımlarından yüzleşme alt boyutu ile duygusal dengesizlik arasında negatif ilişki varken diğer alt boyutlar arasında pozitif ilişki vardır. Özel/genel davranış ile yumuşak başlılık, sorumluluk ve aile uyumu arasında negatif ilişki vardır. Duygusal ifade ile duygusal dengesizlik arasında negatif ilişki varken dışadönüklük, yumuşak başlılık, sorumluluk, kendilik algısı, gelecek algısı, sosyal yeterlilik, aile uyumu ve sosyal kaynaklar arasında pozitif ilişki vardır. Yaklaşma/kaçınma ile yumuşak başlılık, sorumluluk ve aile uyumu arasında negatif ilişki vardır. Kendini açma ile duygusal dengesizlik arasında negatif ilişki varken dışadönüklük, deneyime açıklık, yumuşak başlılık, sorumluluk, kendilik algısı, gelecek algısı, sosyal yeterlilik ve sosyal kaynaklar arasında pozitif ilişki vardır. Çok yönlü hiyerarşik regresyon analizi sonuçları incelendiğinde kişilerarası çatışma çözme yaklaşımlarından kendini açma alt boyutunun en önemli yordayıcısı sosyal yeterliliktir. Özel/genel davranış alt boyutunun en önemli yordayıcısı kendilik algısıdır. Yaklaşma/kaçınma alt boyutunun en önemli yordayıcısı aile uyumudur. Duygusal ifade ve yüzleşme alt boyutlarının ise en önemli yordayıcısının gelecek algısı olduğu görülmüştür.
Sınıf eğitimi anabilim dalı öğrencilerinin barışa ilişkin tutum ve görüşlerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, sınıf eğitimi programı öğrencilerinin barışa yönelik tutumlarını bazı değişkenler ışığında değerlendirmek ve öğrencilerin barışa ilişkin görüşlerini ortaya çıkarmaktır. Araştırmada yakınsayan paralel karma desen modeli kullanılmıştır. Araştırmanın her alt problemine uygun ayrı çalışma grupları / örneklemler belirlenmiştir. Araştırmanın verilerini, Türkiye'de eğitim fakültelerinin barış ile ilgili ders içerikleri, kişisel bilgi formu, araştırmacı tarafından geliştirilen 'Barış Tutum Ölçeği' ve görüşmeler aracılığı ile toplanan veriler oluşturmaktadır. Toplanan nicel ve nitel veriler ayrı ayrı analiz edilmiştir. Nicel verilerin analizi yapılırken ağırlıklı olarak istatistik paket programından yararlanılmış ve belirlenen değişkenlerin öğrencilerin barış tutumlarına etkisinin görülebilmesi için ikili grupların karşılaştırılmasında ilişkisiz örneklemler için t testi, ikiden fazla grubun karşılaştırılmasında ise tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Elde edilen nitel veriler ise içerik analizi ile analiz edilerek nicel sonuçlar ile birlikte değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre sınıf eğitimi programı öğrencileri için cinsiyet, annenin eğitim düzeyi, yaşanılan coğrafi bölge, siyasi görüş, haber kaynağı türü sayısı, haberleri takip süresi değişkenlerinin barış tutumunu anlamlı düzeyde etkilediği ortaya çıkmıştır. Ayrıca nicel ve nitel verilerden elde edilen bulguların ortak değerlendirilmesi sonucunda, kendini sol görüşlü olarak tanımlayan ve siyasi görüşünü belirtmek istemeyen öğrencilerin barış tutumlarının kendini ülkücü veya muhafazakar olarak tanımlayan öğrencilerin barış tutumlarına göre anlamlı düzeyde yüksek olduğu sonucu elde edilmiştir. Kendini ülkücü olarak tanımlayan öğrenciler, barışı sağlayacak olan farklılıkların, zarar potansiyeli taşıdığını, kendini muhafazakar olarak tanımlayan öğrenciler ise herkesin özünde aynı olduğu, özellikle din konusunda aslında farklılıkların olmadığı düşüncelerine sahiptirler. Araştırmada, sınıf eğitimi programı öğrencileri için cinsiyet, annenin eğitim düzeyi, yaşanılan coğrafi bölge, siyasi görüş, haber kaynağı türü sayısı ve haberleri takip süresi değişkenlerinin barış tutumunu anlamlı düzeyde etkilediği ortaya çıkmıştır. Çalışma sonunda, akademik gelişimin ve yükseköğretim mezunu olmanın, çocukların barışa ilişkin tutumunu düşürecek hangi ebeveynlik biçimlerine neden olduğu; yaşamının büyük bölümünü Akdeniz bölgesinde geçirmiş öğrencilerin barış tutumlarının yaşamının büyük bölümünü Marmara, Ege veya İç Anadolu bölgelerinden birinde geçirmiş olan öğrencilere göre; haberleri tek tür kaynaktan takip eden öğrencilerin barış tutumlarının, haberleri birden çok türde kaynaktan takip eden öğrencilerin barış tutumlarına göre ve haber takibine günde 1 saatten fazla zaman ayıran öğrencilerin barış tutumlarının, haber takibine 1 saatten az zaman ayıran öğrencilerin barış tutumlarına göre neden düşük olduğu konularının araştırılması önerilmiştir.
Üniversite öğrencilerinde evliliğe yönelik inançlar: Bir müdahale programının etkililiği

Bu çalışmanın amacı, Evlilik Öncesi Psiko-eğitim Programı'nın üniversite öğrencilerinin evliliğe yönelik işlevsel olmayan inanç düzeyleri üzerindeki etkisini incelemektir. Ön-test son-test/izleme testi kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılan araştırmanın çalışma grubunu bir vakıf üniversitesinin eğitim fakültesinde öğrenim gören 24 üniversite öğrencisi oluşturmuştur. Deney ve kontrol gruplarına yansız olarak 12'şer öğrenci atanmıştır. Çalışmada katılımcıların evliliğe yönelik işlevsel olmayan inanç düzeylerini belirlemek için araştırmacı tarafından geliştirilen Evlilik İlişkisi İnançları Ölçeği kullanılmıştır. Ayrıca, deney grubundaki katılımcılardan Oturum Değerlendirme Formu ve Psiko-eğitim Değerlendirme Formu ile nitel veriler elde edilmiştir. Deney ve kontrol gruplarına Evlilik İlişkisi İnançları Ölçeği ön-test olarak verilmiştir. Deney grubuna, sekiz haftalık Evlilik Öncesi Psiko-eğitim Programı araştırmacı tarafından uygulanmıştır. Kontrol grubuna herhangi bir müdahale uygulanmamıştır. Program sonlandığında, her iki gruba Evlilik İlişkisi İnançları Ölçeği son-test olarak uygulanmıştır. İzleme testi, son-test uygulamasından iki ay sonra yapılmıştır. Deney grubuna uygulanan Evlilik Öncesi Psiko-eğitim Programı'nın etkisini saptamak amacıyla gruplar ve ölçümler arası karşılaştırmaları yapmak için Mann Whitney U testi ve Wilcoxon İşaretli Sıralar testi kullanılmıştır. Deney grubundan elde edilen nitel verilerin özetlenmesi ve yorumlanmasında betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, deney grubundaki bireylerin Evlilik İlişkisi İnançları Ölçeği'nden aldıkları ön-test ve son-test puanları arasında anlamlı bir fark olduğu saptanmıştır. Deney ve kontrol gruplarının son test puanları arasında deney grubu lehine anlamlı bir fark olduğu ortaya çıkmıştır. Uygulanan sekiz oturumluk eğitim programı, deney grubuna katılan bireylerin evliliğe yönelik işlevsel olmayan inanç düzeylerini azaltmıştır. Ayrıca, deney grubundaki bireylerin son-test ve izleme testi ölçümleri arasında anlamlı bir fark olmadığı saptanmıştır. Bir başka deyişle, deney grubuna verilen eğitimin, uygulamadan iki ay sonra etkisinin devam ettiği görülmüştür. Araştırmada elde edilen nitel bulgular, deney grubuna uygulanan Evlilik Öncesi Psiko-eğitim Programı'nın katılımcıların evliliğe yönelik duygu, düşünce ve davranışlarına olumlu etkileri olduğunu göstermektedir. Bulgular ilgili alanyazın ışığında tartışılmış ve bazı önerilerde bulunulmuştur.
Öğretmen adaylarının çevre sorunlarına yönelik tutumları

araştırmada temel amaç, Erciyes Üniversitesi, Eğitim Fakültesi bazı öğretmen yetiştirme programları öğretmen adaylarının çevre sorunlarına yönelik tutumlarını farklı değişkenler açısından karşılaştırmalı analizini yapmak ve ardından yapılan görüşmeler ile bu tutumların kaynağına inmektir. Araştırmada betimsel araştırma türlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Ayrıca öğretmen adaylarının çevre sorunlarına yönelik tutumlarını belirlemek amacıyla incelenen programlardan seçilen toplam 20 öğretmen adayı ile görüşme yapılmıştır. Araştırma, 2011- 2012 eğitim-öğretim yılında incelenen programlara kayıtlı 200 öğretmen adayı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre, öğretmen adaylarının çevre sorunlarına yönelik tutumları ile cinsiyetleri, öğrenim gördükleri lisans programı, üniversiteye gelmeden önce yaşadıkları yerleşim yeri arasında herhangi bir farklılık bulunmamıştır. Ama öğretmen adaylarının çevre sorunlarına yönelik tutumları ile ebeveynlerinin eğitim düzeyi arasında eğitim düzeyi yüksek ebeveynler lehine bir farklılık bulunmuştur. Ölçeğe katılan öğretmen adaylarının çevre sorunlarına yönelik tutumları orta düzeyde yüksek bulunmuştur. Yapılan görüşmelerde, araştırmaya katılan öğretmen adayları, üniversite öncesi ve üniversite düzeyindeki çevre eğitiminin yetersiz olduğunu, çevre ile ilgili konulara medyada yeterince yer verilmediğini ve çevre ile ilgili kurum ve kuruluşlar tarafından insanların yeterince bilinçlendirilemediğini ifade etmiştir. Araştırmaya katılan öğretmen adaylarının çevre ile ilgili konularda bilgi sahibi olmasında ve bilinçlenmesinde medyanın önemli bir araç olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Üniversite öğrencilerinin benlik saygısı yaşam tatmini ve saldırganlık düzeyi faklılıkları ve ilişkileri;

Bu çalışmanın temel amacı farklı bölümlerde öğrenim gören Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin Yaşam Tatmini, Saldırganlık ve Benlik Saygıları Arasındaki İlişki Düzeylerini çeşitli değişkenler yardımıyla ortaya koymaktır. Araştırma evrenini 2009- 2010 eğitim-öğretim yılında Erciyes Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulunda eğitim gören 1015 öğrenci, örneklem grubunu 120'si bayan ve 231'si erkek olmak üzere evrenden kolayda örnekleme yöntemiyle seçilen toplam 351 öğrenci oluşturdu. Öğrencilerin yaşam tatmini ölçeğine ilişkin veriler Yaşam Tatmini Ölçeği (The Satisfaction with Life Scale ile saldırganlık ölçeğine ilişkin veriler 'Saldırganlık Ölçeği' ve Benlik Saygısı ile ilgili veriler ise Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği yöntemi ile toplandı. Öğrencilerin cinsiyet, yaş, eğitim görülen alan ve sınıf düzeyine ilişkin verilerin eldesi yöntemi için ise araştırmacı tarafından hazırlanan ' Kişisel Bilgi Formu' kullanıldı. Verilerin analizi bilgisayar ortamında yapıldı. Niceliksel verilerin karşılaştırılmasında iki grup arasındaki farkı Student t-testi, ikiden fazla grup durumunda parametrelerin gruplar arası karşılaştırmalarında ANOVA, farklılığa neden olan grubun tespitinde Scheffe testi ve elde edilen Test anlamlılığının kontrolü için parametrik olmayan Ki-Kare testi kullanıldı. Sonuç olarak ; Spor yöneticiliği bölümünde okuyan öğrencilerin toplam saldırganlık ve saldırganlık alt boyutları karşılaştırılması yapıldığında birinci sınıfta okuyan öğrencilerin toplam saldırganlık oranları, son sınıfta okuyan öğrencilerden daha yüksek çıktı. Fiziksel saldırganlık, sözel saldırganlık ve düşmanlık puanları birinci sınıf öğrencilerinde, son sınıf öğrencilerinden daha yüksek çıktı. Spor yöneticiliği bölümüne yeni başlayan öğrencilerin daha saldırgan oldukları kanaatine varıldı. Yaşam Tatmini ve Benlik Saygısı oranlarında birinci ve son sınıf öğrencilerinin karşılaştırılmasında herhangi bir farka rastlanılmadı. Erkek öğrencilerin saldırganlık düzeylerinin, kızlara göre daha yüksek olduğu saptandı. Üst düzey fiziksel aktivite, toplum kuralları ve etik değerler ile desteklenen bireylerin, davranışlarında önemli oranda kontrolü sağlayabileceği düşünüldü.
Yalanı tespit etme becerisinin antisosyal eğilim ve duygusal zeka ile ilişkisi

Araştırmanın amacı üniversite öğrencileri ve araştırma görevlilerinde yalanı tespit etme becerisini ölçmek ve antisosyal eğilim ve duygusal zeka ile ilişkisini incelemektir. Çalışma, Türkiye'de yaşayan 108 (72 kadın, 36 erkek) katılımcı ile yapılmıştır. Araştırma verileri, 'Kişisel Bilgi Formu', 'Videolar', 'Sözlü/Sözsüz İpucu Listesi', Duygusal Zeka Özelliği Ölçeği-Kısa Formu' ve 'Hacettepe Kişilik Envanteri-Antisosyal Eğilim Alt Ölçeği' ile elde edilmiştir. Videolarda kopya çekme paradigması kullanılmıştır. Edinilen veriler SPSS programı kullanılarak incelenmiştir. Sonuçlar p<.05 anlamlılık düzeyine göre yorumlanmıştır. Araştırmada elde edilen veriler Korelasyon ve Bağımsız T-Testi Analizi ile çözümlenmiştir. Araştırmanın sonucuna göre yalanı tespit etme becerisinin üniversite öğrencisi ve araştırma görevlilerinde antisosyal eğilim ve duygusal zeka ile ilişkili olmadığı görülmüştür. Sonuçlara bakıldığında yalanı tespit etme becerisinde üniversite öğrencileri ile araştırma görevlileri arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Katılımcıların videolarda Yalan/Doğru tespit etmede doğru bilme oranlarının düşük olduğu bulunmuştur. Yalan/Doğru tespit etmeye bakıldığında katılımcıların yalan önyargısına sahip olduğu görülmüştür. Bu önyargıya sahip oldukları için de yalan/doğru tespit ederken videodaki kişilere daha çok yalan söylüyor eğilimi gösterdikleri bulunmuştur. Katılımcıların yalan atfettiği videolardaki ipuçları oranlarına bakıldığında daha çok sözsüz ipuçlarını dikkate aldıkları görülmüştür.
Bilgisayar destekli matematik öğretiminin lisans öğrencilerinin matematik algılarına etkisi: K. K. Eğitim Fakültesi İlköğretim Matematik Bölümü örneği

Bu yüksek lisans tez çalışma 5 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde literatür taraması sonuçlarına uygun olarak tarihsel bir arka plan verilmiştir. Bilgisayar destekli eğitimin gelişimi, kullanımı, matematik öğretimi, bilgisayar destekli eğitim ve bilgisayar destekli matematik öğretimi hakkında temel bilgiler verilerek bu çalışmada üzerinde uygulama yapılan yazılımın tanıtımı yapılmıştır. İkinci bölümde, matematik öğretimi, teknoloji desteki eğitim, BDMÖ konularında daha detaylı bilgiler sunulmuştur. Üçüncü bölümde materyal ve yöntem sunulmuştur. Çalışmada kullanılacak yöntem ana hatlarıyla ortaya konularak amaç, önem, model, veri toplama, örneklem, uygulama gibi detaylar verilmiştir. Dördüncü bölümde uygulamanın analizinden elde edilen sonuçlar konu konu tablolar halinde verilerek tabloalrın yorumları sunulmuştur. Son bölümde ise sonuçlar ve öneriler verilerek çalışma bitirilmiştir.
Üniversite öğrencilerin beslenme durumu, bilgi düzeyi ve porsiyon ölçüsü algısının değerlendirmesi

Bu araştırma Hacettepe Üniversitesinde iktisadi-idari ve mühendislik bölümünde okuyan öğrencilerin beslenme durumlarının ve sağlıklı beslenme, standart porsiyon miktarı ile ilgili bilgilerinin saptanması amacıyla yürütülmüş kesitsel bir çalışmadır. Çalışmaya, 18-35 yaş arası gönüllü 300 üniversite öğrencisi (erkek: 138, %46.2; kadın: 162, %54) katılmıştır. Soru kağıdı kullanılarak öğrencilere ilişkin genel özellikler, beslenme alışkanlıkları ve 24 saatlik besin tüketim durumları kaydedilmiş, antropometrik ölçümleri alınmıştır. Öğrencilerin standart porsiyon miktarını tahminleri, araştırmacı tarafından hazırlanan fotoğraf albüm kataloğu kullanılarak yüz yüze sorgulanmıştır. Yaş ortalaması 21.5 2. 6 yıl ve beden kütle indeksi ortalaması 22.4 3. 1 kg/m 2 olarak bulunmuştur. Öğrencilerin ortalama toplam beslenme bilgi puanı (110 üzerinden) 56.5 13. 2 olup, kadınların aldıkları puanın (58.6 12.8) erkeklerden (54.1 13.3) daha fazla olduğu saptanmıştır (p<0.01). Ortalama puan ve yüzdeler ile antropometrik ölçümler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmamıştır (p>0.05). Beslenme dersi alan öğrencilerin ortalama puan (67 8.8) ve yüzdesi (%54.2 13.2), beslenme dersi almayanların puan (55.6 13.1) ve yüzdesinden (%45.5 15.4) daha fazla bulunmuştur (p<0.01). Beslenme bilgi düzeyi iyi olan öğrencilerin, günlük ortalama enerji (p<0.05), karbonhidrat (p<0.01) ve şeker (p<0.05) alım miktarlarının, beslenme bilgi düzeyi düşük olan öğrencilere kıyasla, daha az olduğu bulunmuştur. Standart porsiyon tahmininde, öğrencilerin en doğru tahmin ettiği besin grubu; et grubu ve benzeri yiyecekler (%36) ile tahıl grubu (%35.1) olarak saptanmıştır. Besinlerin arasında, en fazla ve en az doğru tahmin edilen standart porsiyon miktarı sırasıyla haşlanmış patates (%63.7) ve peynir (%3.7) için bildirilmiştir. Yirmi dokuz besin arasında, 10 besinin standart porsiyonunu doğru tahmin etme oranı, kadınlarda erkeklerden daha fazla bulunmuştur (p<0.05). Besinlerin porsiyon algısı ile BKİ arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Çalışmada, fotoğraf üzerinden yiyeceklerin standart porsiyonunu doğru tahmin eden öğrencilerin sayısının az, beslenme konusundaki mevcut bilgilerinin ise yetersiz olduğu görülmüştür. Bu nedenle, öğrencilerde beslenme bilgisinin arttırılması ve standart porsiyon algısı farkındalığının geliştirilmesine yönelik eğitimlerin düzenlenmesi, program ve politikalar geliştirilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Karadeniz Teknik Üniversitesi Fatih Eğitim Fakültesi öğrencilerinin yalnızlık, benlik-saygısı ve yakın ilişkiler kurabilme düzeylerinin ve bu düzeyler arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, Karadeniz Teknik üniversitesi Fatih Eğitim Fakültesi'nde okuyan öğrencilerin yalnızlık, benlik saygısı ve başkaları ile yakın ilişkiler kurabilme düzeylerinin ve bu düzeyler arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Bu ana amacın yanında, cinsiyet, okunulan bölüm, anabilim dalı ve sınıf gibi değişkenlerin incelenen konuya etkileri de araştırılmıştır. Araştırma; Fakültesi'nin Fen Bilimleri Eğitimi, Sosyal Bilimler Eğitimi, Türk Dili ve Edebiyatı Eğitimi, Eğitim Bilimleri Eğitimi, Beden Eğitimi ve Spor, Müzik Eğitimi, Sınıf Öğretmenliği ve Resim-iş Eğitimi Bölümlerinden oranlı eleman örnekleme yöntemi olan Tabakalı Tesadüfi Örnekleme Tekniği ile seçilen 250 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Tanımlayıcı yöntemin kullanıldığı bu araştırma bir okul surveyi biçiminde olup, veriler UÇLA Yalnızlık Ölçeği ve Shostrom'un Kişisel Yönelim Envanterinin 'Benliğe Saygı' ve 'Başkaları ile Yakınlık Kurabilme' alt testleri ile toplanmıştır. Elde edilen veriler, çeşitli değişkenlere göre t-testi, Varyans analizi, Ki-Kare (x2) ve Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu teknikleri kullanılarak incelenmiştir. Tüm kız öğrencilerden % 52. 08' inin, tüm erkek öğrencilerden ise % 46. 75' inin, toplam 250 öğrenciden % 48.8 'inin yalnızlıktan yakındıkları görülmüş ve tüm öğrencilerin yaklaşık yarısının yalnız oldukları bulunmuştur. Tüm kız öğrencilerden % 38.95 'inin, tüm erkek öğrencilerden ise % 41.30 'unun, toplam 250 öğrenciden % 40.4 'ünün benlik saygılarının düşük olduğu bulunmuştur. Tüm kız öğrencilerden % 27.65 'inin, tüm erkek öğrencilerden ise % 4 8. 71' inin, toplam 250 öğrenciden % 40.8 'inin başkaları ile yakın ilişki kuramadıkları bulunmuştur. Yapılan istatistik analizler, kız ve erkek öğrenciler arasında sadece yakın ilişkiler kurma düzeyi açısından ve kızlar lehine anlamlı bir fark olduğunu ortaya çıkarmıştır. Okunulan bölüm, anabilim dalı ve sınıflara göre yapılan incelemeler; hem bölümler, hem anabilim dalları ve hem de sınıflar arasındaki yalnızlık, benlik saygısı ve başkaları ile yakın ilişikler kurma düzeyleri açısından anlamlı farklılıklar olmadığını göstermiştir. Bu üç değişken arası ilişkiler Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu ve Ki-Kare (x2) teknikleri ile araştırılmıştır. Sonuçlar; benlik saygısı ve yakın ilişikler kurabilme arasında pozitif, yalnızlık ve benlik saygısı arasında da negatif olmak üzere ilişki olduğunu göstermiştir. VIII