turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Down sendromlu ve sağlıklı çocuklarda trakeobronşial ağacın çok kesitli bilgisayarlı tomografi ile karşılaştırılması

Down sendromlu çocuklarda, solunum sistemini etkileyen morbiditeler sık görülmektedir. Bu çocuklarda anormal trakea, bronş veya segmental bronşiyal dallanma ve trakeomalazi insidansı daha yüksektir. Çalışmamızda DS'li çocuklarda solunum yolu hastalıklarının sık görülmesinden yola çıkarak, bununla trakeobronşial sistem yapısının ilişkisini ÇKBT ile araştırmayı ve sağlıklı çocuklardaki yapı ile karşılaştırmayı amaçladık. Yaş aralığı 0-18 yıl olan 20 DS'li ve 20 sağlıklı olmak üzere toplam 40 çocuğun normal BT görüntüleri grup ve cinsiyete göre değerlendirildi. Trakea anteroposterior ve transvers çapları ölçüldü. AP: T oranından yararlanılarak oluşturulan formül ile 2 farklı trakea tipi tespit edildi. DS'li çocuklarda en sık (%65) oval tip trakea, sağlıklı çocuklarda ise en sık (%65) at nalı tip trakea'ya rastlandı. Trakea AP ve T çapları, DS'li çocuklarda sağlıklı çocuklara göre daha küçük bulundu. Trakea kesit alanı, cinsiyetler arası anlamlı farklılık göstermeksizin DS'li çocuklarda sağlıklı çocuklara göre daha küçük bulundu. Ana bronşların ve lobar bronşların çapları, uzunlukları ve açıları ölçüldü. Sol interbronşial açı her iki grupta da anlamlı derecede kız çocuklarında erkek çocuklarına göre daha büyük bulundu. Sağlıklı çocuklarda sol interbronşial ve subkarina açıları, sağ interbronşial ve subkarina açılarına göre daha büyük bulundu. Her iki grupta da bronchus principalis sinister çap ve uzunluğu bronchus principalis dexter'in çap ve uzunluğundan daha büyük tespit edildi. Trakeobronşial ağacın morfometrik ölçümleri değerlendirildiğinde her iki cinste ve gruplar arasında çoğu parametrede anlamlı farklılıklar bulundu. ÇKBT ile trakeobronşial ağacın olası varyasyonları incelendiğinde DS'li 64 aylık bir kız çocuğunda tracheal bronchus'a rastlandı. Bu çalışma ile DS'li ve sağlıklı çocuklarda havayolu anomalileri belirlenerek bronkoskopi sırasında ve endotrakeal tüp uygulamalarında oluşabilecek olası komplikasyonların azaltılması yönünde destek sağlanacaktır.
Çocuklarda genel anestezi altında oftalmik muayene öncesi premedikasyonda ketamin ve midazolam kullanımının karşılaştırılması

Göz cerrahisinde anestezik yaklaşım cerrahinin başarısını etkilemektedir. Özellikle küçük çocuklarda göz muayenelerinin genel anestezi altında yapılması tercih edilir. Anestezik yaklaşımda genellikle göz içi basınca minimal etkisi olan veya basıncı etkilemeyen ilaçlar tercih edilir. Ketamin, NMDA reseptörlerinin nonkompetetif antagonistidir. Çok uzun zamandır çocukların ağrılı işlemlerinde analjezi ve sedasyon amacıyla premedikasyonda kullanılmaktadır. Midazolam, imidazobenzodiazepin grubunun bir türevidir, sedatif, hipnotik, anksiyolitik ve antikonvülzan özelliklere sahiptir. Bu çalışmamızda genel anestezi altında muayene yapılacak olan retinoblastom tanısı veya şüphesi olan çocuklarda ketamin ile midazolam premedikasyonunun etkinliğini, ve göz içi basıncına olan etkilerini karşılaştırmayı amaçladık. Çalışmaya etik kurul onayı alındıkta sonra Hacettepe Üniversitesi Anesteziyoloji ve Reanimasyon Anabilimdalı'nda genel anestezi altında muayene yapılan 0- 7 yaş (84 ay) arası 100 çocuk dahil edildi. Çalışma randomize ve prospektif olarak yapıldı. Her hasta preoperatif olarak değerlendirilip ailesinden bilgilendirilmiş onamları alındı. Hastalar iki gruba ayrıldı. Birinci gruba premedikasyon amacıyla işlemden 10 dakika önce 5 mg/kg ketamin ve 0,01 mg/kg atropin karışımı, ikinci gruba midazolam 0,15 mg/kg intramusküler verilmiş ve her iki gruptaki hastaların operasyon odasına girişteki ajitasyon varlığı, sevofluran indüksiyonu ihtiyacı, damar yolu takarken tepkisi, sekresyon, taşikardi, bulantı-kusma, halusinasyon varlığı, blefarosta tepkisi, kriyoterapi ve lazer kullanıldıysa bunlara tepkisi, ek doz ihtiyacı ve intraoperatif komplikasyon varlığı kaydedilip iki grup arasındaki farklar karşılaştırılmıştır. Ayrıca tüm hastaların göz içi basınçları aynı cerrah tarafından ölçülerek karşılaştırılmıştır. Ketamin grubundaki çocuklarda belirgin derecede daha az ajitasyon ve aileden ayrılma anksiyetesi görülmüş ve ek anestezik ihtiyacı midazolam grubuna göre düşük bulunmuştur. İntraoperatif ve postoperatif komplikasyon varlığı, aile ve cerrah memnuniyeti bakımından ise her iki grup arasında anlamlı fark saptanmamıştır. Ayrıca ketamin grubunda göz içi basınçları midazolam grubuna göre minimal yüksek ölçülmüş ancak normal sınırlarda kalmıştır. Postoperatif derlenme bakımından her iki grup arasında anlamlı fark saptanmamıştır. Bütün bu sonuçlar bize oftalmik cerrahi uygulanacak çocuklarda ketaminin güvenli, etkili, hızlı ve kolay bir premedikasyon yöntemi olarak kullanılabileceğini göstermektedir.
Serebral palsili çocuklarda adaptif cihaz kullanımının değerlendirilmesi

SP'li çocuğun rehabilitasyonunda adaptif malzeme gerekli ve yararlı bir yardımcıdır. Ülkemizdeki SP'li çocukların adaptif cihaz kullanımı hakkında bilgi edinmek amacıyla; tanımlayıcı bir çalışma olarak, İstanbul ilinde Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezlerinde fizyoterapi programına alınmakta olan SP'li çocuklarda adaptif cihaz kullanımı motor fonksiyon düzeyleriyle ilişkili olarak değerlendirilmiştir. Bu amaçla Eylül 2014 ile Haziran 2015 tarihleri arasında beş merkezde 0-18 yaş arası 93 SP'li çocuk ile aileleri ve pediatrik rehabilitasyonda çalışan 50 fizyoterapist çalışmaya dahil edilerek, Serebral Palsili Çocuk Adaptif Cihaz Değerlendirme Formu ve Fizyoterapistler İçin Adaptif Cihaz Değerlendirme Formu doldurulmuş, Kaba Motor Fonksiyon Sınıflama Sistemi skorları, kullanılan adaptif cihazlar araştırılmıştır. 93 olgudan 28'i adaptif cihaz kullanmaktaydı. KMFSS seviyelerine göre öngörülen adaptif cihaz kullanım gerekliliği %67, 7 gerçekte kullananların oranı ise % 30,1 olarak bulunmuştur. Ailelerin çoğu adaptif cihazları temin ederken başta ekonomik zorluk (%81) olmak üzere SGK işlemlerinde (%14,2) ve öneri/bilgi düzeyinde (%4,8) zorluklar ile karşılaştığını belirtmiştir. Ailelerin çoğunluğu adaptif cihaz kullanımının rehabilitasyon sürecinden duydukları memnuniyeti orta ve ortanın biraz üzeri seviyede etkilediğini belirtmiştir. Fizyoterapistlerin büyük çoğunluğu SP'li çocukların rehabilitasyonunda adaptif cihaz kullanmanın önemli bir yeri olduğunu ve fizyoterapiye ortanın biraz üstünde etkisi olduğunu belirtmişlerdir. Sonuç olarak SP'li çocuklarda adaptif cihaz kullanımının KMFSS seviyelerine göre öngörülen kullanım düzeyinin altında (%55,6) yer aldığı ve ailelerin adaptif cihazların temininde zorluklar ile karşılaştığı, fizyoterapistlerin SP rehabilitasyonunda adaptif cihaz kullanımına önemli bir yer ayırdığı görülmüştür.
Çocuk ve spor

Denizli ili, Gazi ve Hürriyet ilkokulu, anaokulu, 1 ve 2. sxnxf öğrencileri üzerine yapxlan bu arastxrmada, spor yapan çocuklarla, yapmayan çocuklar arasxndaki ilişki araştxrxlmxştxr. Arastxrmada, kullanxlan ölçme araclarx ve programlx yapxlan antrenman amaca uygun olarak seçilmiştir. Arastxr- manxn bulgularx, deneklerin sayxsx ve yapxsx, uygulamanxn süresi ile sxnxrlxdxr. Bu nedenle araştırma bulgular inin genellenebilirliği de benzer koşullar içinde geçerlidir. Arastxrmada ön test ve son test uygulamalx arastxr ma modeli kullanxlmxstxr. Bu model doğrultusunda yapxlan testler sonucunda elde edilen ölçümler, puanlama yoluyla tablolara ve tablolar yoluyla da grafiklere dönüştürülmüştür. Deneklerin tümünü etkilemesi kacxnxlmaz olan sos- yo ekonomik, okul, yaş, sxnxf ve saglxk durumu sabit tutularak, denetlenmeye çalxşxlmxştxr. Araştırmaya alxnan çocuklar yaş gruplarxna göre, ayrx ayrx karsxlastxrxlarak incelenmiştir. Buna göre, arastxrmaya katxlan deneklerin tümü kxz öğrenci olup, 6-7 ve 8 yaş gruplarxnx kapsamaktadxr. Uygulanan, Flamingo dengesi, durarak uzun atlama, oturarak- uzanma testleri sonucunda genel olarak, spor yapan çocuklarla yapmayanlar ar asanda %24 oranxnda bir gelişme görülmüştür. Aynx zamanda spor yapan cocuklarxn 110 kendilerine güven duygusu, toplumda yer alması ve ilişki kurmasx daha fazla artmış, büyükler ile olan diyalogun da daha olgun yönde hareket etmiş, sağlığı daha düzenli ve iyi olmuştur.
Sağlıklı ve beyin felçli çocuk ve ergenlerde kraniyofasiyal antropometrik ölçümlerin karşılaştırılmalı olarak incelenmesi

VE BEYİN FELÇLİ ÇOCUK VE ERGENLERDE KRANİYOFASİYAL ANTROPOMETRİK ÖLÇÜMLERİN KARŞILAŞTIRILMALI OLARAK İNCELENMESİAmaç: Çalışmada 2-18 yaş arası sağlıklı çocuk ve ergenler ile beyin felçli çocuk ve ergenlerin kraniyofasiyal antropometrik ölçümlerinin karşılaştırılmalı olarak incelenmesi amaçlandı. Materyal ve metot: Yaşları 2-18 arasında olan 35 beyin felçli çocuk ve ergen ile 30 sağlıklı çocuk ve ergende kraniyofasiyal antropometrik ölçüm yapıldı. Ölçüm verileri kaynaklarda belirtilen antropometrik noktalar kullanılarak Frankfurt Horizontal Planında ölçüldü. Bulgular: Çalışmaya katılan beyin felçli erkek çocuklarda baş çevresi, baş genişliği ve baş uzunluğu ölçümleri sırasıyla 472,77 20, 09 mm, 137,22 10, 08 mm, 158,02 7, 36 mm; aynı ölçümler kontrol grubunda 514,88 17, 30 mm, 146,55 7, 73 mm, 164,06 7, 56 mm idi. Beyin felçli kız çocuklarda sırasıyla 461,72 30, 45 mm, 129,36 11, 48 mm, 150,63 12, 82 mm; kontrol grubunda ise 506,42 12, 20 mm, 142 ,28 5,12, 161,71 6, 49 mm olarak bulundu. Çalışmaya alınan tüm beyin felçli çocuk ve ergenlerin ortalama baş çevresi 483, 65 33,68 mm; baş genişliği 137, 45 11,19 mm; baş uzunluğu 158, 65 14,56 mm; sağlıklı çocuk ve ergenlerin ise ortalama baş çevresi 530, 86 27 ,84; baş genişliği 148, 43 7,41 mm; baş uzunluğu 172, 83 14,01 mm olarak ölçüldü. Ölçümlerin ortalama değerleri genellikle beyin felçli çocuk ve ergenlerde sağlıklı çocuk ve ergenlere göre anlamlı düzeyde daha düşüktü (p<0,05). Sonuç: Sonuç olarak, elde edilen ortalama değerlerin hem beyin felçli hem de sağlıklı çocuk ve ergenlerin büyüme ve gelişiminin takip edilmesinde faydalı olacağı düşüncesindeyiz.
Pediatrik baş-boyun apselerinin klinik ve epidemiyolojik özellikleri

Bu çalışma; baş boyun apsesi nedeniyle, takip edilen pediyatrik yaş grubu hastalarda etiyolojik ve epidemiyolojik faktörlerin, laboratuar bulgularının ve tedavi şeklinin hastalığın gidişati üzerindeki etkilerin değerlendirilmesi amaçlayan retrospektif bir çalışmadır. Çalışmanın etiğe uygunluğu Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi etik kurulu tarafından değerlendirilip onaylanmıştır.2006- 2008 yıllarında, 3 ay-18 yaş arası YYU Tıp Fakültesi Araştırma Hastanesi KBB polikliniği'ne başvuran 79 baş boyun apseli hasta değerlendirmeye alındı. Hastalardan alınan anamnez ve fizik muayene sonuçları değerlendirildi, kaydedilen hemogram, açlık kan şekeri, sedimantasyon, antistreptolizin-O, C-Reaktif protein, fibrinojen ve serolojik tetkikleri, boyun apsesi ve lenf nodu için ultrasonografi ve apse kültürü değerlendirildi. Medikal ve cerrahi tedavi kayıtları incelendi. Tedavi süresinde görülen apse nedeniyle oluşan komplikasyonlar kaydedildi. Birbirleri arasında anlamlılık açısından karşılaştırıldı. Yapılan incelemede baş boyun apsesi nedeni ile hastaneye başvuran hastaların en sık şikayeti ateş ve boyunda şişlikti, bu şişlik en sık submadibuler ve orta hatta göre sağ yerleşimliydi, apse çaplarıyla hemoglobin değerleri arasında negatif bir ilişki bulundu. Ayrıca hastanın persantil değerlerleri azaldıkça apselerin spontan fistülize olma oranları artmaktaydı. Beyaz küre, CRP ve ASO değerleri arasında pozitif bir ilişki mevcuttu. Kültürlerde en sık üreyen bakterininde S. Aureus olduğu görüldü. Bunlara dayanılarak boyun apsesi tanısı alan hastalarda medikal tedaviye ek olarak cerrahi drenaj ve aspirasyon yapılabileceği düşünülmektedir. Sonuç olarak hemoglobin düzeyleri düşük, beslenme bozukluğu olan küçük yaşlardaki çocuk ve bebeklerde boyun apselerinin ve mediastinit, sepsis vb. komplikasyonların gelişimi daha büyük çocuk ve erişkinlerden daha kolay, tedavilerinin zor olduğu düşünülmektedir.
Vanishing Memoirs: Doğan Kardeş Children's Periodical between 1945 and 1993

Bu çalışma, Türkiye'nin popüler kültüründe en çok yer etmiş ikonlardan biri olan Doğan Kardeş çocuk dergisi hakkında metinsel ve kavramsal bir analizyürütmeyi amaçlıyor. 1945 ve 1993 yılları arasında Yapı ve Kredi Bankası'nındesteğiyle 1247 sayısı yayımlanan derginin yanı sıra, Doğan Kardeş adıyla 250'ninüzerinde çocuk kitabı yayımladı. Günümüzde Doğan Kardeş varlığını sürdüremesede Yapı Kredi Bankası 1990 yılından beri Doğan Kardeş Kitaplığı adı altında çocuk kitapları yayımlamaya devam ediyor. Bu çalışma, dergiyi birincil kaynak olarak kullanarak Doğan Kardeş'in üç anlamını tanımlamaya çalıyor; yaratıcılarının birprojesi, çocuk kültürünün bir efsanesi ve bir lieu de memoire, bir hafıza mekanıolarak. Doğan Kardeş öncelikle yaratıcılarının bir projesiydi: Yapı ve Kredi Bankası, Kazım Taşkent ve Vedat Nedim Tör'ün; başka bir deyişle kurum, burjuva ve entelektüel ortaklığının. Dergi on yıllar boyunca çeşitli değişikliklere uğramış olsa da belli bir değerler sistemi bu süreçte varlığını sürdürebildi. Bu, geleceğin üst ve orta sınıflarının yaşam tarzını ve zihniyetini belirlemeye soyunmuş, hümanist ve demokratik bir projeydi. İkinci olarak, Doğan Kardeş'in çocuk kültürünün bir parçasıydı. Bu anlamda, Doğan Kardeş'in çocuklara tavrını ilk anlamındabahsedilen modernitenin belirlediği söylenebilir. Çocuklar işte bu tavrı sevdiler ve Doğan Kardeş'i benimsediler. Sonuçta Doğan Kardeş kollektif hafızanın birmekanına dönüştü. Bu çalışma son olarak derginin bu üçüncü anlamının analizi üzerinden sürekli sıfır noktasından yeniden kurulmak zorunda bırakılan birhafızadaki hatırlama ve silme dinamiklerini anlamayı umuyor.
Kanser tanısı ile izlenen çocuklarda ağız bakımında kullanılan sodyum bikarbonat ve karadut lolipopunun oral mukoziti önleme üzerine etkisi

Araştırma, kanser tanısı ile izlenen çocuklarda ağız bakımında kullanılan sodyum bikarbonat ve karadut lolipopunun oral mukoziti önleme üzerine etkisini belirlemek amacıyla randomize kontrollü deneysel olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırma İstanbul'da bir Eğitim Araştırma Hastanesinin Pediatri servisinde Şubat 2016 -Şubat 2017 tarihleri arasında yapılmıştır. Deney grubunda 35 çocuk, kontrol grubunda 34 çocuk olmak üzere 69 çocuk ile tamamlanmıştır. Deney ve kontrol grubundaki çocukların tanıtıcı özellikleri arasında istatistiksel olarak fark olmayıp grupların homojen dağıldığı belirlenmiştir. Deney grubundaki çocukların %28,6'sında (n=10) oral mukozit gelişirken, kontrol grubunda bulunan çocukların %61,8'inde (n=21) oral mukozit geliştiği belirlenmiştir. Gruplar arasında oral mukozit gelişme sıklığı arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0,05). Deney grubunda oral mukozit gelişen 10 çocuktan 7'sinde (%70) 4'ncü günde, 3'ünde (%30) 8'nci günde oral mukozit gelişmiştir. Kontrol grubunda oral mukozit gelişen çocukların ise 5'inde (%23,8) 4'ncü gün, 13'ünde (%61,9) 8'nci gün ve 3'ünde de (%14,3) 16'ncı gün oral mukozit gelişmiştir. Gruplar arasında oral mukozit gelişme günü arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0,05). Deney ve kontrol grubundaki çocukların oral mukozit puan ortalamalarının araştırma grubundaki çocukların 2'nci gün, 4'ncü gün, 8'nci gün, 16'ncı gün, 21'nci gün oral mukozit puan ortalamaları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,001). Deney grubundaki çocukların oral mukozit derecelerinin 4'ncü 8'nci ve 16'ncı gün izlemlerinde kontrol grubundaki çocukların oral mukozit derecelerine göre daha düşük olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Deney grubundaki çocukların 2'nci gün, 4'ncü gün, 8'nci gün, 16'ncı gün ve 21'nci gün ağrı ve fonksiyon dereceleri ile kontrol grubundaki çocukların dereceleri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,000). Araştırmanın bulguları doğrultusunda kemoterapi alan çocuklarda ağız bakımı için karadut lolipopu kullanımının oral mukozit sıklığını azalttığı belirlenmiştir.
Balıkesir ve yöresinde çocuk folkloru ürünleri üzerine derlemeler ve incelemeler

Bu çalışmada, Balıkesir yöresinden derlenen çocuk folkloru etrafında şekillenen inanış ve uygulamalara yer verilmiştir. Çalışma, çocuk folkloru kapsamında beş bölümden oluşan bir saha çalışmasıdır. Çalışmanın esas dokusunu Balıkesir'den derlenen sözlü kaynak bilgileri oluşturmuştur. Bu bilgiler yeri geldikçe Türk halk inanışları ve uygulamaları içinde değerlendirilmiştir. Belli tespitlerin ortaya çıkmasında farklı kültürlerin inanış ve düşünüş kalıplarından örnekler de sunulmuştur. Bu çalışma, Balıkesir yöresi çocuk folkloru ürünlerini Türk halkbilimi ve halk edebiyatı açısından inceleyen bir niteliktedir. Bu araştırmanın sonunda Balıkesir'de halen varlığını devam ettiren inanış ve uygulamaların yanında varlığını ve etkinliğini kaybetmiş inanış ve uygulamalar tespit edilmiştir.
Diş çürükleri ile çocukluk çağı idrar yolu enfeksiyonları arasındaki ilişkinin irdelenmesi

Amaç: Çocukluk ve adölesan döneminde en sık görülen enfeksiyonlar, üst solunum yolu enfeksiyonları olup bunu idrar yolu enfeksiyonları takip etmektedir. Diş çürükleri; bakterilerin ağız içerisinde çoğalarak diş ve diş etlerine yerleşmesi ve zaman içerisinde diyet ve konak faktörleri ile etkileşime girmesi sonucu oluşan multifaktöriyel ve enfeksiyöz bir hastalıktır. Çalışmamızda ise diş çürükleri ile idrar yolu enfeksiyonları arasında bir ilişki olup olmadığının araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: Çalışmamıza Ocak 2017 ile Haziran 2017 tarihleri arasında Adıyaman Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları acil servisine, polikliniklerine başvuran ve çocuk servisinde yatarken idrar yolu enfeksiyonu tanısı alan, yaşları 5-17 yıl arasında değişen 141 olgu dahil edildi. Olgular diş çürüğü ve idrar yolu enfeksiyonu tipine göre 4 gruba ayrıldı. Olguların yaşları, cinsiyetleri, diş fırçalama alışkanlığı, hematolojik, biyokimyasal, serolojik testleri, tam idrar tahlili, idrar kültürü, kan kültürü, üriner sistem ultrasonografi parametreleri ve çürük diş sayıları ayrı ayrı kaydedildi. Veriler, SPSS 22.0 programı kullanılarak analiz edildi. Verilerin karşılaştırılmasında Student t testi, ki-kare, Mann-Whitney U, ANOVA, one-way varyans analizi ve post-hoc testleri kullanıldı. Bulgular: Dört grup kıyaslandığında gruplar arasında diş çürüğü sayısı açısından anlamlı fark bulunmadı. Sistit ve piyelonefrit grupları kıyaslandığında piyelonefrit olan grupta diş çürüğü sayısı anlamlı derecede yüksek saptandı. Tüm gruplarda en sık etken Escherichia coli saptandı. Diş çürüğü olup piyelonefriti olan grupta WBC, CRP, ESH gibi pozitif akut faz reaktanları yüksek, RBC, Hct, albümin, amilaz, kalsiyum, klor, demir ve fosfor düzeyleri ise düşük saptandı. Gruplar arasında Hgb, MCV, PLT, MPV, glikoz, üre, kreatinin, ürik asit, AST, ALT, ALP, LDH, GGT, sodyum, potasyum açısından anlamlı fark saptanmadı. Sonuç: Bu çalışmada; piyelonefrit ile diş çürüğü sayısı arasında pozitif bir ilişki olduğu saptandı.
7-11 yaş artistik cimnastik yoğun antrenman programına katılan çocukların fiziksel ve biyomotorik özelliklerine etkisinin araştırılması

Bu çalışmanın amacı hentbolculara uygulanan yoğun pliometrik antrenmanların bazı fiziksel ve biyomotorik özellikler üzerine etkilerini araştırılmasıdır. Araştırmaya Kayseri ilinde Cimnastik Okulunda eğitim gören 17 kız cimnastikçi katıldı. Cimnastikçilerin yaş ortalaması 8 ,5 1,5, Spor yaşlarının ortalama 1 ,5 0,7, vücut ağırlığı ortalaması 26 ,9 8,3, boy ortalamasının ise 123,1 7, 4 olduğu görülmektedir. Cimnastikçilerin tamamı antrenman gurbunu oluşturmuş çalışma grubunun niteliklerini taşıyan diğer bir grup olmamasından dolayı kontrol grubu oluşturulamadı. Araştırmaya katılan sporcu grubuna 7 yaşın altında ve 11 yaşın üzerinde sporcu dahil edilmemiştir. Araştırmaya katılan sporcuların tamamı kız olup, erkek sporcu dahil edilmemiştir. Araştırmaya katılan sporcuların spor yaşları maksimum 3 olarak alınmış, spor yaşları 3'den fazla olan, herhangi bir yarışma başarısı olan, milli takımlara veya T. O. M'lara seçilmiş olan sporcular dahil edilmemiştir. Araştırmaya katılan sporcuların geçmişşte spor sakatlığı yaşamamış olanlardan seçilip, herhangi bir sakatlık yaşayan sporcular yarışmaya dahil edilmemiştir. Haftanın üç günü cimnastik antrenmanına katılan sporculara 8 hafta boyunca yine haftada iki gün antrenman öncesi pliometrik antrenman uygulandı Sporculara boy, vücut ağırlığı, 1RM maksimum tekrar, esneklik, 10 m sürat, dikey sıçrama, durarak uzun atlama, şınav ve mekik testi uygulandı ve sonuçlar ön test ve son test ölçümleri ile karşılaştırıldı. Elde edilen verilerin istatistiki analizlerinin yapılmasında SPSS 15 paket programı kullanıldı. Elde edilen verileri grup içi ve gruplar arası ön-test son-test değerlerini karşılaştırmak için Bağımlı t testi kullanılmıştır. Sporculara uygulanan testlerin ön test ve son test ölçüm sonuçlarına gore vücut ağırlığı, 1RM maksimum tekrar, esneklik, 10 m sürat, dikey sıçrama, şınav ve mekik parametrelerinde anlamlı bir fark bulunurken, boy, 1RM maksimum tekrar ile durarak uzun atlama parametrelerinde anlamlı bir fark bulunamamıştır. Elde ettiğimiz bulgulara dayanarak 7-11 yaş cimnastik yapan çocuk grubunda pliometrik antrenmanların faydalı olduğu belirlenmiş olup, bir örnek model olarak spor bilimleri alanına bir bakış açısı getirebileceği söylenebilir.
Kistik fibrozis tanısı olan çocukların ve annelerinin psikiyatrik özellikleri

Bu çalışmada, kistik fibrozis tanılı çocuklar ile farklı bir kronik hastalığa sahip kronik bronşiektazili çocuklar ve sağlıklı akranları yaşam boyu psikopatoloji varlığı ve psikopatoloji türü açısından karşılaştırılmış ve araştırma grubunda psikopatoloji gelişimi üzerinde etkili olabileceği düşünülen bazı klinik değişkenler incelenmiştir. Çalışmada KF tanısı ile izlenen 7-16 yaş arası 35 çocuk değerlendirilmiştir. KB tanılı 28 çocuk ve herhangi bir tıbbi kronik hastalığı olmayan 40 çocuk ise kontrol gruplarını oluşturmuştur. Araştırma ve kontrol grupları çocukların yaş ve cinsiyetleri ve ailelerin sosyoekonomik-sosyokültürel düzeyleri açısından eşleştirilmiştir. Araştırma kapsamındaki tüm çocuk ve ergenlerle psikiyatrik rahatsızlıkları taramak amacıyla K-SADS kullanılarak klinik görüşme yapılmıştır. Çalışmaya katılan tüm çocuk ve ergenler tarafından Çocuklar için Depresyon Ölçeği, Çocuklar için Durumluk - Sürekli Kaygı Envanteri, Coopersmith Özsaygı Envanteri, Anne Baba Tutum Ölçeği, Çocuklar için Yaşam Kalitesi Ölçeği ve anneleri tarafından Belirti Tarama Listesi, Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutum Ölçeği, Başa Çıkma Tutumlarını Değerlendirme Ölçeği, Çocuklar için Yaşam Kalitesi Ölçeği'nin anne baba formunu doldurmaları istenmiştir. Bu değerlendirmeler sonucunda, KF'li çocuklarının kontrol gruplarındaki çocuklara göre daha fazla oranda psikiyatrik tanı aldığı görülmüştür. KF'te anksiyete bozuklukları ve depresyon en sık görülen hastalıklardır. Gruplar arasında her bir psikiyatrik tanının görülme oranları incelendiğinde, KF ve KB grubunda tüm tanıların görülme oranları benzerken bu hastalık gruplarında sağlıklı gruba göre depresyon, ayrılık kaygısı bozukluğu ve anksiyete bozuklukları daha yüksek olarak saptanmıştır. KF'nin şiddeti arttıkça depresyon ve yaygın anksiyete bozukluğunun arttığı gözlenmiştir. Ayrıca ergenlerde daha yüksek oranda depresyon bulunmaktadır. KF ve KB gruplarının toplam özsaygı, genel özsaygı, sosyal özsaygı ve yaşam kalitesi puanları sağlıklı kontrollere göre daha düşük bulunmuştur. KF ve KB grubundaki annelerin Belirti Tarama Listesi'nde genel belirti düzeyi daha yüksek bulunmuştur. KF ve KB'li çocukların annelerinde aşırı koruyuculuk ve sıkı disiplin puanları sağlıklı akranlarından daha yüksektir. KF grubunda, psikopatolojisi olan annelerde uyum bozucu baş etme yollarının kullanımı daha fazla olarak saptanmıştır. Bu çalışmada KF'li çocuklarda annenin ruh sağlığının ve başa çıkma yollarının psikopatoloji gelişimi üzerinde etkili olabileceği bulunmuştur. Ek olarak hastalık şiddetinin, depresyon ve yaygın anksiyete bozukluğu gibi bazı özgül psikopatolojilerin gelişiminde katkısı olabileceğini göstermektedir. Bununla birlikte kronik ve ölümcül hastalığın ergenlik döneminde depresyon gelişimi için önemli bir risk faktörü olduğu belirlenmiştir. Psikopatoloji gelişiminde önemli olabilecek diğer risk etkenlerinin ve ölümcül hastalığa özgü stres etkenlerinin belirlenmesi için daha geniş örneklemi inceleyen izlem çalışmalarına gereksinim duyulmaktadır.