turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk Medeni Kanununun taşınır rehni hükümleri çerçevesinde ticari işlemlerde taşınır rehni

Türk Medeni Kanununun genel düzenlemelerine göre taşınır rehni, taşınır malın zilyetliğinin alacaklıya devredilmesi sureti ile kurulur. Zilyetlik devredilmeden taşınır rehni kurulması istisnaidir. Teslimsiz taşınır rehninin en önde gelen örneği ise ticari işletme rehnidir. Bu konuyu düzenleyen 1447 sayılı Ticari İşletme Rehni Kanunu, 6750 sayılı Ticari İşlemlerde Taşınır Rehni Kanunu ile 01/01/ 2017 tarihinde yürürlükten kaldırılmıştır. 6750 sayılı Kanun teslimsiz taşınır rehni konusunda 1447 sayılı Kanunun genel yaklaşımından çok farklı bir sistem getirmiştir. Bu farklılıklar özellikle rehnin tarafları, kurulması, şekli, rehne konu olabilecek taşınır varlıkların çeşidi ve alacaklının rehinden doğan haklarını kullanmasında kendisini göstermektedir. Buna göre, rehin sözleşmesine taraf olabilecek kişilerin sayısı artırılmış, sözleşmenin şekli eski düzenlemeden farklı olarak belirlenmiş, işletmenin tamamının rehnedilmesi esasından vazgeçilerek işletmeye dahil taşınır varlıkların bağımsız olarak rehnedilebileceği kabul edilmiş ve alacaklıya rehnin paraya çevrilmesi imkanı dışında başka bazı imkanlar tanınmıştır. Çalışmamızda, 6750 sayılı Ticari İşlemlerde taşınır Rehni Kanununun getirdiği bu yenilikler, 1447 sayılı Ticari İşletme Rehni Kanunu ile karşılaştırmalı olarak incelenmiş ve kabul edilen yeni sistem Türk Medeni Kanununun taşınır rehni hükümleri karşısında ele alınmıştır.
Anonim şirketlerde eşit işlem ilkesi

Eşit işlem ilkesi, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu döneminde yazılı olmayan bir hukuk kuralı olarak, doktrinde ve yargı kararlarında yer almaktaydı. Bununla birlikte bahse konu ilke 6102 sayılı TTK ile genel mahiyette ve doğrudan kanundan kaynaklı bir kural olarak düzenlenmiştir. Eşit işlem ilkesine göre, eşit şartlar altında bulunan pay sahipleri eşit işleme tabi tutulacaklardır (TTK m. 357). Bununla birlikte eşit işlem ilkesinin uygulanması ile amaçlanan; pay sahipleri arasındaki her türlü eşitsizliğin değil, ancak objektif kriterlere uygun olmayan eşitsizliklerin önlenmesidir. Bu çalışma kapsamında öncelikle eşit işlem ilkesi açıklanacak, sonrasında ilkenin uygulama alanları detaylandırılacak ve son bölümde ilkeye aykırılığın hukuki sonuçları incelenecektir.
Ermenekli Süleyman Sırrı Efendi Ve Hülasatü'l-Muhtareyn Adlı Eseri

ERMENEKLİ SÜLEYMAN SIRRI EFENDİ VE HÜLASATÜ'L-MUHTAREYN ADLI ESERİ ABDULSAMET KUMRUÇalışmamızda son dönem Osmanlı ulemasından Bayezid Dersiamı Ermenekli Süleyman Sırrı Efendi'nin (ö. 1931) ilgili Hülasatü'l-Muhtareyn isimli eseri ele alınmaktadır. Sırrı Efendi, başta fıkıh olmak üzere İslami ilimlerin neredeyse bütün alanlarında eserler telif etmiş, gelenekle moderni, medreseyle mektebi bir araya getirdiğini söyleyebileceğimiz önemli bir isimdir. Hülasatü'l-Muhtareyn isimli eseri ise Mekteb-i Hukuk'ta Kitabu'n-Nikah başlıklı dersi vermek üzere kaleme almıştır. Eser aynı zamanda Aile Hukuku Kararnamesi'ne kadar aile hukuku alanıyla ilgili yeni bir metotla, sistematik bir tarzda kaleme alınmış ilk teşebbüslerden biri olarak kabul edilebilir. Bu eserin Süleyman Sırrı Efendi'nin diğer eserlerinde olduğu gibi hak ettiği ilgiyi bulamamıştır. Bu eserin tanıtım ve değerlendirmesini yapıp, latinize halini sunmanın, eserin bilinmesi ve ondan istifadeyi arttırma bakımından önem taşımaktadır. Çalışmamızda Süleyman Sırrı Efendi'nin hayatı ve faaliyetleri hakkında bilgi verilip, söz konusu eserinin değerlendirmesi yapılacak, dönemi ve günümüz bakımından önemi ortaya konulacaktır. Ayrıca çalışmanın sonunda Hülasatü'l-Muhtareyn'in latinize metni verilerek, günümüz ilim ve eğitim dünyasının istifadesine sunulacaktır.
Rus Hukukunda ülkelerarası evlat edinme

Bu çalışmada, ebeveyn bakımından mahrum kalan çocukların haklarının korunma yöntemi olarak, ülkeler arası evlat edinme incelenmektedir. Rusya'da ülkeler arası evlat edinme tarihi; Rus mevzuatında ülkeler arası evlat edinme mekanizması, şartları, usulü ve yasal sonuçları, evlat edinme gizliliği incelenmektedir. Rusya'da ülkeler arası evlat edinme kurumunun gelişmesi ve yaygınlaşması için bazı önlemler önerilmiştir.
Ceninin hukuki statüsü ve Ceza Hukuku yoluyla korunması

Ceninin ahlaki statüsü ve nasıl bir korumaya tabi tutulacağı, neredeyse her kültürde bir tartışma konusu olarak kendini göstermektedir. Bu çalışmada cenine Türk Ceza Hukuku ile sağlanan hukuki korumanın incelenmesi ve ceza hukukunda ceninin yaralamasına neden olunmasına ilişkin bir düzenleme bulunmamasının vurgulanması amaçlanmıştır. Ceninin ahlaki statüsü ile ilgili çeşitli görüşler ileri sürülmektedir. Bu görüşlerin hangilerinin uygulanabilir ve tercih edilen görüşler oldukları devletlerin hukuki düzenlemeleri incelenerek ortaya çıkarılabilir. Çalışmamızın ikinci bölümünde bazı devletlerin embriyonik kök hücre çalışmaları ve gebeliğin sonlandırılması konusundaki hukuki düzenlemeleri incelenerek ceninin statüsüyle ilgili görüşlerine ulaşılmaya çalışılmıştır. Devletlerin bu iki konudaki hukuki düzenlemeleri ve uygulamaları, ceninin statüsü, kişiliğin kazanılma anı, ve dolayısıyla ceninin nasıl korunduğu konusunda genel bir fikir vermiştir. Çalışmamızın üçüncü bölümünde ise cenine Türk Ceza Hukuku ile sağlanan koruma incelenmiştir. TCK madde 99'da düzenlenen çocuk düşürtme ve madde 100'de düzenlenen çocuk düşürme suçlarının yanında, bazı suçların nitelikli halleriyle de cenine zarar verilmesinin cezalandırıldığı görülmüştür. Çocuğun düşmesi, yani ceninin ölmesi, durumunda fail cezalandırılmaktadır. Öte yandan ceza hukuku sisteminin ceninin anne karnındayken gördüğü zarar nedeniyle yaralı veya engelli olarak doğması durumu için bir suç öngörmediği anlaşılmaktadır.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları çerçevesinde yaşama hakkı

Hem ulusal alanda hem de uluslararası alanda garanti altına alınması gereken bir hak olan yaşama hakkı, taraf devletlerin insan hakları ve temel özgürlükler bakımından önemli ilerlemeler kaydetmesi için uluslararası örgütler, uluslararası sözleşmeler ve bildirgeler aracılığıyla devletleri somut adımlar atmaya yönlendirmiştir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 2'nci maddesinde düzenlenen yaşama hakkı, Sözleşme'ye taraf devletlerce 'right to life' ifadesi ile anılmaktadır. Avrupa Konseyi nezdinde üye ülkeler için bağlayıcı niteliği olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, taraf devletlerin iç hukuk düzenlemelerini Sözleşme'de belirtilen ilkelere uygun hale getirme yükümlülüğü altında bırakan, bireyi uluslararası hukukta hak süjesi yapan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne bireysel başvuru olanağı sunarak bireyi hukuki koruma altına alan, bölgesel koruma sistemleri içinde en önemli uluslararası belge olma özelliğine sahiptir. Sözleşme'nin 2'nci maddesinin birinci fıkrası, herkesin yaşama hakkına haiz olduğunu ve hiç kimsenin yaşamından kasıtlı olarak yoksun bırakılamayacağını hükme bağladıktan sonra, bu kuralın istisnalarına da yer vermiştir. Ancak hakkın istisnalarına değinen düzenlemelerin oldukça dar yorumlanması gerekmektedir. Sözleşme'ye taraf ülkeler bakımından 2'nci madde, temel bir takım yükümlülükler öngörmektedir. Sözleşme'nin 2'nci maddesi gereği Konsey üyesi devletler, hem pozitif hem de negatif yükümlükler üstlenmişlerdir. Sözleşme ile korunan hakkın ihlal edilip edilmediği neticesine ulaşılırken, Mahkeme'nin içtihatları ile somut hale gelen bu yükümlülüklere riayet edilip edilmemesi dikkate alınmaktadır.
İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi'nin yorum yöntemleri

İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşme 4 Kasım 1950 tarihinde Roma'da imzalanmıştır. Bir norm-sözleşme olarak hazırlanan İHAS klasik anlamda taraf devletlerin hak ve yükümlülüklerini düzenleyen antlaşmalardan farklıdır. İHAS ile taraf devletler Sözleşme ve ek protokollerinde sayılan bireysel hak ve özgürlükleri korumayı taahhüt etmektedirler. İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi IHAS'ın temel organlarından biri olup 21 Ocak 1959 tarihinde Strazburg'da kurulmuştur. Kendine özgü bir yargısal mekanizma içiren bu sistemde İHAM, Sözleşme'nin 32. maddesinde de belirtildiği üzere, Sözleşme ve ek protokollerde öngörülen hak ve özgürlüklerin bağlayıcı yorumunu yapmak ve uygulamakla yetkilendirilmiş bir organdır. Mahkeme 50 yıldan fazla bir süredir bu görevini yerine getirmektedir. Mahkeme Sözleşme'nin yorumunu yaparken genel olarak uluslararası hukuk normlarını ve 1969'da imzalanıp 1980'de yürürlüğe giren Viyana Sözleşmesi 31-33 maddelerinde yer alan genel yorum kurallarını uygulamaktadır. Bununla birlikte Mahkeme İHAS'ta yer alan hak ve özgürlüklerin genişletilmesi için kendi yorum yöntemlerini de geliştirmiştir. Bu yöntemlerin bazıları geliştirici yorum, özerk yorum, pozitif yükümlülükler teorisi, yatay ilişkilerde koruma ve dolaylı ilişkilerde koruma yöntemleridir. Öbür taraftan Mahkeme hak ve özgürlüklerin sınırlanması ve dengelenmesi için de yorum yöntemleri geliştirmiştir. Konsensüse dayalı yorum yöntemi ile taraf devletlere tanınan takdir payı ilkesi bu yorum yöntemleri arasındadır. İkincillik prensibi ve Sözleşme'nin 13. maddesinde öngörülen etkili içi hukuk yollarının gerekliliği IHAS'ın koruma sisteminin kendi yapısından kaynaklanmaktadır.
Mültecilerin ekonomik entegrasyonu

Bu yüksek lisans tez çalışmasının amacı günümüz dünyasının temel sorun alanlarından biri olan mülteci sorununun sosyal ve ekonomik etkileri ile bu sorunun çözümünde önemli rol üstlenen aktörleri irdeleyip, sığınmacı ve mültecilerin ekonomik entegrasyonuna ilişkin çerçeveleri ve hukuki temelde yürütülen çalışmaları ve uygulamaları ortaya koymak, Türkiye ve AB perspektifinden konuyu değerlendirmek, sürecin işleyişi ve gelişimi hakkında hukuki, mali ve sosyal sonuçları hakkında bilgi vermektir. Tezin amacı kapsamında öncelikle göç olgusu çok boyutlu olarak ele alınmış, konunun tarihsel süreci ve yıllara göre gelişimi, ulusal/uluslararası anlaşmalar ve protokoller incelenmek suretiyle ortaya konmuştur. Mülteci ve sığınmacılarla birlikte ortaya çıkan ekonomik ve sosyal etkilerin araştırılması ulusal/uluslararası alanda ihdas edilen yardım politikalarının değerlendirilmesi, göçün ekonomik ve sosyal etkileri ile ele alınması, tezin yazılmasındaki temel amaçlardandır. Mülteci ve sığınmacıların, sığındıkları ülke ekonomisine olumlu/olumsuz etkileri irdelenirken, olayın insani boyutu ayrıca vurgulanmıştır. Sığınmacı ve mültecilerin bu göç hareketinde nihai hedefleri olan AB ülkelerinden birine sığınma ve yerleşme arzusu karşında AB ülkelerinin bu sorunsala karşı bakış açıları çok boyutlu olarak incelenerek, Türkiye'ye olan ekonomik, sosyal ve hukuki yansımaları değerlendirilmiştir. Tezin son bölümünde mültecilerin ekonomik entegrasyonları ile Türkiye-AB ülkeleri arasında istatistiki bilgilere yer verilmiştir.
Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçu

Geçmişi çok eski tarihlere dayanan uyuşturucu veya uyarıcı maddeler, tarihin her çağında insanlar tarafından merak konusu olmuş, Dünya çapında hemen hemen her medeniyette izlerine rastlanan bu maddelerin kimi zaman olağanüstü güçler kazandırdığına inanılarak büyücüler tarafından kullanılmış, kimi zaman keyif veren etkisine aldanılıp eğlencelerde, özel günlerde bu etkisinden faydalanılmış, kimi zaman da hastalıkları tedavi ettiğine inanılmıştır. Uyuşturucu ve uyarıcı maddelerin zamanla zararlı etkilerinin ortaya çıkması ve tehlikenin farkına varan bireylerce yayılması ile söz konusu maddelere yasaklar getirilmeye başlanmıştır. Fakat konulan yasaklara rağmen günümüzde halen bu maddelerin yalancı etkilerine kanıp hayatını göz göre göre riske eden, bir süre sonra maddelerin de etkisi ile topluma yabancılaşarak potansiyel tehlike oluşturan onlarca birey bulunmaktadır. Tez çalışmasının kapsamı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191. maddesinde düzenlenen 'Kullanmak İçin Uyuşturucu Veya Uyarıcı Madde Satın Almak, Kabul Etmek Veya Bulundurmak ya da Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Kullanmak' suçuna ait düzenlemedir. Bu düzenleme, Kanunumuzun genel sistemi esas alınarak ele alınmıştır. Birinci bölümde Uyuşturucu ve Uyarıcı maddelere ilişkin geçmişşteki ve günümüzdeki ulusal ve uluslararası alanda bu konudaki bir takım gelişmeler ve yapılan düzenlemeler hakkında bilgi verilerek, TCK 191. madde anlamında suç tanımında yer alan 'uyuşturucu ve uyarıcı maddeler' olarak ifade edilen grup kapsamında hangi zehirli maddelerin olduğu ve bu maddelerin ayırt edici özellikleri ile kullanan kişiye etkileri açıklanmıştır. Bu tanımlar yapılırken, tarafı olduğumuz uluslararası sözleşmelere ait ek listelerde sayılmış olan uyuşturucu veya uyarıcı madde türleri esas alınmıştır. İkinci bölümde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu 191. maddesini oluşturan 'Kullanmak İçin Uyuşturucu Veya Uyarıcı Madde Satın Almak, Kabul Etmek Veya Bulundurmak ya da Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Kullanmak' başlıklı suç tipi, unsurları tasnif edilerek, ceza genel sistematiği çerçevesinde incelenmiş; özellikle '29.06. 2005 tarihli ve 5377 sayılı Kanun', '19.12. 2006 tarihli ve 5560 sayılı Kanun', '14.04. 2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun' ve '18.06. 2014 tarihinde ise 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun' düzenlemeleri ile gelen değişiklikler ve bu konuda doktrinin değerlendirmeleri ve bu değişikliklerin uygulamaya etkileri incelenerek örnek kararlar ile çalışma zenginleştirilmiştir
Türk özel Hukukunda yap-işlet-devret sözleşmesi

tezde, yap, işlet-devret modelinin, Türk özel hukuku açısından incelenmesi ve modelin hukuki niteliği ile hükümlerinin tespiti amaçlanmıştır. İlk bölümde, ekonomik ve hukuki gelişim süreci ortaya konulmuş, YİD'intanımı ve unsurları üzerinde durulmuştur. Eser inşası ve işletme hakkı unsurları ile finansman unsuru ele alınarak yapılan bir inceleme ileYİD'in ana yapısı tespit edilmiştir. İkinci bölümde, YİD'in hukuki niteliği incelenmiş ve hukuki ilişkinin tarafları olarak yatırım sahibi ve yatırımcı tanıtılmıştır. Bunun ardından, modelin, finansman amacına yönelik, tam iki tarafa borç yükleyen bir sözleşme olduğu tespiti yapılmıştır. Tipolojik inceleme de yapılmış ve YİD'in sui generis bir sözleşme olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, bu sui generis sözleşmeninsürekli bir borç ilişkisi yaratıyor olmasına da işaret edilerek, bu özelliği ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, YİD sözleşmesinde uygulanacak hükümlerin ve şekilzorunluluğunun bulunmadığının tespiti yapıldıktan sonra, tarafların borçları ele alınmıştır. Dördüncü bölümde, YİD'in, sürenin bitmesi, kusursuz imkansızlık nedeniyle kendiliğinden sona ermesi ve feshi üzerinde durulmuştur.
Türk Hukukunda veri sorumlusu kavramı

Veri koruma hukukunun temel amacı, verilerin hukuka aykırı olarak kaydedilmesini önlemek ve bu veriler üzerinde gerçekleştirilen bütün işlemlerin hukuka uygunluğunu sağlamaktır. Avrupa'da 1950'lerde kişisel verilerin önemi ve korunmasına dair farkındalık gelişmeye başlamış ve bu farkındalık düzeyi 'Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Tüzüğü' 'nün 2016 yılında kabul edilmesi ile zirve yapmıştır. Bu düzenleme, günümüz dünyasında büyük yankı uyandırmış ve özellikle dev teknoloji firmaları veri koruma otoriteleri tarafından açılan soruşturmalarla yüzleşmek zorunda kalmıştır. Dünyada veri koruması alanındaki gelişmeleri takiben, Türkiye'de ise 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu ancak 7 Nisan 2016 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 7 Nisan 2018 tarihinden itibaren ise Türk veri koruma otoritesinin uygulamalarının da yaygınlaşması ile veri sorumluları, KVKK kapsamında getirilen yükümlülüklere uyum sağlayabilmek için çalışmalar yapmakta ve geç de olsa uyum süreçlerini başlatmış bulunmaktadır. Bu sayede, veri sorumluları ve işleyenler, üstlendikleri hukuki ve cezai sorumluluğun da etkisiyle, KVKK altındaki yükümlülüklerini yerine getirmektedir. Tezimiz ise, bu açıklamalar ışığında iki bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, 'kişisel veri kavramı, kişisel verilerin korunması hakkı, kişisel verilerin korunmasının fonksiyonu' ve 'kişisel verilerin korunması hakkının normatif temelleri' irdelenmekte; ikinci bölümde ise tezimizin başlığını oluşturan 'Türk hukukunda veri sorumlusu kavramı' tüm yönleriyle değerlendirilmektedir.
Askeri idari yargılama hukukunda maddi tazminat

Askeri Yüksek Idare Mahkemesi Türk Milleti adina; askeri olmayan makamlarcatesis edilmis olsa bile, asker kisileri ilgilendiren ve askeri hizmete iliskin idari islem ve eylemlerden dogan uyusmazliklarin ilk ve son derece mahkemesi olarak yargidenetimini ve diger kanunlarda gösterilen, görevleri yapar. Ancak, askerlikyükümlülügünden dogan uyusmazliklarda; ilgilinin asker kisi olmasi sarti aranmaz. Yukarda belirtilen kisileri ilgilendiren ve askeri hizmete iliskin idari islem ve eylemlerden dolayi; yetki, sebep, sekil, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukukaaykiri olduklarindan bahisle menfaatleri ihlal edilenler tarafindan açilacak iptaldavalari, ayni idari islem ve eylemlerin haklarini ihlal etmesi halinde açilacak tamyargi davalari, dogrudan dogruya ve kesin olarak Askeri Yüksek Idare Mahkemesindeçözümlenir ve karara baglanir. Esasında sorumluluk ve tazminat terimleri ve tanımları, Borçlar Kanunuterimleridir. Bu terimler İdare Hukuku'nda da kullanılmaktadır. Ancak yaklaşım farkı bulunmaktadır. İdari hukuk kamu yararı ve bireylerin yararını dengelemeye çalışmaktadır. Çalışmamda genel ve gerekli koşulları açıklamaya çalıştım. Terimlerinuyarlanmasını incelemeye çalıştım. Ayrıca AYIM'da sıkça görülen davalar ve kararları da incelemeye çalıştım.
Medeni Usul Hukukunda şahit ile ispat edilebilecek haller

Bir vakıadan kendi lehine haklar çıkaran taraf, ileri sürdüğü bu vakıanın varlığını ispat etmekle yükümlüdür. Vakıanın varlığı noktasında hakimi inandırma faaliyeti içinde bulunan tarafın hangi delilleri kullanabileceğinin belirlenmesi ise ispatın sonuca ulaşması için önemlidir. Bu açıdan HUMK, hukuki işlemleri ve hukuki fiilleri ayrı ispat sistemlerine tabi tutmuştur. Kural olarak, hukuki işlemler kesin delillerle ispatlanabilirken, hukuki fiiller her türlü delille ispatlanabilir. Ancak HUMK, hukuki işlemlerin, senede bağlanmasında maddi veya manevi bir imkansızlığın bulunması halinde hukuki işlemlerin de şahitle ispatına izin vermiştir. Çalışmamızın özünü de kesin delillerle ispat kuralının kapsamına girmeyen diğer bir ifadeyle her türlü delille ispat edilebilecek hukuki fiiller ve hukuki işlemler oluşturmaktadır. Çalışmamızın birinci bölümünde, ispat kavramı, ispat yükü, ispat türleri ve ispat ölçüsü genel hatlarıyla incelendikten sonra kesin deliller ve takdiri deliller ayrı ayrı irdelenmiş daha sonra delillerin hakim tarafından nasıl değerlendirileceği çalışmamızla bağlantılı olarak incelenmeye çalışılmıştır. İkinci bölümde, tarafların en çok başvurdukları ve en önemli takdiri delil olan şahit delili ayrıntılı olarak vurgulandıktan sonra şahitlik yapma zorunluluğu, bu zorunluluğun istisnaları ve yeminsiz dinlenecek kişiler incelenmiş, son olarak da şahit delilinin hakim tarafından nasıl değerlendirileceği irdelenmiştir. Üçüncü ve çalışmamızın esasını oluşturan son bölümde ise medeni usul hukukunda şahitle ispat edilebilen haller, hukuki işlemler ve hukuki fiiller için ayrı ayrı ele alınmıştır. Bu anlamda birinci bölümde, hukuki işlem ve hukuki işlem benzeri fiil kavramı incelendikten sonra, bu vakıaların tabi oldukları senetle ispat ve senede karşı senetle ispat kuralları üzerinde durulmuş daha sonra bu kuralların istisnalarının irdelenmesi yoluyla hukuki işlemlerin şahitle ispat edilebildiği haller belirlenmiştir. İkinci bölümde ise hukuki fiil kavramı, hukuki işlemlerle olan ilişkisi ile birlikte değerlendirildikten sonra uygulamada en çok karşılaşılan ve tartışmalara konu olmuş hukuki fiil örnekleri üzerinde durulmuştur.
İcra ve İflas Hukukunda banka alacaklarının korunması

Bankacılık sektörü olarak adlandırdığımız bankalar, varlık yönetimi kuruluşları ve Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu bakımından gerek yasalarla ve gerek yargı uygulamaları ile getirilen özel koruma hükümleri incelememizin konusunu oluşturmaktadır. Bankacılık sektörü kimi zaman çeşitli muafiyet ve özel uygulamalarla maddi hukuk bakımından korunurken, alacaklarının tahsili konusunda da diğer alacaklılara sağlanmayan kolaylıklara sahip kılınmıştır. Özellikle İcra ve İflas Kanunu'nun 68/b ve 150/ı maddeleri banka kayıtlarını, icra takipleri bakımından mahkeme kararı seviyesine yaklaştırmaktadır. Aynı düzenlemeler iflas tasfiyesinde bankaların konumunu güçlendirmektedir. Özellikle Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu alacakları için getirilmiş yasal düzenlemeler hukukun evrensel ilkelerine tamamen ters, Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile korunan temel hak ve hürriyetlere aykırı hükümler içermektedir. Bu uygulamaların denetlenmesi imkanı da son derece kısıtlıdır. Nihayet yargı organlarının uygulamalarında da bankaları kayıran özel yorum şekillerine rastlanmaktadır.
Ceza Hukukunda akıl hastalığı ve akıl hastalarının yargılanması

Ceza hukukunda akıl hastalığı ceza sorumluluğunu ortadan kaldıran veya önemli derecede azaltan sebeplerden sayılmaktadır. Akıl hastalığı ceza sorumluluğunun unsurlarından snad yeteneğini ve dolayısıyla kusuru ortadan kaldırmaktadır. Bu nedenlerden dolayı suç işleyen akıl hastalarının ceza sorumlulukları yoktur. Akıl hastası uğradığı hastalık yüzünden olayları tam olarak temyiz etme kabiliyetine sahip olmadığı gibi, bulunduğu girişimlerin manasını ve sonuçlarını tam olarak sezemez. Böyle bir kimsenin mutlaka tedavi olması gereklidir. Türk Ceza Kanununda tam akıl hastaları için muhafaza ve tedavi altına alma şeklinde bir emniyet tedbiri düzenlenmiştir. Suç işlediği anda akıl hastası olan ve psikiyatristler tarafından tam akıl hastası olduğu bildirilen suçlular hakkında bir hastaneye yatırılıp tedavi altına ılınmasına karar verilmektedir. Suçlu iyileşinceye kadar hastanede kalmaktadır. Kısmi akıl hastaları denilen bir grup akıl hastası ise, suç işledikleri anda ceza sorumluluğu sınırlı çalmaktadır. Bunlar hakkında verilen hüküm belli oranlarda indirilmektedir. Kısmi akıl hastaları için uygulanması gereken çözüm bunların da tedavisi şeklinde emniyet tedbirine tabi utulmasıdır. Suçlunun ceza sorumluluğu veya azaltılmış ceza sorumluluğu psikiyatristin vereceği rapora dayalı olarak saptanmaktadır. Çoğu zaman ne uzman doktor ne de hakim tatminkar bir cevap bulmaktan yoksundurlar. Akıl hastası olmayan kişiler dahi, yargılama esnasında o anda bilinçli ve şuurlu olmadıklarını beyan ederler. Suç işlendiği zaman akıl hastası olmak ceza almamayı gerektirir. Bu cüzden her suçlu hukukun koruması altına girmek ister. Böyle bir durumda akıl hastalığının tesbitinde psikiyatristlere önemli işler düşmektedir.
Anonim ortaklıklardaki azınlık haklarının Türk Ticaret Kanunu ile Türk ticaret anunu tasarısının getirdiği yenilikler ışığında değerlendirilmesi

Anonim ortaklıkların ticari hayattaki yeri ve önemi büyüktür. Küçük tasarruflarını değerlendirmek ve bu şekilde belli bir miktar kazanç elde etmek isteyen tasarruf sahipleri anonim ortaklıklarda pay sahibi olma yolunu seçebilmektedirler. Ancak, anonim ortaklıkları münferit pay sahiplerinin değil, çoğunluğun yönettiğini belirtmek gerekmektedir. Çünkü, anonim ortaklıklarda çoğunluk ilkesi hakimdir ve dolayısıyla kararlar çoğunluk ile alınır. Ama her zaman çoğunluğa göre karar almak azınlık pay sahiplerinin haklarına ve menfaatlerine ters düşebilmektedir. Türk Ticaret Kanunu azınlık haklarını içeren hükümlere yer vermiştir. Azınlığa bir takım haklar verilmesi ile çoğunluk ve azınlık arasındaki dengenin kurulması amaçlanmıştır. Ne çoğunluk ortaklığın tek hakimi olmalı ne de azınlık çoğunluktan üstün olmalıdır. Azınlık hakları açıklanırken ikili bir ayrıma gidilerek olumlu ve olumsuz azınlık hakları şeklinde başlıklandırmak yerinde olacaktır. Türk Ticaret Kanunu'nda altı tane olumlu azınlık hakkı bulunmaktadır. Olumsuz azınlık hakları da iki grupta toplanmıştır. Ayrıca, Türk Ticaret Kanunu'nda yapılacak olan değişiklikler de göz önüne alınarak birçok yeniliği içeren Tasarı hükümlerine göre de azınlık haklarını incelemek gerekir. Zira Tasarı ile birlikte azınlığa birçok kolaylık ve yeni haklar tanınmıştır.