turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İş doyum düzeyi farklı olan öğretmenlerin psikolojik belirtilerinin karşılaştırılması

YÜKSEK LİSANS TEZİ İŞ DOYUM DÜZEYİ FARKLI OLAN ÖĞRETMENLERİN PSİKOLOJİK BELİRTİLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI HAKAN BEKTAS DANIŞMAN: Doç. Dr. SIRRI AKBABA 2003 -Sayfa:87+S JÜRİ: Doç. Dr. SIRRI AKBABA Bu çalışmada Erzurum İl Milli Eğitim müdürlüğüne bağlı okullarda görev yapan iş doyum düzeyi düşük ve yüksek olan ilköğretim l. ve 2. kademe öğretmenlerinin psikolojik belirtileri karşılaştırılmıştır. Araştırmanın örneklemini Erzurum il merkezinde resmi okullarda görev yapan ilköğretim 1. ve 2. kademe öğretmenleri oluşturmaktadır. Bu öğretmenlerden 200'ü erkek, 200'ü kadındır. Bu öğretmenlerin 200'ü birinci kademede, 200'ü ikinci kademede görev yapmaktadır. Araştırmada iş doyum düzeyleri, Tezer tarafından geliştirilip, güvenirlik ve geçerlik çalışması yapılmış olan iş doyumu ölçeğiyle ölçülmüştür. Psikolojik belirti düzeyim ise L. R. Derogatis tarafından geliştirilip güvenirlik ve geçerlik çalışması yapılan, Türkiye'ye uyarlaması ise Nesrin Hisli Şahin ve Ayşegül Durak tarafından yapılan, Kısa Sepmtom Envanteri ile ölçülmüştür. Öğretmenlerin özlük niteliklerine ait bilgiler ise araştırmacı tarafından geliştirilen bilgi formu ile toplanmıştır. Elde edilen veriler bilgisayarda SPSS paket programı ile analiz edilmiş ve şu bulgulara ulaşılmıştır: Araştırmada istatistiksel teknik olarak t testi, aritmetik ortalama, standart sapma ve yüzde değerleri kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular özetle aşağıda verilmiştir. 1. İş doyumu düşük ve yüksek olan öğretmenlerin psikolojik belirtileri yönünden aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmaktadır. 2. İş doyumu düşük ve yüksek olan öğretmenlerin kademe değişkeni yönünden karşılaştırıldığında aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmaktadır. 3. İş doyumu düşük ve yüksek olan öğretmenlerin cinsiyet değişkeni yönünden karşılaştırıldığında aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamaktadır. 4. I. ve II. kademe öğretmelilerinin psikolojik belirti düzeyleri karşılaştırıldığında aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamaktadır. 5. Cinsiyet yönüyle öğretmenlerin psikolojik belirti düzeyleri karşılaştırıldığında aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmaktadır.
Okul binaları ve örgüt kültürü

Bu araştırma ile, ilköğretim okulu öğrencilerinin okul binalarının fiziksel koşullarına ve okullarındaki örgütsel kültüre ilişkin algılarını belirlemek; öğrencilerin bu algılarının, onların bireysel özelliklerine, öğrenim özelliklerine ve öğrenim gördükleri okulun özelliklerine göre farklılık gösterip göstermediğini saptamak; öğrencilerin algılarına göre okul binalarının fiziksel koşullarının okul kültürünü yordama gücünü ortaya çıkarmak ve ulaşılan bulgular doğrultusunda uygulayıcılara ve araştırmacılara öneriler getirmek amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini, 2010- 2011 eğitim-öğretim yılı İzmir ili 5 anakent ilçesinde yer alan 25 ilköğretim okulunda öğrenim gören 746 ikinci kademe (6, 7 ve 8. sınıf) öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırma verileri 'Okul Binası Değerlendirme Ölçeği Öğrenci Formu' ve 'Okul Kültürü Ölçeği' olarak adlandırılan ölçekler ile toplanmıştır. Araştırmada 5 alt probleme yanıt aranmış ve verilerin çözümlenmesinde aritmetik ortalama, standart sapma, t testi, tek yönlü varyans çözümlemesi, Scheffee önemlilik testi ve çoklu regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları aşağıdaki gibi özetlenebilir: İlköğretim okulu ikinci kademe öğrencileri, okul binalarının fiziksel koşullarını ve okul kültürünü iyi düzeyde algılamaktadır. Öğrencilerin okul binalarının fiziksel koşullarına ilişkin algıları arasında; okullarının büyüklüğüne, sınıf düzeylerine ve okullarının yaşına göre önemli farklılık bulunurken; cinsiyetlerine, okullarındaki öğrenim sürelerine ve okullarının statüsüne göre önemli farklılık bulunmamaktadır. Öğrencilerin okul kültürüne ilişkin algıları; cinsiyetlerine, sınıf düzeylerine, okullarının statüsüne ve okullarının büyüklüğüne göre önemli farklılık gösterirken; okullarındaki öğrenim sürelerine ve okullarının yaşına göre önemli farklılık göstermemektedir. Öğrencilerin okul binalarının fiziksel koşullarına ilişkin algıları okul kültürüne ilişkin algılarının anlamlı bir yordayıcısıdır. 'Genel görünüm' alt boyutu okul kültürünü pozitif yönde ve anlamlı derecede yordamaktadır. Diğer alt boyutlar ise okul kültürünün anlamlı bir yordayıcısı değildir. Sonuç olarak, öğrenci algılarına göre okul binalarının fiziksel koşullarının okul kültürü toplam varyansının %27'sini açıklamakta olduğu belirlenmiştir.
Zorunlu eğitim sürecinde ilköğretim mimari yapılarının eğitim anlayışlarına etkisi

Bu çalışma 16. yy. sonrası zorunlu eğitim döneminde mimari yapının eğitim anlayışları üzerindeki etkisini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Rönesans boyunca Avrupa birçok konuda yeni oluşmaya başlayan toplumsal düzeni konuşma fırsatı buldu. Bu konuşmalardaki konulardan biri de eğitimdi. Rönesans ile başlayan tartışmalar eğitimin halkın geneline yayılması düşüncesini yaygınlaştırdı. 18. yüzyıla gelindiğinde ise aklın insanların hayatlarını belirleyen en önemli unsur olarak görülmeye başlandığı Aydınlanma Çağı başlar. Bu dönemde eğitim Aydınlanma düşüncesine göre gelişir. Türkiye için zorunlu eğitim Osmanlı'nın son dönemlerine doğru başlamıştı. Daha sonra kurulan Türkiye Cumhuriyeti döneminde de eğitimin toplumun tamamına yayılması çalışmaları devam etmiştir. Modern cumhuriyetin mimari anlayışı sade ve süssüz binalardı. Bu binaların ilk uygulandığı yapılar okul, hastane gibi kamu binalarıydı. Binaları inşa ederken binalara ait hiçbir ayrıntı gözden kaçmaz. Mobilyaların düzenlenişine kadar disiplin etkilidir. Sistemli bir mekan anlayışının okullar için oluştuğu aşamalar gerçekleşmeye başlar. Sistemli bir anlayışla düzenlenen mekanlar, ilkokullar için önemli bir dönüşüm yaratmıştır. Yapılan teorik araştırmalar ve arkasından yapılan görüşmeler bu araştırmaya dair bazı sonuçlara ulaşmamı sağladı. Mimari yapı-beden ilişkisi bağlamında, tarihi binalarda eğitim öğretim yapan okulların bazı fiziksel yetersizliklerine rağmen tarihi bilinç kazandırma ve estetik zevk oluşturma anlamında son dönem yapılan binalardan daha başarılı olduğu sonucuna ulaştım. Mimari yapı- toplum ilişkileri bağlamında ise kimi zaman okulların bulunduğu çevre ile etkileşim halinde olup farklı bir toplumsal eğitim alanı oluşturduğunu gözlemledim. Mimari yapı- toplum ilişkileri bağlamında mahalle içindeki eğitim alanlarının önemli olabileceği görüşmecilerin çoğu tarafından belirtildi. Yaşam alanlarının çocuklar için hem öğrenme alanları olduğu, hem de ailelerine kolayca ulaşmalarından kaynaklı güven duygusunu artırıcı alanlar olduğu tespit edildi.
Birleştirilmiş sınıflarda sosyal bilgiler öğretiminin incelenmesi

180 Jüri: Yrd. Doç. Dr. Ünal ÖZDEMİR Bu çalışmada, Birleştirilmiş Sınıflı İlköğretim Okulları ve bu okullarımızda işlenen Sosyal Bilgiler dersi ele alınmaya çalışılmıştır. Araştırmamızın I. bölümünde; problem, sosyal bilgiler kavramı, sosyal bilgilerin tanımı ve Türkiye'deki tarihi gelişimi, Sosyal Bilgiler ünitelerinin uygulanmasıyla ilgili esaslar, birleştirilmiş sınıf kavramı, uygulanma nedenleri, oluşturma biçimleri, uygulamanın faydaları ve zararları ele alınmıştır. il. bölümde; araştırmanın amacı, önemi, sınırlılıkları, veri toplama teknikleri ve tanımlar ele alınmıştır. IH. bölümde ise; etkinliklerin planlanması, yapılan çalışmalar, sınıf yönetimi, yöntem ve teknikler, kullanılan araç-gereçler ve ölçme-değerlendirme etkinlikleri ele alınmıştır.
İlköğretim okullarındaki teneffüslerde gerçekleştirilen etkinliklerin öğrencilerin sosyal ve bedensel gelişimleri açısından değerlendirilmesi

Bu araştırmanın temel amacı, İlköğretim okullarında teneffüslerde gerçekleştirilen etkinliklerin öğrencilerin sosyal ve bedensel gelişimleri açısından değerlendirilmesidir. Tarama modelinde yapılan bu araştırmada öncelikle ilgili literatür irdelenmiş ve kuramsal temel oluşturulmuştur. Daha sonra, literatürden yararlanılarak idareci ve öğretmenler ile öğrenciler için anket formu geliştirilmiştir. Araştırma altı ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bolümde, giriş ve araştırmanın problemi; ikinci bölümde, araştırmanın kuramsal çerçevesi; üçüncü bölümde de, konuyla ilgili araştırmaların özetleri yer almaktadır. Dördüncü bölümde, araştırmanın yöntemi, evren, örneklem, veri toplama teknikleri ve verilerin analizi bulunmaktadır. Verilerin analizinde, SPSS paket programından yararlanılmış ve frekans, yüzde ve ki-kare (X2) istatistiksel teknikleri kullanılmıştır. Beşinci bölümde, araştırma sonunda ulaşılan bulgular, tablolar halinde verilmiş ve yorumlan yapılmıştır. Son bölümde ise, araştırmadan elde edilen sonuçlar ortaya konulmuş, ayrıca bu bölümde, sonuçlara ve araştırmacılara yönelik önerilere yer verilmiştir.
Bilgisayar destekli yabancı dil eğitim yazılımı olan dyned programının öğretmen ve öğrenci görüşleri açısından değerlendirilmesi

Bu çalışmada, bilgisayar destekli yabancı dil öğretimi için hazırlanmış olan eğitim yazılımının öğretmen ve öğrenci görüşleri açısından değerlendirilmesi araştırılmıştır. Çalışma 2009- 2010 öğretim yılında Adana ili Kozan ilçesinde 10 ilköğretim okulunda yürütülmüştür. Çalışmanın örneklemi 522 öğrenci ve 7 öğretmenden oluşmaktadır. Öğretmenlere üçlü likert tipi anket, öğrencilere ise beşli dereceli ölçek uygulanmıştır. Uygulanan anketler öğretmenler tarafından öğretim tasarımının değerlendirilmesi ve öğrencilerin eğitim yazılımına olan görüşlerinin değerlendirilmesi şeklindedir. Araştırma sonunda öğretmenler açısından yazılımın kısmen yeterli niteliklere sahip olduğu, öğrencilerin ise kararsız bir duruma sahip oldukları saptanmıştır.
İlköğretim kurumları yöneticilerinin karşılaştıkları idari sorunların iş doyumları ve mesleki tükenmişlik düzeyleri ile ilişkisi

Bu araştırmanın temel amacı, İlköğretim kurumları yöneticilerinin karşılaştıkları idari sorunların iş doyumları ve mesleki tükenmişlik düzeyleri ile ilişkisini belirlemektir. Araştırmanın evrenini 2013 2014 Eğitim Öğretim yılında İstanbul ili Bağcılar, Bahçelievler ve Küçükçekmece ilçeleri resmi ilköğretim kurumlarında Müdür, Müdür Başyardımcısı ve Müdür Yardımcısı olarak görev yapan 50 kadın 485 erkek toplam 535 yönetici oluşturmuştur. Araştırmanın verileri için evreni oluşturan yöneticilere İdari Sorunlar Ölçeği, Minnesota İş doyum Ölçeği, Maslach Tükenmişlik Ölçeği ve araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu uygulanmışır. Toplam 214 anket değerlendirmeye alınarak veriler elde edilmiştir. Veriler bilgisayar ortamında SPSS 15.0 programı kullanılarak incelenmiş, iki değişken ortalamaları arasındaki ilişkiler için t testi analizi, ikiden fazla değişken ortalamaları arasındaki farkın anlamlılığı için tek yönlü varyans analizi, idari sorunlar, iş doyumu ve mesleki tükenmişlik değişkenleri arasındaki ilişkiler için korelasyon analizi, idari sorunların iş doyumu ve mesleki tükenmişliği yordamadaki önem sırasını ve iş doyumunun mesleki tükenmişliği yordamadaki önem sırasını belirlemek için ise regresyon testi yapılmıştır. Elde edilen verilerin frekansları, yüzdeleri ve aritmetik ortalamaları tablolaştırılarak yorumlanmıştır. Uygulanan analizler sonucunda okul yöneticilerinin karşılaştıkları idari sorunlar ile iş doyum düzeyleri ve mesleki tükenmişlik düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Okul yöneticilerinin görüşlerine göre yaş, yöneticilik kıdemi, görev yeri, cinsiyet, medeni durum bağımsız değişkenlerine göre idari sorunlarla karşılaşma oranları, iş doyumu ve tükenmişlik düzeyleri farklılık göstermektedir. Okul yöneticileri en çok karşılaştıkları idari sorunları personel hizmetlerinden ve öğrenci velisinden kaynaklı yaşarken, en az genel ve idari hizmetlerden kaynaklanan idari sorunlar ile karşılaşmaktadırlar. Okul yöneticileri birçok idari sorunlar ile karşılaşmalarına rağmen işlerinden memnun oldukları araştırma sonucunda görülmüştür. Okul yöneticilerinin iş doyumunu etkileyen tükenmişlik düzeylerinin tükenmişliğin alt boyutlarından duygusal tükenme boyutunda ortalamanın altında, duyarsızlaşma boyutunda oldukça düşük, kişisel başarı boyutunda ise ortalamanın üst düzeyinde olduğu görülmüştür.
Cumhuriyetin ilanından günümüze kadar geçen sürede ilköğretim birinci kademe fen bilgisi programlarının içerik, yöntem ve felsefe açısından karşılaştırılması

Fen ve Teknoloji programında yapılan değişikliklerle çağın şartlarına uygun biçimde fen eğitim yaşantıları oluşturulması amaçlanır. Değişikliğin temel sebebi eğitim felsefesinin değişmiş olmasının yanında günün şartları gereği yetiştirilmek istenen bireylerin önceki dönemlere göre farklı olmasının gerekliliği söylenebilir. Sayılanlar gibi daha farklı birçok gerekçe olmasına karşın programlarda değişiklik yapılmasının temel gerekçesini bu şekilde belirtmek mümkündür. Günümüzden Cumhuriyet'in ilan tarihi olan 1923'e kadar baktığımızda Türkiye'de 1924, 1926, 1936, 1948, 1968, 1992, 2000 ve 2004 yıllarında genel hatlarıyla fen bilgisi eğitim programlarının değiştirildiğini görmekteyiz. Buradaki değişikliklerin tam olarak neden ve sonuçlarının anlaşılabilmesi için tarihsel olayların iyi analiz ve karakterize edilmesi gerekmektedir. Bu çalışmada Cumhuriyet döneminin başından günümüze İlköğretim 1. kademe 4 ve 5. sınıflarda okutulan şu anki adıyla Fen ve Teknoloji dersiyle ilgili program çalışmaları kendi içerisinde karşılaştırılmaya çalışılmıştır. Karşılaştırmalar daha çok amaçlar, üniteler ve hedefler, öğrenme ortamlarıyla ölçme ve değerlendirme boyutunda yapılmaya gayret edilmiştir. Çalışma mevcut dokümanlar çerçevesinde yapılmıştır ancak ulaşılamayan dokümanlar için konu ile ilgili alanda yapılan çalışmalardan faydalanılmıştır. Çalışmanın temel yöntemi doküman analizi olduğu için mevcut programların analizi yukarıda belirtildiği gibi amaç, üniteler, öğrenme ortamları, değerlendirme boyutları çerçevesinde yapılmıştır. Sonuç olarak program amaçlarının genel olarak birbiriyle örtüştüğü gözlenmiş, başlangıçtaki programlar felsefe açısından daha çok daimicilik ve pragmatizm boyutunda iken son programların öğrenci merkezli olmaya başladığı görülmüştür. Özellikle 2004 programı daha çok yapılandırmacı yaklaşım dikkate alınarak yapılmaya çalışılarak ölçme - değerlendirme boyutunda güncel ölçme araçlarının seçilmesine gayret edilmiştir.
Çağdaş eğitim yapılarında avlunun göstergebilimsel açıdan değerlendirilmesi

Mimarinin temel ilkelerinden olan biçimsel, psikolojik ve anlamsal ölçekler, mekanlarıngöstergebilimsel yöntemle okumaları için kullanılmaktadır. Seçilen eğitim yapılarının avlularınıngöstergebilimsel yöntemle semantik, sentaktik ve pragmatik boyut analizlerini içeren bu tez; giriş bölümü, kuramsal altyapı, alan çalışması, değerlendirme, sonuç ve öneriler olmak üzere beş bölümden oluşmaktadır:Giriş bölümünde; tezin içeriği, amacı, kapsamı ve materyal method anlatılmıştır. Kavramsal çerçeve bölümünde; göstergebilimin tanımı, içeriği, kullanıldığı alanlar ve avlununtanımı, kullanımı, tarihi süreci, tiplojileri hakkında bilgiler verilmiştir. Alan çalışması bölümünde; seçilen çağdaş temel eğitim yapıları avlularının ve avluya öykünen mekanlarının göstergebilimsel yöntemle analizi için alt yapı oluşturulmuş ve avluların semantik, sentaktik ve pragmatik boyutunun değerlendirilmesi için kullanılacak ölçekler ve faktörler irdelenmiştir. Uygulamalar ve değerlendirmeler bölümünde; seçilen çağdaş temel eğitim yapıları avlularının ve avluya öykünen mekanlarının sentaktik boyutunun analizi için avluların biçimsel özellikleri bağlamındagestalt ilkeleri ve temel tasar ilkelerinden yararlanılarak tablolar oluşturulmuş, semantik boyutunun analizi için avluların anlamsal nitelikleri bağlamında Hershberger'in sıfat çiftleri destekli ve pragmatikboyutunun analizi için işlevsel nitelikleri bağlamında algı ölçekleri destekli hazırlanan anket soruları, okullardaki öğrencilere uygulanmıştır ve elde edilen sonuçlar değerlendirilmiştir. Değerlendirmeler, hem yapıların avluları ve avluya öykünen mekanlar bazında hem de eğitim yapıları bazında yapılmıştır. Sonuç bölümünde; çağdaş temel eğitim yapıları avlularının ve avluya öykünen mekanlarının her biri için elde edilen bulgular doğrultusunda değerlendirmeler ve karşılaştırmalar yapılmıştır. Öneriler bölümünde; tüm çalışma kapsamında elde edilen veriler sentezlenerek, çıkarımlar yapılmıştır. Bundan sonra aynı konu içeriğiyle yapılacak çalışmalara ışık tutmak amacıyla öneriler sunulmuştur ve mimarlar, mimarlık öğrencileri, tasarımcılar ve yatırımcılar için avlulu mekançözümlerinin tasarımsal ve kullanım açısından olumlu yönleri gündeme getirilmiştir.
İlköğretim okullarında görevli öğretmenlerin örgütsel sinizm düzeyleri ile iş doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu tezin temel amacı ilköğretim okullarında görevli öğretmenlerin örgütsel sinizm düzeyleri ile iş doyumları arasındaki ilişkinin belirlenen değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırma evrenini, Şanlıurfa il merkezindeki resmi devlet okullarında görevli ilköğretim öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise Şanlıurfa il merkezindeki 25 ilköğretim okulunda görev yapan 505 öğretmen oluşturmaktadır. Elde edilen veriler örgütsel sinizm ve iş doyumu unsurlarını kapsayacak şekilde geliştirilen 36 maddelik bir ölçekle toplanmıştır. Araştırmada elde edilen veriler, t-testi, pearson momentler çarpımı korelasyon katsayısı ve tek yönlü varyans analizi teknikleri kullanılarak test edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda, ilköğretim okullarında görevli öğretmenlerin örgütsel sinizm düzeylerinin, iş doyumunu etkilediği görülmektedir. Örgütsel sinizmde; cinsiyet, mesleki kıdemde bilişsel ve duyuşsal boyutta, en son mezun olunan okul, okuldaki öğretmen sayısında duyuşsal ve davranışsal boyutta, okuldaki görev süresi, mesleki pozisyon, mezun olunan fakülte değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Mesleki kıdemde davranışsal boyutta, okuldaki öğretmen sayısında bilişsel boyutta, öğretmenlik mesleğinden memnuniyet ve çalışılan kurumdan ayrılma düşüncesi değişkenlerine göre ise anlamlı farklılık bulunmuştur. İş doyumunda; cinsiyet, okuldaki öğretmen sayısı, okuldaki görev süresi, mesleki pozisyon değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Mesleki kıdem, en son mezun olunan okul türü, mezun olunan fakülte, öğretmenlik mesleğinden memnuniyet, çalışılan kurumdan ayrılma düşüncesi değişkenlerine göre ise anlamlı farklılık bulunmuştur. Öğretmenlerin örgütsel sinizm düzeyleri ile iş doyumları arasında orta düzeyde, negatif ve anlamlı bir ilişkinin olduğu ortaya çıkmıştır. Buna göre, öğretmenlerin örgütsel sinizm düzeyleri arttıkça iş doyumları azalır veya öğretmenlerin iş doyumları arttıkça örgütsel sinizm düzeyleri azalır denilebilir.
İlköğretim 4/5. sınıf fen bilgisi öğretiminde kullanılan metotların öğretmenler açısından değerlendirilmesi

Bu araştırmanın amacı; Fen Bilgisi öğretiminde kullanılan ve kullanılması gereken en etkili yöntemler, Fen Bilgisi öğretiminde karşılaşılan problemler ve bu problemler için çözüm önerileri belirlenerek Fen Bilgisi öğretiminin daha etkili hale getirilebilmesi konusunda bundan sonra yapılacak çalışmalara ışık tutmaktır. Bu araştırma bir nitel araştırmadır. Veri toplama tekniği olarak 'görüşme' kullanılmıştır. Konuyla ilgili eğitim programları, bu konuda yapılan araştırmalar, süreli yayınlar ve kaynak kitaplar incelenmiştir. Araştırmanın evrenini Konya il merkezinde bulunan M. E. B.'na bağlı ilköğretim okullarındaki 4 ./5. sınıf öğretmenleri; örneklemi, Konya il merkezinde bulunan M. E. B.'na bağlı Orgeneral Bedrettin Demirel, Özel Diltaş ve Mehmet Akdoğanlar İlköğretim okullarındaki 4 ./5. sınıf öğretmenleri oluşturmaktadır. Bu araştırmanın sonuçları şu şekilde özetlenebilir; 1. Fen Bilgisi derslerinde en çok kullanılan gösteri, soru-cevap ve tartışma yöntemleri; kullanılması gereken yöntemler ise deney, gezi ve gözlem yöntemleridir. 2. En büyük sorun konuların fazlalığı ve soyut olmasıdır. Öğretmenler Fen Bilgisi konusunda yeterli alan bilgisine sahip değildir.
İlköğretim birinci kademe 5. sınıfta atasözleri öğretimi ve buna yönelik aktiviteler

Bu araştırmada, atasözünün anlamını vererek düz anlatım yöntemiyle hikaye ve resimlerle desteklenen, açıklanan atasözü öğretimi yöntemi karşılaştınlmıştır. Bilinmeyen atasözlerinin anlamlarının öğrenilmesi üzerinde durulmuştur. Kontrol ve Deney Grubu olmak üzere iki grup belirlenmiştir. Kontrol Grubu'na sadece atasözlerinin anlamlan verilmiştir. Deney Grubu'na ise; atasözleri hikayeler ve resimler yardımıyla öğretilmiştir. Öğretilen her atasözü için hikaye yazılmış ve resim yapılmıştır. Seviye belirlemek için yapılan ilk testte gruplar arasında önemli bir fark bulunmamıştır. Atasözlerinin anlamlan verilmeden Önce ve verildikten sonra testler uygulanmış, böylece atasözlerinin öğrenilip öğrenilmeme durumuna bakılmıştır. En son yapılan testte, Deney Grubu ile Kontrol Grubu arasında fark olduğu (P< 000) ortaya çıkmıştır. Bu çalışma sonunda hikaye ve resimlerle gerçekleştirilen öğretim yönteminin, geleneksel öğretim yönteminden daha iyi olduğu sonucu ortaya çıkmıştır.
Yapılandırmacı yaklaşım temelli yeni ilköğretim programı kılavuzluğunda gerçekleştirilen öğretim etkinlikleri sonrası yaz tatili öğrenme kayıpları

Bu araştırmada ilköğretim birinci kademe üçüncü sınıf öğrencilerinde, yaz tatili süresince gerçekleşebilecek öğrenme kaybının sınanması, bu öğrenme kaybından hareketle yapılandırmacı yaklaşım temelli ilköğretim programı aracılığı ile gerçekleştirilen öğrenme yaşantıları yoluyla kazandırılan öğrenmelerin kalıcılığı hakkında bir sonuç elde edilmesi amaçlanmaktadır. Araştırma, Amasya merkez ve ilçeleri arasından rasgele belirlenen 4 ilçeden, rasgele belirlenen devlet ilköğretim okulları ve tüm özel ilköğretim okullarında yapılmıştır. Araştırmada, Hayat Bilgisi, Türkçe ve Matematik temel öğrenme alanlarında her öğrenme alanı için 15 soru olmak üzere toplam 45 sorudan oluşan başarı testi tatil öncesinde ve tatil sonrasında araştırmacının kendisi ve araştırmanın yapıldığı sınıflardaki sınıf öğretmenleri tarafından uygulanmıştır. Ön test ve son test uygulamaları yapıldıktan sonra testlere katılan öğrenciler denkleştirilmiş, öğrencilerin test sorularına ve kişisel bilgi formunda bulunan değişkenlerle ilgili sorulara verdikleri cevaplar kodlanarak SPSS paket programı aracılığıyla analizleri yapılarak tatil öncesi ve tatil sonrası puan farkları incelenmiştir. İlköğretim birinci kademe üçüncü sınıf öğrencilerinde Matematik ve Hayat Bilgisi temel öğrenme alanlarında, yaz tatilinde anlamlı düzeyde öğrenme kaybı yani unutma gerçekleşmiştir. En yüksek kayıp Matematik daha sonra ise Hayat Bilgisi ve Türkçe temel öğrenme alanındadır. Türkçe ve Matematik temel öğrenme alanında özel ve devlet okulu olarak, okul türüne göre anlamlı düzeyde yaz tatili öğrenme kaybı bulunmuştur. Devlet okulu öğrencilerinde yaz tatili özel okul öğrencilerine oranla daha fazla unutmaya neden olmuştur. Okullarda kullanılabilecek kütüphanenin bulunması ile yaz tatili öğrenme kaybı sadece Hayat Bilgisi temel öğrenme alanında anlamlı düzeydedir. Kütüphane olmayan okullarda öğrenim gören öğrencilerde Hayat Bilgisi temel öğrenme alanı yaz tatili öğrenme kaybı kütüphane olan okullara öğrenim gören öğrencilere göre daha fazladır. Eve günlük gazete veya süreli yayınlı dergi alınıp alınmaması durumuna göre yaz tatili öğrenme kaybı değerlendirilirken, evine gazete alınmayan öğrencilerin yaz tatilindeki öğrenme kaybı tüm temel öğrenme alanlarında daha yüksek bulunmuştur. Türkçe temel öğrenme alanında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde bir fark vardır.