turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Annelerin bakış açısından okul fobisinin değerlendirilmesi

Bu araştırmanın amacı, okul fobisi yaşayan çocukların annelerinin değerlendirmelerini niteliksel olarak incelemektir. Araştırmanın örneklemini, 2009- 2010 eğitim öğretim yılında Bursa ili merkez Osmangazi ilçesi sınırları içinde bulunan 8 ilköğretim okuluna devam eden, eğitim öğretime başlama dönemi olan eylül ayından itibaren en az bir ay boyunca okula gelme, sınıfta durma ve anneden ayrılma güçlüğü yaşadığı okul psikolojik danışmanlarınca tespit edilmiş 1. sınıf ve anasınıfı öğrencilerinin anneleri oluşturmaktadır. Araştırma için gerekli olan veriler nitel araştırma yöntemlerinden görüşme tekniği kullanılarak toplanmıştır. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından uzman görüşü alınarak geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, okul fobisi yaşayan çocukların anneleri doğum öncesi ve sonrasında sıkıntılı geçtiği ortaya çıkmıştır. Annelerin, okul fobisi yaşayan çocuklarını sosyal içe dönük, zayıf ve kişisel olarak çekingen ve utangaç gibi ifadeler ile tanımladıkları saptanmıştır. Anne çocuk ilişkisinin niteliği ile ilgili, annelerin tamamında kaygılı ve karşılıklı bağımlılık şeklinde olduğu saptanmıştır. Çocuğun okul öncesi dönemine ait travmatik yaşantılar sorgulandığında, annelerden yarısının ailesel ya da çevresel faktörlerden kaynaklanan bir travmatik durum tanımladığı görülmüştür. Çocuğun okul öncesi dönemde okul ile ilgili tutumu sorgulandığında, annelerden yarısı, çocuğunun tutumunun olumsuz olduğunu bildirmiştir. Çocuğun okul zamanında gösterdiği fiziksel ve duygusal tepkiler sorgulandığında, anneler çocuklarının korku ve kaygı tepkileri, sosyal ortamda kedisini yeterince ifade edememe ile ilgili tepkiler ve psikosomatik bazı şikayetler yaşadığını ifade etmişlerdir. Bunların içinde en çok atıf alan, korku ve kaygı tepkileridir. Annelere, çocuklarının okula gelmek istememe nedenleri sorulduğunda, kendilerinden kaynaklanan, çocuklarından kaynaklanan, okul ortamından kaynaklanan ve bunların dışında kalan sebepler sıralamışlardır. Bunların içerisinde en çok atıf alan, çocuktan kaynaklanan sebeplerdir. Annelere, bu süreç içinde kendilerinin ne tür güçlükler yaşadıkları sorulduğunda, üç farklı alanda sınıflanabilecek yanıtlar vermişlerdir. Bunlar annenin gösterdiği duygusal tepkiler, sosyal ortamdan kaynaklanan güçlükler ve psikosomatik şikayetlerdir. Annenin yaşadıkları ile ilgili en çok atıf alan, duygusal tepkilerdir. Okul fobisi yaşayan çocuklara karşı ailenin yaklaşımı sorgulandığında, ailelerin tamamının destekleyici bir tutum içinde olduğu saptanmıştır. Çocuklarının yaşadığı okul fobisi ile ilgili destek kaynakları sorgulandığında, anneler okuldan, yakın aile bireylerinden ve çevredeki başka insanlardan destek gördüklerini belirtmektedirler. Bunlar içerisinde en çok atıf alan okul ile ilgili destek kaynaklarıdır.
Öğretmen çocuklarının mükemmeliyetçilik düzeyleri ile obsesif kompulsif belirtileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada öğretmen çocuklarının mükemmeliyetçilik düzeyleri ile Obsesif Kompulsif Belirtileri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Aynı zamanda cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi, öğretmen ebeveyn ile ilgili sorular ve çeşitli demografik bilgilere göre ölçek puanlarının puanların değişiklik gösterip göstermediği incelenmiştir. Araştırma Balıkesir ilinin Edremit ilçesi içerisinde ikamet eden öğretmenlerin çocukları üzerinde yapılmıştır. Araştırma örneklemi kolayda örnekleme yolu ile araştırmaya katılmayı kabul eden 372 (225 Kadın, 147 Erkek) kişiden oluşmaktadır. Veriler Maudsley Obsesif Kompulsif Soru Listesi, Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılarak elde edilmiştir. Verilerin analizinde pearson korelasyon katsayısı analizi kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizi sonucunda öğretmen çocuklarının cinsiyetlerine göre sadece temizlik alt boyutunda ilişki bulunurken, Mükemmeliyetçilik alt ölçeklerinden ise düzen ile pozitif anlamlı ilişki bulunmuştur. Ayrıca yaş işe OKB alt ölçeklerinden kuşku, ruminasyon, kontrol ve yavaşlık alt ölçekleri arasında pozitif anlamlı bir ilişki bulunmuştur, mükemmeliyetçilik alt ölçeklerinden ise yalnızca düzen/tertip ile anlamlı pozitif bir ilişki göstermektedir. Eğitim durumu ile OKB Belirtileri kuşku ve mükemmeliyetçilik kişisel standartlar arasında pozitif anlamlı bir ilişki gözlenmiştir. Öğretmen çocuklarının eğitim düzeylerinin yüksek olduğu saptanmıştır. Öğretmen çocuklarının kardeş sayıları ile OKB belirti alt ölçeklerinden temizlik ile negatif anlamlı bir ilişki bulunmuştur, mükemmeliyetçilik alt ölçeklerinden ise yalnızca şüphe alt boyutu ile pozitif anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Ebeveyninin aynı zamanda öğretmenliğini yaptığını söyleyen katılımcıların mükemmeliyetçilik alt boyutunda ebeveynsel eleştiride pozitif ilişki bulunmuştur. mükemmeliyetçilik alt ölçekleri ile OKB belirtileri alt ölçekleri karşılaştırıldığında ise tüm alt boyutlarda negatif anlamlı ilişkiler saptanmıştır.
Otizm tanısı ile izlenen çocukların annelerinde bakım verme yükü ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi

Otizm Tanısı ile İzlenen Çocukların Annelerinde Bakım Verme Yükü ve Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi Bu araştırma otizm tanısı ile izlenen çocukların annelerinde bakım verme yükü ve etkileyen faktörlerin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı ve kesitsel tipte yapılan araştırmanın evrenini İstanbul Avcılar'da bulunan özel eğitim veren bir kuruluşa kayıtlı, otizm tanısı ile izlenen çocukların anneleri oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini 0-18 yaş arası otizmli çocuğu olan ve araştırmayı kabul eden toplam 92 anne oluşturmuştur. Araştırmada veriler 1 Ağustos 2015- 15 Eylül 2015 tarihleri arasında, ilgili literatür taranarak oluşturulan Sosyo-demografik form ve Zarit Bakım Verme Yükü Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen veriler SPSS 22.0 paket programına aktarılarak, tanımlayıcı özellikler için sayı ve yüzde kullanılmıştır. Sosyo-demografik özellikler ile annenin bakım yükü puan ortalamalarını değerlendirmek için, Kruskal Wallis, Mann Whitney U ve iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testi kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesi sonucunda otizm tanısı ile izlenen çocukların annelerinde anne yaşı, gelir durumu, sağlık sorunu, otizm tanısı konulduktan sonra geçen süre, çocuğun otizm dışında bir hastalığının olması ve çocuğun otizm düzeyinin bakım verme yükünü artırdığı bulunmuştur(p<0.05). Diğer yandan annenin eğitim ve çalışma durumu, medeni durumu, sosyal güvence varlığı ve sağlık algısı, aile tipi, otizmle ilgili eğitim alma durumu ve bakımda yardımcı birey olmasının bakım verme yükünü etkilemediği belirlenmiştir (p>0.05). Annelerin bakım verirken en çok zorlandıkları durumlar ise, çocuğun eğitimine katkı sağladıkları için maddi kaynak sıkıntısı çekmeleri, otizmde görülen iletişim ve sosyal beceri yetersizliği ile takıntılı ve tekrarlayıcı davranışlar sebebiyle davranış kontrolünün sağlanamaması ve çocuk ile iletişim kuramamadır. Ayrıca bir yerden bir yere giderken özellikle toplu taşıma araçlarında çocuğun davranışları sebebiyle sorun yaşamalarıdır. Anneler hem otizmli çocuğa hem diğer aile üyelerine zaman ayırdıklarından ya da çalıştıklarından dolayı zaman yetirememe sıkıntılarını ifade etmişlerdir. Zamanı yetirememe sebebiyle kendilerine vakit ayıramamaktan dolayı da sorun yaşadıklarını dile getirmişlerdir. Çocuğun kendine yetemediğinden dolayı sürekli birine bağımlı olması ve annelerin psikolojik olarak yıpranmaları da zorlandıkları diğer durumlardır. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda pediatri hemşiresinin otizmde amacı, dil ve sosyal becerilerin geliştirilmesi, problemli davranışların azaltılması, ailenin, çocuğun ve bakım veren annelerin desteklenmesi ve eğitimleridir. Bu şekilde birçok fonksiyonu üstlenerek hemşireler, annelerin bakım verme yüklerinin azaltılmasında etkili olurlar.
Çocuk nefroloji polikliniği'nde görülen hastalarda hiperkalsiüri birlikteliğinin incelenmesi

Hiperkalsiüri primer yani idiopatik olabileceği gibi veya patolojik durumlara bağlı olarak sekonder de olabilir. İdiopatik hiperkalsiüride klinik, laboratuar, radyolojik incelemelerle sebep bulunamaz. Hastada metabolik bir anormallik yoktur. Çocuklarda hiperkalsiüri genelde idiopatik olarak görülür. İdiopatik hiperkalsiürinin en önemli özelliği kan kalsiyum düzeylerinin normal olmasıdır. Hiperkalsiüri tanısının 24 saatlik idrar biriktirilerek konulması özellikle çocukluk çağındaki olgular için son derece zordur. Bu nedenle çocuklarda 24 saatlik idrarda kalsiyum atılımı ile en fazla korele yöntem olan spot idrar örneğinde bakılan kalsiyum / kreatinin oranı hesaplanarak hiperkalsiüri tespiti yapılmaktadır. Hastalar çoğunlukla asemptomatiktir veya makroskopik ve mikroskopik hematüri, dizüri, karın ağrısı, yan ağrısı, izole veya tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu, gece ve/veya gündüz idrar kaçırma, üriner sistem taşı gibi bulgu ve semptomlar olabilir. Çalışmaya alına tüm olguların sabah ikinci idrar örneklerinde idrar kalsiyum/ kreatinin oranı bakılarak 0,21 ve üzerinde olanlar hiperkalsiürili kabul edildi. Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Nefroloji polikliniğinde görülen hastalarda hiperkalsiüri birlikteliğini saptamak için yaptığımız çalışmada hiperkalsiüri sıklığını çalışma grubunda %13,5, kontrol grubunda %8 tespit ettik. Çalışma grubunun ortalama idrar kalsiyum / kreatinin oranı 0,093 0,081 kontrol grubunda ise 0,05 0, 06 tespit ettik. Hem çalışma grubunda hem de kontrol grubunda kız ve erkeklerde hiperkalsiüri sıklığı yönünden fark tespit etmedik. Hematürili hastalarda hiperkalsiüri sıklığını %13,8, enürezisli hastalarda %20, idrar yolu enfeksiyonu geçiren hastalarda %11, üriner sistem taşı olan hastalarda %20 tespit ettik. Kontrol grubu ile kıyaslanadığında hiperkalsiüri sıklığı fazla bulundu (p <0,05). HSP'li hastalarda hiperkalsiüri prevalansı %10 olarak ölçüldü. Bulgular yatıştıktan sonra hiperkalsiüri prevalansı ise % 6,6 olarak hesaplandı. HSP'li hastalarda hiperkalsiüri görülme sıklığının arttığı görüldü. Nefrotik sendromlu 20 hastadan ise yalnızca 2 tanesinde hiperkalsiüri görüldü. Hiperkalsiürinin, neden olduğu idrar yolu enfeksiyonu, enürezis noktürna, hematüri gibi bazı klinik tabloların önemli morbidite ve işgücü kaybına yol açabileceği, hiperkalsiüri tespit edilen olguların akrabalarının da hastalık açısından taranması gerektiği, bu nedenle gerek aileler ve gerekse çocuk hekimleri tarafından önemsenmesi gereken bir hastalık olduğu, dolayısıyla çocukluk yaş grubunun bu hastalık açısından gerektiğinde taranması, halkın konu hakkında bilgilendirilmesi için eğitim programlarının düzenlenmesi ve hekimlerin konu hakkındaki duyarlılıklarının arttırılması gerektiği sonucuna varıldı.
Ailedeki yeme ve aktivite alışkanlıkları ölçeğinin Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması

Amaç: Çocukluk çağında fazla kiloluluk ve obezite, artarak devam eden ciddi bir sağlık sorunudur. Başta kardiyovasküler hastalıklar, tip 2 diyabet olmak üzere çok sayıda sağlık problemine yol açmaktadır. Ailedeki yeme davranışları, alışkanlıklar, evdeki beslenme ve fiziksel aktivite ortamı çocukların davranışlarını şekillendirip kilo durumunu belirlemede önemli rol oynar. Bu faktörlerin belirlenmesi, çocuklarda kilo probleminin tedavisi ve önlenmesinde etkili olacaktır. Literatür taramasında bu etkenleri ölçebilen Türkçe bir ölçeğe ulaşılamamıştır. Bu çalışmanın amacı Family Eating and Activity Habits Questionnaire-Revised'ın Türkçe geçerlik ve güvenirliğini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Ölçek metni, grup çevirisi ve geri çeviri yöntemi kullanılarak Türkçeye çevrildi. Öncelikle pilot çalışma grubu olarak Adana'da ilkokul ve ortaokul düzeyindeki farklı okullardan öğrencilerin velilerine üç hafta ara ile ön test ve tekrar testi uygulandı. Ardından; ana çalışma grubunda okullarda ve polikliniğe getirilen çocukların velilerine ölçek uygulandı. Bulgular: Pilot çalışmada iç tutarlılığı gösteren Cronbach alfa değeri 0 ,787; ön test-tekrar testi arası uyumu gösteren Pearson korelasyon analizi sonucu r değeri 0,761 (p<0,001) olarak hesaplandı. Ana çalışmada ise Cronbach alfa değeri 0,780 olarak elde edildi. Fazla kilolu/obez çocukların toplam skorları, normal kilolu çocukların toplam skorundan anlamlı olarak daha yüksekti. Ölçek toplam skoru, çocuğun kilo durumunu % 71 başarı ile belirleyebiliyordu. Sonuç: Elde ettiğimiz geçerlik ve güvenirlik değerleri, Ailedeki Yeme ve Aktivite Alışkanlıkları Ölçeği'nin benzer bir Türkiye örnekleminde kullanılabileceğini düşündürmektedir.
Serebral parezili çocuklarda ayak-ayak bileği ortez kullanımının yürümedeki etkinliğinin değerlendirilmesi

Bu çalışmada amaç, AFO ile çıplak ayağa göre normal değerlere yakın yürüyen spastik hemiparezili ve spastik diparezili çocukların ortez içindeki ayak hareketleri konusunda bilgi sahibi olmak, ortezin dışarıdan göründüğü gibi plantar fleksiyon artışını önleyip önleyemediğini video bazlı gözlemsel yürüme analizi ile değerlendirmektir. Çalışmada olgularımızın 16'sı spastik hemiparezi, 8'i spastik diparezi teşhisli, 10'u kız, 14'ü erkekti. Olgularımız bağımsız yürüyebilmekte ve 6 aydan fazla süredir solid ve eklemli AFO kullanmaktaydı. Kullanılan AFO'lar klinikte başarı sağlamış AFO'lardan seçilmiş olup, fizyoterapist tarafından düzgün yürüyüşü sağlamak amaçlı önerilip, ortotist tarafından yapılmış AFO'lardı. Olgulara İstanbul Üniversitesi, İstanbul Tıp Fakültesi, Ortopedi ve Travmatoloji ABD, Yürüme Analizi Laboratuvarında, kullandıkları AFO ile ve AFO'suz yürüyüşleri ile video bazlı gözlemsel yürüme analizi yapıldı. AFO ve ayakkabının topuk kısmına her topuk teması yaptığında ışığı yanmak üzere tasarlanmış bir sensör yerleştirildi. Işığın yürümenin basma fazlarından ilk temas, yüklenme ve basma ortası fazlarında yanıp yanmadığı gözlenerek değerlendirildi. İstatistikler SPSS 15.0 for Windows ile yapıldı. Kategorik değişkenler Fisher'in kesin testi kullanılarak, sürekli değişken Student-T testi kullanılarak incelendi. Sürekli değişkenin nomal dağılıma uygunluğu Shapiro-Wilk testi ile bakıldı. p< 0,05 anlamlılık düzeyi olarak kabul edildi. Yapılan istatiksel analiz sonucunda, spastik hemiparezili ve spastik diparezili olgularda AFO'nun ilk temas fazında topuk temasında etkin olmadığı, AFO'suz yürüyüşlerde daha fazla olguda topuk temasının yapıldığı, yüklenme ve basma ortası fazlarında AFO'lu ve AFO'suz yürüyüş arasında anlamlı bir farklılık olmadığı saptanmıştır. Sonuç olarak, bağımsız yürüyebilen spastik diparezili ve spastik hemiparezili çocuklarda yürümenin ilk temas fazında daha fazla olguda, AFO'nun içinde topuk temasının yapılmadığı, yüklenme ve basma ortası fazlarında daha fazla olguda, AFO'nun içinde topuk temasının yapıldığı kanısına varıldı
Evde bakım hizmeti alan serebral palsi'li çocuklara bakım veren ebeveynlerin sağlıklı yaşam biçimi davranışları ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi

Çalışma evde bakım hizmeti alan çocuklara bakım veren ebeveynlerin sağlıklı yaşam biçimi davranışlarını ve bu davranışları etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Ocak 2016 Şubat 2018 tarihleri arasında Şanlıurfa Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nde tanımlayıcı olarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmada örnekleme yöntemine gidilmemiş olup 89 ebeveyne ulaşılmıştır. Veriler bireysel bilgi formu ve sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeği II ile toplanmıştır. Çalışmanın bağımsız değişkenleri, sosyo-demografik özellikler, bakımla ilgili özellikler, bakım verenin sağlığı ile ilgili özellikler, bağımlı değişkenleri ise sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeği II puan ortalamalarıdır. Verilerin değerlendirilmesinde Statistical Package Social Sciences 16.0 paket programı kullanılmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, bağımsız gruplarda t testi, Mann Whitney U testi ve Kruskall Wallis analizi yapılmıştır. Araştırma için Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Etik Kurulu'ndan, kurumdan ve katılımcılardan izin alınmıştır. Ölçekten alınan toplam puan ortalamasının 120. 35 ( 17.46) olduğu saptanmıştır. Ebeveynlerin öğrenim durumları ile beslenme alt boyut puan ortalaması arasında, sosyal güvence durumları ile manevi gelişim ve stres yönetimi alt boyut puan ortalamaları arasında, gelir durumları ile kişilerarası ilişkiler alt boyut puan ortalaması arasında, akrabalık bağlarının varlığı ile sağlık sorumluluğu alt boyut puan ortalaması arasında anlamlı bir fark saptanmıştır (p < 0 .05). Çalışmada ebeveynlerin beslenme durumları ile kişilerarası ilişkiler, manevi gelişim, sağlık sorumluluğu, fiziksel aktivite ve stres yönetimi alt boyut puan ortalamaları arasında, hastalık durumları ile manevi gelişim alt boyut puan ortalaması arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmıştır (p < 0 .05). Sonuç olarak ebeveynlerin sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeği II puan ortalamalarının istenen düzeyde olmadığı, akrabalık bağının, sağlıklı beslenmenin sağlıklı yaşam biçimi davranışlarını etkilediği belirlenmiştir. Bu nedenle Serebral Palsi'li çocuklara bakım veren ebeveynlere yönelik sağlıklı yaşam biçimi davranışlarını geliştirmeye yönelik hemşirelik çalışmaları önerilebilir.
Suda boğulmanın önlenmesi için çocuklara su güvenliği eğitimi verilmesi üzerine bir araştırma

Bu çalışma suda boğulma riskine karşı çocuklara karada su güvenliği eğitimi verilmesinin çocukların su güvenliği bilgilerinde anlamlı bir artış ve güvenli cankurtarma uygulamalarından olan halat fırlatma becerilerinde anlamlı bir gelişme yaratıp yaratmadığının incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışmaya Ankara ilinden Polatlı ilçesi Tarım İşletmesi ve Atatürk Ortaokullarında 2013- 2014 eğitim-öğretim yılında eğitim gören 56'sı erkek, 67'si kız, toplam 123 öğrenci ve Antalya ili Aksu ilçesi Çalkaya 75. Yıl Cumhuriyet Ortaokulunda eğitim gören 182'si erkek, 171'i kız, toplam 353 öğrenci ve genel toplamda 238'i erkek ve 238'i kız, toplam 476 öğrenci dahil edilmiştir. Su güvenliği eğitim programı öncesinde öğrencilerin su güvenliği bilgileri ve halat fırlatma becerileri ön testler ile ölçülmüştür. Araştırmacı, öğrencilere su güvenliği konusunda yedi başlık altında ve doğru halat fırlatma tekniği hakkında beş hafta süren bir eğitim vermiştir. Verilen eğitimin ardından öğrencilere su güvenliği konusunda başlangıçta uygulanan ön testler ve halat fırlatma testi tekrarlatılmıştır. Yapılan analizler sonucunda eğitim verilen teorik konuların tamamında ve halat fırlatma becerisinde son testlerin lehine istatistiki olarak anlamlı farklar bulunmuştur (p<0,05). Teorik konuların son test ve ön test puanlarının fark analizi sonuçlarına göre şehir değişkeninde Antalya ilinden öğrencilerin lehine istatistiki olarak fark bulunurken, cinsiyet, yaş ve sınıf değişkenlerinde istatistiki olarak fark bulunmamıştır (p<0,05). Çalışmamızın sonuçlarına göre teorik konularda öğrencilerin son testlerden aldıkları puanlar ön test puanlarına göre %23, 6 ile %48, 1 arasında artmıştır. Bu fark teorik konulara ait test puanlarının toplamında %32,0'dir. Halat fırlatma becerisinde son ve ön test puanlarının fark analizinde şehir değişkeninde Antalya ilinden, cinsiyet değişkeninde ise erkek öğrenciler lehine istatistiki olarak fark bulunurken, sınıf ve yaş değişkenlerinde istatistiki olarak bir fark bulunmamıştır (p<0,05). Doktora tez çalışmamızın sonuçlarına göre araştırma için hazırlanan ve karada uygulanan su güvenliği eğitim paketi ile çocukların yaşadıkları şehir, cinsiyet ve okudukları sınıf değişkenleri fark etmeksizin çocukların su güvenliğine dair bilgilerinde ve halat fırlatma becerilerinde istatistiki olarak anlamlı bir artış sağlamak mümkündür.
Boşanmanın çocukların benlik saygısı ve sosyal sorun çözme becerilerine etkisi: Denizli örneğinde karşılaştırmalı bir çalışma

Bu araştırmada, boşanmanın çocukların benlik saygısı ve sosyal sorun çözme becerileri üzerindeki etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda boşanmanın, ebeveynleri boşanmış ve boşanmamış 15-18 yaş arası çocukların benlik saygısı ve sosyal sorun çözme becerilerine etkisi karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Genel tarama modeli ile gerçekleştirilmiş olan araştırma, Denizli ilinin Merkezefendi ve Pamukkale ilçelerindeki ortaöğretim kurumlarında öğrenim görmekte olan, 140 ebeveyni boşanmış ve 419 ebeveyni boşanmamış olmak üzere 559 kişi ile gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmada veriler Kişisel Bilgi Formu, Coopersmith Benlik Saygısı Envanteri ile D'Zurilla ve Nezu Sosyal Sorun Çözme Envanteri aracılığıyla toplanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 20'de işlenmiş olup Mann Whitney U, Kruskal-Wallis, Spearman's Correlation testlerinden yararlanılarak istatistiksel olarak çözümlenmiştir. Araştırmanın sonucunda; ebeveynleri boşanmış çocukların benlik saygısı ve sosyal sorun çözme becerilerinin ebeveynleri boşanmamış çocuklara göre daha düşük olduğu saptanmıştır. Buna göre boşanmanın çocukların benlik saygısı ve sosyal sorun çözme becerileri üzerinde olumsuz etkisi bulunmaktadır. Bu araştırmada, boşanmanın olumsuz sonuçlarının en aza indirilmesi ve çocukların boşanmaya uyumunun sağlanması üzerinde oldukça önemli bir rolü olan okul sosyal hizmeti, aile danışmanlığı ve aile arabuluculuğunun gelişimine yönelik öneriler sunulmuştur.
Okul öncesi çocuklarda obezite taraması: Ebeveynlerin algıları ve çocuk beslenmesine ilişkin uygulamaları

Amaç: Araştırmanın amacı, okul öncesi dönemdeki çocukların beden kitle indekslerinin belirlenmesi, obezite ve obezite riski olan çocukların erken dönemde tanımlanması, ebeveynlerin çocuklarının ağırlığına ilişkin algılarının, kaygılarının ve çocuk beslenmesine ilişkin uygulamalarının belirlenmesidir. Gereç ve Yöntem: Araştırma, 06.11.2019-01.02. 2021 tarihleri arasında, Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları polikliniklerine gelen 347 çocuk ve ebeveyni ile yapılmıştır. Araştırma verileri,'Sosyodemografik Bilgi Formu', 'Çocuk Beslenme Anketi', 'Ebeveynlerin Sağlıklı KiloAlgısı Resim Çizelgesi' ve boy-kilo ölçümleri kullanılarak toplanmıştır. Araştırmanın veri girişi ve analizleri bilgisayar ortamında yapılmış ve verilerin değerlendirilmesinde SPSS 21.0 paket programı kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesi yüzde ve frekans dağılımları, Ki-kareve bağımsız örneklemler t testi, varyans analizi, Pearson korelasyon analizi ve regresyon analizi ile yapılmıştır. Bulgular: Araştırmada çocukların yaş grupları ve cinsiyetleri ile BKİ'leri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmazken (p>0,05) ebeveynlerin yaşı ile çocukların BKİ'leriarasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Çocukların ekran karşısında geçirdikleri süre arttıkça BKİ'lerinin de arttığı (p<0,05), çocukların ve ebeveynlerin BKİ'leri arasında pozitif yönde ilişkinin olduğu (p<0,05), ebeveynlerin çocuklarının yemesinikısıtlama uygulamaları ile çocuğunu yemeğe zorlama eğilimleri ve çocuklarının yemelerinitakip etme davranışları arasında da pozitif yönde ilişkinin olduğu (p<0,05) bulunmuştur. Ayrıca obez olan 31 çocuğun ebeveynleri tarafından hiçbirinin obez olarak algılanmadığıbelirlenmiştir. Sonuç: Araştırmada ekran karşısında geçirilen süre arttıkça, ebeveyn yaşı azaldıkça ve ebeveynlerin BKİ'leri arttıkça, çocukların BKİ'lerinin arttığı belirlenmiştir. Ayrıcaebeveynlerin, çocuklarının vücut görünümü hakkında yanlış algıları vardır. Ebeveynlerin, çocuklarının daha zayıf görme eğilimlerinin olması, obezitesinin önlenmesinde engel oluşturabilir. Bu nedenle ebeveyn algısına yönelik müdahale çalışmalarının yapılmasına ihtiyaç vardır.