turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Toplumsal cinsiyet ayrımcılığı

Dünyada ve ülkemizde de insan haklarının vazgeçilmez bir hak olduğu ve bundan dolayı da toplumsal cinsiyet eşitliliğinin toplum için vazgeçilmez bir olgu olduğu varsayılmaktadır. Bu anlayışla uluslararası ve ulusal sözleşmeler ve kanunlar hazırlanmıştır. Gerçek anlanma bu kanunların tam ve etkili bir şekilde uygulanıp uygulanmadığı ve toplumun bütün kurumları tarafından benimsenip benimsenmediği tartışmalıdır. Toplumsal cinsiyet eşitliliği sağlamada sosyal ve kültürel değişimler zorunludur. Toplumsal cinsiyet ayrımcılığı sadece kanunların oluşturulması ile olamayacağı, birçok alan çalışması ile ortaya konmuştur. Bu çerçevede sosyal ve kültürel çalışmaların yürütüldüğü kurumlardan birisi de belediyelerdir. Bu çalışmada da Gaziantep Oğuzeli Belediyesi özelinde belediye çalışanlarının toplumsal cinsiyet ayrımcılığı konusunda düşünceleri belirlenmeye çalışılmış. Belediye personeliyle mülakat yapılarak veriler toplanmış ve serbest kodlama ile kodlanarak analizler yapılmıştır. Bu kapsamda katılımcıların toplumsal cinsiyet ayrımcılığı nasıl tanımladığı, toplumsal cinsiyet ayrımcılığına ilişkin yaşanan olaylar ve sebeplerinin neler olduğu belirlenmiştir. Sonunda, bazı katılımcılar tarafından toplumsal cinsiyet ayrımcılığı inkar edilmekle birlikte genel olarak kabul edilmektedir. Sebep olarak eğitimsizlik ve aile ile zihinsel önyargılar ön plana çıkmaktadır. Katılımcıların çoğunluğu kurumunda toplumsal cinsiyet ayrımcılığı olmadığını söylerken bir kısım katılıcılar kadınların ikinci planda görüldüğünü belirtmişlerdir. Toplumsal cinsiyet ayrımcılığını önlenebilir olup olmadığına ilişkin ise katılımcılardan 12'si eğitim, kültür, kanuni hakların bilinmesi ve kişiler arası iletişim yoluyla bunun önlenebileceğini savunmaktadır. Katılımcılardan üçü ise toplumsal yapının bu şekilde devam ederse önlenmenin zor ve iki katılımcı ise bunun önlenemez olduğunu düşünmektedir.
Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü çalışanlarının personel güçlendirme algılarının incenlemesi

Bu araştırmanın amacı, Gençlik Hizmetleri ve Spor İl müdürlüğü çalışanlarının personel güçlendirme algılarının farklı değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırmanın evrenini; Türkiye'nin Doğu Anadolu Bölgesi'nden rastgele seçilen Ardahan, Elazığ, Erzincan, Erzurum, Hakkari, Kars, Malatya, Muş, Tunceli ve Van Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü bünyesinde yaklaşık olarak çalışan 1000 sayıda personel oluştururken örneklem grubu ise evren içerisinden herhangi bir tabakalama kriteri uygulanmaksızın rastgele seçilen 93'ü kadın ve 178'ini erkek toplam 271 çalışandan oluşmaktadır.
Çağrı merkezi çalışanlarının genel ruhsal durumları ve iş yaşam kalitesi

Bu araştırma, çağrı merkezi çalışanlarının genel ruhsal durumları ve iş yaşam kalitesini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı tipte olan araştırmanın evrenini Sivas Alonet çağrı merkezinde çalışan 200 işçi, örneklemini ise evrenin tamamı oluşturmuştur. Veri toplama araçları 01.12.2018 31.12. 2018 tarihleri arasında 09:00-17: 00 saatleri içerisinde araştırmacının gözetiminde mola sırasında dağıtılarak çalışanların doldurması sağlanmıştır. Veri toplama aracı olarak; Kişisel Bilgi Formu, Genel Sağlık Anketi- 28 ve Çalışanlar için Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmaya başlamadan önce Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Girişimsel Olmayan Klinik Araştırmalar Etik Kurulundan etik onay ve Sivas Alonet Çağrı Merkezinden çalışma izni alınmıştır. Araştırmaya katılacak çalışanların ise sözlü onamları alınmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler SPSS 22.0 paket programında tanımlayıcı testler, Pearson Momentler Çarpımı korelasyon analizi, t testi, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis H testi ve Dunnet T3 Post Hoc testi kullanılarak değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, çalışanların %61.6'sı kadın, %54.2'si 20-29 yaş grubunda olup yaş ortalaması 29.76 4. 524 ve %71.2'sinin üniversite mezunu olduğu belirlenmiştir. Çalışanların genel sağlık anketi toplam puan ortalaması 5 .34 5.60, çalışanlar için yaşam kalitesi ölçeğinin mesleki tatmin alt ölçeği puan ortalaması 36 .07 9.88, tükenmişlik alt ölçeği puan ortalaması 14.40 7. 74 ve eşduyum yorgunluğu alt ölçeği puan ortalaması 13.89 9. 31 olarak saptanmıştır. Aile tipi, fiziksel aktivite, spor yapma, mesleğini isteyerek seçme, mesleğini kendine uygun bulma ve mesleğinden memnun olma durumu ile genel ruhsal durum ve iş yaşam kalitesi arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlenmiştir. Çalışanların genel sağlık anketi toplam puanları ile çalışanlar için yaşam kalitesi ölçeğinin mesleki tatmin alt ölçeği puanı arasında negatif yönde anlamlı, tükenmişlik alt ölçeği ve eşduyum yorgunluğu alt ölçeği puan ortalamaları arasındaki değerlerinin tümü pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sonuç olarak, çağrı merkezi çalışanlarının yaklaşık %45.8'inin ruhsal açıdan riskli grupta yer aldığı, genel olarak mesleki tatminlerinin orta düzeyde, tükenmişlik ve eşduyum yorgunluğu düzeylerinin ise düşük olduğu saptanmıştır. Çalışanların iş yaşamında karşılaştıkları stres faktörleri belirlenmeli, tükenmişlik ve eşduyum yorgunluğunun önlenmesinde eğitim, danışmanlık ve destek programları yapılmalıdır.
Çalışma hayatında emek: 1980 öncesi Türk edebiyatına yansımaları

Cumhuriyeti izleyen ilk yıllarda sanayileşmeye yönelik çabaların ve köyden kente göçlerin artması gibi durumların ve bu durumların doğurduğu sonuçların ardından, edebi eserlerde işçi sınıfına ve sorunlarına dair konular işlenmiştir. Ancak günümüz edebiyat dünyasında, işçi sınıfının kaleme alındığı eserlerin oldukça kısıtlı olduğu; işçilerin çalışma ve yaşam koşullarına yeterli düzeyde değinilmediği gözlemlenmektedir. Bu açıdan yapılan bir değerlendirmeyle, emek tarihinin bir parçası olacak olan günümüz edebiyat dünyasında; işçi sınıfının nasıl yer alması gerekliliği üzerine yapılacak yorum veçıkarımların daha sağlıklı olabilmesi adına, Türkiye tarih sahnesindeki olay ve olgularınedebi eserlere nasıl yansıdığının saptanması gerektiği düşünülmektedir. İşçilerin konu edindiği eserleri değerlendirebilmek için öncelikle tarihsellik içerisinde işçi sınıfında meydana gelen gelişmelerin araştırılması/incelemesigerektirmektedir. Bu doğrultuda da çalışma kapsamında öncelikle emek tarihine bir pencere açılarak; 1980 öncesi Türkiye tarihinde işçi sınıfının nasıl süreçlerden geçtiğinedeğinilmiş; sonrasında Toplumcu Gerçekçi Edebiyat Akımı aracılığıyla dönemin atmosferini yansıtan edebi eserlerde, çalışma olgusunun nasıl işlendiği değerlendirmeye çalışılmıştır. Çalışmada bir veri kaynağı olarak kullanılan romanlar, konuları bakımından dört ana başlık altında; toprakta, fabrikada, madende ve denizde çalışma hayatı olmak üzere tasnif edilmiş ve işçi sınıfının sadece sayısal verilerle yansıtılmasından ziyadeinsana dair olanın da görünür kılınması amaçlanmıştır. Nitel araştırma yönteminin kullanıldığı bu çalışmada; 'Tütün Zamanı / Zeliş' , 'Eskici ve Oğulları', 'BereketliTopraklar Üzerinde', 'Murtaza', 'Ölümün Ağzı' , 'Afrodit Buhurdanında Bir Kadın','Deniz Gurbetçileri' ve 'Aganta Burina Burinata' romanları aracılığıyla, ele alınan dönem içerisinde hem işçi sınıfında hem de toplumsal yapıda nasıl bir dönüşüm yaşandığıaktarılmaya çalışılmıştır. Değerlendirilen eserler aracılığıyla emek tarihine ilişkin aktarılan bilgilerdeki 'insan gerçeğine' ulaşabilmiş ve dönemin çalışma hayatına tutulanaynada, tarih sahnesindeki işçilerin psikolojik ve sosyolojik görüntüsünü yansıtabilmekmümkün olmuştur.
Eskişehir'de sosyal yardım sisteminin yoksulların ve SYDV çalışanlarının gözüyle değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, SYDV'den destek alan yoksul kimselerin yoksulluk, sosyal yardım ve sosyal devlete ilişkin algılarını Eskişehir Tepebaşı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı örneğinde anlamaktır. Bu açıdan, araştırma devletin yürüttüğü sosyal yardım faaliyetlerinin yine devletin yoksulluğa dönük sosyal politikalarını sosyal çalışma açısından irdelemek açısından önemli bir alan olduğu iddiasına dayanmaktadır. Bu çerçevede eleştirel sosyal yaklaşımla yoksul başvuru sahiplerinin yoksulluk, sosyal yardım ve sosyal devlete ilişkin algıları soyut düzlemde 'yurttaşlık hakkı' somut bir düzlemde ise Amartya Sen'in 'yapabilirlik yaklaşımı' üzerinden görünür hale getirilmeye çalışılmıştır. Fenomolojik bir çalışma olarak tasarlanan araştırma kapsamında Tepebaşı İlçesi SYDV'ye başvuruda bulunan 40 kadın başvuru sahibi ve 20 SYDV görevlisi ile derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Analiz sürecinde başvuru sahiplerinin ve SYDV görevlilerinin yoksulluğu, sosyal yardımları ve sosyal devleti nasıl algıladıkları ortaya konmaya çalışılmıştır. Analiz sonucunda, başvuru sahipleri için yoksulluğun neoliberal politikalar ve ataerkil toplum yapısının da etkisiyle dışlanma ve yalnızlıkla eşdeğer olduğu sosyal yardımların temel ihtiyaçlara odaklanmış olmasına rağmen bunları dahi tam anlamıyla karşılamaktan uzak olduğu sosyal devletin ise kendileri açısından uzak ve otoriter bir yapıda olduğu sonucu çıkmıştır. Diğer taraftan, SYDV görevlileri açısından ise yoksulluk giderek azalmakta, sosyal yardımlar yoksul kimseleri çalışmaktan vazgeçirecek nitelikler taşımakta sosyal devlet ise vatandaşlarına gücü çerçevesinde adil ve eşitlikçi bir biçimde destek sunan bir otoritedir. Bütün bir halde değerlendirildiğinde ise soyut düzlemde 'yurttaşlık hakkı' , somut düzlemde yapabilirlik yaklaşımının ortaya koyduğu imkan ve hakların gerçekte yaşanan süreçle ilişkisinin zayıf olduğu görülmektedir. Bu çerçevede araştırma 'yurttaşlık hakkı' üzerinden eleştirel sosyal çalışma yaklaşımı açısından ele alındığında yoksulluğun nasıl bir tablo sergilediği, bu tablo karşısında nasıl bir sosyal yardım sistemi ve sosyal devlet modeli olması gerektiği üzerine tespit ve önerilerde bulunmaktadır.
Çalışma hayatında iş kazalarının ve meslek hastalıklarının yeri: Adana'da tekstil sektörü üzerine bir uygulama

Türkiye'de sanayileşme tabanı tekstil sektörü üzerine inşa edilmiştir. Ağır ve tehlikeli işler kapsamında yer alan tekstil sektörü emek yoğun bir sektör olarak nitelendirilmektedir. Sanayi toplumuna geçiş çalışma hayatında iş kazası ve meslek hastalığını önemli bir sorun olarak ortaya çıkarmaktadır. Bu çalışma, tekstil sektöründe meydana gelen iş kazalarının ve meslek hastalıklarının çalışma hayatındaki önemini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Ayrıca binlerce çalışanın ölmesine ve sakatlıklar nedeniyle iş göremez hale gelmesine ya da verimlilik ve üretim kayıplarına yol açan iş kazalarının ve meslek hastalıklarının etkenlerinin belirlenmesini sağlamaktadır.
İplik fabrikası işçilerinde mesleki yorgunluğun uyku kalitesi ve ağrı ile ilişkisinin belirlenmesi ve sağlık eğitiminin etkinliğinin incelenmesi

Mesleki yorgunluk işçilerde yaşam kalitesini düşürerek stres artışına, koroner kalp hastalığına, depresyona, tükenmişliğe ve uyku kalitesinin bozulmasına neden olan bir durumdur. Bu çalışmanın amacı vardiya usulü çalışan işçilerde mesleki yorgunluğu belirlemek için Mesleki Yorgunluk Tükenmişlik Toparlanma Ölçeği'nin Türkçe geçerlilik ve güvenirliğinin yapılması, mesleki yorgunluğun uyku kalitesi ve ağrı ile ilişkisinin belirlenmesi ve sağlık eğitiminin etkisinin değerlendirilmesidir. Çalışma, Ocak-Temmuz 2018 tarihleri arasında Şanlıurfa Organize Sanayi Bölgesi'nde 302 işçi ile mesleki yorgunluğu gidermeye yönelik uygulanan sağlık eğitiminin etkinliğinin değerlendirilmesi amacıyla metadolojik ve randomize kontrollü bir çalışma olarak yürütülmüştür. Çalışmada soru formu sosyo-demografik bilgi ve vardiya çalışmaları ile ilgili sorulardan oluşturulmuştur. Mesleği yorgunluğu ölçmek için The Occupational Fatigue Exhaustion Recovery Scale ve Yorgunluk Şiddet Ölçeği, uyku kalitesini değerlendirmek için Pittsburg Uyku Kalitesi İndeksi ve ağrıyı değerlendirmek için Kısa Form McGill Ağrı Anketi kullanılmıştır. Çalışanların Mesleki Yorgunluk Tükenmişlik Toparlanma Ölçeği puan ortalamaları kronik yorgunluk 45.81 31 .15, akut yorgunluk 59.63 23 .48, toparlanma 52.18 17.37 olarak bulunmuştur. İlk değerlendirmeden sonra randomize olarak 30 kişi eğitim grubu, 30 kişide kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Eğitim grubuna sağlık eğitimi verilerek sekiz hafta sonra sonuçlar tekrar değerlendirilmiştir. Eğitim grubunda kronik yorgunluk ve akut yorgunluk alt boyutlarında anlamlı düzeyde azalma ve toparlanma alt boyutunda anlamlı düzeyde artma saptanmıştır (p<0.05). İşyeri sağlık hizmetleri sunumunda mesleki yorgunluğun belirlenmesi ve bu konuda sağlık eğitimlerinin planlanması ve uygulanması son derece önemlidir. Mesleki Yorgunluk Tükenmişlik Toparlanma Ölçeği'nin Türk toplumunda geçerli ve güvenilir bir araç olduğu tespit edilmiştir.
Kariyer yönetimi ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişki: Banka çalışanları üzerindeki etkinin incelenmesi

Günümüz örgütlerinin, etkinlik üzerinde rol oynayan faktörlerin başında insan olduğunu anlaması üzerine, bazı yaklaşımlara yönelimleri hız kazanmıştır. Bu yaklaşımların başında kariyer yönetimi, kariyer planlama ve kariyer geliştirme gelmektedir. Bir örgütte çalışmak isteyen bireyler artık sadece ücret ve iş güvenliği ile tatmin olmamakta, aynı zamanda kariyer hedeflerini gerçekleştirebilecekleri bir ortam da istemektedirler. Bu değişimle birlikte işletmeler çalışanlarına uygun kariyer fırsatları sunmakta ve verimlilik artışı sağlamaktadır. Bunun yanında çalışanlar uygun kariyer olanaklarına sahip olduklarından örgüte de bağlı birer işgören konumuna gelmektedirler. Artan rekabet şartlarından dolayı örgütler çalışanlarını işletmede tutacak yeni yapılanmalara gitmektedir. Bunu sağlamak için ise, kariyer yönetim sistemlerine başvurmaktadır. İşletme-çalışan ilişkisinden kaynaklanan örgütsel bağlılık sayesinde, kişiler işlerinde daha mutlu, dolayısıyla, daha verimli ve etkin olurlar. Bu konu hakkında yapılan birçok çalışmada örgütsel bağlılık duygusunun örgütsel performansı olumlu yönde etkilediği görülmüştür. Yapılan bu çalışmada kariyer yönetimi ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişki incelenmiştir. Çalışma kapsamında bankacılık sektöründe çalışan bireylere konu ile ilgili geliştirilmiş anketler uygulanmış ve kariyer yönetiminin örgütsel bağlılığa etkisi analiz edilmiştir. Özellikle araştırmaya katılan banka çalışanlarının kariyer yönetimi düzeylerinin ve örgütsel bağlılık düzeylerinin demografik özelliklere göre farklılaşması, örgütsel bağlılık ve kariyer yönetimi düzeyleri arasındaki ilişkinin ne yönde olduğu ve örgütsel bağlılık düzeyinin kariyer yönetimi düzeylerinden etkilenme durumu incelenmiştir.
Neo-liberal ekonomi düzeninin emeğe yansımaları

1929 Dünya Ekonomik Buhranı'na sebep olarak gösterilen liberalist ekonomi öğretisi, bu olaydan sonra dünyada pek fazla uygulama alanı bulamamıştır. 1980'li yıllara doğru ise, başta dönemin Britanya, ardından da Birleşik Devletler hükümetlerinin kararlarıyla, ekonomide yeni bir liberal dönem başlamıştır. Bu yeni ekonomi politikasının adı neo-liberalizmdir. Neo-liberalizm, kapılarım Batı'ya açmış bütün ülkelerde de uygulama alam bulmuştur. Denilebilir ki, küreselleşme ile birlikte bir neo-liberal ekonomi düzeni başlar. Neo-liberal ekonomi düzerıinin ilk felsefesi, devletin görevlerini yeniden yorumlamak ve onu mümkün olduğu kadar ekonomik sistemden uzak tutmaktır. Bu çerçevede düzenin ana felsefesini, ünlü filozof Hayek'in desteklediği 'doğal düzen' oluşturmaktadır. Bu doğal düzende, emek ve sermaye ilişkileri serbest rekabet koşullarında işlemektedir. Ancak bu koşullar, doğası gereği haklarım aramada korunmaya ihtiyacı olan emek sınıfının güçsüzleşmesine neden olmuştur. Öte yandan, serbest bir manevra alanına sahip olan sermaye kesimi ise oldukça güçlenmiştir. Üstelik sermaye, emekten daha hızlı ve daha etkili bir biçimde teşkilatlanmıştır. Emek sınıfının güçsüzleşmesi sosyo-ekonomik dengeleri alt üst eder. Bu olumsuzluk hem küçük hem de büyük çaplı krizlerin davetçisidir. öte yandan bu krizler, müdahalesizlikten ötürü açmazlara sürüklenmektedir. Tüm bu gelişmeler neo- liberalizmin, başlangıçta savunulduğunun aksine, ekonomi için bir alternatif olamayacağım ortaya koymaktadır. Kamuoyunun büyük bir kısmı, bu olumsuzlukları yaşamasına rağmen, gerçek nedenlerim hala tam manasıyla idrak edememektedir. u
Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde sağlık dışı çalışan işçilerin ruhsal durumları ve yaşam kaliteleri

Araştırma Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde sağlık dışı çalışan işçilerin ruhsal durumları ve yaşam kalitelerini belirlemek amacıyla, tanımlayıcı tipte yapılmıştır. Araştırmanın evrenini, Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde, sağlık dışında çalışan, 670 kişi oluşturmaktadır. Örnekleme ise evrenin tamamı alınmıştır. Veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu, Genel Sağlık Anketi 28 ve Çalışanlar için Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılmıştır. Hazırlanan anket formları, mesai saati içinde araştırmaya gönüllü olarak katılan çalışanlara dağıtılarak, doldurmaları sağlanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 22.0 paket programına kodlanarak, verilerin dağılımlarının normallik varsayımını sağlaması durumunda, bağımsız iki grup karşılaştırılmasında T-testi, ikiden fazla grup karşılaştırılmasında ANOVA testi kullanılarak, farklılaşma durumlarının önem derecesi incelenmiştir. Araştırma kapsamına alınan işçilerin %59,6'sının işyeri ile ilgili sağlık sorunu olmadığı, %13'ünün ise olduğu görülmüştür. İşçilerin ÇİYKÖ'leri yaşa göre farklılık göstermezken, GSA-28'e göre farklılık olduğu belirlenmiştir. Eğitim düzeyinin ÇİYKÖ ve GSA-28'ya göre farklılaşma durumu anlamlı bulunmuştur. Çalışanların gelir durum ve eğitim düzeyi ile ÇİKYÖ ve GSA- 28 puan ortalaması arasındaki farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Sonuç olarak Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi hastanesinde sağlık dışı çalışanların, iş yaşam kaliteleri, işini severek yapma durumuna, haftalık çalışma süresi olan 30 saat altı ve 30 üzeri çalışma süresine, yaptığı işi kendine uygun bulma durumuna göre farklılığı önemsiz görülürken, genel sağlık durumuyla olan farklılığı anlamlı bulunmuştur. Ayrıca çalışanların, iş yaşam kaliteleri ve genel sağlık durumları eğitim ve gelir düzeyine göre farklılaşması istatistiksel olarak önemli bulunmuştur. Gelir ve eğitim düzeyi yükseldikçe iş yaşam kalitesi ve genel sağlık durumu yükselirken, gelir ve eğitim seviyesi düşük olduğu durumlarda sağlık durumu ve iş yaşam kalitesinin de düştüğü görülmüştür. Araştırmadan elde edilen bu sonuçlar doğrultusunda, çalışanların eğitim düzeylerinin yükseltilmesine ve gelir seviyelerinin iyileştirilmesi önerilmektedir.
Analysis of non-auditory effects of industrial noise on worker productivity - Case study of Erbil Steel Company

Ses, insanların sağlığı için önemli çevresel faktörlerden biridir, hem fiziksel hem de psikolojik yer alanmalarda önemli bir role sahiptir. Ayrıca bireylerin performansını ve üretkenliğini etkiler. Bu çalışmanın amacı, yüksek gürültü seviyelerine maruz kalmanın manuel uygulamalarda performans ve hata oranına etkisini belirlemektir. Irak Erbil Çelik İşletmesinde, endüstriyel gürültünün, işçiler için, olumsuz etkileri söz konusu olmakta ve endüstriyel gürültü üretici firmalarda karar verme sürecini de etkilemektedir. Ayrıca, gürültü işçi verimliliği üzerinde önemli dış maliyetlere yol açmaktadır. Makinelerin neden olduğu endüstriyel gürültüyü önlemek veya azaltmak için yapılan maliyetlere ek olarak, işgücü verimliliği de makinelerin gürültüsünden dolayı işyerinde azalmaktadır. Makinelerin artan sayısı ve özellikle makinelere yakın çalışan işçilerin hayatı acı verici ve endişe verici haldedir. Dolayısıyla işçilerin sağlık ve ekonomik riskleri de beraberinde artmaktadır. Gürültünün işitsel olmayan etkileri Erbil Çelk İşletmesi'nde 120 çalışan üzerinde incelenmiştir. Toplanan cevapların istatistiksel analizleri değerlendirilmiştir. Tanımlayıcı istatistikler SPSS 20 sürümü kullanılarak gerçekleştirilmiş ve grafikler Microsoft Excel 2016 kullanılarak hazırlanmıştır. İstatistiksel analiz, Erbil Çelik İşletmesi'nde çok fazla gürültü olduğunu ve çalışanların işyerinde gürültüden rahatsız olma riskinin daha yüksek olduğunu göstermiştir. Gürültünün Erbil Çelik İşletmesi'ndeki işçilerin verimliliğine etkisi, seçilen işçilerin verdikleri yanıtlara göre oldukça yüksektir.
Çalışan ve çalışmayan serebral palsili yetişkinlerin fonksiyonel bağımsızlık, yaşam kalitesi ve depresyon düzeylerinin karşılaştırılması

Yetişkin Serebral Palsi'li bireylerin herhangi bir işte çalışmasının kişinin fonksiyonel bağımsızlığı, yaşam kalitesi ve depresyon düzeyi açısından yararları vardır. Ülkemizdeki çalışmayan SP'li bireyleri çalışmaya teşvik etmek amacıyla; çalışan ve çalşmayan serebral palsili yetişkimlerin fonksiyonel bağımsızlık, yaşam kalitesi ve depresyon düzeylerinin karşılaştırması, konusu tanımlayıcı bir çalışma olarak İstanbul ilinin Avrupa yakasına Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde fizik tedavi ve rehabilitasyon görmekte olan 18 yaşından büyük herhangi bir işte çalışanlar ve çalışmayanların fonksiyonel bağımsızlıkları, yaşam kaliteleri ve depresyon düzeyleri değerlendirilmiştir. Bu amaçla Ocak 2016 -Haziran 2016 tarihleri arasında 3 merkezde 18 yaş üstü toplam 40 birey çalışmaya dahil edilmiş ve çalışmaya dahil olan bireylere depresyon seviyelerini ölçebilmek için Beck depresyon envanteri, Genel yaşam kalitelerini ölçebilmek için Kısa Form- 36 (SF-36) ve fonksiyonel bağımsızlık seviyelerini ölçmek için CHART anketleri uygulanmış ve sonuçları araştırılmıştır. 40 bireyin 20'si herhangi bir işte çalışmakta ve 20'si herhangi bir işte çalışmamaktaydı. Herhangi bir işte çalışanların uygulanan anketlere verdikleri cevapların yorumlanması sonucu çalışan bireylerin depresyon düzeylerinin çalışmayan bireylerden daha iyi olduğu gözlemlenmiştir. Çalışmaya katılan bireylerden çalışan grubunun fonksiyonel bağımsızlıklarının çalışmayanlara göre daha iyi olduğu ve son olarak çalışan bireylerin çalışmayan bireylere oranla yaşam kalitelerinin daha yüksek seviyede olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Elle taşıma yapan işçilerde ergonomik farkındalık oluşturma ve kas iskelet sistemi rahatsızlıklarını önlemeye yönelik iki farklı eğitim yönteminin karşılaştırılması

Elle taşıma yapan işçiler, görevleri gereği ağır objeleri kaldırdıkları, taşıdıkları, bazı vücut bölgeleriyle çok tekrarlı hareketler yaptıkları için kas-iskelet sistemiyle ilgili riskler taşırlar. Bu durum çalışanlar için önemli bir sağlık sorunu olmasının yanı sıra, işverenler ve ülkelerin ekonomisi için küresel, ciddi bir mali yüktür. Bu sorunun çözümü için yaygın olarak ergonomik yaklaşımlar kullanılır. Bunlar; çalışmaya bağlı kas-iskelet sistemi rahatsızlıklarını, sağlık giderlerini, iş ve verim kaybını, dikkat eksikliğine bağlı iş kazalarını azaltır ve çalışanların yaşam kalitesini arttırır. Bu yaklaşımların önemli kısmını, çalışanların kas-iskelet sistemi riskleri ve korunma yolları konularındaki bilgilerini artırma ve güvenli davranış alışkanlıkları kazandırma amaçlı eğitimler oluşturur. Bu çalışmanın amacı, elle taşıma yapan işçilerin kas-iskelet sistemi ve ergonomik risklerini azaltmak ve bu risklere karşı önlem alabilme becerisi kazandırmaya yönelik, etkin bir eğitim yöntemi oluşturmaktı. Bu nedenle deneyimsel öğrenme kuramına göre uyarlanmış eğitim modeliyle bir eğitim tasarlandı ve ergonomi eğitimlerinde uygulanan seminer tarzı geleneksel eğitim modeliyle karşılaştırıldı. Bir yıllık takip sonuçlarına göre DÖKUEM'le verilen eğitimler, kas-iskelet sistemi semptomlarını, kas-iskelet sistemi ve ergonomik riskleri, riskli çalışma postürü alışkanlıklarını anlamlı ölçüde azalttı (p<0.05) Seminer yöntemiyle verilen eğitimlerin ise anlamlı bir değişim oluşturmadı (p>0.05). Bu sonuçlar, DÖKUEM ile verilen eğitimlerin, elle taşıma yapan işçilerin sağlık ve ergonomik risklerini azaltmada ve ergonomik farkındalık oluşturarak bu risklere karşı önlem alabilme becerisi kazandırmada etkin bir eğitim yöntemi olarak kullanılabileceğini gösterdi.