turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocukluk çağı hemanjiyomlarının klinik özellikleri ve tedavi yanıtlarının değerlendirilmesi

Amaç: İnfantil hemanjiyomlar çocukluk çağında görülen en sık vasküler tümördür. Spontan regresyon özelliği izlemde avantaj sağlasa da yerleşim yerine bağlı olarak oluşturduğu fonksiyon kaybı, hayatı tehdit edici durumlar, kalıcı skar ve ağrılı ülserasyonlar gibi morbiditeleri nedeniyle önemli bir hastalıktır. Çalışmada infantil hemanjiyomların tedavisinde kullanılan medikal yöntemlerin incelenmesi ve tedaviye yanıt oranlarını etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Hastalar ve Yöntemler: Ocak 2007 Ocak 2017 tarihleri arasında infantil hemanjiyom nedeniyle merkezimize başvuran hastalar arasından tedavi başlanan 100 hastanın klinik ve demografik özellikleriyle birlikte risk faktörleri, tedavi endikasyonları, tedavi yöntemleri, süreleri ve tedavi yanıtları değerlendirildi. Bulgular: Hastaların %63'ü kızdı, lezyonların ortanca fark edilme yaşı 13 gündü. En sık, %69 oranla baş boyun yerleşimi görüldü, hemanjiyomlar en sık yüzeyel lezyon şeklindeydi. Komplikasyon görülme oranı %29'du, ülserasyon ve kanama %26 sıklıkta görülürken, %3 oranda oküler sorunlar saptandı. Tedaviye endikasyonları arasında %56 oranla kozmetik nedenler, %25 oranla ülser ve kanama, %13 oranla görme sorunu oluşturma riski yer almaktaydı. Birinci basamak tedavi olarak kullanılan propranolol ve/veya steroid tedavilerine %50'nin üzerinde yanıt alınan 84 hasta, %50'nin altında yanıt alınan 9 hasta, tedaviye refrakter 7 hasta mevcuttu. Tedavi yanıt oranlarını etkileyen en önemli faktörün tedaviye başlangıç yaşı olduğu görüldü. Bununla birlikte toplam tedavi süresi, ülserasyon varlığı, hemanjiyomun yerleşim yeri ve boyutlarının da yanıtlar üzerinde anlamlı etkileri saptandı. Sonuç: İnfantil hemanjiyomların yarattığı kalıcı fonksiyon bozuklukları ve deformiteler nedeniyle risk gruplarına göre değerlendirilerek, uygulanacak tedavi yöntemine karar verilmesi, proliferasyon dönemi bitmeden tedaviye başlamanın tedavi yanıtları üzerindeki pozitif etkisi nedeniyle, endikasyon mevcutsa gecikmeden tedaviye başlamanın önemi gösterilmiştir.
Ürolityazisli çocuklarda idrar kalsiyum, sitrat oranlarının belirlenmesi

Bu çalışmada, ürolityazisli çocuklar ile sağlıklı çocuklar arasında idrar Na, K, kre, Ca ve sitrat düzeylerinin saptanması, spot idrar örneğinde Ca/kre, Na/kre, K/kre, sit/kre ve Ca/sit oranlarının belirlenmesi, idrar Ca/sit oranının ürolityazis ile olan ilişkisinin saptanması ve taşı olan çocuklar ile sağlıklı çocukların ayırt edilmesini sağlayacak Ca/sit sınır değerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya Ekim 2009 ile Şubat 2010 tarihleri arasında, Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, Çocuk Nefroloji Bilim Dalı'nda yapıldı. Çocuk Nefroloji polikiniği tarafından ürolityazis tanısıyla izlenmekte olan yaşları 1-18 yaş arasında değişen 121 hasta ile kontrol grubu olarak yaş ve cinsiyet bakımından benzer 107 sağlıklı çocuk çalışmaya dahil edildi. Hastalarımızın yaş ortalaması 8.8 5. 0 yıl olup, 65 tanesi kız (%53.7), 56 tanesi erkek (%46.3) idi. UNa atılımı açısından hasta ve sağlıklı grup arasında anlamlı fark yok iken, UK, Ukre ve Usit atılımı sağlıklı grupta daha yüksekti. UCa atılımı ise hasta grubunda daha fazla idi. Ortalama Ca/kre, ve Ca/sit oranı hasta grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha yüksek bulundu. Ortalama Na/kre, K/kre ve sit/kre oranları hasta ve kontrol grubunda farklılık göstermedi. Hasta ve sağlıklı grubun her ikisinin de Ukre atılımı yaş ile birlikte artış gösterdi. Taşı olan hastaların UCa atılımı ile UNa atılımı arasında anlamlı pozitif ilişki saptandı. Her 2 grupta da UCa/kre ve Usit/kre oranları yaşla birlikte azalma gösterirken, UCa/sit oranında yaşla birlikte değişiklik görülmedi. UCa/kre, Usit/kre ve UCa/sit oranlarının her iki grupta da cinsiyetten etkilenmediği görüldü. UCa/sit oranının taşı olan çocuklar ile sağlıklı çocukları ayırmada kullanılabilecek sınır değeri 0.39 mg/mg olarak bulundu. Sonuç olarak; UCa/kre oranı yaş başta olmak üzere birçok faktörden etkilenmektedir. UCa/sit oranı ise yaş ve cinsiyetten etkilenmemektedir. UCa/sit oranının UCa/kre oranına göre daha stabil bir belirteç olması nedeniyle hiperkalsiürik taş oluşumu gözlenen çocuk hastaların tespitinde ve hastaların takibinde kullanılabilecek bir yöntem olduğunu düşünmekteyiz.
Samsun bölgesindeki çocuklarda deri prik testi sonuçları ve optimal alerjen panelinin belirlenmesi

Amaç: İmmünoglobülin E aracılı alerji tanısı, klinik öykü ve uygun alerjenlerle yapılan deri prik testi, in vitro alerjen spesifik IgE ölçümü ve bazı durumlarda provokasyon testlerine dayanır. Deri prik testi, IgE aracılı alerjik hastalıkların tanısında altın standart tanı yöntemidir. Atopi şüphesi olan hastalara uygulanan bu testte kullanılan alerjen özütlerinin sayısı ve çeşitliliği, en uygun maliyetli ve aydınlatıcı bilimsel sonuçların elde edilmesi için hem ekonomik hem de bilimsel açıdan kritik önem taşır. Materyal ve Metod: Alerji şüphesi nedeniyle Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Alerji ve İmmunoloji Polikliniği'ne başvuran 0-18 yaş arası çocuk ve ergenlerde, duyarlı bireylerin %95'ini saptamada yeterli olan minimum test panelini saptamak için, yapılan DPT'lerini retrospektif olarak inceledik. Bulgular: Çalışmamızda, 0-18 yaş arasındaki 1004 hastanın DPT sonuçları retrospektif olarak değerlendirildi. Değerlendirmeye alınan 1004 hastanın 556'sı erkek (%55.3), 448'i ise kadın (%44.7) olup; yaş ortalamaları 6.3 4. 3 idi. Olguların 221'inde (%22) DPT sonuçlarında en az bir alerjene pozitiflik saptandı. Hastalarımız arasında sadece tek bir alerjene duyarlılık oranı %6.2 (n:62) iken; iki veya daha fazla alerjene duyarlılık oranı ise %15. 8 (n:159) olarak tespit edildi. Uygulanan alerjenler içinde en fazla pozitif cevap ev tozu akarlarına %16 (n=161), ikinci sıklıkta ise %5 oranında (n=50) polenlere karşı gözlendi. Tüm çalışma grubunda duyarlı bireylerin %90'ını saptayabilmek için gerekli alerjen sayısının 9 olduğu gözlendi. On üç alerjen uygulayarak ise duyarlı bireylerin %95'inin belirlendiği gözlendi. Duyarlılık oranlarının yaş ile orantılı olarak arttığı görüldü. Sonuç: Yaş gruplarına göre incelendiğinde minimum alerjen panelinin yaş ilerledikçe azaldığı görülmüştür. On üç alerjen özütünün duyarlı bireylerin çoğunu tespit etmede yeterli olduğu belirlenmiştir. Hastalar küçük yaş grubuyla kıyaslandığında, büyük yaş grubunda uygulanan DPT panelindeki alerjen çeşitliliğinin azaldığı görülmüştür.
Türkiye'de çıraklık eğitimi ve bir model önerisi

Çalışan çocuk, çeşitli iş kollarında para kazanmak amacıyla çalışan 19 yaşından küçük kişileri ifade etmektedir. Bu kapsam içinde olmak üzere çırak, bir iş yerinde çalışan ancak para kazanmaktan ziyade mesleğin teorik ve pratik yönlerini öğrenen, 12-19 yaş grubunda olan kişidir. Türkiye'de DİE verilerine göre 12-19 yaş grubunda 10.066. 838 kişi bulunmaktadır. Bunlardan 3.430. 075 kişi işgücünü oluştururken, ancak 3.020. 633 kişi istihdam edilebilmektedir. Çıraklık eğitiminin hedefini oluşturan bu gruptan 235 .717'si eğitim kapsamına alınabilmiştir. Batı ülkelerinde çıraklığa başlama yaşının zorunlu eğitimden sonra olmak üzere 15 ile 18 arasında değiştiğini görüyoruz. Türkiye'de de çıraklığa başlama yaşı ilgili kanunlarımızda 15 olarak kabul edilmiştir. Zorunlu İlköğretimin sekiz yıla çıkarılması ile birlikte çıraklık eğitim sisteminde bir takım sorunlar yaşanmaya başlanmıştır. Sistem İlköğretimin 6. Sınıfından itibaren yoğun bir mesleki rehberlikte başlayıp, tarihi-kültürel birikimimiz, ülkemizin ihtiyaçları ve çağdaş gelişmeler dikkate alınarak yeniden yapılanmalıdır.
Anne- babaların çocuklarını yetiştirirken benimsedikleri toplumsal cinsiyet rolleri tutumları

Bu araştırma, KKTC- Gazi Mağusa bölgesinde kreş hizmetlerinden yararlanan çocukların ebeveynlerinin, çocuklarını yetiştirirken benimsedikleri toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumlarının ve toplumsal cinsiyet eşitliği algılarının belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma kapsamında anket kullanılarak KKTC Gazimağusa bölgesindeki okul öncesi kurumlarda eğitim gören 0-6 yaş grubunda çocuğu olan 312 ebeveynin demografik özelliklerine, aile hayatı-çocuk yetiştirme tutumlarına ve toplumsal cinsiyet rolleri tutumlarına ilişkin faktörlerle ilgili bilgi edinilmiştir. Aile hayatı-çocuk yetiştirme tutumlarının belirlenmesi için Le Compte, Le Compte A. ve Özer (1978) tarafından Türkçeye uyarlanmış orijinal adı Parental Attitude Research Instrument olan Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutum Ölçeği; toplumsal cinsiyet rolleri tutumlarının belirlenmesi için ise Zeyneloğlu (2008) tarafından geliştirilen Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin girişi, analizi ve sınıflandırılmasında SPSS 16 programı kullanılmış ve değişkenlerin niteliğine göre yüzde, ortalama ve standart sapma değerleri belirlenmiştir. Değişkenler arasındaki ilişki ve anlamlı bir farklılık olup olmadığının belirlenmesi için t, F ve r istatistiksel analizleri kullanılmıştır. Anne babaların aile hayatı ve çocuk yetiştirme tutumlarına bakıldığında anne-babaların en fazla (%42) aşırı korumacı tutumlara sahip oldukları görülmektedir. Anne babaların sözü edilen tutumları ile sosyo-demografik özellikleri karşılaştırıldığı zaman cinsiyet, yaş, çocuk yaşı gibi faktörler ile aralarında fark görülmemiştir. Eğitim durumlarıylaysa sadece demokratik eşitlikçi tutum arasında fark bulunmamıştır. Buna karşın aile yapısı ile baskıcı-otoriter tutum; çocuk sayısı ile de aşırı korumacı tutum arasında ilişki bulunmuştur. Toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumların bulguları ele alındığı zamansa araştırmaya katılanların en fazla (%33,84) eşitlikçi cinsiyet rollerini benimsedikleri görülmektedir. Toplumsal cinsiyet rollerini eşitlikçi bir şekilde benimseyenlerin oranının ise ortalama 145, 88 olduğu sonucu elde edilmiştir. Sosyo-demografik özellikler değerlendirildiği zaman katılımcıların yaşları ve çocukların yaşları açısından herhangi bir anlamlı fark görülmezken, cinsiyet arasında fark bulunmaktadır. Ayrıca eğitim durumunu ile demokratik eşitlikçi tutum arasında da fark bulunmaktadır. Aile yapısı ele alındığında erkek cinsiyet rolleri ile toplumsal cinsiyet rolleri arasında anlamlı bir fark bulunurken, çocuk sayısı ile sadece eşitlikçi cinsiyet rolleri arasında fark olmadığı görülmüştür. Araştırma, literatürdeki paralel çalışmalar ışığında tartışılarak öneriler ile sonlandırılmıştır.
Maliyn tümör tanısı alan hastaların epidemiyolojik özellikleri ve sağkalımlarının değerlendirilmesi

Kanser hastalığı, çocukluk çağı hastalıklarının içinde enfeksiyon ve kazalardan sonra, ülkelere göre değişen sırada önemli bir mortalite ve morbidite nedenidir. Amacımız; hastanemizde takip edilen hastaların epidemiyolojik özelliklerini ve sağkalım hızlarını analiz etmektir. Çalışmamızda; 2007- 2014 yılları arasında Başkent Üniversitesi Adana Dr. Turgut Noyan Uygulama ve Araştırma Merkezi, Çocuk Onkoloji Bölümü'ne başvuran 599 kayıtlı çocukluk çağı kanseri olan hasta ve bu hastalardan bir aydan uzun süre merkezimizde takip edilmiş 440 hasta retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Veriler özel istatistik programları ile analiz edilmiştir. Sınıflandırmada; Uluslararası Çocukluk Çağı Kanserleri Sınıflandırması kullanılmıştır. Çalışmamız sonucunda, bir aydan uzun takipli hastaların ortanca yaş ve cinsiyete göre dağılımı sırası ile 6,6 yıl ve E/K: 1 saptandı. Yaş gruplarına göre dağılıma bakıldığında sıklığın; 0-4 yaş %41,4; 5-9 yaş %25,2; 10-14 yaş %22,5; 15-19 yaş %10, 9 olduğu görüldü. Vakaların %90'nın histopatolojik olarak, geriye kalan %10'unun klinik ve radyolojik yöntemlerle tanı aldığı belirlendi. Tümör tanı alt gruplara göre görülme sıklığı tanı ortanca yaşı ve erkek/kız oranı olacak şekilde sırası ile verilmiştir. Hastaların %9'u lösemi ; %21,8'i lenfoma ; %20,9'u SSS tümörleri ; %10,9'u sempatik sistem tümörleri ; %9'u gonad ve germ hücreli tümörler ; %8,2'si yumuşak doku sarkomları ; %6,3'ü kemik tümörleri ; %5,9'u böbrek tümörleri ; %3,6'sı karsinom ve diğer epitelyal tümörler ; %2,7'si karaciğer tümörleri ; %1,1'i nadir maliyn tümörler ve %0,5'i retinoblastomdu. Beş yıllık olaysız sağkalım hızı %66,9, genel sağkalım hızı %75, 3 saptandı. Hastalarımızın epidemiyolojik özellikleri lösemi görülme sıklığı dışında diğer epidemiyolojik çalışmalardaki sonuçlara benzer şekilde saptanmıştır. Merkezimizde lösemi hastaları 2010 yılından itibaren izlenmeye başlanmıştır. Genel olarak hastalarımızın genel ve olaysız sağkalım hızları literatür ile karşılaştırabilir düzeyde bulunmuştur. Pediatrik onkoloji hastalarında yüksek sağkalım hızları multidisipliner tedavi protokolerinin ve profesyonel ekibin önemini göstermektedir.
Kanser tanısı yeni almış ve tedavi başlanmamış çocuk hastalarda hasta ötiroid sendromu sıklığı

Hasta ötiroid sendromu özellikle yoğun bakımlarda ve ciddi sistemik hastalıklar nedeniyle yatarak takip edilen kronik hastalarda sık görülen bir sendromdur. Genellikle tiroid ve hipofiz bezinde herhangi bir patoloji olmadan, tiroid dışı akut ve kronik sistemik hastalıklar sebep olmaktadır. Hastalığın tanısı laboratuar bulgularına dayanır ve iki ayrı tanımlaması mevcuttur. Biri sT3 düşüklüğü ile beraber sT4' ün normal veya düşük, TSH'ın normal olduğu tanımlamadır. Diğerinde ise sT3 düşüklüğü ile beraber rT3 yüksek, sT4' ün normal veya düşük, TSH'ın normaldir. Kanser tanısını yeni almış ve herhangi bir tedavi almamış,0- 18 yaş aralığında olan 80 olguda HÖS sıklığını, HÖS'ün hastalığın prognozu, evresi ile olan ilişkisini, hasta ötiroid sendromunun patogenezinde sitokinlerin ( IL-1 , IL-6, TNF- ) etkilerini araştırdık. Çalışmamızda kullanılan iki tanı kriterlerinden rT3 temelli değerlendirmeye göre 9 olguda (% 11,2 ), sT3 temelli değerlendirmeye göre ise 13 olguda (%16,2) HÖS saptadık. Olgulardan 8 tanesini evre I, 37 tanesini evre II, 25 tanesini evre III, 10 tanesini de evre IV olarak saptadık ve HÖS ve hastalıkların evreleri arasında anlamlı bir fark bulamadık. Hasta ötiroid sendromunun cinsiyetle olan ilşkisini irdeledik ve her iki grup arasında anlamlı bir fark bulamadık. Her ne kadar çalışmamızda HÖS'ün hastalığın evresi ile olan ilişkisi ve sitokinlerin HÖS'ün meydana gelmesindeki rolünü tam olarak saptayamadıysak da, çalıştığımız hasta grubunun kanser tanısını yeni almış olmalarından dolayı, hastaların takiplerinde her iki konuda da daha kesin sonuçlara ulaşılabilir. Sonuç olarak yeni kanser tanısı almış çocuk hastalara da öneli oranda hasta ötiroid sendromu saptadık ve hasta ötiroid sendromunun özellikle kronik hastalıklardaki önemine vurgu yaptık.
Investigation of caries prevalence and body mass ındex correlation in down syndrome children

Amaç: Bu çalışmanın amacı dental çürük ve oral hiyjen durumunu Beden kitle endeksi ile korrelasyonunu Down Sendromlu ve Down sendromlu olmayan sağlık grup arasındaki yaygınlığı saptamaktır. Material ve Method:Cross sectional bir araştırma yürütülmüştür. İstanbul da ikamet eden ve özel rehabilitasyon merkezlerine ve okullara giden yaklaşık altmış Down sendromlu birey çürük, oral hijyen ve beden kitle indeksi açısından hem bir anket yardımıyla hem de klinik muayene ve veliler ile yapılan sözlü anamnez sayesinde değerlendirilmiştir. Sonuç: Araştırmaya katılan çocukların yaş ortalaması ve yüzdesine bakıldığında sonuçların birbirine yakın olduğu görülmektedir..
Şizofreni hastalarının ergenlik dönemindeki çocuklarının ruh sağlığını etkileyen etmenler

Bu çalışmada şizofreni hastası ebeveyne sahip ergenlerin ruhsal durumunun değerlendirilmesi ve ruh sağlığını etkileyen etmenlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini, Adana Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nde 16 Ocak- 1 Haziran 2012 tarihleri arasında yatarak tedavi gören en az bir yıldır şizofreni tanısı almış hastaların çocukları oluşturmaktadır (N=603). Araştırmanın örneklemini; 15-25 yaş arası, psikiyatrik tanı almamış, hasta ile birlikte son bir yıldır aynı evi paylaşan, diğer ebeveyni ya da kardeşlerinde bakım gereksinimi olmayan, bilişsel durumu soruları yanıtlayabilecek durumda olan ve çalışmaya katılmaya gönüllü ergenler oluşturmaktadır (n=117). Araştırmada veriler, ergenlerin tanıtıcı bilgilerini içeren 'Anket Formu', genel ruhsal durum değerlendirmesi için 'Kısa Semptom Envanteri' kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde ortalama, standart sapma, frekans, yüzde dağılımları, student t testi, Ki-kare testi, Anova ve post hoc tukey testi kullanılmıştır. Ergenlerin, %29,9'unun şizofreni hastası ebeveyninin bakımıyla ilgilendiği, %53,8'inin yakın çevresinden ya da akrabalarından destek görmediği, % 52 ,2'sinin hasta olan ebeveyni ile toplum içerisinde dışarda görülmekten rahatsızlık duyduğu ve %32,5'inin sigara ve %12,8'inin alkol içtiği tespit edilmiştir. Ergenlerin anksiyete puan ortalamaları 6 ,18 5,11, depresyon 7 ,27 5,75, olumsuz benlik 5 ,1 5,5, somatizasyon 2.87 3. 46 ve hostilite 3 ,5 2,65, Rahatsızlık Ciddiyeti İndeksi, Belirti Toplamı İndeksi ve Semptom Rahatsızlık İndeksi puan ortalamaları sırası ile 4 ,7 3,94, 20,93 12, 37 ve 1,16 0, 41 bulunmuştur. Erkek ergenlerin kızlara göre, tek ebeveynli ergenlerin çekirdek ve geniş aileye göre, sadece babası hayatta olan ergenlerin, ailesini baskıcı olarak nitelendirenlerin, anne babasının geçim durumunu 'kötü' olarak nitelendiren ve ara sıra kavga ettiklerini belirten ergenlerin ve babası hasta olan ve evde şiddet uygulayan ergenlerin daha fazla ruhsal semptom gösterdikleri belirlenmiştir. Gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.05, p<0.01, p<0.001). Bu sonuçlar doğrultusunda, şizofreni hastası ebeveyne sahip ergenlere şizofreni hastalığı olan bireyin evde bakımı, damgalanma ile mücadele ve madde bağımlılığından korunma yolları gibi konularda hemşireler tarafından eğitimler düzenlenmesi önerilmektedir. Ayrıca hemşirelerin ve öğretmenlerin müdahale ve yaklaşımlarında şizofreni hastası ebeveyne sahip ergenlerin ruh sağlığını olumsuz yönde etkileyen faktörleri göz önünde bulundurmaları önerilmektedir.
0-14 yaş grubu çocuğa sahip annelerin zehirlenme bilgi düzeyleri ve uyguladıkları geleneksel yöntemler

Çocukların sağlığını ciddi şekilde etkileyebilen zehirlenmelerde, ilk girişimi uygulayacak olan annelerin bilgi düzeyleri ve ilk uygulayacağı yöntemler önem taşır. Ülkemizde ve dünyada zehirlenmelerde annelerin evde uyguladıkları girişimleri değerlendiren çalışmalar kısıtlıdır. Araştırma; 0-14 yaş grubu çocuğa sahip annelerin zehirlenmelere ilişkin bilgi düzeylerini ölçmek, çocuklarda ortaya çıkabilecek zehirlenme durumlarında yaklaşımları ve uyguladıkları geleneksel yöntemleri belirlemek amacıyla gerçekleştirildi. Evrenini; sosyo-ekonomik durumları düşük, ısınma tipinin soba, en yakın hastanenin uzak olması ve bu nedenle popülasyonun herhangi bir zehirlenme durumunda hastaneye gitmekten çok geleneksel yöntemlere başvurması sebebiyle İstanbul İhsaniye Aile Sağlığı Merkezinde 0-14 yaş grubu çocuğa sahip olan anneler oluşturdu. Örneklem ise, araştırmanın yapıldığı tarih aralığında Aile Sağlığı Merkezine başvuran ve araştırmayı kabul eden 312 anne oluşturdu. Veriler araştırmacı tarafından uzman görüşleri alarak hazırlanılan anket formuyla yüz yüze görüşme tekniğiyle elde edildi. Çalışmada elde edilen bulgular SPSS 21.0 istatistik paket programında uygun istatistik yöntemler kullanılarak değerlendirildi. Annelerin, yaş ortalamaları 35,51 7 ,27, yaş aralığı 18-49 bilgi puan ortalamaları (11, 51 3,26 ) idi. Annelerin bilgi puan ortalamalarını eğitim durumu, meslek, eş eğitim durumu, eş meslek durumu, aile tipi, ailedeki çocuk sayısı, son bir yıl içinde zehirlenme yaşama durumu/tipi değişkenlerinin etkilediği bulundu (p<0,005). Annelerin besin zehirlenmesinde çoğunluğunun yoğurt yedirme, kusturma, tuzlu ayran içirme, su içirme; korozif zehirlenmede çoğunluğunun yoğurt yedirme, su içirme, kusturma; akrep/yılan sokmasında yaranın üzerinden sıkıca bağlama, kesik atıp zehiri emme, buz koyma; arı sokmasında buz koyma, çamur sürme, masaj yapma, kartla iğne çıkarma, sabunlu su ile yıkama; zehirli mantar tanımlamada da çok çeşitli geleneksel uygulamalara başvurdukları belirlendi. Sonuç olarak; İstanbul gibi metropol kentinde bile halen yüksek oranda geleneksel yöntemlere başvurulduğu ve annelerin bilgi düzeyinin yeterli olmadığı bulundu.
Küresel medyada çocuk televizyonu yayıncılığı Türkiye'den bir örnek: Disney Channel

Son yıllarda iletişim teknolojilerindeki gelişmeler, uluslararası ölçekte küreselleşmenin hız kazanmasına neden olmuş ve ülkeler arasındaki mesafeler önemini yitirmeye başlamıştır. Sermaye ve piyasaların serbestleşmesiyle birlikte medya küresel bir boyut kazanmış, böylece pek çok medya devi oluşmaya başlamıştır. Bu çalışmada küresel medyada yaşanan değişimler ve küresel medya devlerinin çocuk medyasına yönelmelerinin etkileri ile sonuçları anlatılmaya çalışılmıştır. Uzun yıllardır çocuk televizyonculuğunda marka isim olan Disney Channel Kanalı ve Türkiye'deki yayıncılığının etkileri de anlatılmaktadır.
Samsun Çocuk Yuvası örneğinde korunmaya muhtaç çocukların davranış sorunları ve sosyal hizmetin müdahale yaklaşımları

Çocuklarda davranış sorunları, organik, ruhsal ve toplumsal faktörlerin sonucu olarak ortaya çıkar. Diğer bir anlatımla, çocuklarda davranış sorunları temelde, çocuğun yaşantısmdaki aşırı stres ve yoksunluklara çeşitli savunma mekanizmalarıyla tepki göstermesidir. Korunmaya muhtaç çocuklar yaşamlarının belli bir döneminde aşırı stres ve yoksunluklarla karşılaştıklarından sağlıklı kişilik gelişimi açısından risk grubu oluşturmaktadırlar. Ayrıca ülkemizde korunmaya muhtaç çocuklar için en yaygın hizmet türü olan kurum bakımının da çocuklar üzerinde olumsuz etkiler yaptığı bilimsel çalışmalarla ortaya konmuştur. Bu çalışmada, Samsun Çocuk Yuvası örneğinde, 3-12 yaş arasındaki korunmaya muhtaç yuva çocuklarında görülen davranış sorunları, davranış sorunlarına etki eden faktörler ve sosyal hizmet mesleğinin müdahale yaklaşımları ele alınmıştır. Böyle bir çalışmanın korunmaya muhtaç çocuklara yönelik sosyal hizmetlerin yeniden düzenlenmesine katkıda bulunması umulmaktadır. Araştırmada korunmaya, muhtaç yuva çocuklarında görülen davranış sorunları bağımlı değişken, çocuğun bireysel özellikleri, kurum bakımı öncesi yaşantıları ve kurum bakımına girdikten sonraki yaşam deneyimleri ise bağımsız değişkenler olarak ele alınmıştır. Bu çerçevede kurum bakımının yuva çocuklarında davranış sorunlarına neden olabileceği görüşünün, doğruluğu ve geçerliliği araştırılmıştır. Tarama modelinin kullanıldığı bu araştırmada evren, Samsun Çocuk Yuvası'nda en az altı aydır bakılmakta olan, 3-12 yaş grubundaki zihinsel ya da fiziksel sakatlığı bulunmayan 154 çocuktan oluşmuştur. Araştırmacı verileri toplamada, Çocuk Bilgi Formu ve Davranış Sorunları Listesi olmak üzere iki araç kullanmıştır. Erol, Yalın ve öztürk tarafından geliştirilen Davranış Sorunları Listesinin (Erol, Yalın, Öztürk, 1986) geçerliliği ve güvenilir olduğu kabul edilmiştir. 2 Elde edilen veriler, oran ve grupların X değerleriyle karşılaştırılması yoluyla istatistiksel olarak, bilgi işlemde çözümlenmiştir. Bu analizler sonucunda korunmaya muhtaç yuva çocuklarında görülen davranış sorunlarının belirlenen bağımsız değişkenler ile ilişkili olduğu, tedavi ve rehabilitasyon amacından uzak olan çocuk bakım kurumlarının sağlıklı kişilik gelişimi açısından bir takım olumsuzluklara neden olabileceği görüşü desteklenmiştir. iv