turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avukatın uzlaşma sağlama yetkisi

Avukatlık Kanunu 35/A maddesi Türk hukukundaki alternatif uyuşmazlık çözüm yollarından birisini düzenlemektedir. Avukatlara verilen uzlaşma sağlama yetkisi ile yargının iş yükünün azaltılması ve avukatlara yargı dışı işlev kazandırılması amaçlanmıştır. Buna göre, avukatlar dava açılmadan veya dava açılmış olup da henüz duruşma başlamadan önce kendilerine gelen eden iş ve davalarda, tarafların yalnızca üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri konularda, müvekkilleriyle birlikte karşı tarafı uzlaşmaya davet edebilirler. Karşı taraf bu daveti kabul eder ve uzlaşma sağlanırsa, uzlaşma konusunu, yerini, tarihini, karşılıklı yerine getirmeleri gereken hususları içeren tutanak, avukatlar ile müvekkilleri tarafından birlikte imza altına alınır. Bu tutanaklar İcra ve İflas Kanununun 38. maddesine göre ilam niteliğindedir.
Refah devletinin krizi kıskacında ekonomik-sosyal haklar ve devletin yükümlülükleri

Bu çalışma, uluslararası insan hakları hukukunun en tartışmalı ve ihmal edilmiş kategorisini oluşturan ekonomik-sosyal hakları merkeze almaktadır. Çalışmada bir yandan ekonomik-sosyal hakların ihmal edilmişliğinin arkasında yatan felsefi ve ideolojik nedenler sorgulanmakta; diğer yandan da, söz konusu hakların görece iyi düzeyde korunduğu ve gerçekleştirildiği refah devleti ilkesinin karşı karşıya olduğu kriz çerçevesinde, hakların mevcut durumu ve geleceği tartışılmaktadır. Çalışma üç temel bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, ekonomik-sosyal hakların, refah devleti ilkesinin ve modern anlamda sosyal politikanın paralel gelişim süreçleri incelenmektedir. Farklı refah rejimleri çerçevesinde devletin oynadığı rol değişmekle birlikte, bir yönetim biçimi olarak refah devleti, ekonomik ve sosyal hayatın düzenlenmesinde devlete son derece aktif bir rol biçmekte ve pozitif yükümlülükler getirmektedir. Refah devletinin temel bileşenlerinden biri, sosyal politikaların ekonomik-sosyal haklar temelinde oluşturulmasıdır. Dolayısıyla refah devletinin sonuna gelindiğini iddia etmek, devletin ekonomik-sosyal haklar alanındaki yükümlülüklerinden vazgeçmeyi ve bu hakları belirsizliğe terk etmeyi gerektirecektir. Oysa uluslararası insan hakları hukuku çerçevesinde de, insan haklarının korunması ve teşvikinde devletlere pozitif yükümlülükler getirilmektedir. Bu husus esas olarak çalışmanın ikinci bölümünde tartışılmaktadırİkinci bölüm, uluslarararası insan hakları hukuku çerçevesinde ekonomik-sosyal haklara ilişkin temel normların ve denetim mekanizmalarının incelenmesine ayrılmıştır. Bu bölümde, BM, ILO ve Avrupa Konseyi sistemleri çerçevesinde ekonomik-sosyal haklar incelenmektedir. Amerika ve Afrika kıtalarının insan hakları sistemlerinde sadece ana hatlarıyla ve konuyla bağlantıları ölçüsünde değinilmekte; Avrupa Konseyi'nin alt sistemi olan AB ise kapsam dışı bırakılmaktadır. Tüm haklarda olduğu gibi ekonomik-sosyal haklarda da devletin üç temel yükümlülüğü vardır: koruma, saygı gösterme ve gereğini yerine getirme yükümlülükleri. Devletler, tarafı oldukları sözleşmeler çerçevesinde ve ilgili denetim mekanizmalarınca geliştirilen yorumları da dikkate alarak, ekonomik-sosyal hakları gerçekleştirmeye çalışmalıdırlar. Çalışmanın üçüncü ve son bölümünde ekonomik-sosyal haklar risk altındaki gruplar açısından incelenmekte ve devletin bu gruplara ilişkin yükümlülükleri somutlanmaya çalışılmaktadır. İncelemeye esas alınan risk grupları, kadınlar, çocuklar, yaşlılar, engelliler, azınlıklar ve yerli halklardır.
1982 Anayasasına göre siyasal haklar ve ödevler

Siyasal haklar ve ödevler, vatandaşların siyasal iktidarın oluşumuna ve kullanılmasına, bir başka ifade ile devlet yönetimine katılmasını sağlar. Böylece vatandaşlar devleti denetler ve yönlendirir. Siyasal haklar, bu yönüyle demokratik sistemin temelini oluşturur. Bu çalışma, üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde genel olarak insan hakları, tarihi gelişimi, ülkemizdeki gelişimi ve sınıflandırılması incelenmiştir. İkinci bölümde siyasi hakların diğer haklarla ilişkisi ve siyasi hakların Anayasamıza göre sınırlandırılması incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, Anayasamızın 66 ve 74. maddeleri arasında düzenlenen seçme hakkı, dilekçe hakkı gibi hakların tamamı tek tek incelenmiştir. Bu çerçevede doktrindeki tartışmalara, Anayasa Mahkemesi ve Yüksek Seçim Kurulu Kararlarına da yer verilmiştir. Sonuç bölümünde ise; siyasal hakların genel bir değerlendirilmesi yapılarak, getirilen eleştiriler ve yapılan analizler yer almıştır.
5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda adli kontrol

Adli kontrol, köklü geçmişşi olan bir kurum değildir. 01.06. 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile hukuk sistemimize girmiştir. Adli kontrol bağımsız nitelikte bir koruma tedbiridir. Temel amacı tutuklamanın ağırsonuçlarını ortadan kaldırmaktır. Ölçülük ilkesi gereğince tutuklamadan önce adli kontrolün dikkate alınması ve uygulanması gereklidir. Özellikle cezasının alt ve üst sınırı fazla olan suçlarda uygulanabileceği endişesiyle kanun koyucu, adli kontrolünuygulanabilmesi için ceza sınırı benimsemiş idi. Adli kontrol uygulamadabenimsenince, yapılan yasal değişikler ile ceza sınırı kaldırılmış ve tüm suçlar yönünden uygulanması olanağı getirilmiştir. Ayrıca adli kontrol yükümlülüklerininsayısı da yapılan yasal değişiklikler ile artırılmıştır. Bu çalışmamızda öncelikle adli kontrol kavramı, adli kontrolün amacı ve özellikleri açıklanmış, uygulanma şartları ve yükümlülüklere ayrıntılı olarak yer verildikten sonra kanun yolu, sona ermesi, haksız uygulanması nedeniyle meydana gelen zararın nasıl tazmin edileceği irdelenmiştir. Sonuç kısmında ise uygulamada yaşanan sıkıntılara ve mevzuattaki eksikliklere dikkat çekilerek çözüm önerileri getirilmeye çalışılmıştır
Özgürlük ve güvenlik dengesinde önleyici amaçlı iletişimin denetlenmesinin temel hak ve özgürlükler açısından değerlendirilmesi

11 Eylülde ABD'de, sonrasında da bazı Avrupa ülkelerinde meydana gelen terör saldırıları, adı geçen devletlerde bu tip eylemlerin tekrarlanmaması için sert tedbirlerin alınmasına yol açmıştır. Bu amaçla ABD ve Avrupa devletleri 11 Eylül sonrasında terör faaliyetlerini ve organize suçluluğu önleyebilmek için var olan düzenlemelerini gelişen teknolojilere ve enformasyon alanındaki yeniliklere uygun olarak yeniden reforme ettiler. Daha önceden var olmayan yeni düzenlemeleri de yürürlüğe koydular. Yapılan düzenlemelerin içeriği, güvenliğin ve özgürlüğün algılanmasında farklılıklar ortaya çıkaran ve özgürlükleri ihlal edici bir mahiyet kazandığını gösteren bir sürece dönüşmüştür. Özgürlükleri ihlal etme riski taşıyan ya da ihlal eden bu tedbirler adı geçen ülkelerde özgürlük ve güvenlik dengesinin yeniden tanımlanmasına ve bu dengenin güvenlik lehine değişmesine sebep olmuştur. Öte yandan 11 Eylül sonrasında, diğer önleyici tedbirler kadar, terörle ve organize suçlulukla mücadelede etkili bir yöntem olan önleyici amaçlı iletişimin denetlenmesi tedbiri de söz konusu devletler tarafından fazlasıyla ilgi odağı haline gelmiştir. Dolayısıyla çalışmamızda ABD'de, İngiltere'de ve Almanya'da özgürlükleri ihlal etme riski taşıyan diğer tedbirlerin yanı sıra önleyici amaçlı iletişimin denetlenmesi tedbiri, AİHM kararları ışığında temel hak ve özgürlükler bağlamında incelenmiştir. Ayrıca Türkiye'deki uygulama da bu perspektiften değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, önleyici amaçlı iletişimin denetlenmesi tedbiri, özgürlük ve güvenlik dengesi düzleminde ele alındığında, yapılan düzenlemelerde güvenlik kaygısının öne çıktığı ve özgürlüklerin güvenlik amaçlarına göre konumlandırıldığı ortaya çıkmıştır. Aşırı güvenlik kaygısıyla yürürlüğe konulan önleyici amaçlı iletişimin denetlenmesi tedbiri ve özellikle diğer önleyici tedbirler, özgürlük ve güvenlik dengesi açısından güvenlik lehine, özgürlükler aleyhine yeni bir durum ortaya çıkarmıştır.
Hükümet sistemi cihetinden 1909 Kanun-ı Esasİ tadilleri

Bu tez Kanun-i Esasi'de yapılan 1909 tadilleri neticesinde ortaya çıkan hükümet sistemini ve yasama ve yürütme münasebetlerini tetkik etmeyi konu edinmiştir. Tez giriş ve iki bölümden teşekkül etmektedir. Giriş kısmında mevzuya dair temel mefhumların izahları yapılmış, İslam Hukuku ve Klasik devir Osmanlı Hukuku'ndaki hükümet sistemleri tetkik edilmiştir. Birinci kısımda 1876 Kanun-i Esasi'sinin getirmiş olduğu sistem, yasama ve yürütme cihetinden tetkik edilmiş, hükümet sistemine dair izahat yapılmıştır. İkinci kısımda ise Kanun-i Esasi'de yapılan 1909 tadilleri, yasama ve yürütme cihetinden tetkik edilmiş, tadiller neticesinde ortaya çıkan hükümet sistemine dair izahat yapılmıştır. Bu kısımda son olarak 1909 tadillerinin tatbiki neticelerine yer verilmiştir. 1876 yılında Osmanlı Devleti'nin modern manada ilk anayasası olan Kanun-i Esasi ilan edilmiş, böylece Osmanlı Devleti parlamentolu bir monarşi halini almıştır. Ancak padişahın yasama ve yürütme üzerinde geniş salahiyetleri haiz olması, yürütmenin yasamaya karşı üstün bir pozisyona sahip olması hasebiyle 1876 Kanun-i Esasi'si ile tam manasıyla meşruti bir monarşiye, parlamenter bir hükümet sistemine geçilememiştir. 1909 yılında yapılan tadillerle birlikte padişahın salahiyetleri tahdit edilmiş, padişahlık sembolik bir mevki haline getirilmiştir. Ayrıca tadiller neticesinde yasama ve yürütme müstakil bir hal almıştır. Yasama ve yürütme arasında münasebet sağlanarak, kuvvetlerin dengesi kurulmaya çalışılmıştır. Bu sayede 1909 tadilleri ile Kanun-i Esasi parlamenter hükümet sistemi ile umumiyetle uyumlu hale getirilmiştir. Ancak iktidarda bulunan İttihat ve Terakki'nin muhaliflere karşı olan tavrı, kabinede yaşanan buhranlar, meydana gelen harbler parlamenter hükümet sisteminin icaplarının tam manasıyla tatbik olunmasına mani olmuştur. Bu sebeple parlamenter rejim lafzi bir safhada kalmış, memlekette tam manasıyla cari olamamıştır.
Anonim ortaklıkların kendi paylarını iktisap etmesi (TTK md. 329)

Avrupa'da on dokuzuncu yüzyılın başında ortaya çıkan ve çeşitli ülke kanunlarında düzenlenen anonim ortaklıkların kendi paylarını iktisabı uzun süredir şirketler hukukunda tartışılmaktadır. İktisadi yönden küçük yatırımcıları birleştirerek büyük fonları toplamayı hedefleyen anonim ortaklıkların muayyen ve sabit nitelikte olan sermayesinin korunması, ortaklık bünyesindeki dengelerin gözetilmesi gibi ana etkenler yüzünden payların iktisabına öncelikle hep olumsuz bakılmıştır. Daha sonra ortaya çıkan iktisadi ve hukuki ihtiyaçlar, söz konusu iktisap yasağının delinmesini gündeme getirmiştir. Bunun neticesinde yasak, çeşitli istisnalarla yumuşatılmıştır. Süreç, yirminci yüzyılın sonlarında anonim ortaklıkların kendi paylarını iktisabının sanıldığı kadar sakıncalı olmadığının anlaşılmasıyla yeni bir boyut kazanmıştır. Türk hukuku bakımından eski Ticaret Kanunu döneminde tanışılan iktisap kavramı Türk Ticaret Kanunu'nda da kendine yer bulmuştur. Ancak, konu Türk hukukunda hemen hemen hiç tartışılmadan Avrupa'da olgunlaşıp, pozitif hukukta yer alan kurallar bizim kanunlarımıza alınmıştır. Türk Ticaret Kanunu'nda anonim ortaklıkların paylarım iktisap etmesiyle ilgili düzenleme 329'uncu maddede yapılmıştır. Maddede öncelikle payların alınmasının ve rehin olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı hükme bağlanmış, sonra altı adet istisna getirilmiştir. Maddenin ikinci ve üçüncü fıkrasında Kanuna uygun şekilde elde edilen payların akıbetiyle ilgili hükümler mevcuttur. Buna karşılık yasağa aykırı olarak yapılan sözleşmelerin taahhüt ve tasarruf işlemleri de geçersizdir. Ancak, ekonomik alanda ortaya çıkan gelişmeler bu yasağın kaldırılmasını veya en azından yumuşatılmasını gerektirmektedir. 216
Türk ceza kanununda öngörülen hileli iflas suçu

Devletlerin ekonomik hayatında derin yaralar açma potansiyeli olan ekonomik suçlar, gün geçtikçe ve dünya geliştikçe artmakta ve bu nedenle dikkatleri üzerine çekmektedir. Ekonomik suçları önleyebilmek adına her devlet, kendi hukuk sisteminde bir takım düzenlemeler yapmakta, bazı fiilleri suç olarak nitelendirmekte ve cezai yaptırımlar öngörmektedir. Hukukumuzda iflas, esasen ekonomik hayatta her tacirin karşı karşıya kalabileceği bir hukuki kurum olmakla birlikte, yalnızca iflas etmiş olmak iflas eden kişiye cezai bir yaptırım uygulanmasını gerektirmez. Ancak Türk Ceza Kanunu'nda dört bent halinde düzenlenmiş olan fiiller, iflası ''hileli'' hale getirir. Devlet, milli ekonominin zarar görmesine neden olabilecek sayılı hileli eylemleri, ''hileli iflas suçu'' olarak düzenlemiştir. Bu bağlamda çalışmamızın konusunu, Türk Ceza Kanunu'nun ''Malvarlığına Karşı Suçlar'' başlığı altında 161. maddede yer alan hileli iflas suçu oluşturmaktadır. Üç bölümden ibaret olan çalışmamızın ilk bölümünde, iflas kurumuna dair genel açıklamalara yer vereceğiz. İkinci bölümde hileli iflas suçu tüm unsurlarıyla birlikte ele alınmıştır. Objektif cezalandırılabilme şartı hususu da bu bölümde incelenmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise suçun özel görünüş biçimlerine değinilmiştir.
Türk İş Hukukunda kısa çalışma ve kısa çalışma ödeneği

Küreselleşen dünyada ekonomik anlamda ve işgücüne duyulan ihtiyaç ile ilgili olarak birçok değişiklik meydana gelmiştir. Ticarette sınırlar kalkmış ve bu sınır aşan ticaret ortamında zaten birçok işveren ile rekabet halinde olan işverenler daha fazlası ile rekabet ortamına girmek durumunda kalmıştır. Bu sınırların kalkmasının hem ekonomiye hem de iş ilişkileri üzerinde birçok etkisi olmuştur. 4857 sayılı İş Kanunu yürürlüğe girmeden önce mevcut olan çalışma modellerine göre daha esnek olanlara ihtiyaç duyulmuştur. Bunlardan biri de kısa çalışmadır. İlk olarak 4857 sayılı İş Kanunu 65. madde hükmünde düzenlenen kısa çalışma uygulaması; 2008 yılında İş Kanunu bünyesinden çıkarılarak İşsizlik Sigortası Kanunu Ek 2. maddede düzenlenmiştir. Kısa çalışma, genel ekonomik kriz, sektörel ve bölgesel kriz ile zorlayıcı sebeplerin varlığında çalışma süresinin azaltılması ya da çalışmanın tamamen durdurulması olarak tanımlanır. İşveren İŞKUR'un onayını alarak kısa çalışma uygulamasına geçebilecektir. Bu uygulamada işveren kriz süresinde işyerini korumakta; işçi de kısa çalışma ödeneği ile gelir elde etmektedir. Çalışmamızda kısa çalışma uygulamasına geçilebilmesi için gerekli koşullara, sona ermesine, iş sözleşmesi üzerindeki etkisine ve kısa çalışma ödeneğine ilişkin bir değerlendirme yapılmıştır.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin milletlerarası özel hukuka etkisi

Bu çalışmada, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Eki Protokollerde güvence altına alınan temel hak ve özgürlüklerin yabancılık unsuru içeren, dolayısıyla milletlerarası özel hukukun kapsamına giren meselelerde ne tür mevcut ve muhtemel etkilere sahip olduğu ele alınmaktadır. Bu kapsamda, öncelikle Sözleşmede düzenlenen hakların niteliği ile akit devletlerin bu konudaki yükümlülükleri ışığında AİHS'nin milletlerarası özel hukukun ilişkin meselelere uygulanabilir olup olmadığı incelenmiştir. Sözleşmede güvence altına alınan ve milletlerarası özel hukuk menşeli uyuşmazlıklara tatbiki kabil hakların yabancı hukukun tespitine, tatbikine ve temin edilmesine olan etkileri analiz edilmiştir. Ardından, başta AİHS m.6/1'in taraf devlet mahkemelerinin milletlerarası yetkisine ve milletlerarası nitelikli bazı yargılama kurallarına olan etkisi ele alınarak, taraf devletlerin bu tür uyuşmazlıklar bakımından da bireylerin Sözleşmesel haklarına riayet etme, koruma ve yerine getirme yükümlülüğü olduğu tespit edilmiştir. Son olarak, taraf devletlerin milletlerarası özel hukuk rejimlerinin bir parçasını teşkil eden yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizine ilişkin kuralların uygulanması ile taraf devletlerin Sözleşmesel yükümlülükleri arasındaki ilişki ele alınmıştır. Böylece, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin ve taraf devlet mahkemelerinin konuya ilişkin içtihatları ile doktrindeki görüşler incelenerek, AİHS ile milletlerarası özel hukukun çeşitli alanları arasındaki ilişkiye dair prensipler belirlenmeye çalışılmıştır.
Federasyonlar ve yetki uyuşmazlıklarının yargısal çözümü

Bu çalışmada, federal sistemlerde anayasal yetki paylaşımı ve yetki uyuşmazlıkları incelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde, federasyon ve anayasal yetki paylaşımı ele alınmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise, federal ve federe yönetimler arası yetki uyuşmazlıkları tespit edilmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde, federasyon ve federalizm kavramlarıyla, federal sistemin tanımı incelenmiştir. Buradan hareketle, federal sistemlerin oluşumuna ve işleyişine ilişkin teorik çerçeve ortaya konulmuştur. Son olarak, belirli federal sistemlerin anayasal yetki paylaşımı haritaları ortaya konularak, sınıflandırılmaları sağlanmıştır. Çalışmanın ikinci kısmında, yetki uyuşmazlıklarının anlamı irdelenmiştir. Ayrıca, yetki uyuşmazlıklarıyla çözüm mekanizması olarak anayasa uygunluk denetiminin ilişkisi ortaya konulmuştur. Bu doğrultuda, anayasa yargısının federal sistemlerle olan ilişkisi, kurumsal zorunluluk olarak ele alınmıştır. Son aşamada, yetki uyuşmazlıklarının ortaya çıktığı alanlar, belirli bir çerçevede incelenmiştir. Bu çerçeve, yüksek mahkeme kararlarıyla desteklenerek, genel bir değerlendirme yapılmaya çalışılmıştır. Ayrıca, yetki uyuşmazlıklarına etki eden diğer siyasal, sosyolojik ve ekonomik gibi diğer faktörler de kısaca değerlendirilmiştir.
Eser sözleşmesinde yüklenicinin temerrüdünün sonuçları

Eser sözleşmesi tam iki tarafa borç yükleyen, yüklenicinin bir eser meydana getirmeyi karşılığında iş sahibinin bir bedel ödemeyi üstlendiği sözleşmedir. Günlük hayatımızda çoğu kişi tarafından farkına varılarak veya varılmadan binlerce eser sözleşmesi yapılmaktadır. Eser sözleşmesi diğer sözleşmelerle ortak niteliklere sahip olduğu gibi kendine has özelliklere de sahiptir. Eserin teslimi ancak onun tamamlanması ile mümkün olduğuna göre, eser sözleşmesinde yüklenicinin eser meydana getirme borcu ve eseri teslim etme borcu olmak üzere iki asli edim borcu bulunmaktadır. Yüklenicinin esri teslim borcunda temerrüde düşmesi için, onun edimi zamanında yerine getirmemiş olmasının, yani ifadaki gecikmesinin, objektif olarak borca aykırılık teşkil etmesi gerekir. Yüklenicinin temerrüdü zamanı Kanun iş sahibine bazı seçimlik hakları tanımıştır ki, bu da iş sahibinin uğramış olduğu zararın karşılanması içindir.
Kambiyo senetlerinde senet metninde değişiklikler

Tezimizin konusunu kambiyo senetlerinde senet metninde değişikliklerinsonuçlarının incelenmesi oluşturur. Senet metninde değişiklikler TTK. m. 660'dadüzenlenmiştir. Bu hükme göre değişiklikten önce ve sonra senedi imzalayanlarınsorumlulukları farklı olmalıdır. Değişiklikten önce imza atanlar, değişiklikyapılmazdan önceki orijinal metne göre sorumlu olurlar. Ancak bu kimselerindeğişiklik yapılmasına icazet vermesi halinde değişiklik kendilerine karşı da hüküm ifade edebilecektir. Konuyu Yargıtay kararlarına atıflar yaparak inceledik. Zira uygulamadasenet metninin değiştirilmesi fiilleri sıkça karşımıza çıkmaktadır. Bu bakımdanYargıtay Kararları Dergisi ve Yargıtay kararların toplanmış olduğu eserlerdenfaydalandık. Kanunun ifadesi ve öğretide görüşlere uygun olarak biz senet metnin tahrifedilmesini, sahte bir senet meydana getirilmesini, değişikliğin kıymetli evraktandoğan borç üzerindeki etkilerini, sıkça karşılaşılan değişiklik hallerini ve sahte ve tahrif edilmiş çeke ilişkin özel düzenlemeyi çalışmamız kapsamında değerlendirdik. Ancak ticaret kanunumuzdaki hükmü göz önünde bulundurduğumuzdan dolayısenedin tahrif edilmesinden doğan cezai sorumluluğu incelemedik, ancak gerekli görülen yerlerde yollamalar yaptık. Aynı husus, değişikliklerin ispatı ve kambiyosenetleriyle haciz yoluyla takipler bakımından da geçerlidir.
Gemi acenteliğinin hukuki çerçevesi

Deniz Ticareti sektörü, günümüzde gemilerin ülke içinde bir limandan öteki limana çeşitli amaçlarla yaptığı yolculuktan öteye geçmişş denizlerin sağladığı güvenli, ucuz ve tek seferde taşınabilecek en çok yükü taşıyabilmesi gibi taşıma imkanlarından yararlanarak bir ülkenin kıyısından başka bir ülkenin kıyısına yük ve yolcu taşıması ticaretine dönüşmüştür. Ülkemiz ekonomisi açısından oldukça büyük öneme sahip olan deniz ticareti sektöründe birçok aktör rol almaktadır. Bu aktörlerin kullandığı ana araca gemi adı verilmiş ve gemiler vasıflarına göre ticaret gemisi, yolcu gemisi, yük gemisi, savaş gemisi gibi sınıflara ayrılmıştır. Yolcu ve yük taşımacılığında gemide taşınan yolcu ve yüklerin gemide çalışanların, güvenli bir şeklide bir limandan başka bir limana taşınması amacıyla taşıma öncesi ve taşıma sırasında taşıyan tarafa birçok görev yüklenmiştir. Bu kimselerin görev ve yükümlülüklerinin oldukça geniş alana yayılması dolayısıyla faaliyet sundukları sektörün her türlü bilgisine vakıf olmaları kendilerinden beklenemez. İşte Uluslararası konum itibariyle taşıyanın farklı ülke limanlarına gönderdiği deniz aracı ile içindeki yükün gittiği limanda görev ve sorumluluğunu üstlenen, yükün cinsini miktarını o ülkenin ilgili kurum ve kuruluşlarına bildiren, müvekkilinin adına ve hesabına işlem yapan, onun çıkarlarını gözeten gerçek ve tüzel kişilere gemi acentesi denilmektedir. Gemi acenteliği, gemi taşımacılığında gemi malikinin, gemiyi işletenin veya kiralayanın, kaptanın, adına ve hesabına yaptığı işlemler ile gerek bu kimselerin ilişki kuracağı üçüncü kişiler, gerekse de geminin gittiği limanın kurum ve kuruluşlarına karşı müvekkilinin hak ve menfaatlerini, belirli bir bölge içinde koruyan, gemiye ve yüke hizmet sunan ve bunun karşılığında asgari ücret tarifesinde belirtilen miktar dahilinde ücret alan meslek koludur. Donatan, gemiyi işleten veya yük sahipleri gemi acenteleri sayesinde kendilerinin ulaşamayacakları limanlarda menfaatlerini koruduğu hissiyle duyulan güven ortamında denizcilik sektöründe faaliyet göstermeye devam ederler. Ayrıca, hakkında yeterli sayıda kaynak olmamakla birlikte, denizcilik sektörünün temel yapı taşlarından biri olan gemi acenteliği kurumunun hukuki çerçevesi, yapısı, acentenin ücret hakkı ve sorumluluğuna yönelik olarak kanunlar ve yönetmelikler ile alt düzenleyici işlemler arasında çelişkilerin olması, mevzuatların çeşitlilik ve karmaşıklık göstermesi ile özellikle gemi acentelerinin ilişkili olduğu kurum ve kuruluşlar ile farklı alanlara dağılmış sorumluluğunun ve bu konudaki yargı kararlarının tek kaynakta toplanmasının gerekliliği hususu çalışmanın niteliği açısından önem arz etmektedir. Sonuç olarak bu çalışma ile gemi acenteliği konusuna yönelik düzenleyici işlemlerin derlenip değerlendirilerek mevzuatlar arasındaki çelişkilerin yargı kararları doğrultusunda açıklanması ve uygulamada gemi acentelerinin gemi maliki ve gemiyi işletenler ile karıştırılması ve taşıyan gibi sorumlu tutulmasından dolayı gemi acentesinin sorumluluğunun konu bazına indirgenerek bu sorumluluğun ana sınırının ortaya konulması amaçlanmaktadır.
Bilişim suçlarında sayısal delillerin toplanması, muhafaza edilmesi, incelenmesi ve raporlanması

Bilim ve teknolojide hızlı gelişmeler yaşanmaktadır. Bu gelişmeler hayatımıza kolaylık, eğlence ve heyecan katarken bir yandan da ciddi güvenlik tehditleri getirmiş durumda. Günümüzde işlenen birçok suçta bilişim cihazları bir şekilde dahil olmaktadır. Bu durumda suçun aydınlatılması ve suçlunun tespit edilmesi bu cihazların iyi bir şekilde araştırılması ve incelenmesinden geçmektedir.