turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Isı şok proteini 27 ve 60 düzeyinin talasemi major ve talasemi intermedia hastalarında klinik bulgular ve parametreler ile ilişkisinin değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmada kliniğimizde takipli talasemi major ve talasemi intermedia hastalarında hipoksiyi ve doku hasarını gösterebilecek bir mediyatör olarak HSP 27 ve HSP 60 düzeylerinin ölçülmesi, hastalığın takibinde bir araç olarak kullanılıp kullanılamayacağının belirlenmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Gaziantep Üniversitesi Çocuk Hematoloji Kliniğine başvurup talasemi major ve talasemi intermedia tanısı almış 53 hasta değerlendirildi. Kontrol grubu olarak rutin kontrol amaçlı genel çocuk polikliniğine başvuran ve yine yaşları 1-16 yıl arasında değişen 50 sağlıklı çocuk alındı. Hastaların klinik bulguları ve laboratuar parametrelerin HSP 27 ve HSP 60 ile olan ilişkileri incelendi. Bulgular: Talasemi major hastalarının 19' u kız, 19' u erkek, talasemi intermedia hastalarının 7'si kız, 8' i erkek, kontrol grubunun ise 23' ü kız, 27'si erkek olup K/E oranı 0.9 idi. Ortalama yaş talasemi major hastalarında 9.2 4.4 yıl, talasemi intermedia hastalarında 5.6 3.8 yıl, kontrol grubunda ise 9.1 3.7 yıl olarak saptandı. HSP 27 düzeyi talasemi majorde 5 3.9, talasemi intermedida 4.2 1.7, kontrol grubunda ise 0.93 0.76 saptandı ve hasta ile kontrol grubu arasındaki fark anlamlı idi. HSP 60 düzeyi talasemi majorde 10.1 28.5, talasemi intermedida 2.7 3.1, kontrol grbunda ise 0.35 0.49 saptandı ve hasta ile kontrol grubu arasındaki fark anlamlı idi. Talasemi intermedia hastalarının MVC düzeyleri ile HSP 60 arasında negatif yönde ve orta şiddette anlamlı bir korelasyon saptandı. Talasemi major hastalarının RDW düzeyleri ile HSP 60 arasında pozitif yönde hafif şiddette anlamlı bir korelasyon saptandı. Talasemi major hastalarının trombosit sayıları ile HSP 27 ve HSP 60 düzeyleri arasında pozitif yönde ve hafif şiddette anlamlı bir korelasyon saptandı. Talasemi major hastalarının WBC düzeyleri ile HSP 27 ve HSP 60 arasında pozitif yönde ve hafif şiddette anlamlı bir korelasyon saptandı. Talasemi majorlu 38 hastanın 13'üne (%34.2) splenektomi yapılmıştı. Hastaların splenektomi durumu ile HSP değerleri karşılaştırıldığında; HSP 27 değeri splenektomi yapılmış grupta 7.5 5, splenektomi yapılmamış grupta 3.7 2.4 idi. HSP 60 değeri ise splenektomi yapılmış grupta 13.6 20, splenektomi yapılmamış grupta ise 8.3 32 saptandı ve splenektomili gruptaki bu yükseklik istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Sonuç: Talasemi majör ve talasemi intermedia hastalarında HSP 27 ve HSP 60 düzeylerinin ölçülmesi ve takipte komplikasyonların değerlendirilmesinde bir araç olarak kullanılabilir.
2005-2015 yılları arasında Hacettepe Üniversitesi Çocuk Göğüs Hastalıkları Bilim Dalında izlenmekte olan tüberküloz vakalarının incelenmesi

Hacettepe Üniversitesi Çocuk Göğüs Hastalıkları Bilim Dalında 2005- 2015 yılları arasında tüberküloz tanısı alan veya tedavi alıp izlenmekte olan 93 vaka geriye dönük olarak incelenmiştir. Hastaların % 51 ,6'sı akciğer tüberkülozu olup; % 33 ,3'ünde akciğer dışı tutulum; % 15 ,1'inde ise akciğer TB ve akciğer dışı tutulum mevcuttur. Tüberkülozlu bir erişkinle temas öyküsü vakaların %29'unda saptanmıştır. En sık görülen akciğer dışı TB, %16, 1 hastada gözlenen TB lenfadenittir. Hastaların %91,9'unun BCG aşılı olduğu görülmüştür. En yüksek aşısız olma oranının tüberküloz menenjit tanılı hastalarda olduğu gözlenmiş (%33,3), bunu tüberküloz lenfadeniti (% 18,2) ve miliyer tüberküloz (%16,7) takip etmiştir. Hastaların %9,3'ünde primer immün yetmezlik bulunmaktadır. En sık başvuru yakınması öksürük ( %42,5) olup bunu ateş (%41,9) ve gece terlemesi (%22,6) izlemektedir. Hastaların %21,5'inin tanı anında fizik muayenesi normal olarak saptanmıştır. Akciğer grafisinde en sık saptanan bulgular infiltrasyon (%25,8) ve lenfadenopati (%19,3) olup toraks BT'de en sık saptanan bulgu lenfadenopatidir (% 43 ,5). Hastaların %72,2'sinde tüberkülin deri testi pozitif olarak sonuçlanmış olup TDT ölçümünün dissemine TB grubunda anlamlı olarak daha düşük olduğu gösterilmiştir. Hastaların %20,4'ünde kültür, %17,2'sinde PCR ve %15'inde ARB pozitifliği saptanmıştır. Kültürde üremesi olan hastaların %21,4'ünde en az bir anti-TB ilaca direnç saptanmıştır. İki hastanın konjenital TB tanılı olduğu; annelerinin ancak çocukların tanısından sonra tanı alabildiği görülmüştür. Ulusal rehberlere göre tedavi edilmiş hastaların tedavi sürelerinin ortalama 8,6 ay (6 -36 ay) olduğu görülmüştür. Hastaların %11,8'inin ek olarak steroid tedavisi aldığı; 2 hastada (%2,1) nörolojik bulgularda kötüleşme şeklinde paradoksik yanıt görüldüğü tespit edilmiştir. Akciğer TB tanılı hastalarda klinik iyileşmenin % 75,7 hastada ilk 2 ayda; radyolojik iyileşmenin %56, 8 hastada 2-6 ay arasında sağlandığı görülmüştür. Hastaların %91,4'ünde iyileşme, %1,1'inde mortalite görülmüştür. Reaktivasyon %3,2 hastada saptanmış olup %4,3 hasta devredilmiştir. Tüberküloz sıklığında azalma görülmesine rağmen dünyada ve ülkemizde çok önemli bir halk sağlığı sorunu olmaya devam etmektedir. Çocukluk çağı TB'sine karşı başarılı mücadelenin en önemli yolu erişkin tüberkülozunu önlemektir.
Hastanemize başvuran 0-18 yaş arası çocuklarda hepatit B, hepatit C, hepatit D seroprevalansı

Dünyada ve Türkiye'de ikter ve hepatitlerin en önemli nedeni viral hepatitlerdir. Dünya nüfusunun en az 350- 450 milyonu hepatit virüsü ile enfektedir. Bunların önemli bir kısmı kronikleşmekte, bir kısmında da hepatosellüler kanser gelişmektedir. Akut hepatit, kronik hepatit veya siroz ile başlayan bu hastalık kanser ya da ölümle sonuçlanabilmektedir. Türkiye hepatit enfeksiyonu görülme sıklığına göre orta endemisite bölgesinde yer almaktadır. Çalışmamızın amacı hastanemize başvuran çocuklarda hepatit B, hepatit C, hepatit D seroprevalansının saptanmasıdır. Çalışmaya 0-18 yaş arası bilinen kronik hastalığı, immün yetmezliği, hepatit hastalığı olmayanlar dahil edildi. Kan örneklerinden kemilüminesan mikropartikül immünolojik tetkik yöntemi ile HBsAg, anti-HBs, anti-HBcIgG, anti-HBcIgM, anti-HCV ve sandwich enzyme linked immuno sorbent assay yöntemi ile anti-HDV total çalışıldı. Tüm katılımcılara araştırmacı tarafından önceden hazırlanan 12 sorudan oluşan anket uygulandı. Çalışmaya alınan hastalarda minimum yaş 15 gün, maksimum yaş 204 ay olup yaş değerleri ortalaması 95.7 69. 41 ay, ortanca yaş 87 ay olarak bulunmuştur. Hastalarda anti-HBs %63.8, anti-HBcIgG %0.5 pozitif bulundu. HBsAg, anti-HBcIgM, anti-HCV, anti-HDV total pozitifliği saptanmadı. Sonuç olarak çocuklara yapılan rutin hepatit B aşılama programının etkili olduğu ve HBV, HCV, HDV enfeksiyonunun olumsuz etkilerinden gelecek nesilleri koruması nedeniyle HBV rutin aşılama programı halkımız bilinçlendirilerek sürdürülmeli, bulaş yollarına yönelik bilgilendirme kampanyalarına devam edilmelidir. HBV, HCV ve HDV enfeksiyonlarından korunmak için hijyen kurallarına uyulmasına, verilecek kan ve kan ürünlerinde hepatit antikorlarının/antijenlerinin araştırılmasına dikkat edilmelidir. Çalışma Cumhuriyet Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projesi olarak kabul edilip desteklendi (23.06. 2015 tarihli, 32 nolu CÜBAP Komisyon Kararı. Proje no: T-638).
Çocukluk çağı lösemilerinde Jak2V617F mutasyonu sıklığının belirlenmesi ve prognoz üzerine etkisinin araştırılması

Janus kinaz geninde fonksiyon kazanımına yol açan ve bir somatik mutasyon olan Jak2V617F mutasyonu polisitemia vera, esansiyel trombositemi ve kronik idyopatik miyelofibrozis gibi miyeloproliferatif hastalıklarda sıkça tanımlanmaktadır. Son zamanlarda Filedelfiya negatif kronik miyeloid lösemi, akut miyeloid lösemi ve miyelodisplastik sendromda da varlığı gösterilmiştir. Bu çalışmanın amacı; Çocukluk çağı hematolojik malignitelerinde Jak2V617F mutasyonunun varlığını araştırmak ve bu mutasyonun klinikopatolojik parametrelerle ilişkisini belirlemektir. Çalışmaya, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Pediatri Anabiilm Dalı Hematoloji-Onkoloji Bilim Dalları ve Lösev Lösemili Çocuklar Hastanesinden farklı tip hematolojik maligniteleri nedeni ile izlenen 53 hasta alındı. Hastaların yaş ortalaması 6.94 3.90 yıl (0.8- 15 yaş) bulundu. Hastaların 32'si akut lenfoblastik lösemi, 11'I akut miyeloblastik lösemi, 5'i kronik miyeloid lösemi, 2'si bifenotipik lösemi, 1'i juvenil miyelomonositer lösemi, 1'i kronik miyelomonositer lösemi ve 1'i miyelodisplastik sendromdu. Jak2V617F mutasyonunun genetik analizi gerçek zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu ile Light Cycler cihazında çalışıldı. Örneklerden 42'si yeni tanı,11'i relaps dönemine aitti. Hasta örneklerinin hiçbirinde Jak2V617F mutasyonuna rastlanmadı. Bu mutasyonun miyeloproliferatif hastalıklar ve erişkin lösemisinde görülmesine karşın çocukluk çağında yapılan az sayıdaki çalışmalar bu mutasyonun çocukluk çağı lösemilerinde saptanmadığını düşündürmüştür. Bu bilgilerin ve çalışma verilerimizin ışığı altında çocukluk çağı lösemilerinde Jak2V617F mutasyonunun gösterilebilmesi için daha geniş serilere ihtiyaç duyulduğunu ve çocukluk çağı lösemileri ile Jak2 mutasyonları arasındaki ilişkinin saptanması için tüm Jak2 eksonun taranmasının daha faydalı olacağını düşünmekteyiz.
Kistik fibrozisli çocukların ebeveynlerine uygulanan aile güçlendirmeye dayalı hemşirelik girişimlerinin, ebeveynlerin stresle başetme, problem çözme ve çocukların yaşam kalitesi üzerine etkisi: Randomize kontrollü çalışma

Çalışma, KF'li çocukların ebeveynlerine uygulanan aile güçlendirmeye dayalı hemşirelik girişimlerinin, ebeveynlerin hastalığa ilişkin bilgi düzeylerine, problem çözme ve stresle baş etme becerilerine ve KF'li çocukların sağlıkla ilgili yaşam kalitesi üzerine etkilerini incelemek amacıyla; randomize, ön test-son test kontrollü deneysel tasarımda planlanmıştır. Araştırma Konya ili Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Çocuk Gögüs Hastalıkları polikliniğinde 17 Ocak- 5 Mayıs 2017 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Çalışma grubunu 24 deney ve 24 kontrol grubu olmak üzere 48 ebeveyn oluşturmuştur. On hafta boyunca deney grubuna uygulanan aile güçlendirmeye dayalı hemşirelik girişimleri; hastalık yönetimine ilişkin bireysel eğitim ve kitapçığının verilmesi, eğitimin pekiştirilmesi ve motivasyonun artırılmasına yönelik telefon görüşmeleri ve danışmanlık hizmetinin verilmesinden oluşmaktadır. Kontrol grubuna rutin poliklinik izlemi yapılmıştır. Son testlerin uygulanmasından sonra kontrol grubunun etik açıdan bilgilenme hakkı göze alınarak deney grubuna verilen bireysel eğitim ve kitapçık kontrol grubuna da verilmiştir. Veriler; Ebeveynlere İlişkin Hastalık Bilgi Değerlendirme Formu, Problem Çözme Envanteri, Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği ve KF'li Çocuklarda Sağlıkla İlgili Yaşam Kalitesi Ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde bağımlı grupların değerlendirilmesinde Wilcoxon Signed Ranks testi ve bağımsız gruplarda Mann-Whitney U testi yapılmıştır. Aile güçlendirmeye dayalı hemşirelik girişimleri sonrası deney ve kontrol grubunda yer alan ebeveynlerin Hastalığa İlişkin Bilgi Düzeyi, Problem Çözme Envanteri ölçek puanları arasında anlamlı düzeyde bir fark saptanmıştır(p<0,05). Aynı zamanda deney ve kontrol grubunda yer alan KF'li çocukların Sağlıkla İlgili Yaşam Kaliteri Ölçeği puan ortalamarı arasında deney grubu lehine anlamlı düzeyde bir fark tespit edilmiştir (p<0,05). Bu çalışma sonuçları doğrultusunda KF'li çocukların ebeveylerinin hastalık yönetimi, problem çözme ve stresle baş etme becerilerin geliştirilmesi ve KF'li çocukların yaşam kalitelerinin artırılmasına yönelik faktöriyel dizaynda çalışmalar yapılması önerilebilir.
Pediatrik hastalarda genel anestezi altında gelişen atelektazinin transtorasik akciğer ultrasonografisi ile değerlendirilmesi

Amaç: Farklı pediatrik yaş gruplarında ve farklı akciğer bölgelerinde gelişen anestezi ilişkili atelektazinin, transtorasik akciğer ultrasonografisi aracılığıyla saptanma oranları ile kompliyans, rezistans ve havayolu basınçlarıyla ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve yöntem: Etik kurul onayı sonrası, genel anestezi altında minör cerrahi geçirecek 100 hasta (1 ay-12 yaş) sırayla çalışmaya alındı. Standart monitörizasyonun ardından, anestezi indüksiyonu sevofluran inhalasyonu ile sağlandı. Kas gevşekliği sağlandıktan sonra orotrakeal olarak entübe edilen hastalar volüm kontrollü mod ile ventile edildi. Maske ventilasyonu sırasında, entübasyon sonrası ve ekstübasyon öncesi dönemlerde 12 akciğer bölgesi ultrasonografi ile incelendi. Tüm hastaların hemodinamik verileri, anestezi süreleri ile tidal volüm, solunum frekansı, Ptepe, Pplato, Paw, kompliyans ve rezistans değerleri 15 dakika aralıklarla kaydedildi. İstatistiksel analizler için R versiyon 2.15. 3 programı kullanıldı. İstatistiksel incelemede; bağımsız gruplar t testi, Shapiro-Wilk, Mann-Whitney U, Pearson ki-kare, Cochran Q ve McNemar testi kullanıldı. P<0. 05 istatistiksel anlamlı kabul edildi. Bulgular: Hastaların %62'sinde atelektazi saptandı. Oluşum zamanı açısından incelendiğinde; maske ventilasyonu sırasında %38, entübasyon sonrasında %53, ekstübasyon öncesinde %51 oranında atelektazi gözlendi. Maske ventilasyonu sırasındaki atelektazi oranları diğer zamanlara göre anlamlı olarak düşük bulundu (p:0.001, p:0.031) Yaş grupları arasında maske ventilasyonunda ve ekstübasyon öncesi dönemde gözlenen atelektazi oranları açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p>0.05). Atelektazi gelişimi en sık akciğerlerin dependent alanlarında gözlendi. Atelektazi gelişmeyenlerle karşılaştırıldığında, atelektazi gelişenlerde tepe, plato, ortalama havayolu basınçları ile rezistans daha yüksek, kompliyans değerleri daha düşük bulundu. Yaş grupları arasında atelektazi gelişimi ile kompliyans ve rezistans değerleri arasında anlamlı fark saptanmadı. Sonuç: Cerrahi girişim geçiren pediatrik hastalarda atelektazi gelişme oranı yüksektir. Anestezistlerin; anestezi ilişkili atelektazinin erken tanısı, izlemi ve tedavisi açısından hızlı ve tekrarlanabilir bir yöntem olan transtorasik akciğer ultrasonografisi konusunda deneyim kazanmaları önemlidir.
Bilgi verici psikolojik danışmanlık programının zihinsel özürlü çocukların kardeşlerinin özürle ilgili bilgi düzeylerine ve özürlü kardeşlerine yönelik tutumlarına etkisi

Bu araştırmanın amacı, bilgi verici psikolojik danışmanlık programının, zihinsel özürlü çocukların kardeşlerinin özüre ilişkin bilgi düzeyleri ve özürlü kardeşlerine yönelik tutumları üzerindeki etkilerini belirlemektir. Araştırmaya, zihinsel özürlü çocukların, 13-15 yaşlan arasındaki 32 kardeşi katılmıştır. Bilgi verici psikolojik danışmanlık programına gönüllü olarak katılmak isteyen kardeşler deney grubuna, çeşitli nedenlerle katılamayan kardeşler ise kontrol grubuna alınmışlardır. Deney ve kontrol grupları 16' şar kardeşten (8 kız, 8 erkek) oluşmuştur. Kardeşlerin zihinsel özüre ilişkin bilgi düzeyleri ile özürlü kardeşlerine yönelik tutumları, araştırmacı tarafından geliştirilen, Bilgi Düzeyi Belirleme Testi ve özürlü Kardeşe Yönelik Tutum Ölçeği ile belirlenmiştir. Çalışmanın başlangıcında her ila ölçek, deney ve kontrol gruplarına ön-test olarak uygulanmıştır. Deney grubundaki kardeşlere, haftada bir gün iki saat süreyle, 9 oturumdan oluşan bilgi verici psikolojik danışmanlık programı uygulanmıştır. Programda kardeşlere, zihinsel özüre ilişkin bilgiler verilmiş, özürlü bireyleri anlamalarına yardımcı olacak yaşantısal etkinliklere katılmışlardır. Bunun yanı sıra kardeşlerin, özürlü bir kardeşe sahip olmaya ilişkin duygu, düşünce ve yaşantılarını paylaşmalarına olanak sağlanmıştır. Aynı süre içerisinde kontrol grubuna hiçbir işlem yapılmamıştır. Deney grubuna uygulanan programın bitiminden sonra, her iki gruba da aynı ölçekler son-test olarak verilmiştir. Araştırmada elde edilen verilere, tekrarlanmış ölçümler için çift yönlü varyans analizi uygulanmıştır. Bu analizler sonucunda bilgi verici psikolojik danışmanlık programının, kardeşlerin özüre ilişkin bilgi düzeyleri ve özürlü kardeşlerine yönelik tutumları üzerinde olumlu yönde etkili olduğu bulunmuştur.
Erişkin obsesif kompulsif bozukluk hastalarında çocukluk dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğunun klinik etkisi

Erişkin Obsesif Kompulsif Bozukluk Hastalarında Çocukluk Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğunun Klinik EtkileriAmaç: Bu çalışmanın amacı erişkin Obsesif Kompulsif Bozukluk hastalarında çocukluk dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğunun kliniğe etkilerini araştırmaktır. Yöntem: Örneklem Adnan Menderes Üniversitesi Araştırma Hastanesi ve Aydın Devlet Hastanesi Psikiyatri kliniklerine ardışık olarak başvurmuş 64 OKB'li hastadan oluşmuştur. Tik bozukluğu ve Major Depresyonu olan hastalar çalışmaya alınmamıştır. Hastalara OKB belirtilerinin şiddeti ve içeriğini belirlemek için Yale Brown Obsesyon-Kompulsiyon ölçeği, dürtüsellik düzeylerinin tespiti için Barratt Dürtüsellik Ölçeği (BIS-11), çocukluk DEHB tanısını açısından Wender-Utah Ölçeği (WURS-25) ölçeği uygulanmıştır. WURS- 25 skorları 36 ve üzerinde olan 32 kişi OKB-DEHB grubu olarak belirlenmiş ve bu gruba Erişkin Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Ölçeği uygulanmıştır. Böylece çocukluk DEHB tanısı olan (s=32) ve olmayan (s=32) hastalar çeşitli sosyodemografik ve klinik değişkenler yönünden karşılaştırılmıştır. Bulgular: OKB-DEHB grubunda obsesif kompulsif belirtilerin başlangıç yaşı OKB grubuna göre daha erkendir (p<0.001). OKB-DEHB grubunda diğer grupla karşılaştırıldığında daha fazla simetri obsesyonu, sıralama ve biriktirme kompulsiyonları saptanmıştır. Eş tanılı grupta BIS- 11 toplam (p<0.001), dikkatsizlik (p<0.001) ve motor alt ölçek skorları (p<0.05) OKB grubuna göre daha yüksek saptanmıştır. Her iki grupta da WURS- 25 skorları ile ortalama obsesyon sayıları arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir (p<0.05). Bu grupta E-DEHDÖ genel skoru ile ortalama obsesyon sayısı arasında pozitif bağıntı vardır (p<0.05). Sonuç: Çocukluk DEHB tanısı olan OKB'nin, OK belirtilerin daha erken başladığı, dürtüselliğin daha baskın olduğu, simetri obsesyonları ile biriktirme kompulsiyonlarının ön planda olduğu OKB'nin bir alt tipi olarak kabul edilebilir.
Erken matematiksel akıl yürütme becerileri değerlendirme aracı geliştirilmesi

Bu çalışma, çocukların ölçme ve veri analizi-olasılık alanlarındaki matematiksel akıl yürütme becerilerini belirlemek için yapılmıştır. Bu amaç doğrultusunda öncelikle 'Erken Matematiksel Akıl Yürütme Becerileri Değerlendirme Aracı' geliştirilmiş ve geçerlik-güvenirlik çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Bunun yanı sıra çocuğun cinsiyeti, yaşı, devam ettiği kurum türü ve kuruma yarım/tam gün devam etme durumu, toplam okul öncesi eğitim alma süresi ile ebeveyn yaş ve öğrenim durumu değişkenlerinin etkisi de incelenmiştir. Çalışma grubunu Ankara ili merkez ilçelerinde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı anasınıfı, bağımsız anaokulu ve özel kreş, gündüz bakımevi ve anaokulundan rastgele seçilen, 60-74 ay arasında olan, normal gelişim gösteren 204 çocuk oluşturmuştur. Veriler araştırmacı tarafından geliştirilen, bütüncül rubrik türündeki 'Erken Matematiksel Akıl Yürütme Becerileri Değerlendirme Aracı' ve 'Çocuk Bilgi Formu' ile elde edilmiştir. Araştırma sonucunda; geliştirilen aracın geçerli ve güvenilir olduğu bulunmuştur. Erkek ve kız çocukların puanları arasında akıl yürütme alan ve türleri bakımından anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Ebeveyn yaşlarının ve çocukların toplam okul öncesi eğitim alma süresinin akıl yürütme alan ve türleri açısından alınan puanlarda anlamlı bir farklılık yaratmadığı görülmüştür. Ölçme ve tümevarım başlıklarında büyük çocukların, buna paralel olarak ilköğretim anasınıflarına ve diğer kurumlara yarım gün devam eden çocukların araçtan aldıkları puanlar daha yüksektir. Yükseköğretim mezunu babaların çocuklarının ölçme ve tümevarım başlıklarında, yükseköğretim mezunu annelerin çocuklarının ise veri analizi-olasılık ve tümevarım başlıklarındaki puanlarının daha yüksek olduğu görülmüştür. Tümdengelim türü akıl yürütme puanlarında belirtilen değişkenlerin hiçbirinde farklılık bulunmamaktadır.
Onkoloji servisinde yatan çocukların annelerinin gebelikte sigara içme durumlarının incelenmesi

Amaç: Çalışma gebelikte sigara kullanma durumu ve çocukluk çağı kanserleri arasındaki bağlantının incelenmesi amacıyla yürütülmüştür. Yöntem: Bu çalışma, Haziran 2017 -Aralık 2017 tarihleri arasında İzmir'de bir eğitim araştırma hastanesinin onkoloji servisinde kanser tanısı ile tedavi gören 51 çocuk, çocuk hastalıkları kliniğinde kanser öyküsü olmayan 154 çocukta yapılmıştır. Veriler tanıtıcı bilgi formu kullanılarak yüz yüze görüşme tekniği ile araştırmacılar tarafından toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler, ki-kare analizi, bağımsız gruplarda t testi kullanılmıştır. Tüm analizlerde p<0, 05 anlamlılık düzeyi temel alınmıştır. Bulgular: Kontrol grubu annelerin yaş ortalaması 30 ,86 7,81, Deney grubu annelerin yaş ortalaması 34 ,08 9,04'dir. Deney grubundaki annelerin yaş ortalaması, 1. Trimesterde sigaraya maruz kalma oranları ve sigara kullanım oranlarının daha yüksek ve istatistiksel olarak anlamlı olduğu bulunmuştur (p<0,05). Kontrol grubundaki annelerin gebelik sırasında mevcut rahatsızlık veya doğum sırasında gelişen bir komplikasyon varlığı durumlarının ve hamile olduklarını öğrendikten sonra sigarayı bırakma oranlarının daha yüksek ve istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır (p<0,05). Kadınların sigara kullanma durumlarına, günlük sigara tüketim miktarlarına, doğum şekillerine, sigaraya başlama yaşlarına, kullandıkları sigara sayısına, doğum sayısına ve gebelik sayısına göre Vaka-Kontrol grubu arasında fark yoktur (p>0,05). Sonuç: Gebelikte sigara kullanımı çocukluk kanserlerini etkileyen bir faktördür. Ayrıca ileri yaş ve 1. trimester sigara maruziyeti de çocukluk çağı kanserlerini önemli derecede etkilemektedir. Sağlık personelleri gebelik takibinin başlamasından itibaren sigara maruziyetini önlemeye yönelik bilinçlendirici çalışmalar planlamalı ve yürütmelidir.
Çocuk diş hekimliği uygulamalarında kullanılan farklı remineralizasyon preparatlarının etkinliklerinin değerlendirilmesi

Amaç: Koruyucu diş hekimliğinin amacı diş çürükleri henüz oluşmadan önlem almaktır. Bu çalışmada koruyucu amaçlı kullanılan flor vernik, CPP-ACP ve CPP-ACFP krem ve fTCP verniğin remineralizasyon üzerine etkileri değerlendirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışmada başlangıç çürük lezyonu oluşturulan örnekler her grupta 20 şer örnek olacak şekilde rastgele 5 gruba ayrılmıştır; Grup (1) kontrol grubu, Grup (2) flor vernik grubu, Grup (3) CPP-ACP krem, Grup (4) CPP-ACFP krem, Grup (5) fTCP vernik. Kullanılan remineralizasyon ajanlarının örnekler üzerindeki etkilerini değerlendirmek için lazer floresan cihazı, taramalı elektron mikroskobu ve enerji yayılımlı X-ışını analizi kullanılmıştır. Bulgular: Grup içi tedavi öncesi ve sonrası değerlendirmede DIAGNOdent ölçümlerinde; kontrol grubu hariç bütün gruplar istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.05). DIAGNOdent ile yapılan değerlendirmede gruplar arası ikili karşılaştırmada; CPP-ACFP flor grubuna göre anlamlı bulunurken (p<0.05), diğer gruplar arasında anlamlı bir farklılık bulunamamıştır (p>0.05). EDX analizinde Ca/P oranı gruplar arası değerlendirildiğinde; CPP-ACFP grubu kontrol grubu, CPP-ACP grubu ve TCP grubuna göre anlamlı farklılık bulunurken (p<0.05), CPP-ACFP grubu flor grubuna göre anlamlı farklılık bulunmamıştır (p>0.05). SEM görüntülemelerinde en çok mineral birikimi CPP-ACFP grubunda gözlenmiştir. Sonuç: Bu değerlendirmeler sonucunda CPP-ACFP farklı inceleme yöntemlerinde remineralizasyonda en etkili materyal olarak tespit edilmiştir.