turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
5510 sayılı Kanuna göre kamu görevlilerinin maluliyeti

Çalışma konumuz 5510 sayılı Kanuna göre kamu görevlilerinin maluliyetidir. Konu 3 bölüme ayrılarak incelenmiştir. Birinci bölümde genel bilgiler başlığı altında kamu idareleri, kamu görevlisi, kamu hizmeti, kamu yararı, malullük kavramları açıklanmıştır. Ayrıca bu Kanunun 4/c kapsamındaki sigortalılara da yer verilmiştir. Kamu görevlisi, kamu kesiminde bir teşkilata bağlı olarak görev yapar ve kamu hizmeti ifadeden kişilerdir. İkinci bölümde, malullük türleri başlığı altında adi malullük, vazife ve harp malullüğü incelenmiştir. Bu konular incelenirken, her bir malullük türü açısından bu malullüklerin oluşabilmesi için gerekli olan şartlar sayılmıştır. Bir kamu görevlisinin adi malul sayılabilmesi için iki durumdan birinin gerçekleşmesi şarttır. Birinci durum çalışma gücü kaybının en %60 olmasıdır. İkinci durum ise vazifesini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybetmesidir. Adi maluliyet halinin Kanun'un beyan ettiği şartlar dahilinde meydana gelmesi halinde de vazife malullüğü oluşur. Yine vazife malullüğünün Kanun'da beyan edilen kişilerce ve beyan edilen yerlerde meydana gelmesi durumunda da harp malullüğü oluşur. Bu konular açıklanırken Danıştay, Yargıtay ve Askeri Yüksek İdare Mahkemesi kararlarına sıklıkla yer verilmiştir. Böylece konuların daha net anlaşılmasının sağlanması amaçlanmıştır. Son bölümde ise malullüğün sonuçları başlığı altında, en önemli sonuç olan malullük aylığı konusuna değinilmiştir. Her malullük türü açısından aylık alma şartları, hesaplanması, başlaması, ödenmesi, kesilmesi gibi konular açıklanmıştır. Ayrıca malulen emekli olanların sağlık hizmetlerinin karşılandığı genel sağlık sigortası konusuna da temas edilmiştir. Sonuç kısmında da konuya ilişkin tavsiye ve görüşler, Kanunun düzenlenmesinde yapılan yanlışlar değerlendirilmiştir. Bu şekilde konuya son verilmiştir.
Rekabet Hukukunda teşebbüsler ve teşebbüslerin hakim durumunun tespiti

Rekabet hukuku düzenlemeleri vak'a hukuku sisteminde rekabet otoriteleri ve yargı içtihatlarıyla uygulanagelmiştir. Türk Rekabet Hukuku mevzuatı ABD ve mehaz Avrupa Birliği'ne göre oldukça yenidir. Rekabetin Korunması Hakkında 4054 sayılı Kanun 1994'te yürürlüğe girmesine rağmen Rekabet Kurulu 1997'de göreve başlayabilmiştir. Sermaye Piyasası düzenlemelerinde olduğu gibi, rekabet hukukunda da Kurul'a uygulamada ortaya çıkan rekabet ihlallerinin çözümü konusunda geniş yetki tanınmıştır. Kurul bu yetkisini bir taraftan Tebliğ, Klavuz gibi ikincil mevzuat düzenlemeleri yaparak, diğer taraftan re' sen, şikayet ya da başvuru üzerine önaraştırma, soruşturma ve muafiyet tanıma gibi önüne gelen olayda mehaz AB hukuku ile uyumlu kararlar almak suretiyle kullanmaktadır. Rekabet Kurulu'nun rekabet hukukunun süjesi 'teşebbüs' ile ilgili uygulamaları işleyen bir rekabet düzeninin tesisi açısından özel önem arz etmektedir. Meslek odaları, birlikler, kamu teşebbüsleri ve münhasır yetkiyi haiz kuruluşlarla ilgili zaman zaman Kurul'un çekingen davrandığı, kamu hizmeti nitelendirmesiyle rekabet ihlaline yol açan bazı uygulamaları Kanun'un kapsamı dışında mütalaa ettiği görülmektedir. Diğer taraftan, olası kanun çatışmasını önlemek amacıyla Ticaret Kanunu'nun şirketler topluluğuna ve acenteliğe ilişkin maddelerine 'rekabet düzenlemelerine ilişkin hükümlerin saklı olduğu' ibaresi eklenmelidir. Hakim durumun tespiti açısından, Türkiye'deki bir alıcının aynı veya benzer şartlarla yurt dışındaki teşebbüslere yönelme imkanına sahip olduğu durumda coğrafi Pazar, ülke sınırlarını aşmakta ve ikame edilebilirlik ölçüsünde genişlemektedir. Kanun'da sadece satıcıların hakim durumu düzenlenmiş olup, alıcıların da hakim durumda olabileceği göz ardı edilmiştir. Birlikte hakimlik kavramı Kanun'da açıkça tanımlanmalı ve kaynak metinde yer almayan 'başkalarıyla yapacağı anlaşmalar' veya 'birlikte davranış' ifadeleri Kanun metninden çıkartılmalıdır.
Türk Hukuku açısından özel hayatın gizliliğinin basın yoluyla ihlali

Tezimizin konusu güncel olması ve sosyal boyutlarıyla toplumun tamamını ilgilendiren ve hukuk devleti açısından da önemi dikkate alınarak belirlenmiştir. Tezimizin ana fikri, modern hayatta düşünce özgürlüğü ve düşüncenin topluma en kolay ve iyi şekilde sunulma yolu olan basın ve basın özgürlüğünün bir sınırı olmalıdır, bu sınırlardan en önemlisi ise özel hayattır şeklinde ifade edilebilir. Çalışmamızda öncelikle düşünce, düşünce özgürlüğü, basın, basılmış eser ve eser sahibi ile eser sahibinin sorumluluğu incelenmiştir. Daha sonra düşünce ve basın özgürlüğü ile bir anlamda zıt korelasyon ilişkisi bulunan özel hayat kavramı ve özel hayatın gizliliği ele alınmıştır. Yine tezimizde özel hayatın sınırları göreceli olarak belirlenmeye çalışılmıştır. Basın özgürlüğü, basının özel hayata müdahalesi, basının haber yapma sınırları değerlendirilmiş ve özel hayatın Türk hukukunda anayasal ve yasal düzeyde ne derece koruma altına alındığı mevzuat çerçevesinde incelenmiş, ayrıca uluslararası düzenlemelere de kısaca değinilmiştir ve bu düzenlemelerin yeterliliği değerlendirilmiştir. Hukuki sorumluluk kısaca incelendikten sonra cezai sorumluluk ayrıntılı incelenip basın kanunu ve Türk Ceza Kanunu kapsamında sorumlu kişinin kim olduğu hususu ayrıntılı anlatılmıştır. Son bölümde ise Türk hukukunda özel hayatın gizliliğine karşı basın yoluyla işlenen suçların soruşturma ve kovuşturma usulüne değinilmiş özellikle iddianamenin düzenlenmesi, görevli ve yetkili mahkeme ile şikayete tabi suçlarda şikayet şartı ayrıntılı olarak incelenmiştir. Bir bütün olarak bu çalışmamızda; düşünce özgürlüğü ve basın özgürlüğünün sınırları, bu sınırlardan en önemlilerinden birisi olan kişilerin özel hayatları ele alınmış ve basın özgürlüğü ile özel hayat arasındaki denge noktası, sınırlarının ne olması gerektiği hususları tartışılmıştır.
5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nda isteğe bağlı sigortalılık

Reform olarak adlandırılan yeni sosyal güvenlik anlayışı, gerek kurumsal, gerekse kanuni düzenleme bakımından tek yapılı bir sistem oluşturma temeli üzerine kurulmaya çalışılmıştır. Sosyal sigortalar hukukunda önemli bir yere sahip olan isteğe bağlı sigortalılığın, temelde, değişen sosyal güvenlik sisteminde aldığı şeklin açıklığa kavuşturulmasını sağlamak, gerekli görülen hususlarda, önceki sistem ile karşılaştırılarak olumlu ve/veya olumsuz yöndeki değişimlerin neler olduğunu saptamak, tezimizin yazılış amacını oluşturmaktadır. Tezimiz, giriş, üç ana bölüm ve sonuç kısımlarından oluşmaktadır. Giriş kısmında konu hakkında genel bir bilgi verilmiştir. İlk bölümde, sosyal sigorta sistemimize hakim olan sigortalılığın zorunluluğu ilkesi açıklanmış, çalışmamızın temelini oluşturan kavram olması itibariyle sosyal sigorta kavramı üzerinde durulmuş, Türk Sosyal Güvenlik sisteminde zorunlu sigortalılık halleri incelenmiştir. İsteğe bağlı sigortalılık kavramı, hangi koşulları taşıyan kişilerin isteğe bağlı sigortalı sayılacağı, özel olarak incelenmesi gereken isteğe bağlı sigortalı olabilecek gruplar, sigortalılığın ne zaman başlayacağı, zorunlu sigortalılık ile isteğe bağlı sigortalılığın çakışması durumu, ikinci bölümün konularını oluşturmaktadır. Tezimizin son bölümünü oluşturan üçüncü bölümde ise, isteğe bağlı sigorta primleri, ödenmesi, isteğe bağlı sigortalılığın sona erdiği haller ve isteğe bağlı sigortalı olmanın sonuçları değerlendirilmiştir. Sonuç kısmında da yeni düzenleme ile öngörülen isteğe bağlı sigortalılık kurumunda yaratılan değişiklikler hakkındaki görüşlerimiz genel olarak ele alınmıştır.
Çifte vatandaşlık

Unsal, Hande, Çifte Vatandaşlık. Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Prof. Dr. Bilgin Tiryakioğlu, 145 s. Kısaca, 'bir kişinin aynı zaman dilimi içerisinde iki ayrı devletin birden vatandaşlığını taşıması' olarak tanımlanan çifte vatandaşlık, devletlerin münhasır yetkilerini kısıtlaması, vatandaşlık çatışmalarına yol açması ve diplomatik koruma, askerlik gibi konularda hukuk düzenlerini karşı karşıya getirmesi nedeniyle, uzun süre, devletler tarafından, istenmeyen bir hal olarak nitelendirilmiştir. Ancak, çok sayıda insanın çeşitli nedenlerle, vatandaşı olduğu ülke dışında yaşadığı günümüzde, çifte vatandaşlık, söz konusu kişilerin 'yabancılıktan' ötürü yaşadıkları sıkıntıyı hafifletmenin etmenin yollarından biri olarak ortaya çıkmaktadır. Nitekim, günümüz şartlan milli hukukları, çifte vatandaşlığa ilişkin yeni ve kolaylaştırıcı düzenlemeler yapmak konusunda zorlamaktadır. Bu nedenle, çalışma kapsamında, öncelikle çifte vatandaşlığın lehinde ve aleyhinde görüşler ele alınmış, daha sonra çifte vatandaşlığın ortaya çıkma nedenlerine değinilmiştir. Konunun, Türk hukukundaki yeri ve düzenlenmesi incelenirken, mevzuat ve uygulama arasındaki farklılıklar da belirtilmiştir. İnceleme kapsamında, uluslararası anlaşmalar irdelenirken, dünya genelindeki yaklaşımlara da yer verilmiştir. Dünyadaki çifte vatandaşlık uygulamaları hakkında, Dışişleri Bakanlığı görevlileriyle gerçekleştirilen ortak çalışma, tezin ekinde sunulmaktadır. Söz konusu çalışmada, Türkiye Cumhuriyeti devletinin tanıdığı tüm devletlerdeki büyükelçiliklere anketler gönderilmiş, bu anketlerle çifte vatandaşlığın o ülkenin hukuk sistemi içindeki yeri konusunda bilgi toplanmıştır. Hem dışa göç veren, hem içe göç alan bir ülke olma özelliğini taşıyan Türkiye bakımından, çifte vatandaşlık konusunun gelecekte de önem taşımaya devam edeceği açıktır. 143Bu nedenle, çifte vatandaşlık, Türk hukukunda, üzerine hassasiyetle eğilinmesi ve dikkatle düzenlenmesi gereken bir konudur. 144
Türk Sosyal Güvenlik Hukukunda idari para cezaları ve itiraz yolları

Sosyal güvenlik hakkı vazgeçilmez en temel insan hakkıdır. Bu yüzdendir ki sigortalılık hakkından vazgeçilemez. Türkiye'de de sosyal güvenlik Anayasa ile teminat altına alınmış ve zorunluluk esası getirilmiştir. Sosyal güvenlikte birçok yöntem olmasına karşılık günümüzün sanayi toplumlarında en temel sosyal güvenlik aracı ve korunma yöntemi sosyal sigortalardır. Sosyal sigortaların tesisinde bir takım yükümlülükler vardır. Bu yükümlülerin amacı kişilerin sosyal güvenliğinin sağlanması için gerekli bildirimlerin zamanında yapılmasını sağlamaktır. Sosyal sigortalarda bildirim yükümlülüklerinin zamanında yapılması önem taşımaktadır. Çünkü, kişilerin hak kayıplarının olmaması için bu şarttır. Bu yüzden sosyal güvenliği sağlamak ve kayıt dışı istihdamın önüne geçebilmek için sosyal sigortalarda bir takım yaptırımların uygulanması gerekmektedir. Bu yaptırımlardan en önemlisi kuşkusuz idari para cezalarıdır. Bu tezde sosyal güvenliğin sağlanmasına yönelik, sosyal sigortalarda bildirim yükümlülüklerini yerine getirmeyen ya da geç getirenlere uygulanacak idari para cezaları ve bu idari para cezalarına karşı Kuruma itiraz ve dava yolu ele alınmıştır.
Anonim şirket yönetim kurulu üyelerinin Rekabet Hukukundan kaynaklanan sorumluluğu

Bu çalışmada anonim şirket yönetim kurulu üyelerinin Rekabet Hukukundan kaynaklanan sorumluluğu incelenmiştir. Anonim şirket kural olarak yönetim kurulu tarafından alınan kararlar ile faaliyetini sürdürür. Anonim şirkette yönetim kurulu üyesi olarak görev yapan kişiler bir takım haklara sahip oldukları gibi yükümlülük altına da girerler. Yönetim kurulu üyeleri kanunda kendileri için getirilen yükümlülüklerini ihlal ettikleri takdirde halinde yönetim kurulu üyelerinin hukuki ve cezai sorumluluğuna gidilir. Anonim şirket yönetim kurulunun hukuki sorumluluk sebepleri ve sorumluluğun şartları Türk Ticaret Kanunu'nda ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Yönetim kuruluna yaptırım uygulanabilecek düzenlemeler Türk Ticaret Kanunu'nda düzenleniyor olmakla birlikte, yönetim kurulu üyelerine yaptırım uygulanmasına imkan veren düzenlemeler mevcuttur. Bu düzenlemelerden biri de Rekabetin Korunması Hakkında Kanun'da yer almaktadır. Rekabetin Korunması Hakkında Kanun'un 16'ıncı maddesinde hem teşebbüs yahut teşebbüs birliklerine hem de teşebbüs ve teşebbüs birliğinin yönetici yahut çalışanına yaptırım uygulanmasına imkan veren düzenleme yer almaktadır. Söz konusu düzenleme uyarınca, , anonim şirket rekabeti sınırlayıcı anlaşma, uyumlu eylem ve kararlar, hakim durumun kötüye kullanılması yahut birleşme veya devralma sebebi ile idari para cezasına hükmedilmesi mümkündür. Maddede aynı zamanda Rekabet Kanunu'nun 16'ıncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince teşebbüs veya teşebbüs birliklerine üçüncü fıkrada belirtilen idari para cezaları verilmesi halinde, ihlalde belirleyici etkisi saptanan teşebbüs veya teşebbüs birliği yöneticilerine ya da çalışanlarına teşebbüs veya teşebbüs birliğine verilen cezanın yüzde beşine kadar idari para cezası verilebileceğine ilişkin düzenleme yer almaktadır. Çalışmanın birinci kısmında genel olarak Rekabet Hukukuna değinilecektir. İkinci kısmında ise Rekabet Kanunu'nun 16'ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca teşebbüs ve teşebbüs birliklerine uygulanacak yaptırımın şartları ve yaptırımın uygulanması usulü incelenecektir. Çalışmanın son kısmında ise anonim şirket yönetici ve çalışanlarına uygulanacak yaptırımın koşulları ile yaptırımın uygulanması usulü ayrıntılı olacak incelenecektir.
Gen analizlerinde kişilik haklarının korunması

Bu çalışmada gen analizi yoluyla gerçekleştirilen kişilik hakkı ihlalleri incelendi. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde gen analizi ve kişilik hakkı kavramları ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Gen analizlerinin önemine, tarihçesine, uygulama alanına ve gen analizlerinin etik boyutuna yer verildikten sonra kişilik hakkı kavramı açıklanıp başlıca kişilik hakkı değerlerine yer verilmiştir. İkinci bölümde gen analizinin gerçekleştirilme yollarına ve genetik bilgilerin bir kişisel veri olarak korunması gerektiğine değinilmiştir. Bundan sonra gen analizlerinde meydana gelebilecek bilme ve bilmeme haklarının ihlali, genetik bilgiden dolayı ayrımcılığa uğrama, gizlilik ilkesinin ihlali gibi başlıca kişilik hakkı ihlallerine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise Türk Medeni Kanunu'nun kişilik hakkının korunması için öngördüğü hukuki mekanizma dikkate alınarak gen analizleri yoluyla meydana gelen saldırılara karşı kişilerin başvurabileceği hukuki yollar ele alınmıştır.
Non-refoulement principle in a changing European legal environment: With particular emphasis on Turkey, a candidate country at the external borders of th EU

Non-Refoulement Devletlere kendi topraklarında bulunan bireyleri zulme uğrama riski altında oldukları bölgelere göndermeme yükümlülüğü yükleyen bir ilkedir. Söz konusu kural öncelikle iltica hukuku belgeleri içerisinde ortaya çıkmış olmakla birlikte, yakın zamanlarda insan hakları hukuku belgeleri altında da korunmaya başlanmıştır. Diğer yandan Avrupa Birliği Devletleri kendilerinden sığınma talebinde bulunan mültecilerin sayısındakison yirmi yılda gerçekleşen artış karşısında giderek bu alanda daha sınırlayıcı kanunlar kabuletmişler, bu nedenle de non-refoulement ilkesini düzenleyen uluslararası iltica hukuku ve insan hakları hukuku belgelerinde yer alan yükümlülüklerinin kıskacında kalmışlardır. Söz konusu konular beş yıllık bir geçiş döneminde tüm temel iltica kanunlarınınuyumlaştırılmasını öngören Amsterdam Andlaşması ile birlikte Avrupa Topluluğu zemininetaşınmıştır. Topluluk içerisindeki anılan gelişmeler mültecilerin geçiş güzergahı üzerinde bulunan ve de Avrupa Birliği'nin sınır komşusu ve bir aday ülke olan Türkiye için önemli sonuçlar doğurmaktadır. Nitekim, Türkiye mevcut transit ülke konumunu terk ederek kendiiltica hukuku sistemini geliştirmeye zorlanmaktadır. Türk hükümeti ilk aşamada istekligörünse de, kısa bir süre sonra bu konudaki reform sürecinin, ağırlıklı olarak konunun yük paylaşımı konusundaki özellikleri sebebiyle, insan hakları hukukunun diğer birtakımalanlarında olduğundan çok daha zorlu olduğu görülmüştür. Bu anlamda Türkiye'nin önündeki en önemli engel Avrupa Birliği Müktesebatı'nda yer alan ve mülteci yükünü transitülkelere kaydırma fonksiyonunu gören düzenlemelerdir. Elinizdeki çalışma Türkiye'nin gerekiltica hukuku gerekse insan hakları hukuku belgelerinden kaynaklanan sorumluluğununsınırlarını belirleme, Avrupa Birliği hukuku içerisindeki gelişmeleri gözlemleme, bunların Türk hukuku üzerindeki etkilerini değerlendirme ve nihayet bu alanda karşılaşılan sorunlara çözümler önerme amacını taşımaktadır.
Tehlike sorumluluğu kapsamında boru hattı işletenin hukuki sorumluluğu

Çalışmamızda 'Tehlike Sorumluluğu Kapsamında Boru Hattı İşletenin Hukuki Sorumluluğu' konusunu incelemiş bulunmaktayız. Çalışmamız üç 'Bölüm' ve bir 'Sonuç'tan ibarettir. Birinci bölümde, tehlike sorumluluğunun tanımı ve dayanakları, boru hattının genel yapısı, işlevleri, boru hattı işleteninin mevzuata göre tanımı ele alınmıştır. İkinci bölümde, boru hattı işletenin sorumluluğuna ilişkin özel düzenlemeler kabul eden hukuk sistemleri ile genel düzenlemeler kabul eden hukuk sistemleri arasında karşılaştırma yapılarak incelenme yapılmıştır. Bu noktada bir ayrım yapılmak sureti ile mukayeseli hukuk ve özellikle Türk Hukuku bakımından boru hattı işletenin hukuki sorumluluğu, sorumluluğun hukuki niteliği, unsurları, boru hattı işletenin hak ve borçları incelenmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise, tehlike sorumluluğu kapsamında boru hattı işletenin sorumluluğunun hüküm ve sonuçları incelenmiştir. Ayrıca, işletenin yükümlülüklerini yerine getirmediği veya kanunun taleplerini ihlal edeceği taktirde hangi hukuki yaptırımlara maruz kalacağı ele alınmıştır. Çalışmamızın sonunda vardığımız ana düşünce ise Sonuç bölümünde belirlenmiş, uygulamada yeni sorunlarla karşılaşılmaması için yapılması gerekenlere ve konunun Türk Hukuku açısından hangi noktada önemle değerlendirilmesinin daha uygun olacağına ilişkin görüşlerimiz okuyucunun takdirine sunulmuştur.
Anonim ortaklık payının rehni

Rehin hakkı, rehinle teminat altına alınan alacak, hiç veya gereği gibi ifa edilmediği takdirde, rehinli alacaklıya, rehin konusu malvarlığı değerini paraya çevirme ve paraya çevirme sonucunda elde edilen meblağı öncelikle alma yetkisi veren bir sınırlı ayni haktır. Bu kapsamda, anonim ortaklık payı üzerinde rehin tesis edilmesi ile birlikte, rehinli alacaklı, anonim ortaklık payını, rehinle teminat altına alınan alacaklar için 'rezerve' eder. Eğer borçlu borcunu hiç veya gereği gibi ifa etmez ise, rehinli pay üzerinde, kendisinden tarih itibarıyla sonra gelen diğer hakları bertaraf ederek, rehinli payı paraya çevirebilir.
Aile konutu ve kira ilişkileri

Bu çalışmada Türk Medeni Kanunu ile Türk hukuk sistemine girmiş bulunan aile konutu ve aile konutunun kira sözleşmelerine etkisi ele alınmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde aile konutu kavramının tanımı, unsurları ve koruma süresi izah edilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise Türk Medeni Kanunu ve Türk Borçlar Kanunu'nda aile konutu olarak kullanılan kiralanan ile ilgili özel hükümler incelenmiştir ve bu hükümlerin kira sözleşmelerine benzer sözleşmeler bakımından uygulanıp uygulanmayacağı sorusuna cevap aranmıştır.
Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu

Hukuk kuralları, insanların belirli bir düzen içinde yaşamalarını sağlamak için konulmuştur. Toplumdaki tüm insanların, ortak menfaatleri gereği bu kurallara uygun şekilde yaşaması beklenmektedir. Yaşama hakkının sağlıklı şekilde sürdürülmesi de bu ortak menfaatlerden biridir. Kanun koyucu, kişilerin manevi varlığını, huzurunu ve sükunet içerisinde yaşamasını 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 123 ile koruma altına almıştır. Bu suç, Anayasa m. 17 ve 56/1. gereği olarak kişilerin huzurlu bir ortamda rahatsız edilmeksizin belirli bir sükunet ve psikolojik dinginlik içinde yaşamasını ve faaliyetlerini sürdürmesini; bu şekilde manevi varlığını korumasını ve geliştirmesini sağlamaya çalışmayı amaçlamaktadır. Türk Ceza Kanunu m. 123'te suçun seçimlik hareketlerle, ısrarlı şekilde ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma özel kastıyla işlenebileceği düzenlenmiştir. Hukuka aykırı başka bir davranışta bulunma şeklinde ifade edilen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun seçimlik hareketi, suçta kanunilik ve belirlilik ilkesi çerçevesinde eleştirilmektedir. Hukuki anlamda sorun ortaya çıkmaması için suçun unsurlarının açık ve net olması, yoruma ve genişletilmeye müsait şekilde bırakılmaması gerektiği ifade edilmektedir
İslam hukukuna göre kripto para biriminin para olma keyfiyeti: Bitcoin örneği

Kripto Para Birimi ve ilk örneği olan Bitcoin, teknolojinin finans ile birleşmesi ile geleneksel ödeme sistemlerine alternatif olarak ortaya çıkan, kişiler arası merkezi olmayan ve altyapısı Blockchain sistemine dayanan elektronik para sistemidir. Bitcoin kullanıcılarına işlemlerinde hızlı transfer ve düşük maliyet avantajları sunmaktadır. Bununla birlikte merkezi olmayan yapısı, yasalara ve düzenlemelere tabi olmaması, kullanıcıların anonim olarak hesaplarını açabilmeleri ve işlem yapabilmeleri, değerindeki aşırı oynaklık, illegal işlerin finansmanında kullanılması ve siber saldırılara açık olması gibi riskleri içinde barındırmaktadır. Bitcoin, geleneksel para sisteminden farklı olarak merkezsiz olduğu ve farklı avantaj ve riskler barındırdığı için iktisatçıların ve İslam hukukçularının tartışmalarının odak noktası haline gelmiştir. Bu minvalde iktisatçıların Bitcoin hakkındaki görüşleri dikkate alınarak İslam hukukçularının konu ile ilgili yaklaşımları irdelenmiş ve Bitcoin'in İslam hukukuna göre para olma keyfiyeti farklı açılardan değerlendirilmiştir. Müslümanların on dört asırlık ilmi birikimi, yeni ortaya çıkan para çeşitleri konusundaki modern tartışmalara önemli katkı sunmaktadır. İslam hukukçularının Bitcoin hakkında olumsuz ve olumlu yaklaşımın yanında Bitcoin hakkında temkinli davranılmasının daha uygun olduğu yaklaşımı da mevcuttur. Olumsuz yaklaşıma sahip olanlar, Bitcoin'in para olmadığı gibi mal olma şartlarını da yerine getirmediğini savunmaktadır. Olumlu yaklaşıma sahip olanların bazılarına göre Bitcoin dijital bir değerdir, diğerlerine göre ise paradır. Bitcoin'in bir dijital değer ifade ettiği, fakat şimdilik paranın fonksiyonlarını icra etmediği bilgisi öne çıkmaktadır. Bununla birlikte Bitcoin sisteminin barındırdığı risklerin bir sonucu olarak kullanıcıların servetinin haksız kazanç veya kayıp ile sonuçlanabileceği için sistemin sunacağı artılar hakkında araştırma yapılması uygun görülmüş, fakat işlem yapma konusunda temkinli davranılmasının en uygun tavır olduğu sonucuna varılmıştır.