turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The treatment of official history in the context of magical realism: Salman Rushdie's The Moor's Last Sigh and The Enchantress of Florence

Bu tez büyülü gerçekçilik çerçevesinde resmi tarihin ele alınışını, Salman Rushdie'nin Mağribinin Son İç Çekişi (1995) ve Floransa Büyücüsü (2008) eserlerine referansla değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Genelde büyülü gerçekçilik tarzında kaleme alınan Rushdie'nin romanları, büyülü gerçekçilik tarzının hiyerarşi ve ikiliklere karşı çıkması nedeniyle hem sömürge sonrası dönem hem de postmodern bakış açılarıyla incelenebilir. Büyülü gerçekçilik - gerçek ve gerçek ötesi sınırını geçerek- farklı gerçeklikleri ve bakış açılarını açığa çıkardığı için Rushdie büyülü gerçekçiliği resmi tarihin otoritesini yok ederek; mitler, batıl inançlar, efsaneler ve metafizik karakterlerle iç içe geçmişş kişisel tarihleri anlatma amacıyla kulanmaktadır. Tarih, büyülü hikayelerle tekrar anlatılırken, Rushdie hem tarih yazımının kurgusal doğasına dikkat çeker hem de tarihin bir büyük anlatı olarak güvenirliliğini sorgular. Beş bölümden oluşan bu tez, Rushdie'nin özellikle postmodern amaç doğrultusunda büyülü gerçekçiliği nasıl kullandığını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Giriş bölümü, büyülü gerçekçiliğin gelişimiyle onun sömürge sonrası edebiyat ve postmodern edebiyattaki kullanımına değinmektedir. Birinci Bölüm, Rushdie'nin yazarlık kariyerini ve tarih yazımı hakkındaki görüşlerini mercek altına alır. İkinci Bölüm; özellikle Rushdie'nin tarihle oynayışına, insanın grotesk doğasına dikkat çekmek için fantastik ögeleri kullanışına ve tarihle ilgili kurgusal metinlerine odaklanarak, Mağribinin Son İç Çekişi'ni incelemektedir. Üçüncü Bölüm; Rushdie'nin tarihi karakterlerine ve bu karakterlerin tarih yazım sürecindeki rollerine, tarihsel anlatılara karışan fantastik ögelere ve Rönesans döneminde büyünün yerine referans vererek, Floransa Büyücüsü eserinde büyülü gerçekçiliğin kullanımını analiz etmektedir. Sonuç bölümünde ise, iki romanın karşılaştırılması yapılmakta ve bu iki romanda Rushdie'nin büyülü gerçekçiliği kullanma amacındaki farklılıklara dikkat çekilmektedir.
Absurdity in Kurt Vonnegut's Slaughterhouse-Five and The Sirens of Titan, and Albert Camus' The Stranger and The Plague

İnsan depresyonu ve savaşların acımasızlığı, ikinci dünya savaşından sonra yazarlar ve eleştirmenler tarafından en çok tartışılan ve çalışılan temalardan biri haline gelen felsefi ve edebi bir hareket olarak absürtizmin yükselişinin ardındaki başlıca nedenlerdi ve tam olarak son yüzyılın ellileri ve altmışlında önce Avrupa'da daha sonra Amerika'da yayılmıştı. Bu tezin amacı, Amerikan hümanist yazar Kurt Vonnegut ve Fransız-Cezayir yazarlarının absürdizmin kurucusu olduğu düşünülen Albert Camus'un romanlarıdakı absürtu anlatmak ve açıklamaktır. Böylece, her yazarın iki romanı bu konu üzerinde incelenmiştir. Bu çalışma, absürdizme daha fazla ışık tutmak için diğer felsefi akımlarla ilişkisini ortaya koymaktadır. Romanlarında Vonnegut, insan durumunu ve kozmosu mantıksal olarak tanımlar. Kozmosun nasıl çalıştığı, insanın burada olduğu, nereye gittiği vb. Gibi felsefi soruları gündeme getiriyor. Vonnegut, kozmosta amaç, düzen ve sebep bulmaya heveslidir çünkü anlamsız bir dünyayı kabul edemez, bunun yerine, anlamsız, tahmin edilemez ve acımasızşeylerin sadece anlamsız bir şekilde gerçekleştiğini bulur. ve zalim şeyler sadece anlamsız bir şekilde gerçekleşir. Camus ise eserlerinde absürd temalar ortaya koyar ve insanın kalıtsal bir anlamı olmayan bir hayatla cezalandırıldığını iddia eder. Ona göre, bir birey için absürtle yüzleşmenin ilk adımı, gerçek durumun bilincinde olmak ve ona karşı ayaklanmaktır, ve artık kendini yalnız düşünmemeli, başkalarını da düşünmelidir. Her iki yazar da romanlarında insani durumu tanımlarlar ve içsel bir anlam veya amaç bulamazlar, ancak Vonnegut bunu açıkça Camus'un yaptığı gibi açıklamaz. Dahası, absürde karşı farklı yaklaşımları vardır, fakat her ikisi de ateistIIolduklarından, dinsel cevabi doğru bir cevap olarak kabul etmezler.
Lorenzo Silva'nın polisiye romanlarında olayların çözümlenmesinde yardımcı karakterin rolu

Polisiye roman neredeyse yüz yetmiş seneden beri var olan bir edebiyat türüdür ve günümüzde adli tıp bilimlerinde ve teknolojide yaşanan gelişmeler sayesinde elde edilen veriler dedektiflik öykülerinin gelişmesinde çok etkili olmuştur. İspanyol polisiye edebiyatında 1970'li yıllarda Franco'nun ölümünden hemen sonra başlayan kara roman tarzı ile İspanyol yazarlar da kendi tarzlarını yaratma imkanı bulmuşlardır. Bu dönemin polisiye romanlarında araştırmacı karakterler ülkenin silahlı kuvvetlerinde çalışan kişilerden oluşur. Lorenzo Silva gibi yazarlar polisiye roman serilerinde ana karakterin yanında ikinci bir kişiliği yani yardımcı bir karakteri eklemişlerdir. Bu dedektif çiftleri sayesinde doksanlardan itibaren İspanyol toplumunun ne şekilde değiştiğini ve kadınların hem iş dünyasında hem de silahlı kuvvetlerde ne kadar önem kazandığını görebiliriz. Bu çalışmanın amacı yardımcı karakter Virginia Chamorro aracılığıyla bu değişikliği yansıtmak ve bir kadının erkeklerin egemen olduğu bir teşkilatta olayların çözümlenmesinde ne şekilde yardımcı olabildiğini gösterebilmektir. Virginia Chamorro'nun gelişimi dört roman boyunca incelenmesi ve bu gelişimin Greimas'ın üç deneyim kuralı temel alınarak sınıflandırılması ve anlatı durumuna göre incelenmesi araştırmanın içeriğini oluşturmaktadır. Çalışmada incelenen konular bu yardımcı karakterin her romanda ortaya çıkışı, fiziksel ve karakter özelliklerinin yansıtılması, iş hayatı ve ikili arasındaki gerek iş gerekse arkadaşlık ilişkisinin yansıtılması ile ilgili bilgilerdir. İspanyol jandarma teşkilatında bir kadının dedektif olma niteliğine ne ölçüde sahip olduğu çalışmanın ana konusunu oluşturmaktadır.
Ilse Tielsch'in 'Der Solitar' ve 'Erinnerung mit Baumen' adlı eserlerinde 'Geriye Dönüş'ler

Roman ve öykülerde anlatılan olaylar, geçmişşte yaşanan olaylar olsa bile, şimdiki zaman dilimi içerisinde aktarılır. Bunun yanı sıra şimdiki zamanın egemenliğine karşın, özellikle geçmişş de önemli bir yer tutar. Şimdiki zamanda gelişen olayların ve kahramanların bir geçmişşi vardır. Yazar, olayları ve kişileri tam anlamıyla tanıtmak ve eserine gerçekçi bir kimlik kazandırmak amacıyla geriye dönüş tekniğini kullanır. Diğer yandan yazar o anda gelişen bir olaya açıklama getirmek ve olayı değerlendirmek isteğiyle bu teknikten yararlanabilir. Geriye dönüş sayesinde, şimdiki zamanda gelişen olayların perspektifinden, yıllar öncesinin hayli geniş bir dilimine bakılır. Bazı yazarlar, geriye dönüş tekniğini eserlerinde sıkça kullanırlar. Son yıllarda Çağdaş Avusturya Edebiyatında adından oldukça söz ettiren İlse Tielsch'in, :Der Solitar' ve 'Erinnerung mit Baumerf adlı eserlerinde asıl tabloyu, geçmişşe ait olaylar şekillendirir. Bunun sonucunda öykülerin tamamına yakınında geriye dönüşler hakimdir. Bu iki eseri geriye dönüş tekniği bakımından incelerken izlediğim yöntem, ilk olarak geriye dönüş tekniği hakkında bilgi vermek, sonra da bu tekniğin öykülerde uygulanış şeklini örneklerle göstermek olmuştur.
Cumhuriyet Dönemi Türk romanında din adamı modeli

Toplumun dinamiklerinden biri olan din kurumunu temsil eden din adamlığı müessesesi, tarihin her döneminde varlığını sürdürmüş sosyal bir mekanizmadır. Bu yönüyle din üzerinden işlenecek konular çoğu zaman din adamları aracılığıyla ifade edilmiştir. Bu çalışmada Cumhuriyet dönemi Türk romanında işlenen din adamı modeli, dönem romanlarından öne çıkmış iki örnek üzerinden değerlendirilmeye çalışılmıştır.
Le Bovarysme chez Gustave Flaubert

Hali hazırdaki bu çalışma, güncel gerçeğin üzerine konan hayallerin karmaşıklığını irdelemeyi amaçlamaktadır. XLX. yüzyıl ortalarında sona ermeye başlayan romantizm, zevkine düşkün kadınları duygusal yazılar okumaya yöneltir. Dönemin okuyucu kitlesi romantizmin coşkulu anlatımıyla tatmin olmuyordu. Bu yüzden romantizm yerini XLX. yüzyılın ikinci yansında Fransız Edebiyatında, doğru bilgi verme amacı olan realizm alır. Gustave FLAUBERT, şiddetle karşı gelmesine rağmen, bu akımın Madame Bovary eseriyle öncüsü sayılır. Bovarizm, söz konusu kadınlar için bir yaşam tarzı ve bir ideolojik devrim olarak kabul edilir. Kişilik hastalığı olan bu düşünceye göre tatminkarsızlık, tekdüzelik yaşam ve sıkıntı yaratan gerçek, hayal dünyasına yöneltir. Dönemin genç kızlarının manastırda, ergenlik çağlarında okudukları romantik eserler kendilerine gerçek yaşamdan uzak, fakat hayal dolu bir dünya kurmalarına yardımcı olur. Kahramanımız Emma Bovary, genç yaşta olağandışı bedensel hareketlilik hisseder. Emma ailesinin tavsiyelerinden uzak kalmıştır. Tüm kişisel isteklerin yerine getirilmesi çok güçtür. Çünkü insanların bitmez, tükenmez istekleri vardır. Kendi olanaklarının seviyesinden öte bir yaşam tarzı arzulamaları, kendilerini umutsuzluğa hatta intiharın eşiğine götürür. Kişilik dağılması bir başladı mı, kişi ister dine, ister koca aldatmaya ve daha da isterse çılgınca alış- verişe versin kendini.. Kötü hayat, var olmanın karamsarlığı, asrın hastalığı ve kişiler arasındaki gelir eşitsizliği asırları aşmıştır. Emma kendisinden bugün hala söz ettiriyorsa, bu demektir ki hastalığı günümüzdeki bazı kadınların ortak yaşam tarzım yansıtmaktadır.
A psychoanalytic reading of Anita Brookner's novels in the light of lacanian theories

Anita Brookner önemli çağdaş Britanya romancılarından biridir ve bu çalışma Brookner'ın yarattığı roman karakterlerinin doğasının irdelenmesini, onların öznelliklerine odaklanarak ve üç seçilmiş romanının, Hotel du Lac (1984), The Next Big Thing (2002) ve The Rules of Engagement'ın(2003) detaylı incelenmesini hedefler. Brookner'ın bilindik roman karakterlerinin bilinçaltının Lacancı bakış açısıyla okunması uygundur, çünkü romanlar bilinçaltının izleriyle saplantılıdır. Çalışmanın birinci bölümünde psikanalitik eleştirinin önemli figürlerinden Jacques Lacan'ın teorileri ele alınmaktadır. İkinci bölümde Brookner'in tipik kahramanları, genellikle kadın olan kahramanlar incelenmektedir. Üçüncü bölüm Lacan'ın üçlü modeline göre ana karakterlerin ve ikinci karakterlerin öznellik inşasına odaklanmaktadır. Karakterler öznelliğin sınırlarını geçmeyi başaramazlar. Bastırılmış ve terk edilmiş kadınlar, tanınma eksikliğinden muzdariptir ve sürekli olarak sembolik düzene olması gerektiği gibi uyamazlar. Babanın/Kanunun-adının otoritesi altında boyun eğen ve itaat eden özneler olarak yaşadıklarından, sessiz ve ilgisiz aileleriyle sevgisiz çocukluk çevrelerinden ve acımasız, soyutlanmış hatıralarından ıstırap duyarlar. Dilin kurallarına tam olarak cevap veremediklerinden, Brookner tarzı ana karakterler mekanik bir şekilde sınırlarda yaşamayı kabul eder ve kendi kurgu dünyalarını yaratır. Dışlanmış ve bölünmüş figürler ayrıca yerinden edilme duygusundan muzdariptirler ve bütün bunlar Lacan'ın öznellik üzerine teorileriyle örtüşür.
Satire and Humour in Terry Pratchett's novels

Bu çalışma, Terry Pratchett'ın Büyünün Rengi, Fantastik Işık, Eşit Haklar ve Küçük Tanrılar adlı romanlarını hiciv ve mizah ışığı altında incelemeyi amaçlamıştır. Bu tez altı bölümden oluşmaktadır. Birinci kısım fantastik edebiyatın kökenlerini araştırmayı amaçlamış ve iki ayrı bölümde mitoloji ve mitolojinin kültür ve edebiyat üzerindeki etkileri incelenmiştir. İkinci kısım, üç bölüm halinde fantastik edebiyatın tarihsel gelişimini, hiciv ve mizah tanım, tarif ve anlatımlarını içermekle birlikte, İngiltere'nin çağdaş fantastik edebiyat romancısı olan Terry Pratchett'ı ele almaktadır. Üçüncü kısımda, ilk disk dünya romanı olan Büyünün Rengi hiciv ve mizah açısından incelenmekte ve özellikle, edebiyattaki basmakalıp olguları ve klişeleri yıkmayı amaçlayan yaklaşım ele alınmaktadır. Dördüncü kısımda, ikinci disk dünya romanı olan Fantastik Işık'a değinilmiş ve Terry Pratchett'ın hiciv ve mizahının bu romanda nasıl bir işlev gördüğü araştırılmıştır. Beşinci bölümde Eşit Haklar adlı roman feminist bakış açısıyla incelenmiştir. Bu eserde, Terry Pratchett kadın karakterler üzerinde yoğunlaşmakta ve kurumları, yapıları ve toplumu feminist bir bakış açısı ve mizahi bir üslupla eleştirmektedir. Altıncı kısımdaki Küçük Tanrılar adlı roman ilk üç romandan tamamen farklıdır. Bu romanda olayların geçtiği çağ ve disk dünya üzerindeki inanç sistemi incelenmektedir. Bu dört romanın tamamı, Terry Pratchett'ın hicivli aynı zamanda mizahi yaklaşımının yansımalarıdır. Toplumların anlamsızlıkları, aksaklıkları ve eksikleri Terry Pratchett'ın yarattığı fantastik dünya olan disk dünya üzerinde ustalıkla yansımaktadır. Her bir roman toplumdaki farklı bir konuya değinir ve okuyucunun bireydeki ve toplumdaki eksikliklerin ve sorunların bir kez daha farkına varmasını sağlar.
A New historicist approach to James Joyce's Dubliners

Yeni tarihselcilik ilk kez Amerika'lı eleştirmen Stephen Greenblatt tarafından kullanılan yapısallcılık-ötesi bir edebiyat eleştiri metodudur. 1980'lerde başlayan bu eleştiri metodu, tarihin edebiyat eleştirisinde de etkin ve daha bilinçli olarak kullanılması olarak tarif edilebilir. 1930'larda başlayan Yeni Eleştiri'nin tarihsel bağlama sırt çevirmesine bir tepki olarak ortaya çıkmıştır. Yeni tarihselciliğe göre, geleneksel tarih metodu var olan resmi ideolojiyi yansıttığından nesnel olması düşünülemez. Tarihsel bulgulara ulaşmak için geçmişşten gelen her türlü yazılı ve sözlü ifadeleri aralarında ayırım gözetmeksizin değerlendirmek yeni tarihselciliğin en önemli özelliğidir. Yeni tarihselciler her edebi eserin arkasında bir ideolojinin saklı olduğunu iddia ederler ve amaçlarmın bu ideolojiyi ortaya çıkarmak olduğunu söylerler. Bu nedenle yeni tarihselciler 'sanat sanat içindir' sözüne itibar etmezler. İrlandalı Yazar James Joyce'un Dublinliler adlı eseri de sanatsal yetkinliğinin yanı sıra politik ve ideolojik amaçla yazılmıştır. Yeni tarihselcilik metoduyla incelendiğinde, Joyce'un Dublinliler adlı eserinin arka planındaki ideolojik ve politik görüşleri kolayca görülür. On dokuzuncu yüzyılın sonlarında ve yirminci, yüzyılın başlarında İrlanda edebiyatı altın dönemini yaşamış ve bu dönem 'İrlanda Rönesansı' veya 'İrlanda Aydınlığı' olarak adlandırılmıştır. İrlandalı yazarlar eserleri ile, bu dönemde İrlandalıları İngiliz emperyalizmine karşı mücadeleye hazırlamışlardır. James Joyce'un Dublinliler adlı eseri bu bağlamda kaleme alınmış bir eserdir.
La pauvreté urbaine et Latife Tekin

Kentin hem fiziki mekanının hem de sosyal mekanının marjlarında yaşayan madun kesimler şehre eklemlenmek ve hayatta kalmak için şehrin ekonomik ve fiziki mekanında çeşitli mücadeleler verirler. Bu mücadeleler açık bir toplumsal direniş şeklinde değil ama sessiz ve yayılmacı bir şekilde ortaya çıkar.. Bu mücadelelerin aktörleri tahakküm ilişkilerinden tümüyle bağımsız olmadıkları gibi, hakim ideoloji karşısında tamamen kurban konumunda da değillerdir. Bu çalışmada Latife Tekin'in 'Sevgili Arsız Ölüm', 'Berci Kristin Çöp Masalları' ve 'Buzdan Kılıçlar' adlı romanları, madun çalışmaları ve kentsel yoksulluk temelinde incelenmiştir.
Land, identity and community in Louise Erdrich's Love Medicine and Four Souls

Bu tez Erdrch'in iki romanı, Love Medicine ve Four Souls'da toplumun karakterleri bir arada tutan bağlayıcı bir faktör olmasını ve onlara iyileşme ve hayatta kalma gücünü vermesini ele almaktadır. Toplum o kadar önemlidir ki toplumdan ve de aileden ayrılan ana karakterleri çöküşe sürükler. Her kim topraklarından ayrılarak toplumuyla ve ailesiyle bağlarını koparırsa, kişisel, kültürel ve manevi çöküşle karşılaşır. Bu terk ediş karakterleri tamamen farklı kişiliklere dönüştürür.
Türk televizyonlarında roman uyarlamaları ve uyarlama sorunları

Sinema ilk dönemlerinden itibaren, romanları kaynak olarak kullanmış ve uyarlama filmler üretmiştir. Televizyonun yaygınlaşmasıyla birlikte dizilere de konu olan romanlar, dünyanın birçok ülkesinde, birçok yapımcı için daima önemli bir kaynak olarak görülmüştür. Bu doğrultuda Türkiye'de başlangıcından beri TRT'de, sonrasında özel televizyonlarda birçok roman televizyona uyarlanmış ve bu uyarlamalar her zaman büyük bir ilgi görmüştür. Günümüzde yapılan uyarlama diziler hem televizyon, hem de edebiyat çevrelerinde büyük tartışmalara neden olmuştur. Bu tartışmaların nedeni kaynak alınan roman ile bu romanlardan üretilmiş olan uyarlama dizilerin, birçok açıdan birbirinden farklı olmasıdır. Bu konuda değişik görüşler ileri sürülmüş olsa da genel görüş, uyarlama dizilerin kaynak aldığı romandan farklı olduğu ve bu farklılığın romana zarar verdiği yönündedir. Çalışmanın yapılmasındaki temel amaç; yazınsal bir metin olan romanların televizyona uyarlanma sürecini ve bu süreçte ortaya çıkan sorunları roman ve televizyon açısından ele alarak ortaya koymaktır.
Twentieth century queer literature and orientalism

Bu tez Andre Gide'nin L'Immoraliste, Thomas Mann'ın Venedik'te Ölüm ve James Baldwin'in Giovanni'nin Odası romanlarının analizi üzerinden oryantalizm ve queer edebiyatın kesişim noktalarını inceliyor. Özellikle ana karakterlerin cinsel kimliklerini keşiflerinde doğu imgelerinin ve doğudaki mekanların nasıl kullanıldığna ve doğulu ve homoseksüel kimliklerin inşa ve ihya sürecinin nasıl benzer süreçler sonunda ortaya çıktığına yoğunlaşıyor. Oryantalist söylemin cinsel kimlik inşasındaki rolünü ayrıntılı bir şekilde inceleyebilmek için doğulu mekan, karakter veya oryantalist dinamikleri farklı biçimlerde kullanan üç ayrı romanı ele alıyorum. Doğulu imgelerin cinsel kimlikle olan ilişkilerini incelerken, bir yandan da nasıl bu yazarların şarkçı ikilikleri alt üst etme çabalarının karakterleri ve genel bağlamda queer kimlikler için hegemonik düzen içinde farklı konumsallıklar yarattığının altını çiziyorum.
Edward Morgan Forster'ın ?A Passage to India ? adlı romanında kültürlerarası etkileşim

Bu çalışmada Edward Morgan Forster'ın A Passage to India (1924) adlı romanında kültürlerarası etkileşim konusu irdelenmiştir. Bu çalışma giriş bölümünden, dört ana bölüm ve sonuç bölümünden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde kültür kavramı üzerinde durulmuştur, ikinci bölümde kültürlerarası iletişim ve etkileşim konusu ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise, öncelikle eser hakkında ve söz konusu romanın yazarı ve edebi kişiliği hakkında bilgi verilmiş, daha sonra romanın içeriği ve teması üzerinde durulmuştur. Son olarak dördüncü bölüm ise eserde kültürlerarası etkileşim durumuna ayrılmış, romandaki figürlerin yaşadıkları kültürlerarası sorunlar, kültürel uyumsuzluk ve etkileşim konusuna yer verilmiştir. A Passage to India'daki başlıca temalardan biri kültürel anlaşmazlıktır. Toplumsal kurallar ve dinin günlük hayattaki rolüne ilişkin ayrı kültürel fikirler ve beklentiler, İngilizler ile Müslüman Hintliler, İngilizler ile Hindu Hintliler, Müslümanlar ile Hindular arasındaki anlaşmazlığa sebeptir. Forster, sürekli tekrarlanan anlaşmazlıkların kültürel sterotipler olarak nasıl kanıksandığını ve bu anlaşmazlıkların sık sık kültürel uçurumlar üzerinde köprü kurma çabalarının gereksizliğini ispatlamak için kullanıldığını göstermektedir.
Motivanalyse des novellenfragments Florentinische Naechte von Heinrich Heine

Bu çalışma, Alman edebiyatının dünyaya mal olmuş önemli yazarlarından, Heinrich Heine'nin Floransa Geceleri adlı eserini konu almaktadır. Yazarın bu eserinin incelenmesindeki temel amaç, eserdeki anlatıcı kimliğinin mercek altına alınması ile şimdiye kadar göz ardı edilmiş özsansürcü uslübün ortaya çıkarılmasıdır. Heine, dönemine her daim eleştirel yaklaşmış bir yazardır. Ancak, Almanya Restorasyon Dönemi'nde uygulanan sansürcü devlet politikaları nedeniyle, bu eserinde daha önceki çalışmalarından farklı olarak, iktidar sahiplerini rahatsız edecek her türlü eleştiriden uzak durduğunun altını çizmiştir. Bu çalışma, söz konusu eserin, devlet politikalarına karşı hiçbir eleştirisel unsur barındırmadığı iddiasının aksini ispat etmeyi amaçlamıştır. Bu ispatın ortaya konulması maksadıyla izlek çözümlemesinden yer alanmıştır. İzleklere yüklenen olası siyasi yan anlamlar ve yaratılan olası siyasi çağrışımlar incelenmiştir. İzlek çözümlemesinden elde edilen sonuçlar aracılığı ile eserin derin yapısındaki politize edilmiş unsurlar deşifre edilmiş, hem siyasi eleştiri hem de devrimci düşünceler taşıdığı ortaya konmuştur. Heine tarafından Floransa Geceleri adlı eserine gizlenmiş ancak yeterince dikkate alınıp araştırılmamış siyasal ve düşünsel unsurlar ortaya çıkarılarak, bu konu üzerine Türkiye'deki araştırma boşluğuna dikkat çekilmek hedeflenmiştir.
Hegemony, and value construction in Kazuo Ishiguro's The Remains of The Day and Never Let Me Go: A Marxist reading

Bu tez, Marksist bir yaklaşımla, Kazuo Ishiguro'nun Günden Kalanlar ve Beni Asla Bırakma romanlarındaki karakterlerin giriştiği 'özdeğer inşası' sürecini, bu sürece etki eden 'hegemonya' kavramına odaklanarak ele alır. Romanlar üzerine yapılacak olan tartışmalar, sanatın sosyal eleştiriye eşik oluşturmadaki değerinin kullanılabilmesi ve onun barındırdığı 'hegemonik' içeriğin açığa çıkarılabilmesi için Marksist bir yaklaşımın gerekliliğinin altının çizilmesine bir fırsat olarak görülmüştür. Bu tez Ishiguro'nun romanlarını sosyal eleştiriye birleşik olarak kullanıp, gerçek toplumlarda hegemonya varlığına ve etkisine işaret etmeyi amaçlamaktadır. Bu çalışmada, bireyin daima bir sosyal oluşuma bağıl olarak var olabileceği ve bu sebeple, nihayetinde, özdeğerlerinin ve yargılarının onun bağlı olduğu sosyal oluşum ve o sosyal oluşuma etki eden hegemonik güçler tarafından şekillendirildiği öne sürülmektedir. Bu tartışma sonucunda Ishiguro'nun karakterlerinin yüzeyde bireysel ve bireye özgü olarak görünen yaşantılarının arkasında yatan hegemonik süreçler keşfedilmiştir. Ne Stevens'ın ne de Kathy'nin 'bireysel' tercihlerine indirgenebileceği, ikisinin de yaşantılarını ve varlıklarını inşa edenin hegemonya ve o hegemonyanın gelenek ve kurumları olduğu bulunmuştur. Ayrıca, Ishiguro'nun kendi özdeğer yargılarını ve romanlarının özdeğer şemalarını şekillendirenin de yine hegemonya olduğu da görülmüştür.
Representation of colonial ideology in Nineteenth-Century Children's adventure novels: R. M. Ballantyne's The Coral Island, W. H. G. Kingston's In the Wilds of Africa and H. R. Haggard's King Solomon's Mines

Bu çalışma on dokuzuncu yüzyıl çocuk macera romanlarının, macera adı altında, İngiliz sömürgeciliğinin propagandasını yaptığını ileri sürmektedir. Bunu göstermek içinde, R. M. Ballantyne'nın The Coral Island (1858), W. H. G. Kingston'ın In the Wilds of Africa (1871) ve H. R. Haggard'ın King Solomon's Mines (1885) romanlarını postkolonyal teori yaklaşımıyla incelemektedir. Çalışmada, bahsedilen romanların analizleri için başlıca postkolonyal eleştirmen Edward Said, Homi K. Bhabha ve sömürge karşıtı düşünür Frantz Fanon'un yaklaşımı kullanılmaktadır. Seçilen romanlarda örneklendirilen 'stereotip,' 'öteki,' 'sömürgeci bakışı,' 'taklitçilik,' 'melezlik,' 'üçüncü uzam,' ve 'ikilem' gibi postkolonyal kavramların araştırılmasındaki amaç, sömürgeci söylemin, sömürgeci ideolojiyi güçlendirmek ve çocuk okuyuculara iletmek için nasıl işlediğini ortaya çıkarmaktır. Yapılan analizlerin ışığında çalışma; on dokuzuncu yüzyıl çocuk macera romanlarının, anlatıcı, olay örgüsü, yer ve zaman, karakter oluşturma ve içerik özellikleri açısından izledikleri benzer bir modelle geleceğin 'ideal' İngiliz sömürgecilerini oluşturmaya çalıştığını göstermektedir. Söz konusu romanların basımı arasında geçen süreyi göz önünde bulundurulduğunda çalışma; ayrıca, on dokuzuncu yüzyılın sonuna doğru, sömürgeci, asimile ve hibrid kişiler arasında daha uyumlu bir ilişki sundukları için romanların birbirinden farklılaştığını da göstermektedir. Böylece, çalışma, on dokuzuncu yüzyıl İngiliz çocuk macera romanlarının, sömürgeci ideolojinin ürünü ve sürdürücüleri olarak düşünülebileceği sonucunu çıkarmaktadır.