turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk bestecilerinin viyola repertuvarı

Ankara Devlet Konservatuvarı'na girdiğim ilk yıllardan beri viyola repertuvannın kısıtlı oluşu beni hep rahatsız etmiştir. Neden viyola için bu kadar az eser yazılmıştır? Elinizdeki tez, bu sorudan yola çıkılarak hazırlanmıştır. Yamt olarak da 'viyola solo çalgı değildir' açıklaması yalnızca sorunun geçiştirildiğini ifade etmektedir. 19. yüzyılda oluşan bu düşünce, Türk Bestecilerimizde hala devam etmektedir. Oysa ki, sanatın her zaman yeni renklere ihtiyacı vardır. Bir ressam, tuvaline vuracağı rengi özellikle seçer fakat, hakim renk her zaman aynı renk olamaz. Her rengin birçok tonu olduğu gibi her çalgının da kendine özgü değişik tınıları vardır. Solistik çalgı yoktur; solist vardır. Bunca viyola sanatçısı varken çalgının repertuvar yetersizliği nedeniyle konser programlarında yer alamaması yeni renklere duyarsızlık ve teknolojiye ayak uyduramamaktan ileri gelmektedir. Ben, bu düşüncelerden yola çıkarak önce elimizde olan; Türk bestecilerimizin viyola için olan eserlerini ortaya çıkarmaya çalıştım. Bu tezde Türk Beşlerinden bu yana yazılan viyola konçertoları saptanıp açıklanmış, bestecilerimizin diğer viyola eserleri de bir araya getirilmiştir.
Analysis of robert Schumann's Op. 2 Papillons through a performing practice approach

Bir kitap satıcısının oğlu olan Robert Schumann'ın çocukluğundan beri şiir ve edebiyat ile derin bağları oldu. E. T. A. Hoffmann' dan (1776 - 1822) ve Jean Paul Richter' den (1763 - 1825) çok etkilendi. Piyano sayesinde müzikal düşüncelerini müziğe aksettirdi. Papillons, Carnaval, Kreisleriana gibi birçok piyano serisi besteledi. Schumann'ın zıtlaşmalı hali eserlerine de yansımış ve Florestan ve Eusebius adları altında bazı bestelerinde tezahür etmiştir. Florestan daha dışa dönük ve canlı, Eusebius da daha içe dönük ve sakindir. Bu tezin amacı Robert Schumann'ın Op. 2 Papillons eserinin yirminci yüzyılın başından sonuna kadar icralarının nasıl ve ne yönde değiştiğini göstermektir. İlk bölümde bestecinin hayatını, genel olarak 19. yüzyıl piyano müziğini, Papillons ve Flegeljahre bağlantısını, bir piyano serisinin bir müzikal form olarak düşünülmesini ve Carnaval adlı diğer piano serisi ile bir karşılaştırmasını anlatmaya çalıştım. Bu başlığın bir diğer konusu da Alman Romantizmi, Biedermeier hareketi ve Hausmusik adlı hareketlerdir. Orta Avrupa' da Napolyon Savaşları'ndan hemen sonra değişik akımlar ve görüşler kültür ortamlarında ortaya çıkmaya başlamıştı. İkinci bölümde 19. yüzyıl başına ait icra geleneği hakkında bilgi vermeye çalıştım. 18. ve 19. yüzyıl teorisyenlerinin görüşlerini mukayese etmek şartıyla ideal Schumann icrasını anlatmaya çalıştım. 19. yüzyıl ile beraber artık besteciler tüm istediklerini nota üzerine titizlikle yazmaya başlamıştı. Buna karşın 18. yüzyıl bestecilerinin eserlerinde çok az yazı, not, tempo işareti veya herhangi bir nüans ya da dinamik işareti görürüz. 18. yüzyılda daha çok icracının kabiliyetine, yeteneğine ve eser hakkındaki altyapısına güvenilirdi. Teknolojinin ilerlemesiyle ve sanayi devrimiyle beraber piyano gün içinde başvurulan bir aktivite kaynağı ve bir öğretim aracı haline gelmiştir. Üçüncü bölümde Papillons eserinin önce müzikal form ve yapısı hakkında sonra ideal icrası için bir takım tavsiyeler hakkında ve nihayetinde 20. yüzyılın meşhur piyanistlerinin bu eseri yorumlayışları hakkında bilgi vermeye çalıştım. 20. yüzyılın meşhur piyanistleri arasından bu analizim için Claudio Arrau, Vladimir Sofronitsky, Wilhelm Kempff, Alfred Cortot, Jörg Demus, Sviatoslav Richter, Murray Perahia ve Samson François' yı seçtim. Son bölümde Papillons eserinin birinci, yedinci ve dokuzuncu bölümünlerinin piyanistlerce hangi tempolarda çalındıklarına baktım ve 20. yüzyılın başı ile sonu arasında gözle görülür bir fark olduğunu tespit ettim.
Klasisizmden romantizme yöneliş: Beethoven'in piyano sanatı anlayışında ikinci dönemin preromantiklere ve romantiklere yaptığı etki

Bu çalışmada Beethoven'in (1770-1827) ikinci dönem yapıtları genel bir bakışla ele alınmış ve bu dönemin en önemli başyapıtları arasmda yer alan bazı piyano sonatları incelenmiştir. Bestecinin form, armoni ve piyano çalma sanatı açılarından gerçekleştirdiği yenilikler hem teknik analizler hem de felsefi bir bakışla açıklanmaya çaba sarfedilmiştir. Beethoven 1789 Fransız Devriminin topluma getirdiği 'her konuda özgürlük' arayışı etkisinde kalarak yapıtlarında tüm duygu ve düşüncelerini dile getirmeye yönelmiş ve bu şekilde müzikte romantizmin kapılarım açabilmiştir. Bu yüzden kurucusu sayılabilir. Aynı zamanda Beethoven' m Sonata - Allegrosu bestecinin müzik tarihine hediye ettiği en değerli öğedir; bu yüzden O klasisizmin doruktaki müzisyenleri arasmda yer alır.
A. Schnittke'nin 1. Çello Sonatının ses alanlarının incelenmesi

Alfred Schnittke'nin 1978 yılında yazmış olduğu çello sonatı incelenmeden önce, tarihsel yöntem ile hayatına, hangi bestecilerden etkilendiğine, bu etkilenmelerin onun kompozisyon dilini nasıl şekillendirdiğine ulaşılmış ve literatür taraması sırasında polistilizm ile ilgili elde edilen veriler ışığında, çello sonatında hangi tekniklerin, stillerin kullanıldığı ve bunların nasıl birleştirildiği saptanmıştır. Yalnızca teorik birikim sahibi olmanın insanı besteci yapmadığı gerçeği, 'besteciler bu teorik alt yapıyı nasıl kullanır? sorusunun sorulmasına yol açmıştır. Elbette tek başına bu çalışma, bu sorunun cevabını verememiştir. Fakat en azından kombinasyonlardan birine ışık tutmaya çalışmıştır. Birinci bölümde, Schnittke'nin hayatı ve bestecilik anlayışını kavramaya yönelik bilgiler verilmiş, ikinci bölümde ise bu bilgiler ışığında çello sonatında kullanılan ses alanları incelenmiştir.
Klasik Türk musıkİsi'nde ağırsemai formunun tahlili ve tasnifi

Ulaşabildiğimiz ilk örnekleri Abdülkadir Meragi'ye (ö. 1435) kadar uzanan Ağırsemailer, Klasik Türk Musikisi'nin temel müzikal formlarından birisidir. Genellikle murabba adı verilen dört mısralı şiirlerden bestelenen bu form her dönemde bestekarlar tarafından rağbet görmüş ve günümüze kadar ulaşmıştır. Klasik takım sıralamasında Beste formundan sonra gelen Ağırsemailer, ağır ve girift bir form olan Besteden hızlı ve ritmik bir form olan Yürüksemaiye geçişte bir köprü vazifesi görmektedir. Ayrıca zamanla biçim ve anlam yönünden sadeleşerek, günümüzde sıkça kullanılan Şarkı formuna zemin hazırlaması cihetiyle de önemli bir yere sahiptir. Günümüz literatüründe Türk Musikisi'nin sözlü beste formları ile ilgili yapılan çalışmaların azlığı dikkat çekmektedir. Yapılan çalışmalarda ise bu formlar hakkında verilen bilgiler yüzeysel ve birbirini tekrarlar niteliktedir. Kullanılan analiz yöntemlerinin sözlü formları ifade etmedeki yetersizliği bu formun işleyişinin tam olarak anlaşılmasına olanak sağlayamamıştır. Bu tezde Ağırsemai formunun yapısall özelliklerinin daha iyi kavranması için klasik üslubu yansıttığı düşünülen on beşinci yüzyıldan Zekai Dede'ye (ö. 1897) kadar olan dönemdeki tüm Ağırsemailer analiz edilmiştir. 144 adet eserin analiz edildiği bu çalışmada Ağırsemailerin yapısall özellikleri ortaya konulmuş ve bestelendiği yüzyıl, makam ve alt türlerine göre değişimi değerlendirilmiştir. Yeni bir analiz yöntemi kapsamında incelenen eserlerin beste ve güfte ilişkisi daha iyi anlaşılmış ve neredeyse her eserde bir simetrinin olduğu görülmüştür. Bu simetrik formlar dikkate alınarak bazı hatalı veya eksik olduğu düşünülen notalarda düzeltme-restorasyon yapılmıştır. Eldeki bilgiler ışığında farklı kullanımları tespit edilen Ağırsemailer daha detaylı bir sınıflandırmaya tabi tutulmuştur.
Güzel sanatlar liselerinde uygulanan müziksel işitme okuma yazma derslerinin öğretim programı işlevselliğine yönelik öğretmen ve öğrenci görüşleri

Bu araştırma; Güzel Sanatlar Liseleri'nde okutulmakta olan müziksel işitme, okuma ve yazma dersi öğretim programı ve uygulanmasına ilişkin öğretmen ve öğrenci görüşlerini tespit ederek, dersin öğretim programı ve uygulanmasındaki problemlere ilişkin öneriler sunmak amacıyla hazırlanmıştır. Bu araştırma nitel araştırma özelliği gösterdiği için yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Bu araştırmanın çalışma grubunu, Ankara Güzel Sanatlar Lisesi'nin 9. sınıf öğrencileri ve MİOY öğretmenleri oluşturmaktadır. Öğretmen ve öğrencilerin bilgisi ve izni ile görüşmeler, ses kayıt cihazıyla kaydedilmiştir. Öğretmenlerle yapılan görüşmelerden elde edilen ses kayıtlarının kağıda aktarılmasıyla içerik analizi yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre ders saatlerinin az, içeriğin yeterli olduğu saptanmıştır. Araştırma sonucundaki veriler, sonuç, ve öneriler yorumlanmıştır.
Müzikal kazanımlar açısından çoksesli aranje tekniklerinin keman eğitimine etkisi

Bu araştırma; çok sesli aranje tekniklerinin, keman eğitiminde, müzikal kazanımlar açısından etkilerinin belirlenmesini hedeflemektedir. Araştırmanın deney ve kontrol grubu üyelerini, 2012- 2013 eğitim-öğretim yılında İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Devlet Konservatuvarı ve Mersin Üniversitesi Devlet Konservatuvarlarında keman eğitimi almakta olan on sekiz öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada; öntest-sontest deney kontrol gruplu yarı deneysel model kullanılmıştır. Deney grubunda (n=9) çoksesli aranje teknikleri ile keman eğitimi, kontrol grubunda ise (n=9) eşliksiz keman eğitimi uygulanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Zdzinski ve Barnes (2002) Yaylı Çalgılar Performans Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları; çoksesli aranje teknikleriyle keman eğitimi alan öğrencilerin, eşliksiz eğitim alan öğrencilere oranla, müzikal kazanımlara ulaşmada daha etkili olduğu yönündedir.
Solo piyano için yazılmış zeybek havalarının incelenmesi

Bu çalışmada Bestecilerimizin bugüne kadar oluşturdukları solo piyano için yazılmış zeybek havalarının müzikal özelliklerinin belirlenmesi hedeflenmiştir. Araştırmada bestecilerimiz üzerinde büyük etkisi olduğu düşünülen otantik zeybek havalarının solo piyano için yazılmış olan zeybek havaları ile ilişkisi ortala çıkarılmaya çalışılmış, piyano için yazılan eserlerin ne gibi tonal makamsal özelliklere sahip olduğu, piyanoda hangi makam ve karar seslerinin sıklıkla tercih edildiği, bağlamadaki zeybek tavrının piyanoda gösterilmesi için ne gibi tekniklerin kullanıldığı şeklinde başlıklarla sonuca ulaşılmaya çalışılmıştır. Konu ile ilgili değerli uzman görüşleri de alınan çalışmada bestecilerin yorum ve sanatsal ifadelerinin katkısı oranında otantik hallerinden uzaklaşıldığı ve bestecilerin THM'den etkilendikleri sonucuna ulaşılmıştır
Darü't-Ta'lim-i Musiki Cemiyeti

Türk Müziği tarihinin Oluşum Dönemi'nden günümüze kadar birçok değişim yaşamıştır. Bu değişimdeki etkenlerden biri de kurumsallaşma çalışmalarıdır. Çoğu gayrı resmi olarak kurulan bu oluşumlar içinde müzik cemiyetlerinin büyük önemi vardır. 1908 yılından sonra Türkiye topraklan içinde birçok müzik cemiyeti kurulda Bunlardan biri olan DMC'nin kuruluşundan kapanmasına kadar yapılan çalışmalar, dönemin müzik hayatma etkileri ve emeği geçenlerin biyografilerini içermek üzere bu tez gerçekleştirilmiştir. Müzik cemiyetlerinin önemini belirtmek için ilk kurulduğu dönemdeki müzik tarihini özetle anlatmak gerekir. III. Selim tahttan ayrılıp II. Mahmut yerine geçtikten sonra (1826), saray askeri müzik takımı olan Mehterhane kaldırıldı ve yerine Muzıkay-ı Hümayun kuruldu. Böylece o tarihe kadar uygulamada yalnız GTM varken artık Batı Müziği öğeleri de Türk müzik kültürü içinde var olmaya başladı. II. Meşrutiyetten sonra Saray teşkilatı çok küçültüldü. Mızıkay-ı Hümayun da saray orkestrası durumuna düştü. Bu döneme kadar Saray Müziği olarak bilinen GTSM artık saray dışmda yapılmaya başlandı. Bu müzik ile ilgilenen insanlar bir araya gelerek cemiyetler kurmaya ve çalışmalarını burada sürdürmeye başladılar. Böylece ilk okullaşma hareketleri de başlamış oldu. DMC 1916 yılında Fahri kopuz başkanlığında Kemani Reşat Erer, Neyzen İhsan Aziz Bey ve Kanuni Ama Nazım Bey tarafından kuruldu. Cemiyete kısa sürede Kemani ve Udi Haşim Bey, Tanburi Ahmet Neşet Bey, Hanende Cemal Çalan, Hanende Sıtkı Bey, Kanuni ve Hanende Reşat Bey de katılarak icracı veya öğretmen olarak görev aldılar. Müzikolog Sadettin Arel, Dr. Subhi Ezgi ve tanınmış birçok müzisyen de bu cemiyette çalışmalarda bulundular. Yapılan derslerle çok sayıda öğrenci yetiştirildi. Kurulan heyet ile yurt içinde, Kahire ve Berlin'de birçok konser gerçekleştirdi. Berlin'de 221 adet plak kaydı yapıldı. Kitap ve nota yayınları yapıldı. 2002'den fazla nota yazıldı. Bulunabilen notaların tıpkı basımlarının kopyalan eklerde okuyucuya sunulmaktadır. Tanburi Cemil Bey ve İzak İlgazi Külliyatı yayınlandı. Cumhuriyetten sonra uygulanan kültür politikasından ve radyoların kurulmasından etkilenen cemiyet çalışmalarım azalttı. Fahri Kopuz ve diğer bazı üyelerinin radyolara geçmesinden sonra 1939 yılında kapandı.
The Liszt Piano Sonata in B Minor: A precursor of 20th century tonal progression and compositional techniques

Bu tez, Liszt Si Minor Piyano Sonatı'nda kullanılan motiflerin yapısını ve bu motiflerin eserin döngüsel formuna etkilerini inceler. Ayrıca, sonraki yıllarda da kullanılmış olan besteleme teknikleri bu çalışmada yer alan Liszt Piyano Sonatı analizinde incelenmiştir. Bu çalışma, sonata-allegro formunun tarihsel gelişiminin yanı sıra, Liszt'in öncülük ettiği tematik dönüşümün gelişimini ve müzik dilinin değişim aşamalarını inceler. Si Minör Piyano Sonatı'nın müzik dili ve formal yapısı melodik, modal, oktatonik gam, tam ton gamı ve döngüsel formal yapıya dayalı olarak analiz edilmiştir.
Aleksandr Nikolayeviç Skriabin Op. 8 ve Op. 42 etütler üzerine doku analizi

Müziğin soyut yapısını somuta çevirerek anlaşılmasına kolaylık sağlayan doku analizleri aracılığıyla daha yararlı öğrenimler gerçekleşmektedir. Bu çalışmada piyano eserlerinin doku analizi yöntemleri, on dokuzuncu yüzyıl piyano müziğine yön veren Aleksandr Nikolayeviç Skriabin'in etütleri ile açıklanmıştır. Araştırmaya etüt biçimi ile ilgili açıklamalar yapılarak başlanmış, Skriabin'in üç etüt albümü arasından seçilen op. 8 ve op. 42 etütlerine genel olarak bakılmıştır. Skriabin'in yazdığı üst düzey performans tekniğine sahip konser etütleri, diğer etüt örneklerine oranla daha kompleks dokular sunmaktadır. Artistik ve müzikal değerleriyle piyano eğitiminin köklerini oluşturan bu etütler, birçok dokuyu içinde barındırması nedeniyle araştırmanın daha renkli ve esnek olmasını sağlamıştır. Çalışmanın devamında, seçilen etütlerin melodi ve eşlik sunumlarının ayırt edilme yöntemleri açıklığa kavuşturulmuş, bu sunumlar yardımıyla yoğunluk ve alan ölçümleri yapılmıştır. Bu ölçümler bestecinin melodi ve eşlik sunumunu somut olarak ortaya koymakta, eserlerin dokusunu analiz etmek için gerekli sayısal verileri elde etmeyi sağlamaktadır.
20. Yüzyıl başı kapsamında Arnold Schönberg'in op. 17 Erwartung Operası'nın incelenmesi

Bu çalışmada Klasik Batı Müziğinin önemli bestecilerinden Arnold Schönberg'in Op. 17 Erwartung Operası ele alındı. Çalışma tarihsel açıdan 20. Yüzyıl başı Modernizmi ile sınırlandırıldı. Bu sayede 20. Yüzyıl içinde oldukça farklılık ve çeşitlilik göstererek evrimleşen Modernizmin tüm özellikleri göz önünde bulundurularak Arnold Schönberg'in bu akım içindeki yeri ve önemi en kapsamlı haliyle gösterilmeye çalışıldı. Erwartung Operası müzikal ve dramatik yapıları bakımından incelenirken, Modernizmin 20. Yüzyıl başındaki durumu, özellikleri ve bu özelliklerin eser üzerindeki etkileri en ayrıntılı biçimiyle irdelendi. Bu kapsamda dönemin siyasi, ekonomik ve kültürel yapısı ve etkileşimlerine özel olarak değinildi. Çalışmada, nitel araştırma yöntemi kullanıldı. Bu sayede eserin sosyolojik bir bütünlük içinde incelenmesi sağlandı. Oldukça geniş ve kapsamlı bir kaynak taraması ve incelenmesi sonrası hazırlanan çalışma konu üzerine Türkiye'deki en zengin literatür taramasına sahip araştırmalardan biri olma özelliğindedir. Arnold Schönberg'in sanatını, yaşadığı dönem ve yer üzerinden değerlendiren bu çalışma, Erwartung Operası ile bestecinin ortaya koymayı amaçladığı müzik dilini ve bu yeni müzik dilinin beslendiği düşünce ve yaslandığı felsefe dolayısıyla ortaya çıkan sanat stilini en somut ve bütünlüklü haliyle anlatmayı hedeflemiştir. Çalışma sonunda klasik opera geleneği üzerine çeşitli araştırmalar olmasına karşın modern opera geleneği üzerine yeterince araştırma yapılmadığı, özellikle Türkiye'de hak ettiği ilgiyi görmediği ortaya çıkmıştır. Türkiye'deki opera sanatı ve opera eğitimi için önemli bir başvuru kaynağı olması amaçlan bu çalışma, aynı zamanda Türkçe literatürde modern opera sanatıyla ilgili ihtiyaç duyulan eksikliği biraz olsun gidermesi umuduyla tamamlanmıştır.
Ardeşen yöresi müzik kültüründe söyleme biçimleri

Bu çalışmada Ardeşen yöresinin geleneksel müzik pratikleri araştırılmıştır. Geleneksel müzik pratiklerinin nasıl isimlendirildiği, genel özellikleri, kullanılan çalgılar, icra ortamları ve hikayeler gibi kültürel özellikler ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Buna göre; alan araştırması ve literatür taraması yapılarak bölgede tespit edilen geleneksel müzik kültürüne ait söyleme biçimleri konularına göre; destan, karşılama, horon, ninni, ağlama, imece türküleri ve halk türküleri olarak tespit edilmiştir. Sınıflandırılan söyleme biçimleri, yapılan derleme çalışmaları sonrasında notaya aktarılarak arşivlenmiştir. Derlenen türlerin ilgili metinleri, yörede kullanılan şekli ile Lazca ya da Türkçe olarak olduğu gibi aktarılmış, gereken bölümlerde Türkçe çeviriler ve açıklamalar yapılmıştır. Transkripsiyon aşamasında; alınan kayıtlar notaya aktarılmış; kaynak kişi ve yöre bilgileri, eser adı, ezgi hızı ve derleyen bilgilerine de yer verilmiştir. Buna ek olarak eserlerin sözleri de çeviri yazıma eklenmiştir. İcra ortamları ve eser hikayeleri ile ilgili bilgiler, yapılan görüşmelerin aynen aktarımı ve sonrasında yorumlanmasıyla çalışmaya dahil edilmiştir. Ardeşen yöresi geleneksel müziklerinde temel ritmik yapı, ağırlıklı olarak aksak ölçülerden oluşmaktadır. Özellikle horon, ninni ve halk şarkısı türlerinde bu özellik ağırlıktadır. Destan türünde çoğu zaman serbest ritimli ezgilere rastlanmaktadır. Diğer türlerde ise iki, üç ya da dört zamanlı eserlerle de karşılaşılmıştır. Kullanılan kıta yapıları destan türü hariç yedi ya da sekiz heceli mani türündedir. Destanlarda ise kıtalar, on bir heceli olarak icra edilmektedir. Bazı türler için karakteristik ezgi kalıpları kullanılmaktadır. Fakat yörenin farklı bölgelerinde bu karakteristik kalıplar, küçük melodik değişikliklerle icra edilebilmektedirler.
Çağdaş nitelikte Ulusal Türk Musikisi'nin oluşturulmasıyla ilgili bazı öneriler

Bu araştırma ve incelemede, müziğin tarihsel gelişimi de göz önünde bulundurularak, Atatürk'cü düşüncenin ışığında Cağdaş Türk Musikisi'nin nasıl olması gerektiği konusuna bilimsel bir yaklaşımla açıklık getirilmeye çalışılmıştır. Tez beş bölümden meydana gelmiştir. Birinci bölümde: Konuya giriş yapılmıştır. ikinci bölümde: Cağ ve çağdaşlık kavramları ayrıntılarıyla incelenerek, tarihsel çağların oluşumu ve etkileri de göz önünde bulundurularak; yaşanılan cağa ayak uydurabilme zorunluluğu üzerinde durulmuştur. üçüncü bölümde: Müziğin tarihsel gelişimi göz önünde bulundurularak Doğu ve Batı medeniyetlerinin birbirleriyle olan kültür alışverişlerine açıklık getirilmeye çalışılmıştır. Bunun yanında dini inanışların müzik üzerindeki etkileri ve çok sesli müziğin başlangıç ve gelişim evreleri ayrıntılarıyla incelenmeye çalışılmıştır. Dördüncü bölümde: Atatürk'ün Çağdaş Nitelikte Ulusal Türk Musikisi'nin oluşturulması konusundaki görüş, çalışma ve uygulamalarına değinilmiştir. Besinci ve son bölümde ise: Çagdaş Nitelikte Ulusal Türk Musikisi'nin oluşturulmasıyla ilgili gelişmelerin beklenilen düzeye gelememesinin nedenleri tespit edilerek, çözüm yolları için fikirler üretilmeye çalışılmıştır. Sonuç olarak ses sistemi, makam, usul, armoni, notasyon ve müzik. eğitimi konularında yepyeni bir yapılanmaya gidilmesinin gerekliliği ve kaçınılmazlığı ortaya konularak, bu alanda yapılacak yeni çalışmalara ışık tutulmaya çalışılmıştır. VI
Ahmed Avni Konuk'a ait rast Kar-ı Natık adlı eserin makam ve güfte analizi

'Ahmed Avni Konuk'a ait Rast Kar-ı Natık adlı eserin makam ve güfte analizi' adlı bu çalışma, dört bölümden oluşmaktadır. Problem durumunun ele alındığı birinci bölümde, Ahmed Avni Konuk, Türk Musikisinde Formlar ve Kar-ı Natık, Türk Musikisinde Usuller, Aruz vezni ve Klasik Türk musikisiyle ilişkisi hakkında genelden özele doğru olacak şekilde bilgiler verilmiş, ikinci bölümde ise yapılan çalışmanın yöntem kısmı ile beraber Ahmed Avni Konuk'un Rast Kar-ı Natık adlı eserinde kullandığı makam ve usuller'in tasnifi yer almaktadır. Bu paralelde bu kısım dahilinde; araştırmanın modeli, evren ve örneklemi, verilerin toplanması ve analizi gibi veriler bulunmaktadır. Üçüncü bölümde, bulgular ve yorum başlığı altında çalışmanın örneklemini oluşturan Ahmed Avni Konuk'a ait Rast Kar-ı Natık'ın makam ve güfte analizi yapılmış, dördüncü ve son bölümde ise yapılan analizler bağlamında elde edilen bir takım çıkarımlar ve bunların neticesinde şahsımıza ait bazı öneriler yer almaktadır. Araştırmada 'Betimsel' yöntem kullanılmıştır. Betimsel yöntem doğrultusunda da 'Tarama' modelinden yararlanılmıştır. Araştırma konusuna yönelik olarak kullanılan bu teknikler aracılığı ile elde edilen tüm veriler analiz edilmiş ve yorumlanmıştır. Bu çalışmada, bilindiği üzere Kar-ı Natıkların öğreticilik hususunda ne kadar verimli olduğu ortaya çıkmış ve son zamanlarda bu tip büyük form yapısına sahip eserlere rağbetin azaldığı düşünülürse bu ve benzeri Kar-ı Natıklar üzerinde yapılan her türlü çalışma, kaybolmaya yüz tutmuş olan bu ve benzeri formda bestelenmiş eserleri gün yüzüne çıkarmaya yardımcı olacağı öngörülmüştür. Yine bu çalışmanın, hem sanatsal eserlerin devamı açısından hem de musikimizi öğreticiliği açısından da bu tip yeni eserler oluşmasına katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Niyazi Sayın'ın 4 taksiminin biçimsel ve makamsal açıdan çözümlenmesi

'Niyazi Sayın'ın 4 Taksiminin Biçimsel ve Makamsal Açıdan Çözümlenmesi' adlı bu çalışmada, Türk müziğinde taksim formunun tanımı, öğeleri ve türleri tanımlanmıştır. Ney hakkında kısa bir bilgi verilip Neyin Türk müziğinde kullanımından bahsedilmiştir. Niyazi SAYIN'ın hayatı ve sanat yaşamı ele alınıp, Niyazi SAYIN'a ait dört ayrı makamda icra edilmiş taksim incelenmiştir. Bu taksimler sırasıyla Uşşak, Buselik, Acemkürdi ve Evc taksimlerdir. Taksimler; form özellikleri, melodik yapıları, ritim özellikleri bakımından incelenerek, sanatçının Ney icrası ve üslubu analiz edilmiştir.
19. yy. neyzen bestekarların saz eserlerinin makamsal analizleri üzerine bir inceleme ve değerlendirme

Bu çalışmada, 19. yy. neyzen bestekarlarına ait farklı makamlarda bestelenmiş 12 saz eserinin makamsal analizleri yapılmıştır. Bu bağlamda Türk musikisinin genel özellikleri dikkate alınarak eserlerin makamsal özellikleri, geçkileri ve çeşnileri tespit edilmiş, porte ve ölçü bazında belirtilmiştir. Böylece analizi edilen eserlerin, makamsal ve biçimsel özellikleri, bestekarların bestecilik yönleri ve içinde bulundukları yüzyılda yaşanan gelişmelerin eserlere olan etkileri tespit edilerek sonuca bağlanmıştır. Bunun yanı sıra 19. yy. da Türk müziğinin genel özellikleri, padişahların Türk müziğine olan etkileri, müzik eğitim kurumları ve Batı müziği ile Türk müziği etkileşimleri hakkında bilgi verilmiştir. Devamında ise 19. yy. neyzen bestekarların biyografileri hakkında bilgi verilmiştir.