turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çağan Irmak filmlerinin halk bilimsel açıdan incelenmesi

Halk bilimi ögelerinin genç kuşaklara aktarılmasında popüler kültür ürünleri son dönemde aktif olarak rol almaktadır. Görsel eserler, teknolojinin de gelişmesi ile birlikte daha geniş kitlelere hitap etmektedir. Yeni nesil yazarlar ve senaristler zengin Türk kültürü ögelerini eserlerinde kurgunun içine başarıyla yerleştirmektedir. Kültürümüzü gelecek kuşaklara aktarırken farklı amaçlar güderek kültür ögelerine farklı yorumlar da getirmektedirler. Bu çalışmada öncelikle Çağan Irmak'ın uzun metrajlı sinema filmlerindeki halk bilimi unsurları tespit edilerek incelenmiştir. Tespit edilip incelenen halk bilimi ögeleri Bascom'un 'Folklorün Dört İşlevi' fikirlerinden yola çıkılarak Bağlam Merkezli Halk Bilimi Kuramları'ndan İşlevselcilik Kuramı çerçevesinde değerlendirilmiştir. Çağan Irmak'ın uzun metrajlı sinema filmlerinin özetleri, filmlerdeki halk bilimi ögelerinin daha anlaşılabilir olması için Gustav Freytag'ın dramatik yapı analiz teknikleriyle değerlendirilerek verilmiştir. Çağan Irmak'ın yedi uzun metrajlı sinema filminde halk bilimi unsurları daha yoğun olarak tespit edildiğinden, çalışmada bu filmler üzerinde durulmuştur. Bu çalışmada yapılan tespitler, incelemeler ve değerlendirmeler sonucunda, popüler kültürde halk bilimi unsurlarının kullanılmasının, Türk halk kültürünü geleceğe taşınması ve toplumun kendini bir aynada görebilmesi için büyük bir önem arz ettiği fikrine ulaşılmıştır. Çağan Irmak'ın popüler ve önemli bir yönetmen olmasının yanı sıra Anadolu coğrafyası kültürünün bir taşıyıcısı ve koruyucusu olduğu fikrine de varılmıştır. Yönetmenin filmlerinde halk bilimi unsurları kullanması filmlerinin temel amacını oluşturmasa da duygunun izleyiciye geçmesi bağlamında mecazi anlamda 'kanalı kontrol işlevi' görmüştür.
Sözlerin ve zaman örğütlenmesinin sürekli değişimi tekerlemeler üzerine bir alan çalışması

Alandan derlenen 245 tekerlemenin, istatistik yöntemleriyle, çeşitli ölçümleri yapılarak, 'tekerleme' türünün zamanın değişmesi ile oynanan bir oyun olup olmadığı araştırıldı. Tekerlemelerin yatay dokusunu oluşturan 'ritmik ezgi'ler ve düşey dokusunu oluşturan 'ritmik kesifler gruplar halinde görselleştirildi. Bu grupların kendi içlerinde ne ölçüde sürekli kaldıkları ölçüldü. Öte yandan, alanda bir yıl arayla yapılan iki derlemede elde edilen tekerleme repertuarlarının birbirlerinden farklılıkları ölçüldü. Tekerlemelerin 'açılış satırındaki sözlerle anıldığı göz önünde tutularak, aynı açılış satırına sahip tekerlemelerin sürekliliği ile, bu tekerlemelerin geri kalan satırlarındaki genel süreklilik ölçüldü. Böylece elde edilen beş parametrenin sonuçları yüzdeler halinde toplanarak, genel bir süreklilik/değişim yüzdesine varıldı. Gerçekten, 'süreklilik' % 37.32 gibi az bir oran elde etti. Buna karşılık, çoğunluğu oluşturan 'değişim' öğesi % 62.68 oranıyla ortaya çıktı. 'Değişim'in ağırlıkta olması tekerlemelerin zamanın değişimiyle oynanan bir oyun olduğu varsayımını desteklemektedir.
Orta öğretimimizdeki halk oyunları etkinlikleri üzerine gözlem ve öneriler

Türk Halk Oyunlarımız geçmişşten günümüze kadar yaşattığımız ve çocuklarımızın geleceğe taşıyacağı en köklü kültürümüzdür. Yöre insanımızın duygu, düşünce, istek ve coşkulan büyük bir incelikle oyunlarımıza yansıtılmıştır. Oyunlarımızda milletçe yaşadığımız bu yoğun duyguları küçük yaşlarda çocuklara benimsetebilmek ve milli kültür bilincini oluşturabilmek için bu çalışmaların ders olarak ortaöğretim düzeyinde başlatılmasında yarar görülmektedir. Çünkü folklor ve folklorun kadrosu içersinde yer alan halk oyunları insanları birbirine yaklaştıran, dünya kardeşliğini ve dostluğunu pekiştiren en etkili pozitif bilimlerden birisidir. Halk oyunları kişinin topluluğa katılmasını ve işbirliği yapmasını, grup disiplinine uyumlu bir şekilde hareket etmesini sağlayan bir etkinlik ve sanat dalıdır. Bu dönemde öğreneceği şeyler, hayata bakış açısını olumlu yönde etkileyecektir. Folklorun ve halk oyunlarının bu olumlu özellikleri göz önüne alınarak öğrencilere olumlu nitelik ve özellikler kazandırmak, yetiştiricilerin sorumluluğundadır.
Ta'bİrname-i Farsİ

Bu çalışma, Yusuf b. Muhammed b. Ahmed tarafından kaleme alınan Farsça bir eser olan Ta'birname-i Sultani adlı eserin çeviri ve incelenmesinden oluşmaktadır. Ta'birname-i Farsi, Kamilü't-ta'bir adlı eser başta olmak üzere muhtelif eserlerden istifade edilerek derlenmiştir. Bu derleme esnasında üstat ve büyüklerden duyulan ve nakledilenlere de yer verilmiştir. Rüyalar tabir edilirken alfabetik sıra takip edilmemiştir. Rüyalar konularına göre tasnif edilerek bablar halinde tabir edilmiştir. Elli beş babdan müteşekkil bu eserin başında Farsça olarak kaleme alınan on bir beyitlik naat yer almaktadır. XVI. yüzyılda yazılan Ta'bir-name-i Farsi isimli eser çalışılarak hem bu yüzyılda kullanılan Farsça hakkında bilgi sahibi olmak hem de bu yüzyılda yapılan rüya tabirleri araştırılarak bu konuya değişik yaklaşımlarda bulunmak amaçlanmıştır. Aslı Farsça olan bu eserin Türkçeye tercüme edilmesiyle günümüz rüya tabirleriyle mukayese etme imkanı da elde edilmektedir. Bu çalışma, Giriş ve üç bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında, Eski çağlardan yakın tarihimize kadar olan süreç içerisindeki din ve kültürlerde, rüya ve rüya tabirine bakış hakkında kısa bilgiler verilmiş, İslamiyet'te rüya ve rüya tabirine değinilerek Batıdaki psikologların rüya hakkındaki düşüncelerine yer verilmiştir. Birinci bölümde nüsha tavsifi, üslup ve imla özellikleri açılarından eserin değerlendirmesi yapılmıştır. İkinci bölüm eserin Türkçe çevirisi ve tıpkıbasımından oluşmaktadır. Son bölümde ise, eserde geçen ayetlerin, hadislerin, özel isimlerin ve rüya maddelerinin indeksi yer almaktadır. Çalışma sonucunda XVI. yüzyıl Farsçasının genel özellikleri ortaya çıkarılmış, bu yüzyılda rüya ve rüya tabiri hakkında yazılan eserler konusunda bilgi verilmiş ve sonraki yüzyıllardaki eserlerle mukayese edebilme imkanı ortaya çıkmıştır.
Türklerde ölü aşı

Türkler gelenek ve göreneklerine bağlı bir millettir. Bu çalışmamızda ölüm gibi büyük ve acı bir olay karşısında Türk insanının hayatının nasıl etkilendiği ve uyguladıkları farklı adetler araştırılmıştır. Türklerde ölüm hadisesi karşısındaki uygulamalar tarihi seyirde adet haline gelmiş ve günümüze kadar uygulamalar devam etmiştir. Toplumsal birlikteliği besleyen ritüeller, dinsel törenlerde ölen kişinin toplumsal statüsüne göre çeşitli adet ve gelenekler halinde yapılmaktadır. Geçmişten günümüze Anadolu'da ölenin dinsel törenlerle ve yemeklerle hatırlandığı belirli günler vardır. Çalışmamızda bu adet ve törenlerin ilk ortaya çıkış örneklerinden hareketle, günümüze kadar tarihi seyri incelenmiş olup adetlerin bölgesel farklılıkları, değişimlerin toplum üzerindeki etkileri araştırılıp, kaynak kişilerle görüşülerek değerlendirilmiştir. Çalışmamızda ortaya çıkan kültürel değerlerin değişen koşullara uyumları incelenmiştir. Kaynak kişilerden ölüm aşı ile ilgili önemli bilgiler ve uygulama bakımından örnek olabilecek somut örnekler elde edilmiştir. Yapılan araştırma ve incelemenin ardından ölüm aşı uygulaması ve aşları çeşitli görsellerle tanıtılmıştır.
Folklore Dewane Madira, Xelika u Çire e Siirt Baykan

Bu çalışmada 'Siirt Baykan Çukurca, Ardıçdalı ve Meşelik köylerinin Folkloru' incelenmiştir. Giriş kısmında 'Folklor' sözcüğünün anlamının ne olduğu ve folklor sözcüğünün toplumlar tarafından nasıl bilindiğinden bahis edilmiştir. Daha sonra ise eski zamanlardan tutup günümüze kadar Zazalar arasında bu terimin yerinin nerede olduğu ve folklor sözcüğünün kültür üzerinde ne gibi bir etkisinin olduğu ile ilgili konular üzerinde durulmuştur. Girişte bunlar dışında Zaza dilinde folklor alanında yapılmış olan çalışmalar, tezin konusu, tezin amacı, tezin önemi ve tezin metodu üzerinde durulmuştur. Çalışmanın birinci bölümünde, bölgenin tanıtılması, köylerin tarihi, köylerin fiziki ve coğrafik özellikleri, köylerin iklim özellikleri, köylerin ekonomik durumu, köylerin nüfusu ve köylerin eğitimi üzerinde durulmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünde, halk edebiyatı üzerinde durularak, halk edebiyatında manzum ve mensur türlerin neler olduğu ve bu sıralamada hangi türün hangi gruba ait olduğuna dair bilgiler verilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise geçiş dönemleri halk hukuku, halk giyimi, halk inanışları, dini ve milli bayramlar, önemli günler, halk oyunları, lakaplar ve ağız özellikleri, tedaviler, halk müziği, halk yiyecekleri ve halk kerametleri gibi konular üzerinde durularak örnekler verilmiştir.
Geçmişten günümüze Merzifon Hamam kültürü

Türk kültürünün önemli yapılardan biri de hamamlardır. Hamamlar; temizlik, bakım, güzellik, eğlenme, haberleşme ve sosyalleşme mekanları olarak kullanılmış; toplumsal yaşamın önemli bir parçası olmuştur. Anadolu'daki Roma hamam geleneğinden etkilenen Türk hamamları, yapı olarak bu hamamlarla benzerlikler gösterse de, Türk kültürü ve İslamiyet'in de etkisiyle, yeni bir hamam kültürü ve yıkanma geleneği ortaya çıkmıştır. Türk hamamları, Selçuklu, özellikle de Osmanlı döneminde gerek kültürel, gerekse mimari açıdan altın çağını yaşamıştır. Osmanlı döneminde fethedilen yerlerde hamamlar yapılmış, Türklerin yıkanma geleneği yabancıların da ilgisini çekmiştir. Bugün dünyanın pek çok yerinde Türk hamamları bilinmektedir. Ancak Türk insanın yaşamındaki önemli geçiş noktalarına tanıklık eden törensel nitelikteki hamam eğlenceleri ve ritüeller; artık ne yazık ki kaybolmaya yüz tutmuştur. Evlerde banyoların yaygınlaşması ve kullanım rahatlığı da hamamların tercih edilmemesine neden olmuştur. Türk hamamları olarak, özellikle yabancı turistlere tanıtılmaya çalışılan, genellikle büyük otellerde bulunan hamamlar da, Türk hamam kültürünü yalnızca somut olarak tanıtmaktan öteye gidememektedir. Eskiden özellikle kadınlar için sohbet ve buluşma yeri olan hamamlar, kentlerde kadınlar arasında az da olsa yeniden canlanmaya başlamıştır. Ancak bu buluşmalar, hamamların törensel ve geleneksel anlamda kullanımından uzaktır. Bu noktada, günümüzde gelin hamamlarının, otel hamamları bünyesinde organize edilmesi, evlenecek kişinin evlenmeden önce arkadaşlarıyla ve yakınlarıyla eğlenebileceği bir seçenek olarak sunulmasıyla, geleneğin yeniden canlanması söz konusudur. Tez çalışmasında; Merzifon ilçesi örneği hamam kültürü açısından incelenmiştir. Ayrıca otel hamamlarının, hamam kültürünü yalnızca somut olarak tanıtması ve günümüzde gelin hamamı geleneğinin dönüşümü konuları da tartışılmıştır. Merzifon hamam kültürünün, geçmişşteki uygulamaları ve günümüzde ne kadar devam ettiği halk bilimsel açıdan ortaya konmaya çalışılmıştır. Çalışmada ayrıca Merzifon ilçesi örneğinden yola çıkılarak hamam kültürünün bugünü ve devamlılığı sorgulanmıştır.
Anadolu erkek toplantılarının halkbilimsel incelenmesi

Anadolu erkek toplantıları Türk halk edebiyatını, halk dansları ve müziğini, köy oyunlarını ve toplumsal değerleri aktarmada önemli role sahiptir. Türk erkekleri yerel ve toplumsal sorunları tartışmak, dayanışmayı, karşılıklı anlayışı ve toplumda yaşama hissini teşvik etmek amacıyla düzenli olarak özellikle kışın evlerde toplanırlar. Toplantılarda yemek eşliğinde müzik, oyun ve danslar olabilir. Anadolu Erkek Toplantıları sabahın erken saatlerine kadar sürebilir. Toplantılara din, dil ve konum farkı gözetmeksizin 16 yaş üzeri erkek çocukları katılabilir. Katılanlarda dürüst bir aileden gelme, güvenilir ve yaşlılara karşı saygılı olma, kumar oynamamış ve toplu yerlerde içki içmemiş olma şartı aranır. Herhangi bir üye özel bir mazeret olmadıkça toplantıya katılmazsa para cezası ile cezalandırılır. Kadınlar erkek üyeleri bu toplantılara katılmaya teşvik ederler. Bu toplantıların toplumsal ve kültürel faydaları vardır. Topluluklar genelde 5 ila 30 üyeden oluşur ve seçimle veya ihtiyarlar tarafından önerilen bir lider topluluğu yönetir. Üyeler hak ve sorumluluklar bakımından eşittir. Sohbet Toplantıları, toplumsal adalet, ahlaki değerler, iyilik yapma, saygı, müsamaha gibi değerleri aktardığı için önemli bir eğitici işlevi gerçekleştirir.
Serikbol Qondıbay'ın 'Arğıkazak Mifologiyası' adlı eserinde mit kavramsallaşması ve Kazak mitoloji tasarımı

Mit, belirli bir tarihte, belirli bir coğrafi alanda, belirli bir politik, sosyal, kültürel ve ekonomik durumda yaşayan insan toplumunun yaşadığı çevre hakkında, nasıl ortaya çıktığı ve insanları etkileyen içsel kuvvetler hakkında, evrendeki toplumun yeri ve derecesi hakkında anlaşılır bir klişe ile ilgilidir. Bu çalışmada kullanacağımız kitap, dört ciltten oluşmaktadır. Kitaplarda genel olarak, Kazak dilinin iç ve dış yeteneklerini ve mitoloji yoluyla tarihimizin ilk aşamalarının gelişim sırasını kullanarak yeniden yapılandırma yolları, Kazakların gökbilimsel mitolojik konuları, Kazaklarda kadın imajı, yılan ve ejderha kültü, bazı hayvan totemleri, ikizler mitolojisi, kılıç kültü gibi konular yer almaktadır. Tezimiz, giriş ve onu takip eden üç ana bölümden oluşmaktadır. Akabinde sonuç ve kaynakça bölümleri gelmektedir. Giriş bölümünde Serikbol Qondıbay'ın hayatı, eserleri hakkında kısa bir değerlendirme yapıldıktan sonra tezin amacı, konusu, yöntemi ve bölümleri anlatılmıştır. Eserin kavram incelemesinin yapıldığı birinci bölümden sonra ikinci bölümde yazarın oluşturduğu eserde kullandığı yöntemler ele alınmış ve Rene Guenon ile benzerlikleri ve farklılıkları ile ilgili örnekler üzerinden değerlendirme yapılmıştır. Üçüncü bölümde Qondıbay'ın bu dört ciltlik eserinde birinci cildin çeviri yazısına yer verilmiştir. Çalışma doküman incelemesi yöntemiyle incelenip içerik analizi ile yorumlanmıştır. Çalışmada mitolojik ürün, Bağlam Merkezli Halkbilim Kuramlarından Alan Dundes'in 'Metin, Sözel Doku ve Bağlam' adlı çalışmasına göre analiz edilmiştir.
Milli Folklor Enstitüsü ve halkbilimi çalışmalarındaki yeri

Folklorda devlet bünyesinde kurumlaşma ilk olarak Milli Folklor Enstitüsü'nün kurulmasıyla gerçekleşmiştir. Milli Folklor Enstitüsü kuruluncaya kadar Türkiye'de folklor çalışmaları, folklora ilgi duyan amatör ve hevesli kişilerce ya da gönüllü kuruluşlarca gerçekleştirilmiş, sınırlı sayıda bilimsel çalışma ve yayın yapılabilmiştir. Enstitünün kurulmasıyla folklor çalışmaları devlet tarafından yürütülmeye başlanmıştır. Gerekli bütçe sağlanarak Türk Halkbilimi çalışmalarının bu kurum içinde daha rahat bir şekilde yürütülmesi sağlanmaya çalışılmıştır, Türk Halkbilimi alanındaki bilimsel derleme, inceleme ve yayın çalışmalarına belirli bir hız kazandırılmıştır. Bu çalışmada, günümüzde halen 'Halk Kültürlerini Araştırma ve Geliştirme Genel Müdürlüğü' olarak faaliyetlerine devam eden 'Milli Folklor Enstitüsü'nün tarihçesi, teşkilat yapısı, personel durumu, gelişim süreçleri ve çalışmaları değerlendirilerek kurumun işlevlerini ne oranda yerine getirdiği ve Türk Halkbilimi çalışmaları içindeki yeri ve önemi ortaya konulmuştur. Öncelikle bu kurum ile ilgili ve diğer alanlarda yayımlanmış kitap ve süreli yayınların bir bibliyografyası oluşturulmuştur. Ayrıca günümüzde HAGEM olarak faaliyet gösteren 'Milli Folklor Enstitüsü'nün kuruluş çalışmaları, günümüze kadar olan gelişimi, bu süreçte meydana gelen değişmeler ve kurumun faaliyetleri ile ilgili orijinal yazılı belge ve kaynaklara ulaşılmıştır. Yazılı metinlerin incelenmesinden sonra, kurumda daha önce görev almış ve halen bugün görev yapmakta olan yetkililerden ve alanm araştırmacılarından görüşmeyi kabul edenleriyle mülakat yapılmıştır. Mülakatlar sırasında ses ve görüntü kayıt cihazlarından faydalanılmıştır. Yazılı ve sözlü kaynaklardan elde edilen veriler uyarınca günümüzde HAGEM olarak faaliyetlerini sürdüren 'Milli Folklor Enstitüsü'nün ' tarihi gelişimi, bugünkü durumu ve Türk Halkbilimine katkıları kronolojik olarak Türk Halkbilimi açısından bir bütünlük içinde değerlendirilmiştir.
Zeybek kültürü ve müziği

Anadolu'nun sosyokültürel tarihi ve yerel müzik gelenekleri arasında önemli bir yere sahip olan zeybekler, Batı Anadolu'da yaşamış eşkıya gruplarıdır. Milli Mücadele ile başlayan Cumhuriyet dönemi boyunca zeybekler, Ege kültüründeki mertlik, cesaret, kararlılık, esirgeyicilik gibi etik değerlerle de özdeşleşerek, cumhuriyet ideolojisine uygun bir 'milli kahraman' kimliği edinmişlerdir. Bu niteliksel dönüşüm, Cumhuriyet döneminin bir ideolojik simgeleştirme ve imge yaratma başarısı olarak gerçekleşmiştir. Zeybek müzik kültürü, Batı Anadolu'ya özgü bir yerel müzik kültürüdür. Zeybek müziği olarak adlandırılan örneklerin analizinden anlaşılmaktadır ki, zeybek ezgileri tümüyle 'makam' ve 'usul' özellikleri sergileyen müziklerdir. Bu anlamda, tarihsel olarak makam ve usul kavramları üzerinde tartışılması gerekliliği ortaya çıkmıştır. Bu kavramların, etnomüzikoloji çevrelerince nasıl ele alındığına ilişkin temel yaklaşımlar gözden geçirilerek; anlam ve kullanım bakımından bir 'yeniden inşa' denemesi yapılmıştır. Yerel müzisyenlerin uygulamaları ve çeşitli tarihsel kaynaklardaki açıklamaların bir arada değerlendirildiği bu yaklaşımla, yeni bir kavramsal çerçeve oluşturulmuştur. Makam, yaygın anlayışa göre dizi ile özdeş kabul edilmektedir. Oysa ezgi analizleri ve tarihsel kaynaklardaki açıklamalar, makamın asıl işlevinin sesler arasında ezgisel bir ilişki kurmak olduğuna işaret etmektedir. Bu çalışmada uygulanan analiz yöntemiyle, makamın, 'ezgi çekirdekleri' olarak anlaşılmasının, dizi yaklaşımına göre daha sağlıklı bir yaklaşım olacağı ileri sürülmektedir.
Süleyman Kazmaz'ın halk kültürüne yönelik çalışmalarının derlenmesi ve halk bilimsel açıdan incelenmesi

Toplum, yaşadığı coğrafyanın şartlarına ve hayatı algılama biçimine göre siyasi, iktisadi, dini değişimi ve gelişimi kültürel eserlerine yansıtır. Halkbilimi ise kültürel anlamda bir toplumun geçmişşten bugüne yaşadığı değişim süreçlerini araştıran bilimdir. Dolayısıyla kültür üzerine yapılan çalışmalar, toplumun gücünü ortaya koyduğu gibi medeniyetine de ışık olur. Halkbilim uzmanları da saklı kalan bu değerleri ortaya çıkaran ve geleceğe katkıda bulunan bilim insanlarıdır. Halkbilim uzmanı Süleyman Kazmaz, yazı hayatına şiirle başlamış 1940 yılından sonra halkbilime yönelmiş, bu alanda birçok çalışmaya imza atmıştır. Türk halkbilimi çalışmalarında adını pek duymadığımız Kazmaz'ın, özellikle Rize halk kültürüne ait önemli çalışmaları bulunmaktadır. Çalışmamız, iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Süleyman Kazmaz'ın hayatı, kişiliği, halkbilimi düşüncesi, İkinci bölümde, tablolar, makale ve araştırma yazılarının özgün metinleri ayrıca çalışmaların halk bilimsel açıdan kısa bir değerlendirmesi yer almaktadır.
Kelkit'in geleneksel kültürü bağlamında Aşık Nurhani şiirlerinin bağlamsal kurama göre incelenmesi

Geleneksel kültür, toplumun kültürel kodlarla nesilden nesile taşıdığı halk anlatıları, ritüelleri, halk sanatları... vd oluşmaktadır. Geleneksel yaşantıda insanlar aynı sosyoekonomik düzeye sahip olduklarından aralarında ortak bir şuur oluşmaktadır. Halkın acıları, korkuları, beklentileri, mutlulukları bu ortak şuuru beslemektedir. Yörede çocuklara anlatılan masallar veya çocukların şahit olduğu etkileyici olaylar o dönemin kültürel özelikleriyle yaşamakta, üzerine yeni kültürel motifler eklenmekte, yetişkinlik çağına gelen bireylerden sanatsal yeteneğe sahip olan kişilerin sazından ve sözünden dökülenler aşık edebiyatını oluşturmaktadır. Bağlamsal kuram üzerinden yapılan bu çalışmada gelenek unsurlarının döngüsel bir etkileşim içerisinde olduğu kanaati geliştirilmiştir. Çalışmada bu döngüsel etkileşim dikkate alınarak Kelkit'in sözlü kültürü, aşık edebiyatı ürünleri incelendi. Bölgede geleneksel yaşantı canlılığını korumaktadır. Bu geleneksel yaşantıda kendi imajlarını kullanarak aşıklar üretmektedir. Yetişen bu aşıklar bölge yaşantısının bekelntilerini göz önünde bulundurarak eserler ortaya koymaktadır. Bu yolla tüketim bağlamında şiirlerinin beğenilmesini sağlamakta ve usta aşık olabilme imkanını elde etmeye çalışmaktadırlar. Bu döngüsellik dikkate alınarak Kelkit'in beşeri özellikleri anonimleşen edebiyatı, ritüelleri, aşıkları incelenmiştir. Bu genel inceleme Aşık Nurhani şiirleri özelinde araştırılmış, şiirlerin oluşumu, aşığın üretim ve tüketim bağlamları ele alınmıştır. Yapılan bu çalışmada Kelkit'te yaşayan, kültürün parçası olan bireylerle görüşülüp derleme yapılmıştır. Eldeki bulguların bir kısmı ritüellere katılarak veya doğal gözlem sonucunda elde edilmiştir. Bölgenin beşeri ve tarihsel özellikleri ise yazılı kaynaklardan, Kelkit'te araştırma yapan mühendis, tarihçi, araştırmacılarla yapılan görüşmelerden elde edilmiştir. Bölgede yaşayan aşıklarla yüz yüze, vefat eden aşıkların ise aile üyeleriyle görüşülmüştür. Kelkit yöresindeki beş aşığın şiirlerinde yöre insanının ortak değerlerinin kullanıldığı görülmektedir. Kelkit ve çevresinde doğup yetişen aşıkların üretim bağlamında çocukluklarından bu yana sanatsal alt yapılarını besleyen sözlü kültür, yaşam şartları; tüketim bağlamında ise yöre insanının takdirini toplama, ders verme, çeşitli duyguları dile getirme istekleri ürün ortaya koymalarını sağlamıştır. Bölgenin geleneksel kültürünün bütün unsurları iç içedir. Kelkit'in sosyal yapısı, ekonomik faaliyetleri, coğrafi özellikleri gibi etkenlerle de ortaklık geliştirmesine katkı yapmıştır.
Köroğlu'nun İran Türkleri anlatmaları üzerine bir inceleme

'Köroğlu'nun İran Türkleri Anlatmaları Üzerine Bir İnceleme' adını taşıyan bu çalışma, İran Türkleri aşık muhitlerinde aşıklar tarafından anlatılan Köroğlu Destanı'nın 11 kolunun, J. M. Adam, A. J. Greimas ve P. Larivaille tarafından ortaya konulan ve anlatının söz dizimi veya beşli şema adı verilen metot ve A. J. Greimas tarafından ortaya konulan eyleyenler metodu kullanılarak ele alınıp çözümlenmesidir. Çalışmamızda incelediğimiz metinlerin daha iyi tahlil edilebilmesi için öncelikle söz konusu metinlerin yaratım ve aktarım yeri olan İran'da yaşayan Türklerin tarihi, coğrafyası ve nüfusu hakkında verdiğimiz kısa bilginin yanı sıra, ilk olarak İran'da derlenen ve Köroğlu Destanı'nın bilim dünyasına tanıtılmasına vesile olan metinden başlayarak günümüze kadarki süreçte Köroğlu'nun İran Türkleri anlatmaları üzerine yapılan derleme ve inceleme çalışmaları hakkındaki bilgi ile sonrasında İran Türkleri aşık muhitlerinde destan anlatma gelenekleri ve anlattıkları Köroğlu Destanı listelendikten sonra çalışmamıza dahil ettiğimiz metinler, yapısall olarak incelenmiştir. Bu incelemede ilgili metinler, 'Kurgu Aşamaları' başlığı altında 'Başlangıç durumu, Dönüştürücü öğe, Eylemler dizisi, Dengeleyici/Düzenleyici öğe ve Bitiş durumu' olmak üzere beş alt başlıkta ve 'Eyleyenler ve Oyuncular' başlığı altında ele alınmış ve kolların yapısall çözümlemesi yapılmış ve söz konusu metinlerin özetleri verilmiştir.
Kent kültüründe alevi inanç ve ritüelleri: Mersin örneği

'Kent Kültüründe Alevi İnanç ve Ritüelleri: Mersin Örneği' başlıklı bu tezde Mersin'in merkez ilçelerinde yaşayan Alevilerin kentleşmeyle beraber inanç ve ritüellerindeki değişim ve dönüşümler ele alınmıştır. Çalışma altı bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde Alevilik hakkında genel bilgiler verilmiş, dünyada ve Türkiye'de Alevilik ve kentleşme üzerinde duran çalışmalar tanıtılmıştır. İkinci bölümde Mersin'de yaşayan Aleviler hakkında bilgi verilmiş, kentleşme sürecinde yaşadıkları değişim ve dönüşüm aktarılmıştır. Üçüncü bölümde Mersin Alevilerinin inanç yapısı üzerinde durularak Aleviliğin temel kavramlarına bakış açıları verilmiştir. Dördüncü bölümde Mersin'deki Alevilerin farklı açılardan değişim ve dönüşüm yaşayan cem ritüelleri eski şekilleriyle karşılaştırmalı olarak ele alınıp incelenmiştir. Beşinci bölümde Mersin'de yaşayan Alevilerin ölüm sonrası inanç ve ritüelleri üzerinde durulmuştur. Altıncı bölümde ise Mersin'de yaşayan Alevilerin nikah erkanları ile ilgili ritüeller hakkında bilgi verilmiştir. Sonuç bölümünde bütün bu verilere dayanarak Mersin'e, Türkiye'nin farklı bölgelerinden çeşitli nedenlerle göçerek gelen Alevi ocakları arasında geleneksel Aleviliğin inanç ve ritüellerinin değişim ve dönüşüm yaşadığı sonucuna varılmıştır. Alevilerin Mersin'in kent ortamında inanç ve ritüellerinde yaşadığı bu değişim ve dönüşüm detaylı bir şekilde değerlendirilmiş.