turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocukluk çağı lösemilerinde sitogenetik ve moleküler sitogenetik bulguların retrospektif olarak değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Tıbbi Genetik Anabilim Dalına gelen lösemi tanısı almış çocuk hastaların, sitogenetik ve moleküler sitogenetik bulgularının retrospektif değerlendirilmesidir. Gereç ve yöntem: Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Tıbbi Genetik Anabilim Dalına 2013- 2018 yılları arasında Çocuk Hastalıkları Hematoloji Bilim dalı tarafından lösemi ön tanısı alarak gönderilen ve daha sonra tanısı kesinleşip sitogenetik ve moleküler takibi yapılan 0-18 yaş çocuk hastaların verileri hastane kayıt sistemi ve bölüm kapalı kayıt sistemi üzerinden tarandı. Veriler bölüm arşivinden kontrol edildi Çalışma retrospektif vaka kontrol çalışması olarak design edildi. Hastaların demografik ve hastalıklarıyla ilgili verileri kaydedildi. Elde edilen genetik analiz sonuçları ekzel programında dökümü gerçekleştirildi tanımsal istatistikler yapılarak analiz edildi. Bulgular: Bu çalışmada, 491 hasta verisi üzerinden gerçekleştirilmiştir. Hasta populasyonu; 364 ALL, 116 AML, 11 KML hastasından oluşmaktadır. İncelenen 491 çocuk hastanın 296'sı erkek (%60); 195'i (%40) kızdır. Ayrıca hastaların sitogenetik ve moleküler sitogenetik bulguları tablolar halinde elde edilmiştir. Sonuç: Çocukluk çağı lösemilerinde genetik tanının önemi, son beş yıla ait laboratuvar verilerimizle desteklenerek vurgulanmıştır. Ayrıca çocuk lösemi hastalarında ortaya çıkan genetik anomalilerin tanı ve tedavideki prognostik değeri çalışmamızda yer alan geniş hasta populasyonu ile gösterilmiştir.
3-13 yaş grubu çocuklarda ağız sağlığına bağlı yaşam kalitesine etki eden faktörlerin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı; 3-13 yaş grubundaki çocuklarda ağız sağlığına bağlı yaşam kalitesine etki eden faktörlerin incelenmesidir. Çalışma grubu, kolay ulaşılabilir örnekleme yöntemi ile seçilen ve Ocak 2018 -Kasım 2018 tarihleri arasında Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Çocuk Diş Hekimliği Anabilim Dalı kliniğine başvurmuş olan 754 çocuk hasta ve ebeveynlerinden oluştu. Veri toplama araçları olarak; sosyodemografik bilgi formu, Erken Çocukluk Çağı Ağız Sağlığı Etki Ölçeği, Corah Dental Anksiyete Skalası, Çocuklarda Korku Araştırması Programı Dental Alt Ölçeği ve ağız ve diş sağlığı muayene formu kullanıldı. Ağız sağlığına bağlı yaşam kalitesine etki eden faktörleri inceleyen bir kavramsal model oluşturuldu. Kavramsal model dört içsel ve dört dışsal değişkenlerden oluştu. Kavramsal modelin uyumluğunu test etmek için yapısall eşitlik modellemesi ve yol analizi kullanıldı. Yol analizine göre değişkenlerin birbiri üzerine doğrudan, dolaylı ve toplam etkileri bulundu. Gruplar arası karşılaştırmada Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U testleri kullanıldı (p<0,05). Ebeveyn sosyoekonomik ve dental kaygı seviyesi, ağız sağlığı davranışları ile çocuk ağız sağlığı davranışları ile ASBYK arasından istatistiksel olarak anlamlı biçimde ilişki olduğu görüldü (p<0,001). ECOHIS skorlarına en çok doğrudan etki yapan değişkenler ebeveyn dental kaygı ve sosyoekonomik seviyeleri olarak bulunurken, en çok dolaylı etki yapan değişken çocuk ağız sağlığı davranışları olarak bulundu.
Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi çocuk yoğun bakım ünitesinde takip edilen hastaların retrospektif değerlendirilmesi

Giriş: Çocuk yoğun bakım uygulamaları son 30 sene içerisinde büyük değişime uğramıştır. Hayatı tehdit edici süreçlerin patofizyolojisi ve hayatı tehdit edici hastalıkları olan çocuk hastaların takibi ve tedavisi hakkındaki bilgilerimiz de bu süreç içerisinde genişlemeye devam etmektedir. Bu çalışmada çocuk yoğun bakım ünitesinde hospitalize edilen hastaların sonuçları, tedavi modaliteleri, tedavi yanıtları ve klinik özellikleri değerlendirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada Ocak 2016 -Aralık 2016 tarihleri arasında Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Çocuk Yoğun Bakım Ünitesine yatırılarak takip edilen 497 hasta değerlendirildi. Bulgular: Çalışmamızda 276 (%55.5) erkek ve 221 (%44.5) kız hasta vardı. Hastaların median yaşı ve median ÇYBÜ kalış süresi sırasıyla 23 ay (1-212 ay) ve 7 gündü (1-134 gün). Hastaların yoğun bakım ünitesine kabul edilme nedenleri 171 hastada (%34.4) solunum sistemi hastalıkları, 88 hastada (%17,7) zehirlenmeler, 71 hastada (%14.3) nörolojik hastalıklar, 59 hastada (%11,9) gastrointestinal sistem hastalıkları, 42 hastada (%8,5) enfeksiyon, 38 hastada (%7,6) kazalar, 9 hastada (%1,8) kardiyak hastalıklar, 8 hastada (%1,6) metabolik ve endokrinolojik hastalıklar, 6 hastada hematolojik ve onkolojik hastalıklar, 5 hastada(%1) nefrolojik hastalıklardı. Hastaların %35.6'sında mekanik ventilasyon ihtiyacı gelişmişti. Hastaların %49.3'ünün (n=245) komorbid hastalığı vardı. Hastaların %74.7'si (n=371) ÇYBÜ'den taburcu edilmiş, %6.4'ü (n=32) başka bir merkeze sevk edilmiş, %18.9'u (n=94) kaybedilmişti. Klinik sonuçları ve mortaliteyi etkileyen bazı faktörler tespit edildi. Bu faktörlerin regresyon analizleri sonucunda, mekanik ventilasyon gereksinimi (OR=192.8), çoklu organ yetmezliği (OR=21.2), dissemine intravasküler koagülasyon (OR=9.6), trombositopeni (OR=2.4) ve pozitif inotrop ilaç ihtiyacının (OR= 2.3) mortaliteyi arttırdığı görüldü. Sonuç: ÇYBÜ'deki hastaların klinik sonuçları ülkemizdeki diğer ÇYBÜ'lerin sonuçlarıyla benzerdi. Bulgularımız klinik sonuçları etkileyen bazı faktörlerin olduğunu gösterdi. Mekanik ventilasyon gereksinimi, çoklu organ yetmezliği, dissemine intravasküler koagülasyon, trombositopeni ve pozitif inotrop ilaç ihtiyacının mortalite üzerinde etkili olduğu görüldü.
Çocuklarda soliter rektal ülser sendromu: Retrospektif değerlendirme

Amaç: Çocukluk çağında nadir bir rektal kanama nedeni olan soliter rektal ülser sendromu tanısı alan hastalarımızın klinik, endoskopik ve laboratuar verilerini değerlendirmek. Metodlar: 1998 ? 2007 yılları arasında soliter rektal ülser sendromu tanısı alan 18 yaş ve altı çocuklar geriye dönük olarak demografik özellikleri, başvuru yakınmaları, klinik, laboratuar, endoskopik ve histopatolojik bulguları açısından değerlendirildiBulgular: Çalışmaya dahil edilen 11 hastanın tamamı erkek idi. Hastaların ortalama yaşları 12,02 4,57 yıl idi. En sık başvuru yakınması rektal kanama (%100) iken bunu karın ağrısı (%45.5), konstipasyon (% 27.3) ve mukus çıkarma (% 27.3) izliyordu. Hiçbir hastada kanama diyatezi yoktu. Hastaların ortalama hemoglobin düzeyi 11,31 1,08 g/dl idi, dört hastada demir eksikliği anemisi saptanırken bir hastaya kan transfüzyonu yapıldı. Endoskopik incelemede vakaların % 63.6 sında ülser birden fazla idi. Makroskopik olarak vakaların % 72.7 sinde ülseratif, % 27.3 ünde polipoid/nodüler lezyonlar vardı. Lezyonlar anal kenardan itibaren 2-10 cm de izlendi. Histopatolojik bulgular soliter rektal ülser sendromu ile uyumlu bulundu. Tedavide oral veya rektal laksatifler, lifli diyet, lokal sukralfat ve lokal steroidler kullanıldı. Tedaviye rağmen % 63.4 hastada semptomlar devam etti, iki hasta cerrahiye verildi. Sonuç: Çocuklarda soliter rektal ülser sendromu sanıldığı kadar nadir değildir. Karın ağrısı, tuvalette uzun süre kalma, ıkınma, tenezm ve mukus çıkarma ile birlikte rektal kanaması olan çocuklarda soliter rektal ülser sendromu daha sık akla gelmelidir. Tedavi ile ilgili zorluklar ve semptomların sürebileceği ve/veya tekrarlamalar olabileceği göz önünde tutulmalıdır.
Hastanemizde yatarak tedavi gören çocukların beslenme durumlarının değerlendirilmesi

Hastaneye yatacak kadar hasta çocuklarda malnütrisyon çok ciddi bir durum olup yatış süresi, morbidite, mortalite, hayat kalitesi ve maliyeti olumsuz yönde etkilemektedir. Bu çalışmada hastaneye yatırılan çocukların yatış anında beslenme durumlarını değerlendirmek ve tanı ile beslenme durumu arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya Ekim 2012 -Kasım 2013 tarihleri arasında SDÜ Tıp Fakültesi Çocuk Kliniği servislerine yatırılan hastalar alındı. Tüm hastaların boy, ağırlık, boya göre ağırlık, baş çevresi, kol çevresi, triseps deri kıvrımı kalınlığı, boy ve ağırlık Z skorları ölçülerek yatış anındaki antropometrik ölçümlere göre beslenme durumları değerlendirildi. Çalışmaya alınan 511 hastanın 231'i (%45,2) kız, 280'i (%54,8) erkekti. Yaşları bir ay ile 18 yaş (5,8 4,9) arasında değişmekteydi. Yaşa göre boy uzunluğu hesaplandığında hastaların %21,5'unda kronik malnütrisyon vardı. Yaşa göre vücut ağırlığı ve boya göre ağırlık hesaplandığında hastaların sırasıyla %46, 8 ve %23,9'unda akut malnütrisyon vardı. Yaşa göre ağırlık ölçümlerinde hastaların %33,5'unda hafif, %10,2'sinde orta, %3,1'inde ağır malnütrisyon saptandı. Tanı gruplarına göre en sık GİS (%59,8) ve enfeksiyon hastalıkları (%54,5) grubundaki hastalarda malnütrisyon saptandı. Olguların %23,9'unda yatış sırasında akut malnütrisyon saptandı. Akut malnütrisyonun en yüksek olduğu yaş grupları 2-6 yaş (%29,5) ve 0-2 yaş (%28,7) grubuydu. Hastanemizde yatan çocuklarda malnütrisyon prevalansının yüksek bulunmasından dolayı, hastaneye yatış nedenine yönelik tedavinin yanı sıra yatış anında tüm hastaların beslenme yönünden değerlendirilmesinin, malnütrisyonun erken tanı ve tedavisinde önemli olduğu ve beslenme desteğinin erkenden başlanması gerektiği kanısına varılmıştır.
IQ'nun/zekanın 5-6 yaş çocuklarında alıcı dil ve ifade edici dil becerilerine etkisinin incelenmesi

Nurcan Alpüran Kocabıyık, IQ'nun alıcı dil ve ifade edici dil becerilerine etkisinin incelenmesi, Turgut Özal Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Odyoloji ve Konuşma bozuklukları Programı, Yüksek lisans Tezi, Ankara, 2015. Bu çalışmanın amacı; 5-6 yaş çocuklarında IQ'nun/Zekanın alıcı dil ve ifade edici dil becerilerine etkisinin incelenmesidir. Bu kapsamda çalışmaya 5-6 yaşlarında Ankara, İstanbul, Çanakkale, Tokat illerinden 50 çocuk dahil edilmiştir. Çocuklar Standford Binet Zeka ölçeğiyle değerlendirilmiş ve bu değerlendirme sonucunda 'normal zeka', 'parlak zeka', 'üstün zeka ve 'çok üstün zeka' IQ düzeylerine sahip çocuklar çalışmaya katılmıştır. Zeka değerlendirmesi yapılarak araştırmaya katılan çocukların alıcı dil ve ifade edici dil becerileri TEDİL ile değerlendirilmiş ve IQ'nun bu becerilere etkisi incelenmiştir. Ayrıca çocuk ve aile ile ilgili demografik form doldurulmuştur. Araştırmanın bulgularına göre IQ'nun alıcı dil ve ifade edici dil becerileri üzerinde anlamlı bir etkisi vardır (p<0.05). Dahası alıcı dil ve ifade edici dil becerileri semantik ve dil bilgisi sorularına doğru cevap verme oranları IQ düzeyi yükseldikçe yükselmektedir (p<0.05). Ayrıca IQ en fazla ifade edici dil becerilerini etkilemektedir. Böylece, bu çalışma zeka düzeyindeki farklılıkların dili nasıl etkilediğini görmek açısından önemlidir.
Çocuk hematoloji-onkoloji hasta ve ebeveynlerinin yaşam kalitesinin araştırılması

Çocukluk çağında karşılaşılan en önemli hastalık gruplarından biri onkolojik hastalıklardır. Tıbbi gelişmeler, tanı ve tedavi metodlarındaki ilerlemeler sonucu onkolojik hastalık grubunda sağ kalım son 50 yılda anlamlı olarak artış göstermiştir. Bu da hayatta kalan hastaların hastalık süresince ve tedavi sonrasında hayatlarının nasıl etkilendiği gibi konular üzerine yoğunlaşılmasına neden olmuştur. Hastalığın çocuk ve aile üzerine etkileri yaşam kalitesiyle direkt bağlantılıdır ve objektif değerlendirme ancak geliştirilmiş ölçekler kullanılarak yapılabilir. Biz bu çalışmada kanserli çocukların ve anne-babalarının ayrı ayrı yaşam kalitelerini değerlendirerek, çoğunluğu kronik hastalığa sahip olan kontrol grubundan farkını araştırdık. Çalışmaya Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Hematoloji-Onkoloji Ünitesi tarafından takip edilen yaşları 4-16 yaş arasında değişen hastalar kabul edildi. Kontrol grubu olarak ise Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Servisinde yatmakta olan çoğu kronik hastalığa sahip 4-16 yaş arasında değişen hastalar alındı. Ebeveynlere ayrı ayrı SF-36 yaşam kalitesi anketi, çocuklara 4-7 yaş grubuna Kiddy-Kindl Türkçe versiyon, 8-11 yaş grubuna Kid-Kindl Türkçe versiyon, 12-16 yaş grubuna Kiddo-Kindl Türkçe versiyon anketleri uygulandı. Annelerin fiziksel rol fonksiyon puanları arasında, kontrol grubuyla kıyaslandığında hasta grubu daha yüksek puan bildirdi ve anlamlı fark bulundu. Hasta grubundaki ebeveynler kendi içlerinde tüm alt boyutlarda kıyaslandığında babalar fiziksel fonksiyon, zindelik, mental sağlık, ağrı ve genel sağlık alt boyutlarında annelere kıyasla anlamlı olarak daha yüksek puan bildirmişlerdi. Çocukların bildirimlerinde ise, hasta ve kontrol grubu arasında sadece aile alt boyutunda hastalar lehine anlamlı fark saptandı. Hasta grubunda kardeş sayısı ile YK arasındaki ilişki incelendiğinde arada anlamlı bir korelasyon gösterildi. Sonuç olarak, kanser tanısı almış olmak, çocuklar ve ebeveynlerinin yaşam kalitelerini olumsuz yönde etkilemektedir. Ancak yaşam kalitesindeki bu bozulma diğer kronik hastalıklara sahip bireylerden daha fazla değildir. Hasta-aile ilişkilerini değerlendiren yaşam kalitesi ölçeğinde kanserli çocukların daha iyi durumda olduğu görülmektedir. İlginç olarak kardeş sayısının artışı YK üzerine olumlu olarak etki etmektedir. Hastalığın anneler üzerindeki olumsuz etkileri ise babalardan daha çok oluşmaktadır.
Glamorgan pediatrik basınç ülseri risk tanılama ölçeğinin geçerlilik ve güvenirlik çalışması

Amaç: Glamorgan pediatrik basınç ülseri risk tanılama ölçeğinin Türk çocukları için geçerlilik ve güvenirliğini test etmek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Bu çalışma metodolojik bir çalışmadır. Çalışmanın örneklemi; çocuk yoğun bakım ünitesinde yatan 120 çocuk oluşturmuştur. Veriler, Çocuk Tanıtım Formu ve Glamorgan Pediatrik Basınç Ülseri Risk Tanılama Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde ROC analizi, bilinen grup karşılaştırması, fisher ki-kare testi, kappa uyum testi kullanılmıştır. Bulgular: Türkçe ölçeğin, dil geçerliği çeviri ve geri çeviri, içerik geçerliği uzman görüşleri tekniği ile sağlanmıştır. Ölçeğin ROC analizi ile belirlenen kesme noktası 19.5 olup, bu noktada ölçeğin duyarlılığı 0.976 ve özgüllüğü 0.350 olarak hesaplanmıştır. Ölçek eğri altı alanı 0 .617- 0.800 arasında bulunmuş olup, ölçeğin kabul edilebilir düzeyde ayrıma sahip olduğu belirlenmiştir. Basınç ülseri gelişen hastalarla gelişmeyen hastaların, Glamorgan Pediatrik Basınç Ülseri Risk Tanılama ölçeği puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmış olup, ölçeğin riskli olan ve olmayan hastaları anlamlı şekilde ayırabildiği sonucuna varılmıştır (p<0.05). Glamorgan Pediatrik Basınç Ülseri Risk Tanılama Ölçeği'nin, basınç ülseri gelişen hastaların % 100'ünü, anlamlı şekilde yüksek riskli olarak tanımladığı saptanmıştır. Gözlemciler arası uyum %100 bulunmuştur. Sonuç ve Öneriler: Glamorgan Pediatrik Basınç Ülseri Risk Tanılama Ölçeği Türk örnekleminde kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir araçtır. Ölçeğin 0-18 yaş arası pediatrik hastalarda basınç ülseri riskini değerlendirmede yaygın olarak kullanılması, ölçeğin çalışmalarda kullanılarak sonuçların değerlendirilmesi önerilir.
Televizyon yiyecek reklamlarının çocuklar üzerindeki etkisi

Günden güne artan yiyecek reklamları hem aile bütçesini zorlayan, hem de çocukları gereksiz tüketime iten bir davranıştır. Bu araştırma, reklamların etkilerini araştırmak ve bu etkileri azaltma yolları hakkında önerilerde bulunmak amacıyla planlanmıştır. Araştırma, Ankara ili sınırları içinde bulunan Yenimahalle - Cebeci, Çankaya, Altındağ - Mamak semtlerinde yürütülmüştür. Araştırmada elde edilen veriler, geliştirilen anket formuna bağlı kalınarak deneklerle yüz yüze yapılan mülakatlar sonunda toplanmıştır. Araştırma bitiminde elde edilen bilgilere uygun olarak frekans dağılım tabloları hazırlanmıştır. Bağımsız değişken olarak kullanılan ailenin gelir düzeyi, çocuğun yaşı ve cinsiyeti, araştırma kapsamındaki çocukların televizyonu izleme süreleri, reklamları izleme süreleri, yiyecek reklamlarmdaki yiyeceklerden satın almak istemeleri gibi bilgiler ile karşı laştırı lmıştır. Bu amaçla çapraz tablolar hazırlanmış ve ki-kare önemlilik testi uygulanmıştır. Tablolardan yararlanarak yoruma gidilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre çocukların %60.08'i televizyondaki yiyecek reklamlarından etkilenmektedirler. Ayrıca çocukların %55.34'ü televizyon reklamlarını sürekli izlemektedirler. En çok satın alınmak istenen çikolata, gofret, şekerleme gibi yiyeceklerdir (%62.85). Bunun yanı sıra kız çocukların reklamlardaki ürünü reklamını beğendiği için satın aldıkları belirlenmiştir. (%32.52). Çocukların istedikleri besin maddelerini genellikle anne satın almaktadır (%41.90). %33.20'si yiyecek maddelerini televizyonda gördüğü için satın almak istemektedir. Reklamı yapılan ürünü çocuklar bulamadığı zaman alternatif bir ürünle tatmin olmaktadırlar (%37.55).
In the changing social structure problems of women and children who are in need of protection related with urban physical structure and proposal for solution of this problem

ÖZ Bu tezin ana amacı korunmaya korunmaya muhtaç çocukların, özellikle fiziksel ve sosyal çevre ile olan sorunlarına çözüm aramaktır. Korunmaya muhtaç çocukların kentsel çevreyle bütünleşebilmesi için yeni yönetmelikler, yeni planlama politikaları, yaklaşımları gerekmekte ve çocuk köyleri yeni tip bir kentsel alan kullanımı olarak kent planlarında önerilmelidir. Bu bağlamda, tezin içeriğine uygun olarak, çocuklar için alternatif bir yaşam çevresi olabilecek bir çocuk köyünün yer seçim ilkeleri, mekan gereksinimi ve tasarım ilkeleri geliştirilmiş ve örnek bir tasarım gerçekleştirilmiştir.
Wolff-parkinson-white sendromu tanısı alan hastaların klinik özellikleri

Wolff-Parkinson-White Sendromu Tanısı Alan Hastaların Klinik ÖzellikleriAmaç: Wolff-Parkinson-White Sendromu ventriküler preeksitasyonun en sık görülen şeklidir. Bu çalışmanın amacı Wolff-Parkinson-White sendromu tanısı almış çocuk hastaların klinik özelliklerinin araştırılması ve izlem sonuçlarının incelenmesidir. Materyal ve Metot: Bu çalışmada kliniğimizde ekokardiyografi kayıtları için kullanılan program kayıtları ve Holter arşivi incelenerek Ocak 2000 -Aralık 2017 tarihleri arasında kliniğimizde Wolff-Parkinson-White Sendromu tanısı alan 73 çocuk hasta saptanmış, hasta grubuna alınan olguların tıbbi kayıtları retrospektif olarak incelenmiş ve olguların demografik ve klinik özellikleri ve izlem sonuçları çıkarılmıştır. Bulgular: Belirlenen süreçte toplam 73 hasta WPW tanısı almış olup, ilk tanıda hastaların yaş ortalaması 94,8 69,55 ay (aralık 1 gün- 18 yaş) idi. Dokuz hasta tanıda yenidoğan idi. Hastaların 33'ü kız hasta (%45,2) olup, 40'ı erkek çocuk (%54.8) idi. Hastaların 15'i (%20) WPWs tanısı almadan önce en az bir kere kliniğimize başvurmuş ancak tanı almamış hastalar idi. WPWs tanı tarihinde 28 hastada yapısall kardiyak bozukluk saptandı. Bunların 17'sinde konjenital kalp hastalığı, altısında kardiyomiyopati, üçünde romatizmal kalp hastalığı ve ikisinde rabdomiyom mevcuttu. 23 hasta tamamen asemptomatikti. Dokuz hasta nonspesifik semptomlar nedeniyle değerlendirilirken yakalanmıştı, kalan 41 hasta semptomatik hastalar idi. Semptomatik hastaların dokuzu kliniğimize daha önce kaydedilmiş supraventriküler taşikardi atağı ile başvurdu. Dokuz hasta ise kliniğimize SVT atağı ile başvurdu. 23 hastaya risk değerlendirmesi amacıyla transözefageal elektrofizyolojik çalışma yapıldı. Ortalama 45,1 43 aylık izlem sürecinde 28 hastaya kateter ablasyon uygulanması sağlandı. Sonuç: Wolff-Parkinson-White Sendromu tanılı çocuklar SVT sırasında başvurabilmekle birlikte çoğunlukla semptomatik hastalarda incelemeler sırasında saptanmakta, az bir kısmı da asemptomatik hastalarda tesadüfen yakalanmaktadır. Risk değerlendirmesinde TÖEFÇ çalışma etkin bir yöntemdir. Gerekli hastalarda ablasyon kesin tedavi sağlamaktadır.
Nonsendromik işitme kayıplarında hedeflenmiş yeni nesil dizi analizi ile genetik etiyolojinin belirlenmesi

İşitme kayıplı bir bireyin standart bir izlem ve bakım alabilmesi için, moleküler etiyolojinin ileri genetik analizlerle belirlenmesi önemlidir. Bu çalışmada, aile ağacı bulguları ile otozomal resesif kalıtım gösterdiği düşünülen, koklear implantlı Türk olgularda otozomal resesif nonsendromik işitme kaybının genetik etiyolojisi araştırılmıştır. GJB2 genindeki mutasyonların öncelikle tarandığı çalışma dizaynında olgular mendelian ekzom dizi analizi olarak da isimlendirdiğimiz, 2761 geni kapsayan hedeflenmiş yeni nesil dizi analizi paneli ile analiz edilmiştir. Bu panel 102 işitme kaybı geni ve çok sayıda Mendelian hastalıktan sorumlu genleri içermektedir. Bu yaklaşımı kullanarak, 29 ailenin 21'inde klinik tablodan sorumlu genetik sebebi belirledik. Yedi ailede 3 farklı GJB2 varyantı saptandı. Kalan 14 ailede diğer bilinen nonsendromik işitme kaybı genlerinde (CDH23, DFNB31, GPSM2, LOXHD1, MARVELD2, MYO7A, MYO15A, TMC1, TMIE, USH1G) 15 farklı variant saptandı. Bu varyantların 8 tanesi daha önce tanımlanmamıştı. Bizim çalışma dizaynımızla mutasyon belirleme oranımız %72. 4 olarak tespit edildi. Bu sonuç nonsendromik işitme kaybında hedeflenmiş dizi analizinin kullanışlı bir yöntem olduğunu göstermektedir.
Koroziv madde içilmesi sonucu özofagus hasarı gelişen çocuklarda özofagus motilitesinin değerlendirilmesi

Korozif madde alımı, ev kazaları içinde çok önemli bir yer tutmakta ve ciddi morbidite ve mortaliteye neden olmaktadır. Üzerinde çok sayıda çalışma yapılmış olmasına rağmen, korozif madde alımına bağlı kazalarda anlamlı bir azalma sağlanamamış ve konunun ciddiyeti artarak devam etmektedir. Özofagus yanığı, yanlışlıkla içilen kostik madde sonucunda çocuklarda sıkça görülmektedir. Uzun dönemde kostik yanıklar özofagusta ciddi motor disfonksiyonuna neden olabilmektedir. Özofagial manometri tanısal bir test olarak özofagus motilite bozukluklarının tanımlanmasında altın standart olup, özofagus kasılmalarının büyüklüğü ve koordinasyonu, üst ve alt özofagus sfinkterlerinin gevşemesi ve koordinasyonu ile ilgili değerler almak mümkündür (1,20). Bu nedenle özofagus yanıklarında, bu test hastaların takip ve tedavi sürecince oldukça önemli bir rol oynar. 2005- 2010 yılları arasında Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerahisi Anabilim Dalı'nda koroziv madde hasarlanması nedeniyle tedavi alan olguların özofagus motilitelerinin incelenmesi amaçlanmış ve bu hastalardaki özofageal kontraksiyonların amplitüdü, süresi, hızı ölçülerek olası motilite bozukluklarının saptanabilmesi için peristaltik aktiviteleri ölçülmüştür. Çalışmamızda, özofagusta peristaltik kontraksiyonların normale görevlileri düzeyde zayıfladığı, kontraksiyon amplitüdlerinin normale görevlileri derecede düşük olduğu, kontraksiyon sürelerinin normale göre belirgin olarak kısaldığı, kontraksiyon hızlarında herhangi bir farklılık oluşmadığı, iletilmeyen kontraksiyon yüzdelerinin normale görevlileri derecede arttığı bulunmuştur. Sonuç olarak, ciddi özofagus yanığı gelişen olgularda akut dönemde ortaya çıkan motilite bozukluğu uzun dönemlerde de (2-5 yıl) sürmekte ve kalıcı bir hal almaktadır.