turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Woodcock-Johnson bilişsel yetenek testi resimli-sözcük dağarcığı alt testinin okul öncesi ve ilkokul çocuklarına uyarlanması

Araştırmanın amacı, 1977'de R. Woodcock tarafından geliştirilen ve 1989 yılında da yeniden gözden geçirilerek yeni bir form oluşturulan Woodcock-Johnson-R Bilişsel Yetenek Testinin 6. Alt testi olan Resimli- Sözcük Dağarcığı estinin uyarlamasını gerçekleştirmektir. Bu test İstanbul ili sınırlan içindeki 4 resmi ilkokul/ilköğretim okullarında ve 3 özel anaokulun hazırlık sınıflarında okuyan 250 deneğe uygulanmıştır. Araştırmanın istatistik analizinde, güvenirlik için devamlılık katsayısı, ölçüm standart hatası, iç tutarlık, madde-toplam, madde bırakma puan korelasyonları, madde analizinde madde ayırt ediciliği, güçlük derecelerinin belirlenmesi yapılmıştır. Geçerlilik bölümünde ise WISC-R testinin Lügatçe, Genel Bilgi, Yargılama alt testleri, karne notlan ve yaş ile aralarındaki ilişkiler araştırılmıştır. Güvenirlik çalışmasında devamlılık katsayısı.89, ölçüm standart hatası.93, iç tutarlık. 70 şeklinde değerler bulunmuştur. Madde-toplam ve madde-bırakma puan korelasyon sonuçlarında bazı maddelerde güvenirlik düzeyleri anlamlı çıkarken bazı maddelerde de güvenirlik düzeyinde anlamlı bulunmamıştır. Testin yaş dağılımını (2-90+) geniş olması ve bu yaş dağılımından sadece 6-11 yaş grubuna uygulanmış olmasından dolayı bütün maddelerde güvenirlik bulunmamıştır. Testin genel ayırdedicilik düzeyi anlamlı çıkarken, bazı maddelerde ayırdedici düzeyde anlamlı bulunamamıştır. Testin güçlük derecelerinin IIsıralanması çalışmasında madde 21 ile 31 arasında Türk çocukları için madde sıralaması değişikliğinin yapılması gerektiği bulunmuştur. Geçerlik bölümünde ise WISC-R testinin Lügatçe ve Genel Bilgi alt testleri ile tek yönlü varyans analizinde korelasyon sonuçlan. 57 bulunmuş olup iki test arasında geçerli bir ilişki bulunmuştur. Bu bölümde karne notlan ile test arasına da ölçüt bağımlı geçerliğine bakılmış ve anlamlı geçerli bir ilişki bulunamamıştır. Yapı geçerliğinde ise yaş ile test arasında ilişkiye bakılmış ve testin yaş gruplan ile arasında 24.90 değerinde geçerli bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca yaş gruplarından 9, 10, 11 yaşlar ile Scheffe testi sonucunda geçerli bir ilişki bulunmuştur. WJ-RCOG Resimli-Sözcük Dağarcığı'nın Türk çocuklarına uyarlaması sonucunda güvenilir ve geçerli sonuçlar vermiştir. Ancak, item sıralarının değişikliğinin yapılması için daha geniş örnekleme ihtiyaç vardır. III
Okul çağı çocuklarında kardiyovasküler risk faktörlerine yönelik geliştirilen beslenme eğitim modülünün beslenme bilgi düzeyine ve risk faktörlerine etkisi

Amaç: Bu çalışmada çocukların kardiyovasküler risk faktörlerine azaltmaya ve beslenme bilgisini artırmaya yönelik web tabanlı beslenme eğitim modülünün geliştirilmesi, bu modülün beslenme bilgi düzeyi ve kardiyovasküler risk parametrelerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç Yöntem: Çalışma bir devlet ortaokulunda iki sınıftan 11-12 yaş aralığında 34 öğrenci ile yürütülmüştür. Bir sınıfa sözel beslenme eğitimi (Kontrol grubu=KG, n=14), diğer sınıfa ise hem sözel beslenme eğitimi hem de web tabanlı beslenme eğitim modülü (Müdahale grubu=MG, n=18) uygulanmıştır. Kardiyovasküler risk faktörleri saptanmış, antropometrik ölçümleri yapılmış, beslenme bilgi düzeyi belirlenmiş ve Akdeniz Diyeti Kalite İndeksi ölçeği uygulanmıştır. Tüm değerlendirmeler iki grubta eğitim öncesi ve sonrası tekrarlanmıştır. Bulgular: KG'unda kardiyovasküler risk faktörleri ve antropometrik ölçümlerde anlamlı bir farklılık oluşmazken (p >0,05), MG'unda sistolik kan basıncı (p <0,011) ve diastolik kan basıncının (p <0,034) eğitim sonrasında azalttığı tespit edilmiştir. Beslenme bilgi düzeyi ve KİDMED ölçeği skoru eğitim sonrasında her iki grupta da istatistiksel olarak anlamlı artış göstermiş olup, artıştaki farkın MG'unda KG'undan daha yüksek olduğu bulunmuştur (p <0,05). Sonuç: Web tabanlı beslenme eğitiminin, bilgi düzeyi ve KİDMED ölçeğini artırmada sözel eğitimden daha etkili olduğu belirlenmiştir. Çalışmanın daha uzun süre takipli, daha büyük örneklem grupları ile yapılması düşünülmüştür.
Pediatrik yaş grubu hastalarında genel anestezinin perioperatif davranış ve duygudurum üzerine etkileri

Cerrahi girişimler hastalar açısından psikiyatrik ve psikososyal sorunlara yol açabilir. Operasyon, hastada hastalığından kurtulma ile ilgili umut ve beklenti yanında, psikolojik açıdan kendi bedenini, yaşantısını denetleyemeyeceği endişesine, organ ve doku kaybı korkusuna neden olabilir. Preoperatif anksiyete cerrahi planlanan hastaların %60-80'ninde görülmekte olup cerrahiyi, anesteziyi ve postoperatif iyileşmeyi olumsuz yönde etkiler. Çalışma Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesinden etik kurul onayı alındıktan sonra 2016 yılı içinde yapılmıştır. Preoperatif değerlendirmesi anestezi polikliniğinde yapılan 100 hasta random olarak görsel grup (n=50) ve kontrol grubu (n=50) olarak 2 gruba ayrılmıştır. Görsel grupta çocuklar ve ebeveynleri rutinde kullanılan standart yazılı bilgilendirme formuna ek olarak, genel anestezi yönteminin resimlerinden oluşan bir katalog ile bilgilendirilmiştir. Kontrol grubu (n=50) ise sadece rutinde kullanılan standart yazılı bilgilendirme formu ile bilgilendirilmiştir. Çocukların; preoperatif anksiyete ölçümü için Modifiye Yale Preoperatif Anksiyete Skalası, postoperatif ağrı ölçümü için Face Skalası, postoperatif uyanma ajitasyonu için Pediyatrik Anestezi Uyanma Deliryum Skalası kullanılmıştır. Ebeveynlerin anksiyete ölçümü için Durumluk Kaygı Alt Ölçeği ve anestezi ile ilgili endişelerinin ölçüldüğü 11 soruluk anket yapılmıştır. Sonuç olarak görsel grup da kontrol grubuna göre preoperatif ve postoperatif anestezi ile ilgili endişeler, preoperatif STAI skoru ve postoperatif komplikasyonların düşüklüğü anlamlı bulunmuştur. MYPAS ile postoperatif STAI skoru arasında anlamlı pozitif korelasyon saptanmıştır. Hasta ve ebeveyn yaşının, operasyon hikayesinin, hasta cinsiyetinin, kardeş sayısının ve kaçıncı çocuk oluşunun, preoperatif ve postoperatif anksiyete üzerine etkisi olmadığı saptanmıştır. Anestezist tarafından yapılan preoperatif vizit esnasında yu ksek anksiyeteye sahip hastaların belirlenmesi buna bağlı olarak preoperatif dönemde hastayla yapılan göru şmede geçireceği ameliyat ve/veya anestezi konusunda endişeleri sorgulanmalı ve yu ksek anksiyeteye sahip hastalar belirlenmelidir. Hastalar endişelerini azaltacak yaklaşımlarla bilgilendirilmeli, ayrıca anksiyolitik premedikasyonla da anksiyete du zeyleri azaltılmalıdır.
Bir ilkokulda okul kazalarının önlenmesine yönelik çocuktan çocuğa eğitimin etkinliği

Bu çalışma, bir ilkokulunun 2., 3. ve 4. sınıfına devam eden çocuklara verilen okul kazalarının önlenmesine yönelik eğitimin etkinliğini saptamak ve eğiticinin çocuklara verdiği eğitim yöntemi ile çocuktan çocuğa eğitim yönteminin etkinliğini karşılaştırmak amacıyla yapılmış yarı deneysel bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini Balıkesir il merkezinde bulunan bir ilkokulunun anasınıfı, 1., 2., 3. ve 4. sınıfında öğrenim gören öğrenciler (n:585) oluşturmuştur. Araştırma örneklemi seçilirken anasınıfı ve 1. sınıflar okuma-yazma bilmedikleri için araştırma dışında tutulmuş ve örneklemi 2., 3. ve 4. sınıfında öğrenim gören öğrenciler (n:321) oluşturmuştur. Rasgele örnekleme yöntemi ile Eğitici Eğitimi ve Çocuktan Çocuğa Eğitim grupları belirlenmiştir. Araştırmanın verileri 'Birey Tanılama Formu' (20 soru) ve 'Okul Kazalarında Güvenlik Önlemlerine Yönelik Davranış Ölçeği' (40 soru) ile şubat-mayıs 2018 tarihleri arasında toplanmıştır. Araştırmaya her iki gruba da ön test uygulanarak başlanmıştır. EE grubuna araştırmacı tarafından 'Okul Kazalarını Önleme ile İlgili Eğitim' verilmiştir. Eğitimde power point sunum, aktivite kitabı kullanılmıştır. EE grubuna verilen her eğitimden 1 gün sonra EE grubundaki öğrenciler arasından sınıf listesinden rasgele seçilen 5 öğrenci (her eğitim içeriği için 1 öğrenci seçilmiştir), ÇÇE grubundaki öğrencilere Çocuktan Çocuğa Eğitim methodu ile 'Okul Kazalarını Önleme ile İlgili Eğitim' uygulanmıştır. Eğitimler tamamlandıktan 20 gün sonra her iki gruba da son test uygulanmıştır. Elde edilen veriler Mann Whitney U testi ve Wilcoxon testi kullanılarak değerlendirilmiştir. EE ve ÇÇE grubuna uygulanan eğitimler sonrasında ön test ve son test bilgi puanı ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir artış saptanmıştır (p<0,001). Her iki yöntemle yapılan son test ortalama bilgi puanları arasında anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05). Bu durum, EE ve ÇÇE yöntemlerinin, öğrencilerin okul kazalarına yönelik güvenlik önlemlerine ilişkin davranışlarının değişimi açısından benzer etkiyi sağladığını göstermektedir. Bu doğrultuda, çocuklara yönelik davranış değişimini hedefleyen araştırmalarda sağlık eğitimi verme yöntemi olarak çocuktan çocuğa eğitiminin de kullanılabileceği söylenebilir.
Çölyaklı çocuk ve ergenlerde psikopatoloji ile hasta ve annelerinin yaşam kalitelerinin değerlendirilmesi

Amaç: Çölyak hastalığı çocukluk çağının yaygın malabsorpsiyon nedenleri arasında bulunan, çocuk ve yetişkinleri yaşam boyu etkileyebilen kronik bir hastalıktır. Çölyak çocuk ve ergenlerin psikososyal gelişimlerini olumsuz etkilemekte ve sağlıkla ilgili yaşam kalitelerini düşürmektedir. Bu çalışmada çölyaklı çocuk ve ergenlerde eşlik eden psikiyatrik hastalıklar, depresyon, anksiyete ve travma sonrası stres bozukluğu düzeyleri ile hasta ve annelerinin yaşam kaliteleri, ayrıca bu parametreler arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem : Çalışmaya Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Gastroenterolojisi Bilim Dalı'nda en az altı aydır takip edilmekte olan çölyak hastalarından, 8-18 yaş aralığında olan 40 çocuk, ergen ve anneleri dahil edildi. Ek olarak bilinen genetik, nörolojik, endokrinolojik, metabolik ve mental hastalığı olanlar çalışma dışında bırakıldı. Kontrol grubu hasta grubu ile yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş gönüllü 40 çocuk, ergen ve annelerinden oluşturuldu. Çalışmaya katılan tüm çocuk, ergen ve ailelerinden sosyodemografik veri formu doldurmaları istendi. Araştırma kapsamındaki olgular ile Çocuklar İçin Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi- Şimdi ve Yaşam Boyu Şekli ile klinik görüşme yapılarak psikiyatrik hastalıklar tarandı. Çalışmaya katılan tüm çocuk ve ergenlerin Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği, Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri, Çocuklar İçin Travma Sonrası Stres Tepki Ölçeği, Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği doldurmaları istendi. Annelerden ise travma sonrası stres bozukluğu ölçeği ve yaşam kalitesi ölçekleri doldurması istendi. Bulgular: Çölyaklı çocuk ve ergenlerin depresyon ölçeği puanları kontrol grubu ile kıyaslandığında aralarında fark saptanmadı. Anksiyete düzeyleri çocuk yaş grubu çölyak hastalarında kontrollere göre yüksek bulunmuşken, ergen yaş grubunda fark tespit edilmedi. Travma sonrası stres bozukluğu düzeyleri karşılaştırıldığında, çölyaklı çocuk grubunda kaçınma puanları kontrollerden yüksek saptandı. Gruplar arasında çocuk ve ergenlerin yaşam kalitesi algısı ile ebeveynlerinin çocuklarıyla ilgili yaşam kalitesi algıları arasında fark saptanmadı. Annelerin travma sonrası stres bozukluğu düzeyleri hem çocuk hem de ergen grubunda çölyaklı bireylerin annelerinde kontrollere göre daha yüksek saptandı. Her iki grup annelerin yaşam kaliteleri arasında da fark saptanmadı. Sonuç: Kronik bir hastalık olarak Çölyak hastalığının, çocuk ve ergenlerde psikososyal gelişimi kötü etkileyebilmekle birlikte psikiyatrik hastalıkların ortaya çıkması ve yaşam kalitesinin düşmesine tek başına katkısının olmadığı ve hastalıkla birlikte birçok değişkenin bu süreçte rol oynadığı düşünülmüştür. Çölyak tanısının çocuk ve ergenlerdeki etkilerini, komorbid durumlar ile etkileşimini açıklamak için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.
Pediatrik hasta grubunda yapılan perkütan nefrolitotripsi ameliyatında başarıyı etkileyen faktörler

Amaç: Perkütan nefrolitotripsi operasyonu çocuk hastalarda günümüzde böbrek taşı cerrahi tedavisinde en sık kullanılan cerrahi yöntemlerden biridir. Bu çalışmada çocuk hastalarda yapılan PCNL'de başarıyı etkileyen faktörleri değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve yöntem: Haziran 2002 - Mayıs 2015 tarihleri arasında kliniğimizde PCNL yapılan 41 çocuk hasta (erkek/kız: 21 /20) çalışmaya alındı. 29 çocuk hastaya sağ böbrek taşı, 12 çocuk hastaya ise sol böbrek taşı sebebiyle PCNL uygulandı. Hiçbir hastaya bilateral PCNL uygulanmadı. Perkütan giriş hasta yüzüstü yatar pozisyonda iken yapıldı. Tamamen taşlardan arındırılmış stone free ya da klinik olarak önemsiz kabul edilen asemptomatik, 4 mm den küçük, nonobstrüktif ve enfeksiyona yol açmayan taşlara sahip hastalarda işlem başarılı olarak kabul edildi. Çalışmamızda PCNL operasyonlarında başarıyı etkileyen faktörlerden cerrahi deneyim, taş yükü, taşın yeri, giriş yeri, geçirilmiş operasyon öyküsü, taşın cinsi, hidronefroz, ek tedavi ihtiyacı, taşın opasitesi, tanı yaşı, komplikasyon varlığı, postoperatif dönemdeki hematokrit ve kreatinin değerleri, sheat boyutu, vücut kitle indeksi değerlendirildi. Retrospektif dökümante edilmiş hasta verileri analiz edildi. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 9,9 4, 89 (2-17) idi. Ortalama operasyon süresi 102 27 dk., ortalama yatış süresi 7,41 0,7 gün idi. Ortalama nefrostomi kalış süresi 2,45 0.5 gün idi. Postoperatif birinci günde çekilen direkt grafilerde başarı oranı %82, 9 saptandı. . Başarı oranı kompleks taşlar için %45,5, basit taşlar için %96, 7 olarak bulundu (p<0,001). 41 çocuk hastanın 12'si daha önceden aynı taraftan açık böbrek cerrahisi veya PCNL öyküsüne sahipti. Operasyon öyküsü olan ve olmayan gruplar başarı açısından karşılaştırıldığında 2 grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulundu (p<0,001). Cerrahi deneyimin başarıya etkisi değerlendirildiğinde iki grup arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0,001). Sonuç: Taş lokalizasyonu, ek tedavi gereksinimi, cerrahi tecrübe, hidronefroz derecesi ve geçirilmiş cerrahi, çocuklarda, PCNL işleminde başarıyı etkileyen faktörler olarak görülmüştür. Artan deneyim ve gelişen yeni enstrümanlar başarı oranını yükseltecektir.
Çocuk acil hastaları ebeveynlerinin akılcı ilaç kullanımı ve sağlık okuryazarlığı

AMAÇ; Bu araştırmanın amacı, hastaneye başvuran ebeveynlerin akılcı ilaç kullanımıyla ilgili farkındalıklarının sağlık okuryazarlığı düzeylerine göre incelenmesidir. GEREÇ- yÖNTEM; Tanımlayıcı, kesitsel nitelikte olan bu çalışma, 01-31 Temmuz 2017 tarihleri arasında TOGÜ Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi'nde Çocuk Acile başvuran çocukların anne babaları üzerinde yürütülmüştür. Araştırmacı tarafından araştırma hakkında bilgilendirilen ve araştırmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden ebeveynlerle yüz yüze görüşülerek, anket yoluyla elde edilen verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler olarak, sayı ve yüzde, gruplar arası karşılaştırmalarda ise Ki-kare testi, İki Ortalama Arasındaki Farkın Önemlilik Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Sonuçlar %95 güven aralığında, p<0. 05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. BULGULAR; Örneklem grubunun %75,1'ini kadın, %24,9'unu ise erkek ebeveynler oluşturmaktadır. Ebeveynlerin yaş gruplarına göre dağılıma bakıldığında, 20-29 yaş grubu %32, 30-39 yaş grubu %52,5, 40 ve üzeri yaş grubu ise %15,5'lik bir dağılıma sahiptir. Bireylerin eğitim durumlarına göre dağılımında ise grubun %30'unu ilkokul oluştururken, ortaokul %18,5, lise %26,3, üniversite %25,3'ünü oluşturmuştur. Ebeveynlerin çoğunluğunu %54, 5 ile ev hanımları oluşturmaktadır. Yerleşim yeri %85, 2 ile çoğunlukla kentsel bölgeseldir. Ebeveynlerin %80,5'inin reçete edilen ilaçları kontrol ettiği, %70,4'ünün hiçbir zaman başkasına ilaç tavsiye etmediği, %93,6'sının ilaçların son kullanma tarihini kontrol ettikleri saptanmıştır. Ebeveynlerin sağlık okuryazarlığı ölçek puanı 15,4 4, 2 bulunmuştur.
Akciğer tüberkülozu bulunan çocuk hastalarda toraks bt'nin göğüs röntgenografisine katkısı

Tüberküloz dünya çapında önemli bir morbidite ve mortalite nedenidir, genellikle akciğerleri etkiler. Çocuklar, özellikle 5 yaş altı grup, pulmoner TB açısından en yüksek riske sahiptir. Ancak, çocuk yaş grubunda etken mikroorganizmayı bakteriyolojik olarak belirlemek oldukça güçtür. Bu açıdan radyolojik bulgular TB tanısında önemli bir yer tutmaktadır. Bunun için hastalar göğüs röntgenografisi ile incelenir. Pozitif radyolojik bulguların varlığında profilaktif yerine küratif TB tedavisi uygulanmaktadır. Bu nedenle, göğüs röntgenografisinin normal veya yetersiz olduğu durumlarda BT endikasyonu doğabilmektedir. Ancak BT'de hastalar röntgenografiye kıyasla çok daha fazla radyasyon dozuna maruz kalmaktadır. Çalışmamızdaki amacımız, klinik olarak pulmoner TB şüphesi taşıyan çocuk hastalarda toraks BT'nin göğüs röntgenografisine tanısal açıdan katkısını değerlendirmektir. Çalışmamızda, akciğer TB'u şüphesi ile tek yönlü göğüs röntgenogramı ve toraks BT tetkiki yapılmış olan 18 yaş ve altı toplam 44 çocuk olgu geriye dönük olarak incelendi. Toraks BT tetkiki ile, göğüs röntgenografisi arasında ortalama 3.6 gün mevcut idi. IV kontrast madde 41 (%94) hastada kullanılmıştı. Her iki tetkik grubu; lenfadenopati varlığı, bronşiyal tutulum ve atelektazi, parankimal konsolidasyon ve kavite formasyonu, nodül, plevral efüzyon ve miliyer hastalık açısından değerlendirildi ve bulgular karşılaştırıldı. Tüm hastaların 5 tanesinde (%11), göğüs röntgenografisi normalken BT'de anormal bulgular tespit edildi ve bu durum 4 hastada tedavi protokolünün değişmesine neden oldu. BT ile 15 hastada (%34), röntgenografide saptanamayan ek bilgiler elde edildi: Bunların 7'sinde BT ile mediastinal ve/veya hiler LAP saptandı; 3'ünde röntgenografide saptananlara ek olarak farklı lokalizasyonlarda da LAP görüldü; 3'ünde röntgenografide bildirilen lokalizasyonlarda LAP olmadığı ama başka lokalizasyonlarda LAP bulunduğu saptandı; 2'sinde de BT ile ek parankimal lezyonlar tespit edildi. Reaktivasyon TB olan 2 (%0.4) hastada, röntgenografi ile de bu tanı konulmuştu. Beş hastada (%11) BT, röntgenografi bulgularını teyid etti. Göğüs röntgenografisinde anormal bulgular saptanan hiçbir hastada, BT normal değildi. Sonuç olarak, BT ile karşılaştırıldığında, röntgenografinin parankimal ve plevral hastalığın gösterilmesinde etkin olduğu, ancak mediastinal ve hiler LAP'ların gösterilmesinde BT'nin röntgenografiye belirgin derecede üstünlük gösterdiği saptanmıştır. Parankimal bulgular, reaktivasyon TB hariç, tanısal açıdan spesifik değildir. Ancak, özellikle primer TB tanısında mediastinal ve hiler LAP varlığı önemlidir.
Müzikli oyunların çocuk gelişimine etkisi

Çocuk; okul öncesi dönem olarak adlandırılan sıfır-altı yaş arasında yaşamın temelini oluşturacak bir gelişim döneminden geçer. Her yaşın kendisine has bedensel, sosyal, duygusal ve zihinsel gelişim düzeyi bulunmaktadır. Bu dönemdeki gelişimin sağlıklı olması bundan sonraki yaşantının da sağlıklı olması açısından önemlidir. Çocukların aile dışında eğitimlerinin ve gelişimlerinin desteklendiği kurumlar anaokullarıdır. Ana okullarının bu özellikleri dışında, çocukları ilkokula hazırlama gibi bir misyonu bulunmaktadır. Anaokulunda yapılan eğitimin, sanatsal etkinliklerle de desteklenmesi çocuğun gelişimi ve ondaki yeteneklerin ortaya çıkartılması açısından önemlidir. Özellikle anaokulları çocuğun oyun gereksinimlerini de karşılayan toplumsal kurumlardır. Oyun, insan yaşamının ayrılmaz bir parçasıdır. Farklı oyun türleri vardır. Oyun, sanıldığının aksine boş vakit geçirme ya da oyalanma uğraşı değildir, oyun önemli bir eğitim aracı olmakla beraber; çocuğun bedensel, duygusal, zihinsel ve sosyal dünyasının da destekleyicisi ve yönlendiricisidir. Özellikle üç-altı yaş arasında eğitimin vazgeçilmez olguları arasındadır. Oyun kavramı içinde yer alan, aynı zamanda müzik eğitiminin de bir parçası olan 'Müzikli Oyunlar'; çocukların bedensel, duygusal ve sosyal gelişimlerinin yanı sıra, kavram ve yaratıcılık gelişimlerine katkıda bulunur. Bu nedenle 'Müzikli Oyunlar' eğitimin bir parçası olarak kullanılabilir. Bu düşünceden hareketle; tezin son bölümünde yapılan 'Uygulama Çalışması'yla da 'Müzikli Oyunlar'ın çocuk gelişimindeki etkileri ortaya konmuştur. VII
Tekrarlı cerrahi işlem geçiren çocuklarda psiko-sosyal semptomların değerlendirilmesi

Araştırmada, tekrarlı cerrahi işlem geçiren çocukların psiko-sosyal semptomlarının tanılanması ve bazı demografik özelliklerle ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini; Ankara ili, Hacettepe Üniversitesi Hastaneleri, Çocuk Hastanesi Bölüm 32 ortopedi ve travmatoloji yataklı servisinde son 6 aydır yatan ve cerrahi işleme maruz kalan tüm çocuklar; örneklemini ise, iki ve daha fazla cerrahi işleme maruz kalan, okuma ve yazma bilen çocuklar oluşturmuştur. Araştırmanın verileri, araştırmacı tarafından konuya ilişkin kaynaklardan yararlanılarak oluşturulan kişisel bilgi formu ve 2012 yılında geçerlilik ve güvenirliliği Üstün ve Kelleci tarafından yapılmış olan hastanede yatan 6-12 yaş grubu çocuklar için psikososyal ölçel alt boyutları tanılama ölçeği uygulanarak toplanmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS for Windows 21.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Standart destek programları oluşturularak hem cerrahi girişim öncesi çocuklarda hem ailelerinde psikososyal etkenlerin saptanması gereklilik göstermektedir. Özellikle, tekrarlanan cerrahi girişimler için operasyon sürecinin uzuyor olması destek gerekliliğini gözler önüne sermektedir. Bu araştırmaya konu olan tekrarlı cerrahi işlem geçiren çocukların psikososyal semptom düzeyleri incelendiğinde; çocuklarda en çok anksiyete gözlemlendiği, regresyon hariç tüm psikososyal semptomlarda eğitim durumunun anlamlı düzeyde farklılaşma yarattığı ilköğretim 1. sınıfa gidenlerin daha yüksek düzeyde ortalamaya sahibi oldukları belirlenmiştir. Çocukların hastalık süresi ile psikososyal semptom düzeylerinin ilişkisi incelendiğinde; regresyon alt boyutunda hastalık süresi arttıkça azalan bir ortalama dikkat çekerken, çocukların cerrahi işlem türü ile psikososyal semptom düzeylerinin ilişkisinin anlamlı düzeyde olmadığı belirlenmiştir. Tekrarlı cerrahi işlem türü ile psikososyal semptomlar arasında anlamlı düzeyde ilişki olmaması sadece ortopedik ve ürolojik cerrahi yaşamış çocukların seçilmiş olmaları ile açıklanabileceği düşünülmüştür. Çalışmaya katılan çocukların cerrahi işlem sayısı ile psikososyal semptom düzeylerinin ilişkisinin anlamlı düzeyde olduğu, psikososyal semptom düzeyleri ile son cerrahi işlemden sonra geçen süre arasında anksiyete ve umutsuzluk boyutlarında anlamlı ilişki olduğu belirlenmiştir. Ayrıca tekrarlı cerrahi işlem geçiren çocukların psikososyal semptom düzeyleri ile anne ve babalarına ait bazı faktörler incelendiğinde; babalarının ve annelerinin yaşları ile psikososyal semptomlar arasında anlamlı bir ilişki olduğu, anksiyete alt boyutunda lise mezunu annelerin aleyhine önemli bir farklılaşma olduğu belirlenmiştir.