Satire Aldous Huxley's Brave New World and Island

Aldous Huxley İngiliz Edebiyatının önde gelen çağdaş yazarlarından biridir. Bilinen en önemli eserlerinden olan Cesur Yeni Dünya- distopya- ve Ada- ütopya - romanları onun çağdaş toplumun kusurlarını zekice olduğu kadar acımasızca yargıladığı dahiyane birer hicivdir. İkinci Dünya Savaşı öncesinde tehlikeli bir şekilde kontrolden çıkmakta olduğunu hissettiği toplumun karmaşasına gösterdiği düşünsel tepkiler kolaylıkla hissedilebilir. Huxley romanlarında karşımıza bir ahlakçı görüntüsünde çıkmakla beraber hiçbir zaman vaaz vermez. İnsanlık kavramını kendine özgü tekniklerle ortaya koyar ve okuyucuyu kendi durumunu fark etmesi için zorlar. Çözümler üretmez fakat çözüme götürecek yollan ima eder. Bu çalışmada, Aldous Huxley'in Cesur Yeni Dünya ve Ada adlı romanlarındaki. çağdaş toplumu eleştiren bakış açısı edebiyattaki oluşumların ve kavramların kaynaklarıyla bağlantılı olarak incelenmiştir. Hiciv sanatının ortaya çıkması, gelişmesi ve edebiyatta gelenekselleşmesiyle başlayan süreç ve bu süreçle bağlantılı olarak daha önce ideal bir dünyayı temsil eden ütopya kavramının ardından distopya kavramının ortaya çıkışı ve bu kavramların Cesur Yeni Dünya ve Ada'daki yorumu incelenmiştir. Tezde Huxley'in bu eserlerdeki üslubu ve bakış açısı, hiciv sanatı, ütopya ve distopya kavramları ile bağlantılı olarak ele alınmıştır. Sonuç olarak, ütopya, Huxley'in Ada adlı romanında olduğu gibi haksızlık içeren olumsuz toplum koşullarına bir seçenek olarak sunulur. Ütopya eşitlik ve ortak mutluluk adma kesin ve katı bir örgütlenmeye ve planlamaya dayalıdır. Ancak eşitlik ve toplum mutluluğu adına bireysel eğilimlerin ve değerlerin hiçe sayılması, bunların göz ardı edilmesi, ütopya anlayışım ters ütopyaya dönüştüren bir adımdır. Diğer taraftan, Cesur Yeni Dünya' yi yöneten insanların amaçlarının anarşi değil, toplumsal huzur olduğu gözlenmektedir, ancak bu amaçlarına ulaşmak için toplumsal istikrar olarak adlandırdıkları, insanları tek tipe indirgeyen ve bireysel özellikleri hiçe sayan yönetim şeklini benimsemeleri ve teknikleri uygulamaları fflhuzur değil, tekdüzelik ve mutsuzluk getirmiştir. Aldous Huxley'in Cesur Yeni Dünya'nın önsözünde de belirttiği gibi ütopyalar ya da distopyalar bize hayal edebileceğimizden çok daha yakındırlar. Zamanla ütopyacı eğilime dayalı bir çıkışın ters ütopyaya dönüşebilmesinin temel nedeni ütopyaların kendi içinde seçeneksiz oluşlarıdır. Ütopya, Huxley'in Ada adlı romanında olduğu gibi haksızlık içeren olumsuz toplum koşullarına bir seçenek olarak sunulur. Ütopya eşitlik ve ortak mutluluk adına kesin ve katı bir örgütlenmeye ve planlamaya dayalıdır. Ancak eşitlik ve toplum mutluluğu adına bireysel eğilimlerin ve değerlerin hiçe sayılması, bunların göz ardı edilmesi, ütopya anlayışını ters ütopyaya dönüştüren bir adımdır. Huxley'nin, Ada'da var olan olumsuz koşullara bir seçenek sunmaya çalışırken, Cesur Yeni Dünya'da belli eğilimlere, yöntemlere ve uygulamalara karşı bir uyarı işlevi gördüğü tesbit edilmiştir. Tezin hazırlanmasında Huxley'in hayatına, içinde yaşadığı dönemin genel özelliklerine başvurulmuştur. Biyografik, metne dayalı yaklaşım, bağlama dayalı yaklaşım ve tanımlayıcı yaklaşımlardan yararlanılmıştır.