turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mobilization of social networks in the contemporary city: An approach to transit-oriented development

Günümüzün modernleşen teknolojisinin ve her geçen gün globalleşerek gelişimine devam eden dünyamızın son yıllarda yarattığı en büyük problemlerden birisi sosyal ağların ve bağlantıların her geçen gün birbirinden biraz daha fazla kopması bilimsel araştırmacılar tarafından dile getirilmeye başlamıştır. Şehirlerin her gün daha fazla büyümesi ve gelişmesiyle sosyal ağlar arasındaki bağların arası giderek açılmaktadır. Ayrıca kentlerin giderek çok merkezli hale gelmesi ve sabit bir merkezinin olmaması da sosyal ağları olumsuz yönde etkilemekte, kişilerin kent içerisinde bir araya gelme ihtimallerini azaltmaktadır. Oysa buna duyulan ihtiyaç dünyanın neresinde olursak olalım oldukça fazladır. Bu durumun yarattığı problemlerin günümüzde daha da artması, sosyologları ve kent plancılarını doğru çözümler bulunması adına birlikte çalışmaya yöneltmiştir. Mahalle ölçeğinden, bölge ölçeğine kadar bireylerin bağlantısını sağlayarak, kent mobilizasyonunu en yüksek düzeye çıkarmak adına öncelikli çözümlerden bir tanesi ulaşım sistemlerinin ve altyapılarının geliştirilmesi olarak öngörülmektedir. Bu anlamda yapılması amaçlanan bir diğer çözüm ise kent içindeki ve banliyölerdeki ulaşım merkezlerinin geliştirilmesi olarak açıklanmaktadır. Bunun amacı ise hareket halindeyken dahi günlük tesadüfen gerçekleşecek sosyal bağlantıların ihtimallerini arttırmak ve bualanlarda gerçekleşen planlanmış buluşmaların ise karşılıklı olarak kolaylığını sağlamaktır.
Tarihi çevrede değişim olgusunun yeni doku ve yeni yapı tasarımı bağlamında değerlendirilmesi-İstanbul Beyoğlu Demirören Avm. örneği

Tarihi çevreyi oluşturan kültürel değerleri koruma olgusu; antik dönemden başlamış, süreç içinde karşı karşıya kalınan sorunlar çerçevesinde kapsamı genişletilerek taraf ülke için ulusal ve uluslararası sorumluluğa ulaşan bir içeriğe taşınmıştır. Geçmişten gelen korunacak değerlerin gelecek kuşaklara aktarılması, kültür sürekliliğinin sağlanabilmesi için öncelikle toplumda koruma bilincinin oluşturulması ve yöntemlerinin doğru olarak kullanılması gerekmektedir. Tarihi çevre içerisinde çeşitli nedenlerle yıkılıp yok olan yapıların yerine; tarihi dokunun fiziki ve sosyo-ekonomik yapısına uyumlu, çağdaş malzemeyle belirlenen tasarım ölçütleri çerçevesinde yenilerini yapmak, tarihi çevreyi korumanın bir yöntemidir. Tarihi çevrede yeni yapı tasarlanırken, dokuya uyumlu/saygılı yapılar yapmanın belirli ölçütleri ve yöntemleri ile ele alınması bir gerekliliktir. Bu çalışmada; öncelikle tarihi çevre korumasına ilişkin kavramsal, kurumsal, yasal çerçeve değişimi ve karşı karşıya kalınan sorunların değerlendirilmesi yapılmış daha sonra kentsel doku ve mimari tasarım ölçeğinde yeni yapı tasarım yöntemleri belirlenerek tasarımcıya yol gösterecek parametreler belirlenmiştir. Çalışma alanı olarak seçilen Beyoğlu Kentsel Sit Alanı'nda bu ölçütler ve yöntemler kullanılarak analizler yapılmıştır. Çalışma alanı içerisinde tarihi dokuda yeni yapı örneği olarak ele alınan ''Demirören Alışveriş Merkezi'' yapılan analizler ve tasarım ölçütleri doğrultusunda irdelenmiştir.
Türkiye'de kentsel kültür mirasının korunması ve sivil duyarlılık

Çalışma, kültürel değerlerin korunmasının bir 'aydınlanma' bilinci ve planlama etiği olduğu gerçeğiyle, koruma politikalarının ülke genelinde nasıl algılandığı ve ele alındığı ile başlamaktadır. Türkiye'de, tarihsel süreç içinde gelişimi ve değişimini aktaran I. Bölümü takiben, n. Bölüm'de katılımcı planlama anlayışının bir gereği olan sivil girişimlerle birlikte yerel yönetimlerin, koruma politikaları ve uygulamaları konusunda yaptıkları çalışmalar, uluslararası ve ulusal örneklerle incelenmiştir. IH. Bölüm İse Türkiye'de kültürel değerlerin korunması ve sivil duyarlılığın yükselmesine ilişkin önermeleri içermektedir. Çalışma, kültürel değerlerin korunması ve yaşatılması kapsamında, demokratik ve katılımcı planlamanın örneklerinin yaşanabileceğini gösteren 1990'lı yılların sonunda bitmektedir. 21. yüzyılın eşiğinde ve küreselleşme politikalarından en çok etkilenecek olan Türkiye için, kültürel değerlerin korunması, evrenselden geleneksele düşüncesiyle yerelin yaşatılması, örgütlenme ve çoğulculuk anlayışının, katılımcı planlama ile birlikte ele alınması, çalışmamın temelini oluşturmaktadır. Türkiye'de, bugüne değin ağır aksak işleyen kentsel kültür mirasın korunma sürecine, sivil girişimlerin daha etkin olduğu yaklaşımların, var olan sorunlara çözüm olacağı inancıyla, örneklerle durum değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu anlamda çalışmam, yer kürede yaşanan değişim rüzgarlarını da göz önünde bulunduran önerilerle tamamlanmıştır. Sivil girişimlerin koruma düzleminde daha etkin olması, onları felsefi düzeyde de anlamlı ve önemli bir aktör olarak kabul etmeyi beraberinde getirecektir. Birgün, Türkiye'de sivil duyarlılığın hak ettiği yere gelebilmesi ve kültürel değerlerin korunması için verilen eğitimin, uygulamalı olarak sokaklara taşınması en büyük temennimdir.
TOKİ toplu konut uygulamalarında siteden mahalleye dönüşüm

TOKİ Toplu Konut Uygulamalarında Siteden Mahalleye Dönüşüm isimli bu çalışma; TOKİ toplu konutlarını, Eylül 2015- 2016 arasında ihale ettiği yaklaşık yirmi bin konutu içeren, sosyal konut projeleri üzerinden incelemektedir. Tez çalışmasının amacı 2004 sonrası süreçte hakim kent politikalarındaki dönüşümlerin toplu konut politikalarında nasıl bir değişime sebebiyet verdiğini, TOKİ'nin siteden mahalleye, nicelikten niteliğe dönüşünün, söylem-eylem uyumu veya çelişkisini ortaya koymaktır. Araştırma mahallenin 'dayanışma, komşuluk, konut sokak ilişkisi, karşılaşma olasılığı, gelir grupları farklılığı' gibi ilişki ağlarına, mahallenin idari kimliğine ve toplum olma haline odaklanmıştır. Siyasi değişimlerin toplu konut kimliğinde etkin olduğu ancak değişimlerdeki geçişlerde söylemin eylemi kuşatamadığı görülmüştür. TOKİ'nin mahalle konsepti uygulamalarında site yapılanmasının etkilerinin devam ettiği gözlemlenmektedir.
Kent içindeki tarihi alanların iyileştirilmesi ve kentle bütünleştirilmesi

Tarihi çevre bilincinin artmasıyla yapılan çeşitli uygulamalar bugüne dek çoğunlukla yapı ölçeğinde olan uygulamalardır. Bu uygulamalarda, söz konusu tarihi çevreler yapı ölçeğinde değerlendirilmekte ve alan ölçeğindeki durumu, kentle ilişkileri göz ardı edilmektedir. Bu sorunun çözümü için öncelikle tarihi çevreler yapı ölçeğinden alan ölçeğine geçerek kent bütünüyle ilişkili düşünülmelidir. Fiziksel anlamda yapı ve açık alanların bütün olarak düşünülmesi ilk adım olsa da çok yönlü bir olgu olan kentin bu mekanlarının da fiziksel yönleriyle beraber işlevsel, sosyal ve ekonomik yönlerinin de ele alınarak iyileştirilmesi gerekmektedir. Tez çalışmasında literatür taramaları, tarihi alanların ve bu alanlara yapılan uygulamaların incelenmesi ile fiziksel, işlevsel, sosyal ve ekonomik yönlerden tarihi çevrelerin iyileştirmesinde yapılan eksiklikler ve dikkate alınması gerekenler araştırılmıştır. Tarihi alanların da kent olgusu gibi çok yönlü bir yapıya sahip olduğu, ancak tüm etkenler sentezlenerek ve her alanın genel sınıflamalar ile değil kendi özelliklerince tek tek değerlendirilmesi ile doğru müdahale şeklinin ve uygulamanın belirlenebileceği sonucu çıkartılmıştır. Tez kapsamında kent içindeki tarihi alanlar tezin ana konusunu oluşturmakta ve tez çalışmasında bu alanların günümüz kentinde nasıl iyileştirileceği ve kentle nasıl bütünleştirilebileceği sorusuna çözümler getirilmektedir. Konu, fiziksel, işlevsel, sosyal ve ekonomik farklı etkenler çerçevesinde değerlendirilerek tarihi alanların günümüz kentinde nasıl yeniden rol kazanabileceği ve korunarak gelecek nesillere aktarılabileceği konusunda yapılacak olan uygulamalara genel bir yaklaşım haritası olmayı amaçlamaktadır.
The Development of agricultural strategies and policies for the traditional tenure in Sudan: With emphasis to khartohum region

Bu tezin dayandığı araştırma, Sudandaki tarım sektörünün analiz edilmesi temeline dayalıdır. Sudan ekonomisinin göze çarpan özelliği, tamamen tarım sektörüne dayalıdır, tarım Katılım Gayri Safi Milli Hasılatın %36, ihracatın %95, ve toplam işgücünün %79 teşkil eder. Yanısıra, Sudan ekonomisi ikili yapısı ile tanımlanmaktadır. Bir yandan, yüksek ve güçlü sermaye ile, nüfusun küçük bir bölümünü (%30.17), içine çeken modern devlet ve makanazisydn tarımı. Diğer yandan, nüfusun %65. 96 kapsayan, işsiz, ihmal edilen, ve dar gelirleri içine alan geleneksel tarımsal sistemi bulunmaktadır.- Aynı zamanda, bu tarımda kullanılan teknoloji ile üretim tekniği çok ilkeldir. Çabaların çoğu modern tarıma doğru yöneldiğinde, geleneksel tarımsal imtiyazı birikmiş düşük sermaye, yoksulluk ve sosyal mücadele arenasına dönüşerek, küçük zengin gğruplann geleneksel çiftçileri kullanır ve kontrol altına, ve onları üretim süreci dışına atarlar. Sonuç olarak çiftçi gelirinin artışı kavramı bir kısır döngü içerisinde devam ettirilmekte, ve modern tarımsal imtiyazı için girdi hizmeti yapmasına neden olmaktadır. Böylece, gelir artışının gerekliğinden geleneksel tarım analizi milli ve bölgesel seviyede gerçekleşmiştir. Belirli bir bölgeye sosyo-ekonomik analizinin getirilmesi amacıyla kişisel konsantrasyon ile kabiliyete dayalı dokümantasyon araştırması, ülkenin bölgelerine uygulanmıştır. Mantıklı işlem uygun bir statistik yöntemle geleneksel özel taamlardan numune seçilmiş olup gelirlerinin belirlemelerine, sosyo-ekonomik yapılarını analize etmelerine ve kendi performansalınnı değerlendirmelerine yardımcı olacak mantıksal gruplaşma ve çalışmayı elde etmişlerdir. Doğrusal programlama ile geleneksel tarımların planlanması, teknoloji ve optimum ürün birleşimi rolünün ayırt edilmesi için değişik yollarla yapılmış olup tarım gelirlerinin artışı hususundaki gücünü göstermiştir. Uygulanan beş planlama modelinin son sonuçlan teknolojinin yüksek gelirin elde edilmesindeki rolünün vurgulanmıştır. Geleneksel mülkiyetteki tarım performanslarının tekrar nasıl harekete geçirileceği sorusunun yanıtı ise modellere ait kabiliyetlerin uygun strateji ve politikalarla serbest bırakılmasında yatar.
Prefabrike beton taşıyıcı sistemlerde birleşim noktalarının deprem etkisine göre analizi

Bu çalışmada prefabrike beton taşıyıcı sistemlerde birleşim noktalarının deprem etkisine göre analiz çalışması yapılmıştır. Bu çalışma için yapılan araştırmada deprem olgusu ve binalarda depreme dayanıklılık ilkeleri incelenmiştir. İlk bölümde konunun tanımı yapılarak, Türkiye açısından depremin önemi açıklanmıştır. Bu bölümde, deprem hareketinin özellikleri ve depremi tanımlayan parametreler incelenerek, deprem yer hareketinin zemin özelliklerine bağlı etkileri açıklanmıştır. Sağlam zemin, esnek yapı, hafif yapı, söndürmeli yapı özellikleri açıklanarak, dayanıklılık ilkeleri tanımlanmıştır. İkinci bölümde prefabrike beton taşıyıcı sistemlerde birleşim noktalarının deprem etkisine göre analizi yapılmıştır. Prefabrike beton taşıyıcı sistemler açıklanarak her sistem için sistem bileşenlerinin bağlantı biçimleri deprem açısından değerlendirilmesi yapılmıştır. Çalışmanın sonuç bölümünde genel bir irdeleme yapılarak, depremin yapılar üzerindeki etkileri azaltıcı önlemler değerlendirilmiştir. Deprem yer hareketinden doğan hasarları etkileyen faktörler zemin özellikleri ve yapı özellikleridir. Yapının rijit veya mafsallı olarak tasarlanmasında üzerinde bulunduğu zemin özellikleri etkilidir. Rijit yapılar, sönüm etkisi fazla olan, hakim periyotları büyük zeminlerde daha az zarara uğrayacaktır. Kısa periyotlu sert zeminler için ise uzun periyotlu yapılar uygundur. Prefabrike beton taşıyıcı sistem bileşenlerinin birbirleriyle olan birleşimleri yatay kuvvet etkisinde hasar görmeyecek biçimde oluşturulmalıdır.
Critical assessment of 'stream daylighting' as an approach for renaturalization of riverine systems in urban areas case study on: Ayamama stream

Tez çalışması, kentsel alanlarda doğal sistemler üzerinde artan baskılara bağlı olarak kentsel akarsu sistemlerinin maruz kaldığı problemlere odaklanmakta ve özellikle kanallar aracılığı ile yer altına alınan akarsu sistemlerinin yeniden doğallaştırılarak kente kazandırılmasını amaçlayan 'Nehirlerin Gün Işığına ÇIkarılması' yönteminin etkinliğini sorgulamaktadır. Bu çerçevede gerçekleştirilen tez çalışması, kavramsal çerçevenin tanımlayıcı analizlerle geliştirilmesi ve ilgili kavramlar arasındaki ilişkinin ortaya konulmasına yönelik olarak oluşturulan araştırma sorularına dayanan bir yöntem kapsamında geliştirilmiştir.
Trakya alt bölgesinde bir ulaşım modeli uygulaması

Şehircilik ve bölge planlamasında fiziksel mekanı oluşturan iki unsur; arazi kullanışı ve ulaşımdır. Bu iki unsur arasın da karmaşık bir ilişki vardır ve biri için alman herhangi bir karar aynı anda veya zaman içinde kaçınılmaz olarak diğer alanı da etkiler. Ulaşım ve arazi kullanışdaki değişimlerin etkisinin uzun vadede ortaya çıkması ve geri birikimdeki bilgilerin değerlendirilmesiyle fark edilemeyen önemli etkilere sahip olması nedeniyle gözlemlere dayanılarak tanımlanması çok zordur. Bu nedeni çalışmada izlenen yöntemli bu karmaşık 'ilişkiye neden olan elemanlarla ilgili gözlenen değişimlerin' oluşum ve gelişimini izleyip bunun, gelecekte bütün üzerindeki etkisinin nasıl olacağını tahmin etmektir. Bu çalışmanın amacı, ulaşım-arazi kullanış arasındaki etkileşimi Trakya Alt Bölgesi verilerini kullanarak belirlemek ve gelecekte bölgede, bu etkileşim sonunda nasıl bir değişim olacağını kestirmektir. Bu amaçla oluşturulan modelin ilk aşaması, Trakya Alt Bölgesi'ndeki trafik hareketlerinin bölge içi ve dışındaki başlangıç ve bitiş noktalarını belirleyip bu noktaların ulaşım sistemini nasıl yüklediğini ortaya çıkarmak. ikinci aşamasında, bölge için üretilen farklı kararların etkisiyle değişen bu yüklemelerin olumsuz etkilerinin ulaşım sistemi üzerinde yapılacak hangi değişikliklerle giderilebileceğini belirlemektir.
Aktarma merkezlerinin kent içi ulaşıma etkisi ve Yenibosna Aktarma Merkezi Projesi

Kent içi ulaşımda kullanılan farklı ulaşım türlerine bağlı olarak; ulaşım modlarının entegrasyonu başka bir ifade ile 'aktarma merkezleri' ihtiyaç haline gelmiştir. Kullanıcıların toplu ulaşımdan güvenlik, konfor ve hız gibi beklentilerini karşılamak açısından bir ulaşım altyapısı olan aktarma merkezleri İstanbul kent içi ulaşımında söz edilen beklentilerin cevaplanması için önemli bir faktör olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada; zaman kavramının giderek daha önemli hale geldiği çağımızda kent içi ulaşımda entegrasyonun ve kent içi ulaşım planlamasının bir ürünü olarak aktarma merkezi kavramı incelenmiştir. Aktarma merkezleri yapılırken güvenlik, erişilebilirlik, bilgilendirme, görünürlük ve imaj yönünden yani planlama ve tasarım ilkeleri bakımından uygun bir sürecin işletilmesi ve kamu yararının gözetilmesi beklenmektedir. Bu çerçevede Yenibosna'da yapımı planlanan 'Yenibosna Aktarma Merkezi Projesi' belirtilen beklentiler bağlamında örnek olarak irdelenmiştir. Çalışmada Yenibosna semtinde yapımı planlanan aktarma merkeziyle birbirine entegre edilecek olan ulaşım modları, proje alanı akademik veri araştırması ve ulaşım analizi yöntemleri kullanılarak erişilebilirlik ve elde edilebilirlik yönünden incelenmiştir.
Sürdürülebilir kent için ekolojik-teknolojik tasarım: Ankara-Güdül örneği

Türkiye'de dünya toplam enerji tüketimine göre daha fazla enerji tüketilmesi, çevreci politikaların göz ardı edilmesi, ülkede sera gazları emisyonu fazlalıgı, küresel iklim degisikliginin ciddi yansımaları, tarım ve orman alanlarınıntahribi ve artan ekolojik ayak izine karsı daha güçlü tedbirler alınması zorunlu hale gelmistir. Konforlu, saglıklı, dünyayı kirletmeyen, karbon tüketimini en aza indiren, kendi kendine yetebilen yeni yasam alanlarının ekolojik ve teknolojik olarak tasarlanması ile sürdürülebilirlige katkıda bulunmak mümkün olacaktır. Bu tezin ana amacı gelecegin sürdürülebilir kenti için bir yaklasım ortaya koymaktır. Tezin hipotezi ise küçük yerlesimlerin gelismealanlarının tasarlanması ekolojik ve teknolojik yaklasımla yapılırsa, oyerlesimlerin ekolojik ayak izinin yükselme riski azaltılmıs olur, seklindedir. Alan çalısması olarak Ankara metropoliten alan yakınında, ekolojik özelliklerini koruyan Güdül ilçesi, yasamını hala sürdürülebilir bir biçimde devam ettirebilecek potansiyele sahip küçük bir yerlesme olduğu için seçilmistir. Bu kapsamda tezde, Güdül'ün ekolojik ve teknolojik sorunları, potansiyelleri ortaya konulmus, SWOT analizi yapılmıs, örümcek agı analizi ve ekolojik ayak izi hesapları gerçeklestirilmistir. Cografi Bilgi Sistemleri kullanılarak mekansal ve sözel veriler iliskilendirilmis, tematik haritalarvolusturulmus, analizler ve 3 boyutlu modellemeler yapılmıstır. Yine CBS yardımıyla yapılan elek analizi ve sentez sonucu Güdül'de eko-tek yerlesiminkurulabilecegi alanın yer seçimi yapılmıstır. Söz konusu alan içinsürdürülebilirligin esasını olusturan tasarım anlayısını temel alan 6 ana konu baslıgı altında bir eko-tek tasarım rehberi hazırlanmıs, stratejik bir yaklasımlaamaç, performans hedefi, strateji, stratejiye ulasmada izlenecek yöntem ve performans kriterleri belirlenmistir. Fotograf, çizim, sema ve grafiklerledesteklenen ve Türkiye'de öncü olarak tasarlanan bu eko-tek tasarım rehberi, yerel yönetimleri, plancı ve tasarımcıları, uygulayıcıları ve ilgili herkesibilinçlendirici ve yol gösterici bir araçtır.
Kent mühendisliği ve şehircilik çevresinde kentsel hizmetler sisteminin değerlendirilmesine yönelik bir deneme

Kentsel sistemi oluşturan en önemli öğelerden biri 'altyapıdır'. Gerek maddi, gerek maddi olmayan bu şebekeler kentsel sistemin düzenlenmesine katkıda bulunmaktadırlar. Şebekelerden oluşmuş bu sistem kentsel formu etkilemekte, mekandaki değişik noktalarla bağlantıları sağlamakta, bulundukları mekanla karşılıklı etkileşim oluşturmakta ve bir 'network kenti' meydana getirmektedir. Şebekeler bir ülkenin, bir bölgenin, bir kentin çekiciliğini arttırarak, ekonomik ve sosyal bağlantıları desteklemekte ve önemli ölçeklerde verimliliğe neden olmaktadırlar. Diğer bir yandan, kentsel şebeke mantığının 'teknik' ve 'idari' olarak çift yönlü düşünülmesi de kentsel mekanı etkilemekte, kent yönetiminin politik-idari boyutu ile şebekelerin tekno-ekonomik boyutu büyük sorunlara neden olmaktadır. Özellikle gelişmekte olan ülkelerde şebekelere salt teknik bileşen olarak bakılması ve kesin olarak teknolojik bir tanımlamayla yaklaşılması söz konusu olduğundan şebekeler ve şehircilik arasında eklemlenme ve bütünleşme mümkün olamamaktadır. Oysa gelişmiş olan ülkelerde şebekelerin ekonomik, sosyal, kültürel ve politik bağlantılardan ayrı tutulamayacağı anlaşılmış, şebekelerin kentsel verileri oluşturan tüm bu faktörlerle olan eklemlenme ve bütünleşmesinin 'kent mühendisliği' ile gerçekleşeceği bu ülkelerce kabul edilmiş durumdadır. Kent mühendisliğiyle birlikte şebekelere geniş anlamda 'kurumsal ' bir tanımlama getirilmiş, uzun bir süreden beri altyapı donatılarının 'teknik bir verisi olarak değerlendirilen 'şebeke' sözcüğü artık bir 'örgütlenme 'sorunu haline gelmiştir. Bu araştırmanın amacı İstanbul' da yer alan içme suyu ve atıksu şebekelerinin sorunlarını ortaya koyarak, kent mühendisliği çerçevesinde önerilerin geliştirilmesidir. Araştırma 4 bölümden oluşmaktadır: 1. Bölüm : Giriş ve temel kavramlar 2. Bölüm : Yeni bir yaklaşım 3. Bölüm : Yeni yaklaşım çerçevesinde yapılan analiz ve sentez 4. Bölüm : Sonuç ve önerilerBirinci bölümün giriş kısmında İstanbul'da yer alan kentsel şebekelerin sorunlarını oluşturan faktörler ele alınmıştır. Temel kavramlar da ise kent-şebeke-sistem-insan ve mekan ilişkileri, şebekelerin sınıflandırılması ve gelişme modeli, kent planlama ve kentsel tasarımda şebekelerin yeri konularına yer verilmiştir. İkinci bölümde, kentlerde şebeke gelişiminden başlanarak, kent mühendisliği alanındaki çalışmalar, deneyimler, araştırma konulan, eğitim, kent yönetimi ve kent mühendisliğinin eklemlenmesi... gibi konular ele alınarak, bu yeni yaklaşım çerçevesinde değerlendirmelere gidilmiştir. Üçüncü bölümde, İstanbul ve Paris kentlerindeki içme suyu ve atıksu şebekesi kent planlama çerçevesinde, 'şebeke-şehircilik' ilişkileri dikkate alınarak analiz edilmiştir. Bu analizin sonucunda İstanbul kentinde şebeke-şehircilik eklemlenmesi ve bütünleşmesi olmadığı saptanmıştır. Dördüncü ve son bölümde, tüm ülkede ve İstanbul'da 'kent mühendisliği' ve 'kent' in değişik bakış açılarından yola çıkılarak, her ikisi arasındaki ilişkileri oluşturmak ve geliştirmek amacıyla bir program oluşturma yolunda öneriler ve modeller geliştirilmiştir.
Entrepreneurial networks in local industrial development: A comparative analysis of Denizli and Gaziantep cases

öz YEREL ENDÜSTRİYEL KALKINMADA GİRİŞİMCİ AĞLARI: DENİZLİ VE GAZİANTEP ÖRNEKLERİNİN KARŞILAŞTIRMALI ANALİZİ Varol, Çiğdem Doktora, Şehir ve Bölge Planlama Bölümü Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Serap Kayasü Eylül 2002, 185 sayfa 1970'lerin başlarından itibaren üretimin yapısı köklü bir değişikliğe uğramıştır. Ekonomik ve sosyal sistemdeki değişimler, yeni örgütsel biçimleri ve karmaşık mekansal davranıştan da beraberinde getirmiştir. Üretimin örgütlenmesinde yeni bir bakış açısı olarak ortaya çıkan ağ ilişkileri şeklinde örgütlenme, işletmelerin dolayısıyla, bölgelerin başarısını anlamada büyük ölçüde yardımcı olmaktadır. Bu tezin amacı, ilişkiler kümesi olarak adlandırılan bu ağların yerel endüstriyel kalkınmadaki önemini ortaya koymaktır. Bu bağlamda, ağların en önemli aktörleri olarak girişimciler esas alınmıştır. Girişimcilerin yerel ve küresel boyuttaki ilişkileri sadece dar ekonomik tanımlamalarla sınırlandırılamaz. Ağ ilişkilerinin kültürel ve sosyal yerleşikliği ile bunun mekansal yansımaları dikkate alınarak, farklı yerelliklerde hüküm süren üretim sistemleri yapısı daha iyi anlaşılabilecektir. Gelişmiş ülkeler ve bölgelerdekilerden farklı olarak, birçok bölgede ortaya çıkan değişik kalkınma modelleri, yerel endüstriyel kalkınma sürecini anlamada gelişmekte olan ülke deneyimlerinin çeşitliliğinin göz önüne alınması ihtiyacını ortaya çıkarmaktadır. Bu sebeple, Türkiye örneği bağlamında yerel kalkınmada önemli bir atılım yakalayan Denizli ve Gaziantep örnekleri, ağ ilişkileri temelinde karşılaştırmalı olarak yeni bir deneysel kanıt kümesi olarak incelenecektir.
Kent kimliği İznik ve Mudurnu yerleşmeleri örneği

Hazırlanan araştırmada amaç, kentlerin kimliklerinin kentliler tarafından yeterince algılanıp algılanmadığının anlaşılması ile kent kimliğini, kentlerin tarihsel süreçleri boyunca ve günümüzde hangi kavramların etkilediğinin irdelenmesi olmuştur. Birinci Bölüm'de çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi açıklanmıştır. İkinci Bölüm'de kısaca yapılan kent tanımları gözden geçirilmiş ve kent kimliği kavramı ile bileşenleri irdelenmiştir. Üçüncü Bölüm'de kentleşmenin İlkçağlar' dan itibaren, ilk yerleşmelerle birlikte doğuşu ve günümüze kadar gelen kentleşmenin evrimi gözden geçirilmiş ve örnekler verilerek tarih boyunca kentlerin kuruluş nedenleri incelenmiştir. Dördüncü Bölüm'de Anadolu'daki kentsel yerleşmelerin tarihçesi ve kentlerin biçimlenişine değinilmiştir. Ayrıca araştırmanın konusunu oluşturan Küçük Anadolu Kentleri' nin tarihsel gelişimi çeşitli başlıklar altında değerlendirilmiş ve yapısall özellikleri incelenmiştir. Beşinci Bölüm'de örneklem alanları olan İznik ile Mudurnu'da yapılan anket sonuçları ortaya konmuş, tarihçeleri ve genel coğrafi özellikleri incelenmiştir. Daha sonra kentlerde yapılan imaj analizleri, sosyo-kültürel yapılan ve kentlerde kent kimliğini oluşturan kentsel öğeler irdelenmiştir. Altıncı Bölüm'de hem tezin genelinde hem de yapılan görsel araştırma çalışmasının sonunda ortaya çıkan sonuçların değerlendirmesi yapılmıştır.