turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tarihİ Türk lehçelerinde ve çağdaş Sibirya Türk lehçelerinde zamirler

Doktora tezi olarak hazırladığımız bu çalışma Altay dilleri olarak tasavvur edilen Moğolca, Tunguzca, Korece, Japoncadaki ve tarihi Türk lehçeleri ile çağdaş Sibirya Türk lehçelerindeki zamirleri konu edinmektedir. Çalışmamız; 'Giriş', 'Altay Dillerinde Zamirler', 'Proto-Türkçede ve Tarihi Türk Lehçelerinde Zamirler' ve 'Çağdaş Sibirya Türk Lehçelerinde Zamirler' olmak üzere 4 ana bölümden oluşmaktadır. Elinizdeki çalışmanın 'Giriş' bölümünde zamir konusu üzerine Altay dillerinde, tarihi ve çağdaş Türk lehçelerinde yapılan incelemeler tanıtılmış ve bu incelemelerin mahiyetleri genel hatlarıyla değerlendirilmiştir. 'Altay Dillerinde Zamirler' bölümünde, Moğolca, Tunguzca, Korece ve Japoncadaki kişi, işaret, soru, dönüşlülük ve belirsizlik zamirleri tetkik edilmiştir. Bu bölümün sonunda Altay dillerindeki zamirlerin genel bir değerlendirilmesi yapılmıştır.'Proto-Türkçede ve Tarihi Türk Lehçelerinde Zamirler' bölümünde Proto-Türkçede ve Tarihi Türk yazı dillerinden Köktürk, Uygur, Karahanlı, Harezm, Kıpçak, Eski Anadolu, Çağatay ve Osmanlı Türkçesindeki kişi, işaret, soru, dönüşlülük ve belirsizlik zamirleri incelenmiştir. Çalışmamızın 'Çağdaş Sibirya Türk Lehçelerinde Zamirler' bölümünde çağdaş Sibirya Türk lehçelerinden yazı dili olarak kullanılan Altay, Tuva, Hakas ve Yakut Türkçesindeki kişi, işaret, soru, dönüşlülük ve belirsizlik zamirleri ele alınmıştır. Bu lehçelerin ağızlarındaki zamir örnekleri de tespit edilebildiği kadarıyla tanıklanmıştır. Çalışmanın sonunda Son Söz ve Kaynaklar kısmı bulunmaktadır. Son Söz kısmında incelememizde elde ettiğimiz sonuçlar maddeler halinde sıralanmıştır. Kaynaklar kısmında ise çalışmamızda kullandığımız eserlerin künyelerine yer verilmiştir.
Maksim Gorkiy ve Sabahattin Ali'de Toplumsal Gerçekçilik

Bu tezin amacı, yaşadıkları dönemde mensup oldukları ülkelerin edebiyatlarına damgalarını vuran M. Gorkiy ve Sabahattin Ali'nin öykülerini toplumsal gerçekçilik metodu ışığında karşılaştırmalı olarak incelemektir. Dolayısıyla yazarların öykü sanatları incelenirken bir taraftan da toplumsal gerçekçilik metoduna değinilerek çalışma amacına ulaştırılacaktır. Çalışmanın Birinci Bölümünde toplumsal gerçekçiliğin ne olduğu çoğunlukla Rusça kaynaklardan incelenmiş, aynı zamanda metodun ortaya çıktığı dönem içerisinde nasıl bir değerlendirme gördüğü detaylı bir şekilde açıklanmıştır. Bunun dışında toplumsal gerçekçilik metodunun hem Rus edebiyatında hem dünya edebiyatında hem de Türk edebiyatındaki algılanışı ve kullanılışı karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Bir yazarın edebi sanatı incelenirken yaşamsal yolculuğu ve edebi hayatı da önemli bir yer tuttuğu için çalışmanın İkinci Bölümünde M. Gorkiy ve Sabahattin Ali'nin edebi yaşamları detaylı bir şekilde incelenmiş, benzer ve farklı noktalar vurgulanarak sonuca varılmıştır. Ayrıca, yazarların dünya görüşleri çerçevesinde sanat anlayışları ve edebi eserlerindeki konu seçimleri ortaya konulmuştur. Toplumsal gerçekçilik metodu ışığında, M. Gorkiy ve Sabahattin Ali'nin erken dönem sanatından itibaren toplumsal gerçekçiliğin en yoğun olarak görüldüğü öykülerin incelendiği çalışmanın Üçüncü Bölümünde, M. Gorkiy'nin metodun oldukça sık kullanıldığı 'İtalya Öyküleri ', Sabahattin Ali'nin ise olgunluk dönemi öyküleri eserlerden alınan örneklerle metodun özellikleri doğrultusunda detaylı bir şekilde analiz edilerek öykülerin benzer ve farklı noktaları gösterilmiştir.
Ahmed Arif'i okumak

Ahmed Arif'i Okumak adlı çalışma esas olarak Ahmed Arif'in hayatını, şiirlerini ve düzyazılarını merkeze alır. Çalışma, 'Giriş', 'Sonuç', 'Kaynakça', 'Belgeler' 'Ekler' dışında üç bölümden oluşur. Çalışmada Ahmed Arif'in sadece şiiri değil düzyazıları da tanıtılmıştır. 'Birinci Bölüm'de hayatı, mizacı, çalışma ve edebi yaşamı, eserleri, şiir evresi, poetik görüşleri, toplumcu ve entelektüel yönü anlatılmıştır. 'İkinci Bölüm'de şiiri biçim ve içerik bakımından incelenmiştir. 'Üçüncü Bölüm'de dergi, gazete yazıları ve yazdığı mektuplar zamandizinsel olarak irdelenmiştir. Sonuç kısmında çalışma boyunca elde edilen bulgular yazılmıştır. 'Belgeler'de şairin yaşamına ait belgeler ve el yazılarından örnekler; 'Ekler' bölümünde 'Ahmed Arif'i Okuma Kılavuzu', 'Fotoğraflarla Ahmed Arif', Ahmed Arif için yazılanlar, yaşam kronolojisi verilmiştir.
Buket Uzuner'in hikaye ve romanlarının ekoeleştiri bağlamında incelenmesi

Modern Türk edebiyatı yazarlarından Buket Uzuner, yazın hayatına hikaye ile başlar, ardından otobiyografi, gezi yazısı, deneme ve roman türünde eser vermeye devam eder. Özellikle roman ve öykülerde işlenen konuların yanı sıra oluşturduğu karakterlerin iç dünyaları ile dışarıda yaşanan gerçek hayat örtüşmektedir. Kurgulanan bu konular gerçek mekan ve olaylardan yola çıkılarak okura sunulur. Anlatılardaki tematik örgü göz önüne alındığında modernleşen yaşamla birlikte değişen insan profilinin çevre ile olan ilişkisi sıkça işlenir. Ayrıca kadının çağdaş hayattaki yeri ve doğayla olan tarihsel süreci öne çıkan konulardandır. Bu anlamda yazar, değindiği meseleler başta olmak üzere, modern ve postmodern anlatım teknikleriyle birlikte dil ve üslubundaki farklılığıyla özgün bir yere sahiptir. Geçmişten günümüze değişen ve dönüşen yaşam biçimiyle birlikte insanlığın doğa ile olan münasebeti daha hızlı bir biçimde yıkıcı bir boyuta ulaşmıştır. Çevre duyarlılığı ve bilinci ile dikkat çeken Buket Uzuner, tüm dünyayı ilgilendiren sanayileşme, küresel ısınma, nüfus artışı, göç, kentleşme, iklim değişikliği ve savaşın her çeşidi gibi insanın ve doğanın sonunu getirebilecek konuları Türkiye'yi merkeze alarak anlatılarını oluşturur. Yazar öte yandan da tüm bu olumsuz örneklere rağmen Şaman kültürünün doğaya olan saygısını ve barışık yaşam biçimini hatırlatır. Bunun yanı sıra doğaya hükmetmeye çalışan ataerkil kültürü ve zihniyeti eleştirirken doğayla aynı karakteristik özellikleri gösteren kadını da yüceltir. Bu tezde, yazarın öykü ve romanlarında insan ve doğa ilişkisi; yalnızca edebi metin değil sanat eserlerinin tümünde yer alan çevre bilincine dayalı bakışı temel alan ekoeleştiri ve ekofeminizm kuramlarından hareketle incelenmeye çalışılır.
Edebiyat kavramı için yapılan tariflerin edebiyat nazariyatı açısından incelenmesi

Türk edebiyatxnda, edebi eserlerin tümünü bir tek kavram da toplayan isimlendirme geleneği olnadxgx için, On dokuzuncu asxrda Batx'daki bu yönde isimlendirmenin etkisiyle ve çeşitlenen edebi türlerin hepsini anlatmak üzere başlayan kavram tartxsmalarx, 'edebiyat' kavramxnx yaygxn kullanxma tasxmxstxr. İki asra yakxn bir süredir tartxsxlan edebiyat kavramx, bugün dahi tek ve kesin bir tarife kavuşamamxş; böylece terimleşme özelliği kazanamamxstxr. Bütün dünyada 'edebiyat' bir 'bilim dalx' olarak kabul görürken; kavramlarxnx henüz tarif lendirememiş Türk edebiyat x, terminoloji problemini aşamadxğx için bir 'Türk Edebiyat Bilimi' oluşturamamxştxr. Mesele, edebiyat kavramx başta olmak üzere, pek çok kavrama tarif kazandxrmak yolunda sistematik çalxşmalarla çözümlenebilir. Bunun için yapxlacak calxsmalarxn basxnda, daha önce yapxlmxs tariflerin gözden geçirilmesi gelmelidir. Bu tez çalxşmasxnda, Türkiye'de daha önce edebiyat kavramx üzerine yapxlmxs tariflerin ve Türkçe'ye tercüme yoluyla girip, Türk edebiyatcxlarxnx bu manada etkilemiş yazarlarxn görüşlerinin derlenmesi, tasnifi ve edebiyat teorisiyle ilgileri gözler önüne serilmeye çalxşxlmxştxr. I So
Aşık şiirinde hayvan sembolizmi

Çalışmanın konusu aşık şiirinin temsilcilerinden Aşık Ömer, Bayburtlu Zihni, Dadaloğlu, Dertli, Ercişli Emrah, Erzurumlu Emrah, Gevheri, Karacaoğlan, Köroğlu ve Sümmani'nin şiirlerinde geçen hayvanlar, bu hayvanların hangi özellikleri ile neleri ve hangi kavramları sembolleştirdiğidir. Kuşaklarca sürdürülen aşıklık geleneği ürünlerinde kendine yer bulan hayvan sembolizminin çalışma konusu olarak seçilmesi aşıklık geleneğinin ve hayvanların kültürümüzdeki değerinden kaynaklanmaktadır. Hayvanların tespitinde çalışılan şiirler için Sadettin Ergun'un Aşık Ömer Hayatı ve Şiirleri; Saim Sakaoğlu'nun Bayburtlu Zihni, Karacaoğlan; İsmail Görkem'in Yeni Bilgiler Işığında Dadaloğlu Bütün Şiirleri; Dilaver Düzgün'ün Dertli Divanı Karşılaştırmalı Metin; Ali Saraçoğlu'nun Ercişli Emrah; E. ÖZGENÇ'in Köroğlu Hayatı ve Bütün Şiirleri; Orhan Ural'ın Dost Elinden Gelen Turna Erzurumlu Emrah Hayatı; Şiirleri Şükrü Elçin'in Gevheri; Hayrettin Rayman'ın Aşık Sümmani: Hayatı, Edebi Şahsiyeti, Şiirleri ve Şiirlerinin Tahlili adlı kitaplarından yararlanılmıştır. Çalışmada aşık şiiri, aşıklar, Türk kültüründe ve aşık şiirinde hayvan sembolizmi hakkında bilgi verilmiştir. Seçilen şairlerin şiirlerinde geçen hayvan isimleri taranarak fişlenmiştir. Belirlenen hayvanlar ile ilgili kaynak taraması yapılmıştır. Bu bilgiler ışığında aşık şiirinde hayvanların kullanılışları örnekler üzerinden yorumlanmıştır. Kavram ya da duyguların, hayvanların kullanılması ile sembolleştirildiği dörtlük örneklerinin yanında, hayvanların doğal yaşam içindeki durumları, davranışlarının işlendiği dörtlüklere de kullanımdaki farklılığın karşılaştırılması açısından yer verilmiştir. Çalışma Kuşlar, Kara Hayvanları, Deniz Hayvanları ve Böcekler başlıklı üç bölümden oluşmaktadır.
Çukurova türkü söyleme geleneğinde hikayeli türküler

Anonim Türk halk edebiyatının en zengin ürünlerinden biri olan türküler geçmişşten günümüze halkımızın duygularına tercüman olmuştur. Her türkünün mutlaka bir ortaya çıkış sebebi vardır. Türkünün hikayesi olarak adlandırılabilecek bu bölüm zamanla bazı türkülerde unutulmuş, bazılarında ise hala yaşamaktadır. Bu çalışmada, çok zengin bir kültürel değer olan, Çukurova türkü söyleme geleneği içerisinde yer alan ve bugün de çeşitli ortamlarda söylenen hikayeli türküler bağlı bulundukları gelenekle birlikte konu edilmiştir. Çalışmanın giriş bölümünde araştırma alanıyla ilgili verilen genel bilgilerin ardından türkü ve hikayeli türkü kavramları yer almıştır. Birinci bölümde Çukurova hikayeli türkü söyleme geleneği; aktarıcı, seyirci, yer ve zaman, müzik gibi başlıklar altında incelenmiştir. İkinci bölümde türküler; dörtlük sayısı, ölçü, durak, kafiye bakımından değerlendirilmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde hikayeli türkü metinleri içerik olarak; konu, tema, zaman, mekan, kişiler açısından ele alınmıştır. Dördüncü ve son bölümde metinler anlatım şekilleri ve anlatım kalıpları yönünden işlenmiştir. Bu çalışmada Çukurova türkü söyleme geleneğinde yaşayan hikayeli türkü metinlerinin yazılı ortama aktarılarak kayıt altına alınması ve gelecek kuşaklara aktarılması, derlenen metinlerin bağlı bulundukları sosyal çevreler de dahil olmak üzere çeşitli yönlerden incelenmesi ve bu konuda daha sonra yapılacak benzer türde çalışmalara katkı sağlanması amaçlanmıştır.
Yahya Nazİm divanı

Yahya Nazim, şair ve bestekar yönüyle 18. yüzyılın önde gelen sanatçılarındandır. İstanbul'da doğmuştur ancak doğum tarihi tam olarak bilinememektedir. Vefat tarihi ise 1727'dir ve nerede vefat ettiği ile ilgili malumat müphemdir. Kaynaklarda hayatı hakkında geniş bilgiler ve eserlerinden örnekler bulunmaktadır. Buradan da anlaşılacağı üzere Nazim, yaşadığı dönemde ve sonrasında oldukça ilgi görmüş bir şairdir. Beş ayrı divandan müteşekkil, oldukça hacimli bir divanı ve birçok bestesi mevcuttur. Bestelerinin sayıca az bir kısmı günümüze ulaşmıştır. Daha ziyade na'tlarıyla öne çıkmıştır ve bu nedenle 'na't-gu' sıfatıyla anılmıştır. Şiirleri başka birçok şair tarafından tanzir edilmiştir. Şarkı türünü deneyen ilk şairlerdendir. Divanı, daha önce matbu nüshadan ve her bölümü ayrı kişiler tarafından yüksek lisans tezi olarak çalışılmıştır. Bu çalışmada ise on farklı yazma nüshadan incelenerek eserin tenkitli metni oluşturulmuş ve eser, tek bir divan halinde tertip edilmiştir. Böylece hem yeni şiirlere ulaşılmış hem de söz konusu divan bir bütün olarak değerlendirilmiştir.
17. yüzyıl Türk şiirinde tasavvuf telakkisi

Bu çalışmada, 17. yüzyıl Divan, Halk ve Tekke edebiyatı mümessillerinin tasavvufi mefhumlara şiirlerinde ne derece ve sıklıkla yer verdiklerinin ortaya çıkarılması hedeflenerek kullanmış oldukları kavramlardan hareketle tasavvuf telakkileri tespit edilmeye çalışılmıştır. Divan şairlerinden Fehim, Naili, Nabi ve Nef'i; Halk şairlerinden Gevheri ve Aşık Ömer; Tekke şairlerinden ise Nakşi Ali Akkirmani, Sun'u'llah-ı Gaybi, Ümmi Sinan ve Niyazi-i Mısri Divanları esas kabul edilerek, şairlerin tasavvufi ahlak, kavram, mecaz, tip, makam ve haller hakkındaki fikirleri araştırılmıştır. Ayrıca şairlerin tarikat usülleri, tarikat kıyafetleri, tarikat mimarisi, çeşitli tarikatlar, tarikat büyükleri ve tasavvufi açıdan değerlendirilen ve yorumlanan ayet ve hadisler hakkındaki telakkileri de, mukayeseli bir üslupla tespit edilmeye çalışılmıştır.
Buket Uzuner'in hikayelerinde yapı ve tema

Bu çalışmada Buket Uzuner'in hikayelerindeki yapı ve tema unsurları incelenmiştir. Buket Uzuner, hikayelerinin vak'a kuruluşları yönüyle klasik vak'a hikayeciliğine bağlıdır. Çalışmanın giriş bölümünde 1980 sonrası hikayeciliğimize bir perspektiften bakma gayreti içerisine girdik. Hikayeciliğimizin gelişiminin de değerlendirmeye alındığı bu bölümde işlenen konular ve işlenme tarzları noktasında değinmeye çalıştığımız neticeler, bize Buket Uzuner'in çağdaşları yanındaki yerini de tespitte yardımcı oldu. Çalışmamızın birinci bölümünde yazarın incelemeye çalıştığımız beş hikaye kitabı; 'Benim Adım Mayıs', 'Ayın En Çıplak Günü', 'Güneş Yiyen Çingene', 'Şairler Şehri', 'Karayel Hüznü' içerisinde yer alan bütün hikayelerin olay örgüsü tek tek ele alınmıştır. Bu kısımda kronolojik bir sıra takip edilmiştir. Hikayelerde olay örgüsü, hikayelerin vak'a kuruluşları, olaylar zincilerinin yapılan göz önüne alınarak incelenmiştir. İkinci bölümde ise Buket Uzuner'e ait hikayeler şahıs kadroları bakımından mercek altına alınmıştır. Hikayelerdeki kişiler, sosyal durumları bakımından bir grupta; tipleri bakımından başka bir grupta incelenerek kişi yaratmada yazarın teknikleri ve kişilerin vak'ada üstlendikleri işlevlerle gerçek hayata göre konumlan değerlendirilmiştir. Üçüncü ve dördüncü bölümlerde yazann hikayeleri zaman ve mekan bakımından ayn ayn ele alınmaya çalışılmıştır. Hikayelerde mekan, mekanın tematik yapıdaki rolü, kişi yaratmadaki fonksiyonelliği gibi bakımlardan yapıt esas alınmak suretiyle ortaya konmuştur. Son inceleme konusu olan zaman konusunda da vak'a zamanlannın boyutlan ve yapıdaki işlevleri incelenmiştir. Beşinci bölüm ise, Buket Uzuner'in hikayelerindeki tema unsurlan; yazann anlatım tutumu, sosyal ve ferdi bakış açılan ve hikaye kişilerinin tematik yapıdaki ağrrlıklan dikkate alınarak detaylı bir biçimde incelenmiştir. Bu bölümün bir diğer başlığı da 'Buket Uzuner'in Hikayelerinin Dili ve Anlatımı'dır. Sonuç bölümünde de, yapmış olduğumuz çalışma, genel hatlanyla değerlendirmeye çalışılarak çalışma nihayeÜendMlrniştir.
Edebİ eserlerde iktidar mücadelesi: 1896-1923

Sosyal ve politik meseleler, Batı tesirine girdiği Tanzimat Dönemi'nden itibaren Türk edebiyatında belirgin bir hale gelir. Tanzimat edebiyatının sosyal ve politik vasfına karşın, 1896 yılında başlayan Servet-i Fünun Dönemi ferdi ve hissi bir özellik arz eder. 1908 yılında ilan edilen II. Meşrutiyet ile bir kırılma meydana gelir. II. Meşrutiyet'in ilanıyla birlikte Türk edebiyatı, hiçbir dönemde olmadığı kadar politik vasfa bürünür. Bu dönemin başlıca hususlarından birisi de yaşanan 'iktidar mücadeleleri'nin edebi eserlere yansımasıdır. Tezimizde 1896 - 1923 yılları arasında basılan roman, hikaye ve tiyatro eserlerinde iktidar mücadeleleri incelenmiş ve tasnif edilmiştir. Bu yıllar arasında basılan eserlerdeki iktidar mücadelelerine bakıldığında dönemin padişahlarından II. Abdülhamid'e karşı verilen mücadeleler başı çeker. Ardından, sırasıyla dönem içinde yaşanan savaşlar ve daha önceki devirlerde yaşanan mücadeleler gelir. Çalışmamızda, sonuç olarak edebi eserlerin gerçek hayatın yansıma alanı olduğu hakikati tespit edilmiştir.
Behmen-name (121a-177b inceleme-metin-sözlük)

Klasik Türk Edebiyatı, edebiyat tarihimizdeki en zengin örneklerin verildiği bir dönemdir. Bu devirde manzum ve mensur olmak üzere binlerce eser yazılmıştır. Bunlardan bir kısmı gün ışığına çıkarılırken, büyük çoğunluğu da üzerinde araştırılmayı beklemektedir. Üzerinde çalışılması gereken ve bu hususta büyük eksikliği hissedilen konuların en önemlilerinden biri de bu dönemde yazılmış olan mensur hikayelerdir. Nazmın geçmişş yüzyıllarda nesir karşısında daha çok rağbet görmesinden dolayı bu konu üzerinde şimdiye kadar gereği gibi durulmamıştır. Yüzyılımızda ise nesrin nazımdan daha çok ilgi gördüğünü söylemek mümkündür. Bu da geçmişşimizde yazdan mensur eserler üzerinde araştırma yapılmasını daha fazla gerekli kılmaktadır. Klasik edebiyatımızda mensur şekilde kaleme alınan hikayelerden birisi olan Behmen-name üzerinde daha önceleri hiçbir çalışma yapılmamıştır. Yapılan bu çalışma ile 177 varak olan Behmen-name'nin 57 varaktık (121a-177b) bir kısmının daha ilim dünyasının istifadesine sunulması amaçlanmıştır. Ayrıca, bu araştırmalar eser üzerinde daha sonra yapılacak olan değerlendirmeler için zemin hazırlayacaktır. Bu çalışmada hikayenin Osmanlıca metni taranıp,- günümüz alfabesine transkripsiyonu yapılarak eserin incelemesi yapılmıştır. Diğer varakların da incelenmesinin tamamlanmasıyla çalışma bir bütünlük arz edecek ve hikaye hakkında daha doyurucu bilgiler elde edilebilecektir.
Hüseyin Rahmi Gürpınar ve Ömer Seyfettin'in romanlarında, öykülerinde ve tiyatro eserlerinde azınlıklar ve yabancılar

Bu çalışmada Hüseyin Rahmi Gürpınar ve Ömer Seyfettin'in romanları, hikayeleri ve tiyatro eserlerindeki, azınlıklar ve yabancılar sosyolojik açıdan incelenmiştir. Üç bölüme ayrılan çalışmada birinci bölüm azınlıkların ve yabancıların milli özellikleri incelenmiştir. İkinci bölüm incelenen kahramanların eğitimleri, ekonomik durumları kendilerine duyulan saygı ve meslekleridir. Üçüncü olarak incelenen, yazarın ve yabancı kahramanlara çevrenin bakış açısıdır. Böylelikle Hüseyin Rahmi ve Ömer Seyfettin'in eserlerinde yer alan azınlıklar, Yabancıların Türk sosyal hayatındaki yerleri ve katkıları tesbit edilmiştir.
Mu'İdİ, Şem ü Pervane

Çalışma Muidi tarafından yazılan Şem ü Pervane mesnevisinin inceleme bölümü, mesnevinin elimizde bulunan iki nüshasının karşılaştırılmasıyla oluşturulan karşılaştırmalı metin ve ekler bölümünden oluşmaktadır. İnceleme bölümünde yazarın hayatı, edebi kişiliği ve eserleri yanında Eski Türk Edebiyatı Bilim Dalı yöntemlerine göre eserin özellikleri incelenmiştir. Metin, İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi ve Millet Kütüphanesi Ali Emiri kısmındaki iki yazmanın Eski Türk Edebiyatı Bilim Dalı yöntem ve tekniklerine uygun olarak karşılaştırılmasıyla oluşturulmuştur. Çalışmanın sonuna Ali Emiri nüshasının fotokopisi ve İstanbul Üniversitesi nüshasından örnek sayfaların fotokopileri eklenmiştir.
İbn Salih Muhammed'in Eş-Şüzuru'z-Zehebiyye ve'l Kıtaü'l Ahmediyye Fi'l Lugati't Türkiyye adlı eseri

Tarihi süreçte ortaya çıkan pek çok millet kendi diline ait söz varlığını kaydetme gayretine girince ilkel olarak ilk sözlükler ortaya çıkmıştır. Bu kaydın amacı bazen komşu olunan milletle olan ticari ve siyasi bağlarken bazen de bunların tamamen dışında dini hususiyetlerdir. Sahip olunan kutsal metni okuma ve anlama gayreti sözlüklerin oluşmasında önemli faktörlerdendir. Aynı durum toplumda büyük kabul edilen kişilerin eserlerini daha iyi anlama amacını da taşıyabilir. Çalışmamızda; İbn Salih Muhammed'in mübtedi olarak tanımlanan öğrencilere yönelik yazdığı Eş-Şüzuru'z-Zehebiyye adlı eseri içindeki kelimeler ve bu kelimelerin morfolojik tahlili ile birlikte incelenecektir.
İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin yazılı anlatım becerilerinde zarf kullanımı üzerine bir araştırma

Bu çalışma, çalışma evrenindeki ilköğretim 8. sınıf öğrencilerinin yazılı anlatım becerilerinde zarf kullanım sıklığının belirlenmesi için yapılmıştır. Öğrencilerin zarf kullanım sıklığını tespit edebilmek için Turgutlu ilçe merkezinde bulunan 3 ilköğretim okulundan random yöntemiyle seçilen 90 adet 8. sınıf öğrencisine üç farklı türde toplam 270 adet kompozisyon yazdırılmıştır. Elde edilen verilerde geçen kelimeler, öğrencilerin sosyo-ekonomik seviyelerine, cinsiyete ve üç faklı anlatım türüne göre incelenmiştir. Bu inceleme sonucunda toplam 21784 kelime tespit edilmiş olup bu kelimelerden 2858' inin çeşit kelime, 18926'sının ise bu kelimelerin tekrarı olduğu belirlenmiştir. Sosyo-ekonomik seviyeleri üst olan öğrenciler hem toplamda hem de çeşit sayısında daha başarılı olmuşlardır. Cinsiyet açısından baktığımızda hem toplamda hem de çeşit sayısında kız öğrencilerin erkek öğrencilere göre üstünlüğü vardır. Türlerde ise hem toplamda hem de çeşit sayısında anı türünün diğer türlere göre üstünlüğü vardır. Bu çalışma Sonucunda sosyo-ekonomik seviyeye, cinsiyete ve türlere göre zarf listeleri oluşturulmuştur.
Nilüfer mecmuası: İnceleme, tahlili fihrist bazı metinler

Türkiye'deki dergicilik faaliyetlerinin özellikle II. Meşrutiyet (1908) öncesinde Anadolu'da nasıl başlayıp geliştiğini, ilk derginin ne zaman ve hangi Anadolu ilinde çıkarıldığını ortaya koymak amacıyla Nilüfer (1887-1891) dergisi üzerinde çalışma amaçlandı. Çalışma, Önsöz dışında üç alt başlık altında toplanan Giriş, Tahlili Fihrist ve bazı Seçme M erinlerin günümüz harflerine aktarıldığı bölümlerle, Sonuç ve Kaynakça'dan oluşmaktadır. Giriş bölümünde önce Türkiye'de çıkarılan bir dönem Türkçe mecmualara değinilerek bunlardan özellikle Türk Edebiyatı'nda iz bırakanlar ve tezin konusu olan Nilüfer dergisinin çıkarıldığı dönem (1887- 1891) 'deki bazı önemli dergilere, Taşra Mecmuaları ve Nilüfer'e değinilmiştir. Giriş bölümünde son olarak Nilüfer dergisinin sahibi Feraizcizade Mehmet Şakir tanıtılmaktadır. Türk Edebiyatı'nda pek tanınmayan Mehmet Şakir'in aslında II. Meşrutiyet öncesi dönemde önemli tiyatro yazarları arasında yer aldığı ve Türk dili üzerinde çalışmalar yapan dikkate değer bir isim olduğu aydınlığa kavuşmuştur. Bu çalışmada görüldü ki taşra, dergicilik faaliyetleri yönünden İstanbul kadar olmasa bile hatırı sayılır hamlelerde bulunmuş, Tanzimat'ın ilanından sonra yenilikleri izleme konusunda İstanbul'u yalnız bırakmamıştır. İzmir ve Bursa belki de İstanbul'a yakın olmaları sebebiyle taşraya öncülük etmiş, yenilikler de başı çekmiştir. İlk derginin İzmir'de çıkarılmış olması (1882) bu ilin kültürel yönden Anadolu illeri arasında önemini vurgular. Fakat Nevruz, çok kısa denilebilecek bir sure için yaynhn/nifJ-ıı (1882). İzmir, vnNevruz'dan sonra dergicilik faaliyetlerine epey bir süre ara verirken Bursa, bu dönemde uzun soluklu iki dergiyi peş peşe çıkarır. Nilüfer (1887-1891), Fevaıd (1888-1896). Bu açıdan Bursa taşrada dergicilik faaliyetleri yönünden İzmir'den daha köklü ve sağlam temellere sahiptir. Nilüfer dergisinin kalabalık sayılabilecek (82) yazar kadrosuna sahip olduğu ve bunların çoğunluğu taşradaki yazarlardan oluştuğu görüldü. Bunun yanında İstanbul'dan yazan yazarların sayısı da az değildir. Nilüfer dergisi 'ifrat ve tefritten uzak' bir dini anlayış benimseyen, dönemin padişahı Sultan II. Abdülhamid'le barışık yaşamaya gayret sarf eden bir görüşe sahiptir. Bursa ilinin ilk dergisi olan Nilüfer, aynı zamanda Anadolu coğrafyasında çıkarılan ikinci dergidir. 1882 yılında 10 sayı çıkarılan Nevruz dergisi bir yana bırakılırsa Nilüfer (1887-1891) Anadolu coğrafyasında çıkarılan uzun süreli ve geniş okuyucu kitlesine sahip ilk dergidir.