turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sınıf öğretmenlerinin, ilköğretim okullarında kutlanan/anılan belirli gün ve haftalara ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi: Ankara ili örneği

Araştırma sonucu ulaşılan verileri şu şekilde özetleyebiliriz. Sınıf öğretmenlerinin belirli gün ve haftaların amaçlarını gerçekleştirme düzeyinin önemlilik derecesine göre kıyaslandığında düşük olduğu görülmektedir. Amaçlarını gerçekleştirme düzeylerinin düşük olmasının sebepleri ise; okul idaresinin belirli gün ve hafta etkinliklerine gerekli desteği vermesine rağmen, öğretmen ilgi ve yeteneklerini yeteri kadar tanımaması, okulun maddi ve fiziki imkanlarının bu etkinlikler için yeterli olmaması, öğretmenler arası ve okullar arası işbirliği yetersizliği, veli ilgisizliği, sivil toplum kuruluşlarının yeterli desteği vermemesi, öğretmenlerin kendilerini yeterli manada yetiştirmemesi, plan ve uygulamada yeterli özenin gösterilmemesi veya öğretmenlerin belirli gün ve haftaların gerekliliğine yönelik inancının olmaması ve angarya olarak görmesi olarak gösterilebilir. Belirli gün ve haftaların sayısının azaltılması, kutlama etkinliklerinin sıradanlıktan kurtulması, veli ve öğrencilerin dikkatini çeken, akıcı bir sunumun olduğu, öğrencilerin aktif katılımının sağlanacağı, coşkulu ve eğlenceli etkinliklerin düzenlenmesi, öğretmenlerin belirli gün ve haftalarla ilgili kendilerini yetiştirmesi, Sivil toplum kuruluşları ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarının okullara yeterli desteği vermesi ve öğrencilerin ilgisini çekecek etkinliklere yer verilerek etkin ve verimli kutlanması belirli gün ve haftaların amacına ulaşmada etkili olacağı söylenebilir.
İlköğretim matematik öğretmenlerinin örüntü kavramına ilişkin öğrenci güçlükleri bilgilerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, ilköğretim matematik öğretmenlerinin örüntü kavramına ilişkin öğrenci güçlükleri bilgilerini incelemektir. Sayı örüntülerini genellemeye ilişkin öğrenci güçlüklerinin ilköğretim matematik öğretmenleri tarafından ne derece bilindiği ve bu bilgilerinin ders işlenişlerine olan etkileri tartışılmaktadır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden örnek olay çalışması kullanılmıştır. Örüntü kavramına ilişkin öğrenci güçlükleri bilgilerinin incelenmesinde iki veri toplama aracı kullanılmıştır. Bunlar; sayı örüntülerini genellemeye ilişkin görüşme formu ve gözlem formudur. Sayı örüntülerini genellemeye ilişkin görüşme formu iki kısımdan oluşmaktadır. Sayı örüntülerini genellemeye ilişkin görüşme formu- 1 (SÖGGF-1); öğretmenlerin genel olarak sayı örüntülerini genelleme konusu, konu ile ilgili öğrenci güçlükleri ve konuyu derslerinde ele alış şekilleri ile ilgili düşüncelerini öğrenmek amacıyla hazırlanmıştır. Sayı örüntülerini genellemeye ilişkin görüşme formu- 2 (SÖGGF-2); literatürdeki öğrenci güçlükleri göz önünde bulundurularak hazırlanan 3 senaryodan oluşmaktadır. Senaryolar ile öğretmenlerin sayı örüntülerini genelleme konusundaki öğrenci güçlükleri bilgileri ve öğrenci güçlüklerini gidermek için kullandıkları yöntemler hakkında bilgi toplamak amaçlanmıştır. Diğer veri toplama aracı olan sayı örüntülerinin kuralını bulmaya ilişkin ders gözlem formu; öğretmenlerin örüntü konusunu işledikleri dersi gözlemlemede kullanılmıştır. Gözlem formundan toplanan veriler ile öğretmenlerin görüşmedeki açıklamaları ile ders esnasında yaptıklarının tutarlılığı incelenmiştir. Araştırmanın görüşme kısmı 10 farklı ilköğretim okulunda görev yapan 30 matematik öğretmeni, gözlem kısmı ise görüşme yapılan öğretmenler arasından seçilen 3 ilköğretim matematik öğretmeni ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcı öğretmenler, mesleki deneyimleri ve gönüllülükleri dikkate alınarak seçilmiştir. Araştırma sonunda elde edilecek bilgilerin literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
İlköğretimde olumlu sınıf çevresinin oluşturulmasında sınıf öğretmenlerinin ve öğrencilerinin rolü

Bu araştırmanın amacı 5. Sınıf öğrencilerinin olumlu sınıf çevresine ilişkin görüşleri, bu görüşlerin cinsiyet ile ilişkileri, 5. Sınıf öğretmenlerinin olumlu sınıf çevresi yaratıp yaratmadıklarına ilişkin görüşleri, Bu görüşlerin cinsiyet, kıdem ve bitirmiş oldukları okul ile ilişkileri ve 5. Sınıf öğrencilerinin sımf çevresine ilişkin görüşleri ile sımf öğretmenlerinin sımf çevresi görüşleri arasındaki ilişMlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Araştırmaya izmir ilinde bulunan 50 resmi ilköğretim okulu, 250 sınıf öğretmeni ve 500 5. sınıf öğrenci katılmıştır. Araştırma verileri öğretmene ve öğrenciye özgü olan iki ayrı 'Sımf Çevresi Ölçeği' ile toplanmıştır. Veri analizi sonucu elde edilen sonuçlar şunlardır: 1. 5. Sımf öğrencileri sımf çevresini olumlu olarak değerlendirmektedirler. 2. 5. Sımf öğrencilerinin görüşleri cinsiyet değişkeni bakımından önemli farklılıklar göstermemektedir. 3. 5. Sınıf öğretmenlerinin olumlu sımf çevresine ilişkin görüşleri farklı alt boyutlarda farklı değerler göstermektedir. 4. Sınıf öğretmenlerinin görüşleri cinsiyet değişkeni bakımından anlamlı farklılıklar göstermektedir. Bayan öğretmenlerin görüşleri erkek öğretmenlerin görüşlerine göre daha olumludur. 5. Sımf öğretmenlerinin görüşleri kıdeme göre anlamlı farklılıklar göstermektedir. Kıdem arttıkça öğretmenlerin sımfa hakim olma, sınıfı yönetme gibi davranışları olumlu olarak artmaktadır. 6. Smıf öğretmenlerinin görüşleri bitirmiş oldukları okula göre anlamlı farklılıklar göstermektedir. Daha çok 'Sertifika Programı'ndan mezun olanlarla 'Diğer Bölümlef'den mezun olanlar arasında anlamlı farklılık bulunmaktadır. 'Diğer Bölümler'den mezun olanların görüşleri 'Sertifika Programı'ndan mezun olanlara göre daha olumludur. 7. Sımf öğretmenlerinin görüşleriyle öğrenci görüşleri arasında bulunan fark anlamlıdır. Bu farka göre Öğretmen Kontrolü boyutunda öğrencilerin, kurallarda netlik, öğretmen desteği, derse yöneltme ve sımf içi ilişkiler boyutlanndaysa öğretmenlerin görüşlerinin daha olumlu olduğu saptanmıştır. il
Fen bilgisi öğretiminde müfredat laboratuvar okulu uygulamaları

FEN BİLGİSİ ÖĞRETİMİNDE MÜFREDAT LABORATUVAR OKULU UYGULAMALARI Özlem ÖZGÜR Balıkesir Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Biyoloji Eğitimi Anabilim Dalı Balıkesir, 2001 Büyük bir hızla gelişen bilim ve teknoloji, toplumu oluşturan bireylerin de sürekli ve aynı hızda bir eğitimden geçirilmesini gerektirmektedir. Bu nedenle gelişmiş ülkeler sürekli olarak eğitim sistemlerini sorgulamakta ve program tasarılarını yenilemektedirler. Türkiye'de de Milli Eğitim Sistemini geliştirmek amacıyla pek çok çalışma yapılmaktadır. Milli Eğitimi Geliştirme Projesinde önemli bir yer tutan Müfredat Laboratuvar Okulları bu çalışmalardan biridir. Bu araştırma 'Altıncı sınıf Fen Bilgisi dersi Biyoloji konuları laboratuvar etkinliklerinin Müfredat Laboratuvar Okulları Projesi kapsamındaki ilköğretim okulları ile Proje kapsamı dışında kalan devlete ait ilköğretim okullarında gerçekleştirilme düzeylerinin karşılaştırılması' amacıyla düzenlenmiştir. Balıkesir ilinin çalışma evreni olarak ele alındığı araştırmada; toplam 32 Fen Bilgisi öğretmeni ile 190, altıncı sınıf öğrencisi örneklem grubunu oluşturmaktadır. Çalışmaların yürütülmesinde ilgili kaynaklar taranmış, uzman görüşleri dikkate alınarak öndeneme sonuçlarına göre geliştirilen öğretmen anketi ile öğrenci testi örneklem gruba uygulanmıştır. Uygulanan veri toplama araçlarından elde edilen sonuçlar üzerine istatistiksel işlemler yapılmış, sonuçlar çizelgeler halinde gösterilerek yorumlanmıştır. Elde edilen bulgulara ait sonuçlar aşağıda özetlenerek verilmiştir. Müfredat Laboratuvar Okulları Fen Bilgisi laboratuvarı koşullarının İlköğretim Okullarına göre daha yeterli düzeyde olduğu, ancak bu okulların da tamamında Müfredat Laboratuvar Okulları Standartlarının sağlanamadığı görülmüştür. Müfredat Laboratuvar Okulları ile İlköğretim Okulları Fen Bilgisi öğretmenlerinin derslerini işlerken kullandıkları yöntem ve teknikler benzerdir. Öğrenci merkezli yaklaşımlara yeterince yer vermedikleri görülmüştür. Laboratuvar etkinliklerinden bazıları Müfredat Laboratuvar Okullarında daha yüksek düzeyde gerçekleştirilmiştir. Diğer etkinliklerin gerçekleştirilme düzeyleri benzerdir. Fen Bilgisi öğretmenlerinin laboratuvar etkinliklerini gerçekleştirememe nedenleri Müfredat Laboratuvar Okulları ve İlköğretim Okullarında benzerdir. Müfredat Laboratuvar Okulları ile İlköğretim Okullarında laboratuvar etkinlikleri ile ilgili hedef davranışlara yeterince ulaşılamadığı görülmüştür.
Fen ve teknoloji öğretim programındaki ölçme ve değerlendirme anlayışının 6. 7. ve 8. sınıf ders kitapları ile öğrenci çalışma kitaplarına yansımaları

Bu çalışmada ilköğretim 6., 7. ve 8. sınıf Fen ve Teknoloji öğretim programı çerçevesinde ders ve çalışma kitaplarındaki ölçme ve değerlendirme tekniklerinin kullanım sıklığı araştırılmıştır. Araştırmada, 2012 ? 2013 Eğitim ? Öğretim yılında Türkiye genelinde okutulan A yayınevi ve B yayınevi tarafından 2006 yılında uygulanmaya başlayan program ışığında hazırlanan ilköğretim 6., 7. ve 8. sınıf Fen ve Teknoloji ders kitapları ile çalışma kitapları incelenmiştir. Araştırmada ilköğretim 6., 7. ve 8. sınıf Fen ve Teknoloji programı çerçevesinde ders ve çalışma kitaplarındaki ölçme ve değerlendirme tekniklerinin kullanım sıklığını belirlemek amacıyla elde edilen veriler, Nartgün, (2009) tarafından tekniklere ilişkin oluşturulan sınıflamalar dikkate alınarak elde edilmiştir. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman inceleme yöntemi kullanılmıştır. Kullanılan bu yöntem ile A yayınevi ve B yayınevi tarafından hazırlanan 6., 7. ve 8. sınıf Fen ve Teknoloji ders kitapları ile çalışma kitaplarındaki ölçme ve değerlendirme teknikleri tek tek sayılarak tekniklerin kullanım sıklığı öğrenme alanları, sınıf düzeyleri ve üniteler bazında belirlenmiş ve elde edilen veriler yorumlanmıştır. Araştırma sonuçlarına bakıldığında, incelenen tüm kitaplarda özellikle ürünü ölçmeye yönelik tekniklere ağırlık verildiği belirlenmiştir. Bu tekniklerden de en çok kısa cevaplı sorularda yığılmanın olduğu gözlenmiştir. Süreci ölçmeye yönelik tekniklere bakıldığında en fazla açık uçlu soruların kullanıldığı göze çarparken diğer alternatif ölçme ve değerlendirme tekniklerinin oldukça az kullanıldığı tespit edilmiştir. Özellikle V diyagramı tekniğine hiç rastlanamamıştır. Performans çalışmalarına bakıldığında özellikle yığılmanın deney ve performans ödevi tekniklerinde yoğunlaştığı, bazı tekniklere örneğin, portfolyo tekniğinin hiç kullanılmadığı gözlenmiştir. Öz ve akran değerlendirme tekniklerine bakıldığında ise A yayınevi tarafından hazırlanan kitaplarda öz değerlendirme tekniğinin çok az yer aldığı, bunun yanında B yayınevi tarafından hazırlanan kitaplarda sıklıkla kullanıldığı gözlenmiştir. Fakat akran değerlendirmesi her iki yayınevinin hazırladığı kitaplarda hiç kullanılmadığı görülmüştür. Genel bir bakış ile B yayınevi tarafından hazırlanan kitapların 6., 7. ve 8. sınıf Fen ve Teknoloji öğretim programında benimsenen süreç temelli ölçme ve değerlendirme anlayışına daha uygun olduğu gözlenmiştir. Araştırma sonuçları ışığında, tekniklerin eksik yanları göz önüne alınarak, ders ve çalışma kitaplarının yapılandırmacı öğrenme yaklaşımının ölçme ve değerlendirme ilkelerine uygunluğunun sağlanması hususunda önerilerde bulunulmuştur.
İlk ve ortaöğretim ders kitaplarında laiklik (1929-1960)

Bu çalışmanın konusu, Türkiye Cumhuriyeti'nin yapılanmasında temel işlevi olan laikliğin ders kitaplarına yansıyışıdır. Çalışmada incelenen dönem, 'Yeni Türk Harflerinin Kabul ve Tatbiki Hakkında Kanun'un çıktığı 1929 ile 1960 yıllan arasıdır. Çok partili yasama geçişle birlikte iktidar partisi CHP'nin 1947'deki VII. kongresinde su yüzüne çıkan laiklik tartışmaları, ilköğretimde okutulan derslere yansımış, isteğe bağlı da olsa, 1949'da programa din dersleri konmuştur. Ana-babaların isteğine bağlı olarak okutulan din dersi kitapları dahil, DP iktidarına kadar, ilkokul birinci sınıftan lise son sınıfa kadar genel olarak 'sözel' diye adlandırılabilecek Türkçe, tarih, coğrafya, yurt/yurttaşhk bilgisi, felsefe, sosyoloji vb. ders kitaplarının içeriği, siyasi iktidarın laiklik konusuna verdiği önemi göstermektedir. Bu dönemin ders kitaplarına yansıyan, her türlü dinsel etkiden uzak 'dünyevi' bakış açısıdır. 1929 -1950'nin ders kitapları, hiçbir koda gereksinim duymadan, açıkça, bilimi ve aklı öne çıkarmıştır. Demokrat Parti iktidarıyla birlikte, din dersi kitapları, önceki dönemin, 'bütün dinlere nesnel yaklaşım'ından uzaklaştnılmış; Müslümanlık ve mezheplerinden Sünni/Hanefilik öne çıkarılmıştır. Yeni iktidar, eskisiyle laiklik konusunda 'hesaplaşmak' için ders kitapları arasından din dersi kitaplarını seçmiştir. öteki ders kitaplarından tarih dışındakiler, laikliği benimsetmeye yönelik, neredeyse, bütün metin ve anlatımlardan anlatımlardan yeniden yazdırılmıştır. Tarih kitaplarında ise laiklik kavramının içi boşaltılmış, kavram 'din ve devlet işlerinin ayrı olması'na indirgenmiştir. Bu çalışmanın, ders kitaplarında tarihsel süreç içinde, laiklikten adım adım, nasıl uzaklaşıldığını göstereceğini umuyoruz. m
İlköğretim okulları 7 ve 8. sınıf öğrencilerinin sosyal becerilerinin geliştirilmesi ve değerlendirilmesi üzerine Küçükçekmece'de bir araştırma

Bu araştırmanın amacı, ilköğretim okulları 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin sosyal becerileri ile kişilik özellikleri arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Bu amaçla Küçükçekmece'de iki ayrı ilköğretim okulu öğrencileri üzerinde bir anket uygulaması gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmada, ilköğretim okulları 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin sosyal becerilerinin öğrencilerin kişilik özellikleri ile ilişkili bulunmuştur. Sosyal beceri ile kişilik tipleri arasındaki ilişki incelenmiş, sonuç olarak sosyal beceri ile kişilik arasında önemli bir ilişki olduğu görülmüştür. Öğrenciler sosyal becerileri oluşturan değişkenlere bir bütün olarak sahip olmalıdır. Örneğin, öğrenci kendisini ifade edebilir, sınıfta kendisini kontrol edebilir ancak duyarlı değilse öğrenci arkadaşlarını anlamak konusunda yetersizlik sergileyecektir. Bu da öğrencinin okulda elde edeceği becerilerde bazı hedeflere ulaşmasını engelleyebilir. Anket 7. sınıf öğrencilerinden 131 kişiye, 8. sınıf öğrencilerinden ise 177 kişiye uygulanmıştır. Ankete toplam 308 öğrenci katılmıştır.
İlköğretim öğretmen adaylarının bilimsel düşünme alışkanlıklarının, sosyobilimsel konular kullanılarak belirlenmesi ve karşılaştırılması

Bu çalışma, fen bilgisi, sınıf, matematik ve sosyal Bilgiler öğretmen adaylarının sosyobilimsel konular hakkında yargıda bulunurken, bilimsel düşünme alışkanlıklarını kullanma düzeylerini tespit etmek ve birbirleriyle sınıf ve program bazında karşılaştırmak amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın örneklemini 2010- 2011 Eğitim-Öğretim Yılı, Güz Dönemi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Fatih Eğitim Fakültesi, Fen Bilgisi, Matematik, Sınıf ve Sosyal Bilgiler Öğretmenliği Programlarında öğretim gören her kademeden 100 öğretmen adayı olmak üzere toplam 1600 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Alan taraması yönteminin kullanıldığı bu çalışmanın verileri 32 sorudan oluşan geçerliliği ve güvenirliği hesaplanmış Bilimsel Düşünme Alışkanlıkları Ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. Ölçek maddelerine verilen cevaplar, maddelerin pozitif (1-4) ve negatif (4-1) olmak üzere iki yolla puanlandığı dörtlü likert tipi ölçek kullanılarak değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, üniversite eğitiminin programlara kazandırılmak istenen bilimsel düşünme alışkanlıklarını bilme ve sosyobilimsel konularda karar verirken bunları göz önünde bulundurma gibi davranışları arzu edilen düzeyde kazandırama da eksikliklerinin olduğu belirlenmiştir. Öğretmen adaylarının bilimsel düşünme alışkanlıklarının geliştirilmesi üzerine bir çalışmanın yapılmasının, sosyobilimsel literatüre katkı sağlayacağı önerisinde bulunulmaktadır.
İlköğretim okulu yönetici ve öğretmenlerinin örgütsel yaratıcılık algılarının incelenmesi: Gaziantep Nizip örneği

Bu araştırmanın amacı, 2011- 2012 Eğitim-Öğretim yılı Gaziantep ili Nizip ilçe merkezi ilköğretim okullarında çalışan yönetici ve öğretmenlerin; bireysel, yönetsel ve toplumsal boyutlardaki örgütsel yaratıcılık algılarını belirlemek; ayrıca yönetici ve öğretmenlerin örgütsel yaratıcılık boyutlarının; cinsiyetlerine, yaşlarına, okuldaki görevlerine, branşlarına, kurumdaki çalışma sürelerine, mesleki kıdemlerine ve mezuniyet durumlarına göre farklılık gösterip göstermediği incelemektir. Katılımcıların, söz konusu bu boyutlara ilişkin algılarını belirlemek üzere 'Örgütsel Yaratıcılık Ölçeği' kullanılmıştır. Bu araştırmanın evrenini Gaziantep İli, Nizip İlçesindeki 29 ilköğretim okullarında görev yapmakta olan yönetici ve öğretmenler (58 yönetici 1104 öğretmen) oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini yansız örneklem yoluyla seçilen 26 ilköğretim okulu oluşturmaktadır. 52 yönetici (21 müdür, 31 müdür yardımcısı), 435 öğretmen olmak üzere toplam 487 kişiden veri toplanmıştır. 'Örgütsel Yaratıcılık Ölçeği' ile toplanan verilerin çözümlenmesinde SPSS 20.0 istatistik programı kullanılmıştır. İlköğretimde çalışan yönetici ve öğretmenlerin örgütsel yaratıcılığa ilişkin görüşlerinin kişisel özelliklerine göre anlamlı farklılık gösterip göstermediğini belirlemede; 'aritmetik ortalama', 'standart sapma', 't-testi', 'tek yönlü varyans analizi ' ve 'Tukey testlerinden' yararlanılmıştır. Yöneticilerin ve öğretmenlerin örgütsel yaratıcılık algılarını belirlemede boyutları oluşturan maddelerin aritmetik ortalamaları ve standart sapmalarından faydalanılmıştır. Yönetici ve öğretmenlerin örgütsel yaratıcılık algıları 'bireysel =3,81', 'yönetsel =3.49' ve 'toplumsal = 3 .45' olduğu görülmüştür. Yönetici ve öğretmenlerin Örgütsel yaratıcılık algıları cinsiyete, yaşa, okuldaki göreve, kurumdaki çalışma süresine, mesleki kıdeme, mezuniyet durumlarına; Örgütsel yaratıcılık boyutlarından bireysel boyutta cinsiyete, yaşa, okuldaki görevlerine; yönetsel boyutta cinsiyete, yaşa, okuldaki göreve, mesleki kıdeme, mezuniyet durumlarına toplumsal boyutta da cinsiyete, okuldaki göreve, kurumdaki çalışma süresine, mesleki kıdeme ve mezuniyet durumlarına göre (p<.05) anlamlı bir fark tespit edilmiştir.
İlköğretim okullarında yöneticilerin, yönetici teftişine konu olan görevlerinin değerlendirilmesi

Bu araştırmanın amacı, İlköğretim müfettişlerinin ve okul yöneticilerinin değerlendirmelerine göre yöneticiler, yönetici teftişine konu olan fiziki durum, yönetim-eğitim-öğretim, personel işleri, öğrenci işleri, büro-hesap-ayniyat işleri ile ilgili görevlerini ne düzeyde gerçekleştirdiklerini belirlemek, teftiş sisteminin gelişmesine katkıda bulunmaktır. Araştırmanın evrenini, Kahramanmaraş ilinde görevli 50 ilköğretim müfettişi ile 1999- 2000 öğretim yılında Kahramanmaraş ili merkez ilçe sınırları içindeki ilköğretim okullarında görevli 127 okulu yöneticisi oluşturmaktadır. Araştırma verileri 50 ilköğretim müfettişi ve 43 ilköğretim okulunda görevli 109 okul yöneticisinden elde edilmiştir. Verilerin toplanmasında, araştırmacı tarafından geliştirilen anket kullanılmıştır. Anketin birinci bölümünde kişisel bilgiler, ikinci bölümünde yönetici teftişine ilişkin okul yöneticilerinin görevlerini oluşturan 50 maddelik soru yer almıştır. Ankette beşli derecelendirme ölçeği kullanılmış. Grupların görüşlerinin belirlenmesinde aritmetik ortalama, standart sapma hesaplarından yararlanılmış, grupların görüşleri arasındaki farkın araştırılmasında ise t testi uygulanmıştır. Uygulanan testlerde anlamlılık düzeyi 0.05 olarak kabul edilmiştir. Araştırmada üç alt probleme cevap aranmıştır. Birinci alt probleme ilişkin verilere göre; Müfettişler, okul yöneticilerinin fiziki durum, yönetim-eğitim-öğretim, personel işleri ile ilgili görevlerini 'orta' düzeyde, öğrenci işleri, büro-hesap ve ayniyat işleri ile ilgili görevlerini 'çok' düzeyde gerçekleştirdiklerine inanmaktadırlar. İkinci alt probleme ilişkin verilere göre; okul yöneticileri fiziki durum, yönetim-eğitim-öğretim, personel işleri ile ilgili görevlerini 'çok' düzeyde, 115 öğrenci işleri, büro-hesap ve ayniyat işleri ile ilgili görevlerini ise 'pek çok' düzeyde gerçekleştirdiklerine inanmaktadırlar. Üçüncü alt probleme ilişkin verilere göre; ilköğretim okullarında yönetim teftişine konu olan görevlerin yerine getirilmesinde ilköğretim müfettişlerinin değerlendirmeleri ile okul yöneticilerinin değerlendirmeleri arasında anlamlı fark vardır. Araştırmanın son kısmında elde edilen verilere dayalı olarak sonuç ve öneriler yer almıştır.
Yüz temel eserde dini ve ahlaki değerler

Bu araştırmanın temel amacı, Milli Eğitim Bakanlığı tarafından ilköğretim öğrencilerine yönelik olarak tavsiye edilen Yüz Temel Eser kitap serisinden, on tanesinin dini ve ahlaki değerler bakımından incelenmesidir. İncelenen bu on eser, Samsun ili içerisinde yer alan rastgele seçilmiş altı ilköğretimde okuyan toplam 373 öğrenciye uygulanan anket sonucuna göre belirlenmiştir. Dini ve ahlaki değerler açısından incelenen eserlerde, dini değerler olarak din olgusu, Tanrı, peygamber, ahiret ve melek inancı, dua, yemin, ölüm, şükür, batıl inançlar, dini terim ve semboller gibi dini değerler tespit edilirken, ahlaki değerler olarak da hem olumlu hem de olumsuz bazı ahlaki nitelikler; örneğin adalet, cesaret, sadakat, vefa, vs. ile yalan söylemek, aldatmak, çalmak, ki bir ve bencillik gibi konular tespit edilmiştir. Batı Klasikleri ile Türk klasikleri karşılaştırıldığında, Batı Klasiklerinin Hıristiyanlık dinine ait sembol ve değerleri, sıklıkla işlediği görülürken, Türk Klasiklerinin de İslam Dini ve İslami değerlerle ilgilendiği görülmüştür. Ancak bununla beraber, iki klasik arasında dini ve ahlaki değerler açısından bazı farklıklar da görülmüştür. Örneğin, Batı Klasiklerinde sevgi, dostluk, yardımseverlik, adalet, şefkat ve merhamet gibi olumlu değerlere daha çok ağırlık verilirken, Türk eserlerinde saygı, sorumluluk, cesaret ve cömertlik gibi konulara daha çok ağırlık verilmiştir. Bununla birlikte genel olarak her iki grup eserde de olumlu değerler övülmüş, kötü olanlar ise eleştirilmiştir. Eserlerin çoğunda yer alan dini ve ahlaki değerlerin günümüz çocukları için yeterli olmadığı tespit edilmiş ve yazılacak çocuk kitaplarının onların dini ve ahlaki gelişim seviyeleri ile dil gelişimine uygun bir şekilde yazılması tavsiye edilmiştir.
İlkokul mekanlarının çocuk gelişimi ve mekan algısına etkilerinin değerlendirmesi

Çocuk, fiziksel olarak ilk kez eğitim gereksinimi için yuvasından ayrılır. Okul öncesi eğitimi ülkemizde zorunlu olmaması nedeniyle çocukların önemli bir bölümü bu fiziksel ayrılmayı ilköğretim eğitimine başlarken yaşar. Etkileşime girdikleri bu yeni çevre, çocukların gelişim süreçlerinde önemli karşılıklar bulur. Çocuğun yaşadığı bu deneyim, yalnızca okul binalarını değil, okulun bahçesini, yakın çevreyi ve çocuğun okula yaklaşım güzergahını kapsar. Çalışmada öncelikle çocuk gelişim süreçleri incelenerek, mekan tasarımcısı gözüyle, kullanıcı olarak çocuğu yakından tanımak amaçlanmıştır. İlköğretim eğitiminde kullanılan yenilikçi eğitim-öğretim yaklaşımları araştırılmış, bunların çocuk-mekan-mobilya ilişkileri incelenmiştir. Çalışmanın kavramsal alt yapısını çevre psikolojisi ve çocuğun mekan algısı oluşturur. Çocukların mekan algısını gözlemlemek ve değerlendirmek amacıyla sınıf içinde bir çalışma yapılmıştır. Bu çalışmada; tezde belirtilen ölçütlere göre Eskişehir'de seçilmiş olan dört farklı ilkokulda, ikinci ve üçüncü sınıf düzeyindeki çocuklardan okullarını resimler yoluyla anlatmaları istenmiştir. Çocukların resimleri üzerinden yapılan çalışma, ilkokul mekanlarının, onların algı süreçlerindeki karşılıklarını değerlendirmeyi amaçlar. Sonuç olarak ilkokul mekanlarının, çocuğun gelişiminde ve tüm yaşamında kalıcı etkileri olduğu vurgulanmış, tasarımcıların ve bu alanda çalışan kişilerin konu üzerine farkındalığını arttırmak hedeflenmiştir.