turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye Türkçesi ağızlarının şekil bilgisi

Bu çalışmada, Türkiye Türkçesi yazı diline kaynaklık eden Türkiye Türkçesi ağızlan, şekil bilgisi yönünden değerlendirildi. Ağızlarda tespit edilen ekler, ses bilgisi, yapı ve işlev bakımından madde başı alınarak incelendi. Bütün bunlar yapılırken eklerin tarihi gelişimleri göz önünde bulunduruldu ve varılan bilgiler sonuç bölümünde değerlendirildi.
Bilim geleneğimizdeki anlam bilim terimleri üzerine bir araştırma

Geleneğimizde hadis, tefsir, fıkıh, belagat ilimleri ile uğraşanlar anlam sorunu üzerine binlerce yıldır düşünmektedirler. Söz konusu ilimlerdeki çalışmalar son derece güçlü ve sistemli bir terim zemininde yürütülmektedir. Baktığımızda dilbilimi, anlambilimi, pragmatik gibi çağdaş teorilerin çıkış noktalarının bu gelenek içerisinde var olduğunu rahatlıkla görebiliriz. Çalışmamızın amacı, eski kültürümüzde yer alan ve anlambilimi alanında değerlendirilebilecek tarihi terimlerin tespit edilmesidir. Çalışmamız bir giriş, sözlük ve sonuç olmak üzere üç bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde ilk olarak terim meselesi üzerinde durulmuştur. Ayrıca çalışma metodumuz anlatılmış, taradığımız eserlerin içerikleri ve taradığımız eserlerden nasıl faydalandığımız hususunda bilgi verilmiştir. Sözlük bölümünde anlambilimi alanı içerisinde değerlendirilebileceğini düşündüğümüz terimlere yer verilmiştir. Sonuç bölümünde ise ulaştığımız sonuçlar ana hatlarıyla verilmiştir. Çalışmamızın, bundan sonra yapılabilecek, geleneğin ve çağdaş teorilerin birlikte değerlendirildiği çalışmalara olumlu katkıları olacağına inanıyoruz.
Fikir ve sanatta bir duruş: Münevver Ali Haydar Haksal

Bu çalışma, Ali Haydar Haksal'ın anlatılarından hareketle onun zihin dünyasından edebi eserlere yansıyan sanat ve estetik düşüncelerinin Doğu-Batı ve müşterek bir muhafazakar düşünce sistematiği içinden değerlendirilmesidir. Bu bağlamda söz konusu meselelerin Haksal merkezinde ele alınması, aynı zamanda yazınsal ürünlere yansıyan siyaset, toplum ve medeniyet algısının İslami bir söylem çerçevesinde ne tür temellendirmeler yapılacağına ilişkin pek çok tartışma alanı açmaktadır. Bu tartışma alanları Batı medeniyetinin Doğu ve İslam uygarlığına yönelik şartlı bakışını Haksal merkezinde kritik eden yazınsal ürünlerle yakından ilişkili olmasının yanı sıra; Haksal'ın politik bir Müslüman duruşunu temsil eden ve bir epistemolojik hareket ve kaynak noktası olan vahiy kültür dairesinin sorunlarıyla yakından ilgilidir. Medeniyet, tarih ve toplumu ilgilendiren ve bununla beraber bireysel problem ağının modernite bağlamında etkileşimi neticesinde oluşan sorun ve uzlaşmazlıklar hesaba katıldığında; Ali Haydar Haksal çağa ait verileri yazınsal dünyanın imkanlarıyla çözümlemek ve tespit etmekle kalmaz; bir yandan da çözüm önerileri sunar. Dolayısıyla Ali Haydar Haksal hem öykü ve romancılığıyla hem de diğer düz yazılarıyla İslami söylem düşünce koridorunun önemli bir temsilcisi olarak değerlendirilmelidir.
Derviş Mehmed Bahtİ'nin Manzum Terceme-i Şir'atü'l-İslam'ı

Bu çalışma dört bölümde hazırlandı:İlk olarak giriş bölümünde ilmihal kavramı ve edebiyatımızdaki manzum ilmihaller hakkında bilgi verildi. Eserin tercüme olması sebebiyle birinci bölümde kaynak eser olan Şir'atü'l-İslam, eserin müellifi, şerhleri hakkında bilgi verildi ve Türkçeye yapılmış manzum ve mensur tercümeleri tanıtıldı. İkinci bölümde eserin mütercimi Derviş Mehmed Bahti'nin hayatı, edebi ve tasavvufi kişiliği, eserleri titiz bir çalışmanın neticesinde ortaya konuldu. Üçüncü bölümde Manzum Terceme-i Şir'atü'l-İslam'ın; muhteva, şekil, dil, üslup özellikleri ortaya konularak mütercimin ve eserin edebiyat tarihimizdeki yeri saptanılmaya çalışıldı. Dördüncü bölümde ise eserin mevcut üç nüshasına dair bilgiler verildikten sonra metnin transkribe edilmiş ve günümüz Türkçesine çevrilmiş şekli verildi. Eser, manzum bir ilmihal olup öğrencilerin dini hususiyetleri daha kolay öğrenebilmeleri için kaleme alınmıştır. Bu durum, Derviş Mehmed Bahti tarafından eserin sebeb-i telif bölümünde ifade edilmiştir.
Esat Mahmut Karakurt'un romanlarında kadın kahramanlar

'Esat Mahmut Karakurt'un Romanlarında Kadın Kahramanlar' adlı çalışma, Esat Mahmut Karakurt'un 1926- 1960 yılları arasında kitap olarak yayımlanmış on altı romanında geçen kadın kahramanların incelemesini esas alır. Çalışmanın amacı Esat Mahmut Karakurt'un romanlarında geçen kadın kahramanları, onların fizyolojik, sosyolojik ve psikolojik durumlarını ve içinde bulundukları haller doğrultusunda sergiledikleri davranış biçimlerini bilimsel metotlar kullanarak tespit etmek, incelemek ve elde edilen bilgilerden hareketle genellemelere ulaşmaktır. Söz konusu amaçlar doğrultusunda çalışmada seçilen konular, eser incelemesinde kullanılan çağdaş bilimsel yöntemler tespit edilerek Esat Mahmut Karakurt'un romanlarına uygulanmıştır. Yazarın romanlarında yer alan kadın kahramanlara ait fizyolojik, psikolojik ve sosyolojik unsurlar tasnif edilmiş ve belli sonuçlara ulaşılmıştır. Yapılan incelemeler sonucunda ulaşılan sonuçlar; Esat Mahmut Karakurt'un romanlarında yer alan kadın kahramanların fizyolojik, sosyolojik ve psikolojik özelliklerinin aydınlatılmasına katkı sağlayacaktır.
Kula'da son ustalarıyla yaşatılan geleneksel meslekler

Geleneksel meslekler toplumların yaşayış biçimleri, zevk ve estetik anlayışları hakkında önemli bilgiler veren kültür unsurlarındandır. Teknolojinin ilerlemesi ve makineleşme sürecinin hızlanması sonucunda, toplumlar hızlı bir değişime girmiş ve geleneksel meslekler bu süreçten olumsuz bir şekilde etkilenmiştir. Üretilen ürünlere her geçen gün talebin azalması, ham maddelereulaşım zorluğu, el emeği ile üretimin işgücü ve süreç bakımından zorluğu ve tüm bu sorunların bir sonucu olarak geleneğin ustalarının yeni ustalar yetiştirememesi, bugün birçok geleneksel mesleğin gündelik hayat içindeki önemini kaybetmesine ve hatta unutulmasına yol açmıştır. Manisa ilinin Kula ilçesi; giyim-kuşam ve yemek kültürü, doğum, düğün ve ölüm gibi geçiş dönemlerindeki inanç ve uygulamalarıyla geçmişş ile bağını koruyan bir diğer deyişle geleneksel yaşayış biçiminin sürdürüldüğü bir ilçedir. Kula'dageçmişşten günümüze kadar varlığını sürdüren çok sayıda geleneksel meslekbulunmaktadır. Kula'da gündelik hayatın içinde önemli bir yer işgal eden geleneksel mesleklerin önemli bir kısmı günümüzde son ustalarıyla yaşatılan ve bu anlamda sondönemlerini yaşayan mesleklerdir. Bu çalışmada Kula'da son ustalarıyla yaşatılan geleneksel meslekler konu edilmiştir. Çalışmada öncelikle Kula ilçesinin tarihi, coğrafi özellikleri ve ekonomik yapısı hakkında bilgi verilmiş, Kula'da son ustalarıyla sürdürülmeye çalışılan bakırcılık, keçecilik, saraçlık, semercilik ve yorgancılık meslekleri hakkında bilgi verilmiş ve bu mesleklerin sürdürülmesine yönelik tespit ve önerilerde bulunulmuştur. Kula'da son ustalarıyla yaşatılan geleneksel meslekler hakkında daha önceden yapılmış bir çalışmanın bulunmaması, böylesi bir çalışmanın yapılması gerekliliğini ortaya koymuştur. Çalışmada elde edilen veriler alan araştırmasıyla elde edilmiş, alan araştırmasında gözlem ve mülakat teknikleri kullanılmıştır. Böylece hem kaynak kişilerle görüşülüp birincil kaynaktan bilgi ve görüş alınmış hem de sadece ürüne odaklanılmayıp toplumun ihtiyaçları göz önünde bulundurularak araştırmaya konu olan geleneksel mesleklerin mevcut durumları hakkında birtakımtespitlerde bulunulmuştur. Bu çalışmada beş farklı meslekten on kaynak kişi ile görüşülmüş, araştırmaya dahil edilen mesleklerdeki ürünlerin yapımı, kullanım alanları ve güncellemesahalarının olup olmadığı hakkında bilgiler elde edilmiştir. Araştırma sonucunda çalışmaya dahil edilen keçecilik dışındaki diğer mesleklerin yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kaldığı sonucuna varılmıştır.
Halid Ziya Uşaklıgil'in hikayeleri üzerine anlatıbilimsel bir inceleme

Anlatma insan için bir ihtiyaçtır. İlkel dönemlerde mağara duvarlarındaki figüratif tasvirlerden modern hayattaki dijital metin ve görsellere kadar hepsi bu ihtiyacı karşılamadaki unsurlardır. Anlatmaya dayalı türler, destanlar, masallar, menkıbeler, halk hikayeleri ile devam eder. Bu anlatı türleri şekil ve konu bağlamında birbirine benzeyen ve ayrılan özelliklere sahiptir. İlk hikayelerde Doğu edebiyatının izleri görülüyorken Batılı anlamda hikaye Tanzimat ile birlikte görülmeye başlamıştır. Daha çok romancılığıyla tanınan Halid Ziya Uşaklıgil'in hikayeciliği de romancılığı kadar başarılıdır. 1888'de yayımlanan ilk hikayeleri modern hikayecilik için önemli örneklerdir. Servet-i Fünun öncesi, Servet-i Fünun, Meşrutiyet ve Cumhuriyet dönemlerinde yazıp yayımladığı küçük ve büyük hikayeleriyle aktif bir yazı hayatı olmuştur. 1960'larda bir disiplin halini alan anlatıbilimin kökleri Platon ve Aristo'nun mimesis ve diegesis kavramlarına kadar uzanır. Saussure geleneği, Rus Biçimciliği, Prag Ekolü, Yeni Eleştiri anlatıbilimin bir disiplin halini almasına kadar geçen süreçte disipline temel oluşturan fikirler vermişlerdir. Anlatıbilim eser merkezli incelemeyi savunan bir yaklaşıma sahiptir. Çalışmamızda anlatıbilim kuramı, Halid Ziya Uşaklıgil'in hikayelerinde eser merkezli okuma yapılarak uygulanmıştır. Anlatıbilimsel inceleme zaman ve mekan kavramlarıyla sınırlandırılmıştır. Gerard Genette'in öyküleme zamanı kavramına ait üç tipolojisi ve anlatıdaki ritim unsurları tespit edilmiştir. Mekan irdelenirken Marie-Laure Ryan ve Seymour Chatman'in görüşleri dikkate alınmıştır.
XIX. yüzyıl divan şiirinde hiciv ve sosyal eleştiri

Sanatçının içinde yaşadığı toplumdan bağımsız düşünülmesi mümkün değildir. Toplumun bir ferdi olan sanatçı her ne kadar bireysel konular üzerinde yoğunlaşsa da kendisini sosyal hayattan tamamen soyutlayamaz. Bütün sanat eserleri için geçerli olan bu durum edebi eserler için de geçerlidir. Hep hayal aleminde olmakla itham edilen divan şairi de hayatla bağını koparmamıştır. Bu edebi geleneğin malzemesinin büyük çoğunluğunu içerisinde barındıran divan metinlerinde içtimai hayata dair çokça unsur vardır. Bu bağlamda şair çevresinde karşılaştığı aksaklıkları dile getirmekten geri kalmamıştır. Şahıs, kurum veya bir topluluğa karşı yazılan şiirleri hiciv kavramı karşılamaktadır. Aksaklıklar hicvedilirken bir takım unsurlardan faydanılmıştır. Bunların başında edebi sanatlar ve mizah gelmektedir. Estetik değere sahip olan hicivlerin yanı sıra hakaret ve sövgüye dayalı hiciv örnekleri de mevcuttur. Bu çalışma ile XIX. yüzyıl divan şiirinin farklı bir cephesinin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Bu çerçevede XIX. yüzyıl divanları hiciv ve sosyal eleştiri bağlamında taranmıştır. Ortaya çıkan malzeme değerlendirilip sınıflandırılarak son asır klasik Türk şiirinin divanlar özelindeki hiciv ve sosyal eleştiri tarafı ortaya konulmuştur.
Binyadİ geranewa le Dastanİ Mem u İn İ Oskar Mann u şanoyİ Meme Alanİ Ebdurrehİm Rehmİ Hekarİ

Meme Alan Halk Destanı, destan yazılış tarihine göre oldukça eskidir. Destan yazıldikitan sonra tarih içinde her yeni yazarla birlikte yeni bir şekil almakitadır. Destanın olayları ve sunum biçiminde meydana gelen değişiklikler, ona yeni bir şekil kazandırmakitadır. Böylece destan, nesilden nesile dönüşerek akitarılmakitadır. Çalışmamın başlığı 'Ostar Mann'ın Meme Alan Destanı'nın biçimsel altyapısı ve onun Hakkarili Abdurrahim Rahmi'nin Meme Alan tiyatrosu ile karşılaştırılması'dır. Oskar Mann, 1901- 1903 yılları arasında doğu edebiyatını araştıran Alman imparatorluğunun elçisidir. Oskar Mann, birçok Kürt bölgesini gezerek Mükeryani lehçesi ile yazılmış birçok Kürt destanlarını toplamıştır. Tarihsel olarak destan yazımı ile tiyatro metninin yazımı arasında oldukça fark vardır. İlk Kürt tiyatro metni, Hakkarili Abdurrahim Rahmi tarafından Jın dergisinde yazılmıştır. Rahmi, onu piyes olarak isimlendirmiştir. Tiyatro yazımı destana nispeten daha yenidir. Bununla birlikte Kürt tiyatro ve destan eleştirisi, destan ve tiyatro eleştirisine göre gecikmiştir. Bu iki edebi türün ortak nokitası klasik Kürt destanı olmasıdır. Onların ortak nokitaları bulunduğu gibi farklı nokitaları da bulunmaktadır. Sözgelimi her ikisi, sunum şeklinde birbirlerinden ayrılmakitadır. Akademik olarak bu iki türü karşılaştırmak yeni bir şey olmakla beraber ileride araştırmaya daha fazla alan açacakitır. Çünkü böyle bir karşılaştırma, diğer edebi unsurlarında bulunmayan önemli unsurları içermekitedir.
Karacaoğlan ve Dadaloğlu'nda sapmalar

Sapma' sözcüğü bir dil bilimi ya da şiir terimi olarak sözcüklerin ses, biçim, anlam özelliklerinde ve dilin söz dizimi niteliklerinde bilinçli olarak değişikliğe gitmeyi, ortak dilde bulunmayan yeni söz değerleri bulmayı ifade eder. Şairin dil üzerindeki tasarruf gücünü gösteren sapmalar, anlatımı etkili kılmanın yollarından biridir. Bu çalışma Karacaoğlan ve Dadaloğlu şiirlerinde görülen dil sapmalarını yani günümüz Türkiye Türkçesinden farklı olarak kullanılan ses, kelime, ifade, dilbilgisi, anlam düzeyinde değiştirme, bozma şeklinde tanımlayabileceğimiz farklıkları ortaya çıkarma amacıyla yapılmıştır. Bunun için Karacaoğlan'ın Bütün Şiirleri adlı kitap ve Dadaloğlu şiirleriyle ilgili en kapsamlı çalışma olan Prof. Dr. İsmail Görkem'in Yeni Bilgiler Işığında Dadaloğlu- Bütün Şiirleri adlı kitaplar ayrıntılı bir şekilde incelendi. Karacaoğlan ve Dadaloğlu'nu incelenirken (17. ve 19. Yüzyıllar) dilin o dönemdeki fonetik ve morfolojik özelliklerinin yanında yerel ağız özelliklerinin de kullanıldığı görülmektedir. Karacaoğlan ve Dadaloğlu şiirlerinde karşımıza çıkan dil sapmaları genellikle tarihsel farklılıklardan, yöresel ağız kullanımlarından ve şiirde ahengi sağlamak için yapılan değişik kullanımlardan kaynaklandığı belirlendi. Belirlenen bu durumlardan yola çıkarak Halk edebiyatının iki büyük ustasının günümüz Türkçesinden farklılıkları ortaya kondu.
Şiir dili ve psikanalitik kuram bağlamında Nilgün Marmara

Nilgün Marmara, kısa ama çarpıcı yaşamının ardında bıraktığı şiirleri, günlükleri ve denemeleriyle varlığını sürdürmeye devam etmektedir. İçinde bulunduğu sanatçı çevre, entelektüel birikim, üzerine çalıştığı isimler ve kavramlar çerçevesinde kendisine bir sanat belleği oluşturmuştur. Bu bellekten süzülen imge ve söylemlerle özgün bir şiir dili kuran Marmara, kurduğu imge, bağdaştırmalar ve sapmalarla şiir dilini incelemeye değer kılmıştır. Nilgün Marmara'nın varoluşuna ve dünyayı kavrayışına dair bir izlenim veren şiirleri; edebiyatın psikoloji ile olan yadsınamaz bağından hareketle disiplinler arası bir çalışmaya zemin hazırlamaktadır. Marmara şiirlerinin ve şiir dilinin psikanalitik kuram bağlamında incelenmesi, şiirlerini anlamlandırma aşamasında bütünleyici olduğu kadar yeni anlam alanlarına ve çağrışımlara da yol açmaktadır. Buradan hareketle çalışmada, psikanaliz üzerine, edebiyat alanını ilgilendiren, bilgilendirmeler yapıldıktan sonra Marmara'nın Defterler, Metinler, Kağıtlar ve Sylvia Plath'in Şairliğinin İntiharı Bağlamında Analizi adlı eserlerinden hareketle dünya algısı ortaya konmaya çalışılmış ve sanatçıdan esere yönelik bir tavırla ölümünden sonra yayımlanan tek şiir kitabı Daktiloya Çekilmiş Şiirler'deki şiirleri, belirlenen kavramlar çerçevesinde çözümlenmiştir.
Mevlana'nın mesnevi'sinde akıl ve gönül düalizmi

Mevlana Horasan'ın Belh şehrinde doğmuş önemli bir Tasavvuf alimidir. Horasan'da doğmuş olmasına rağmen, günümüzde yurt içinde ve dışında önemli araştırmalara konu olmuştur. Mevlana'nın insana bakış açısı, hümanizme olan katkısı, yaratıcıya ulaşma yolundaki fikirleri yalnız İslam coğrafyasını değil, diğer bütün milletleri de etkilemiştir. Birçok eseri bulunan Mevlana, özellikle Mesnevi adlı eseri ile tanınmıştır. Mesnevi'de insanı doğru yola ulaştıracak birçok bilgi yer almaktadır. Mesnevi'nin değindiği iki temel kavram akıl ve gönüldür. Akıl, beşeri aleme ait olup, gönül ise uhrevi aleme aittir. İnsan bu dünya için aklını rehber almalıyken, uhrevi alem için ise gönlünü rehber almalıdır. Çalışmamızda Mevlana'nın Mesnevi'sinde 'akıl' ve 'gönül'e bakış açısı araştırılmış olup bu kavramlar düalizm çerçevesinde ele alınmıştır.
Cahit Sıtkı Tarancı'nın ölüm konulu şiirlerine psikolojik bir bakış

Sıtkı Tarancı (1910-1956), Cumhuriyet Devri Türk edebiyatının önde gelen sanatçılarından birisidir. Özellikle şiir alanında adını duyurma başarısı gösteren ünlü şair, ''Otuz Beş Yaş '' şiiriyle ünlenmiş ve ''ölüm şairi'' olarak anılmıştır. Daha lise yıllarında iken ilk şiirlerinin ''Muhit'' dergisinde yayımlanması, iyi bir şair olma yolunda onu kamçılamış ve 1933'te ilk şiir kitabı olan ''Ömrümde Sükut'' eserini edebiyat dünyasına hediye etmiştir. Bunu sırasıyla 1946'da ''Otuz Beş Yaş'', 1952'de ''Düşten Güzel'' ve şairin ölümünden sonra da 1957'de ''Sonrası'' kitapları takip etmiştir. Gerek yaşadığı dönemde gerekse günümüzde sevilerek ve beğeniyle okunan şair hakkında birçok çalışma yapılmıştır ve daha da yapılacağı kanaatindeyim. Çünkü Cahit Sıtkı'nın; Türkçeye olan hakimiyeti, duygularındaki samimi ifade tarzı ve klasik konuları özgün bir şekilde ele alması edebiyatçıları her zaman kendisine çekmeyi başarmıştır. Diğer çalışmacıların, şairin en çok üzerinde durduğu ''ölüm'' temine sadece konu olarak yaklaşmalarına karşın biz de aynı konuya farklı bir bakış açısı getirerek, ''ölüm'' kavramını psikolojik yönden değerlendirmeyi yeğledik. Şairin; Ramazan Korkmaz tarafından 43, Enver Okur tarafından ise 62 adet ölüm konulu şiiri incelenmiştir. Bu iki çalışmadaki ortak şiirleri göz önünde bulundurduk ve biz de bu ele alınan şiirlerden farklı olarak, şairin 21 adet şiirini daha ölüm perspektifinden değerlendirdik. Cahit Sıtkı'nın yayımlanmamış şiirleri üzerine incelemeleri olan Nuran Özlük ve Hakan Sazyek'in çalışmalarında, şairin ölüm konulu şiiri bulunmadığı için bu şiirleri değerlendirmeye tabi tutmadık. Cahit Sıtkı'nın ölüm konulu şiirlerini psikolojik açıdan değerlendirdiğimiz bu çalışma dört bölümden oluşmaktadır: Birinci bölümde Tarancı'nın resmi hayatı anlatılmaktadır. İkinci bölüm şairin kültür hayatından oluşmaktadır. Şairin sanat anlayışı, şair ve şiir hakkında düşündükleri ile eserleri ayrıntılı bir şekilde ele alınmıştır. Ayrıca, diğer sanatçıların Cahit Sıtkı Tarancı'nın sanatı üzerine söyledikleri de ayrı bir başlık altında verilmiştir. Üçüncü bölümde ölüm temi; materyalizm, pozitivizm bakımından ve dini açıdan incelenerek bu görüşlerin temsilcilerinin görüşleri üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde edebiyat ve psikolojinin bir bilim dalı olarak birbirine yakınlık ve uzaklığı ile ilişkileri ele alınmıştır. Edebiyatta ölüm teminin yerinden de kısaca bahsedilmiştir. Ayrıca, Cahit Sıtkı'nın ölüm konulu şiirlerine psikolojik açıdan yaklaşılmış ve şairin ölüm karşısındaki psikolojisi ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Anonim halk şiirinde bağımlılıklar

Geçmişi çok eskilere dayanan bağımlılık maddelerinin varlığı, zararları bilinen dönemlerden bu yana insanlık için önemli bir sorun teşkil etmektedir. Örnek vermek gerekirse başlangıçta insanların yaralarını tedavi etmede kullanılan afyon sütü, zamanla insanlara sanrılar gösterterek istekleri doğrultusunda onları kullanan Hasan Sabbah gibi bir sorunu ortaya çıkarmıştır. Tarihsel süreçte çeşitli aşamalardan geçerek günümüze kadar ulaşan bağımlılık maddelerinin kullanımı gün geçtikçe artmakta ve bu maddelerin neden olduğu sorunlar toplumu derinden etkilemektedir. Toplumu derinden etkileyen her olgunun bir şekilde halkın irfanının yansıdığı eserleri etkilemesi kaçınılmaz bir durumdur. Anonim türler ise halkın düşünce yapısını, olaylara ve durumlara bakış açısını en iyi şekilde yansıtan ürünleri içinde barındırmaktadır. Yapılan çalışmada bağımlılıkların Türk şiirine ve halk şiirine nasıl yansıdığı genel hatlarıyla incelendikten sonra anonim halk şiirinde bağımlılıklarla ilgili unsurların kullanımı bilimsel bir tasnife tabi tutularak mani, türkü, ninni, ağıt, tekerleme ve bilmece türleri içerisinde incelenmiştir.
Ulusal kimliğin inşası sürecinde çocuk edebiyatı faaliyetleri (1923-1940)

Ulusçuluk akımının yükselişe geçmesi ve ulus-devletlerin neredeyse tüm dünyanın siyasi arenasında hakimiyet kurmaya başlayan sistemler olmasıyla, bu yeni düzene dahil olacak kitlelerin de yeni bir kimlik etrafında yeniden tanımlanmaları ihtiyacı ortaya çıkmıştır. Hakimiyetin merkezinin tanrısal alandan 'ulus'a çevrilmesi, ulus-devletleri yeni bir ulusal kimlik kurma arayışına itmiştir. Avrupa'da başlayarak Batı dışı toplumlara da zamanla sirayet etmesi kaçınılmaz olan bu akım, Osmanlı İmparatorluğu'nun sonunu getirirken, bir ulus-devlet olarak Türkiye Cumhuriyeti'ni doğurmuştur. Cumhuriyet'in ulusal değerler üzerine bina edilmesi, ulusal bir Türk kimliğinin oluşması zorunluluğunu ortaya koyarken, 'Türk kimdir, Türklük nedir? sorularına cevap aranan bir ortam oluşturmuştur. Cumhuriyet'in, Türklük esasına dayandırarak kurguladığı yeni ulus, inkılapçılık ekseninde şekillenmiş bir Türk ulusal kimliği inşası sürecini başlatmıştır. Kimlik inşası sürecinde 'çocuk'un merkeze alınması ve taze zihinler üzerinden yeni kimliğin geleceğe taşınması ise bu faaliyetin en önemli aşamasını oluşturmaktadır. Bu çalışma erken Cumhuriyet döneminde, Cumhuriyet ideolojisine bağlı, ilke ve inkılaplar ışığında ulus kurgusuna inanmış ideolog ve aydınların çocuklar için kaleme aldıkları belli başlı eserlerden yola çıkarak, Cumhuriyet'in ulus kimlik inşasının çocuk metinlerinde hangi kavramlar üzerinden işlendiğini tespit etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın sınırları, dönemin çocuk edebiyatı sahasının tamamını yahut edebi eser sahasına giren her türün incelenmesine imkan tanımayacağı için, içeriğin, çalışmada iddia edilen hususlarla intibakının tam olarak sağlanabilmesi meselesi de göz önünde bulundurularak Cumhuriyet'in kuruluşunda ve inkılapların tesisinde aktif rol almış, kurucu elitler olarak da tabir edebileceğimiz isimlerin çocuklar için kaleme aldıkları metinler üzerine yoğunlaşılmıştır.
Kastamonu'da halk tababeti, inanış ve uygulamalar

'Kastamonu'da Halk Tababeti, İnanış ve Uygulamaları' adıyla hazırladığımız bu tezde halk hekimliğinin tarihçesi, halk hekimliğiyle ilgili kavramlar, Kastamonu halk hekimliğini meydana getiren inanış ve uygulamalar ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Kastamonu'nun coğrafyası, tarihi ve kültür yapısı üzerinde durulduktan sonra halk hekimliğiyle ilgili temel kavramlara ve halk hekimliğinin tarihçesine yer verilip, Kastamonu'da halk hekimliği üzerinde durulmuştur. Halk hekimliğiyle ilgili inanış ve uygulamalar verilirken yeri geldikçe eski Türk inançlarıyla ilgili kültlere ve inanışlara da değinilmiştir. Halk hekimliği zengin bir folklor müessesesi olup, halkın hastalık sebepleri hakkındaki görüş ve düşüncelerini, hastalıkları tedavi etmek için kullanılan ilaç ve metotları ihtiva etmektedir. Halk hekimliğinin tarihçesi insanlık tarihi kadar eskidir. Çünkü hastalanan insan bu durumdan kurtulmak için çareler aramış, gözlem ve tecrübe yoluyla da bunu bulmuştur. Dini-sihri çeşitli inanışlarla da birleşen bu uygulamalar nesilden nesile aktarılarak günümüze kadar gelmiştir. Kastamonu halk hekimliğinde hastalıkların tedavisinde maddi ve manevi yöntemler uygulanmaktadır. Bunlar şu başlıklar altında değerlendirilmiştir: 1. Bitkilerle yapılan tedaviler 2. Hayvansal maddelerle yapılan tedaviler 3. Madensel maddelerle yapılan tedaviler4. Parpılama yoluyla yapılan tedaviler 5. Şifalı sular 6. Ocaklar 7. Ziyaret yerleri Tezimizde tedavi uygulamaları hastalık adlarına göre sınıflandırılarak verilmiştir. Bitkilerin mahalli adları ve kullanıldıkları hastalıklar, hayvansal ürünler ve kullanıldıkları hastalıklar, hastalıkların mahalli söyleyişleri, hastalık ve tedavi uygulamalarıyla ilgili terimler, hastalık ve sağlıkla ilgili atasözleri ve deyimler, kaynak kişiler bir liste halinde hazırlanmıştır. Ekler bölümünde ocaklar ve tedavi edilen hastalıklar tablosu, ziyaret yerleri ve tedavisi için başvurulan hastalıklar tablosu, bitkiler ve kullanıldıkları hastalıklar tablosu, karşılaştırmalı bitki adları tablosu ve fotoğraflar yer almaktadır. Birçok safhadan geçerek günümüz bilimsel tıbbının temelini de oluşturan halk hekimliği, sosyo-ekonomik sebeplerden ve günümüzde bitkilerle ve doğal yöntemlerle tedavinin tekrar önem kazanmasından dolayı yöredeki varlığını sürdürmektedir. Halk hekimliğiyle ilgili inanış ve uygulamalar kayda geçirilerek hem gelecek nesillere zengin bir kültür mirası bırakılmış olacak, hem de fitoterapi araştırmalarına yardımcı olunacaktır.