turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Adıyaman Ağuiçen alevilerinde inançlar törenler ve geçiş dönemleri üzerine bir inceleme

Bu tez, 'Adıyaman Ağuiçen Alevilerinde İnançlar Törenler ve Geçiş Dönemleri Üzerine Bir İnceleme' başlığı altında Alevilikle ilgili temel kavramlar, inançlar, cem ibadeti, kurban çeşitleri, törenler ve geçiş dönemleri üzerine yapılan bir çalışmadır. Yapmış olduğumuz bu çalışma, sahada yapılan derleme ve incelemeler neticesinde elde edilen bilgilerden meydana gelmektedir. Çalışmamız, giriş bölümü dahil dört bölümden meydana gelmektedir. Giriş bölümünde yaptığımız çalışmanın önemi ve amacı, Adıyaman İli ve Alevilik hakkında bilgi verilmektedir. İkinci bölümünde, çalışmamıza konu olan Alevilik ve Adıyaman hakkında daha önceden yapılmış tezler, kitaplar ve makaleler hakkında kısa özetler verilmiştir. Üçüncü bölümde ise çalışmanın materyal ve yöntemi hakkında bilgiler verilmiştir. Dördüncü bölümde çalışmamızın bulgular ve tartışma kısmı bulunmaktadır. Bu bölümde, temel inanç kavramları, törenler, bayramlar ve geçiş dönemleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışmamızın sonuç kısmında ise çalışmamızın öne çıkan kısımlarına değinip ele aldığımız konulardan çalışmada ulaşılan sonuç belirtilip genel bir değerlendirme yapılmıştır.
Hasan İzzettin Dinamo'nun romanları üzerine bir inceleme: Roman-otobiyografi

Bu tezin amacı, insan duyguları, toplum yaşayışı ve yaşanılan devre dair en kapsamlı bilgileri verebilen roman türünün imkanlarından hareketle roman ve otobiyografi arasındaki ilişkiyi tespit etmektir. Bu anlamda Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatının önemli romancılarından biri olan Hasan İzzettin Dinamo'nun romanlarından hareketle insan toplum - siyaset ve otobiyografi ilişkisi tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla yazarın eserleri arasında bir seçme yapılmış olup çalışma, yazarın otobiyografik ağırlıklı romanları merkezli olarak sürdürülmüştür. Yazarın diğer eserlerinden de zaman zaman yararlanılmıştır. Çalışmada Dinamo'nun ilgili romanlarında benlik oluşumunu etkileyen olaylar, devir ve kişilerle ilgili meselelerde tespitlerde bulunulmuştur. Sonuç olarak, Osmanlı'nın çöküş devinden çok partili hayata kadar Türkiye'deki olayları roman kurgusu dahilinde söz konusu eden Hasan İzzettin Dinamo'nun kendi beni ile yaşanılanlar arasında daima bir ilişki kurduğu tespit edilmiştir.
Faik Ömer Efendi hayatı, edebi şahsiyeti, eserleri ve Dİvanı'nın tenkidli metni

Bu çalısmanın ilk kısmında 19. yüzyıl Klasik Türk Edebiyatı sairlerindenFaik Ömer Efendi'nin hayatı, edebi sahsiyeti ve eserleri ortaya konulmaya çalısılmıstır. Çalısmanın ikinci kısmında ise sairin Divan'ı üç asamada incelenmis, bu sayede gelenekle örtüsen ve farklı olduğu noktalar saptanmıs, ve sairin üslububelirlenmistir. Çalısmanın esasını teskil eden ikinci kısımda ise sairin Divanı'nın tam ve en dogru hali, metin tenkidi yöntemiyle ortaya konmaya çalısılmıstır. Bu asamada, seçilen nüshalar arasındaki farklar dikkate alınarak böylece sairin yazdıgı esere en yakın metin olusturulmaya çalısılmıstır. htiva ettigi siir sayısı açısından zengin olanSü. ve S. nüshaları çalısmaya esas teskil eden nüshalar olarak seçilmistir. Nüshalararasında ki farklarsa sayfa altında belirtilerek nüsha farkları da ortaya konulmustur. Türkçe Divan ve Farsça Divan olarak iki bölümden olusan bu kısımda Türkçe Divanbölümü de ayrıca nazım sekillerine göre düzenlenmistir. Böylece sairin edebiyat tarihindeki yeri belirlenmeye çalısılmıstır.
Nazan Bekiroğlu'nun kurmaca eserlerinde geleneğin izleri

Gelenek, sosyal bilimlerin en temel meselelerinden biri olduğu için birçok farklı disiplinde bu kavramla ilgili tanımlamalar yapılmıştır. Gelenek, özellikle sosyoloji, din, felsefe ve edebiyat sahasında geniş bir şekilde tartışılan bir meseledir. Edebiyatta gelenek, yenileşme devri Türk edebiyatında eski-yeni tartışmasının odağında yer almış, her devirde siyasi, sosyal ve kültürel meselelere bağlı olarak farklı bir görünüm kazanarak günümüze kadar canlılığını korumuştur.1980'li yıllardan sonra gelenekle ilgili yayımlanan eserlerde büyük bir artış gözlemlenmektedir. 1990'yıllardan sonra yazın hayatına giren Nazan Bekiroğlu da geleneği merkeze alarak son derece başarılı eserler yazmıştır. Yazar, postmodern teknik unsurlardan yararlanmakla birlikte eserlerinde vermek istediği mesajlarda geleneğe yaslanmaktadır. Yani Bekiroğlu, sabit bir merkez etrafında hareket etmektedir. Bu tezde Nazan Bekiroğlu'nun kurmaca eserlerinde geleneğin izleri araştırma konusu yapılmıştır. Girişte geleneğin farklı disiplinlerde ve Türk edebiyatında ne anlama geldiği üzerinde durulmuş, geleneğin kaynakları belirtilmiştir. Geleneğin kaynakları belirtildikten sonra tezimizin birinci bölümünde Bekiroğlu'nun kurmaca eserlerinde dini ve tasavvufi unsurların neler olduğu incelenmiştir. İkinci bölümde tarihin; üçüncü bölümde de geleneksel bir ana tema olarak 'aşk'ın eserlere nasıl yansıdığı ele alınmıştır.
Türk halk kültüründe hukuk kavramı

İnsanoğlunun bir arada yaşama tecrübesi, toplumsallaşma ve sosyalleşme süreçlerinin belirli kurallar çerçevesinde düzenlenmesini gerektirmiştir. Bu kurallar, yazılı hukuk kurallarından önce, gündelik hayatta işlerliği olan, bireyler arası sınırları ve toplumsal konuların çözümlerini belirleyen sözlü hukuk kurallarıdır. Toplumların genel yapısına göre belirlenip gelişen bu kurallar, toplumda düzen ve güvenliği sağlar. Toplumun ortak değer, inanış ve kabulleriyle şekillenen örf ve adetler, modern hukukun kaynaklarından biridir. Hukuk, toplumsal düzen işlevini yerine getirirken toplumun pozitif hukuka aykırı olmayan uygulamalarını da dikkate almaktadır. Yazılı bir kaynağı olmamasına rağmen halk hukukuna ait kurallar, söz ve davranış kalıpları ile sözlü kültür anlatıları, halk edebiyatı ürünleri aracılığıyla nesilden nesile aktarılırlar. Bu çalışmada yazılı olmayan hukuk kurallarının, Türk kültür tarihindeki etkisi, bu etkinin halk edebiyatı örneklerinde ve gündelik hayatın içindeki uygulamalarda günümüze yansımaları, toplumsal yaşamdan örnekler verilip modern hukuk kurallarının tasnifi dikkate alınarak açıklanacaktır.
Osman Konuk'un hayatı, sanatı ve şiiri üzerine bir inceleme

Türk şiirinin Cumhuriyet devrine kadar süren tarihsel gelişimi bir yana bırakılacak olursa, Cumhuriyet'in ilanından itibaren oluşmaya başlayan yeni atmosfer içerisinde Türk şiiri, aşağı yukarı beş-on yılda bir kuşaklar halinde gelişimini sürdürmüş ve Yedi Meş'aleciler, Serbest Nazımcılar, Garipçiler / Birinci Yeniciler, Hisarcılar, Maviciler ve İkinci Yeniciler tarafından oluşturulan şiir hareketlerine şahit olunmuştur. 1960 ve 1970 Kuşağı şairleri ise askeri darbelerin gölgesi altında sanatlarını icra etmişlerdir. Yine bir askeri darbenin etkisi altında şekillenen 1980 Kuşağı ise, 1960'lardan itibaren farklı dünya görüşlerine sahip şairler tarafından verilen ürünlerle biçimlenmiştir. Bu çalışmada, Cumhuriyet dönemi Türk şiirinin poetikasına ve sözü edilen 1980 Kuşağı Türk şiirine katkı ve veri sunmak amacıyla, kuşak şairlerinden Osman Konuk'un hayatı, sanatı ve eserleri bir bütün olarak ele alınmıştır. Konuk'un şiirleri, edebiyat bilgi ve kuramları ışığında, içerik ve biçim yönünden geniş şekilde incelenmiş ve kendisi ile tarafımızca yapılmış bir röportaj çalışmanın ekleri arasında sunulmuştur. Sonuç olarak, 1980'li yılların başında şiirleriyle edebiyat dünyasının dikkatini çeken, edebiyat tarihçisi ve araştırmacılarca, 'genç Müslüman şairler' ya da 'inistik-metafizik şiir yanlısı şairler'den biri şeklinde nitelendirilerek 1980 Kuşağı arasında sayılan Osman Konuk, özellikle 2000'li yıllardan itibaren yazdıklarıyla şiirinin merkezine modern yaşamın eleştirisini koyarak hayatın içinden daha somut bir şiir anlayışıyla sanat ve edebiyat hayatını sürdürmektedir. İmgeye, söz oyunlarına ve şiiriyete mesafeli duran şair, modern yaşama dönük eleştirilerini günlük yaşamın içinden son derece yalın bir dil ve ironik bir üslupla dile getirmektedir. Bu çalışmada, Osman Konuk ve şiirleri ilk kez bir bütün olarak çeşitli açılardan incelenerek edebiyat bilimi dünyasına sunulmaktadır.
Necdet Ekici'nin öyküleri üzerine tematik bir inceleme

Türk, Yıldırım, 'Necdet Ekici'nin Öykücülüğünü Üzerine Tematik Bir İnceleme ', Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale, 2018. 1980 Kuşağı öykücülerinden olan Necdet Ekici, öykü türünde yayımladığı eserleriyle edebiyatımızdaki yerini almıştır. Öyküleri 'çözülme, yaşama sevinci, hayal kırıklığı, sahtekarlık, yasak aşk ve hayvan sevgisi' temaları adı altında incelenmiştir. Geleneklerine ve kültürüne bağlı olan yazarın, bu temaları işleyerek Anadolu hayatını anlatmaya, Türk kültürünü yaşatmaya çalıştığı görülmüştür. Yaptığımız çalışmada Necdet Ekici'nin öyküleri tematik olarak incelenerek yazarın Türk öykücülüğündeki yeri belirlenmeye çalışılmıştır.
Başkurt Türkçesinde fiil-tamlayıcı ilişkisi

Bu çalışmada, Başkurt Tilinin Hüzligi esas alınarak Başkurt Türkçesindeki fiillerin hal ekli tamlayıcıları incelenmiştir. Çalışma ile fiil-tamlayıcı konusundaki bir açığın kapatılması, valenz çalışmalarına bir yenisinin daha eklenmesi amaçlanmıştır. Başkurt Türkçesinde Fiil-Tamlayıcı İlişkisi isimli çalışmada 'Başkurt Tilinin Hüzligi'nden hareketle fiiller incelenmiş ve tamlayıcıların fiillere hangi hal ile bağlandığı gösterilmiştir. Tamlayıcı alan Başkurtça fiiller, bunların aldıkları tamlayıcılar ve tamlayıcıların sayısına göre sınıflandırılması çalışmanın temelini oluşturur. Çalışma dört bölümden oluşur. 'Giriş' bölümünde çalışmanın kapsamına, fiil-tamlayıcı ilişkisi hakkında değerlendirmelere, çalışma yapılırken izlenen yola yer verilmiştir. 'Başkurtlar' bölümünde ise Başkurt Türkleri, Başkurt Türkçesi ve Başkurt Türkçesinde hal ekleri hakkında genel bilgiler anlatılmıştır. Üçüncü bölüm sekiz alt başlıkta hazırlanmıştır. İlk başlıkta tek tamlayıcılı fiillere yer verilmiştir ki bunlar da sekiz tanedir. Sonraki beş başlıkta çok tamlayıcılı fiiller, yedinci başlıkta ise tamlayıcı alan Rusça kökenli fiiller incelenmiştir. Sekizinci başlıkta tamlayıcı almayan fiillere yer verilmiştir. 'Sonuç' bölümünde ise bu çalışmadan elde edilen veriler değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümdeki tüm başlıklarda fiillerin aldıkları tamlayıcılar, örnek cümlelerle gösterilmiş ve Türkçeye aktarımları yapılmıştır. Bazı fiillerin Türkiye Türkçesine aktarımı yapılırken tamlayıcılarının değişmesi lehçenin dil mantığından kaynaklanır. Bunun gibi küçük farklılıkların dışında aktarım yapılırken ciddi bir değişiklik göze çarpmamıştır.
Osmaniye halk hikayeleri üzerinde bir araştırma

Çalışmamızda, Osmaniye yöresinden derlediğimiz halk hikayeleri bir araya getirilmiş ve bu hikayelerin incelemesi yapılmıştır. Osmaniye yöresine ait halk hMyelerinin incelenmesinden önce derlediğimiz hikayelerin çevre ile bağlantısı göz önüne alınarak çalışmamızın ilk bölümünde Osmaniye ve çevresinin tarihi, ekonomik, kültürel ve sosyal durumu hakkında bilgi verilmiştir. Bu bölümde ayrıca Türkiye'deki halk hikayeleri ve halk hikayeciliği üzerinde durulduktan sonra kendi çalışmamızın tanıtımı yapılmıştır. II. Bölüm'de tür olarak halk hikayesi ele alınmış ve bu bölüm 'Kısa Hikayeler' ve 'Hikayelerin Oluşumu' başlıkları akında ikiye ayrılmıştır. 'Kısa Hikayeler' başlıklı bölümde klasik halk hikayelerinin sınıflandırılmaları verildikten sonra kısa hikayelerin tanımı, özellikleri ve sınıflandırılmaları hakkında bilgiler verilmiştir. 'Hikayelerin Oluşumu' başlıklı bölümde ise hikayelerdeki olayların yaşandığı tarih ve çevre ele alınmıştır. m. Bölüm'de Osmaniye yöresinden derlediğimiz halk hikayelerinin yapı bakımından incelemesi yapılmıştır. IV. Bölüm'de hikayelerdeki şiirlerin konulan ve şiirlerin kimler tarafından söylendiği tespit edilmiştir. Ayrıca şiirlerin kafiye, redif ve ölçüleri incelenmiştir. V. Bölüm'de hikayelerde geçen motifler, Stith Thompson'ın motif indeksinden yararlanılarak tespit edilmiş ve motifler numaralarıyla beraber verilmiştir. Sonuç bölümünde ise Osmaniye yöresinden derlediğimiz halk hikayelerinin metinleri verilmiştir. Osmaniye yöresine ait halk hikayelerinin tespit edilerek incelenmesinin bundan sonra yapılacak çalışmalara önemli katkılarının olacağını düşünmekteyiz. Özellikle Cumhuriyet döneminde ilgi odağı olmaya başlayan ve günümüzde yoğunlaşan halk hikayelerini derleme ve inceleme çalışmalarına yaptığımız çalışma ile katkı sağlamak hedeflenmiştir.
İBB Atatürk Kitaplığı Mecmu'a-i Kasaid ve Hikayat

XVIII. yy.'da ele geçmişş tek nüsha üzerinden yapılan bu inceleme, manzum-mensur bir nasihatname türünde olan Mecmu'a-i Kasa'id ve Hikayat Mesnevisi üzerinedir. Çalışmanın giriş bölümünde, eserin dönem içindeki yerini ve mesneviler içindeki durumunu ortaya koymak için Mesnevi Hakkında Genel Bilgi, XV. yy. Klasik Türk Edebiyatı'nın Genel Görünümü, XV. yy. Klasik Türk Edebiyatı Mesnevileri başlıkları altında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde müellifin hayatı ve şahsiyeti, herhangi bir kaynağa ulaşılamadığı için, eserinden hareketle belirlenmeye çalışılmıştır. Yine bu bölümde elimizdeki müstensih nüshası tanıtılmış ve metnin kuruluşunda dikkat edilen hususlara yer verilmiştir. Üçüncü bölümde, Mecmu'a-i Kasa'id ve Hikayat içerisinde yer alan mesnevinin incelenmesi, Metnin İç Yapısı ve Metnin Dış Yapısı başlıkları altında verilmiştir. Metnin İç Yapısı başlığı altında, eserin özeti çıkarılmıştır. Metnin Dış Yapısı başlığı altında, Dil İncelemesi, Nazım Biçimi, Vezin, Kafiye, Redif, Anlatım Özellikleri alt başlıklarıyla bölüm tamamlanmıştır. Çalışmanın dördüncü bölümünde eserin çeviri yazımı verilmiştir. Tartışma, Bulgular ve Sonuç başlıklarından sonra çalışma tamamlanmıştır. Çalışma Mecmu'a-i Kasa'id ve Hikayat Mesnevisi'nin ulaşılabilen müstensih hatlı yazmayla oluşturulmuştur.
Osmaniye Düziçili Aşık Mustafa Çabuk'tan derlenen Köroğlu türkülü hikayeleri

Konusu genellikle kahramanlık ve aşk olan, gerçek veya gerçeğe yakın hikayelerin anlatıldığı anlatım türüne 'halk hikayesi' denir. Halk hikayeleri eski dönemlerin sosyal, politik ve kültürel özelliklerini yansıtır. Hikayeleri anlatan kişiye 'aşık' denir. Yalın bir dil kullanmayı tercih eden aşıklar, hikayelerini anlatırken kahramanların duygu ve düşüncelerini yansıtmak için nazmı; anlatımı hızlandırmak için de nesri kullanırlar. Ne yazık ki, günümüzde 'aşıklık geleneği' yok olmaya yüz tutmuştur. Bu gelenek Anadolu'nun sadece birkaç yerinde devam etmektedir. Çukurova Bölgesi 'aşıklık geleneği'nin bozulmadan devam ettiği nadir yerlerdendir. Çukurova'da aşıklar ellerinde sazlarıyla köy köy dolaşarak halk hikayelerini ve türkülerini kahvehanelerde ve çeşitli mekanlarda aktarmaktadırlar. Bu şekilde hem kültürel mirasımızın devamlılığını hem de geçimlerini sağlamaktadırlar. Çalışmamızda, unutulmaya yüz tutmuş olan aşıklık geleneğini yaşatmaya çalışan 21. yüzyılın önemli aşıklarından Düziçili Aşık Mustafa Çabuk'un hayatı, sanatı ve eserleri hakkında bilgiler verilmiştir. Ayrıca araştırma konusunun özelliklerine ve bu konuda yapılan çalışmalara değinilmiştir. Performans Teori hakkında bilgiler sunulmuştur. Aşık Mustafa Çabuk'tan derlenen sekiz Köroğlu Kolu tahlil edilmiştir. Çalışmamızda inceleme yöntemi olarak İsmail Görkem'in 'Halk Hikayeleri Araştırmaları, Çukurovalı Aşık Mustafa Köse ve Hikaye Repertuvarı' adlı kitabında kullandığı Performans Teori yöntemi, modern şiir ve hikaye tahlil yöntemleri kullanılmıştır.
Türk tiyatrosunda çatışan değerler

Her sanatta olduğu gibi tiyatro sanatının kendine özgü bir kapsamı ve sınırı vardır. Tiyatro görsel, işitsel, deneysel bir sanattır. Bir metnin tiyatro olabilmesi için seyirci karşısında oynanması gerekmektedir. Bir metnin üzerine başka yaratımlar konduğu zaman bu tiyatro metni haline gelir. Yapıtın tiyatro olup olmamasına ise seyirci yol gösterir yapıt beğeni toplarsa seyirci karşısına çıkar yoksa kendini tarihin hatırlanmayan sayfalarına mahkum eder. Tiyatronun gerçek bir sanat olması için seyircinin isteklerini, beklentilerini, ihtiyaçlarını dikkate alması gerekir. Tiyatro eseri yazınsal yapıtlardan farklıdır. Çünkü diğer yazınsal yapıtlar tek kişinin yaratıcılığı ile ortaya çıkarken tiyatro birçok kişinin yaratıcılığı, dünya görüşü, üslubu ile ilgilidir. Tiyatro bir birlik işidir. Bu birlik tam olarak sağlandığı zaman tiyatro eseri meydana gelir. Çalışmamızda meddahlıktan bugüne kadar Türk tiyatrosunun geçirdiği evrelere değinirken bu dönemlerde yazılan bazı oyunları çatışma açısından inceledik. İncelediğimiz oyunların hemen hemen tamamında kuşaklar arası çatışmanın var olduğu görülmektedir. Tanzimat ile edebiyatımıza giren tiyatro siyasi, sosyal hayata göre yön değiştirmiştir. Hemen her dönem yeni bir eğilim yaşanmıştır. Diyebiliriz ki tiyatro içinde bulunduğu toplumun yaşadığı her şeyden etkilenir. Baskılar tiyatroyu nefessiz bıraktığı gibi özgürlükte tiyatroya kan verir.
Ali Şir Nevayİ'nin Fevaidü'l-Kiber Divanı'nda sosyal hayat izleri

Nizamüddin Mir Ali Şir Nevayi (ö. 1501) Klasik Türk Edebiyatı'nın Çağatay sahasında yetişmiş edip, şair, tarihçi, yazar, devlet ve siyaset adamıdır. Onun kaleme almış olduğu tarihi ve edebi eserlerinin hemen hemen hepsi Horasan havzasındaki Türk-İslam kültür ve medeniyetinin oluşmasına katkı sağlamıştır. Dil ve sanat açısından değerli bir alim olan Ali Şir Nevayi'nin hemen hemen tüm eserleri tenkitli neşir olarak hazırlanıp Türk Dil Kurumu tarafından yayımlanmıştır. Bununla birlikte Nevayi'nin eserleri, edebiyattan daha çok dil hususiyetleri yönüyle çalışılmıştır. Nitekim klasik eserleri özellikle Nevayi'nin dili_klasik Çağatayca olduğu için günümüz okuru, onun eserlerini anlamada zorluk çektiği düşünülmektedir. Bu çalışmamızda Nevayi'nin Fevaidü'l-Kiber adlı Divanı'ndaki sosyal hayat unsurlarını ortaya koymaya ve bu suretle onun daha anlaşılır olmasına katkıda bulunmaya çalıştık. Çalışmamız iki bölümden oluşmaktadır. Birincisi Giriş bölümü olup bu bölümde Nevayi'nin hayatı, edebi kişiliği ve eserleri hakkında geniş bilgi verilmektedir. Bu bölümde mevcut literatürdeki bilgilerden yararlanılmış buna ilaveten şairin kendi döneminde kaleme alınmış olan Hüseyin Baykara'nın Çağatayca Risale eseri; Babür Şah'ın Babür-Name eserinde yer alan Nevayi ile ilgili bilgiler ve Devlet Şah Semerkandi'nin Tezkeresi'ndeki Farsça 'Nevayi' maddesi, onun kişiliği daha yakından tanınması amacıyla orijinal dillerinden günümüz Türkçesine çevrilerek verilmiştir. İkinci bölüm çalışmamızın konusunun işlendiği bölüm olup bu bölümde Nevayi'nin Fevaidü'l-Kiber Divanı'ndaki gazellerinde sosyal hayata ait unsurlar yer almktadır. Osmanlı sahasında divan şiirine yönelik bazı olumsuz bakışların mevcudiyeti gibi Çağatay sahasında da aynı görüşlerin var olduğunu belirtmek isteriz. Yapılan bu çalışma, eleştirilerin çok yerinde olmadığını ve şiirin sosyal hayat ile iç içe olduğunu ortaya koymaktadır. Fevaidü'l-Kiber'de yer alan 680 gazel taranarak sosyal hayat unsurlarını içeren beyitler Tipler, Giyim Kuşam, Davranış Biçimleri, Gelenekler, İnanç ve ibadetler, Diğer İnançlar, Tababet, Suç ve Ceza, Eğlence Hayatı ve Haberleşme gibi başlıklar altında toplandı. Ayrıca ilgili beyitler nesre çevrilerek şerhi yapıldı.
Günhan Kuşkanat'ın Evvel Aşklar Masalı romanında nesne ilişkileri bağlamında aşk

Bu çalışmada, Günhan Kuşkanat'ın Evvel Aşklar Masalı adlı romanı, psikanalitik bir yaklaşımla incelenmiştir. Teorik çerçeve için, önce, Sigmund Freud'un öncülüğünü yaptığı Psikanalitik Kuramı sonra da Melanie Klein'ın geliştirdiği Nesne İlişkileri ve John Bowlby'nin ortaya attığı Bağlanma modelleri hakkında genel bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde, psikanalizle edebiyat arasındaki yakın ilişki mercek altına alınmış, söz konusu kuramların aşk olgusuna getirdikleri tanımlar özetlenmiştir. Tezin son bölümünde ise, Evvel Aşklar Masalı'ndaki aşk üçgeni, hem Klasik Psikanaliz Kuramı, hem Nesne İlişkileri Okulu ve hem de Bağlanama Teorisi yaklaşımlarına göre ayrı ayrı değerlendirilmiştir.
Darendeli Katipzade Bekayİ-Maktel-i Hüseyn

Darendeli Bekayi'nin Maktel-i Hüseyn isimli eserini incelediğimiz bu çalışma giriş ve üç bölümden oluşmaktadır. İki başlıktan oluşan giriş bölümünde Kerbela olayı, Maktel ve Maktel-i Hüseyn yazma geleneği hakkında genel bilgiler verilerek Arap, Fars ve Türk edebiyatlarında yazılan Kerbela konulu eserlere değinilmiştir. Birinci bölümde şairin hayatı, edebi yönü ve eserleri ele alınmıştır. İkinci bölümde ise eser hakkında bilgiler verilmiş, daha sonra Fuzuli'nin Hadikatü's-Süeda adlı eseriyle şekil ve muhteva yönüyle ayrıntılı olarak karşılaştırılmıştır. Üçüncü bölümde eserin nüshaları tanıtılmış, ardından çevriyazılı metnin hazırlanmasında izlenen yol açıklanarak tenkitli metne yer verilmiştir. Çalışmanın sonunda Sözlük Dizin ve çalışma esnasında ulaşılan bilgi ve bulguların değerlendirildiği Sonuç bölümü bulunmaktadır.
Mizah teorileri bağlamında Bektaşİ fıkraları

Bu çalışmanın konusu çerçevesinde, üstünlük, uyumsuzluk, rahatlama ve kavrama olarak sınıflandırılan dört ana mizah teorisi ışığında Bektaşi fıkralarını inceledik. Fıkraları uygun teorilere göre değerlendirip yorumlamak için ilk olarak, mizah ve gülme kavramlarını ele aldık. Dünyada ve ülkemizde mizah üzerine yapılan tanımlamalar ve çalışmalara yer verdik. İkinci başlığımızda Türk Halk Edebiyatı fıkra türü hakkında bilgilendirmede bulunduk. Sonrasında fıkraların mesajını doğru anlamamızı sağlayacak Bektaşilik tarikatı ve felsefesi hakkında bilgi verdik. Bektaşi fıkra tipinin özelliklerine de değindikten sonra çalışmamızın temelini oluşturan mizah teorilerini açıklayıp Bektaşi fıkralarıyla örneklendirdik. Sonuç öncesi mizah yaratma yöntemleri ve bunlara bağlı Bektaşi fıkraları örnekleriyle çalışmamızı sonuçlandırdık.
Türk edebiyatında müseddes

Müseddes Arapça menşeli bir kelime olup 'susd' kökünden gelmekledir. Türkçe' de altılı, altı kısımdan meydana gelmiş, altılık gibi manaları bulunmaktadır. İlk örneklerine Arap edebiyatında rastladığımız müseddes daha sonra Fars ve Türk edebiyatında önemli nazım şekilleri arasına girmiştir. Türk edebiyatında ilk örneğine XV. yüzyılda rastladığımız müseddes, XX. yüzyıla kadar yazılmaya devam etmiştir. Bu çalışmada 350 şair incelenmiş, 8 1 divanda 225 müseddes tesbit edilmiştir. Müseddes nazım şekli musammatlar arasında yer almaktadır. Öncelikle Müzde vic ve Mütekerrir olmak üzere iki bölüme ayrılan müseddesler kafiye örgüleri bakımından çeşitlilik gösterirler. Ana kafiye örgüleri müzdevic müseddeslerde aaannn bbbbba ccccca; mütekerrir müseddeslerde aaaaAA bbbbAA ecccAA şeklinde biçim lenirken:, mütekerrir müseddeslerin müzdevic müseddeslere oranla daha sık kullanıldığı görülmüştür. Genellikle 5 ve 5'e yakın bendler halinde yazılmış olan müseddeslerde bend sayısında bir sınırlama yoktur.. Müseddeslerde en fazla kullanılan vezinler, aruz vezninin 'Faf ilatüh Fa'ilalün Fa ılatün Facilun','Mefailün Mefacilün Mefacilün Mefa'ilün' ve 'Fe'ilatün Fe'ilatün Fecilatün Feilün' kalıplandır. Şairler umumiyetle son bendde mahlasını belirtirken, başlıklı müseddeslerin çokluğu dikkat çekicidir. Türk edebiyatının önemli nazım şekillerinden biri olan müseddeslerde konu sınırlaması yoktur. Ancak felsefe ve tasavvuf konulan sıkça işlenmiştir.
Gürcü harfli türkçe incil

Türklerin tarih boyunca kullandığı alfabeler arasında Göktürk, Uygur, Arap, Kiril, Latin, İbrani, Yunan, Ermeni, Gürcü alfabeleri yer almaktadır. İncil tarih boyunca tüm dünya dillerine olduğu gibi zaman zaman Türkçeye de çevirisi yapılmış kutsal kitaplardandır. Türkiye'de Gürcü harfleriyle yazılmış Türkçe İncil Çevirisi pek bilinmemektedir. Tez konumuz olan el yazması Türkçe İncil'in bilinen iki nüshası mevcuttur. Tiflis Milli Arşivi'nde yer alan (Katalog No: 401) çalıştığımız nüsha, Gürcü Mkhedruli alfabesi ile yazılmıştır. Eserin özgün adı 'İsa'nın Tatarca'ya Çevrilmiş Dört Bölümlü İncili' şeklindedir. Çalışmamızın Giriş bölümünde Gürcistan, Türk-Gürcü tarihi ilişkileri, günümüz Türk-Gürcü ilişkileri, Gürcistan'da yaşayan Türkler ve Türkçe konuşan halklar hakkında kısa bilgiler verilmiştir. Ayrıca el yazması Gürcü harfleri ile yazıldığı için Gürcü alfabesi dönemleri de tanıtılmıştır. Birinci bölümde metnimizin imla özellikleri, dil özellikleri ve şekil bilgisi incelenmiştir. İkinci ve üçüncü bölüm Gürcü Harfli Türkçe İncil'in transliterasyon ve transkripsiyon metinlerini teşkil etmektedir. Çalışmanın sonunda 'Sonuç' ve 'Dizin' bölümleri bulunmaktadır.