turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sultan şairlerin divanlarında gönül

Bu tezde şair padişahların Türkçe gazellerinde gönül mefhumu incelenmiştir. Tezin giriş bölümünde genel anlamda ve klasik edebiyatta gönül mazmunu açıklanmıştır. Birinci bölümde, XV. XVIII. Yüzyıl arası Osmanlı devletinin edebi görüntüsünü resmettik. Divan sahibi olan sultan şairlerin dönemlerine göre sanat ve edebiyata verdikleri önemden bahsettik. Saltanatları süresince edebi eserlerini ve şiir anlayışlarını izah ettik. İkinci bölümde de, sultan şairlerin gazellerinde gönül mazmununu gösterdik. Gönlün diğer lügatlardaki anlamlarına yer verdik. Gönül mefhumunu benzetme ve teşbih yönünden inceledik. Ayrıca gönül - sevgili münasebetini inceledik. Sultan şairlerin gazellerinde geçen gönül kelimesini istatistik verilerle tespit edip, gönül kelimesinin geçtiği gazellerin bir kısmını inceledik. Son olarak gönül redifli gazellere sahip olan şairlerin gazellerine bu bölümde yer verdik. Üçüncü bölümde ise gazellerde geçen bazı kavramların izahını gösterdik. Gönül sözlüğüne yer verdik. Tezin son bölümünü ise çalışmamız esnasında faydalandığımız kaynakları gösteren ayrıntılı bir bibliyografyaya ayırdık.
Selim İleri'nin Bodrum Dörtlemesinde başkişiler

Bu çalışmada, Selim İleri'nin ilk dönem romancılığının yapı taşları olan Her Gece Bodrum, Ölüm İlişkileri, Cehenem Kraliçesi ve Bir Akşam Alacası romanlarındaki başkişilerin farklı yönlerden incelenmesi amaçlanmıştır. İleri bu romanlarında şehirli, halktan kopuk sanatçı ya da sanat çevrelerine yakın insanların iç dünyalarını ve nesnel dünyadaki ilişkilerini gözler önüne sermiştir. İleri'nin bu çalışmaya konu edilen romanlarının aksiyonel yönlerinin zayıf olması roman kişilerinin bu romanların temel yapı unsuru durumuna gelmelerini sağlamıştır. Kişi incelemesi yapılırken siyasal söylemden, fiziksel özelliklere, kişilerin sosyal çevreleri içindeki konumlarından cinsel dünyalarına kadar genişleyebilen bir yelpaze oluşturulmaya çalışılmış. İncelemeye esas olan başlıklar esnek tutulup incelenen her kişiye göre değiştirilmiştir
Razgrad ili Kubrat ilçesi Alevi-Bektaşi köyleri ağzı

Bu çalışmanın amacı, Bulgaristan'da Razgrad iline bağlı Kubrat ilçesi ve Mıdrevo, Bisertsi, Sevar köyleri ağız/ağızlarına ait derlenen metinler üzerinde ses bilgisi incelemesi yapmak ve de Standart Türkiye Türkçesinde kullanılmayan yerel söz varlığını derlemektir. Böylece Türkiye Türkçesi ağız araştırmalarına sınırlı bir bölge ağzı çerçevesinde hem dil hem de kültür açıdan bir araştırma yapılıp katkı sağlamaktır. Çalışma, son yıllarda büyük gelişme gösteren Türkiye Türkçesi ağız araştırmalarının özellikle son verilerinde izlenen ağız araştırma yöntemleri örnek alınarak yürütülmüştür. Çalışmanın temelini Kubrat ilçesi, Mıdrevo, Bisertsi ve Sevar köylerinde derlenen sesli ve görüntülü kayıtlar oluşturmaktadır. Bu kayıtlar metin olarak derlendikten sonra bu metinlerin transkripsiyonlu olarak çözümlenmesiyle incelemeye konu olan metinler ortaya çıkmıştır. Derlenmiş metinlere dayalı olarak ses bilgisi incelemesi yapılmıştır. Standart Türkiye Türkçesinde kullanılmayan mahalli nitelikli söz varlığını da olabildiğince ortaya koyabilmek için Derleme Sözlüğüçalışması da yapılmıştır. Sonuç olarak, Bulgaristan'da Türklerin konuştukları Türkçe bir ağız olarak ele alıp incelenmiştir. Ortaya koyulan çalışmayla Bulgaristan'da Razgrad ili, Kubrat ilçesinde yaşayan Alevi-Bektaşilerin ağzı öne çıkarılmıştır. Yapılan inceleme ile genelde Türkiye Türkçesi, özelde de Balkan Türk ağızları araştırmalarına kuşkusuz büyük yarar sağlanmıştır. Razgrad ili, Kubrat ilçesi, Mıdrevo, Bisertsi ve Sevar ağızları bölgesi üzerinde soru işareti kalmamıştır.
Nedret Gürcan-hayatı, sanatı ve eserleri

Nedret Gürcan, 26 Haziran 1931 yılında Dinar'da dünyaya gelir. Şiire 1948 yılında başlar. Sürekli olarak Varlık, Yeditepe, Kaynak, Şairler Yaprağı, Mülkiye, Yücel gibi dergilerde şiirleri yayımlanır. İlk şiir kitabı 1953'te Ankara Kaynak yayını olanYaşadıkça Aşk'tır. Bunu 1956'da Şairler Yaprağı yayını olan Festival, 1963 ve 1972'deİstanbul Yeditepe yayınlarından İki Beyaz Çizgi ve Bulut İndi, 1996'da İstanbul Yaprakyayını Tutkun ve Kırgın, 1998'de İstanbul Broy yayını Beş Çayı adlı şiir kitapları izler.1952'de İzmir'de Tarık Dursun K. ve Cengiz Tuncer'le sekiz sayı süren Kervandergisini çıkarırlar. Kervan'dan sonra, Dinar'da, 1954- 1957 arasında çıkan ve 36 sayıyaulaşan, Şairler Yaprağı adlı şiir dergisini yayımlar, zamanın en ünlü şair veedebiyatçılarını bu taşra dergisinde barındırır. O yıllarda Kaynak'tan sonra tek şiir dergisi olan Şairler Yaprağı hep yenilikten yana olur, yeni şairlere fırsat tanır. Gürcan, bir aşk şairi olarak hafızalarda yer etse de, toplum düzenindekibozukluklar, taşra ve kent insanı, taşra yaşamının zorlukları, gündelik yaşamınsıkıntıları, heyecanları şiirlerinde yer alan konulardandır. Bir ayağı taşrada, diğer ayağıbüyük şehirlerde olan Gürcan, şiirlerinde taşra ile kent arasında bir köprü kurar. Yaşadığı tüm zorluklara rağmen taşrada da şiirin var olabileceğini herkese gösterir, şiiriyle taşraya ayna tutar. Şiiri taşra insanının direnişinin bir sembolüdür. Gürcan sadece şair, iş adamı değil, aynı zamanda gazeteci ve siyasetçidir. 2000 yılında, Salihli Şiir İkindileri'nin XXIII.'sünde Egeli Üç Şair başlığı altında düzenlenenetkinlikte Dionysos Şiir Ödülü'ne layık görülür. 2003 yılında, Dünya Yayınları'ndan Benim Sevgili Taşram adlı anı kitabını yayımlar. Ocak 2005'te taşra öykülerinden oluşan Yaşanmış Taşra Öyküleri adlı kitabıyayımlanacaktır.
Yeditepe dergisi üzerinde bir inceleme (1-196 sayılar)

Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatında dergiciliğin edebiyata katkıları yeterince araştırılıp ortaya konmamıştır. Bunun ortaya konulması günümüzün edebiyat ortamını anlamak açısından önemlidir. Yeditepe dergisi 1950- 1960 dönemi edebiyat ortamına ışık tutmuştur. Bu çalışma, bu çerçeveden ele alınmıştır. Bu çalışmanın bu dönemi ve dönem içerisindeki edebiyatta olan gelişmeleri daha iyi aydınlatacağı düşüncesiyle yapılmıştır. Bu çalışmada Yeditepe dergisinin Türk dergicilik tarihi açısından önemi ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmada, o dönemin siyasal-sosyal ortamı ve sanat-edebiyat ortamı ile o dönemdeki dergicilik irdelenmeye çalışılmış Yeditepe dergisinin bu ortam içerisindeki önemine değinilmiştir. Dergi, bu amaçla hem sayısal analizlerle hem de içerik yönünden kapsadı klarıyla ortaya konmaya çalışılmıştır. Bibliyografya ayrıntılı verilmiş bunda o dönemde gerçekleşen sanat hareketleri ile ilgili sanat ve edebiyat üretimlerine kolaylıkla ulaşılması hedeflenmiştir. Bunun yanında Yeditepe dergisinin avangard, çağdaş, yeniliklere açık kimliği ile biçim ve içerik özellikleriyle Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatındaki farklılığı da ortaya konmaya çalışılmıştır.
Kardaşlık dergisinde Irak Türkmenlerinin hikayesi: 1961 - 1977

Tez kapsamında 1909- 1977 yılları arasında basılmış Irak Türkmenlerine özgü hikaye kitapları ve söz konusu yıllarda Irak Türkmenlerine ait tek edebiyat dergisi olan Kardaşlık Dergisi'nde yayımlanan hikayeler temel alınarak iki düzlemde incelenmiştir. İnceleme sonucunda, 68 yıllık bir süre içerisinde Irak'ta Türkmenlere ait sadece 3 hikaye kitabının basıldığı ve 16 yıl boyunca 144 sayı çıkan Kardaşlık Dergisi'nde de toplam 63 hikaye yayımlandığı tespit edilmiştir. Bu tespit, incelemeye alınan yıllarda Irak Türkmenlerindeki hikaye sanatının yeni yeni filizlendiğini ve bu alanda büyük bir boşluk olduğunu göstermektedir. Böyle bir boşluğun temel nedeni, Birinci Dünya Savaşı'ndan hemen sonra başlayıp 2003 yılına kadar devam eden Irak Türkmenlerine yönelik uygulanan her türlü baskı ve asimilasyon politikalarıdır. Anadilde eğitim yasağı, bahsi geçen politikaların bir parçası olduğundan dolayı Türkmen yazarlarını, hem kendi toplumları içinde yabancılaştırmış, hem de onlara milli ve toplumsal sorumluluklar yüklemiştir. Zira ana dilinin kullanma yasağının, zaman zaman okul öğrencileri arasındaki konuşmalara kadar inen ve uzun yıllar ana dilinin en basit kullanım haklarından mahrum kalan bir toplumun zevkine ve toplumsal bilincine hitap edecek hikayeler sunmak, ana dilinin okuma yazmasını bireysel çabalarla öğrenen yazarları büyük bir çıkmaza sokmuştur. Bununla birlikte, 1961 çıkan Kardaşlık Dergisi'nden önce, Türkmen toplumunun edebi ve kültürel her türlü faaliyetten mahrum olması, özellikle hikaye yazarlarının önünü kapatmıştır. Fakat Türkmen yazarları, hikayelerinde toplumu aydınlatmayı ve topluma kültür değerleri enjekte etmeyi birincil hedef seçtikleri için yukarıda belirtilen zorluklara ve eserlerindeki zaaflara rağmen bu alanda kalem oynatmaya devam etmişlerdir.
Klasik Türk edebiyatında takriz

Klasik Türk Edebiyatında takriz geleneğinin seyrini ortaya koymayı hedef edinen bu çalışma, 'Giriş' bölümüyle birlikte dört ana bölüm ve ekler kısmından oluşmaktadır. Çalışmanın problemi, amacı, kapsamı ve yönteminin ortaya konulduğu 'Giriş' kısmında, bu çalışmanın malzemesini oluşturan takriz metinleri ve bu metinleri kaleme alan kişiler hakkında bilgilere yer verilmiştir. Çalışmanın 'Birinci Bölümü'nde takriz kavramına dair yapılan tanım ve değerlendirmeler ortaya konularak takrizlerin Arap, Fars ve Türk edebiyatlarında nasıl bir gelenek oluşturduğu sorgulanmıştır. 'Klasik Türk Edebiyatında Takriz Geleneği' ana başlığını taşıyan 'İkinci Bölüm'de ise takrizlerin şekil özellikleri, hangi eserlere yazıldıkları, eserlerin neresinde yer aldıkları ve niçin kaleme alındıkları şeklindeki sorunsallar irdelenmiştir. 'Bir Yazım Türü Olarak klasik Türk Edebiyatında Takriz' ana başlığını taşıyan 'Üçüncü Bölüm'de, takriz metinlerinin edebiyat tarihi açısından önemi, edebi-estetik değerleri ve klasik gelenekte nasıl konumlandırıldıkları ortaya konulmuştur. 'Klasik Türk Edebiyatında Takrizlerin İşlevi' ana başlığını taşıyan 'Dördüncü Bölüm'de, takriz metinlerinin edebiyat tarihi ve biyografi yazınında nasıl bir işlev üstlendiği, birincil kaynak olarak bu metinlerin içerdikleri bilgilerin dürüstüğü ve takrizlerin eser üretiminde nerede durduğu sorgulanmıştır. Bu bölümlerin ardından, çalışmanın 'EK 1' kısmında, yukarıda sıraladığımız soru ve sorunsalların malzemesini oluşturan Türkçe takriz metinlerine yer verilmiştir. Bu bölümde yer alan takriz metinlerinin sıralanmasında kronolojik bir sıra takip edilmiştir. Bu çalışmanın 'Ek 2' bölümde ise bir takım manzum-mensur takriz örneklerinin orijinallerine yer verilmiştir. Yukarıda sıralanan söz konusu bölümler üzerinden yürütülen bir takım tespitler sonucunda, klasik Türk edebiyat geleneğinde takrizlerin hatırı sayılır bir yeri olduğu ve bu yazım türünün kendine özgü bir gelenek oluşturduğu sonucuna varılmıştır. Aynı zamanda, içerdiği bilgi ve değerlendirmelerle bu geleneğin edebiyat tarihi araştırma ve eleştirisinde birincil kaynak olma özelliği taşıdığı görülmüştür.
Sema Kaygusuz'un romanları üzerine bir inceleme

Türkiye ve Avrupa'da birçok ödül alan Sema Kaygusuz, roman, öykü, senaryo, oyun gibi farklı edebi türlerde eserler vermiştir. Sema Kaygusuz'un romanlarında ekolojik duyarlılık, insanlığın ortak acıları, varoluş gibi temalar ön plana çıkmaktadır. Aynı zamanda yazarım romanlarında insan dışı varlıkları farklı şekillerde temsil edildiği görülmektedir. Türk edebiyatında, farklı roman kurguları ve güçlü anlatımıyla adından söz ettiren Sema Kaygusuz, kendi edebiyat anlayışını oluşturmuş ve kendi dil evrenini kurarak yenilikçi ve deneysel biçimlerde eserler ortaya koymuştur. Sema Kaygusuz'un romanları olaylarla değil insanlık durumlarıyla ilgilidir. İnsanın doğayla ilişkisini merkeze alarak kurguladığı romanlarında yazar, hikayelere, kutsal metinlere, mistik ve tarihi kişiliklere, mitolojik unsurlara yer verir. Romanlarında işlediği temaları zaman ve mekandan bağımsız olarak oluşturan Sema Kaygusuz metinlerine evrensellik katar. Bu çalışmada, edebiyat dünyasına 1990'lı yıllarda giren Sema Kaygusuz'un romancılık serüveni, yayımladığı üç romanını; yapı, kurgu, anlatım, tema gibi başlıklarla ele alınarak ortaya konmaya çalışılmıştır.
Tayfun Pirselimoğlu'nun romanlarında postmodern ögeler

Postmodernizm, ülkemizde 1990'lı yıllardan beri aydın çevreler tarafından üzerinde en çok tartışılan konulardan biri olmuştur. Bu yolda yazılan ve 'postmodern anlatı' olarak adlandırılan romanlar, özellikle toplumcu-gerçekçi çevrelerce eleştirilmiştir. Bazı yazarlar, postmodernizmi 'eğlenceli bir heves' olarak görmüş, bu tarzın bir iki örneğini vererek edebiyat sahasından silinmiştir. Ancak 'postmodern roman'ı bir heves olarak görmeyen ve bu türün başarılı örneklerini veren yazarlarımız da vardır. Tayfun Pirselimoğlu 1990'lı yıllardan beri roman ve hikaye yazan, aynı zamanda sinema yönetmeni ve senarist olan bir edebiyatçıdır. 1990'lı yıllarda Türkiye'de etkili olan postmodern roman türünde örnekler vermiş, ancak bugüne kadar onun edebiyat eserleri üzerine ciddi bir çalışma yapılmamıştır. Onun romanları, Doğu ve Batı geleneğinden anlatılara ve hayatın birçok alanına göndermelerle dolu, birçok kültürden yararlanan eklektik romanlardır. Ayrıca üstkurmaca tekniğini her romanında başarılı bir biçimde kullanmıştır. Bu yüzden Pirselimoğlu, postmodern romanın ülkemizdeki kayda değer isimlerindendir. Bu çalışmada öncelikle postmodernizm ve postmodern romanın Türkiye'deki gelişimiyle ilgili özet bilgiler verilecek ve Tayfun Pirselioğlu'nun romanlarında postmodern ögeler açığa çıkarılacaktır.
Ayşe Kulin'in sinema ve televizyona uyarlanan eserleri üzerine bir inceleme

Bu çalışmada Ayşe Kulin'in sinema ve televizyona uyarlanan eserleri ele alınmıştır. Sinema ve edebiyatın birbirinden farklı sanatlar olması göz önünde bulundurularak eser ve uyarlamalara bu çerçevede yaklaşılmıştır. Uyarlanan eserler sinema tekniği ve çerçevesi içinde değerlendirilmiştir. Üç bölümden oluşan tezin ilk bölümünde sinema ve edebi eserin ''benzerlikleri ve farklılıkları'' ile ''edebi eser ve sinema etkileşimi'' üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde Ayşe Kulin'in hayatı, edebi kişiliği ile uyarlamalar hakkındaki fikirleri ve görüşlerine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise Ayşe Kulin'in sinema filmi ve dizi film olarak uyarlanan eserleri ''tema, bakış açısı, zaman, mekan, karakterler, dil ve üslup'' başlıkları altında incelenmiştir. Sonuç bölümünde incelenen eserlerden elde edilen sonuçlar ortaya konulmuştur.
Ethem Baran'ın hikayeleri üzerine bir inceleme

Ethem Baran, konuları insan ve toplum gerçeğini yansıtan, bu ortamı okuyucuya aktarırken de kendi yaşadıklarını, yaşam görüşünü, ressamlığını, dile hakimiyetini de katan renkli bir dünya sunmaktadır. Öykülerinde, günümüzde çoğu kez unutulmuş değerleri, sevgiyi, dostluğu, yardımlaşmayı, bozulmamış doğayı dile getirmektedir. Öyküleri, konuları ile olduğu kadar, kullanılan dil ile de dikkatleri üzerine çekmektedir. Yitirilmekte olan dilsel değerler de öyküleri renkli kılan noktalar arasındadır. Bu çalışmada, Ethem Baran'ın, , , ve adlı öykü kitapları, konu ile paralel olarak, Türkçe dil yapısı ile ele alınmış, bu yapının öykülerdeki gelişimi izlenmiştir.
Köroğlu Destanı'nın Karakalpak varyantı Awezhan kolu

Karakalpak sözlü kültür geleneğinin bir ürünü olan Karakalpak Köroğlu anlatmaları, henüz Türkiye Türkçesine aktarılarak dilimize kazandırılmamıştır. Bu çalışmamızda, öncelikli amacımız Karakalpak Köroğlu anlatmaları dahilinde olan 'Awezhan' destanının Türkiye Türkçesine aktarılması ve dilimize kazandırılmasıdır. İkincil amacımız ise bu metin üzerinde Halk Bilimi yöntemlerine uygun olarak inceleme çalışmaları yapmaktır. Çalışmanın sonucunda, Karakalpak sözlü kültür geleneğinin bir ürünü olan 'Awezhan' destanı Türkiye Türkçesine kazandırılmış, okuyucuların ve çalışmacıların faydasına sunulmuştur. Metin üzerinde Halk Bilimi yöntemlerine uygun olarak yapılan çalışmalar sonucunda, metnin yapısı ve içeriği tesbit edilmiş, Motif Index of Folf Literature'a uygun olarak motif taraması yapılmıştır.
Kerkük Türkleri bilmecelerinde yapı ve konu

Kerkük Türkleri Bilmeceleri Türk Dünyası kültürü içinde önemli bir yere sahiptir. Her şeyden önce konu bakımından oldukça zengindir ve bu zenginlik, Irak Türkmen Türklerinin çeşitli konulardaki kültürleriyle paralellik gösterir. Kerkük Türkleri Bilmeceleri birden fazla cevabı içermesi bakımından da oldukça dikkat çekicidir. Daha çok sözlü gelenek ve söz konusu Türk boyunun dil ve kavram özellikleri ile ilgili olan bu durum, Türkiye Türklerindeki varyantlarının olması konusunda da görülmektedir. Türkiye Türklerinde de varyantları olan dört dizeli bilmecelerin çoğunun mani kafiyesinde olması, benzerliği daha belirgin hale getirmektedir. Bilmecelerdeki formel ifadelerin çokluğu ise, söz konusu ürünün oluşumunda tekerleme ile olan benzerlik, hemen göze çarpmaktadır. Kısacası Kerkük Türkleri Bilmeceleri, Türk Dünyası bilmecelerinin incelenmesi halinde kendine has özellikleriyle hemen öne çıkacaktır.
Popüler roman geleneği ve Oğuz Özdeş'in popüler tarihİ romanları

Araştırmamızda Oğuz Özdeş'in popüler tarihi romanları incelenmektedir. İlk bölümde, popülizm, popüler kültür ve popüler edebiyat kavramları üzerinde özet mahiyetinde teorik bilgiler verilmiş, ikinci bölümde ise Oğuz Özdeş'in popüler tarihi romanları, 'olay örgüsü, tematik yapı, biçimsel yapı' çerçevesinde incelenmiştir. Her başlık altında incelenen konunun hem estetik romanlar hem de popüler romanlar bakımından özellikleri kısaca verilmiş, bu çerçevede Oğuz Özdeş'in popüler tarihi romanlarının bu özelliklere hangi ölçüde uyduğu tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu çalışma, Oğuz Özdeş'in, tarihi romanlarındaki popüler edebiyat unsurlarını tespit etmeyi amaç edinir.
Ferah-nameler ve Kemaloğlu'nun Ferah-namesi

'Ferah-nameler ve Kemaloğlu'nun Ferah-namesi ' isimli bu çalışmamız, tez başlığında ifade edildiği gibi, iki ana bölümden oluşmaktadır. Bunlardan birincisi; Türk edebiyatında Ferah-name ismiyle telif edilen manzum ve mensur eserlerin tanıtılması ve bu eserlerin bir tür oluşturup oluşturmadığı hususunun değerlendirilmesidir. İkinci kısımda ise; Kemaloğlu'nun Ferah-namesi'nin bilinen mevcut iki nüshası karşılaştırılarak yeni bir metin oluşturulmuş ve oluşturulan bu metin esas alınarak tahlil çalışması yapılmıştır. Bu ilk bölüm üç alt başlığa ayrılmıştır. Birinci bölüm iki ayrı ana başlık şeklinde düzenlenmiştir. İlk ana başlık altında, Ferah-name adını alan manzum ve mensur eserler ve müellifleri tanıtılmıştır. İkinci ana başlık içerisinde ise; Kemaloğlu'nun hayatı, şahsiyeti ve edebi yönünün açıklığa kavuşmasını sağlamak amacıyla kaynakların elverdiği ölçüde bilgi verilmeye çalışılmıştır. Bu bölümde, eserin dil ve ifade özellikleri, muhtevası, şekil özellikleri, Ferah-name hikayesinin yapısı ve Ferah-name hikayesinde geçen sembolik şahsiyetlerin temsil ettikleri ahlaki meziyetler ortaya konmuştur. İkinci bölümde Kemaloğlu'nun Ferah-namesi'nin metni din, tasavvuf, masal unsurları, tarihi ve efsanevi şahsiyetler başlıkları altında incelenmiş ve Ferah-name'de öne çıkan kavramlar Kemaloğlu'nun din ve dünya hakkındaki düşünceleri de dikkate alınarak tahlil edilmiştir. Böylece Kemaloğlu'nun dil, üslup ve şiir anlayışı, yaşadığı dönem ile birlikte değerlendirilerek ortaya konulmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise Ferah-name'nin mevcut nüshaları karşılaştırılarak tenkitli metin oluşturulmuştur. Bu şekilde, müellifin yazdığı metne yakın ve sağlıklı bir metin oluşturmaya çalışılmıştır.
Türk romanında zaman (1923-1950)

Bu çalışmada, Cumhuriyet Dönemi Türk romanında zaman ögesini genel çizgileriyle değil, en özgün nitelikleriyle kavrayabilecek yapısallcı bir yöntemle çözümlemek hedeflenmiştir. Bu nedenle dönemin romanlarının zaman bakımından ayrıntılı ve sistemli bir biçimde incelenmesi amaçlanmıştır. Tezde, zamanı ele alışlarındaki bir takım farklardan dolayı temsil kabiliyeti yüksek Aka Gündüz'ün Dikmen Yıldızı (1928), Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın Kokotlar Mektebi (1929), Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun Yaban (1932), Sabahattin Ali'nin Kuyucaklı Yusuf (1937), Mithat Cemal Kuntay'ın Üç İstanbul (1939), Abdülhak Şinasi Hisar'ın Fahim Bey ve Biz (1942), Sabahattin Ali'nin Kürk Mantolu Madonna (1943) ve Peyami Safa'nın Matmazel Noraliya'nın Koltuğu (1949) romanları seçilmiştir. Döneme özgü yapıyı açığa çıkarmak için eserler yakın okuma yöntemiyle çözümlenmiştir. Tezin arka planını aydınlattığı için zaman kavramı ilkin tarihsel gelişimi bakımından ele alınmış ve zaman-anlatı ilişkisine değinilmiş, ikinci bölümde yöntem tanıtılmış, son aşamada ise romanlarda zaman ögesinin ne şekilde konumlandığı tespit edilmiştir. Çalışmada, keyfi ya da tematik incelemeler yerine var olan sistemi açığa çıkarmak esas alındığı için anlatıbilimin olanaklarından yararlanılmıştır.
Radoviç ve çevresi Türk ağzı

Çalışmamızda esas olarak Radoviç ve çevresinde kullanılan Türk Ağızlarının ses bilgisi incelenmiştir. Bu amaçla dokuz köy dolaşılmış ve 45 kişiyle görüşülmüştür. Çalışmamızın Giriş kısmında bu görüşmelerin nasıl, hangi metotlar kullanılarak yapıldığı, malzemenin elde edilmesi, çalışmanın yöntemi, türü, görüşmelerin yazıya geçirilmesi, kodlanması konuları ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Tezimiz 4 bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde Makedonya'nın tarihsel, ekonomik ve kültürel durumuna yer ayrılmıştır. İkinci bölümde tasviri olarakRadoviş ve çevresi Türk ağızlarının ünlü ve ünsüz sesleri tespit edilmiş ve bu ağızlarses bilgisi açısından değerlendirilmiştir. Bu bölümde ünlü ve ünsüzlerde benzeşme ve benzeşmezlik, fonolojik dayanıklılık, hece ve ulama gibi başlıklar incelenmiştir. Üçüncü bölümde çalışmamızın asıl malzemesi olarak metinler yer almaktadır. Dördüncü bölümde ise metnin dizini vardır. Sondakaynaklar ve tez derleme alanı ile ilgili fotoğraflar ve üç harita bulunmaktadır.
Erzurumlu İbrahim Hakkı'nın şiirlerinde maddi kültür ve sosyal hayat unsurları

Erzurumlu İbrahim Hakkı'nın eserleri üzerinde birçok çalışma yapılmış olmasına rağmen şiirlerindeki maddi kültür ve sosyal hayat unsurları hakkında tespit edebildiğimiz kadarıyla müstakil bir çalışma yapılmamıştır. Bundan dolayı bu çalışmamızda İbrahim Hakkı'nın şiirlerindeki maddi kültür ve sosyal hayat unsurları tespit etme gayreti içinde olacağız. Bu çalışma, Erzurumlu İbrahim Hakkı'nın şiirlerindeki maddi kültür ve sosyal hayat unsurlarının tespit edilmesine yönelik yapılan bir çalışmadır. Yaptığımız bu çalışma kapsam itibariyle Erzurumlu İbrahim Hakkı'nın şu ana kadar neşredilen tüm Türkçe şiirlerini içine almaktadır. Bu çalışma Osmanlı medeniyetinin maddi kültür öğelerinin tasnif ve tarifi ile o dönemin sosyal hayat unsurlarının, 18. asırda taşrada yetişen ve yaşayan bir alim şairin şiirleri vasıtasıyla anlaşılması adına önemli tespitlere ulaşma imkanı sağlayacaktır. Çalışmamız, 'giriş' ve sonuç hariç 'üç bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde, neden böyle bir çalışma sahasına yöneldiğimiz, çalışmanın usul, yöntem ve sınırları ile ilgili bilgiler verilmiştir. Birinci bölümde, Erzurumlu İbrahim Hakkı'nın hayatı ve sanatı ile ilgili bilgiler yer almaktadır. İkinci bölümde, Erzurumlu İbrahim Hakkı'nın şiirlerinde maddi kültür konusu ile ilgili elde edilen bilgi ve bulgular verilmiştir. Üçüncü bölümde Erzurumlu İbrahim Hakkı'nın şiirlerinde sosyal hayat unsurları konusu ile ilgili elde edilen bilgi ve bulgular verilmiştir. Elinizde bulunan bu çalışmada kaynak eser olarak Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından 2013 yılında basılan, M. Kayahan ÖZGÜL'ün hazırlamış olduğu, aynı zamanda şu ana kadar neşredilen Erzurumlu İbrahim Hakkı'nın tüm şiirlerinin toplandığı Erzurumlu İbrahim Hakkı Divanı adlı eseri kullanılmıştır. Madde örneklerinde verilen beyitlerde bu basımdaki imlaya sadık kalınmıştır.