turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Eser sahibine tanınan haklara getirilen kısıtlamalar

1952 yılında yürürlüğe giren ve en son 3.3. 2004 tarihinde 5101 sayılı Kanunla değişikliklere uğrayan 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu, çağdaş ülkelerde uygulanan kanunlarla paralel olarak, eser sahiplerine özel haklar tanıyarak, bu hakları koruma altına almıştır. Bu haklar manevi ve mali haklar olarak iki gruba ayrılmış ve eser sahibi dışında 3. kişilerin bu haklardan yararlanabilmeleri, kural olarak eser sahibinin iznine bağlanmıştır. Ancak, bu hakların tamamen sınırsız olması, toplumun menfaatlerine ters bir durum oluşturacağından, Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu, eser sahibine tanıdığı haklara bazı kısıtlamalar getirmiştir. Bu durumda, eser sahiplerinin Kanun tarafından korunan menfaatleri ile toplumun menfaatleri arasında doğru bir denge kurulabilmesi çok önemlidir. Genel olarak fikri hukukun uluslararası alanda yapılan düzenlemeleri - Bern Sözleşmesi, Ticaret ile İlgili Fikri Mülkiyet Hakları Sözleşmesi, Avrupa Topluluğu düzenlemeleri, vb.- eser ve eser sahiplerinin etkin bir şekilde korunmasını sağlayarak- çağımız teknolojik gelişmeleri sonucu çok artan- hak ihlalleri ve korsan kullanımların önüne geçmeyi hedeflemektedirler. Türk Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nda eser sahibinin haklarına getirilen kısıtlama nedenleri, birer hukuka uygunluk nedeni olarak dört ana başlık altında toplanmıştır. Bunlar, eser sahibinin haklarının süre yönünden kısıtlanması (FSEK m.26-m.27), kamu düzeni nedeni ile kısıtlanması (FSEK m.30), iktibas serbestisinin de içinde yer aldığı genel menfaat nedeni ile kısıtlanması (FSEK m.31-37), özel menfaat nedeni ile kısıtlanması (FSEK m.38-m.41) ve engelliler lehine 5101 sayılı Kanunla getirilen ek madde 112'de içine almaktadır. Eser sahibine Kanun tarafından tanınan manevi ve mali hakların, belirli koşullar ile yine Kanun 200 yolu ile kısıtlanarak, 3. kişilere yararlanma hakkı verilmesi, hiçbir zaman eser sahibinin haklarının ihlal edilmesine göz yumulması anlamına gelmemelidir. Kanun hükümleri, bu kısıtlama nedenlerini kendi içlerinde de belirli koşullara bağlayarak, eser sahiplerinin menfaatlerine zarar gelmesini önlemeye çalışmaktadır. 201
Kat mülkiyetinde ortak yerlerin tabi olduğu hukuki rejim

İKat Mülkiyetinde Ortak Yerlerin Tabi Olduğu Hukuki Rejim? isimli çalışmamız, giriş, üç ana bölüm ve sonuç olmak üzere toplam beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, kat mülkiyeti kavramı ve kat mülkiyetinin hukuki niteliği açıklandıktan sonra kat mülkiyeti ile ilgili temel kavramlar üzerinde durulmuştur. Daha sonra ortak yer kavramı ve ortak yerlerin unsurları açıklanarak, çeşitli kriterlere göre ortak yerlerin sınıflandırılması yapılmıştır. İkinci bölümde, kat maliklerinin ortak yerlere ilişkin hak ve yükümlülükleri ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, ortak yerlere ilişkin yükümlülüklere uyulmasını sağlayacak tedbir ve yaptırımlar açıklanmıştır. Sonuç kısmında ise çalışmamızdaki incelemelere bağlı olarak varılan sonuçlar ve çözüm önerileri ana hatları ile belirtilmiştir.
Medeni Usul Hukuku'nda ön inceleme

Uluslararası hukuk sistemlerindeki genel eğilim, yargı makamlarının iş yükünü azaltmaya ve yargılamanın hızlı bir biçimde sonuçlandırılmasına yöneliktir. Zira, adil yargılanma hakkı gereği, hakkın makul sürede yerine getirilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda, 01 Ekim 2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile getirilen ön inceleme aşaması, bu amacı sağlayacak önemli bir yeniliktir. Bu aşama ile birlikte, dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra, yargılamanın hemen başında çözülmesi gereken usuli sorunlar hakkında karar verilmesi öngörülmüştür. Bu sayede, görülmesi mümkün olmayan bir davada gereksiz tahkikat işlemlerine girişilmesine engel olunacaktır. Yargılamaya devam edilmesi halinde ise, ön inceleme aşamasında, tahkikat aşamasının hızlı ve verimli olmasını sağlayacak hazırlık işlemlerinin yapılması kabul edilmiştir. Ön inceleme aşaması, bu fonksiyonu nedeniyle sadece ilk derece yargılamalarında değil, kanun yolları bakımından da kabul edilmiştir. Bununla birlikte, uluslararası sistemlere paralel bir biçimde, uyuşmazlıkların alternatif çözüm yolları ile sonuçlandırılması amacıyla, ilk derece yargılamasında ön inceleme aşamasında, tarafların sulh ve arabuluculuğa teşvik edilmesine ayrı bir önem verilmiştir. Bu nedenle, ön incelemede bu teşvik faaliyeti ile ilgili birçok hüküm mevcuttur. Bu çalışma ile ön inceleme aşamasının gerek ilk derece mahkemelerinde ve gerekse kanun yollarındaki görünümlerine değinilmeye çalışılmıştır. Yine, ön inceleme aşamasının uygulamadaki görünümlerinden bahsedilmiştir. Ancak, ön inceleme aşamasının temel amaç ve fonksiyonun henüz tam olarak yerine getirilmediği görülmektedir.
Tüketici kredilerinde ayni teminat sorunu

Tüketici, ticari olmayan amaçlarla mal ve hizmet sözleşmelerine taraf olan kişidir. Tüketici kredisi ise, tüketim amacıyla satın alınan mal ve hizmetlerin finansmanını karşılamaya yönelik bir kredi şekli olarak tanımlanabilir. Teminat, tüketici kredilerinde önemli bir yere sahiptir. Teminat, kredi verene, kredinin geri dönmesi için bir güvence sağlar. En çok tercih edilen ve en geniş güvence sağlayan teminat türü ayni teminattır. Ayni teminatlarda malvarlığına ilişkin bir güvence sunulmaktadır. Bankaların kredi alacakları için aramış olduğu ayni teminatlarda tüketicinin korunması kapsamında bazı hukuki sorunlar yaşanmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde tüketici kredisi konusu incelenmiştir. İkinci bölümde tüketici kredileri ile teminat ilişkisi değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde tüketici kredilerinde talep edilen ayni teminata ilişkin ortaya çıkan hukuki sorunlar ele alınmıştır.
Alacağın toptan temliki

Uygulamada yeni bir kredi teminat kurumu olan alacağın teminat amacıyla temlikinin bir türü olan ve çalışma konumuzu teşkil eden alacağın toptan temliki, temlik edenin belirli bir faaliyet alanından doğan mevcut ve müstakbel alacaklarının tamamını teminat amacıyla devretmesidir. Hukuki niteliği itibariyle inançlı bir işlem olan alacağın toptan temlikinin başlıca üç unsuru, teminat anlaşması, teminat anlaşmasının icrası ve temlik edenin tasarruf yetkisine sahip olmasıdır. Toptan temlike konu alacaklar, mevcut ya da müstakbel alacaklar olabileceği gibi şarta veya süreye bağlı alacaklar da olabilir. Toptan temlikin konusunu müstakbel alacakların teşkil ettiği durumda ise, temlike konu müstakbel alacakların, alacağın doğacağı anda belirli ya da en azından belirlenebilir olması gerekmektedir. Ayrıca temlik anında mevcut bir hukuki ilişkiye dayanan müstakbel alacakların doğdukları anda doğrudan temellük edenin malvarlığına geçeceği, buna karşılık temlik anında mevcut bir hukuki ilişkiye dayanmayan müstakbel alacakların doğdukları anda bir an için temlik edenin malvarlığında doğup hemen akabinde temellük edene geçeceği kabul edilmelidir. Mevcut veya müstakbel alacakların topluca devri anlamına gelen toptan temlikin geçerliliği, MK md.23/II anlamında kişilik haklarına aykırı olmamasına bağlıdır. Bu itibarla alacağın toptan temlikinin geçerli olabilmesi için konu ve zaman bakımından sınırlandırılması gerekmektedir. İflasın toptan temliğe etkisinde önem arz eden nokta ise, temlik edenin iflasından önce temlik edilen ancak iflasından sonra doğan müstakbel alacakların, temlik edenin iflas masasına girip girmeyeceğidir. Kanımızca, temlik edilen müstakbel alacak temlik anında mevcut bir hukuki ilişkiye dayanıyorsa iflas masasına girmemeli, temlik anında mevcut bir hukuki ilişkiye dayanmıyorsa iflas masasına girmelidir.
Limited şirkette oyda imtiyazlı paylar

'Limited Şirkette Oyda İmtiyazlı Paylar' adlı tez çalışmamızda, limited şirket pay sahibini en önemli haklarından biri olan oy hakkı ile oy hakkında imtiyaz kavramı inceleme konumuzu oluşturmaktadır. Çalışmamızın ilk bölümünde esas sermaye ve esas sermaye payı kavramından bahsedildikten sonra pay sahibinin sahip olduğu haklardan bahsedilecek ve bu haklardan olan katılma hakları incelenecektir. Oy hakkından da bu başlık altında bahsedilecektir. İkinci bölümde imtiyaz kavramı ve oy hakkında imtiyaz kavramı üzerinde durulduktan sonra son bölümde imtiyazlı pay sahipleri özel kurulu incelenecektir.
Delil sözleşmeleri bakımından irade serbestisinin sınırı

Çalışmamızda delil sözleşmeleri bakımından tarafların sahip oldukları irade serbestisi ve bu serbestinin sınırları incelenmiştir. Çalışmamız üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde delil sözleşmelerinin kuramsal temelleri ele alınmıştır. Bu bağlamda öncelikle maddi hukukta yer alan irade serbestisi ve bu serbestinin sonucu olan sözleşme serbestisi incelendikten sonra, bu serbestinin medeni usul hukuku alanında da mevcut olduğu ve delil sözleşmesinin bu serbestinin bir sonucu olduğu tespit edilmiştir. İkinci bölümde, delil sözleşmesinin tanımı, hukuki niteliği, yapılış şekli, türleri, kapsamı, geçerlilik şartları ve etkisi üzerinde durulmuştur. Bu noktada özellikle delil sözleşmesinden ne anlaşılması gerektiği, delil sözleşmesini tarafların ne şekilde akdedebilecekleri ve yapılan delil sözleşmesinin yargılamada gerek taraflar gerekse hakim bakımından ne şekilde etki doğuracağı incelenmiştir. Son olarak üçüncü bölümde delil sözleşmeleri bakımından tarafların irade serbestisinin kapsamı ele alınmıştır. Bu bağlamda delil sözleşmeleri bakımından tarafların sahip oldukları irade serbestisinin sınırları, başta Anayasa, Hukuk Muhakemeleri Kanunu, Türk Borçlar Kanunu ve Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunu'nda yer alan düzenlemeler kapsamından tespit edilmiştir. Bu noktada özellikle delil sözleşmesinin geçerlilik sınırını belirten ve yeni bir hüküm niteliğine haiz olan Hukuk Muhakemeleri Kanunun 193. maddesinin ikinci fıkrasından ne anlaşılması gerektiği ve bu hükmün uygulamada giderek artan oranda genel işlem şartları niteliğindeki kitle sözleşmelerde yer alan delil sözleşmesine ilişkin kayıtlar bakımından nasıl yorumlanması gerektiği ele alınmıştır.
Sermaye şirketi yönetici ve ortaklarının kamu alacağından sorumluluğu

Sermaye şirketleri kendisini oluşturan pay sahipleri ve faaliyetlerini yürüten yöneticilerden ayrı bir hukuki kişiliğe sahiptir ve kural olarak şirket işlerinin bütün sonuçlarından şirket tüzel kişiliği sorumludur. Sermaye şirketleri devlete olan borçlarını ödemediğinde yönetici ve ortaklarının ödenmeyen borçtan dolayı sorumluluğu söz konusu olabilmektedir. Böyle bir durumda, fer'i borçlular olarak yönetici veya ortakların ödenmeyen kamu borcunu şahsi malvarlıklarından ödemeleri gerekmektedir. Başka deyişle, ödenmemiş vergilerden yönetici ve ortakların bireysel sorumluluğu gündeme gelmektedir. Sermaye şirketi yönetici ve ortaklarının kamu alacağından sorumluluğu, mevzuatta farklı hükümlerde yer almış fakat birbirini tamamlayacak değil birbiriyle çelişecek şekilde düzenlenmiştir. Mevzubahis hükümler ticaret hayatında ve uygulamada gerçekleşen olgular neticesinde oluşan belirsizlikleri gidermek ve uyuşmazlıkları çözmek için de yeterli imkan sağlamamaktadır. Böyle olunca da, vergileri ve diğer kamu alacaklarını tahsil etmekle görevli kamu idaresi kanunların uygulanmasında yoğunlukla hataya düşebilmekte ya da alacağını bir an evvel elde etmek saikiyle hukuka aykırı işlemler yapabilmektedir. Bu çalışmada, kamu alacağının sermaye şirketi yöneticilerinden ve ortaklarından tahsil edilebilmesinin şartları, kamu alacağı sorumluluğunun kapsamı ve niteliğinin incelenip aktarılması amaç edinilmiştir.
Hukuk hakiminin eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurması

Çagdas toplumlarda haksızlıga ugradıgını düsünen insanlar, haklarını yargı önündeararlar. Yargılama ve bunun sonucunda adaletle uyusmazlıkları çözme, bir devletinvatandaslarına verebilecegi en büyük ve en önemli hizmettir. Devlet adalet hizmetini adliyepersoneli ile hakim ve Cumhuriyet Savcıları aracılıgı ile yerine getirir. Özel hukuka iliskin olarak adliyeye intikal eden bir uyusmazlıgı hukuk hakimi sonuçlandırır. Hukukyargılamasının amacı adaletli karar vermektir. Kararın adaletli olması ise, kararın taraflar arasındaki uyusmazlıgı, tarafları tatmin eder biçimde ortadan kaldırılmasının yanında toplumsal barısı sağlam aya yönelik olması demektir. ilk derece adli yargı mahkemeleri tarafından verilen kararların hukukilik denetimi yürürlükteki mevzuatımıza göre Yargıtay tarafından yapılmaktadır. Yargıtay tarafından bozulan kararların büyük bir çogunlugunda ilk derece mahkemesinin eksik inceleme ve arastırma ile hüküm kurdugu ve arastırmanın ve incelemenin hüküm kurmaya yetmedigi belirtilerek ilk derece mahkemelerinin kararlarıbozulmaktadır. Hakim yargılamanın basından sonuna kadar usul kurallarına uygun olarakyargılamaya yön vermelidir. Yeterli sorusturma, inceleme ve değerlendirme yapılmadan eksik inceleme ile hüküm verilmemesi gerekir. Hiçbir arastırma, sorusturma ve inceleme yapılmadan uyusmazlık çözülmemelidir. Eksik inceleme ile adil bir sonuca ulasılmasımümkün degildir. Çalısmamızda öncelikle eksik inceleme ve arastırmanın tanımı yapılmıs ve tarafımızca tespit edilen unsurları üzerinde durulduktan sonra eksik inceleme ve arastırma ile hüküm kurulmasının nedenleri açıklanmıstır. Daha sonra eksik inceleme ve arastırma ile hüküm kurulmasının sonuçları irdelenmistir
Türkiye'de parlamento seçimleri ve yasal çerçevesi

Demokratik katılım ve seçim kavramları ülkemizde son zamanlarda üzerinde durulan konulardan birisi olmuştur. Seçim sistemleri, uygulanan seçimlerin demokratik süreci hakkında bilgi vermektedir. Her şeyden önce uygulanan seçim sistemlerinin demokratik olması ve elbette ülkenin yararının ön planda olması gerekmektedir. Seçimler demokrasinin kalbidir. Dünyada temel hak ve özgürlüklerin ifadesi olarak seçim uygulamaları, anayasalar ve kanunlar başta olmak üzere hukuki belgelere dayanarak gerçekleştirilir. Türkiye de Anayasal nitelikte ilk seçme hakkı 1876 Anayasası ile gelmiş ve ilk parlamento seçimleri gerçekleştirilmiştir. Bu tarihten sonra Türk Siyasal hayatında köklü değişiklikler yaşanmıştır. Çalışmada 1876 yılından günümüze kadar yapılan tüm parlamento seçimleri, seçimlerin yasal dayanakları ve uygulanan seçim sistemleri ele alınmıştır
Rekabet hukukunun anayasal dayanakları ve rekabetin korunması hakkında kanun'da yer alan cezai hükümlerin hukuki niteliği

Bu çalışmanın amacı, Rekabet Kurumu ve 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun'un ortaya çıkış ve gelişim süreçlerini, özellikle deAnayasal dayanakları açısından, ana hatları ile değerlendirebilmektir. Anayasa'nın 167. maddesi Devlete, serbest rekabet koşullarının oluşması ve korunmasını teminen tekel ve karteller ile mücadele görev ve sorumluluğunuyüklemektedir. Bu anayasal zorunluluk 4054 sayılı Kanun'un kabulü ve Rekabet Kurumu'nun teşekkülü ile yerine getirilmiştir. Kamu idare organıniteliğine haiz Rekabet Kurumu'nun verdiği kararlar ise Anayasa'nın 125. maddesi gereği idari yargı denetimine tabidir. Piyasalardaki rekabet koşulları gerek özel teşebbüslerin gerekse de bizzat ekonomik hayatta aktif olan Devlet'in eylemleri sonucundasınırlanabilir. Teşebbüs veya teşebbüs birliklerinin gerçekleştirdiği serbest rekabete aykırı faaliyetler 4054 sayılı kanun'un kapsamında yer alırken, yürütme ve yasama erklerinin aldığı karar ve gerçekleştirdiği eylemler kanun kapsamında kabul edilmemektedir. Halihazırdaki bu duruma rağmen 4054 sayılı Kanun'da kamu ve özel teşebbüsler açısından hukuki bir ayrıma gidilmediği görülmektedir. Dolayısı ile bir bütün olarak kamu sektörünün veyasamanın piyasalardaki serbest rekabet koşullarının korunması ve temini noktasında sorumluluklarının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. 4054 sayılı Kanun Danıştay'ı Rekabet Kurulu kararlarının yargısal denetimi açısından üst mercii olarak belirlenmiştir. Dolayısıyla Türk RekabetHukuku'nu güçlü temellere oturtmak açısından Rekabet Kurulu Kararlarınınyargısal denetimini değerlendirmek gerekmektedir. 4054 sayılı Kanun'un lafziyorumu ve dari Yargılama Usul Kanunu'nun yapısından kaynaklanan sorunlar sebebiyle ekonomik hayatta 4054 sayılı Kanun'dan beklenen faydaların tam olarak sağlanamadığı söylenebilir. Bu sebeple Rekabet Kurulu kararlarının idari yargı açısından denetiminde halihazırda yaşanan ve gelecekte de muhtemelen karşılaşılacak olan sorunların genel kamu menfaatiçerçevesinde çözüme ulaştırılması hayati bir zorunluluktur.
Medeni Yargılama Hukukunda hakimin Türk Hukukunu resen uygulaması

Çalışmanın konusunu Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33. Maddesinde 'Hakim Türk hukukunu resen uygular.' şeklinde kendine yer bulan 'iura novit curia' ilkesinin ve bu ilkenin sınırlarının incelenmesi oluşturmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde hakimin hukuku uygulayacağı vakıa kavramı ve vakıaların yargılamaya getirilmesine ilişkin usul hukuku ilkeleri incelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde bir yargılama hukuku ilkesi olarak hakimin hukuku resen uygulaması ilkesi; hakimin hukuku uygulaması faaliyeti, Türk hukukunun kapsamı ve sözleşmelerin uygulanması ve hakimin hukuku uygulamaktaki yetkisi incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise, ele alınan madde metnindeki 'resen' kelimesinden yola çıkılarak, hakimin hukuku resen uygulamasının maddi hukuk bakımından ve usul hukuku bakımından sınırları ele alınmıştır. Bu bölümde hakimin hukuku davanın sebebi ile sınırlı olarak resen uygulanması ve talep sonucu ile sınırlı olarak resen uygulanması; son olarak ise hakimin hukuku resen uygularken hukuki dinlenilme hakkı ile sınırlı olması incelenmiştir.
Limited şirketlerde ortaklık payının devri

Limited şirketlerde, payın kısmen veya tamamen devri mümkündür. Pay devrinin gerçekleşmesi için öncelikle Türk Ticaret Kanunu'nun 520. maddesi uyarınca devir sözleşmesinin yazılı olarak yapılması ve imzalatın noter tarafından tasdik edilmesi gereklidir. Daha sonra durumun devreden veya devralan tarafından şirkete bildirilmesi, ortakların en az dörtte üçünün devre onay vermesi ve bunların da esas sermayenin en az dörtte üçüne sahip olması şarttır. Pay devri esas sözleşme değişikliğini gerektirmez. Ancak ortaklardaki ve sermaye paylarındaki değişiklikler, başta alacaklılar olmak üzere ilgililerin bilgisine sunulması amacıyla her yıl ticaret sicili memurluğuna şirket müdürlerinin imzaladığı bir liste verilir. Ortağın koymayı taahhüt ettiği sermaye payı ayni nitelikte ise, bu ortak payım şirketin kuruluşundan itibaren üç yıl içinde başkasına devredemez. Ayrıca pay devri, esas sözleşmeye konulacak hükümle kanunda öngörülenden daha ağır şartlara bağlanabilir ya da devir hakkı tamamen ortadan kaldırılabilir. Limited şirkette ortak, payım üçüncü bir şahsa devredebileceği gibi, şirkette ortak olan bir şahsa da devredebilir. Bu durumda, üçüncü şahıs, ortak sıfatım kazanırken; halihazırda ortak durumunda bulunan şahsın payı ise artmış olacaktır. Payın tamamen devredilmesinin yanı sıra bölünerek devri de mümkündür. Ayrıca, ortağa ait pay, miras ya da kan-koca mallarının yönetilmesine ait hükümler uyarınca da iktisap edilebilir. Bu iktisapta, Türk Ticaret Kanunu'nun 520. 77 maddesindeki şartlara uyulması gerekmemektedir. Son olarak, limited şirketlerde bedeli tam olarak ödenmemiş payların şirket tarafından iktisabı ve rehin olarak kabulü yasaktır. 78
Aracı kurumların hukuki sorumluluğu

Sermaye piyasaları orta ve uzun vadeli fon arz ve talebinin karşılandığı piyasalardır. Finansman ihtiyacı olan girişimciler ile girişimcilerin ihtiyaç duyduğu finansal kaynağa sahip olan tasarruf sahiplerinin bir araya getirilmesini sağlayan sermaye piyasalarının temel taşlarından birini aracı kurumlar oluşturmaktadır. Bu sebeple, aracı kurumların hukuki sorumluluğunun incelenmesi sermaye piyasalarının sağlıklı şekilde işleyişi açısından önem taşımaktadır. Bu çalışmamızda, 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nu yürürlüğe girişi ile sermaye piyasası mevzuatında yaşanan değişiklikler göz önüne alınarak, aracı kurumlara ilişkin temel kavramlara yer verilmiş, aracı kurumların faaliyet alanları mevzuat düzenlemeleri çerçevesinde açıklanarak gerçekleşen faaliyetlerin hukuki niteliği ve bu faaliyetlerden doğan borçlar incelenmiştir.
Kısmi süreli çalışma

süreli iş sözleşmesi, 4857 Sayılı ş Kanuna gelen bir kavramdır. Kısmi süreli iş sözleşmesi, uygulamada kullanılmakla birlikte ILO'nun belirlediği niteliklere uygun olarak yasal zemine kavuşmuştur. Esnek çalışma türlerinden biri olan kısmi süreli iş sözleşmesi, normal çalışma süresinden önemli ölçüde daha az olan çalışmadır. Kısmi süreli çalışma birçok işçi kesimi tarafından tercih edilmektedir. Örneğin kadınlar, bir yandan aile içi sorumluluklarını yerine getirip diğer yandan işihayatına ilişkin sorumluluklarını yerine getirebilmek için kısmi süreli çalışmayı tercih etmektedirler. Bir diğer grup ise gençler ve emeklilerdir. Gençler, öğrenim hayatlarını devam ettirirken bir yandan da çalışarak eğitim masraflarınıkarşılayabileceklerdir. Emekliler ise, geçim sıkıntısını giderebilmek ve çalışabilecekgüce sahip olmaları halinde kısmi süreli çalışmada bulunabileceklerdir. htisaslaşmışiş grubu da aynı anda birden fazla yerde farklı işverenlere bağlı olarak çalışabilecekve bu sayede işçi daha fazla işyerinde çalışıp kazancını artırırken de işverengiderlerini azaltmış olacaktır.
Kişisel verilerin korunması ve işlenmesi

Son yıllarda bilgisayar ve internet kullanımının yaygınlaşması ve özellikle sosyal ağlar üzerinde bireylerin kişisel verilerinin kullanımının artması sebebi ile kişisel verilerin korunması önem kazanmıştır. Kişisel verilerin korunmasına ilişkin uluslararası hukuk ve ulusal mevzuatta temel ilkeler benimsenerek kişisel verilerin belirli amaç ve sınırlar dahilinde ve hukuka uygun olarak işlenmesi vurgulanmıştır. İşbu çalışma ile öncelikle kişisel verilerin tanımı, kişisel verilerin korunmasının hukuki niteliği ve akabinde kişisel verilerin işlenmesi ve korunması ile ilgili uluslararası hukuk, karşılaştırmalı hukuk ve ulusal hukuktaki düzenlemeler aktarılmaya çalışılmıştır. Uluslararası Hukukta özellikle 24 Ekim 1995 tarihli AB Kişisel Verilerin İşlenmesi Sırasında Gerçek Kişilerin Korunması ve Serbest Veri Trafiğine İlişkin Yönergesi, Avrupa Birliği üye ülkeleri açısından yönlendirici rol oynarken Karşılaştırmalı Hukukta kişisel verilerin korunmasına ilişkin Avrupa Birliği'nde kabul gören ilkeler ile Amerika'da kabul gören ilkelerin tamemen farklı olduğu görülmektedir. Türk Hukuku kapsamında 5982 sayılı Kanunun 2. maddesi ile Anayasa'nın 20. maddesine eklenen kişisel verilerin korunması hakkı anayasal bir hak haline gelmiştir. Bu çerçevede hazırlanan Kişisel Verilerin Korunması Kanun Tasarısı'nın Anayasa'nın 20. maddesi kapsamında yeniden gözden geçirilmesi ve düzenlenen geniş istisna ve çelişkilerin giderilmesi gerektiği son bölümde belirtilmiştir.
Cinsel dokunulmazlığa karşı suçlardan çocukların cinsel istismarı

Ülkemizde çocuklara karşı işlenen suçlarla ilgili olarak, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda da düzenlemeler olmasına rağmen, dünyada bu konudaki gelişmelere ve Türkiye'nin bu hususta imzalamış olduğu antlaşmalara paralel olarak çocukların cinsel istismarı kavramı altında düzenlemeler, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile yapılmıştır. Çalışmamızda ilk olarak cinsel dokunulmazlığa karşı suçların tarihi gelişimi, karşılaştırmalı hukuktaki düzenlemeleri, çocuk ve çocuk istismarı kavramının tanımı ile yasa, öğreti ve adli tıp alanında cinsel istismardan ne anlaşıldığına ilişkin açıklamalara yer verilmiştir. Daha sonra 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 103. maddesinde yedi fıkra halinde düzenlenen çocukların cinsel istismarı başlıklı suç tipinin incelenmesine geçilmiştir. Bu suçla ilgili inceleme yapılırken, uygulamada karşılaşılan sorunlara ve öğretide tartışılan konulara da yer verilmiştir. Çocuk mağdurların söz konusu olduğu suçların yargılaması ile ilgili olarak mağdur çocukların Ceza Muhakemesi Hukukundaki hakları ve yine Ceza Muhakemesi Hukukunda çocukların cinsel istismarı suçunun, muhakemeye ilişkin olan zamanaşımı, yaptırım gibi halleri incelenmiştir.