turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İlköğretim 8. sınıf görsel sanatlar dersi programında yer alan 'eser analizi' konusunun sanatsal öğretime katkısı nedir

Araştırmada ilköğretim okulları 8. sınıf görsel sanatlar dersi müfredat programında yer alan''Eser Analizi'' konusunun sanat ögelerini öğretmeye nasıl bir katkısı olduğunu tespit etmektir. Bu tez çalışmasında geleneksel öğretimdeki, yöntem ve tekniklerin dışına çıkılarak bilişim teknolojilerinin verimi ve katkısının da ne olduğu tespiti amaçlanmıştır. Bu tekniklerle yapılan uygulama ve etkinliklerin görsel sanatlar eğitimcileri için bir örnek olabilmesi amaçlanmıştır. Ön test- öğretim- son test modeline göre gerçekleştirilen araştırma Yalova İli Merkez Cumhuriyet İlköğretim Okulu'nda 8. sınıflarda 31 kişi üzerinde yürütülmüştür. Uygulamada 8. sınıf öğrencilerinden oluşan bir sınıfa başlangıçta durum tespiti testi uygulanmıştır. Bu çalışma için hazırlanan öğretim notları dağıtılmıştır. İki buçuk hafta temel resim ve kompozisyon ögeleri öğretimi yapılmıştır. İki buçuk hafta Van Gogh'un resimlerinden oluşan sunularla eser analizi öğretimi yapılmıştır. Öğretimden sonra son testle uygulanan yöntemin başarısı ölçülmüştür. Öğretimden önce ve sonrasında yapılan test sonuçları arasında anlamlı bir fark ortaya çıkmıştır. Öğretimden önce başarı %39 iken, öğretimden sonra yapılan ikinci testte %87 olarak tespit edilmiştir. Uygulama sonucunda bilişim teknolojileri ile desteklenen öğretimin geleneksel yönteme göre daha etkin ve kalıcı bir öğrenme ortaya koyduğu tespit edilmiş ve görsel sanatlar dersinde uygulanması önerilmiştir
İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin Türkiye Cumhuriyeti İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersinde yer alan kavramları anlama düzeyleri ve kavram yanılgıları

Bu araştırma, İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin Türkiye Cumhuriyeti İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersinde geçen kavramları anlama düzeylerini tespit etmek, sahip oldukları kavram yanılgılarını ortaya çıkartmak amacıyla yapılmıştır. Araştırma tarama modelinde betimsel bir çalışma olup, beş bölümden oluşmuştur. Birinci bölümde; probleme, alt problemlere, araştırmanın amacına, önemine, sayıltılarına ve sınırlılıklarına, ikinci bölümde; kuramsal açıklama ve araştırmalara, üçüncü bölümde; araştırmanın hangi yöntemle yapıldığına, dördüncü bölümde; araştırmaya ilişkin bulgulara ve yorumlara yer verilmiştir. Son bölümde ise sonuç ve öneriler belirtilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, Manisa ili Gördes ilçe merkezinde bulunan 6 ilköğretim okulu ve bu okullarda 2008- 2009 öğretim yılında öğrenim görmekte olan 214 ilköğretim öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, öğrencilerin kişisel bilgilerini tespit etmek için kişisel bilgi formu ve öğrencilerin kavramları anlama düzeylerini ölçmek amacıyla 40 adet çoktan seçmeli sorudan oluşan kavram başarı testi kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde SPSS 11.5 paket programı kullanılarak frekans, yüzde analizi, bağımsız iki grup t-testi, tek yönlü varyans analizi, gruplar arası karşılaştırma testi olarak Tukey HSD testi, Kruskal Wallis testi ile Manny Whitney-U testleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, ilköğretim 8. sınıf öğrencilerin Türkiye Cumhuriyeti İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersinde geçen kavramları çoğunluğunu tam anlamıyla kavrayamadıkları ve söz konusu kavramlarla ilgili yanılgıları olduğu tespit edilmiştir. İstatistiksel analizler sonucunda cinsiyet, baba eğitim durumu, anne baba mesleği, ailenin aylık geliri ve öğrencilerin öğrenim gördükleri okullar açısından kavramların anlaşılma düzeyleri arasında anlamlı farklılık olduğu tespit edilmiştir.
Aday öğretmenlerin 4. ve 5. sınıf sosyal bilgiler dersine ilişkin uygulama yeterliliklerinin değerlendirilmesi

Bu araştırmada, aday öğretmenlerin ilköğretim 4. ve 5. Sınıf Sosyal Bilgiler dersine yönelik uygulama yeterlikleri ve bu yeterliklerin ne kadarını 'Sosyal Bilgiler Öğretimi' dersinde edindiklerine ilişkin görüşleri incelenmiştir. Çalışma grubu 1997- 1998 eğitim-öğretim yılında Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği Bölümü'nde öğrenim gören 30 aday öğretmenden oluşmuştur. Aday öğretmenlerin ilköğretim 4. ve 5. Sınıf Sosyal Bilgiler dersine yönelik uygulama yeterliklerini ölçmek amacıyla 47 yeterlikten oluşan 'Gözlem Formu' kullanılmıştır. Gözlem formunda; planlama, derse hazırlık, öğretim yöntemi, iletişim, sınıf yönetimi ve değerlendirme bölümleri bulunmaktadır. Aday öğretmenlerin uygulama yeterliklerinin ne kadarını 'Sosyal Bilgiler Öğretimi Dersi'nde edindiklerine ilişkin görüşlerini ölçmek amacıyla 47 sorudan oluşan 'Sosyal Bilgiler Öğretimi Dersini Değerlendirme Formu' kullanılmıştır. Sosyal Bilgiler Öğretimi Dersini Değerlendirme Formu'nda; planlama, derse hazırlık, öğretim yöntemi, iletişim, sınıf yönetimi ve değerlendirme bölümleri bulunmaktadır. Araştırma sonucunda aday öğretmenler uygulama dersi yaparken, dersin planlama ve iletişim bölümlerinde yeterli; derse hazırlık, öğretim yöntemi kullanma sınıf yönetimi ve değerlendirme bölümlerinde ise kısmen yeterli bulunmuştur. Ayrıca aday öğretmenler derse hazırlık, öğretim yöntemi kullanma, sınıf yönetimi ve değerlendirme bölümlerindeki göstermiş oldukları yeterlikleri kısmen 'Sosyal Bilgiler Öğretimi' dersinde edindiklerini belirtmişlerdir.
Predictors of curriculum implementation level in elementary mathematics education: Mathematics-related beliefs and teacher self-efficacy beliefs

Bu çalışmanın amacı, ilköğretim matematik eğitiminde öğretmenlerin matematik hakkındaki inançları, öğretmen özyeterlikleri ve öğretmen demografiklerinin eğitim programı uygulamasını ne ölçüde yordadığının belirlenmesidir. Çalışmanın örneklemini, Ankara'nın üç merkez ilçesindeki devlet okullarında çalışan 322 ilköğretim matematik öğretmeni oluşturmaktadır. Veriler, (1) Eğitim Programı Uygulama Ölçeği, (2) Matematik Hakkındaki İnançlar Ölçeği, (3) Öğretmen Özyeterlik Ölçeği ve (4) Kişisel Bilgi Formu bölümlerinden oluşan bir anket yardımıyla toplanmıştır. Çalışmada kullanılan ölçeklerin geçerlik ve güvenirliklerine kanıt sağlamak amacıyla açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analiz yöntemleri kullanılmış ve her bir alt boyut için iç tutarlılık güvenirliği hesaplanmıştır. Hiyerarşik regresyon analizi sonuçları, öğretmenlerin matematik hakkındaki inançlarının ve öğrenci katılımına yönelik öğretmen özyeterliklerinin eğitim programı uygulamasını anlamlı derecede yordadığı saptanmıştır. Öğretmen demografiklerinin ise eğitim programının uygulanmasında anlamlı bir etkisinin olmadığı tespit edilmiştir.
Kavram karikatürleriyle yapılan etkinliklerin ilkokul 3. sınıf öğrencilerinin konuşma becerilerine etkisi

Kavram karikatürleri merak uyandıran, soru sormayı teşvik eden, sınıf tartışmalarına yol açan ve bilimsel düşüncenin üretilmesini sağlayan karikatür şeklindeki çizimlerdir. Görseller üzerine konuşturma öğrencilerin gözlem gücünü geliştirir, kelime hazinesini zenginleştirir, her öğrencinin farklı bir bakış açısı olacağından diğer öğrencilerin bakış açılarının genişlemesini sağlar. Bu bağlamda araştırmanın amacı, kavram karikatürleriyle yapılan etkinliklerin ilkokul 3. sınıf öğrencilerinin konuşma becerilerine etkisinin olup olmadığını belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubunu 2016- 2017 eğitim öğretim yılı ikinci yarıyılında Ankara ili Çankaya ilçesi Sarar İlkokulundaki 58 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada deney ve kontrol grubu olmak üzere iki grup oluşturulmuştur. Deney grubunda 30, kontrol grubunda ise 28 öğrenci bulunmaktadır. Deney grubundaki öğrencilere kavram karikatürleriyle, kontrol grubundaki öğrencilere ise geleneksel yöntemle konuşma eğitimi verilmiştir. Konuşma eğitimi 5 hafta devam etmiştir. Çalışmada öntest-sontest kontrol gruplu yarı deneysel model kullanılmıştır. Veri elde etmek amacıyla 'Konuşma Becerisi Değerlendirme Rubriği', elde edilen verilerin analizi için ise Shapiro-Wilk, Mann Whitney U, İlişkisiz Örneklemler t-Testi kullanılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi 0.05 olarak kabul edilmiştir. Araştırma sonucunda:1. Deney grubu öğrencilerinin Konuşma Becerisi Değerlendirme Rubriğinden aldıkları öntest puan ortalamaları ile son test puan ortalamaları arasında anlamlı bir farklılık görülmüştür. Fakat kontrol grubu öğrencilerinin Konuşma Becerisi Değerlendirme Rubriğinden aldıkları öntest puan ortalamaları ile son test puan ortalamaları arasında anlamlı bir fark görülmemiştir.2. Deney grubu öğrencilerinin Konuşma Becerisi Değerlendirme Rubriğinden aldıkları son test puan ortalamaları ile kontrol grubu öğrencilerinin Konuşma Becerisi Değerlendirme Rubriğinden aldıkları son test puan ortalamaları karşılaştırıldığında, deney grubu lehine anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. 3. Deney grubu öğrencilerinin Dil ve Anlatım, İçerik ve Sunum ile ilgili olarak öntest puanları ile son test puanları arasında anlamlı bir fark bulunmuştur.
Çocuk hakları sözleşmesi'nin ilköğretim programlarındaki yeri ve sözleşme'ye yönelik öğretmenlerin ve okul yöneticilerinin görüşleri

Bu araştırmanın amacı, Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin ilke ve hükümlerinin ilköğretim programlarında yer alma düzeyi ile Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin okullarda uygulanması ve yaşatılmasına ilişkin öğretmenlerin ve okul yöneticilerinin görüşlerini belirlemektir. Bu araştırmada, birinci sınıftan sekizinci sınıfa kadar tüm eğitim programları kazanım, içerik, öğretme-öğrenme durumları açısından taranmış, ilgili bölümler Sözleşme ilke ve hükümleriyle ilişkilendirilmiştir. Okul yöneticileri ve öğretmenlerin görüşleri için ise, aykırı ve aşırı durum örneklemesine göre birbirinden oldukça farklı performansa sahip iki okul seçilerek, bu okulların konuyla ilgili ders öğretmenleri, sınıf öğretmenleri ve okul yöneticileriyle görüşülmüştür. Yapılan çalışma sonucunda, Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin ilköğretim programlarındaki yerine yönelik, 2005'ten bu yana uygulanan programın çocuk merkezli olduğu ve çocuk yararını göz önünde bulundurma ilkesine bağlı olarak hazırlandığı ortaya çıkmıştır. Bu kapsamda programda öğrencilerin katılım hakları, çocukların bireysel farklılıklarının göz önünde bulundurulması ve çocukların bireysel farklılıklar göz önünde bulundurularak geliştirilmesi, ayrımcılığın engellenmesiyle ilgili ilkeler ayrıca özel durumdaki çocuklar da göz önünde bulundurularak hazırlanmıştır. Ancak savaşa, depreme ve benzeri durumlara maruz kalan çocuklarla, çalışan çocuklarla ve mülteci çocuklarla ilgili herhangi bir bulguya rastlanmamıştır. Bununla beraber programda çocukların boş zamanlarını değerlendirme, sosyal etkinliklere katılma, oyun oynama hakkı, eğitim hakkı ile ilgili bulgulara ulaşılmışken; çocukların korunma haklarına, dernek kurma ve barışçıl bir şekilde toplanma özgürlüğü ve sömürü ve istismarla yönelik yeterli kazanım, içerik ve etkinliklere ilgili yeterli bulguya rastlanmamıştır. Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin okullarda uygulanması ve yaşatılmasına ilişkin ise, öğretmen ve okul yöneticileri ile yapılan görüşmeler sonucunda öğretmenlerin ve okul yöneticilerinin çocuk haklarını yeterince bilgiye sahip olmadığı, doğrudan çocuk haklarına yönelik uygulamalar yapmadıkları, ders programında ele alındığı zaman öğrencilerle paylaştıklarını ifade etmişlerdir.
İlköğretim 1. kademe beşinci sınıfta deyimlerin öğretimine ilişkin kullanılabilecek aktivitelere yönelik bir araştırma

Bu araştırmada, Ülkemizde geleneksel olarak yapılan deyimin anlamını verme yöntemi ile resim ve hikayelerle desteklenen deyim öğretim yöntemi karşılaştırılmıştır. Yeni öğrenilen deyimlerin anlamlarının öğrenilmesi ve belli aralıklarla yapılan tekrarlar yoluyla kavranılması üzerinde durulmuştur. Bunun için yansız yan rastlantısal yöntemle Kontrol ve Deney olmak üzere iki grup belirlenmiştir. Kontrol Grubuna sadece deyimlerin anlamlan verilmiştir. Deney Grubuna ise önce deyimin anlamı verilmiş, ardından deyimin görünürdeki anlamını açıklayan resim gösterilmiş, daha sonra deyimin gerçek anlamım açıklayan özgün hikaye okunmuştur. Öğrenci seviyelerini belirlemek açısından yapılan ilk testte, iki grup arasında önemli bir fark görülmemiştir. En son yapılan testte ise Deney Grubu ile Kontrol Grubu arasında basan yönünden büyük farklılıklar belirlenmiştir. Buna göre bütün anlamlann toplamında Deney Grubu, Kontrol Grubuna (p<.000) oranla daha başanlı olmuştur. Sonuç olarak, resim ve hikaye destekli deyim öğretiminin geleneksel deyim öğretiminden daha olumlu sonuçlar verdiği ortaya çıkmıştır.
İlköğretim DKAB dersi öğretim programında yer alan ahlak öğrenme alanı içerik ve etkinliklerin değerlendirilmesi

Ülkemizde din ve ahlak eğitimi adına önemli bir yer tutan DKAB dersi tarihsel süreçte çeşitli uygulamalara maruz kalmıştır. Bu ders, siyasi iradenin bakış açısına göre uygulama alanı bulmuştur. Bu problemlerden dolayı DKAB dersi etkinliğini artıracak çalışmalar yapmak yerine, hep varoluş mücadelesi vermek zorunda kalmıştır. DKAB dersi, 1982 yılında yapılan Anayasa değişikliğiyle zorunlu dersler arasına alınmıştır. Böylece ilk defa bir dersin adı anayasada yer almış oldu. DKAB dersinin müfredatta yer alma mücadelesini, bu dersin etkinliğini artıracak olan öğretim programlarının geliştirilmesinde görememekteyiz. Fakat program geliştirme alanında meydana gelen gelişmelerle birlikte son iki programda bu durum değişmiştir. Bu bağlamda, DKAB derslerinin önemli bir bölümünü oluşturan ahlak öğretimi hem öğretim programı hem de program anlayışı açısından farklılık göstermiştir. Biz, bu çalışmamızda, ahlak eğitimi açısından son derece önemli olan okulların öğretim programlarında ahlak öğretiminin nasıl yer aldığıyla ilgili bir analiz yapmaya çalıştık. Bu bağlamda, birinci bölümde; eğitimde program ve program çeşitlerini inceleyerek program geliştirme parametreleri ışığında 1982, 2000 ve 2006 yılı DKAB öğretim programları karşılaştırılmış ve bu anlamda programlarda, program geliştirme teknikleri açısından, program anlayışları değerlendirmeye tabi tutulmuştur. İkinci bölümde ise, bu öğretim programlarında yer alan ahlak öğretim alanıyla ilgili, hedefler, ilkeler ve üniteler tespit edilerek değerlendirilmiştir. Böylelikle örgün eğitim kurumlarımızdaki ahlak eğitimiyle ilgili ortaya konulmamış, gelişim süreçleri açısından ahlak eğitiminde nereden nereye gelindiğini gözler önüne seren bütüncül bir sonuca ulaşılmaya çalışılmıştır.
İlköğretim I. aşama sınıf öğretmenlerinin sınıfta gözlemledikleri problem davranışlar

Bu araştırma, İlköğretim I. Aşama (1-5. sınıf) sınıf öğretmenlerinin sınıfta gözlemledikleri problem davranışları belirlemek amacıyla yapılmış, genel tarama modelinde betimsel bir çalışmadır. Bu bağlamda; ilkokul sınıflarında problem davranış olarak tanımlanan öğrenci davranışları, bu davranışların sınıflarda hangi sıklıkta gözlendiği, problem davranışların önem dereceleri, sürekli problem davranış gösteren öğrenci sayısı ve cinsiyeti, öğretmenlerin yönetimini zor olarak nitelendirdiği problem davranışlar, problem davranışların yönetimine ayrılan süre, öğretmenlerin bu konuda kendi yeterliliklerini nasıl algıladıkları ve problem davranışların nedenleri konusunda öğretmenlerin görüşleri alınmıştır. Araştırmanın çalışma evreni, 1999- 2000 eğitim-öğretim yılında Adana ili Yüreğir ve Seyhan merkez ilçelerindeki ilköğretim okullarında görev yapan sınıf öğretmenleridir. Tesadüfi küme örnekleme yöntemi ile seçilen 19 ilköğretim okulunda görev yapan 321 sımf öğretmeni araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Bu araştırma için gerekli veriler araştırmacı tarafindan ilgili literatürden yararlanılarak ve uzman görüşüne başvurularak geliştirilen anket formunun uygulanması ile elde edilmiştir. Anket iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm İkişisel bilgiler, ikinci bölüm ise problem davranışlarla ilgili sorulardan oluşmaktadır. Ankette toplam 21 soru bulunmaktadır. Araştırmadan elde edilen bulgular şu şekilde özetlenebilir. Öğretmenlerin problem davranış olarak tanımladıkları öğrenci davranışları genellikle kişiye ve eşyalara karşı saldırganlık içeren bireysel davranışlardır. Çocuğun ders çalışma beceri ve alışkanlıklarından, gelişim özelliklerinden kaynaklanan davranışlar genellikle 'kısmen' problem davranış olarak tanımlanmıştır. Öğretmenlerin sınıf içinde 'en sık' gözlediği problem davranışlar; verilen görevleri yapmamak, sınıfta bir şeyler yemek, ders dışında bir işle uğraşmak, herhangi bir nesne ile meşgul olmak davranışlarıdır. Hırsızlık, arkadaşlarıyla kaba ve küfürlü konuşmak, yalan söylemek, arkadaşlarından izin almadan çantalarını karıştırmak davranışları ise öğretmenlerin 'en ciddi' algıladıkları problem davranışlardır. Yönetimi 'en zor' olarak nitelendirilen öğrenci davranışları ise; hırsızlık, öğretmenin ve arkadaşlarını sözünü keserek konuşmak, saldırganlık, yalan söylemek, birbirlerini şikayet etmek ve diğer öğrencileri konuşarak rahatsız etmek davranışlarıdır. Genel olarak her sınıfta ortalama 5 öğrenci öğretmenler tarafından sorunlu öğrenci olarak tanımlamış ve bu öğrencilerin erkek öğrenciler olduğu belirtilmiştir. Öğretmenler, problem davranışların yönetimine gereğinden fazla zaman harcamalarına rağmen bu konuda 'ara sıra' sorunlar yaşadıklarını belirtmişlerdir. Aile, çocuğun okul dışındaki arkadaş çevresi, kalabalık sınıflar ve toplum problem davranışların temel nedenleri olarak gösterilmiştir.
Ankara ili hastane okullarında öğrenim gören öğrencilerin yaşadıkları sorunlar ve bu sorunların çözümüne ilişkin önerileri

Bu çalışmada Ankara ili hastane okullarında öğrenim gören öğrencilerin yaşadıkları sorunlar ve bu sorunların çözümüne yönelik önerilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada bir nitel araştırma tekniği olan görüşme tekniği kullanılmıştır. Ankara ili hastane okullarında öğrenim gören ilköğretim çağındaki öğrencilerden 14 kız, 11 erkek olmak üzere toplam 25 hastane okulu öğrencisi ile görüşülmüştür. Bu öğrencilerin 12'si ilköğretim 4. ve 5. sınıflarında öğrenim gören ilköğretim birinci kademe, 13'ü ise; 6., 7. ve 8. sınıflarda öğrenim gören ilköğretim ikinci kademe öğrencileridir. Görüşmelerde dokuz açık uçlu sorunun yer aldığı yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Görüşmeler yazılı metine çevrilmiş ve bu metinler içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Görüşmelerle elde edilenifadelerin desteklenmesi amacıyla araştırmacı tarafından görüşülen öğrencinin bulunduğu hastane sınıfları gezilmiş ve hastane personeli, aileler ve görevli öğretmenlerden bazıları ile görüşülerek, onların da hastane okulları ile ilgili görüşleri alınmış ve böylece öğrencilerin ifadelerinin doğruluğu test edilmiştir. Bu araştırmadan elde edilen bulgulara göre hastane okullarında öğrenim gören öğrenciler okul yöneticileri, öğretmenler, hastane personeli, aileler, sınıfların fiziki koşulları, uygulanan program, araç-gereç kullanımı, etkinliklere katılımla ilgili bazı sorunlar yaşamaktadırlar. Bu sorunların bir bölümü, okul personelininyetersizliğinden, bir bölümünü hastane okullarının mevcut yapısının hasta öğrencilere uygun olmamasından, bir bölümü ise öğrenci veli ve kendi rahatsızlıklarındankaynaklanan sorunlardır. Hastane okulları öğrencileri, hastane okullarında farklı nedenlerden dolayı yaşadıkları sorunlara ilişkin hastane okullarının ve okullarda bulunan sınıf sayısının artırılması, bu okullarda görevlendirilen öğretmen sayısının artırılması ve deneyimli branş öğretmenlerinin de görevlendirilmesi, okulun eksikaraç-gereç ve kaynak ihtiyacının giderilmesi, bu okullarda görevlendirileceköğretmenlere öğrencilerin rahatsızlıkları konusunda eğitim verilmesi şeklinde bazı çözümler önermişlerdir. Geliştirilen çözüm önerilerinin çoğu, hastane okullarının yeniden yapılandırılması için hastane ve okul yönetimi ile Milli Eğitim Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığı'nın üzerine düşen görev ve sorumlulukları artırıcı yöndedir.
İlkokul üç, dört ve beşinci sınıf öğrencilerinin bağımlılık eğilimleri ile anne-babalarınnın tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bağımlılık eğilimi ile anne-baba tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi bu araştırmanın amacım oluşturmuştur. Bu amaç doğrultusunda bağımlılık eğilimi ile anne-baba tutumlan arasında, sosyo-ekonomik düzeye, cinsiyete, yaşa, anne-baba mesleğine, anne-baba eğitim düzeyine, öğrencilerin okul öncesi eğitim alıp almama durumuna göre ilişki bulunup bulunmadığı araştırılmıştır. Arastana 2003 yılında Ankara İli Kalecik İlçesinde 3 İlköğretim okulundaki üç, dört ve beşinci sınıfa devam eden 401 öğrenci üzerinde yapılmıştır. öğrencilerin bağımlılık eğilimlerini ölçmek için Uluğtekin tarafından uyarlanan 'Bağımlılık Eğilimi Ölçeği' anne-babalarm tutumlarım belirlemek amacıyla Polat'ın 'Ana-baba Tutum Ölçeği' öğrenci ve ailesine ilişkin bilgileri belirlemek için de 'Kişisel Bilgi Formu' uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizleri SPSS 11,5, Excel ve Statistica Paket programları ile yapılmıştır. Öğrencilerin bağımlılık eğilimleri yaş, sınıf, cinsiyet, okul öncesi eğitim alma, sosyo-ekonomik düzey, ailelerin eğitim düzeyleri ve annelerin çalışma durumlarına göre farklılık göstermemektedir. Anne-babalarm tutumlan öğrencilerin sınıf ve yaşlarına göre farklılık göstermemekte, cinsiyet, okul öncesi eğitim alma durumu, ailenin aylık geliri, anne babanın eğitim düzeyine göre ise farklılık göstermektedir. Anne ve baba tutumlan öğrencilerin bağımlılık eğilimlerinin anlamlı bir yordayıcısıdır. Öğrencilerin bağımlılık eğilimleri arttıkça, anne ve babaların otoriter tutum sergiledikleri görülmektedir. Bununla birlikte etki düzeylerinin orta düzeyde olduğu ya da çok yüksek olmadığı tespit edilmiştir. Çocukların sağlıklı ve bağımsız bir kişilik geliştirmeleri için anne babaların ve eğitimcilerin çocuklara karşı 11 demokratik tutum sergilemeleri gerekmektedir. Demokratik tutum sergileyerek çocukların bağımsız davranışlarını desteklemeleri gerekir.
İlköğretim tarih öğretmenlerinin amaçlarının öğretmen görüşleri ile değerlendirilmesi

Bu araştırmada tarih öğretiminin amaçlan, tarihsel gelişim ve Milli Eğitim Programı içerisinde sosyal bilgiler dersinin amaçları kapsamında incelenmiştir. Yapılan anket ve mülakat çalışmaları ile de sosyal bilgiler öğretmenlerinin tarih öğretimine yükledikleri anlamlar ve tarih öğretiminin amaçları hakkındaki görüşleri tespit edilmiştir. Ayrıca öğretmenlerin bu görüşlerine parelel olarak derslerinde uyguladıkları yöntem ve teknikler tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırma neticesinde elde edilen bulgular şu şekilde özetlenebilir. Literatür taramaları yapılarak ilköğretim tarih öğretiminin amaçları ve sosyal bilgiler programının amaçlan analiz edildiğinde özellikle tarih öğretiminin sosyal amaçlarının geniş ölçüde kabul gördüğü ortaya çıkmıştır. Bu veriler doğrultusunda ilköğretim tarih konularının teoride disiplin içi amaçlarla sosyal amaçların birlikte düşünülmesine rağmen, uygulamada sosyal amaçların temel alındığı saptanmıştır Anket çalışması sonucunda öğretmenlerin görüşlerinde tarih öğretiminin sosyal amaçlarının ağırlık kazandığı görülmüştür. Bunun yanı sıra, öğretmenlerin derslerinde uyguladıkları yöntem ve teknikler tek tek incelendiğinde, uygulamaların da tarih öğretiminin sosyal amaçlarına uygun ve parelel dağdım gösterdiği görülmüştür. Mülakat çalışmasında da mülakata katılan sosyal bilgiler öğretmenlerinin, ülkemizdeki genel yaklaşıma, uygulanan eğitim politikalarına ve ders programındaki hedeflere parelel olarak tarih öğretimini vatandaşlık eğitiminde bir araç olarak düşündükleri görülmüştür, öğretmenlere göre tarih öğretimi toplumun ihtiyacı olan dürüst, etkin, üretken, sevgi, saygı gibi istendik özelliklere sahip vatandaşlar yetiştirmede en önemli role sahip derstir. Yapılan anket ve mülakaat çalışmalarında tarih öğretiminin sosyal amaçlarının ağırlık kazandığı saptanmıştır. Bunun yanı sıra öğretmenlerin derslerinde uyguladıkları yöntem ve teknikler tek tek incelendiğinde uygulamaların da tarih öğretiminin sosyal amaçlarına uygun ve parelel olarak dağılım gösterdiği görülmüştür. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda ülkemizde tarih öğretiminin problemlerinin temelinde tarih bilimine bakış açısının pragmatik kaygılara dayanması neticesinde tarih öğretiminden beklentilerin de tarihin özüne aykırı olmasının yattığı yorumu yapılmıştır. Bu yorumlar doğrultusunda üniversite öğretmen eğitimi, program ve ders kitabı hazırlayıcılar için önerilerde bulunulmuştur.