turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Spatial dynamics of producer services in Ankara

Son yıllarda, iletişim teknolojilerindeki gelişmelere paralel olarak kentsel işlevlerin kentsel mekanda rastlantısal olarak yer seçebileceği ve mekansızlaşma adı verilen bir mekandan kopuş süreci yaşandığı iddia edilmektedir. Bu anlamda, kentsel fonksiyonların kent mekandan bağımsız bir biçimde iletişim teknolojilerinin sağladığı olanaklara paralel bir biçimde yer seçtikleri yönünde bir hakim post-modern söylem gündeme getirilmektedir. Bir başka deyişle, iletişim teknolojileri bağımlı bir ilişki sisteminin sonucu olarak, tüm kentsel fonksiyonların kentin her bir bölgesinde mekansal etkilerden bağımsız olarak dağılabildiği iddia edilmektedir. Bu söylemin doğruluğu, iletişim teknolojilerini en yoğun kullanan ve mekansal yer seçim kısıtı en az olan işlevler olarak üretici servislerin yer seçimlerinde ve bunların geleneksel olarak yoğunlaştığı merkezi iş alanlarında test edilebilecektir. Bu amaçla, üretici servislerin yer seçim dinamikleri kentsel ve merkez gelişim süreçleri bağlamında analiz edilmeye çalışılmıştır. Bu anlamda, görgül çalışma alanı olarak seçilen Ankara'da, üretici servislerin mekanla ilişkilenme ve yer seçme özellikleri araştırılmış, mekandan bağımsız bir dağılma yerine mekanla yeniden ilişkilenen ve her alt türü bağlamında özgünleşen bir yer seçim dinamiği olduğu gözlenmiştir. Mekandan kopuş olduğu yönündeki genellemeleri çürüten bu tespit, Ankara'nın merkezi çekirdeği olarak tanımlanabilecek Kızılay'da önemli bir çözülme eğilim ve tehlikesi olduğunu da ortaya çıkarmıştır. Bunlara ilaveten çalışmanın son bölümünde, çıkarım ve katkılar ortaya koyularak, tezden hareketle yapılması olası çalışma alanları tanımlanmaya çalışılmıştır.
Kentsel tasarımda pasif sistem kullanımı: Milas örneği

Bu çalışmada, iklim, güneş, rüzgar ve gün ışınımı potansiyellerinin kentsel ölçekteki yeri ve önemi pasif sistemler kavramı kapsamında incelenmiştir. Pasif sistemler temel alınarak yapılan çalışmada, pasif sistemlerin kent ölçeğindeki önemi, uygulama stratejilerine ve yapılacak çalışmalara kaynak olması amacıyla bu konudaki teorik bilgilere değinilmiştir. Pasif sistem kavramı açıklanarak, tasarımda kullanılacak temel analizler ve kavramlar hakkında bilgi verilmiş, kent ölçeğinde pasif sistem stratejileri açıklanmış; yoğunluk, yer seçimi, yapılaşma formu, sokak yapısı, peyzaj gibi etmenlerin pasif ısıtma ve soğutma üzerindeki etkileri irdelenmiştir. Çalışma; iklimsel, doğa temelli verilerin iyi analiz edilmesi ve bu analizler kullanılarak hazırlanmış tasarım çalışmaları ile mekanik enerji bağımlılığının azaltılabileceğini öngörmektedir. Literatür taraması sonucunda elde edilen teorik bilgiler seçilen örnek ile ilişkilendirilmiş ve pasif sistem kullanımı Milas yerleşimi üzerinde sorgulanmıştır. Çalışma; enerjinin etkin kullanımıyla kent mekanında optimum konfor sağlamaya dönük en önemli etmenin pasif sistemlerin kullanımı olduğunu varsaymaktadır. Doğanın potansiyelleri ile tasarımı birleştirmesi, tasarımcıyı yerel iklimin etkin kullanımına teşvik etmesi, mekanik enerji bağımlılığını azaltması, kaynakların etkin kullanması ve yerin kimliğini ortaya çıkarması bağlamında bu çalışma önemli sonuçlar üretmiştir. Çalışma 5 bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın ilk bölümü çalışmanın ana hatlarının ortaya konduğu giriş bölümünden oluşmaktadır. Çalışmanın ikinci kısmında, iklim ve iklim bileşenleri ile ilgili temel kavramlar ve analizler ile tasarımcının bu analiz yöntemlerini nasıl kullanacağına dair bilgilere değinilmiştir. Üçüncü bölümde, tarihsel süreç içerisinde yerleşimlerin pasif sistem kullanımı ele alınmış, geleneksel yerleşimlerin pasif ısıtma ve soğutma sağlamak amacı ile geliştirdiği çözümler ortaya konulmuştur. Çalışmanın dördüncü bölümünde geleneksel tarihi yerleşimlerden elde edilmiş bilgilerden derlenen kentsel pasif stratejilere değinilmiştir. Güneş, rüzgar gibi etmenlerden optimum fayda sağlayacak kentsel pasif sistem stratejilerine değinilen bölümde; kent formu ve yoğunluğu, uygun yer seçimi ve yönlenim, yapılaşma formu, sokak yönlendirmesi, güneş hacmi ve peyzaj düzenlemesi gibi tasarım araçlarının pasif iklimlendirme üzerindeki etkileri ele alınmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise geleneksel yerleşim dokusuna sahip olan Milas yerleşimi pasif iklimlendirme stratejileri açısından değerlendirilmiş, geleneksel yerleşimlerin pasif iklimlendirme sağlanacak şekilde tasarlandığı ortaya konmuştur.
Design criteria of high capacity bus transportation systems

ÖZ Bu tez, otobüs toplu taşımacılığının Türkiye'de geliştirilmesine ve daha etkin olarak kullanılmasına yönelik yeni bir model önermektedir. Hızlı kentsel gelişimin ihtiyaçları doğrultusunda üzerinde yoğun olarak çalışılan toplu taşımacılık hizmetleri ve bu konudaki bir takım yeni çalışmalar, uygulamalar konunun altyapısını oluşturmak amacıyla incelenmiştir. Etkin ve verimli ulaşımın daha az harcamalarla karşılanması yönünde önerilen sistemler yolcu taşıma kapasite parametresi doğrultusunda irdelenmiştir. Bu analizler doğrultusunda dünya genelinde uygulanmış olan yüksek kapasiteli otobüs taşımacılık sistemlerinin tasarım kriterleri ve uygulanmış örneklerin sonuçlan ele alınmıştır. İzmir genelindeki toplu taşıma sistemleri hakkında genel bilgiler verilmiştir. Tasarım aşamasında karşılaşılabilinecek kısıtlamalar belirlenmeye çalışılmıştır. İnönü Caddesi'ndeki mevcut yol genişlikleri böyle bir sistemin dünya genelinde uygulanmış örneklerine birebir benzemesi noktasında engelleyici olmuştur. Ama önerilen sistem de ülkemiz koşullarına uyum sağlayabilme olasılığı olan ve araçların işlemesi açısından da bazı yenilikler getiren yeni bir öneri olmuştur. Önerilen sistemin işletme maliyetlerinde gerçekleşecek kazanımlar da hesaplanmıştır. Sistemin yapılacak metro sistemiyle ekonomik karşılaştırması da buna dayandırılmış sadece yakıt harcamalarından kaynaklanacak işletme giderleri kıyaslanmıştır. Bunun başlıca sebebi de önerilecek otobüs sisteminin geleneksel otobüs sistemlerinin işletme maliyetlerine göre yakıt harcama miktarlarında büyük farklılıklar göstermesidir.
Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde Avrupa Birliği destekli bölgesel kalkınma programları: Bölgesel politika ve planlama yaklaşımları temelinde bir çözümleme

Bu tezin amacı; ulus üstü, ulusal ve bölgesel etkileşim süreci sonunda şekillenen ulus devletin bölgesel politika yapısını çözümlemek ve politikanın etkinliği için kurumsal yapıların, aktörlerin ve güzergah bağımlı süreçlerin rolünü araştırmaktır. Son dönemde küresel etkileşim süreçleri yoluyla politika transferlerinin neden olduğu benzer yönetim ve karar alma yapıları gündeme taşınmaktadır. Bu kapsamda tez, ulus üstü bir yapılanma olarak Avrupa Birliği'nin Türkiye'de tam üyelik müzakere sürecinde bölgesel politika alanında yaşanan değişimdeki rolünü, katılım öncesi mali işbirliği kapsamında uygulanan bölgesel kalkınma programı ve hibe mekanizması örneğinde açıklamaya çalışmaktadır. Bu tezde süreç analizi; temel aktörlere yönelik algı ölçümü ve hibe projeleri etki değerlendirmesi üçlemesiyle program ve proje düzeyinde çözümleme yapılmıştır. Paydaş analiziyle belirlenen aktörlerin algıları, Delphi Tekniği kullanılarak ölçülmüş; kurama dayalı değerlendirme yöntemiyle programların sonuç ve etkileri belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın sonuçları AB'nin yakınsama hedefi ve bölgesel politikayı önceleyen söyleminin, Türkiye'de bölge düzeyinde kurumlaşma ile karşılık bulduğunu; politika uygulama mekanizması olarak proje karşılığı hibe desteklerinin yaygınlaştığını göstermiştir. Türkiye örneğinde değişimi şekillendiren temel faktörler; etkileşimli politika öğrenme süreci; aktörlerin kendi çıkarlarını öncelemesi; kurumların değişimi emebilme yeteneği; geleneksel planlama pratiği ve kurumsal hafıza olarak belirlenmiştir. Tez, bölgesel politikanın kurumsallaşmasında kurumlar arası etkileşim ve eşgüdüm; katılım; izleme ve değerlendirme süreçlerinin etkin şekilde işletilmesinin önemini ortaya çıkarmıştır.
Kentsel mekanda ayrışma ve dönüşüm; Konya Doğanlar Mahallesi örneği

Küreselleşmeyle birlikte dünya ölçeğinde gelir dağılımındaki eşitsizlik artmış, toplumsal sınıflar arasındaki iletişim azalmış, sosyal ve mekansal ayrışma derinleşmiştir. Söz konusu süreçte kentsel toprağın aşırı değer kazanması, dönüşüm projelerini gündeme getirmiştir. Ülkemiz planlama pratiğinde de 2000'li yıllardan itibaren kentsel dönüşüm için altyapı oluşturulmuş ve çeşitli projeler uygulamaya geçmişştir. Çoğunlukla toplumun en alt grubunun yaşadığı alanlarda gerçekleşen, genellikle rant alanları oluşturmayı hedefleyen, sosyal dokuyu göz ardı eden, soylulaştırmaya neden olan, bölgesel özellikleri dikkate almayan, tek tipleşmeye yol açan ve mekansal ayrışma - sosyal dışlanma riski taşıyan projeler üretilmiştir. Toplumda dezavantajlı bir grup olan ve çok boyutlu dışlanmalara maruz kalan Roman vatandaşların yaşadıkları mahalleler, mekansal ayrışmanın en çok görüldüğü kentsel mekanlardır. Özellikle bulundukları şehrin merkezine yakın bölgelerinde konumlanan Roman mahalleleri, suçun merkezi olarak kent güvenliği açısından tehlikeli görülmeleri ve kötü fiziki çevre koşulları nedeniyle yerel yönetimlerce kentsel dönüşüm projelerinin gerçekleştirilmesinin düşünüldüğü ilk alanlar arasında yer almaktadır. Çalışmada, Konya kent merkezinde bulunan ve kentten keskin çizgilerle ayrılmış Romanların yaşadığı Doğanlar Mahallesi örnek alan olarak seçilmiştir. Çalışmada söz konusu mahallede kentsel ölçekte ayrışmanın sosyo-kültürel ve mekansal olarak nasıl ve hangi boyutlarla ortaya çıktığı incelenerek, üretilebilecek bir kentsel dönüşüm projesine alternatif oluşturmak amacıyla Romanların geleneksel yaşam ve mekan biçimlerini göz önünde bulunduracak, toplumsal kaynaklara ve hizmetlere erişimlerini sağlayacak, toplumla iletişimlerini güçlendirecek, katılımlarını sağlayacak, yaşanabilirlik ilkesini temel alacak bütünleşik 'mahalle eylem planı' hazırlanacak; bu çerçevede mahalle için hangi dönüşüm türünün uygulanması gerektiği belirlenecektir. Bu kapsamda çalışmada Romanların yaşam biçimlerini, sorun ve beklentilerini anlamaya yönelik literatür araştırması yapılacak; kentsel dönüşümün türleri incelenerek uygulama örnekleri olumlu ve olumsuz yönleriyle irdelenecek; Doğanlar mahallesinin sosyal ve mekansal dokusu alan çalışmalarıyla analiz edilecek; ilgili kurumlardan istatistiki veri ve belgeler elde edilecek; Romanların sorunları ve bir kentsel dönüşüm projesinden beklentilerini saptamak üzere ilgili kişi ve yetkililerle derin görüşmeler yapılacak ve sonuçta mahalle özelinde planlanan bir kentsel dönüşüm projesi için örnek teşkil edebilecek bütünleşik mahalle eylem planı oluşturulacaktır. Çalışmanın çıktılarıyla; mekansal ayrışmayı azaltmayı, toplumsal iletişimi güçlendirmeyi, sağlıklı, erişilebilir ve yaşanabilir fiziki çevreler tasarlamayı amaçlayan kentsel dönüşüm projelerine rehber niteliğinde olması beklenen öneriler geliştirilmiştir.
Yeşil lojistik göstergeleri ve Türkiye'de yeşil lojistik uygulamaları

1980'lerin sonlarında ulaşım sektörüne girmeyi başaran yeşil kavramı, ulaşım sistemlerinin yarattığı çevresel problemler konusunda farkındalık oluşmasını sağlamıştır. 1990'lı yılların başlarında lojistik uygulamalarında çevre dostu teknolojilerin kullanarak, çevreye verilen zararın en aza indirgenmesi konusunda araştırmalar yapılmaya başlanmıştır. Yeşil kavramı, lojistik ile entegre edilmiş ve ortaya 'yeşil lojistik' adlı çevresel ve sosyal faktörleri göz önünde bulundurarak sürdürülebilir yolda üretilen ve dağıtılan mallar ile ilgilenen ve farklı dağıtım stratejilerinin çevresel etkilerinin ölçülmesini, lojistik faaliyetlerde enerji kullanımını azaltmayı, atıkların azaltılmasını ve işleyişinin yönetimini amaçlayan yeni bir uygulama alanı çıkmıştır. Dünyada yaygın hale gelen yeşil lojistik uygulamaları, Türkiye'de şirket politikalarında yer almaya başlamıştır. Bu çalışmada, konuyla ilgili yapılan araştırmalar sonucu ortaya konulan yeşil lojistik göstergeleri derlenerek Türkiye'de yeşil lojistik uygulamaları, bu göstergeler bazında ele alınmıştır. Yeşil lojistik göstergeleri, Türkiye'de yeşil lojistik uygulamaları ve gerekli yasal mevzuatın nasıl olması gerektiği ile ilgili kapsamlı öneriler çalışmanın sonucunda ortaya konmaktadır.
Ankara metropoliten alanında imalat sanayi firmalarının yer değiştirme süreci ve özellikleri: Ampirik bir çalışma

Sanayi coğrafyası literatüründeki tartışmalar, yeni teknolojilerin ve üretim dinamiklerinin sonucu olarak sanayinin yeniden yapılanması üzerine yoğunlaşmaktadır. Sanayinin yeniden yapılanmasının mekansal yansıması olarak sanayin yer değiştirmesi konusuna artan bir ilgi söz konusudur. Bu çalışma son dönemde artan ilgiye paralel olarak, Ankara imalat sanayinin yer değiştirme davranışları üzerine odaklanmaktadır. Özellikle mekansal yer değiştirmeye ilişkin davranışın hangi faktörlerle etkileşim içinde şekillendiğini ve bu süreçte planlamanın rolünü ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu amaca yönelik olarak Ankara Metropoliten Alan sınırı içinde 1988- 2007 döneminde Ankara Sanayi Odasına üye olan firmalardan yer değiştiren firmalara ilişkin bilgiler toplanmış ve firma görüşmeleri yapılmıştır. Çalışma sonucunda, Ankara Metropoliten Alanında yer değiştiren firmaların kapsamlı desantralizasyon süreci yaşamadıkları, metropoliten alan içinde kısa mesafeli hareket ettikleri görülmüştür. Bu süreçte, kamu öncülüğünde gerçekleştirilen sanayi planları aracılığıyla firmaların kentin merkezinden, kent merkezi çevresine ve kent çeperine doğru birlikte hareket ederek yer değiştirme eğiliminin ağırlık kazandığı saptanmıştır. Kısacası, Ankara özelinde elde edilen bulgularla sanayinin mekansal hareketliliğe yönelik tespitler yer değiştirmenin ağırlıkla firmaların kendi içsel dinamikleriyle değil planlamanın etkisiyle gerçekleştiğini ortaya koymaktadır.
Public space in a changing environment: Rabat city in evolution

Kent plancılar, coğrafyacılar, sosyologlar ve mimarlar, kamusal alanın bir kentın canlılığı ve sakınlerinin yaşamında büyük önem taşıdıgı konusunda hemfikirdirler. Birkaç on yıldır ihmal edilmiş olan kamusal mekan artık kentsel tartışmaların merkezinde yer alıyor. Daha fazla aktöre dokunuyor olmak, daha çok beklenti çağrıştırmaktadır. Tarihsel olarak idealize edilmiş olan kamusal mekan, genişleyen çağdaş kentsel çevrede yerini bulmaya çalışmaktadır. Değişen çevre, kamusal mekan üretimini, algısını ve kullanımını etkilenmekte, kamulaştırmaya sebep olmakta ve yeni kamusal yaşam biçimleriyle sonuçlanmaktadır. Rabat kenti de kentsel dönüşüm geçiyor. Bu çalışmanın odağında Rabat'ın kamusal mekanlarının evrimi yer almaktadır. Tarihi Bab El Had ve çağdaş Bouregreg Quay gibi iki ana kamusal mekan üzerinden, nasıl yapılandırıldıkları ve kullanıldıkları araştırılmaktadır. Teorik çerçeve, sosyo-mekansal ve morfolojik analizi okuyabilmek için anahtarlar sunulmaktadır. Bir yandan tasarımcılar ve onların amaçları üzerinden, diğer yandan kent sakinlerinin kenti nasıl kullandıklarına bakarak kentsel mekan kavranılmaya çalışılmıştır. Gözlem ve araştırmalar yardımıyla, Bab El Had ve Bouregreg Quay arasında bir karşılaştırma yapılarak, bu kamusal mekanların boyutları, algıları ve uygunlukları araştırılmaya çalışılmıştır.
Kamusal alanlarda kentsel estetik bağlamında karar vericiler: Estetik kurullar

Bu çatışmanın konusu kamusal alanlarda kentsel estetik bağlamında karar vericiler-estetik kurullardır. Özellikle ülkemizde estetik kavramı, sadece sanat ile anılmakta ve uygulamalarda kentsel, kamusal mekanlarda estetik değerleri taşıyan uygulamalardan günden güne uzaklaşılmaktadır. Yapılan örneklerde ise karar çevresi kısıtlı kalmış ve halkın katılımı sağlanamamıştır. Bu çalışmada tüm kentlinin etkilendiği kamusal mekanlarda kentlinin ortak beğenilerinin yansıtılmasının gerekliliği ve uygulamalarda farklı sektörlerin görüşlerinin alınması, halkın tasarımın içinde olması konulan irdelenmektedir. Bu çatışma 5 bölümde gelişmektedir. Birinci bölümde, konu ile ilgili genel kavramlar üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, estetik ve kentsel estetik kavramiart açıklanmıştır. Ayrıca kent planlama, kentsel tasarım ve kentsel sanat ilişkisi içinde kavramsal açılımlar yapılarak kentsel estetiğin önemi vurgulanmıştır. Üçüncü bölümde ise kentsel tasarımın uygulama araçları incelenerek, karar vericilerin ve tasarım kontrollerinin, kentsel estetik bağlamında açıklamaları yapılmıştır. Dördüncü bölümde, estetik kurullarla ilgili açıklamalar yapılarak Türkiye'den ve dünyadan örnekler verilmiştir. Beşinci ve son bölümde ise, tüm anlatılanlarla ilgili gelinen nokta ve sonuçlar ortaya konulmuştur.
Ataşehir uydukent yerleşmesinin çevre düzenlenmesinin irdelenmesi

Ülkemizde planlı olarak gelişen Uydukent Projelerinden biri olan Ata- şehir Uydukent Yerleşmesi'nde konutların çevre düzenlemesi irdelenerek açık alanların kullanım türleri, kullanabilirliği ve yeterliliğinin ortaya çıkarılmasını amaçlayan çalışma, 6 bölümden oluşmaktadır. Çalışmada önce konunun önemi, amacı, kapsamı ve yöntemi açıklanmıştır. Konu Ataşehir Yerleşmesi'nin çevre düzenlemesinin irdelenmesi olduğundan öncelikle kentsel açık alan kavramı, daha sonra Toplu Konut olgusu açıklanmış, ülkemizdeki uygulamaların çevre düzenlemesine verilen önemin Uydukent Uygulamalarında daha da arttığı belirtilmiş, uydu kent kavramına açıklık getirilmiştir. Son bölümden önce l. etap konut alanlarında oturanlarla anket görüşmesi yapılarak Ataşehif deki sosyal yapı, ulaşım durumu, sosyal ve kültürel gereksinmeler ile açık alanların kullanılabilirliği ve yeterliliği ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Anket değerlendirmesine göre çevre yerleşme lerle, Ataşehir Uydukent Yerleşmesi'nin sosyal yapı ve açık alan kullanımları arasındaki farklılıklar ortaya belirtilmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise, Ataşehir Uydukent Yerleşmesi'ndeki yetersiz görülen açık alanlar anket görüşmeleri sonunda kullanıcıların istekleri doğrultusundaki sosyal, kültürel ve açık alan gereksinimleri göz önünde bulundurulmuş ve çevre yerleşmelerin yerleşmeye olan olumsuz etkileri üzerinde durulmuştur. Bunun için Ataşehir Uydukent Yerleşme sinin kaliteli ve örnek bir uydu kent olması açısından bir takım öneriler getirilmeye çalışılmıştır.
Kentsel bellek bağlamında sanayi mirasının değerlendirilmesi: İstanbul Haliç örneği

Sanayileşme sürecinde kurulmuş ve sonrasında işlevini yitirmiş pek çok sanayi yapı ve alanı dönemin izleri olarak kentsel kimlikte ve bellekte yer etmiştir. Günümüzde, sahip oldukları değerleri kaybetme ve hızla köhneleşme riski altında olan bu sanayi mirası alanlarının kentsel bellekteki öneminin sürdürülmesi için korunarak yeniden işlevlendirilmesi gereklidir. Bu çerçevede, uygulanmış farklı dünya örnekleri incelenmiş ve yapılan çıkartımlar doğrultusunda kent için önemli bir sanayi gelişimine sahip olan İstanbul Haliç'teki sanayi mirası yapıları ve yeniden işlevlendirme sonrası durumları incelenmiştir. Yaşanmış bir dönemin izlerinin korunarak sürdürülmesi yaklaşımının benimsenmesi ile kent belleğinin kaybının önleneceği ve sanayi mirasının korunmasında etkili olunacağı üzerinden gerekli yaklaşımlar sunulmuş ve uygulanmış projelerden referansla Haliç sanayi mirasının bugünkü durumu ile ilgili değerlendirmeler ortaya konmuştur.
Cendere Vadisi'nin ekolojik planlama çerçevesinde değerlendirilmesi

Doğal ve kültürel özellikleri ile eşsiz öneme sahip olan İstanbul tarihsel süreç içinde farklı sektörler ve onlara bağlı fonksiyonlar yüklenmiştir. 1950'li yıllardan bu yana legal ve illegal girişimlerle İstanbul'un fiziki mekanının jeomorfolojik özellikleri göz ardı edilerek eşik alanları yerleşime açılmıştır. İstanbul'un önemli eşiklerinden biri olan Cendere Vadisi, Osmanlı Döneminde mesire alanı olarak kullanılmış ve Cumhuriyet Dönemi'nden sonraki süreçte; askeri ve kamu kuruluşlarına tahsis edilmiştir. 1950'lerden sonra sanayi sektörüne özgü arazi kullanımına gidilmiştir. 1995 sonrasında ise kirletilen ve bozulan vadi çevresi Haliç Projeleri ile geri kazanılmaya çalışılmıştır. Tarihsel süreç içinde farklı kullanımlara ev sahipliği yapan havzanın gelecekteki kullanımına yönelik imar projeleri ile ekolojik değerler göz ardıl edilmiştir. Cendere Havzası hidrolojik, jeolojik, topoğrafik vb özelliklerinin yanı sıra konumu sebebi ile de yatırımcılar için çekim noktası olmuş ve İstanbul'da yaşanan mekansal değişimler arasında yer almıştır. Yaşanan gelişmelerin çoğu havza geneli ve vadi özelinde ekolojik tahribatlara yol açmıştır. Günümüzdeki uygulamalar ile vadide yer alan sanayinin desantralizasyonu çalışmalarına başlansa da sanayi yerine getirilen fonksiyonlar ile ekolojik yapının korunamayacak olması önemli bir sorundur. Tez çalışmasında, İstanbul'un batı yakası geneli, Cendere Havzası ve Cendere Vadisi özelinde mevcut durum analiz edilerek, sorun ve potansiyeller ile mevcut özellikler doğrultusunda ekolojik yapının korunması amacıyla ekolojik planlamaya ilişkin değerlendirme yapılmaktadır. Dolayısıyla, Havza ve Vadi'nin ekolojik özelliklerine uygun Ekolojik Master Plan Önerisi geliştirilmektedir. Bu bağlamda, Havza 'korunacak alanlar, rekultive edilecek alanlar, korunup kullanılacak alanlar ve sıhhileştirilecek alanlar' olmak üzere dört ana başlıkta ele alınmakta, Vadi ise rekreasyon ve günübirlik turizm tesis alanı ağırlıklı fonksiyonlar için uygun görülmektedir.
Bir kamusal mekan olarak meydanın çocuk gözüyle değerlendirilmesi: Türkiye, Isparta ili, Hükümet Meydanı örneği

Günümüzde çocuklar kentlerde gelişimlerini sürdürürken pek çok olumsuzlukla karşılaşmaktadır. Kalabalık, güvenilir ve temiz olmayan çevreler, çocukların gelişimini desteklememekte, ihtiyaçlarını karşılamamakta, dolayısıyla çocuklar kamusal mekanlardan uzaklaşarak evlerine hapsolmaktadır. Bu noktada çocuk hakları bahsetmiştir ki, her çocuk yaşamalı, gelişmeli, korunmalı ve kararlara katılmalıdır. Çocuğun sahip olduğu hakları gözeterek, çocuğun gelişimini destekleyen, çocuk için güvenilir ve sağlıklı bir çevre sunan, çocuğun temel ihtiyaçlarını karşılayan kamusal mekanlar günümüz çocuğunun en önemli gereksinimlerindendir. Meydan ise içinde pek çok aktiviteyi barındırabilen en önemli kamusal mekanlardandır. Kamusal mekan olarak meydanı, en önemli kullanıcısı olması beklenen çocuk gözüyle değerlendirmek ve incelemek, çocukların gelişimine ve toplumların geleceğine katkı sağlayacaktır. Meydanların çocukların beklenti ve istekleri doğrultusunda tasarlanması, tüm kentlilere dost ve yaşanabilir kamusal mekanları sunacaktır. Dolayısıyla çocuk gözüyle meydanları değerlendirmek ve meydanı yerinde sorgulamak çalışmada öncelikli olarak amaçlanmıştır. Bu bağlamda, çalışmada kamusal mekan olarak meydanlar, çocuk dostu kentler kapsamında araştırılmış ve kamusal mekanın parametreleri ortaya konmuş ve de dünyadan çocuk dostu meydan örnekleri incelenmiştir. Sonrasında, Türkiye'nin yaşanabilirlik sıralamasında (2016 yılı) ilk sırada yer alan kenti Isparta'daki Hükümet meydanı, çalışma alanı olarak seçilmiş ve çocukların değerlendirmesi esasıyla, haritalarla analiz edilerek çocukla bağlantı kuran mekanlar belirlenmiştir. Çocuk gözüyle Hükümet Meydanını incelemek için hazırlanan bu haritalar, çalışma alanının modellenmesiyle oluşturulan resim ile birleştirilmiş ve meydan çevresindeki okullardan odak grup olarak seçilen 7-10 ve 11-14 yaş gruplarındaki toplam 100 çocuk ile anket çalışması yapılmıştır. Anket, çocukların sosyo-ekonomik profilleri, okul dışındaki aktiviteleri, diğer kişilerle iletişimleri ve Hükümet Meydanıyla ilgili değerlendirmeleri ortaya koymaya yarayacak 20 soruyu kapsamaktadır. Çocukların ankette verdiği cevaplar, çocuk dostu kamusal mekan parametrelerine göre analiz edilerek Hükümet Meydanının çocuk dostu olup olmadığı araştırılmıştır. Bununla birlikte, ankette verilen harita ve model resmin üzerine çocukların yaptıkları ve yapmak istedikleri aktiviteleri yazmaları ile elde edilen bulgular haritalara aktarılarak analiz edilmiştir. Sonuç olarak bu çalışmada kamusal mekan olarak meydanın çocuk için önemi vurgulanmış, çocuk dostu kamusal mekanın parametreleri ortaya çıkarılmış ve Hükümet meydanı, çocuk kullanıcısı gözünden yerinde sorgulanarak, Hükümet Meydanının çocuk dostu olup olmadığı araştırılmış, çocukların meydanda yaptıkları ve yapmak istedikleri aktiviteler tespit edilmiştir. Ortaya çıkan bulgular genel bir değerlendirmeye alınmış ve çocuk dostu bir kamusal mekan olarak meydan ile ilgili öneriler geliştirilmiştir.