turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Antisosyal İnanç ve Tutumlar Ölçeği'nin uyarlama çalışması

Bu araştırma, antisosyal inanç ve tutumları belirlemek amacıyla Butler, Leschied ve Fearon (2007) tarafından geliştirilmiş olan Antisosyal İnanç ve Tutumlar Ölçeği'nin Türkçeye uyarlama çalışmasıdır. Çalışmanın genel amacı geçerliği ve güvenirliği incelenmiş olan ölçeğin Türkçe formunu ortaya koymaktır. 9-16 yaş aralığındaki 1938 bireye uygulanan ölçeğin çeviri çalışmaları kapsamında, çeviri sonrası sorgulama tekniği, grup çevirisi ve geri çeviri yöntemleri kullanılarak ölçeğin orijinal dildeki formu ile hedef dildeki dilsel eşdeğerliği incelenmiştir. Yapı geçerliği için açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi yapılmış, madde toplam puan korelasyonları hesaplanmıştır. Açıklayıcı faktör analizi sonucunda üç faktörlü yapı ortaya çıkmıştır. Doğrulayıcı faktör analizi, açıklayıcı faktör analizi ile öngörülen bu üç faktörlü yapıyı doğrulamıştır. Ölçeğin ölçüt bağıntılı geçerliği için, benzer ve farklı yapılar, cinsiyet, yaş bağıntılı geçerliği ve ayırt edici geçerliği sınanmıştır. Benzer ve farklı yapılar geçerliği için ölçüt olarak kullanılan benzer ölçekler, AİTÖ ile pozitif yönde anlamlı korelasyon göstermiştir. Yaş ve cinsiyet bağıntılı geçerlik analizleri, antisosyal inanç ve tutumların, yaşla birlikte arttığını ve kızlara göre erkeklerde daha yüksek olduğunu göstermiştir. Güvenirlik için, dört hafta arayla ölçek tekrar uygulanmıştır ve test tekrar test korelasyonlarına bakılmıştır. İç tutarlılık güvenirliği ise Cronbach Alpha katsayıları ile hesaplanmıştır. Test tekrar test korelasyonları ve Cronbach Alpha katsayıları ölçüm güvenirliğinin olduğunu göstermiştir. Elde edilen bulgular Antisosyal İnanç ve Tutumlar Ölçeği Türkçe formunun hem alt ölçek puanları hem de genel bir antisosyal inanç ve tutum puanı verebildiğini göstermiştir.
Çocuklarda şaşılık cerrahisinde sevofluran ve sevofluran-desfluran anestezisinin hemodinami, derlenme ve erken ajitasyon üzerine etkilerinin karşılaştırılması

Çocuklarda Şaşılık Cerrahisinde Sevofluran ve Sevofluran-Desfluran Anestezisinin Hemodinami, Derlenme ve Erken Ajitasyon Üzerine Etkilerinin KarşılaştırılmasıAmaç: Çalışmamızda şaşılık cerrahisi uygulanan çocuklarda sevofluran anestezisi ve sevofluran ile indüksiyon sonrası desfluran anestezisinin hemodinami, derlenme ve erken ajitasyon üzerine etkilerinin karşılaştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Etik Danışma Kurulu onayı ve ebeveynlerin yazılı ve sözlü izni alınarak, elektif şaşılık cerrahisi uygulanacak American Society of Anesthesiology I-II grubu, 2-10 yaşları arasında 42 hasta çalışma kapsamına alındı. Hastalar rastgele seçimle 2 gruba ayrıldı. Anestezi indüksiyonu, uygun yüz maskesi kullanılarak, % 6-8 konsantrasyonda sevofluran, % 50 azot protoksit ve % 50 oksijen karışımı ile sağlandı. Anestezi idamesi grup 1'de sevofluran konsantrasyonu % 1-2, grup 2'de desfluran konsantrasyonu % 4-6 olacak şekilde sağlandı. Olguların sistolik ve diyastolik kan basıncı, kalp atım hızı, periferik arteriyel oksijen satürasyonu değerleri kaydedildi. Kayıtlar indüksiyon öncesi, indüksiyon sonrası, entübasyon sonrası, cerrahinin 15. dk, 30. dk, 45. dk ve 60'ncı dakikalarını kapsadı. Operasyon süresi, ekstübasyon, göz açma, uyarılara riayet, oryantasyon süreleri ile bulantı-kusma, laringospazm ve diğer yan etkiler kaydedildi. Operasyon bitiminde postoperatif 1. dk, 5. dk, 15. dk, 30. dk, 60. dakikalarda hemodinamik parametreler ve Modifiye Aldrete Derlenme Skoru, Pediatrik Anestezi Deliryum Skalası ve Watcha Davranış Skalası değerleri kaydedildi. Bulgular: Demografik veriler birbirine benzerdi. Yapılan ölçümlerde sistolik ve diyastolik kan basıncı, kalp atım hızı, SpO2 değerlerinin benzer olduğu gözlendi. Ekstübasyon, göz açma, uyarılara riayet, oryantasyon süreleri Grup 2'de Grup 1'den daha kısa saptandı. Modifiye Aldrete Derlenme Skoru, Pediatrik Anestezi Deliryum Skalası ve Watcha Davranış Skalası değerleri bakımından gruplar arasında istatistiksel açıdan fark saptanmadı. Hiçbir olguda öksürük, nefes tutulması, laringospazm görülmedi. Sonuç: Sevofluran ve sevofluran ile indüksiyon sonrası desfluran anestezisi uygulanan çocuklarda hemodinamik değişikliklerin, derlenmenin, postoperatif ajitasyonun ve bulantı-kusmanın benzer olması, buna karşın desfluran anestezisinin daha kısa ekstübasyon, göz açma, uyarılara riayet ve oryantasyon süreleri sağlaması nedeniyle çocuklarda anestezi idamesinde sevoflurana tercih edilebileceği kanısına varıldı.
Çocukluk çağı supraventriküler taşikardilerinde holter, 'event recorder' ve transözofageal elektrofizyolojik çalışma yöntemlerinin karşılaştırılması

Supraventriküler taşikardiler çocukluk çağında sık görülen ritim bozukluğudur ve genellikle kısa sürelidir, EKG kaydı alınamadan sonlanabilir. Çalışmamızda Hacettepe Üniversitesi Çocuk Kardiyoloji Bilim Dalı'nda SVT ön tanısı ile Holter, 'event recorder' ve transözofageal elektrofizyolojik çalışma uygulanan 40 hastanın (1. Grup) ve Holter ve TEEPS uygulanan 95 hastanın (2. Grup) bulguları değerlendirildi. 1. Grupta, Holter sonrası hastaların 20'sine öncelikle 'event recorder', ardından TEEPS, 20'sine ise öncelikle TEEPS ardından 'event recorder' uygulandı. Holter sonrasında öncelikle 'event recorder', ardından TEEPS uygulanan 20 hastanın sonuçları incelendiğinde; Holter kayıtlarında 4 supraventriküler ekstrasistol ve 2 ventriküler ekstrasistol saptanan 20 hastanın 'event recorder' sonuçlarında; 13 hastada aritmi ve / veya taşikardi ( 1 SVT, 1 atriyal taşikardi /AT, 1 Wolff Parkinson White /WPW, 1 ventriküler taşikardi /VT, 1 SVE, 8 sinüs taşikardisi /ST) gözlendi. 'Event recorder' ile Holter kayıtları karşılaştırıldığında; event kayıtlarında ST saptanan 8 hastanın 2'sinde SVE, 1'inde VES, VT saptanan 1 hastada VES, SVE saptanan 1 hastada yine SVE vardı. 'Event recorder' ile TEEPS sonuçları karşılaştırıldığında; event kayıtlarında sinüs taşikardisi saptanan 8 hastanın 2'sinde AVNRT, event kayıtları normal olan 7 hastanın 1'inde AVNRT, 1'inde AVRT, event ile WPW tanısı alan 1'inde yine WPW /AVRT, VT tanısı alan 1'inde yine VT saptandı. 'Event recorder' ile SVT, AT ve SVE saptanan hastaların TEEPS sonuçları normaldi. TEEPS sonuçlarında SVT saptanan 6 hastaya ablasyon uygulandı. Holter sonrasında öncelikle TEEPS ardından 'event recorder' uygulanan 20 hastanın sonuçlarında, Holter kayıtlarında 2 SVE ve 1 VES saptanan 20 hastanın TEEPS kayıtlarında; 1 hastada AVNRT saptandı, 19 hastada taşikardi uyarılamadı. Holter ve TEEPS kayıtları karşılaştırıldığında; TEEPS ile AVNRT tanısı alan 1 hastanın Holter kaydı normal, TEEPS sonuçları normal olan 3 hastanın Holter kayıtlarının 2'sinde SVE, 1'inde VES vardı. TEEPS ve 'event recorder' kayıtları karşılaştırıldığında; TEEPS ile AVNRT saptanan 1 hastada 'event recorder' ile SVT, TEEPS sonuçları normal olan 19 hastanın 'event recorder' ile 1'inde SVT, 10'unda sinüs taşikardisi saptandı. TEEPS ve 'event recorder' sonuçlarında SVT saptanan 2 hastaya ablasyon uygulandı. 2. Grupta, Holter sonuçları normal olan 52 hastada ve Holter sonuçlarında aritmi saptanan 43 hastada (18 SVT, 10 SVE, 7 WPW, 6 VES, 2 VES+SVE) TEEPS ile SVT uyarıldı. SVT tanısı alan 95 hastanın 60'ına intrakardiyak elektrofizyolojik çalışma ve sonrasında ablasyon uygulandı. Çalışmamızda TEEPS sonuçlarının Holter ve 'event recorder' sonuçları ile karşılaştırıldığında SVT tanısında TEEPS çalışmasının daha değerli olduğu saptanmıştır. TEEPS sonuçları normal olan hastaların semptomlarının devam etmesi durumunda invaziv yöntemlerden önce noninvaziv yöntemlerden 'event recorder' uygulanabileceği kanısındayız.
Ankara'da geçici koruma statüsü altında yaşayan 18-72 ay arası suriyeli çocukların gelişim düzeyinin değerlendirilmesi

Mart 2011'de başlayan rejim karşıtı gösterilerin ardından Suriye'de yaşanan gelişmeler dünyanın en büyük insani krizlerinden birisini yaratmıştır. Birleşmiş Milletler Yüksek Kurulu, mülteci ve yeniden yerleştirme deneyimlerinin bilişsel, sosyal, duygusal ve fiziksel olarak çocuk gelişiminin kritik aşamalarını etkileyebileceğini bildirmektedir. Sığınmacı çocuklarda gelişimsel gecikmenin prevalansı veya bu grupta tespit veya taramaya optimal yaklaşım hakkında yeterli literatür bilgisi yoktur. Sığınmacı çocuklardaki gelişimsel gecikmeler aileler tarafından değerlendirilemeyebilir ve tanı aldığı zaman da kültürel engeller nedeniyle müdahaleler gecikebilir ve bunun sonucunda da hayatın ilerleyen dönemlerini de etkileyecek akademik ve psikososyal açıdan olumsuz sonuçlar doğabilir. Bu araştırmada Suriye krizinin, en savunmasız ve hassas grup olan çocukları yeniden yerleştirilme sonrası gelişimsel açıdan ne düzeyde etkilendiğini, gelişimsel sorunlara yol açacak sorunların tanımlanması, gelişimsel gecikmelerin daha çok hangi alanlarda olduğunu tanımlamayı, böylece daha fazla prognostik bilgi sağlamayı, önlenebilir risk faktörlerinin erken tanısı ile sağlıklı bireylerin toplumdaki oranının arttırılması, yapılacak daha sonraki çalışmalara literatür düzeyinde katkı sağlanması ve gerekli olan özel ve en uygun erken çocukluk müdahalelerinin hemen başlatılmasını sağlamak amaçlanmıştır. Bu araştırmaya 1 Kasım 2018 1 Mart 2019 tarihleri arasında Yenimahalle Toplum Sağlık Merkezi 2 Nolu Göçmen Sağlığı Birimi'ne birinci basamak sağlık hizmeti almak için başvuran 18-72 ay arası 60 Suriyeli sığınmacı çocuk dahil edildi. Kontrol grubuna ise aynı binada bulunan, İsmail Ulucan Aile Sağlığı Merkezi'ne başvuran 18-72 ay arası 60 Türk çocuk dahil edildi. Gelişimsel değerlendirmeler, araştırmacı tarafından Denver II Gelişimsel Tarama Testi ile yapıldı. Suriyeli çocuklarda gelişimsel gecikmelerin sık olduğu, Türk çocuklara göre de daha fazla olduğu tespit edildi. Türk çocukların yaşına göre %82,1'inin normal, %10,7'sinin şüpheli, %7,1'inin anormal olduğu; çalışma grubunda ise yaşına göre %22, 2 olgunun normal, %33, 3 olgunun şüpheli, %44, 4 olgunun anormal olduğu gözlendi. Aradaki fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0.05). Çoklu lojistik regresyon analizi ile değerlendirildiğinde sığınmacı olmanın tek başına gelişimsel gecikme için önemli bir risk faktörü olduğu, DGTT II alt alanlarına bakıldığında ise aylık gelir durumunun yüksek olmasının kişisel-sosyal alanda uyarı-gecikme olma riskini azalttığı, sığınmacı olma durumunun ve düşük doğum ağırlığına sahip olmanın ince-motor ve kaba-motor alanda uyarı-gecikme olma riskini arttırdığı, sığınmacı olma durumunun ve akraba evliliğinin dil alanında uyarı-gecikme olma riskini arttırdığı bulundu. Sonuç olarak bu araştırmada, sığınmacı olmanın gelişimsel gecikme için önemli bir risk faktörü olduğu görüldü ve bu yüksek riskli çocuklarda gelişimsel tarama ve izlem çalışmalarının yanı sıra erken müdahale programlarının önemi vurgulandı.
Çocuk onkoloji hastalarında kemoterapiye bağlı gelişen akut bulantı-kusma semptomunun yönetiminde akupres uygulamasının etkinliği

Bu araştırma çocuk onkoloji hastalarında kemoterapiye bağlı gelişen akut bulantı-kusma semptomunun yönetiminde, bası veya bilek bandı ile yapılan akupres uygulamasının ve plasebolarının etkinliğini değerlendirmek ve karşılaştırmak amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Üçlü körleme, randomize kontrollü deneysel yöntemle yapılan araştırma Akdeniz Üniversite Hastanesi Çocuk Onkoloji Kliniği'nde Mart 2017 -Şubat 2018 tarihleri arasında yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini; yüksek ve orta derecede emetojenik etkiye sahip kemoterapi alan, 5-18 yaş grubundaki 44 çocuk oluşturmuştur. Kapalı zarf ile randomize edilen 2 girişim grubundan birine ilk uygulamada araştırmacı tarafından çocuğun el bileğindeki P-6 noktasına bası ile akupres uygulanırken, diğerine bilek bandı ile uygulanmış ve 24 saat takip edilmiştir. Bası ile akupres uygulaması her iki el bileğine 2'şer dakika, bilek bandı ile 15'er dakika uygulanmıştır. Her çocuğa bir sonraki kemoterapi tedavisinde ilk girişimin plasebosu uygulanarak kendi kontrol grubunu oluşturması sağlanmıştır. Bulgular: Çocukların %47.73'ünün akut lenfoblastik lösemi tanısına sahip olduğu, kemoterapiye bağlı en sık (%90.48) yaşadıkları semptomun bulantı-kusma olduğu ve uygulama sırasında aldıkları kemoterapötik ajanların %63.3'ünün orta emetojeniteye sahip ilaçlar olduğu belirlenmiştir. Bası ve bilek bandı gruplarında; bulantı-kusma sayı ve şiddeti kendi plasebolarına göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük bulunmuştur (p<0.05). Bulantı sayı ve şiddet ortalamaları; bası yapılan grupta en düşük, kusma sayı ve şiddet ortalamaları ise; bası ve bilek bandı grubunda en düşük bulunmuştur. Ek antiemetik ilaç kullanımı plasebo gruplarında daha fazladır. Gruplar arasındaki bu fark, istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.05). Sonuç: Akupres uygulamasının çocuklarda akut bulantı-kusma sayı ve şiddetini azalttığı, bası uygulamasının ise bilek bandına göre daha etkili olduğu bulunmuştur.
Çocuklarda üst ekstremite tendon transfer cerrahisinde uygulanan interskalen bloğun postoperatif analjeziye etkinliği

İnterskalen blok cerrahi girişimlerden sonra analjezi sağlamak amacıyla çocuklarda kullanılan tekniklerden birisidir. Çalışmamız üst ekstremitede tendon transfer cerrahisi uygulanacak olan hastaların postoperatif dönemdeki ağrılarının tedavisinde interskalen blok uygulanmasının etkinliğini araştırmak amacıyla planlandı. Randomize ve çift kör olarak yapılan çalışmamıza, tendon transfer cerrahisi uygulanacak ASA I-III grubu 2-13 yaş arası, 40 olgu dahil edildi. Tüm çocuklar genel anestezi aldıktan sonra Grup I (n=20)'de operasyon sonunda alçı aşamasında hastalar uyandırılmadan ultrasonografi yardımıyla interskalen blok uygulandı. Grup II (n=20)'deki hastalara interskalen blok uygulanmadı. Eşdeğer miktarda serum fizyolojik verildi. Her iki gruptaki hastalara operasyon bitiminden 30 dakika önce 0.5 mg/ml konsantrasyonunda morfin ile 0.01 mg/kg bolus doz ve kilit süresi 20 dakika olacak şekilde hasta kontrollü analjezi başlandı. Postoperatif 48 saat izlenen hastaların; 1., 6., 12., 24., 36. ve 48. saatlerdeki Visual Analog Score değerleri, Children's and Infant's Postoperative Pain Score değerleri, istenilen-verilen HKA analjezik miktarları, bulantı-kusma, idrar retansiyonu, motor blok, kaşıntı, hematom, sedasyon gibi yan etkiler ile ek analjezik ilaç kullanımları ve aile memnuniyetleri kaydedildi. İki grup arasında, demografik verilerde bir fark yoktu(p>0,05). İzlemdeki saatlerde VAS değerleri Grup II'de 1., 6., 12., 24., 36. ve 48. saatlerde istatiksel olarak anlamlı şekilde yüksekti(p<0,05). CHIPPS değerlerinde 1., 6., 12. ve 24. saatlerde fark varken(p<0,05); 36. ve 48. saatlerde her iki grup arasında fark gözlenmedi(p>0,05). Bu değerler Grup I'de daha düşük bulundu. HKA ile hastaların istediği bolus miktarları ile verilen bolus miktarları arasında anlamlı bir fark vardı(p<0,05). Grup I'deki hastaların daha az bolus istem ve bolus verilen sayılarına sahip oldukları tespit edildi. Her iki gruptaki hastaların aile memnuniyeti incelendiğinde Grup I'deki hastaların aile memnuniyetinin daha fazla olduğu tespit edildi(p<0,05). Grup I'deki hastalarda izlemde hiç ek analjezik ihtiyacı olmazken; Grup II'deki 8 hastaya verilen HKA dışında Parasetamol verildiği gözlendi. Her iki gruptaki hastalar yan etkiler bakımından incelendiğinde 1. saatteki bulantı Grup I'de 2 hastada görülürken; Grup II'de ise 12 hastada 1. saatte bulantı olduğu gözlendi(p<0,05). Her iki gruptaki hastalarda diğer zamanlarda bulantı ve kaşıntı, idrar retansiyonu, infüzyonun kesilmesi, hematom, sedasyon, motor blok gibi diğer yan etkiler gözlenmedi. Sonuç olarak interskalen blok uygulanan hastalarda postoperatif dönemde analjezik gereksiniminin azaldığı ve aile memnuniyetinin daha fazla olduğu sonucuna varıldı.
3-6 yaş çocuğa sahip annelerin duygusal zeka düzeyleri ve besleme stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

3-6 Yaş Çocuğa Sahip Annelerin Duygusal Zeka Düzeyleri Ve Besleme Stilleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesiAmaç: Bu çalışma 3-6 yaş çocuğa sahip annelerin duygusal zeka düzeyleri ve çocuklarını besleme stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Metot: Araştırma; Erzurum'da Hilalkent Aile Sağlığı Merkezi'nde Ekim 2018/ Haziran 2019 tarihleri arasında başvuran gönüllü ve araştırma kriterlerine uyan 413 anne ile yürütülmüştür. Veriler; kişisel bilgi formu, Duygusal Zeka Ölçeği ve Ebeveyn Besleme Tarzı Anketi kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; ortalama, yüzdelik dağılımlar, tek yönlü varyans analizi, Pearson korelasyon, bağımsız gruplarda t-testi, LSD analizleri kullanılmıştır. Bulgular: Duygusal zeka ölçeği genelinin, yardımcı beslenme ile %38 düzeyinde (r=0.380), yemeye teşvik edici/cesaretlendirici besleme alt boyutu ile %11 düzeyinde (r=0.115), sıkı kontrollü beslenme ile %18 düzeyinde (r=0.182) anlamlı ve pozitif yönde çok zayıf ilişkisinin olduğu, toleranslı besleme ile %10 düzeyinde (r=-0.106) negatif yönde çok zayıf anlamlı ilişkisi olduğu saptanmıştır. 19-24 yaş grubu annelerde duygusal, ilköğretim mezunu annelerde duygusal, çalışmayan annelerde duygusal ve toleranslı besleme, 11-16 yıl ve üzeri evli olan annelerde toleranslı besleme, kız çocuklarında yardımcı besleme tarzının anlamlı farklılık gösterdiği bulunmuştur (p<0.05). Sonuç: Annelerin duygusal zeka düzeyinin artmasıyla birlikte yardımcı besleme, cesaretlendirici besleme ve sıkı kontrollü besleme stillerini, duygusal zeka düzeyinin azalmasıyla da toleranslı besleme stilinin benimsendiği bulunmuştur. Duygularının farkında olan, duygularını yöneten, motivasyonu, empati ve sosyal becerileri yüksek olan annelerin cesaretlendirici besleme stilini, duygularını yönetemeyen ve motivasyonu düşük annelerin de toleranslı besleme stilini tercih ettiği bulunmuştur.
Beslenme eğitimi öncesi ve sonrasında çocukların medyaya ve sağlıklı beslenmeye bakışının değerlendirilmesi

Yapılan bu araştırma Kayseri il merkezinde bulunan Besime Özdereci kamu ilkokulunda yürütülmüştür. Araştırmanın evreni Besime Özdereci Okulu'nun dördüncü sınıflarında eğitim gören ve bütün eğitimlere ve anketlere katılan 250 öğrenciden oluşmaktadır. Beslenme bilgi durumunu değerlendirmek için 'Beslenme Bilgi Anketi' eğitim öncesinde, eğitim sonrasında ve eğitimden 2 ay sonra uygulanmıştır. Öğrencilerin beslenme alışkanlıklarını, sosyal medya kullanımı, fiziksel aktivite ve alışkanlıkları değerlendirmek için 'Beslenme ve Sosyal Medya Alışkanlıkları Anketi' eğitimden önce ve eğitimden 2 ay sonra uygulanmıştır. Öğrenciler ile ilgili demografik bilgiler öğretmenlerde bulunan öğrenci takip dosyasından alınmıştır. Beslenme eğitimi haftada bir gün, bir ders saati, toplam 2 hafta yürütülmüştür. Araştırmanın tipi kontrol grupsuz ön test-son test deneme modelidir ve beslenme eğitiminin, beslenme alışkanlığındaki etkisi incelenmiş ve beslenme bilgi düzeyi ölçülmüştür. Çalışmada elde edilen bulgular değerlendirilirken, istatistiksel analizler için IBM SPSS Statistics 21 programı kullanılmıştır. Verilerin analizinde hapiro Wilks testi, Q-Q grafikler tanımlayıcı istatistiksel metotlarını, Wilcoxon İşaretli Sıralar testi, Friedman testi, McNemar testi kullanılmıştır. Çocukların Beden Kitle İndeksi incelendiğinde %4,4'ünün zayıf, %61,2'sinin normal, %21,2'sinin şişman ve %13,2'sinin obez olduğu tespit edilmiştir. Çocukların eğitim öncesinde öğün atlama oranı %77, 2 iken eğitim sonrası 2. aydaki öğün atlama oranının %62,4'e düştüğü saptanmıştır. Çocukların televizyon ve tablet karşısında besin tüketme eğilimi eğitim öncesi %77,2'dir. Bu oran eğitimden 2 ay sonra %58'e düşmüştür Beslenme bilgi düzeyi ölçümü eğitimden önce 73 puan, eğitimden sonrasında 82 puana çıkmış, eğitimden 2 ay sonra 78 puan olduğu saptanmıştır. Beslenme ailedeki ve çevredeki davranışların gözlemlenmesi ile şekillenmektedir ve kısa sürede bu davranışı değiştirmek zordur. Beslenme eğitiminin belli aralıklarla tekrarlanarak, davranış değişikliklerine devamlılık kazandırılmalıdır.
Suça sürüklenmiş çocuklarda aile faktörünün etkisi

Bu araştırma İstanbul Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda kalan tutuklu ve hükümlü çocukların aile ilişkileri ve aile yapılarının suça etkisini esas almıştır. Araştırmanın varsayımlarına göre aile içi iletişim sorunları, bozulmuş aile yapıları çocukların suça sürüklenmesi üzerinde etkili bir role sahiptir. Suça sürüklenmiş çocukların aile yapılarında bulunan aile içi fiziksel ve sözel şiddet, ailenin sosyo-ekonomik düzeyi, ebeveyn denetimi gibi faktörlerin kendi içerisinde karşılaştırması yapılmıştır. Tutuklu ve hükümlü çocukların aile ilişkileri analiz edilmiştir. Çalışmada İstanbul Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda bulunan 127 erkek çocuğa anket tekniği uygulanmıştır. Çalışmada Aile Değerlendirme Ölçeğinin alt ölçekleri, sosyo-demografik değişkenlerle karşılaştırıldığında anlamlı farklar olduğu ortaya çıkmıştır.
Çocuk vakalarına yapılan postoperatif ağrı tedavisi uygulamalarının araştırılması ve postoperatif ağrı sağaltımı etkinliğinin tartışılması

Amaç: Çocuk hastalara, ilgili bölüm veya ilgili anestezist tarafından uygulanan analjezik yöntemler ve ilaçların postoperatif ağrı üzerine etkileri ve ek analjezik ihtiyaçlarını karşılaştırmak. Materyal ve metod: Vakaların; yaş, cinsiyet, boy, kilo, ek hastalık, ameliyat türü, postoperatif kullanılan analjezik içeriği, analjezik dozu, ameliyat süreleri operasyon odasındaki anestezist tarafından takip formuna kaydedildi. Bu hastaların postoperatif 5, 10, 15, 30, 60 dakika, 3, 6, 12. saatlerdeki, yaşa uygun olarak kullanılan CHEOPS, VAS ve Sözel ağrı skalasına göre değerleri, analjeziğe gerek duyulduysa eğer, ilk ek analjezik süreleri ve dozları postoperatif derlenme odasındaki hemşire tarafından, servise çıktıktan sonra da servis hemşiresi tarafından takip formuna kaydedildi. Tüm bu bilgileri tam olan hastalar değerlendirilmeye alındı. Kayıtları yetersiz tutulmuş ve 14 yaş üstü hastalar çalışma dışı bırakıldı. Bulgular: Genel anestezi altında opere olan hastaların 56'sına parenteral analjezi, 109'una da rejyonel anestezi uygulanmıştır. Tüm hastaların 15. dk'ya kadarki postoperatif derlenme odası verilerine bakılınca ağrı skorları ve KAH, SpO2 değerlerinin değişmediği ve benzer olduğunu saptadık. Rejyonel anestezi uygulanan hastaların servis verileri olduğu için postoperatif analjezik etkinlikleri yapılan ilaç çeşitliliğine göre karşılaştırıldı. İntraoperatif rejyonel anestezide lokal anesteziğe adjuvan olarak morfin ve neostigmin eklenen grupların, postoperatif dönemde analjezik etkinliklerinin daha uzun olduğu ve ek analjezik ihtiyacının daha az olduğunu saptadık. Sonuç: Postoperatif analjezi amaçlı parenteral uyguladığımız analjezik ve dozu derlenme odası verilerine göre yeterli olduğu saptansa da, geç dönem takip yetersizliğinden analjezik etkinliği tam değerlendirilemeyip, bu amaçla daha çok çalışma yapılması gerektiğini düşünüyoruz. Pediatrik ürolojik ve batın cerrahilerinde uygulanan rejyonel anestezide, operasyonun türüne göre lokal anesteziğe adjuvan eklenmesi hem analjezik süresini uzatmakta hem de ek analjezik ihtiyacını azaltmaktadır.