turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
13-16 yaş tip 1 diyabetli çocukların yaşam kalitesini etkileyen etmenlerin araştırılması

Bu araştırmada tip 1 diyabetli çocukların yaşam kalitesini etkileyen etmenler araştırılmıştır. Araştırmanın amacı diyabetli çocukların sosyo-demografik özellikleri, hastalık özellikleri ve aile işlevleri ile yaşam kalitesi arasındaki ilişkileri incelemektir. Nicel yönteme dayalı betimsel nitelikteki araştırmanın verileri ilişkisel tarama modelinde kesitsel olarak toplanmıştır. Araştırma belirli bir zamanla ve yaşla sınırlandırıldığı için olasılıklı olmayan örnekleme yöntemlerinden yargısal örnekleme yöntemi benimsenmiştir. Araştırma kapsamında en az altı aydır tip 1 diyabetli olan 13-16 yaş aralığındaki 100 çocukla görüşme gerçekleştirilmiştir. Çocukların %70'i ile kliniklerde, %30'u ile diyabet kampında görüşme gerçekleştirilmiştir. Veri dağılımının normal olmaması nedeniyle, veri analizinde parametrik olmayan istatistikler kullanılmıştır. Araştırmaya katılan çocukların %49'u erkektir. Yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi ve diyabet süresine göre yaşam kalitesinin anlamlı bir biçimde farklılaşmadığı bulunmuştur (p > .05). Glikoz ölçüm sıklığı, fiziksel aktivite sıklığı ve diyabete uyum düzeyine göre çocukların yaşam kalitesi puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir (p < .05). Diyabetli çocukların aile işlevlerine ilişkin değerlendirmelerinin duygusal tepki verebilme, davranış kontrolü ve genel fonksiyonlar boyutunda daha çok sağlıklılık gösterdiği bulunmuştur. Ancak problem çözme, iletişim, roller ve gereken ilgiyi gösterme boyutlarında aile işlevlerinin daha az sağlıklılık gösterdiği bulunmuştur. Ebeveynlerin eğitim düzeyi ve ailenin ekonomik gelirine göre çocukların yaşam kalitesi puanları arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p < .05). Çocukların HbA1c düzeyine göre yaşam kalitesi puanları arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p < .05). Aile işlevleri ile yaşam kalitesi arasında orta düzeyde, negatif ve anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda diyabetli çocukların yaşam kalitelerinin, sosyo-demografik ve hastalık özellikleri ile aile işlevlerinden etkilendiği bulunmuştur. Diyabetli çocukların yaşam kalitesinin artırılmasında adı geçen faktörlerin göz önünde bulundurulması ve sosyal hizmet müdahalelerinin bu boyutta gerçekleştirilmesi gerektiği düşünülmektedir.
Süt çocuğunun intramüsküler enjeksiyon ağrısına ilaç dışı multimodal yaklaşım

Amaç: Süt çocuklarında intramüsküler enjeksiyon ağrısının yönetiminde ilaç dışı multimodal yaklaşımın etkinliğinin saptanması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Prematür doğan, doğumsal kalp hastalığı olan ya da her iki durumu bir arada barındıran ve profilaktik palivizumab uygulanan süt çocukları çapraz düzende 5 farklı enjeksiyon yöntemi için randomize edildi. Rutin yöntemin yanı sıra, tüm süt çocuklarına ayrıca yalnız başına annesinin tutması, tutmayla birlikte emme veya manuel bası ya da her ikisinin birden olduğu 4 farklı ağrı azaltıcı yöntem uygulandı. Her ağrı azaltıcı yöntem ikisi yöntemlerden haberi olmayan toplam 3 gözlemci tarafından ve Modified Behavioural Pain Scale, Neonatal Infant Pain Scale, and Face Legs Activity Cry Consolability Scale ölçekleri kullanılarak değerlendirildi. Çalışma grubunu oluşturan süt çocukları prematür doğanlar, doğumsal kalp hastalığı olanlar ve her ikisi birden olanlar şeklinde üç alt gruba ayrılarak karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışma grubu ortalama yaşı 6.9 4. 3 ay (1-20 ay arası) 123 süt çocuğu (70 kız, 53 erkek) oluşturdu. Her 3 ölçek içinde gözlemciler arasında iyi bir uyum vardı. Tüm çalışma grubunun karşılaştırmasında emme, manüel basınç ve anne kucağı aynı anda uygulandığı multimodal yaklaşımın diğer yöntemlerden biri ya da ikisinin kullanıldığı duruma göre anlamlı olarak ağrıyı daha çok azaltmaktadır. Bu anlamlılık alt gruplarda da saptanmıştırSonuçlar: Süt çocuklarının intramüsküler enjeksiyon ağrısını azaltmak için ilaç dışı multimodal yaklaşım etkilidir ve önerilir.
60-72 aylık çocuklara uygulanan sorgulama tabanlı problem çözme etkinlerinin çocukların problem çözme becerisine etkisinin incelenmesi

Bu çalışmada, sorgulama tabanlı öğretim yaklaşımı kullanılarak hazırlanan problem çözme etkinliklerinin 60-72 aylık çocukların problem çözme becerileri üzerindeki etkisi incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini 2016- 2017 eğitim öğretim yılı içerisinde İstanbul ili Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı bağımsız anaokullarından kolay ulaşılabilirlik ilkesi ile seçilmiştir. Anaokulundan eğitim-öğretim görmekte olan 60-72 aylık çocukların yer aldığı iki şube örnekleme alınmıştır. Yapılan analizler sonucunda seçilen iki şube arasında anlamlı bir fark olmadığı saptanmıştır. Random olarak bir grup deney grubu, diğer grup kontrol grubu olarak atanmıştır. Araştırma nicel araştırma yönteminden ön test, son test, kontrol gruplu deneysel desen ile yürütülmüştür. Çalışma grubunda 13 çocuk deney grubunu, 13 çocuk kontrol grubunu oluşturmuştur. Deney grubuna dahil edilen çocuklara araştırmacı tarafından geliştirilen ve 10 hafta süren toplam 30 oturumluk Sorgulama Tabanlı Problem Çözme Etkinlikleri uygulanmıştır. Kontrol grubuna dahil edilen çocuklara MEB müfredatı uygulanmaya devam edilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak Oğuz ve Köksal Akyol (2012) tarafından geliştirilen Çocuklar İçin Problem Çözme Becerisi Ölçeği kullanılmıştır. Sosyo-demografik bilgileri öğrenmek için ise araştırmacı tarafından hazırlanan 'Genel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre; sorgulama tabanlı problem çözme etkinliklerine katılan deney grubu çocuklarının problem çözme beceri toplam puanları ile kontrol grubuna dahil edilen çocukların problem çözme beceri toplam puanları karşılaştırıldığında; deney grubunun lehine anlamlı derecede bir farklılaşmaya rastlanmıştır. Araştırmada dört hafta sonunda yapılan kalıcılık testi sonuçları da deney grubu lehine bir sonuç ortaya koymuştur.
Ailesel akdeniz ateşi hastalarında kardiyak fonksiyonların ve aortik katılık indekslerinin konvansiyonel ve doku doppler ekokardiyografi ile değerlendirilmesi

Akdeniz Ateşi hastalarında kardiyak fonksiyonların ve aortik katılık indekslerinin konvansiyonel ve doku Doppler ekokardiyografi ile değerlendirilmesi Dr. Sema YILDIRIM ARSLAN Ailevi Akdeniz Ateşi, tekrarlayan ateş, karın ağrısı, göğüs ağrısı ve eklem tutulumu ile karakterize otozomal resesif geçişli, otoeflamatuvar bir hastalıktır. Kronik enflamasyona sekonder kardiyovasküler tutulumlar görülebilmektedir. Ailesel Akdeniz Ateşi'nde kardiyovasküler tutulum, önemli mortalite ve morbidite nedenlerinden birisidir. AAA'lı çocuklarda kardiyovasküler tutulumu değerlendiren az sayıda çalışma mevcuttur. Bu çalışma AAA'lı çocuklarda olası kardiyak etkilenmeyi elektrokardiyografi, konvansiyonel ekokardiyografi, doku Doppler ekokardiyografi ve Holter elektrokardiyografi ile değerlendirmek amacıyla yapıldı. Çalışmamıza 75 AAA'lı çocuk ve 50 sağlıklı çocuk alınarak kardiyak fonksiyonlar değerlendirildi. Gruplar arasında yaş, boy, cinsiyet, vücut kitle indeksi, arteriyel kan basıncı açısından farklılık yoktu (p>0,05). Ventriküler repolarizasyon homojenitesini değerlendiren QT ve QTc dispersiyonu her iki grupta benzerdi (p>0,05). AAA'lı grupta konvansiyonel ekokardiyografi ile değerlendirilen sol ventrikül diyastol sonu ve sistol sonu çapları, sol ventrikül arka duvar ve interventriküler septum kalınlıkları ile sol ventrikül kitlesi, sol ventrikül kitle indeksi ve rölatif duvar kalınlığı, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu ve fraksiyonel kısalma zamanı ile, sağ ventrikül ejeksiyon fraksiyonu ve fraksiyonel kısalma zamanı kontrol grubu ile benzerdi (p>0,05). Konvansiyonel Doppler ekokardiyografi ile AAA'lı grupta mitral kapak maksimum E dalga velositesi ve E/A oranı ile triküspit kapak maksimum E dalga velositesi ve E/A oranı düşük, triküspit kapak maksimum A dalga velositesi ise yüksek saptandı (p<0,05). Doku Doppler ekokardiyografi ile sol ventrikülde Sdm, Edm, Edm/Adm düşük, Adm ise yüksek; sağ ventrikülde Sdt, Edt, Edt/Adt düşük, Adt, DTdt, IRdt yüksek, interventriküler septumda Edivs, Edivs/Adivs düşük, Adivs ise yüksek saptandı (p<0,05). Aortik sistolik ve diyastolik çaplar her iki grupta benzerken (p>0,05), AAA'lı grupta aortik sertlik parametrelerinden aortik gerginlik ve distensibility düşük; Ep, Ep, aortik katılık ise yüksek olarak bulundu (p<0,05). Kalp hızı değişkenliği parametrelerinden ortalama kalp hızı, ortalama RR zamanı, minimum ve maksimum kalp hızı, SDNN ve SDANN değerleri her iki grupta benzerken, SDNN indeksi, RMSSD ve pNN50 değerleri AAA'lı grupta azalmış olarak saptandı (p<0,05). M694V mutasyonu saptanan ve saptanmayan hastalar karşılaştırıldığında; elektrokardiyografik, ekokardiyografik ve Holter elektrokardiyografik bulgular her iki grupta benzer bulundu (p>0,05). Bulgularımız, AAA'lı çocuklarda ataksız dönemde bile kardiyak etkilenmelerin varlığını işaret etmektedir.
Okul çağı çocuklarının vücut kitle indeksi ve vücut yağ oranlarını etkileyen faktörler

Giriş: Çocukluk çağında obezite prevalansı tüm dünyada artmaktadır ve 'Dünya Sağlık Örgütü ' obeziteyi en önemli halk sağlığı problemlerinden biri olarak göstermektedir. Amaç: Bu çalışmanın amacı, iki farklı yaş grubundaki (6 yaş ve 11 yaş) çocukların VKİ ve vücut yağ oranlarındaki değişimlerin saptanması; bunu etkileyen faktörlerin araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız kesitsel tipte epidemiyolojik bir çalışmadır. Biri özel diğeri devlet okulu olmak üzere iki farklı okulda, iki farklı yaş grubunda (6 ve 11) Ocak-Mart 2016 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir Katılımcıların sosyodemografik özellikleri, egzersiz alışkanlıkları, beslenme şekilleri, ekran süreleri ailelerine gönderilen anket formu ile değerlendirilmiş, vücut ağırlığı, boy, bel çevresi, vücut yağ oranı değişkenleri araştırmacı tarafından kendi okullarında kaydedilmiştir. Bulgular: Çalışmaya katılan 495 çocuğun 270'i (%54.5) 6 yaşında ve katılımcıların %50.7'si kızdır. Katılımcıların %21.2'si fazla kilolu, %14.5'i obezdir. On bir yaş grubu çocukların kendi elektronik cihazlarına sahip olma oranı (%68) 6 yaş grubu öğrencilerine oranla (%22) anlamlı derecede yüksek saptanmıştır (p<0.05). Altı yaş grubu çocukların %75,6'sı her gün kahvaltı yapmakta iken, bu oran 11 yaş grubunda %51,6'dır. Normal ve düşük kilolu olan çocukların günlük ekran süresi, fazla kilolu ve obez olan çocuklardan anlamlı şekilde kısadır. On bir yaş grubundaki öğrencilerin VKİ ve yağ yüzdesi ortalamaları, 6 yaş grubu öğrencilerden istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksektir. Devlet okuluna giden öğrencilerde obezite oranı (%15,9), özel okula giden öğrencilerden (%6) daha yüksek olmakla birlikte, aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildir. Sonuç: Ülkemizde okul çağı çocuklarında 6 yaştan 11 yaşa obezite prevalansı artmaktadır. Bu konuda en etkili faktör ekran süresi olarak saptanmıştır. Obeziteyi önlemeye yönelik girişimlerde yaşla birlikte değişen beslenme alışkanlıkları ve uzayan ekran süreleri göz önünde bulundurulmalıdır.
Eğitimci ve ebeveynlerin otizm spektrum bozukluğu olan çocuklara yönelik uygun eğitim ortamları hakkındaki görüşlerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, otizm spektrum bozukluğu olan çocuklar, çocukların ebeveynleri, eğitimcileri ve bu alanda eğitim veren akademisyenlerin görüşleri doğrultusunda, otizm spektrum bozukluğu olan çocuklara yönelik uygun eğitim ortamı hazırlanması hakkındaki görüşlerinin incelenmesidir. Araştırmanın çalışma grubu kamu ve özel eğitim kurumlarında 2017- 2018 eğitim öğretim yılında eğitim desteğine devam etmekte olan otizm spektrum bozukluğu 'li olan çocukların ebeveynleri ve eğitimcileri ile çeşitli üniversitelerin Eğitim Fakülteleri Özel Eğitim Anabilim Dalı öğretim üyelerinden oluşmaktadır. Nitel araştırmaların evreni temsil etme özelliği olmadığından dolayı evren sayısıhesaplanmayıp uygun örnekleme yöntemi kullanılarak 10 OSB'li çocuğun ebeveyni, 10 OSB'li çocuğun öğretmeni, 10 öğretim elemanı ve 6 OSB olan çocuk araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Bu araştırmanın verileri yarı yapılandırılmış görüşme formları ile toplanmış ve betimsel olarak analiz edilmiştir. Bu araştırmada, bir eğitim ortamında bulunması gereken özellikler katılımcılara tek tek sorulmuş ve verilen cevaplar kaydedilmiştir. Katılımcıların sorulan sorularharicinde eklemek istedikleri özelliklerin bilgisi de alınmıştır. Bu araştırmanın sonucuna göre, alanda çalışan öğretmenlerin verdiği cevaplar diğer gruplara göre bilinenden farklı ve sıra dışıdır. Öğretmenlerin verdikleri cevapların da mezuniyet alanlarına göre değişiklik gösterdiği görülmüştür. OSB olan çocukların ise, yapmış oldukları çizimlerincelendiğinde, geleneksel sınıf ortamının aksine daha eğlenceli ve oyun temelli uygulamalara yönelik beklentileri olduğu görülmüştür.
Kanserli çocuğa sahip annelerin evlilik doyumları ve algıladıkları sosyal desteğin incelenmesi

Kanserli Çocuğa Sahip Annelerin Evlilik Doyumları ve Algıladıkları Sosyal Desteğin İncelenmesiAmaç: Bu araştırma; kanserli çocuğa sahip annelerin evlilik doyumları ve algıladıkları sosyal desteği incelemek amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Metot: Araştırma, Atatürk Üniversitesi Yakutiye Araştırma Hastanesi Çocuk Hematoloji/Onkoloji Kliniği ve Polikliniğinde Eylül 2013 -Haziran 2014 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Evrenden örneklem seçimine gidilmemiş, ve çalışma 71 kanserli çocuğun anneleri ile tamamlanmıştır. Veriler; araştırmacı tarafından hazırlanan Soru Formu, Çift Uyum Ölçeği ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; Yüzdelik dağılımlar, Pearson korelasyon analizi, Kruskal Wallis testi ve Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma sonucunda, annelerin çift uyum ölçeği toplam puan ortalaması 102 .08 11.22, çok boyutlu algılanan sosyal destek ölçeği toplam puan ortalaması ise 34.49 7. 99 olarak bulunmuştur. Annelerin çok boyutlu algılanan sosyal destek ölçeği ve çift uyum ölçeği alt boyut ve toplam puan ortalamaları arasındaki ilişki incelendiğinde; ölçekler arasında istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Sonuç: Bulgular, annelerin evlilik doyumlarının iyi düzeyde ancak çift uyum ölçeği alt boyutlarından sevgi gösterme ve çift bağlılığı puan ortalamalarının düşük seviyede; sosyal destek algılarının ise orta düzeyde olduğu göstermektedir. Algılanan sosyal destek arttıkça annelerin evlilik doyumunun arttığı tespit edilmiştir.
Çocukluk çağı obezitesinde plazma visfatin düzeyinin insülin direnci ile ilişkisi

Amaç: Obezite, insülin direnci, hiperinsülinemi ve tip 2 diyabet gelişiminde önemli bir risk faktörüdür. Özellikle abdominal obezitenin insülin direnci ile ilişkili olduğu belirlenmiştir. İnsülin direnci gelişimine visseral adipoz dokuda üretilen ve adipokin olarak adlandırılan faktörlerin de rol oynadığı yakın geçmişşteki birçok çalışmada vurgulanmıştır. Son dönemlerde keşfedilen ve visfatin olarak adlandırılan bir adipokinin visseral yağ dokusunda büyük miktarda üretildiği ve insüline benzer etkileri olduğu tespit edilmiştir. Bu özellikleri ile visfatinin insülin direnci patogenezinde bir rolü olabileceği belirtilmiştir. Bu nedenle bu çalışmamız çocukluk çağı obezitesinde insülin direncinin etyopatogenezinde visfatinin rolünü araştırmak amacıyla yapılmıştırYöntem: Çalışmamıza insülin direnci olan ve olmayan obez olgular ile obez olmayan sağlıklı toplam 90 olgu dahil edildi. Bu olguların antropometrik, biyokimyasal ölçümleri yapıldı. Plazma visfatin düzeyleri ölçüldü. Elde edilen verilerin gruplar ile ilişkisi ve kendi aralarındaki korelasyonu değerlendirildiBulgular: İnsülin direnci olan ve olmayan obez gruplar arasında plazma visfatin düzeyi açısından anlamlı bir farklılık bulunmamasına rağmen her iki obez grubun ortalama plazma visfatin düzeyleri kontrol grubuna göre anlamlı derecede daha yüksekti (p<0.05). İnsülin direnci olan ve olmayan obez gruplar ile kontrol grubunun plazma visfatin düzeyleri sırasıyla 6 .72 1.56, 6.19 1. 46 ve 5.05 1. 40 ng/ml idi. Çalışmamızda plazma visfatin düzeyinin insülin düzeyi, vücut ağırlığı, VKİ ve HOMA-IR ile pozitif korelasyon gösterdiği tespit edildi (p<0.05). Tüm olgular puberte durumu açısından değerlendirildiğinde prepubertal ve pubertal grupların visfatin düzeyleri benzer saptandı (p>0.05). Visfatin düzeyleri cinsiyet açısından karşılaştırıldığında da anlamlı bir farklılık bulunmadı (p>0.05Sonuç: Çocukluk çağı obezitesinde visfatin düzeyinin yüksek bulunması, visfatin düzeyinin insülin düzeyi, vücut ağırlığı, vücut kitle indeksi ve HOMA-IR ile korele bulunması nedeniyle gerek obezite gerekse insülin direncinin gelişiminde visfatinin rolü olabileceği sonucuna varıldı.
Sokakta çalıştırılan suriyeli çocuklar ve aileleri üzerine bir araştırma: Kocaeli Gebze ilçesi örneği

2011 yılında Suriye'de yaşanan trajik olaylar sonrasında, Türkiye'nin Açık Kapı Politikasını uygulama kararının ardından ülkemize hızlı bir şekilde toplu göç akını başlamıştır. Göç İdaresi Genel Müdürlüğünün açıkladığı istatistiki bilgilere bakıldığında şu an ülkemizdeki mevcut Suriyeli mülteci sayısının 3,5 milyonun üzerinde olduğu görülmüştür. Savaşın kaybedenleri olan hatta 'Kayıp Nesil' olarak adlandırılan Suriyeli çocukların sayısı ise 1,5 milyonu geçmişş durumdadır. İlk başta 'inisafir' olarak gelen mültecilere daha sonra Geçici Koruma Statüsünün verilmesiyle mültecilerin ülkemizdeki kalıcılıkları artmıştır. Mültecilere tanınan bu statü hakkı giderek düşündürücü sorun haline gelmiş ve bu soruna çözüm önerileri aranmaya başlanmıştır. Göçe zorlanılmış mülteci ailelerin, eğitim seviyelerinin düşüklüğü, çok çocuklu aile yapısına sahip olmaları, vasıfsız gündelik işlerde çalışmaları ve beraberinde sosyal uyum problemleri ile karşı karşıya kalmaları, çocuklarını sokakta çalıştırmasına neden olmuştur. Sokakta çalıştırılan mülteci çocuklar sorununa derinlemesine inerek, ailelerinin sosyoekonomik durumları ile çocuklarına yönelik tutumlarını anlamaya ve çözüm önerileri sunmaya çalışarak bu araştırmanın önemi vurgulanmaya çalışılacaktır. Bu çalışmanın en temel amacı, Kocaeli ili Gebze ilçesinde sokakta çalıştırılan Suriyeli çocuklar ile ailelerinin durumlarını içeren genel bir profil çıkarmak ve bu ailelerin yapısı ile çocukları sokakta çalışmaya iten nedenler arasındaki ilişkiyi saptamaya çalışmaktır. Bu araştırmada, niceliksel araştırma yönteminden yararlanılmış ve model olarak betimsel araştırma modeli kullanılmıştır. Araştırma tekniği olarak anket tercih edilmiş ve sorular hem ebeveynlere hem de çocuklara yönelik hazırlanmıştır. Açık ve kapalı uçlu sorular ebeveyn ve çocuklara yöneltilerek cevap verilmesi sağlanmıştır. Yapılan alan çalışmasının katılımcıları, sokakta çalıştırıldığı tespit edilen, yaşları 6-15 arasında değişkenlik gösteren 75 (53'i erkek 22'si kız )Suriyeli mülteci çocuklar ve onların ailelerinden oluşmaktadır. Gebze ilçesinde sokakta çalıştırılan Suriyeli mülteci çocuk ve aile görüşmelerinden ulaşılan verilerin, SPSS programına aktarımı sağlanarak istatistiki bilgiler çıkarılmış, Elde edilen verilerden sayı ve yüzdelerden oluşan tablolar oluşturulmuştur. Daha sonra katılımcılara uygulanan anket sorularından elde edilen veriler bilgisayar ortamına aktarılmış ve betimsel analiz ile yapılandırılmış gözlem tekniklerinden yararlanılarak veriler analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular aslında sokakta çalışan mülteci çocuk sorununun tek başına ele alınmaması gerektiğini göstermektedir. Ailelerin çocuklarına, çocukluğunu yaşaması gereken dönemde çok fazla sorumluluk yüklemesi, ebeveyn-çocuk arasındaki 'rol değişimi' ve 'ailenin yoksulluğu/yoksunluğu ' başat sorunlar olarak karşımıza çıkmaktadır.
60-72 aylık işitme kayıplı ve işitme kayıplı olmayan çocuklarda erken okuryazarlık becerilerinin karşılaştırılması

Bu çalışma unilateral veya bilateral koklear implant kullanıcısı, ileri ve/veya çok ileri derecede sensörinöral tip işitme kayıplı, okul öncesi 60-72 aylık çocuklarla aynı yaş grubundan işitme kayıplı olmayan çocukların okuma becerisi kazanmaya hazır bulunuşluklarının karşılaştırmalı değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Türkiye'de erken okuryazarlık becerileri konusu ve çocuklarda bu beceri düzeylerinin belirlenebilmesi için gerekli ölçme ve değerlendirme araçlarının tasarlanması henüz gelişmekte olan alanlardır. İşitme kayıplı çocukların da işitme kayıplı olmayan akranları gibi erken okuryazarlık becerilerini kazanıp kazanamadıklarının öngörülmesi açısından bu konu oldukça önemlidir. Alanyazında işitme kayıplı çocuklarda erken okuryazarlık konusu oldukça sınırlı sayıda çalışmada ele alınmıştır. Yapılacak bu çalışma ile hem odyoloji hem de özel eğitim alan yazınına önemli bir katkı sağlanacaktır. İşitme kayıplı çocukların erken dönemde tanılanması ile birlikte işitsel rehabilitasyona başlanılmasında hedef; işiten akranlarıyla benzer seviyede dil, konuşma ve akademik becerilere sahip olmalarını sağlamaktır. Çalışmada; ileri ve/veya çok ileri derecede sensörinöral tip işitme kayıplı, 60-72 ay arası, herhangi bir ek engeli olmayan, en az üç yıl işitsel rehabilitasyon almış, koklear implant kullanıcısı çocuklarla normal gelişim gösteren ve işitme kayıplı olmayan, 60-72 ay arası çocukların erken okuryazarlık becerileri değerlendirilerek sonuçlar birbirleriyle karşılaştırılmıştır. Erken okuryazarlık becerileri Erken Okuryazarlık Testi kullanılarak değerlendirilmiştir. Bu çalışma sonucunda, Türkiye'de işitme kayıplı çocuklara uygulanan destek eğitim programları ile normal gelişim gösteren işitme kayıplı olmayan akranlarının erken okuryazarlık becerilerini benzer ölçüde kazanabildikleri ortaya konulmuştur. Çalışmada, işitme kayıplı çocukların erken okuryazarlık becerilerinin değerlendirilmesinde EROT'un kullanılabilir olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ülkemizde, çok yüksek maliyeti olan koklear implant ameliyatları sonrasında uygulanan destek eğitim programlarının, erken okuryazarlık becerilerinin kazanılmasında olumlu etkiler yarattığına yönelik bilimsel kanıtlar elde edilmiştir.
Paraoksonaz 1 (PON1) gen polimorfizmlerinin çocukluk çağı obezitesinde metabolik ve antropometrik parametreler ile olan ilişkisi

Obezite, vücutta yağ dokusunun aşırı artmasıyla ortaya çıkan önemli bir sağlık problemidir. Tüm yaş gruplarında görülmekle birlikte çocukluk çağında artış göstermektedir. Çocukluk çağında görülen obezite erişkin dönemde hipertansiyon, diyabet, kalp-damar hastalıkları ve yüksek kolesterol oluşturma potansiyeli açısından önemlidir. Son yıllarda obez bireylerde oksidatif stresin arttığı gösterilmiştir. Paraoksonaz 1 lipoproteinleri oksidatif modifikasyonlardan koruyabilen antioksidan bir enzimdir. Bu enzim LDL'nin lipit peroksidasyonunu inhibe eder. PON1 geni 7. kromozom üzerinde lokalizedir ve kodlayan bölgede iki polimorfizm (Q192R ve L55M) belirlenmiştir. Bu çalışmanın amacı Türk populasyonunda obez çocuklardaki PON1 geni polimorfizmlerinin prevalansını saptamak ve metabolik-antropometrik parametreler ile ilişkisini ortaya koymaktır. Bu çalışma yaşları 3-18 arasında değişen 126 obez ve 137 sağlıklı kontrolde yapılmıştır. DNA izolasyonunun ardından PCR-RFLP yöntemi ile hastaların genotipleri belirlenmiştir. Q192R ve L55M polimorfizmlerinin metabolik ve antropometrik parametreler ile ilişkisi araştırılmıştır. İstatiksel analizler sonucu PON1 Q192R polimorfizmi RR genotip sıklığı kontrol grubunda anlamlı derecede yüksek çıkmıştır (p<0.05). PON1 Q192R polimorfizminde obez grubunda QQ genotipi sıklığı kontrol grubuna göre daha yüksek olsa da bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). PON1 L55M polimorfizminde ise genotip ve allel frekansları açısından gruplar arasında anlamlı farklılık saptanmamıştır (p>0.05). Ağırlık, BKİ, bel çevresi, yağ kütlesi, insulin ve trigliserit değerleri obez grupta kontrol grubundan daha yüksek çıkmıştır. Hasta grubunda total kolesterol ve trigliserit değerleri Q192R polimorfizmi QQ genotipinde yüksek çıkmıştır (p<0.05). Analizlerimiz sonucu Q192R polimorfizminin çocukluk çağı obezitesi ile ilişkili olabileceğini düşünüyoruz. Daha geniş gruplarda yapılacak araştırmalarla bulgularımızın karşılaştırılması sonucu daha kapsamlı veriler elde edilebilecektir.