turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İlköğretim 4. ve 5. sınıf fen bilgisi deneylerinin yapılma düzeyi

İLKÖĞRETİM 4. VE 5. SINIF FEN BİLGİSİ DENEYLERİNİN YAPILMA DÜZEYLERİ Nurettin SELEK İlköğretim Anabilim Dalı Sınıf Öğretmenliği Bilim Dalı Afyon kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eylül 2003 Danışman: Yrd. Doç. Dr. Lütfullah TÜRKMEN Bu araştırmanın amacı, İlköğretim birinci kademede görev yapan 4 ve 5. sınıf öğretmenlerinin Fen Bilgisi dersi ünitelerinde yer elen deney ve etkinliklerini yapma ve amaçlarına ulaşma düzeylerine ilişkin görüşlerini tespit etmektir. 4 ve 5. sınıf Fen Bilgisi derslerindeki deney ve etkinlikler incelenerek, deneylerin yapılıp-yapılmadığı, amacına ulaşılıp ulaşılmadığım kontrol etmek amacıyla hazırlanan sorulara verilen cevaplar, frekans ve yüzdelerine göre analiz edilmiştir. Ankete katılan 4. sınıf öğretmenleri fen bilgisi ünitelerinde yer alan 47 deney ve etkinliklerin yapılma düzeyi ile ilgili olarak, en fazla yapılan deney sayısının 34 (%50 ve üzeri), %50 ve altında olanların sayısı 13 olarak belirtmişlerdir. Araştırmaya katılan 5. sınıf öğretmenleri 61 deneyden en fazla yapılan deney sayısının 50 (%50 ve üzeri), olduğunu ve bu deneyler arasından %50 ve aranda olanların sayısı 1 1 iken en az yapılan %25 ve altındaki deney olmadığı belirtmişlerdir. Yapılan araştırmanın sonucunda; 4. sınıf öğrelmenlerinin fen bilgisi deney ve etkinlikleri yapma düzeyi 5. Sınıf öğretmenlerine göre düşük olduğu görülmüştür. Az düzeyde yapma nedenlerini şu şekilde belirtmişlerdir: deney araç gereçlerinin eksik olması, zamanın yetersiz olması, öğretmenlerin kendilerini yeterli bulmamaları, deney düzeneğinin hazır olması, mevsimin uygun olmaması, deneyin gerekli görülmemesi, IV deneyle ilgili araç-gereçlerden bazılarının dış çevreden getirilmesi gereği, deneyde yer alan canlılardan öğretmenlerin tiksinmesi ve konuların soyut bulunmasıdır, atam modeli gibi.
Okul paydaşlarının görüşlerine göre etkili okul geliştirme

Bu araştırmada, Gaziantep ilinin Şahinbey ilçesinde bulunan ilkokulların, bu okullarda görev yapan yönetici ve öğretmenlerin algılarına göre 'yönetici', 'öğretmen', 'öğrenci', 'öğrenme ortamı ve süreci', 'okul kültürü ve ortamı' ile 'okul çevresi ve veli' boyutlarında etkili okul özelliklerine sahip olma düzeylerini belirlemek amaçlanmıştır. Bu araştırma verilerinin toplanmasında, kaynak taraması ve alan araştırması teknikleri kullanılmıştır. Alan araştırmasında ilkokulda görev yapan yönetici ve öğretmenlere anket formu uygulanmış ve yöntem olarak da survey tekniğinden yararlanılmıştır. Araştırmanın evrenini 2012- 2013 eğitim-öğretim yılında Gaziantep ilinin Şahinbey ilçesinde bulunan ilkokullarda görev yapan okul yöneticileri ve öğretmenler oluşturmaktadır. Araştırmanın çalışma grubunda 43 okul yöneticisi ile 241 öğretmen yer almaktadır. Çalışmada elde edilen bulgular aşağıda özetlenmiştir:1-Araştırma sonucunda okul yöneticileri ve öğretmenlerin algılarına göre, etkili okul özellikleri bakımından en etkili boyut 'okul yöneticisi' boyutu olup, en az etkili boyut 'okul çevresi ve veli' boyutu olduğu tespit edilmiştir.2-Etkili okula ilişkin kadın ve erkek katılımcılar arasında yönetici görüşleri bakımından anlamlı bir farklılık olmadığı tespit edilmiştir.3-Etkili okula ilişkin yönetici görüşlerinin katılımcıların kıdemlerine göre anlamlı olarak farklılaştığı tespit edilmiştir.4-Etkili okula ilişkin katılımcıların yönetici görüşlerinin eğitim ve yaş düzeylerine göre anlamlı olarak farklılaştığı tespit edilmiştir.5-Katılımcıların etkili okula ilişkin yönetici görüşlerinde branşlarına göre farklılaşmadığı tespit edilmiştir.
The epistemological conflict in the narratives of elementary school textbooks (1908-1924): Islamic and secular insights into education

Bu doktora tezi, dinin terbiye üzerindeki otoritesini bilimsel pedagojiye bırakmaya başladığı İkinci Meşrutiyet döneminde eğitim felsefesinin dünyevi ile dini arasında kalan muğlak söylemini din, tarih ve yurttaşlık bilgisi ders kitapları içerikleri üzerinden incelemektedir. Çalışma, bir yandan on dokuzuncu yüzyıl boyunca yeni pedagojinin modern bilimsel düşüncenin metotları ile ders içeriklerini dünyevileştiren yönünü ele alır; diğer yandan da ele alınan dönemde, bilimsel söylemle dini terbiyenin sentezlenmesinin, dinin eğitim üzerindeki etkisini meşrulaştırdığı görüşünü ortaya atar. Bu çalışma; din, tarih ve yurttaşlık dersi kitaplarına odaklanarak, farklı yazarlar tarafından kaleme alınan devlet onaylı ders kitaplarının sergilediği epistemolojik tutarsızlıklar ve ideolojik farklılıkları incelemektedir. Kitap yazarlarının, 1913'te düzenlenen ilkokul müfredatına ters düşen ya da ondan farklılaşan alternatif metinlerini gösterir. Böylece hem İslami hem de etno-seküler eğilimli müfredat dışı metinlerdeki çelişen ideolojik dayanak noktalarının izini sürer. Çalışma okul kitaplarının hangi noktalarda Müslüman Osmanlı kimliği ile bağdaştıkları sorusuna cevap ararken diğer yandan ne ölçüde standartlaşan müfredat talimatlarına ters düşen ve onun sınırlarını aşan malumat üretme aracına dönüşebildiklerini ele alır. İttihatçı dönemin İslami ve seküler politikası arasındaki çelişkinin, din, tarih, milli bilinç, vatan ve geri kalmışlık temaları üzerinden yansımalarını ortaya koyar.
İlköğretim sosyal bilgiler dersinin öğretiminde hikaye anlatım yönteminin kullanımı

Alan araştırması niteliğini taşıyan bu çalışma, Giriş, ilgili Yayın ve Araştırmalar, Yöntem, Bulgular ve Yorum, Sonuç ve öneriler olmak üzere beş ana bölümden oluşmuştur. İlköğretim 6. ve 7. sınıf Sosyal Bilgiler dersi tarih konularının işlenmesinde hikaye anlatım yöntemi ile düz anlatım yönteminin öğrencilerin erişileri üzerindeki etkisini ölçmelerin amaçlandığı bu araştırmada, aşağıdaki sorulara cevap aranmıştır. Hikaye anlatım yöntemi, ilköğretim 6. ve 7. sınıf Sosyal Bilgiler dersi tarih konularının öğretilmesinde düz anlatım yöntemine göre; a. Bilgi Düzeyinde, b. Kavrama Düzeyinde, c. Toplam öğrenci erişilerinde daha başarılı mıdır? Araştırmada bu sorulara cevap bulabilmek için önce, yurtiçi ve yurtdışı ilgili yayın ve araştırmalar taranmıştır. Elde edilen bulgular ışığında ilköğretim 6. ve 7. sınıflarda Sosyal Bilgiler dersinden birer tarih ünitesi seçilmiş, bu ünitelere göre iki farklı test geliştirilmiştir, ilgili testler önce ön test olarak, oluşturulan deney gruplarına verilmiştir. M. E. B. Sosyal Bilgiler Programına uygun olarak 6. ve 7. sınıflarda birer ünitede hikaye anlatım yöntemi ve düz anlatım yöntemine göre uygulama yapıldıktan sonra yine her iki sınıfın şubelerine son testler verilmiştir. Kırşehir ili Prof. Dr. Erol Güngör ilköğretim Okulu 6/B (30), 6/C (30), 7/B (30), 7/F (30) olmak üzere toplam 120 öğrenci üzerinde yapılan araştırmanın sonucu olan bu çalışmada istatiksel işlemler, uygulanan ölçme araçlarının geçerli ve güvenilir olduğunu ortaya koymuştur. 140 Araştırma sonucunda, hikaye anlatım yönteminin ilköğretim 6. ve 7. sınıf Sosyal Bilgiler dersi tarih konularında; bilgi, kavrama düzeyleri ile toplam öğrenci erişilerinde daha başarılı olduğu bulgulanmıştır.
Örüntü kavramına ilişkin öğrenci güçlüklerini gidermeye yönelik bir ders tasarımı

Örüntü Kavramına İlişkin Öğrenci Güçlüklerini Gidermeye Yönelik Bir Ders TasarımıBu araştırmanın amacı, örüntü kavramına ilişkin literatürde rapor edilen öğrenci güçlüklerini belirlemek ve bu güçlükleri giderebilecek bir ders tasarımı hazırlamaktır. Araştırmada, nitel araştırma yöntemleri araştırma sorularına ve araştırmanın odak noktasına uygun olacak şekilde kullanılmıştır. Öğrencilerin cebirsel genelleme süreçlerini güçlükler bağlamında inceleyerek bir ders tasarımı önerisi geliştirebilmek amaçlandığından nitel araştırma yöntemlerinden eylem araştırması benimsenmiştir. Araştırmanın katılımcıları; 2010- 2011 eğitim ve öğretim yılının 1. döneminde Denizli Raşit Özkardeş İlköğretim Okulu'nda öğrenim gören on üç 7. sınıf öğrencisidir. Bu katılımcılar, amaçlı örnekleme stratejisine göre belirlenmiştir. Uygulama sürecinde tutulan notlar, video kayıtları ve gözlem yolu ile veri toplanmıştır. Araştırmada üç adet veri toplama aracı kullanılmıştır. İlk veri toplama aracı öğrencilerin sayı örüntülerini genellemeye ilişkin ön öğrenmelerini ve güçlüklerini belirlemek amacıyla hazırlanan açık uçlu problemlerdir. İkinci veri toplama aracı, öğrenci güçlüklerini giderme amacıyla hazırlanan etkinliklerdir. Üçüncü veri toplama aracı ise uygulama sonrasında öğrenci güçlüklerindeki değişimi saptamayı amaçlayan açık uçlu problemlerdir. Araştırmanın veri analizleri, öğrencilerin örüntü kavramına ilişkin öğrenci güçlüklerinde kayda değer bir gelişim gösterdiklerini ortaya çıkarmıştır. Araştırma sonucunda; öğrencilerde strateji kullanımında, cebirsel genelleme yapabilmede, notasyon kullanımında, modelleri bir kural bulma yönünde etkili kullanabilmede gelişim gösterdikleri belirlenmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçların özellikle örüntüler konusunda yaşanan güçlüklerin giderilmesinde ve bir etkinliğin nasıl tasarlanacağı konusunda eğitimcilere katkı sağlayacağı düşünülmektedir
İlköğretim sosyal bilgiler dersinde verilen coğrafi bilgilerin yeterliliği ve bunun ortaöğretim coğrafya derslerine etkisi

Bireylerin çevrelerini daha iyi anlayabilmeleri, doğada meydana gelen olayları algılayabilmeleri ve çevrelerinde meydana gelen doğal olaylar arasında bağlantılar kurabilmeleri için iyi bir coğrafya eğitime ihtiyaç vardır. Ülkemizde ilköğretim kurumlarında her ne kadar sosyal bilgiler dersi içerisinde coğrafya ile ilgili konulara yer verilse de bunların bir bütün halinde verilmeyişi, 8. sınıfta coğrafya ile ilgili hiçbir dersin olmayışı, sosyal bilgiler dersinde coğrafya konuları ile bu ders içerisinde yer alan tarih, sosyoloji, antropoloji, vatandaşlık ve insan hakları gibi konuların bir arada tek bir ders altında verilmesi ve her şeyden önemlisi sosyal bilgiler öğretmenlerinin coğrafyayı öğretmede yetersiz kalması gibi nedenlerden dolayı 9. sınıfa geçen öğrencilerde ciddi bir bilgi eksiği ile karşılaşılmaktır. Bu durum hem 9. Sınıfa geçen öğrencilerde öğrenme zorluğu yaratmakta hem de ortaöğretim kurumlarındaki coğrafya öğretmenlerinin ders işlerken zorluk çekmelerine yol açmaktadır. Bu araştırma, ilköğretimden itibaren öğrencilere müfredat dahilinde sosyal bilgiler dersi içerisinde verilmeye çalışılan coğrafya konularının ortaöğretime geçen öğrenciler için yeterli olup olmadığını incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla İstanbul ili içerisinde 2 ilköğretim ve 2 ortaöğretim kurumu seçilmiş 120 ilköğretim 120 ortaöğretim öğrencisi olmak üzere toplam 240 anket uygulanmıştır. Anketler ilköğretimde 7. sınıfı bitiren öğrencilere, ortaöğretimde ise 9. sınıfa başlayan öğrencilere uygulanmıştır. Ayrıca aynı kurumlardaki sosyal bilgiler ve coğrafya öğretmenlerinin görüşlerini almak üzere toplam 8 öğretmenle de mülakat yapılmıştır. Çalışma sonucu elde edilen veriler SPSS yardımıyla değerlendirilmiş ve sonuçlar tablolar ve grafikler halinde sunulmuştur. Elde edilen bulgulara bağlı olarak iki çözüm önerisi getirilmiştir. Bunlardan birincisi ilköğretim sosyal bilgiler dersinde coğrafya konularının bir bütün halinde verilmesi, 7. sınıftaki coğrafya konularını azaltmak yerine konular arasındaki dengenin vkorunmaya çalışılması ve 8. sınıfta da coğrafya konularının verilmesi, sosyal bilgiler öğretmenlerinin coğrafya dersini öğretmede doğru öğretim yöntemlerini kullanma ve coğrafya konularına gereken önemi vermeleri esasına dayanmaktadır. İkincisi ise coğrafya konularının ilköğretimden itibaren sosyal bilgiler dersi adı altında tarih, sosyoloji, vatandaşlık, insan hakları, antropoloji gibi konular ile birlikte verilmesi yerine ayrı bir ders olarak verilmesidir.
Educational problems of Syrian refugee students in elementary schools

Bu çalışmanın amacı resmi ilkokullarında öğrenim gören Suriyeli mülteci çocukların eğitim sorunlarını belirlemektir. Araştırmanın örneklemini İstanbul ili Ataşehir ilçesindeki beş ilköğretim okulunda 2016- 2017 eğitim-öğretim yılında görev yapan 19 sınıf öğretmeni ve 6 rehber öğretmen oluşturmaktadır. Nitel desende tasarlanan çalışmanın verileri yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile elde edilmiştir. Verilerin analizinde içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Derinlemesine analiz neticesinde ulaşılan kodların ve kategorilerin tutarlılığını belirlemek için veri seti bağımsız bir okuyucu tarafından kontrol edilmiştir. İki analiz arasındaki güvenirliği hesaplamada Miles&Huberman formülü kullanılmış ve güvenirlik katsayısı 80.244 bulunmuştur. Çalışmadan elde edilen bulgulara göre, devlet okullarında öğrenim gören Suriyeli çocukların yaşadığı en önemli problem dildir. Dil problemi onların akademik, psiko-sosyal ve kültürel uyumlarını olumsuz etkilemekte, bu alanlardaki ihtiyaçlarının belirlenmesini güçleştirmekte ve Suriyeli velilerin, çocuklarının eğitimine dahil olmasını engellemektedir. Suriyeli çocukların eğitiminde ikinci önemli problem alanı, düzenlemelerin yetersizliğidir. Bu nedenle öncelikle dil probleminin çözülmesi ve sağlıklı bir toplumsal entegrasyon için kalıcı ve önleyici eğitim politikaları benimsenerek eğitim programlarının bu yönde geliştirilmesi ve gözden geçirilmesi gerekmektedir.
İlköğretim 5. sınıf fen ve teknoloji dersinde kullanılan farklı yöntemlerin öğrencilerin bilimsel süreç becerileri, problem çözme becerileri, akademik başarıları ve hatırda tutma üzerindeki etkileri

Bu araştırmada, ilköğretim 5. Sınıf Fen ve Teknoloji dersinde kullanılan farklı yöntemlerin öğrencilerin bilimsel süreç becerileri, problem çözme becerileri, akademik başarıları ve hatırda tutma düzeyleri üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Araştırmada kontrol gruplu öntest-sontest deseni kullanılmıştır. Araştırma, 2 deney 1 kontrol grubu ile yürütülmüştür. Araştırmada deney gruplarından biri Probleme Dayalı Öğrenme yöntemi ile dersleri işlerken diğer deney grubu İşbirlikli Öğrenme ile dersleri işlemiştir. Kontrol grubuna özel işlem uygulanmamıştır. Araştırmada nicel veriler üzerinde aritmetik ortalama, standart sapma hesaplanmış, İlişkisiz Örneklemler T-Testi, tekrarlı ölçümler için tek faktörlü varyans analizi ve tekrarlı ölçümler için iki faktörlü varyans analizleri SPSS 11.5 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular şöyle özetlenebilir:Probleme Dayalı Öğrenme'nin ve İşbirlikli Öğrenme'nin Bilimsel Süreç Becerilerini ve Akademik Başarıyı geliştirmede Mevcut Öğretim yöntemine göre daha etkili olduğu, Problem Çözme Becerileri ve Hatırda Tutma açısından ise Mevcut Öğretim yöntemine benzer etkilere sahip olduğu görülmektedir. Bilimsel Süreç Becerisi, Akademik Başarı ve Hatırda Tutma açısından her üç yöntemde de erkek öğrenciler lehine anlamlı fark olmadığı görülmektedir. Problem Çözme Becerisi açısından Probleme Dayalı Öğrenme yönteminin izlendiği deney grubunda erkek öğrenciler lehine anlamlı bir fark bulunmazken, İşbirlikli Öğrenme yönteminin izlendiği deney grubu ile Mevcut Öğretim yönteminin izlendiği kontrol grubunda erkek öğrenciler lehine anlamlı fark olduğu görülmektedir.
Sınıfta öğretmen ve öğrencilerin demokratik değerleri benimseme ve bunları davranışlara yansıtma düzeyleri üzerine bir araştırma

SINIFTA ÖĞRETMEN VE ÖĞRENCİLERİN DEMOKRATİK DEĞERLERİ BENİMSEME VE BUNLARI DAVRANIŞLARA YANSITMA DÜZEYLERİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA GÜLER, MİNE Yüksek Lisans- 2003 Eğitim Yönetimi, Teftişi, Planlaması ve Ekonomisi Danışman: Doç. Dr. Selahattin TURAN Bu araştırmanın amacı, Eskişehir il merkezindeki ilköğretim okullarında, sınıfta öğretmen ve öğrencilerin demokratik değerleri benimseme ve bunları davranışlarına yansıtma düzeylerini tespit etmektir. Bu amaçla, öğretmenlerin davranışlarında, öğrencilerin davranışlarında, öğretmen-öğrenci ilişkilerinde ve öğrencilerin kendi aralarındaki ilişkilerde olmak üzere, sınıfta demokratik değerlerin benimsenmesi dört boyutta incelenmiştir. Bu çalışmanın verileri, Eskişehir il merkezinde bulunan 19 resmi ilköğretim okulunda görev yapan 180 öğretmen ve bu okullarda okuyan 649 öğrenciden, araştırmacı tarafından geliştirilen anket yoluyla toplanmıştır. Elde edilen verilerin yüzde ve frekansları hesaplanmış, değişkenlere göre ortalamalar belirlenmiş, ortalamalar arası fark varyans analizi tekniğiyle test edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, öğretmen ve öğrenciler sınıfta demokratik değerleri yüksek düzeyde benimsemektedirler. Öğretmen ve öğrenci görüşleri arasında, incelenen dört boyutta öğretmenler açısından anlamlı fark bulunmuştur. Cinsiyetlerine ve branşlarına göre öğretmen görüşleri arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Kıdemlerine göre öğretmen görüşleri karşılaştırıldığında, öğrenci davranışları ve öğrenciler arasındaki ilişkiler boyutlarında kıdemi daha fazla olan öğretmenler açısından anlamlı fark bulunmuştur.
İlköğretim öğrencilerinin çalışma alışkanlıklarının matematikteki başarılarına etkileri

Yüksek Lisans Tezi İLKÖĞRETİM ÖĞRENCİLERİNİN MATEMATİK ÇALIŞMA ALIŞKANIİKLAR1NIN MATEMATİK DERSİNDEKİLERİN BAŞARILARINA ETKİSİ : ELAZIĞ - ANKARA ÖRNEĞİ Kezban ŞENER Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı 2001, Sayfa Bu araştırma, ilköğretim öğrencilerinin çalışma alışkanlıklarının matematikteki dersindeki başarılarına etkilerini belirtmektedir. Araştırma, 1999 - 2000 öğretim yılında Elazığ ve Ankara illerinden seçilen olmak üzere toplam 6 okulun 4., 5. ve 6. Sınıf öğrencilerine ve bu sınıfların sınıf öğretmenleri ile 6. Sınıfa giren matematik öğretmenlerine uygulanarak yapılmıştır. Her öğrencinin cevap kağıdının üzerine 1. Döneme ait matematik dersindeki başarı puanı yazılmıştır. Formlar tek tek kontrol edilerek toplanmıştır. Ham veriler SPSS istatistik programında kullanılmak üzere bilgisayara tek tek girilmiştir. Tüm değişkenler arasındaki ilişkilerin belirtilmesi için Sperma'nm sıra korelasyon katsayılarına bakılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre; öğrencinin matematik dersine karşı tutum puanları arasında anlamlı bir ilişki olduğunu, başarı puanı yüksek olan öğrencinin tutum puanlarının da yüksek olduğu görülmüştür. Öğrencilerin matematik başarılarında : öğretmenin, ailenin ve çevrenin etkisi olduğu ve öğrencilerin örneklem alınan okullara göre başarıları arasında fark olduğu fakat tutum puanlan arasında fark olmadığı görülmüştür. Öğretmenlerin kendilerini değerlendirme ölçeklerinde, ders öncesi hazırlık, öğretir.-e hazırlık, öğretim, öğretim yöntemleri ve diğer öğretim faaliyetlerini istenilen sıklıkla kullandıklarını belirtmişlerdir.
İlköğretim II. kademe din kültürü ve ahlak bilgisi derslerinde gezi-gözlem ve inceleme yönteminin uygulanma durumu

İlköğretim İkinci Kademe Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Derslerinde Gezi-Gözlem ve İnceleme Yönteminin Uygulanma Durumu Gezi-gözlem ve inceleme yöntemi Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi derslerinin amaçlan ve dersin niteliği açısından önemli bir yöntemdir. Bu yöntem, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi derslerinde, soyut konuların somutlaştırılarak öğretilmesinde ve duyuşsal öğrenmelerde büyük avantajlar sağlamaktadır. Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi öğretmenlerinin büyük çoğunluğu bu yöntemi derslerinde uygulamamaktadır. Bu durumun sebepleri arasında; yöntemi uygulamak için gereken yasal işlemlerin çokluğu, maddi problemler, idarecilerin olumsuz tavırları gibi hususlar sayılabilir. Fakat asıl sebep, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi öğretmenlerinin bu yöntemi yeterince tanımamaları ve bu sebepten dolayı uygulamak istememeleridir. Çünkü, yöntemin uygulanmasını zorlaştıran bu olumsuz durumlardan bazıları öğretmenin bilgi ve becerisi ile aşılabilir. Bu araştırmada; gezi-gözlem ve inceleme yöntemi genel olarak incelenmiş, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersleri için önemi ele alınmış ve bu derslerde uygulanma durumu araştırılmıştır. Araştırmanın temel amacı, İlköğretim İkinci Kademe Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersinde gezi-gözlem ve inceleme yönteminin ne kadar sıklıkla ve etkinlikle uygulandığını, varsa yöntemin uygulanması ile alakalı olumsuzlukları ortaya koymak ve bu dersin öğretmenlerinin bahsedilen yöntem konusundaki yeterlilik düzeylerini tespit etmektir. Araştırma sonunda, araştırmaya katılan Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi öğretmenlerinin büyük çoğunluğunun gezi-gözlem ve inceleme yöntemi hakkında yeterli bilgiye sahip olmadıkları ve bu yöntemi Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi derslerinde sıklıkla ve yeterlilikle uygulamadıkları ortaya çıkmıştır. Yöntemin uygulanmasını etkileyen zorluklar; resmi izinler, maddi problemler, ulaşım, yoruculuk, zaman yetersizliği, disiplin gibi zorluklardır. Bu zorluklar arasında resmi izinler ve disiplin ön plana çıkmaktadır. Bu yöntemi derslerinde uygulayan öğretmenler; yöntemin olumlu yönlerini, yeterli düzeyde öğrenmeler sağlanması, derse katılımın yüksek olması ve derslerin daha zevkli işlenmesi olarak belirtmişlerdir. Öğretmenler yöntemi uygulamadan olumlu sonuçlar almalarına rağmen, yeterli sayıda uygulamaya yer vermemektedirler.
Çoklu Zeka Kuramını temel alan etkinliklerin hayat bilgisi dersinde öğrenci erişisine ve kalıcılığa etkisi

Bu araştırmada Çoklu Zeka Kuramına göre hazırlanan etkinliklerin Hayat Bilgisi dersinde öğrenci erişisine ve kalıcılığa etkisi belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmada deneysel yöntem kullanılmıştır. Gruplara deneysel işlem öncesi ön test, deneysel işlem sonrası son test, deneysel işlem bitiminden bir ay sonra ise kalıcılık testi uygulanmıştır. Ön test ve son testler ile erişi, kalıcılık testi ile de öğrenilen bilgilerin kalıcılık düzeyi belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmada ilköğretim 2. sınıf düzeyinde, Hayat Bilgisi dersinin 'Taşıtlar ve Trafik' ünitesi ele alınmıştır. Araştırma, ön testle bilişsel giriş davranışları denk oldukları belirlenen Ankara ili Beypazarı ilçesi Altay İlköğretim Okulu 2-A sınıfı ve Çayırlı İlköğretim Okulu 2-A sınıfında yürütülmüştür. Altay İlköğretim Okulu 2-A sınıfı deney grubu olarak, Çayırlı İlköğretim Okulu 2-A sınıfı da kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Deney grubunda Çoklu Zeka Kuramını temel alan öğretim yöntemleri, kontrol grubunda geleneksel öğretim yöntemi uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına bakıldığında; Çoklu Zeka Kuramını temel alan öğretimin yapıldığı deney grubunun ye geleneksel yöntemle öğretimin yapıldığı kontrol grubunun son test verileri incelenmiş ve deney grubu lehine anlamlı bir fark bulunmuştur. Deney grubunun öntest ve son test puan ortalamaları incelenmiş ve bu testlerin ortalamaları arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Çoklu Zeka Kuramını temel alan öğretimin öğrenci başarısını olumlu yönde etkilediği söylenebilir. Kontrol grubunun öntest ve son test puan ortalamaları arasında anlamlı bir fark olduğu görülmüştür. Deney grubunun öntest ve son test puan ortalamaları arasındaki fark daha fazladır. Bu durumda deney grubunun daha başarılı olduğu söylenebilir. Deney ve kontrol grubunun erişi puanları incelenmiş ve gruplar arasında deney grubu lehine anlamlı bir fark olduğu görülmüştür. Buna göre Çoklu Zeka Kuramını temel alan öğretim öğrenci erişisinde olumlu bir etkiye sahiptir denilebilir. Deney ve kontrol grubu öğrencilerinin kalıcılık puan ortalamaları incelendiğinde gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Grupların son test ve kalıcılık testleri puan ortalamaları karşılaştırıldığında deney grubunun son test ve kalıcılık testi puan ortalamaları arasında anlamlı bir fark olmadığı ve Çoklu Zeka Kuramı temel alınarak yapılan etkinliklerin kalıcı öğrenmeler oluşturduğu görülmüştür. Kontrol grubu son test ve kalıcılık testi puan ortalamaları arasında da anlamlı bir fark yoktur. Bu durumda geleneksel yöntemlerle yapılan öğretim de kalıcı öğrenmeler oluşturmaktadır denilebilir. Sonuç olarak farklı zeka alanları dikkate alınarak yapılan öğretim Hayat Bilgisi dersi 'Taşıtlar ve Trafik' ünitesinin öğretiminde öğrenci başarısı üzerinde olumlu yönde etkilidir denilebilir. iv