turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Marmara Üniversitesi nadir eserler koleksiyonu 811 arşiv numarası ile kayıtlı şiir mecmuası

İncelememize konu olan şiir mecmuası 19. yüzyılın ikinci yarısında El-Hac Ali Baba isminde Bektaşi olduğunu düşündüğümüz bir kişi tarafından derlenmiştir. Manzum ve mensur metinlerden oluşan bir mecmuadır. Manzum kısımda Alevi-Bektaşi şiirleri, mensur kısımda ise Hacı Bektaş-ı Veli'nin şeceresi, doğumu, seyr-i süluku, kerametleri ve Ahmed-i Yesevi'ye intisabı anlatılmaktadır. Kütüphane kataloğunda 133 varak olarak kaydedilmesine rağmen mecmuanın 137 varak olduğu tespit edilmiştir. Yazı çeşidi olarak manzum bölümün ilk kısımlarında nesih, daha sonraki kısımlarda ise ta'lik kırması; mensur bölümde ise divani kırması kullanılmıştır. Manzum bölümde yer alan şiirlerin mürekkebin bitmesinden ötürü solduğu, bazı varakların sağ ve sol üst köşelerinin de nemden hasar gördüğü anlaşılmaktadır. Mecmuanın 1 b-130b varakları arasında yer alan manzum bölümde toplam 80 şaire ait ikisi mahlassız 298 şiir bulunmaktadır. 130 b-136b arasındaki bölüm ise mensurdur. Çalışmanın ilk bölümünde Türk edebiyatında genel olarak mecmuanın tanımı, tasnifi ve önemi üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde mecmuanın muhtevasına dair incelemeler yapılmıştır. Üçüncü bölümde ise mecmuanın transkripsiyonlu metni çıkarılmış, ardından çalıştığımız mecmuanın tıpkıbasımına yer verilmiştir. Transkripsiyonlu metinde yer alan ve yayımlanmış divan neşirlerinde tespit edebildiğimiz şiirlerin farklılıklarını aparatlarla göstermeye gayret ettik. Mecmuada yer alan Arapça ayet ve hadislerin de Türkçe karşılıklarını dipnotlarda aktarmaya çalıştık.
Ege Bölgesi türkülerinde eşkiya tipi

Türk Halk dolayı bazı türküler halkın üzüntülerini, sevinçlerini, geleneklerini, kahramanlarını anlattığı bir nazım türüdür. Eşkıya ve kahramanlık türküleri de bu kapsama girdiği için eski dönemlere ışık tutmaktadır. Ege Bölgesi özellikle Asıl Ege Bölümünde daha sık görülen eşkıya ve kahramanlık türküleri halkın yaşantısını ve eşkıyaların Kültüründe türküler çok önemli yer tutmaktadır. Yaşanmış veya gerçeğe çok yakın olmasından dönemlerinde hangi rollerde yer aldığını gösterir. Bu çalışma üzerinde çok fazla çalışma yapılmamış olan bir alandır. Eşkıya tiplerinden hareketle ileride Türkiye'de yaşamış ve adına türküler yazılmış tüm eşkıyaların hangi tip eşkıya olduğunu ortaya koymak için yapılacak çalışmalarda bir ön çalışma olabilir. Tezimizde Ege Bölgesindeki 8 ilden kaynakçada belirtilen yazılı ve elektronik kaynaklardan 500'ün üzerinde türküyü inceledik. Bu türkülerin arasından toplamda 73 eşkıyalık ve kahramanlık türküsünü tespit edip eşkıyaların tipolojik analizini ortaya koymaya çalıştık.
Muhammed Fethü'l-Maarif'in mensur Vahdetnamesi inceleme-tenkitli metin

Klasik Türk Edebiyatı oldukça zengin bir çeşitlilik ve muhtevaya sahiptir. Özellikle İslam kültür ve medeniyeti içerisinde kurulup gelişmesi sebebiyle dini ve tasavvufi muhtevalı eserlerin sayısı da oldukça fazladır. Bunlar arasında vahdetname adıyla kaleme alınanlar farklı bir özellik taşımaktadır. Türk edebiyatında 1461 yılından itibaren takip edebildiğimiz bu eserlerin ilk örnekleri manzumdur. Bunlarda genellikle Allah'ın varlığı, birliği, isim ve sıfatları, Peygamber sevgisi ele alınmaktadır. İsminden de anlaşılacağı üzere inananları vahdete götürecek yolun incelikleri anlatılmaktadır. Manzum vahdetnameler üzerinde akademik seviyede bazı çalışmaların yapıldığını görmekteyiz. XVII. yüzyıldan itibaren karşımıza çıkan mensur vahdetnamelerde de tevhid inancı işlenmekte, müellifler özellikle vahdet-i vücud düşüncesi üzerinde durmaktadırlar. Onlara göre Allah'tan başka varlık yoktur. Görünen alem ise Mutlak Varlığın değişik tezahürlerinden ibarettir. İnsanın amacı, bu sırları anlamaya çalışmaktır. Felsefi ve tasavvufi konuların izahına daha elverişli olması dolayısıyla ontolojik konuların işlendiği vahdetnameler mensur olarak kaleme alınmıştır. Ancak bu eserler üzerinde ciddi çalışmaların bulunduğu da söylenemez. Biz bu çalışmamızda, Muhammed Fethü'l-Maarif tarafından kaleme alınan mensur Vahdetname üzerinde durmaktayız. Muhammed Fethü'l-Maarif, Rıfailik içerisinde Ma'rifilik adıyla yeni bir tasavvufi anlayış geliştiren, dine ve tasavvufa ait görüşlerini sohbetleri ve kaleme aldığı eserler vasıtasıyla halka ulaştırmaya çalışan mutasavvıf bir şair ve müelliftir. Öncelikle çalışmamızda vahdetnamelerin edebi bir tür sayılıp sayılamayacağı üzerinde duruyor, ardından Muhammed Fethü'l-Maarif'in Vahdetname'sinde ortaya koyduğu dini ve tasavvufi görüşlerini ele alıyoruz. Çalışmanın sonunda, kütüphanelerimizde dört yazma nüshası olan Vahdetname'nin karşılaştırmalı metnini veriyor ve eserle ilgilenecek kimselere kolaylık sağlamak üzere metni günümüz Türkçesine aktarıyoruz.
Sokaktaki şiir: OWS şiiri ve Turgut Uyar'ın dizeleri üzerine

Bu çalışmada Occupy Wall Street ve Gezi Parkı eylemlerinde protestocular tarafından direnişi ifade etme, anma ve anımsatma amacıyla kullanılan şiirler analiz edilecektir. 2011 yılında Amerika Birleşik Devletleri'ni ve 2013 yılında Türkiye'yi etkisi altına alan direniş pratikleri içerisinde eylemciler direniş esnasında ve sonrasında direnişi ifade etme, anımsama ve anımsatmak üzere şiire başvurmuştur. OWS eylemleri OWS Poetry Anthology isimli bir şiir antolojisinin yaratımıyla sonuçlanmış, Gezi Parkı eylemleri ise 2013 Eylül'ünde faaliyete geçen 'Şiir Sokakta' isimli bir şiir hareketine ilham kaynağı olmuştur. Bu çalışmada OWS eylemcilerinin yazdıkları şiirlerin ve Gezi Parkı eylemcilerinin direnişi desteklemek üzere sosyal medyada paylaştıkları şiirlerin incelenmesiyle protestocular tarafından başvurulan şiir türü ortaya konmaktadır. Bu tez çalışması OWS ve Gezi pratiklerinden yararlanarak şiirin kolektif direniş pratiklerine olası katkılarını tartışmayı amaçlamaktadır. Yapılan analiz sonucu OWS eylemcilerinin şairinin doğrudan politik önermelerde bulunduğu, açık ve direkt bir dil kullandığı şiirleri tercih ettiği gözlemlenmiştir. Öte yandan Gezi Parkı eylemcileri bir barikatın, pankartın üzerine ya da sosyal medyaya yazmak üzere ağırlıklı olarak Turgut Uyar'ın dizelerinden beslenmiştir. Toplumsal ayaklanmalarda soyut fikirlere metaforik dil kullanımının, melankolik ve karanlık bir tonun eşlik ettiği şiirin ön plana çıkması alışılmadık olduğundan, bu çalışmada Gezi Parkı'nın şiirine ve şairine özel bir ilgi gösterilmektedir. Çalışmada yürütülen tartışma İtalyan filozof Paolo Virno ve Franco Bifo Berardi'nin yanı sıra Fransız filozof Jacques Ranciere, Gaston Bachelard ve Gilles Deleuze'ün terminolojisi ve/veya önermeleriyle desteklenecektir. Turgut Uyar 1950'lerde ortaya çıkan İkinci Yeni Akımı'nın öncü şairlerindendir. Gezi Parkı eylemleri de 'yeni' sosyal hareketlere örnektir. Bu doğrultuda Uyar şiirinin ve Gezi Parkı direnişinin ortak noktası 'yeni'liğindedir. Çalışmada yürütülen tartışma avangart şiir ve radikal hareketlerin ortak zeminini vadettikleri yenilikte aramaktadır. Bunu göz önünde tutarak, Uyar şiirinin nasıl olup da Gezi Parkı eylemcilerine eşlik ettiğine dair bir açıklama getirmek çalışmanın amaçları arasındadır. Bu amacı gerçekleştirmek üzere Alain Touraine, Alberto Melucci, Claus Offe ve Jean Cohen gibi sosyal hareket teorisyenlerinin çalışmalarından yararlanılacak; Uyar'ın şiire, şiirde yeniye ve geleneğe bakışını anlamlandırmak üzere şair tarafından kaleme alınmış metinlere başvurulacaktır.
Kıbrıslı Hasan Nesİb Efendinin hayatı, edebi kişiliği ve Feyezan-ı Aşk'ının metni ve incelemesi

Bu çalışmada Kıbrıslı Hasan Nesib Efendinin hayatı, eserleri ve edebi kişiliği hakkında bilgi verilerek; Feyezan-ı Aşk adlı eseri incelendi. Daha sonra eserin transkripsiyonlu metni verilip, eser günümüz Türkçesine aktarıldı. Feyezan-ı Aşk XIX. yüzyılda Kıbrıslı Hasan Nesib tarafından kaleme alınmış bir 'Maktel-i Hüseyin'dir. Çalışmanının giriş bölümü XIX. yüzyılın siyasi, sosyal yaşantısı, edebi hayatı ve şairin sekiz mahlastaşı hakkındaki bilgilerden oluşmaktadır. İslam tarihinde önemli bir yere sahip olan 'Kerbela Vakası'nın tarihi değeri yarımda edebiyata yansıyışı; Arap, İran ve Türk edebiyatlarında 'Maktel-i Hüseyin' adıyla bir tür haline gelişi anlatılmıştır. Özellikle bu edebiyatlarda ilk 'Maktel-i Hüseyin' türünün örneklerinden başlanarak kaleme alınmış eserler tanıtılmıştır. Feyezan-ı Aşk şekil ve muhteva hususiyetleri bakımından incelenmiştir. Eser kırk bir beyitlik münacaat ve sebeb-i te'lif mahiyetindeki on dört beyitlik Hasb-ı Hal bölümü ile başlar. Daha sonra ise Osmanlı alfabesindeki her harften yazılmış terkib-bend tarzındaki 346 beyitlik kısımlardan oluşmaktadır. Nazım şekilleri ve türler, vezin, kafiye-redif daha sonra da ayet ve hadis, tasavvuf, atasözü ve deyimler, örf adet ve sosyal hayat konularında eserden alman örneklerle fikir sahibi olundu. Parçadan bütüne doğru yol alırken eserin geniş özeti verildi. Son olarak da eserin matbu metni, diğer şiirler ve bir arşiv belgesi diğer metinler başlığında ilave edildi.
Orhan Kemal'in hikayelerinde eleştirel ve toplumcu gerçekçilik

Bu çalışmada yaygın olarak toplumcu gerçekçi ön kabulü ile eserleri ve edebi kişiliği değerlendirilmiş olan Orhan Kemal'in hikayeleri eleştirel ve toplumcu gerçekçilik bağlamında tartışılmıştır. Eserlerinde gözlenen kimi yaklaşımların yanı sıra siyasi fikirleri sebebiyle de toplumcu gerçekçi yazar değerlendirilmesi yapılmış Orhan Kemal'in hikayelerinin bu bağlamda durduğu nokta kuramcıların toplumcu gerçekçilik konusunda dile getirdikleri de dikkate alınarak kuramsal çerçevede belirlenmeye çalışılmıştır. Tezin ilk bölümünde modern Türk hikayeciliği ve Orhan Kemal'in hikayeciliği elealınmış, gerek edebiyat tarihinin gerekse yazarın kendisinin hikayeciliği hususunda söyledikleri üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde edebiyatta gerçekçilik yaklaşımları irdelenmiş, bu bağlamda realizm, natüralizm gibi yaklaşımlarla beraber özellikle eleştirel gerçekçilik ve toplumcu gerçekçilik konusunda bilgiler verilmiştir. Üçüncü Bölüm'de kuramsal tartışmalarımıza zemin oluşturacak olması sebebiyle Orhan Kemal'in hikayelerinden alınan örneklerle hikayelerdeki toplumsal konular ortaya konulmuştur. Dördüncü Bölüm'de ise İkinci Bölüm'deki bilgiler ışığında ve hikayelerden alınan örneklerle yazarın edebi yaklaşımı eleştirel ve toplumcu gerçekçilik bağlamında tartışılmıştır.
Evliya Çelebi Seyahatnamesi'nde geçen yiyecek adları üzerine bir dil incelemesi

'Evliya Çelebi Seyahatnamesi'nde Geçen Yiyecek Adları Üzerine Bir Dil İncelemesi' başlıklı tezde Seyahatname'de geçen yiyecek adlarının etimolojik, morfolojik, semantik incelemesi konu edilmiştir. Büyük ölçüde Marianna Yerasimos'un 'Evliya Çelebi Seyahatnamesi'nde Yemek Kültürü' adlı kitabının dizininden faydalandığımız çalışma giriş, yiyecek türleri ve sözlüğü, sonuç bölümlerinden oluşmaktadır. Toplamda yirmi dört türde ele alınan yiyecek adları en çok yiyecek adının bulunduğu türden başlanarak verilmiştir. Her türün sözlüğü kendi içinde alfabetik sırayla gösterilmiştir. Bir yiyecek adı sırasıyla şu bigilerle ele alınmıştır: Sözcüğün / sözcüklerin kökeni ve aldığı ekler, açıklama, varsa kökeniyle ilgili farklı görüşler, yiyecek adının geçtiği cilt ve sayfa numaraları.
Kastamonulu Şazi'nin Maktel-i Hüseyn'i üzerine tahlil ve inceleme

Türk edebiyatında Maktel-i Hüseyn söz konusu olduğunda akıllarda yer tutan eserlerden biri de Kastamonulu Şazi'nin Maktel-i Hüseyn'idir. Bu çalışmada, Milli Kütüphane'de yazarı Şevki olarak kaydedilen Maktel-i Hüseyn adlı eserin, aynı başlangıca sahip beş nüshasının ortalama 99. beyitleri itibarıyla Şazi'nin Maktel-i Hüseyn'i ile paralel ilerleyişi gösterilmiştir. Çalışmada ayrıca Kerbela olayı ve Maktel-i Hüseyn yazma geleneği hakkındaki bilgilendirmeden sonra, Arap, İran ve Türk edebiyatındaki Maktel-i Hüseyn'lere değinilmiş, Şevki adına kayıtlı eserin nüshaları hakkında bilgi verilip nüsha karşılaştırması yapılmış, maktelin özetine yer verildikten sonra Maktel-i Hüseyn'in içerik unsurları belli başlıklar altında maddelenerek çıkartılmış ve metinde geçen şekliyle sunulmuştur. Çalışmanın sonunda ise ulaşılan sonuçlar, kaynakça, metnin çevirisi ve dizin bölümüne yer verilerek çalışma tamamlanmıştır.
Evliya anlatılarında hayvan sembolizmi

Veli olarak kabul edilen şahısların kerametlerinin anlatıldığı menkıbeler, dini efsanelerhalk edebiyatının önemli ürünlerindendir ve halk üzerinde etkisi büyüktür. Anadolu coğrafyası bu türler için oldukça zengindir. Anadolu'nun çoğu yerinde türbesi bulunan velilervardır. Bu türbeler etrafında anlatılan birçok menkıbeler, efsaneler mevcuttur. İnsanoğlu tarihin ilk dönemlerinden itibaren hayvanlarla sıkı ilişki kurmuştur. Türkleriçinde aynısı geçerlidir. Anadolu insanı, hayvanları kurmuş olduğu bağın neticesinde günlükyaşamlarına, folklor ürünlerine, inanmalarına ve anlatılarına dahil etmişlerdir. Keramet, velilerin en dikkat çeken alametlerindendir. Velilerin en çok üzerinde durduğu kerametlerden biri hayvan kerametleridir. Evliya Anlatılarında Hayvan Sembolizmibaşlığı altında hazırlanan bu tezde, velilerin hayvanlar üzerinde cereyan eden kerametleri, keramet motifi başlıkları altında incelenmeye ve bir araya getirilmeye çalışılmıştır.
Sevgi Özel'in öykü ve romanları üzerine bir inceleme

Bu yüksek lisans tezi, dilci kimliği ile ön plana çıkan, ancak yazın hayatında yazdığı öykü ve romanlarıyla başarılı bir şekilde ilerleyen Sevgi Özel'in öykü ve romanlarını çağdaş yaklaşımlar çerçevesinde inceleyerek, Türk edebiyat tarihi içerisinde Sevgi Özel'in yeri ve önemini belirtmek amacıyla ortaya konmuştur. Beş bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümde yazarın hayatı, edebi kişiliği ve eserleri hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde 'Öykülerin İncelenmesi', üçüncü bölümde ise 'Romanların İncelenmesi' başlığı altında yazarın öykü ve romanları gerek içerik gerekse biçim bakımından incelenmiştir. Dördüncü bölümde 'Anlatım Teknikleri' başlığı altında öykü ve romanlarda kullanılan anlatım teknikleri ele alınırken, 'Dil ve Üslup' başlıklı beşinci bölümde öykü ve romanlardaki ağız özellikleri, benzetmeler, ikilemeler vs. gibi kullanımlar incelenmiştir. Çalışmamızın sonuç kısmında yazarın Türk edebiyatındaki yeri ve önemi elde edilen bulgular ışığında değerlendirilmiştir.
Tanzimat Dönemi'nden bir mizah gazetesi: Latife

3 Kasım 1839 yılında ilan edilen Tanzimat Fermanı Osmanlı toplumunun değişiminde büyük etkiye sahip olan tarihi bir olaydır. IVIII. yüzyıldan itibaren kendini yavaş yavaş gösteren yenileşme ve gelişme, Tanzimat Fermanı'nın ilan edilmesiyle resmi bir belge kazanmıştır. Bu fermandan sonra Batılı pek çok kurum Osmanlı toplumuna giriş yapmıştır. Tanzimat Fermanı ile gelen yeniliklerden biri de biri de mizah gazeteciliğidir. 1870 yılında Teodor Kasap'ın çıkartmış olduğu Diyojen'den sonra pek çok mizah yayını ortaya çıkmıştır. Bu yayınların temel amacı insanları güldürmek, eğlendirmek ve muhalefet etmektir. İmtiyaz sahibi Zaharya Beykozluyan tarafından çıkarılan Latife de bu dönemin önemli bir yayın organıdır. Ser-levhasında kendini 'eğlence gazetesi' olarak nitelendirse de öz olarak bir mizah gazetesidir. 12 Ağustos Pazartesi ve 6 Mart 1875 yılları arasında varlığını 39 sayı boyunca sürdürmüştür. Gerek sosyal yaşam hakkında bilgi vermesi, gerek diğer gazetelere yönelik ironik eleştirileri ve gerekse bir takım edebi denemeler ile dönemi için oldukça önemli yere sahip bir basılı yayın organıdır. Dergi 36. sayısında kullanılan bir takım 'muzır ifadeler' dolayısıyla bir ay kadar bir kapanma süreci yaşamış ve 39. sayısında da bu formatına son vermiştir. Aynı isimle farklı günlerde yeniden yayın ve en baştan hayatına atılmak istese de özgün içeriğini kaybetmiştir. Ele alınan bu çalışmada Latife'nin 39 sayısı incelenmiştir. Çalışmanın giriş bölümünde Tanzimat Dönemi'nin toplum yapısı, mizah ve basın yayın kültürü üzerinde durulmuştur. Birinci bölümde gazetenin şekilsel ve içerik özellikleri ile ilgili teknik bilgi verilmiş, ikinci bölümde ise tüm metinlerin Osmanlı alfabesinden transkripsiyonu yapılmıştır.
Abdülhak Şinasi Hisar'ın söyleminde gelenek

1930'lu yıllarda sesini duyurmaya başlayan Abdülhak Şinasi Hisar, modern Türk edebiyatının örneklerinin çoğaldığı bir dönemde, eski edebiyat anlayışını ve gelenekçi bir estetiği yapıtlarında yaşatmayı sürdürmüş bir yazardır. Edebiyat tarihlerinde genellikle 'yazar' sıfatıyla tanınmış olan Hisar'ın yapıtları moderniteye karşı direniş özellikleri göstermektedir. Ancak bu tür özellikler, Hisar'ın zamanında pek ilgi çekmeyen edebiyat üzerine yazılarında ortaya koyduğu ve geleneğe dönük olan sanat ve edebiyat anlayışından kaynaklanmaktadır ve bu anlayışla uyum içindedir. Hisar'ın eleştiri türüne yaklaşan bu yazılarında öznel ve 'şairane' ifadeler, onu modem anlamda bir eleştiri yapmaktan uzaklaştırıyor olsa da, yazarın edebiyata bakışı ve değerler sistemi konusunda önemli ipuçları vermektedir. Bu yazılarında edebi türler arasında belli sınırlar gözetmeyen Hisar'ın 'edebiyat' düşüncesi nitelikli üsluba sahip olan tüm yazılan kapsamaktadır. Türk edebiyatının modernleşmesinin getirdiği yenilikleri bir türlü kabul etmeyen yazarın estetiği geleneksel çerçevede kalmıştır. Hisar'ın edebi yapıtlarına bakıldığında, 'eleştiri' yazılarında ortaya koyduğu edebiyat anlayışından hareket ettiği ve bunu yapıtlarına yansıttığı görülmektedir. Edebi yapıtlarında kendini gösteren tür açısından belirsizlikler ve özenli üslup, ilk bakışta ilgi çeken öğelerdendir. Yapıtlarının bu tür özellikler taşıyor olması, her ne kadar bunlar modern edebiyat parametrelerine uymuyorsa ve modern perspektiften bakan çağdaş Türk eleştirmenlerinin olumsuz değerlendirmelerine yol açıyorsa da, Hisar'ın yapıtlarının düzensiz, dağınık ve edebi değer taşımayan yazılar olarak nitelendirilmesine neden olmaz. Yapıtlarında görülen 'modem öncesi' sayılabilecek değerlere dayalı öğeler ise, yazarın çocukluğundan beri edindiği ve beslendiği edebi ve sözlü kültür kaynaklı edebiyat anlayışından gelmektedir. Bu yüzden, Türk edebiyatında modernitenin egemenlik kazandığı bir dönemde yazarlığını sürdüren Hisar'ın edebi yapıtlarında sergilediği söylem ve üslup özellikleri de geleneksel çerçevede anlamlandırılmalıdır. Yapıtlarında Türk uygarlığın ürünlerini ve edebiyat geleneğini yansıtan Hisar'ın 'otantik' bir yazar olarak Türk edebiyatında özel bir yeri vardır.
1928 tarihine kadar yazılmış Fransızca-Türkçe, Türkçe-Fransızca ve çok dilli sözlükler üzerine bir dil araştırması

146 Jüri : Bu araştırmada 1928 tarihine kadar yazılmış Fransızca-Türkçe, Türkçe-Fransızca ve Türkçe ile ilgili 45 çok dilli sözlük temel kaynak olarak ele alınmış ve bu eserlerin ışığı altında Türk dili çeşitli yönleriyle incelenmiştir. Öncelikle Türk-Fransız ilişkilerinin tarihsel ve kültürel boyutlarıyla, o dönemde yalnızca İstanbul'da bulunan Fransız okulları tezin giriş bölümünde kısaca incelenmiştir. Birinci bölümde sözlük-dil ilişkisi hakkında bilgiler verilerek sözlük türlerinden, tez konusu sözlüklerin yapılış tekniklerinden ve temel amaçlarından söz edilmiştir. Elimizdeki sözlüklere göre Türk dilinin genel yapısı, Fransız dilinin Türk dili üzerindeki etkileri, alfabe konusu ve Türkçedeki bir takım ses yapıları ve değişiklikleri de ikinci bölümde incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise araştırma konusu sözlüklerin tanıtımı yapılmış ve hemen her sözlükten örnek birkaç kelime alınmıştır. Ayrıca bu bölümde Kamus-i Fransevi üzerinde, kelimelerle ilgili daha geniş bir çalışma yapılmıştır. Bu tez çalışmasında elimizde bulunan sözlüklerin dışında, işlenen konuların kapsamı gereği çeşitli kaynaklara başvurulmuştur. Kaynak sözlüklerin büyük çoğunluğu Atatürk Üniversitesi Kütüphanesinden temin edilmiş ve bu eserler tercüme edilmek yahut sadeleştirilmek suretiyle tezde kullanılmıştır. Bu araştırmada öncelikli olarak ortaya konulmak istenen Türk dilinin kendi dışındaki dillerle olan ilişkisidir. Bunun için Şemseddin S AMİ'nin Kamus-i Fransev' sinden seçilen 578 kelime üzerine küçük ölçekte bir çalışma yapılmıştır. Bu çalışma ile Türk dilinin özellikle Fransızcadan aldığı kelimelerin alan profili ortaya konulmaya çalışılmıştır.
1990'dan günümüze Türkiye ve Azerbaycan edebiyatlarının karşılıklı etkileşimi

1991 yılında bağımsızlığını kazanan Azerbaycan cumhuriyeti bağımsızlık sürecinin ilk yıllarından itibaren dil, tarih, kültür ve din gibi ortak değerleri paylaştığı Türkiye Cumhuriyetine yönelmiştir. İki ülke arasında ilim, kültür, eğitim, ekonomi, savunma alanında çok sayıda anlaşma imzalanmıştır. 1990'dan sonra Azerbaycan'ın bağımsızlığa kavuşması ile 20. yüzyılın başlarında iki ülke edebiyatları arasındaki yakınlaşma süreci bırakıldığı yerden devam etti ve hızla gelişti. Azerbaycan ve Türkiye edebiyatları arasında etkileşimi ortaya çıkarmak amacı ile 1990 yılından sonra Türkiye'de Azerbaycan edebiyatı ile ilgili yazılan kitapları, makaleleri ve çeviri eserleri ve Azerbaycan'da Türkiye edebiyatı üzerine yapılan çalışmalar ve Azerbaycan Türkçesine aktarılan Türkiye edebiyatına ait eserleri inceledik. 1990'dan sonra her iki ülkede yapılan çalışmaları, halk edebiyatı, divan edebiyatı, edebi ilişkiler ve yeni edebiyat üzerine yapılan araştırmalar olarak ayrı gruplarda ele aldık. Bu araştırma sonucunda hem Türkiye'de, hem de Azerbaycan'da araştırmacıların kardeş ülke edebiyatını hangi yaklaşımla ele aldıkları, Sovyetler Birliği dağıldıktan sonra durumun ne kadar iyiye gittiği ve hangi eksikliklerin var olduğu ile ilgili genel bir düşünce oluşturduk. 1990'dan sonra edebiyatlar arası etkileşimde en önemli unsur olan kitap yayını alanında başarılı adımlar atılmış, Türkiye'de Azerbaycan edebiyatı ile ilgili çok sayıda eser yazılmış, Azerbaycan edebiyatından çevirilerin yayınlanmasına başlanmıştır. Aynı zamanda Azerbaycan'da da Türk edebiyatı araştırmaları hızlanmış ve çok sayıda eser Azerbaycan Türkçesine aktarılarak yayınlanmıştır. Sovyetler Birliği döneminde neşredilen eserler Latin alfabesine aktarılmıştır. Tüm bu gelişmeler doğal olarak edebi etkileşimi etkilemektedir. 20. yüzyılın başlarında olduğu kadar olmasa da Türk edebiyatının Azerbaycanlı şair ve yazarlarının düşüncesini, edebi dilini, üslubunu, tekniğini etkilemesinden bahsetmek mümkündür. Azerbaycan okurları Türkiye edebiyatını ilgi ile okumakta ve takip etmektedirler. Azerbaycan edebiyatının Türkiye'de tanıtılması yolunda önemli adımlar atılmasına rağmen giderilememiş eksiklikler vardır
İlköğretim ikinci kademe Türkçe ders kitaplarındaki edebİ metinlerin çocuk eğitimi açısından incelenmesi

İnsan, hayatının her döneminde çeşitli maddi ve manevi ihtiyaçlar içerisindedir. Bu ihtiyaçların doğru bir şekilde karşılanabilmesi için her yaş dönemine ait gelişim özelliklerin bilinmesi ve ona göre hareket edilmesi çok önemlidir. Özellikle çocukluk dönemi insan hayatının geri kalanını doğrudan etkilediğinden büyük önem taşımaktadır. Bu dönem içerisinde çocuğun maddi ihtiyaçlarının karşılanması kadar manevi ihtiyaçlarının da karşılanması sağlıklı bir bedensel ve ruhsal gelişimin yolunu açmaktadır. Milletler de bireylerden oluştuğundan, her millet kendi geleceği açısından sağlıklı ve kendi değerlerini benimsemiş fertleri yetiştirmeyi amaçlarlar. Toplumsal değerlerin aktarımı yoluyla çocukta dil, kişilik ve ahlak gelişimi sağlanırken, çocuğun ait olduğu toplumla barışık olması sağlanmış olur. Edebiyat bu aktarımın sağlanmasında önemli bir araçtır. Çocuk dilini, kültürünü kısacası içinde yaşadığı toplumu bu araç sayesinde tanıma olanağı bulur. Kendini ve çevresini, içerisinde hayattan kesitler barındıran edebiyatla öğrenmiş olur. Bundan dolayı farklı türleri yoluyla, çocuğa gerek dilsel, gerekse toplumsal birçok değeri kazandıran edebiyatın çocuk eğitiminde kullanılması çok önemlidir. Emperyalizme karşı verilmiş bir Kurtuluş Savaşı ile doğan Türkiye Cumhuriyeti, özellikle Atatürk döneminde, her alanda tam bağımsız olmayı amaç edinmiştir. Eğitim bu alanların başında gelir. Dönem içerisindeki uygulamalar incelendiğinde, eğitime büyük önem verildiği ve eğitimin milli yönünün aksatılmadığı dikkati çekmektedir. 1950 yılından itibaren başlayan ve günümüze kadar gelen süreçte ise eğitimin milli vasfının gittikçe zayıfladığı görülmektedir. Çalışmamızda devlet eliyle basımı ve dağıtımı yapılan ilköğretim ikinci kademe Türkçe ders kitaplarındaki edebi metinler tür ve tema olarak incelenerek, çocuğun gelişiminde ve eğitiminde ne gibi katkılarının olacağı ele alınmıştır.