turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Design criteria of in-campus sports facilities with reference to world university sports competitions, a case study in IZTECH campus

öz Bu tezin konusu: üniversite kampüslerinde, öğrencilerin, akademik ve teknik personelin eğlence amaçlı kullanımına yönelik okluğu kadar, ulusal ve uluslararası spor müsabakalarının düzenlenmesine olanak sağlayacak spor tesislerinin, programlanması ve tasarım kriterlerinin saptanması; bunun ışığında da henüz gelişmekte olan İzmir Yüksek Teknoloji Üniversitesi'nin kampus alanında bir spor parkı tasarlanmasıdır. Spor tesislerinin programlanması ve tasarımına yönelik terminolojiyi anlamak için, öncelikle, sporun sosyal, kültürel ve profesyonel anlamdaki boyutlarını kavrayabilmek gereklidir. Bu sebeple, başlangıç noktası olarak; genel anlamda spor ve sporun insan hayatındaki artan önemim tanımlanmıştır ve daha sonra ise sportif aktiviteleri doğal yapılarına ve ilgi gruplarına göre sınıflandırılmıştır. Bu smıikndırma, çalışmanın sonraki aşamalarında; hangi tür sporların resmi olduğunun ve dünyada hemen her üniversitedeki öğrencilere ortak olarak sağlandığının saptanmasına yardımcı olacaktır. Bu ön bilgilerin ışığında ve yabancı ülkelerden ve Türkiye'den seçilen örnek üniversitelerden edinilen bilgiler doğrultusunda spor tesisleri için nüfusa göre gerekli açık alan gereksinimleri ve kapasiteleri belirlenmiştir. Buna ek olarak, dünya üniversiteler arası spor müsabakaları için gerekli mekan standartları verilmiştir. Tüm bu standartlar ve kapasiteler, spor tesislerinin planlamasında gerekli tasarım kriterlerinin saptanmasına ve çalışma alanında uygulanmasına olanak sağlamıştır. Final projenin tasarım süreci öncesinde yapılan çalışmalar, üniversite kampüslerindeki spor tesislerinin sadece eğlence amaçlı kullanılmadığı, birçok müsabakalara ve değişik kapsamlardaki organizasyonlara sahne olabildiğini göstermiştir. Bu sebeple, final projede amaçlanan; izmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü kampüsünde yer alacak spor tesisleri, daha önce belirtilen standartlara uygun olarak en efektif biçimde nasıl tasarlanması gerektiğidir.
Evaluation of passive building design parameters for İzmir city

Konut sektörü Dünya ve Türkiye'de nihai enerji tüketiminden sorumlu en büyük alanlardan biridir. Sürdürülebilirlik konusu, enerji kaynaklı sorunların dünya çapında yükseldiği kadar gelişen bir konudur. Sürdürülebilir kaynaklar hem temiz enerji kaynaklarıdır hem de çoğunlukla yenilenebilir kaynaklardır. Böylelikle, özellikle enerji bakımından dışa bağımlı olan ülkeler için ekonomik açıdan önemli bir fırsattır. Türkiye sürdürülebilir kaynaklar bakımından oldukça zengindir ve özellikle İzmir ili sürdürülebilir kaynakların en önemlilerinden olan güneş, rüzgar enerjisi ve jeotermal enerji bakımından iyi verilere sahiptir. Bu tez çalışmasının amacı da böylelikle, konut tasarımındaki parametrelerin İzmir ilindeki enerji tüketimine olan etkisini açıklamaktır. Bu amaç kapsamında bilgisayar destekli yazılımlar aracılığıyla bir bina modeli oluşturulmuş ve bu bina modelinin tasarım parametreleri değiştirilerek enerji tüketimleri hesaplanmıştır. Analizlerden çıkan sonuçlar değerlendirilmiş ve İzmir ilindeki konutlar için optimum pasif tasarım çözümleri bulunmaya çalışılmıştır.
The changing relationship between urban planning andrevenue generation in local government banking:The case of İlbank in post 2011 era

Yerel hizmetlerin ana sağlayıcıları olan yerel yönetimler, kentlerin gelişimi açısından büyük öneme sahiptir. Yerel yönetimler, faaliyetlerini gerçekleştirmek için finansal ve teknik açıdan destek alma ihtiyaçları duyarlar. Bu ihtiyaç neticesinde, dünyanın pek çok yerinde yerel yönetim bankacılığına örnek gösterilebilecek kurumsal yapılar oluşturulmaya başlamışlardır. Yerel yönetim bankacılık modelleri, banka, birlik veyasekreterlik formlarında olabilirler ve ülkelerin sosyal, ekonomik ve politik yapılarınauyumlu göre farklılık göstermektedirler. Fakat hepsinin ortak özelliği, kentlerin planlı gelişimine destek olma amacı taşımaktadır. Yerel yönetim bankacılığı modelinin Türkiye'deki örneği İller Bankası'dır. İller Bankası, yerel yönetimleresunduğu teknik desteklerden biri olan kentsel planlama faaliyetlerini uzun yıllar boyunca tek başına sürdürmüş ve Türkiye için daha iyi bir planlama sistemiyaratmayı hedeflemiştir. Bu rolüyle Banka, uzun yıllar boyunca planlamanın okulu olarak da görülmüştür. Banka, 1980'li yıllardan başlayarak neoliberal politikalar ve planlama alanındaki yapısall değişiklikler neticesinde, yeniden yapılandırılmıştır. Yapısal değişiminin sonuncusu 2011 yılında olmuştur. Bu tarihte Banka, şirket statüsü kazanmış ve kaynak geliştirme faaliyetlerine başlamıştır. Yeni yapısınıngetirmiş olduğu yetkiler sayesinde konut ve karma kullanımlı, kar amaçlı projeler geliştirmiştir. Söz konusu kar amaçlı projeler; bu projelere açılmış davalar nedeniyle tartışma konusu olmuştur. Bu tezin amacı, İller Bankası'nın kurumsal yeniden yapılanma süreci içerisinde, bankanın kamu yararına ve kent planlamaya bakış açısının değişimini araştırmak ve incelemektir. Bu doğrultuda bu değişimin kent mekanına ve mekansal gelişmelere etkisi de tartışılmaktadır.
Uneven development and declining inner city residential areas: The case of İzmir-Tuzcu district

en büyük üçüncü kenti olan İzmir, 1950'li yıllardan sonra, özellikle de 1980'lerden sonra hızlı bir kentleşme yaşamıştır. Türkiye'deki diğer metropolitan kentlerde olduğu gibi, İzmir de gelişme ve çöküntü alanlarıyla ikili bir yapı sergilemektedir. Bu tez, eşitsiz gelişme kavramsal çerçevesinde, kent merkezlerindeki çöküntü konut alanlarını İzmir-Tuzcu Mahallesi örneğinde açıklamaya çalışmaktadır. Eşitsiz gelişme teorisi, Marksist paradigma çerçevesinde, yakın zamandakentlerde oluşan değişim ve dönüşümleri en iyi açıklayan yaklaşımlardan biridir. Kentlerin eşitsiz gelişimlerinde kapital birikim süreçleri ve sınıf ilişkileri önemli rol oynamaktadır. Kent ya da yapılaşmış çevrenin kendisi, sermaye tarafındanmetalaştırılmıştır. Çünkü kapital, yapılaşmış çevrede eşitsiz ve değişken rantortamında kazanç sağlamak için dolaşmaktadır. Kapitalist sistemde sermayedarıntemel amacı kentte maksimum getirisi olan mülkiyete yatırım yaparak kar elde etmektir. Böylece, kapitalin yapılaşmış çevredeki dolaşımı nedeniyle kentin bazı alanları gelişirken, diğer alanları çöküntü bölgesi olarak ortaya çıkar. Bu eşitsizlik, tüm gelişmiş ülkelerin kapitalist kentleri için geçerlidir. Kentlerinikili yapısının bir parçası olan kentsel çöküntü olgusu, gelişmiş ülkelerde yaygın bir şekilde tartışılmaktadır. Diğer taraftan, tüm gelişmekte olan ülkelerdeki gibi Türkiye'de de kentsel çöküntü olgusu, gelişmiş ülkelerle karşılaştırıldığında, görece yeni bir olgu olarak karşımıza çıkmaktadır. Türkiye'de kapitalin kentleşmesi özellikle 1980'lerde başlamış, devam eden süreç içersinde, sermayenin kentleşme sürecindekiartan hegemonyasından dolayı kentsel alanlarda eşitsiz gelişmelere neden olmaktadır. Sermayenin kaçınılmaz olarak Türkiye'deki kentleşmenin belirleyici unsuru olduğu açıktır. Bu çerçevede, kent merkezi konut çöküntü alanları olgusu, metodolojik araç olarak yoksunluk kavramı kullanılarak araştırılmıştır. Tuzcu Mahallesi'ndekiyoksunluk düzeyi maddi ve sosyal yoksunluk açılarından incelenmiştir. Sonuç olarak, bir çöküntü alanı olarak Tuzcu Mahallesinin genel özellikleri, yoksulluk, işsizlik, toplumsal ayrışma, fiziksel çevre yetersizlikleri, yatırımsızlık, ekonomik yetersizlikler, eğitim ve sağlık alanlarında yaşanan yetersizlikler, başlıkları altında incelenmiş ve gelişmiş ülkelerle karşılaştırılmıştır.
Elazığ uygulama imar planlarının tarihsel gelişim sürecinin incelenmesi

İkinci Dünya Savaşından sonra, Türkiye'de hızlı bir kentleşme yaşanmaya başlamış, bunu takip eden yıllarda ise ihtiyaçların artması, insanların sürekli yer değiştirerek göçlerin yaşanması ve çeşitli devlet politikaları gibi etkenlerle şehircilik anlayışı bir dizi değişiklik göstermiş ve günümüzdeki halini almıştır. Elazığ, kuruluşundan itibaren, şehirde yaşayanların yer değiştirmesi ve daha sonra yerel yönetimlerin yaptığı planlama çalışmaları ile günümüzdeki konumunu yenilemiştir. Harput'un devamı olan Elazığ'da var olan tarihi ve kültürel mirasın yok olmaması için doğru planlanması ve sürdürülebilirlik çerçevesi içerisinde 'bütünden parçaya' giderek, 'geçmişşten bugünü', bugünden geleceği' görerek 'yanlıştan doğruya' ulaşma düşüncesinin yaygınlaşması gerekmektedir. bu çalışmada, insanların temel ihtiyaçlarından biri olan sosyalleşme ile oluşan toplulukların, kırsal yerleşmeleri şehre nasıl dönüştürdüğünü ve planlama ihtiyacının nasıl doğduğu araştırılmıştır. bu bağlamda, konu ile ilgili dünyadaki örnekler ve bazı şehircilik kuramları, Türkiye'deki planlamada yaşanan dönüm noktaları ve Elazığ şehrinde araziye yansımalarının olumlu ve olumsuz yanlarının ayrı ayrı ortaya konulması hedeflenmiştir. bu amaç ve hedeflerle birlikte, sorunlar, yapılması gerekenler, çözüm önerileri göz önünde bulundurulduğu ve sürdürülebilirliğin önemi kavrandığı taktrde elazığ kent kimliğine kavuşacak ve bu kimlik fiziki görünüme katkıda bulunacaktır.
Belirsizlik ortamında planlama düşüncesi 'sinerjetik toplum-sinerjik yönetim ve sinerjist yönetim ve sinerjist planlama modeli' örnek olay: 17 Ağustos - 12 Kasım 1999 depremleri sonrası kaos ve kendi kendine organizasyon süreci

Kocaeli ve Düzce depremleri ile ortaya çıkan kaos ve ardından yaşanan yardım süreci araştırılmaya ve değerlendirilmeye çalışılmıştır. Son olarak altıncı bölümde, esnek planlama arayışları ve iletişimsel rasyonellik konusu incelendikten sonra, ' sinerjik yönetim ve sinerjistplanlama ' yaklaşımı genel bir çerçeve olarak oluşturulmaya çalışılmıştır.
İklim değişikliğine karşı dayanıklı ve sağlıklı bir esnek eko-yerleşim model önerisi ve coğrafi bilgi sistemleri destekli yer seçim analizi

Tarihsel süreçte yaşanan olaylar; teknik, sosyal, ekonomik değişimler kentlerin gelişmesinde ve değişmesinde etkin olmuştur. Özellikle küreselleşme süreci ile artan tüketim, ekosistemin zarar görmesine sebep olarak iklim değişikliği sürecini hızlandırmıştır. İklim değişikliğinin; kıtlık, kuraklık gibi etkilerin yanı sıra kasırgalar, seller gibi kenti etkileyen etkileri de vardır. Bu hem kent sağlığını hem de yerleşimlerin sürdürülebilirliğini tehdit etmektedir. İklim değişikliğinin bu etkilerinden hem korunmak hem de etkilerini azaltmak için dayanıklı kent kavramı etkin bir yol olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışma kapsamında iklim değişikliğine karşı dayanıklı kentin kriterleri ortaya konulmuş ve bu kriterler kapsamında, sosyal ve ekonomik boyut da göz önüne alınarak dayanıklı ve sağlıklı bir esnek eko-yerleşim yaklaşım önerisi geliştirilmiştir. Yaklaşımın geliştirilmesi için öncelikle dayanıklılık kavramı uygarlığın dönüm noktalarında kentlerin geçirdiği evrim çerçevesinde gözetilerek irdelenmiş, ardından dünyadan çeşitli ekoköy örnekleri sosyal ve ekonomik açılardan kısaca incelenerek, çıkarımlardan faydalanılmıştır. Yaklaşım önerisi için kriterler geliştirildikten sonra yer seçimi için Coğrafi Bilgi Sistemleri yardımıyla Eskişehir ili için analizler yapılmış; iklim değişikliğine karşı dayanıklı, sağlıklı, ekolojik, sürdürülebilir, esnek, taşınabilir, eklemlenebilir, doğa ile uyumlu, doğaya en az zararı veren ve doğadan en az zarar görecek bir yerleşim için yer seçim analizi yapılmıştır.
Kentsel dönüşüm uygulaması: Kırşehir Bağbaşı örneği

Tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde, konut sorunu de toplumsal bir sorun olarak öne çıkmaktadır. Bu sorun nüfus artışı, düzensiz kentleşme, göç, doğal afet, gelir adaletsizliği, kentsel dönüşüm ihtiyacı gibi bir takım faktörlerden kaynaklanmakta ve politikacıların çözmesi gereken sorunların başında gelmektedir. Bu bağlamda çoğu ülkede olduğu gibi ülkemizde de konut sorunun çözümünde kentsel dönüşüm kapsamında toplu konut üretimi yoluna gidilmektedir. Bahse konu kentsel dönüşüm sonrasında, toplu konutta ikamet eden insanların yapılan konutlara ilişkin algıları dönüşümün sonuçlarını anlamak açısından önemli hale gelmektedir. Yeni evine taşınan insanların ve ailelerin evleri, altyapıları, güvenlik ve ulaşım konularına ve çevresine yönelik memnuniyetleri, eski durumları ile karşılaştırmaları yapılan toplu konut yatırımının getirdiği faydalar veya sıkıntıları ortaya koymak açısından önemtaşımaktadır. Bu araştırmanın amacı; kentsel dönüşüm uygulanan Kırşehir Bağbaşı bölgesinde ikamet eden bireylerin kentsel dönüşüm uygulamasına ilişkin memnuniyet düzeylerini incelemektir. Bu amaç doğrultusunda; söz konusu bölgede ikamet eden bireylerin iştiraki ile bir uygulama gerçekleştirilmiştir. Karma yöntemle gerçekleştirilen araştırmanın verileri anket kullanılarak toplanmıştır. Araştırma sonucunda kentsel dönüşüm uygulaması ile birlikte bireylerin konut, yaşam çevresi ve genel memnuniyet düzeylerinin artış gösterdiği belirlenmiştir. Bununla birlikte kentsel dönüşüm uygulaması kapsamında; konut kalitesinin düşüklüğü, sosyal donatı alanı yetersizliği, alışveriş mekanlarının eksikliği, yetersiz temizlik, çevre düzenlemesi yetersizliği, yeşil alanların eksikliği ve aidatların yüksekliği hususları iyileştirilmeye ihtiyaç duyulan temel sorun alanları olarak tespit edilmiştir. Bu çerçevede gelecek dönemde yapılacak kentsel dönüşüm uygulamalarına ilişkin memnuniyetin artırılması noktasında; bölge sakinlerinin sürece aktif katılımının sağlanması ve bu hususta teşvik edilmesi, konut kalitesi ile sosyal donatı alanlarını artıracak tedbirler alınması önerilmiştir.
Yerel yönetimlerde karar alma sürecinde yardımcı bir araç olarak, şehirsel performans ölçme ve değerlendirme modeli

Şehirler, her türlü bina, altyapı, hizmet ve nüfusuyla karmaşık ve dinamik bir yapı oluşturur. Bu karmaşık ve dinamik yapı şehri anlamayı zorlaştırır. Günümüz şehirleri, çevresel sorunları, sosyo-ekonomik dengesizlikleri ve politik çatışmaları yansıtır. Şehirsel sorunların sürmesi, onların eksik ve yetersiz anlaşıldığı izlenimini vermektedir. Politikacıların, plancıların ve karar vericilerin, şehirlerin mevcut durumu ve gelişmesiyle ilgili değişim, bileşen ve farklılıkları teşhis etmeleri, tanımlamaları ve açıklamalarında zorluklar bulunmaktadır. Günümüzde geleneksel sektörel yaklaşımlar 'en iyi' sonuçlara yol açmamaktadır. Bütün akılcı yaklaşımlara, kavram ve modellere rağmen bu sorunların süregelmesi, yeni yöntemlerin kullanılmasını gerektirmektedir. Çalışmanın amacı, şehirsel karar alma sürecine yardımcı bir araç olarak yerel yönetimler tarafından kullanılabilecek bir performans ölçme ve değerlendirme modelinin oluşturulmasıdır. Performans değerlendirmesi, 1930'lu yılların başından itibaren özellikle iş idaresi ve diğer ekonomi ile ilgili konularda kullanılagelen bir yöntemdir. Yöntemin şehircilikle ilgili konularda kullanılması ise 1990'ların başından itibaren rastlanmaktadır. Performans değerlendirmesinin en önemli bileşeni göstergelerdir. Göstergeler olmadan performans değerlendirmesi yapılamaz. Gösterge, hedefe giden yolun neresinde bulunulduğunu ortaya koyan bir değerdir. İyi seçilmiş bir gösterge, durumun kötüye gidip gitmediğini ve sorun var ise düzeltmek için gerekenlerin tanımlanmasına yardımcı olur. Göstergeler, performans değerlendirme sürecinin 'girdt Ieridir. Yerel yönetimlerle ilgili performans değerlendirmesi süreci, hizmet birimlerinin faaliyetlerinin düzenli bir şekilde ölçülmesi ve raporlanmasını ifade eden bir terimdir. Performans değerlendirmesinin anahtar özelliği, birimin sağladığı hizmetlerin fiziksel 'çıMılarından çok, bunların 'sonuçlarıyla ilgilenmesidir. Performans, eylemlerin sonucudur. Sonuç kavramı burada, başarma - yerine getirmeyle aynı anlamı taşımaktadır. Performans değerlendirmesi yapmak için üç önemli neden bulunmaktadır; Seçilenler ve vatandaşlar için kamu hizmetlerinin şeffaflığını sağlamak, ? Kalite ve sonuçları sürekli geliştirmek için hizmet sağlayanları motive etmek ve, ? Halkın, yönetime olan güvenini arttırmak. Bu nedenlere dayanan performans değerlendirmesi günümüzde, yerel yönetimler tarafından etkinlik ve verimliliği arttırmak amacıyla kullanılmaktadır. Yöntemin kullanılmasıyla elde edilen kazançlar, kaynakların doğru bir şekilde kullanılması, sürdürülebilirlik ve demokratik katılımdır. Bu çalışma ile, dünyada yerel yönetimlerde performans ölçümü ve değerlendirmesinde kullanılan modeller araştırılmış, performans ölçümü ve değerlendirmesinin Türkiye'deki yerel yönetim sistemi içinde kullanılabilmesi amacıyla bir model geliştirilmiş ve modelin çalışma kapsamında değerlendirilebilecek kısımları için, seçilen örnek hizmet birimi olarak İstanbul İtfaiye Teşkilatı çerçevesinde öneriler geliştirilmiştir.
Küresel kent söylemi ve büyük ölçekli projeler: İstanbul örneği

Değişen üretim ilişkileri ile endüstrinin yayılmasının kentleşme ve dolayısıyla kent kavramı üzerindeki etkileri azımsanmayacak boyuttadır. Bugün kapitalizmin geçirdiği dönüşüm, finansal sermayenin kazandığı önem, teknolojik ve bilimsel gelişmeler, hizmet sektörünün yarattığı istihdamın üretim sektörüne kıyasla büyüklüğü ve küresel ağın dünya coğrafyasında sebep olduğu değişimler sebebi ile kentler merkezi önem taşımaya başlamıştır. Devletler kentleşmeye daha çok önem vermekte ve halihazırda var olan büyük kentleri küresel kent vizyonu çerçevesinde dönüştürecekpolitikalar üretmeye yönelmektedir. İktisadi rekonstrüksiyon, üretimde yeni örgütlenme şekillerinin oluşması ve hizmet iş kollarına bilgiye dayanan yeni branşlarıneklenmesi ve dolayısıyla daha da önem kazanması sebebiyle, çalışmakta olan nüfusunniteliği ve yapısı değişmektedir. Kent ekonomisinin dönüşümü, kentin yeni 'rol'arayışı, bu süreçte küresel ekonomiyle eklemlenme çabası içinde geliştirilen 'KüreselKent' politikaları ve kent halkının gelir düzeyindeki çeşitlenme ile bilhassa iktisadi etkinliğin biriktiği şehirlerde yaşam alanları, bu doğrultuda, mekansal değişim ve dönüşüme uğramaktadır. Bu çalışmada, bu değişim ve dönüşümün ekonomi politiktemellerine değinilmiş, kentsel dönüşümün ve özellikle seçkinleştirmeninküreselleşme bağlamında rekabetçi bir kentsel strateji olarak nasıl kurgulandığına, bunun sosyal sonuçlarına ve politik bir inşa faaliyeti olarak 'küresel kent' söylemi ve politikalarının yerel yönetim düzeyinde oluşumu ve dönüşümüne dair çözümleyici bir analiz yapılmıştır.
Konut değerleri değişiminin kentsel etmenlerle ölçülmesine yönelik bir yöntem denemesi: İstanbul örneği

Bu çalışmada konut bölgelerindeki arazi değerine etki eden kentsel ve mekansal değişkenlerin neler olduğu ve arazi değerine ne derecede etki ettiğinden yola çıkılarak, şehirlerin yeniden yapılanmasında, tasarım projelerinde, gayrimenkul yatırımlarında daha sağlıklı kararlar verilmesi için bilimsel bir yaklaşım geliştirmek amaçlanmıştır. Konut değerleri değişimini mekansal boyutta etkileyen etmenlerle ölçümünün yapılmasına yönelik araştırmanın özgünlüğünü yansıtan bir model kurgulanmıştır. Mevcut ekonomik değerlerinin tespiti, Mekan Sentaksı kullanılarak mekansal modelinin oluşturulması, mekansal kurgunun sayısal olarak yorumlanması ve taşınmaz değerini etkilediği düşünülen kentsel değişkenlerin tespiti, elde edilen verilerin CBS veri tabanında birleştirilmesi ve bir istatistik programı yardımıyla aralarındaki ilişkilerin istatistiksel olarak irdelenmesi ile farklı yöntemlerin bir arada kullanıldığı bir çalışma olmuştur. Çalışma sonucunda bu etmenlerden mekan sentax analizi sonucunda elde edilen bütünleşme değerleri, sokakların denize uzaklığı, merkezi iş alanına uzaklığı, üniversiteye uzaklığı, sağlık tesisine uzaklığı ve sokaklardaki yapıların cephe-renk uyumu ölçümünün etkili olduğu belirlenmiştir.
Koruma planları ve kentsel tasarım kararlarının irdelenmesi: İzmir örneklerine yönelik kritikler

Fiziksel çevre ve toplumsal yapıdaki değişimlere rağmen, sürekliliği devam eden olgular, toplumun kimliğini, kültürünü ve tarihini oluşturan maddi ve manevi verilerdir. Bu birikimler, yeni bilgiler ve teknolojik gelişmelerle, geçmişşe ve geleceğe uzanan bir sistemi tanımlamaktadır. Bu mekanizma, topluma ait geçmişş değerleri belleğinde saklamakta ve günümüzde, tarihin yeni yorumunu içeren görünümler olarak yaşama katmaktadır. Bu nedenlerle tarihi çevre koruma bilinci, ulusal kimlik, kişi ve toplum etkinliğini belgeleme, insan, ve yaratısı ürünlere saygı, özgün estetik duyarlılık, çevre verilerinde çoğulculuk içeren, çağdaş bir olgu ve söylem alanıdır. Sağlıklı bir toplum değişimi, her aşamada geçmişşle arasındaki dengeyi, tarihsel veriler üzerinden kurarak, kişiliğini yeniden yorumlayan bir toplum yapısını tarifler. Çalışmanın çıkış noktası bu değişim sürecinde, Avrupa Birliğine Öncelikle Üye olan Ülkeler ve Türkiye Bağlamında, 'Koruma Politikaları'nda kurgulanan hedeflerin, kentsel yaşam pratiğinde tarihsel çevreleri koruma etkinliklerine/uygulamalarına katılımını incelemektir. Bu doğrultuda kentsel koruma pratiğinin temelini oluşturan Koruma Amaçlı İmar Planları ile Kentsel Tasarım Projelerinin fiziksel, simgesel, işlevsel parametreler doğrultusunda sınanması ve uygulama sonrası başarı/memnuniyet düzeyinin değerlendirilmesi çalışmanın ampirik yönünü oluşturmaktadır.
Gendering space, security and surveillance: Perceptions of single women in İstanbul

Günümüz kentlerinde gözetleme giderek artmakta, gelişen yeni yöntemlerle her geçen gün bireyin hayatına daha fazla giren ve içselleştirilen bir kontrol aracı haline gelmektedir. Güvenlik gerekçesiyle elektronik gözetleme, kamusal alanlardaki, ofis, ev ve apartmanlardaki kameralar, uydudan izleme teknikleri, kapılardaki parmak izi-göz bebeği taramaları, aramalar, kredi kartları, akıllı seyahat kartları gibi sayısız gözetleme pratiği modern bireyin gündelik hayatının sıradan bir parçası haline gelmektedir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye bağlamında, bireylerin güvenlikleri uğruna gözetlenmeye razı olup olmadıklarını sorgulamaktır. Temel tartışmalar güvenlik-gözetleme-iktidar ilişkisi ve İstanbul'da yalnız yaşayan ve çalışan katılımcı kadınların bu ilişkiyi algılayış biçimleri ve gözetlemenin kamusal alana olan etkileri, cinsiyet temelli kamusal mekan ve mekansal ayrışma gibi birbiriyle ilişkili eksenler üzerinden yürütülmüştür. İlk olarak, güvenlik ve gözetleme kavramları algısının cinsiyete özgü olup olmadığı, eğer özgü ise, nasıl şekillendiği ve gözetlemenin gündelik hayatta kadınların güvenliği üzerinde olumlu bir etkiye sahip bir araç olup olmadığı sorgulanmıştır. Tartışmanın bir diğer ekseni iktidar mekanizmaları ile gözetleme ilişkisidir. Bu bağlamda, gözetlemenin nasıl bir iktidar doğurduğu ya da yataklık ettiği, kısacası gözetlemenin iktidar ile iliskisi sorgulanmıştır. Katılımcı kadınların mevcut iktidar mekanizmalarının ve gözetleme-iktidar ilişkisinin farkında olup olmadığına, kontrolü içselleştirip içselleştirmediklerine, gözetlemenin bireylerin mevcut ekonomik ve politik sisteme entegre edici/uzaklaştırıcı rolüne değinilmiştir. Günümüzdeki gözetleme tekniklerinin değişimi, gözetlemenin ölçeğinin genişleyerek bireyin günlük hayatına daha fazla giren bir politik pratik olarak karşımıza çıkması, güvenliğin artan vurgusuyla gözetlemenin suçu kontrol etme aracı olarak meşrulaştırılması ana tartışma eksenlerinden bir diğerini oluşturmaktır. Bu bağlamda kamusal mekanın kamusallığını zedeleyen ve bölen post-liberal politikarla gözetlemenin ilişkisi, kadınların kamusal mekanla olan ilişkileri ele alınmıştır.