turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Oligodontili çocukların dişsel özelliklerinin ve yaşam kalitesinin değerlendirilmesi

Amaç: Çalışmamızda, oligodontili çocuklarda eksik diş sayısına göre diş karakteristiklerinin belirlenmesi, dişsel anomalilerin tanımlanması, diş yaşının tayin edilmesi ve yaşam kalitesinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Süleyman Demirel Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi, Pedodonti Anabilim Dalı'na 1999- 2018 yılları arasında başvurup klinik/radyografik olarak oligodonti tanısı konulmuş hastalara ait kayıtlar taranmıştır. Herhangi bir sistemik rahatsızlığı bulunmayan veya sendrom tanısı almamış olan, kayıtları tam, panoramik radyografileri yeterli kalitede olan, 3. büyük azı dişler hariç 6-10 adet diş eksikliğine sahip olan 84 birey (Grup 1), 10'dan daha fazla sayıda diş eksikliğine sahip olan 28 birey (Grup 2) çalışmaya dahil edilmiştir. Gruplar arasında birey başına düşen eksik diş sayısı, dişlerde eksiklik görülme sıklığı, alt-üst çene, sağ-sol taraf ve cinsiyete göre diş eksikliği dağılımı belirlenmiştir. Diş yaşı ve dental anomaliler değerlendirilmiş ve hazırlanan alçı modeller üzerinden diş boyutları ölçülmüştür. Ağız sağlığıyla ilişkili yaşam kalitesi anketi her iki gruba da uygulanıp, tüm verilerin istatistiksel değerlendirmeleri yapılmıştır. Bulgular: Oligodontili bireylerde; diş gelişimindeki gecikmenin eksik diş sayısındaki artıştan bağımsız olduğu, taurodontizm, kama şekilli lateral, rotasyonlu ve ektopik erüpsiyon, persiste ve infraoklüze süt dişleri gibi dental anomalilerin olduğu saptanmıştır. Eksik diş sayısının artmasıyla diş boyutları arasında bir ilişki saptanmamıştır. Ağız sağlığıyla ilişkili yaşam kalitesi anketi sonuçlarına göre, eksik diş sayısının artmasıyla oligodontili çocukların fonksiyonel açıdan daha fazla etkilendikleri belirlenmiştir. Sonuç: Oligodonti, çene ve yüz bölgesini etkileyen ve beraberinde bazı dental anomalilerin de izlenebileceği bir sayı anomalisidir. Ayrıca estetik, fonksiyon ve fonasyon kavramları açısından da önemli sorunlar meydana getirmekte ve bireylerin yaşam kalitesi önemli ölçüde etkilenmektedir. Bu nedenle hastaların erken teşhisi ile multidisipliner olarak tedavilerinin yapılması oldukça önemlidir.
Nesnelerin karakteristik özelliklerinin değiştirilmesine dayalı etkinliklerin 6 yaş çocuklarının akıl yürütme becerilerine etkisi

Bu araştırmanın amacı 6 yaş grubu çocuklarda karşılaştıkları duruma göre akıl yürütme şekillerinde bir farklılık olup olmadığının tespit edilip araştırmacı tarafından yapılan uygulamalarla genel olarak akıl yürütme becerilerine ve akıl yürütme şekillerinden tümevarım ve tümdengelim şeklinde akıl yürütme becerilerine katkı sağlanıp sağlanamayacağını tespit etmektir. Ayrıca yapılan uygulamanın çocukların dikkat becerilerine olan katkısı da saptanmaya çalışılmıştır. Araştırmada deneysel yöntemin öntest-sontest kontrol gruplu modeli kullanılmıştır. Deney grubuna yapılan uygulamada çocukların yakın çevrelerinde gördükleri ve kullandıkları nesnelerin en belirgin özellikleri değiştirilerek çocuklara sunulmuş ve bu haliyle artık ne şekilde kullanılabileceğine yönelik çocuklardan açıklamalarıyla birlikte cevapları alınmıştır. Araştırma sonucunda aşağıdaki bulgular elde edilmiştir:1)Deney grubu ile yapılan çalışma sonucunda deney grubu ile kontrol grubu arasında genel olarak akıl yürütme becerilerinin puanları açısından anlamlı bir fark oluşmuştur. Bu puan farkı deney grubunun lehinedir.2)Deney grubuyla yapılan çalışma sonucunda deney grubu ile kontrol grubu arasında dikkat becerileri açısından anlamlı bir fark bulunmuştur. Bu puan farkı deney grubu lehinedir.3)Yapılan çalışmaların sonucunda deney grubu ile kontrol grubu arasında araştırmacı tarafından hazırlanan soruların;1. Bölümünde, yani deneyim veya bilgi sahibi oldukları konulara ilişkin problemlerde, tümevarım şeklinde akıl yürütme becerileri açısından deney grubu lehine anlamlı bir puan farkının oluştuğu görülmüştür. Yapılan çalışma, 1. bölüm sorularda anasınıfına devam eden 6 yaş grubu öğrencilerinin tümevarım şeklinde akıl yürütme becerilerine katkı sağlamıştır.2. Bölümünde, yani deneyim veya bilgi sahibi oldukları şeyleri normal hallerinden farklı bir durumda düşünmelerini gerektiren problemlerde, tümdengelim şeklinde akıl yürütme becerileri açısından deney grubu lehine anlamlı bir puan farkının oluştuğu görülmüştür. Yapılan çalışma, 2. bölüm sorularda anasınıfına devam eden 6 yaş grubu öğrencilerinin tümdengelim şeklinde akıl yürütme becerilerine katkı sağlamıştır.3. Bölümünde, yani başkalarının yaşamış oldukları sorunlar üzerine düşünmelerini gerektiren problemlerde, tümevarım ve tümdengelim şeklinde akıl yürütme becerileri açısından deney grubu lehine anlamlı bir puan farkının oluşmadığı görülmüştür. Yapılan çalışma, 3. bölüm sorularda anasınıfına devam eden 6 yaş grubu öğrencilerinin tümevarım ve tümdengelim şeklinde akıl yürütme becerilerine katkı sağlamamıştır.
Okul öncesi çocuklarının müzik etkinlikleri sonucunda sosyal gelişimleri

Okul öncesi eğitim çocuğun öz bakım becerilerini geliştirmede, kendisini ifade etmesinde, sağlıklı iletişim kurabilmesinde, toplumsal kuralları benimseyebilmesinde ve arkadaşlarıyla uyum sağlayıp sosyalleşebilmesinde önemli bir yere sahiptir. Bu araştırma okul öncesi eğitim veren kurumlarda bulunan çocukların müzik etkinlikleri sonucunda sosyal gelişim sağlamayıp sağlayamadıklarını öğrenmek için planlanmıştır. Konunun alt amaçlarına ve okul öncesi müfredatında bulunan sosyal gelişim kazanımları incelenerek okul öncesi öğretmenlerine uygulamak için anket geliştirilmiş betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın evren örneklemi Ankara İlinin Mamak İlçesinde çalışan okul öncesi öğretmenlerinden oluşmaktadır. Yapılan anketlerden toplanan veriler sonucunda frekans ve yüzde dağılımları hesaplanmış, değerlendirmeleri yapılmıştır. Müzik etkinliklerinin okul öncesi çocuğuna sosyal gelişimi açısından, kendisini ifade etmesi ile ilgili, arkadaşlarıyla ve çevresiyle uyumunu arttırmasına etki ettiği görülmektedir. Bu sonuca bakılarak okul öncesi eğitimde müzik etkinliklerinin ne kadar önemli bir yere sahip olduğu, bu konuda ebeveynlerin çok daha fazla bilinçlendirilmesi gerektiği ortaya çıkmıştır.
15-16 yaş arası curling sporcularının bazı fiziksel ve biyomotor özelliklerinin araştırılması

Bu çalışmanın amacı; curling oynayan sporcular ile curling oynamaya yeni başlamış kontrol grubu öğrencilerinin boy ve vücut ağırlığı gibi bazı fiziksel özellikleri ile esneklik, statik denge, dinamik denge, 30 metre sürat, dikey sıçrama, durarak uzun atlama, sağ ve sol el kavrama kuvveti, bacak kuvveti, sırt kuvveti gibi biyomotor yüzdelerinin araştırılmasıdır. Çalışmaya Erzurum ilinde bulunan 15 ve 16 yaş arası 39 erkek (sporcu: 21, yeni başlayan: 18) ile 48 kadın (sporcu: 25, yeni başlayan: 23 ) olmak üzere toplam 87 sporcu katılmıştır. Çalışmada öğrencilerin fiziksel ve biyomotor özelliklerin belirlenmesi amacıyla öğrencilere; vücut ağırlığı, boy uzunluk ölçümü, esneklik testi, statik denge ve dinamik denge testi, 30 metre sürat koşusu testi, uzun atlama testi, dikey sıçrama testi, bacak kuvveti, sırt kuvveti ile sağ ve sol el kavrama kuvveti testleri uygulandı. İstatistiksel analizler için SPSS 22.0 istatistik programı, yöntem olarak =0. 05 anlamlılık düzeyinde tekrarlı ölçümlerde anova testi uygulandı. Test sonuçlarına göre; yapılan tüm ölçümler için gruplar ile cinsiyet ve gruplar arasında anlamlı bir farklılık bulunmadı (P>0.05). Sağ ve sol el kavrama kuvveti, bacak ve sırt kuvveti, 30 m sürat koşusu, dikey sıçrama ve durarak uzun atlama testleri için cinsiyetler arasında anlamlı bir farklılık bulunurken (P<0.05), esneklik, dinamik ve statik denge çift ayak ortalama skor puan değerleri için cinsiyetler arasında anlamlı bir farklılık bulunmadı (P>0.05). Esneklik için ölçümler arasında anlamlı bir farklılık bulunmazken (P>0.05), uygulanan diğer testler için ölçümler arasında anlamlı bir farklılık bulundu (P<0.05). Sağ el kavrama ve bacak kuvveti, dinamik denge çift ayak ortalama skor puan değerleri ve 30 metre sürat koşusu için grup ve ölçümler arasında anlamlı bir farklılık bulunurken (P<0.05), statik denge çift ayak ortalama skor değerler, dikey sıçrama, durarak uzun atlama, esneklik, sırt kuvveti ve sol el kavrama kuvveti için grup ve ölçümler arasında anlamlı bir farklılık bulunmadı (P>0.05). Dinamik denge çift ayak ortalama skor puan değerleri için cinsiyet ve ölçümler arsında anlamlı bir farklılık bulunurken (P<0.05), uygulanan diğer testler için anlamlı bir farklılık bulunmadı (P>0.05). Bacak kuvveti için cinsiyet-grup ve ölçümler arasında anlamlı bir farklılık bulunurken (P<0.05), diğer testler için cinsiyet-grup ve ölçümler arasında anlamlı bir farklılık bulunmadı (P>0.05).
Çocuklarda fiziksel aktivite ve fiziksel uygunluk ilişkisinin araştırılması

Bu çalışma, çocuklarda fiziksel aktivite düzeylerinin ve fiziksel uygunluklarının ne durumda olduğunu araştırmak ve fiziksel uygunluk ile fiziksel aktivite ilişkisini yaşa ve cinsiyetlerine göre incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmaya yaşları 11-14 arasındaki 665 çocuk katılmıştır. Fiziksel uygunluk özellikleri olarak, boy, beden ağırlığı, vücut kompozisyonu, vücut yağ oranı, Maks. VO2, kuvvet, esneklik ve anaerobik güç değerleri ölçüm ve testleri yapılmıştır. İstatistiksel analizler sonucunda erkek çocukların maks. VO2, el kavrama kuvveti ve anaerobik güç performanslarının kızlardan daha yüksek, esneklik ve vücut yağ oranında ise kızların değerinin erkeklerden daha yüksek olduğu bulunmuştur. Fiziksel aktivite düzeyleri ve orta-şiddetli (7 METs'den büyük yoğunlukta yapılan aktivite süreleri erkek çocuklarda kızlardan anlamlı düzeyde yüksek bulunurken, hafif yoğunlukta yapılan aktivite (4-7 METs) sürelerinde kızların değeri erkeklerden anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p<0,001). Erkeklerin orta-şiddetli yoğunluktaki aktiviteleri ile vücut yağ oranı arasında p<0, 01 düzeyinde negatif yönde bir ilişki bulunurken (r=-,211), Maks. VO2 değeri arasında p<0, 001 düzeyinde (r=,398) anaerobik güç değeri arasında p<0, 05 düzeyinde (r=,113) pozitif yönde bir ilişkiye rastlanmıştır. Kızların orta-şiddetli yoğunlukta yaptığı aktiviteler ile vücut yağ oranı arasında p<0, 05 düzeyinde (r=-,125) ve Maks. VO2 değeri arasında p<0, 001 düzeyinde (r=,318) pozitif yönde bir ilişki bulunmuştur. Sonuç olarak, fiziksel aktivite ve fiziksel uygunluk arasındaki ilişki kompleks bir yapıdadır. Daha fazla araştırmaların yapılması gerekliliği düşünülmektedir.
Balık yağı içeren takviye ile multivitamin şurup kullanan çocuk hastalarda hastalık sıklığının karşılaştırılması

Vitamin ve mineral takviyeleri belli hastalıklarda tedavi, önlem veya immun sistemi için desteklemek amacıyla kullanılan mikro besinlerdir. Son yıllarda yapılan çalışmalarda, vitamin ve mineral eksikliği veya fazlalığının fizyolojik olarak bazı hastalıkların ortaya çıkmasına sebep olduğu görülmüştür. Bu eksikliklerin yeterli dozda takviyesi yapılarak giderilmesi, hastalıkların önlenmesi ve hastanın iyileşmesinde çok büyük önem taşımaktadır. Vitamin ve minerallerin yanı sıra çocukların zeka, beden gelişimi ve bağışıklık sistemine katkısı açısından balık yağının önemi büyüktür. Besin takviyesi olarak önerilen ve kullanılan birçok çeşit balık yağı bulunmaktadır. Ancak önemli olan omega 3'ün içeriğini belirleyen en önemli yağ asitlerinden EPA ve DHA'nın mutlaka dışardan alınması gerekir. Çünkü vücut tarafından sentezlenemedikleri için elzem yağ asitleri olarak adlandırılırlar. Çocuklarda EPA veya DHA içeriği artan beslenme alışkanlığının fiziksel veya zihinsel işlev veya diğer sağlık sorunlarına fayda sağladığı yapılan çalışmalarla desteklenmiştir. Çalışmamızda sadece omega 3 balık yağı takviyesi kullanan çocuk hastaların, sadece multivitamin şurup takviyesi kullanan çocuk hastalara oranla hasta olma sıklığının değerlendirilmesi ve buna istinaden pediatrik hasta gruplarının bağışıklık sistemine olan etkisinin karşılaştırılıp liste halinde değerlendirilmesini içermektedir. Çalışma İstanbul'da bir semt eczanesinde 2 gruba ayrılmış 4-12 yaş çocuklarla gerçekleştirildi. Bir gruba sadece balık yağı, diğer gruba ise multivitamin mineral verilmiştir. Katılımcıların virütik veya bakteriyal hastalık geçirip geçirmedikleri, eğer geçirdiler ise hasta oluş sıklıkları omega 3 kullanan grupla multivitamin kullanan grup karşılaştırılmış veriler ki kare testine göre analiz edilip, anlamlı p<0. 05 olarak kabul edilmiştir.. Balık yağı içeren takviye ve multivitamin şurup kullanan çocuk hastaların Aralık ve haziran aylarında hasta olma sıklıklarının dağılımları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmamaktadır (p>.05).
Hemofilili çocuklarda yaşam kalitesi ve eklem tutulumunun radyolojik skorlaması

Hemofili ve von Willebrand Hastalığı sık karşılaşılan kalıtsal kanamabozukluklarıdır ve bunlar nedeniyle gelişen hemofilik artropati, kişinin sağlığını ve yaşam kalitesini belirgin bozan bir faktördür. Bu çalışmadaki amacımız hemofilikartropatinin şiddetini ve kişinin yaşam kalitesi ile ilişkisini incelemektir. Bu çalışma Haziran 2014-Aralık- 2015 tarihleri arasında Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, hematolojipolikliniğine başvuran, yaşları 6 ila 292 ay arasında değişen 74 hastaya (57 hemofili A,9 hemofili B ve 8 von Willebrand faktör hastası) yapıldı. Bu hastalara Short Form- 36 (SF-36) anketi uygulandı ve hastalardaki artropatinin direk grafi ve manyetik rezonans görüntüleri ile skorlaması yapıldı. Çalışmadaki hastaların yaş ortalaması 133,07 75, 4 ay (ortanca:139, en düşük:6, en yüksek:292) idi. Hemofili hastalarının hepsi beklendiği gibi erkekti ve von Willebrand faktör hastalarının 2'si (%25) kız idi. Çalışmadaki hastaların 6'sı (%8) hafif,9'u (%12) orta ve 59'u (%80) ağır şiddette hastalığa sahip idi. Hastaların 51'i (%68,9)ve ağır hemofili A hastalarının 44'ü (%84,6) düzenli profilaktik faktör tedavisi alıyordu. Hastaların en sık kanayan eklemleri diz (n=33, %41,7) , ayak bileği (n=23, %29,1) vedirsekti (n=22, %27,8) ve alt ekstremiteler daha çok etkilenmiş idi. Artropatisi olan 46 hastadatoplamda 79 hedef eklem saptanmıştı ve kişi başına düşen hedef eklem sayısı 1,72 idi. Profilaksi alan hastaların Petterson skoru ve MR skoru profilaksi almayanlara göre anlamlı şekilde farklı değildi. Artropati derecelendirmesinde kullanılan MRskorlaması ve Petterson skorlaması arasında ise %50 oranında pozitif ilişki bulundu. Hastalığın ağırlığı ile mental sağlık haricindeki bütün SF-36 alt skorları arasında ters ilişki mevcut idi. Hastaların hedef eklem sayısı ile bütün SF-36 altskorları arasında ters ilişki mevcut idi ve bunlar genel sağlık ve mental sağlık altskorları haricinde anlamlı idi. Sonuç olarak SF-36 anketi hemofilide kullanılabilecek bir değerlendirme ölçeğiolmasına rağmen her alt skor ile anlamlı ilişki saptanamamaktadır. Artropatiye yönelik yapılan Petterson ve MR skorlama sistemleri arasında ilişki mevcuttur. Düzenliprofilaksi kullanımı hastaların fiziksel fonksiyonlarını anlamlı olarak korumaktadır. Artropatiyi ve sonucunda gelişebilecek fonksiyon bozukluklarını önlemek amacı ile düzenli olarak eklemlere yönelik direk grafi ve MR skorlamalarını yapmamız ve hastaları yaşam kalitesini ölçen anketler ile değerlendirmemiz gerekmektedir.
Fallot tetralojili olguların değerlendirilmesi ve ameliyat sonrası erken ve geç dönemde görülen komplikasyonların tiplerinin ve oranlarının belirlenmesi

Tetralojisi siyanotik kalp hastalıkları içinde en sık görülenlerden birisidir. Kırk yıldan fazla bir süredir tüm düzeltme ameliyatları başarıyla yapılmaktadır. Çalışmamızın amacı; FT'li olguların klinik, ekokardiyografik, hemodinamik özelliklerinin değerlendirilmesi ve ameliyat sonrası gelişen erken ve geç komplikasyonların saptanarak, buna etki eden faktörlerin araştırılmasıdır. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Kardiyoloji Bölümü'nde Fallot Tetralojisi nedeni ile 1994 - 2010 yılları arasında ameliyat olmuş 100 olgu retrospektif olarak incelendi. Olguların; demografik özellikleri, ekokardiyografi bulguları, katater anjiografi bulguları, ameliyat zamanı, ameliyat tipleri, ameliyat sonrası erken ve geç dönemde görülen komplikasyonları değerlendirildi. Çalışmaya, yaşları 1 gün ile 15 yaş arasında değişen (ortalama tanı konulma yaşı 190 gün) 53' ü (%53) erkek, 47'si (%47) kız olan toplam 100 olgu alındı. İzlem sırasında 39 olguda (%39) siyanotik spell görüldü. Fallot tetralojisi nedeniyle cerrahi tedavi uygulanan 100 olgunun 18' ine iki basamaklı ameliyat, 92' sine primer tüm düzeltme ameliyatı uygulandığı saptandı. Modifiye BT şant ve tüm düzeltme ameliyatının uygulandığı yaş ortalaması, sırası ile 6 ay ve 25 ay olarak tespit edildi. Ameliyat sonrası 100 olgudan 11 olgunun (%11) kaybedildiği tespit edildi. Ritim problemlerinin erken dönemde %14, geç dönemde ise %73 oranında olduğu ve bunların içinde en sık komplet sağ dal bloğu geliştiği saptandı. Ameliyat uygulanma yaşı arttıkça yaşam süresinin uzadığı görüldü. Sonuç olarak; merkezimizde uzun dönem izlenen FT'li olguların değerlendirildiği çalışmamızda elde edilen bulgular, hastalığın genel özellikleri ve ameliyat sonrası karşılaşılan sorunlar açısından önemli ve yol gösterici sonuçlar içermektedir. Bu nedenle çalışmamızın sonraki çalışmalar için literatüre katkıda bulunacağı düşüncesindeyiz.
Kurum bakımından ayrılan bireylerin yaşamın düzenlenmesi ve uyum sürecinde karşılaştığı sorunlar ve sosyal destek kaynakları

Bu araştırma çeşitli nedenlerle korunma altına alınarak kurum bakımı hizmeti alan bireylerin kurum bakımından ayrıldıktan sonra yaşamın düzenlenmesi ve uyum sürecinde karşılaştığı sorunlar ve sosyal destek kaynaklarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma kapsamında amaçlı ölçüt örnekleme yöntemi ile kurum bakımı deneyimi olan 19 katılımcı ile yüz yüze görüşmeler yapılmıştır. Araştırma verileri araştırmacı tarafından literatür göz önünde bulundurularak alanda çalışan uzmanların görüşleri alınarak hazırlanan görüşme formu kullanılarak toplanmıştır. Görüşmeler, öncelikle metinlere aktarılmış ve sonrasında Nvivo 10 programı kullanılarak içerik analizi yöntemiyle ana ve alt temalara ayrılarak kodlama işlemine tabi tutulmuştur. Araştırma verileri katılımcıları tanıtıcı bilgiler, kurum bakımında yaşam ve kurum bakımından sonraki yaşam olarak üç ana temaya ayrılarak araştırmanın amaçları doğrultusunda alt tema ve kodlara ayrılarak yorumlanmıştır. Araştırmanın bulguları literatürle büyük oranda paralellik göstermekle birlikte kurum bakımı deneyimi olan bireylerin kurum bakımından ayrıldıktan sonraki yaşamlarına ilişkin yeni bulgular ortaya çıkarmıştır. Araştırma kapsamında kurum bakımından ayrılan bireylerin yaşamın düzenlenmesi ve uyum sürecinde barınma, ekonomik, sağlık, eğitim, rehberlik ve danışmanlık, etiketlenme, istihdam edilme, iş yerinde etiketlenme, sosyal yaşama uyum sorunları ile karşı karşıya kalmakta olduğu tespit edilmiştir. Kurum bakımından ayrılan bireylerin çevresinde yer alan sosyal destek kaynaklarının, yaşamın düzenlenmesi ve uyum sürecinde bireyin karşılaştığı sorunlarla baş etme becerisi kazanmasına katkı vererek bireyin yaşamında önemli bir rol oynadığına dair bulgulara ulaşılmıştır.
Kanser hastası olan çocukların bakım vericilerine evde yapılan eğitimin bakım yükü depresyon ve yaşam doyumuna etkisi

Amaç: Bu araştırmanın amacı, kanser hastası olan çocukların bakım vericilerinin eğitilmeleri ile bakım yüklerinin azaltılması, depresyon düzeylerinin düşürülmesi ve yaşam doyumlarının arttırılmasıdır. Materyal ve Metot: Araştırma, ön-test son-test tek gruplu yarı deneysel olarak yapılmıştır. Araştırmanın verileri Mayıs 2017 Eylül 2018 tarihleri arasında toplanmıştır. Araştırmanın evrenini lösemi veya lenfoma tanısı alan, Atatürk Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi'nde kayıtlı, Erzurum il merkezinde oturan, 6-12 yaş aralığında kanser hastası çocuğa bakım veren bireyler oluşturmuştur. Araştırma, örneklem seçme yoluna gidilmeden araştırmaya katılmayı kabul eden 30 bakım verici üzerinde yapılmıştır. Verilerin toplanmasında ''Hasta Tanıtım Formu'' ''Bakım Verici Tanıtım Formu'' ''Bakım Verme Yükü Ölçeği'' ''Beck Depresyon Ölçeği'' ''Yaşam Doyumu Ölçeği'' kullanılmıştır. Katılımcılara kanser ve tedavisine yönelik hazırlanmış olan eğitim ev ziyaretleriyle sunulmuştur. Verilerin değerlendirilmesinde; yüzdelik dağılım ve bağımsız gruplarda t testi kullanılmıştır. Bulgular: Eğitim öncesinde bakım vericilerin bakım yüklerinin orta seviyede depresyon düzeylerinin düşük ve yaşam doyumlarının orta seviyede olduğu belirlenmiştir. Bakım vericilerin toplam puan ortalamaları eğitim öncesi ve sonrasında karşılaştırıldığında; eğitim sonrası bakım yükünün anlamlı olarak azaldığı (p<0.01), depresyon düzeyinin önemli ölçüde düştüğü(p <0.01), yaşam doyumunda artış olduğu ve bu artışın istatistiksel açıdan da önemli olduğu bulunmuştur (p<0.01). Sonuç: Kanser hastası olan çocukların bakım vericilerine evde yapılan eğitimin, bakım vericilerin bakım yüklerini ve depresyon düzeylerini azaltmada, yaşam doyumlarını arttırmada etkili olduğu belirlenmiştir.
Akut romatizmal ateşli çocuklarda aspirine bağlı hepatotoksisite sıklığı

Amaç: Akut romatizmal ateş tanısı alan ve antienflamatuar tedavi olarak aspirin verilen çocuk hastalarda hepatotoksisite sıklığı araştırıldı. Gereç ve Yöntemler: Ocak 2008 Ağustos 2015 tarihleri arasında Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma Hastanesi Çocuk Kardiyoloji Ünitesi'nde ARA tanısı konulan vakaların dosyaları geriye dönük olarak gözden geçirildi. Bulgular: Aspirin tedavisi verilen 173 hastada saptanan 195 atağın 83'ünde (%42.6) hepatotoksisite geliştiği (%18. 5 semptomatik, %24. 1 asemptomatik hepatotoksisite) görüldü. Semptomatik hepatotoksisite gelişen atakların hepsinde gastrointestinal bulgular varken, beşinde (%12.2) ilaveten kulak çınlaması da tespit edildi. Hepatotoksisite bulgularının aspirin tedavisi başlandıktan sonra ortalama 14.7 10. 6 günde ortaya çıktığı saptandı. Hepatotoksisite gelişen atakların 24'ünde aspirin dozu azaltıldı, diğer ataklarda aspirin kesilip, 24 atakta naproksen sodyum, 21 atakta steroid, bir atakta ibuprofen tedavisi verildi. Yükselen karaciğer enzimlerinin tedavi değişikliğinden sonra ortalama 16.1 11. 1 günde normal referans değerlere geri döndüğü görüldü. Aspirin dozu azaltılan veya antienflamatuar ilaç değişikliği yapılan hastalarda karaciğer enzimlerinin normale dönüş süreleri arasında anlamlı istatiksel fark saptanmadı. Farklı antienflamatuar dozlarda aspirin alan hasta gruplarında da hepatotoksisite gelişme sıklığı açısından anlamlı farklılık gösterilemedi. Sonuç: Aspirin kullanmakta olan ARA'lı hastalarda hepatotoksisite sıklığı yüksektir. Bu hastalar semptomları olmasa bile karaciğer enzimleri yönünden aralıklı olarak değerlendirilmelidir. Hepatotoksisite gelişen hastalarda aspirin dozunun azaltılması veya başka bir antienflamatuar tedavi verilmesi sonucunda hepatotoksisite düzelmektedir.