turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kırgızistan Bişkek'teki taş balballar

Kapsamını Kırgızistan'ın başkenti Bişkek merkezde bulunan balbalların oluşturduğu 'Kırgızistan Bişkek'teki Taş Balballar' adlı bu çalışmada Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi önü ile Kırgızistan Devlet Tarih Müzesinde bulunan toplam kırk adet balbal Sanat Tarihinin kendine özgü metotları yardımıyla incelenip değerlendirilmiştir. Birinci bölümde; coğrafya ve tarih başlığı altında Kırgızistan kısaca tanıtılmıştır. Coğrafya başlıklı bölümde Kırgızistan haritası verilerek Kırgızistan'a komşu olan ülkeler, ülkenin yüzey şekilleri, akarsuları ve ortalama yükseltisi gibi bilgiler verilmiştir. Tarih başlıklı bölümde ise Kırgızların tarihine genel bir bakış yapılmıştır. İkinci bölümde; Türklerde ölü gömme gelenekleri ve balballar başlığı altında en eski Türk toplumu olarak kabul edilen İskitlerden, Hunlar ve Göktürklere kadar ölüm adet ve gelenekleri hakkında genel hatları ile bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde; tespit edilen balballar bulundukları yere göre tasnif edilmiştir. Hemen hemen bütün balbalların önden ve arkadan görünüş fotoğrafları ile çizimleri verilmiştir. Bu fotoğraflar yardımıyla balballar tek tek incelenip tanımlamaları yapılmıştır. Dördüncü bölümde; tek tek tanımları yapılan balbalların karşılaştırılıp değerlendirilmesi yapılmış ve mevcut bilgilerden elde edilen sonuçlara göre bu balbalların tipolojisi çıkarılmıştır. Bu bölümde balballar figürlü ve figürsüz balballar olarak iki ana başlık altında incelenmiştir. Sonuç bölümünde; çalışmanın en başından sonuna kadar genel bir değerlendirme yapılarak elde edilen bilgiler neticesinde ortaya çıkan fikirler özetlenerek sunulmuştur.
XIX. yy. Kars kent dokusu oluşumunda meydana gelen değişmeler ve gelişmeler

Anadolu'nun Kafkasya'ya açılan kapısı konumundaki Kars, bu stratejik özelliği nedeniyle sürekli saldırılara maruz kalmıştır. Saldırılara başarıyla karşı koyan kent, 1878 yılında meydana gelen Osmanlı-Rus Savaşı sonucunda Rus işgaline uğramıştır. Bu tarihe kadar tipik bir Osmanlı kenti iken, bu tarihten sonra yaklaşık kırk yıl sürecek olan, Rus egemenliği altına girerek farklı bir kültürel kimliğe bürünmüştür. Yapılan bu çalışma ile kentte meydana gelen bu değişim incelenmeye çalışılmıştır. Bu çalışmada önce kentin coğrafi konumu ve tarihçesi hakkında kısa bilgi verilmiş, daha sonra ise tezin konusu kapsamında, Kars'ın kentsel gelişmesi sırası ile Kuruluşundan Osmanlı Dönemine Kadar Kentsel Gelişme, XIX. yy.'a Kadar Kentsel Gelişme, XIX. yy.'da Kentsel Gelişme ve Rus işgali Döneminde Kentsel gelişme başlıkları altında incelenmiştir. Bu alt bölümlerden ilk ikisine genel olarak yer verilmişken çalışmanın ana konusunu oluşturan son iki bölümdeki kentsel gelişme Yönetim, Nüfus, Sosyal Yapı, Ekonomik Yapı ile Mekansal Yapı bağlamında ayrıntılı olarak incelenmiştir. Değerlendirme bölümünde elde edilen veriler ışığında kentin farklı kentsel özelliklere sahip iki kısmından her biri kendi benzerleri ile karşılaştırılarak kentin karakteristik yapısı tespit edilmeye çalışılmıştır. Sonuç bölümünde çalışma sonucunda varılan sonuç belirtildikten sonra kentin bu özgün yapısının önemi ve korunmasının gerekliliği vurgulanmıştır.
Kayseri Raşid Efendi Kütüphanesi'ndeki yazma eserlerde bulunan ebru örnekleri

Türk Süsleme sanatlarından birisi olan Ebru, bir takım doğal güzellikleri, gönülden gelen bir renk coşkusuyla su üzerine nakşedip, kağıda aktarma ve kağıt üzerinde yaşatma sanatıdır. Ebrunun, kelime olarak Çağatayca ebre, Farsça ebri, ebru, ab-ru, Hintçe abar şeklinde kullanıldığı gibi görüşler ileri sürülmüştür.17. yüzyıldan bu yana yapıla gelen ebru, geçmişşten günümüze usta sanatçılar elinde sanat kimliğine kavuşmuştur. Örnek vermek gerekirse Şebek Mehmet Efendi, Hatib Mehmet Efendi, Şeyh Sadık Efendi, Hezarfen İbrahim Ethem Efendi, Necmeddin Okyay, Mustafa Düzgünman, M. Uğur Derman, Alparslan Babaoğlu, Sadreddin Özçimi ve Hikmet Barutçugil ebru ustaları arasında sayılabilir. Ebru yapmak için kullanılan malzemeler arasında kitre, su, öd, boya, kağıt, tekne, fırça, tarak, mühre vs. sıralanabilir. Ebrunun birçok çeşidi vardır. Bu ebrular, bazen yapım tekniği ile bazen desenin uyandırdığı çağrışımlarla, bazen de o ebruyu ilk yapan sanatçının adıyla anılmıştır. Ebru çeşitlerini Klasik ve Modern olarak iki ana başlıkta ifade edebiliriz. Alt başlıkları ise şöyle sıralayabiliriz: Battal, Somaki, Neftli, Serpmeli, Gelgit, Şal, Bülbül Yuvası, Taraklı, Hafif, Hatip, Çiçekli, Koltuk, Yazılı, Akkase, Kumlu-Kılçıklı, Dalgalı, Kaplan, Yahudi, Çift, Fantezi Taraklı ve Figürlü. Ebrular, eskiden Hat, Kat', Cilt Sanatları ve Osmanlı Resmi Belgelerinde kullanılmıştır. Günümüzde ise resim gibi paspartolanmış ve çerçevelenmiş ebru çeşitleri ile sergiler açılmıştır. Çerçeveli veya çerçevesiz olarak dükkanlarda satılmıştır. Evleri, büroları süslemiştir. Kravat olarak ipekli kumaşlara da basılmıştır. Ebru sanatına ait eski örneklerin bulunduğu yazma eserler; arşivlerde, müzelerde, özel koleksiyonlarda ve kütüphanelerde yer almaktadır. Türkiye'de yer alan yazma eser kütüphanelerinden biri de Kayseri'de bulunan Raşid Efendi Yazma Eserler Kütüphanesi'dir.
Ortaçağ Anadolu'sunda süvari konulu tasvirler (11-14. yüzyıllar)

ve Türk-İslam Anadolu'sunda, Ortaçağ'a tarihlendirilen farklı malzemeler üzerinde süvari tasvirleri yer almaktadır. Bu tasvirler, kıyafet, silahları ve konu itibarıyla savaşçı görünümlüdür. Kahraman vasıfları ön planda olan bu süvariler betimlendikleri sahne üzerinde mücadele halindedirler. Ejderha gibi fantastik bir yaratık, vahşi bir hayvan ya da bir insan ile mücadele halindeyken tasvir edilen figürler, bir taraftan süvari geleneğinin ne denli güçlü bir kimlik olduğunu gösterirken, diğer yandan bu durumun sosyal-iktisadi arka planını, değişen şartlar ve çevre ile beraber dönüşümlerini ve Ortaçağ'da nasıl bir imaj malzemesine dönüştüklerini de sergilemektedir. Türkiye'de ve yurtdışında bulunan müze, koleksiyon ve kütüphaneler taranarak, Ortaçağ'da Anadolu'ya ait olduğu düşünülen Bizans ve Türk kültürü özellikleri gösteren örnekler tespit edilmiş, tanımlamaları yapılıp fotoğraflarla belgelenerek incelemeye geçilmiştir. Dönemin sosyal, iktisadi, ekonomik ve siyasi koşulları göz önüne alınarak süvari tasvirlerinin gelişim çizgisi ve sembolik anlamları üzerinde durulmuştur. Ortaçağ'ın mücadele dolu ortamında bir kahramanlık gösterisi içinde tasvir edilen süvariler, Hıristiyan Bizans sanatında 'Atlı asker aziz' olarak nitelendirilirken, Türk-İslam sanatında 'alperenler' olarak nitelendirilir. Orta Asya çıkışlı 'alplık', İslamiyetle birlikte 'alperen' e dönüşmüştür. Ortaçağda Anadolu'nun farklı iki kültüründe görülen bu süvariler, Ortaçağ'ın imaj sorununda bir güç unsuru olarak kullanılmıştır.
Ayas Ağa Külliyesi'nin koruma-kullanma sorunlarının saptanması ve restorasyon önerisi

Kültür varlıklarının her biri, tarihsel süreç içerisinde geçirmiş oldukları çeşitli müdahaleler sonucunda günümüzde ayrı özgün değer ve sorunlarla karşımıza çıkmakta dolayısı ile de değerlerinin korunması ve sorunlarının çözülmesi korumada ayrı yaklaşımlar gerektirmektedir. Restorasyonun, yapıların özgünlüğünün bozulmadan geleceğe aktarılabilmesi temel hedefi doğrultusunda, her yapının kendisine ait her türlü özgün veri ile yeniden ve kapsamlı olarak analizi ve değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu tez, yukarıdaki amaçlara dönük her türlü çalışmaya veri tabanı oluşturmak üzere yapılmış olup; Ayas Ağa Külliyesi'nin kültürel değerinin tanımlanması, tarihsel süreç içinde geçirmiş olduğu yapısall onarım ve müdahalelerin tartışılması, korunmasına dönük yapısall ve işlevsel sorunlarının ortaya konularak, mevcut yasal statü ve uluslararası korumacılık yaklaşım ve ölçütleri dikkate alınarak çözüm önerileri getirilmesine ilişkin bölümlerden oluşmaktadır.
Çağdaş Türk sanatında küratörlük olgusu ve öne çıkan küratörler

Çağdaş sanatın önemli aktörlerinden biri olan küratörün ilk çalışma alanı i müze ve kütüphanelerdir. Günümüzde ise küratörler sergi düzenleyen kişiler olarak karşımıza çıkmaktadır. Özellikle son yıllarda dünyada uluslararası ölçekli sergilerin sayısındaki artış küratörlüğün yaygınlaşmasına neden olmuştur. Küreselleşme ve postmodernizmin getirdiği toplumsal, siyasal ve kültürel yapılanmalar, sanat alanında da kendini göstermiştir. Bu yapılanmaların ardından küratörlük daha görünen bir meslek haline gelmiştir. Bu süreçte, yeni sanatsal yaklaşımların ortaya çıkması, yeni sergileme anlayışları, sanat kurumları eleştirilerindeki artış, sanatçı ve küratör arasındaki inişli çıkışlı ilişkiler küratöryal pratiklerin biçimlenmesinde etkili olmuştur. Sanat tarihine baktığımızda, Salon Sergileri'nden bienallere kadar gelişen süreçte küratör etkin bir rol almıştır. Ancak, bu geniş soluklu süreçte, küratörlük yaklaşımları değişiklik göstermiş ve özellikle bağımsız küratörün ortaya çıkmasıyla bu küratöryal yaklaşımlar, sergileme anlayışından, sanatçı seçimine kadar her adımda etkin bir rol oynamıştır. Çağdaş Türk sanatında ilk kez 90'lı yılların başında ortaya çıkan küratör, bienalleşme süreci ile daha etkin bir rol oynamaya başlamıştır. Özellikle İstanbul Bienali, yerli ve yabancı küratörleri Türk sanatında yeni bir süreç başlamıştır. Bu süreçte, küratörlük, hem bir meslek olarak hem de küratör-sanatçı ilişkileri açısından yoğun olarak tartışılmıştır. Türkiye'de özellikle 90'lı yıllarda profesyonel anlamda küratörlük yapan üç isim öne çıkarılmıştır: Beral Madra, Vasıf Kortun ve Ali Akay. 2000'li yıllarla birlikte kavramsal yapıtların yer aldığı sergilerin artışıyla, yeni isimler ortaya çıkmış ve ulusal ve uluslararası sergilerde küratöryal pratiklerin sayısı artmıştır.
Kağıthane'de 18. ve 19. yüzyıl yapıları

Bizans döneminden itibaren bilinen ve yapılaşmanın olduğu bir semt olarak karşımıza çıkan Kağıthane; Kanuni Sultan Süleyman döneminden itibaren hem bir mesire, hem toplantı yeri, hem de o döneme göre bir sanayi bölgesi konumundadır. 18. yüzyıla gelinceye kadar Kağıthane mesire yeri olarak kullanılmış ve burada bazı yapılaşmalar da olmuştur. 18. yüzyılda ///. Ahmet zamanında ise Kağıthane büyük bir önem kazanmış ve burada yoğun bir imar faaliyeti başlamıştır. Burası Kağıthane-Sadahad olarak üne kavuşmuştur. 18. yüzyılda ///. Ahmet zamanında yapılan en büyük yapı; Sadabad Sarayı ve saray çevre düzenlemesi içerisinde yer alan, Sadahad Cami, III. Ahmet Çeşmesi, Cetvel-i Sim, kameriyeler ve Kasr-ı Neşacrdır. Bu yapılaşma hareketi 19. yüzyıl boyunca da devanı etmiştir. Kağıthane Kasrı Hümayunu.. İmrahor Kasrı, II Abdiilhamit Çeşmesi, Su Terecisi, Poligon Kasrı, Daye Hatun S ihyan Mektebi gibi döneminin özelliklerini yansıtan yapılar inşa edilmiştir Kağıthane'de Osmanlı kültür tarihinde nadir rastlanan örmeklerin bulunması burayı önemli kılmıştır. Kağıthane, Osmanlı mimarisinin ve günlük yaşamında önemli bir yere sahip olmasına rağmen burada çok az yapı ayakta kalabilmiştir Bu tez araştırmasında Kağıthane'deki 18. ve 19. yüzyıldaki Osmanlı mimari yapıları, çok az sayıda ayakta kalan mimari eserler ve kalıntılar ışığında, seyahatnamelerden, bilim adamları ve sanat tarihçilerin araştırmalarından faydalanılarak bu bölgenin Osmanlı döneminden günümüze kadar geçişmiş olduğu evreler ortaya konulmuştur.
Eyüp Sultan türbesi çini tezyinatı

Türklerin geliştirdiği çini sanatı, mimari eserlerinin iç ve dış mekanlarında en önemli süsleme unsurlarından biri olmuştur. Çini sanatı, yeni üslup ve motiflerle zenginleşerek Osmanlı devletinde de varlığını sürdürmüştür. Araştırma konusu olarak Osmanlı Devleti mimari eserlerinden İstanbul Eyüp Sultan türbesinin çini tezyinatı seçilmiştir. Peygamberimizin sancaktarı adına yaptırılan ve İstanbul'un fethinin simgesi olan türbe, Türk tarihinde sosyo-kültürel açıdan oldukça önemlidir. Osmanlı'nın farklı dönemlerde üretilen çini tezyinatıyla bezenen türbe, adeta bir müzeyi andıran çeşitlilik ve zenginliktedir. Her açıdan önem arz eden Türbe yapısının çini tezyinatı şimdiye kadar bir bütün olarak ele alınmamıştır. Yapının tezyinatını oluşturan çiniler desen, motif, teknik ve renk özellikleri açısından ele alınarak değerlendirilmiştir. Farklı 14 pano, 23 ulama, 24 bordür deseni ve bir yazı kuşağı tespit edilerek incelenmiştir. Bu kapsamda çinilerde bulunan üsluplaştırılmış ve yarı stilize edilmiş bitkisel, bulut, rumi grubu, geometrik, sembolik, nesneli motiflerin çözümlenmesi yapılarak ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Dönemin diğer yapılarında bulunan çini bezemelerle karşılaştırılması yapılarak Eyüp Sultan Türbesini bezeyen çini tezyinatın önemi ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Üç boyutlu biçimde uçma algısı

Uçma ve bu edimi gerçekleştiren kanatlar, çağlar boyu inanç dünyasında irdelenmiş ve soyutlamalar inceleme konusu olmuştur. Ayrıca uçma edimi, insan psikolojisi ve Leonardo'nun bu konudaki araştırmalarıörneklenerek araştırılmış ve kanat sembolünün ikilemleri, sanatta biçim, algıalımlamasorunları açıklanmaya çalışılmıştır. Son olarak da, günümüz sanatındadüşüncenin görselleşmesi yine kısa bir tarihsel geçiş ve örneklerle verilmek istenmiştir.
Kadıköy Taşköprü Caddesi Mezarlığı (Batı yönündeki 19. yüzyıl mezar taşlarının sanat tarihi açısından değerlendirilmesi)

İslamiyet öncesi dönemden başlayıp, günümüze kadar gelen mezar taşı geleneği en olgun örneklerini Osmanlı Dönemi'nde vermiştir. Türk süsleme sanatı içinde önemli bir yere sahip olan mezar taşları her dönemin kendi içindeki beğeni ve üslubunu yansıtan örnekler olarak dikkati çekmektedir. Kadıköy Taşköprü Caddesi Mezarlığı (Batı Yönündeki 19. Yüzyıl Mezar Taşlarının Sanat Tarihi Açısından Değerlendirilmesi) isimli çalışmada mezar taşı tipleri ve süslemeleri incelenmiş; dönem üslubunun mezar taşları üzerindeki etkilerinin ortaya konması amaçlanmıştır. Mezarlığın incelenen bölümünde 114 tane mezar tespit edilmiştir. Mezarlar kendi içinde toprağa gömülü mezar, kapak taşlı mezar ve sembolik lahit olmak üzere üç gruba ayrılmıştır. Bu gruplar içinde yer alan mezar taşları erkek baş taşı, kadın baş taşı ve ayak taşı olmak üzere üç alt gruba ayrılmıştır. Bu taşlar kendi içlerinde gövde tipi, başlık ve tepelik formuna göre tasnif edilmiştir. Buna göre erkek baş taşları kendi içinde 4, kadın baş taşları 9, ayak taşları 8 alt gruba ayrılmıştır. Nesneli bezemeye de konu olan başlıklar ayrı bir başlık olarak ele alınmış ve 12 farklı tipte başlık tespit edilmiştir. Kavuk, sarık, fes, hotoz gibi daha önceki yüzyıllarda da kullanılan başlıkların yanı sıra dönemin sanat anlayışı ile şekillenen başlıklar da görülmüştür. Başlık ve formlarına göre ayrılan mezar taşları üzerinde yer alan süslemeler bitkisel bezeme, nesneli bezeme, geometrik bezeme, anlamsal yükü olan bezeme ve yazılı bezeme olmak üzere beş gruba ayrılmıştır. Bitkisel bezeme içinde gül, lale, nergis, mimoza, kır çiçekleri, buhur-i Meryem, asma, gül ağacı, hurma, servi, üzüm nar, kayısı, incir, akantus yaprağı ve yaprak motifleri kullanılmıştır. Nesneli bezeme kase, perde, kurdele, takı, inci, sepet, kandil, istiridye, bereket boynuzu, sikke, sehpa ve mimari ögeler kullanılmıştır. Geometrik bezemede ışınsal düzenlemeler, ay-yıldız ve çarkıfelek motifi görülmektedir. Anlam yükü olan bezemeler içinde ise yeniçeri işaretleri ele alınmıştır. Mezar taşlarının kitabelerini oluşturan yazılı bezemede ise sülüs veya talik hat ile yazılmış kitabeler, yatay ya da diyagonal eksende yerleştirilmiştir. Bu gruplamalardan yola çıkarak mezar taşlarının zengin bir gövde ve başlık tipolojisine sahip olduğu tespit edilmiştir. Gerek formları, gerekse süslemede kullanılan motifleri ile toplumun her alanında gördüğümüz batılılaşma hareketleri mezar taşları üzerinde de etkin olmuş ve her bir mezar taşı dönemin sanat anlayışını yansıtan örnekler olarak dikkati çekmiştir.
Cihat Burak: Resimleri ve öyküleri

Cumhuriyet'in ilanıyla birlikte sanat ve kültür politikalarının da etkisiyle resim ve edebiyatın sık sık iç içe geçtiği gözlemlenmektedir. Bu noktada asıl mesleği mimarlık olsa da ressam ve yazar kimliğiyle de karşımıza çıkan Cihat Burak'ın sanatının resim ve edebiyat bağlamındaki ilişkisinin incelenmesi hedeflenmiştir. İlk bölümde Cihat Burak'ın hayatı ele alınmıştır. Sanatçının hayatı incelenirken özellikle sanatını etkileyen olaylar, durumlar ve kişiler üzerinde durulmuştur. Böylece sanatçının çok yönlülüğünün de üstünde durulmuştur. Ardından ikinci bölümde Cihat Burak'ın sanatının resim ve edebiyat bakımından ilişkisinin kurulabilmesi için önce resimleri ve hikayeleri ayrı ayrı incelenmiştir. Sanatçının resimleri incelenirken ilk olarak resimlerinin genel özellikleri belirlenmiş, ardından resimleri konu bakımından sınıflandırılmıştır. Hikayeleri için de aynı yol izlenmiş, genel hatları çizilen söz konusu hikayeler konularına göre ayrılmıştır. Tüm bunlar, sanatçının resimleriyle hikayeleri arasındaki bağlar düşünülerek kurgulanmıştır. Cihat Burak'ın Sanatında Resim ve Edebiyat İlişkisi isimli bölüm ise üç alt başlık altında incelenmiştir. İlk başlıkta Cihat Burak'ın resimlerinin ve hikayelerinin konu bakımından karşılaştırılması yapılmıştır. Bu noktada her iki sanat dalındaki üretimlerinde de büyük paralelliklerin olduğu gözlemlenmiştir. İkinci başlıkta ise halk tiyatrosuna da özel bir ilgisi olan Burak'ın bu ilgisinden kısaca bahsedilmiş ve sanatçının bu ilgi doğrultusunda yazdığı Çingene Hocanın Rüyası isimli oyunu üzerinde durulmuştur. Ayrıca sanatçının bu oyun için yaptığı tasvirlerden de bahsedilmiştir. Son alt başlıkta ise Burak'ın resimlediği kitaplar ve kendi hikayelerine yaptığı desenler ele alınmıştır. Tüm bu incelemeler sonucunda Cihat Burak'ın sanatı, onu etkileyen unsurlar ile sanatının resim ve edebiyat birlikteliği üzerinden incelenmiştir.
Kayseri Büyük Bürüngüz mezarlığı mezar taşları

Büyük Bürüngüz, sokakları ve anıtları ile tipik bir Osmanlı köyü olarak tanımlanmaktadır. 'Kayseri Büyük Bürüngüz Mezarlığı Mezar Taşları' adlı çalışma beş ana bölümden oluşmaktadır. Tez giriş, Türklerde mezar geleneği, katalog, değerlendirme ve sonuç olmak üzere beş ana başlıktan oluşmaktadır Tezde mezarlık alanı içerisindeki Osmanlı ve Cumhuriyet dönemlerine ait 50 mezarın tanımlaması yapılmıştır. Birinci bölümde; konunun amacı, sınırları, önemi ve konuyla ilgili kaynaklar hakkında bilgiler verilmiştir. Ayrıca Büyük Bürüngüz'ün tarihi hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde; tarihi süreç içerisindeTürklerde mezar taşı geleneği ele alınarak önemi vurgulanmıştır. Üçüncü bölüm tezin katalog kısmını oluşturmaktadır. Bu bölümde 50 adet mezar tanımlanmıştır. Dördüncü bölüm; tezin değerlendirme kısmını oluşturmakta olup incelenen mezar taşları plan tipolojisi, süsleme, malzeme ve mezarı oluşturulan bölümler olmak üzere alt başlıklarda genel olarak tanıtılmıştır. Beşinci bölüm; sonuç kısmını oluşturmaktadır. Mezar taşları hakkında genel bilgiler ve çıkarımları içermektedir.
Kütahya çini müzesinde bulunan 14 ve 15. y. y. ait milet işi seramiklerin kataloglanması

Anadolu Beylikleri dönemi ve erken Osmanlı dönemi üretimi olan ve 'Milet İşi' olarak adlandırılan seramikler hakkındaki yapım tekniği, hamur, sır ve astar gibi bilgilere yapılan kazı ve çalışmalar sayesinde ulaşabilmekteyiz. Bu çalışmanın amacı Kütahya Çizi Müzesi'nde bulunan 14. ve 15. Yüzyıl erken Osmanlı Dönemi seramiklerinin kataloglanmasıdır. Bu nedenle, müzede bulunan bu gruptaki eserler incelenmiş ve erken Osmanlı Dönemi seramiklerine ait yapılan ve yayınlanmış çalışmalar referans alınarak ilerlenmiştir. Çalışma kapsamında 27 farklı eser incelenmiş, yapım tekniği, bezeme çeşitleri hakkında bilgi verilip çizimileri yapılmıştır.
Şamanizm ve Can Göknil'in yapıtlarındaki izdüşümleri

İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sanat Tarihi Ana Bilim Dalı'nda yapılan bu çalışmada, İslam öncesi Türk kültürünü besleyen ve bugün de kültürümüzdeizlerini gördüğümüz Şamanizm incelenmiş, Şamanizm'i araştıran ve görselleştiren bir sanatçı olan Can GÖKNİL'in yapıtları içerdikleri Şamanist öğeler açısından değerlendirilmiş ve sanatçının çağdaş Türk resim sanatına katkıları belirlenmiştir. Can GÖKNİL'in resimlerindeki Şamanist öğelerin daha iyi anlaşılabilmesi amacıyla tezin ilk bölümünde Şamanizm'in temel ilkeleri, kozmogonisi ve Şaman'ın kimliği anlatılmıştır. Tezin ikinci bölümünde ise Türklerde Şamanizm'in tarihçesi ele alınmıştır. Tezin üçüncü bölümünde, Can GÖKNİL'in resim anlayışı üzerinde durulmuştur. Sanatçının araştırmacikişiliği, Türk mitolojisi hakkındaki kapsamlı bilgisi ve izlediği yaratma süreci hakkında daha iyi fikir sahibi olabilmek amacıyla kendisiyle söyleşiler yapılmış, sergi katalogları, gazete haberleri, kendi yazdığı yazılar ve hakkında yazılan yazılar, sanatçının kişisel web-sayfasıincelenmiştir. Bu kaynakların da yardımıyla sanatçının resimlerindeki Şamanist izdüşümlerindaha iyi tanınması ve değerlendirilmesi hedeflenmiştir.
Osmanlı imaretleri

Osmanlı'da sosyal bir müessese, bir hayır kurumu olan imaret, kelime anlamı olarak imar etme, yerleşme, bayındır hale getirme anlamına gelmektedir. Nitekim Anadolu'da XII. ve XV. yüzyıllar arasında inşa edilmiş birçok farklı yapı türü, imaret olarak adlandırılmaktadır. XVI. yüzyıldan itibaren geniş anlamdaki kullanımı yavaş yavaş terk edilen imaret kelimesi, daha sonraki yıllarda külliye gibi büyük yapı topluluklarında yemeğin pişirildiği, dağıtıldığı ve yendiği birer aşevi olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada, Anadolu'daki imaretlerin bir bütün olarak ele alınması ve plan şemalarından yola çıkılarak bir tipoloji oluşturulması hedeflenmiştir. Bu bağlamda öncelikle arşiv çalışmaları yapılmış ve günümüze ulaşabilen 29 imaret tespit edilmiştir. Arazi çalışmalarında, yapılar ayrıntıyla fotoğraflanmış ve rölöve kontrolleri yapılmıştır. Katalog bölümünde kronolojik olarak sıralanıp tek tek ele alınan yapılar, değerlendirme bölümünde inşa malzemesi ve plan özelliklerine göre sınıflandırılmıştır
Stratonikeia Kuzey Şehir Kapısı havuz mozaiğinin mevcut korunma durumu ve konservasyonuna yönelik araştırmalar

Stratonikeia kuzey şehir kapısının arkeolojik kazıları 2008 yılı sonrasında yoğunlaşmış ve anıtsal kapının orta kısmındaki havuz mozaiği ortaya çıkarılmıştır. Antik dönemlerde depreme maruz kaldığı bilinen ve olumsuz doğa koşullarına açık vaziyette bulunan havuz mozaiğinin, 2010 yılında konservasyon çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Pasif koruma yöntemleriyle günümüze ulaşan mozaikte, geri dönüşü olmayan bozulmaların engellenebilmesi için aktif koruma yöntemlerine ihtiyaç duyulmuştur. Bu nedenle, antik havuz mozaiğinin ayrıntılı belgeleme çalışmaları yapılarak rölöve çizimleri hazırlanmış, görsel analizlerle tespit edilen bozulmalar rölöve çizimleri üzerine işlenerek bozulma haritası oluşturulmuştur. Mozaiğe ait özgün harcın karakterini ve yapılacak olan müdahalelerde kullanılacak onarım harcının içeriğini belirlemek amacıyla, mozaik döşemenin belirli alanlarından alınan harç örnekleri üzerinde arkeometrik analizler yapılmıştır. Yapılan görsel ve arkeometrik analizler sonucu, ulusal ve uluslararası koruma ilkeleri doğrultusunda müdahale önerileri belirlenerek müdahale haritası oluşturulmuştur. Havuz mozaiğinde uygulanması planlanan müdahale önerileri, farklı çizim ve grafiklerle desteklenerek anlaşılır hale getirilmiştir. Planlanan müdahalelerin tamamlanmasının ardından, kuzey şehir kapısında yer alan havuz mozaiğinin periyodik bakımla açıkta sergilenmesi önerilmiştir.