turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The context and translations of the Forty Rules of Love and Aşk - The translator/translator behind the books

Bu çalışmanın amacı, Transandantalizm ve Tasavvuf gibi düşünce sistemlerinin, Türkiye ve Anglo-Amerikan çevrelerde oldukça fazla okunma ve satış oranlarını yakalayan Elif Şafak'ın The Forty Rules of Love ve Aşk romanlarının alımlanmalarında ne derece etkileri olduğunu ortaya koymaktır. Bu amaçla, 'yeniden yazma' (Lefevere, 1992) kavramı çalışmanın geniş kavramsal çerçevesini oluştururken, aynı zamanda çalışmada 'varsayılan çeviri' (Toury, 1995), 'çokdillilik' (Grutman, 2009), ve 'öz-çeviri' (Hokenson & Munson, 2007) gibi kavramlar birbirleriyle bağlantılı veya 'yeniden yazma' kavramı çerçevesinde kullanılarak teze konu olacak vakayı tanımlamada kullanılacaktır. Gideon Toury tarafından önerilen 'süreç içi', özellikle de 'metinsel dilsel normlar' ve Gerard Genette'in 'metin ötesi unsurlar'ı (1997) çerçevesinde yapılacak metinsel analiz ile birlikte vaka çalışmasını oluşturan Aşk romanının yazarla birlikte çevirisini yapan Kadir Yiğit Us, romanın kapak fotoğrafını çeken fotoğraf sanatçısı Ebru Bilun Akyıldız ve kapak tasarımcısı Uğurcan Ataoğlu ile yapılan röportajlar çalışmanın metodolojik çerçevesini oluşturmaktadır. Kadir Yiğit Us ile yapılan röportajda da görüleceği üzere Türkçe metin önceden belirlenmiş amaç ve koşullar çerçevesinde yeniden yaratılmıştır. İngilizce orijinalinden ve Türkçe çevirisinden seçilen örnekler, Anglo-Amerikan dünyada var olan Transandantalizm ve Türkiye'deki Sufi kültürünün metinler üzerindeki etkilerini, hedeflenen okur kitlesinin metinleri alımlaması amacıyla yapılan eklemeler, çıkarmalar ve kaydırmalar çerçevesinde gözler önüne sermektedir. Çalışma sırasında yapılan röportajlar ve analizler, hedef okur kitlesinin beklentilerini karşılamak için Elif Şafak'ın Türkçe metnin oluşturulması aşamasında oldukça aktif bir rol üstlenerek 'öz-çevirmen' olarak kabul edilebileceği görülmektedir.
Kurtuluş Savaşı'mızın toplumsal romanımıza yansımaları

Çalışmamızda Milli Mücadele ile alakalı romanlar tanıtılmak istenmiş ve bu romanlardaki insanların, yaşanılan olaylar ve mekanların gerçeğin yansımaları olduğu düşünülerek, okuyucuya hangi hususların önem taşıdığı anlatılmaya çalışılmıştır. Çünkü bu romanlarda, Kurtuluş Savaşı döneminde yaşamış bütün insan tiplerine farklı isimlerde ama aynı karakter özeliklerinde rastlamak mümkündür. Bu romanlarda Milli Mücadele dönemi, İstanbul ve Anadolu yaşamı gözler önüne serilmektedir. Ayrıca bu dönemde yaşamış insanların savaşa, özellikle Kurtuluş Savaşı'na bakış açılan ortaya konulmuştur. I. bölümde Kurtuluş Savaşı'nın genel bir özeti verilmiştir. H bölümde Milli Mücadele dönemi ve sonrasında edebiyat alanındaki akımlar tanıtılmaya çalışılmıştır. IH. bölümde toplumsal roman kavramının içeriği irdelenmiştir. IV. bölümde ise Milli Mücadele romanı başlığı altında Kurtuluş Savaşı'nı ele alan romanlar genel olarak tanıtılmaktadır. Bu çalışma içinde, V. bölümde Kurtuluş Savaşı'nı ön planda ele alan eserler ve bu eserlerde Anadolu'nun, İstanbul'un tasvirleri yer almaktadır. VI. bölümde Kurtuluş Savaşı'in birinci dereceden işleyen romanlarda, ön planda olan ve geri planda da dikkat çeken karakterler ve bu karakterlerle okuyucuya verilmek istenen mesaj lann aktarımı vardır. Ayrıca Kurtuluş Savaşı ile daha az alakası olan, ama bir döneme tanıklık etmeleri nedeniyle gene tarihi belgeler sayılabilecek romanlar da VII. bölümde tanıtılmaya çalışılmıştır. Bu romanlarda yazarların, kahramanları kullanmadan kendi bakış açılan ile Kurtuluş Savaşı, ya da Anadolu köylüsünü anlatan değerlendirmeleri vardır ki, bu da VIII. bölüm içinde verilmeye çalışılmıştır. Son bölümde ise 20. Yüzyıl Türkiye'si için çok önem taşıyan Atatürk İlke ve inkılaplarının romanlardaki yansımalan vardır. Bunlann yapılmasının gerekliliğine romanlarda açıklamaları ile rastlamak mümkündür. Bu inkılaplann genç Türkiye için ne kadar önem teşkil ettiğini bu romanlann kılavuzluğunda Türk halkına kavratılmaya çalışıldığı düşünülürse Milli Mücadele ile ilgili romanlann ne ölçüde zor bir görevi üstlendikleri daha iyi anlaşılmaktadır.
The concept of otherness: Arundhati Roy, Ruth Prawer Jhabvala and Deborah Moggach in the postcolonial context

On Sekizinci yüzyılın ortalarında Sanayi Devriminin başlaması Avrupa'da ekonomik dengenin bozulmasına sebep oldu. Endüstri ve ekonomideki hızlı gelişmeler, birçok Avrupa ülkesini, hammaddenin ve işgücünün fazla olduğu Doğu ülkelerine yöneltti. Bu da beraberinde birçok Doğu ülkesinin sömürgeleştirilmesini getirdi. Sömürgeleştirme adı altında emperyalist güçler her bir Doğu ülkesini ele geçirdiler ve kendi egemenliklerini her alanda göstermek istediler. Buna edebiyat alam da dahildi. Avrupalı inşam hep üstün, ama Doğu kültürüne ait inşam 'aşağı olan diğeri' olarak gösterdikleri bir sömürgeci yazı türü oluşturdular. Her alanda olduğu gibi edebiyat alanında da küçük görülen Doğu kültürü inşam, bağımsızlığım kazanmaya başladıktan sonra, kendisi üzerine yapılmış sömürgeci yargılan yıkmak ve kendi kültürünü ve tarihini yine kendisine ait bir yaza formunda anlatmak ihtiyacım hissetti. Bu da sömürgecilik ötesi yazı'nın ortaya çıkmasını sağladı. Bu yazı türü, sömürgeci yazı'ya bir çeşit tepki idi. Bu tezde ele alınan Arundhati Roy'un The God of Small Things (1997), Ruth Prawer Jhabvala'nın Heat and Dust (1975) ve Deborah Moggach'in Hot Water Man (1982) adlı romanları, sömürgecilik ötesi yazı'nın farklı milliyetlere sahip yazarlar tarafından yazılmış örnekleridir. Bu çalışmanın amacı, romanlardan verilen örneklemelerle, sömürgecilik ötesi yazı'nın, sömürgeci yazı'ya 'diğeri' olma kavramı açısından neden bir çeşit tepki olduğu hakkında okuyucuyu bilgilendirmek, ve ayrıca farklı 105 milliyetlere sahip bu üç yazarın sömürgecilik ideolojilere sahip olup olmadıkları ve eğer sahiplerse bunu ne şekilde yansıttıklarmı okuyucuya göstermektir.
Tragedy at court: An analysis of the relationship between jealousy, honour, revenge and love in John Ford's Love's Sacrifice and Lope de Vega's Punishment Without Revenge

Bu çalışmanın amacı, trajediyle sonuçlanan yaşlı koca-genç hanım evliliklerinde sadakatsizliğin yıkıcı etkilerini gözler önüne sermektir. John Ford'un Love's Sacrifice (1633) ve Lope de Vega'nın Punishment Without Revenge (1631) adlı yapıtlarında, kıskançlık, şeref, intikam ve aşk duyguları bir araya gelerek karakterleri suç işlemeye teşvik eder ve bu sebeptendir ki trajedi her iki oyunda da kaçınılmaz bir son olarak yansıtılmıştır. Bu bağlamda, bu tezin ilk bölümü oyun yazarlarının yaşam öykülerinin yanı sıra İngiliz ve İspanyol tiyatrolarının o dönemdeki durumları hakkındaki bilgi verme amacına adanmıştır. İkinci bölümde, kıskançlık, intikam ve şeref temaları arasındaki üçlü ilişki temel metinlerden örneklendirmelere dayanarak tarihi bir çerçevede ele alınmıştır. Bu kavramları doğuran etkenler ve onların sonuçları karakterler bağlamında incelenmiştir. Üçüncü kısım aşk temasını, aşk kavramına tarihsel süreçte yüklenen anlamları ve aşkın oyunlardaki karakterler üzerindeki nüfuzunu kapsamaktadır. Bu kısımda, karakterler arasındaki aşkın niteliği ve doğurduğu sonuçlar tartışılmıştır. Kapanış bölümü, yaşlı koca-genç hanım çiftinin birbirine uymayan bir evlilik vücuda getirdiğini ve kıskançlık, şeref ve intikam güdülerinin de dahil olmasıyla, evlilik kurumunun ölümcül sonuçlar doğurduğunu ortaya koymaktadır. Yukarıda adı geçen temalar tarihi bir bağlamda incelenmiştir. Bu sebeple, Love's Sacrifice (1633) ve Punishment Without Revenge (1631) her ne kadar Rönesans dönemine ait eserler olsalar da, her iki oyunda da antik tiyatro etkilerinin görüldüğü gözlemlenmiş ve bu çerçevede Rönesans trajedisi ile antik tiyatro arasındaki benzerlikler ve farklılıklar gösterilmiştir.
Rethinking Utopia as Dystopia: Arthur C. Clarke's childhood's end and Robert Graves's Seven Days in new crete

Daha iyi bir yaşam şekli arayışı doğrultusunda ortaya çıkan bir yazın türü olan ütopya kurgusu, uyum, mutluluk, adalet ve özgürlük konularında mükemmelleştirilmiş bir uyum içinde çalışan sosyoekonomik ve politik sisteme sahip, ideal ve hayali bir toplum kurulmasına odaklanmaktadır. Fakat bu pastoral sisteme daha yakın bir bakış kusursuzluğun ve özgürlüğün sadece görünüş olduğunu; temeldeyse bu metinlerin totaliter bir sistem ve baskıcı kurumları ile kontrol ve disipline edilen birer toplumu anlattığını göstermektedir. İdeal sistemin karşıtı olan distopya, bu totaliter sistemin içinde her konuda ezilmekte olan bireyleri ve istenmeyen, hatta korkutulan toplumları kurgulamaya odaklanmaktadır. Distopya, mükemmel bir toplum illüzyonunun arkasında, totaliter bir yönetim ve baskıcı kontrol ile idare edilen bir yer veya durumu göstermektedir. Bu tezin odağı olan iki eleştirel ütopya örneklerinde görülebileceği gibi, distopyalar mevcut durumu eleştirmeyi amaçlar. Yazınlar, bireyin baskıcı rejim tarafından empoze edilen disiplin ve cezalandırma yöntemleri ile bireysel gücünden arındırıldığı, barış ve uyumluluk atmosferi altında gizlenen karanlık ve acımasız bir sistem göstermektedir. Buna bağlı olarak, ütopyaları yeniden düşünmek göstermektedir ki kusursuz görünüşlerinin ardında ütopyalar hem kuruluş hem de ilerlemeleri dahilinde distopik olan kusurlu sistemlerdir. Michel Foucault'nun yönetim, güç ve kontrol kavramlarında görüldüğü gibi, disiplin, cezalandırma, ve şiddet yöntemleri kullanan totaliter rejim, toplumda en üst kontrolü ele geçirmek için bireylerin kimliğini yeniden oluşturmayı hedefler. Bu bağlamda, ütopyalarda yönetimin oluşturulması, güç ve sınıfların hiyerarşisi, ve bireyin güç ilişkileri kapsamındaki durumu distopyalara dönüşmektedir; fakat distopyalarda beyin yıkama ve disiplin korku ve şiddet üzerinden uygulanmakta iken ütopyalarda bu süreç üstü kapalı bir şekilde işlemektedir. Buna bağlı olarak yirminci yüzyılın kayda değer ütopya romanlarından Arthur C. Clarke'ın Son Nesil (1953) ve Robert Graves'in Yeni Girit'te Yedi Gün (1949) adlı romanları, yüzeyde ideal toplumları anlatırken aslında cezaevi benzeri, şiddetli bir şekilde kontrol altında tutulan ve bireylerin baskı altında yönetimin bir nesnesi haline düşürüldüğü distopyalar olarak okunabilir; ve bu şekilde Foucault'nun güç ve kontrol teorileri ile karşılaştırılabilir. Dolayısıyla bu çalışmanın amacı, Arthur C. Clarke'ın Son Nesil ve Robert Graves'in Yeni Girit'te Yedi Gün adlı romanlarını Foucault'nun totaliter rejim ideolojisi, güç, disiplin ve kontrol kavramları ışığında incelemek ve bu romanlar görünüşte ütopik fantezileri yansıtmaktayken, yönetimin oluşturulması, güç ve sınıfların hiyerarşisi, bireyin durumu, sosyal düzeni ve uyumu oluşturmakta kullanılan disiplin ve kontrol bağlamında distopik özellikleri gösterdiğini açıklamaktır. Bu anlamda, ütopyaların yeniden düşünülmesi, ütopyaların aslında gerçek distopik özelliklerini ideal toplumun uyumlu ve barışçıl görüntüsü altında sakladığını göstermektedir.
Issues of gender and family in Virginia Woolf's To The Lighthouse

Bu çalışma kadın için sanatın bağımsızlık ve kimlik elde edebilmek için ne derece önemli olduğunu vurgulayan bir bakış açısıyla Virginia Woolf'un To the Lighthouse adlı roman hakkında bir tartışmayı ele alır. Eleştirmenlerin birçoğu romanın Muhafazakar bir toplum içinde Virginia Woolf'un bir kadın yazar olarak deneyimlediklerini ve yazarın kendi hayatını yansıttığına inanır. Woolf'a göre kadın, evli ya da bekar, bekar hayatında Lily ve evlendikten sonra Bayan Ramsay'i gibi, yaratıcılığını kullanabileceği ve kendi potansiyeline erişebileceği bir yol bulabilir. Bu açıdan bakıldığında sanat, kadının hayatın zorluklarını anlaması ve bunlarla baş edebilmesi için etkili bir araç olduğu söylenebilir. Ancak, kadın karşıtı cinsiyet yanlısı olan ve erkeğe verilen yüksek değerlerin hakim olduğu bir toplumda birçok kadının kimlik edinmek için yaratıcılıklarını kullanma gücü ya da fırsatı olmadığı gerçeği apaçık ortadadır. Bu bağlamda roman, yaratıcı bir ressam olan ve Bay ve Bayan Ramsay arasındaki anlaşmazlığa bir misafir olarak şahit olan Lily Briscoe'nun sanatsal başarılarını yansıtır. Aile içindeki durumunu kabul eden, uysal, itaatkar bir kadın olarak görünen Bayan Ramsay, ailevi meseleleri çözme konusundaki yaratıcılığını gözler önüne serme kabiliyetine sahiptir. Ancak, kocası ve çocuklarına karşı sorumlulukları olduğunu bilecek kadar da gerçekçidir. Kendi öz-değerini kazanmasını sağlayan evlilik hayatındaki yaratıcılığını sergilemekten geri kalmaz.
Passion and ambition in great expectations by Charles Dickens

Bu tez çalışmasının amacı Charles Dickens'ın Büyük Umutlar (1861) adlı eseri ışığında insanların sahip oldukları tutku ve hırsları incelemektir. Çalışmanın ikinci bölümünde hırs ve tutku kavramlarının açıklamalarına yer verilmiş; tutku ve akıl kavramları Plato ve Aristo gibi ünlü filozofların düşünceleri ışığında incelenmiştir. Üçüncü bölümde, eserin yazıldığı Viktorya dönemi hakkında bilgi verilmiştir. Bu bölümde ayrıca eser ve yazar ile ilgili bilgilere yer verilmiştir. Dördüncü bölümde Büyük Umutlar (1861) eserindeki karakterlerin hırsları ve tutkuları incelenmiştir. Karakterlerin neden hırslı ve tutkulu insanlar olduklarına değinilerek, hırs ve tutku duygularının insanlar üzerindeki olumlu ve olumsuz sonuçları incelenmiştir.
Sömürgeci ve emperyalist söylem ışığında rudyard kipling ve kim

Jüri: Prof. Dr. İbrahim YILGÖR Doç. Dr. Kamil AYDIN Doç. Dr. Mehmet TAKKAÇ Yrd. Doç. Dr. Gencay GENÇ Joseph Rudyard Kipling şiir, kısa öykü ve romanlarmdaki kendine özgü biçemiyle Britanya imparatorluğu dönemi yazının en başarılı ve en önemli temsilcisidir. Birçok eleştirmen, belirli bir ideolojinin savunucusu olarak tanınan Kipling'in, Kim adlı romanıyla birlikte bu ideolojiden öte, bir çocuk yazını ortaya koyduğunu ileri sürer. Edward Said'in Oryantalizm eleştirisi yönteminden yararlanarak yaptığımız irdelemelerin sonucunda, yazarın Kim'i yazmakla siyasal bakış açısından ödün vermediğini ve tersine yumuşak bir biçem kullanarak daha da etkin bir biçimde Britanya İmparatorluğu savunusu yaptığını saptadık. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde genel iktidar tanımları, Britanya İmparatorluğu ve Hindistan hakkında tarihsel bilgiler verilmiştir Ayni zamanda araştırmamızda başvurduğumuz Oryantalist eleştiri yöntemi ve genel anlamda Oryantalizm derinlemesine irdelenmiştir. İkinci bölümde, yazarlığını yaşamı, sanatı ve dünya görüşü ile ilişkilendirdiğimiz Kipling'in, Britanya İmparatorluğu içerisindeki yerini ve önemini belirlemeye çalıştık. Son bölümde ise, bu bağlamda en çok öne çıkan Kim adlı romanım Oryantalist eleştiri yöntemiyle çözümlemeye çalıştık.
Le remords dans Thérèse Raquin de Zola

Bu çalışmada, doğalcılık akımının öncülerinden Zola'nın Therese Raquin adlı romanında, vicdan azabı temasını incelemeye çalıştık. Bu romanda tutkularının peşinden koşan ve sonunda vicdan azabıyla kıvranan kahramanların, ruh hallerini göstermeye çalışacağız. Therese Raquin, Emile Zola'nın ilk romanıdır. Zola'nın kariyerinin başlangıcını oluşturan psikolojik ve fizyolojik gözlemlerden oluşan bir romandır. Yazar Therese Raquin adlı eserinde kalıtım ve çevre etkisini, romana adını veren Therese üzerinden anlatır. Babası bir asker, annesi Cezayirli bir kadın olan Therese, küçük yaşta öksüz kalır ve halası tarafından, hastalıklı kuzeni Camille ile birlikte büyütülür. Therese Cezayirli annesinden gelen genlerden dolayı canlı sağlıklı bir kızdır. Ama hasta kuzeni Camille ile aynı şartlarda büyür. Bu iki karşıt durum, Therese'in psikolojisi üzerine etkileri Zola tarafından romanda titizlikle incelenir. Therese'in yaşadığı çatışmalara, damarlarında taşıdığı Cezayirli kanı galip gelir. Bir akşam karşılaştığı eşinin arkadaşı Laurent'la tereddüt etmeden bir ilişki yaşamaya başlar. Therese' in iç dünyası, tüm hayatı karmakarışık olur. İki aşık mutluluğu Camille'i öldürerek elde edeceklerine inanırlar. Cinayetten sonra, içgüdülerinin ve tensel arzularının peşinde koşan bu iki insan, mutlu olmak yerine acılar içinde kıvranırlar. Birbirlerini suçlarlar. Her gece yatağa girdiklerinde Camille'in cesedinin aralarına yattığını hissederler. Her gece korkunç hayaletler ve karabasanlar görürler. Üç bölümden oluşan çalışmamızın ilk bölümünde, yazarın yaşamını, eserlerini onun Fransız edebiyatındaki yerini, doğalcılık akımını ve deneysel romanının incelmesini yaptık. İkinci bölümde ise, romandaki önemli karakterlerin özelliklerini yansıtmaya çalıştık. Üçüncü bölümde ise vicdan azabı temasını Camille'in cinayetinden önce ve sonra olarak incelemeye çalıştık. Bu vicdan azabıyla iki yaratığa dönüşen Therese ve Laurent'ın daha fazla bu duruma dayanamayarak ölümü tercih etmelerini incelemeye çalıştık.
Cengiz Dağcı'nın romanlarının halkbilimi açısından incelenmesi

Kültür bir milleti oluşturan maddi ve manevi değerlerin bütünüdür. Yaşadığı kültür değerleri içerisinde yoğrulan bir insan, bu değerleri hayatına yansıtır. Türk edebiyatının önemli yazarlarından biri olan Cengiz Dağcı, Kırım-Türk kültürünün birçok unsurunu eserlerinde kullanılmıştır. Çalışmamızda Cengiz Dağcı'nın romanları halkbilimi açısından incelenmiş, bu romanların halkbilimi bakımından zenginliği tespit edilmeye çalışılmıştır. Bulunan halkbilimi unsurları tasnif ve tahlil edilmiştir. İnceleme esnasında Cengiz Dağcı'nın on altı romanı taranmış, bu romanlardan dokuzunda halkbilimi unsurlarının yoğun olarak kullanıldığı tespit edilmiştir. Bu nedenle incelemenin kapsamı bu dokuz romanla sınırlandırılmıştır. Romanlarda bulunan halkbilimi unsurları fişleme yöntemiyle tespit edilmiş; daha sonra da metin merkezli inceleme yöntemiyle tahlil edilmiştir. Araştırma sonucunda Dağcı'ya ait incelediğimiz romanların halkbilimi açısından zengin olduğu tespit edilmiştir.
Haruki Murakami'nin romanlarında öteki ve gölge

Murakami'nin romanlarında gözlemlenen modern dünya insanı küreselleşmenin etkisi, Japon toplumunun aşırı bir üretim ve tüketim toplumu haline gelmesi ve toplumsal sistemin aşırı baskılayıcı gücü yüzünden bireyselleşme arzusu duyarak 'öteki' benlikleri ile çatışma yaşarlar. Murakami'nin kahramanının sıradan yaşamında ansızın onu gizemli bir amaca yönlendirecek bir güç ortaya çıkar. Hayatında bir şeylerin eksikliğini hisseden kahraman 'öteki' ile iletişime geçeceği diğer tarafa tehlikeli bir yolculuk yapar. Yaşadığı bu sıra dışı ve gizemli yolculuk sonucunda fantastik bir dünyada bütünlüğe ulaşma arzusu duyar. Kahraman, bu yolculukta karanlık tarafı olan diğer benliği, başka bir deyişle 'Gölge'si ile karşılaşıp sonunda dış dünyaya geri döner. Tezde, Murakami'nin romanlarındaki 'öteki' ve 'gölge' kavramlarını çözümlemek için psikanalist kuramlardan olan Jung'un ve Lacan'ın teorileri birlikte uygulanmaktadır. Kahramanlarda gözlemlenen tamamlanmamışlık, parçalanma, yabancılaşma ve yitirmişlik duygularının neden ortaya çıktığı ve bu duyguların 'öteki' ve 'gölge' kavramları ile ilişkisi irdelenmektedir. Birey olarak kim olduğunu anlamak isteyen özne bunun için 'öteki''ne gereksinim duyar. Böylece bütünlük duygusu kazanmayı arzulayan özne, kendisine bütünlük sağlayan 'öteki' ile benliğini kurar. Tezde, Murakami'nin romanlarında genel olarak, kahramanların ötekini aramaları ve ötekine duyulan arzunun ne şekilde ortaya çıktığı Lacan'ın psikanaliz kuramı ile ele alınmaktadır. Murakami'nin romanlarındaki olay örgüsü ile birlikte karakterler analiz edilerek ve romanda kullanılan metaforlara odaklanılarak Lacan'ın modeli ışığında Murakami yazınındaki 'öteki' kavramı açıklanmaktadır. Murakami'nin eserlerindeki kahramanlar bireyselleşme yolculuklarını 'gölge'leri olmadan elde edemezler. Murakami'nin karakterleri gölge arketipinin yanı sıra Jung'un ortaya koyduğu anima-animus, yaşlı adam, persona, öz gibi diğer arketipsel semboller ile birlikte çözümlenmektedir. Bu arketipler ile Murakami'nin roman kahramanları irdelenerek, kahramanların benlik çatışması yaşamasının nedenleri ortaya konmaktadır.
Different perpectives of hero and the search for the self in The Catcher in the Rye

Antik zamanlardan bu yana, insanüstü güçlere sahip kahramanları edebi dünyada görmeye alışkın olmamıza rağmen, anti-kahraman kavramı nispeten daha yenidir. Böyle güçlü kahramanlara dair pek çok şey yazılıp çizilmiştir; fakat anti-kahramanlarla ilgili bir eleştiri ya da araştırmaya ulaşmak ise daha güçtür. Bu bakımdan, psikanalitik yaklaşımla bir anti-kahramanın derinliklerine inmek daha yenilikçi ve faydalı olacaktır. Bu çalışmada, kahraman olgusuna getirdiği yeni bakış açısı ile edebi dünyaya yaptığı katkı yadsınamayan, zamanının öncüleründen J. D. Salinger tarafından kaleme alınmış olan, Amerikan yazınının kilometre taşlarından The Catcher in the Rye romanının baş kahramanı üzerine eğilinerek, farklı türden bir kahraman olgusuna psikanalitik bir okuma yapılması amaçlanmıştır. Bu tez, genel anlamda, bir anti-kahraman stereotipi olan Holden Caulfıeld ve onun içsel arayışı üzerinde durmaktadır, Kitabın esas karakterinin psikolojik gelişimi ve içsel yolculuğunu ele alarak, bu çalışma aynı zamanda Holden Caulfield'in psikolojik gelişimine ışık tutmayı amaçlamaktadır. Kahramanın toplumdan soyutlanmasına yol açacak bir duygu durumuna nasıl geldiği ve bu soyutlanmanın aslında anlamlı kılmaya çalıştığı kendi benliği üzerindeki yıkıcı sonuçları resmedilmeye çalışılmaktadır.
Rationalitatskritik in Alfred Döblins roman 'Berge Meere und Giganten'

TÜRKÇE ABSTRAKT (en fazla 250 sözcük); Bu çalışmada Alfred Döfalin' in 'Berge Meere und Giganten' adlı romanı baz alınmıştır. Kfiltfirbilimsel, felsefi ve mitolojik öğeler kullanılarak eserde ortaya çıkan hatta gönümüz toplumunun da özelliklerini göz önüne seren bir araştırma sunulmuştur. Dışavurumculuk ekolunun bir urunu olan bu romanın konusu 23' uncu ve 27'nci yüzyıllar arasında geçer. Eser doğadan kopuşun ve teknoloji ve bilime olan düşkünlüğünün insanoğlunu hangi noktalara götürebileceğini yansıtmaya çalışmakla kalmaz; regresif bir biçimde doğanın ve doğallığın geri dönüşü söz konusudur. Tezin giriş bölümünde 'us eleştirisi' nin hangi bağlamda ele alındığı yönünde bir inceleme sunulmuştur. Doğaya mahkum olma gerçeğinin insan üzerinde yarattığı yoğun korkuları yenmek için ön plana çıkartılan eril logos, bilim ve teknolojiyi kullanarak doğayı rasyonel hale getirmeye çalışır ve gizli yaşam formülünü elde etmeyi hedefleyen ataerkil toplumun zihni ona karşı amansız bir savaş açmıştır. Birinci bölümde esere bağlı kalarak erilliğin nasıl yittiği ve anaerkil tınıların kendilerini nasıl gösterdiği üzerinde durulmuştur. Romanda ortaya çıkan kadınların mitsel bağlamda hangi arketiplere denk düştüğü ile dişil yapıyı nasd regresif bir biçimde geri getirme görevini üstlenmiş oldukları gösterilir. İkinci bölümde romanda yansıtılan çağın teknoloji ve bilim bazında nereye gittiği gösterilmektedir. Özellikle vurgu bulan yönlerin zıtlığı: doğu - batı, güney - kuzey, kendini eril toplumun yapısında phallik bir biçimde hep yükseği hedefleyen yönüyle yansıtılır. Üçüncü bölümde romana alt metin oluşturan iki antik tragedya: Aischylos' un 'Orestea' ve Euripides'in 'Bakhalar'ı ile romandaki şekil yitimi ve grotesk unsurlar ortaya çıkarılmaya çalışılır. Sonuç olarak, gidilecek bilimsel son noktanın bile insanı doğanın eline düşmekten kurtaramayacağı anlaşılır: ataerkil toplumun düzlemsel gidişi doğanın döngüsel gidişi içerisinde eninde sonunda kaybolur ve kendini doğa ile barışık anaerkil toplum yapısına bırakır.