turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Milli Kütüphane Ankara-Adnan Ötüken İl Halk kütüphanesi koleksiyonunda 06 Hk 460 arşiv numarası ile kayıtlı Mecmu'a-yı Eş'ar ve Fevaid

Mecmu'alar, edebiyat ve kültür dünyamız açısından içerdikleri çeşitli bilgilerle önemli bir yere sahip çok zengin kaynaklardır. Bu eserler Arapça, Farsça veya Türkçe olarak tek bir dille kaleme alındığı gibi derleyenin bu dilleri bilip bilmemesine ve derlenen metinlerin diline göre bunların ikisinin veya üçünün birlikte kullanıldığı metinler halinde de yazılmıştır. Bu gelenek içerisinde şekil, muhteva ve dil bakımından farklı özelliklere sahip birçok mecmu'a tertip edilmiştir. Çalışmamıza konu olan Milli Kütüphane Ankara Adnan Ötüken İl Halk Kütüphanesi 06 Hk 460 Numaralı Eş'ar ve Fevaid Mecmu'ası da bunlardan biridir. Farsça ve Türkçe çok sayıda şiir ve beyit bulunan mecmu'ada ayrıca; başta şarkı fasıllarının listesi, çok sayıda mu'amma, şarkı güfteleri, ruba'iler, mu'ammaların çözüm usulleri ve muhtelif inşa örnekleri bulunmaktadır. Bu tezde, adı geçen mecmu'anın metninin ilmi transkripsiyon alfabesiyle neşri yapılıp muhtevası ve şekil özellikleri incelenerek bu mecmu'anın Türk edebiyatındaki mecmu'alar içersinde nerede bulunduğuna dair fikir yürütülmüştür. Tezin sonuna metin bağlamlı bir sözlük hazırlanıp mecmu'anın tıpkıbasımı eklenmiştir.
Fennİ divanı şerhi

Bu çalışmada 19. yüzyılın ikinci yarısında Yozgat'ta yaşayan Yozgatlı Mehmed Said Fenni'nin Divanında bulunan müşterek gazeller, müstezadlar, mersiyeler, tarihler, şarkılar, muammalar, kıt'alar, beyitler ve hece vezniyle yazılan şiirler şerh edilmiştir. Atasözlerine, deyimlere, ayet ve hadislere işaret edilmiştir. Bu çalışma 2 bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında şair Fenni'nin hayatı verilmiş ve dönemin edebiyat anlayışı üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde ise Fenni'nin Divanında bulunan müşterek gazeller, müstezadlar, mersiyeler, tarihler, şarkılar muammalar, kıt'alar, beyitler ve hece vezniyle yazılan şiirlerin şerhi yapılmıştır. Bu çalışmada Dr. Ali Şakir ERGİN'in çevirisi esas alınmıştır.
Mecmu'a-i Eş'ar (06 mil yz a 3553) metin tıpkıbasım

Bu çalışmada Milli Kütüphane'de '06 Mil Yz A 3553' numarada kayıtlı 'Mecmu'a-i Eş'ar adlı şiir Mecmu'asının incelenmesi ve metin kısmı tıpkıbasımı ile birlikte ortaya konulmuştur. Öncelikle mecmu'anın tanımı yapılmış ve hakkında genel bir bilgi verildikten sonra söz konusu mecmu'anın tanıtımı yapılmıştır. Ardından inceleme kısmına geçilmiş içeriği ve teknik özelliklerinden mecmu'ada yer alan şiirlerin nazım şekilleri ve türleri bilimsel bir metotla yeni harflere aktarılmıştır. Ayrıca mecmu'ada adı geçen şairler üzerine daha önce çalışma yapılmış olan divanlara bakılarak gerekli karşılaştırmalar yapılmıştır. Çalışmanın sonunda çalışmaya konu olan metnin tıpkıbasımı yer almaktadır.
Nezihe Meriç'in öykülerinde kronotop

Kurmaca anlatılarda zaman ve mekan, edebi eserin önemli yapı taşlarındandır. Roman ve hikayelerin klasik incelemelerinde ayrı ayrı ele alınan bu iki kavram, Rus edebiyat eleştirmeni Mihail Bahtin'e göre birbiriyle sıkı bir ilişki içindedir ve dolayısıyla incelemelerde zaman-mekan unsurları birlikte düşünülmelidir. Albert Einstein'ın 'İzafiyet Teorisi'nden hareketle oluşturulan ve zaman-uzamın birlikteliğine dayanan 'kronotop' terimi edebiyatta da kendini gösterir. Olaya dayalı edebi türlerin çerçeveleri yer ve zamanla çizilmiştir ve uzamdaki zamanı maddileştiren kronotoplar anlatıların gösterilebilirliği, olayın temsil edilebilirliği açısından önemli işlevlere sahiptir. Bahtin, incelediği romanlardan yola çıkarak bazı kronotoplar üretir. Bunlar yol-karşılaşma, taşra kasabası, şato, misafir odası-salon ve eşik gibi kronotoplardır. Bahtin, birbirinden farklı edebi yapıtlardaki zamansal-uzamsal değerlerin incelenerek daha farklı kronotopların tespit edilebileceğini belirtir. Dolayısıyla bu çalışmada 'Diğer Kronotoplar' başlığı altında meydan, kapı, köşe, bodrum-tavan arası, dolap-çekmece-sandık gibi kronotoplara da değinilmiştir. Bu tezde, Mihail Bahtin'in kronotop kavramından hareketle 1950 kuşağı öykücüleri arasında yer alan Nezihe Meriç'in öykülerindeki zamansal-uzamsal ilişkiler incelenmiş ve bunların işlevleri tespit edilmiştir. Meriç'in öykülerinde yol kronotopu karşılaşma, buluşma ve farklı toplumsal statüdeki insanları aynı yer ve zamanda bir araya getirme işlevlerinde kullanılmıştır. Taşra kasabası kronotopu, öykülerde olay akışını değiştirmeyen döngüsel zaman mahalleri olarak yer alır. Şato kronotopu Meriç'in öykülerinde köşk, villa, yalı ve konaklarda kendini göstermiş ve tarihsel zamanın yansıması olarak görülmüştür. Misafir odası-salon kronotopu ise aile bireylerinin bir araya geldiği, dışarıdaki ile içeridekinin kaynaştığı bir zaman-uzamdır. Eşik kronotopu Meriç'in öykülerinde eğretileme yoluyla özellikle merdivenlerde kullanılmış; bazı duyguların metaforik temsili işlevini üstlenen eşik, ani kararların, ayrılıkların, önemli vaka halkalarının noktası olmuştur. Diğer kronotoplar da Meriç'in öykülerinde çeşitli işlevlerde kullanılmıştır. Ayrıca Nezihe Meriç'in öykülerinde sıklıkla kullandığı zamansal-uzamsal kesişimler, bunlara yüklenen duygu değerleriyle birlikte ele alınarak incelenmiş ve tümevarım yöntemiyle yeni kronotoplar oluşturulmuştur. Bunlar pencere, mutfak, bahçe, deniz, masa gibi yeni zaman-uzamlardır.
Kaşkay Türkçesinde Farsça etkisi

İran'ın merkezi ve güneyi, Fars eyaletinde yaşayan oldukça geniş bir alana yayılmış ve yaklaşık 3 milyon nüfusa sahip Kaşkay Türkleri dil ve kültürlerini korumaya çalışan bir Türk halkıdır. Yaşadıkları ülkenin resmi dili Farsçanın, baskın bir dil olarak, Kaşkay Türkçesi üzerindeki etkisi doğal ve kaçınılmazdır. Böylece ses, şekil, sözcük, cümle yapılarındaki etki, konuşma dilinde olduğu kadar edebiyat eserlerine de yansımaktadır. Bu çalışmada Kaşkay Türkçesi yazı dili üzerindeki Farsça etkiler incelenmiştir.
Akif divanı

XIX. yüzyıl divan şairlerinin büyük çoğunluğu devlet dairelerinde katiplik yapmışlardır, yahut hayata böyle atılmışlardır. Bu dairelerin başında bulunan memurların çoğu da şairdir. Bazı şairlerin çalıştıkları dairelerde mahlas aldıkları da bilinmektedir. İşte bunlardan biri de katiplik görevinde bulunmuş, asıl adı Hasan olan Akif mahlaslı şairimizdir. Kaynaklarda doğum tarihi hakkında bilgi bulunmayan ve H.1243 - M.1827 /1828'de vefat eden Akif, XIX. yüzyıl şairlerinden olup Selanikli Ali Ağa'nın oğludur. Divan 74 varaktan meydana gelmekte olup talik yazıyla yazılmıştır. Ali Emiri Efendi, Manzum Eserler, Millet Kütüphanesi, 269'da kayıtlı tek nüshası vardır. İşte bu çalışmada 7 kaside, 38 tarih, 31 musammat, 131 gazel, 10 kıta, 1 nazım, 37 müfred olan Akif Divanı şekil ve muhteva açısından incelenmiş ve divan metni transkripsiyonlu olarak verilmiştir. Çalışmanın başında dönemin siyasi durumu hakkında bilgi verilmiş olup şairin hayatı, Divan'ı ve edebi şahsiyeti mevcut kaynaklar ile divana dayanılarak incelenmiş, söz konusu eserin nüshası tanıtılmaya çalışılmıştır.
'Oblomov' ve 'Sayru' tiplerarası bir karşılaştırma

Bu çalışma Gonçarov'un Oblomov romanında yer alan Oblomov tipiyle, Selim İleri'nin Mel'un romanında bulunan Sayru tipinin benzerlik ve farklılılarını incelemektedir. Her iki tip de içinde yaşadıkları toplumların ürünü ve sembolüdürler. Çalışmanın amacı; her iki tipin de yaşadıkları edilgenliğin, iletişimsizliğin, başarısızlığın ve bunalımların asıl nedeninin; içinde yaşadıkları toplumun problemlerinden ve çöküşünden kaynaklı olduğunu göstermeye çalışmaktır. Gonçarov, Rus toplumunun geleneklerden kurtulamamasını, uyuşuk yapısını, Doğu'nun durağanlığını ve tembelliğini Oblomov üzerinden eleştirirken bütün bir Rusya'nın eleştirisini yapmaktadır. Benzer biçimde Mel'un romanında da Sayru'nun ikilemlerinin ve uyumsuzluğunun arkasında, toplumsal kimliğin sorunları ve toplumsal yozlaşma vardır. İki yazar da, kendi toplumlarının sorunlarını, kurguladıkları bu iki tip üzerinden anlatarak, gelenekselliğin, yerinde saymanın, sahteliğin ve çıkarcılığın ne tür toplumsal travmalara neden olabileceği üzerinde yoğunlaşmışlardır.
Oktay Rifat'ın şiirlerinin ve romanlarının incelenmesi

DOKTORA TEZİ OKTAY RIFAT'IN ŞİİRLERİNİN VE ROMANLARININ İNCELENMESİ TARIK ÖZCAN FIRAT ÜNİVERSİTESİ SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ YENİ TÜRK EDEBİYATI ANABİLİM DALI 1999, SAYFA XIV- 520 Bu çalışmada Oktay Rıfat'ın şiirleri ve romanları incelenmiş ve sanat anlayışına ışık tutulmuştur. Gerek şair ve yazar hakkında yazılan kaynaklardan gerekse şair-yazarın kendi yazdığı kaynaklardan elde edilen bilgilerle 20. yüzyıl şair-yazarı Oktay Rıfat'ın hayatı. kişiliği, sanat ve edebiyat anlayışı tespit edilmiştir. Aynı zamanda Oktay Rıfat'ın şiirleri ve romanları incelenerek analiz edilmiştir. Bu çalışma ile kültür mirasımızın önemli bir şair-yazarı hakkında geniş bir bilgiye sahip olunmuştur.
Cengiz Aytmatov'un eserlerinde halk edebiyatı ve folklor unsurları

Cengiz Aytmotav, Orta Asya Türk kültürünü ve pelin kokulu bozkırlarını dünyaya tanıtan çok önemli bir yazardır. Onun eserlerinin temel kaynağı, halk anlatmalarıdır. Mitoloji, destanlar, masallar ve halk hikayelerinin birçok unsurunu, hatta doğrudan bu anlatmaları eserlerinde kullanılmıştır. Biz, bu çalışmada Aytmatov'un eserlerini halk edebiyatı ve folklor açısından inceledik. Giriş bölümünde, yazar hakkında, Türkiye'de ve Türkiye dışında yapılan çalışmaları tanıttık. Birinci bölümde yazarın hayatı ve incelediğimiz eserleri hakkında bilgi verdik. İkinci bölümde eserlerdeki halk edebiyatı unsurlarını ve eserlerindeki kullanım şekillerini inceledik. Üçüncü bölüme de eserlerdeki folklor unsurlarını ve kullanımlarını aldık Aytmotov'un eserlerindeki zaman ve mekan ne olursa olsun, halk edebiyatı ve folklor unsurları, kendisini mutlaka gösterir. Eserlerini bunlardan ayrı düşünmek mümkün değildir. Çünkü yaşadığı coğrafya ve çocukluğunda aldığı halk kültürünü, sanatının temelini oluşturmuştur.
Cemİl Mahmud Bey Dİvanı: İnceleme-metin

Bu tez çalışması XX. yüzyılda yaşamış ve yine aynı yüzyılın eski Türk edebiyatı şairlerinden biri olan Cemil Mahmud Bey ve Divanı üzerine yapılan ilk çalışmadır. Yapılan bu çalışmada şairin hayatı, üslubu, eserlerinin şekil ve içerik incelemesi, son olarak da transkriptli metnine yer verilmiştir. 1. bölüm şairin hayatı ve eseri, 2. bölüm İnceleme başlığı altında şairin şiirlerinde kullanmış olduğu nazım şekil ve türleri, ahenk unsurları ve şairin hangi konulara değinerek şiirlerini oluşturmaya çalıştığı, 3. bölüm Cemil Mahmud Bey Divanı'nın transkriptli metninden meydana gelmiştir. Bu divanın günümüzde mevcut bulunan tek nüshası vardır. Divan üzerinde yaptığımız çalışmada 117 gazel, 4 müstezad, 3 muhammes, 5 tahmis, 7 müseddes, 1 murabba, 9 şarkı, 9 tarih ve 2 mersiyeden oluştuğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca divanı oluşturan şiirlerde klasik üslup tercih edilerek, duygu ve düşünceler bilinen kelime ve mazmunlarla oluşturulmuştur. Sonuç olarak yapılan bu tez çalışması ile Cemil Mahmud Bey'in edebi kişiliği hakkında bilgi vererek, Divanı'nı edebiyat dünyasına tanıtmış olduk.
Topics in syntax-phonology interface in Turkish: Sentential stress and phases

Bu çalışmanın amacı, Türkçe'de tümce vurgusunun doğasını, nasıl belirlendiğini ve odak yapısı ve söylemsel faydacı etkenlerle nasıl etkileştiğini araştırmaktır. Son zamanlarda dilbilim alanında yapılan çalışmalar (Legate 2003, Kahnemuyipour 2004, Selkirk ve Kratzer 2005), dilin sesbilimsel biriminin, tümce vurgusunun belirlenmesi konusunda, evreler ve çoklu sesletime (Chomsky 2000, 2001) duyarlı olduğunu ortaya koymaktadır. Bu çalışma, Türkçe'de tümce vurgusu konusunu, yukarıda bahsedilen çalışmalar ışığında, evreler ve çoklu sesletim kavramlarını kullanarak açıklamayı amaçlamaktadır. Kahnemuyipour (2004) ve Selkirk ve Kratzer (2005) çalışmaları doğrultusunda, tümce vurgusunun, bütün tümce odak olduğu durumlarda, çoklu sesletim içindeki en yüksek öğeye düştüğü önerilmektedir. Tümce vurgusunun böyle bir yöntemlebelirlenmesi, nesneli geçissiz, özneli geçissiz, edilgen yapılarının ve durum belirteçleriiçeren yapıların sıra dışı vurgu davranışlarını açıklamaktadır. Belirtme durum eki taşıyan nesnelerin vurgularının incelenmesi, tümce vurgusunun belirlenmesinde başka bir sistemin daha etkili olduğunu göstermektedir. Bu çalışma Türkçe'de belirtme durum eki taşıyan nesnelerin, Neeleman ve Reinhart (1998)çalışmasında önerilen söylemsel artgönderim genellemesine uyduğunu ileri sürmektedir. Söylem içinde daha önceki bir söylem varlığına bağlanabilen belirtme durum eklinesnelerin vurgu alamadığı, ancak söylem içinde daha önceki bir söylem varlığınabağlanamayan belirtme durum ekli nesnelerin vurgu alabildiği gösterilmektedir. Bu çalışma ayrıca Türkçe'de, ezgisel öbeklemeye duyarlı olan ve söylemselfaydacı etkileri olmayan bir devrikleme türü olduğunu ileri sürmektedir. Tümce üzerindesöylemsel faydacı etkileri olmayan bu devrikleme türünün, ezgisel öbekleme korunduğu sürece gerçekleşebileceği gösterilmektedir. Son olarak, Türkçe'de özne eksiltisi koşullarının nesne eksiltisi koşullarından daha gevşek olduğu ve bunun, özne ve nesnelerin bağlam içinde farklı verilmiş bilgikonumlarına duyarlı olmalarından kaynaklandığı öne sürülmektedir.
Ahİ Çelebi-Tercemetü'l-Mucez fi'ṭ-Tıbb- (giriş-inceleme -metin -dizinler)

Anadolu sahasında yazı dili olarak şekillenmeye ve kullanılmaya başlanan Oğuz Türkçesi ile 14. yüzyıldan başlanarak birçok tercüme ve telif tıp eserleri verilmiştir. Bu eserler içerisinde Arapça ve Farsçadan tercüme edilen eserlerin sayısı oldukça fazladır. Tercemetü'l-Mucez fi't-Tıbb Ahi Çelebi tarafından İbnü'n-Nefis'e ait El-Mucez fi's-Sıbb adlı eserin Arapçadan tercümesidir. 15. yy önemli tıp eserlerindendir. Çalışmamız Tercümetü'l-Mucez fi's-Sıbb adlı tercüme eserin çeviri yazıya aktarımıyla metnin söz dizimi açısından incelenmesini kapsamaktadır. Çalışma Giriş-İnceleme - Metin - Dizinler olmak üzere dört bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde genel olarak çalışmanın içeriği, eserin yazıldığı dönem, eserin yazarı ve eser hakkında bilgi verilmiştir. İnceleme bölümü İşletme Ekleri, Söz Dizimi, Cümle, Söz Diziminde Aykırılıklar olmak üzere dört bölüme ayrılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde Metin, dördüncü bölümünde Dizinler yer almaktadır. Genel dizin ayrıntılı olarak hazırlanmış, kelimelerin sözlük anlamları verilmiştir. Metinde geçen özel adların gösterildiği özel adlar dizini hazırlanmıştır. Genel dizinde toplam 4027 madde başı bulunmaktadır. Bunların 2669'u Arapça, 368'i Farsça, 1'i Latincedir. Bu bölümde metinde geçen bütün kelimeler, gramer özelliklerine göre ayrılarak anlamlandırılmıştır. Özel adlar dizininde toplam 20 madde başı bulunmaktadır.
TDK Yz. A-19 numarada kayıtlı Türkçe İncil tercümesi

Tezimin konusu, başlıktan da anlaşılabileceği gibi Türk Dil Kurumu Kitaplığındabulunan Osmanlı Türkçesiyle yazılmış İncil tercümesidir. Eser; dönemin dil özelliklerinigösteren, bazı istisnalar hariç, harekesiz nesih yazı ve Arap harfleri ile yazılmıştır. Bu zamana kadar Osmanlı Türkçesi ile yazılmış tam İncil metni bilinmediğinden eserbizce önem arz etmektedir. Yaptığımız ön araştırmalarda böyle bir bulguya ulaşınca bu eseri günümüze kazandırmak için Doktora çalışmamıza böyle bir konuyu seçmeyi uygun gördük. Eserle ilgili çalışmalarımızı bitirdiğimizde, farklı imla özellikleri ve kullanımları tespit ettik. Özellikle şahıs isimleri ve yer adlarının müstensih tarafından herhangi bir yanlışlığa yol açmamak için harekelendirilmesi dikkat çekici idi. Bu isimlendirmelerin günümüz için önem arz ettiğini düşünüyoruz. Ayrıca yeni bir metin olması sebebi ile Dinler Tarihçileri içinde yeni bir çalışma konusu ortaya çıkardığımız kanaatindeyim. Çalışmamızın hem dilciler, hem de dinler tarihçileri için yeni ufuklar açabileceğinisöyleyebiliriz.
Aşık İsmetİ monografisi

Aşıklık geleneğinin temsilcileri olan aşıklar, halk şairleri, ozanlar yüzyıllar boyunca halk adı verilen organizasyonu meydana getiren insanları, birey olmaktan çıkararak, onların toplumun bir parçası haline gelmeleri noktasında önemli görevler ifa etmişlerdir. İnsanların dinleme, eğlenme, bilgilenme, rahatlama, protesto etme gibi birçok temel sayılabilecek ihtiyaçlarını gideren bu sanatçılar, toplumun sosyo-kültürel yapısı dolayısıyla çoğu zaman halkın kulağı, dili ve dudağı olmuşlardır. Bu bakımdan aşıklar / halk şairleri, içinden çıktıkları toplumların duygu ve düşünce dünyalarını yansıtan birer ayna gibidirler. Bu durum dolayısıyla söz konusu sanatçıları incelemek, ilgili toplumu incelemek anlamına gelecektir. Bu çalışmada, yukarıdaki düşünceler çerçevesinde bağlam merkezli bir aşık monografisi oluşturulmaya gayret edilmiştir. Bunun için de aşığın hayatı detaylı bir biçimde dikkatlere sunulmuş; şiirlerin yapı ve muhteva çözümlemeleri yapılarak onların üretim ve tüketim bağlamları değerlendirilmiştir. Söz konusu değerlendirmelerde ilgili bölümler kendi içerisinde alt başlıklara ayrılarak ele alınmıştır. Söz gelimi şiirlerin tüketim bağlamı kendi içinde 'sözlü kültür ortamında tüketim', 'yazılı kültür ortamında tüketim' ve 'elektronik kültür ortamında tüketim' olmak üzere üç alt başlıkta incelenmiştir. İncelemeye dahil edilen bütün şiirler üretim zamanları gösterilerek çalışmaya konulmuştur. Bunların dışında aşığın hikayecilik boyutuna da değinilmiş; şiirlerinin ayak, dize, sözcük, kafiye ve redif dizinleri oluşturulmuştur. Çalışmayı görsel bakımdan desteklemesi adına aşıkla ilgili materyaller, ek olarak verilmiştir. Böylece kökü tarihin derinliklerine kadar uzanan aşıklık geleneğinin bugünkü önemli temsilcilerinden olan Aşık İsmeti'nin gelenek içindeki yeri bütün yönleriyle ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Ahter gazetesi çerçevesinde İran-Türkiye fikrİ ve edebİ ilişkileri

Ahter gazetesi 1876- 1896 yılları arasında İstanbul'da çıkan Farsça bir gazetedir. Ahter gazetesinin ilk beş yılma dayanılarak Türkiye-İran fikri ve edebi ilişkilerinde gazetenin rolünü ortaya çıkardık. Kaçar dönemindeki İran ve Tanzimat dönemindeki Türkiye, Ahter gazetesindeki bilgiler dahilinde ele alınarak her iki ülkede yaşayan aydın kesimin karşılıklı etkileşimini inceledik. Ahter gazetesi yazılarının mücadeleleri, müesseseleri yenileştirmek ve cemiyeti değiştirmekti. Onlar, sadece bir gazeteci değil, fikir adamı ve politikacı, hatta devrimcidirler. Yarattıkları eserler, sade edebiyattan ziyade sosyal ve politik bir edebiyattır. Bu insanlar, başta meşrutiyet olmak üzere, okunduğu ülkelere -özellikle İran'a- yeni bir şekil vermek için ıslahat yapılması ve bu ıslahatın, öz ve milli değerler korunarak Avrupa medeniyetine uygun olması fikrini savunmuşlardır Araştırmamız beş bölümden oluşmaktadır. Giriş: modernleşme ve basın tarihi, I. bölüm: Ahter'in şeklen tanıtımı ve gazetenin yay unlanma amacım ortaya koymaktadır. II. bölüm: Ahter gazetesinde medeniyet, vatan, millet, devlet, eşitlik, özgürlük, kanun ve eğitim gibi modern kavramların açıklanmak ve taratmaktadır. III. bölüm, Ahter'in İslam birliği ve İran ve Türkiye arasındaki yakınlaşmayı açıklamaktadır. IV. bölüm ise, Ahter' de edebiyat ve dil konusunu incelenmektedir. Son olarak bibliyografya bölümünde faydalandığımız kaynaklar verilmektedir.
Abid Efendi'nin divançesi

Zengin ve tarihi geçmişşe sahip Türk Edebiyatı, başta divanlar olmak üzere halen kayıp olan, değerlendirilmeyi bekleyen bir kültür hazinesidir. Bu çalışmada, 19. yüzyılda yaşamış Abid Efendi'nin Divançe'si incelenip, transkripsiyonlu metni hazırlanmıştır. Eserin müellifi hakkında birçok kaynak araştırılması yapılmış; fakat herhangi bir bilgiye ulaşılamamıştır. Bilinen 2 eseri vardır. Bunlardan edindiğimiz bilgiler ışığında hayatı ve edebi şahsiyetini tanıyabiliyoruz. Divan şiiri, 19. yüzyıl şairlerinde genel itibariyle halk diline yakın sade bir dille ifade edilmek istenmiştir. Fakat güçlü şairlerin yetişememesi nedeniyle yazılanlar taklitten öteye geçememiştir. Bu çalışmaya konu olan Abid Efendi'nin Divançe'sinde de sade bir dille bu yüzyıl şiirini takip ettiğini görüyoruz.
Rükneddin Ahmed'in Acaibü'l-Mahlukat tercümesi

Eser, Ali Emiri Efendi Kütüphanesi Türki Tarih bölümü 897 demirbaş numarasıyla kayıtlıdır. Hicri 852 yılında istinsah edilen bu eser, 17.2X24. 8 (13.8X21) boyutunda 17 satır olarak, nesih yazı türüyle yazılmış olup, 326 varaktır. Rükneddin Ahmed kitabına her ne kadar tercüme demişse de, aynı zamanda kendi bilgi ve düşüncelerini kattığı için te'lif bir eserdir diyebiliriz. Bu eseri tez olarak seçmemizin sebebi; Eski Anadolu Türkçesi'ne ait olan bir takım özellikleri açığa çıkarmak, bütün kelimelerin anlamlarını örneklerle ortaya koyup diğer eserlerdeki anlamlarla mukayesesine yardımcı olmak ve Osmanlı düşünce dünyasını, pozitif bilgi birikimini bilim alemine sunmaktır. Böylece edebiyatımızın temel taşlarından biri olan Acaibü'l-mahlukat türünü yerine yerleştirmiş olacağız. Bu tez üç bölümden oluşuyor. Giriş kısmında Acaibü'l-mahlukat ile ilgili genel bilgiler ve Rükneddin Ahmed'in eseri ile ilgili bilgiler bulunmaktadır. Metin kısmında, günümüz kitap yazma sistemi dikkate alınmıştır. Başlıklar ve paragraflar oluşturulmuş, imla ve noktalamaya yer verilmiştir. Ayrıca günümüzden farklı olarak sayfa ve satır numaraları metin içinde gösterilmiştir. Sözlük kısmında ise metindeki bütün kelimeler, birleşik şekiller, şahıs isimleri ve yer isimleri yer alır. Her kelimeye metinden örnekler verilmiştir.
Kemal Ümmİ Divanı tenkitli metin-indeks

Türk kültürü içinde önemli bir yere sahip olan Dini-Tasavvufi Türk Edebiyatı alanında yüzyıllar boyunca çok sayıda eser verilmiştir. Bu eserlerin bazıları üzerinde çalışmalar yapılarak ilim alemine tanıtılmış, bazıları üzerinde ise henüz bir çalışma yapılmamıştır. Türk kültürünün birer parçası olan bu eserlerin tanıtılması büyük önem arz etmektedir. Bu çalışmada Kemal Ümmi Divanı'nın kaynaklarda zikredilmeyen, Kahramanmaraş'ta bulunan iki yeni nüshası konu olarak seçilmiştir. XV. yüzyılda yaşayan ve dini-tasavvufi şiirler yazan Kemal Ümmi'ye ait Divan'ın Kahramanmaraş'ta bulunan nüshalarının tenkitli metni oluşturulmuş ayrıca çalışmanın sonunda özel adlar indeksi verilmiştir. Bu çalışmayla Kemal Ümmi Divan'ının yeni nüshalarının ilim alemine tanıtılmasına çalışılmıştır.
From the immortal regulator to the wanna-be dictator: The Specters of the Father in Saatleri Ayarlama Enstitüsü and Kar

Bu çalışma, modern Türkiye edebiyatından Saatleri Ayarlama Enstitüsü ve Kar metinlerini bir arada incelemek suretiyle, iki metnin birbirleriyle olan diyaloğunu modernleşme/batılılaşma, baba kompleksi, Doğu-Batı ayrımı olguları açısından göstermeyi hedefler. Yakın metin analizi sonucunda Saatleri Ayarlama Enstitüsü'nün, Orhan Pamuk'un değişen anlatı tekniklerini, edebi akımlarda deneyimlenen gelişmeleri ve iki romanı birbirinden ayıran yaklaşık elli sene içerisinde tarihin arenasında vuku bulan olayları göz önüne alarak geliştirdiği Kar metni için bir model teşkil ettiği gözlemlenmektedir. Bu çalışmanın esas amacı, Saatleri Ayarlama Enstitüsü'nde dikkatlice gizlenen, Kar'da ise açıkça belli olan baba figürü üzerinden iki roman arasındaki yakın ilişkiyi açığa çıkarmak ve bu eserler ardındaki temel ilgi odaklarına, şayet mevcutsa sundukları çıkarımlara veya önerilere ışık tutmaktır.
Tuhfetü'l-Müluk ve's-Selatin

İnsanlar, tüm çağlarda hayatlarını sürdürebilmek için hayvanlardan yemek, taşıma, korunma, ulaşım, avcılık gibi pek çok alanda faydalanmışlardır. Bu sebeplehayvanların bakımı da bir ilim halini almış ve böylelikle baytarlık ilmi doğmuştur. Türk kültüründe de baytarlık ve baytarnameler ilgi görmüş, Türk alimlerininçalışmaları yanında farklı dillerden dilimize tercümeler yapılarak da bu alanda gelişmeye önem verilmiştir. Çalışmış olduğumuz 'Tuhfetü'l-müluk ve's-selatin' adlı eser, 'Emir Hacip 'Aşı T mur'un ''Umdetü'l-müluk' adlı eserinin, Sultan I. Ahmet'in (1603-1617) emriyle Türkçeye çevrilmiş halidir. Eserin mütercimi bilinmemektedir. Topkapı Sarayı Kütüphanesi Tıp ve Baytarlık eserlerindeki (1772-H.415) bu kitabın başka bir nüshası tespit edilememiştir. Eser 'baytarname', 'fürusiyyet' ve 'avcılık' olmak üzere üç kısımda tertip edilmiştir. Bu kısımlar, çeşitli bablar ile kendi içinde de sınıflandırılmış ve böylelikle ilgili başlıklar detaylandırılmıştır. Eserin diğer baytarnamelerden farklılığı ise çeşitli minyatürlerle desteklenmişolmasıdır. Çalıştığımız eserin içinde irili ufaklı 164 Osmanlı minyatürü ve müzehhepiki serlevha bulunmaktadır. Eser bu yönüyle Osmanlı kültüründeki minyatür sanatının ilmi eserlerdeki kullanımını örneklendirmekte ve ait olduğunu döneme aitminyatürlerin günümüze aktarılmasında önemli yer tutmaktadır.