turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Basketbol antrenmanlarının çocukların çeviklikleri üzerine etkisi

Bu çalışma, basketbol antrenmanların 12 yaşındaki erkek çocukların çeviklik ve bir takım fiziksel ve motorik özelliklerine etkisinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya 12 yaşında daha önce basketbol oynamayan (n=30) ve basketbol oynayan (n=30) toplam 60 erkek çocuğu gönüllü katılım sağlamışlardır. Bu çalışma nicel araştırma modellerinden, öntest-son test ölçümlerin yapıldığı kontrol ve deney grubundan oluşan deneysel bir araştırma olarak tasarlanmıştır. Bu doğrultuda deney grubuna on altı hafta sürecek şekilde basketbol antrenmanları yaptırılmış ve deneysel işlem olan basketbol antrenmanları öncesi ve antrenmanlar sonrası çocukların boy, kilo, sağ esneklik, sol esneklik, illinuois çeviklik, dikey sıçrama, durarak sıçrama ve denge özellikleri gerekli ölçüm teknikleri ile ölçülmüş ve ilgili veriler toplanmıştır. Kontrol grubundaki çocuklar ise herhangi bir çalışma ve antrenmana tabi tutulmamıştır. Araştırmada ön ve son testte elde edilen veriler SPSS 25.0 istatistik analiz paket programı ile analiz edilerek bulgulara ulaşılmıştır. Bu kapsamda araştırmada normal dağılım gösteren verilerin analizinde bağımsız değişkenler için T testi, normal dağılım göstermeyen verilerin analizinde ise parametrik olmayan testlerden Mann-Whitney U testi ve gruplara arasındaki farklılaşmayı belirlemek için ise Wilcoxon işaretli sıralar testi tercih edilmiştir. Çalışmada sonuç olarak; basketbol antrenmanlarının deney grubundaki erkek çocuklarının boy, sağ esneklik, sol esneklik, illinuois çeviklik, denge ve durarak sıçrama özelliklerinde anlamlı bir farklılaşmaya neden olduğu saptanmıştır. Basketbol oynamayan kontrol grubundaki erkek çocukların ön test-son test ölçüm değerlerinin karşılaştırılması sonucunda boy, kilo, sağ esneklik, sol esneklik ve denge özelliklerinde anlamlı bir farklılaşma olduğu belirlenmiştir. Ayrıca iki grubun öntest ölçüm değerlerinin karşılaştırılmasında sağ esneklik, sol esneklik ve denge özelliklerinde kontrol grubu olan önceden basketbol oynamayan grup lehine bir farklılık oluştuğu, illinuois çeviklik, dikey sıçrama ve durarak sıçrama özelliklerinde ise deney grubu olan basketbol oynayan grup lehine bir farklılaşma olduğu belirlenmiştir. Araştırmada, son test ölçüm değerlerinin gruplar arası karşılaştırması yapıldığında, sağ esneklik özelliğinin kontrol grubu lehine farklılaştığı saptanırken, illinuois çeviklik, dikey sıçrama, denge ve durarak sıçrama özelliklerinin deney grubu lehine farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır. Çalışmanın sonunda, araştırmanın sonuçları da göz önüne alınarak konu ile ilgilenen uzman, akademisyen ve öğrencilere önerilerde bulunulmuştur.
Pediatrik olgularda alt ekstremite ortezlerinin kullanılmama nedenlerinin araştırılması

Alt ekstremite ortezleri fonksiyonu artırmak, mobilite sağlamak ve desteklemek amacıyla birçok patolojide yardımcı ortez olarak kullanılmaktadır. Ortez kullanımını artıran faktörler etkinlik, uygulanabilirlik, güvenilirlik ve kullanım kolaylığıdır. Bu çalışmanın amacı alt ekstremite ortezi kullanan pediatrik olgularda ortezlerini kullanılmama nedenlerinin araştırılmasıdır. Bu amaçla 62 pediatrik olgu çalışmaya dahil edilmiştir. Katılımcılara demografik özellikler, cerrahi operasyona ilişkin bilgiler, fonksiyonel seviye, ortez kullanmama nedenlerinin ve hasta-bakıcı beklentilerinin değerlendirildiği klinik anket uygulanmı tır. Klinik ankette toplam yedi başlık altında bireylerin ortezden beklentileri, ortezin yararlılığı, ortezi bırakma nedenleri, kullanım süreleri ve orteze yönlendiren sağlık personeli gibi sorular sorulmuştur. Katılımcıların ortezlerinin kullanmama nedenlerini sorguladığımızda 'Rahatsız ettiği için bıraktım' ve 'Çok pahalı olduğu için yenilemedim' cevapları sırasıyla %21, 4 ve %16, 6 ile alındı. Bu cevaplardan sonraki en çok bırakma nedeni ise bireylerin ortezin işe yaradığını düşünmemesi (%14,2) ve kozmetik açıdan iyi görünmemesiydi (%15,4). Giyip çıkarması zor ve hareketi mi kısıtladığı için ortez kullanımını bıraktım diyenlerin oranları ise %10, 1 ve %13'tür. Ortezden beklenti ise oldukça düşük seviyedeydi. Kullanım süresi ise haftada yaklaşık 36 saat olarak bulundu. Beklenti, yaş ve kullanım süreleri arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı. Klinik uygulamalarda ortez kullanımıyla ilgili yapılan gözlemlerde kullanıcıların ortezi bırakmaları sık rastlanan bir durum olmasına rağmen literatürde genel olarak ortez kullanımını sonlandırma sebepleri açıkça belirtilmemiştir. Çalışmamız bu özellikleri nedeniyle literatüre katkı sağlayacaktır. Bu konuda daha kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır.
Zihinsel engelli kardeşe sahip olan ve olmayan çocukların benlik saygısı ve kaygı durumlarının incelenmesi

Araştırma zihinsel engelli kardeşe sahip olan ve olmayan çocukların benlik saygısı ve kaygı durumlarını değerlendirmek ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı-karşılaştırmalı olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini, 15 .02.2010- 26.06. 2010 tarihleri arasında Erzurum il merkezinde Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezlerine kayıtlı zihinsel engelli çocukların 15-18 yaşları arasındaki sağlıklı kardeşleri ile Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı okullara devam eden, zihinsel engelli kardeşi olmayan ve en az bir kardeşe sahip olan 15-18 yaşları arasındaki sağlıklı çocuklar oluşturmaktadır. Örnekleme; zihinsel engelli kardeşi olan 108, zihinsel engelli kardeşi olmayan 119 olmak üzere toplam 227 sağlıklı çocuk alınmıştır. Verilerin toplanmasında; Kişisel Bilgi Formu, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği ve Sürekli Kaygı Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; yüzdelik dağılımlar, ortalama, ki-kare testi, bağımsız gruplarda t testi, Mann-Whitney U testi, Kruskal Wallis testi, korelasyon ve varyans analizi kullanılmıştır. Zihinsel engelli kardeşe sahip olan ve olmayan çocukların sürekli kaygı ile benlik saygısı puan ortalamalarının karşılaştırılmasında anlamlı fark saptanmamıştır (p>0.05). Zihinsel engelli kardeşe sahip olan 17-18 yaşındaki çocukların sürekli kaygılarının, zihinsel engelli kardeşe sahip olmayan çocuklara göre daha yüksek olduğu saptanmıştır (p<0.05). Zihinsel engelli kardeşe sahip olan kız çocuklarının sürekli kaygı puan ortalamalarının zihinsel engelli kardeşe sahip olmayan kız çocuklarından daha yüksek olduğu belirlenmiştir (p<0.001). Zihinsel engelli kardeşe sahip olan ve olmayan çocukların yaşına, cinsiyetine, anne mesleğine, baba mesleğine ve kaçıncı çocuk olduğuna göre çocukların benlik saygısının etkilenmediği bulunmuştur (p>0.05). Zihinsel engelli kardeşe sahip olan ve kardeşinin engelinden dolayı çevre ile sorun yaşayan, suçluluk duyan çocukların sürekli kaygı puan ortalamalarının çevre ile sorun yaşamayan, suçluluk duymayan çocukların sürekli kaygı puan ortalamalarından daha yüksek olduğu belirlenmiştir (p<0.05). Zihinsel engelli kardeşe sahip olan çocukların benlik saygısının kardeşinin engelinden etkilenmediği saptanmıştır (p>0.05). Zihinsel engelli kardeşe sahip olan ve olmayan çocukların Sürekli Kaygı Ölçeği ve Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği puan ortalamaları arasında negatif bir ilişki saptanmıştır (p<0.01). Araştırmada zihinsel engelli kardeşe sahip olan ve olmayan çocukların kaygısının artmasına ters orantılı olarak çocukların benlik saygısının düştüğü belirlenmiştir.
0-5 yaşında ishalli çocuğu olan annelerin ishal konusundaki bilgi, tutum ve davranışları

Bu çalışma; 14 Kasım 2012'den 30 Temmuz 2013'e kadar, sadece hafta içi olmak üzere Kayseri Erciyes Üniversitesi Mustafa Eraslan ve Fevzi Mercan Çocuk Hastanesi acil kliniğine ishal nedeniyle başvuran 0-5 yaş grubu 503 çocuk üzerinde yapılmıştır. Çalışmada, ishalli çocukların annelerinin ishale ilişkin bilgi, tutum ve davranışlarının saptanması, elde edilecek sonuçlar doğrultusunda anne eğitiminin ve ishali önlemeye yönelik programların geliştirilmesine katkıda bulunulması amaçlanmıştır. Araştırma sonucunda; annelerin %92.2'sinin çocuklarına anne sütü verdiği, %67.3'ünün ise ilk altı ay boyunca anne sütü verdiği ve anne sütü veren 154 annenin 135'inin çocukları ishal olduğunda anne sütü vermeye devam ettiği belirlenmiştir. Annelerin %25.6'sının çocuğu ishal olduğunda bol sıvı verdiği ve %2.4'ünün ORS verdiği belirlenmiştir. Annelerin çoğunluğu (%89.5) ishalin hastalık olduğunu, %48.7'si ishalin bulaşıcı olduğunu, %78.7'si ishalin ölüme neden olduğunu, %47.0'si ishal olan çocukların susuz kaldığı için öldüklerini, %66.2'si ORS'nın ne olduğunu bilmedikleri, ORS kullananların %42.4'ü ORS'nı evde kendileri hazırladıklarını ve %49.1'i ishal hakkında bildiklerini çevresindekilerden öğrendiğini ifade etmiştir. Annelerin eğitim düzeyi arttıkça ishalin hastalık ve bulaşıcı olduğunu bilen anne sayısının da istatistiksel açıdan anlamlı olarak arttığı saptanmıştır. Yirmi birinci yüzyılda halen ishal nedeniyle çocuk ölümlerinin olması, gerek birinci basamak sağlık hizmetlerinde ve gerekse medyada eğitim programlarına yer verilmesi ve annelerin ishal konusunda eğitilmesi gerektiğini göstermektedir. Anneler özellikle anne sütü ve ORS kullanımı konusunda bilinçlendirilmelidir.
Şubat 2009-Şubat 2019 tarihleri arasında kowarski sendromu tanısı alan çocukların klinik ve laboratuar bulgularının retrospektrif değerlendirilmesi

Bu çalışma, Şubat 2009 -Şubat 2019 tarihleri arasında, Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı, Çocuk Endokrinoloji ve Metabolizma Bilim Dalı'nda Kowarski sendromu tanısı alan olguların klinik, laboratuvar ve prognostik bulguları ile retrospektrif değerlendirilerek literature katkıda bulunmak amacı ile yapıldı. Şubat 2009 -Şubat 2019 tarihleri arasında Kowarski sendromu tanısı alan 110 olgu retrospektrif olarak değerlendirildi. Verilerine ulaşılamadığı için 13 olgu çalışmadan çıkarıldı. 97 olgu çalışmaya katıldı. Olguların 92'si en az bir, 62'si en az iki, 30'u en az üç, 9'u en az dört ve 5'i en az beş yıl süreyle tedavi almıştı. Tanı yaşı, boy, kilo, boy standart deviasyon skoru, kilo SDS, vücut yüzey alanı, cinsiyet, vücut kitle indeksi, VKİ SDS, kemik yaşı, boy yaşı, puberte durumu, hipofiz manyetik resonans görüntüleme, anne boyu, baba boyu, aile hedef boyu, AHB SDS'si, tedavi öncesi yıllık uzama, tiroid fonksiyon testleri, bazal büyüme hormonu, BH uyarı testlerine alınan yanıtları, bazal insülin benzeri büyüme faktörü-I, IGF-I jenerasyon testine yanıtları, BH tedavi dozları, BH tedavisi ile boy, boy SDS'nin belirli periyodlardaki kazançları ve BH tedavisi sonrası gelişen yan etkiler kaydedildi. Kliniğimizde rhBH dozu 0,2-0, 25 mg/kg/hafta olarak uygulanmaktadır. Çalışma sonucunda, yaş ortalaması 9,44 3,34 yıl (%48, 5 erkek, %51. 5 kız) bulundu. Tedavi öncesi boy SDS -3,21 1 ,03, AHB 162, 51 8 ,92, AHB SDS'si, -1,04 0 ,74, kemik yaşı 7,04 3,26 yıl, boy yaşı 6,78 3 yıl, VKİ 15,55 2,42 kg/m , tedavi öncesi boy uzama hızı 3,37 0,92 cm/yıl bulundu. Tedavi sonrası boy kazancı ; birinci yıl sonu 9,04 2 ,58, ikinci yıl sonu 7,3 1 ,66, üçüncü yıl sonu 6,48 1 ,58, dördüncü yıl sonu 6,96 0,97 ve beşinci yıl sonu da 5,34 2,58 idi. Tedavinin birinci yıl sonu boy SDS kazancı 0,54 0 ,48, ikinci yıl sonu boy SDS kazancı 0,31 0 ,31, üçüncü yıl sonu boy SDS kazancı 0,28 0,31 olarak bulundu. BH tedavisi alan olguların takibi sırasında 4 olguda hipotiroidi, 4 olguda da skolyoz saptandı. Hastaların boy kazanımının en yüksek tedavinin birinci yılında olduğu ve sonraki yıllarda kademeli olarak düştüğü saptandı. Sonuç olarak Kowarski sendromu, BHE benzer olarak BH tedavisinden oldukça iyi yanıt almaktadır. Bu yüzden BH tedavisi gibi yan etkisi az ve güvenirliliği yüksek bir tedavinin Kowarski sendromu düşünülen olguların hedef boyuna ulaşılabilmesi için verilmesi büyük önem arz etmektedir.
Obstetrik brakial pleksus yaralanması olan çocuklarda dengenin değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Obstetrik Brakial Pleksus Yaralanması olan çocukların statik-dinamik denge ve postüral kontrol parametrelerinin, sağlıklı yaşıtlarıyla karşılaştırılarak değerlendirilmesidir. Yöntem: Çalışmaya, 4-14 yaş aralığındaki OBPY tanılı 20 çocuk ve demografik özellikleri benzer 20 sağlıklı çocuk dahil edildi. OBPY'li çocukların ekstremite fonksiyonları Modifiye Mallet Sınıflandırma Sistemi ve Aktif Hareket Skalası ile skorlandı. Fonksiyonel mobilite ve dinamik dengenin değerlendirmesinde Zamanlı Kalk ve Yürü Testi ve Zamanlı Merdiven Çıkıp İnme Testleri kullanıldı. Statik-dinamik denge ve postüral kontrol parametrelerine ait spesifik değerlendirmeler için Balance Master Test Sistemi kullanıldı. Bulgular: Yapılan istatistik analizinde gruplar arası demografik özellikler benzerdi. ZKYT ve ZMÇİT skorlarında OBPY'li grup aleyhine istatiksel bir fark saptandı. Balance Master Sistemine ait; dengenin duyusal etkileşimi klinik testi, tek ayak üzerinde durma testi, stabilitenin limiti testi, normal yürüme testi, topuk-parmak ucu yürüme testi ve basamak çıkıp inme testi parametreleri arasında OBPY'li grup aleyhine istatiksel olarak farklılıklar saptandı (p< 0 ,05). Sonuç: Çalışmamızın sonuçları, OBPY'li çocukların sağlıklı yaşıtlarına oranla fonksiyonel mobilite içerikli aktivitelerde yavaşladığını, postüral salınımlarının arttığını, stabilite limitlerinin azalarak postüral kontrol, statik-dinamik denge becerilerinin daha kötü olduğunu göstermiştir. Aynı zamanda, OBPY'li çocukların etkilenen taraf alt ekstremitelerine yetersiz ağırlık aktarımı yaptıkları, bunun da alt ekstremite kas kuvvet gelişimini olumsuz etkilediği tespit edilmiştir. OBPY'li bireylerde etkilenen ekstremite odaklı tedavi yaklaşımları yerine, bütüncül yaklaşımlarla tüm vücut etkileniminin gözden geçirilmesi, oluşabilecek sorunların erken dönemden itibaren ele alınarak uygun tedavilerin planlanması önerilmektedir.
Denetimli serbestlik tedbiri altındaki suça sürüklenen çocuk ve gençlerin sosyal destek algısı: Ankara Denetimli Serbestlik Genel Müdürlüğü örneği

Bu araştırma, suça yönelen ve denetimli serbestlik tedbir süreci devam eden çocukların ve gençlerin sosyal destek algılarının ve sosyal destek algılarını şekillendiren değişkenlerin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma kapsamında anket kullanılarak Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nde denetimli/tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri altındaki 150 çocuk/gencin sosyo-demografik özelliklerine, ailelerine, suç davranışına ve denetimli serbestlik sürecine ilişkin faktörlerle ilgili bilgi edinilmiştir. Sosyal destek algısının belirlenmesi için Duyan, Gelbal ve Var (2013) tarafından Türkçeye uyarlanan Sosyal İlişki Unsurları Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin girişi, analizi ve sınıflandırılmasında SPSS 16 programı kullanılmış ve değişkenlerin niteliğine göre yüzde, ortalama ve standart sapma değerleri belirlenmiştir. Değişkenler arasındaki ilişki ve anlamlı bir farklılık olup olmadığının belirlenmesi için t, F ve r istatistiksel analizleri kullanılmıştır. Çocuk ve gençlerin sosyal destek algılarının eğitim durumu, ebeveynlerin öz-üvey oluşu, ebeveynlerin eğitim durumu, aile tipi, kiminle büyüdüğü, çalışma durumu, işlediği suç türü, arkadaş ve ailesinin sabıka durumu, aile içinde şiddet görme durumu, madde kullanma sıklığı, denetimli serbestlik sürecinde destek alma durumu, aileyle görüşülme durumuna göre farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Çocuk/gençlerin sosyal destek algısının yaş, geçim düzeyi algısı, kardeş sahibi olma, başka suçtan yargılanma ve ceza alma durumu, başka madde kullanma durumu, madde kullanma sebebi ve süresi, rehberlik faaliyetlerinden yararlanma ve grup çalışmasına katılma durumuna göre farklılık göstermediği saptanmıştır. Araştırma, literatürdeki paralel çalışmalar ışığında tartışılarak öneriler ile sonlandırılmıştır.
Yaz spor okullarına devam eden çocuk ve adölesanların antrenman sırasındaki hidrasyon durumlarının değerlendirilmesi

Bu çalışma, Fenerbahçe Spor Klubü'ne bağlı Yıldız Kanaryalar Spor Okulu'nda oynayan erkek sporcuların hidrasyon durumlarını saptamak amacı ile yürütülmüştür. 7-15 yaş arasındaki çocuk sporcuların dahil genel özellikleri, antrenman ve antrenman dışı olacak şekilde fiziksel aktivite düzeyleri, sıvı alım miktarları anket formları ile saptanmış; antropometrik ölçümleri Inbody 720 cihazı ile ölçülmüştür. Hidrasyon durumları ise egzersiz öncesi ve sonrası refraktometre ile idrar özgül ağırlığı ve Armstrong 8'li renk skalası ile idrar renkleri ölçülerek saptanmıştır. Fenerbahçe Spor Kulübü'ne bağlı Yıldız Kanaryalar Spor Okulu'nda Ağustos 2017 - Eylül 2017 tarihleri arasında oynayan ve yaş ortalaması 10,78 2,53 olan 88 erkek çocuk sporcu ile yürütülmüştür. Sporcuların ağırlık ölçümü, detaylı vücut analizi ölçümleri, hücre dışı sıvı miktarları, idrar özgül ağırlığı, idrar rengi ölçümleri ile hidrasyon durumları saptanmıştır. Sporcuların antrenman öncesi ve sonrası vücut kompozisyon değerlerinde genel olarak anlamlı bir fark olmadığı saptanmıştır (P>0,05). İdrar ölçüm değerleri karşılaştırıldığında sporcuların antrenman öncesi ve sonrası idrar özgül ağırlığı (antrenman öncesi 1021,89 5, 55 g/cm / antrenman sonrası 1023,87 5, 30 g/cm ) ve idrar rengi (antrenman öncesi 3,87 1,47 / antrenman sonrası 4,36 1,43) açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,05). Antrenman öncesi ve sonrası idrar özgül ağırlığı ve rengi değerlendirmelerine bağlı olarak, çocukların yeterli sıvı tüketmediği, antrenman öncesinde sporcuların %63'ünün hali hazırda dehidrate olduğu, antrenman sonrasında ise bu oranın %76'ya yükseldiği görülmüştür. Sonuç olarak ; altyapı grubu çocukların antrenman öncesinde dehidrate olduğuna, antrenman olan ve antrenman olmayan günlerde yeterli sıvı tüketmediğine ulaşılmıştır.
Drama temelli çevre eğitiminin çocukların çevre farkındalık düzeylerine etkisinin incelenmesi

Bu araştırma, drama temelli çevre eğitiminin ilkokulların dördüncü sınıfına devam eden çocukların çevre farkındalık düzeylerine etkisinin olup olmadığının saptanması amacıyla yapılmıştır. Ankara'da ilkokulların dördüncü sınıflarına devam eden 40 çocuk araştırmanın çalışma grubunu oluşturmuştur. Araştırmada ön test son test kontrol gruplu deneysel desen doğrultusunda nicel yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın verileri araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan ihtiyaç belirleme formu, Çevre Bilgisi Testi, Çevreye Yönelik Tutum Ölçeği, Çevreye Yönelik Davranış Ölçeği ve Genel Bilgi Formu ile toplanmıştır. Deney grubunda yer alan çocukların çevre farkındalıklarını geliştirmeye yönelik hazırlanan drama temelli çevre eğitimi üç ay süre ile haftanın iki yarım günü toplam 24 oturum olarak uygulanırken; kontrol grubundaki çocuklar kendi eğitim programlarına devam etmiştir. Araştırma sonucunda çalışmaya dahil edilen ilkokul dördüncü sınıf deney ve kontrol grubundaki çocukların Çevre Bilgisi Testi ve Çevreye Yönelik Davranış Ölçeği öntest ve son test sonuçlarından elde edilen puanlar sonucunda deney grubu lehine anlamlı farklılıklar olduğu saptanmıştır (p<.05). Deney grubunun Çevre Bilgisi Testine ilişkin son test ve kalıcılık testi puanları arasında son test lehine anlamlı farklılık bulunmuştur (p<.05). Çevreye Yönelik Davranış Ölçeğine ilişkin ise son test ve kalıcılık testi puanları arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır (p>.05). Deney ve kontrol grubundaki çocukların Çevreye Yönelik Tutum Ölçeği ön test ve son test sonuçlarından elde edilen puanlar sonucunda anlamlı bir farklılık olmadığı saptanmıştır (p>.05). Deney ve kontrol grubundaki çocukların Çevre Farkındalık İndeksi ön test ve son test sonuçlarından elde edilen puanlar sonucunda deney grubu lehine anlamlı farklılıklar olduğu saptanmıştır (p<.05). Deney grubunun son test ve kalıcılık testi puanları arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır (p>.05). Elde edilen bulgular literatür çalışması eşliğinde tartışılmış ve çeşitli öneriler getirilmiştir.
Okul öncesi dönem plastik sanatlar eğitimi

Çağdaş ve demokratik toplumun şartlarına göre; yeteneklerini ve yaratıcılığım kullanabilme becerisine sahip, kendine güvenen, düşüncelerini özgürce ifade edebilen, üretken nesiller için eğitime, okul öncesinden itibaren başlamak gerekir. Bu davranışların kazandırılmasında önemli bir yere sahip olan plastik sanatlar eğitiminin ise, daha kaliteli ve çağdaş bir düzeye ulaşması gerekmektedir. Bu çalışmada, plastik sanatlar eğitiminin mevcut durumunun belirlenmesi ve konunun öneminin vurgulanması hedeflenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde; okul öncesi eğitim kavramı ile, Türkiye ve çeşitli ülkelerdeki genel yapı incelenmiştir. İkinci bölümde, bu dönemdeki çocuğun fiziksel, zihinsel ve sosyal gelişim özellikleri üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise, yaratıcılık ve çizgisel gelişim evreleri ile konunun gerekliliği, okul öncesi dönem plastik sanatlar eğitimi başlığı altında ele alınmıştır. Sonraki bölümlerde, özellikle ülkemizde bu konunun uygulanma şekli ve genel sorunlarına değinilmiştir. Ayrıca; Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı, bazı anasmıflannda yapılan gözlemlere ilişkin bir çalışma ile desteklenmiştir. Bu çalışmada, 'Sanat Eğitimi' ya da 'Resim-İş Eğitimi' ifadeleri yerine 'Plastik Sanatlar Eğitimi' ifadesi kullanılmıştır. Bunun nedeni; Resim-lş adlandırmasının, programlardaki konulan kapsamaması ve yanlış anlamalara yol açmasıdır. Çünkü plastik sanatlar eğitiminde yalnız resim değil, heykel, seramik, tekstil gibi sanatlar veya tasarım alanlarının bazılarına yönelik eğitim verilmektedir. Sanat eğitimi ifadesi ise, çok geniş kapsamlı bir ifadedir. Plastik sanatlar, bu kapsam allına alınabildiği gibi, görsel, işitsel, sözel ve dramatik sanat dallarının tümünü de kapsayabilir. Çalışmada kullanılan 'Plastik Sanatlar Eğitimi' terimi, resim ve heykel sanatları ile buna bağlı tasarım alanlarındaki eğitimi kapsamaktadır.
Yanık ünitesinde yatan çocukların beslenme durumunun ve etkilerinin incelenmesi

Bu araştırma, yanık ünitesinde yatan çocukların beslenme durumunun ve etkilerinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi 97 yanık yarası olan çocuktan oluşmuştur. Araştırmanın verileri, Yanık Yarası olan Çocuğu ve Ailesini Tanılama Formu, Günlük Beslenme, Kilo ve Yanık Yarası Takip Formu kullanılarak toplanmıştır. Veriler; sayı, yüzde, ortalama, standart sapma, ortanca, Ki-kare, Mann-Whitney U, Kruskal-Wallis, T, One-way ANOVA, Tukey ve Games-Howell testi ve Spearman korelasyon analizi ile incelenmiştir. İstatistiksel anlamlılık için p<0. 05 kabul edilmiştir. Çocukların yatış sürecinde çoğunlukla 4-7 öğün şeklinde beslendikleri; yumurta, et, süt ve ürünlerini, tahılları daha fazla tükettikleri belirlenmiştir. Yanık öncesindeki genel ortalama kalori alımı 1270 385 kcal ve yatışın ilk 7 günü alınan ortalama kalori alımı 1167 328 kcal'dir. Yanık alanı büyüklüğü %31- 50 olan çocukların 1. gün ve 4. gün arasındaki ağrılık değişimleri arasında anlamlı bir fark bulunmuştur (p0,05). Yanık ünitesinde yatışın ilk haftasında, yanık arasında akıntı olan çocuklarda ilk 7 gündeki ortalama kalori alımları, akıntı olmayan çocuklara göre daha fazla bulunmuştur. Yanık ünitesinde yatışın ilk haftasında, yanık arasında koku olan çocukların; ilk 7 gündeki ortalama kalori alımı daha yüksek bulunmuştur. Çocuk hemşirelerinin çocuğun değişen besin gereksinimlerine göre beslenmelerini sürdürmelerini sağlaması; çocukların öğün sayılarını, tükettikleri besinleri, miktarlarını, günlük tartılarını izlemesi-kayıt etmesi;çocukluk dönemi ve yanık yarası olan çocuğun beslenmesi konusunda hizmet içi eğitimlerin yapılması önerilmiştir.