turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Egyptian influences on the architecture of Roman asiaminor

oz ANADOLU'DA ROMA DÖNEMİ MİMARLIĞINDA MISIR ETKİLERİ Öztürk, Onur. Yüksek Lisans, Mimarlık Tarihi Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Suna Güven Haziran 2002, 186 sayfa. Roma dünyasındaki diğer Doğu kültleri gibi Mısır tanırları da pek çok Roma kentinde oldukça popülerdi. Bu çalışma öncelikle Doğu dinlerinin genel özelliklerini, Roma İmparatorluğu'nda yaygınlıklarının nedenlerini ve antik dönemdeki gelişimlerini anlatmaya çalışmaktadır. Bu doğrultuda, antik Mısır dininin temel özellikleri hakkında kısa bir bilgilendirmeden sonra ikinci bölüm Mısır kültünün özellikle Hellenistik dönemdeki değişimine yoğunlaşmaktadır. Bu değişim sürecinden sonra Hellenistik dönemde doğu Akdeniz'in çok sayıda kıyı kentinde, Roma döneminde ise, Roma ve bütün eyaletlerinde Mısır tanrılarına yapılmıştır. Roma İmparatorluğu'nun diğer bölgeleri gibi Anadolu'da da yazıt ve nümizmatik veriler Anadolu'nun birçok kentinde Mısır tanrılarına tapınıldığına işaret eder. Mimari kalıntıların sayısı oldukça sınırlı olmasına rağmen, bunlar Mısır kültlerinin mimarisine çeşitli kültürlerin etkileri hakkında önemli gerçekler açığa çıkarırlar. Bu çalışmada Mısır dininin Anadolu'da Roma Dönemi mimarlığında vurgusunu nasıl bulduğunu anlamak için Mısır tanrılarına adanmış üç ünlü yapı seçilmiştir: Milet'deki Helios Serapis yapısı, Efes'deki Serapis tapmağı ve Bergama'daki Kızıl Avlu.
Koyunoğlu Müzesi Kütüphanesi'nde bulunan XVI. yüzyıla ait tezhipli eserler

Geleneksel Türk sanatları içerisinde önemli bir yere sahip olan Türk tezhip sanatı, en güzel örneklerini XVI. yüzyılda vermiştir. Bu ihtişamlı çağda Tebriz, Şiraz ve Herat'tan getirilen kırka yakın sanat erbabı tezhip sanatında yeni ufuklar açmış ve klasik dönemi oluşturmuştur. Dini yazmalar başta olmak üzere pek çok yazma eser, saray nakkaşhanesinde müşterek bir çalışmayla tezyin edilmiştir. Nakkaşhane dışındaki bölgelerde ise dönem izlerini taşıyan eserler yapılmıştır. Bu araştırma, XVI. yüzyıla ait tezhipli eserlerin incelenmesi ve dönem özelliklerinin belirlenmesine katkı sağlamak amacı ile Koyunoğlu Müzesi Kütüphanesi'nde bulunan yirmi adet tezhipli eseri içermektedir. Çalışmanın birinci bölümünde; araştırmanın amacı ve önemi, kapsamı, yöntemi ve konu ile ilgili literatür yer almaktadır. İkinci bölümde, Türk tezhip sanatı ile ilgili genel bilgiler başlığı altında; tanımı, tarihi seyri, kullanılan malzemeler, kompozisyonlar, motifler, renkler, teknikler ve kullanım alanları hakkında bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde, Ahmet Rasih İzzet KOYUNOĞLU ve İzzet Koyunoğlu Müzesi hakkında bilgiler ile birlikte katalog bölümü de yer almaktadır. Katalog bölümünde eserlerin tezhipli sayfaları; form, teknik, motif ve renk özellikleri açısından incelenmiş ve değerlendirmeler yapılmıştır. Son bölüm olan dördüncü bölümde ise, incelenen eserlerin genel bir değerlendirmesi yapılıp sonuca varılmıştır. Eserlerin fotoğrafları ve çizimleri ekler kısmında yer almaktadır.
Edremit ve köylerindeki Türk eserleri

Edremit ve köylerindekii Türk dönemine ait yapılar mimari ve süsleme özellikleri yönünden incelenmiştir. Yapıların Anadolu Türk mimarisi içindeki yerine değinilerek benzer örneklerle karşılaştırma yapılmıştır.
Kapadokya bölgesindeki serbest haç planlı kaya kiliselerinde resim proğramı

Kappadokya bölgesindeki Serbest Haç pİ3nlı kiliselerde resim programı konulu bu çalışmamız, yayın tanıtımı, katalog, değerlendirme ve sonuç bölümlerinden oluşmaktadır. Bu çalışmada, serbest haç planlı on bir kilise incelenmiştir. Yayın tanıtımında, konumuzu oluşturan kiliseler ile Kappadokya bölgesindeki diğer yapılarda görülen resim programını inceleyen yayınları tanıttık. Katalog kısmında yapılan tek tek ele aldık. Yapıların yerlerini, kaynakçalarını, tarihlerini, bugünkü durumlarını, sahnelerini, sahnelerin yapı içindeki dağılım ve düzenlerini verdikten sonra, sahnelerin kaynaklarla bağlılıklarını inceledik. Değerlendirme bölümünde Serbest haç planlı kiliseleri, Kapalı yunan haçı planlı on dört, ayrıca Kappadokya bölgesinden seçtiğimiz elli üç yapı ile karşılaştırarak inceledik. Serbest haç planlı kiliselerin boyutlarını, sahnelerin mimari ile ilişkisini, tasvirlerde kronoloji ve hikaye edici anlatımın varlığını belirledik. Serbest ve Kapalı yunan haçı kiliselerle Kappadokya bölgesindeki diğer kiliselerde tasvir edilen sahnelerin sayısal dağılımını, sahnelerin yerlerini, lsa'nın yaşam dönemlerine göre sahne sayısını ve yerlerini karşılaştırarak verdik. Sonuç bölümünde katalog ve değerlendirmeden çıkan sonuçları belirledik Yapıların farklı yüzyıllara tarihlenenlerinin nedenlerini inceledikten sonre kendi araştırmalarımız yardımıyla tarihlendirdik. Tezin sonunda kaynakça listesini verdik. Sahnelerin kaynaklardaki, yapılardaki yerlerini gösteren listelerle, Vaftizci Yahya ve Meryem'in hayatına ait. sahneleri verdik, Yapıların ayrıntılı resimleri ile sahne düzenini gösteren çizimlerini yaptık.
Osmanlı Devletinde porselen ve çini fabrikaları

Bu çalışma Osmanlı Devleti'ndeki porselen ve çini üretiminin, fabrikasyon yönünü ele almak amacıyla yapılmıştır. Çalışmada öncelikle Osmanlı Devleti'nin sanayi ve fabrika kavramlarına genel bir bakışı verilmiştir. Daha sonra çalışma porselen ve çininin tarihsel gelişimi ile devam etmiştir. Bu ikilinin üretimi ile ilgili bazı teknik detaylardan sonra, sektörün fabrikasyon üretimi anlatılmaya başlanmıştır. Sektördeki fabrikalar devlet ve özel sektör olmak üzere iki ayrı başlıkta incelenmiştir. Bu bölümde ilk incelenen kısım, sektörün tek devlet fabrikası olan Yıldız Porselen ve Çini Fabrikası'dır. Fabrikanın kuruluş nedeni, binası, teknik donanımı, üretim amaçları ve işgücü öncelikli ele alınan konular olmuştur. İşgücünün mesleki gelişimi, sektörde kaydettiği aşama ve sektörde yerli uzman yetiştirilmesi konuları ele alınan diğer hususlardır. Ayrıca bu fabrikanın tarihsel gelişim sürecinde, detaylı bir şekilde anlatılmıştır. 1892 yılında kurulan fabrika, 1908'e kadar faaliyetine devam etmiştir. Fabrika 2. Meşrutiyet sonrası Maarif Nezareti tarafından yeniden açılmıştır. Fakat süregelen savaşlar fabrikanın önemli bir faaliyette bulunmasını engellemiştir. Birinci Dünya Savaşı içerisinde Fenerbahçe'de yeni bir fabrika kurulmak istenmişse de, bu teşebbüs netice vermemiştir. Çalışmanın takip eden bölümünde, özel sektör faaliyetlerinden bahsedilmiştir. Bu bölümde özellikle vurgulanan husus, sektör bazında incelenen imtiyazlı özel fabrika sistemidir. Bu sistemde devlet kendisi sanayi yatırımı yapmak yerine, bunu yapması için özel girişimcilere imtiyaz tanımıştır. Bu imtiyazla fabrika kurmak isteyen girişimciye, sınırları ve süresi net bir şekilde belirlenmiş bir tekel tanınmaktaydı. İmtiyaz sisteminde konuyla ilgili ikinci bir fabrikanın kurulması yasaklanırdı. Yalnız dükkan ve atölye ölçeğindeki esnaf faaliyetlerinde serbestti. Bu sistemle devlet bütçeden kaynak ayırmadan sanayi yatırımı yaparken, girişimci kendisine tanınan sınırlı tekel hakkıyla piyasa rekabetinde güç kazanırdı.
Türkiye'de sanat/mimarlık tarihi disiplininin kuruluşunda Ernst Diez ve 'Türk sanatı'

Bu çalışmada, Türkiye'de sanat tarihinin bir disiplin olarak ortaya çıkmasının başlangıcı olarak Ernst Diez'in 1943 yılında İstanbul Üniversitesi'ne davet edilerek Türkiye'deki ilk sanat tarihi kürsüsünü kurma süreci, bu sırada kaleme aldığı ders kitabı 'Türk Sanatı' ve Türkiye'de kitaba karşı oluşan tepki ele alınmıştır. Çalışmanın amacı, Viyana Okulu'ndan bir sanat tarihçisi olan Diez'in 'Türk Sanatı'nın, dönemin tarihçi, siyasetçi ve tarihçi-siyasetçilerinin Türk Tarih Tezi'ni besleyecek bir disiplin olarak sanat/mimarlık tarihinden beklentileri ile bu beklentileri karşılayacağı düşünülen Viyana Okulu'nun karşı karşıya gelmesinin somutlaştığı bir örnek olarak ele alınmasıdır. Çalışmanın ikinci bölümünde, Türk milliyetçiliği ve sanat/mimarlık tarihi ile arasındaki ilişkinin açıklanması hedeflenmiştir. Bu amaçla, Türk milliyetçiliğinin 19. yüzyıla uzanan geçmişşi, ilk milliyetçi oluşumlar ve Cumhuriyet'in kurulmasından sonra oluşturulan yeni resmi tarih söyleminin ele alınmasının ardından, bu söylemin sanat/mimarlık tarihi alanındaki uzantıları ve sanat/mimarlık tarihine dair ilk oluşumlar incelenmiştir. Üçüncü bölüm, Diez'in yaklaşımının arka planını oluşturan Viyana Okulu'na, Viyana ile erken Cumhuriyet dönemi aydınları arasındaki köprülere ve Türkiye'deki aydınların dikkatini çeken Josef Strzygowski ve Heinrich Glück gibi isimlerin Türk sanatına yaklaşımlarına ayrılmıştır. Bu bölümde, Türkiye'de ilk sanat tarihi kürsüsünü kurmak üzere Viyana Okulu'ndan bir sanat tarihçisinin davet edilmesinin sebeplerinin ve bu ekolden beklentilerin açıklığa kavuşturulması amaçlanmıştır. Ernst Diez'in Türkiye'deki öğretim hayatı ve Türkiye'de sanat ve mimarlık tarihi disiplinlerinin temelini oluşturan 'Türk-İslam San'atı Kürsüsü'nün kuruluş yılları, tez çalışmasının dördüncü bölümünde incelenmiştir. Bölümün ağırlık noktasını ise, Diez'in üniversiteden uzaklaştırılmasına sebep olan kitabı 'Türk Sanatı', kitaba yöneltilen eleştiriler ve üniversitede yürütülen soruşturma oluşturmaktadır. Diez'in öğretim hayatı hakkında bilgi için, İstanbul Üniversitesi ve Yıldız Teknik Üniversitesi'nin arşivleri ile Başbakanlık Devlet Arşivleri'ne danışılmıştır. 'Türk Sanatı'nın yarattığı tepkinin basına yansıyan yüzünü incelemek için ise dönemin yayın organları taranmıştır. Ekler bölümünde, Diez'in kısa bir biyografisi, belgeler vasıtasıyla Türkiye'deki öğretim hayatının dökümü, 'Türk Sanatı' üzerine inceleme yazılarının kronolojisi, inceleme yazılarından örnekler, İstanbul Üniversitesi'nden ayrılma süreci üzerine basında çıkan bazı önemli haberler, arşiv belgelerinden örnekler ve Diez'in kapsamlı bir bibliyografyası sunulmuştur.
14. yüzyıldan Cumhuriyet Dönemine kadar yabancı seyyahların gözünden Bursa ilindeki mimari eserler

Bu tezde 14. yüzyıldan 1923 yılına kadar günümüz Bursa ili sınırları dahilinde seyahatler yaparak burada karşılarına çıkan mimari eserlere yer veren seyyahların tanımlamaları değerlendirilmiştir. Yapılan tanımlamaların güvenilir olup olmadıklarının tespit edilmesi için ilk olarak seyahatnamelerin yapısall incelemesi yapılmış ve mevcut problemler ortaya konulmuştur. Çalışmanın devamında Bursa ili ve ilçelerindeki Osmanlı Dönemi öncesi ve Osmanlı Dönemi eserleriyle ilgili seyahatnamelerde yer verilen bilgilerin tamamı değerlendirmeye alınmıştır. Yapılarla ilgili karanlıkta kalan bazı hususlar da yine bu kaynaklar aracılığıyla aydınlatılmaya çalışılmıştır. Ayrıca özellikle Bursa ili merkezi örneğinde deprem, yangın, savaş gibi bazı afetlerin yapılar üzerinde meydana getirdiği tahribatlara seyyahların aktarımları paralelinde yer verilmeye gayret edilmiştir. Seyahatnamelerde Osmanlı yönetimi ve halkının eski eserlere yönelik tutumlarıyla ilgili seyyahların görüşlerinin önemli yer ettiği görülmüş ve bu aktarımlara ayrı bir bölümde yer verilmiştir. Bu yöndeki tanımlamalar bazı durumlarda seyyahların önyargılarının şekillendirdiği düşünceler olabilmekle birlikte özellikle 19. yüzyılda yaşanan ihmalkarlıkları ve bozulmaları ortaya koyması açısından önemli sonuçlara ulaşılmasını sağlamıştır. Ele aldığımız seyahatnamelerde karşımıza çıkan gravür, çizim gibi görsellerin de yine ayrı bir bölümde değerlendirilmesine çalışılmıştır.
Architectural permeability: Stylistic encounters in the architecture of the makli necropolis(14th ? 16th centuries)

Bu çalışmanın amacı on dört - on altıncı yüzyıllar arası Makli Kabristanı'na odaklanarak Samma Dönemi mezar mimarisinin geçirgenliğini araştırmaktır. Bu amaçla, özellikle, Samma hükümdarları arasında en şöhretlisi olan Jam Nizam al Din'in yaptırdığı ve Samma yapı grubunun en büyük özenle inşa edilmiş Türbesi üzerine odaklanılarak Samma dönemi anıtları betimlenmiştir. Thatta'nın dışında konumlanan, on birinci yüzyıla kadar da aşağı Sindh'in başkenti olan Makli, 125, 000 kadar sufinin gömüldüğü yer olarak dünyanın en büyük kabristanlarından biri kabul edilir. Makli, etrafında tarım arazileri bulunan Kirthar sistemindeki bir kaya formasyonundan uznanan tepedir. 1981 yılında, Unesco Dünya Mirası Listesi'ne Thatta Tarihi Anıtları adı altında eklenmiştir. Samma, başkent olarak Thatta'da yerleşik yerel hükümdarların adıydı. Bu çalışma, Sindh tarihindeki 14 ? 16. yüzyıllar arasında Samma'nın yönettiği döneme yoğunlaşarak, Orta Asya, İran ve Hindistan Gujarat mimarisinin karşılaşmasını Makli anıtları aracılığıyla inceler. Ayrıca, Samma türbeleri ve özellikle Jam Nizam al-Din Türbesi'nde uygulanan, İslam dünyası mezar semboliğine ait ögelere de dikkat çeker.
X ? XV. yüzyıllar arasında üretilmiş delik-işi islami kandil zarfları ve mekanda yarattıkları etki üzerine bir deneme

Aydınlatma tarihinde süslemeleri ve işçilikleri ile sanatsal olarak değeri çok yüksek olan delik-işi kandil zarfları bu tezin konusu olmuştur. Özellikle X ? XV. yüzyıllar arasında üretilmiş İslami kandil zarfları ve kullanıldıkları dönemlerde mekanda yarattıkları etkiler araştırılmak istenmiştir. Özenli bir işçilikle kesilmiş süslemeleri ve gölgeliğine muazzam bir şeffaflık kazandıran adeta dantel gibi detaylı delik-işi işlemeleri ile karakteristik bir yapı kazanan kandil zarfları; kafesli yüzeylerinden ışığı karmaşık yollardan filtre ederek, çevreleyen mekanda arabesk ışık ve gölgeler yansıtırlar. Tezde bu delik-işi kandil zarflarının dokularından filtreledikleri ışık ile mekanda yarattıkları etki ve bu etkiyi tasarlayan usta arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Bu araştırmayı gerçekleştirmek üzere; Türkiye'de çeşitli müzelerde bulunan kandil zarfları mercek altına alınmıştır. Yerlerinde incelenen ürünlerin detaylı fotoğrafları çekilmiş ve bilgisayarda yapılacak çalışmaya yönelik detaylı ölçüleri alınmıştır. Bu kandil zarfları ile benzerlik gösteren dünya müzelerindeki diğer örnekler de karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Katalog çalışmasının ikinci aşamasında bilgisayar teknikleri kullanılmıştır. Detaylı fotoğraflar ve ölçümlendirmeler üzerinden bilgisayarda 3 boyutlu programlar yardımı ile kandil zarflarının animasyonu gerçekleştirilmiştir. 3 boyutlu kandil zarflarının içerisine sanal ortamda ışık yerleştirilmiş ve yine bu programlarda çizilen mekan içerisine yerleştirilmişlerdir. Bu sayede mekanın duvarlarında, zeminde, nişte, kemerde ve kubbede bu sanat eserinin ışık / gölge etkisi ile yarattığı dekorasyonun incelenmesi hedeflenmiştir. Bu incelemeler ve karşılaştırmalar katalogda ve katalogun değerlendirme kısmında yer almaktadır. Katalog kısmında ayrıca bir de şematik anlatım yolu tercih edilmiştir. Bu şematik anlatım, kandil zarfının kullanım halinde ilen basitçe mekanın hangi yüzeylerinde gölge / ışık / dekorasyon yarattığını belirler. Katalogda incelemiş olduğumuz kandil zarflarının içerisine kandil yerleştirildiğinde, ışığın dokulardan filtrelenmesi prensibine dayanarak, mekanda yarattıkları etkinin; formlarının, boyutlarının ve üzerine açılan delik-işi süslemenin programı, tekniği ve işçiliğine göre farklılıklar gösterdikleri gözlenmiştir. Tezde söz konusu bu etkinin ortaya çıkarılması ile beraber; eseri yapan sanatçı / ustanın kandili bu etkiyi göz önünde bulundurarak tasarlamış olması ihtimali üzerine görüşler bildirilmiştir.
Geleneksel konut mimarisinin Kastamonu'daki Cumhuriyet dönemi yapılarına yansımaları

'Geleneksel Konut Mimarisinin Kastamonu'daki Cumhuriyet Dönemi Yapılarına Yansımaları' başlıklı çalışmada, Kastamonu şehir merkezinde bulunan ve Cumhuriyet Döneminde geleneksel mimarinin yansımış olduğu, konaklar, apartmanlar, siteler, villa tipi evler, kamu kurumları, yarı özerk ve özerk kurumlar tarafından inşa ettirilen yapılar, ticaret yapıları ve kentin çeşitli noktalarında yer alan peyzaj örnekleri incelenmiştir. Tarihi ve kültürel mirası ile dikkat çeken Kastamonu kentinde geleneksel mimariye öykünen modern yapılarda özellikle son yıllarda nicel olarak artış görülmektedir. Bu çalışmada, geleneksel konut mimarinin Kastamonu'nun modern mimarisine yansımalarının belirlenmesi, mahalle dokusunun oluşumuna etkisi ve bu uygulamaların gerçekleştirilmesinin sebeplerini ortaya konması amaç edinilmiştir. Geleneksel kent dokusu Kastamonu'nun Cumhuriyet Dönemi ve sonrasında inşa edilen modern mimarisine etki etmiştir. Bu durum özellikle 2000'li yıllardan itibaren inşa edilen yapılarda daha belirgin bir şekilde görülmektedir. Bu bağlamda Kastamonu kent merkezi ve ilçelerinde Cumhuriyet'in ilanından itibaren inşa edilen modern yapılarda geleneksel biçimler görülmektedir. Kastamonu ve ilçelerinde Cumhuriyet Döneminden günümüze kadar olan süreçte inşa edilen modern yapılarda geleneksel mimari öğelerinin yoğun bir şekilde kullanılması konunun seçiminde önemli olmuştur. Kent merkezinde bulunan sit alanları ve sit alanı dışındaki yerleşimler içerisinde bulunan yapılar çalışmamızın yönünü belirleyen diğer önemli unsurdur. Sit alanları içerisinde inşa edilen modern yapıların cephelerinde geleneksel konut dokusuna öykünmeyi öne çıkaran bu tür yapıların iç mekanları günümüz yaşam koşullarına göre şekillenip geleneksel etkiden uzaklaşmıştır. Ancak bazı yapıların iç mekanında geleneksel etkide yapılan ahşap süslemeli tavanlar dikkat çekmektedir. Sit alanları dışında inşa edilen yapıların ise cephe özellikleri geleneksel mimariye öykünülerek tasarlanmıştır. Her iki yerleşim yerinde, geleneksel mimariye öykünülerek inşa edilen betonarme karkaslı yapıların cephelerinde geleneksel mimariye ait süsleme detayları bulunmamaktadır. Çalışma kapsamına dahil edilerek modern yapı malzemeleri ile yenilenen konaklarda ve rekonstrüksiyonu yapılmış bazı yapılarda malzeme ve teknik açısından ise geleneksel dokudan uzaklaşıldığı görülmüştür. Geçmişe öykünen yapılarda, çıkmalar, katlar arasında bulunan ahşap şeritler, pencere kanatları ve cephedeki renk dokusu olarak geleneksel dokuya yoğun bir şekilde uyulurken, malzeme olarak sadece sit alanlarının içinde inşa edilen yapıların bir kısmında geleneksel konut dokusuna uyulmuştur. Plan olarak geleneksel konut mimarisine uygun inşa edilen betonarme karkaslı yapı sayısının ise sınırlı sayıda olduğu gözlemlenmiştir.
Beypazarı'ndaki Türk devri yapıları

Ankara ili Beypazarı ilçesindeki Türk devri yapılarının incelendiği bu çalışma, sırasıyla dört ana bölümden meydana gelmektedir. I. Bölümde, 'Giriş' başlığı altında; 'Konunun Tanımı ve Önemi', 'Konuyla İlgili Kaynak ve Araştırmalar', 'Metot ve Düzen' ve 'Beypazarı'nın Coğrafi Durumu ve Tarihçesi' belirli bir düzen esas alınarak anlatılmıştır. II. Bölümde, Beypazarı ilçe merkezi ile merkeze bağlı bucak ve köylerde yer alan Türk devri yapılan; 'Günümüzde Mevcut Olan Yapılar' ve 'Günümüze Ulaşamayan Yapılar' olmak üzere, iki alt başlık altında tasnif edilerek, katalog düzeni içerisinde tanıtılmışlardır. Beypazarı'nda günümüzde mevcut olan dini ve sosyal yapılar içerisinde; 1 8 cami - mescit, altı türbe, bir mektep, bir arasta, bir han, iki hamam, iki köprü ve 20 adet çeşme yer almaktadır. Katalog bölümünde her bir yapının; yeri, mimarisi, malzeme ve teknik özellikleri, süsleme ve kitabesi ayrı başlıklarda ele alınarak, tarihlendime ve yapılan onarımlardan bahsedilmiştir. Buna ilaveten, günümüze sadece bir bölümü ulaşabilen yapılar ile arşiv kaynaklarında adı geçen ancak bugün kendisinden hiçbir iz bulunmayan yapılara da değinilmiştir. III. Bölümde, 'Değerlendirme' başlığı altında; Beypazarı'ndaki Türk devri yapılarının genel özellikleri belirlenerek, Anadolu ölçeğinde bir analoji yapılmıştır. Plan ve mekan özellikleri bakımından benzerlik taşıyan yapılar kendi aralarında gruplandırılmış ve genel yapı tipolojileri ile olan ilişkileri irdelenmiştir. Bu bağlamda 'Malzeme ve Teknik', 'Yapı Elemanları', 'Süsleme' ve 'Yapı Kitabeleri' toplu bir değerlendirmeye tabi tutularak genel ve yerel özellikleri üzerinde durulmuştur. IV. Bölüm olan 'Sonuç' kısmında; Beypazarı yapılarının, Türk sanatı tarihi ve mimarlık tarihi bakımından taşıdıkları önem vurgulanarak, belirli bir senteze ulaşılmış, Beypazarı tarihi kent dokusunun ve anıtsal yapılarının, özellikle 19. yüzyıl Osmanlı kent mimarisi bakımından önemli bir kültürel miras olduğu belirtilmiştir. Metin kısmının sonunda, çalışmada yararlanılan kaynaklar ile harita, şekil ve resimler listeleriyle birlikte verilmiştir. Bu çalışma neticesinde; Beypazarı'ndaki Türk devri yapılarının, kentin tarihi kimliği ve sosyoekonomik yapısına ışık tutan, Osmanlı taşra üslubunda inşa edilmiş eserler oldukları anlaşılmaktadır.
Timur Dönemi mimari bezeme olarak ahşap kullanımı

Araştırmanın kapsamı, Timur'un baniliğinde (1390-1405) oluşan yapılarda bulunan ahşap eserler ile sınırlandınlmıştır. Eserlerin motif ve kompozisyon özellikleri ile ikonografikleri hakkında genel bir yargıya varmak için Hoca Ahmed Yesevi Külliyesi'nin ahşap kapılan çıkış noktası olarak seçilmiştir. Bozkır ortasında yükselen abidevi yapımn kapılarında, Hoca Ahmed Yesevi'ye düşkün olan Timur'un etkileyici olma ve insanlar üzerinde hakimiyetini pekiştirme tavrı başka hiçbir ahşap eserde olmadığı kadar açık şekilde görülmektedir. Bu amaç doğrultusunda Timur 'imaj' yaratmak amacıyla iki ahşap kapıda Ahmed Yesevi'nin Divan-ı Hikmet' inden ve Timurlulara komşu diğer inançlardan kaynaklanan simgeler kullanmıştır. Değerlendirme sürecinde, Hoca Ahmed Yesevi kapılarından elde edilen bilgiler doğrultusunda, Timur döneminde mimari bezeme olarak kullanılan ahşap eserlerinin ortak dili ve bunun nedenleri ortaya konulmuştur.
1900 - 1930 yılları arasında Konya'da Türk Mimarisi

1900 - 1930 Yıllan Arasında Konya'da Türk Mimarisi ' konulu bu çalışmada ele alman 30 yıllık dönem, toplumda ekonomik, siyasal ve sosyal yapı değişikliklerinin görüldüğü bir dönemdir. Bu yıllarda görülen Ulusal Türk Mimarisi, 19. yüzyıl boyunca batıda gelişen Ulusçuluk düşüncesinin etkisi ile oluşan Türkçülük - Milliyetçilik akımının bir ürünü olup, batı etkisindeki Osmanlı Mimarisine bir tepki olarak doğmuştur. Bu dönemde mimarinin en önemli özelliği cepheler olmuştur. Cephelerde dönemin anlayışından kaynaklanan, Tarihi Türk Mimarisi'nden alınmış, geleneksel mimari ve süsleme elemanlarının yoğun şekilde kullanıldığı görülmektedir. Toplumsal gelişmelerin ortaya çıkardığı ihtiyaçlardan doğan değişik yapı tiplerinin cephelerinde hep aynı uygulama görülmüştür. 1900 - 1930 yıllan arasında görülen bu mimari anlayışın örnekleri, başta istanbul ve Ankara'da olmak üzere, Konya gibi Anadolu'nun birçok şehrinde de görülmektedir. Çalışmamızda merkez olarak seçilen Konya'da bu dönemin yapı örnekleri tesbit edilmiş ve dönem mimarisinin değerlendirilmesine katkıda bulunacak örnekler incelenmiştir. Bunun sonucunda Konya'nm, istanbul ve Ankara'daki Mimari gelişmelerden hiç de geri kalmadığı tesbit edilmiş ve 20. yüzyıl mimarisinin değerlendirilmesinde Konya'daki yapı örneklerinin de katkıda bulunduğu açıkça anlaşılmıştır.
Sanat ve mimarlık tarihi açısından Bomonti semtinin gelişimi

XIX. yüzyıl, dünya kentleri açısından önemli bir dönüm noktası olmuştur. Osmanlı İmparatorluğu'nda XIX. yüzyılda ekonomik ve teknolojik değişimler ışığında birçok alanda kentlerin alt ve üst yapıları, kent görünümü gibi şehir planlama aşamalarına öncelik verilmiştir. Bomonti semtinin oluşumu Osmanlı İmparatorluğu'nun Batı açılımları yaptığı bu zamanlarda gerçekleşmiş, yönetimde ve başkent İstanbul'da yaşanan değişimler semtin ortaya çıkışında doğrudan rol oynamıştır. Başlangıçta Pera bölgesindeki büyük yangınlar, İstanbul'da yaşanan nüfus artışı ve eski yerleşimlerin yetersiz kalması nedeni ile şehrin planlı bir şekilde kuzeye doğru genişletilmesi gibi nedenler 'Feriköy- Bomonti' hattını ön plana çıkarsa da aslında bu semt, Bomonti Bira Fabrikası'nın bölgeye kurulmasıyla oluşmaya başlamıştır. Uzun bir süre sanayi bölgesi ve modern yaşam alanı ikileminde kalan semt 1952 yılında sanayi bölgesi ilan edilmesiyle bir dönüşüm daha yaşamış 1955 yılında ise İstanbul Sanayi Planı dışında bırakılıp sonra sanayi tesislerinin bu bölgede açılması yasaklanmıştır. 2000'li yıllarda hız kazanan ve günümüzde hala devam eden kentsel dönüşümden en çok etkilenen semtlerden biri olan Bomonti günümüzde; eğitim kurumları, eğlence mekanları, plazaları ve rezidansları ile bambaşka bir görünüme ulaşmıştır. Bu tez kapsamında Bomonti Semti'nin başlangıcından bu yana yaşadığı değişimler, sanat ve mimarlık tarihi açısından incelenmiştir.