turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Retail land development process in secondary cities scale in Turkey: Case examination

Türkiye, bir ayağı Avrupa, diğeri Asya'da bulunan ve insanların, kültürlerin ve dinlerin erime potasıdır. Efsanevi bir geçmişşe, heyecan uyandıran bir şimdiki zaman ve fantastik bir geleceğe sahip şehrin 70 ila 75 milyon arasında sakini bulunmaktadır. Türkiye, çekici ve büyük bir nüfusa sahip olup, kentsel nüfusu artmakla birlikte oldukça eksik kalmış bir perakende pazarına sahiptir. Bu durum, ülkeyi uzun vadede oldukça potansiyel taşıyan bir konuma getirmektedir. Bu çalışmanın amacı, değişik şehir ölçekleri göz önünde bulundurularak, belirli kriterler kullanılarak arazi geliştirme süreçleri üzerinde ne gibi farklılıklar olduğunu ortaya koymaktır. İkincil merkezler bu çalışmanın amacı kapsamında özellikle seçilmiş ve değerlendirilmiştir. Adapazarı, Diyarbakır ve Denizli ekonomik özellikleri bakımından küçük, orta ve büyük ölçekli gelişim merkezleri olarak tespit edilmiştir. Tezin ilk kısmı giriş bölümüne ayrılmıştır. İkinci bölümde, literatür incelemesi yapılmıştır. Perakende, alışveriş merkezi, ham arazi ve ticari arazi geliştirme süreçleri kavramsal olarak açıklanmıştır. Bunu takiben, alışveriş merkezleri çeşitleri ve bu çeşitliliğin gelişim süreçlerindeki farklılıklar anlatılmıştır. Üçüncü bölüm, 1980'ler sonrası Türkiye'de perakende sektörü ve alışveriş merkezlerinin gelişimini anlatmaktadır. Türkiye'de perakendeciliğin başlangıcı, bu süreçte yer alan firmalar, ilk alışveriş merkezleri, sektörün gelişimi ve mevcut durumdan bahsedilmektedir. Dördüncü bölüm, örnek alan çalışmalarını içermektedir. Bu örnek alanlar Diyarbakır, Adapazarı ve Denizli'de konumlu seçilen alışveriş merkezleridir. Tezin beşinci bölümü sonuçlar ve öneriler kısmına ayrılmıştır.
Üst ölçekli planlama yetkilerinin paylaşımında Bayındırlık ve İskan Bakanlığı'nın değişen rolü: Bursa örneği

1848'den bugüne kadar varlığını çeşitli kanunlarla isim değişikliğine uğrayarak da olsa devam ettiren, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı, Osmanlı İmparatorluğu döneminde yol yapım işleri ile inşaat işlerinde üstlendiği görevini, Cumhuriyet Döneminde Ülkenin mekansal gelişimi ve kentleşme sürecini yönlendiren üst ölçekli planlama yetkileriyle de sürdürmüştür. 1956 yılında çıkarılan 6785 sayılı Yasa ile Bayındırlık Bakanlığı'na planların onaylanması konusunda tanınan geniş yetkiler, 1985 yılında yürürlüğe giren 3194 sayılı İmar Kanunu ile yerel yönetimlere devredilmiştir. Bu durum 1960'lı yıllarda kısmen de olsa kurumsallaşmaya başlayan planlama faaliyetlerinin merkezi yönetim açısından sürekliliğini kesintiye uğratmıştır. 1980'li yılların ortalarında başlayan planlama yetkilerinin desantrilizasyonu ve son yıllarda çıkan yasalar ile plan yapan ve onama yetkisi olan kurumların hem merkezde hem de yerelde artması planların uygulanamamasına ya da uygulamada kurumlar arası çatışmaların yaşanmasına neden olmuştur. Planlama açısından ortaya çıkan bu yetki karmaşası, planların kademeli birlikteliği ilkesini olumsuz yönde etkilemiştir. Bu durum plan dışı mekansal gelişme dinamiklerinin önünü de açmıştır. Bu bağlamda, çalışma, merkezi düzeyde bir planlama teşkilatının olması gerekliliğinin önemini ortaya koymaktadır. Bayındırlık ve İskan Bakanlığı'nın kuruluşundan bu yana Ülke kentleşmesindeki yerine vurgu yapan çalışma, aynı zamanda planlama yetkilerinin yerel yönetimlere devri ve merkezi yönetimin planlama yetkilerini sektörel olarak tekrar merkezileştirme sürecine dikkat çekmektedir. Bu durum, Bursa yerleşmesinin üst ölçekli planlama sürecinde örneklenmektedir.
Planlama sistemlerinde esneklik kavramı: Türkiye üzerine bir analiz

Bu çalışmada öncelikle gelişmiş Avrupa ülkelerinin planlama sistemleri incelenmiştir. Ülkelerin sosyo-ekonomik, politik, kültürel ve yasal mevzuatlarına göre şekillenen planlama sistemleri temelde plan bazlı ve proje bazlı olmak üzere ikiye ayrılırken, bu durum planlamanın ve planın esnekliğini de etkilemektedir. Kurallı ve hiyerarşik düzen yapısıyla plan bazlı sistemler katı olarak görülürken, alana özgü karar alma mekanizmaları ve takdir yetkisini kullanan proje bazlı planlama sistemleri esnek olarak görülmektedir. Öte yandan tüm planlama sistemlerinde, arazi geliştirme sürecinde özel sektör ve kamu kesimi arasında planlama anlaşmaları yapılarak, özel sektörün kamudan edindiği imar ve yapılaşma izinlerine ve proje üretiminde elde ettiği kara karşılık kamu yatırımı yapması beklenmektedir. Böylece planlama çıktıları olarak konut, altyapı ve mekansal kalitenin planlama alanı bütününde bir denge içinde, verimli şekilde sağlanması hedeflenmektedir. Çalışmada öncelikle planlama literatüründe esneklik kavramının ne olduğu açıklanarak söz konusu ülkelerde süregelen planlama sistemlerinin özellikleri bu kavram bazında değerlendirilmiştir. Sonrasında Türkiye de halihazırda görülen planlama sistemi; plan yapım süreci, planlamada yetki, hiyerarşi ve uygulama süreci bakımından incelenmiş ve Türk planlama sisteminin esnek olup olmadığı sorusuna cevap aranmıştır. Çalışma sonucunda Türk plan sisteminde esneklik yaratan unsurlar belirlenmiş, özellikle yerel fiziki planlarda plan notlarının kullanımı ve avan proje uygulamaları ile plana ileri derecede esneklik kazandırıldığı saptanmıştır. Bunun yanında, dış ülke örneklerinden farklı olarak, esnekliğin planlama anlaşmaları yapılmadan sağlandığı, kontrolsüzce ve kamusal katkı beklenmeksizin verilen bir imtiyaza dönüştüğü görülmüştür.
Earthquake conscious urban transformation and redevelopment: Repercussions of İzmir Radius project on Fikri Altay District

gelişimi ve gelişmekte olan kentlerde deprem riski gittikçe artmaktadır. Depremin olması önlenemeyece i ve önceden tahmin edilemeyece i için, deprem hasarlarının azaltılması ve bunun için gerekli tedbirlerin alınması gerekmektedir. Deprem zararlarını azaltmak için yapılmı projeler ve yapılması gerekenler bu tezin araştırma konusudur. Türkiye, gerek aktif bir sismik bölgede bulunmasından gerek Türkiye 'dekiyapıların deprem yönetmeliğine uymamasından dolayı riske maruz bir ülkedir. zmirde deprem riski yüksek olan bir kenttir. Bu Birle mi Milletlerin yürüttü ü RADIUSProjesi kapsamında da belirlenmiştir. Bu tez zmir'de yapılmı zarar azaltmaçalışmalarının üzerinde yo unla mıştır. Aynı zamanda stanbul Deprem Planı ve di er ülkelerdeki deprem zararını azaltma çalışmaları, İzmir'de yapılacakçalışmalara rehber olması açısından incelenmiştir. Bu çalışmaların kentsel güvenlik, risk yönetimi risk analizi ve de erlendirmesikonularına yaklaşımı ve önerileri açıklanmıştır. Özellikle yapıların hasargörebilirli inin tespiti üzerinde çalı ılmıştır. Yapıların sokaktan gözlenebilenözelliklerine göre yapısall özellikleri deprem riski açısından de erlendirilmi tir. Olası bir depremde, bilimsel olarak hazırlanmı senaryo depreminde, bu yapıların ve kentsel çevrenin görece i zarar RADIUS projesi kapsamında önerilen bir bilgisayar programı aracılığıyla hesaplanmıştır. Bu tez kapsamında deprem riski yüksek olan alanlarda kentsel dönü ümüngerçekle tirilmesi gerekti i ve bununla ilgili bir imar planı önerilmiştir. lerideyapılacak çalışmalara altlık oluşturması açısından kentsel tasarım ilkeleriönerilmiştir. Bütün çalışmalar Fikri Altay Mahallesi örneğinde tartı ılmıştır.
Planlamanın gayrimenkul yatırımlarına etkisinin, en etkin ve verimli kullanım analizi ile değerlendirilmesi

Bu çalısmada, en etkin ve verimli kullanım analizi kullanılarak, arazi kullanım kararlarının gayrimenkul degerlerine etkisi incelenmistir. Çalısmada, planlamaotoriteleri ve plan hiyerarsisini, gayrimenkul gelistirme süreci ve oyuncularıaçıklanmıstır. Ayrıca, gayrimenkul degerleme yöntemleri ve en etkin ve verimli kullanım analizi açıklanmıstır. stanbul, Kartal ilçesi içerisinde bulunan sanayi alanlarının dönüsüm konusu ele alınmıs, bölgenin planlama durumu incelenerek, uluslararası mimarların kentsel dönüsüm alanına yönelik projeleri degerlendirilmistir. Bu alanda bulunan bir arsa ele alınarak, en etkin ve verimli kullanım analizi ile arazi kullanım kararlarının gayrimenkul degerine etkisi arastırılmıstır. Çesitli varsayımlara dayanan en etkin ve verimli kullanım analizi kapsamında konu arsa üzerinde konut, ofis, konut+ofis ve konut+alısveris merkezi gayrimenkul modelleri degerlendirilerek, mülkiçin en etkin ve verimli kullanımın konut+alısveris merkezi olduğu tespit edilmistir.
Kentli varsılların varoş ve yoksulluk algıları ve mekansal ayrımlaşma ilişkisi, Adana örneği

Kentlerin hızlı bir şekilde kalabalıklaşması ve ardından yaşam koşullarındaki gerileme, mekanda sosyal sınıfların ayrışmasına yol açabilmektedir. Günümüzde gelir grupları arasında gelirden aldıkları pay bakımından önce ekonomik sonra sosyal uçurumlar yaşanmaktadır. Çalışmanın amacı; kentlerde sınıf ve statü bakımından üst grupta bulunan varsıl kesimin, hızla yoksullaşan ve sosyo-mekansal olarak hızla dışlanan kesimleri algılama biçimlerinin belirlenmesi ve bu algının mekansal ayrımlaşmayla ilişkisinin ortaya çıkarılmasıdır. Çalışmanın teorik çerçevesindeki tartışmaları sınamak üzere; gelir dağılımında uçurumun yaşandığı İstanbul'dan sonra ikinci kent olan Adana'da, alan çalışması ve derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Adana, yıllardır aldığı göçün etkisiyle, farklı kültürel ve ekonomik yapılara sahip kesimlerin, bir arada yaşamak durumunda olduğu bir kenttir. Araştırma bulgularına göre, Adana kentinin, yapılan imar planları ve kenti yönlendiren gelişme alanları sayesinde, zaten gelir gruplarının ayrı yaşamasını sağlayan bir yapıda olduğu saptanmıştır. Alan çalışması sonucunda, Adana varsılında belirgin bir mekansal ayrımlaşma yönelimli tutuma rastlanmamıştır. Ancak, derinlemesine görüşmelerden sonra, Adana'da varsılların İstanbul'daki gibi bölgesel değil, noktasal ayrımlaşma eğiliminde oldukları saptanmıştır.
Toplumsal yönleri ile yenilebilir peyzaj bağlamında mahalle bostanları: İstanbul örneği

Geçmişi Eski Mısır'a dayanan yenilebilir peyzaj, kırsaldan kente göçün artması, kentsel alanlarda tarımsal faaliyetlere ilginin azalması, iklimsel değişiklikler sonucu hasat miktarında görülen düşüşler, genetiği ile oynanmış yiyeceklerin üretimine karşı gösterilen duyarlılıklar gibi etkenler nedeniyle günümüz kentlerinin gündemine giren bir kavramdır. Gıda konusunda bilinçlenen bireylerin kent alanları içerisinde sağlıklı gıdaya erişme istekleri yenilebilir peyzaj alanlarına ilginin artmasına neden olmuştur. Bunun yanında kent hayatı içerisinde birbirinden uzaklaşan ve yalnızlaşan bireyleri bir araya getirmesi ve dayanışma ruhuna yaptığı katkı ile mahalle bostanları günümüz kentleri içerisinde bireylerin kentle anlamlı ilişkiler kurmasına olanak sağlayan yenilebilir peyzaj alanlarındandır. Günümüz kentleşmesinin getirdiği koşullara bağlı olarak mahalle bostanları hareketinin toplumsal bir gereksinimden doğduğu gözlenmektedir. Bu tespitler yenilebilir peyzaj yaklaşımının, mahalle bostanlarının oluşturulması ve bakımında bir yaklaşım olarak görülebileceği hipotezinden hareketle bu tez çalışmasının da kaynağını oluşturmuştur. Çalışma kapsamında literatür taramaları, gözlem ve İstanbul'da örnek olarak seçilen bostan alanlarının gönüllüleri ile yapılan birebir görüşmelerle mahalle bostanlarının faydaları, kent ve kentli için ne ifade ettiği, ne gibi toplumsal gerekliliklerden ortaya çıktığı gibi sorulara yanıt aranmaya çalışılmıştır. Tarihten bu yana bostanları ile yaşayan İstanbul kenti için bostan kavramı kent belleği içinde çok güçlü bir imge olarak kendini göstermekle birlikte bu çalışma kapsamında ele alınan İstanbul - Roma Bostanı ve Kuzguncuk Bostanı örneklerinin de dünyadaki örneklerine benzer olarak ekolojik kaygılar ve kent yaşamının bireyler üzerinde oluşturduğu olumsuz etkilere bir çözüm olarak ortaya çıktığı görülmektedir. Ancak İstanbul'da kurulan mahalle bostanlarının sivil inisiyatif ile oluşturulmuş olması bu bostanları, yerel yönetimler tarafından desteklenen ve kurulan dünyadaki örneklerinden ayırmaktadır. Toplumsal açıdan ise İstanbul'da incelenen mahalle bostanları hareketinin dünyadaki örnekleriyle benzer sonuçlar göstererek İstanbul kenti için de dayanışma ruhunu güçlendiren, toplumsal bütünleşmeye katkı sağlayan, bireylere sosyalleşme ve iletişim imkanı veren, kent için ekolojik değer üreten bir olgu olarak karşımıza çıktığı görülmüştür.
Kamusal alanda aykırı sokak sanatları uygulamalarının fiziksel ve sosyal mekana etkileri

Küreselleşme sürecinde kentlerin rekabetleri ve ihtiyaçları dolayısıyla organizasyonlar çerçevesinde, mekanlar sürekli dönüşmekte ve yeniden üretilmektedir. Bu anlamda kamusal alanlarda yer bulan sokak sanatının sürece dahil edilmesi son zamanlarda gündemde olmaktadır. Kamusal sanatın özgürleştirici etkileri ve estetik niteliği ise bilimsel ve demokratik bir platformda oluşturulmuş ilkeler ve kriterler ile belirlenmelidir. Bugün, bir kamusal sanat türü olarak kabul gören aykırı sokak sanatlarının meşrulaştırılarak organizasyonların parçası haline getirilmeleri, kentsel planlama ve kentsel tasarımın önemli bir parçası olarak kullanılmaktadır. Aykırı sokak sanatları uygulayıcıları, sanatı kurumsal tarifinden kurtararak, kamusal alanı kitlesel iletişimin bir parçası haline getirebilmektedirler. Bundan dolayı kentsel alanlara çoğu zaman anonim ve denetimsiz şekilde giren grafiti-mural eserleri, diğer kamusal sanat türleri gibi, kent hayatı içine kendi söylemi ve tarzı ile katkıda bulunmaktadır. Günümüzde ise aykırı sokak sanatı eserleri, geçmişşte ortaya çıkış serüveninden farklı bir oluşum süreci içinde üretilmekte ve 'aykırı' olma özelliği zamanla kaybolmaktadır; ancak ileride ortaya çıkacak eserlerin aykırı bir şekilde üretilmeye devam etmeleri potansiyeli bulunmaktadır. Bir kamusal sanat türü olarak aykırı sokak sanatlarının kent ve bireyler ile ilişkisini fiziksel ve sosyal mekana etkileri üzerinden ortaya koyan bu çalışmada kamusal alan, kamusal sanat ve aykırı sokak sanatları kavramları ele alınmış; bu kavramların dünya ve Türkiye'de ortaya çıkış ve gelişim süreçleri üzerinde durulmuştur. Güncel bir sokak sanatı organizasyonu olan Mural Istanbul festivali ve kentsel canlandırma projeleri kapsamında yenilenmekte olan Yeldeğirmeni semti tezin sınırları olarak belirlenmiştir. Tez çalışması içinde iki hipotez tanımlanmıştır. Birinci hipotezde; kamusal alanda, izinler dahilinde üretilen aykırı sokak sanatı eserlerinin kent içindeki fiziksel mekana etkilerinin, sosyal mekana göre daha büyük oranda olumlu etkileri olduğu, yüksek eğitim seviyesindeki halk ile yapılan anket sorgulaması yöntemi ile kanıtlanmıştır. İkinci hipotezde ise, izinler dahilinde üretilen bu eserlerin, kent içinde belli kriterler gözetilerek, stratejik alanlarda konumlandırılmalarının önemi ve günümüzde popüler kültürün bir parçası haline gelerek, fikirsel içeriklerinin zamanla bir takım kaygılar gerekçe gösterilerek başkalaşıp uysallaşmakta, esnetilmekte oldukları, teknik ve uzman kişilerle yapılan derinlemesine görüşme yöntemine ait soru ve cevaplar ile doğrulanmıştır.
Reconsidering the role of civil intiatives in the disaster management system of Turkey

öz AFET YÖNETİNMİNDE SİVİL İNİSİYATİFLERİN ROLÜ: TÜRKİYE ÖRNEĞİ Turhan, Ayça Yüksek Lisans, Şehir ve Bölge Planlama Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Murat Balamir Ortak Tez Yöneticisi: Öğretim Görevlisi Sevin OSMAY Nisan 2005, 120 sayfa 1999 depremleri, Türkiye'de afet yönetim sisteminde, önemli boşlukları ortaya çıkarmıştır. Merkezi yönetim, yerel yönetim ve sivil inisiyatifler arasında, koordinasyonsuzluk ve işbirliği eksikliği; yasal düzenlemelerdeki sınırlar; afet zararlarını en aza indirme ve önleme adına politika ve plan eksikliği başlıcalarıdır. Bu nedenle yetersizliklerin ortaya koyulması, sistemde sivil inisiyatifler için var olan kapasitelerin neler olduğunun bulunması ve etkili bir afet yönetim sistemi için gerekli politikaların neler olabileceğinin belirlenmesi konu ile çok ilgilidir. Bu durumda 1999 depremleri ve sivil inisiyatiflerin yeniden ele alınmasını gerektirmektedir. Amaçları, depremlere tepkileri ve gelecek planlarının ortaya konulması amacı ile analizler yapılmıştır. Bu çalışma ayrıca mevcut afet yönetim sistemi ve yasal yapısının tartışılmasını gerektirmiştir. Bulgular, Marmara depreminde sivil inisiyatiflerin birçok aktivite ile etkin oldukları şeklinde ortaya konulmuştur. Ancak bundan sonra olabilecek depremlerin şiddeti ve VIbundan etkilenebilecek kesim düşünüldüğünde, merkezi yönetim, yerel yönetim ve sivil inisiyatiflerin işbirliğine yönelik çalışmaların yeterli düzeyde olmadığı sonucuna varılmıştır. Türkiye Acil Durum Genel Müdürlüğü kuruluş ve görevleri hakkında hazırlanan yasa taslağı bu gereklilikleri karşılayabilecek araçları sağlayabilecek gibi gözükmektedir. Bu yasa gözden geçirilip yeniden ele alındığında afet yönetim sisteminin bir parçası olarak sivil inisiyatiflere merkezi yönetim ve yerel yönetimlerle birilikte çalışabileceklerini gösteren yasal bir temel sağlayabilir. İkinci olarak gönüllü hareketlerini desteklemek için hayat sigortası gibi düzenlemeler hayata geçirilebilir. Son olarak Türkiye Acil Durum Genel Müdürlüğü, sivil inisiyatifleri finansal, personel eğitimi ve yönetim ihtiyaçları anlamında destekleyebilmek için başka yardımcı ortaklar bulmak adına harekete geçebilir. Kesin bir kanı olarak, çalışmanın sonunda, katılımcı planlama yaklaşımına ve insan odaklı gelişmeye olan ihtiyaç nedeniyle sivil inisiyatiflerin afet zararlarını en aza indirme ve hazırlıklı olma konusunda sorumlu kılınmaları gerekliliği ortaya konmuştur.
UNESCO Dünya miras listesinde yer almanın, ülke kültürel miras koruma politikalarına etkileri üzerine bir değerlendirme

Bu çalışma, UNESCO Dünya Miras Listesi'nde yer almanın kültürel mirasın korunmasında alana ve ülkeye sağladığı avantajlar nelerdir ve dezavantajları var mıdır? Olarak belirlenmiş araştırma sorusu çerçevesinde hazırlanmıştır. Bu soru doğrultusunda öncelikle kültür, kültürel miras ve koruma anlayışının gelişimi ele alınmış, koruma konusundaki etkin aktörler kısaca açıklanmıştır. Bu aktörlerden biri olan UNESCO ve bünyesinde kurulan Dünya Miras Merkezi detaylı olarak incelenmiş ve Dünya Miras Listesi'nin oluşumunun ilke ve kriterleri, hangi durumda listeden çıkarılma tehlikesi altında olunacağı açıklanarak konuyla ilgili kavramsal durum ortaya konulmuştur. Dünya Miras Listesi'nde yer almanın öncelikle listedeki alana, sonra ülkeye kültürel mirasın korunması konusunda üretilen koruma politikalarına ne boyutta etki ettiğini ortaya koyabilmek tezin amacını oluşturmaktadır. Bu etkinin farklı ülkelerde farklı boyutlarda olacağı öngörülerek listede yer alan ülkelerden İsveç ve Almanya örnek olarak seçilmiştir. Örnek ülkelerinde kültürel mirasın korunması bağlamında koruma politikaları değerlendirilerek, alanlarda gerçekleştirilmiş çalışmalar incelenmiş, koruma sürecinde etkin kurum ve aktörlerle birebir görüşmeler yapılmış, koruma konusundaki mevcut politikalarına ek olarak üretim aşamasındaki politikalar hakkında bilgi toplanmıştır. Türkiye kapsamında öncelikle Dünya Miras Listesi'nde yer alan alanlar açıklanmış bu alanlardan biri olan İstanbul Tarihsel Alanları ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Bu alanlarda gerçekleştirilen projeler UNESCO Dünya Miras Komisyon uyarıları ile ilişkilendirilerek değerlendirilmiştir. Araştırma sorusu kapsamında hazırlanan anket ile koruma sürecinden sorumlu tüm aktörler ile görüşmeler yapılmış bu şekilde konuyu nasıl değerlendirdikleri tespit edilmiştir. Son olarak İsveç ve Almaya ülkelerindeki başarılı uygulamalar ile İstanbul çerçevesindeki analizler ve anket sonuçları değerlendirilmiş ve Dünya Miras Listesi'nde yer almanın avantajlarının benimsenip bu avantajların ülke politikalarına olumlu yönde katkı sağlayabilmesi doğrultusunda bazı öneriler geliştirilmiştir.
Deprem durumunda kentsel açık ve yeşil alanların kullanımı ? Küçükçekmece Cennet mahallesi örneği

1950 yılından sonra yaşanan kentleşme süreci sonrasında kentlerin plansız gelişmesi nedeniyle, kentsel mekanda çok önemli işlevleri olan kentsel açık ve yeşil alanlar tahrip edilmiştir. 1999 yılında yaşanan Marmara depreminden sonra, kentsel açık ve yeşil alan miktarı yetersiz olan ülkemizde, deprem sonrasında toplanma/barınma/tahliye alanı olarak kullanılan, kentsel açık ve yeşil alanlar önem kazanmaya başlamış ve bu alanların eksikliği dikkat çekmeye başlamıştır. Bu çalışmada amaç, deprem riski ile karşı karşıya olan ülkemizde olası bir deprem durumunda ve deprem sonrasında kentsel açık ve yeşil alanların yüklenecekleri fonksiyonları belirlemek, nüfusun deprem sonrasında kullanacakları kentsel açık ve yeşil alanları saptamak ve bu alanların yeterliliğinin ölçülmesi için bir analiz yöntemi belirlemektir. Çalışmada, yapılan örnek çalışmalar doğrultusunda, deprem sonrasında kullanılacak toplanma/barınma alanlarının belirlenmesi ve yeterliliklerinin ölçülmesinde kullanılacak bir analiz yöntemi önerilmiştir. Örnek alan olarak seçilen Küçükçekmece ilçesi Cennet mahallesinde deprem durumunda kullanılacak açık ve yeşil alanlar belirlenmiş ve bu alanların yeterliliği analiz edilmiştir.
Parkların otizm spektrum bozukluğu gösteren çocuklar tarafından etkin kullanılabilirliğinin irdelenmesi: Konya ve Karaman örneği

Bu araştırma Otizm Spektrum Bozukluğu gösteren çocukların; özellik, ilgi ve becerileri göz önünde bulundurularak, kendilerinin ve yakınlarının sosyal yaşam alanlarını genişletmeyi, toplumsal entegrasyonlarını hızlandırmayı ve tedavilerine destek olabilecek, diğer çocuklara da katkı sağlayabilecek parklara ilişkin alternatifler geliştirmeyi amaçlamaktadır. Araştırma kapsamında ulusal ve uluslararası literatür taraması yapılmış, birebir görüşmeler ve anket uygulamaları gerçekleştirilmiştir. Araştırmada anket uygulanan 171 OSB'li çocuk ve ebeveynleri, alanında görev yapan 44 uzman/eğitimci ve 5 yerel yönetim yer almaktadır. Araştırma kapsamında; parkların OSB'li çocuklara katkı oranı ve katkı türü, OSB'li çocukların parklarda karşılaştıkları olumsuz durumlar, parklarda OSB'li çocukların öz bakımına ve sakinleştirici köşeye yönelik imkanlar, OSB'li çocuklar için parklardaki mevcut oyun alanlarının alan açısından yetersizliğinin problem davranışlara etkisi, OSB'li çocuklar dikkate alınarak çocuk oyun alanlarının planlanması/tasarımı ve parkların daha aktif kullanılmasında etkili terapatik rekreasyonlar belirlenmiştir. Ki-kare istatistiksel analizi sonuçlarına göre OSB'li çocuklarda; park kullanım sıklığı ve süresi arttıkça, problem davranışların azaldığı; tez kapsamında belirlenen terapatik rekreasyonların parkların, OSB'li çocuklara katkı sağlamasında ve OSB'li çocukların parka gitmek istemesinde olumlu etkisi olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, OSB'li çocukların aldığı eğitim çeşidi ile parkta bulunma süreleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunduğu tespit edilmiştir. Bu doğrultuda; OSB'li çocukların ebeveynlerine, uzmanlara/eğitimcilere, yerel yönetimlere ve peyzaj mimarlarına çeşitli önerilerde bulunulmuştur.