turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The growing problem between urban expansion and sustainability of agricultural lands, Kırcami example in Antalya

Kentler ve kırsal alanlar arasındaki arazi kullanımı problemi dünyanın doğal kaynakları açısından hayati bir problemdir. Problemin bir ucunda büyümekte olan kentlerin arazi ihtiyacı bulunurken, diğer ucunda ise bu durum verimli tarım topraklarının yok oluşuna neden olmaktadır. Verimli tarım toprakları kaynaklarının sınırına gelmiş bulunan Türkiye için tarım arazilerinin korunması kaçınılmazdır. Buna rağmen yasal eksiklikler, siyasal ve uygulamaya dönük hatalar problemin artarak devam etmesine neden olmaktadır. Türkiye'nin beşinci büyük kenti olan Antalya, büyüyen turizm sektörüne bağlı olarak göç alması nedeniyle son 50 yılda öngülemeyen bir şekilde büyümüştür. Kent, ülkenin en önemli tarımsal üretim merkezlerinden biri olduğu halde, çok önemli miktarda verimli tarım toprağını kentsel büyüme nedeniyle kaybetmiştir. Kırcami Bölgesi, 1600 hektar kentsel tarım alanına sahip olan ve bugün Antalya kenti içinde kalmış önemli bir tarımsal yerleşim bölgesidir. Antalya ilindeki sera alanlarının toplamının %7 si bu bölge kapsamındadır. Geçmişinde, Antalyalılar'ın 'kır' adını verdikleri ve bir rekreasyon alanı olarak faydalandıkları bu bölge bugün hala birinci derece tarım topraklarına sahiptir ve buna rağmen 1996 yılı Antalya Planı'ndan beri imara açılmak istenmektedir. İmar kararını destekleyen grupların savundukları 'Bölge, kent makroformu içinde kalmış anlamsız bir boşluktur' görüşünün aksine bu tez çalışmasının yaklaşımı, Kırcami Tarım Bölgesi'nin Antalya kenti için 'tarımsal ve kültürel bir değer' olduğudur. Bu amaç doğrultusunda Kırcami alanının değerini ortaya koymak için önceliki olarak teorik araştırma ve literatür incelemesi yapılmış; ardından gözlem, görüşme ve anket yöntemleri yoluyla elde edilen veri kentsel tarım topraklarının tarımsal ve doğal değerleri bakımından analiz edilmiş; sonuç olarak Kırcami Bölgesi'nin korunması gereken bir değer olduğu ortaya koyulmuştur. Ardından soruna neden olan legal eksiklikler siyasi hatalarla birlikte irdelenmiş ve sorunun çözümüne yönelik öneriler sunulmuştur.
Yeni bir kümeleşme modeli olarak organize sanayi bölgelerinin yeniden örgütlenmesi

Hızla yasanan ekonomik ve sosyal değişimlerle birlikte mekana bakıs açısı degisirkenmekana müdahale biçimleri de degismeye baslamıs planlamanın kapsamı ve konusu dayogun tartısmaların olduğu ve zamanla degisim gösterdigi bir alan olarak karsımıza çıkmıstır. Farklılasan rekabet ortamı mekanın yeniden organize edilmesine neden olmus, mekandaki degisim ve dönüsümler, üretim süreçlerindeki degisim ve dönüsümler ile açıklanmaya baslanmıstır. Yenilik süreçlerinin yaratılması ve rekabet kosullarınınolusturulması, özellikle de yeni teknolojinin gelistirilmesi, gelisen aglarla birlikte yeni bölgesel kalkınma anlayısında ve mekanın örgütlenmesinde çok önemli rol oynamayabaslamıstır. Sanayi sektöründe esnek üretim sürecinin gelismesiyle beraber firmakümelesme egilimleri de artmıs rekabet, yenilik, bilgi alısverisi, ögrenme, isbirlikçiaktiviteler ön plana çıkmıstır. Yenilik gelistirmenin bölgesel kalkınma süreci içindeki önemi göz önüne alındıgındafirmaların rekabetçi ortamda ayakta kalabilmesi için bu süreç içinde yenilik yapmasıgerektigi görülmektedir. Özellikle, ögrenmenin yenilik üretme sürecindeki önemidüsünülürse ve bunun da karsılıklı etkilesim sürecine bağlı olduğu göz önüne alınırsa, firmaların kümelenmelerinin dogal bir süreç olduğu farkedilebilir. Dolayısıyla yogun bir firma isbirligi ile ögrenme süreci, endüstriyel yıgılmayı cesaretlendirebilir. Bu çalısma ile küresellesme ve yeni üretim sistemleri çerçevesinde, Türkiye'de firmaların yeniden örgütlenmelerinde, mekan organizasyonu açısından düzenleme arayıslarının bir ürünü olarak ortaya çıkan organize sanayi bölgelerinin rolleri ve katkıları arastırılmakistenmistir. Bu noktadan hareketle rekabet edebilmenin ve yenilik üretiminin kümelesmesürecinde ve bölgesel kalkınma ve de mekanın örgütlenmesinde önemli bir rolü olduğu göz önünde bulundurularak, organize sanayi bölgelerinin yeni bir kümelenme modeli olarak yeniden örgütlenmelerinin bu sürece önemli bir katkısı olacagı düsünülmüstür. Bu amaçlaAOSB özelinde kümelesmenin varlıgı arastırılmıs ve kümelenme modeli çerçevesinde yeniden organize edilmelerine yönelik öneriler sunulmustur.
Eskişehir kentsel yerleşim alanının farklı yıllara ait fiziksel değişiminin uzaktan algılama yöntemi ile değerlendirilmesi

Bu tez kapsamında Eskişehir ili kentsel yerleşim alanlarının ve çevresindeki arazi kullanımlarının uzaktan algılama yöntemi kullanılarak yıllara göre değişimi incelenmiştir. Kullanılan veriler, Eylül 1987 tarihli Landsat 5 TM ile Eylül 1999 tarihli Landsat 7 ETM uydu görüntüleridir. Kullanılan yöntem uzaktan algılamadakullanılan değişim analizi tekniklerinden görüntü sınıflandırmadır. Klasik ve temel bileşenler analizi yöntemleri olmak üzere iki farklı sınıflandırma yöntemi kullanılmış ve bu iki yöntemden en uygun olanı seçilmiştir. Elde edilensınıflandırılmış görüntüler kullanılarak değişim matrisi oluşturulmuştur. Bu değişim matrisi ile kentsel yerleşim alanı ve çevresindeki arazi kullanım alanlarının 12 yıllık alansal değişimi ve büyüklüğü belirlenmiştir.
Improving urban facades as an intervention into the built environment the case of façade improvement application along the protocol highway of Ankara, a route from Aydinlikevler district to Esenboğa airport

İnsan etrafındaki fiziksel çevreyi yaratırken, biçimler ve kütlelerin yanı sıra, anlamlardan oluşan psikolojik bir çevrede oluşur. Fiziksel mekana müdahale, kurulmuş çevrenin kompozisyonundan çıkartılan anlamları etkiler ve insanların bu anlamdaki tasarım stratejilerine verdikleri tepki bu müdahalelerin önemini gösterir. Şehrin giriş omurgası ziyaretçilerin zihninde bir kent imajı yaratmak açısından önem taşrır, ve Ankaranın protokol yolu kenti devlet büyükleri ve ziyaretçilere tanıtır. Böylelikle bu yola uygulanan her türlü müdahale kentin oluşan sembolik imajını etkiler. Bu anlamda binaların görünen cephelerine güzelleştirme adına cephe kaplaması uygulamak yol manzarasının görünümünü değiştirir ve Büyükşehir Belediyesinin cephe düzenlemesine olan yaklaşımı ve bu yolu akıllıca yürütülmüş bir proje yerine sadece bir uygulama olarak ele alması, bu koridorun prestijni yansıtmamaktadır. Bu anlamda bu tez çalışması yol manzarasının niteliğini tasarım ilkeleri altında objektif ve subjektif ölçeklerle inceler, ve bu çalışmanın hedefi uygulamanın başarısını, yol manzarasının kalitesine arttırmayı hedefleyen çözümlerle sorgulamaktır. Bu amaçla, değerleme analizleri tezin ikinci bölümünde incelenmektedir ve tezin üçüncü bölümü tasarım ilkelerini bir matris olarak sunmaktadır. Bu değerlendirme analizlerine göre uygulama alanında tasarım ilkelerinin birçoğu gözden kaçırılmış olup yol manzarasının monotonluğuna sebep olmuştur, ama yol manzarası eskiye göre görsel anlamda daha düzenli görünmektedir.
Tarihsel ve kültürel katmanların kıyıya yansıması: Tuzla örneği

Bir kentin kimliği tarihsel ve kültürel katmanlar ile belirlenmektedir. Bu katmanlar toplumsal, ekonomik, siyasi, arkeolojik ve en önemlisi korunabilen doğal çevre ile yansıtılmaktadır. Belirli bir süreç içerisinde değişen bu etmenlerin mekana yansıması sonucunda o kentin kimliği de değişime uğramaktadır. Bu tez konusu ile İstanbul'un doğu sınırını belirleyen, yıllarca bir balıkçı köyü ve sayfiye bölgesi olarak kalabilmiş Tuzla'nın zaman içindeki kültürel, ticari ve siyasi alandaki çeşitli adımları ile oluşan yeni katmanları, değişen kimliği ve bunların Tuzla kıyısına yansıması irdelenmiştir. Bu değişimlerin iki ana başlığı olarak, Türk-Rum Mübadelesi ve tersane gibi gemi inşa sanayinin kuruluşlarının bu bölgeye taşınması işlenmiştir. Mübadele ile değişen yerel halk, özellikle merkez olarak adlandırılan Köyiçi Bölgesi'nde, kendi dini inançları, kültürleri ve yaşayış tarzlarını yansıtan yapı ve mekanları ile bunun yerleşme kıyısına yansımasını beraberinde getirirken, kendilerinden önceki sosyal, kültürel ve mekansal katmanları silinmeye mecbur bırakmıştır. Değişimin diğer bir nedeni olarak gösterilen hızlı sanayileşme süreci içerisinde Tuzla'nın önemli bir rolü olmuştur. Özellikle tersanelerin buraya taşınması ile merkez bölgesinde ve kıyı şeridinde, organize ve deri sanayinin oluşturulması ile de D-100 karayolunun üstünde kalan bölgelerde nüfus, kimlik, işlev ve kültür değişiklikleri gerçekleşmiştir. Aynı zamanda Tuzla'da zaman içinde gerçekleşen doğal afetler veya insan kaynaklı yıkımlar da bu ilçeyi tercih edilir kılan en önemli özelliği olan 'kıyı'yı etkilemiştir. Tüm ilçeyi etkileyen önemli derecede sayılabilecek yangınlar kentin kendine özgü mimarisinin hasar görmesine neden olmuştur. Bu yıkımlar sonrasında da tarihini yansıtan hiçbir yapı restorasyon ilkelerine uygun olarak yapılmamıştır. Ayrıca önceden ana geçim kaynağı balıkçılık olan yerel halk, gerek siyasi kararlar gerekse nüfus artışıyla kıyı şeridinin yeni fonksiyonlar için kullanılması sonucunda, kendilerine yeni barınma mekanları ve iş olanakları edinmek zorunda bırakılmıştır. Bu çalışma ile Tuzla kıyısının değişimi bir takvim üzerine yatırılıp tüm tarihi ve kültürel katmanlar işlenecek ve buradan çıkan problemlere, kimliğini kaybetmeye yüz tutan kent için, öneriler getirilecektir.
Yabancıların ikinci konut arz-talebinin kentlere etkisi: trabzon örneği

Birinci konuttan daha kısa sürelerle ve daha çok eğlence ve dinlence amacıyla kullanılan ikinci konutların sahipliliği, ulaşım ve iletişim teknolojilerinde yaşanan gelişmelerle ve ulus devletlerin yasalarının izin vermesiyle uluslararası düzeye taşınmıştır. Türkiye'de 2012 yılında hangi ülke vatandaşlarının ülkemizden taşınmaz edineceğini belirleyen karşılıklılık ilkesinin kaldırılması, konut edinen yabancıların uyruklarında ve tercih ettikleri şehirlerde 2012 öncesine göre farklılıklar yaşanmasına yol açmıştır. Bu bağlamda 2012 sonrası konut edinen yabancıların tercih ettikleri şehirlerden biri de Trabzon'dur. Bu kapsamda çalışmanın amacı ülkemizde yabancıların ikinci konut edinimi bağlamında 2012 sonrası yeni döneminin kentlere etkilerini Trabzon üzerinden ortaya koymaktır. Amaca yönelik olarak çalışma da iki farklı yöntem izlenmiştir. İlki konut arzının ve yabancıların konut talebinin incelenmesine yönelik anket çalışması; ikincisi ise konut arzının kentsel mekanda ortaya çıkardığı durumların tespitine yönelik yapılan alan çalışmasıdır. Yapılan çalışmalar sonucunda daha çok Arap Yarımadası ülkeleri vatandaşları ortalama 4,6 hanehalkı büyüklüğüne sahip yabancıların kentte konut sahibi olduğu bilgisine ulaşılmıştır. Yabancıların konut edinmesinin ve talebinin başlıca etkileri ise, nüfus yoğunluğunun planlanandan daha fazla artması, yapılaşma yoğunluğunun artması ve mevcut planlara parçacıl müdahaleler yapılması olarak tespit edilmiştir.
Güneydoğu anadolu bölgesinin turizm potansiyelinin değerlendirilmesi ve bölge turizmine etkisi

Anadolu Bölgesi Türkiye'de Kültür Turizmi açısından oldukça fazla potansiyele sahip olmasına rağmen henüz turizmde istenen düzeye gelememiştir. Bu sonucu yaratan temel sorunlar kaynak taraması ile tespit edilmiş, sonrasında GAP dahilinde yer alan 9 ilde Arazi Çalışması yapılmıştır. Arazi çalışmasında bölgede var olan yüksek potansiyellere rağmen turizm sektörünün geri kalma nedenleri belirlenmiş, bu sorunlar üzerinde ne gibi düzenlemeler yapılması gerektiği saptanmıştır. Yapılan araştırmada bölgedegeliştirilecek turizm dalları belirlenmiş ve ne tür faaliyetler ile bu dallarınartırılabileceği saptanmıştır. Yerinde yapılan arazi çalışması ile daha gerçekçi sonuçlara ulaşılmış ve getirilen kararların organizasyon şeması hazırlanarakuygulanabilirliğinin artırılması sağlanmıştır.
Bir sosyal çevre olarak yerleşke kimliği oluşmasında donatı elemanlarının önemi: Başkent Üniversitesi Bağlıca yerleşkesi üzerine alan çalışması

Bu tez çalışması, bir üniversitenin sosyal ve fiziksel çevresi oluşturulurken göz önüne alınması gereken etmenleri tasarım kavramı -yerleşke içinkullanılan donatı ürünleri bağlamında incelemektedir. Çalışma, bir eğitim kurumunda tasarım yapmanın önemini vurgulayarak, üniversitenin asıl amacı olan farkındalığı arttırmak, üniversitenin öğrencilerinin sosyal çevrelerinden elde ettiklerini, kendi iş yaşamlarında, sosyal çevrelerinde kullanarak bir geri beslenim yaratmalarına yardımcı olması açısından önemlidir. Çalışma Başkent Üniversitesi Bağlıca Yerleşkesi'nde kullanıcı istek, gereksinim ve beklentilerini anket ve odak grup çalışmaları ışığında sorgulayarak üniversite yerleşkelerinde kullanılan tasarım elemanlarının kurum kimliği üzerindeki etkilerini ortaya çıkarmaya çalışmaktadır.
The Changing conditions of industrial districts in the crisis period: The experience of Kahramanmaraş

oz KRİZ DÖNEMİNDE SANAYİ ODAKLARININ DEĞİŞEN DURUMU KAHRAMANMARAŞ DENEYİMİ Paksoy, Nurgül Yüksek Lisans, Bölge Planlama Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Ayda Eraydm Eylül 2000, 135 sayfa Gelişmiş ülkelerde sanayi odakları esnek üretim alanları olarak gelişmiştir. Az gelişmiş ülkelerde ise bazı bölgeler belli bir üründe ya da üretim dalında uzmanlaşma göstererek hızlı bir büyümeyi gerçekleştirirken sadece ulusal değil uluslararası pazarlara da ulaşmayı başarmışlardır. Yakın zamanda benzer gelişmeler Türkiye'nin bazı illerinde de gözlenmiştir. Diğer yandan 1990'larda gelişmekte olan dünyada yaşanan finansal çalkantılar finansal sistemin daralmasına neden olmuştur. Bu finansal daralma ile birlikte oluşan global kriz ise üretim sistemleri üzerinde etkili olmaktadır. Bu tez çalışmasında ise, son yıllada tekstil sektöründe gelişme gösteren K. Maraş ili örnek çalışma alanı olarak seçilmiştir. Çalışmanın amacı K. Maraş tekstil sektörünün genel yapısını, gelişimini ve özellikle kriz sürecini araştırmaktır. Çalışmada anket ve mülakat yöntemleri kullanılmıştır. Sektörün yapısını ve kriz sürecini tanımlamak amacıyla farklı ölçeklerde seçilen 26 firma ile çalışma yönlendirilmiştir. Bu araştırmanın sonucunda, K. Maraş'ta tekstil serktöründe belirgin bir deneyim ve birikimin olduğu görülmektedir. Bu ise geleneksel sanayi odağının en basit şekli olarak tanımlanabilir. Bununla beraber yakın zamanda yaşanan global kriz sektördeki firmaları olumsuz etkilemiştir. Sonuç olarak, sanayi yapısında başarılı geçiş ile uluslararası pazarlara entegre olabilmek için yerelde daha fazla çaba gerektirmektedir.
Turkish spatial planning practice in the neoliberal era: Over-fragmentation

1950'den sonra, Türkiye, merkezi bir otoritenin yetkisi çerçevesinde, kapsamlı şehir planlama metodolojilerini kabul etmişti. 1980ler itibariyle, yerelleşme politikalarının benimsenmesiyle, planlama konularında yerel yönetimler yetkilendirildi. Fakat bu politika dönüşümü etkin olarak devam edemedi, çünkü dağınık sektörel politikalar ağırlık kazandı ve parçalanma sorunu oluştu. Merkezi kurumlardaki, özellikle sektörel bakanlıklardaki yönetimsel yetkiler, yerel yönetimlerin karar mekanızmalarını zayıflattı. Bu tez, söz konusu süreçlerin eleştirel bir analizini yapmaya çalışırken, çoklu planlama politikalarının olumlu ve olumsuz sonuçlarını da belirlemeyi hedeflemektedir.
Low-rise housing development in ankara

Kentsel arazi fiyatlarının, kentsel gelişim ve kentteki sektörlerin mekansal dağılımına önemli etkileri vardır. Konut da bu sektörlerden biridir. Kentsel arazi fiyatlarının oldukça yüksek olduğu kent merkezinde, çok-katlı apartmanları kapsayan yüksek yoğunluklu konut alanları yer alır. Burada arsaların ve konutların alanı, arazi fiyatlarının yüksek olmasına bağlı olarak görece küçüktür. Ancak kent merkesindenuzaklaşıkça kentsel arsa değerleri de düşmeye başlar ve merkezde üretilmesi konut yapımcıları açısından ekonomik anlamda mümkün olmayan düşük yoğunluklu, az katlı konut alanları kent çeperinde üretilebilir hale gelir. Kent çeperindeki az katlı konutlar, konut kullanıcılarına çeşitli olanaklar sunar. Bu alanlarda arazinin ucuz ve elde edilebilir olmasına bağlı olarak arsa ve konutlargörece büyüktür. Ayrıca nitelikli kentsel servis olanakları, sakin ve temiz çevre ile mahremiyetin korunması yaşanabilir bir kentsel çevre yaratılmasına katkı sağlar. Fakat buradaki az katlı konut alanlarında yaşayanlar, yüksek ulaşım ve konut bakım maliyetlerine katlanmak durumundadır. Hanehalkının, bu tür masrafları, daha geniş bir konut, prestijli bir çevre ve konut alanlarının sunduğu çeşitli olanaklarla telafi etmesi beklenir. Kentleşme süreçleri, her ülkenin ve kentin sosyo-ekonomik ve politik yapısı ile çevresel özelliklerine bağlı olarak farklılık gösterebilir. Bu bağlamda, Ankara kent çeperindeki az katlı konut alanları, kentsel arazi kullanımları teorilerine büyük ölçüde uyumlu, ancak gelişmiş ülkelerdeki süreçlerden bir ölçüde farklı bir şekilde gelişmiştir. Bu çerçevede Ankara kentindeki az katlı konut gelişimleri teorik esaslar ve tarihsel süreçler de göz önünde bulundurularak; plan kararları, konut üreticileri, konut kullanıcıları ve gelişim deseni açısından incelenmektedir.
Searching for place identity in post-traumatic cities: Diyarbakır Suriçi case

Travmatik olaylarla şehirlerin yıkılması, bu yerlerin yeniden inşası için fırsatlar yaratmaktadır. Travma sonrası planlama süreçlerinde iyileştirme süreçlerinin ve aktörlerin uygulamalardaki rolü yer kimliğinin yeniden yapılandırılmasında kritik bir rol oynamaktadır. Karar vericilerin rolü, özellikle tarihi alanların yeniden inşasında önemli bir rol oynamaktadır. Türkiyedeki tarihi alanların yeniden geliştirilmesi için genel yaklaşım mevcut / tahrip olmuş bina ve yapıların yıkılması ve yenilerinin yapımıdır. Şehirler yer kimlikleriyle bağlamında yeniden inşa edilirken, fiziksel ve sosyal yönler göz ardı edilir ve bu durum travma sonrası şehirler için de tekrarlanmaktadır. Tüm bu kaygılar bazı soruların şekillenmesine yol açmaktadır. Bu sorular: İnsanlar kendilerini topluluklarıyla nasıl tanımlıyorlar? Yer kimliğini ne oluşturur? Yer kimliğinin şehirlerin yeniden geliştirilmesindeki önemi nedir? Ve travma sonrası dönemde, bu tanımlamalar yerlerin yeniden gelişimini nasıl yönlendirebilir? Bu tez, Diyarbakır Suriçi bölgesinin fiziki yıkımını ve yer kimliğini, yer ile özdeşleştirmeyi ve ilgili teorileri takip etmektedir. Seçilen durumu incelemek için teorik çerçevenin genel aşamaları mevcut literatürden alınmıştır. Yerelin rolünü ve fiziksel çevre ile ilişkilerini anlamak için Suriçi sakinleri ile söyleşili yürüyüşler gerçekleştirilmiştir. Sonuçlar, Suriçinin fiziksel ve sosyal kimliğinin mekanın fiziksel özellikleri, bölgedeki faaliyetler ve bu yere atfedilen anlamla ilgili olduğunu göstermektedir.
Integrated river basin management: A case of Büyük Menderes river basin

Tezin amacı, Entegre Nehir Havza Yönetimi Planlaması yaklaşımını incelemek ve bu yaklaşımın Türkiye'de uygulanabilirliğini planlama araçlarının yanı sıra yasal ve kurumsal yapı çerçevesinde değerlendirmektir. Entegre Su Kaynakları Yönetimi paradigmasının uygulanabilir şekli olan Entegre Nehir Havza Yönetimi, uluslararası ölçekte, su planlama ve yönetiminin sosyo-ekonomik kalkınma ve çevresel kaygılar ile entegrasyonu yoluyla su kaynaklarının sürdürülebilir kullanımını sağlayabilecek en uygun araç olarak kabul edilmektedir. Bu çerçevede, tez iki temel bölümde incelenmiştir. Birinci bölümde, Entegre Nehir Havza Yönetiminin teorik çerçevesi, yaklaşıma ilişkin tanımlar, prensipler ve uygulama araçları kapsamında ele alınmıştır. İkinci bölümde ise, Entegre Nehir Havza Yönetimi Planlamasının Büyük Menderes Nehir Havzasında uygulanışı, yaklaşımın yorumlanmasındaki başarı ölçüsü ile ülkemizin yasal, kurumsal ve planlama yapısının Entegre Nehir Havza Yönetimi Planlaması sürecine uyumu açısından incelenmiştir. Türkiye'de su ile ilgili yasal ve kurumsal çerçevenin yetersiz olmasına ve Entegre Nehir Havza Yönetimi Planlarının planlama hiyerarşisi içinde tanımsız olmasına karşılık, Büyük Menderes Nehir Havzası Yönetim Planı katılımcılık düzeyi ve oluşturduğu yeni bir teşkilat yapısı ile Entegre Nehir Havza Yönetimi uygulamalarının başarılı örneklerinden biri sayılabilir. Türkiye'deki ilk ve tek Entegre Nehir Havza Yönetimi planlaması süreci olması nedeniyle diğer nehir havzalarında yapılacak olası yönetim ve planlama uygulamaları için bir fikir sunabilir.
Özel mülkiyette kamusal kullanımlı alanlar

Dünya nüfusunun önemli bir bölümünün kentlerde yaşaması kentlerde yoğunluk artışını beraberinde getirmiştir. Özellikle kent merkezlerinde arsa değerleri hızla yükselmiş ve kamuya açık alanlar hızla tüketilmiştir. Plansız bir şekilde yapılaşan kent merkezlerinde kamusal alan ihtiyacı pek çok dünya kentinin sorunu haline gelmiştir. Arsa fiyatlarının yüksekliği ve kamu bütçelerinin kısıtlılığı, kent merkezlerinde doğrudan temin yoluyla kamusal alan üretimini neredeyse olanaksız hale getirmiştir. Bu noktada kamu-özel sektör ortaklıkları oldukça önem kazanmış ve kentin kamusal alan eksiğini gidermede özel mülkiyetteki kamusal kullanımlı alanların rolü artmıştır. Kentsel çevre tasarlanırken kamu yararının sağlanmasında yasal düzenlemeler önemli birer araç olabilmektedir. İmar Yasası ile düzenlenen New York'un 'özel mülkiyette kamusal kullanımlı alanlar 'ı, kente dair sorunların çözümünde özel sektör - kamu işbirliklerinin kullanılmasında öncü ve yönlendirici bir uygulamadır. Yatırımcılara kamusal alan üretmeleri karşılığında, emsal teşviği ya da vergi muafiyeti gibi bir takım imar teşviklerinden yararlanma olanağı sunan yasal bir zemin oluşturulmuştur. Burada tek ve öncelikli amaç kamusal alan üretimidir ve üretilen kamusal alanlar bir takım standartlara uymak zorundadır. Bu yüzden çoğunlukla nitelikli kent mekanları üretilebilmektedir. Kamu özel sektör ortaklıklarının kamusal alan temininde kullanımı, her ülkede/kentte farklı şekilde araçsallaşmıştır. Örneğin Santiago/Şili'de bir emsal teşviği uygulaması yürürlükte olsa da, bu uygulamayla üretilen ÖMKA alanlarının kamusal niteliğine dair herhangi bir düzenleme bulunmayışından, yalnızca geçit hakkı benzeri bir uygulama alanı doğmuştur. Melbourne/ Avustralya'da emsal teşviği uygulaması yerine 3 paydaşlı bir kamu özel sektör ortaklığıyla ÖMKA alanları üretilmektedir. Taipei/ Tayvan'da Japon sömürü dönemi ve Amerikan etkisinin şekillendirdiği emsal teşviği uygulaması yerelin ihtiyaçlarına cevap vermede yetersiz kalınca, özgün mekanizmalar üretilmiştir. Türkiye'de ise özel sektör eliyle kamusal alan üretimini amaçlayan özelleşmiş böyle bir yasal çerçeve olmasa da, mevcut yasalara dayanarak kamusal kullanımlı alan üretilebilmektedir. Bu durumda kamusal alan üretimi genellikle bir öncelik olmasa da bir sonuç olarak ortaya çıkmaktadır. Yap işlet devret modeli, üst hakkı, işletme hakkı devri gibi kamunun sadece kuru mülkiyeti elinde bulundurduğu, kullanım haklarını özel sektöre devrettiği uygulamalarla özel sektör eliyle kamusal alan üretimi mümkündür. Ancak Türkiye'de özel mülkiyette kamusal alan üretimi, imar yönetmeliğinde tanımlanarak yasallaşan portikler dışında, kullanım ve tasarım tercihleriyle üretilmektedir.