turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1980'li yıllardan günümüze Türk yazılı basınında çocuk olgusu

Toplumların geleceğini inşa edecek olan çocuklar, günümüz iletişim ekseninde çok önemli bir yer teşkil etmektedirler. Bilhassa yazılı basın, görsel basına göre, haberi daha detaylı irdeleyip ele alabildiği için, çocuk konulu haberlerde yer alan temsiller, bir toplumun ya da medya organının çocuğa bakış açısını yansıtabilmekte, o toplumla ilgili önemli ipuçları da verebilmektedir. Geleceğin teminatı olarak tarihin bütün dönemlerinde ve her toplumda çok önemli yeri olan 'çocuk olgusu' özellikle yazılı medyada farklı şekillerde yansıtılmıştır. Haber unsuru olarak yazılı medyada farklı şekillerde sunulan çocuk olgusu, yer alış biçimlerine göre de önem arz etmektedir. Çalışmanın evrenini Türk yazılı basını oluşturmaktadır. Basit tesadüfi örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Bu bağlamda; Türk yazılı basınında yer alan biri kitle gazetesi olan Milliyet gazetesi ve diğeri fikir gazetesi olan Cumhuriyet gazetesinde yer alan 1985, 1995, 2005 ve 2015 yılları, 1-31 Mart tarihleri arasında yayınlanan çocuk haberleri taranarak, 'çocuk olgusu' içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Gazetelerde yer alan çocuk haberleri; konularına, cinsiyete, bulunduğu fiziksel çevreye, fotoğraf unsurunun kullanılıp kullanılmadığına, mekansal dağılımına ve çocuk kimliklerinin açıklanma durumuna göre ayrılarak, farklı boyutlarıyla ele alınmıştır.
Asiyanotik konjenital kalp hastalığı olan çocuklarda demir eksikliği ve tedavisinin nörogelişim üzerindeki etkisi

Demir eksikliği anemisi, gelişmekte olan ülkelerin en sık görülen halk sağlığı sorunudur. Demir eksikliği yetersiz beslenme göstergesidir; bilişsel fonksiyonları, motor kapasiteyi ve öğrenme becerisini olumsuz etkilemektedir. Bu çalışmada asiyanotik KKH olan çocukların nörogelişimsel izleminde Türkiye'de sık görülen DE, DEA ve tedavisinin bilişsel ve motor fonksiyonlara etkisinin gösterilmesi planlanmıştır. Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Kardiyolojisi Bilim Dalı Polikliniğine 02.05. 2013 ile 23.08. 2013 tarihleri arasında başvuran asiyanotik KKH tanısı almış 132 olgunun katılımıyla gerçekleşmiştir. Tam kan sayımı, serum demir, demir bağlama kapasitesi, transferin saturasyonu ve ferritin düzeyleri ölçülmüştür. Ferritin Düşük olgulara 4 mg/kg oral demir tedavisi verilmiş; tedavi öncesi ve sonrası psikometrik testler ve büyüme parametreleri ile değerlendirilmiştir. Ferritin Normal Grup 58 (%43,9) olgu, Ferritin Düşük Grup 74 olgudan oluşmaktadır. Olguların boy, kilo, baş çevresi 3-97 persentil arasındadır. Kilo ortalaması ferritine göre değerlendirildiğinde başvuru anında anlamlı fark saptanmamıştır; ancak iki yaş altı Ferritin Düşük grup tedavisi sonrası ortalama kilosu Normal gruptan anlamlı yüksektir. DEA grubu kilosu DE grubundan anlamlı düşüktür. Tedavi sonrası her iki grupta kilo artışı olup DEA grup kilosu tedavi sonrası da düşük kalmıştır. Psikometrik testler ile olguların %84'ü normal aralıkta bulunmuştur. Kişisel Sosyal, Dil, İnce ve Kaba Motor Gelişim alanı değerlendirmesinde ferritine göre gruplar arasında anlamlı fark saptanmamıştır. Ferritin Düşük grup psikometrik testler ile değerlendirildiğinde tüm yaş gruplarında DEA grubu psikometrik test puanları DE grup puanlarından düşük saptanmıştır. Demir eksikliği ve DEA gruplarında Tedavi öncesi-sonrası psikometrik test puan karşılaştırması yapıldığında iki yaş altı olgularda anlamlı puan artışı görülürken iki yaş üstü olgularda tedavi sonrası anlamlı puan artışı saptanmamıştır. Bu sonuçlar özellikle iki yaş altındaki KKH olan çocukların DE ve DEA açısından incelenmesi gerektiğini düşündürmektedir. Böylece bilişsel ve hareket gelişim alanlarında erken dönemde oluşabilecek etkilenmeler düzeltilebilecektir.
Cinsel istismar mağduru 9-15 yaş arası çocuklarda algılanan sosyal desteğin travmatik strese etkisi

Amaç: Bu çalışmadaki ilk amaç cinsel istismara maruz kalmış çocuklarda ve ergenlerde sosyal desteğin travmatik strese etkisini belirlemektir. Yöntem: Araştırmada Kocaeli ilinde yaşayan 9-15 yaş arası cinsel istismara maruz kalan 50 çocukla yapılmıştır. Çocukların sosyodemografik özellikleri, yaşadıkları cinsel istismar türleri, sosyal destek algıları ve travmatik stres tepkileri arasındaki ilişkilere bakılmıştır. Araştırmada araştırmacı tarafından hazırlanan Sosyodemografik Bilgi Formu, Çocuklar İçin Sosyal Desteği Değerlendirme Ölçeği ve Çocuk ve Gençlerde Travma Sonrası Stres Tepki Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular: Sosyal destek aile alt ölçeğiyle travmatik stres arasında anlamlı ilişki bulunmuştur(p<0.05). Sosyal destek toplam puanlarıyla travmatik stres arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır(p>0.05). Yaş değişkeni, sınıf değişkeni ve penetrasyon varlığı ile travmatik stres arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur(p<0.05). Yaş değişkeni ve sınıf değişkeniyle sosyal destek arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur(p<0.05). Sonuç: Araştırmada yaş arttıkça cinsel istismar riskinin arttığı, yaş arttıkça sosyal desteğin azaldığı ve yaş arttıkça travmatik stres belirtilerinin arttığı sonucuna ulaşılmıştır. Travmatik stresle özellikle aileden gelen sosyal destek arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Aile desteği arttıkça travmatik stresin azaldığı sonucuna ulaşılmıştır.
Okul öncesi dönem resimli çocuk kitaplarının psikolojik sağlamlık açısından incelenmesi

Çocukların dinledikleri öyküler ile yaşamları arasında özdeşim kurdukları varsayılmaktadır. Buna binaen bu çalışmada, sosyoekonomik anlamda risk altında bulunan yerleşim yerlerindeki okul öncesi kurumlarının kütüphanelerinde bulunan resimli çocuk kitaplarındaki psikolojik sağlamlığı destekleyen ya da riske atan etmenlerin bulunması amaçlanmıştır. Araştırmanın sorularını yöntemleştirmek üzere nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim tekniğine göre araştırma planlanmıştır. Kitaplardaki psikolojik sağlamlık boyutlarını incelemek ve kategorize edebilmek için, literatür taranarak psikolojik sağlamlığın temelleri, psikolojik sağlamlığı koruyucu ve riske edici faktörler belirlenmiştir. Literatürdeki bilgilere istinaden, 'Resimli Çocuk Kitaplarında Psikolojik Sağlamlığı İnceleme Kontrol Listesi' araştırmacılar tarafından hazırlanmıştır ve veri toplama sürecinde kullanılmıştır. Evren, Ankara ilinin düşük sosyoekonomik koşullu semtlerinde bulunan okul öncesi kurumu kütüphanelerindeki kitaplardan oluşurken; örneklem, Ankara'nın düşük sosyoekonomik düzeydeki üç farklı semtindeki üç okul öncesi kurumundaki kütüphanesinde bulunan 204 resimli çocuk kitabından oluşmaktadır. Kitaplar, kontrol listesi yardımı ile incelenerek, psikolojik sağlamlığa yönelik göstergeler 'olumlu/olumlu değil/rastlanmadı' şeklinde ve açıklamalarıyla kontrol listesinekaydedilmiştir. İçerik analizi yöntemlerinden biri olan güdümlü içerik analizi, analiz yöntemi olarak kullanılmıştır. Buna bağlı olarak frekanslar üzerinden betimsel anlatımla ve doğrudan alıntılar ile sonuçlar sunulmuştur. Çıkarımlara göre, sosyoekonomik düzeyi düşük semtlerdeki okul öncesi kurumlarında bulunan resimli çocuk kitapları psikolojik sağlamlığın birçok boyutunu desteklemekte yetersiz kalmakla birlikte, riske atıcı etmenleri de içinde bulundurmaktadır. Son olarak, elde edilen destekleyici ve riske edici göstergeler literatür bazında tartışılmış olup, bu bağlamda geleceğe yönelik öneriler sunulmuştur.
Down sendromu tanısı alarak izlenen çocukların erken çocukluk döneminde gelişimini etkileyen risklerin belirlenmesi

Araştırmanın amacı, Down sendromu tanısı ile izlenen çocukların 'erken çocukluk döneminde gelişimini etkileyen risklerin belirlenmesi' ve bu risklerin çocukların gelişimi üzerine olan etkilerinin araştırılmasıdır. Araştırma örneklemini Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Bilim Dalı Gelişimsel Pediatri Polikliniğine, gelişimsel izlem için 1 Mayıs 2019 1 Temmuz 2019 tarihleri arasında başvuran ve onam veren 0-42 ay arasındaki 36 çocuk ve aileleri oluşturmuştur. Onam veren ailelerden Genişletilmiş Gelişimi İzleme ve Destekleme Rehberi soruları yazılı olarak yanıtlamaları istenmiştir. Ardından araştırmacı tarafından detaylı gelişimsel değerlendirme yapılmıştır. Değerlendirmede biyopsikososyal kuram çerçevesinde aile merkezli yaklaşım kullanılmıştır. Araştırmacı, çocuğun gelişimsel özelliklerini değerlendirirken Gelişimi İzleme ve Destekleme Rehberi, Bayley Bebek ve Küçük Çocuklar için Gelişimi Değerlendirme Ölçeği ölçeklerini kullanmıştır. Araştırmacı tarafından 'Erken çocukluk döneminde Down sendromu için tıbbi ve psikososyal riskleri belirleme formu' doldurulmuştur Baba eğitim düzeyi ve dil-bilişsel gelişim puanlarının doğru orantılı olduğu saptandı. Üniversite mezunu olan babaların çocuklarının BSID-III dil ve bilişsel puanlarının istatistiksel anlamlı olarak yüksek olduğu saptandı (p<0,05). Beslenme yetersizliği olan çocuklarda da BSID-III dil ve bilişsel puanlarının istatistiksel anlamlı olarak yüksek olduğu saptandı (p<0,05). Down Sendromu tanısı ile izlenen Saptanan risklerin belirlenmesi, erken müdahale programlarının oluşturulmasıyla çocuğun gelişimini olumlu yönde etkileyecektir.
Halk masallarının çocuk eğitimindeki rolü

Halk Masallarının Çocuk Eğitimindeki Rolü başlıklı bu tez çalışması Giriş, Masal ve Masalların Çocuk Eğitimindeki Rolü ve Çocuğun Karakterindeki Özgüven Gelişiminde Masalların Rolü bölümlerinden oluşmaktadır. Giriş bölümünde tezin konusu, amacı, sınırlandırılması ve çalışmada uygulanan yöntemler hakkında bilgi verilmiştir. Masal ve Masalların Çocuk Eğitimindeki Rolü başlıklı birinci bölümde ise masallar ve masalların çocuklar üzerindeki etkisi hakkında bilgi verilmiştir. Çocuğun Karakterindeki Özgüven Gelişiminde Masalların Rolü başlıklı ikinci bölümde de genel olarak doğaüstü motif ve temalar içeren masallardan örnekler verilmek suretiyleyirmi beş tane Kırgız halk masalı ele alınmıştır. Bu masallar Joseph Campbell'in Kahramanın Sonsuz Yolculuğu adlı kitabındaki kahramanınınevdenayrılma-erginlenme-dönüş süreçlerine göre bölümlenerek evde ikamet etme ve kendini bireysel kişi olarak geliştirme, daha sonra hayat yolunu seçme zorunluluğu ve nihayetinde eve dönme aşamalarıyla incelenmiştir. Masallarda çocuğun kahramana özdeşleştiği düşünülerek, değerlerinin, özgüveninin ve mücadeleci kişiliğinin hangi aşamalardanasıl geliştiği ve bu gelişimin çocuğun kendisinde, çevresindekilerde ve nesnelerde yankılanan sonuçları değerlendirilmiştir. Masallarda yer alan sembol ve motifler yorumlanmıştır. Ek kısmında yirmi beş tane Kırgız halk masalının Türkiye Türkçesine aktarması verilmiştir. Çalışma, Sonuç ve Kaynakça kısımlarıyla son bulmaktadır.
Spina bifidalı çocuklarda üst ekstremite kuvvetlendirme eğitimi ve solunum egzersizlerinin solunum kapasitesi ve yaşam kalitesi üzerine etkisi

Bu çalışma, Spina bifida teşhisli çocuklarda solunum egzersizi ve üst ekstremite kuvvetlendirme egzersizlerinin solunum fonksiyon parametreleri ve yaşam kalitesi üzerine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmaya, Sakarya, Bolu, Düzce ve Kocaeli illerinde yaşayan yaşları 6-15 arasında değişen 44 SB'li çocuk katılmıştır. Çocuklar, 25'i çalışma, 19'u kontrol grubu olmak üzere 2 gruba ayrılmıştır. Çalışmanın başında çocukların demografik bilgileri alınmış, solunum fonksiyon testi, göğüs çevre ölçümü, kas testi ve kas kısalığı değerlendirmeleri, WeeFIM ile fonksiyonel bağımsızlık düzeyi ve CHQ ile sağlıkla ilgili yaşam kalitesi değerlendirmeleri yapılmıştır. Çalışma grubunda bulunan çocuklara, üst ekstremite kas kuvvetlendirme egzersizleri ve solunum egzersizlerini içeren bir tedavi programı uygulanmıştır. Program, 12 hafta boyunca, haftada 2 gün fizyoterapist eşliğinde, diğer günler de ev programı şeklinde uygulanmıştır. 12 hafta sonunda çalışma grubundaki çocuklarda uygulanan tedavi programı sonrasında aksillar, epigastrik ve subcostal bölgelerden yapılan göğüs çevre ölçümlerinde anlamlı bir artış kaydedilmiştir (p<0,05). Gruplar arasında yapılan istatistiksel analizde ise aksillar ve subcostal bölge ölçümlerinde çalışma grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak farklı bulunmuştur (p<0,05). Ayrıca, çalışma grubundaki çocuklarda tedavi sonrası FVC ve FEV1 parametrelerinde anlamlı artış gözlenmiştir (p<0,05). Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında FVC parametresinde anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,05). Çalışma grubunda üst ekstremite kas kuvveti ile FVC, FEV1 ve PEF arasında ilişki bulunmuştur (p<0,05). Tedavi sonrası çalışma grubunda fonksiyonel bağımsızlıkta anlamlı bir artış kaydedilirken (p<0,05), yaşam kalitesinde anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Çalışmanın sonunda, SB''li çocukların fizyoterapi ve rehabilitasyon programlarına eklenen solunum egzersizleri ve üst ekstremite kuvvetlendirme egzersizlerinin solunum fonksiyonu ve fonksiyonel bağımsızlık üzerine bir etkisinin olduğu bulunmuştur. Bu egzersizlerin, SB'li çocuklarda ayrıntılı bir değerlendirme sonrasında tedavi programlarına eklenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Motivations, experiences and needs of foster parents in Turkey

Koruyucu aileler, çeşitli nedenlerle kurum bakımında kalan çocuklara aile ortamının sıcaklığında bir ev sağladıkları için, çocuk koruma sisteminin kalbinde yer almaktadırlar. Bununla birlikte, diğer ülkelerde olduğu gibi, Türkiye'de de mevcut koruyucu aile sayısı, aile ortamında bir eve ihtiyaç duyan çocukların sayısından çok daha azdır ve bu da koruyucu aile sayısında artış olması gerektiğini göstermektedir. Bu yüzden, Türkiye'de aileleri koruyucu aile olmaya yönelten belli başlı sebeplerin neler olduğunun ve koruyucu aile olduktan sonra ne gibi deneyimler yaşadıklarının anlaşılmasına ihtiyaç vardır. Koruyucu aile olmak ödüllendirici bir deneyim olabildiği kadar, bazı zorlukları da içerebilmektedir ve koruyucu ailelerin sorunsuz bir şekilde bu hizmete devam edebilmeleri için onlara çeşitli desteklerin sağlanmasına ihtiyaç vardır. Türkiye'de koruyucu ebeveynlerin, koruyucu aile sistemine dahil olma sebeplerini, koruyucu ailelikle ilgili bakış açılarını ve kişisel deneyimlerini araştıran, bu konuda yapılmış çalışmalar sınırlıdır. Bu kalitatif çalışma, Türkiye'deki koruyucu ebeveynlerin koruyucu aile olma motivasyonlarını, kişisel deneyimlerini ve destek ihtiyaçlarını daha iyi anlamayı sağlayarak literatürdeki bu açığın giderilmesine katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Bu amaçla, İstanbul'da yaşayan, en az bir biyolojik çocuğu olan altı koruyucu ailede, anne ve babalarla derinliğine görüşmeler yapılmıştır. Koruyucu ebeveyn olarak ortak deneyimlerini anlamak ve çift olarak etkileşimlerini gözlemlemek için her ailede anne ve baba ile birlikte görüşülmüştür. Sistemik perspektif ile, koruyucu aile olduktan sonra aile alt sistemlerindeki ilişkilerde meydana gelen değişimler de incelenmiştir. Veriler Tematik Analiz metodu ile analiz edilmiş ve sonuç olarak yedi ana tema ortaya çıkmıştır: Motivasyonlar; Çocuğa Bağlanma Süreci; Koruyucu Aile Olmanın Zorlukları; Zorluklarla Baş etme; Dönüşüm; Çocuğun Geleceğine İlişkin Kaygı; Sistemle İlişki. Hem klinisyenler için öneriler hem de Türkiye'deki koruyucu aile sistemine ilişkin öneriler sunulmuş ve gelecekteki araştırmalar için de bazı önerilerde bulunulmuştur.
Boy kısalığı yakınması ile değerlendirilen çocukların klinik özellikleri

Boy kısalığı, çocuk endokrinoloji kliniklerinde sık görülen bir başvuru nedenidir. Bu çalışma ile boy kısalığı yakınması ile başvuran çocukların klinik özelliklerinin araştırılması amaçlanmıştır. Hastanemiz çocuk endokrinolojisi polikliniğine 01.06. 2013 ile 01.06. 2017 tarihleri arasında boy kısalığı yakınması ile başvuran 3166 çocuk değerlendirildi. Boy kısalığı kaygısı yakınması, tüm başvuruların yaklaşık dörtte birini oluşturmaktaydı. Başvuruda boy standart sapma skoru -2 olan ve/veya izlemde boyu -2 SDS'in altına düşmüş olan 1241 (%39,1) çocuk ile çalışma grubu oluşturuldu. Geriye dönük olarak hastalar klinik bilgileri, antropometrik, radyolojik ve laboratuvar değerlendirme sonucu aldıkları tanılara göre gruplandırıldı. Çalışmaya alınan 684'ü erkek 1241 çocuğun ortalama yaşlarının 9,9 4, 8 yıl olduğu saptandı. Başvurudaki boy SDS ortalaması -2,78 0,74, ağırlık SDS ortalaması -2,30 1, 15 ve vücut kitle indeksi SDS ortalaması -0,87 1, 36 idi. VKİ -2 SDS boy kısalığı ile taranan çocukların %18,1'ini oluşturmaktaydı. Normalin varyantı boy kısalığı sıklığı %29, 9 (n:367) iken patolojik boy kısalıkları nedenleri arasında en fazla izole malnutrisyon %21, 0 (n: 262) ve endokrin hastalıklar %12, 6 (n:158) tespit edildi. İdiopatik boy kısalığı %5,3 (n: 66), kronik hastalıklara bağlı boy kısalığı %4,0 (n:50), genetik ve/veya klinik olarak belirlenmiş bir sendromu olan sendromik hastalıklar %2,3 (n: 28) sıklıkta saptandı. Doku transglutaminaz Ig A pozitifliği %2,3 çocukta saptanırken endoskopik biyopsi sonrası çölyak tanı oranı %1,6 idi. Ağır boy kısalığı (boy SDS 3) olan 340 (%27,4) çocukta patolojik tanı oranı %85, 3 idi. Sonuç olarak bu çalışmada boy kısalığı yakınması ile çocuk endokrinoloji poliklinik başvurularının önemli bir kısmında boy kısalığı olmadığı, boyu kısalığı olan çocukların da yaklaşık üçte birinini normalin varyantı boy kısalıkları olduğu görüldü. En sık saptanan patolojik boy kısalığı nedenleri ise sıklık sırasına göre izole malnutrisyon ve endokrin hastalıklar olduğu görüldü.
Spastik diplejik serebral palsili çocuklarda gövde kontrolünün motor fonksiyon üzerine etkisinin araştırılması

Spastik diplejik serebral palsili çocuklarda gövde kontrolünün motor fonksiyon üzerine etkisinin araştırılması, Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Programı Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2015. Bu çalışmada spastik diplejik Serebral Palsili çocukların günlük yaşam aktivitelerinde önemli yer tutan ve SP'de sıklıkla yetersizliği görülen gövde kontrolünün; motor fonksiyon üzerine olan etkisini değerlendirmek amaçlandı. Çalışmaya Kaba Motor Fonksiyon Sınıflama Sistemi'ne göre seviyeleri I, II ve III olan, yaşları 3-10 yıl arasında değişen 40 spastik diplejik SP'li çocuk dahil edildi. Çocukların tümü haftada iki gün fizyoterapi ve rehabilitasyon programına dahil edilen ve düzenli fizyoterapi uygulamaları fizyoterapist tarafından yaptırılan çocuklardı. Çocuklar tabakalı randomizasyon yöntemine göre iki gruba ayrıldı ve egzersiz grubuna, haftada 2 gün 45 dk süren 6 hafta boyunca konvensiyonel fizyoterapi programlarına ek olarak gövde kontrolüne yönelik Bobath terapi programı uygulandı. Kontrol grubu ise, haftada 2 gün 45 dk süren konvansiyonel fizyoterapi programlarına devam etti. Kontrol grubunun mevcut tedavi programına herhangi bir müdahalede bulunulmadı. Gruplara 6 hafta öncesi ve sonrası Kaba Motor Fonksiyon Ölçümü, Modifiye Ashworth Skalası, Pediatrik Berg Denge Ölçeği, Gövde Kontrol Ölçüm Skalası, Gillette Fonksiyonel Yürüme Değerlendirme Anketi, 1 dakikalık yürüme testi ve zamanlı kalk ve yürü testi uygulandı. Yürüme parametrelerinden adım uzunluğu ve tempoları ölçüldü. Ayrıca çocukların gövde kas kuvvetleri değerlendirildi. Tedavi sonrasında egzersiz grubu ile kontrol grubu arasında MAS, PDBÖ sonuçlarında ve sırt ekstansörleri kas kuvvetinde egzersiz grubu lehine fark vardı (p<0.05), GMFM sonuçları ve yürümedeki tempo arasında fark yoktu (p>0.05). Ancak egzersiz grubunun tüm değerlendirmelerde kontrol grubuna göre tedavi sonrası TCMS, Gillette Fonksiyonel Yürüme Değerlendirme Anketi, 1 dakikalık yürüme testi ve zamanlı kalk-yürü testi ortalamaları, adım uzunluğu ve tüm gövde kaslarının kuvvet değerleri daha yüksekti (p>0.05). Gövdeye uygulanan hedefe yönelik Bobath terapi yaklaşımı, gövde problemi sıklıkla görülen spastik diplejik SP'li çocuklarda uygulanabilir bir yaklaşımdır. Bu çalışma, SP'li çocuklardaki klasik fizyoterapi ve egzersiz programına gövdeye yönelik egzersizlerin eklenmesinin motor fonksiyonları olumlu yönde etkilediğini gösterdi.
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanısı almış çocuklarda ev kazalarının incelenmesi

Mustafa ŞEKER, Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu Tanısı Almış Çocuklarda Ev Kazalarının İncelenmesi, Hemşirelik A. D., Yüksek Lisans Tezi, Gaziantep, 2018. Araştırma Gaziantep İl Sınırları içerisinde bulunan bir devlet hastanesinde Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu tanısı almış çocukların ev kazalarını incelemek amacıyla 72 çocuk ile yapılmıştır. ''Sosyo-Demografik Veri Toplama Formu'' ve ''15 Günlük Ev Kazası Takip Formu'' kullanılarak toplanmıştır. Toplanan veriler araştırmacı tarafından bilgisayar ortamında SPSS 22.0 (The Statistical Package for the Social Sciences- PC Version22.0) paket programı kullanılarak değerlendirilmiştir. Çocukların %83.3'ünün erkek, %75.0'inin 7-12 yaş arasında olduğu, %68.1'inin 2501- 3500 gr arasında doğduğu, %37.5'inin 6 ay ve daha altında anne sütü aldığı, %84.7'sinin 9 saat ve altında uyuduğu belirlenmiştir. Çocukların %25'inin ev kazasına maruz kaldığı, ev kazası geçiren çocukların %8.3'ü iki ev kazası geçirdiği saptanmıştır. En çok görülen ev kazası tipler; düşme (%75.0), çarpma (%12.5), kesici/delici alet yer alanmasıdır (%8.3). Tüm kazaların %37.5'i salonda meydana geldiği ve en çok (%33.3) yer alanan vücut bölgesinin ile dizler olduğu belirlenmiştir. Ev kazası geçirme durumu ile DEHB'li öocuk yaş ortalaması arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptanmıştır (p<0.05). Ev kazası görülme oranının büyük çoğunluğunu erkek, 7-12 yaş arası, 9 saat ve altında uyuyan, 5 veya daha fazla kişinin yaşadığı ve 2 veya daha fazla kardeşi bulunan çocuklar oluşturmuştur. Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanısı almış çocukların ve ailelerinin ev kazası konusunda bilgilendirilmesi ve eğitim verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
9 ve 12 yaş çocuklarının benlik kavramı ile ana-baba tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Olumlu benlik kavramma sahip çocukların yetiştirilmesinde ailenin önemi olduğu bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı, 9 ve 12 yaşmdaki çocukların benlik kavramları ile ana-baba tatumlanm algılamaları arasındaki ilişkiyi ortaya çıkarmak olarak beMenrniştir. Bu amaçla, 9 ve 12 yaş çocuklarında; yaşın, cinsiyetin ve sosyo-ekonomik düzeyin ana-baba tutumunu algılama ile benlik kavramı arasındaki ilişkiyi etkileyip etkilemediği araştırılmıştır. Bu çalışmanın ömeHemini, ilkokula devam eden, 9 ve 12 yaşmdaki 200 kız ve 200 erkek çocuk oluşturmaktadır. Çocuklara ve ailelerine ilişkin tanıtıcı bilgiler 'Kişisel Bilgi Formu' ile elde edilmiştir. Çocukların ana-baba tutumlarım nasıl algıladıklan hakkında bilgi toplamak için; Lynda Jackson' in geliştirdiği 'Family Attitudes Test', çocukların benlik kavramını değerlendirmek için de Kers-Harris'in geliştirdiği 'Tiers-Harris Children's Self Concept Scale' kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizleri, bilgisayar istatistik programlarıyla yapılmıştır. Dokuz ve on iki yaşmdaki çocukların ana-baba tutumlarını algılamalarında belirgin fark olduğu (P<0.05), bunun da; annenin koruyuculuğu, cezalar, anne-baba tartışmaları gibi durumlar yanı sıra benlik kavramı puanlanyla da ilişkili olduğu görülmektedir. Ayrıca, kızlar ve erkekler arasında, alt ve üst sosyo-ekonomik düzey arasında da istatistiksel olarak arılardı farldıhklar saptanmışta (P<0.05). Bu sonuçlara göre, ana-baba tatumlarının çocukların benlik kavramını önemli ölçüde etkilediği görülmektedir. Bu nedenle; anne-babaların çocuklarına demokratik ve sevgi dolu bir ortam yaratmalarının önemi vurgulanmalı, toplumu bu açıdan eğitmek için gerekli önlemler alınmalıdır Gelecekte; aynı araştırmanın, farklı örneklem grupları üzerinde, başka değişkenler dikkate alınarak yapılması, bu konuya daha fazla ışık tutacaktır.
Öğretilebilir zihinsel engelli çocukların ailelerinin karşılaştıkları sorunların değerlendirilmesi: Bir pilot çalışma

Bu araştırmanın amacı, zihinsel engelli çocuğa sahip ailelerin çocuklarının engelinin farkına vardıkları andan itibaren tanılama aşamasına kadar, tanılama aşamasında, çocuklarının engeli tanılandıktan sonra bir eğitim kurumuna yerleştirilmesi sırasında ve çocukları bir eğitim kurumuna yerleştikten sonra karşılaştıkları sorunların neler olduğunu belirlemedir. Araştırma betimsel bir desenle örgütlenmiştir. Durura saptamaya yöneliktir. Araştırılan 12 alt katagoriden 6 tanesinde sorun olduğu, 6 tanesinde ise sorun olmadığı gözlenmiştir.