turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Adolesan yaş grubundaki çocuklarda 'ambulatuvar kan basıncı monitorizasyonu' yöntemi ile kan basıncının ölçülmesi ve bulguların ilişkili faktörlerle değerlendirilmesi

Son yıllarda çocukluk döneminde hipertansiyon oranlarında belirgin bir artış gözlenmiştir. Kan basıncı yüksek olan çocuklar ve adolesanlar hipertansif yetişkinler olma eğilimindedir. Epidemiyolojik çalışmalar, hipertansiyonun görünüşte sağlıklı olan çocuk ve adolesanlarda yaygın olduğunu bildirmektedir. Hipertansiyonu olanlar genellikle asemptomatiktir ve bu nedenle kolayca gözden kaçar ve teşhis edilemez. Adolesanlarda hipertansiyon prevalansı % 3,5 olarak bildirilmiştir. Çocukluk çağında hipertansiyonun erken teşhisi ve tedavisi artmış kardiyovasküler hastalık riski nedeniyle çok önemlidir. Çocuklarda/adoleasanlarda hipertansiyonun doğru ve erken tanısı çok önemlidir, ancak 'beyaz önlük hipertansiyonu' nedeniyle zordur. Ambulatuar kan basıncı monitorizasyonu yöntemi, KB değerlerinin gündüz ve gece döngüsü boyunca değerlendirmesini sağlar ve sistolik/diyastolik KB değerleri, ortalama arter basıncı, KB yükü gibi çeşitli değişkenleri ölçerek KB profilinin daha doğru bir şekilde izlenmesini sağlar. Hipertansiyonun doğru değerlendirilmesinde yararlı bir klinik araçtır. Bu çalışmada adölesan yaş grubundaki çocuklarda AKBM yöntemi ile kan basıncı profilinin değerlendirilmesi, hipertansiyon sıklığının belirlenmesi ve ayrıca bulunan değerlerin olguların sosyodemografik özellikleri, beslenme alışkanlıkları, fiziksel aktivite durumları, uyku alışkanlıkları, ve elektromanyetik alan maruziyetleri ile ilişkisinin belirlenmesi de amaçlanmaktadır.
Çocukluk çağı absans epilepsili hastalarda anizotropik difüzyon ve ortalama difüzyon değerlerinin tanısal katkıları

AMAÇ: Çocukluk Çağı Absans epilepsili hastalarda Difüzyon Tensör Görüntüleme ile difüzyon anormalliklerini tespit etmek. GEREÇ VE YÖNTEM: Çocukluk Çağı Absans epilepsi tanılı 12 hasta ve kontrol grubunu oluşturan sağlıklı 12 olgu retrospektif olarak taranmış ve Difüzyon Tensor Görüntüleme ile değerlendirilmiştir. Ortalama difüzyon ve fraksiyonel anizotropi haritaları üzerinden, bilateral caudat nukleus, lentiform nukleus ve talamusdan ölçümler yapılmıştır. Elde edilen sonuçlar ve gruplar arasında anlamlı farklılık olup olmadığı istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. BULGULAR: DTG ile yapılan değerlendirmede hasta grubunda bilateral bazal gangliyonlarda ve talamusda difüzyon anormallikleri tespit edilmiştir Absans epilepsili olgularda bilateral talamus, lentiform nukleus ve sağ kaudat nukleusda kontrol grubu ile karşılaştırıldığında OD değerleri istatistiksel olarak anlamlı yüksek saptanmıştır (p<0.05). Ayrıca sol kaudat nukleusta FA değerleri kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulunmuştur (p<0.05). SONUÇ: Konvansiyonel beyin MR görüntülemesi normal olan çocukluk çağı Absans epilepsili hastalarda DTG bazal ganglionlar ve talamuslarda oluşabilecek mikrostrüktürel değişikliklerin gösterilmesinde yararlı bir yöntem olabilir. Bu nedenle, çocukluk çağı Absans epilepsili hastaların görüntülenmesinde ve takibinde konvansiyonel MR görüntüleri ile birlikte difüzyon tensor görüntülemenin kullanılması faydalı olacaktır..
0-14 yaş çocuğu olan annelerin çocuklarına yönelik fiziksel ve duygusal istismar/ihmal durumu

Çocuk bütün canlılar içinde en uzun bakım gerektiren bir varlıktır. Uzun bir süre korunması, desteklenmesi ve yönlendirilmesi gerekmektedir. Aile başta olmak üzere çevrenin sevgisi, bakımı, ilgisi ve rehberliği ile sağlıklı bir büyüme ve gelişme gösterebilir. Ancak günümüzde hale dünyanın pek çok ülkesinde çocuğa kendi ebeveyni, yakınları ve toplumdaki çeşitli kurumlar tarafından fiziksel, duygusal bakımdan kötü davranılabilmektedir. Bu çalışma, annelerin çocuklarına uyguladıkları fiziksel ve duygusal istismar/ihmal davranışlarını ve bunu etkileyebilecek faktörleri belirlemek amacıyla yapılan kesitsel bir araştırmadır. Çalışma, Kayseri İli Melikgazi İlçesi Eskişehir Bağları bölgesinde Eylül-Kasım 2010 tarihleri arasında 0-14 yaş çocuğu olan 844 annede gerçekleştirilmiştir. Çoğunlukla göç alan, geçim kaynağı fabrika ve inşaat işçiliğine dayanan bölge yaklaşık 56.000 nüfusludur. Çalışmada annelere sosyo-demografik özellikleri ile ilgili ve fiziksel/duygusal çocuk istismar/ihmaline yönelik sorular içeren anket formu yüz yüze görüşme tekniği ile uygulanmıştır. Annelerin % 77 .4'ünün çocuklarını fiziksel, % 87 .4'ünün ise çocuklarını duygusal istismar/ihmal ettikleri saptanmıştır. Herhangi bir okul bitirmemiş olan annelerde bu oranlar sırayla % 95.5 ve % 98 .9'a yükselmektedir. İleri yaştaki annelerin, 20 yaşın altında çocuk sahibi olan annelerin ve 4 veya daha fazla çocuğa sahip annelerin çocuklarını daha yüksek oranda fiziksel ve duygusal istismar/ihmal ettikleri belirlenmiştir. Halen eşinden şiddet gören annelerle çocukluğunda ailesinden şiddet görenlerin çocuklarına daha fazla fiziksel ve duygusal istismar/ihmal uyguladığı tespit edilmiştir. Çocukların fiziksel ve duygusal istismar/ihmalinin engellenmesinde; annenin eğitimine önem verilmesinin, ailedeki çocuk sayısı ile ilk annelik yaşının aile planlamasına uygun olmasının ve aile içi şiddete karşı mücadele edilmesinin etkili olacağı düşünülmektedir.
4-14 yaş arası çocuklarda ön kol diyafiz kırıklarının takibinde üç nokta indeksi kritik değerlerdeki hastalarda alçı değişiminin redüksiyon kaybını engellemedeki etkinliği

Giriş ve AmaçÇocukluk çağı ön kol cisim kırıkları günlük ortopedi pratiğinde sıkça karşılaşılan ve konservatif tedavi yöntemleri ile başarılı olarak tedavi edilen kırıklardır. Konservatif tedavi yönteminin temeli iyi bir redüksiyon sağladıktan sonra üç nokta mold etme prensiplerine uygun uzun kol alçı uygulamasıdır. Üç nokta indeksi ise konservatif tedavi takibinde kullanılan önemli bir gösterge olup kırık kayması hakkında objektif sonuçlar ortaya koymaktadır. Bu çalışmanın amacı literatürde tariflenen üç nokta indeks'in etkinliğini araştırmaktır. Hastalar ve YöntemKliniğimize Mart 2017 -Temmuz 2018 tarihleri arasında ön kol cisim kırığı nedeni ile başvuran hastalardan örnekleme grubumuza uygun 101 hasta prospektif olarak takip edildi. Hastalar 3 gruba ayrıldı. İlk gruba ilk alçılamasının ardından ölçülen üç nokta indeksi 0.6 ile 0.7 arasında olan ve kayma olması beklenmeden ilk hafta kontrollerinde alçıları değiştirilen 35 hasta dahil edildi. İkinci gruba yine ilk alçılamalarının ardından üç nokta indeksi 0.6 ile 0.7 arasında olan 38 hasta dahil edildi ve bu hastalara yakın klinik ve radyolojik izlem yapıldı. Üçünü grupta ise ilk alçılamanın ardından üç nokta indekslerinin ölçümü 0 .6'nın altında olan 28 hasta dahil edildi. Tüm gruplarda yer alan hastaların üç nokta indeks değerleri ilk redüksiyonu takiben ve 1. Hafta kontrolünde ölçülerek kaydedildi. Sık aralıklarla takiplerine devam eden hastalarda kayma olup olmaması ve kaymayı etkileyen faktörler değerlendirildi. Bulgularİlk grupta yer alan 35 hastadan 5'inde kayma gözlenirken 2. Gruptaki 38 hastanın 16'sında kayma olduğu izlendi. İlk üç nokta indeksi 0 .6'nın altında olan 3. Grupta ise 3 hastada kayma saptandı. Kaymayı öngörmede ilk yapılan redüksiyon kalitesi, kırığın geliş anındaki deplasmanı, ilk yapılan redüksiyon sonrasındaki üç nokta indeksinin ölçümü, ilk kontrolde ölçülen üç nokta indeksi ve ilk ölçülen üç nokta indeksi ile kontrolde ölçülen üç nokta indeksinin arasındaki fark olarak tanımladığımız fark indeksin etkili olduğu bulundu. SonuçlarÇocukluk çağı ön kol cisim kırıklarının tedavisinde konservatif yöntemler başarılıdır. Konservatif tedavinin takibinde kullanılan üç nokta indeksi sensitivite ve spesifitesi oldukça yüksek bir ölçüm yöntemi olup kaymayı öngörmedeki rolü büyüktür. Üç nokta indeksine göre kritik zondaki hastaların yeniden alçılama ile üç nokta indekslerinin düşürülerek tedaviye devam etmeleri hastaların yararına olacaktır.
Brigance K&I Screen II ile ilköğretim 1. sınıfta saptanan üstün yetenekli çocuklara ve sınıf arkadaşlarına uygulanan zenginleştirme programının çoklu zeka alanlarındaki performans düzeylerine etkisi

Araştırmanın amacı Brigance K&1 Screen II'nin uyarlama çalışmasını yaparak, ilköğretim 1. sınıfta saptanan üstün yetenekli çocuklara ve sınıf arkadaşlarına uygulanan zenginleştirme programının çoklu zeka alanlarındaki performansları üzerindeki etkisini araştırmaktır. Araştırma tarama modelinde ön test-son test uygulamalı, deneysel desenle yapılmıştır. Brigance K&1 Screen II Türkçeye uyarlama çalışması yapılmıştır. Çalışma grubunu, 2008- 2009 öğretim yılında iki devlet ve bir özel ilköğretim okuluna devam eden 22 anasınıfı (5 yaş) ve 497 birinci sınıf öğrencisi (6 yaş) oluşturmuştur. Brigance K&1 Screen II ölçeği çalışma grubuna uygulanmıştır. Ancak anasınıfı çocuklarından testin üst diliminde öğrenci bulunamamıştır. Birinci sınıflardan ise 35 üstün yetenekliliğe aday çocuk saptanmıştır. Brigance K&1 Screen II'ye göre %20'lik üst puan dilimindeki öğrencilere puan durumlarına bakılmaksızın 'Goodenough - Harris İnsan Çizme Testi' ve Teele Çoklu Zeka Envanteri uygulanmıştır. Teele anasınıfında taramaya alınan 22 çocuğa da uygulanmıştır. Tarama sürecinden sonra üstün yetenekli/üstün zekalı çocukların bulunduğu ilköğretim 1. sınıfların 'zenginleştirme programı' sınıf geneli zenginleştirme olarak uygulanmıştır. Veriler SPSS ile analiz edilmiştir. Araştırmanın sonucunda; - Brigance K&1 Screen II ölçeğinin ilköğretim 1. sınıfa devam eden üstün yetenekli/üstün zekalı çocukları belirlemede kullanılabileceği, - Brigance K&1 Screen II ölçeğinin cinsiyet açısından farklılık göstermediği, İlköğretim 1. sınıflara uygulanan zenginleştirme programının çoklu zeka alanlarına göre hazırlanmış olması ve öğrencinin derse aktif olarak katılması ile mevcut okul programından farklılık gösterdiği, - Zenginleştirme programının uygulanması sürecine üstün yetenekli/üstün zekalı çocukların beklendiği gibi yüksek düzeyde katıldığı, normal gelişen akranlarının da buna çaba gösterdiği belirlenmiştir. - Üstün yetenekli/üstün zekalı çocuklarda ve olağan gelişen çocuklarda zenginleştirme programının ön test ve son test puanları arasındaki farkın önemli olduğu, programdan en fazla yararı hedef öğrenci grubunun sağladığı, - Zenginleştirme programı uygulaması sürecinde hedef öğrenci grubuna verilen proje ödevlerine katılımın yüksek olduğu ve proje sunumları sırasında programdan edinilen bilgilerin zenginleştirilerek kullanıldığı belirlenmiştir
Kokain ve amfetamin-düzenlenen transkript gen polimorfizminin çocukluk çagı obezitesinde antropometrik ve metabolik parametreler ile olan ilişkisi

Obezite, vücutta yağ dokusunun aşırı artmasıyla ortaya çıkan önemli bir sağlık problemidir. Tüm yaş gruplarında görülmekle birlikte çocukluk çağında artış göstermektedir. Çocukluk çağında görülen obezite erişkin dönemde hipertansiyon, diyabet, kalp-damar hastalıkları ve yüksek kolesterol oluşturma potansiyeli açısından önemlidir. Son yıllarda obez bireylerde oksidatif stresin arttığı gösterilmiştir. CART geni 5. kromozom üzerinde lokalizedir ve kodlayan bölgede belirlenen polimorfizmlerden biri de A1475G polimorfizmidir. Bu çalışmanın amacı Türkiye populasyonunda obez çocuklardaki CART geni polimorfizminin prevalansını saptamak ve metabolik-antropometrik parametreler ile ilişkisini ortaya koymaktır. Bu çalışma yaşları 2-18 arasında değişen 134 obez ve 143 sağlıklı kontrolde yapılmıştır. DNA izolasyonunun ardından Real-Time PCR yöntemi ile hastaların genotipleri belirlenmiştir. A1475G polimorfizmlerinin metabolik ve antropometrik parametreler ile ilişkisi araştırılmıştır. Hasta grubunda ağırlık, VKİ, bel çevresi, yağ kütlesi ve yağ yüzdesi değerleri daha yüksektir ve istatiksel olarak da anlamlı bulunmuştur. Metabolik ölçümler sonucu trigliserit değeri hasta grubunda kontrol grubuna göre daha yüksek, HDL ise daha düşük bulunmuştur (p < 0 ,05). AKŞ değeri hasta grubunda G allelini taşıyan bireylerde anlamlı oranda daha düşük bulunmuştur (p < 0 ,05). Analizler sonucunda CART geninin A1475G mutasyonunun Türkiye popülasyonunda anlamlı bir fark yaratmadığını görüyoruz. Daha geniş popülasyonda yapılacak araştırmaların daha kapsamlı ve anlamlı sonuçlar elde edilebilecektir.
Otuzbeş yılda serebral felcin değişen görünümü

Amaç; Ege Üniversitesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Çocuk Nörolojisi Bilim Dalı'nda 1972- 1994 yılları arasında izlenen 208 serebral felçli olgunun verileri ile (grup 1), aynı birimde 1995- 2006 yılları arasında izlenen, 442 serebral felçli olgunun (grup 2) verilerini karşılaştırarak, serebral felcin zaman içinde değişen görünümü hakkında bilgi edinmektir. Gereç ve Yöntem: Hastaların dosyalarından demografik özellikleri, serebral felç risk faktörleri, felç tipleri, eşlik eden sorunlar, kraniyal görüntüleme bulguları ve aldıkları tedaviler elde edilmiş, edinilen verilerdeki-kare testi, Fischer kesin testi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Grup 1'de, % 64'ü erkek 208 olgu, grup 2'de %58,8'i erkek 442 olgu retrospektif değerlendirmeye alındı. Grup 1'de olguların %17,7'si, grup 2'de %38,1'i prematürdü ve ÇDDA'lı olguların oranı grup 1 ve grup 2'de sırasıyla %1 ve %13, 3 idi. Grup 2'de C/S ile doğumun arttığı görüldü (%9. 6 -%42,3). Grup 1'de olguların %26,2'si, grup 2'de %73,8'i, bir yaştan önce serebral felç tanısını almıştı. Grup 2'de, grup 1'e göre spastik tetraparezili (%63,5- %37,3) olgularda azalma, diparezili (%7,7-%33,7) olgularda artış saptandı. Prematürelerde spastik diparezi oranı grup 2'de grup1'den belirgin yüksekti (43.5% vs 8 .1%). Grup 2'de ÇDDA'lı olgularda en sık spastik diparezi (%47,5), DDA'lı ve normal doğum ağırlıklı olgularda tetraparezi en sık görülen felç tipi idi. Grup 1 ve 2'de etiyolojide perinatal risk faktörleri %85, 9 ve %81, 5 ile ilk sırada idi. Prenatal ve postnatal risk faktörleri her iki grupta benzerdi. Grup 2'de, perinatal risk faktörleri pretermlerde %100'e yakın iken term olgularda %70, 7 idi. SF'e eşlik eden problemlerden mental retardasyon ve epilepsi grup 1 ve 2'de benzerdi. Görme ve işitme problemleri grup 2'de sırasıyla %48 ve %16 olguda saptandı. Epilepsi en sık spastik hemiparezili, işitme problemi en sık diskinetik, mental retardasyon, görme problemleri ve GÖR en sık spastik tetraparezili olgularda saptandı. Grup 1'de BBT %62, 5 olguda çekilmişti ve %57,8'i patolojik idi. Grup 2'de %97, 3 olguya BBT veya kraniyal MRG çekildi ve %96. 3 patolojik bulundu. Her iki grupta en sık kortikal-subkortikal atrofi saptandı. PVL sadece grup 2'de %74,6'sı pretermlerde olmak üzere %52, 3 sıklıkta görüldü. Grup 2 olguların %75,3'ü FTR almış, %39,4'ü özel eğitimden yararlanmıştı. Olguların %10,4'üne botoks tedavisi, %7,5 olguya ortopedik cerrahi girişim yapıldı. Sonuç; Otuz beş yılda serebral felçli hasta grubunda prematüre ve ÇDDA bebek oranında artış gözlendi. C/S ile doğumlarda artış dikkat çekiciydi. Serebral felç tanısı daha erken yaşlarda konmaya başlandı. Spastik diparezi olgularında artış, tetraparezi olgularında azalma olduğu görüldü. Otuz beş yıllık süreçte serebral felç etiyolojisinde perinatal risk faktörlerinin halen ilk sırada yer aldığı dikkat çekti.
Yenidoğan konvülsiyonlarının uzun dönem nörolojik sonuçlarının değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmada Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Yenidoğan Ünitesinde 2005- 2013 yılları arasında yenidoğan konvülsiyonu nedeniyle takip ve tedavi edilmiş, sonrasında en az iki yıl izlenmiş olan olguların etiyolojilerinin, risk faktörlerinin, kullanılan tedavi ve nörolojik prognozlarının araştırılması amaçlanmıştır. Bilgiler hasta dosyalarından retrospektif olarak elde edilmiştir. Materyal ve Metod: 2005- 2013 yılları arasında yenidoğan servisinde yatarak tedavi gören ve konvülsiyon geçiren olgular çalışmaya dahil edildi. Olguların başvuru yakınmaları, primer hastalıkları, konvülsiyon geçirme zamanları, konvülsiyon için risk faktörleri, rutin biyokimyasal ve metabolik test sonuçları, EEG bulguları, kraniyal manyetik rezonans görüntüleme bulguları, uygulanan tedaviler, klinik nöbet tipi ve tekrarlama durumları, prognozları hasta dosyalarından retrospektif olarak araştırıldı. Bulgular: Çalışmaya 63 olgu alındı. Bu olguların 24 (%38.1)'ü kız, 39 (%61.9)'u erkek, erkek/kız oranı 1.62 idi. Olgularda en sık (%38) klonik nöbet tespit edildi. Etiyolojik nedenlerin sıklığı değerlendirildiğinde ise %42. 8 perinatal asfiksi, %25. 4 neonatal hipoglisemi, %23. 8 intrakraniyal kanama, %15. 8 merkezi sinir sistemi enfeksiyonları, %17. 5 akut elektrolit bozuklukları, %12. 7 doğuştan metabolik hastalıklar, %7.9 benign yenidoğan konvülsiyonları, %4.8 serebrovasküler hastalıklar ve %4.8 serebral malformasyon varlığı belirlendi. Olguların 40'ında (%63.5) epilepsi, 42'sinde (%66.6) psikomotor gerilik, 26'sında (%41.3) görme bozukluğu, 11'inde (%17.5) işitme bozukluğu ve 10'unda (%15.8) serebral palsi geliştiği saptandı. Olguların 19'unda (%30.2) normal gelişim tespit edildi. Sonuç: Etiyolojik nedenler değerlendirildiğinde perinatal asfiksi en sık neden olarak saptandı. Epilepsi ve nörogelişimsel bozuklukların görülme oranı literatürdeki benzer çalışmalara göre daha yüksek, normal gelişime sahip çocukların oranı ise literatür verilerine yakın ancak daha düşük bir değer olarak saptandı. Bu bulgu daha fazla sayıda olgunun değerlendirileceği çok merkezli çalışmalara gereksinim olduğunu düşündürmektedir.
Çocuklarda subgingival bölgeler, tükürük ve oral mukozada kandida türü mayaların kolonizasyonunun araştırılması

Amaç: Çocuklarda en sık görülen periodontal hastalık plağa bağlı gingivitistir ve birincil etkeni mikrobiyal dental plaktır. Bu çalışmada 8-14 yaş arasındaki sağlıklı ve gingivitisli çocuklarda subgingival bölgeler, tükürük ve oral mukozada kandida kolonizasyonunun demografik ve klinik veriler ile birlikte değerlendirilerek incelenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışma popülasyonunu sistemik olarak sağlıklı, 70 periodontal sağlıklı ve 80 gingivitisli olmak üzere toplam 150 çocuk oluşturdu. Demografik veriler, beslenme ve fırçalama alışkanlıkları anket yoluyla toplandı ve plak indeks, gingival indeks, community periodontal indeks, d. f. t.+D. M. F. T. ve d. f. s.+D. M. F. S. kaydedildi. Çocuklardan 1 adet sağ üst keser ve 1 adet sol alt molar dişten subgingival örnekler, tükürük ve oral mukoza örnekleri toplanarak saboraud dekstroz agara ekildi ve kandida üremesi incelendi. Üreyen kandida türleri MALDI-TOF sistemi ile tanımlandı. Bulgular: Çalışma popülasyonunda kandida üreme oranı %37, 3 (n=56) olarak tespit edilirken kandida pozitif çocuklarda en sık karşılaşılan türün %58, 9 ile C. albicans olduğu saptandı. Çocuklar arasında ebeveyn eğitim seviyelerine göre kandida kolonizasyonu açısından fark bulunurken (p<0,05), cinsiyet, fırçalama ve beslenme alışkanlıklarına göre fark görülmedi. Kandida pozitif ve negatif çocuklarda periodontal parametreler benzerken çürük parametrelerinin kandida pozitif çocuklarda daha yüksek olduğu bulundu (p<0,05). Periodontal olarak sağlıklı ve gingivitisli çocuklarda kandida üreme durumu, kandida üremesi görülen bölge sayısı ve üreyen kandida türleri benzerdi. Sonuç: Çocuklarda en sık görülen mantar türünün C. albicans olduğu ve oral kandida kolonizasyonu üzerinde cinsiyet, fırçalama ve beslenme alışkanlıkları etkili değilken anne/baba eğitim seviyesinin etkili olduğu öngörülmektedir. Kandidalar ile diş çürüğü arasında ilişki mevcuttur. Sistemik olarak sağlıklı çocuklarda kandidaların periodontal hastalık oluşumunda etkili olmadığı düşünülmektedir.
İlköğretimde okuyan 08-12 yaş grubu kız ve erkek çocukların bruininks-oseretsky ve TGMD-ıı testlerine göre motor gelişme düzeylerinin araştırılması

E. İlköğretimde Okuyan 08-12 Yaş Grubu Kız ve Erkek Çocukların Bruininks-Oseretsky ve TGMD-II Testlerine Göre Motor Gelişme Düzeylerinin Araştırılması. Dumlupınar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Kütahya, 2012. Bu çalışmada, ilköğretimde okuyan 08-12 yaş grubu kız ve erkek çocukların Bruininks-Oseretsky ve TGMD-II testlerine göre motor gelişme düzeylerinin araştırılması amaçlanmıştır. 2012 yılı bahar döneminde Kütahya Merkez Özel Başaran Yıldız İlköğretim Okulu'nda 2. inci (8 yaş grubu), 4. üncü (10 yaş grubu) ve 6. ıncı (12 yaş grubu), sınıflarda eğitim gören ve spor yapmayan kız ve erkek çocukların temel motor özelliklerini belirlemek için Bruininks-Oseretsky ve TGMD-II testleri uygulandı. Çalışmaya 8 yaş gurubunda 41 (15 kız, 26 erkek), 10 yaş grubunda 42 kişi (21 kız, 21 erkek) ve 12 yaş grubunda 32 (15 kız, 17 erkek) olmak üzere toplam 115 çocuk katıldı (51 kız, 64 erkek). Çocukların yaş ve cinsiyete bağlı olarak temel motor gelişim düzeyi ölçüm derecelerine öncelikli olarak homojenlik testi uygulandı. Çocukların temel motor gelişim derecelerinin homojen bir dağılıma sahip olduğu belirlendi. Homojenlik testinden sonra, çocukların yaş ve cinsiyete bağlı olarak temel motor gelişim düzeyleri arasında bir fark olup olmadığını belirlemek için ? = 0.05 anlamlılık düzeyinde çift yönlü varyans testi uygulandı. Yaş grupları arasındaki farkı belirlemede ikinci seviye testi olarak Tukey's testi uygulandı. Test sonuçları, 8, 10 ve 12 yaş grubu çocukların Bruininks-Oseretsky (p<0.05), TGMD-II lokomotor (p<0.05), TGMD-II obje kontrol (p<0.05) ve TGMD-II toplam (p<0.05) temel motor gelişim puanları arasındaki farkın anlamlı olduğunu gösterdi. Cinsiyete bağlı olarak da çocukların Bruininks-Oseretsky (p<0.05), TGMD-II lokomotor (p<0.05), TGMD-II obje kontrol (p<0.05) ve TGMD-II toplam (p<0.05) temel motor gelişim puanları arasındaki farkın da anlamlı olduğu görüldü. Bu çalışma sonuçları yaşa bağlı olarak temel motor becerilerde gelişme farklılıkları olduğunu göstermektedir. Aynı yaş grubunda bulunan kız ve erkek çocukların temel motor gelişim düzeyleri arasındaki farkın sosyo-kültürel etki ile ergenliğin farklı yaşlarda başlaması ile açıklanabilir.
12-14 yaş grubu çocuklarda çoklu zeka alanlarına göre motor beceri düzeyleri ve ders geçme başarılarının incelenmesi

Bu araştırmada 12-14 yaş grubu çocuklarda çoklu zeka alanlarına göre motor yeterlik düzeyleri ve ders geçme başarıları incelendi. Çalışma, betimsel araştırma yöntemlerinden tarama modeli kapsamında yürütüldü ve rasgele örnekleme yöntemi kullanıldı. Araştırma, 2015- 2016 öğretim yılında Erzurum il Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı bir devlet okulundaki 103 kız ve 104 erkek öğrenci üzerine yürütüldü. Çocukların zeka türleri ve zeka seviyelerinin tespiti için Gardner Çoklu Zeka Envanteri, Motor Yeterlik Düzeylerinin tespiti için Bruininks-Oseretsky Motor yeterlik Bataryası kullanıldı. Ders geçme başarısının tespiti için ise Milli Eğitim Bakanlığı E-Okul sistemi kullanıldı. İstatistiksel analizlerde logistic regression analizleri, çoklu regresyon ve korelasyon teknikleri kullanıldı. Bundan başka betimsel istatistik teknikleri kullanıldı. Çocukların genel, kaba ve ince motor yeterlikleri incelendiğinde sadece kişiler arası ve içsel zeka seviyesinin genel ve ince motor yeterlik üzerinde etkili olduğu görüldü. Sözel, matematiksel, kişiler arası ve içsel zeka seviyelerinin ders geçme başarısını olumlu yönde etkilediği görüldü. Sonuç olarak; kişiler arası ve içsel zeka alanı dışında çocukların genel, kaba ve ince motor yeterlikleri çoklu zeka alanları göre değişmemektedir. Bununla birlikte yaş, vücut ağırlığı ve cinsiyet önemli faktörlerdir. Gelişmiş düzeyde sözel, matematiksel, kişiler arası ve içsel zekaya sahip olmak ise ders geçme başarısını olumlu etkilemektedir. Ayrıca yaş ve cinsiyet ders geçme başarısında önemli diğer faktörlerdir. Sonuçlar eğitim sistemi açısından derinlemesine tartışıldı ve yorumlandı.