Sağlık bilimleri fakültesi birinci sınıf öğrencilerinde yeme tutumu ve öznel iyi oluş durumunun incelenmesi

Bu araştırma bir vakıf üniversitesindeki Sağlık Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin yeme tutumu ve öznel iyi oluş düzeylerini belirlemek ve aralarındaki. ilişkiyi ortaya koymak amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırma, Sağlık Bilimleri Fakültesinin tüm bölümlerinde öğrenim gören birinci sınıf öğrencilerinden gönüllülük esasına göre seçilen toplam 208 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Veriler, öğrencilere yönelik 'Kişisel Bilgi Formu', 'Yeme Tutum Testi(YTT-40)' ve 'Öznel İyi Oluş Ölçeği ' kullanılarak toplanmış, verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik, Kruskal Wallis test, Mann Whitney U test, Ki-kare ve Sperman korelasyon testleri kullanılmıştır. Araştırmada öğrencilerin Yeme Tutum Testi puan ortalamalarının (X=92,36 57,5) orta düzeyde, Öznel İyi Oluş Ölçeği puan ortalamalarının (X=164,65 56,8) orta seviyede olduğu bulunmuştur. YTT ve ÖİÖ genel puan ortalamaları arasında istatiksel olarak anlamlı, negatif yönlü ve zayıf bir ilişki tespit edilmiştir (p<0.001). Öğrencilerin cinsiyetleri, yaşları, okudukları bölüm, kaldıkları yer, anne-baba mesleği, aile tipi ve gelir düzeyi ile yeme tutum toplam puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. (p>0.05). Öğrencilerin beslenme konusunda bilgili olma durumları ile yeme tutumu toplam puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık vardır. (p<0.05), beslenme konusunda bilgili olanların (X =97.71 .43) olmayanlara (X =98.90 .39) göre daha düşük ortalamaya sahip oldukları tespit edilmiştir. Egzersiz yapma durumları ile yeme tutumu toplam puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık vardır. (p<0.05), egzersiz yapan öğrencilerin (X =125.39 .48) egzersiz yapmayan öğrencilere (X =97.71 .43) göre daha yüksek ortalamaya sahip oldukları tespit edilmiştir. Öğrencilerin diyet yapma durumları ile yeme tutumu toplam puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık vardır (p<0.05), diyet yapan öğrencilerin (X =162.57 .48) yapmayan öğrencilerden (X =92.75 .37) daha yüksek ortalamaya sahip oldukları tespit edilmiştir. Öğrencilerin beden kitle indeksleri ile yeme tutumu toplam puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur, öğrencilerin yeme tutumu toplam ortalama puanlarının BKİ'si yüksek olan öğrenciler arasında daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. (p<0.05). Öğrencilerin cinsiyetleri ile öznel iyi oluş toplam puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuş(p<0.05), kadın öğrencilerin (X =108.00 .56) erkek öğrencilere (X =77.69 .32) nazaran daha yüksek ortalamaya sahip oldukları tespit edilmiştir. Yaşları, okudukları bölüm, kaldıkları yer, anne-baba mesleği, aile tipi ve gelir düzeyi ile öznel iyi oluş toplam puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0.05). Öğrencilerin egzersiz yapma durumları, beslenme konusunda bilgili olma durumları, diyet yapma ve BKİ'leri ile öznel iyi oluş toplam puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0.05). Araştırmadan elde edilen bulgular sonucunda, öğrencilerin yeme tutumlarının problemli olmadığı ve öznel iyi oluş düzeylerinin orta düzeyde olduğu, öğrencilerin yeme tutumu ve öznel iyi oluş düzeyleri arasında anlamlı bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir.