turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kambiyo senetlerinde yetkisiz temsil

Kambiyo senetlerinde yetkisiz temsil; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 'Yetkisiz İmza' kenar başlıklı 678. maddesi ile düzenlenmiştir. Hükme göre, yetkisi olmadığı halde bir kişinin temsilcisi sıfatıyla kambiyo taahhüdünde bulunan kişi, söz konusu kambiyo taahhüdünden bizzat sorumlu olacaktır. Burada kambiyo senetlerinin tedavül gücünü artırmak, senet alacaklılarına daha iyi bir koruma sağlamak gibi çeşitli düşüncelerle 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun yetkisiz temsili düzenleyen genel hükümlerinden uzaklaşıldığı ve kambiyo senedinin geçersiz sayılmadığı görülmektedir, ancak bu düzenleme ve gerçek kişileri temsilen çek düzenlenmesini yasaklayan 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5. maddesinin 3. fıkrası dışında, hukuk sistemimizde kambiyo senetlerinde temsil ve yetkisiz temsile ilişkin özel bir düzenleme bulunmadığından, Türk Borçlar Kanunu'nun temsile ilişkin genel hükümleri, niteliğine uygun düştüğü ölçüde kambiyo senetlerinde de uygulama alanı bulacaktır. Çalışmamızda; konu olarak kambiyo senetlerinde yetkisiz temsil esas alınmakla birlikte, ilgisi gereği öncelikle temsil ve yetkisiz temsile ilişkin genel açıklamalara, ardından kambiyo senetleri ve kambiyo senetlerinde temsile ve son olarak kambiyo senetlerinde yetkisiz temsile ilişkin açıklamalara mümkün mertebe öğretideki farklı görüşler ve güncel yargı kararları ile birlikte yer verilmiştir.
İsbİcabİ'nin Zadü'l-Fukaha adlı Kuduri şerhinin tahkik ve tahlili

Bu çalışma Muhammed b. Ahmed b. Yusuf el-İsbicabi'nin Zadü'l-fukaha isimli eserinin tahkik ve tahlilini içermektedir. Kuduri'nin el-Muhtasar'ı üzerine yazılan bir şerh niteliğinde olan, füru fıkha dair meseleleri delilleri ile inceleyen, fıkhın temel konularının tamamını ihtiva eden bir eserdir. Zaman zaman Şafii ve Maliki mezhebinin görüşlerine ve sıklıkla Hanefi mezhebi içerisindeki farklı görüşlere yer veren eser, dönemin ilim talebeleri için bir el kitabı niteliği taşımaktadır. Tahkikini yaptığımız bölümde ilmi neşir kurallarına uygun olarak eserin ortaya çıkarılması, kaynaklarının tespit edilip, hadislerinin tahric edilmesine çalışılmıştır. Eserin Türkiye kütüphanelerinde bulunan nüshaları tanıtılıp nüsha örneklerine yer verilmiştir. Ayrıca Karahanlılar döneminde yaşayan ve dönemin önemli Hanefi fakihlerinden olan el-İsbicabi'nin hayatı ve eserleri tanıtılmıştır.
Fikir ve Sanat Eserleri Hukuku bakımından televizyon reklamlarının niteliği ve hak sahipleri

Televizyon reklamları, diğer ortamlara nispeten maliyetli olmalarına karşın, geniş kitlelere ulaşmadaki etkinlikleri ve güçlü ikna kabiliyetleri nedeniyle, reklam verenlerce oldukça rağbet görmektedir. Televizyon reklamlarının yaratım sürecinde ve bu sürecin sonunda, ortaya bir takım düşünce mahsulleri çıkmaktadır. Bunların yoğun düşünce ürünleri olmaları, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu bakımından korunabilmelerinin de yolunu açmaktadır. Bir fikir ve sanat eserinin sahibi, onu yaratan yahut yaratanlar birliğidir. Eser sahipliği statüsünden doğan hakları kullanabilecek olanlar ise sadece eser sahipleri değildir. Kanun gereği eser sahiplerini çalıştıran ya da bir araya getiren gerçek veya tüzel kişiler de bu hakları kullanabilmektedir. Ayrıca, yapılan reklam sözleşmelerinin içeriğine göre; sipariş veren, vekil, yayımcı, ya da yapımcı, çoğunlukla reklam veren yahut reklamcı kimliğinde hak sahibi olarak karşımıza çıkmaktadır. Diğer taraftan, reklam ürünleri üzerinde yaratıcı eser sahipliğinin yanı sıra; icracılar, film ve fonogram yapımcıları ile medya hizmet sağlayıcılarının bağlantılı hak sahipliği de doğabilmektedir. Bağlantılı hak sahipleri, izin almak ve eser sahiplerinin meşru menfaatlerine halel gelmemek şartıyla, mutlak ve inhisari nitelikli bir takım haklara sahip olmaktadırlar. Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun son bölümlerinde yer alan özel hükümler, eser niteliği tartışmalı bazı ürünlerin, haksız rekabet ve kişilik hakları kapsamında genel hükümler yoluyla korunmasını öngörmektedir.
Taşınmaz rehni ile güvence altına alınmış kredi alacaklarının menkul kıymetleştirilmesi

Varlıkların, menkul kıymetler vasıtasıyla tedavülü kavramı 150 yıllık bir geçmişşe sahiptir. Modern menkul kıymetleştirme, ilk kez Amerika Birleşik Devletleri'nde 1970'lerde ipotek teminatlı konut kredilerine yatırım yapmak isteyen kurumsal yatırımcıların, ikincil piyasalarda alım-satım yapmalarını kolaylaştıracak bir planın parçası olarak yapılandırılmış ve 1980'lerde Avrupa'da da uygulanmaya başlanmıştır. Menkul kıymetleştirme, hukukumuza yabancı bir kurum değildir. Medeni Kanunumuzda düzenlenmiş olan taşınmaz karşılığı tahvil çıkarma, seri halinde ipotekli borç senedi ve irat senedi çıkarma ve rehinli tahvilat esasen birer menkul kıymetleştirmedir. Ancak kavram olarak 'varlığa dayalı menkul kıymet' ve 'menkul kıymetleştirme', ilk kez 2499 sayılı mülga Sermaye Piyasası Kanunu'na 3794 sayılı Kanun ile eklenen 13/A maddesinde kullanılmıştır. 5582 sayılı Konut Finansmanı Sistemine İlişkin Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunla menkul kıymetleştirme alanında önemli değişiklikler yapılmıştır. Yürürlükte bulunan 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 57 -61'inci maddeleri arasında 'Konut ve Varlık Finansmanı ile İpotek Finansman Kuruluşları' bölüm başlığı altında konuyla iligli temel düzenlemeler bir araya toplanmıştır. Menkul kıymetleştirmeye dair önemli alt düzenlemeler ise; Varlığa veya İpoteğe Dayalı Menkul Kıymetler Tebliği (III-58. 1 VİDMK Tebliği) ve Teminatlı Menkul Kıymetler Tebliğidir. (III-59. 1 TMK Tebliği)Öte yandan, yapılan tüm düzenlemelerde, menkul kıymetleştirme kurumunun hukuki ilişkilerin nitelikleri ortaya konulamamıştır. Bu duruma, yurtiçi ve yurtdışı ekonomik sorunların eklenmesi menkul kıymetleştirmeye yönelik negatif bir algıya da neden olmuştur. Çalışmamızda özetle; menkul kıymetleştirme kurumunun hukuki niteliğinin belirlenmesi yanında, işlemin tarafları mevcut hukuki kavramlar ve kurumlar içerisinde irdelenmiştir. Bazı konularda, örneğin ipotek teminatlı menkul kıymet sahipleri lehine oluşturulan 'teminatın' alacak rehni mi yoksa kendine özgü yeni bir teminat mı olduğuna ilişkin tartışmalara ve şahsi kanaatimize yer verilerek gelecekte yapılacak çalışmalara yol gösterici olunmaya çalışılmıştır.
Kriminolojik değerlendirmeler ışığında Ceza Hukukunda fücur

Bu çalışmanın amacı akrabalar arasındaki cinsel ilişkileri ifade etmek üzere kullanılan ve Türk Ceza Hukuku'nda bugüne kadar yeterice tartışılmamış olan fücur konusunu tartışmaya açmaktır. Bu bağlamda mukayeseli hukuktaki düzenlemeler incelenerek, Türk Ceza Hukuku'nda bu konuda yapılacak bir düzenlemenin nasıl olması gerektiği yönünde görüşler ortaya konmuştur. Ayrıca İstanbul ölçeğinde fücur konusunda bir alan araştırması gerçekleştirilmiş ve elde edilen veriler tablolar halinde sunularak yorumlanmıştır.
Patentin sağladığı hakkın Rekabet Hukuku çerçevesinde değerlendirilmesi

Patent sisteminin temel amacı; bir buluşun tamamen açıklanması karşılığında, buluşçunun sınırlı bir tekel gücü kazanması yoluyla teknolojinin yaratılması ve yayılmasını teşvik etmektir. Patent hukuku ile rekabet hukuku iki noktada çelişebilmektedir. İlki patent hakkının kullanılması ile pazara girişin, önlenmesi veya patent sahibi tarafından kontrol edilmesi, diğeri ise patent lisans sözleşmesi ile lisansiyeye bazı sınırlandırmalar uygulanmasıdır. Patent hukuku, patent hakkı sahibine her ne kadar münhasır bir hak tanıyorsa da bu hak kapsam ve süre açısından sınırlı bir tekel hakkıdır. Patent hakkı sahibinin bazı davranışları, sağlıklı bir rekabet ortamı yaratılması çabalarını sekteye uğratabilmektedir. Zorunlu lisans, sadece patent hukuku ve sadece rekabet hukukuna özgü denetleyici düzenlemelerin yanında, her iki hukuk arasında ortak bir denetleme mekanizması oluşturmaktadır. Zorunlu lisans, patent hakkının kamu yararına aykırı sonuç doğurmasını önlemeye yönelik bir mekanizma olduğu için, rekabete aykırı uygulamaların etkilerinin giderilmesinde ve yeniden rekabet ortamının tesis edilmesinde kullanılabilmektedir.
765 ve 5237 sayılı Ceza kanunlarımıza göre dava zaman aşımı ve müddetler

İnsan, sosyal bir varlık olup, toplum halinde yaşar. İnsanların toplu halde yaşamaları ise aralarında belirli bir disiplinin varlığı ile mümkündür. Sosyal disiplin genellikle dış müdahaleye gerek olmaksızın kendiliğinden oluşur. Fakat toplumun gelişmesi ve genişlemesi bunu sağlamak için üstün bir otoritenin uyguladığı müeyyideler düzenininkurulmasını zorunlu kılmıştır. Günümüzün gelişmiş toplumlarında sosyal disipline aykırı fiillerinsaptanması ve bunlara cezai müeyyidelerin uygulanması devletin işidir. Devlet toplumsal huzur ve güvenin sağlanması ve devamı ile sosyal yararın korunmasını amaçlar. Bu amaçla sosyal disiplini bozucu eylemdebulunanları cezalandırır. 1 Ceza hukuku, suç adı verilen insan davranışını belirleyen ve bu davranışa ceza hukukuna özgü yaptırımlar öngören hukuk normlarınıntümüdür. İDevletin ceza vermek hakkı? şüpheli hakkında kamu davası açılması ile başlayıp, yargılama sonunda verilen cezanın yönteminceçektirilmesi suretiyle son bulur. Devlet belirli bir sürenin geçmesinden sonra bazı düşüncülerle bu hakkını kullanmaktan feragat edebilir. Gerçekten özgürlüklerin ve suçsuz insanların korunması ilkesi bir vatandaşın sonsuza dek suç isnadı altında tutulmasını olanaklı kılmaz. Delillerin kaybolmasından sonra davanın açılması adaletçe hoşgörü ilekarşılanmadığı gibi fiillerin ve faillerin unutulmasından sonra suça cezavermek suretiyle çok önceden bozulmuş olan kamu düzenini yeniden kurma zorunluluğundan da söz edilemez. Zaman bir yandan suçun izlerinisildiği gibi diğer yandan hükmün doğruluğunu da kuşkuya düşürür. Artık
Haksız fiil halinde müteselsil sorumluluk

Haksız Fiil Sorumluluğu sözleşme dışı hukuka aykırı kusurlu bir davranışla bir kimseye verilen zararın giderilmesini düzenler. Hukuka aykırı olarak bir kimsenin şahsına veya malvarlığına zarar verern fiile haksız fiil denir. Haksız Fiil borç kaynaklarından birisi olarak kabul edilmiş olup Haksız fiil sorumluluğu akit dışı hukuka aykırı kusurlu bir davranışla bir kimseye verilen zararın giderilmesidir. Haksız fiilin unsurlarını, davranış zarar uygun nedensellik bağı kusur ve hukuka aykırılık oluşturur. Borçlar Kanunu haksız fiilin borç kaynağı olması ile ilgilenmiş olup buna göre tazminat isteyen zararınıispat etmeye mecburdur kuralını getirmiştir. BK m.50 'de birlikte zarara neden olan birden çok kişinin sorumluluğu düzenlenmiştir. Buna göre ortada bir zararın mevcut olması ve bu zarardan eylemcilerin müteselsilen sorumlu tutulabilmeleri için asıl eylemci, kışkırtıcı veya yardımcı ilişkisi içinde davranmış olmaları gerekir.
Uluslararası ceza istinabe talepnamelerinin özellikleri ve Fransızcaya çevirileri

Uluslararası istinabe, bir ülkenin yetkili bir adli makamının başka bir ülkenin adli makamı yerine işlemler yerine getirmesidir. İstinabe işlemleri, ilgili ülkelerle aramızda yürürlükte bulunan ikili anlaşma ya da çok taraflı sözleşmeler, bunların bulunmaması halinde de, uluslararası teamül hukuku kuralları ve karşılıklılık ilkesi çerçevesinde yürütülmektedir. Yabancı ülkede bulunan kişinin ifadesinin alınması, verilen kararların bu kişiye tebliğ edilmesi ya da bu kişiye ilişkin bilgi, belge elde edilmesi ya da malvarlığına el konulması işlemleri ile yabancı bir ülkeden delil elde edilmesi işlemleri diğer ülkelerin yardım ve işbirlikleriyle yerine getirilmektedir. Aynı şekilde yabancı ülkelerinde, ülkemizden benzer taleplerde bulunması söz konusu olmaktadır. Tez çalışması kapsamında istinabe ve uluslararası istinabe kavramının geniş kapsamıyla tanımı yapılmıştır. Uluslararası istinabe talepnamelerinin genel hatlarıyla özelliklerinden bahsedilip işlevleri belirlenmiştir. Talepnameler hukuk metinleri kapsamında yer aldığı için hukuk çevirilerinde uygulanabilecek kuram ve stratejiler tespit edilmeye çalışılmıştır. Asıl tez konumuzu oluşturan ceza istinabe talepnamelerinin ise biçimsel ve biçemsel özellikleri ayrıntılı bir şekilde incelendikten sonra, hangi eklerden meydana geldiği ve bu metinlerin Fransızcaya çevirisinde uygulanması gereken stratejiler ele alınmıştır.
Avrupa Birliği Hukuku'nda iyi yönetim hakkı

Çalışmamızın konusunu 'Avrupa Birliği Hukuku'nda İyi Yönetim hakkı' oluşturmaktadır. AB kurumları, organları, ofisleri ve ajanslarında daha iyi bir yönetime ve işleyişe ulaşılması, Avrupa Birliği vatandaşlarının haklarına saygı gösterilmesi ve çıkarlarının korunması, hukuk devleti ilkesinin dikkate alınması ve demokrasinin güçlendirilmesi AB'nin öncelikleri arasında yer almaktadır. Belirtilen hedeflere yönelik hükümlere AB Hukuku'nda yer verilmiştir. Avrupa Birliği Adalet Divanı, Lizbon Antlaşması öncesinde iyi yönetimi, AB Hukuku'nun genel bir ilkesi olarak kabul etmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde AB Hukuku, ABAD'ın içtihatları, Avrupa Konseyi'nin belgeleri ve AB Ombudsmanı'nın İyi Yönetim Kodu dikkate alınarak iyi yönetim kavramı, tarihsel gelişimi ve iyi yönetime ilişkin temel ilkeler değerlendirilmektedir. Lizbon Antlaşması'nın yürürlüğe girmesiyle temel hak ve özgürlükler alanında ortaya çıkan en önemli değişikliklerden biri iyi yönetim hakkına da yer veren Avrupa Birliği Temel Haklar Şartı'nın hukuki statüsündeki değişimdir. Böylece Avrupa Birliği Antlaşması'nın 6. maddesinin 1. fıkrası uyarınca ABTHŞ hukuken bağlayıcı bir statü kazanmış ve Antlaşmalar ile hukuken eşit statüde olduğu kabul edilmiştir. Bu değişim ile iyi yönetim AB Hukuku'nun genel bir ilkesinden sübjektif ve anayasal hak kategorisine yükselmiştir. İyi yönetim AB kurum, organ, ofis ve ajansları ile AB Hukuku'nu uyguladıklarında AB üyesi devletler açısından bir yükümlülük haline gelmiştir. AB Hukuku'nun iyi yönetim hakkına ilişkin en önemli hükümlerinden biri ABTHŞ'nin 41. maddesidir. Söz konusu düzenleme iyi yönetim hakkını temel bir hak olarak garanti etmektedir. Ancak bu hak, AB üyesi devletler ile AB kurum, organ, ofis ve ajansları arasındaki ilişkilerde uygulanmamaktadır. Çalışmamızın ikinci bölümünde ise AB birincil ve ikincil hukuku ile ABAD'ın içtihatları çerçevesinde iyi yönetim hakkının tarihsel gelişimi, uygulama alanı ve içeriği değerlendirilmektedir.
Uluslararası Hukukta çok uluslu şirketler ve insan hakları yükümlülükleri

Çok uluslu şirketler uluslararası hukuk ve politikada oldukça önemli bir yere sahiptir. Birden fazla ülkede ticari faaliyet göstermeleri, çok uluslu şirketlerin ekonomik güçlerini artırmalarının yanı sıra, ülke ekonomilerine yaptıkları katkı ve devletlerle ilişkileri sebebiyle uluslararası politikada da güçlenmelerini sağlamıştır. Ne var ki, bu güç kar elde etme amacı doğrultusunda yıkıcı etkiler yaratmış, insan hakları bakımından felaketlere sebep olmuştur. Devletlerle aralarındaki güç mücadelesi, çok uluslu şirketlerin uluslararası hukukta birer suje olarak kabul edilmesinin de önüne geçtiğinden, günümüzde halen çok uluslu şirketlerin işledikleri insan hakları ihlallerinden ötürü yargılanabileceği bir uluslararası hukuk mekanizması bulunmamaktadır. Tez kapsamında çok uluslu şirketlerin işledikleri insan hakları ihlalleri bakımından sorumlulukları araştırılmıştır.
İmar kısıtlılığı ile arazi ve arsa düzenlemesinden doğan taşınmaz mülkiyeti kısıtlamaları

Bu doktora tezinde, İmar Kanunu'na göre yapılan 'imar planları' ile 'arazi ve arsa düzenlemeleri'nin sebep olduğu mülkiyet hakkı ihlallerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda öncelikle, 'mülkiyet hakkı' ve 'kamu yararı' kavramları incelenmiştir. Kavramlara ilişkin değerlendirmelerimiz Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Ek.1 Nolu Protokolü, Türk Medeni Kanunu ve ulusal ve uluslararası yargı içtihatları ile ortaya koyulan esaslar çerçevesinde olacaktır. 'İmar planları' ile 'arazi ve arsa düzenlemesi' ise, gerek hukuki yapılarından gerekse idarenin uygulamasından kaynaklanan taşınmaz mülkiyetini ihlal ettiği haller yönüyle ele alınmıştır. Ayrıca tezimiz kapsamındaki mevcut güncel sorunlara değinilmiş, idarenin mülkiyet hakkı ihlaline sebep olmaması veya oluşan ihlalin hak sahibi yönünden telafi edilmesine ilişkin öneriler sunulmaya çalışılmıştır.
Sigorta sözleşmesinde anonim şirketin beyan yükümlülüğü

Sigorta hukuku, kişilerin karşılaşabilecekleri risklere karşı ekonomik bir güvenceye sahip olma ihtiyaçlarına cevap vermekte ve böylece kişilerin ekonomik anlamda kendilerini emniyette hissetmeleri sağlanmaktadır. Tüzel kişiler de en az gerçek kişiler kadar ekonomik anlamda risklerle karşı karşıyadır. Konuya anonim şirketler açısından bakıldığında malvarlığını korumak ve şirketin devamlılığının tehlikeye düşmesi halinde gerekli önlemleri almak şirket yönetimi için aynı zamanda bir görev niteliğindedir. Bu amaçla anonim şirketlerin sigorta sözleşmesi yapması halinde bu sözleşmenin sigortacı ve sigorta ettiren şirketi mağdur etmeyecek şekilde ve mümkün olduğunca riziko ve prim uygunluğu ilkesi gözetilerek kurulması ve sözleşme devamında da bu uygunluğun korunması gerekmektedir. Bunu sağlayacak olan ise sigortacı şirketin aydınlatma yükümlülüğü ve sigorta ettiren anonim şirketin ise beyan yükümlülüğüdür. Sigorta hukukunda sigorta tekniği konusunda sigorta ettirenden daha fazla bilgiye sahip olan sigortacı ile riskin niteliği konusunda sigortacıdan daha fazla bilgiye sahip olan sigorta ettiren arasındaki ilişkide sözleşme taraflarının bilgilerinin dengeli olmaması en büyük sorundur. Bu sorun ise ancak tarafların karşılıklı olarak birbirini bilgilendirmesi ile çözüme kavuşabilir. Bu amaçla 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda sigorta ettirenin beyan yükümlülüğü tüm sigorta sözleşmelerini kapsayacak şekilde genel hükümler kısmında detaylı bir şekilde düzenleme alanı bulmuştur. Çalışmamızda sigorta ettirenin beyan yükümlülüğü bu hükümler çerçevesinde inceleme konusu edilmiş ve beyan yükümlüsünün anonim şirket olması halinde hükümlerin uygulanma alanı araştırılmıştır.
Müstehcenlik suçu (TCK m. 226)

Cinsellik olgusu, en eski zamanlardan günümüze değin kanunlarda az veya çok kendine yer edinmiştir. Müstehcenlik; zamandan zamana, toplumdan toplu-ma, bireyden bireye değişkenlik gösteren oldukça dinamik bir kavramdır. Ancak müstehcenlik kavramının statik tek unsuru vardır: 'Cinsellik'. Dolayısıyla cinselli-ğin tarihi ne kadar eski ise, müstehcenliğin tarihi de o kadar eskidir. Müstehcenliğin kanunlarda suç olarak düzenlenme sebebi, bireyler nez-dinde toplumsal ahlakın korunmasıdır. Ahlak da, müstehcenlik kavramına benzer şekilde, oldukça dinamik ve öznel bir kavram olduğundan; belirsiz bir kavramla, diğer bir belirsiz kavramın korunmaya çalışıldığı söylenebilir. Şüphesiz ki bu du-rum, çağdaş ceza hukukuna hakim olan temel ilkelerden, 'kanunilik' ilkesine aykı-rılık teşkil eder. Müstehcenlik kavramı, pornografi ve erotik kavramlarını kapsamaktadır. Özellikle sert pornografilerin bireylerin ruhsal sağlığı yönünden ciddi tehdit oluş-turduğu ve parafili olarak adlandırılan cinsellik yönünden bir ruhsal bozukluk haline yol açtığı belirtilmektedir. Bu itibarla müstehcenliği ve buna ilişkin suçları ahlaki yönden değil, sağlık açısından ele almak gerekir. Bireyler ahlaki yönden eğitilebilir, ancak ruhsal sağlıkları aynı şekilde iyileştirilemez. Nitekim günümüzde parafili bozukluğunun tedavisi yoktur. Müstehcenlik suçu ancak, bir ürün üzerinde bir takım tasarruflar gerçekleş-tirilmesi suretiyle işlenebilir. Doğal olarak suçun tarihi süreci esasen, matbaanın bulunması ve yaygınlaşmasıyla başlamıştır. Günümüzde ise İnternet ve teknoloji-nin, ulaştığı seviye ve insan hayatına entegrasyonundan dolayı, suçun, İnternet üzerinden işlenmediği pek nadir şekilde görülmektedir.
Ceza Muhakemesi Hukukunda gizli soruşturmacı

Hukuk devletinde, suçla mücadele edebilmek için insan haklarını ihlal etmeden sonuca ulaşmaya çalışmak amacıyla bazı tedbirlere başvurulmaktadır. Suç ve suçluyla mücadelede globalleşen dünyada suçlar ve suçlularda kendini geliştirmektedir. Gelişen teknolojinin her türlü imkanlarının delilleri bulmakta kullanılmasıyla suçlularda kendini gizlemekte, her türlü metotları kullanıp suçu işlerken delil bırakmamayı hedeflemektedir. Bu kapsamda gizli soruşturmacı tedbiri, suçlarla mücadele kapsamında örgütleri izleyerek delil toplayıp her türlü araştırma yapan kamu görevlisidir. Gizli soruşturmacı tedbiri ilk kez 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanunu'nda düzenlendi; sonra bu kanun yürürlükten kaldırıldı; gizli soruşturmacı görevlendirme tedbiri Ceza Muhakemesi Kanunu madde 139'a aktarıldı. Gizli soruşturmacı tedbirinin suçla mücadelede başvurulması gereken bir tedbir olduğu, hangi şartlarda bu tedbirlere başvurulması gerektiği, olan ve olması gereken hukuk açısından irdelenmiştir. Bu çalışmada tedbirin kanundaki düzenleniş haliyle yeterli olup olmadığı, ulaşılmak istenen amacı kapsayıp kapsamadığı açıklanarak sonuca ulaşılmaya çalışılmıştır. Bu tedbirle yapılan işlemin devlete aidiyetini gizleyerek ilgiliden bilgi elde etmeye çalışılır. Örgütlü suçları ortaya çıkarmadaki zorluklar nedeniyle gizli soruşturmacı tedbirinin suçun önlenmesi ve ortaya çıkarılmasında önemi yadsınamaz. Bu çalışmada gizli soruşturmacının, tanımı, amacı, Türk hukukunda düzenlenişi, tedbire başvurma koşulları, korunması, denetimi, yükümlülükleri, suç delillerini ortaya çıkarmak için neler yapabileceği, elde edilen delillerin değerlendirilmesi, deşifre olmamak için suç işleyip işleyemeyeceği teorik çerçevede belirlenmeye çalışılmıştır. Ayrıca uluslararası hukukta gizli soruşturmacı tedbirinin uygulama alanı bulup bulmadığı, insan hakları açısından tedbirin uygulamasının olumlu ve olumsuz yanları Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin kararları ele alınarak ortaya konmaya çalışılmıştır.
İslam Hukukunda çocuk düşürme

İİslam Hukukuna Göre Çocuk Düşürme? adlı tezimiz, günümüzde oldukça güncellik kazanmış konulardan biri olan ve hükmü merak edilen çocuk düşürmenin, İslam hukuku açısından incelenmesi amacıyla yapılan bir çalışmadır. Tezimiz, kısa bir giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, anne karnındaki çocuğun, yani ceninin mahiyeti ve hukuki durumu ile kendisine tanınan kişilik hakları ortaya konulmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde ise, önce çocuk düşürmenin İslam hukukuna göre hükmü ele alınmış, daha sonra söz konusu suç, İslam ceza hukuku açısından incelenerek bununla ilgili düzenlenmiş olan cezalardan söz edilmiştir. Sonuç olarak, anne karnındaki cenine sınırlı hak ehliyeti tanındığı ve böylece insan kişiliğinin anne karnındaki doğum öncesi süreçten itibaren hukuken koruma altına alındığı belirtilmiştir. Diğer yandan, anne karnındaki ceninidüşürmenin, gebeliğin ilk günlerinden itibaren, belirli ve özel zorunlu durumlar dışında, İslam hukukuna göre suç olduğu ortaya konulmuştur.
Bankaların çeklerle ilgili yükümleri

Çek kaydi parayı temsil etmek ödemeler sisteminde nakdi para gibi kabuledilebilmek özellikleri ile bankacılık ve ekonomik sistem içinde önemli bir yere sahiptir. Ancak bu özellikleri ve yaygın kullanımı ile çek aynı ölçüde hem cezai, hem hem de ticari, anlamda hukuksal ilişkilerin konusunu olusturmaktadır. Bu boyutta çek bazen ceza hukuku anlamında baslı basına karsılıksızlıgıhalinde suçun konusunu olusturmakta ya da baskaca suçlara konu edilebilmekte, temel olduğu ticari - borçlar hukuku ilişkileri açısından ise, usul hukukuna göreitibar edilir bir ispat aracı olmakta, ödeme aracı olma özelligi ile de banka hukuku içinde yer almaktadır. Çek muhataba bağlı bir ödeme aracı olduğundan çekin tedavülü ve ekonomik sistem içinde yer almasında temel unsur muhatap bankalardır. Bu anlamda çekin kaynagı bankadır, çekle ödemeler sistemi içinde doganhukuksal ilişkileri belirlemekte, çekten dogacak suçları kontrol edip asgariyeindirmekte, çeki ekonomi içinde asıl ödeme amaçlı unsurunu öne çıkartmakta, bankalara çeke özgü ödevler yüklemek ve bunları düzenlemek kamusal bir amaçtasır. Bu kamusal düzenlemeler dısında bankaların özel hukuk ilişkilerinden dogançeke iliskin borç ve ödevleri de dogmaktadır. Hazırlanmıs olan bu tezde hem bu kamusal amaçla düzenlenen ödevler hem de özel hukuk anlamım da bankaların çeke dair yükümleri inceleme konusu yapılmıstır. Bu inceleme sonucunda çeke iliskin olarak hukuki ve cezai açıdan Türk Ticaret Kanunu ve 3167 sayılı Kanun anlamında iki farkı düzenleme yerine tek bir normatif düzenleme yapılması gerektigi sonucuna varılmıstır. Tezde konuya iliskin kanunlar, gerekçeleri, Yüksek Mahkeme kararları, kısmen uluslararası mevzuat degerlendirilmis ve ulusal ögretideki görüslerele alınmaya gayret edilmistir.