turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Housing management models and household behaivour

Türkiye'de de bugüne kadar konut politikalarının temelini konut sunumu ve yeni konut alanlarının imara açılması oluşturmuştur. Buna bağlı olarak, son 50 yılda gelişen konut stokunun hacmi, bugün konut sektörünün önceliklerini, üretim, tasarım ve mülkiyet konularından, stokun işletilmesine ilişkin konulara yöneltmektedir, önümüzdeki yıllarda konut sektöründeki temel sorun, mevcut stokun nasıl daha da büyütülebileceği değil, mevcut stokun nasıl daha verimli kullanılacağı ve geliştirileceği olacaktır. Mevcut yapıda, konut işletmeciliği, Hh'nın sorumluluğu olarak parsel düzeyinde, mülkiyet ilişkilerine dayalı olarak Kat Mülkiyeti Kanunu (1965) ile tanımlanmıştır. Ancak parsel ölçeğinde olduğu kadar, parsel üstü ölçeklerde de Hh'larının konut çevrelerinde söz sahibi olabilecekleri örgütlenme modellerine duyulan ihtiyaç, yapılan birçok çalışma ile doğrulanmaktadır. Bu bağlamda çalışmanın hipotezi, stokun hemen her kesiminde işletmecilik konusunda sorunlar yaşanıyor olmasıdır. Çalışma, Hh' larının parsel üstü ölçeklerde örgütlenme konusundaki eğilimlerini sınamak ve konut ve çevrelerinin bakım ve sürekliliği konusunda problemli Hh grupları ve stok özelliklerini tespit etmek amacı ile iki farklı anket verisini temel alan, birbirini tamamlayıcı iki analiz üzerine kurulmuştur. ilk analizin sonuçları, gelir ve konuta mülkiyet şeklinin konut için yapılan harcamalarda belirleyici iki temel değişken olduğunu göstermiştir. Konut için tamir-bakım harcamalarında; en düşük ve en yüksek gelirli Hh arasında yaklaşık on, ev sahibi ve kiracılar arasında ise yaklaşık üç kat fark gözlemlenmiştir. 'Müstakil ev' kategorisine göre; 'apartman' tipi konutların harcamaları 1.9 kat; 'gecekondu' tipi konutlar ise 1.2 kat fazla değerlere sahiptir. Stokun bina yaşı en yüksek, kira değeri en düşük ve konut çevresi ve semt özellikleri gelişmemiş nitelikte olan kesimleri konut için yapılan işletme harcamalarında en az payı almaktadır. Konut çevrelerinin işletme örgütlenmelerinde yeni bakış açıları geliştirmek ve düzenlemeler getirmek için Hhlarının konut alanları ile ilgili olarak niceliksel olduğu kadar niteliksel beklentileri, eylemleri ve ihtiyaçlarını belirlemek gereği vardır. Bu amaçla Ankara'nın dört farklı semtinde, geleneksel apartman konut stokunda bir 'Hh ve Apartman Yöneticisi Anketi' uygulanmıştır. Analiz sonuçlarına göre gerek Hh, gerekse stok özellikleri bakımından örgütlenme davranışlarında harcama davranışlarında olduğu kadar belirgin farklılaşmalar ortaya çıkmamaktadır. En önemli etkenin ise, konuta mülkiyet şekli olduğu gözlemlenmiştir; buna göre, kiracılar oturdukları konuta olduğu kadar konut çevresinde de daha az sahiplik ve sorumluluk hissetmektedirler. Yapılan çalışmada başlıca sorunlu alanlar; düşük gelirli Hh'lan, kiracı Hh, düşük kira değerine sahip stok, bina yaşı en yüksek stok ve gelişmemiş mahalleler olarak tespit edilmiştir. Bu sorunların çözümü için gerekli politika ve araçlar; sorunlu alanlar için kredi olanakları, vergi muafiyeti, materyal ve teknik yardımlar ve gelişmemiş konut çevrelerinde özel yatırımları teşvik edecek kamu yatırımları olarak sıralanabilir.
Urban regeneration: enabling social sustainability in historical quarters via adaptive reuse: Case of Gaziantep historical quarter

Tarihi alanlarda kentsel yenileme çağımızda oldukça yaygın bir biçimde uygulanmaktadır. Ancak sadece Türkiye bağlamında değil, dünyanın birçok kentinde gerçekleştirilen bu yenileme çalışmalarında sosyal sürdürülebilirlik kavramı istemli ya da istemsiz olarak göz ardı edilmektedir. Tarihi alanlarda yaşayan toplumun bölgedeki devamlılığını sağlayamaması genellikle yapılan yenileme çalışmalarında alanın sadece taşınmaz değerlerinin korunması ve yenilenmesinin sağlanmasından ve toplumun yaşayış biçimini oluşturan kimlik, aidiyet, mekan algısı gibi taşınmaz değerlerin korunarak günümüz koşullarına uyarlanamamasından kaynaklanmaktadır. Bu bağlamda çalışmanın amacı, kentsel yenileme süreçlerinde sosyal sürdürülebilirliğin sağlanması için bir çözüm aracı olarak yeniden kullanıma adaptasyon üzerine hedefleri, süreçleri ve stratejileriyle genel bir çerçeve oluşturmak ve bu çerçeveyi Gaziantep Tarihi Alanı üzerindeki uygulamaların sonuçları üzerinden tartışmaktır. Çalışmada, öncelikle kentsel yenileme kapsamında sosyal sürdürülebilirlik kavramı ve eksikliği konusu nedenleriyle birlikte açıklanarak problem tanımlanmakta, ardından çözüm önerisi olarak yeniden kullanıma adaptasyon kavramı kentsel yenileme içerisindeki yeri ve sosyal sürdürülebilirlik kavramı ile ilişkisi hakkında teorik bir çerçeve sağlanarak, ve bu kavramın baskın olarak görüldüğü yapı, sokak ve mahalle ölçeği olmak üzere üç temel ölçekteki Dünya ve Türkiye literatüründe yer alan örneklemleri incelenerek her üç ölçekteki sonuçları ve sosyal sürdürülebilirliğe dair bulguları araştırılmaktadır. Bu bulgular ve literatürden gelen yeniden kullanıma adaptasyonla sosyal sürdürülebilirliğin sağlanması konusundaki stratejiler bütünüyle bir değerlendirme aracı oluşturulmaktadır. Bu değerlendirme aracı, Gaziantep Tarihi Alanda uygulanan yeniden kullanıma adaptasyon pratikleri üzerinde test edilmektedir. Yapı bazında anıtsal Gaziantep Kalesi, sokak bazında Kültür Yolu ve sosyal sürdürülebilirliğin en uygun incelenebileceği kentsel planlama birimi olan mahalle bazında ise Bey Mahallesi ve Kepenek Mahallesi üzerinde sırasıyla her bir değerlendirme aracı üzerinden incelenmektedir. Çalışmanın bu alanlardaki sonuçlarına göre, kontrol edilebilir stratejilerle inşa edilen yeni değerlendirme araçlarının sosyal sürdürülebilirlik açısından uygulanabilirlik konusu tartışılmakta ve bu araçların gelecek dönemlerdeki diğer pratikler için uygulanabilirliği gösterilmektedir.
Toplu konut yolu ile oluşan yeni yerleşim alanlarının karşılaştırmalı incelemesi Bahçeli-Halkalı-Ataköy örneği

İncelemenin birinci bölümünde toplu konutun bir kavram olarak tanımı, hangi nedenlerden dolayı ortaya çıktığı irdelenmiş, tarih ve gelişim süreci içinde geçirdiği evreler, yönetimsel örgütlenmedeki modeli, yeri ve üstlendiği sorumluluklar doğrultusunda ele alınmış, günümüzde inşaat sektörünün geldiği noktada nihayetlenmiştir. Toplu konut kavramını yasallaştıran kanunlar tanrmlanmıştrr. ikinci bölümde incelemenin kapsamını oluşturan toplu konut yerleşimleri hakkında genel bilgiler verilerek fiziki özellikleri tanımlanmış planlama sürecinde geçirdiği aşamalarla plan kararları hakkında bilgi edinilmiş toplu konutların genel tanımlanmasının dışında en son yerleşime açılmış planlama etapları hakkın da şehirsel ve mimari kavramlar bazında bilgiler verilmiş ekonomik özellikleri de tanınarak kullanıcıların talebi hakkında bilgi edinilmiştir. Üçüncü bölümde toplu konut kullanıcılarının profilini belirlemenin dışında, toplu konutlar arasındaki farkı ortaya koyan kullanıcıların demografik ve ekonomik yapılanımı incelemesi yapılarak, anket bulguları doğrultusunda toplu konut olgusunun neden tercih edildiği, ortaya konmuş, toplu konut kullanıcılarının istekleri belirlenmiştir. Dördüncü bölüm, incelemenin sonucunu ortaya koyarak, toplu konut yapımcıları ve kullanıcıları açısından, yol gösterici önerileri içermektedir.
Evaluation of development readjustment share deduction from the public service areas with regard to public interest concept: The case of Turkish State Railways

Çarpık ve düzensiz yapılaşmayı önlemek, düzenli ve sağlıklı bir şehirleşmeyi gerçekleştirmek devletin en önemli görevlerinden biridir. Planlama da bu görevi gerçekleştirmek için kullanılan etkin araçlardan biridir. Bu yönüyle, planlama kamu yararı sağlamak için merkezi ve yerel yönetimler tarafından kullanılan belirleyici bir araç olarak karşımıza çıkmaktadır. Planlamanın fiziki sahada uygulamasına yol gösteren imar uygulamaları, kamu yararı kavramının mekana yansıtılmasını sağlar. İmar uygulamalarının amacı, düzgün yapılaşmanın yanı sıra, aynı zamanda vatandaşların ulaşım, sağlık, sosyal ve kültürel ihtiyaçlarına çözüm olacak sosyal donatı alanları oluşturmaktır. Ancak, bütün bu tesisler için uygulama sahası içerisinde yer ayrılmasına, bunun için de kaynağa ihtiyaç bulunmaktadır. Bu kaynak düzenleme sahasına giren tüm taşınmazlardan, düzenleme sonrasında oluşacak değer artışı karşılığında; düzenleme ortaklık payı adı altında bir kesinti yapılmaktadır. Yapılan bu kesinti de kamunun ihtiyaçlarını karşılayacak sosyal donatı alanlarının oluşturulması için, bir diğer ifadeyle kamu yararı için kullanılmalıdır. Ancak, DOP kesintisi ile kamu yararı arasında çelişki oluşturan bazı durumlar bulunmaktadır. Ülkemizde yapılan imar uygulamalarında, imar planlarında kamu hizmeti için ayrılan ve mülkiyeti o kamu kuruluşuna ait olan alanlardan düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılmaktadır. Bu durum 3194 Sayılı İmar Kanunu ve ona bağlı yönetmeliklere aykırılık teşkil etmesine ve söz konusu kamu hizmetini sekteye uğratmasına rağmen ısrarla sürdürülmektedir. Halihazırda kamu hizmetinin yürütüldüğü alanlarda, imar uygulaması sonrası herhangi bir değer artışından söz edilmesi mümkün olmadığından, düzenleme ortaklık payı kesintisinin de hukuki olduğu düşünülemez. Bu çalışmanın amacı, kamu arazilerinde yapılan düzenleme ortaklık payı kesintilerini Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları mülkiyetindeki araziler örneğinde incelemek ve değerlendirmelerde bulunmaktır. Çalışmanın sonuçlarının, DOP kesintisi uygulamasının kamuya ait araziler özelinde yeniden ele alınması konusunda yol gösterici olması beklenmektedir.
Kentsel mekanın yeniden organizasyonunun ekonomi politiği ve mülkiyete müdahale - 2000 sonrası dönemde İstanbul TOKİ örneği

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de 2000 sonrası dönemde yaşanan neoliberal dönüşümlerin mekansal yansımalarını, kentsel ekonomi politik perspektifinde açıklamaya çalışmaktır. Buna göre, David Harvey'in Mekansal-Zamansal Sabiteler kuramı ile El Koyarak / Mülksüzleştirerek Birikim yaklaşımı, bu açıklama sürecinde temel alınmıştır. 2001 krizi sonrasında sermaye grupları, 'büyük projeler' için yeni karlı yatırım bölgelerine ihtiyaç duymaktadır. Ancak bu tür yatırımlara uygun olan büyük-parçalanmamış mülkiyetlerin görece daha fazla bulunduğu kent çeperlerinde, kullanım değeri açısından karlı yatırımlara açık olmayan ham toprağın, yüksek yapılaşma haklarıyla donatılarak geliştirilmesi ve sermayenin kullanımına açılması gerekmektedir. Dolayısıyla bu işlevleri gerçekleştirebilecek özelliklere ve müdahale gücüne sahip, düzenleyici bir 'aygıt'a ihtiyaç duyulmaktadır. 2000 sonrası dönemde bu özelliklere sahip olacak şekilde yeniden işlevlendirilen Toplu Konut İdaresi'nin İstanbul'da gerçekleştirdiği projeler, bu kapsamda değerlendirilmiştir. 2002 ? 2011 kesitlerine ait mülkiyet verileri, TOKİ yatırımlarının yığıldığı bir örnek alanda incelenmiştir. Elde edilen sonuçlar, yatırımların karma bir mülkiyet yapısı üzerinde gerçekleştirildiğini göstermiştir. Öte yandan mülkiyet yapısı ve ilişkilerinin incelenmesi sayesinde, TOKİ'nin gerçekleştirdiği projelerde aslen mülkiyet yapısına müdahale ederek, kamunun ve güçsüz olan aktörlerin 'mülksüzleştiği', güçlü olan aktörlerinse 'mülklüleştiği', eşitsiz bir zenginlik dağıtımına sebep olduğu görülmüştür.
Arazi kullanım kararıyla ulaşım planlaması ilişkisi çerçevesinde Gaziantep kent merkezinin ulaşım ve trafik problemlerinin değerlendirilmesi ve çözüm önerisi

Günümüzde ciddi nüfus artışına paralel olarak artan ekonomik imkanlar araç sahipliliğinide artırmıştır. Bu bağlamda ulusal anlamda Ulaşım Planlama mevzuatının yetersiz olduğundan kentlerin ulaşım ve trafik problemlerinin çözümü konusunda farklı yaklaşımlar geliştirilmesi gerekmektedir. Çalışmada kentin üst ölçekte makraformu değerlendirilip kaza analizi, toplu taşım yoğunluğu ve trafik sayımlarına bakılarak problemin yoğunlaştığı kısmın güçlü bir merkezi olan Gaziantep için Kent Merkezi olarak belirlenmiştir. Güvenli ve Düzenli Ulaşım Planı için ölçekli ve mekansal planlara paralellik gösteren bir yaklaşımla üst ölçekte kentin arazi kullanımı göz önünde bulundurularak ulaşım hiyerarşisi önerilmiştir. Aslında ülkemizde ve Gaziantep' de fazla araç olmadığı en büyük problemin kuralsızlık ve düzensizlik olduğunu doğru olmayan imar planı, toplu taşım ve otopark kararları olduğunu söyleyebiliriz. Bu çerçevede asıl problemlerin imar planlarından kaynaklandığını arazi kullanım-ulaşım ilişkisinin kentin makroformu göz ardı edilerek toplu taşımaya özendirici olmadan tasarlandığını söyleyebiliriz. Bu bağlamda trafik kazalarının ve trafik yoğunluğunun tek merkezli gelişme gösteren Gaziantep Kentinde kent merkezinde daha fazla olduğunu belirtebiliriz. Bu problemin aşılması için toplu taşımın optimize edilerek kent merkezinde arazi kullanım kararları çerçevesinde erişebilirlik ilkeleri doğrultusunda otopark yerlerinin ve toplu taşım durak yerlerinin kararları verilmesi gerekmekle birlikte aktif olmayan ağ linklerini aktif olmasını sağlayacak öneriler gerekmektedir. Kısaca Ulaşım Mevzuatının mekansal planlar düşünülerek yeniden ele alınması, ölçekli yaklaşım metodolojisi ile öneri geliştirilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda Gaziantep Kentinin Ulaşım ve trafik problemlerinin ulusal mevzuatın yetersiz olması, yüksek yoğunluklu imar planları, optimize olmamış toplu taşım güzergahları, etkin kullanılmayan arterler, denetimsizlik, otopark problemleri, geometrik sorunlar, yaya/bisiklet yolunun düzenli ve sürekli olmamasından kaynaklandığını belirtebiliriz. Problemlerin çözümüne ilişkin Gaziantep Kent Merkezinde, kent merkezi için trafik ve ulaşım önceliklerinin belirlenerek, en az taşıt trafiği yaratan kentsel planlama ve tasarım stratejisi geliştirilip, mevcut ulaşım ve yol ağı altyapısının verimli kullanılması sağlanarak, kent merkezine erişimde toplu taşımaya öncelik verilerek, transit taşıt trafiğinin kent merkezini ezmemesi sağlanarak ve toplu taşıma aktarma noktaları önerileri getirilerek problemin en aza indirgenmesi sağlanacaktır.
Criteria to define administrative boundaries in central anadolia region

Türkiye'de yapılan idari değişiklikle il sayısı 67 iken 74'e çıkarılmıştır. Bu çalışmada, il sayısının arttırılmasının mekansal açıdan faydalı olup olmadığı araştırılmıştır. Bu konunun araştırılmasında, mekansal verimlilik ölçüm teknikleri ve alan ölçüm teknikleri kullanılmıştır. Doğu ve Batı Avrupa ülkelerinde yaşanan idari reformlardan örnekler verilmiştir.
The evaluation of criteria for location selection of shopping centers through analytic hierarchy process: The case of Ankara

Kuruluş yeri seçimi, çoğu sektör için önemli olduğu gibi alışveriş merkezleri içinde en önemli stratejik kararlardan biridir. Özellikle son zamanlarda her gün artan sayıları ile alışveriş merkezlerinin doğru yer seçimi Amerika ve Avrupa'nın büyük kentlerinde daha fazla önem kazanmıştır. Türkiye'de de, 1980 sonrası yaşanan neoliberal politikaların etkisiyle Batı tarzı alışveriş merkezlerinin sayısı her geçen gün artmaktadır. Literatürde, yer seçimi kararını ektileyen faktörlerin değerlendirilmesinde farklı yöntemler kullanılmaktadır. Bu çalışmada, alışveriş merkezi yer seçiminde önemli olan faktörlerin ağırlıklarının belirlenmesi için subjektif yargıların kolayca kullanılabildiği 'Analitik Hiyerarşi Prosesi' yöntemi kullanılmıştır. Alışveriş merkezi yer seçiminde önemli olan faktörlerin ağırlıklarını belirlemek için değerleme uzmanlarının/ yatırımcıların ve plancıların görüşü alınmıştır. Her iki grubun verdiği cevapların sonucuna göre, alışveriş merkez için önemli faktörlerin ağırlıkları saptanmış ve Ankara'da yer alan Ankamall, Gordion ve Kızılay Alışveriş Merkezlerinin bu faktörlere göre kıyaslaması yapılmıştır. Alışveriş merkezleri üzerine yapılan bu araştırmada alışveriş merkezi yer seçimine dair değerleme uzmanları/yatırımcılar ve plancılar arasındaki görüş ayrılığı belirlenmiş olup, Türkiye'de yakın zamanda yürürlüğe giren yasa ve yönetmeliğin çoğu Avupa ülkesindeki alışveriş merkezlerinin gelişimini sınırlayıcı yasalara ve düzenlemelere göre yetersiz kaldığı, kanun ve yönetmelik hükümlerinin gözden geçirilmesi gerektiği ortaya çıkmıştır.
The New beaning of community and rethinging planning 'The case study of pamuklar gecekondu area in Ankara asa possible new community

oz TOPLUMUN YENİ ANLAMI VE PLANLAMANIN YENİDEN DÜŞÜNÜLMESİ 'PAMUKLAR GECEKONDU ALANI PLANLAMAYA TEMEL OLUŞTURAN YENİ TOPLUMA BİR ÖRNEK OLABİLİR Mİ? ARMATLI, Bilge Yüksek. Lisans Tezi, Bölge Planlama Bölümü Tez Yöneticisi: Öğretim Görevlisi Sevin Osmay Haziran 1999, 138 sayfa Bu çalışmada atomistik bireylerden oluşan topluma alternatif bir toplum yapısı düşünülmüş, bugün yaşanan değişimlere yanıt veremeyen planlama anlayışı yeni toplum anlayışına yanıt verebilecek şekilde yeniden kurgulanmıştır. Yeni toplumun temel değerleri olan dayanışma, sorumluluk, karşılıklı güven ve ortak eylemin, toplumda gücün paylaşımı ve ortak karar alma süreçlerinde yaratılabileceği tartışılmıştır. Bu tez Ankara'da Pamuklar gecekondu alanında yapılan bir alan araştırmasıyla desteklenmiş, alan araştırmasında Pamuklar gecekondu toplumunun, kimliği ve ilişki ağlarıyla, yeni toplum anlayışına bir temel oluşturup oluşturamayacağı sorgulanmıştır. Çalışmanın teorik bölümünde, toplum ve planlama kavramlarının değişimini ve güncel tartışmaları ortaya koyabilmek için literatür taraması gerekli görülmüştür. Teorik bölümü desteklemek için yapılan alan araştırmasında hane reisleriyle, muhtar, dernek başkanı gibi kilit kişilerle 40 derinlemesine görüşme, Pamuklar gecekondu toplumu hakkında niteliksel veri toplamak amacı ile yapılmıştır.
Detection of environmental and urban change using remote sensing and gIs

Bu tez arazi kullanım değişikliklerinin yüksek çözünürlüklü uydu görüntüleri yardımı ile Coğrafi Bilgi Sistemi çerçevesinde nasıl saptandıklarına bir örnektir. Bunu yapabilmek için 2001 ve 2004 yıllarına ait IKONOS uydu görüntüsükullanılmaktadır. Değişimi saptayabilmek için otomatik bir kullanıcı arayüzüyaratılmıştır. Değişik resim geliştirme teknikleri ile bulanık mantık sistemleri arayüzeentegre edilmiştir. Değişim sonuçları % 20, 50 ve 70 olarak sınıflanmış ve dört farklı yöntem kullanılmıştır; bunlar, pixel, obje ve karakter tabanlı yöntemlerdir. Bu yöntemler farklı değişim yüzdeleri ile denenmiş ve sonuçları yazılmıştır. Bu bağlamda, tezin temel amacı uzaktan algılama ve coğrafi bilgi sistemi kullanarak çevresel değişimlerin düzenli aralıklarla takibini sağlamak ve de güncel veri tabanı yaratmaktır. İkinci amaç ise mevcut değişim belirleme teknikleri ile yeni yaratılan arayüzünkarşılaştırılarak, sonuçlar üzerindeki gelişimlerin tartışılmasıdır. Sonuç olarak tezin amacı yeni bir CBS tabanlı değişim saptama sistemi geliştirmektir. Böylece, sonuçlar CBS ortamına etkin bir şekilde aktarrılıp, mevcut sayısal haritalar ile aynı ortamda çakıştırılabilecektir.
Türkiye'de şehirlerdeki toplu ulaşım sistemleri sorunlarının çözümlenmesinde toplumsal davranışların etkilerinin planlama süreci kapsamında irdelenmesi: İzmir-Karşıyaka örneği

Kentlerin büyümesi ile bazı ihtiyaçlar oluşmaya başlamakta ve bu ihtiyaçların başında ulaşım gelmektedir. Günümüz kentlerinde insanların iş, eğitim, eğlence gibi gereksinim duyduğu birçok ihtiyacı karşılayabilmesi için kentin içerisinde hareket etmesi gerekmektedir. Kentlerin büyümesi ve teknolojinin gelişmesiyle kent içindeki bu hareket ağı artmakta ve farklılıklar göstermektedir. Toplu taşıma sistemi, bireysel ulaşım ve ara toplu taşıma sistemiyle birlikte kentlerde ulaşımı sağlayan etkin bir kombinasyon niteliğindedir. Bu ulaşım çeşidi yolcuların gidecekleri yere özel araç kullanmadan, önceden belirlenmiş uygun ücretlerle gidebilme hizmeti sunmakta, böylece trafiğin aksamamasını, insanların istediği yere gidebilmesini ve kente ve çevreye daha az zarar verilmesini sağlamaktadır. Yapılan çalışma, toplu taşımanın ortaya çıkmasını sağlayan kentsel ulaşımın dünya, Türkiye ve İzmir'de zaman içerisinde nasıl değiştiğini incelerken, bu değişiklikle ortaya çıkan kentsel ulaşım çeşitlenmelerini ve bu çeşitlenmelerin biçimlenmesini sağlayan ulaşım politikaları da ortaya koymuştur. Bu doğrultuda kent içi toplu taşıma sistemlerinin nasıl olduğu, sistemi oluşturan türler ve bu türlerin özellikleri ile toplu taşımanın ilgi grupları açısından başarım düzeyini belirleyen unsurlardan bahsedilerek, toplumsal davranış biçiminin toplu ulaşım taşıt türü seçiminde nasıl etkili olduğu saptanmıştır. Bunun için İzmir Karşıyaka ilçesinde işletilen toplu taşıma türlerinin analizi yapılmış, belirlenen otobüs, minibüs, İZBAN ve taksi dolmuş hatlarına ait veriler yapılan anketlerle detaylı olarak ortaya konmuştur. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda otobüs, minibüs, İZBAN ve taksi dolmuş hatlarına ait düzenleme çalışmaları yapılmış, bu taşıt türlerinin birbiriyle daha sistematik çalışıp iyi hizmet verebilmesi için yeni öneriler geliştirilmiştir. Yapılan bu çalışmayla getirilen önerilerden, daha sonra yapılacak olan başka çalışmalarla birlikte tüm İzmir kent içi ulaşım düzenlemeleri sırasında faydalanılabileceği düşünülmüştür.
Housing production processes: Can user oriented methods of production replace the conventional ones?

On dokuzuncu yüzyılın başından itibaren konut üretimi pek çok farkli disiplinin konusu olmuştur. Konut ile ilgili devlet politikalarındaki değişiklikler, yapı endüstrisindeki gelişmeler ve sosyal dinamiklere bağlı olarak devinen mimarlik ve planlama alanlarındaki farklı tavırlar konut üretim yöntemlerinin oluşumunda etkili olmuşlardır. Bu farklı alanların konut üretimindeki önemli rolleri sebebiyle konut üretim yöntemleri değişen ekonomik, politik, sosyal ve teknik koşullardan etkilenmişlerdir. 1960 larda hızlanan toplumsal hareketlerin yanı sıra mimarlık ve planlama alanlarında konut üretiminin konvansiyonel yöntemlerine karşi oluşan tepkiler, bu yöntemlerle oluşturulan yaşam çevrelerinde yaşanan sosyal sorunları eleştirmişlerdir. Konut çevrelerindeki problemler, sosyal çöküşü simgeleyen yüksek suç ve intihar oranlarının yanı sıra konut çevrelerinden duyulan memnuniyetsizlikle de tanımlanmıştır. Bu durumda, alternatif yöntemlerin yeni içerikleriyle değerlendirilmeleri için konvansiyonel yöntemlerin ortaya çıkışı ve geçirdiği değişiklikler incelenmelidir. Bu çalışmanın asıl amacı konut üretimi için önerilen alternatif yöntemlerin, konvansiyonel yöntemlerin tanımlanmış sorunlarını çözerek, onların yerini almalarının mümkün olup olmadığını tartışmaktır. Konut üretim yöntemlerinin oluşmasında etkili olan üç alan, devlet politikaları, yapı endüstrisi ve mimarlar ile plancıların rolleri olarak tanımlanmıştır. İlk bölümde, on dokuzuncu yüzyılda oluşan konut üretimine duyulan ihtiyaç, bu üretim için oluşan kavramlar ve dönemin konut üretim yöntemi anlatılmıştır. İkinci bölüm yirminci yüzyılın ilk yarısı boyunca birbirini tamamlayan bu üç alanda gerçekleşen kavramsal, politik yönetimle ilgili değişiklikler üzerinde durmaktadır. Üçüncü bölümde 1960 larda konvansiyonel yöntemlere karşı oluşan toplumsal hareketlerin yanı sıra mimarlık ve planlama alanlarında ortaya çıkan eleştiriler tartışılmıştır. Son bölüm, kullanıcıya yönelik konut üretim yöntemlerini örneklerle açıklayıp değerlendirilmelerine ayrılmıştır. Çalışmada, konut üretiminin konvansiyonel yöntemleri sorgulanmış, kullanıcıya yönelik üretim yöntemlerinin onların yerini alıp alamayacağı tartışılmıştır.