turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de ilköğretim okullarında işlenen müzik derslerinin sosyo-kültürel sonuçlarının değerlendirilmesi

TÜRKİYE'DE İLKÖĞRETİM OKULLARINDA İŞLENEN MÜZİK DERSLERİNİN SOSYO-KÜLTÜREL AMAÇLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ ÇAKMAKÇI Selçuk Yüksek Lisans Tezi Müzik Eğitimi Bölümü Tez Danışmanı: Yrd. Doç. İsmail Hakkı AKYOLOĞLU Eylül 2001, VII+ 57 Sayfa Bu araştırmada, ilköğretim okullarında işlenen müzik derslerinin sosyo-kültürel amaçlarının değerlendirilmesi konu olarak ele alınmıştır. Araştırmada 'ilköğretim okullarında işlenen müzik dersleri ile toplumda oluşması beklenen sosyo-kültürel amaçlara ulaşılabiliyor mu? sorusu problem cümlesi olarak seçilmiş ve bu soruya yanıtlar aranmaya çalışılmıştır. Eğitim, sanat, sanat eğitimi, müzik ve müzik eğitim kavramları irdelenerek bunların insan yaşamındaki yeri ve önemi üzerinde durulmuştur. Ülkemizdeki eğitim, kültür, 111 sanat ve müzik sorunları incelenerek, çağdaş sanat ve müzik eğitimine uygun yeni modeller ve çözüm önerileri sunulmuştur. Araştırma tarama modelinden yararlanılarak gerçekleştirilmiş olup veri toplama aracı olarak 12 sorudan oluşan anketten yararlanılmıştır. Araştırmanın evren ve ömeklemini Sarıkamış ilçesindeki ilköğretim okullarının yedinci ve sekizinci sınıflarından seçilen 80 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma sonucunda elde edilen verilerin çözümlenmesinde frekans ve yüzde istatistik tekniklerinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda ortaya çıkan bulgular yorumlanmış ve değerlendirilmiş olup buna uygun çözüm önerilerinde bulunulmuştur. Anahtar Sözcük: Müzik Eğitimi IV
Manisa ili Turgutlu ilçesinde icra edilen si akortlu orta zurnanın tavırsal özelliklerinin otantisite bağlamında tespit ve analizi:Subaşı mahallesi örneği

Bu tez konusu, kültürlerin taşıyıcısı rolünü üstlenen sözlü gelenek ürünlerinin belli başlı yapı taşlarından olan Türk Halk Müziği alanı içerisinde eşlik sazı olarak yer alan Manisa İli Turgutlu İlçesi Subaşı Mahallesi örneğinde; yöreye özgü si kararlı orta zurnayı icra eden mahalli sanatçılar, onların icra özellikleri ve ilk kez kayıt altına alınan eserlerin otantisite bağlamında tespiti ve analizini içermektedir. Halk kültürünün geleneksel unsurlarının giderek yozlaşıp yok olduğu bilinen bir gerçektir. Bu gerçeklik; geçmişşe özlemi, sahiciliği ve aynı zamanda özgünlüğü temsil eden otantisite kavramında ifadesini bulmaktadır. Bu bakış açısı doğrultusunda ele alınan araştırma konusuyla ilgili daha önce sistematik bir çalışmanın olmaması, alanda bir eksiklik olarak görülmüştür. Bu problemin çözümü için öngörülen model, tarama modeli ve yöntem ise alan araştırması yöntemidir. Alan araştırmasına bağlı teknikler olan yarı yapılandırılmış görüşme ve katılımlı gözlemler sonucu elde edilen veriler görsel-duysal olarak kayıt altına alınmıştır. Bu verilerin incelenmesi sonucunda daha önce hiç kayıt altına alınmamış uzun hava tarzındaki halk ezgilerin varlığı tespit edilmiş ve ilk kez metne dökülmüştür. Bu ezgileri seslendiren ve her biri geleneği temsil ettiği öngörülen mahalli sanatçıların icra özellikleri, benzerlik ve farklılıklar açısından otantisite bağlamında analiz edilmiş ve sonuçlara ulaşılmıştır. Çalışmanın, konuyla ilgili araştırma yapacak olan diğer araştırmacılara kaynaklık edeceği düşünülmektedir.
Caz doğaçlamalarında, dikey - yatay materyaller arasındaki ilişkilere örnek olarak akorlar arası geçişlerde kullanılan parti hareketleri: 1990 sonrası kuşaklara mensup tenor saksofoncuların parti hareketleri kullanımları örneğinde karşılaştırmalı bir inceleme ve analitik çerçevede bir formülasyon denemesi

Caz doğaçlamasında kullanılabilecek olan teknikleri ve materyalleri genişletmek için eski zamanlardan günümüze kadar başvurulan en önemli yöntemlerden biri transkripsiyon olmuştur. Bunun en önemli nedenlerinden biri kuşkusuz icracıların belli bir olgunluğa erişmelerinin ardından, kendi dillerini yaratma istekleri ve çabalarıdır. Eski veya günümüz ustalarının doğaçlamada kullandığı ritmik figürler, teknikler, kalıplar, cümleler ve çaldıkları ezgilerin sahip olduğu öğeler defalarca taklit edilmek suretiyle içselleştirilmeye çalışılır ve nihayetinde bu karışım sonucunda tamamıyla özgün bir dil oluşturulur. Çalışılan bu tekniklerden biri de akorlar üzerine uygulanan parti hareketleridir. Bu teknik, teorik veya uygulamalı olarak ne kadar derinlemesine incelenirse, icracının müzikal bilgisini, becerisini ve bakış açısını genişletmesi de o oranda mümkün olabilmektedir. Bu çalışmayla 90 sonrası kuşaklara mensup olan önemli saksofon icracılarının kullanmakta olduğu parti hareketleri, çalışmanın çerçevesi uyarınca analiz edilerek, irdelenecek; günümüz caz müziği icracılarının doğaçlama olanaklarının genişletilmesine ve doğaçlamalarına daha sistematik bir bakış açısının kazandırılması amaçlanacaktır.
Buselik makamı ve şedleri üzerine bir araştırma

Makam, belirli bir özel dizinin sesleri üzerinde, belirli bir örgü kalıbına göre dolaşılarak, belirli bir duygunun elde edilmesidir. Bir makamda hangi seslerin kullanılacağı, hangi seslere önem verileceği, hangi sesle başlayıp, hangi sesle bitirileceği gibi noktaların kesin belirlenmesi gereklidir. Dizi, seyir, durak, güçlü farkları, farklı makamların oluşmasını belirleyici özelliklerdir. Bu çalışmada, buselik makamının şedleri olduğu kabul edilen sultaniyegah, nihavend ve ruhnevaz makamlarının gerçekte birer şed makam mı, yoksa farklı birer makam mı olduğu sorularına cevap aranmış ve bu sorular açıklanmıştır. Bu çalışmada, buselik, sultaniyegah, nihavend, ruhnevaz makamlarından belirli sayıda eser incelenmiş, bu makamlar için ortalama bir seyirden kalıbından söz edilip edilemeyeceği araştırılmıştır. Sayılarla saptanan bu seyir kalıpları, şed makam olarak adlandırılan makamların, buselik makamının kalıbına uymadığını nicel olarak göstermekte kullanılmış ve bu sonuç grafiklerle de anlatılmıştır.
Eğitim fakülteleri güzel sanatlar eğitimi müzik eğitimi bölümlerinde ve devlet konservatuarlarında lisans düzeyinde yaygın olarak kullanılan viyolonsel sol el ile ilgili metotların analizi

Bu araştırma, viyolonsel eğitiminde kullanılan J. F. Dotzauer 113 Etüt 1. Kitap (1-34), S. Lee Op.31 40 Melodik Etüt ve J. F. Dotzauer 113 Etüt 4. Kitap (86-113) metotlarındaki sol el ile ilgili olan etütlerinin etkili öğrenme açısından incelenmesiyle oluşmuştur. Araştırmada üç etüt kitabında yer alan ve belli teknik konuların dağılımına göre seçilmiş sol el teknikleri ile ilgili otuz üç etüdün, teknik ve entonasyon açısından betimleyici notasyon analizi yapılmış ve inceleme sonucunda; çeşitli zorlukların çözümü, çalıcıların entonasyonlarının gelişmesi ve etkili öğrenmenin gerçekleşmesi için sistemli çözüm önerileri oluşturulmaya çalışılmıştır. Çalışmanın viyolonsel eğitimcileri ve öğrencileri tarafından kullanılması durumunda, viyolonsel eğitimcileri ve öğrencileri bildiklerini tanımlayabilecek ve bilmedikleri konular hakkında bilgi sahibi olacaklardır.
Johann Stamitz'in si bemol majör klarnet konçertosu ve Carl Stamitz'in si bemol majör no. 3 klarnet konçertosu'nun yapısal ve dönemsel incelenmesi

18. yüzyılda icat edilen klarnet bir orkestra çalgısı olarak kullanılmaya ilk olarak Mannheim'da Johann Stamitz ve dönemin diğer bestecileri ile başlamıştır. Çalgının zamanla gelişmesiyle birlikte J. Stamitz tarafından ilk defa orkestra önünde solo çalgı olarak kullanılmıştır. Senfoni ve konçerto gibi biçimlerin gelişmesinde önemli rol oynayan Mannheim Okulu'nda görev alan diğer bir isim Carl Stamitz'tir. C. Stamitz senfoni konçertant biçiminin oluşmasında da rol almıştır. Otuz Yıl Savaşları ve Yedi Yıl Savaşları gibi savaşın eksik olmadığı Avrupa topraklarında, yetenekli müzisyenlerden oluşan Mannheim Orkestrası ve Stamitz'ler, tüm Avrupa'da ismini duyurmayı başarmıştır. Yakaladıkları başarı sayesinde Stamitz'ler, müzik dünyasında yaptıkları yeniliklerle döneminin bestecileri tarafından benimsenmiş ve yenilikçi atılımlara ışık tutmuşlardır.
Malatya türkülerinin keman eğitiminde kullanılması üzerine bir çalışma

Bu araştırmanın genel amacı, Malatya iline ait türkülerin keman eğitiminde kullanılabilirliğini araştırmaktır. Bu amaçla TRT repertuarında yer alan Malatya türküleri incelenmiş ve bu türkülerden keman eğitimi için uygun olduğu düşünülen 30 türkü örneklem grubu olarak ele alınmıştır. Türküler üzerinde yay teknikleri, parmak numaraları ve konum geçişleri ile ilgili çalışmalar yapılarak I. Konumu kapsayan türküler 1. Düzey, I ve II. Konumu kapsayan türküler 2. Düzey I, II ve III. Konumu kapsayan türküler ise 3. Düzey olarak belirlenmiştir. Ayrıca bu türküler; makamsal ve ritmik yapıları, karar perdeleri, yeden sesleri, ses aralıkları, başlangıç ve bitiş sesleri, yapısall formları ve seyir özellikleri bakımından da analiz edilmiştir. Bu çalışmada betimsel araştırma yöntemi esas alınmıştır. Verileri toplamak ve Malatya türkülerini oluşturan kaynaklara ulaşmak için literatür taraması yapılmıştır. Daha sonra Analiz edilen verilerden ortaya çıkan bulgular tablo ve grafiklerle açıklanmış ve yorumlanmıştır. Türkülerin notaya alınması ve düzenlenmesinde Sibelius 7.5 programı kullanılmıştır.
TRT repertuvarında bulunan Aydın türkülerinin makam-ayak usul ve tür yönünden incelenmesi

Çeşitli nedenlerle günümüze kadar yeterli bir açıklaması yapılamayan ve konu ile ilgilenenlerin yarattığı kısır çekişmelerin odak noktasında yer alan 'Ayak-Makam' ikilemi bu çalışmada ele alınan konuların başında gelmektedir. Öncelikli olarak bu konuyla ilgili çeşitli uzman görüşlere yer verilerek 'Ayak', 'Makam' kavramları açıklanmış, daha sonra asıl amaca yani eser analizlerine geçilmiştir. İncelenen otuz altı sözel eserle aşağıdaki sonuçlara ulaşılmıştır. 'Ayak' kavramı, Geleneksel Türk Halk Müziğinde küçük bir kesimin farklı anlamlarda kullandığı ve yaygınlık kazanamayan bir terimdir. 'Makam' kavramı ise genel olarak Geleneksel Türk Halk Müziği alt türlerinin hepsini kapsamakta ve ayrıca tüm ilgili ve uzman kişilerin ortak kullanımında olan bir terimdir. Bilimsel çalışmalarda esas olan, kavram kargaşasına izin vermemek, eğer böyle bir olgu varsa, bunu ortadan kaldırmağa çalışmak gerekliliğidir. Buradan hareketle herhangi bir makamı içermediği söylenen eserlerin ezgi, motif, geçki dinamikleri göz önünde bulundurularak yaptığımız incelemelerde, gördük ki bu eserlerin hepsi bir makam yapısına sahiptir. Bu eserlerin dördü 'Hüseyni', dokuzu 'Uşşak', ikisi 'Tahir', sekizi 'Karcığar', beşi 'Muhayyer', dördü '-Hicaz-Hicaz Hümayun', biri 'Çargah', ikisi 'Kürdi' ve biri 'Nişabur' makamındadır. Yine bu eserlerin yirmi altısı 'Türkü', on tanesi de 'Zeybek' türündedir. Sonuç olarak, Geleneksel Türk Halk Müziği repertuvarındaki eserlerin ezgisel yapılarını makamsal boyutta inceleyip açıklamalı bir şekilde, Geleneksel Türk Sanat Müziği terminolojisinden de yararlanarak Konservatuvarımızda ve buna benzer müzik eğitim kurumlarında öğrenilmesini sağlamak en önemli görevlerimizden biri olmalıdır.
2000'li yıllarda Türkiye'de ney sazı, tavırları ve bu tavırların belli başlı icracıları

Bu tez çalışmasının temel amacı, Ney olarak bilinen enstrümanın günümüzdeki durumunu ve konumunu belirlemektir. Tarihi çok eski zamanlara dayanan bu saz, Hz. Mevlana'dan sonra, enstrüman kimliğinin ötesine geçip, kutsal bir değer haline gelmiştir. O zamandan bu günlere, kutsiyet arz eden bu saz hakkında pek fazla yazılı kaynak ve bilgi kalmamıştır. Günümüzde deney hakkında sosyolojik ve antropolojik veriler taşıyan makale, kitap ve tez çalışmaları, yeterince araştırma bulunmamaktadır. Oysa, bu enstrüman günümüzde hangi konumda yer almaktadır; çalınışı ve yapımı hakkında neler bilmekteyiz; kimler, hangi düşünce ve müzikal görüşe sahip insanlar kullanmaktadır gibi sorular dikkate değer verileri içermektedir. 2000'li yıllarda küreselleşen dünya kültürüne bir malzeme olan bu saz, geçmişşten geleceğe geleneksellik, modernlik ve hatta postmodernlik çizgisinde yol almaktadır. Tezde bu çizgi, her kesimden üslup, stil, tarz ve tavra sahip müzisyen ve yapımcılar ile yapılan röportajlar ile belirlenmeye çalışılmıştır. Özünde röportaj tekniği kullanılmasına rağmen, tez içinde geçmesi gereken bazı kişilerin yurtdışında ve şehir dışında olmaları ya da zaman bulamamaları yüzünden, e-mail yolu ile de bilgiler kendilerinden toplanmıştır. Görüntü kaydı istemeyen kişilerin verdikleri cevaplar, not alma tekniği ile kayda geçirilmiştir. Bazı soruları gereksiz ve uzun bulan kişilerin, bu soruları cevaplamamaları bile bize bu konuda bir veri vermiştir. Geleneksel ekolden gelen insanların muhafazakarlığı; geleneksel ekol ve hocalar, ustalar yolu ile yetişmemiş insanların deneysel ve enstrümanın sınırlarını zorlayan kişisel çalışmaları dikkat çekmektedir. Her iki durumun arasında bulunan insanlar da bu veri akışında yer almışlardır. Kendi müzikal ve akademik görüşümüz gereği, kendi konumlarında en üst noktalarda bulunan insanlar örneklemi oluşturmuştur. Zaman yüzünden görüşme yapamayan, yapılamayan kişilerin eksiklikleri, kendilerinin daha önceki bilgileri ve röportajları değerlendirilerek tezin geneline yayılmıştır. Bu tezin sosyolojik ve müzikolojik olarak akademik bilgi akışı içerisinde belli eksiklikleri tamamlayacağı düşünülmektedir.
Barok dönem müziği süslemelerinin incelenmesi

Barok dönem süslemelerinin incelenmesi konusu, barok dönemi, tarihsel, müzikal ve müzikal sürecin gelişimini etkileyecek unsurların detaylı şekilde ele alındığı bir düzenleme ve araştırmadır. Dönem bestecileri ve kuramcılarının, müzikal süslemeler ile kavramları üzerindeki farklı fikirleri ve dönem içindeki gelinen noktaları içerir.
20. yüzyıldan günümüze İstanbul'da kentsel Türk makam müziği çalgı yapımcılığında karşılaşılan sorunlar ve giderilme yolları

Türkiye'de organoloji alanındaki çalışmaların yetersizliği ve kısıtlı bilgi sunan birkaç koleksiyonun dışında çalgı müzelerinin olmayışı nedeniyle geçmişşten günümüze çalgıların değişimlerini ve gelişimlerini gözlemleyebilme imkanı bulunamamaktadır. Geçmişte yapılan çalgıların özellikleri hakkında Edvar kitaplarından, minyatürlerden ve gravürlerden bilgi sahibi olunabilmektedir. Söz konusu kaynaklarda, günümüzde kullanılmayan birçok çalgıya rastlanmaktadır. Bu çalgıları yapanlar ve yapım teknikleri hakkında yeterli bilgi, günümüze kadar ulaşamamıştır. Bu çalışmada, öncelikle 20. yüzyıl öncesi terk edilmiş Türk Makam Müziği çalgıları; edvarlarda ve seyahatnamelerde geçen isimleri ve Osmanlı saraylarında kullanılmış olanlar bakımından ele alınmıştır. Çalışmanın esas konusunu 20. yüzyıldan günümüze kullanılan kentsel Türk Makam Müziği çalgıları oluşturmaktadır. Ayrıca 20. yüzyıldan itibaren kullanılmaya başlanan Batı çalgıları üzerinde durulmuştur. Osmanlı Döneminden günümüze gelebilen çalgıların etiketlerinden tespit edilmiş çalgı yapımcılarının isimleri ya da etiketlerindeki yazılar, Cumhuriyet dönemi kentsel Türk Makam Müziği alanında faaliyet gösteren çalgı yapımcılarının isimleri ve yaptıkları çalgılar, yapımcıların doğum tarihlerine göre kronolojik olarak sıralanmıştır. Bir çalgıyı oluşturan ana malzeme olan ağaçların yapıları, özellikleri ve kullanım alanları incelenerek, çalgı yapımında kullanılan diğer malzemeler ve bunların çeşitleri belirtilmiştir. Günümüzde kullanılan kentsel Türk Makam Müziği çalgıları alanında İstanbul'da faaliyet gösteren çalgı yapımcılarından, her çalgı için üç kişiyle görüşülerek, yaptıkları çalgıların özellikleri, kullandıkları teknikler hakkında bilgi edinilmesi amaçlanmıştır. Ayrıca günümüzde, kentsel Türk Makam Müziği çalgılarını çalan usta icracılardan, her çalgı için üç kişiyle görüşülerek, çalgılarından beklentileri, geliştirilmesi gerektiğini düşündükleri hususlar hakkında bilgi sahibi olunması amaçlanmıştır. Bu bilgilerden yola çıkarak, çalgı yapımcılarının sorunları ve geliştirdikleri teknikler ile icracıların çalgılarından beklentileri ve geliştirilmesi gerektiğini düşündükleri hususlar hakkında genel değerlendirmeler ve sonuçlara varılmıştır. Geçmişte yaşamış çalgı yapımcılarının çalgı yapım teknikleri hakkında günümüzde bilgi sahibi olunamadığından bu çalışmanın, günümüzde yaşayan çalgı yapımcılarının çalgı yapım teknikleri, karşılaştıkları sorunlar ve bu sorunların giderilme yoları bakımından bugüne ve geleceğe bilgi aktarımı sağlayabilecek bir nitelik taşıyacağı düşünülmektedir.
Kastamonu yöresi geleneksel müzik pratiklerinde kemane

'Kastamonu Yöresi Geleneksel Müzik Pratiklerinde Kemane' adlı çalışma; 'Giriş', 'Dört Bölüm' ve 'Sonuç' kısımlarından oluşmaktadır. Giriş kısmında öncelikle kemane çalgısı ve içerisinde yer aldığı müzik pratikleri hakkında yapılan çalışmalar değerlendirilmiş, ardından araştırmada sergilenen yaklaşım hakkında bilgiler verilmiştir. Birinci bölümde; Asya ve Avrupa'da tırnak teması ile icra edilen yaylı çalgılar ve kemane çalgısı sınıflandırılarak, oluşturulan başlıklar altında yapısall ve işlevsel özellikleri ile sunulmuştur. Bölümde ayrıca, kemane çalgısının yapısall özellikleri, ortaya çıkışı, akort ve icra biçimleri ayrıntılı olarak değerlendirilmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümü; kemane çalgısının yaygın olduğu bölgelerin tarihi ve kültürel özelliklerinin incelenmesinin yanı sıra, sosyal çevre bağlamında kemane icracılarının yetişmeleri ve yapımcılık yönlerininin değerlendirildiği bilgileri içermektedir. Bölümde ayrıca, göç sonucunda büyük şehirlerde varlığını sürdüren kemane icracılarının; geleneği yaratma ve aktarma süreçleri, kültürel kimlik ve otantiklik bağlamlarında değerlendirilmiştir. Üçüncü bölüm; Kastamonu yöresinde tespit edilen müzik pratiklerinin incelenmesi ve kemanenin meytar olarak adlandırılan topluluk içerisindeki işlevinin ayrıntılı anlatımının dışında, meytar içerisinde yer alan diğer unsurların da açıklanmasıyla oluşturulmuştur. Çalışmamızın son bölümü; yörede tarafımızca tespit edilen icraların, açış ve düzenli usullere bağlı icra örnekleri olarak sınıflandırılması ve icra merkezli yapısall analizlerin bu çalışmada farklı bir notalama yöntemi ile görsel hale getirilerek formüle edilmesiyle ortaya konmuştur. Sonuç kısmında; kemane çalgısı, adlandırma, köken, çalgı sınıflandırması, yapısall özellikler, icra ve akort biçimi, çalgının icra tekniği, icracılar, kemanenin yerellik, otantiklik ve göç bağlamlarında işlevleri, dinleyiciler, kemane icracıları dışında geleneksel müzik pratiklerinde yer alan diğer icracılar, kemanenin yer aldığı ortamlar, icra merkezli yapısall analizler konularında, çalışmamızın diğer bölümlerinde yapılan değerlendirmeler bir araya getirilerek sunulmuştur.
Müzik öğretmeni adaylarının ud dersindeki repertuvarı çalışırken ve öğrenirken kullandıkları stratejilerin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, müzik öğretmeni adaylarının ud dersindeki repertuvarı çalışırken ve öğrenirken kullandıkları stratejilerin düzeylerinin öğrenim görülen sınıf, cinsiyet, uddaki deneyim gibi çeşitli değişkenlere göre incelenmesidir. Araştırmada ayrıca öğrencilerin ud dersindeki repertuvarı çalışırken ve öğrenirken kullandıkları stratejiler arasındaki ilişkilere açıklık getirilmesi de amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu, 2016- 2017 eğitim-öğretim yılında Aksaray, Atatürk, Balıkesir, Cumhuriyet, Erzincan, Gazi, Gazi Osman Paşa, Karadeniz Teknik, Necmettin Erbakan ve Niğde Ömer Halisdemir Üniversitelerinin müzik eğitimi anabilim dallarında öğrenim görmekte olan 72 ud öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri 'Kişisel Bilgi Formu' ve 'Enstrümantal Müziği Çalışırken ve Öğrenirken Kullanılan Stratejiler Ölçeği' ile toplanmıştır. Kişisel Bilgi Formu araştırmacı tarafından hazırlanan ve araştırmanın değişkenleriyle ilgili 14 soruyu içermektedir. Araştırmanın bir diğer veri toplama aracı olan 'Enstrümantal Müziği Çalışırken ve Öğrenirken Kullanılan Stratejiler Ölçeği' ise 2017 yılında Aydıner-Uygun ve Kılınçer tarafından geliştirilmiştir. Bu ölçek dikkat, yineleme, anlamlandırma, eklemleme-örgütleme ve anlamayı izleme stratejileri olmak üzere beş alt boyuttan ve 39 maddeden oluşmaktadır. Verilerin analizinde normallik varsayımının sağlandığı durumlarda bağımsız gruplar t testi, normallik varsayımının sağlanmadığı durumlarda ise Mann-Whitney U testi ve Kruskal-Wallis testi uygulanmıştır. Stratejiler arasındaki ilişkiler de Pearson korelasyon katsayısı ile incelenmiştir. Araştırmanın sonucunda öğrencilerin ud dersindeki repertuvarı çalışırken ve öğrenirken en yüksek düzeyde yineleme stratejilerini, en düşük düzeyde ise eklemleme-örgütleme stratejilerini kullandıkları belirlenmiştir. Stratejiler arasındaki en yüksek ilişkinin anlamlandırma stratejisiyle anlamayı izleme stratejisi arasında olduğu bulunmuştur. Bunu yineleme ile anlamlandırma stratejileri arasındaki ilişkinin takip ettiği belirlenmiştir.
Ordu türküleri üzerine bir inceleme

Yapısı gereği topluma dair her şeyi içinde barındıran kültür olgusunun en önemli unsurlarından biri türkülerdir. Halk edebiyatının sözlü ürünlerinden olan türküler, belli ezgilere sahiptir ve kuşaklar arası bir köprü vazifesi görür. Toplumu derinden etkileyen olaylar karşısında söylenen türküler, yaşayan bir gelenek olarak varlığını sürdürmektedir. Tezimizin ilk amacı, Ordu türkülerinin metinlerini bir kaynakta toplamak ve bu sayede Türk folklor araştırmalarına katkıda bulunmak, bu anlamda bilimsel bir kaynak ortaya koymaktır. Çalışmamızda TRT Türk Halk Müziği repertuvarından ve Ordu türkülerinin bulunduğu mevcut kaynaklardan yer alanılmış, dördü uzun hava yüz elli ikisi kırık hava olmak üzere yüz elli yedi türkü tespit edilmiştir. Bu türküler edebi ve müzikal açıdan incelenerek şekil, konu, ezgi ve kullanıldıkları alanlar açısından tasnif edilmiştir. Çalışmamız altı bölümden oluşmaktadır. Ordu'nun tarihi, coğrafi özellikleri ve kültürel durumu gibi araştırma alanı hakkında bilgiler giriş bölümünde verilmiş, böylelikle incelemenin daha anlaşılır olması sağlanmıştır. Birinci bölümde türkü kavramı ve türkünün tarihçesi üzerinde durulmuş, Ordu türkülerinin genel özelliklerine yer verilmiştir. Türküler, ikinci bölümde şekil özellikleri bakımından, üçüncü bölümde konuları bakımından, dördüncü bölümde ise kullanıldıkları alanlar bakımından tasnif edilmiştir. Beşinci bölümde Ordu türkülerinin müzikal özelliklerine verilirken altıncı ve son bölümde şekil özelliklerine göre sıralanmış türkü metinlerine yer verilmiştir. İncelemenin son kısmında yöreye ait kelimeler sözlük çalışmasıyla verilmiş, incelemede bulunan bütün türkü isimleri alfabetik olarak sıralanmış ve dizin çalışmasıyla sunulmuştur.
XIX. yüzyılda yazıldığı anlaşılan bir güfte mecmuasındaki eserlerin çeviri yazımı ve değerlendirilmesi

Üzerinde çalıştığım ve tamamladığım yüksek lisans tezi Atatürk Kitaplığı Muallim Cevdet Kütüphanesi No:455'te bulunan bir güfte mecmuasıdır. Mecmuayı derleyen hakkında herhangi bir bilgi ve tarih kaydı mevcut değildir. Ancak içeriğine bakıldığında gerek bestekarların isimlerinden, gerekse mecmuanın dilinden XIX. yüzyılda yazıldığı sonucuna varılmıştır. Mecmuada bulunan güftelerin tamamı günümüz Türkçe'sine çevrilmiştir. Mecmuanın giriş kısmında 'XIX. Yüzyılda Türk Musikisi' başlığı altında o dönemle ilgili özet bilgi ile güfte mecmualarının önemini anlatan kısa ve öz bilgiler verilmiştir. Mecmuanın şekil açısından ve muhteva açısından değerlendirilmesi yapılmıştır. Hangi bestekarın hangi makamda kaç bestesinin bulunduğunu gösteren tablolar düzenlenmiştir. Mecmuada 64 bestekarın ismine rastlanmış olup 54 makam adı geçmektedir. Hangi makamda kaç bestenin bulunduğu tablo ile gösterilmiştir. Mecmuada 5 adet form adı geçmektedir. En çok şarkı formundan eserler mevcuttur. Eserlerin büyük çoğunluğunda usul hakkında bilgi mevcut değildir. 13 adet usul adı geçmektedir. Mecmuadaki eserlerin tamamı TRT TSM arşivi ve özel nota arşivleri taranmak suretiyle notalarının olup olmadığı araştırılmış ve buna ilişkin tablo tezimize eklenmiştir. Tezimizin devam eden kısmına ise günümüz Türkçe'sine çevrilen güfteler eklenmiştir. Türkçe metinlerden sonra güftelerin ilk mısraına göre, bestekar adına göre, makam adlarına göre alfabetik tablolar oluşturulmuştur. Sonuç kısmı ile tezimize son verilmiştir. Ekler bölümüne ise arşivlerden taranarak elde edilen 180 adet nota ve buna ilişkin indeks ile mecmuanın orijinal metni eklenmiştir.