turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Cinsiyet faktörünün trafik güvenliğine etkisi: Ankara örneği

Kentlerdeki mutsuzluğa sebep olan etmenler arasında ilk sırayı trafik yoğunluğu ve trafik kazaları almaktadır. İnsan, taşıt, yol ve çevre gibi faktörlere bağlı olarak gerçekleşen trafik kazalarında, en ölümcül faktör %89,9'luk bir oran ile insan hatalarıdır. Bu hatalar trafik kurallarını ve yol şartlarını bilmeme, sürücü becerisinin kötülüğü, kötü karar verme, değişen koşullara ayak uyduramama ve en önemlisi agresif sürücü davranışlarıdır. Trafik kazalarının meydana gelmesinde insan faktörü parametresi içerisinde sürücülerin cinsiyeti, yaşı, medeni durumu, öğrenim durumu ve gelir durumu gibi özelliklerin her birinin trafik güvenliği üzerinde önemli etkisi bulunmaktadır. Kadın ve erkeklerin birbirlerinden fiziksel, psikolojik, duygusal vb. yönlerden farklı oldukları ve bu farklılıkların iki cinsiyet arasında farklı davranışlara yol açtığı bilinmektedir. Dolayısıyla yaşamın her alanında olduğu gibi trafikte de kadın ve erkek bireylerin farklı davranışlar sergilemeleri kaçınılmaz olup trafikteki tutumları, risk algıları, öfke ve sinir halleri, refleksleri vb. özelliklerin trafiğe yansıması da farklı olacaktır. Bu çalışmada sürücü nitelikleri parametresi içerisinde cinsiyet faktörünün trafik güvenliğine etkisinin ortaya konması amaçlanmıştır. Bununla birlikte kaza yapma olasılığı olan sürücü tiplerini incelemek ve tüm bu bilgiler doğrultusunda trafik kazalarını azaltıcı çözümler üretmek çalışmanın kapsamında yer almaktadır. Çalışmada; Ankara kentinde trafiğin yoğun olduğu ve kazaların en sık yaşandığı üç bölge İstanbul Yolu, Eskişehir Yolu ve Konya Yolu örneklem alan olarak seçilmiş ve seçilen örneklem alanda cinsiyet faktörünün trafik güvenliğine etkilerinin araştırılabilmesine yönelik olarak otomobil kullanıcılarının kural ihlali, hız yapma, kazaya karışma durumları vb. olumsuz davranışları cinsiyete göre incelenmiş olup trafik güvenliğinin sağlanarak kazaların azaltılmasına yönelik öneriler geliştirilmiştir.
Kültürel bellek ile oluşan estetik kültürün kent mekanına yansımaları

Kültür birey topluluk ve toplumların, tarihsel olarak ürettikleri her şeydir ve neticede oluşan toplumsal yapılanmadır. Bellek anılarla beraber toplumsal ve doğayla ilgili sistematik bilgileri, beceri ve alışkanlıklarla ilgili bilgileri kapsadığından kültürel aktarımı sağlar. Kültürel bellek gelenek ve iletişimden beslenir ama onlar tarafından belirlenmez. Küreselleşme ile beraber insan, sermaye ve kültür hareketliliği de hızlanmıştır. Günümüzde kültürel bellek elemanları tüketim nesnesi haline gelmiştir ve unutma artmıştır. Modernite ve hafıza ilişkisine baktığımızda sürekli ilerleme ve hafızasızlık söz konusudur. Estetik olarak değerlendirilen şey, insanın, yapısall bir bütünlükte genel insansal idealin, sistemsel yetkinliğin kaosa sonlandıran kozmos idealinin, entropi ile başeden, entropiden uzak idealinin yansısını kendinde duyumsadığı şeydir. Bununla birlikte ideal de, sanattaki imge kadar somuttur. İnsanoğlunun sanatsal gelişmesi, herkesin, bütün sanat hazinelerine özgürce el atabileceği, herkesin estetik kültürünün en yükseğinden gelişeceği bir aşamaya ulaşacaktır. Uygulamalı sanatlar ile mekansal yaratımlar, yalnızca toplumun teknik ilerleme düzeyini değil, ama aynı zamanda toplumun yaşam tarzını, düşünce tarzını, dünya görüşünü, dünya anlayışını, farklı toplumsal kesimlerin idealleri ile psişesini de bildirir. Estetik kültür toplumun ait olduğu kültürel belleğinin, estetiğin bir ifade şekli olan sanattan faydalanmasıyla orantılı olarak çıkan neticedir. Küreselleşmenin ve onun yarattığı kitle kültürünün olumsuz etkileri, kültürel belleği tehdit etmektedir. Genel olarak kabul edilen görüş, küreselleşmenin temel özelliğinin 'evrensellik' ile 'yerellik' arasında gerilim olduğu şeklindedir. Günün yaşam kalitesine bağlı olarak oluşan ideal için, geçmişşten günümüze tüm birikimi ile varlığını sürdüren kültürün yansıdığı kent/kent mekanları ait oldukları zamanın kendi gerçekliğinde estetiğini yansıtırlar.
Şehir planlamanın paradigmal sorgulanması ve ekolojik dengenin korunması bağlamında yeni bir süreç önerisi

Çalısma, sehir planlama disiplini içinde ekolojik dengenin bozulması sorununu temel sorun olarak ele alan ve disiplinin anılan sorunun olusmasındaki araçsallıgı üzerine odaklanan niteliksel bir arastırmadır. Öncelikle, ekolojik dengeyi olumsuz etkileyen nedenler, kaynaklandıgı varsayılanmodernist ekonomik deger üretim biçimi ile toplum yapısı baglamında incelenmis ve amaca dönük soyutlamalar yapılmıstır. Daha sonra, sehir planlama-doga iliskisiyapılan soyutlamalar ısıgında paradigmal düzlemde sorgulanmıstır. Sorgulama sonucu elde edilen bilgi, Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde planlama veyapılasma pratigi kapsamında irdelenmistir. Çalısmada, sorunun öncelikli nedeni olarak saptanan mevcut paradigmal düzlemealternatif ve ekolojik dengeyi korumaya yönelik yeni bir paradigma arayısınagidilmesi kararı verilmis; dogal alan kategorisinden gelen parametreler ortayakonmus; sehir planlama alanında uygun müdahale alanları belirlenmistir. Sonuç olarak: çalısmanın eklemlendigi alternatif-yeni paradigmaya dayalı kurulanplanlama geçis etigi çerçevesinde, ekolojik dengenin korunmasına yönelik yeni bir planlama kademelenmesi, Türkiye Cografyası kapsamında, önerilmistir.
Dış göç etkisinde Gaziantep: Güncel şehirleşme politikaları üzerinden bir kenti okumak

Göç kavramı insanlık tarihi kadar eski bir kavramdır. Dış göç hareketlerinin, ülkelerin ekonomik, demografik, sosyal, siyasal ve mekansal yapılarında değişmeler meydana getirdiği; kültürlerin, yaşama biçimlerinin, gelenek ve göreneklerin, mekansal kullanımların yeniden biçimlendirilmesine etkide bulunduğu bilinmektedir. Günümüzde, barınma olanağı sağlama, ekonomiye ve istihdama dahil etme ve sosyal uyum gibi meseleler kentsel politikalar üretmeyi gerektiren konular olmaktadır. Türkiye Osmanlı Dönemi'nden günümüze kadar çok sayıda göçün odağı olmuştur. Özellikle 2011 yılında Suriye Arap Cumhuriyeti'nde başlayan iç savaş sonucu büyük bir kitlesel göçle karşı karşıya gelmiştir. Sözü edilen göç hareketi bu çalışmanın eksenini oluşturmaktadır. Çalışmada, dış göçe ilişkin kavramlar, Suriye'de başlayan iç savaş ve Türkiye'ye yapılan göçler konusu irdelenmiş, çalışma alanı olarak seçilen Gaziantep şehrinin geçmişşten günümüze tarihsel süreç içerisindeki değişimleri ve kentsel politikaları incelenmiştir. Çalışma, bu iki kavramsal düzlem üzerinde, göç sonrası Gaziantep kentinde sosyo-mekansal ve ekonomik yapılardaki değişim ve bu değişimin kentsel politikalara olan yansımalarına odaklanmıştır. Gaziantep şehrinde derinlemesine yapılan görüşmeler çalışmanın ana alan bulgularını oluşturmuştur. Bu bağlamda çıkarımlar yapılmış ve çözüm önerileri sunulmuştur.
Technological changes and planning trends in metropoliten Turkey: Integration of GIS methods with particular reference to the case of İzmir

IV oz TEKNOLOJİK DEĞİŞİMLER VE TÜRKİYE'DE METROPOLİTEN PLANLAMA EĞİLİMLERİ: CBS YÖNTEMLERİNİN İZMİR ÖRNEĞİNDE İNCELENMESİ Erarslan, Damla Yüksek Lisans, Şehir ve Bölge Planlama Bölümü Tez Yöneticisi: Asst. Prof. Murat Balamir Eylül 1997, 165 sayfa Türkiye'de planlamada ve yerel yönetimlerin ilgili kamu hizmetlerinde, CBS uygulaması ve kullanımına yönelik bir eğilim gözlenmektedir. Ticari sermayenin desteklediği bu eğilim, bu alandaki gerekli yasal, eğitimsel ve örgütsel düzenlemelerin eksikliğini de açıkça ortaya koymaktadır. Yapılan araştırmanın sonucunda son sekiz yılda toplamda 8-9 milyon Dolarlık bir CBS yatırımın söz konusu olduğu 15 belediye tespit edilmiş ve bu sistemlerin tam anlamıyla işlemediği, personel eğitiminin yetersiz kaldığı, istenilen hizmetlerin sağlanamadığı ve bu yatırımların geri dönüşünün bekleneni karşılamadığı ortaya çıkmıştır. Dahası, bu sistemlerin alımında amaçların gerektiği gibi belirlenemediği ve bazılarında teknolojisi eskimiş yazılım ve donanımlara yatırım yapıldığı gözlenmiştir. Diğer bir sorunsa veri tabanlarının hazırlanması, bilgilerin yüklenmesi ve yönetilmesi konusunda ortaya çıkmaktadır. Bu konuda gerekli yasal sorumlulukların belirlenmesi ve bakanlık ve merkezi planlama kurumları seviyesinde örgütsel düzenlemelerin yapılması gerekmektedir. Bu yasal, örgütsel ve teknik düzenlemelerin gerçekleşmesi uzun bir süreç gerektirmektedir. Bu nedenle geçiş dönemine yönelik bazı politikalar geliştirilmelidir, öncelikle Bayındırlık Bakanlığı'nın belediyeler ve firmalar arasında gerçekleştirilen anlaşmalar üzerinde bir denetleme görevi üstlenmesi gerekmektedir. Ayrıca yine aynı kurum planlamaya yönelik grafik ve sözel verinin standartlaştırılmasını da sağlamalıdır. Tüm bunların yanı sıra, Bakanlık ve İller Bankası'nın öncelikle kendi sistemlerini kurmaya ve bu konuda eleman almaya yönelik girişimde bulunması gerekmektedir.
Kentsel yerleşimin, kentsel politikalar ve sürdürülebilir planlama yaklaşımı kapsamında değerlendirilmesi: Kırklareli örneği

Ülkemizdeki planlama sürecine bakıldığında; plansız ve yasadışı yollardan gelişme/büyüme, çok aktörlü sistemin yönlendirdiği parçacıl planlama yaklaşımları, tarım alanları, orman alanları, su havzaları gibi eşik alanları da içeren ve ortak yaşam kaynaklarını tüketen gelişme eğilimleri, mevcut kent dokusunun arazi kullanış örüntüsünde çözüm gerektiren sorunların planlamada yeni arayışları yönlendirdiği, çözüm yaklaşımları sunan 'sürdürülebilir planlama ve kentsel gelişim' yaklaşımlarının son yarım yüzyılda artan oranda ağırlıklı olarak yer aldığı görülmektedir. Uluslararası düzenlemelerle kavramsal içeriği ortaya konan, ekonomik, sosyal ve çevresel mekandaki gereksinimlerin, kaynakların uzun vadede dengeli kullanımı ve gelecek kuşakların ihtiyaçları düşünülerek giderilmesini gerektiren sürdürülebilir kalkınma, yukarıda tanımlanan sorunların çözümünde ve planlama anlayışında yol gösterici niteliktedir. Kentlerin sürdürülebilirliği ülkesel ve bölgesel kalkınma, gelişme ve kaynak yönetimi için büyük önem taşımaktadır. Bu noktada, 'planlama sisteminin sürdürülebilirliği' ve planların 'uygulanabilme kapasitesinin' görülebilmesi için ilk olarak planlama politika ve eylemlerinin 'sürdürülebilirlik' kavramları ile ele alınarak detaylı olarak incelenmesi gerekmektedir. Sürdürülebilirliğin özellikle mekansal planlama ile entegresi sırasında, ilkelere bağlı geliştirilen eylemlerde sorunlar oluşabilmekte veya kimi politikalar eylem aşamasında göz ardı edilebilmektedir. Ayrıca kentlerin sürdürülebilirliğinin sadece alt ölçek planlama uygulamaları ile sağlanamayacak nitelikte olması, daha geniş kapsamlı politikaların oluşturulacağı üst ölçek uygulamaları zorunlu kılmaktadır. Bu açıdan bölgesel kurumlar, üst ölçek plan yaklaşımları, planlamada bütünsel yapı, eşitlikçi ve katılımcı planlama, kamu yararının tanım içeriği, sosyal donatı kavramı sürdürülebilir gelişim için önem taşımaktadır. Tez çalışmasında sürdürülebilir gelişme sürecinin irdelenmesi bölgesel ve kentsel ölçekte Kırklareli örneği ele alınarak incelenecektir. Çalışma alanı olarak seçilen Kırklareli kent merkezi için yürürlükte olan üst ölçekli plan 2011 yılı onaylı çevre düzeni planı ve yürürlükte olan alt ölçekli planlar ise 1991 onaylı imar planlarıdır. 1991 yılından günümüze geldiğimizde arada geçen 25 yılda kent kimliği, nüfus büyüklüğü, kentsel makroform, ticari işlev yapısı, yoğunluk değerleri, sosyal donatı alanları gereksinimi, ulaşılabilirlik, sosyal ve ekonomik yapı üzerindeki önemli değişmelere karşın herhangi bir imar planı yapılmadığı, ihtiyaçların parsel ölçeğinde parçacıl uygulamalarla giderilmeye çalışıldığı görülmektedir. Bu durum ise kentsel ihtiyaçlara bütüncül bir bakış açısıyla çözümlerin getirilememesini, koruma olgusunun kısıtlılığını, kentsel dokuda gelişimin tam anlamıyla yönetilememesini ve sürdürülebilir kentsel gelişimin etkin olmamasını yönlendirmiştir. Bu tez çalışması, belirlenen sürdürülebilirlik kriterleri doğrultusunda, Kırklareli planlama sistemindeki ve mekan üzerindeki sorunları ortaya koymakta ve çözümler getirmektedir.
Kent merkezlerinin ulaşım ve erişilebilirlik ile ilişkisinin araştırılması: Ankara kent merkezi örneği

Kent merkezi sosyokültürel faaliyetlerin yapıldığı, resmi kurumların alışveriş ve toplanma yerlerinin bir arada olduğu bir yerdir ve ekonomik aktivitelerin, iş olanaklarının yoğun olduğu kent parçalarıdır. Aynı zamanda kent merkezi erişilebilirliğin en yüksek olduğu alandır. Erişebilirliğin temel noktası ise, hizmet noktalarına sürdürülebilir ve kolay erişimin sağlanması olarak tanımlanabilmektedir. Bu tez çalışmasının amacı; Ankara kent merkezinin zaman içerisindeki alansal değişiminin incelenerek, kent merkezi ile erişebilirlik ilişkisinin ortaya konarak, erişebilirlik parametrelerinin tespiti yoluyla Ankara örneğinde planlama literatüründeki merkez kavramı ile ulaşım literatüründeki merkez kavramının mekansal olarak birleştiği ve ayrıştığı noktaların yorumlu-değerlendirilmesidir. Bilindiği üzere kent merkezi ve içerisinde bulunan ticaret alanlarının gelişiminde kentin nüfus yapısı, ekonomik ve sosyal yapısı önemli rol oynamaktadır. Yapılan planlardaki arazi kullanım kararları, gelir gruplarının yer seçimleri ve ticari faaliyetlerin yoğunlaşması gibi faktörler de kent merkezini şekillendirmiştir. Bu faktörlerden önemlisi olan erişebilirlik de pek çok değişkenden etkilenmektedir. Kent merkez özelliklerinin yol üzerinde yer seçmesi, saçaklanması ve lineer gelişim göstermesi, alt merkezlere yayılması ulaşım araçlarının çeşitlenmesi, teknoloji çağının getirdiği yenilikler ve erişilebilirlik kavramının yeniden anlamlandırılması ile olmuştur. Bu durumun mekansal etkilerini, erişebilirlik olgusu bağlamında kentlerin büyümesi, kent formunun değişmesi ve merkezi iş alanlarının yayılması biçiminde ifade etmek mümkündür. Ankara kent merkezinin Cumhuriyet döneminden sonra gerek nüfus, gerek teknolojik değişimler nedeniyle süreç içerisinde gösterdiği hızlı değişim mekansal bağlamda yeniden tanımlanarak, bu değişimin erişilebilirlik olgusu ile etkileşimi incelenmiştir.
Doğa koruma alanlarında imar hakkı aktarımı ve Gölbaşı Özel Çevre Koruma Bölgesi üzerine bir inceleme

Doğal değerlerin korunması amacıyla özel mülkiyetten kaynaklanan haklar, Türkiye de dahil birçok ülkede kanunlarla kısıtlanmaktadır. Bu kapsamda, yapılaşmanın tamamen yasaklandığı ya da sınırlandırıldığı alanlarda mülkiyet sahibinin mağduriyetini telafi etmek ve imar haklarının satışından elde edilen gelirle doğal alanların korunmasını sağlamak üzere dünyada 'imar hakkı aktarımı' aracının sıklıkla kullanıldığı görülmektedir. Bu çalışma ile İHA yönteminin uygulandığı yurtdışı örneklerin sonuçlarının koruma, planlama, ekonomi ve yönetim faktörleri açısından Gölbaşı Özel Çevre Koruma Bölgesi örneğinde test edilmesi hedeflenmiştir. Öncelikle 'doğa koruma alanı' kavramının gelişimi, önemi ve uygulamalarına dair saptamalarda bulunulmuştur. İlave olarak mülkiyet hakkı bağlamında koruma politikaları, İHA yönteminin, tanımlanması, işleyişi ve uygulanışı, Türkiye mevzuatı ve yurtdışı uygulama örnekleri ile birlikte incelenmiştir. Alan çalışması kapsamında ise doğa koruma kararlarının mülk sahiplerine ve kullanıcılara etkileri, bu kararların neden olduğu mülkiyet sorunları ve çözüm önerilerinin incelenmesine yönelik anket çalışması yapılmıştır. Anket sonuçları üç görüş ortaya koymuştur. Birinci görüş, bölgede koruma etiğinin halen oluşturulamadığı, ikincisi, bölge halkının komşu gelişmelerden etkilendiği ve imar faaliyetleri ile ilgili kısıtlamaların kaldırılması beklentisinde olduğu ve üçüncü olarak İHA yönteminin bilinirlik düzeyinin düşük olduğu şeklindedir. Diğer yandan, adil bir yaklaşımla halkın güveni kazanılarak İHA yönteminin uygulanabileceği yönünde de geri bildirim alınmıştır. Gölbaşı ÖÇKB'ye ilişkin tüm bilimsel çalışmalar, çevre düzeni planı kararları, diğer koruma statüleri ile anket çalışması sonuçları birlikte dikkate alınarak İHA yönteminin uygulanabileceği pilot proje alanı olarak Karaoğlan Mahallesi belirlenmiştir. Mahalle sınırları içinde yapılan İHA uygulanabilirlik etüdü ile 12, 15 hektarlık bir 'alan bölge' sayesinde 177, 40 hektarlık 'gönderen bölge'nin kamu eline geçirilmesi ile tam koruma hedefinin başarılmasının mümkün olabileceği görülmüştür. Sonuç olarak İHA yöntemine ilişkin tüm değerlendirmeler doğrultusunda; Türkiye'nin mevcut yasal ve sosyo-ekonomik koşullarında yöntemin uygulanmasının, ancak uzun vadede gerçekleşebileceği sonucuna ulaşılmış ve süreci hızlandırabilecek önerilerde bulunulmuştur.
Kentsel dönüşümün sosyo-ekonomik ve mekansal etkileri: Rize Timya vadisi örneği

Kentler, sanayi devriminden sonra hızlı nüfus artışı, göç ve çarpık kentleşme olguları ile karşı karşıya kalmıştır. Bunların yanı sıra sıklıkla doğal afetlere maruz kalan ülkemizde yeniden yapılanmanın ve planlı gelişmenin sağlanması adına kentsel dönüşüm kavramı gündeme gelmiştir. Ülkemizde kentsel dönüşüm çalışmalarında önemli bir yer tutan toplu konut projeleri, kentsel mekanda sosyo-ekonomik ve mekansal farklılaşmaları ortadan kaldırarak daha yaşanabilir mekanlar oluşturmayı hedeflemektedir. Ancak yapılan uygulamalarda, dönüşüm sonrası kullanıcıların değişmesi, ekonomik olarak maliyetlerin karşılanamaması gibi sorunları da beraberinde getirdiği örneklerle karşılaşılmaktadır. Bu doğrultuda çalışmanın amacı; Rize'de ilk kentsel dönüşüm projesi olan ve Timya Vadisi'nde uygulanan toplu konut projesinin sosyo-ekonomik ve mekansal etkilerinin sorgulanması, kullanıcı memnuniyetinin incelenmesidir. Ayrıca afet riski altındaki alanlarda kentsel dönüşüme yönelik ülkemizdeki mevzuat ve planlama sürecinin de değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Bu amaçlara yönelik olarak çalışma kapsamında üç farklı yöntem izlenmiştir. Bunlardan ilki kullanıcı memnuniyetinin belirlenmesi amacıyla Timya Vadisi Kentsel Dönüşüm Alanı'nda yaşayan 200 kişi ile anket çalışması yapılmıştır. İkinci olarak, dönüşüm projesinin sosyal ve ekonomik etkilerini belirlemek amacıyla Rize Belediyesi yetkili personeli, proje alanın içinde bulunduğu mahalle muhtarları ve emlakçılar olmak üzere kentteki beşfaktör ile yarı yapılandırılmış görüşme yapılmıştır. Son aşamada ise dönüşüm projesi öncesi ve sonrasında alana ilişkin imar planları ve halihazır haritalar incelenerek dönüşümün mekansal etkileri sorgulanmıştır. Yapılan görüşmeler ve çalışmalar neticesinde dönüşüm uygulanan alanda yaşam kalitesinin arttığı, ancak dönüşümün beraberinde bir takım yeni sorunlar ortaya çıkardığı tespit edilmiştir.
Vulnerability of coastal areas to climate change: Planning reconsidered at the case of Fethiye-Gocek special environmental protection area

İklim değişikliğinden kaynaklanan doğal afetler gün geçtikçe daha fazla insan hayatı ve doğal kaynakları tehdit etmekte ve bunlar çoğunlukla kıyı alanlarında yoğunlaşmakta. İklim değişikliği karşısında oldukça kırılgan olan ve karmaşık sosyo-ekolojik sistemleri barındıran kıyı alanları rekreasyonel imkanlar, barınma ihtiyaçları ve ekonomik aktiviteler gibi çok çeşitli insan faaliyetleri için çekim noktası niteliğinde olduklarından deniz yükselmeleri, fırtınalar ve iklim değişikliğinden kaynaklanan diger tehlikelerle karşı karşıya kalmaktadır. Kıyı alanlarının dayanıklılığının arttırılabilmesi için potansiyel kırılganlıklarının ve kırılganlık düzeylerinin ortaya konulması gerekmektedir. İklim değişikliğine karşı uyumun sağlanmasında etkili bir araç olarak planlama, dış tehditlere dirençli mekansal sistemlerin oluşturulabilmesi açısından kritik öneme sahiptir. İklim değişikliğinin etkilerinin hafifletilmesi ve kıyı alanlarının sürdürülebilir gelişiminin sağlanabilmesi için kırılganlık değerlendirme yöntemlerinin planlama mekanizmalarına entegre edilmesi gereği bu tez çalışmasında temel hipotez olarak belirlenmiştir. Bu çalışmanın temel amacı kıyı alanlarının iklim değişikliğine karşı kırılganlığının tanımlanması amacıyla geliştirilen kırılganlık analizlerinin tartışılması, mevcut yöntemlerin incelenmesi ve sonucunda bütünleşik bir analiz metodu önerisinin oluşturulmasıdır. Fethiye-Göcek Özel Çevre Koruma Bölgesi, 2000 ve 2016 yıllarının karşılaştırmalı olarak kıyısal kırılganlığın sosyo-ekonomik, doğal sistemler, yapılı çevre ve altyapı temelinde tartışılması ve kıyı alanlarının planlamasında yeni bir bakış açısı kazandırılması amacıyla örnek alan olarak belirlenmiştir.
Local administrations and disaster risk management in Turkey

1990'dan bu yana, Dünya'da uluslararası kuruluşlar ve bilim çevrelerinde afet yönetimi ile ilgili zihinsel bir değişim yaşanmaktadır. Bu yeni anlayış olası tehlikeler karşısında önceliği, 'arama-kurtarma' ve 'yara sarma' gibi reaktif hazırlıklar yerine, risklerin azaltılması aktif çabalarına, yani 'sakınım' çalışmalarına vermektedir. Uluslararası kuruluşlar doğal afetlere karşı, özellikle 'risk azaltma' çalışmalarınısürdürülebilir kalkınmanın bir önkoşulu olarak tanımlamış, güçlü bir adanmışlık ve etkin bir küresel program geliştirme çabalarına girmişlerdir. Bu çabaları takiben, Dünya'daki pek çok ülke yeni anlayışa paralel olarak, yasal ve kurumsal yapısınırevize etmiştir. Türkiye'de ise, 1999 depremlerinden sonra tehlikelere karşı önlemler alınması gereği anlaşılmış, ancak bu zihinsel değişime dayanan kapsamlı bir sakınımyaklaşımı geliştirilememiştir. Türkiye'de 'sakınım' ile ilgili siyasi bir adanmışlıksağlanamadığı sürece, afet risk yönetimi ve planlama uygulamaları istenilen düzeyeulaşamayacaktır. Bu iddia, tezin ana hipotezini oluşturmaktadır. Tezde hipotezi doğrulamak üzere, bir taraftan seçilen ülkelerin örgütsel yapısının karşılaştırmalı çalışması, bir taraftan da Türkiye'deki yerel performansı değerlendirme çalışması yapılmıştır. KobeKonferansı'nda ülkelerin afet risk yönetimini değerlendirmek amacıyla ortaya konulan değerlendirme kriterleri bu iki çalışmanın da temelini oluşturmaktadır. Tezde yapılmış olan analiz çalışmaları, Kobe kriterleri açısından, Türkiye'nin afet yönetim sisteminin hala kapsamlı bir sakınım anlayışından uzak olduğuna işaret etmektedir. Yapılan değerlendirmelerin ışığında, Türkiye'de afet yönetiminin kamu gündeminde düşük önceliğe sahip olduğu, bu konuda siyasi bir adanmışlığınolmadığı ve planlamanın disiplinin afet risk yönetimini sahiplenmediği en büyük eksiklikler olarak gözlenmektedir. Risk yönetimi çalışmalarının, yerel yönetim düzeyinde yürütülebilmesi için yerel yönetimlerin bu konuda adanmışlığınınsağlanması ve kapasitelerinin güçlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir gereksinimise, afet risk yönetimi konusunda uzman plancıların yetiştirilmesi ihtiyacıdır.
Kentsel tasarım ile ekolojik sürdürülebilirliğin ilişkilendirilmesi ve toplu konut bölgelerinde örneklenmesi

İnsanoğlunun yerküre üzerindeki hakimiyet kurma hırsı, doğaya çeşitli müdahaleleryapmasına ve bunun sonucunda ekolojik dengenin bozulmasına hatta ekolojiktehdidin geri dönülemez boyutlara ulaşmasına neden olmuştur. Oysa insanoğlununvarlığının sürekliliği ekolojik sürekliliğin sağlanmasıyla mümkün olabilecektir. Günümüzde ekolojik sürdürülebilirlik söylemleri giderek her alanda gündeme gelmektedir. Bu sebeple böylesine önemli bir konunun kendi meslek alanımızla dailişkilendirilmesi gerekliliği doğmaktadır. Bu çalışmada öncelikle kentsel tasarımınçerçevesi çizilmeye çalışılmış, dünyada ve ülkemizde kentsel tasarımın nasılyönlendirildiğinin saptamaları yapılmıştır. Kentsel tasarım, dünyada gelişmiş ülkelerdeki uygulamalar üzerinden, ülkemizde ise akademik ortamlarda yapılan çalışmalar ve kendisine tek uygulama alanı bulabildiği yarışma platformları üzerinden incelenmiştir. Kentsel tasarımı yönlendiren konular irdelendikten sonra ekolojik sürdürülebilirlik konusu ile ilişkilendirilmesi kendi eylem alanı içerisindeki bir konu üzerinde bağlantı kurularak gerçekleştirilmeye çalışılmıştır. Kentlerimizin en büyük problemlerinden biri olan hızlı nüfus artışı ve beraberinde getirdiği konut ihtiyacı ve buna çözüm olarak yapılan toplu konut olgusu bu kapsamda ele alınarak, ekolojik sürdürülebilirliğin toplu konut yerleşmelerindeki uygulanabilirliği ve ekolojik sürdürülebilir toplu konut tasarım ilkeleri belirlenmeye çalışılmıştır. Tüm bu çalışmalar neticesinde edinilen bilgiler, mevcut bir toplu konut yerleşimi olan İzmir, Buca Evka- 1 toplu konutlarının ekolojik sürdürülebilirlik bağlamında kritik edilerek değerlendirilmiştir.