turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ömer Seyfettin'in hikayelerinde Türk kimliği ve milliyetçi söylem

II. Meşrutiyet döneminde Türk hikayeciliğinin teknik açıdan gelişmesinde ciddi katkıları bulunan ve Milli Edebiyat akımının öncülerinden biri olan Ömer Seyfettin, aynı zamanda Türkçülük hareketini programlı hale getiren aydınların içinde, edebi ve düşünsel faaliyetleriyle milliyetçiliğe yerli bir istikamet kazandırmıştır. Bu çalışmada, düşünce tarihimizde milliyetçiliğin ve dilde sadeleşmenin önemli bir teorisyeni olan Ömer Seyfettin'in hikayelerinde milli konuları, milliyetçi bakış açısını ve okuyucuya kabul ettirmek istediği fikirlerini nasıl ele aldığını, hikayelerini etkili kılmak için kullandığı söz kalıpları, hitapları, sözceleri inceleyerek hikayelerdeki Türk kimliğinin inşa modelini ve Türk milliyetçiliğinin söylemini aydınlatmayı amaçlamaktadır. Aynı zamanda tarihsel bakış açısıyla ve kuramsal düzlemde milliyetçiliğe, edebiyatta ideolojik söyleme ve yazarın dönemine kadarki Türkçülük hareketlerine ışık tutarak, Ömer Seyfettin'in ortaya çıkışı ve Türk milliyetçiliğini hikayelerinde işlemesine sebep olan etmenlerin de geriye dönük incelemesi yapılmıştır. Ömer Seyfettin üzerinden dönemin yazar ve şairlerini Türkçülüğe yönelten dinamikleri incelemek, Türk milliyetçiliğinin üretmek istediği yeni tip milli kimlik modellerini, ulus-devlet siyasetini de anlamaya yardımcı olmaktadır. Bu tezde Ömer Seyfettin'in hayatı, öncüsü olduğu Yeni Lisan hareketinin başlattığı kültürel değişim ve milli öze dönüş dalgası, hikayelerindeki milli kimlik tipleri, milliyetçi söylemin yönleri ve hikayelerdeki kurgusal yapının söylemi nasıl ortaya çıkardığı başlıklar halinde incelenmiştir.
Çora Batır Destanı'nın Kırım Tatar varyantı üzerine bir inceleme

Kırım Türkçesi, Türk lehçeleri içinde Kuzey - Batı dil grubuna dahildir. Tez çalışmamız, Dobruca'da yaşayan Kırım Tatarlarına ve Kırım Nogaylarına ait Çora Batır destanının bir varyantından hareketle Kırım Türkçesi Dobruca Ağzının ses bilgisi özelliklerini tespit etmeye yöneliktir. Tezimiz, giriş, inceleme ve metin transkibi olmak üzere başlıca üç bölümden oluşmaktadır. 'Giriş' bölümünde Kırım Türkleri ve Kırım Tatarcası, Kırım Türklerinin tarihçesi, Altın Ordu Devrinde Nogaylar, Türk edebiyatında destanlar, Saadet İshaki - Çağatay ve derlemesi üzerinde durulmuş, geniş bilgi verilmiştir. 'inceleme' bölümünde destan metninden hareketle Kırım Türkçesi Dobruca Bölgesi Ağzı'nın ses bilgisi özellikleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Verilen örneklerin bazıları Eski Türkçe, Türkiye Türkçesi, Türk Lehçeleri, Moğolca, Çağatayca, Yunanca ve Rusça ile karşılaştırılmıştır. 'Metin' bölümünde destan metinin transkribi verilmiştir.
Şem'i Şem'ullah, Şerh-i Mesnevi

Şerh-i Mesnevi, Mevlana'nın meşhur eseri Mesnevi'ye yazılmış Anadolu sahasındaki altı ciltlik Türkçe tam şerhtir. Bu çalışma adı geçen eserin üç ve dördüncü ciltlerini metin neşri kaidelerine göre ortaya koymak maksadıyla kaleme alınmıştır. Çalışmamız kapsamında şerh literatürünün dünden bugüne gelişimine, Mesnevi-yi şerifin ihtiva ettiği kıssa/hikayelerin yapılarına ana hatlarıyla değinilmiştir. Söz konusu kıssalar tefsir usulü, hikayeler ise metni canlı tutan gerilim ögesine göre incelenmiştir. Kıssa, menkıbe, mit, hikaye, çerçeve hikaye gibi konular Mesnevi özelinde değerlendirilmeye çalışılmıştır.
Türkiye Türkçesinde isteme anlam birimi: Dilbilgisel ve toplum dilbilimsel bir inceleme

Bu çalışma, isteme anlam birimini alt alanlarıyla birlikte betimlemeyi ve farklı gramatikalstatülere sahip isteme işaretleyicilerini işlevleriyle birlikte ortaya koymayı amaçlamaktadır.'İsteme' tezde, istemenin derecesi, yönü, yönlendiriciliği dikkate alınarak emir, istek, rica veyalvarma olmak üzere dört alt anlam alanına ayrılmış; belirlenen alanların, yatay kesişimkümeleri oluşturmadan 'isteme' anlam alanı ekseninde birleşen, sınırları şeffaf anlamsalbirimler olarak kurgulanmasına dikkat edilmiştir. Bu kurgu sırasında, konuşur ve dinleyicinintoplumsal statüsü, toplumsal mesafe ve dayanışma, toplumsal güç, nezaket, iletişim bağlamı vb. toplum dilbilimsel ve pragmatik olgular anlamlandırma sürecine dahil edilmiştir. Tezdetanımlanmış şekliyle 'isteme anlam birimi' emir, istek, rica ve yalvarma gibi farklı türlerdekiistemelerin ortak anlam alanıdır; yönlendirici, harekete geçirici, potansiyel isteklerin ifadesinisağlar. Tezde ayrıca, istemenin ifadesini sağlayan işaretleyiciler incelenmiştir. Bunlar; morfolojik, sözlüksel, sözdizimsel ya da söyleme dayalı işaretleyiciler olabilir. Bu işaretleyicilerin emir, istek, rica veya yalvarmayı hangi koşullarda ve ne tür semantik bağıntılarla karşıladığı, morfolojik işaretleyicilerin zaman ve görünüş açısından ne tür özellikleri nedeniyle istemeyorumlamasına izin verdiği tartışılmıştır. Tezin amacı; dar bir çalışma konusunu, isteme anlambirimini seçip, bütünlüklü bir inceleme yapmak ve Türkiye Türkçesi için bir isteme kipliğimodeli oluşturmaktır.
Türk destanlarında büyü ve fal motifi

'Türk Destanlarında Büyü ve Fal'' başlıklı tez çalışması, büyü ve fal motiflerinin Güney Sibirya Türk destanlarındaki yerlerini tespit etmek amacıyla hazırlanmıştır. Çalışmamızda ''büyü'' ve ''fal'' ile ilgili genel bilgiler aktarılmıştır. Genel bilgilerin yanı sıra Türk kültürü içerisindeki geçmişşten günümüze kullanım alanları ele alınmaya çalışılmıştır. Ardından ''destan'' unsuru üzerinde durularak tanım, oluşum, konu ve üslup üzerinden açıklamalar verilmiştir. Ardından Güney Sibirya Türk destanları içerisinde büyü ve fal motiflerinin kullanımı örneklerler ile incelenmiştir.
Enderunlu Vasıf Dİvanı'nda zaman

Bu tezin hedefi, 19. yüzyıl şairlerinden Enderunlu Vasıf'ın Divanı'nın zaman kavramı açısından incelenmesidir. Bu amaçla, tezin ilk bölümünde zaman kavramı ve bu kavramla ilgili belirtilen çeşitli görüşlere yer verilmiştir. Sonraki bölümde, önce klasik Türk edebiyatındaki zaman algısına değinilmiş, sonra da Enderunlu Vasıf Divanı'nda yer alan zamanla ilgili kelimeler ve bunların metin içindeki anlamları belirtilmiştir. Tezin sonunda, mevcut çalışmadan elde edilen sonuçlar Sonuç bölümünde ortaya konmuştur.
Metinlerarasılık ve Ahmet Telli'nin Nida kitabının metinlerarasılık kuramı açısından incelenmesi

Metinlerarasılık, özellikle Postmodern edebiyat kuramında oldukça önemli bir yöntemdir. Çeşitli metinlerarası ilişki kurma biçimleri vardır ve metinlerarası ilişkiler vasıtasıyla edebi eserler, birbirleriyle etkileşim halinde olur. Dilbilimciler ve kuramcılar, metinlerarasılığı genel olarak, bir metnin, öncel metinlerle ilişkisi, bağlantısı, alışverişi şeklinde tanımlarlar. Metinlerarasılık, Türkiye'de, son yıllarda önemini artırmış olsa da henüz yeterince eğilinmemiş bir alandır. Özellikle postmodern eserler olmak üzere, edebiyatımızda birçok eser, metinlerarası ilişkiler bakımından incelenmeyi beklemektedir. Bu bağlamda, Türk edebiyatının yaşayan önemli şairlerden biri olan Ahmet Telli'nin eserleri incelenmeye oldukça elverişlidir. Metinlerarasıkta, gelenekle nasıl ilişki kurulup onun yeniden nasıl üretildiği gibi hususlar da önemlidir. Bu tezin yapılış amacı da, Ahmet Telli'nin yayımlanan son şiir kitabı olan Nida'daki şiirlerin metinlerarası ilişkiler bakımından incelenmesi ve onların gelenekle ilişkilerinin tespit edilmesidir. Bunun için öncelikle, şairin şiir ve düzyazı kitapları, hakkında yayımlanmış eserler, kendisiyle yapılmış söyleşiler taranmıştır. Ancak tezin evreni için, bilimde noktasal incelemelerin makbul olduğu düşüncesiyle bir şiir kitabı odak alınmış; hem şairin son şiir kitabı olması hem de 2011 yılında Altın Portakal Şiir Ödülü'nü kazanması hasebiyle Nida kitabı, inceleme nesnesi olarak belirlenmiştir. Şairin diğer şiir kitaplarında yer alan bazı şiirler ise örneklem evrenini temsil etmektedir. Tez çalışması boyunca iki yüze yakın literatür taranmış ve bunlardan en alakalı olanları tezin genelinde referans olarak kullanılmıştır. Metinlerarası ilişkilerin tasnifi için, bu alanda kült eserler olarak kabul edilen Kubilay Aktulum'un metinlerarasılık ile ilgili kitaplarından faydalanılmıştır. Nida'da metinlerarasılık yöntemi olarak alıntı ve göndergelerin sıklığı dikkat çekmiştir. Nida örneğinde, şairlerin metinlerarası yöntemleri kullanmalarının eserlerini birçok yönden zenginleştirdiği sonucuna ulaşılmıştır. Bu bağlamda metinlerarası ilişkiler, Nida'yı zenginleştirmiş, Ahmet Telli'ye de, gelenekten beslenme ve onu dönüştürerek yeniden inşa etme gücü vermiştir.
Kardeşlik Dergisi (1961-1976) bağlamında Irak Türkmen Türkçesi atasözleri ve deyimleri

Atasözleri ve deyimler; her milletin kültürünün en önemli unsurlarından biridir. Nitekim atasözleri ve deyimler, o milletin yaşadığı tecrübeleri, bakış açısını ve düşüncelerini yansıtır. Türkmenler ve Türkler, asırlarla ifade edilebilecek ortak bir tarihe sahiptirler. Atasözleri ve deyimler; sosyal, ekonomik, kültürel değerleri yansıtır. Kuşkusuz, her halkın kendine özgü atasözleri ve deyimleri vardır. Aynı zamanda başka halklarla, hem anlam hem de kullanım durumları benzeyen hatta aynı olan atasözleri ve deyimler de mevcuttur. Birbirine benzeyen bu atasözleri ve deyimlerin yanı sıra Talefer lehçesi ve dünyadaki atasözleri, Irak Türkmen Edebiyatı'nın çok zengin ve önemli birikimine sahip olan Kardeşlik Dergisinde görülmektedir. Irak'ın başkenti Bağdat'ta Kardeşlik Ocağı tarafından 1961 yılında yayın hayatına geçirilirken Kardeşlik Dergisi, iki bölümden oluşmaktadır, Türk ve Irak Türkmen Edebiyatı için önem arz eden bu atasözü ve deyimlerin başka herhangi bir kitapta yer almadığı görülmüştür. Bu tez çalışmasında 1961- 1976 yılları arasında çıkan ve günümüzde de yayın hayatına devam eden Kardeşlik Dergisinde bulunan atasözü ve deyimler incelenmiştir. Bu çalışma üç ana başlık altında toplanmıştır. Birinci bölümde Türkmence ve Türkçede paralel olan-olmayan atasözleri ile Telafer lehçesi ve dünya atasözleri incelenmiştir. İkinci bölümde ise deyimler incelenmiş ve bu deyimler Türkçede karşılığı olan ve olmayanlar olarak ayrılmıştır. Tezin son bölümünde ise atasözleri ve deyimlerde bulunan Türkmence sözcüklerin Türkiye Türkçesindeki karşılıklarını veren bir sözlükçe yer almaktadır.
Yeni Ufuklar dergisinin sistematik tahlili ve edebiyatımızdaki önemi

Türk edebiyatının tarihsel gelişiminde edebiyat ve sanat dergilerin önemi oldukça büyüktür. Bu çalışma Şubat 1952 ile Kasım 1976 tarihleri arasında İstanbul'da 275 sayı yayımlanan Yeni Ufuklar dergisini kapsamaktadır. Çalışmadaderginin sistematik tahlili yapılarak, Türk edebiyatındaki önemi belirlenmeyeçalışılmıştır.1952- 1976 yılları arasında yayımlanmış olan ve söz konusu dönemde önemli bir yere sahip olan Yeni Ufuklar dergisi, ilkin edebiyat dergisi olarak yayım hayatına başlamıştır. Bu anlamda şiirlere ve öykülere daha fazla yer verilmiştir. Fakat 1960 yılından sonra düşünce yazılarına daha fazla ağırlık verildiği görülmektedir. YeniUfuklar'ın bu yayım anlayışı derginin son bulduğu Kasım 1976 tarihine kadar devam eder. Dönemin tanınmış yazarlarına sayfalarını açan dergide, genç sanatçılarınyazılarına da rastlamak mümkündür. Bu bağlamda dergi, genç yazarlara yetişme ortamı hazırladığı söylenebilir. Edebiyatımızın düşünce ve tür bakımında gelişmesine büyük katkıları olan dergide, Batı ve dünya edebiyatlarından çevirilen eserler ile Anadolu kültürü bütünleştirilmeye çalışılmıştır. Dergide yayımlanan soruşturmalar, özel sayılar ile de dönemin edebu ve sosyal ortama farklı bir bakış açısı kazandırma amacı güdülmüştür. Bunların dışında dergi sayfalarında edebu eserleri değerlendiren birçok yazı yayımlanmıştır. Yukarıdaki çalışmalarla ilgili yazıları sayfalarındayayımlayan dergi, yayımlandığı dönemdeki edebiyat ve sosyal ortamı yansıtmayaçalışmış, ayrıca bu ortamları etkilemiştir. Yeni Ufuklar dergisi ile ilgili yapmış olduğumuz bu çalışma giriş, iki bölüm, sonuç ve kaynakçadan oluşmaktadır. Giriş kısmında 1950- 1980 arası siyasu-sosyal veedebiyat-sanat ortamları değerlendirilmiş ve dönemin dergileri incelenmiş. Birinci bölümde Yeni Ufuklar dergisinin tarihçesi, mizanpaj özellikleri ile ilgili bilgi verilmiş ve dergideki yazılar değerlendirilmiştir. İkinci bölümde ise derginin Türk edebiyatındaki yeri ve önemi değerlendirilmiştir.
Sivaslı Aşık Halil'in hayatı, sanatı ve şiirleri

Geçmişi yüzyıllar öncesine dayanan köklü ve milli değerimiz olan Aşık Edebiyatı, Türk Halk Edebiyatı'nın bel kemiği konumunda yer alır. Geçirdiği değişimlerle birlikte Aşık Edebiyatı'nın Anadolu'da kendi kimliğiyle varoluşu 15. yüzyılın sonları ile 16. yüzyılın başlarına tekabül eder. Aşık Edebiyatı geleneğinin Anadolu'daki temsilcileri içinde ise şüphesiz Sivaslı aşıkların yeri çok önemlidir. Günümüzde yetkinliği ve icrası giderek zayıflayan Aşık Edebiyatı'nın en önemli kentlerinden biri olan Sivas bu alanda çok sayıda temsilciye sahiptir. Kayda geçmemiş veya eserleri kaybolmuş aşıkları saymazsak yaklaşık 260 civarında Sivaslı aşıktan söz etmek mümkündür. Bu durumda Sivas, geleneğin devam ettiği nadir yerlerdendir. Aşıklık geleneğinin devam ettiği Sivas'ta, çalışma konusu olarak seçilen Aşık Halil bu geleneğin içinde yer alan bir aşıktır. Aşık Halil'in yazdığı şiirler çeşitli çevreler tarafından zamanla fark edilse de konu ile alakalı çalışma yapılmamıştır. Bu çalışmada Aşık Halil'in çeşitli açılardan hayatı, aşıklığa başlaması ve bu gelenek içindeki yeri ele alınmıştır. Ayrıca 125 şiiri konularına göre tasniflenip detaylı bilgi vermesi açısından her bir şiirin hangi olay veya duygu yoğunluğu üzerine yazıldığı bilgisi de çalışmada yer almaktadır. Her şiir için teknik açıdan inceleme yapılmıştır. Şiirlerin sanatsal açıdan ele alınışları şiirlerinden örneklerle birlikte çalışmada yer almaktadır.
Leyla Hanım Divanı'nda sevgilinin güzellik unsurları

Leyla Hanım, 19. yüzyılın önde gelen kadın şairlerindendir. İçinde bulunduğu dönemin şartları ele alındığında Klasik Türk şiirinin karşısında yeni bir edebiyat doğmaya başlamıştır. Leyla Hanım işte böyle bir dönemde şiirlerini yazmıştır. Klasik Türk şiirinden kopmamış ancak yeniliğin dile getirmiş olduğu mahallileşme akımından etkilenmiş ve bu etki şiirlerine de yansımıştır. Bu çalışmanın konusu, Leyla Hanım Divanı'nda Sevgilinin Güzellik Unsurlarıdır. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında Leyla Hanım ın yaşadığı 19. Yüzyılda Osmanlı Devleti nın içerisinde bulunduğu şartlardan ve bu yüzyılda Klasik Türk Edebiyat ının durumundan bahsedilmiştir. Yüzyıl ile ilgili bilgi verildikten sonra Leyla Hanım ın hayatına, edebi kişiliğine ve Klasik Türk şiirinde adı geçen kadın şairlerin isimlerine yer verilmiştir. İkinci bölümde araştırmanın kaynaklarına ve Leyla Hanım hakkında yapılmış olan yüksek lisans, doktora tezlerine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde materyal ve yöntem kısmı bulunmaktadır. Çalışmanın amacından ve araştırma yönteminden burada bahsedilmiştir. Çalışmanın son kısmı olan bulgular bölümünde ise sevgili, sevgili ile ilgili benzetme unsurları ve sevgilinin güzellik unsurlarına yer verilmiştir.
Ata Atacanov'un şiirleri 1. cilt 2. cilt

Türk lehçelerine yönelik araştırmalar, son yıllarda hız kazanmıştır. Türkiye'de yapılan çalışmalarda hem Türkiye Türkçe- siyle diğer Türk lehçeleri değişik açılardan karşılaştırılmakta hem de Jbu lehçelerle yazılan edebi eserler üzerinde çeşitliğincelemeler yapılmaktadır. Bugüne kadar Türkmen Türkçesinin, Türkiye Türkçesine en yakın lehçelerden biri olduğu söylenmekle birlikte ülkemizde bu lehçeyle ilgili pek az araştırma yapılmıştır. Biz, Türkmen sairi Ata Atacanov'un şiirleri üzerine bilgisayar destekli bir dil ve üslup incelemesi gerçekleştirdik. Bu inceleme, Türkiye'de Türkmen edebiyatıyla ilgili ilk kapsamlı çalışmadır. Söz konusu çalışma, iki ciltten meydana gelmektedir. Birinci ciltte 'Giriş', 'Metin', 'Aktarma'; ikinci ciltteyse 'inceleme' ve 'Gramer Dizini' bölümleri yer almıştır. 'Giris'te, Ata Ataca- nov'a kadar Türkmen şiirinin gösterdiği seyre yer verilmiş; Atacanov'un hayatı, edebi kişiliği ve eserleri üzerinde durul muştu '. 'Metın'de asli ve dolaylı uzunlukların hepsi tespit edilmiş ve bu uzunluklar, ünlüler çift yazılarak gösterilmiştir. 'Aktarma' kısmında, şiirler manzum olarak aktara lmıst ir. 'İnceleme' bölümünde 'Sekil', 'Muhteva' ve 'Dil-üslup' üzerinde durulmuştur. 'inceleme'nin ardından 'Sonuç' ve 'Kaynakça' gelmektedir. Karşılaştırmalı lehçe çalışmalarında faydalı olacağı düşüncesiyle hazırladığımız 'Gramer Dizini'ne ikinci cildin sonunda yer verilmiştir.
Postmodern romanlarda dil

Postmodern sanatın kökü, Avrupa'da Aydınlanma Çağı'nın başlamasıyla birlikte çeşitli alanlarda yaşanan değişim ve gelişmelerin sanata yansımasına dayanır. Aydınlanma Çağı'nın getirdiği yeni düzen ve bu düzenin toplum ve birey üzerinde yarattığı etki, modern sanatı doğurur. Modern düşüncenin, sanat üzerindeki etkisi, sanat anlayışında eskisinden çok daha farklı bir algılama şeklini tanımlayarak, postmodern sanatın zeminini hazırlar. Doktora tezi olarak hazırlanan bu çalışmada, postmodern romanlar üzerinde yapılan incelemelerde sıkça vurgulanan, ancak derinine inilmeyen postmodern dil kavramı ele alınmıştır. Türk edebiyatının 1980 sonrası ortaya çıkan dokuz karakteristik romanı bu incelemede esas alınmıştır. Postmodern roman dilinin varlığı ve özellikleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmamızın giriş kısmında Avrupa'da modernite, modern roman; postmodernite ve postmodern roman kavramları üzerinde durulmuş, çalışma postmodern roman estetiğini hazırlayan tarihi koşullarla temellendirilmiştir. Postmodern romanın tema, olay örgüsü, zaman, mekan, gerçeklik ve üstkurmaca unsurlarıyla olan ilişkisi üzerinden, postmodern roman dilinin nasıl oluştuğu tespit edilmiştir. Teknik açıdan postmodern romanın temelini olan dil üzerine yapılan bu çalışmanın edebiyat araştırmalarına katkı sağlayacağı inancındayız.
Niğde aşıklık geleneği ve Bor'lu ozan safai

Tezim iki bölümden oluşuyor. Tezimin I. Bölümünde Niğdeli şairleri tanıttım. Amacım Niğde aşıklık geleneği hakkında bilgi vermekti. Tezimin II. Bölümünde iseBorlu Ozan Safai'nin hayatı, sanatı ve şiirleri üzerine bir çalışma yapıldı. Bu çalışma sırasında aşıkla sık sık görüşüldü, ondan gerekli bilgiler ve şiirleri alındı. Yapılan çalışmalarda aşığın ağız özellikleri aynen korundu. Şekil, içerik ve üslup özellikleri incelendi. 198 şiirini ihtiva eden çalışmada, aşığın her konu da şiir yazdığı görüldü. Bu çalışma ile Borlu Ozan Safai'nin Aşık Edebiyatındaki yeri belirlenmeye çalışıldı.
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu romanı üzerine bir metin dilbilim incelemesi

Bu araştırma ile Peyami SAFA'nın Dokuzuncu Hariciye Koğuşu romanındaki yapı, bağlaç ve anlam ilişkileri incelenmiştir. Bu ilişkilere göre bir metin dilbilim tekniği geliştirilmiştir. Ülkemizde cümle üstü çalışmalar, çok azdır. Oysa bu tür çalışmaların yapılması gerekir. Çünkü bunlarla dil ve edebiyat çalışmalarında düzen ve kolaylık sağlanabilir. Roman, çalışmada metin, paragraf ve cümleler şeklinde parçalara ayrılmıştır. Sonra fişleme ile bağlantılar bulunmuş ve fişler bağlantı türlerine göre tasnif edilmiştir. Sonunda da bunlar, bilgisayar ortamında değerlendirilmiştir Bu çalışmanın tekniği, M. A. K Halliday ve R. Hasan'ın 'Cohesion in English' metoduna dayanır. Üstelik diğer çalışmalar da incelenmiştir. Ayrıca uygulamada Türkçenin metin yapısı esas alınmıştır. İncelemede şu bağlama türleri tespit edildi: 1. Kelime ve Öge Esaslı Bağlantılar 1.1 Gönderim 1.2 Değiştirim 1.3 Eksilti 1.4 Yineleme 2. Bağlaç 3. Anlam Bağlantıları 3.1 Anlam Yineleme 3.2 Anlam Tamamlama 3.3 Açıklama 3.4 Eş / Zıt Anlamlılık 3.5 Ortak Alan 3.6 Sebep-Sonuç 3.7 Soru-Cevap 3.8 Bütün-Parça 3.9 Genelleştirme-Özelleştirme Çalışmada romanın metin yapısı hakkında şu sonuçlara ulaşıldı: 1. Metni oluşturan parçalar arasında tam bir uyum vardır. 2. Yapı, bağlaç ve anlam bağlantıları dengelidir. 3. Bağlantılar, kısalık ve yoğunluk sağlamıştır. 4. Aksiyon sistemi bağlarla düzenlenmiştir. 5. Gönderim bağlantıları, metin düzenleme işlevindedir.
Temel fıkraları üzerine bir araştırma

Bu çalışmanın konusu Temel fıkralarıdır. Bu fıkralar üzerine bugüne kadar ülkemizde detaylı bir çalışma yapılmış değildir. Bu çalışmanın amacı Temel tipine bağlı olarak anlatılan fıkraların, konu, teşekkül, yapı ve muhteva gibi çeşitli açılardan incelenmesidir. Çalışmanın Giriş kısmında Temel fıkralarının teşekkül coğrafyası, bölge insanın özellikleri, coğrafi bölgenin insanlar üzerindeki etkileri hakkında bilgiler verilmiştir. Birinci bölümde teorik açıdan fıkra türü incelenmiştir. İkinci bölümde fıkralardan örnekler verilerek Temel fıkraları incelenmeye çalışılmıştır. Burada Temel fıkralarının konusu, yapı ve muhtevası, dil ve üslubu, fonksiyonları, teşekkülü, yayılması, Temel fıkralarıyla ilgili çalışmalar, tasnifler üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölüm Temel fıkralarının muhteva açısından incelemesinden oluşur. Burada Temel fıkralarında bulunan tipler, zaman ve mekan unsurları, eşyalar, dini unsurlar, sayılar incelenmiştir. Dördüncü bölümde çalışmada incelenen 530 fıkra metni yer alır. Fıkralar konu ve muhtevalarına göre 14 başlık altında tasnif edilmiştir. Bu çalışmanın sonucunda Temel fıkralarının Karadeniz insanının günlük hayatından kaynaklandığı ancak son dönemlerde özellikle toplumdaki olumsuz tip ve davranışlara ilişkin birçok fıkranın Temel' e uyarlandığı görülmüştür. Fıkraların günlük hayatın yoğun bir şekilde yaşandığı ortamlarda teşekkül ettikleri ve hayatta kullanılan her türlü alet ve eşyanın fıkralarda yer aldığı tespit edilmiştir. Dil ve üslup bakımından Karadeniz ağzıyla bir bütünlük gösteren Temel fıkraları, milli ve manevi değerlerimizi ve bu konuda bölgenin muhafazakarlığını yansıtmaktadır.
Türkçe sözlük'te anlam iyileşmesi ve anlam kötüleşmesi

Sözlük, bir dilin başlangıçtan günümüze kadar sahip olduğu birikimin görülebileceği bir kaynaktır. Söz dizimi bir dilin bugününü, sözlük ise geçmişşten günümüze kadar olan kısmını oluşturur. Sözlük birimleri bir dilin asıl birimleridir. Asıl birimler, saymaca veya nedensiz göstergelerdendir. Yani çift katmanlı, iki eklemlidir. Anlam, bilgilerin zihinde yorumlanmasıdır. Bu sebeple anlam, herkes için aynı şeyi ifade eden bir kavram değil, bireyselliği öne çıkaran bir kavramdır. Hayatında hiç deniz görmemiş bir insanla, deniz kenarında büyümüş bir insanın 'deniz' algısı farklıdır. Çünkü kelimeler ancak kişilerin zihinlerinde anlamlandırılır. Bununla birlikte kelimelerin anlamları durağan değildir. Zaman içerisinde çeşitli toplumsal, ekonomik, siyasal vb. gelişme ve değişmeler sebebiyle kelimeler biçim ve anlam olarak değişikliklere uğrayabilir. Çift katmanlı olan birimler üç katmanlı hale gelebilir. Bu olaya anlam değişmesi denir. Anlam değişmesinin sık görüldüğü olaylardan ikisi ise anlam iyileşmesi ve anlam kötüleşmesidir. Bir kelimenin zamanla iyi anlam kazanması iyileşme, kötü anlam kazanması da kötüleşme olarak bilinmektedir. Türkiye Türkçesinde de kelimeler iyileşme ve kötüleşme yönünde değişikliklere çokça uğramaktadır. Çalışmamızda bu anlam değişiklikleri detaylı şekilde incelenmiştir. Çalışma, Türk Dil Kurumu Yayınları Türkçe Sözlük'ün 2011 baskısındaki 77.005 madde başı kelime taranarak oluşturulmuştur. Çalışmada kelimelerin bütün anlamlarına yer verilmeyip sadece iyileşme ve kötüleşme görülen anlamlarına yer verilmiştir. Tespit edilen 1141 kelimeden seçilen 28 örnek, iyileşme ve kötüleşme yönünde gösterdiği anlam değişimi bakımından yorumlanmıştır. Kelimelerdeki anlam değişmelerinin daha iyi anlaşılabilmesi için değişik kaynaklardan çeşitli cümle örnekleri kullanılmıştır. Sözlük taramasının sonucu olarak Türkçe Sözlük'teki sözcüklerin genelinde iyileşme veya kötüleşmenin hiç görülmediği, bazı kelimelerde sadece iyileşme ya da kötüleşme yaşandığı, az sayıda kelimede ise bu iki değişimin birlikte yaşandığı tespit edilmiştir. Ayrıca Türkiye Türkçesinde anlam kötüleşmesinin, anlam iyileşmesinden daha yaygın olarak görüldüğü saptanmıştır.