turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İstanbul'daki Geç Antik ve Bizans Dönemi'ne ait dikilitaşların kent içindeki konumları ve geçirdiği tarihsel değişim

Tez çalışmasında Konstantinopolis kentinde yer almış dikilitaşların Geç Antik, Bizans ve Osmanlı döneminde geçirdikleri tarihsel değişimin incelenmesi amaçlanmıştır. Günümüzde İstanbul'da yarımadayı kaplayan alanda dikilmiş olan dikilitaşlar, Geç Antik dönemde Constantinus'un Konstantinopolis'i kurması ile yapılmaya başlanmıştır. Bizans döneminde birkaç örnek verilmiş olsa da bu dönemden başlayarak doğal olaylardan ve insanların tahribatından dolayı günümüze kadar sayıları azalarak gelmişlerdir. Çalışmanın sonunda dikilitaşların farklı kültürlerde farklı fonksiyonlar taşıdıkları anlaşılmıştır. Geç Antik dönemde pagan kültünün birer anıtı olarak zaferlerin onuruna yapılan dikilitaşlar, Bizans döneminde önemlerini kaybetmeye başlamışlar ya da Hristiyanlığa ait öğelerle bağlantı kurarak ayakta kalabilmeyi başarmışlardır. Osmanlı döneminde ise kentin tılsımları olarak görüldüğü için yıktırılmamış; ya doğal olaylar ya da zaman içinde tahrip oldukları için etrafına zarar verebileceği korkusuyla bazı örnekler yıktırılmıştır. 19. ve 20. yüzyıllarda birer tarihi ve turistik anıt olarak görülmeye başladıkları için korunmuşlar ve kazılardan sonra sergilenmeye başlanmışlardır.
Ankara'daki Selçuklu ve Osmanlı dönemi camilerin süslemelerinin incelenmesi

Bu çalışmada, Ankara merkezde bulunan Selçuklu dönemine ait 3, Osmanlı dönemine ait 6 adet caminin süsleme özellikleri incelenmiştir. Araştırma verileri; camilerin bilgilerinin envanter forma işlenmesi, görevlilerle yüz yüze görüşme ve camilerin iç ve dış mekan süslemelerinin fotoğraf çekilerek tasniflenmesi şeklinde elde edilmiştir. Sonuç olarak, Selçuklu dönemine ait Alaaddin, Ahi Elvan ve Aslanhane camilerindeki ahşap minberler beceri ve ustalık isteyen kündekari tekniğinin uygulandığı, ağaç oyma süslemelerinde kıvrık dal üslubunun bir bölümü olan rumi tarz Türk süslemelerine yer verildiği belirlenmiştir. Ayrıca, tavan ahşaplarında döneme özgü bir uygulama göze çarpmaktadır. Ahşap sütunların tavanla birleştiği bölümlerde farklı devşirme sütun başlıklarına rastlanmıştır. Osmanlı dönemine ait Hacı Bayram, Zincirli ve Ağaçayak camilerinin ahşap tavanları ve minberleri, yapım teknikleri ve süslemeleri açısından döneminin önemli eserleri olarak belirlenmiştir. Tavan ve minberlerde ince ahşap işçiliğinin yanı sıra hatai ve bitkisel şekilli kalem işi boyama süslemelere yer verilmiştir. Sarı Kadı cami kapı ve minber süslemelerinde farklı motif uygulamaları belirlenmiştir. Karacabey cami giriş kapısı ağaç oymacılığı açısından önemli bir örnektir. Yeni yapılan minberi, eski minber süsleme özelliklerini yansıtmaktadır. Cami mihraplarında genel olarak alçı süslemelere yer verilmiştir. Genel olarak camilerin ahşap eserlerinin yeterince korunamadığı görülmüştür. Önemli tarihi ve mimari yapılarımızdan olan camilerimizin ahşap eserlerinin ve süslemelerinin bakım ve onarımlarının zamanında yapılarak bizden sonraki kuşaklara aktarılması önemli bir sorumluluğumuz ve görevimiz olmalıdır.
Karamanoğulları Dönemi cami ve mescitlerinde yer alan mihraplar

Bu çalışmada Karamanoğulları Beyliği'nin hakim olduğu yaklaşık 250 yıllık dönem içerisinde inşa ettirdikleri cami ve mescitlerdeki mihraplar bütün yönleriyle ele alınarak incelenmiştir. Tez; giriş, katalog, değerlendirme ve sonuç bölümlerinden oluşmaktadır. İncelenen mihraplardan 21 adedi camilerde, 13 adedi mescitlerde, dört adedi darülhuffazlarda ve bir adedi imarette yer almaktadır. Birinci bölümde; konunun kapsamı, amacı ve önemi, araştırma yöntemi ve konuyla ilgili kaynakların değerlendirilmesi yapılmıştır. İkinci bölüm; tezin kataloğunu oluşturmaktadır. Bu bölümde mihraplar kronolojik olarak bütün yönleriyle ele alınarak tanımlanmıştır. Üçüncü bölümde; Karamanoğulları Beyliği Dönemi'nde inşa edilen mihrapların tamamı; mihrapların yeri ve yapıdaki konumu, malzeme ve teknik, mihrap elemanları ve süsleme başlıkları altında ele alınarak değerlendirilmiştir. Mihrapların yapıdaki yeri ve konumu başlığı altında; mihrapların harimde bulundukları yer ve boyutları, malzeme ve teknik başlığı altında; taş, çini, alçı ve ahşap malzemeler ile bunların yapım teknikleri üzerinde örnekler verilerek durulmuştur. Mihrap elemanları; tepelik, Çevre ve kenar bordürleri, köşelik, kavsara, niş, sütunce ve oturtmalık alt başlıkları altında örnekleriyle ele alınarak bütün yönleriyle değerlendirilmiştir. Süsleme başlığı altında da mihraplarda görülen süslemeler, bitkisel, geometric, yazı, mukarnas ve kalem işi başlıkları altında ayrıntılı olarak ele alınarak incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise incelenen mihrapların tasarım, süsleme ve tespit edilen diğer tüm özellikleri ile ilgili bulgular ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Winter in the land of Rum: Komnenian defenses against the Turks in Western Anatolia

Kaleler, Anadolu'da Bizans kalıntılarının en bol olduğu grubu teşkil eder ve hem tarihçilere hem de arkeologlara, Bizans müdafaa sistemlerini ve yerleşim desenlerini anlamlandırabilmek için bir fırsat verir. Halbuki kalenin ulaşılmazlık, özgün olmayan inşaat tekniği ve kesin tarihleme için kanıt eksikliği yüzünden bu yapılar, Bizans araştırmacıları tarafından ihmal edilmiştir. Aynı zamanda, M. S. 11. ve 12. yüzyıllara ait tarihi kaynaklar göstermektedir ki; Aleksios, Yannis, ve Manuel Komnenos tarafından kapsamlı bir tahkimat inşa edilmiştir. Bu tez, Komnenoslar dönemindeki kaleler için tarihsel ve kazılardan elde edilen bilimsel kanıtları ciddi olarak birleştirmeyi amaçlamaktadır. Bu şekilde, Komnenoslar'ın müdafaa stratejisi anlaşılabilecek ve onun sonuçları değerlendirebilecektir. İlk Türk yerleşimi ve Bizans müdahaleleri hakkında genel bir tarihsel taslaktan sonra, kırk adet Komnenoslar dönemine ait kale incelenmiştir. Yarısı tarihi kaynaklardan bilinirken, diğer yarısı da Komnenoslar dönemi tarihsel olasılık ve stilistik kriterler araştırılarak elde edilmiştir. Sonuç bölümü; Komnenoslar'ın Selçuklularla diplomatik açıdan ilişkilerinin başarılı olduğunu fakatgöçebe Türkmenlerle sorunlarının çözülemediğini ayrıca Komnenoslar'ın savunma sistemini Türklere karşı değil göçebe Türkmenlere karşı olduğu gerçeğini kesin olarak ortaya koymaktadır.
Klasik İtalyan resmi ve günümüzdeki yorumu

İtalya'da başlayan ve büyüyen Rönesans, oluşan ve sürekli gelişim gösteren ademoğlu zekasının mühim bir neticesidir. Yani bir anlamda bağımsızlığın yeniden doğuşudur. Rönesans'ta din ağırlıklı yaşam yerine, din ve yaşamın ayrıldığı yeni bir anlayış yerleşmiştir. Klasik İtalyan resmi Giotto ve Cimabue ile başlamış, Raffaello, Leonardo da Vinci ve Tiziano gibi sanatçılarla döneme damgasını vurmuştur. Rönesans'ın dünyası modern dünyanın kurduğu düzenden uzak bir yaşamdır. Bugün sanat kurumu Rönesans döneminin sanat kurumundan çok farklıdır. Sanat, Rönesans'ta belli bir yörenin, ulusun kültürüyle ilgiliyken günümüzde sanat, küresel bir etkinlik halini almıştır. Günümüz sanatçıları, Rönesans'ın büyük ressamların eşsiz eserlerini kendi üsluplarında yansıtmaya çalışmışlardır. Bu çalışmanın amacı, Klasik İtalyan resmi ve günümüzdeki yorumunun incelenmesidir.
The Rhetoric of achaemenid art

M. Ö. altıncı yüzyılın ortalarında, Pers Hanedanı tarafından kurulan imparatorluk, medeniyetin beşiği olarak bilinen Yakın Doğu'ya ve çevresine hakim olmuştur. Geniş topraklar askeri kuvvetle ele geçirilmiştir. Persler, hükümdarlıklarının devamını sağlamak için, başkent Persepolis'te, Pers İmparatorluğu'nun ideolojisini simgeleyecek yeni ve farklı bir sanat formu yaratmıştır. Bu tezde, Pers İmparatorluğu'nun tarihi ve sanat tarihi, özellikle politik propaganda, reklamcılık ve mimari alanında, modern veriler ve uygulamalar temel alınarak incelenmiştir. İnceleme, yeni ve arkeolojik arasındaki paralellikleri ortaya çıkarmak için başkent Persepolis ve içinde barındırdığı sanat eserlerine odaklıdır. Amaçlanan, yüzyıllar, hatta binyıllar içinde olayların ve insan psikolojisinin değişmeyen doğasını tartışmaktır: 2500 yıl sonrasında bile insan ruhunu etkilemek için benzer yollara başvurulduğunu görmekteyiz.
Şumnu Şerif Halil Paşa Camisi

Şerif Halil Paşa Camisi bir bütün olarak, içinde korunmuş olan mektebi, medresesi ve kütüphanesi ile Şumen'de Osmanlı Mimarisinden kalan en önemli örnektir. Fakat buna rağmen mimari unsurlar, plastik ve bezeme özellikleri günümüze kadar derinlemesine bir incelemeye tabii tutulmamıştır. 1744 yılında inşa edilen camide, 18. yy Osmanlı Mimarisine yeni giren Rokoko ve Barok üslupları başrol oynamıştır. Yapı Osmanlı Mimarisinde Avrupa etkilerinin şiddetle duyulmaya başladığı Lale Devrinden hemen sonra inşa edilmiştir. Yapı tarihi süreç içerisinde tadilatlar geçirmiş ve iç dekorasyonu orijinalliğini kaybetmiştir. Zaman zaman tadil edilen kalem işleri bozulmuş ve dönemin parlak renkleri yerine soluk renklere bürünmüştür. Caminin dış yapısında korunan özellikler içte değişime uğramıştır. Yapı; planı, mimari tarzı, teşkilatı bakımından Nevşehir'deki Damat İbrahim Paşa Camisi'ne oldukça fazla benzemektedir. Bu benzerlik mimarlarının da aynı olduğu fikrini doğurmuştur. Buna istinaden projesinin, Damat İbrahim Paşa Camisi'nin mimarı Mehmet Ağa atölyesinden çıktığı düşünülebilir. Bu durum, 18. yy ortalarında bile, birbirinden çok uzakta bulunan iki ayrı yapının aynı anlayışla ele alınabildiğini, biçim ve üslup olarak güçlü standartlar konabildiğini gösteriyor. Çok sayıdaki hat levhası, zengin kalem işleri ve sapasağlam silueti ile Şerif Halil Paşa Camisi Osmanlı'nın Balkanlardaki en değerli yapılarından biridir. Bir zamanlar Şumnu'daki 42 camiden biri olan yapı; günümüzde tek kalmış ve çevresindeki yaşlı ağaçlar ile yükselen binalar arasında sıkışmıştır. Buna rağmen, bir dönemin Osmanlı mimarisi hakkında fikir veren önemli bir eserdir
The human body in new media art using medical science and bio-medical technologies

Gelişen enformasyon ve yeni medya teknolojilerinin, sanatı da içeren bütün iletişim alanlarında yaygınlaşması dünyaya dair deneyim ve anlayışımızı değiştirmiştir. Bu araştırmanın amacı bilimsel araştırmayı kapsayan ve enformasyon ve yeni medya teknolojilerinin yardımıyla sosyal bilimler tarafından yeniden tanımlanan insan bedenine dair yeni bakış açılarını yorumlayan güncel sanatsal deneyimi analiz etmek olup, araştırmanın genel yapısı yeni medya kavramı ve tıp bilimi ve biyomedikal teknolojilerinin kullanıldığı yeni medya sanatının sosyal ve kültürel alandaki çalışmaları üzerine kurulmuştur. Bu teknolojileri kullanan sanatçılar, kimlik, cinsiyet, bedenleşme, bellek, öteki gibi kavramlar üzerinden bedeni kültürel ve teorik yönlerden yeniden yazmaktadırlar.
Fatih Külliyesi'nde Çorba Kapısı

FATİH KULLIYESI'NDE ÇORBA KAPISI Saray'dan gelen ana yol üzerinde yer alan Fatih Külliyesi'nin güneyinde, nazire duvarına bitişik bu kapı, geçmişşte bir tören kapısı olarak hizmet vermekteydi. Külliye avlusunun aynı zamanda meydan hüviyetinde oluşu Çorba Kapısı'na ayrı bir önem katmıştır. Duvarlarla ilişkisinde değişiklikler olmuşsa da, kapı, ana hatlarıyla Fatih Devri'nden günümüze kadar aslını muhafaza etmiş görünmektedir. Külliyenin diğer dış avlu kapılan ise yenilenmiş, muhtemelen ilk şekillerini yitirmişlerdir. Genel kütle formu yatay olup, basık kapı kemeri kullanılmıştır. Kesme taştan yapılmış olan bu kapının tavan ve alınlık kısımlarında küfeki, alınlık panolarında yeşil ve kırmızı renkli gömme taş kullanıldığı görülebilir. Alınlıkta yer alan kıvnkdal rumi kompozisyon Fatih dönemi tezyini anlayışım yansıtır. Yarım şemse formunu andıran bu tezyinat, dönemin nakkaşbaşı olduğu tahmin edilen Baba Nakkaş üslubundan olduğunu düşündürmektedir. Kendi döneminden kıyaslayacağımız bir örnek kalmaması, daha sonraki dönemlerde ise tak kapı biçimlerinin boyut ve üslup olarak değişim göstermeleri, Çorba Kapısı'nı bugün eşsiz bir sanat eseri olarak karşımıza çıkarmaktadır. Aynı zamanda Fatih döneminin gelişmiş sanat anlayışına da şahitlik eder konumdadır.
Anselm Kiefer'in sanatı

Günümüz toplumsal değerlerinde ve sanatta, 20. yüzyılda yaşanan toplumsal çalkantıların ve savaşların etkileri köklü değişimlere sebep olmuştur. Aynı zamanda teknolojik gelişmelerin hızla yayılması, geleceğin inşasında etkili olan geçmişşe bakışın sorgulanmasına bağlı olarak sanatta değişik algı düzlemlerini oluşmasına yol açmıştır. Alman tarihinin temaları, özellikle Yahudi Soykırımı konuları Kiefer'in kavramlar dünyasını zenginleştirmiştir. Kiefer, geçmişşiyle yüzleşmeyi, tabu olan tartışmalı konuları çalışmalarına taşımıştır. Bu konular, Alman romantizminin ve III. Reich Dönemi Nazi Almanya sının kullandığı temaları içermektedir. Kiefer temel olarak geleceği inşa edebilmenin zorunlu yolunun, Alman toplumunun karanlık geçmişşiyle yüzleşmesinden geçtiğini düşünür. Sanatçının ele aldığı temalar, mitolojiden, ikonolojiden, sembollerden, tarihi öneme sahip kişilerden, mitolojik figürlerden ve bunların tarihteki göstergelerinden oluşur. Bu tezde, yeni dışavurumcu sanatın içinde tanımlanan, resim ve heykelleriyle tartışma yaratan, günümüz sanatını etkilemeye devam eden Anslem Kiefer in, eserleriyle yarattığı dünyanın izini sürerek sanatına açıklık getirmeye çalıştım.
Mustafapaşa su yapıları

Nevşehir coğrafyası, konumu ve tarihi nedeniyle zengin bir geçmişşe sahip kentlerimizden biridir. Nevşehir' bağlı Ürgüp ilçesinin Mustafapaşa beldesi de birçok medeniyeti barındırmıştır. Özellikle kültürel açıdan önemli bir yere sahiptir. Bu kültürel ve coğrafi konumundan dolayı dikkat çeken Mustafapaşa beldesinde yer alan tarihi su yapıları tezimizin konusunu oluşturmaktadır. Bu çalışmada Mustafapaşa beldesi merkezinde bulunan su yapıları; hamamlar, köprüler ve çeşmeler detaylı olarak incelenmiştir. Tez; giriş, su mimarisi ve gelişimi, katalog, değerlendirme ve sonuç bölümlerinden oluşmaktadır. Birinci bölümde; konunun tanımı ve önemi, araştırma yöntemi, konuyla ilgili kaynakların değerlendirmesi ve Mustafapaşa'nın tarihçesi ve coğrafyası başlıkları ele alınmıştır. İkinci bölümde; su mimarisi ve gelişimi başlığı altında hamam, köprü, çeşme mimarisi ve gelişimi anlatılmıştır. Üçüncü bölümde tezin katalog kısmı tanıtılmıştır. Dördüncü bölümde; Mustafapaşa beldesinde yer alan su yapıları hamamlar, çeşmeler ve köprüler başlıkları altında yapılar: tipoloji, malzeme, yapı elemanları, süsleme ve kitabe alt başlıklarına ayrılarak ele alınıp değerlendirilmiştir. Beşinci bölümde; incelenen bütün yapılar ile ilgili tespitler ve sonuçlar ortaya konulmuştur.
Yalvaç ve Isparta Arkeoloji Müzelerinde bulunan Bizans sikkeleri

Bu çalışmada, Antik Çağ'ın Pisidia bölgesini kapsayan coğrafyada yer alan günümüzYalvaç ve Isparta Arkeoloji Müzeleri antik sikke koleksiyonunda bulunan Bizans sikkeleri konu olarak ele alınmıştır. Bu amaçla 2004- 2007 yılları arasında adı geçenmüzelerde yapılan çalışmada toplam 1343 adet sikke tespit edilmiş ve kataloğa alınmıştır. Değerlendirmeye alınan bütün örnekler ve kötü durumda olup dönemi tespit edilemeyen sikkeler de detayları ile katalog bölümünde sunulmuştur. Yalvaç ve Isparta Arkeoloji Müzelerinde bulunan sikkeler, her şeyden önce Pisidia Bölgesi'nde bulunmuş ve kaydedilmiş çok sayıda sikkeden oluşan ve farklı dönemlerikesintisiz yansıtan bir grubu temsil etmektedir. Türkiye genelindeki müze sayısıdüşünüldüğünde, bütün detayları ile yayınlanan, müzelerdeki Bizans sikkelerineilişkin çalışmaların sayısı neredeyse 10'u geçmemektedir. Pisidia Antik Çağ'dan itibaren tarihi, politik ve ekonomik açıdan oldukça önem taşıyan bir bölgedir. Dolayısıyla bu müzelerde bulunan sikkeler, nümismatikaçısından bölgedeki ticari bağlantıları yansıtır şekilde temsil edilen örneklerden oluşmaktadır. Bununla birlikte örneklerin sayıca fazla ve tanımlanabilir özellikteolmaları, bunları istatistiksel olarak kullanılabilir veri grupları haline getirmiştir. Dolayısıyla tez kapsamında incelenen örnekler, bu bakış açısı ile ele alınarak, Anadolu'dan diğer müze ve kazı buluntuları ile kıyaslanmıştır.
Bosna Sancakbeyi Gazi Hüsrev bey'in hayatı ve faaliyetleri

Bu çalışmada, II. Bayezid'in kızı Selçuk Sultan'ın, Hersekli bir asilzadenin oğlu iken rehin alınan ve Osmanlı Sarayı'na damat olan Ferhad Bey'den olma oğlu, Bosna Sancakbeyi Sultanzade Gazi Hüsrev Bey'in hayatı, Osmanlı hanedan hukuku içerisinde kız çocuklarının erkek evlatları hakkındaki teamül ve temayüller, serhat beyi olması itibariyle sahip olduğu imkan ve kabiliyetler, iştirak ettiği seferler, müstakilen yürüttüğü fetih hareketleri ve bu minvalde Osmanlı diplomasisi içerisindeki yeriyle birlikte ele alınmıştır. Osmanlı Devleti'nin Kanuni Sultan Süleyman devri Avrupa, özellikle Tuna siyaseti; Osmanlı-Habsburg çatışması dahilinde, Venedikliler ve Macarlarla ilişkileri ve Osmanlı hakimiyetindeki güney Slavlarının ülkesi olarak Yugoslavya halklarının 16. yüzyılın ilk yarısında tanık oldukları askeri, siyasi ve diplomatik gelişmelere de yer verilmiştir. Tezde ayrıca, Gazi Hüsrev Bey'in vakfı marifetiyle giriştiği imar faaliyetleri ve en nihayetinde Saraybosna örneğinde olduğu gibi bir şehrin kültürel inkişafında oynadığı rol ile Saraybosna'nın günümüze kadar ulaşan şehir kimliğinde külliye vb. işlevsel yapıların etkisine de değinilmiştir.
Personifying history: Vernon Lee and re-imagining the Florentine Renaissance

Bu tez, 19. yüzyılın sonunda Floransa'nın Rönesans sanatı ve mimarisinin merkezi olarak yeniden keşfiyle ortaya çıkan alternatif tarih yazım geleneklerini araştırır. Tez, bu konuyu Britanyalı yazar ve eleştirmen Vernon Lee (1856 1935)'nin tarihi, izlenimcilik ve öznellik ile yorumlamaya dayanan fikirlerini savunduğu Rönesansçalışmaları olan Euphorion (1884) ve Renaissance Fancies and Studies (1895) başlıklıeserleri, ve Belcaro (1882) ve Baldwin (1886) isimli iki makale derlemesi üzerindentartışacaktır. Buna göre tez, Lee'nin Viktoryen toplumda bağımsız bir kadın tarihçiolması fakat tarih yazımını edebi bir süreç olarak ele almasından dolayı ortaya çıkan'profesyonel olmayan tarihçi' konumunu; neredeyse bütün hayatını Floransa'dayaşayan Anglo-Amerikan topluluğunun bir parçası olarak geçirmesi sebebi ile hemüzerine birçok eser verdigi Rönesans dönemine ait sanatsal ve mimari kalıntılarlabirlikte yaşaması, hem de şehrin tarihi alanlarının dönemin kentsel dönüşüm projelerine karşı korumasıyla iç içe geçtiğini gösterir. Her ne kadar günümüzdeLee'nin edebi eserleri kadın ve cinsiyet calışmaları alanlarında disiplinler arası olarakinceleniyor olsa da Rönesans üzerine olan sanat tarihsel eserleri hala büyük ölçüde göz ardı edilmektedir. Bu sebepten dolayı tez, Lee'nin tarihi değerlendirme biçimini ve sanatsal, mimari, ve kentsel bir Floransa deneyimini ön plana çıkararak Vernon Lee'yiçağdaşlarından farklı bir tarihçi olarak inceler.
İzmir ve çevre müzelerindeki cam eserleri

Türkiye'de Bizans Canı Sanatı üzerine yapılan araştırmalar oldukça sınırlıdır. Kazı buluntuları arasında taıilılendiı ilebilen tabakalardan çıkan cam eserler dışında Bizans cam eserleri hakkındaki bilgilerimiz yok denecek kadar azdır. Özellikle de Türkiye Müzelerinde sergilenmekte olan Bizans cam eserleri, aydınlatmaya yönelik olanlar ve bilezikler dışında tespit edilmemekte, ayrımı yapılamamaktadır. Bu tez çalışması kapsamında İzmir çevresindeki pek çok müze için çalışma izni talep edilmiş ancak sadece üç müze için izin alınabilmiştir. Bu müzeler Efes, Ödemiş, Tire Müzeleridir. Adı geçen müzelerde toplam 124 eser üzerinde çalışılmış bulardan sadece 70 adeti tez kapsamında değerlendirilmiştir. Katalogumuzda yer alan bu eserlerin 69' u günlük kullanım için üretilen şişe, şişecik ve sürahilerden biri ise aydınlatma amaçlı çubuklu cam bir kandilden oluşur. Katalogda bulunan cam eserler mevcut kazı buluntuları, müze ve özel koleksiyonlarda sergilenen örnekleri dikkate alınarak değerlendirilmiştir. Tez kapsamında amacımız Bizans günlük kullanım camının Batı Anadolu Müzelerdeki örneklerini tespit etmek, eğer yapabiliyorsak Bizans'a özgü bir form ya da formlar belirlemek ve Batı Anadolu'da durum tespiti yapmaktır. Bu amaçla ve tez kapsamında yaptığımız çalışma sonucunda müzelerdeki cam eserlerin çoğunun buluntu yerinin belli olmaması satın alma ya da devir ile müze koleksiyonlarına katılması, Bizans cam objelerinin tespitini zorlaştırmış ve Batı Anadolu Bizans camcılığı için kesin bir yargıya varmamızı engellemiştir. Değerlendirme yapılırken öncelikle kazı buluntuları göz önüne alınmış Anadolu ve Anadolu dışı örnekler karşılaştırılarak cam eserler sınıflandırılmaya çalışılmıştır. 136
Ankara evleri ahşap üzeri kalem işleri

Kalem işi: İnce, kıllı kalem tabir edilen fırçalarla yapılan mimari yapıları nakışlama işlemidir. Bu nakışları yapan kişi 'kalemkar'; projeyi hazırlayan kişi de 'nakkaş' olarak adlandırılmaktadır. İnsanoğlu tarih boyunca yaşadığı mekanları süslemiştir. Tez konumuz olan Ankara Evleri Ahşap Üzeri Kalem İşleri Türk evinin süslemesi bakımından büyük öneme sahiptir. Ankara evlerinin sofa ve odalarında dolaplar, tavan göbekleri vb. unsurlar değişik ahşap ve kalem işi motiflerle süslenmiştir. Büyük bir bölümü Ankara Etnografya Müzesi'nde değişik mekanlara monte edilmiş ve sergilenmekte olan kalem işi süslemeli parçalardır. XVII.- XIX. Yy'a tarihlenen kalem işi süslemeli tavanlar, panolar ve pervazlar üzerinde kalem işi tekniğinde yapılmış geometrik, bitkisel, süslemeli örnekler incelenmiştir. Eski Türk evlerindeki kalem işi süslemeler yeterince korunamamıştır. Bu bakımdan incelenen örneklerin Türk evi kalem işi süslemeleri içerisinde en eski ve özgün örnekler olduğunu söyleyebiliriz.
Isparta ve çevresindeki Selçuklu-Beylikler Dönemi yapıları (2 cilt)

İsparta, Göller Bölgesi adıyla bilinen ve Akdeniz Bölgesi'nin batısında yer alan önemli bir yerleşim merkezidir. Eski çağlarda Pisidya bölgesi'nin sınırlar) içinde kalan İsparta ve çevresi Bizans, Selçuklu, Beylikler ve Osmanlı dönemlerinde sürekli yerleşime sahne, olmuştur. Bu çalışmada, İsparta'nın da dahil olduğu omiç ilçe ile bu yerleşimlere bağlı köylerdeki Selçuklu ve Beylikler dönemi eserleri incelenmiştir. İsparta'nın Selçuklu döneminde başkent Konya ile güneydeki önemli liman şehirlerinden Alanya ve Antalya arasında konumlanması önemini artırmıştır. İsparta ve çevresinde 14. yüzyılda Anadolu Beyliklerinden Hamidogulları Beyliği egemendir. İsparta'nın ilçelerinden önce Uluborlu, daha sonra Eğirdir Hamidogul ları Beyliği' ne başkentlik yapmıştır. Bugüne kadar İsparta ve ilçelerinin dahil olduğu Pisidya şehirlerinin eski çağlara yönelik tarihi ve eserleri ayrıntılı olarak tanıtılmıştır. Buna karşın, konumu '/. ıı oluşturan Selçuklu ve Beylikler döneminin gerek tarihi, gerekse eserleri yeterince incelenmemiştir. Çalışmamızda, Selçuklu ve Beylikler dönemine ait olan yirmi bir eser tanıtılarak, Anadolu'daki benzer örneklerle karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi yapılmıştır. Yapı türlerine göre gruplandırdıgımı z eserler arasında üç medrese, biri medreseye bitişik, diğeri bağımsız iki türbe, dokuz hamam, bir ılıca, iki çeşme, üç han ve iki cami bulunmaktadır- Eserlerin çoğunluğu Eğirdir ve Uluborlu ilçelerinde bulunmaktadır. İsparta ve çevresindeki eserler plan şeması, mimari, malzeme-teknik ve süsleme özellikle- 11 riyle Selçuklu ve Beylikler dönemi yapıları içinde önemli bir yere sahiptir.