turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mehmet Eroğlu'nun romanlarında yapı, tema ve anlatım

Roman, Türk edebiyatına batıya yönelmenin sonucunda girmiştir. İlk yerli roman olan Taaşşuk-ı Tal'at ve Fitnat, 1872'de yayınlanmıştır. Türk edebiyatında roman, bu eserin yayınlanışından günümüze kadarki süreçte nicelik açısından artarak, nitelik açısından farklılaşarak gelmiştir. Nitelik farklılığı, batı edebiyatının etkisinyle olmuştur. Buna bağlı olarak Türk romanında geleneksel-gerçekçi, modernist ve postmodernist roman anlayışlarından söz edilebilir. Türk romanı, süreç içerisinde, ağırlıklı olarak geleneksel-gerçekçi bir çizgi izlese de 20. yüzyılda modernist ve postmodernist anlayışların da etkili olduğu görülmektedir. Eroğlu'da modernist roman anlayışı dahilinde romanlar kaleme almıştır. Bu çalışmada Mehmet Eroğlu'nun on bir romanı başta yapı, tema, anlatım özellikleri olmak üzere incelenmiş; bu romanların ortak ve farklı noktaları üzerinde durulmuştur. Eroğlu'nun romanları genel olarak modernist bir kurgu ve içerik anlayışı etrafında oluşturulmuştur. Romanlar geçmişş, an, gelecek zinciri kırılarak kurgulanmış ve ortaya insan zihninin işleyişini temel alan bir yapı çıkmıştır. Romanlarda olay örgüsü, bireyin iç gerçekliğini, iç dünyasını aydınlatacak tarzda kurulmuştur. Birey karşılaştığı olay ve kişiler aracılığıyla bütün yönleriyle irdelenmektedir. Kurgunun yukarıda belirtilen tarzda olması, olayların takip edilmesi hususunda ayrı bir dikkat gerektirmektedir. Olay örgüsünde psikolojik ve felsefi boyut vardır. Bireyin iç dünyasında yaşadıklarıyla farklı kavram ve hususlar üzerine dile getirilenler bu iki boyutun ifadesidir. Romanlar kişiler açısından bakıldığında bir başkahraman ve onun etrafındaki kişiler tarzında bir yapılanmanın olduğu görülmektedir. Yardımcı kişiler, başkahramanın farklı özellikleriyle yansıtılmasında bir araç konumundadır. Bunun yanında bu kişiler aracılığıyla farklı hususu, kavram ve dönemler üzerinde durulduğu da görülmektedir. Temalar ise birey odağında irdelenmektedir. Olaya örgüsünde değinilen yapı temaları ortaya koymaktadır. Romanlarda ele alına temalar yanında farklı hususlar üzerinde durularak çok boyutluluğun oluşturulduğu da görülmektedir. Romanların mekan ve zamanına bakıldığında ise mekanın farklı işlevler taşıdığı; zamanın kurgu bahsinde değinildiği gibi kronolojik olmadığı söylenebilir. Bunun yanında 1970'lerden 2000'li yılların başına kadarki sürecin anlatıldığı eklenmelidir. Yukarıda özetlenen özelliklere bağlı olarak Eroğlu'nun son dönem Türk romanında, eserlerinin biçim ve içerik özellikleriyle önemli bir yere sahip olduğunu söylemek mümkündür. Bu eserler, yakın tarihe göndermeler yapmakta, modernist anlayış çerçevesinde toplum içindeki bireyi farklı yönleriyle anlatmaktadır.
Hilmi Yavuz şiirine metin-merkezli bir bakış

Türk edebiyatının önde gelen şair ve yazarlarından Hilmi Yavuz'un (1936) şiirleri, metin-merkezli bir incelemeye oldukça elverişlidir. Bu çalışma, şairin Hüzün ki En Çok Yakışandır Bize (1969), Söylen Şiirleri (1989), Ayna Şiirleri (1992), Çöl Şiirleri (1996), Akşam Şiirleri (1998) ve Yolculuk Şiirleri (2001) adlı kitaplarında yer alan bütün şiirlerini temel almaktadır. Şiirlere yalandan bakıldığında bunların sağlam bir yapıya göre kurulmuş olduğunu görmek mümkündür. İkili karşıolumlara dayanan bu yapı, şiirlerin gerek dilinde, gerekse imge ve ses özelliklerinde karşımıza çıkar. Çalışmanın birinci bölümünde bu ikili karşıolumlar incelenmektedir. Dil'de ikilik, şiir dili-düzyazı dili, Dil-Söz ve Dil'in anlam ve ses yönü ayrımlarında görülür. Hilmi Yavuz'un şiiri, şairin kendi Modern Şiir tasarımı bağlamında da Yahya Kemal, Ahmet Haşim, Behçet Necatigil ve Asaf Halet Çelebi gibi şairlerin oluşturduğu geleneğe eklemlenmektedir. Hilmi Yavuz'a göre, bu şairlerin Modern olmasının sebebi, onların şiirlerinin imge'ye ya da ses' e yaslanmasıdır. Örneğin Yahya Kemal'in şiirinde ses, Ahmet Haşim'in şiirinde ise imge öne çıkar. Bu açıdan bakıldığında Hilmi Yavuz'un şiirinin hem imge'ye, hem de ses' e yaslandığını ve Modern bir şiir olduğunu söylemek mümkündür. Modern şiirin bir diğer özelliği de onun gelenekle bağlantı kurmasıdır. Hilmi Yavuz, şiirlerinde geleneği tekrarlayıp çoğaltmaz, onu yeniden üretir. Yavuz'un şiirlerinde gerek Batı, gerekse Doğu kaynaklarıyla kurulan bu bağlantının izlerine rastlamak mümkündür. Çalışmanın bu kısmında Hilmi Yavuz'un şiirlerindeki metinlerarası göndermeler, Gerard Genette'in kuramı bağlamında ele alınmaktadır. Çalışmanın ikinci ve son bölümünde ise Hilmi Yavuz'un şiiri, Paul Bremond ve Yahya Kemal'de karşımıza çıkan 'saf şiir' kavramı çerçevesinde incelenmekte ve Yavuz'un şiirinin saflaşma serüveni izlenmeye çalışılmaktadır. Bu saflaşma, şiirin gerek Hilmi Yavuz'un deyimiyle 'büyük kavramlardan', gerekse Bremond'un deyimiyle düzyazıdan arındırılması olarak görülebilir.
Keçecizade İzzet Molla'nın Divan-ı Bahar-ı Efkar'ında yer alan kişilikler

Bu çalışmada, 19. yüzyılın başında yaşamış olan Keçecizade İzzet Molla'nın divanındaki kişilik özelliği gösteren isimler taranmıştır. Bu isimler özelliklerine göre gruplara ayrılmıştır. Keçecizade İzzet Molla ve eserleri hakkında kısaca bilgi verdikten sonra çalışmamızı altı ana başlık altında topladık : Dini Kişilikler, Tarihi ? Efsanevi Kişilikler, Edebi Kişilikler, Sanatkar Kişilikler, Mutasavvıf Kişilikler ve Bilgin Kişilikler. Çalışmamızın sonunda dizin bulunmaktadır. Bununla birlikte çalışmamız sırasında yararlandığımız eserlerden meydana getirdiğimiz bir bibliyografya yer almaktadır.
Türk ve Rus edebiyatlarında 'Öteki'

Türk Ve Rus Edebiyatlarında Öteki isimli bu çalışmada, Türk ve Rus edebiyatları eserleri incelenmiştir. Türk edebiyatı eserlerinde Ruslar hakkında neler yazılmış ve Rus edebiyatı eserlerinde Türkler ne şekilde kaleme alınmış diye araştırılmıştır. Çıkan verilere göre, eserlerde yer verilen tipler sınıflandırılmıştır. Türkiye ve Rusya gibi iki komşu ülkenin yüzyıllardan beri süregelen dostluk veya düşmanlık ilişkileri mutlaka 'öteki' imajın oluşturulmasına sebep olmuştur. Bu imaj günlük hayatta, diplomasi düzeyinde veya bireyleri etkileyecek formlarda oluşmuş olabilmektedir. Fakat genel olarak bir milletin zihnindeki algısı değişik bilim dallarının araştırma konusu olabilmektedir. Şöyle ki, bizim araştırmamızın kaynaklarını edebi metinler oluşturmaktadır. Çalışmamızda, Türk edebiyatı ürünlerinin metinlerindeki Rusya algısı yazarların düşünceleri, fikirleri ve önyargıları olduğu gibi; Türk toplumunda Ruslar hakkında oluşan olumlu veya olumsuz imajlarının da nasıl yansıtıldığı araştırılmaktadır. Zaman sürecinde oluşturulmuş bu imajlar edebi metinlerde olumlu veya olumsuz edebi kişilikler, yani tipler olarak kendini göstermektedir. Çalışmamızda başlangıçtan günümüze kadar iki edebiyata ait eserler incelenerek hakkında oluşturdukları imaj ve değerler ortaya konulmaktadır. Genel olarak iki edebiyatta da kullanılan tipler hem düşmanca, hem de dostça ikili çizgide gelişen tavrın göstergesi olarak karşımıza çıkmaktadır. Rus edebiyatı eserlerinde düşman Türk tipinin işlenmesinin yanı sıra casus Türk tipi özellikle de som dönem romanlarında yoğun olarak kaleme alınmıştır. Boris Akunin, Türkiye-Rusya ile casusluk ilişkileri daha farklı boyutlara taşıyarak resmetmiştir.
İlhan Berk'in özel mektupları üzerine bir çalışma

Şair ve ressam İlhan Berk'in, editörleri Memet Fuat ve Enis Batur'a yazdığı özel mektupların içeriğini yine sanat oluşturmaktadır. Mektuplar incelendiğinde, Berk'in hayatını, sanata ve dünyaya bakışını gözler önüne serdiği görülmektedir. Dolayısıyla bu eserler, edebiyat tarihi için de önemli belgelerdir. Buna göre Berk, dünyayı bir yazı konusu olarak görmüş ve tüm dünyayı yazarak bitirmek arzusu taşımıştır. Yazmaktan, kendini anlatmayı anlayan Berk'in şiirlerine aşk, kadın, cinsellik, tarih gibi temalar hakim olsa da o, hiçbir konuda ya da biçimde derinleşmemiştir. Bu yüzden de onun için her şiir, her kitap yeni bir başlangıçtır. 'Deneyci'liğini en önemli özelliklerinden biri olarak gören sanatçının şiirleri, sürekli bir değişim içindedir. Şiirinin değişmeyen yönü ise dil ve anlam özelliğidir. Dili, modern şiirin en önemli sorunu olarak gören sanatçı, şiir dilinin kolayca tüketilmesine karşıdır. Şiirlerinin anlamca kapalılığı, zaman zaman anlamsızlıkla karıştırılan sanatçı, iyi şiirin çok anlamlı olması gerektiğini ve ancak bu şekilde kalıcı olabileceğini düşünmektedir. Nitekim kalıcılığın ve iyi şiirin peşinde koşan İlhan Berk, Türk edebiyatının şiir geleneklerini bilen ve bunlardan yararlanan bir sanatçı olmuştur. Aynı zamanda Batı şiirini ve teorik eserlerini orijinallerinden okuma ve tanıma fırsatı bulmuş, bu zengin kültürel donanımı şiirleriyle buluşturabilmiş nadir sanatçılardan biridir. Her zaman önce şair kimliğiyle bilinmek isteyen sanatçı; bu yönünü, düzyazılarına, resimlerine ve tüm yaşamına bulaştırmış, adeta şiir için nefes alıp vermiştir. Yazmadan yaşamayı bilmeyen İlhan Berk, böylece Türk edebiyatının da en üretken kalemlerinden biri olmuştur. Bu çalışmada da İlhan Berk'in, Memet Fuat ile Enis Batur'a yazdığı mektuplar özelinde, şair, ressam, çevirmen ve insani yönlerine dair bütünlüklü bir portresi ortaya konulmuştur.
Cemşİd ü Hurşİd mesnevileri ve Ahmedİ ile Selman-ı Savecİ'nin Cemşİd ü Hurşİd mesnevilerinin mukayesesi

Selman-ı Saveci, 13. ve 14. yüzyılda İlhanlıların son dönemi ve Celayirlilerin ilk döneminde yaşamış önemli bir şairdir. Selman, daha çok kasideleri ile ünlenmiştir. Bunun yanında yazdığı Cemşid ü Hurşid mesnevisiyle de Anadolu sahasında yazılan birçok mesnevinin de zemin metnini oluşturmaktadır. 14. Yüzyıl klasik Türk edebiyatının önemli şairlerinden olan Ahmedi de Cemşid ü Hurşid adlı mesnevisini Selman'ın eserinden hareketle kaleme almış, kendi birikim, tecrübe ve kültürüyle eseri telif-tercüme boyutuna taşımıştır. Bu çalışmada, öncelikle Fars ve Türk edebiyatında yazılan Cemşid ü Hurşid mesnevileri ele alındıktan sonra Selman ile Ahmedi'nin hayatları ve eserleri hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmanın diğer bölümlerinde ise Selman ve Ahmedi'nin aynı adlı mesnevilerinin transkripsiyonlu metinleri hazırlanmış olup aynı zamanda Selman'ın eserinin Türkiye Türkçesine çevirisi yapılmıştır. Selman-ı Saveci'nin eseri transkript edilirken ve tercümesi yapılırken J. P. Asmussen ve F. Vahman tarafından hazırlanan ve 1969 yılında Tahran'da yayınlanan 3114 beyitten ibaret olan eser dikkate alınmıştır. Ahmedi'nin mesnevisi transkript edilirken de eserin İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi TY. nr. 921'de kayıtlı olan ve 4723 beyitten oluşan tek nüshası dikkate alınmıştır. Her iki eser de aruzun mefa'ilün/mefa'ilün/fe'ulün kalıbıyla yazılmıştır. Bunların dışında iki mesnevi de dış özellikleri, kullanılan nazım şekilleri, kafiye, vezin, edebi sanatlar gibi hususlar açısından incelenip her iki eser arasında tespit edilen farklılıklar değerlendirilmeye çalışılmıştır. Ayrıca, anlatma esasına bağlı edebi türlerden biri olarak mesneviler kurgusal özellikleri, olay örgüsü, bakış açısı, mekan, zaman, şahıs kadrosu gibi unsurlar açısından incelenmiş olup her iki eserde kullanılan anlatma teknikleri tespit edilmiş ve yine iki eser arasındaki farklılıklar bahsi geçen başlıklar altında ele alınmıştır. Bunların dışında kısaca iki mesnevide de geçen motifler üzerinde durulmaya çalışılmıştır. Selman ve Ahmedi'nin Cemşid ü Hurşid adlı mesnevilerinin mukayesesinde iki şair arasındaki farkın dile hakimiyet, veznin uygulanışı ve edebi sanatlarda daha belirgin şekilde ortaya çıktığı görülmektedir. Ahmedi'de vezin kusurları oldukça fazladır. Ancak Selman, vezin konusundaki başarısının yanında, edebi sanatlar bakımından da son derece başarılıdır. Ahmedi'nin eserinin de yalın ve kolay anlaşılır olması Selman'ın eserine göre mesneviyi daha akıcı hale getirmiştir. Ayrıca Ahmedi'nin mesnevisini orijinal kılan hususlardan en önemlisi ise mesnevinin olay örgüsü içinde her yaşanan olaydan sonra kıssadan hisse amaçlı yer verdiği küçük öğütler ve tavsiyelerdir.
Süleyman Nazif Efendi'nin Eş'ar ve Münşeat'ı

Süleyman Nazif Efendi, Klasik Türk edebiyatının 19. yüzyıl şair ve nasirlerindendir. Klasik edebiyatımızın geleneksel sanat anlayışına uygun olarak şiirler ve nesirler yazmıştır. Tez çalışmamız Süleyman Nazif Efendi'nin hayatı, edebi şahsiyeti ve elimizdeki tek eseri olan Eş'ar ve Münşeat'ının çeviri yazısını kapsamaktadır. Bu bağlamda çalışmamız üç ana bölüme ayrılmıştır. İlk bölümde Süleyman Nazif Efendi'nin hayatı hakkında bilgi verilip edebi şahsiyeti değerlendirilmiştir. İkinci bölümde Eş'ar ve Münşeat, şekil ve muhteva yönleri ile iki alt başlıkta incelenmiştir. Üçüncü bölümde de eserin çeviri yazısı verilmiştir. Bu tez çalışması ile Süleyman Nazif Efendi ve bilinen tek eseri olan Eş'ar ve Münşeat'ının tanıtılması amaçlanmıştır.
II. Meşrutiyet Dönemi Türk romanında meslekler (1908-1920)

Bu çalışmada, II. Meşrutiyet döneminde (1908-1920) roman olmak iddiasıyla yayımlanan 439 eser Türkiye'deki kütüphanelerin envanterinden ve dijital kataloglarından temin edilmiş ve taranmıştır. Günümüzdeki anlamıyla roman türünde değerlendirilebilecek olan basılı ve telif eserler tespit edilerek çalışmanın kapsamına uygun içeriğe sahip 78 roman belirlenmiş ve mesleklerin edebi eserdeki işlev ve görünümleri açısından incelenmiştir. Çalışmada, mesleklerin kurgudaki işlevi sorgulanmış, meslek erbabı roman kahramanlarının özellikleri ortaya konmuş ve dönemin sosyo-ekonomik hayatı, geçim kaynakları, mesleki örgütlenmeleri, mesleğin bireye sağladığı itibar ve sosyal sınıfların yarattığı farklılıklarla ilişkilendirilerek tartışılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde Sultan II. Abdülhamit'i II. Meşrutiyet'in ilanına götüren süreç ve tarihsel arka plana yer verilmiştir. İkinci bölümde, sözü edilen 78 roman, işledikleri konular ve temaları ele alış biçimlerine göre tasnif edilmiş, romanların vaka takdimleri meslek erbabının görünümleri ve işlevlerinin kurguya etkisini gözetecek biçimde derlenmiştir. Üçüncü bölümde, teze kaynaklık eden romanlarda karşılaşılan meslek kollarının tipik özellikleri ortaya konulmuş, bu eserlerde mesleklere bakışın ayrıntıları ve sosyal hayattaki karşılıklarıyla ne derece örtüştükleri değerlendirilmiştir. II. Meşrutiyet döneminde yayımlanan romanlara toplumun meslek erbabına bakışının doğrudan yansıdığı ve bu romanların işledikleri konu ve sergiledikleri tematik tutum bakımından çoğunlukla toplumsal problemlere odaklandığı anlaşılmıştır. Kimi zaman siyasi olayların çeşitli temsillerle ya da doğrudan tarihi kişi ve kurumların adı zikredilerek romanlara geçtiği, Osmanlı Devleti'nin üst üste yaşadığı savaşların etkisinin gözlendiği, mesleklerin ve diğer geçim yollarının toplumsal bir statü biçiminde algılandığı ve ortak davranışlar sergileyen karakter ve tipler yarattığı, özel teşebbüs, cemiyetleşme gibi iktisadi meselelerin de tartışıldığı, çalışmanın diğer bulguları arasındadır.
Polisiye edebiyatın geleneksel yapısını bozan kadın yazarların romanları üzerine postyapısalcı yaklaşım (1985-2015)

Klasik polisiye anlatılardaki eril unsurlar, feminist kuram çerçevesinde değerlendirilmek üzere veriler sunmaktadır. Sınırlı sayıda ve kalıplaşmış davranış modelleriyle hareket eden karakterlerden oluşan polisiye romanda türün özü cinsiyettir ve erkek hegemonyası polisiyenin başat özelliğidir. Erkek hegemonyası altında kadın-erkek temsilleri ile cinsel yönelim farklılıklarına dair kökleşmiş anlayışları sürdürerek/ destekleyerek yeniden üreten geleneksel polisiye romanda; klasik dedektif, suçlu, kurban üçgeninde kişiler biyolojik cinsiyetten bağımsız kılınarak toplumsal cinsiyet ekseninde şekillendirilir. Merkezde tek kahraman dedektif konumlandırılır, olaylar tek bakış açısından çizgisel sıralı bir şekilde aktarılır ve olay örgüsü dedektifin muhakkak kazandığı doğal bir sonuç ile sonlanır. Bahsi geçen özellikler, feminist eleştiriye göre eril araçlardır. Polisiyenin değişmez özelliklerle kuşatılması sebebiyle tür, feminist okumalara elverişlidir. Feminizm, bütün rol ve temaların değişmez olduğunun vurgulandığı bir sistemde kurgunun yinelemeli mekanizmalara indirgenerek basmakalıp fonlar halinde muhataba sunulmasına karşı çıkarak türün ikili/ dual yapısını ortaya koyar. Söz konusu noktadan hareket eden ve polisiyenin kalıplarını tekrarlayarak dönüştürmek isteyen yazarlar, hegemonik hiyerarşiyi görünür kılıp yapıbozuma uğratarak geleneksel yapıyı ihlal eder ve türün nitelik kıstaslarını dönüştürürler. Dolayısıyla katı ve kuralcı yapının; akışkan ve tanımlanamaz bir yapıyla yer değiştirmesiyle cinsiyet ve cinsel yönelim farklılıklarına alan açılır; dışlayıcı politikaların yerini kapsayıcı politikalar alarak bireylerin özgün varoluşları öne çıkarılır. Çalışmada Türk edebiyatı kapsamında 1989- 2014 yılları arasında dört ayrı kadın yazar tarafından kaleme alınan sekiz polisiye roman incelenmekte ve söz konusu metinlerin geleneksel polisiye ile uyuşmazlıkları ortaya konulmaktadır. Öncelikle postfeminist eleştirinin kökeni verilerek ve bu alana dair kavramlar açıklanarak kuramsal bir çerçeve çizilmektedir. İkinci ve üçüncü bölümde polisiye romanın tarihsel gelişimi üzerinde durulmakta, polisiye tür üzerine feminist bir okuma yapılmakta ve postfeminist eleştiri kapsamında seçilen romanlar biçim ve içerik bakımından incelenmektedir.
Nuruosmaniye Kütüphanesi 4957 nolu Şiir Mecmuası (Vr. 93a-110b)

Çalışmamız Nuruosmaniye Kütüphanesi 4957 numarada kayıtlı 254 varaklık şiir mecmuasının 93 a-110b varaklarının transkripsiyonlu metninden ve bu metnin incelemesinden oluşmaktadır. Bu çalışmada şairler ve şiirler hakkında önemli bir bilgi kaynağı olan mecmuaların Klasik Türk Edebiyatı çalışmaları bakımından kıymetine değinilerek, çalışma konumuz olan Nuruosmaniye Kütüphanesi 4957 numaralı şiir mecmuası ana hatlarıyla tanıtılmış; 93 a-110b varakları arasında şiirleri bulunan Şeyhülislam Yahya Efendi ve eserleri hakkında detaylı bilgi verilerek incelediğimiz 149 gazelin aruz kalıpları, redif ve kafiyeleri, muhteva hususiyetleri detaylı olarak gösterilmiştir. 93 a-110b varakları arasında bulunan gazeller, yayımlanmış divanla karşılaştırılmış, elde edilen veriler ve metin incelemesinde karşılaşılan problemler dipnotlarda gösterilerek metin kısmından önce inceleme olarak sunulmuştur. İnceleme kısmının ardından, çalıştığımız 149 gazelin transkripsiyonlu metni ve nesre çevirisi verilerek, MESTAP tablosu ile çalışmamız tamamlanmıştır.
Rabguzi'nin Kısasu'l-Enbiya'sı (Leningrad nüshası/398-527) inceleme-metin-dizin

Rabguzi'nin kaleme almış olduğu Kısasu'l-Enbiya adlı eser akıcı üslubu ile kapsamlı bir şekilde peygamberler tarihini anlatmaktadır. Bu eserin çeşitli kütüphanelerde birçok nüshası mevcuttur. Bu tez, Rabguzi'nin Kısasu'l-Enbiya'sının Leningrad nüshasının 398 -526. sayfalarının trankripsiyonlu metnini ve dizinini kapsamaktadır.
Bibliothèque Nationale de France 1624 numaralı şiir mecmuası

Türk dili ve edebiyatı, tarihin karanlık devirlerinden günümüze kökler salarak, binlerce yıldır Türk milletinin zihin ve gönül dünyalarını beslemiş, nesiller arasında kimi zaman sözlü kimi zaman da yazılı ürünlerle köprüler kurarak etkileşim sağlamıştır. Bu etkileşim, bazen bir şiir bazen de bir şiirin bestelenmesiyle ortaya çıkan şarkılarla sağlanmıştır. Ülkemizde ve dünyanın çeşitli kütüphanelerinde bilim, kültür ve sanat dünyamızı aydınlatan birçok el yazması eserin mevcudiyeti ehillerince maruftur. Hiç şüphesiz mecmualar da bu eserlerin önemli bir bölümünü oluşturur. Çalıştığımız mecmua, Bibliotheque Nationale de France 1624 numarada kayıtlı şiir mecmuasının 40a ila 110a varaklarıdır. Mecmuanın mürettibi belli değildir. Eksik beyitli ve aslından farklı yazılmış şiirlerle beraber, farklı şairlerin şiirlerine ve şarkı türü örneklerine de bol miktarda rastlanmaktadır. Şairi belli olmayan şiirler de vardır. Çalışmanın ilk bölümünde mecmua hakkında genel bilgilere, ikinci bölümünde transkripsiyonlu metne ve son bölümünde de sonuç ve sözlük kısımlarına yer verilmiştir.
Muhibbİ Dİvanı sözlüğü

Coşkun AK tarafından hazırlanan 1987 yılında Kültür Bakanlığı Yayınlarından çıkan Muhibbi Divanı adlı eser esas alınarak hazırlanan bu çalışma, Muhibbi Divanı'nda yer alan yaklaşık 211. 700 verinin ayıklanıp düzenlenmesiyleoluşturulmuştur. Bu çalışma, Muhibbi Divanı'nın hem bağlamlı dizinini hem de işlevsel sözlüğünü ortaya koymaktadır. Ayıklama ve düzenleme çalışması neticesinde tespit edilen yaklaşık 14.480 sözlük maddesinin yanında köşeli parantez içerisinde kullanım sıklığı ve maddelerin altında parantez içerisinde varsa ek almış halleri de kullanım sıklığı ile birlikte verilmiştir. Bununla birlikte ilgili madde ile irtibatlı atasözleri, deyimler, kelime grupları ve kalıplaşmış sözler tespit edilerek bakınız kısaltmasıyla birlikte italik dizilerek gerekli göndermeler yapılmıştır. Ayrıca bütün beyitler tek tek değerlendirilerek her bağlama göre değişen anlamlar belirlenmiş ve kelimeler buna göre anlamlandırılmıştır. Bütün bu anlamlandırmalarda kaynak eserler referans olarak gösterilmiştir. Bu tezle, Muhibbi Divanı'ndaki atasözleri, deyimler, kelime grupları, kalıplaşmış sözler tespit edilerek Muhibbi'nin şiir dilini oluşturan unsurlar tespit edilmiştir. Kanuni Sultan Süleyman'ın padişahlık vasfı ve bunun şiirine ne ölçüde yansıdığı tespit edilmiş ve şair sultanlar arasında en hacimli divana sahip Muhibbi'nin söz varlığına ulaşılmıştır. Muhibbi şiirindeki kelimeleri kullanımlarına göre anlamlandırma esasına bağlı olarak oluşturulan bu çalışma ile Kanuni Sultan Süleyman'ın şiirine nüfuz edilecektir.
Hatif Ali Efendi hayatı, edebİ kişiliği, dİvanının tenkitli metni (1b - 132a) ve nesre çevirisi

Divan edebiyatı sahasında ismini zikredemeyeceğimiz kadar çok sayıda şair yetişmiş olmasına rağmen, bunlardan belki de çok az kısmı bilinmektedir. Divan edebiyatı temsilcisi bu şairlerden biri de Hatif Ali Efendi'dir. Hayatını ve edebi şahsiyetini aktarmaya çalıştığımız şairin tespit edebildiğimiz tek eseri divanıdır. Bu çalışmayla divan edebiyatının pek bilinmeyen simalarından biri olarak şairimizitanıtmak ve eserinin incelemesini yapmak amaçlanmıştır.
Hazar Türkçesi leksikoloji tespiti denemesi

Eski Türkçenin diyalektleri arasında sayılan Hazar Türkçesi maalesef ardında yazılı eserler bırakmamıştır. Göktürklere bağlı bir devlet olan Hazarlar Kafkasya'da yaklaşık 400 yıl bir konfederasyon olarak hüküm sürmüşlerdir. İçlerinde muhtelif etnik unsurların bulunmasına rağmen Türk yönetim kültür ve dili ağırlıkta olmuştur. Rus, Gürcü ve Bizans ile savaşlar-barışlar yapmış, içinde dört ayrı inanç sistemini barındırmış Hazarlardan günümüze kadar gelen kalıntılar diğer bir değişle kırıntılar şeklindedir. Çalışmamızda bu dönemden kalan mevcut kelimelerin ses ve şekil özelliklerini esas alarak öncelikle Hazar Türklerinin kilit ses, şekil ve kelimeleri tespit edilmiştir. Tespit edilen bu kilit özelliklerin dışında Hazar bakiyesi olarak bilinen Karaçay - Malkar, Karaim, Kırımçak, Kumuk Türkçelerinin sözlüklerindeki ortaklıklar belirlenmiş, Hazar Türkçesi kelime hazinesi ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Türk runik harfli metinlerin çekim morfolojisi

'Türk Runik Harfli Metinlerin Çekim Morfolojisi' adlı doktora tezi; giriş, çekim morfolojisi ve sonuç bölümlerinden oluşmaktadır. Giriş bölümünde, Türk runik yazısının özelliklerine, kökeni hakkında bilgilere, metinlerin tespiti ve yapılan çalışmalar hakkında özet olarak genel bilgilere yer verilmiştir. Türk runik harfli metinler; Moğolistan bölgesi, Yenisey bölgesi, Dağlık Altay bölgesi, Kırgızistan bölgesi ve Çin bölgesi ve kağıda yazılı metinler olmak üzere altı bölümde incelenmiştir. Kağıda yazılı metinler ise Irk Bitig ve yapraklar halinde ele geçmişş metinler olmak üzere iki bölümde incelenmiştir. Çekim morfolojisi bölümünde, morfoloji hakkında genel bilgi verilmiştir. Bu bölüm isim ve fiil çekim ekleri olmak üzere iki alt başlıkta incelenmiştir. İsim çekim ekleri bölümünde, çokluk ekleri, durum ekleri ve iyelik ekleri hakkında genel bilgi verilmiştir. Fiil çekim ekleri bölümünde ise, şahıs ekleri, kip ekleri, birleşik çekimler ve ek fiile yer verilmiştir. Metinlerde tespit edilen örnekler, isim ve çekim ekleri bölümlerindeki alt başlıklarda gösterilmiştir. Sonuç bölümünde ise, tespit edilen ekler hakkında genel ve istatistik bilgiler yer almaktadır.