turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Öğretim elemanı ve öğrenci görüşlerine göre müzik öğretmenliği lisans programlarında müzik teknolojilerinin kullanımı

Bu araştırmanın amacı, müzik öğretmenliği lisans programlarında kullanılan müzik teknolojisi türlerini ve bu teknolojilerin kullanım düzeylerini ve kullanım nedenlerini belirlemek ve müzik teknolojilerinin kullanımına yönelik öğretim elemanı ve öğrenci önerilerini tespit etmektir. Araştırma betimsel tarama modelinde olup; araştırmanın evrenini müzik öğretmenliği lisans programında görevli öğretim elemanları ve bu bölümlerde okuyan öğrenciler, örneklemini ise Türkiye'nin 7 bölgesinde, kuruluş yılına göre en eski olan 7 üniversitenin müzik öğretmenliği lisans programlarında görevli öğretim elemanları ile bu bölümlerde okuyan lisans 3. ve 4. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmada; müzik öğretmenliği lisans programlarında bulunan ve kullanılan müzik teknolojisi araç-gereçleri, bu teknolojilerin kullanım düzeyleri ve kullanım nedenleri tespit edilmiş olup, ayrıca, müzik teknolojilerinin kullanımına yönelik öğretim elemanı ve öğrenci görüşleri, derslerde müzik teknolojilerinin kullanım nedenleri ile bu konulardaki öneriler belirlenmiştir. Elde edilen veriler, araştırmanın amaçlarına uygun istatistiksel yöntemler kullanılarak değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, müzik öğretmenliği bölümlerinde müzik teknolojisi donanımının özellikle bilgisayar, internet erişimi ve metronomda yoğunlaştığı, derslerde kullanımının özellikle tüm dönemlerdeki Bireysel Çalgı ve Piyano dersleri ile, Müziksel İşitme Yazma Okuma ve Güncel/Popüler Müzikler derslerinde yoğunlaştığı, diğer derslerde dağınıklık gösterdiği belirlenmiştir. Ayrıca müzik teknolojisinin kullanımına yönelik görüşlerin büyük çoğunluğunun hem öğretim elemanı hem de öğrenciler tarafından olumlu olmasının yanı sıra, derslerde müzik teknolojisi kullanım nedenlerinin de olumlu olduğu saptanmıştır. Bu bulgular ışığında derslerde müzik teknolojilerinin kullanımının yaygınlaştırılması için somut önerilerde bulunulmuştur.
Kültürel belleğin taşınabilirliğinde rol alan etkenler: Çanakkale Tahtacı Türkmenlerinde Sazanderlik örneği

Bu çalışmada, Çanakkale ili Tahtacı Türkmen Alevilerinde sazande rlik geleneğinin kültürel bellek ve sözlü aktarımdaki rolleri ele alınmaktadır. Çalışmanın metodolojisini, Çanakkale il sınırları içerisinde farklı bölgelerde yaşayan sazande rler üzerine yapılan saha çalışması oluşturmaktadır. Kuramsal çerçevede nitel araştırma yöntemleri kullanılarak oluşturulan çalışma Tahtacı Türkmenleri üzerine yapılan literatür taraması ile kuvvetlendirilmiştir. Bu çerçevede kültürel bellek, geleneğin sözlü aktarımı, icranın kültürel kodlar üzerinden okunması ve 'performans teori' gibi dinamik iletişimsel süreçler kuramsal kapsamda değerlendirilip çıkarımlar yapılmıştır. Sazanderlik geleneğine uygun olarak, Victor Turner'ın 'liminal' ve 'komünitas' kuramları üzerinden inançsal bağlamda niteliksel bir geçiş evresine değinilmektedir. Bununla birlikte Jann Assman'ın 'kültürel bellek' ve geleneğin sözlü aktarımlarla yeniden inşası gibi kuramsal yaklaşımlar üzerinde durulmaktadır. Bu çerçevede Tahtacı Türkmen Alevilerinin farklı kimlik tanımlamaları ayrıntılı biçimde ele alınmış ve açıklanmaya çalışılmıştır. Ayrıca çalışmada Tahtacı Türkmen Alevilerinin 'nefes' adını verdikleri, sazanderlerin sözlü ve müzikal kültür unsurlarına dayalı performanslarına da yer verilmektedir. Yörede belli kalıp ezgiler üzerine söylenen türlerine göre farklı birkaç nefes örneği derlenmiş ve notasyona aktarılmıştır. Anadolu Aleviliğinde 'zakirlik' Tahtacı Türkmenlerinde 'sazander'lik veya 'sazandar'lık olarak isimlendirilen saz aşıklarının, inanç pratikleri bakımından önemli saygınlığa sahip kişiler olması yapılan saha çalışmasında elde ettiğimiz verilerdendir. Sazanderlik geleneğinin, Ayin-i Cem törenleri başta olmak üzere Tahtacı Türkmenlerinde ritüeller, kutsal addedilen günler ve gündelik olabilecek bazı pratiklerin diğer kuşaklara aktarımı, 'kolektif bir bellek' oluşturması açısından önemli bir role sahip olduğu gözlemlenmiştir.
Türkiye'de yaşayan Arap Alevilerinin etnik ve müzikal kimliği

Arap Aleviliği, Muhammed b. Nusayr en-Nemiri tarafından kurulduğu düşünülen ve Hüseyin b. Hamdan el-Hasibi tarafından sistemleştirilen batıni karakterli, Şii kökenli bir mezheptir. Yapılan bu çalışma, iki temel konu üzerinden tartışmaya açılmıştır. Bunlardan ilki 'Geleneğin Aktarımı', bir diğeri ise 'Etnisite' kavramıdır. Buna göre, ilk yaklaşım 'Geleneğin Aktarımı' bağlamında yapılan çalışmalardır. Bu bağlamda geleneğin aktarımını sağladığını düşündüğümüz; Mitolojik hikayeler, Hefli geceleri, topluluğun ozanları olarak tanımlayabileceğimiz Finnenler, düğün/nişan/sünnet vb. özel günlerde yapılan müzikli eğlenceler, topluluğa ait olan ve sayısı yaklaşık olarak yüze yakın olan dini Bayramlar kültürel kavramlardan hareketle tanımlanmıştır. Arap Alevi halk müzikleri, bağımsız birey ve gruplar tarafından düzensiz çalışmalar olarak gerçekleşir. Laik, bağımsız olarak tanımladığımız bu türler arasındaki en önemli ortak özellikler, ortak repertuvarı ve Arap dilini kullanmalarıdır. Protest/Özgün müzikte, Arapça dışında Türkçe kullanılsa da diğer müziklerde Türkçe sıklıkla kullanılmaz. Müziklerde kullanılan dil öncelikle Arapçadır. Türkçe'nin birincil dil olarak karşımıza çıktığı yer topluluğun yaşadığı bölgelerdeki barlar ve restoranlardaki eğlence pratikleridir. Bu pratikler içinde yine Arapça var olsa da birincil dil olmamaktadır. Eğlence amaçlı olması, Türkiye topraklarında yaşanması ve eğlence mekanlarında Arapça bilmeyen müzisyenlerin de çalışıyor olması ile Arapça pek kullanılmaz. Arapça dil ortaklığında birleşen Arap Alevi müzik pratikleri, aynı özellikle farklı mekanlarda birbirlerinden ayrışmaktadırlar. Sonucu genelleyen bir bakış açısıyla şu söylenebilir ki, temelini 'Arapça müzik' geleneğinden alan Arap Alevi topluluğu müzikal kimliği; kültürün rasyonelleşmesi, metalaşması ve modernleşmesi bağlamında yeni bir boyut kazanmaya başlamış; bunun yanında müziksel dinamikler ve geleneğin aktarımı bağlamında eğlence ritüelleri açısından kendini her dönemde yeniden inşa ederek varlığını sürdürdüğü görülmektedir.
Yusuf Mirişli'nin hocalı soykırımı için yazılmış senfonik şiir '613' eserinin incelenmesi

Hocalı katliamının birçok alanda olduğu gibi kültürel ve sanatsal alanlarda da önemli etkileri bulunmaktadır. Azerbaycan bestecileri bu katliama ilişkin, Hocalı halkının yaşadığı acıları ve yoğun duyguları anlatan senfonik eserler bestelemişlerdir. Yusuf Mirişli'nin Hocalı soykırımı için yazmış olduğu '613' adlı senfonik şiiri, adını katledilen 613 masum insandan almıştır. '613' eserinde kullanılan form, dünya müziğinde 'Senfonik Şiir Sonat Formu' olarak görülmektedir. Araştırmanın ilk bölümünde; Hocalı katliamı, Azerbaycan 20. yüzyıl müziğinin tarihsel gelişimi, Yusuf Mirişli'nin hayatı, eserleri ve senfonik şiir hakkında bilgi verilmiş, ikinci bölümde araştırmanın yöntemi belirtilmiş, üçüncü bölümde ise Yusuf Mirişli'nin senfonik şiir '613' eserinin müzikal analizi ve biçimsel açıdan çözümlenmesiyle elde edilen bulgular ve yorumlara yer verilmiştir. Çalışmada ilgili kaynaklar taranmış, durum tespitine dayalı betimsel tarama yöntemi kullanılmıştır; eser analizi sırasında uzman görüşünden yararlanılmıştır.
Eğitim fakültesi müzik eğitimi bölümü anaçalgı viyola eğitiminde kullanılan metotların incelenmesi

Bu araştırma, Eğitim Fakültesi Müzik Eğitimi programlarında yer alan, Viyola eğitimi derslerinde kullanılan Viyola metotlarının katkısının saptanması amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla Viyola öğretmenlerinin müzik eğitimi bölümlerindeki, viyola eğitimi ile ilgili temel konulardaki anlayış ve yaklaşımları, gösterdikleri ilgi ve tutumlar, aldıkları kararlar, viyola metotları ile ilgili etkinlikleri nasıl gördükleri araştırılmış ve değerlendirilmiştir. Müzik eğitimi bölümlerinde görev yapan, 12 viyola öğretmenine anket uygulanmış, bu yol ile görüşleri alınmış ve istatistiksel işlemlerle tablolar haline getirilmiştir. Bu araştırmada elde edilen bulgulara göre, Eğitim Fakültesi Müzik Eğitimi bölümlerinde görev yapan viyola öğretmenlerinin büyük bir bölümünün kullandıkları viyola metotları, viyola eğitiminin genel kapsamı içinde, viyola öğretmenlerinin tercihine göre değiştiği, mevcut metotların birbirini destekleyerek kullanılmasıyla, viyola öğretmenlerinin kendi eğitim programlarını oluşturduğu tespit edilmiştir. Viyola öğretmenlerinin tespit edilmiş 35 viyola metodundan 20'sini kullandıkları ve bir viyola öğretmeninin en fazla 12 viyola metodundan faydalandığı sonucuna varılmıştır. Viyola öğretmenleri, kullandıkları viyola metotlarımın viyola eğitimini genel kapsamı içinde viyola eğitiminin bütün aşamalarına ilişkin çalışmaları büyük ölçüde kapsadığı görüşünde birleşmektedirler.
Mesleki müzik eğitim kurumlarında yürütülen Türk halk müziği üfleme çalgılar eğitiminin öğretim elemanları görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesi

Bu araştırma, ülkemizde mesleki müzik eğitimi veren kurumlarda üfleme çalgılar eğitimin nasıl yürütüldüğüne yönelik bir durum tespiti yapma amacı taşımaktadır. Araştırma betimsel tarama modelli nitel bir araştırma olup görüşme yönteminden faydalanılmıştır. Araştırmada; uzman görüşleri doğrultusunda hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu, ülkemizin farklı bölgelerinde bu alanda görev yapan öğretim elemanlarına uygulanarak bulgular elde edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, üfleme çalgıların eğitim-öğretim süreçlerinde; metot yetersizliği, çalgıların standartlaşma eksikliği, ders saatlerinin yetersizliği, yerel/mahalli ve usta sanatçılarla öğrencileri bir araya getirecek etkinliklerin yetersizliği, terminolojik problemler ile başta ortaokullar ve güzel sanatlar liseleri olmak üzere genel ve mesleki müzik eğitiminin bütün basamaklarında bu çalgıların eğitimine yer verilmesi gerektiği sonuçlarına ulaşılmıştır.
Giovanni Bottesini'nin fa diyez minör kontrbas konçertosunun incelenmesi

Bu eser metni incelemesinde, kontrbas sanatçısı ve besteci Giovanni Bottesini'nin fa diyez minör kontrbas konçertosu ele alınmıştır. Bestecinin eser vermiş olduğu dönem, hayatı, eserleri, kontrbas repertuvarına katkıları ve çalışmada ele alınan konçertoyla ilgili detaylı bilgiler verilmiştir. Çalışmada ayrıca eser metni kapsamında incelenen konçertonun analizi yapılarak şekillerle gösterilmiş ve ek olarak konçertonun tamamı sunulmuştur.
Amatör ve profesyonel koristlerin sanat okuryazarlık düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmada, çeşitli korolarda çalışmalarını sürdüren amatör ve profesyonel koristlerin sanat okuryazarlığı düzeylerinin incelenmesi amaçlanmış ve ayrıca koristlerin sanat okuryazarlık düzeylerine cinsiyet, sanat kitaplarını okuma ve kütüphaneden yararlanma değişkenlerinin etkisi olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2017- 2018 yılında, bireysel ve kurumsal izinler alınarak ulaşılan 'Mersin Devlet Opera ve Balesi' ve 'TRT'de' görev yapan 85 profesyonel korist ile 'Mersin Polifonik Korolar Derneği' ve 'Silifke Göksu Halk Müziği Topluluğu'nda' görev yapan 67 amatör korist oluşturmuştur. Araştırmanın verileri Yücetoker (2014) tarafından geliştirilen ve bu araştırmaya uyarlaması yapılan sanat okuryazarlığı ölçeği ile araştırmacı tarafından toplanmıştır. Ölçeğin bu araştırma için Cronbach Alpha güvenirlik katsayısı, Alpha 93 olarak hesaplanmıştır. Uygulamanın bitiminde elde edilen veriler IBM SPSS Statistics 23.0 programı ile analiz edilerek raporlaştırılmıştır. Araştırmada sonuç olarak;Amatör ve profesyonel koristlerin sanat okuryazarlıkları incelendiğinde, elde edilen bulgulardan yola çıkarak her iki grubun da büyük ölçüde sanat okuryazarlığına sahip oldukları söylenebilir. Ayrıca amatör ve profesyonel koristlerin sanat okuryazarlık düzeylerine yönelik yapılan t-testi sonuçları incelendiğinde amatör ve profesyonel koristler arasında anlamlı bir ilişkinin var olduğu tespit edilmiş amatör koristlerin sanat okuryazarlık düzeylerinin profesyonel koristlerin sanat okuryazarlık düzeylerinden daha düşük olduğu tespit edilmiştir. Amatör ve profesyonel koristlerin sanat okuryazarlık düzeyleri ile cinsiyetleri arasındaki ilişkiyi tespit etmek için yapılan t-testi sonucuna göre amatör koristlerin cinsiyetleri ile sanat okuryazarlık düzeyleri arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığı, profesyonel koristlerin sanat okuryazarlık düzeyleri ile cinsiyetleri arasında anlamlı bir ilişkinin var olduğu, erkek profesyonel koristlerin profesyonel kadın koristlere oranla sanat okuryazarlık düzeylerinin daha yüksek olduğu, amatör ve profesyonel koristlerin sanat okuryazarlık düzeyleri ile sanat kitapları okuma değişkeni arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığı, amatör ve profesyonel koristlerin sanat okuryazarlık düzeyleri ile sanatsal değerlendirmelerde kütüphanelerden yararlanma değişkeni arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığı tespit edilmiştir.
Müzik öğretmeni adaylarının piyano ile eşliğin önemi ve gerekliliğine yönelik görüşleri

Bu araştırmanın amacı, müzik öğretmeni adaylarının piyano ile eşliğin önemi ve gerekliliğine yönelik görüşlerinin belirlenmesi ve bu görüşlerin cinsiyet, mezun olunan lise türü, sınıf düzeyi ve 'Eşlik Çalma' ders başarısı değişkenlerine göre anlamlı bir şekilde farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemektir. Araştırmada betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2017- 2018 eğitim-öğretim yılında, Balıkesir Üniversitesi, Cumhuriyet Üniversitesi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Marmara Üniversitesi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi, Pamukkale Üniversitesi ve Uludağ Üniversitesi, Lisans III ve IV düzeyinde öğrenim gören 318 müzik öğretmeni adayı oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri, Kurtuldu (2016) tarafından geliştirilen 'Piyano ile Eşliğin Önemi ve Gerekliliğine Yönelik Ölçek' ile toplanmıştır. Piyano ile eşliğin önemi ve gerekliliğine yönelik ölçeğin, cronbach's alpha güvenirlik katsayısı. 89 olarak hesaplanmıştır. Verilerin analizi, SPSS programı ile yapılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde, frekans, yüzde, aritmetik ortalama, standart sapma, medyan, Mann-Whitney U testi, Kruskal-Wallis H testi ve Dunn's testi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre müzik öğretmeni adaylarının piyano ile eşliğin önemi ve gerekliliğine yönelik görüşlerinin genel olarak yüksek düzeyde olumlu olduğu görülmektedir. Müzik öğretmeni adaylarının, piyano ile eşliğin önemi ve gerekliliğine yönelik görüşlerinde, cinsiyet, mezun olduğu lise türü ve sınıf düzeyinde anlamlı fark bulunmamıştır. Ancak, adayların 'Eşlik Çalma' ders başarılarına göre anlamlı fark bulunmuştur. En yüksek anlamlılık düzeyi en yüksek ve en düşük notları alanlar arasında olmakla birlikte, genel olarak adayların 'Eşlik Çalma' ders başarıları ile genel ölçek puanları arasında doğru orantılı bir ilişki görülmektedir.
Lisans 1. sınıf öğrencilerinin birinci yarıyıl başında teori ve uygulama derslerine yönelik tonal ve makamsal alandaki bilgi düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Müzik Eğitimi Anabilim Dalında 2018- 2019 eğitim öğretim yılında öğrenime başlayan, farklı tür ortaöğretim kurumlarından mezun olmuş lisans 1. sınıf öğrencilerinin Teori ve Uygulama Dersleri içerisindeki tonal ve makamsal alan konuları ile ilgili bilgi düzeylerinin tespit edilmesidir. Araştırmanın örneklem grubunu GÜGEF Müzik Eğitimi Anabilim Dalında lisans 1. sınıfta okumakta olan 50 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma betimsel bir çalışma olup; genel tarama modelindedir. Teori ve Uygulama Derslerinin içerikleri ile ilgili bilgi edinmek için literatür taraması yapılmıştır. Literatür taraması sonrasında elde edilen veriler kullanılarak öğrencilerin bilgi düzeylerini ölçmek için tonal ve makamsal alan konularını içeren 30 sorudan oluşan bilgi ölçme testi uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda elde edilen verilere göre, örneklem grubunda bulunan öğrencilerin çoğunun ortaöğretimde mesleki müzik eğitimi verilmeyen kurumlardan mezun olduğu görülmüştür. Ayrıca öğrencilerin makamsal alana göre tonal alanda daha yüksek başarı elde ettikleri sonucuna ulaşılmıştır. Ulaşılan sonuçlar doğrultusunda öğrencilerin tonal ve makamsal alandaki teori bilgilerinin geliştirilmesine yönelik öneriler getirilmiştir.
Barok çalgı sine keman -viola d'amore- ile osmanlı barok dönemi ve avrupa barok müziğinin etkileşiminin araştırılması

Barok Çağ olarak bilinen dönem, 17. ve 18. yy'ları kapsamaktadır. Avrupa barok müzik ortamında viola d'amore adıyla bilinen ve popüler olan çalgının, 18. yy. ortaları itibariyle Osmanlı saray musikisi ortamında görülmeye başladığı biliniyor. Bu çalışmanın amacı; Avrupa menşeili violler ailesine mensup bir enstrüman olan sine kemanın kökenleri, icracıları, bestecileri ve organolojik açılardan araştırılmasıdır. Köklerinin Hindistan, Orta Doğu, Orta Asya ve Türkiye'de olduğu bilinen yaylı sazların, asırlar içerisinde birçok gelişim gösterdikleri bilinmektedir. Bu sazlar Ravanastron, ıklığ, rebap, rebec, ayaklı keman, lira de braccio ve fidel olarak incelenmiştir. Sine keman, violler ailesine mensup bir enstrüman olarak bilinmektedir. Viollerin özellikleri ve çalınış biçimleri dolayısıyla farklılık gösterirler. Bu tez içerisinde farklılıklar incelenmiş ve violler grubu enstrümanları sırasıyla; treble viola da gamba, tenor viola da gamba, viola da gamba, bas viola da gamba, viola da bastarde, baryton ve viola da braccio olarak verilmiştir. Gerek saraydaki görevleri ve gerekse seyahatleri sebebiyle Osmanlı İmparatorluğu'na gelerek, araştırma imkanı bulan yabancı müzikologların gözlemleri, tespitleri, hatıraları ve kaleme aldıkları belge ve seyahatname gibi kitapların ışığı altında Osmanlı ve şark müziği, kullanılan enstrümanlar ve sine keman hakkında önemli bilgiler elde ediyor; aynı şekilde bu sazlardan pek çoğunun ve tezimizin konusu olan sine kemanın yapımı, ölçüleri, telleri ve akordu hakkında fikir sahibi oluyoruz. Avrupa'da viola d'amore olarak bilinen sine kemanın hiçbir kopukluk olmaksızın orada kullanılmaya devam edildiğini ve Barok orkestralarının vazgeçilmez enstrümanı olduğunu görüyoruz. Ancak ilk defa kemani Corci (1680?-1765?) tarafından sarayda çalındığı bilinen bu saz üç asır boyunca çok popüler olmasına ve bu popülerliğini devam ettirmesine rağmen bu yıllardan sonra cazibesini kaybetmeye ve unutulmaya başlamıştır. Bu tez konusunun seçilmesindeki en önemli etkenlerden birisi, unutulmaya yüz tutan sine kemanın ihyası, genç kuşaklara tanıtılması ve sevdirilmesi amacını taşımaktadır.
Semavİ dinlerin İstanbul'daki mabetlerinde icra edilen doğuş ilahilerinin karşılaştırmalı analizi

İstanbul, Bizans İmparatorluğu döneminde Hristiyanlığın ardından Osmanlı İmparatorluğu döneminde İslam Dini'nin merkezi olmuştur. Safa Yeprem 'Türk Cami Musikisiyle Mukayeseli Olarak İstanbul Gayr-i Müslimlerinde Mabet Musikisi' isimli doktora tezinde Kaside, Dua, Na't, Mevlid ve Miraciye İlahileri arasında 'işlevsel manada' bir takım benzerlik ve farklar tespit etmiştir. Çalışma, bu tezin Mevlid bölümünden hareketle, 'Kutlu Doğum' ve 'Doğuş Bayramı' İlahilerini oluşturan müzikal hücrelerin birbirlerine ne dereceye kadar benzerlik ve farklar ortaya koyduklarını tespit etme gayesiyle hazırlanmıştır. İlahiler, Alman Latin Katolik Kilisesi, Keldani Katolik Kilisesi, Süryani Ortodoks Kilisesi, Rum Ortodoks Kilisesi, Ermeni Ortodoks Kilisesi, Presbiteryen Kilisesi, Protestan Kilisesi ve Sünni-Hanefi İslam Cemaatlerinden derlenmiştir. Veriler biçimsel, makamsal, güfte, icra, çalgı kullanımı, notasyon ve Peygamberin Doğuşu ile ilgili anlayış özelliklerine göre tasnif edilerek açıklanmış, bulgular kendi içlerinde frekans tablolarına ve yüzdelik dilimlere dönüştürülerek grafikler halinde analiz edilip istatistiksel olarak karşılaştırılmıştır. Ulaşılan ilahilerin çoğu ilk kez derlendiği için ses ve mümkün olanlarda görüntü kayıtları da çalışmada yer almıştır.
Azerbaycan aşıklarından Aşık Elesker

Bu çalışmada, 19. yüzyılın ikinci yarısında ve 20. yüzyılın başlarında Azerbaycan'da yaşamış olan Aşık Elesker'in Türk aşık edebiyatındaki yeri araştırılmıştır. Bunu yapmak için tarihi bir arka plan incelemesi yapılarak öncelikle Azerbaycan'ın genel Türk halk edebiyatı tarihinden nasıl beslendiği, diğer Türk devletleriyle, özellikle Türkiye ile nasıl ilişkiler içinde olduğu anlaşılmaya çalışılmıştır. Aşık Elesker'in Türkiye'deki edebiyat çevreleri için önemli bir figür olup olmadığı sorgulanmıştır. İncelememizde 16. yüzyıldan itibaren hem Anadolu sahasında hem de Azerbaycan'da ve Kafkaslarda, Orta Asya'daki Türk toplumlarında görülen Ozan ve Baksı gibi halk şairlerinin yerlerini yavaş yavaş aşıklara bıraktığı ortaya çıkmıştır. Buna dayanarak, Azerbaycan ve Türkiye'nin ortak bir tarihi kaynaktan beslenmelerinin bu iki ülkenin edebiyatlarında ne gibi paralellikler doğurduğu incelenmiş, özellikle aşık edebiyatındaki türlerin ve içeriğin birbirine çok yakın olduğu görülmüştür. Yapılan araştırma göstermiştir ki, Azerbaycan ve Anadolu sahasında ortaya çıkan aşık edebiyatı adeta kardeş edebiyatlar gibidir. Her ne kadar terminolojide ufak tefek farklılıklar olsa da, şekil, muhteviyat, gelenekler ve kültür açısından bu iki edebiyat kolu birbirlerine çok yakındır. Uzun yıllar Rusya işgalinde kalmış, 1990'da ise Sovyetler Birliği bünyesinde kalarak Demir Perde politikalarıyla Türkiye'yle bağı kesilmeye çalışılmış olan Azerbaycan'da, Elesker de dahil olmak üzere halk şairleri Türkiye'yle olan gönül bağlarını korumuşlardır. Buna ek olarak, 19. yüzyıl sonlarında ortaya çıkan Türk-İslam fikir birliği akımları sayesinde bu iki halk ve dolayısıyla aşıklar birbirlerine biraz daha yakınlaşmışlardır.
Özengen flüt eğitimi kaynak kitaplarına ilişkin öğretmen görüşleri doğrultusunda model kitap önerisi

Bu araştırmada, özengen flu t eğitiminde kullanılan kaynak kitaplara ilişkin öğretmen göru şlerini saptamak ve bu doğrultuda amaca ve hedef kitlenin özelliklerine uygunuygulanabileceği du şu nu len model bir kaynak kitap önerisi hazırlamak amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, Tu rkiye'nin farklı şehirlerinde, farklı yaş gruplarından öğrencilere aktif olarak özengen flu t eğitimi vermekte olan, araştırmaya gönu llu 47 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmada; çalışma grubuna, kişisel bilgiler, halen kullanılmakta olan flu t eğitimi kaynak kitaplarına ilişkin sorular ve oluşturulmak istenen kaynak kitap içeriğine ilişkin ifadeler olmak u zere u ç bölu mden oluşan bir anket uygulanmıştır. Araştırmanın sonucuna göre, öğretmenler, Tu rkiye'de özengen flu t eğitimine yönelik kaynak kitap eksikliğinin olduğunu ve mevcut kitapların da özengen eğitimi destekleyici nitelikte olmadığını ifade etmişlerdir. Bu amaçla, öğretmenlerin ihtiyaçlarına uygun ve Tu rk ku ltu ru ne uyumlu bir model kaynak kitap önerisi sunulmuştur.