turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İş Hukukunda zorlayıcı nedenlerle fesih

Bu tez çalışmasında, İş Hukukunda zorlayıcı nedenler ve bu zorlayıcı nedenlere dayanılarak yapılan fesih konusu ele alınmıştır. İş Kanununun 16/111 ve 17 /III. maddelerinde zorlayıcı nedenler düzenlenmiştir. Söz konusu zorlayıcı nedenlerden İş K.16/III hükmündeki düzenleme işçiye haklı nedenlerle iş sözleşmesini fesih imkanı verirken ; 17 /III. maddedeki düzenleme ise işverene haklı fesih imkanı vermektedir. İşçinin çalıştığı işyerinde bir haftadan fazla süre ile işin durmasını gerektirecek zorlayıcı nedenler ortaya çıkarsa, işçi zorlayıcı neden dolayısıyla sözleşmeyi feshedebilir (İş K. m,16/II). İşverenin İş K.17/III hükmüne göre haklı fesihte bulunabilmesi içinse, işyerinde işçiyi bir haftadan fazla süre ile çalışmaktan alıkoyan bir zorlayıcı nedenin ortaya çıkması gerekir. İşçinin haklı fesihte dayanabileceği zorlayıcı nedenlerin işyerine ilişkin nedenler olması gerekirken; işverenin ileri sürebileceği zorlayıcı nedenlerin işçiye ilişkin nedenler olması gerekir. Genel hükümlerdeki 'mücbir sebep' kavramının unsurlarıyla, İş Hukukumuzdaki zorlayıcı neden kavramının unsurları arasında benzerlik vardır. Hukuki, ekonomik, sosyal, tabii veya teknik bir olay zorlayıcı neden oluşturabilir. Olayın ifa imkansızlığı meydana getirmesi ve en önemlisi kaçınılmazlık- öngörülmezlik unsurunu taşıması gerekir. Meydana gelen olayla ifa imkansızlığı arasında illiyet bağı da yer almalıdır. Burada önemle belirtelim ki, İş Kanununda düzenlenen zorlayıcı nedenler geçici ifa imkansızlığı oluşturan zorlayıcı nedenlerdir. Zorlayıcı neden doğuran olay sürekli ifa imkansızlığına yol açmış olsa da, İş Hukuku öğretimizdeki temel anlayışa göre sözleşme infisah etmez. Tarafların fesih beyanında bulunması gerekir. İşçi veya işveren tarafının zorlayıcı nedene dayanarak yaptıkları haklı feshin en önemli hükümlerinden birisi işçinin kıdem tazminatı hakkı kazanmasırfır. İş K.16/III vel7/HI çerçevesinde yapılan haklı fesihlerde ihbar tazminatı söz konusu olmaz. Zorlayıcı nedenin ispatlanamadığı durumlar yani haksız fesih hali ise farklı hükümler doğurabilir. Zorlayıcı neden dolayısıyla çalışmayan veya çalıştırılmayan işçiye bu bekleme süresi içinde bir haftaya kadar her gün için yaı im ücret ödenir ( İş K. m.34). Zorlayıcı nedenin varlığına rağmen haklı fesih yetkisinin kullanılmadığı ve böylece sözleşmenin askı haline girdiği durumlar da vardır. Bu durumda zorlayıcı neden teşkil eden olay sona erdiğinde askı hali de sona erecektir. Askı halinde işçi ve işverenin asıl borçları ortadan kalkmaktadır. Askı hali sona erince işçi işe başlayabilir, işveren de ücret ödeme ve iş sağlama borçlarını yerine getirmekle yükümlü olur. Tez çalışmamızın temel amaçlarından birisi hangi zorlayıcı nedenlerin işçi veya işverene haklı fesih imkanı verebileceği üzerinde önemle durarak bu konunun açıklığa kavuşturulması olmuştur. Çalışmamızda öğretideki görüşlerden ve Yargıtay kararlarından gerekli şekilde istifade edilmiştir.
Anonim şirket yönetim kurulu üyelerinin hukuki sorumluluğu ve sorumluluk davası

Mahmut Furkan. Anonim Şirket Yönetim Kurulu Üyelerinin Hukuki Sorumluluğu Ve Sorumluluk Davası, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2019. Anonim şirketler, yönetim kurulu vasıtasıyla yönetim ve temsil faaliyetlerini gerçekleştirirler. Bu faaliyetleri gerçekleştiren yönetim kurulu üyeleri, tedbirli bir yöneticinin özeni ile hareket etmeli ve sadakat yükümlülüğüne uygun davranmalıdır. Aksi halde yönetim kurulu üyeleri sorumluluk davası ile karşı karşıya kalırlar. Bu çalışmanın amacı, anonim şirketlerde yönetim kurulu üyelerinin hukuki sorumlulukları ve sorumluluk davası konularının kapsamlı bir şekilde incelenmesidir. Birinci bölümde; anonim şirketlerde yönetim kurulu başlığı altında, yönetim kurulunun organ niteliği, yönetim kurulunun organizasyonu, yönetim kurulunun oluşumu, yönetim kurulunun yapısı, yönetim kurulunun yönetim ve temsil yetkisi konularına yer verilmiştir. Çalışmamızın yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğu başlıklı ikinci bölümünde, yönetim kurulu üyeleri ile anonim şirket arasındaki ilişkinin hukuki niteliği, hukuki sorumluluğa hakim ilkeler, farklılaştırılmış teselsül ilkesi ve müteselsil sorumluluk kavramı incelenmiştir. Daha sonra 6102 sayılı Ticaret Kanunu'ndaki hukuki sorumluluk gerek-tiren haller, genel hükümler uyarınca hukuki sorumluluk ve özel hükümler uyarınca sorumluluk hallerine yer verilmiştir. Ayrıca sorumluluk sigortası ve kamu borçlarından dolayı sorumluluk başlıkları incelenmiştir. Çalışmamızın sorumluluk davası başlıklı üçüncü bölümünde, sorumluluk davasının mahiyeti, sorumluluk davası açılabilmesi için gerekli olan şartlara yer verilmiştir. Sorumluluk davasının tarafları sınıflandırılarak ayrı ayrı ele alınmıştır. Çalışmamızın devamında sorumluluk davasını sona erdiren ibra, sulh, hak düşürücü süre ve zamanaşımı kavramlarını yer verilmiştir. Son olarak sorumluluk davasında görev, yetki ve yargılama usulü ile tazminat ve diğer yaptırımlar konuları incelenmiştir.
Suça iştirakte bağlılık kuralı

Suçun işlenişine katılan ve fakat işlediği davranış tipik olmayan şerik konumundaki kişilerin cezalandırılmaları için TCK'da bazı koşullar bulunmaktadır. İşte bu koşullar, bağlılık kuralı kapsamında düzenlenmiştir. Bu çerçevede azmettiren ve yardım eden suç ortakları, tipik fiili gerçekleştirten faile bağlı kabul edilir. Bu bağlılık, ceza hukukunda 'bağlılık kuralı' olarak telakki edilir. Bu kural, niteliksel ve niceliksel bağlılık şeklinde iki gereklilikten oluşur ki bu, çalışmanın da ana konusunu oluşturmaktadır. Yine bununla bağlantılı olarak şeriklerin cezalandırma temelinin ne olduğu da önemli bir husus olarak incelenmektedir. Çalışma, üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde bağlılık kuralının temeli olan faillik-şeriklik ayrımının nasıl gerçekleştirileceği konusundaki teoriler irdelenmiştir. İkinci bölümde ise şerikliğin cezalandırma temeliyle bağlılığın niteliksel ve niceliksel gerekleri incelenmiştir. Nihayet üçüncü bölümde özellikle TCK'da da benimsenmiş olan sınırlı bağlılık kuralı kapsamında niteliksel bağlılık kuralının gerekleri, Yargıtay kararları ve Alman Federal Yüksek Mahkemesi kararları dikkate alınarak değerlendirilmiştir.
Ebu'l-Huseyn el-Basrİ'nin kıyas anlayışı

Ebu'l-Huseyn el-Basri, Mütekellimin usul-i fıkıh ekolünün en önemli simalarından biri olmasının yanı sıra Mu'tezile usulü için de oldukça kilit isimlerden biridir. Bu çalışmada Ebu'l-Huseyn el-Basri'nin el-Mu'temed adlı usul eseri çerçevesinde yine usul-i fıkhın en önemli meselelerinden biri olan kıyas konusu incelenmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda Ebu'l-Huseyn el-Basri'nin kıyasın meşruiyetini temellendirme şekli, kıyasın şartları ve diğer tartışmalı konularla alakalı görüşleri, kendisinden önceki Mu'tezili veya Mu'tezili eğilimleri ile bilinen alimlerin ve kendisinden sonraki usulcülerin görüşleri ile karşılaştırmalı olarak incelenmiş, Ebu'l-Huseyn'in alana katkıları ve izlediği gelenek ortaya konmaya çalışılmıştır.
Hekimlerin gebeliklerin sonlandırılmasından kaynaklanan özel hukuk ve ceza hukuku sorumluluğu

Gebeliklerin sonlandırılması tıp, hukuk, etik, felsefe, din gibi pek çok alanda binlerce yıldır tartışılan bir konudur. Zamana ve mekana göre yaklaşımlar ve bakış açıları değişkenlik gösterse de gebeliklerin sonlandırılmasını ne tamamen serbest bırakmanın ne de aşırı kısıtlamalar getirmenin çözüm olmayacağı bilinmektedir. Ülkeden ülkeye değişkenlik göstermekle beraber, ülkemiz de dahil olmak üzere hemen her ülkenin kanunları gebeliklerin sonlandırılmasına belli koşullar altında izin vermiş, bu koşulları taşımayan durumlarda gebeliği sonlandıran kişilerin sorumluluğuna gidilmiştir. Gebeliklerin herhangi bir kişi tarafından herhangi bir yöntemle sonlandırılması mümkün olup sorumluluğunu da beraberinde getirse de, özellikle yakın zamanlarda gündemde olan ve kamuoyunun ilgisini çeken konu, hekimlerin gebeliklerin sonlandırılmasına yönelik tıbbi müdahale niteliği taşıyan eylemleri olmaktadır. Bu çalışmada hekimlerin gebeliklerin sonlandırılması nedeniyle hem özel hukuk hem ceza hukuku alanında söz konusu olabilecek sorumlulukları ele alınmıştır. Gebeliklerin sonlandırılmasında özel hukuk sorumluluğu, genel olarak hekimin özel hukuk sorumluluğuna paralel şekilde, hekim ile gebe kadın ya da yasal temsilcisi arasında kurulmuş bir sözleşme ilişkisinden, haksız fiilden, vekaletsiz iş görmeden kaynaklanabilir. Ayrıca Türk Borçlar Kanunu ilgili maddeleri uyarınca hekimin kusursuz sorumluluğuna da gidilebilir. Müdahalenin gerçekleştiği sağlık kurumunun da sözleşmeye aykırılığın yanı sıra hekimin kusuru nedeniyle sorumlu tutulması da söz konusu olabilir. Gebeliklerin sonlandırılması nedeniyle bir tazminata hükmedilebilmesi içinde, genel sorumluluk hükümlerine uygun şekilde, bir hukuka aykırılık, zarar, kusur ve nedensellik bağının bulunması gerekmektedir. Çalışmada bu hususlar tıp uygulamasından örnekler eşliğinde ele alınmış, ayrıca ispata ilişkin özellikler ve tazminatın hesaplanması üzerinde de durulmuştur. Hekimlerin gebeliklerin sonlandırılmasından kaynaklanan cezai sorumluluğu açısından Türk Ceza Kanunu 99. ve 100. maddelerinde yer alan çocuk düşürme ve düşürtme suçları irdelenmiştir. Hekimlerin suç işlememeleri, hastalarına zarar vermemeleri ve kendilerini sorumlu duruma düşürmemeleri konusunda dikkat edilmesi gereken en önemli hususlar olarak özellikle Nüfus Planlaması Hakkında Kanun Hükümleri'nin dikkate alınması, hastanın aydınlatılmış onamının alınması, onam olmaksızın, yetki alanı dışında ve endikasyonsuz müdahaleye girişilmemesi ve yapılanların eksiksiz kayıt altına alınması üzerinde durulmuştur.
Ticaret şirketlerinde birleşme ve devralmalar

'Ticaret Şirketlerinde Birleşme Ve Devralma' adlı bu çalışmanın amacı, son dönemlerde neredeyse her gün gündemde olan şirket birleşmeleri ve devralmalarıyla ilgili temel kavramların incelenmesi, birleşmelerin ve devralmaların temel nedenlerinin tespit edilmesi, birleşmenin sağlıklı bir şekilde yürütülmesi için dikkat edilmesi gereken faktörlerin ortaya konması, birleşme sürecindeki aşamaların belirlenmesi, birleşme ve satın almaların avantaj ve dezavantajlarının tespit edilmesi, birleşmelerin önündeki engellerin irdelenmesi ve birleşmelerin ortaya çıkarabileceği sorunlara dikkat çekilerek birleşmelerin başarılı bir şekilde yürütülmesi için üzerinde durulması gereken etmenlerin incelenmesidir. Ayrıca bu süreç irdelenip ortaya konulurken, 6102 Sayılı TTK'nın birleşme ve devralmalarla ilgili düzenlemeleri ve bu düzenlemelerin ihtiyaçlara cevap verip vermediğinin ele alınması ile mülga TTK ve yürürlükteki TTK'nın ne tarz düzenlemeler getirdiğinin mukayese edilerek açıklığa kavuşturulmasıdır.
Ülkemizde adli bilişim laboratuarlarının kurulumu ve bilişim suçlarıyla mücadeleye katkıları

Bilgi teknolojilerinin kaçınılmaz bir sekilde tüm hayatımızı etkilemesi, beraberindesuçlular için daha az bilgi ve tecrübe ile faydalanabilecekleri fırsatların dogmasına sebep olmus, mahkemelerde dijital delil dönemi baslamıstır. Bu yeni dönemle birlikte suçla daha etkin mücadele edebilmek için ülkemizde standardize edilmis ve sertifikalı bir adli bilisim laboratuarının kurulumu büyük önem arz etmektedir. Bu kapsamda bu çalısmada bilisim suçları konusunda ülkemizdeki kanuni, teknik ve uygulama alanındaki problemler incelenmistir. Gelismis ülkelerin bu suç tipleriylemücadelede uyguladıkları yöntemlere kıyasla, Türkiye Adli Bilisim'de henüz ilkbasamaklarındadır. Ülkemizde akredite adli bilisim sürecine, laboratuarlarına veuzmanlarına ihtiyaç vardır. Sadece yasal düzenlemelerle bilisim suçları konusunda yeteri basarı elde edilemeyecektir. Bundan dolayı, bu çalısma adli bilisimyeteneklerinin gelistirilmesine, akredite adli bilisim laboratuarının kurulumuna ve uluslar arası geçerliligi olan bilisim suçları mekanizmasına katkı saglayacaktır. Ayrıca laboratuar ülkemizdeki adli bilisim uzmanların kabiliyetlerini yükseltecek ve mahkemelerde daha inandırıcı delillerin sunulmasını saglayacaktır. Bunların yanında ulusal bilgi güvenligi sistemleri ve e-devlet çalısmalarını güçlendirecektir.
Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi, tespiti ve kayda alınması

Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletisimin denetlenmesi, sorusturma ve kovusturmasırasında basvurulan gizli sorusturma tedbirlerindendir. Bu tedbir ceza yargılaması hukukumuzda ilk kez 4422 Sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanunuyladüzenlenmistir. Bu çalısmada telekomünikasyon yoluyla iletisimin adli amaçlı denetlenmesi incelenmektedir. Türk hukukunda telekomünikasyon yoluyla yapılaniletisimin denetlenmesi iki amaçla yapılmaktadır. Bunlar adli ve önleme amaçlarıdır. Adli amaçlı iletisime müdahale, bir koruma tedbiri olarak CMK'da yer almaktadır. Önleyici amaçlı müdahale ise 2005 yılına kadar mevzuatımızda açıkça öngörülmemisti. Bu çalısmada genel olarak iletisimin denetlenmesinin anlamına, gerekliligine, sakıncalarına, temel hak ve hürriyetlerle olan çatısmasına, iletisime önleme amaçlı müdahale edilmesine deginilmektedir. Adli amaçlı iletisime müdahalenin ise hukuki boyutu, kosulları, uygulanması, mekanizması ve uygulamadaki sorunları ele aldındı. çhukukumuzdaki düzenlemeleri karsılastırmak amacı ile mukayeseli hukuktaki duruma da ayrıca deginilmistir.
Vergi denetiminde kullanılan yöntemlerde delillerin hukuka uygun olarak elde edilmesinin önemi ve değerlendirilmesi

Bu çalışmada denetim, delil ve ispat kavramları, genel olarak ve vergi hukuku bağlamında ele alınarak, vergi denetiminde elde edilen delillerin hukuka uygunluğunun değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu çerçevede denetim kavramının tarihsel gelişimi, vergi hukukundaki yeri ve özellikleri, üzerinde durulduktan sonra, vergi hukukunda delil ve ispat kavramları ele alınmıştır. Son olarak, vergi denetiminde delillerin elde edilmesi ve elde edilen delillerin değerlendirilmesi ile hukuka aykırı olarak elde edilen delillerin durumu, yargı kararları ile birlikte araştırılmıştır. Konuya ilişkin tespit edilen hususların ardından kişisel görüş ve çözüm önerilerine yer verilmiştir.
Türk Hukukunda kamulaştırılan taşınmazın eski maliki tarafından geri alınması

Bu çalışmada, kamulaştırılan taşınmazın, kamu yararı amacı ortadan kalktıktan sonra, eski malikine geri verilmesinin hangi usul ve koşullara bağlı olarak ger-çekleşebileceği konusunda değerlendirmelerde bulunulmuştur. Bununla birlikte geri alma hakkının ortaya çıkışından başlayarak günümüzdeki uygulanabilirliğine kadar uzanan, tarihsel bir süreç ele alınmıştır. Bu kapsamda, Kamulaştırma Kanunu ve di-ğer kanunlardaki geri alma hakkına ilişkin düzenlemeler irdelenmiştir. Ayrıca AİHM ve Yüksek Mahkeme Kararları sonucunda ortaya çıkan somut durumun yasal düzenlemelere olan etkisi incelenmiştir.
Türk Vergi Hukukunda zamanaşımı müessesesi

Zamanaşımı, hukuk düzeni içerisinde, zaman olgusu referans alınarak belirlenmiş bir kavramdır. Zamanaşımını, yasanın belirttiği şartlar altında, bir sürenin geçmesiyle bir hak kazanmak, bir yükümlülükten kurtulmak, bir hak veya yetkiyi kaybetmek gibi bir sonuç doğuran, başlangıcı ve sonu belirli bir zaman parçasıdır. Bu hususlar dikkate alınarak hazırlanan bu çalışma da vergi hukukunda zamanaşımı kavramının ayrıntılı olarak incelenmesi, vergi hukukunda zamanaşımına neden ihtiyaç olduğunun tartışılması, kanunlardaki yeri ve vergi hukukundaki zamanaşımı türleri incelenmektedir. Bu noktada öncelikle zamanaşımı konusunda teorik bilgilere yer verilmiş ve zamanaşımına ilişkin vergi uygulamalarındaki sorunlar ve bu sorunlara ilişkin yargı kararları dikkatle incelenmiştir. Söz konusu sorunlara yönelik bir takım öneriler sunularak değerlendirmeler yapılmıştır.
İmar planları aracılığı ile mülkiyet hakkının sınırlandırılması

Anayasal bir hak olan mülkiyet hakkı, taşınmaz mülkiyeti bağlamında değerlendirildiğinde, imar planlarından doğrudan etkilenen bir temel haktır. Mülkiyet hakkının kanunlar ile sınırlanması dahi belirli kurallara bağlıyken kanuni bir yetkiye dayanarak imar düzenlemesi yapan idare mülkiyet hakkını keyfi olarak kısıtlayamaz. Mülkiyet hakkını tamamen kısıtlayan bir olgu olan hukuki el atma bile hukukumuzda çok yakın bir tarihte hukuki düzenlemeye kavuşmuşken imar planlarının yapımı ve uygulanmasında mülkiyet hakkını da dikkate alan bir bakış açısı geliştirmek gerekliliğinin önemi ortadadır. İmar planlarında elbette öncelik kamu yararı ve şehircilik ilkeleri ve planlama esaslarıdır. Ancak planların kamusal niteliği göz önüne alınarak mülkiyet hakkına verilen zararları tamamen göz ardı eden bir anlayış da doğru olmayacaktır. Çalışmamızın ilk bölümünde mülkiyet hakkı, sınırlandırılması, şehir planlama, imar hukuku, imar planları ve bunların birbirleri ile olan ilişkisi incelenmiştir. İkinci bölümde ise imar planları aracılığı ile mülkiyet hakkının sınırlandırılması hususu ele alınarak hukuki el atma ve bunun dışında da meydana gelebilecek sınırlandırmalar bazen uygulamadan örnekler ve mahkeme kararları ile kategorize edilmeye ve imar planlarına mülkiyet hakkının sınırlandırılması bakımından da bir yaklaşım getirilmeye çalışılmıştır.
Genel boşanma sebebi olarak evlilik birliğinin temelinden sarsılması

Bu çalışmanın konusu, genel boşanma sebebi olarak evlilik birliğinin temelinden sarsılması kavramının açıklanması, kavramın içeriğinin belirlenmesinde dikkat edilecek hususlar, diğer boşanma sebeplerinden farkları, kusur ilkesinin bu boşanma sebebine etkisi, bu davalarda uygulanacak usul kuralları ve Yargıtay uygulamasının neler olduğudur. Bu çalışma giriş, dört bölüm ve sonuç kısmından oluşmaktadır. Giriş bölümünde; genel olarak aile ve boşanma kavramları, birinci bölümde; boşanma hukukunda benimsenen sistemler, boşanmanın dayandığı temel ilkeler ve Türk Hukukunda özel boşanma sebepleri, ikinci bölümde; boşanma nedeni olarak evlilik birliğinin temelinden sarsılması, üçüncü bölümde; yasal karineler ve dördüncü bölümde ise, usul ilkeleri ve uygulamadaki sorunlar incelenmiştir.
Genel haciz yolu ile takipte açılan tasarrufun iptali davasında ispat

Tasarrufun iptali davasının amacı İcra ve İflas Kanunu'nun 277. maddesinde; 278, 279 ve 280 inci maddelerde yazılı tasarrufların butlanına hükmettirmek olarak tanımlanmıştır. Bu davalarda amaç borçlunun henüz tasarruf yetkisinin kısıtlanmadığı ancak takip konusu borcun doğumundan sonra yaptığı tasarrufları alacaklı yönünden takip konusu borç miktarı ile sınırlı olmak üzere geçersiz sayarak, alacaklının alacağına ulaşmasını temin etmektir. Davanın davacısı alacağına kavuşamayan takip alacaklısıdır. Davalılar ise tasarrufta bulunan borçlu ile lehine tasarrufta bulunan üçüncü kişidir. İlgili maddelerde davacı alacaklı ve davalıların ispat faaliyetine ilişkin düzenlemeler yer almaktadır. İİK 278 gereği açılan bir tasarrufun iptali davasında davacı, davalı borçlunun yaptığı bağışlama ve ivazsız tasarruflar açısından öncelikle kanunda anıldığı üzere mutat yani adet gereği verilmemiş bir hediye olduğunu ve tasarrufun acizden önce iki sene içerisinde gerçekleştiğini ispatla yükümlüdür. İİK.'nun 278/ 3 hükmünde üç bent halinde sayılan tasarrufların bağışlama gibi olduğu ve başkaca bir şart aranmaksızın iptale tabi olduğu belirtilmiştir. İİK.'nun 279. maddesine göre, hacizden veya mal bulunmaması sebebiyle acizden önceki bir sene içinde borçlu tarafından maddede dört bent halinde sayılan tasarruflardan biri yapılmış ise bu tasarruf iptale tabidir. Bentler halinde sayılan tasarrufların türlerine göre davacı alacaklının ispat etmesi gereken koşul vakıalar da değişmektedir. Maddenin son fıkrasında ise davalı üçüncü kişiye iyi niyetini ispatlaması sonucu tasarrufun iptali sonucundan kurtulabileceğine yer verilmiştir. İİK.'nun 280. maddesinde ise malvarlığı borçlarını karşılamaya yetmeyen borçlunun alacaklıların zararına yapmış olduğu tasarrufların iptale tabi olduğunu düzenlenmiştir. Davacı alacaklı borçlunun malvarlığının borçlarını karşılamaya yetmemesi, borçlunun zarar verme kastı ile hareket etmesi ve üçüncü kişinin borçlunun hem mali durumunu hem borçlunun zarar verme kastını bildiği veya bilmesi gerektiğini ispatlamalıdır. İİK.'nun 280. maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkralarında düzenlenen kanuni karineler ile üçüncü kişinin borçlunun mali durumunu ve zarar verme kastını bildiği varsayılan durumlar düzenlenmiştir. Aynı zamanda davalı borçlu ve davalı üçüncü kişinin bu karinelerin aksini nasıl ispatlayabileceğine de yer verilmiştir.
Denizde yük taşımacılığında konteyner kaynaklı zararlardan doğan sorumluluk

Günümüz deniz ticaretinde, artan deniz ticareti hacmi, büyüyen tonajlar ve gittikçe artan konteyner gemileri sebebiyle, konteyner kaynaklı yük ve üçüncü taraflar üzerinde daha fazla zarar meydana gelmektedir. Yük zararları hususunda ayrıntılı istatistikler tutulmaktaysa da, konteynerlerin üçüncü kişilere verdiği zararlar noktasında düzenli ve tutarlı istatistiklere rastlamak güçtür. Dahası, bu durum zarar gören dışındaki diğer taraflarca göz ardı edilmektedir. Bu çalışma ile denizde yük taşıma faaliyetinde taşınan eşyaların içlerinde bulunduğu konteynerlerden kaynaklı zararlara ilişkin hukuki rejim etraflıca incelenecek ve ihtilaflı olan hususlar aydınlatılacaktır. Konteyner kaynaklı yük zararlarına uygulanacak hukuki rejim konusunda gerek ulusal, gerekse uluslararası düzenlemeler mevcuttur ve bu düzenlemeler ışığında taşıma faaliyetinde görev alanların sorumlulukları belirlenebilecektir. Bu noktada konteynerin, özellikle 'sorumluluğun sınırlanması' hususunda, ihtilaflı olan niteliğinin açıklanması önem arz etmektedir. Ayrıca, konteynerlerin üçüncü taraflara çarpışma veya temas sonucu verdiği zararlardan kaynaklanan vakalara uygulanacak hukuki rejimin açıklanması gerekmektedir. Konteyner kaynaklı deniz kirliliği zararları ise ayrı olarak, ulusal ve uluslararası mevzuat çerçevesinde incelenecektir. Nihayet, meydana gelen rizikoların, sigorta hukuku çerçevesinde hem tekne, hem yük hem de taraf sorumluluklarına yönelik teminat kapsamı ve şartları, ulusal düzenlemeler ile birlikte uluslararası alanda standart olarak kullanılan genel şartlar ve klozlar ile birlikte açıklanacaktır.
Kredi kartları ve kredi kartlarının hukuki niteliği

Bireylere yanlarında nakit para tasımaksızın mal ve hizmet satın alma olanağınısağlayan, ayrıca satın aldıkları mal ve hizmet bedellerinin ödemelerini belli bir süreerteleyen veya belirli bir faiz karsılığında taksitlendirebilen kredi kartları kisilere aynı zamanda nakit para çekme imkanı da sağlayan bir ödeme aracı olarak tüm dünyada kabul görmüs bir uygulamadır. Günümüzde kullanımı hızla yaygınlasan kredi kartlarına yönelik düzenlemeler üzerine finansal literatür de sıklıkla anılmakta olduğu gibi hükümetlerin gündeminde de çoğunlukla yerini üst sıralarda almaktadır. Bununla birlikte ilgili kurum ve kurulusların faaliyetlerini biçimlendiren kredi kartlarına iliskin düzenlemelerin önemli bir boyutu da onların hukuki niteliği ile ilgilidir. Bu çalısmada modern yasamın ayrılmaz bir parçasını temsil eden kredi kartlarının gerek finans gerekse de hukuk literatürün de edindiği yerincelenmis ve kredi kartlarının hukuki niteliği arastırılmıstır.