turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Makam ve söz bileşenleri açısından Kazak halk müziğine genel bir bakış

çalışmanın amacı, Kazak halk müziğini nağme ve söz unsurları bakımından değerlendirerek bu bölgenin nasıl bir müzik geleneğine sahip olduğunu ortaya koymaktır. Bölge hakkında yapılan çalışmaların literatürde son derece az yer alması ve Kazak müziğine dair eldeki bilgilerin sınırlılığı, böyle bir çalışmanın yürütülmesine zemin hazırlamıştır. Bu yönüyle, tez alandaki öncü çalışmalar arasında olması nedeniyle önemlidir. Çalışma, nitel araştırma geleneğine dayanan bir yaklaşıma sahip olup temel veri kaynakları Kazakistan bölgesinden görüşme kişilerine ve aşıklara dayanmaktadır. Veriler, 2012 yılında Doç. Dr. Cenk Güray'ın Kazakistan'ın Karagandi bölgesine yaptığı bir araştırma gezisi esnasında kayıt altına alınmıştır. Görüşme kişilerinin aktardığı verilerin ve icraların çözümlenmesi içerik analizi ile gerçekleştirilmiş, Kazak halk müziği içerisinde bulunan birçok terim bu yolla çalışmada ortaya konulmuştur. Söz analizlerinin yapılmasıyla Kazakistan halk şarkılarında kullanılan temalar belirlenmiş, ezgisel analizler ise Anadolu coğrafyası Türk makam müziği geleneği ile karşılaştırılarak değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, çalışmada değerlendirilen Kazakistan saz müziği eserlerinin bir buçuk oktavlık ses alanı içinde gerçekleştiği ve pentatonik yapıda olduğu görülmüştür. Halk şarkıları ise bir oktavlık ses sahası içinde icra edilmekte ve büyük oranda makam geleneğine yaklaşan nağmeler bulunmaktadır. Bu nağmeler, büyük oranda Anadolu coğrafyası makam geleneğinde kullanılan Hüseyni, Uşşak, Rast, Segah, Buselik, Kürdi makam çekirdekleri ile benzerlik göstermektedir.
Kodaly yönteminin ilköğretim öğrencilerinin keman çalma becerisi, özyeterlik algısı ve keman çalmaya ilişkin tutumları üzerindeki etkisi

Bu araştırmanın amacı, Kodaly yönteminin ilköğretim öğrencilerinin keman çalma becerisi, özyeterlik algısı ve keman çalmaya ilişkin tutumları üzerindeki etkilerini belirlemektir. Öntest-sontest kontrol gruplu deneme modelindeki bu araştırma, 2007- 2008 öğretim yılı bahar döneminde İzmir Yöneliş Kolejinde, daha önceden herhangi bir çalgı eğitimi almamış 3, 4 ve 5. sınıflarda öğrenim gören öğrenciler içinden; tek ses tekrarlama becerisi, ezgi tekrarlama becerisi, ritim tekrarlama becerisi, şarkı söyleme becerisi, keman çalmaya yönelik fiziksel uygunluk ve isteklilik göz önüne alınarak seçilmiş 13 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırma sırasında haftada bir saat olmak üzere, deney grubunda (n=7) Kodaly yöntemi ile genel müzik eğitimi, kontrol grubunda (n=6) ise geleneksel müzik öğretimi uygulanmış, ayrıca her iki gruptaki öğrencilere haftada bir saat keman dersi verilmiştir. Araştırma sırasında her iki gruba da aynı şarkılar ve konular öğretilmiş, ölçme araçları araştırmacı tarafından geliştirilmiş ve tüm dersler araştırmacı tarafından verilmiştir. Araştırmada veriler, denel işlemlerden önce ve sonra uygulanan keman çalma gözlem formu, keman çalmaya ilişkin tutum ölçeği, keman çalmaya yönelik özyeterlik ölçeği ve deney grubundaki öğrenciler ile deney süreci sonunda uygulanan görüşme formu ile toplanmıştır. Araştırma sonunda, Kodaly yönteminin keman çalma becerisinin müzikal boyutunda, keman çalmaya ilişkin tutum ve keman çalmaya yönelik özyeterliğin yatkınlık boyutu üzerinde geleneksel müzik öğretimine göre anlamlı düzeyde etkili olduğu görülmüştür.
Düyek usulünde, Rast ve Saba makamlarındaki şuğullerin makam ve güfte analizi

Bu çalışma, Klasik Türk Musikisi sözlü eserleri kapsamında Dini Musiki alanındaki Arapça güfteli İlahiler olarak bilinen Şuğullerin, beste ve güfte bağlamında incelenmesi ve müzikal analizlerinin yapılması amacını taşımaktadır. Bu noktadan hareketle çalışmamızda; Dini Musiki sözlü eserlerinden olan Şuğullerin makamsal seyir özellikleri tespit edilmiş, güfte yapıları incelenmiş, güftelerin anlamları ele alınmıştır. Araştırmada 'Betimsel' yöntem kullanılmıştır. Betimsel yöntem kapsamında yer alan 'Tarama' modelinden yararlanılmıştır. Araştırma konusuna yönelik olarak kullanılan bu teknikler aracılığı ile elde edilen tüm veriler analiz edilmiş ve yorumlanmıştır. Ayrıca araştırmanın evreni ve örneklemi kapsamında analiz edilen iki farklı makamdaki Şuğullerin tespiti için 'Kota Örnekleme Yöntemi' kullanılmıştır. Bu araştırmanın evrenini Klasik Türk Musikisi Dini formlarında bestelenmiş sözlü eserler, çalışmanın örneklemini ise Rast(16) ve Saba(3) makamlarında bestelenmiş Düyek usulünde olan on dokuz adet Şuğul oluşturmaktadır. Araştırmanın birinci bölümünde, Klasik Türk Musikisi hakkında genel bilgiler verilmiş, Dini Musiki sözlü eserlerinden olan Şuğuller üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde araştırmanın yöntemi hakkında bilgi verilmiştir. Araştırmanın üçüncü bölümünde çalışmamızın konusu olan Rast ve Saba makamındaki Şuğullerin beste ve güfte yapıları analiz edilmiştir. Dördüncü bölümde, incelen Şuğuller üzerinde tespit edilen güfte ve yazım yanlışlıkları gibi sonuçlar üzerinde durulmuştur. Bunun yanı sıra Şuğullerin makamsal seyir özellikleri ve güftelerin vezin yapıları üzerinde tespit edilen sonuçlar belirtilmiştir.
Erol Deran'ın kanun ile eser icrasının özellikleri

Bu araştırmada; Prof Erol Deran'ın biyografisi ve özellikle kanun sazı ile eser icrasındaki özellikler sunulmaya çalışılmıştır. Yazılı ve yayımlanmış kaynakların yanı sıra, özel görüşmelerden faydalanılarak Prof. Erol Deran'ın sanatı, müzisyenliği ve akademisyenliği yansıtılmak amaçlanmış olup bu doğrultuda bibliyografi ve diskografilerin yanı sıra Türk makam müziğine katkıları ve kanun icra kayıtlarının notaya alınmak sureti ile yapılan analizler ayrıntılı olarak sunulmuştur. Çalışmada hedeflenen bir başka olgu da; öğrencilikten icracılığa, icracılıktan sanatçılığa ve akademisyenliğe, eğitmenliğe kadar kat edilen müzikal evrim süreçleri Prof. Erol Deran şahsında örneklendirilmiştir.
Kuzey Afrika Libya Trablus garb Müziği: 'Muvaşşah'

Bu çalışmada, Endülüs halkının en önemli kültür miraslarından biri olan muvaşşah sanatı ele alınacaktır. Coğrafi olarak Libya'nın Trablus ve Endülüs bölgesinde edebiyat alanında ve hicri takvime göre üçüncü asırda, Endülüs halkı arasında doğmuş ve yayılmış bir şiir sanatıdır. Arap edebiyatındaki en önemli türlerinden biri olan muvaşşah tür, Endülüs halkının müziğe olan eğilimi ile bölgesel halk ağzıyla terennüm edilen şarkıların kaynaşması sonucu doğmuştur. Beş yüzyıl boyunca geçerliliğini koruyan bu tür, göçler yayılmıştır. X. yüzyılda doruk noktasına ulaşan muvaşşaha, matla, devr, sımt, kufl, gusn, beyt ve harce gibi kendine ait terminolojisi ile özelliğini belli etmektedir. Diğer taraftan Arapça olmayan kelimeleri içermesi sebebiyle Doğulu ve Batılı birçok araştırmacının da ilgisini çekmiştir. Muvaşşah sanatının doğduğu ve yayılmaya başladığı coğrafi konum, mavaşşah tanımı ve tarihi, bu sanatın içeriğindeki konuları, edebi alanda özelliklerinden yola çıkarak muvaşşah şiirlerini kullanan besteciler, bestecilerin belirgin özellikleri çalışmada yapılan analizlerle ortaya çıkarılacaktır. Muvaşşah sanatına işaret eden eski veya yeni tarihli araştırmaların içerisinde değişik görüş ve teoriler bulunmaktadır. Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Müziği alanında aldığım yüksek lisans eğitimim sırasında, Arap kültürüne ait olan, aynı adla yazılmış şiirlerin müziksel kısımlarına dair bir çalışmanın yapılmamış olması, beni Muvaşşah sanatıyla ilgili araştırma yapmaya teşvik etti. Bu araştırmada hedefim, Muvaşşah okuma sanatında kullanılmış ritimsel, makamsal olguları ortaya koyarak, Muvaşşah bestelerinin Türk Müziği icra edenler tarafından da ulaşılabilir ve anlaşılarak icra edilebilir olmasını sağlamak amacıyla analizlerini yapmak olacaktır.
Caz doğaçlamalarında referans kullanımı; sololama kurgusunda başka yapıtlardan alıntılar, parafrazlar ve müzikal gramer içi göndermeler

Sanatın birçok alanında olduğu gibi müzikte de 'metinler-arasılık' alıntılama, gönderme yapma, vb. biçimleriyle materyalin zenginleştirilmesine, bildirimin derinleştirilmesine katkıda bulunan, önemli bir kavramdır. Bu alanda alıntı ve yöntemlerinin kullanımı ile yalınkat bir ezgisel aktarımın yanı sıra, biçemsel, armonik, vb. dokusal çeşitlilik elde etmek olanağı kazanılmıştır. Var olan bir müziğin/müzikal önermenin yeni bir kompozisyona aktarılması doğaçlamalarda yer bulması, müzik tarihinin her bir dönemi için ayrı ağırlık merkezleriyle incelenmeye değerdir; Ortaçağ, Rönesans Barok, Klasik; New Orleans, Swing, Bebop, vb. farklı dönem ve tarzların birbirleri arasında kurdukları köprüler, çoğu zaman, bizatihi böylesi alıntılar üzerinden kolaylıkla tanımlanabilmekte ya da deşifre edilebilmektedir. Bu çalışmada da her alıntı unsurunun bir dönüşüm sürecine katıldığı ve alıntılandığı yapıtlarla kurduğu ilişkiler gözlemlenmiştir. Çoğu zaman yeni bir eser ile alıntılanan kesitin arasına biçimsel paralellikler apaçıkken, kimi zaman alıntılanan öğeler gizli bir şekilde -'meslek-içi' şifrelerle- sunulmuştur. Bu çalışmada, alıntının çeşitlerinden ve örneklerinden hareketle alıntılanan parçanın, parafrazın nereden geldiğinden çok, ödünç alınan kesitin, izleğin kapsamı müzikal kompozisyona yansıyan tasarımsal boyutları irdelenmiştir. Bu yolda, icracıların alıntılama aracılığı ile müziği nasıl çeşitlendirebilecekleri; daha kimlikli bir kompozisyon ve doğaçlama yaratmada hangi müzikal yaklaşımların, melodik unsurların model alınabileceği, örnek yapıtlar üzerinden gösterilmeye; nota transkripsiyonları ve analizleriyle ilgili metinler-arasılık tiplerine/ilişkilerine vurgu yapılmaya çalışılmıştır.
Bestekar Osmanlı Padişahları ve dönemlerinin musiki anlayışı

'Bestekar Osmanlı Padişahları ve Dönemlerinin Musiki Anlayışı' adlı çalışmamız üç ana bölümden oluşmaktadır. Çalışmamızın ilk bölümünde Osmanlı İmparatorluğu'nun kuruluşundan yıkılışına kadar olan genel tarihine yer verilmiştir. Buna göre sırasıyla Osmanlı İmparatorluğu'nun 1299- 1453 yıllan arasındaki kuruluş dönemi; 1453- 1579 yıllan arasım kapsayan yükseliş dönemi; 1579- 1683 yıllan arasında yer alan duraklama dönemi ve 1683- 1908 yıllarını kapsayan gerileme dönemiyle; 1908- 1922 yıllan arasında gerçekleşen yıkılış dönemi olmak üzere beş ayrı dönemden kısaca bahsedilmiştir. 'Osmanlı İmparatorluğu'nda Sanat' başlığı altında ele aldığımız ikinci bölümde: Mimari, Bezeme, Tezhip, Çini, Ebru, Hat ve Şiir sanatlarından kısaca bahsedilerek, Osmanlılarda musiki sanatına da Mehter musikisi, Dini musiki ve Klasik Türk Musikisi olmak üzere üç başlıkta yer verilmiş aynca Osmanlı Döneminde musikiye gönül veren, musikişinas padişahlardan da bu bölüm sonunda bahsedilmiştir. Çalışmamızın son bölümünü 'Bestekar Osmanlı Padişahları' oluşturmaktadır. Bu bölümde yapmış olduğumuz araştırmalar sonucunda besteleri günümüze gelen padişahlar: II. Bayezid, IV. Murad, I. Mahmud, III. Selim, II. Mahmud, Sultan Abdülaziz, V. Murad ve VI. Mehmed Vahideddin'in hayatlan, dönemlerinin musiki anlayışı ve besteciliklerinden kapsamlı olarak bahsedilmiş ve eserlerine yer verilmiştir. Bestekar olarak adlledilen fakat günümüze eseri gelmeyen padişahlar; II. Murad, I. Abdülhamid ve II. Abdülhamid'in de hayatları ve dönemlerinin musiki anlayışlanna iki başlık altında yer verilerek sonuç bölümüne vanlmıştır.
Bela Bartok'un keman eserleri, Birinci Keman Konçertosu'nun müzik ve çalma tekniği yönünden incelenmesi

Yirminci yüzyılın önemli bestecilerinden biri olan Bela Bartok'un yaşamının, keman eserlerinin ve birinci keman konçertosunun müzik ve çalma tekniği yönünden incelenmesinden oluşan bu çalışmada, bestecinin hayat hikayesine ve keman eserlerine kısaca değinildikten sonra, raporun amacını oluşturan birinci keman konçertosunun müzik ve çalma tekniği yönünden incelenmesi geniş olarak yer almaktadır
Bağlamada eser yorumlama teknikleri ve bağlama eğitiminde kullanılabilirliğinin değerlendirilmesi

Günümüzde çalım teknikleri oldukça ilerleyen bağlamada, birçok farklı biçimde eser yorumlanmaktadır. Bugün halk müziği eserleri, geçmişşteki anonimlik sürecine benzer şekilde usta yorumcuların sazında şekillenip onların ifade gücü nispetinde yeniden hayat bulmaktadır. Bu eserler, icracıların müzikal geçmişşleri ve bağlı oldukları ekol gibi farklılıklar neticesinde biçimlenmektedirler. Bu sebeple bir icracının, farklı eserleri icra ederken yorumlamaları arasında benzer ögeler bulmak mümkün olduğu gibi aynı ekolden gelen icracılarla da ortak noktalar yakalamak olasıdır. Usta icracıların eser yorumlamaları çoğu zaman bağlama çal anlar arasında referans kabul edilmiş hatta bazı durumlarda eserin TRT notasındaki şeklinin unutulmasına dahi yol açmıştır. Bu denli kabul gören yorumların notaya alınarak incelenmesinin ve elde edilen bulgular neticesinde çalgı eğitiminde kullanılabilirlik durumlarının tespit edilmesinin bağlamada eser icracılığının gelişimine katkı sağlayacağı değerlendirilmektedir. Nitel bir araştırma olan bu çalışmada 'Belgesel Tarama' yöntemi kullanılmıştır. TRT repertuvarına kayıtlı halk müziği eserleri içerisinden uzman görüşü alınarak belirlenen 'Başına Bağlamış Dastar, Kaytağı, Urfa Divan Ayağı, Pancar Pezik Değil mi ve Kerimoğlu Zeybeği' eserlerinin; Arif SAĞ, Erdal ERZİNCAN, Yılmaz İPEK, Çetin AKDENİZ, Hasan GENÇ ve Okan Murat ÖZTÜRK tarafından icra edilmiş yorumları incelenmiştir. Bu doğrultuda araştırmanın evreni, TRT repertuvarında notası bulunan ve farklı olarak yorumlanmış tüm eserlerden oluşurken örneklem ise adı geçen eserlerden oluşmaktadır. 'THM'nin saz veya sözlü eserlerinin icrasında usta icracıların yorumlamaları nasıldır ve bu yorumlama tekniklerinin çalgı eğitiminde kullanılabilirlik durumu nedir? problem cümlesinin yön verdiği çalışmada tespit edilen alt problem cümlelerinin çözümü için 'Betimsel Analiz Yöntemi' kullanılmıştır. Öncelikle incelenecek eserler ve yorumcular tespit edilerek bu yorumcuların eser icralarının olduğu ses ve video kayıtlarına ulaşılmıştır. Ulaşılan yorumlar, müziksel dikte yöntemiyle notaya alınarak dizek üzerinde TRT notalarıyla karşılaştırılmıştır. Bu karşılaştırma sonucunda elde edilen bulgular tanımlanıp yorumlanarak eser yorumlarının bağlama eğitiminde kullanılabilirlik durumları tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırmada; icracıların kendi stillerini yorumladıkları eserlere yansıttığı ve bu farklı yorumların icra zorluğunun genellikle yüksek olduğu, dolayısıyla eğitimde kullanımının özellikle ileri düzey bağlama çalanlara yönelik olabileceği tespit edilmiştir. Yorumlarda bazı eserlerin farklı yörelere ait tavır özellikleriyle zenginleştirildiği, yine bazı eserlerde karar sesleri ve kullanılan bağlama düzenleri gibi unsurların ortak olduğu görülmüştür. Bağlama çal anlar arasında TRT notalarının yanı sıra usta icracıların eser yorumlamalarının da dikkate alındığı, bu nedenle eser icralarında izleme ve dinleme gibi yöntemlerin bazı durumlarda notanın önüne geçtiği, TRT notasyonunun bazı eserlerde yetersiz olduğu gibi sonuçlara ulaşılmış ve buna bağlı olarak öneriler sunulmuştur.
Musiki Mecmuası ve Türk Folklor Araştırmaları Dergisi'nde Türk halk müziği ve oyunları hakkında yazılmış makalelerin bibliyografya incelemesi ve sonuçları

Bu araştırmada, 'Türk Halk Müziği' ve 'Türk Halk Oyunları' hakkında yazılmış makaleler tesbit edilmiştir. Bu çalışmada konu, bir 'Bibliyografya incelemesi ve Sonuçlan' olarak belirtilmiştir. Bunun için, şimdiye kadar yayınlanmış kaynak eserlerden 'Türk Musikisi Mecmuası/H. Saadettin AKEL' ve 'Türk Folklor Araştırmaları/İhsan HINÇER' adlı dergiler konu alanı olarak seçilmiştir. 'Musikisi Mecmuası', Mart 1948 'da aylık dergi olarak Müzikolog Hüseyin Saadettin AREL tarafından çıkarılmaya başlanmıştır. Dergi, üçüncü sahibi Ethem Ruhi ÜNGÖR'ün yönetiminde yayın hayatına devam etmektedir. Bu dergide yapılan 'Bibliyografya İncelemesi' 'nde esas konular ve alt başlıklar ortaya çıkarılmış, konulan açıklığa kavuşturmak için açıklayıcı özetler verilmiştir. Tesbit edilen konu başlıklannın dökümü aşağıdaki gibidir: Türk Halk Müziği80. Türk Halk Oyunlan 10 Türk Halk Çalgılan 40 Kongre ve Seminer 12 Kitaplar 7 'Türk Folklor Araştırmaları' dergisi 1949 yılı Ağustos ayından itibaren aylık dergi olarak İhsan HINÇER tarafından çıkarılmış ve İ. HINÇER'in vefatından sonra, 1980 yılı Ocak ayında yayın hayatı sona ermiştir. Bu dergide yapılan 'Bibliyografya İncelemesi' de aynen 'Musiki Mecmuası' 'ndaki gibi yapılmıştır. Konuyla ilgili araştırmalarda elde edilen konu başlıklan ve sayısal dökümler aşağıda yazılmıştır: Türk Halk Müziği 130 Türküler ve Hikayeleri 115 Türk Halk Oyunları 169 Oyunlar ve Festivaller 61 Türk Halk Çalgıları 35 Kitaplar 17 'Bibliyografya İncelenmesi' 'nde, Türk Halk Müziğinde Çokseslilik, Pentatonizm, Söz ve Melodi, Derleme, Müzik Eğitiminde Halk Müziği, Halk Çalgıları ve Türk Halk Oyunlan hakkında yazarların görüşleri ortaya çıkarılmıştır. Bu görüşler 3. bölümde tez problemi olarak ele alınmış, değerlendirilmiş ve sonuca vanlmıştır. VII
Cumhuriyet Dönemi müzik modernleşmesinin Türk Beşleri'nin keman konçertolarına yansımaları

'Cumhuriyet Dönemi Müzik Modernleşmesinin Türk Beşleri'nin Keman Konçertolarına Yansımaları' başlıklı bu tezin amacı, Cumhuriyet dönemi Müzik İnkılabı temel düşüncesinin Türk Beşleri olarak adlandırılan bestecilerin keman konçertolarına ne kadar yansıdığının incelenmesidir. Bu tezde, betimlemeli-çözümlemeli araştırma metodu kullanılmıştır. Araştırmada öncelikle modernleşme kavramı ile bağlantılı olarak Türk modernleşmesi ve Cumhuriyet dönemi öncesi ve sonrası yapılan gelişmeler ile ilgili bilgiler verilmiştir. Daha sonraki bölümlerde incelenen bestecilerin kısa biyografileri ve bestecilik özelliklerinden söz edilmiş, keman konçertoları ayrıntılı ve örnekler verilerek incelenmiştir. Ortaya çıkan bulgularla; Cemal Reşit Rey ve Ulvi Cemal Erkin'in keman konçertolarında Müzik İnkılabı temel düşüncesini yansıtan bir yapı kullanıldığı gözlemlenmiştir. Ahmed Adnan Saygun ve Necil Kazım Akses'in konçertolarında ise; bu görülmemiştir.
Caz orkestraları için yazılan müziklerde dönüşen doku, yapı ve tını ideali: Tarihsel süreç içinde şekillenen kompozisyon anlayışı

20. Yüzyılın başından itibaren caz müziğinin tasarım kanonunda ve tını paletinde benimsenen, en önemli konumlardan birine sahip olan big band ve orta ölçekli caz orkestraları bu müzikte 'örgütlülük' ve 'doku' kavramlarını en iyi yansıtan müzikal yapılara, kompozisyon stratejilerine ve icrayı da etkileyen dinamiklere olanak vermiştir. Bu çalışmada, tüm bu ögelerin nasıl şekillendikleri; Erken dönem caz topluluklarından başlanarak, kronolojik sıralama içerisinde Fletcher Henderson, Duke Ellington, Gil Evans ve 21. Yüzyıl bestecileri/aranjörleri olarak da Bob Brookmeyer ve Maria Schneider'ın müzikal çizgileri ile ele alınmış, bu bestecilerin farklı dönemlerine ait müzikleri incelenmiştir. Çalışmada dönemsel farklılıklar, bu farklılıklara neden olan dışsal sebepler ve aranjman yöntemleri dikkate alınmış, bu bağlamda besteciler arasındaki benzerliklere ve farklılıklara değinilmiş ve sonuç olarak caz türü üst bir başlık olarak kabul edilmek üzere, orkestra müziğinin hangi türlere evrildiği ve esin kaynaklarının tarihsel olarak hangi öğeler olduğu ortaya konmuştur.
Şan tekniği kriterlerinin geleneksel Türk müziğinde kullanılması

Bu tezin ortaya çıkmasındaki ve hazırlanmasındaki amaç Türk Müziği Şarkıcılığında yapılan hatalar ve bu sorunun muhatabı ve çözümü Türk Müziği eğitimi veren Türk Müziği Devlet Konservatuarlarında verilmekte olan ses eğitimi dersinin içeriği ve önemine değinmektir. Geleneksel Türk Müziği şarkıcılarının gelenekselliği bozmamak adına bilimsel tekniklerden uzak durup yaptıkları yanlışları veya profesyonel eğitim almış bir şarkıcı olarak yapmaları gerekenleri yapmadıklarına değinerek üniversite bünyesinde bilimsel eğitim veren kurumlar olarak Türk Müziği Devlet Konservatuarlarının bu konuda herhangi bir tereddütü olmaması gereken çözüm noktaları olduklarını tekrar vurgulamak isterim. Bu amaçla yıllardır üyesi ve aktif bir şekilde ders vermekte olduğum İstanbul Teknik Üniversitesi Türk Müziği Devlet Konservatuarlarında karşılaştığım problemler, edindiğim bilgiler, tecrübeler, gözlemlerim, gerek şahsi gerekse yurtiçi-yurtdışı başka kurumlarda ders veren konunun uzmanları ile yapmış olduğum çalışmalar, ulusal ve uluslararası kaynakların incelenmesi ile bu konu açıklanmaya çalıştım. Çok net bir şekilde belirtmek isterim ki şarkı söylemek insan biyolojisinin fiziksel kullanımıdır ve bu fizyolojinin kullanımı günümüzde bilimsel olarak açıklanmıştır. Artık bu bilimselliği göz ardı etmek veya dışında bir çözüm aramak 21. y. y. da bililmsel eğitim veren kurumlarda kabul edilebilir değildir. Sonuç olarak bir üniversiteye bağlı 'Akademik' eğitim vermekte olan Türk Müziği Devlet Konservatuarlarında bilimselliğin hiçbir şekilde göz ardı edilemeyeceğini ve bilimsellikle geleneği bir arada öğretebileceğini ve bunun geleneğe zarar vermeden yapılabileceğini ve bu şekilde öğretilmek zorunda olduğunu belirtmek istiyorum.
Şanlıurfa tarihinde din ve müzik olgusu karşılaştırmalı analiz

ŞANLIURFA TARİHİNDE DİN VE MÜZİK OLGUSU KARŞILAŞTIRMALI ANALİZ Osman ÖKSÜZOĞLU Müzik Anabilim Dalı Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü OCAK 2004 Danışman: Prof. Dr. Sevda ASKEROVA Çalışmada Şanlıurfa tarihinde din ve müzik olgusu incelenerek, Tarihsel süreçte Şanlıurfa'da dinsel inanışlar ve bu inanışlarda müziğin rolü ele alınmıştır. Politeist dönemde tanrılara yapılan müzikli ayinlere değinilip, bu ayinlere hangi müzik aletleriyle iştirak edildiği ve o dönemdeki müziğin ifade ediliş şekli ortaya çıkarılmıştır. Monoteist dönemde yapılan ibadetlerde müziğe bakış açısı; döneminin ünlü akademilerinde müziğin ilk defa ders olarak okutulması ve putperest inançlarım yıkmak için müziğin bir araç olarak kullanılması konularına değinilmiştir. Şanlıurfa'da tarihsel süreç içerisinde yaşamış toplumlarda müziğin yeri ve Şanlıurfa'da müziğin kültürel dokuya etkisi incelenerek, sıra gecesi kültürü neticesinde oluşan 'Urfa makam geleneği' ve bu makam geleneği içersinde okunan gazeller ve hoyratların tasnifi yapılmıştır.