turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Okulöncesi eğitim kurumlarında 4-6 yaş grubu eğitim programlarının hazırlanmasında öğretmenlerin karşılaştıkları güçlükler

Anaokulu öğretmenlerinin 4-6 yaş çocukları için okul öncesi kurumlarda programın nasıl hazırlandığını ve karşılaşılan güçlükleri tesbit etmek amacıyla yapılan bu araştırma, Gazi Üniversitesi, Mesleki Eğitim Fakültesi tarafından gerçekleştirilen 'Anaokulu Öğretmenliği Ön Lisans Tamamlama Programı'na katılan, değişik kurum ve kuruluşlara bağlı anaokullarında görevli 1408 öğretmen üzerinde yapılmıştır. Araştırmada bilgi toplama aracı olarak anket kullanılmıştır. Anketler, bizzat araştırmacı tarafından uygulanmış ve elde edilen veriler değerlendirilmiştir. Araştırmada tartışma, bulgularla birlikte planlanmıştır. Bulgular, üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; öğretmenlerin yaş ve medeni durumlarına ilişkin bulgular yer almıştır. Araştırmaya katılan öğretmenlerin büyük bir kısmını 30 yaşın üzerindekiler oluşturmaktadır ve bunların çoğunluğu evlidir. Bulguların, ikinci bölümünde; öğretmenlerin mesleklerine ve çalışma durumlarına yönelik bilgilere yer verilmiştir; Ön Lisans Tamamlama Programına katılmak için, öğretmenlerin 1984 yılı öncesi mezun olma şartı arandığından, mesleki hizmet süreleri çoğunluğunun 11 yıl ve daha fazla olarak bulunmuştur, öğretmenlerin çok küçük bir bölümünün çalışmalarına; ücretsiz izin alma, yer değiştirme, kadro bulamama gibi nedenlerden ara verdikleri tesbit edilmiştir. Öğretmenlerin çoğunluğunun çalıştıkları yerlerdeki kalış süresi, 3 yıl ve daha fazla olarak yoğunlaşmaktadır. Öğretmenlerin çalışma saatleri, çalıştıkları kurum ve kuruluşların belirlediği yönetmeliklere göre uygulanmaktadır. 42 Okul öncesi eğitim kurumlarının teftiş yönetmeliğine göre, öğretmenlerin yılda en az bir kez, gerekli durumlarda ise iki ve daha fazla kez müfettiş teftişi geçirmelerinin gerekmekte olduğu belirtilmekte, araştırmada öğretmenlerin verdikleri cevaplar, yönetmelikle parelellik göstermektedir. Bulguların üçüncü bölümünde; öğretmenlerin program hazırlama ve uygulama durumlarına ilişkin bilgilere yer verilmiştir. öğretmenlerin anaokulu programıyla ilgili olarak en fazla güçlük çektikleri konuların başında sırasıyla; günlük planın hazırlanması, yıllık planın ve ünite planının hazırlığı gelmektedir. Öğretmenler, program hazırlarken en fazla müfettişlerin daha sonra okul idarecilerinin eleştiri ve önerilerini göz Önünde bulundurmaktadırlar. Sınıftaki, öğrenci sayısının çokluğu ve araç-gereç yetersizliği başta olmak üzere, öğretmenlerin program uygularken karşılaştıkları sorunlar arasında gelmektedir. Öğretmenlerin, günlük ve ünite planı hazırlarken en fazla güçlük çektikleri konular arasında; hedef ve hedef davranışların saptanması, etkinliklere uygun eğitim durumunun belirlenmesi, yer almaktadır. Öğretmenlere, program hazırlığı sırasında karşılaştıkları güçlüklere ilişkin bilgiler ve pratiklik, her öğretmene ulaşabilecek hizmet-içi eğitim seminerleri yolu ile verilebilir.
Kanser tanısı ile kemoterapi tedavisi gören çocuklarda enfeksiyon gelişme riskini azaltmada eğitimin etkisi

Yarı deneysel nitelikte olan bu çalışma, Mart 2014 -Ağustos 2015 tarihleri arasında İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Çocuk Hematoloji-Onkoloji Kliniğinde tedavi gören ve enfeksiyon gelişme riski yüksek olan 30 pediatrik onkoloji hastasının katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Amacımız, bu grupta uygulanan interaktif eğitimin enfeksiyon kontrolündeki etkinliğini belirlemekti. Çocuk ve ebeveynlerinden çalışmaya katılımı ile ilgili bilgilendirilmiş ve yazılı onam alındıktan sonra, araştırma verileri yüz yüze görüşme tekniği kullanılarak elde edilmiştir. Görüşme sırasında, araştırmacı tarafından hazırlanan Hasta Tanılama Formu, Nötropeni ve Enfeksiyon Varlığını Değerlendirme Formu, Nötropeni ve Enfeksiyon Bilgi Formu kullanılmıştır. Takiben araştırmadan elde edilen veriler SPSS for Windows 10.0 istatistik paket programında; Paired t test, Student's test ve Mann Whitney U test, Mc Nemar test kullanılarak analiz edildi. Çalışma grubunun büyük bir kısmını 12 yaş ve altı yaş grubunda olan (%66,6), ilköğretim eğitimini tamamlamış (%80) olan çocuklar oluşturdu. %60'ı erkek ve %40'ı kız olan çocuklarda en sık görülen tanıların %26, 7 ile Akut Lenfoblastik Lösemi, %20 ile Osteosarkom ve %13, 3 ile Ewing Sarkom olduğu belirlendi. Eğitim öncesi 16 sorunun ortalama 9 ,17 2,45'ine doğru cevap veren hastaların, eğitimden hemen sonra bilgi düzeyi artarak ortalama doğru sayısının 15 ,40 0,89'a yükseldiği, eğitim sonrası ilk ayda 14 ,43 1,61'e düştüğü ve 3. ayda tekrar 15 ,40 0,86'ya yükseldiği saptanmıştır (p<0.05). Verilen eğitim çocukların bilgi düzeyi arttırmış olsa da, tedavi ile ilişkili nötropeni ve ateş gelişme riskini etkilemediği görüldü. Sonuç olarak, kanser tanısı ile kemoterapi tedavisi gören çocuklara verilen eğitimin çocukların nötropeni ile ilgili bilgi düzeyini arttırdığı ancak eğitimin nötropeni ve ateş sıklığını etkilemediği saptanmıştır.
Birinci basamak hekimlerinin 0-2 yaş periyodik sağlık muayenelerine bakış açısı; Nitel bir araştırma

Basamak Hekimlerinin 0-2 Yaş Periyodik Sağlık Muayenelerine Bakış Açısı; Nitel Bir AraştırmaAmaç: Çalışmada, birinci basamak hekimlerinin 0-2 yaş periyodik sağlık muayenelerine bakış açılarının belirlenmesi, uygulamalardaki farklılıkların nedenlerinin ortaya çıkarılması ve bunlara yönelik çözüm önerileri sunulması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışma, Erzurum ili merkez ilçelerine bağlı Aile Sağlığı Merkezleri'nde ve Erzurum Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma Hastanesi'nde, Mayıs-Eylül 2018 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Çalışmamızda nitel araştırma örnekleme yöntemlerinden amaçlı örneklem, maksimum çeşitlilik yöntemi kullanılmıştır. Çalışmaya katılan 25-65 yaş arası, gönüllü, aile hekimliği uzmanı ve aile hekimliği yapmakta olan pratisyen hekimlerden oluşan 12 kişi ile ses kaydı altında, yüz yüze yarı yapılandırılmış görüşme yapılmıştır. Ayrıca Aile Hekimliği Anabilim Dalı'nda görev yapmakta olan 6 araştırma görevlisi ile odak grup görüşmesi yapılmıştır. Katılımcıların bilgileri gizli tutulmuştur. Görüşmeler yapıldıktan sonra tematik kodlama yöntemiyle içerik analizi yapılmıştır. Bulgular: Yapılan içerik analizine göre, hekimlerin 0-2 yaş PSM ile ilgili tanımları koruyucu sağlık ve maliyet etkinlik temaları altında toplanmıştır. Görüşmecilerin çoğunun mezuniyet öncesi tıp eğitimi ve uzmanlık eğitiminde 0-2 yaş PSM ile ilgili yeterli yapılandırılmış bir eğitim almadıkları görülmüştür. Birinci basamak hekimleri arasındaki yaklaşımın, performans sistemine tabi kısımların yapılması olduğu ve uygulamaların nüfus yoğunluğundan etkilendiği görülmüştür. Ailelerin farkındalığının eksik olduğu ve uygulamalara katılımı etkilediği ifade edilmiştir. Sonuç: Birinci basamak sağlık hizmetleri koruyucu hekimlik uygulamaları etrafında geliştirilmelidir. 0-2 yaş PSM ile ilgili yapılandırılmış bir eğitim sistemine gereksinim duyulmaktadır. Aile hekimi başına düşen kayıtlı hasta sayısının kademeli olarak azaltılması için gerekli politikalar belirlenmelidir. Toplumun bilinçlendirilmesi ve ailenin yasal olarak bu sorumluluğa ortak edilmesi gerektiği görülmektedir. Daha geniş katılımlı araştırmalar yapılarak, 0-2 yaş PSM ile ilgili kısıtlılıkları anlamaya çalışacak yeni çalışmalara gereksinim duyulmaktadır.
1993-2013 yılları arasında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi yanık ünitesinde tedavi gören pediatrik olguların retrospektif analizi

Amaç: Yanık vücudun karşılaşabileceği ağır travmalardan biri olup pediatrik yaş grubunun hassas fizyolojik dengelerini dramatik olarak etkilemektedir. Yanığın akut dönemde yarattığı komplike klinik seyri tedavi etmek ve sonrasında gelişen morbidite ile başa çıkmak ancak deneyimli kliniklerde başarılabilir. Çalışmamızda 1993 -2013yılları arasında takip edilen 1155 hastayı retrospektif olarak değerlendirerek yıllar içinde demografik dağılımda ve tedavi sonuçlarında görülen değişiklikleri saptamayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: 1993- 2013 yılları arasında yanık ünitemize takip edilen ve sağlıklı olarak verilerine ulaşılabilen 1155 pediatrik (0-18 yaş) olgunun başvuru yılları, yaş grupları, cinsiyetleri, yanık yüzdeleri ve derecelerini, başvurdukları mevsim veaylar, ikamet ettikleri yerler, ilk başvuru merkezleri, kliniğimize ilk başvuru günleri, uygulanan tedavi şekilleri, tedavi sonuçlarına ve eksitus olan hastaların mortalite nedenleri değerlendirilmiş ve sonuçlar SPSS 17. 0 paket programı ile analiz edilmiştir. Çalışmada tedavi sonucunu etkileyen risk faktörlerinin belirlenmesinde Lojistik Regresyon analizi kullanılmış olup, tüm testlerde istatistiksel önem düzeyi 0.05 olarak alınmıştır. Bulgular: Hastaların ortalama yanık yüzdesi 21 ve ortalama yaşı 6. 2'dir. En sık görülen yanık tipi haşlanma tipi yanık olduğu saptanmıştır. En sık mortalite alevyanıklarına bağlı görülmektedir. Mortalite oranımız % 20. 3 olarak bulunmuş olup yıllar içinde azalma göstermektedir. En sık sebep sepsis iken, akut böbrek yetmezliği ve gastrointestinal kanamalara bağlı ölüm yıllar içinde azalmıştır. Sonuç: Tüm bulgular irdelendiğinde; yaş, yanık yüzdesi ve yanık derecesininmortaliteyi etkileyen bağımsız risk faktörleri olduğu bulunmuştur. Yanık yüzdesimortalite ihtimalini 1.2 kat, yanık derecesi ise 10.1 kat arttırmaktadır. Yanıklar özellikli planlama gerektiren sağlık problemleri kapsamında olup çocuklarda takip ve tedavi süreci çok daha karmaşık seyretmektedir. Tedavidemultidisipliner ekibinin görev aldığı özelleşmiş ünite ve merkezler olmadan bu sorunun aşılması mümkün değildir. Bu konuda halkı bilinçlendirmek ve asgari önlemlerle bu travmanın önüne geçmeye çalışmak ise atılması gereken en önemli adımdır.
Puberte öncesi ve puberte dönemindeki çocuklarda periodontal dokularda meydana gelen değişikliklerin klinik ve biyokimyasal olarak incelenmesi

Puberte döneminde meydana gelen hormonal değişimler damar geçirgenliği ve konak cevabını değiştirerek periodontal dokularda değişikliklere neden olmaktadır. Amacımız puberte öncesi ve puberte döneminde çocuklarda dental ve periodontal sağlığın yanı sıra diş eti oluğu sıvısında prostaglandin E2 (PGE2) tümör nekrozan faktör- ve interlökin 1- (IL1- ) gibi iltihabi belirteç seviyelerinde meydana gelen değişimi değerlendirmektir. Fakültemiz Pedodonti Kliniği'ne başvuran, 6-14 yaş arasındaki 80 çocuktan, her grupta 20 kişi olmak üzere, puberte öncesi dönemde periodontal olarak sağlıklı, puberte döneminde periodontal olarak sağlıklı, puberte öncesi dönemde gingivitisli, puberte döneminde gingivitisli 4 grup oluşturuldu. Demografik bilgiler, dft-DMFT, plak indeks, gingival indeks, community periodontal index ölçüldü, DOS örneklerinin biyokimyasal analizi yapıldı ve sonuçlar istatistiksel olarak değerlendirildi. Grupların PGE2 konsantrasyon düzeyleri arasında istatistiksel olarak ileri düzeyde anlamlı farklılık bulundu (p<0.01). PS ve PG gruplarının PGE2 total miktar düzeyleri, PÖS ve PÖG gruplarından anlamlı şekilde yüksekti (p<0.01). IL-1 konsantrasyon ve total miktar düzeyleri açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmadı (p>0.05). TNF- konsantrasyon ve total miktar düzeyleri açısından gruplar arasında anlamlı farklılık saptanmadı. Puberte döneminde DOS PGE2 düzeylerinin anlamlı şekilde yükseldiği (p<0.01) ancak TNF- ve IL-1 düzeyinde gruplar arasında anlamlı bir farklılık olmadığı görüldü.
Erich Kästner'in Emil ve Dedektifler, Noktacık ile Anton ve Uçan Sınıf adlı öykülerinde toplumsal olayların çocuk perspektifinden yansıması

Bu çalışma, günümüzde yazının alt disiplini olmaktan çıkıp kendine has bir yazın olma yolunda ilerleyen ''çocuk ve gençlik edebiyatını'' konu edinmektedir. Ayrıca Alman edebiyatında önemli bir yere sahip olan idealist ve ahlak filozofu Erich Kastner'in 'Emil ve Dedektifler, Uçan Sınıf ve Noktacık ile Anton' adlı kitapları yazıldığı dönemler de göz önüne alınarak Alman çocuk ve gençlik edebiyatı çerçevesinde dikkatle incelenmiştir. Giriş bölümünde 'Çocuk' ve ''Edebiyat'' kavramları açıklanmıştır. Çocuk ve gençlik edebiyatının tanımına, önemine, amacına, görevlerine ve özelliklerine değinilmiştir. Çocuk ve gençlik edebiyatının hayatımızdaki rolü ve bu edebiyatın dönemlerle bağlantısı incelenmiştir. Bunlar ünlü Türk-Alman çocuk ve gençlik edebiyatı yazarları tarafından edebi veriler doğrultusunda tartışılmıştır. Birinci bölümde Alman edebiyatı yazarlarından gerçekçi çocuk ve gençlik edebiyatının temsilcisi Erich Kastner ile ilgili bilgiler verilmiş ve detaylı bir araştırma yapılmıştır. İkinci bölümde, Türk-Alman çocuk ve gençlik edebiyatı tarihi ile ilgili bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde, Erich Kastner'in üç romanı ele alınmıştır. Eserlerde toplumsal olayların çocuklar açısından nasıl yansıtıldığı analiz edilmeye çalışılmıştır. Karakterlerin örnek nitelikler taşıması, anne karakterinin hayatını çocuğuna adaması ve arkadaşlar arasındaki birliktelik gibi konular okura sunulmuştur. Sonuç bölümünde ise Erich Kastner'in eserlerinin ölümsüzlüğü, eserlerindeki otobiyografik öğeler ve tarzı ele alınarak genel bir değerlendirmede bulunuldu.
İlköğretimde resim eğitimi

İLKÖĞRETİMDE RESİM eğitimi Tülay Mamur Çelik İlköğretim, çocuğun resim eğitimi açısından yaşamındaki en önemli çağıdır. Çocuk bu donemde duygu ve düşüncelerini sanat yoluyla en iyi şekilde anlatabilmektedir. İlköğretim çağından sonra resim daha bilinçli yapılmakla birlikte çocuk ilköğretim çağındaki gibi duygularını tam olarak dışa vuramamaktadır. Çocuk, algı ve iç dünyasını bir şeyler karalamaya başladığı andan itibaren zenginleştirir ve çevresine anlatmaya çalışır. Konuşma dilinin yanında resim, sadece çocuk için değil; insanlar için evrensel bir dildir. Yaratıcıhğı temel alan resim - iş dersleri, çocuğun vücut gelişimi ile de yakından ilgilidir. Çocuk geliştikçe yaratıcılığı da gelişme gösterir. Resim eğitimi çocuğun gelişme sürecinde karşılaştığı sorunlarla daha iyi baş edebilmesine yardımcı olur. Eğitim hakkı engellenemeyeceği gibi, çocuğun sanat eğitimi de engellenemez. Çocuk sanat eğitimi aldığı dönemde duygu ve düşüncelerini en yoğun şekilde kullanır ve herhangi bir yüzey veya objeye aktarabilir. Her konu çocuğun gelişme sürecine göre ayarlanmalı, bu uygulanırken de çocuğu yüreklendirip, onun hayal gücünü kullanmasına yardımcı olunmalıdır. Çocuk resim yoluyla bize kendini en iyi şekilde anlatır. Duygu ve düşünceyi bir arada kullanabilen çocuk, büimsel düzeyde de kendisini kanıtlayacaktır. Sanat ona uygulamaları açısından bir giriş kapısı olacaktır xıBu amaçlar doğrultusunda ' İlköğretimde Resim Eğitimi ' başlığı altında bir çalışma yapılması uygun görülmüştür. Bu konuda yazdan yazdar ve araştırmalar sistematik bir şekilde bir araya getirilerek konuya bütünlük kazandırılmaya çahşdmıştır. Okullarda uygulanmakta olan Resim - İş programının çalışmaya aynen alınmasının sebebi okullarımızda programın dışına çıkmadan derslerin işlenmesidir. Bu çalışma ilköğretim okullarında okutulan resim - iş derslerinin daha bilinçli okutulması amacı ile ele alınmıştır.
Astımı bulunmayan obez ve obez olmayan çocuklarda omega-3 yağ asitlerinin egzersize bağlı bronkospazm üzerine etkileri

Çalışmamızın amacı balık yağı kaynaklı n-3 yağ asitlerinin astımı bulunmayan obez ve obez olmayan çocuklarda EIB üzerindeki etkilerini değerlendirmekti. Çalışma randomize, çift kör ve plasebo kontrollüydü. Çalışma astımı veya herhangi bir kronik hastalığı bulunmayan 10-13 yaşlarındaki 73 sağlıklı katılımcıyla tamamlandı. Katılımcılardan 35'i obez (BMI persentil değeri 95 -98) ve 38'i nonobezdi (BMI persentil değeri < 85). Çocuklar 8 gruba ayrıldı; Grup 1: Obez, EIB pozitif, balık yağı takviyesi alanlar, Grup 2: Obez, EIB pozitif, plasebo takviyesi alanlar, Grup 3: Obez, EIB negatif, balık yağı takviyesi alanlar, Grup 4: Obez, EIB negatif, plasebo takviyesi alanlar, Grup 5: Nonobez, EIB pozitif, balık yağı takviyesi alanlar, Grup 6: Nonobez, EIB pozitif, plasebo takviyesi alanlar, Grup 7: Nonobez, EIB negatif, balık yağı takviyesi alanlar, Grup 8: Nonobez, EIB negatif, plasebo takviyesi alanlar. Çocuklar çalışmaya normal diyetleri ile başlayıp çalışma süresince normal diyetle devam ettiler. Balık yağı grupları 8 hafta süreyle günlük 2.4 g EPA ve DHA içeren balık yağı kapsüllerini alırken, plasebo grupları plasebo takviyesi aldı. Çalışmanın başlangıcında ve sekiz haftanın sonunda katılımcılara egzersiz testi ve solunum fonksiyon testleri uygulandı. Katılımcıların bazal FEV1, FVC ve FEV1/FVC değerleri arasında fark bulunmadı. 8 haftalık takviyenin sonunda EIB'si bulunan ve balık yağı takviyesi alan hem obez hem de obez olmayan gruplarda FEV1'deki yüzde düşüş önemli ölçüde azaldı. En yüksek düzeydeki azalma EIB'li, obez, balık yağı takviyesi alan grupta gözlendi (% 15 ,6 6,2). Aynı grupta sistolik kan basıncı ve istirahat kalp hızı (TÖ: 112,5 7, 9 mmHg, TS: 103 ,5 7,8; TÖ: 98 ,0 8,3, TS: 89 ,5 6,6) değerlerinde düşüş gözlenirken, başlangıç ve bitiş yüklerinde artış oldu (TÖ: 49,0 9, 9 W, TS: 59,0 12, 2 W; TÖ: 77,5 12, 7 W, TS: 87,5 13, 8 W). Çalışmadan elde ettiğimiz bulgulara göre, balık yağı kaynaklı n-3 yağ asitleri obez ve obez olmayan çocuklarda solunum fonksiyonları geliştirmekte ve egzersize bağlı olarak gelişen bronkospazmı iyileştirebilmektedir.
Astımlı çocuklarda ekrin ter yanıtı

Astım, genetik ve çevresel faktörlerin birlikte rol oynadığı geri dönüşümlü havayolu obstrüksiyonu, bronş aşırı duyarlılığı ve havayolu inflamasyonu ile karakterize heterojen bir hastalıktır. Hem astımlı hastaların ailelerinde hem de pediatristlerde astımlı çocukların sağlıklı çocuklara göre daha fazla terlediğine dair yaygın kanı bulunmasına rağmen bu konu henüz araştırılmamıştır. Bu çalışmanın amacı astımlı çocuklardaki terleme cevabı ve bu cevabı etkileyen faktörlerin araştırılması ve elde edilen bulguların sağlıklı çocuklarla karşılaştırılmasıdır. Çalışmaya yaşları 6-18 arasında değişen 82 astımlı çocuk ile 51 sağlıklı çocuk dahil edildi. Egzersiz öncesi ve sonrası el ayası, ön kol, alın ve sırt yüzeylerinden transepidermal sıvı kaybı ölçüldü ve ölçümler arasındaki fark belirlendi. El arasındaki TESK ölçümleri astımlı çocuklarda sağlıklı çocuklara (p<0.001) göre daha yüksek olarak saptandı. Fakat cinsiyete göre yapılan analizlerde astımlı kızların aksine astımlı erkeklerde tüm yüzeylerdeki TESK ölçümlerinin kontrollere göre daha yüksek olduğu görüldü. Antiinflamatuvar tedavi kullanan astımlı çocukların ön kol ve sırt bölgesinden yapılan TESK ölçümleri sadece gerektiğinde bronkodilatör tedavi kullanan astımlı çocuklara göre daha düşük olarak saptandı. Sonuç olarak bu çalışmada; astımın erkek çocuklarda egzersize bağlı terleme cevabında artış ile ilişkili olduğu ve terleme miktarının antiinflamatuvar tedavi ile azaldığı gösterilmiştir. Ekrin terleme ile muskarinik reseptör cevabı ve metakolin aşırı duyarlılığı arasındaki ilişkinin aydınlatılması için daha ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.
Çocuklarda farklı diş yaşı tespit yöntemlerinin güvenilirliğinin değerlendirilmesi

Amaç: Bu retrospektif çalışmanın amacı Türk toplumunda Demirjian, Cameriere, Haavikko ve Willem's diş yaşı tespit yöntemlerini değerlendirmek, yöntemler arasındaki farklılıkları ortaya koymak ve gelecekteki çalışmalara yardımcı olmak amacıyla diş yaşını tespit etmek için en iyi yöntemi belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Ordu Üniversitesi Dişhekimliği Fakültesi'nin Çocuk Dişhekimliği Bölümü'ne başvuran 6-13 yaş arasındaki benzer sosyoekonomik ve etnik kökene sahip uygun radyografileri olan 640 birey çalışmaya dahil edilmiştir. Demirjian, Haavikko, Cameriere ve Willem's yöntemleri ile panoramik radyografiler incelenerek diş yaşı tespiti yapıldı. Her bir yöntem iki araştırmacı tarafından değerlendirildi. İstatistiksel analizde Kruskal-Wallis, Dunn's çoklu karşılaştırma ve eşlendirilmiş t testi kullanılmıştır. Sonuçlar, anlamlılık p<0, 05 düzeyinde değerlendirilmiştirBulgular: Demirjian yöntemi 0,64 (erkek; 0 ,59, kız; 0 ,68) yaş ve Willems yöntemi de 0,28 (erkek; 0 ,28, kız; 0,3) yaş diş yaşını kronolojik yaştan fazla tespit ederken Cameriere yöntemi -0,3 (erkek; 0 ,33, kız; 0 ,28) yaş, Haavikko -0,44 (erkek; 0 ,32, kız; 0 ,55) yaş diş yaşını daha az tespit etmiştir. Cameriere yöntemi diğer yöntemlere kıyasla daha yakın sonuçlar vermiştir. Sonuç: Değerlendirilen diş yaşı tespit yöntemleri Türk toplumu için doğru sonuçlar vermemiştir. Daha doğru sonuçlar için yöntemlerin topluma göre modifikasyonlarının yapılması gerekebilir.
Serebral palsili çocukların uyku alışkanlıkları ile kaba motor fonksiyonel seviyeleri arasındaki ilişki

Bu çalışmanın amacı; spastik serebral palsili çocukların uyku alışkanlıkları ile kaba motor fonksiyonel seviyelerinin ilişkisini araştırmaktır. Çalışmaya Düzce ilindeki özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinde eğitim almakta olan 3-15 yaş arası 60 SP'li çocuk dahil edildi. Çalışma kapsamında çocukların demografik bilgilerialındı, kaba motor fonksiyon düzeyleri Kaba Motor Fonksiyon Sınıflama Sistemi ile değerlendirildi. Çocuklardaki uyku problemleri ise Çocuk Uyku Alışkanlıkları Anketi ile değerlendirildi. Ailelerin yaşam kaliteleriNottingham Sağlık Profili kullanılarak değerlendirildi. Yapılan istatistikselanalizde, çocukların hemen hepsinde uyku bozuklukları tespit edildi, ancak sabahyorgunluğu parametresi dışında (p<0,05) diğer parametreler ve kaba motor fonksiyonel seviyeler arasında istatistiksel olarak anlamlılık bulunmadı (p>0,05). Çocukların ilaç kullanımları ve kognitif durumları ile uyku bozuklukları arasında ilişki saptanmadı (p>0,05). Ebeveynlerin yaşam kaliteleri ve çocukların uyku bozuklukları arasında fark bulunmadı (p>0,05).
Epilepsili çocuklarda uyku bozuklukları

Uyku bozuklukları epileptik olgularda oldukça sık görülen bir yakınmadır. Bu durum, epilepsinin kendisiyle veya rastlantısal olabileceği gibi hastaların kullanmak durumunda oldukları antiepileptiklerin etkileriyle de ortaya çıkabilir. Biz çalışmamızda epilepsinin uyku yapısı üzerine etkisini araştırmayı amaçladık. Çalışmamıza Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Nöroloji kliniğinde takip edilen 35 epileptik hasta ve bunların 35 sağlıklı kardeşleri alındı. Olguların aileleri tarafından doldurulan Çocuklarda Uyku Ölçeği ile 70 olgunun uyku yapısı; gece ve uyku zamanı olan davranışlar, gün içerisindeki davranışlar ve dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu konularıyla ilgili sorular sorularak değerlendirildi. Epilepsili çocukların hem toplam anket puanı, hem de davranış sorunları, uyku ile ilişkili hareket bozuklukları, nefes alma sorunları, gün içinde uykulu olma, gece uykuda uyanma sıklığı, uykuya dalma süresi-uykuya dalmada güçlük, uykuda terleme, kabus bozuklukları, yorgun uyanma, uyurgezerlik puanlarını sağlıklı kardeşlerine oranla anlamlı olarak yüksek tespit ettik. İki grup arasında şuursuz uyanma açısından anlamlı fark saptanmadı. Ayrıca epilepsili grup almış oldukları antiepileptik tedaviye göre de değerlendirildi. Valproik asit ve karbamezapin tedavisi alan epilepsili olguların toplam anket ve alt grup puanlarında anlamlı fark saptanmadı. Sonuç olarak uyku bozuklukları epilepsili olgularda sık görülmektedir. Çalışmamız, uyku yapısının tedavi ile kontrol altına alınmış olsa da epileptik olgularda normal olmadığını göstermektedir. Uyku sorunlarının değerlendirilmesi epilepsisi olan çocukların kapsamlı muayenelerinin bir parçası olmalıdır. Bu çalışma, literatürde bu konuyla ilgili kapsamlı bir araştırmaya sık rastlanmadığı düşünüldüğünde değerli katkılar sağlamaktadır.