turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Doğumsal böbrek ve üriner anomalili çocukların klinik ve demografik özelliklerinin retrospektif değerlendirilmesi

Bu çalışmaya göre merkezimize başvuran hastalarda DBÜSA sıklığı %3,9 bulundu. Olguların erkek/kız oranı %48,8(225)/ %51,2(236) bulundu. Çalışmaya dahil edilen olguların %31,5'inde (145) VUR saptandı. Bu hastaların %71,7'si (104) kız, %28,3'si (41) erkekti. Çalışmaya alınan olguların 75'inde (%16,2) hidronefroz vardı. Bu hastaların antenatal tanı oranı %30, 7 (23) idi. Hidronefrozun eşlik ettiği doğumsal böbrek ve üriner sistem anomalileri içinde en sık UPD 26 (%70,2), ikinci sıklıkta ise VUR 21 (%14,4) tespit edildi. Olguların %50,5'inde (233) İYE geçirme öyküsü vardı. Bu sıklık VUR tanılı hastalarda %90, 3 oranında belirgin yüksekti. Çalışma grubundaki 8 hastada KBH tanı sırasında mevcuttu. Bu hastalardan 4'ünde (%50) altta yatan neden VUR'du. Çalışmadaki olguların %7,5'inde (35) aile öyküsü pozitifti. Anne-baba akrabalığı hastaların %5,2'sinde mevcuttu. SonuçSon yıllarda antenatal ultrasonografinin de yaygınlaşması nedeniyle özellikle geçici hidronefrozlar nefroloji polikliniklerine yoğun olarak başvurmaktadır. Çalışmamızda geçici olmayan ve uzun dönemde İYE ya da KBH progresyonu nedeniyle morbiditeye yol açabilecek DBÜSA tanılı hastalar % 3,9 sıklığında bulunmuştur. Bu hastaların izleminin çocuk nefrolojisi ve ürolojisinin bulunduğu 3. basamak merkezlerde yapılması böbrek işlevlerinin korunması açısından önemlidir.
12-14 yaşlarındaki çocuklarda ortodontik tedavi ihtiyacı indeksinin değerlendirilmesi.

Bu çalışmanın amacı, Pedodonti Kliniğimize başvuran 12-14 yaşları arasındaki hastaların kendi algıladıkları subjektif ortodontik tedavi ihtiyaçlarının ve objektif ortodontik tedavi ihtiyaçlarının çeşitli parametreler ile olan ilişkilerinin incelenmesidir. Çalışmamızı, ortodontik tedavi ihtiyaçlarını değerlendirmek için 534 hastaya (301 i kız, 233 ü erkek) uygulanan anket soruları ve ortodontik tedavi ihtiyacı indekslerinin ölçümleri oluşturmaktadır. Ortodontik tedavi ihtiyacı indeksleri, çocukların ailelerinin sosyoekonomik durumları, ebeveynlerin eğitim seviyeleri gibi bazı parametrelerden etkilenebileceğinden, değerlendirme yapılırken bu faktörler de dikkate alınmıştır. Çocuklarda, ortodontik indekslerin değerlendirilmesinde ortodontik tedavi ihtiyacı DHC indeksi ile % 36,5, AC indeksi ile % 10,9, DAI indeksi ile % 18,9 olarak tespit edilmiştir. Ailelerin gelir seviyelerinin artmasıyla birlikte, AC ve DHC indeks değerlerine göre ortodontik tedavi ihtiyacı olan çocukların sayılarında ise azalma olduğu bildirilmiştir. Kızların erkeklere göre dişlerinin estetik görünümünden daha fazla oranda memnun olmadıkları gözlemlenmiştir. Çocukların % 76,2 si dişlerinin düzeltilmesi gerektiğini düşünmekte iken, % 75 ,32 si hekim tarafından gerekli görüldüğü takdirde ortodontik tedavi görmeye hazır olduklarını belirtmiştir. Maloklüzyon, hastanın psikolojisini etkileyen sosyal hayatında bazı kısıtlamalara neden olabileceği görülmüştür. Sonuç olarak, diş ve çenelerde herhangi bir anomali varlığının erken dönemde belirlenmesi ve hastaların, ailelerinin bu konu ile ilgili olarak hekimler tarafından daha çok bilinçlendirilmesi sayesinde ileriki dönemlerde oluşabilecek maloklüzyonların daha da şiddetlenmesinin önüne geçilebilecektir.
Çocukluk çağında akut lenfoblastik lösemi: 10 yıllık tek merkez deneyimimiz

Çalışmamızın amacı, St. Jude Total therapy XIIIB, BFM 2000 ve BFM 2009 protokolü alan hastalarda hastaların demografik özelliklerini, klinik ve laboratuar bulgularını, kemik iliğinin morfolojik, sitogenetik, immunfenotipik özelliklerini, kemoterapiye yanıtlarını, yaşam sürelerini, prognoza etki eden faktörleri, relapsları ve ölüm nedenlerini değerlendirmektir. Nisan 2006 Nisan 2016 tarihleri arasında Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram tıp Fakültesi Çocuk Hematoloji Anabilim Dalı'nda akut lenfoblastik lösemi tanısı ile takipli, St. Jude Total Therapi, BFM 2000, BFM 2009 protokolleri ile tedavi edilen toplam 167 hastanın dosyaları geriye dönük olarak incelendi. Hastaların tama yakınının kemik iliği örnekleri sitokimyasal boyalarla değerlendirilip, flow sitometri ile immunfenotiplendirme yapılmıştır. Hastaların büyük bir kısmında sitogenetik çalışma yapılmıştır. Tedavinin 8. Gününde periferik kan yayması ve tam kan sonuçları ile blast sayısı, 15. Ve 33. Günde kemik iliği aspirasyon ve biyopsisi ile kemik iliğinin remisyon durumu ve derecesi incelenmiştir. Hastalarımızın yaşları 9 ay ile 204 ay arasında değişiyordu. Median yaş 80 aydı. Hastaların %63,5' i erkek, %36,5' i kızdı. Kız erkek oranı K/E:1/1.7' dir. En sık başvuru sebebi ateşti. Hastaların yaklaşık yarısında hepatomegali, splenomegali ve lenfadenopati mevcuttu. Başvuru anında median lökosit sayısı 9750 /mm , median hemoglobin değeri 7,8 g/dl ve median trombosit sayısı 45000 /mm idi. Morfolojik sınıflamaya göre L1, L2 ve L3 dağılımları sırasıyla %74,9, %24, 6 ve % 0,6 idi. İmmunfenotiplendirme incelendiğinde prekursor B hücreli ALL %85, 4 ve T hücreli ALL %12, 6 idi. Sitogenetik incelemede hastaların %2,4' ünde t(9,22) sitoanomalisi, %2,4' ünde t(4,11) sitoanomalisi mevcuttu. Hastalarımızın %6,1' inde relaps gelişmiştir. Toplam 20 hastamız kaybedildi (%12). Genel sağ kalım oranımız %88, hastalıksız sağ kalım oranımız %85, 6 bulundu. Çalışmanın sonuçları değerlendirildiğinde ürik asit yüksekliğ, 15. Gün kemik iliğinin remisyon durumu ve derecesi, relaps varlığı ve relaps türünün sağ kalım üzerine etkili olduğunu bulduk. Ürik asit ve LDH yüksekliği, 15. Gün kemik iliği değerlendirmesi ise olaysız sağ kalıma etkili bulundu. Bu bulgulara göre tedavi sonuçlarımız St. Jude protokolü, BFM 2000 ve 2009 protokolü uygulanan merkezlerle benzerdir.
Annelere ve çocuklara uygulanan koruyucu temelli psikososyal girişimlerin çocukların cinsel istismardan korunma bilgi düzeyine etkisi

Amaç: Bu araştırma, annelere ve çocuklara uygulanan koruyucu temelli psikososyal girişimlerin çocukların cinsel istismardan korunma bilgi düzeyine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Metot: Araştırma ön test/son test kontrol gruplu karşılaştırmalı yarı deneysel tipte planlanmıştır. Araştırmanın evrenini bir ilin İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı 35 ilkokulun dördüncü sınıfındaki çocuklar ve anneleri oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini ise belirlenen dört ilkokulun her birinden seçilen ikişer dördüncü sınıf şubesine kayıtlı çocuklar ve anneleri arasından araştırmaya katılma kriterlerine uyan 92 çocuk ve 90 anne oluşturmuştur. Araştırmada kontol, anne psiko-eğitim, çocuk psiko-eğitim, anne ve çocuk psiko-eğitim olmak üzere dört grup bulunmaktadır. Verilerin elde edilmesinde 'Anne ve Çocuk Demografik Tanıtım Formu' ve 'İyi Dokunuş Kötü Dokunuş Ölçme Aracı' kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; Yüzdelik dağılım, Ki-Kare, Fisher's Exact, Kruskal-Wallis, Friedman, Dunnett's T3 ve Benforroni düzeltmeli Wilcoxon işaretli sıra testi kullanılmıştır. Bulgular: Kontrol ve deney gruplarındaki çocukların grup içi 'İyi Dokunuş Kötü Dokunuş Ölçme Aracı' ön test, son test, 15. gün ve 1. ay izlem testi puan ortalamaları arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlenmiştir. Kontrol ve deney gruplarındaki çocukların 'İyi Dokunuş Kötü Dokunuş Ölçme Aracı' ön test puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak önemli bir fark bulunmazken; son test, 15. gün ve 1. ay izlem testi puan ortalamaları arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Annelere ve çocuklara uygulanan koruyucu temelli psikososyal girişimlerin çocukların cinsel istismardan korunma bilgi düzeyini arttırdığı; en önemli artışın anne ve çocuk psiko-eğitimleri ile çocuk psiko-eğitimleri uygulanan gruplarda olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Kamu kurumlarına bağlı dört gündüz bakımevine devam eden çocuklarda yeme davranışı ve ebeveyn besleme tarzının değerlendirilmesi

Okul öncesi dönem çocuklarda sağlıklı beslenme çok önemlidir. Bu dönemde geliştirilen yeme davranışları daha sonraki yaşamı da etkiler. Bu çalışma, okul öncesi dönem çocuklarda yeme davranışı ve ebeveyn besleme tutum ve davranışlarına etki eden faktörleri değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Kesitsel tipteki bu araştırma 2015 yılında, Milli Savunma Bakanlığı ve Türk Silahlı Kuvvetleri'ne bağlı dört gündüz bakım evine devam eden okul öncesi dönem (3-6 yaş) çocuk ve ebeveyn ile yürütülmüştür. 280 çocuk, anne veya babalarının tamamına ulaşılmak hedeflenmiş, 250 kişi çalışmaya katılmıştır (katılım oranı %92). Araştırma veri toplama aracı olarak 66 sorudan oluşan 'Anket Formu', 'Çocuklarda Yeme Davranışı Anketi' ve 'Ebeveyn Besleme Tarzı Anketi' kullanılmıştır. İstatistiksel analizde korelasyon testi, t-testi ve ANOVA testi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre çocukların yaş ortalaması 58,3 8, 7 ay ve %59,2'si (n=138) erkek, %44,8'i (n=112) kız çocuktur. Çocukların %14'ü (n=35) zayıf, %66,6'sı (n=154) normal, %24,4'ü (n=17) aşırı kilolu ve obez olarak sınıflandırılmıştır. Çocukların yaşa göre gerçek vücut ağırlığı persentil aralıklarına göre %6,8'i (n=17) zayıf iken ebeveynlerin %22'si (n=55) çocuklarının vücut ağırlığını zayıf, çocukların %18'i (n=45) kilolu ve obez iken ebeveynlerin sadece %4,4'ü (n=11) çocuklarını kilolu olarak değerlendirmiştir. Araştırma kapsamındaki çocukların %42'si (n=105) ebeveynleri tarafından az iştahlı olarak değerlendirildikleri halde çocukların yaşa göre gerçek BKİ persentil sınıflamasında sadece %14'ünün (n=35) zayıf olduğu belirlenmiştir. Ebeveyn besleme tarzını; aile tipi, ekonomik durum, çocuğun doğum ağırlığı ve BKİ, anne ve babanın diyet yapması, çocuğun yemek yeme şekli, çocuğun tabağında yemek bırakma durumu, çocuk yemek yemediğinde kendisine uygulanılan yöntem, çocuğun fast-food, atıştırmalık ve şekerli yiyecekler tüketmesi, ebeveynin çocuğun iştahına ve kilosuna ilişkin algısı, ebeveynin çocuğun doğru beslenmesi ve yeme problemi olmasına ilişkin görüşü, ebeveynin beslenme eğitimi alma durumunun etkilediği belirlenmiştir. Çocuğun yeme davranışını; cinsiyet, aile tipi, ekonomik durum, babanın öğrenimi, çocuğun doğum ağırlığı, çocuğun BKİ, çocuğa ek vitamin-mineral destekli ilaç verilmesi, anne ve babanın BKİ, babanın egzersiz yapma durumu, çocuğun yemek yeme şekli, çocuğun yemek tüketim şekli, çocuğun tabağında yemek bırakma durumu, çocuğun fast-food, asitli içecek, atıştırmalık tüketme durumu, ebeveynin çocuğun iştahına, boyuna, kilosuna ilişkin algısı, ebeveynin çocuğun doğru beslenmesine ve yeme problemine ilişkin görüşleri, ön işlemden geçmişş hazır gıda kullanımı, ebeveynin beslenme eğitimi alma durumunun etkilediği belirlenmiştir. Bu çalışmanın sonucunda ebeveynlere, çocuklarda olumlu yeme davranışı geliştirmek amacıyla eğitim verilmesi ve bu konuda ebeveynlerin hem okul öncesi eğitim kurumu çalışanları hem de medya aracılığı ile desteklenmeleri önerilmektedir.
7-15 yaş arası sağlıklı çocuklarda serum serbest tiroksin, tirotropin ve tiroglobulin değerlerinin kronolojik yaş ile ilişkisinin araştırılması

15 yaş arası ötiroid, ilaç kullanım öyküsü vermeyen, normal sağlıklı çocuklarda serum serbest T4, TSH ve Tg seviyeleri RIA ile ölçülerek bunlarınkronolojik yaş ile ilişkisi araştıntmıştır. Serum serbest T4, TSH seviyeteri tüm grupta kronolojik yaş ile ve cinsler arasında karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı bir korela yonsaptanmamıştır. Serum serbest T4, TSH ve Tg seviyeleri arasında da anlamlı bir korelasyon bulunamamışttr. Kız çocuklarda, Tg düzeyleri ile kronolojik yaş arasında korelasyonsaptanmamış, sadece erkek çocuklarda istatistiksel olarak anlamlı negatif bir korelasyon bulunmuştur (p < 0 .05). Erkek çocuklarda Tg değeri ile kronolojik yaş arasında tespit edilen negatif korelasyon rastlantısal kabul edilerek, 7-15 yaş arasındaki sağiıklıçocuklarda serum serbest, TSH, Tg değerleri ile kronolojik yaş arasında korelasyon olmadığı sonucuna varılmıştır.
Juvenil idiopatik artrit tanısı ile kliniğimizde takip edilen çocuk hastaların demografik, klinik özellikleri ile kardiyolojik ve pulmoner fonksiyonlarının değerlendirilmesi

Juvenil İdiopatik Artrit çocukluk döneminde ortaya çıkan, süregen eklem tutulumu ile kendini gösteren kalıcı eklem hasarına sebep olan kronik inflamatuvar bir hastalıklar grubudur. Belirgin eklem tutulumu ile sıklıkla karşımıza çıkmakla birlikte ateş, döküntü, kardit, üveit, pulmoner tutulum gibi eklem dışı sistem tutulumları da görülebilir. Çalışmanın amacı Juvenil İdiopatik Artritli hastaları değerlendirerek bölgemizdeki hasta popülasyonunun demografik, klinik, laboratuvar özelliklerini, kardiyak ve pulmoner komplikasyonlarını ortaya koymaktır. Bu çalışma Uluslararası Romatoloji Birliği kriterlerine göre tanı alıp sınıflandırılmış JİA'lı hastalar değerlendirilerek yapılmıştır. Bu çalışma prospektif bir çalışmadır. Çalışmaya JİA hastalığı kesinleşmiş 30 hasta dahil edildi. Kontrol grubu olarak sağlıklı çocuklardan oluşan 30 çocuk değerlendirildi. Hastaların adı, soyadı, cinsiyeti, yaşı, hastalığın başlangıç yaşı, tanı anındaki tutulan eklem ve sayısı, takip süresi, tanı anındaki laboratuvar bulguları, göz tutulumu olup olmadığı, kardiyak ve pulmoner şikayetleri, takip süresince aldığı tedaviler incelendi. Solunum ve kardiyak fonksiyonlarının değerlendirilmesi amacı ile ekokardiyografi ve solunum fonksiyon testi yapıldı. Hastaların 15'i (%50) erkek, 15'i (%50) kızdı. Kız/Erkek oranı 1/1 idi. Yaşları 5 ile 16 yıl arası (ortalama 11,03 3 ,74) idi. Hastaların 27'si (%90) oligoartriküler, 2'si (%6,7) poliartriküler, 1'i (%3,3) sistemik JIA idi. Hastalığın başlangıç yaşı ortalama 8,53 3,98 yıl idi. Hastaların takip süreleri 0,5 yıl ile 7 yıl arasında (ortalama 2,45 1,67 yıl) idi. Hastaların 9'unda (%30) ANA pozitifliği mevcuttu. Hastaların 4'ünde(%13,3) göz tutulumu mevcuttu. Romatoid faktör pozitifliği 30 hastanın sadece 1'inde mevcuttu. EKO'su değerlendirilen 30 hastanın 22'sinde (%73.3) normal EKO bulguları gözlenmişken, 8 (%26.6) hastada çeşitli kardiyak problemlere rastlandı. Solunum fonksiyon testleri değerlendirildi. Bu çalışmada, hastalarımızda kontrol grubu ile karşılaştırıldığında ekokardiyografi ve solunum fonksiyon testleri değerlendirilen klinik veriler açısından anlamlı bir fark gözlenmedi. Kardiyak ve pulmoner komplikasyonların uzun süre sonra ortaya çıktığı kabul edildiğinden daha geniş hasta grupları ve daha uzun süreli çalışmalar yapılması daha anlamlı sonuçların ortaya çıkmasını sağlayacaktı
Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Endokrinoloji Polikliniğine başvuran obezite tanılı hastalarda PCSK1(Proprotein convertase subtilisin/kexin type 1) ve AGRP genlerinin ekspresyon düzeylerinin incelenmesi

Obezite çocuklarda bütün ülkelerde oldukça yaygın olarak görülen, çevresel ve genetik faktörlerin etkilediği multifaktöriyel bir hastalık olup erken mortalite, metabolik ve kardiyovasküler komplikasyonlar için bir risk faktörüdür. Obezitede genetik faktörlerin rolü komplekstir. İnsanlarda obezite sayısız genetik faktörün minimal katkıları ile poligenik tipte veya nadiren tek bir genin bozukluğuna bağlı olarak monogenik olabilmektedir. Monogenik yani tek genin neden olduğu obezite, genetik sendromlarla birlikte görülebileceği gibi tek başına da görülebilir. Poligenik obezite, obezitenin en yaygın görülen genetik versiyonu olup, multifaktöriyel kalıtım gösterir. Poligenik obezite genler, çevresel davranış ve hepsinin biribiriyle etkileşiminin bir sonucu olarak ortaya çıkar. PCSK 1 geni prohormonları ve proneuropeptitleri aktif formuna dönüştüren endoproteaz olan PC 1 /3'ü kodlayan bir gendir. PC 1/3 aktivitesi, gıda alımının, glukoz homeostazının ve enerji homeostazının düzenlenmesinde rol oynayan birçok peptid hormon öncülünün aktive edilmesi için gereklidir. PC 1/3 tarafından parçalanan POMC proteini, iştahın azalmasında rol oynar. İnsanlar da, aguti ile ilişkili peptid AGRP geni tarafından kodlanır ve iştahı arttırmada, metabolizma ve enerji tüketimini azaltmada görevlidir. Biz bu çalışmada PCSK1, AGRP genlerinin ekspresyon düzeylerini tespit edip, ekspresyon düzeyleri ile hastaların demografik, klinik özellikleri ve laboratuvar bulguları arasında herhangi bir ilişkinin olup olmadığını değerlendirmeyi amaçladık. Obezite tanılı ve 3 kuşak jenerasyondan birinde obez birey olan 40 hasta ve normal ağırlıklı 18 sağlıklı çocuk karşılaştırıldı. Total RNA hastaların periferik kanlarından izole edildi. cDNA sentezi yapıldı ve real-time PCR aracılığıyla PCSK 1 ve AGRP genlerinin ekspresyon düzeyi tespit edildi. PCSK 1 ve AGRP ekspresyon düzeyleri obez ve konrol grup arasında karşılaştırıldığında istatiksel olarak anlamlı farklılık vardı. PCSK 1 geni ekspresyon düzeyi ile vücut ağırlığı SDS, VKI SDS, boy SDS, bel çevresi, kalça çevresi, trigliserid, insülin, TSH, HOMA-IR ve delta kemik yaşı değerleri arasında anlamlı ilişki vardı. AGRP geni ekspresyon düzeyi ile VKI SDS, bel çevresi, kalça çevresi, insülin, TSH ve HOMA-IR değerleri arasında anlamlı ilişki vardı. Literatürde bildiğimiz kadarıyla obez hastalarda PCSK 1 geni ekspresyon düzeyini inceleyen çalışma olmamakla birlikte bizim çalışmamızın sonuçları da PCSK 1 geninin işlevinin bozulmasının obeziteye neden olabileceğini desteklemektedir. AGRP geni iştahın artmasını sağlamaktadır. Bizim çalışmamızda, AGRP ekspresyon düzeyi obez hastalarda azalmıştır. Bu sonuçlar obezite gelişiminde sadece iştahın etkili olmadığını buna ek olarak çevresel etmenlerin de etkili olabileceğini düşündürmektedir.
Çocukların oynadıkları oyunlara göre empati ve saldırganlık düzeylerinin incelenmesi

Oyun çocuğun kendini ifade edebildiği, yeteneklerini fark ettiği, potansiyelini kullanabildiği, becerilerini geliştirebildiği önemli bir faaliyettir. Empati kişilerarası iletişimin sağlıklı olmasında önemli olan kavramlardan biridir. İnsan ilişkilerinde çok önemli bir yere sahip olduğu bilinen empatik becerinin, çocuklarda çok küçük yaşlardan itibaren gözlenebildiği ifade edilmektedir. Okulda, evde ve oyun alanındaki saldırgan davranışlar birçok öğretmen ve ana-baba için sorun haline gelmektedir. Bu araştırmada, çocukların oynadıkları oyunlar ve bazı değişkenler ile empati ve saldırganlık ilişkisi incelenmiştir. Araştırmaya İstanbul İli Avrupa yakasındaki 12 ilköğretim okuluna devam eden 629 dördüncü sınıf çocuğu katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Çocuklar İçin Empati Ölçeği (Bryant, 1982) ve Saldırganlık Ölçeği (Şahin, 2006) kullanılmıştır. Ayrıca araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu ve Oyun Formu tüm çocuklara uygulanmıştır. Araştırmanın amacı doğrultusunda, çocukların sosyo-demografik özellikleri ve oynadıkları oyun türlerine göre empati ve saldırganlık puanlarının değişip değişmediğine bakılmıştır. Toplanan veriler, SPSS 17.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Bulguların değerlendirilmesinde %95 güven aralığında, anlamlılık p<0, 05 düzeyinde çift yönlü olarak değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda, çocukların oynadıkları yakalamaca-ebelemece, yakartop, yerden yüksek, seksek, köşe kapmaca, evcilik, parkta oynanan oyunlar vb. ile cinsiyet, kardeş sayısı, evde oyun oynadığı kişi, kendine ait oyuncakları olma değişkenlerine göre empati puanlarının değişebildiği görülmüştür. Bununla birlikte; saklambaç, körebe, ip atlama, köşe kapmaca, istop vb. oyunlar ile cinsiyet, kardeş sayısı, günlük oyun oynama süresi değişkenlerine göre saldırganlık puanlarının değişebildiği bulunmuştur. Ayrıca, bazı oyun türleri ile cinsiyet, anne-baba çalışma durumu, kardeş sayısı gibi değişkenler arasında anlamlı ilişkiler saptanmıştır.
Bir çocuk yayını olan yeni harfli mektepli gazetesi nüshalarındaki manzumelerin incelenmesi

Günümüzün hızla gelişen dünyasından geri kalmamak amacıyla bireylerde; gündemi sürekli takip etme, yeni şeyler öğrenme ve bilme ihtiyacı doğmaktadır. Çeşitli bilgi öğelerinin, haber kaynaklarının ve eğlencesel ürünlerin bir arada toplanıp uygun görsel materyallerle desteklenerek somutlaştırıldığı, gazeteler ve dergiler bu gereksinimlere büyük ölçüde cevap vermektedir. Gelişimleri itibariyle çocukluk dönemi; bilme, öğrenme ihtiyacının en yoğun olduğu dönemdir. Bu nedenle çocuk gazeteleri ve dergileri çocukların bilme ve öğrenme ihtiyaçlarını karşılarken onları eğlendiren etkili bir yayın aracıdır. Çocukların eğitiminde önemli bir görev üstlenen çocuk gazete- dergileri çocuğun bilgi, beceri ve yeteneklerini destekler. Toplumsal yaşamın ve çağın gerektirdiği değerlerin benimsenmesi yolunda önemli rollere sahip olan çocuk gazeteleri ve dergileri dilin inceliklerinin öğrenilmesini de sağlar. Cumhuriyetin ilk yıllarında inkılapların halka iletilmesinde ve uygulanmasında önemli bir yere sahip olan Mektepli Gazetesi içeriğindeki şiirler ve manzumelerin eğitsel işlevi bakımından incelenmiştir. Araştırmamızda ilk olarak Mektepli Gazetesi'nin 1932- 1935 yılları arasında yayımlanmış olan 148 sayısı incelenmiş ve bu sayılarda yer alan 244 şiir; şekil ve içerik bakımından incelenerek çocuk şiiri niteliklerine uygun olup olmadığı belirlenmiştir. Daha sonra şiirlerdeki kelimeler çeşitli ölçütler belirlenerek sayılmış ve bir kelime listesi halinde sunulmuştur. Son olarak ise gazetede yer alan şiir, bilmece ve manzum hikaye gibi manzumelerin çocuk eğitimindeki rolüne değinilmiştir. Araştırmada elde edilen bu veriler betimsel analiz tekniği kullanılarak çözümlenmiştir. Bu doğrultuda araştırma bulgularından yola çıkarak; Mektepli Gazetesi'nin çocuklara çalışmayı aşılama, Cumhuriyet ilke ve inkılaplarını benimsetme, Öz Türkçe'nin kullanımını yaygınlaştırma gibi amaçlarla yayın hayatını sürdürdüğünü söyleyebiliriz. Ayrıca gazetede yer alan şiirlerin belirli özellikler bakımından çocuk şiiri niteliklerine uyduğu, oluşturulan kelime listesi aracılığıyla çocuk şiirlerinin o dönemde geniş bir kelime hazinesi ile yazıldığı ve manzumelerin çocuğun eğitimine olumlu yönde katkı sağladığı da bulgularla desteklenerek belirtilmiştir.
Sağlık çalışanlarının çocuk istismarı konusundaki farkındalıkları: Tespitler ve öneriler

Şiddet, bütün toplumlarda görülen bir olgu olup özellikle cinsiyet temelinde ortaya çıkan, erkek egemen kültür yapıları dolayısıyla genellikle kadın ve çocukların mağduru olduğu bir olgudur. Dünyada ve Türkiye'de yapılan araştırmalar çocuklara yönelik şiddetin, dolayısıyla çocuk istismar ve ihmalinin oldukça yaygın olduğunu ortaya koymaktadır. Evrensel bir sorun olan çocuk istismar ve ihmalinin önlenmesi için son yıllarda önemli hukuksal düzenlemelerin yapıldığı, çocukları korumaya yönelik yasaların yanında kurumsal yapının oluşturulmaya çalışıldığı görülmektedir. Sağlık hizmetleri alanındaki düzenleme ve uygulamalar, şiddet olgularının önemli bir kısmının tedavi gerektirmesinden dolayı çocuk istismar ve olgularının tespit edilmesinde önemli bir rol üstlenmektedir. Çocuk istismar ve ihmal olgularındaki delillerin tespit edilerek gerekli adli süreçlerin başlatılması açısından sağlık çalışanlarının farkındalıkları önem taşımaktadır. Yapılan araştırmalar çocuk istismar ve ihmali olgularının sık görüldüğü ülkemizde sağlık çalışanlarının farkındalıklarının yeterli düzeyde olmadığını ortaya koymaktadır. Bu araştırmada İstanbul ilindeki üc özel hastanede çalışan 256 sağlık çalışanından Çocuk İstismar ve İhmali Konusunda Bilgi Düzeyi anketi ile veriler toplanmış ve SPSS Paket Programı ile bu veriler analiz edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre çalışanların önemli bir kısmı öğrenimleri ve iş yaşamları sırasında çocuk istismar ve ihmali hakkında eğitim almamış, çalışanların önemli bir kısmı son 5 yıl içerisinde şüpheli olgularla karşılaşmasına karşın ilgili makamlara bildirim yapmamıştır. Araştırma bulguları, çalışanların eğitim düzeyi ve meslekte geçirdiği süre arttıkça çocuk istismar ve ihmali ile ilgili bilgi düzeyleri ve duyarlılıklarının arttığını ortaya koymaktadır. Sonuç olarak çalışanların çocuk istismar ve ihmaline yönelik bilgi düzeyleri yeterli seviyede olmayıp karşılaşılan olgularla ilgili delil toplamada zorluklar yaşandığı ve çalışanların bu durumlarla ilgili adli girişimlerin başlatılması için gerekli işlemler konusunda yetersizliklerinin olduğu görülmektedir.