turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Fizik öğretiminde proje tabanlı ve probleme dayalı öğrenme uygulamalarının değerlendirilmesi

Eğitimde modern anlamda bir öğretim yaklaşımının temeli, öğretim programlarının güncelleştirilmesi ve öğretim yöntem ve tekniklerinin öğrencilerin güncel ihtiyaçları dikkate alınarak geliştirilmesine dayanmaktadır. Bu bağlamda yürütülen araştırmanın temel amacı, Proje Tabanlı ve Probleme Dayalı Öğrenme yöntemlerine dayalı olarak geliştirilen fizik etkinliklerini, öğrencilerin problem çözme becerilerinin gelişimine etkisi açısından değerlendirmektir. Araştırma, 2009- 2010 eğitim-öğretim bahar yarıyılında Yalova Termal Fen Lisesi'nde 9. sınıfta öğrenim gören 48 öğrenci ile özel durum yöntemine dayalı olarak yürütülmüştür. Fizik öğretim programının 'Elektrik ve Manyetizma' ünitesi kapsamında, Proje Tabanlı ve Probleme Dayalı Öğrenme yöntemlerine uygun olarak geliştirilen öğretim materyalleri, bir hafta hazırlık ve tanıtım, beş hafta uygulama ve son hafta da değerlendirme olmak üzere toplam yedi haftalık süreçte uygulanmıştır. Araştırma kapsamında; Problem Çözme Envanteri, Problem Çözme Becerileri Testi, klinik mülakat ve gözlemler veri toplama aracı olarak kullanılmış ve elde edilen veriler, nitel ve nicel yöntemler kullanılarak analiz edilmiştir. Bu kapsamda, SPSS 18.00 paket programı kullanılarak nicel analizler; kodlama, temalar oluşturma ve ilişkilendirmeler yapılarak da nitel analizler gerçekleştirilmiştir. Diğer taraftan, araştırmada kullanılan öğretim materyali doküman analizi yöntemi ile incelenmiştir. Araştırma kapsamında elde edilen bulgular dikkate alınarak, Proje Tabanlı Öğrenme uygulamalarına katılan öğrencilerin ders dışında yürüttükleri hazırlığın etkisi ile problem çözme becerilerinin, Probleme Dayalı Öğrenme uygulamalarına katılan öğrencilerin problem çözme becerilerine göre anlamlı bir şekilde daha iyi geliştiği ön plana çıkmıştır. Araştırma kapsamında; Proje Tabanlı ve Probleme Dayalı Öğrenme uygulamalarının, öğrencilerin problem çözme özyeterlik düzeylerine katkı sağladığı ve bu iki yöntemin fizik öğretiminde öğrencilerin ilgilerini çeken etkili yöntemler olduğu sonucuna varılmıştır. Araştırma sonuçları dikkate alınarak fizik öğretmenlerinin; proje tabanlı öğrenme etkinliklerini yürütürken, konu sınırlarını tam olarak belirlemeleri ve probleme dayalı öğrenme etkinliklerinde ise dikkat çekici senaryolar kullanmaları önerilmektedir.
8 - 12 yaş aralığındaki çocuklara yabancı dil olarak Türkçe öğretimi

İnsanın kişiliğinin oluştuğu, gelişmeye ve öğrenmeye her an açık olduğu zamanlardan biri çocukluk dönemidir. Çocukluk döneminde yabancı bir dili öğrenmek ise o dilde daha yetkin olmayı sağlar. Kritik dönem hipotezine göre beyin 12 yaşından sonra dil öğrenimi konusunda elastikiyetini kaybetmekte ve dil öğrenme işi zorlaşmaktadır. Bu araştırmada Türkçenin yabancı çocuklara öğretimi konusuna dikkat çekmek ve 8-12 yaş aralığındaki çocuklara yabancı dil becerilerini kazandırma hususundaki tartışmalara ışık tutmak amaçlanmıştır. Araştırmada tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırma üç bölümden oluşmaktadır. Araştırmanın amacı doğrultusunda birinci bölümde gelişim psikolojisi ve yabancı dil öğretimi alanları taranarak Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi için yaş aralığı belirlenmiş ve çocuk öğrenenler ile yetişkin öğrenenler arasındaki fark ortaya konmuştur. İkinci aşamada ise dil becerileri hakkında bilgi verilmiş, doğal yöntem yaklaşımına uygun olarak dil becerilerinin 8-12 yaş aralığındaki çocuklara nasıl kazandırılacağı etkinlikle ve örneklerle açıklanmıştır. Üçüncü aşamada ise, verilerin ışığında 8-12 yaş aralığındaki yabancı çocuklar için sınıf ortamı, ders kitapları ve ders işleme teknikleri hakkında öneriler sunulmuştur. Araştırmanın sonuçlarına göre; 1. Gelişen bir alan olan yabancılara Türkçe öğretiminde çocuk öğrenenler ile ilgili yapılan çalışma sayısı çok azdır, alanda bu konuyla ilgili eksiklikler bulunmaktadır. 2. Çocuklar yabancı dili öğrenmede yetişkinlere göre dil öğrenmeye daha yatkındırlar.3.8- 12 yaş aralığındaki çocuklar yabancı dili öğrenmede diğer yaş aralığındaki çocuklara göre daha başarılı olmaktadır. 4. Çocuklara yabancı dili öğretirken onların öğrenme biçimlerini ve gelişim düzeylerini dikkate alarak öğretim yapılmalı, sınıf ortamı, ders materyalleri ve etkinlikler onlara göre düzenlenmelidir.
Marmara Üniversitesi Tarih Öğretmenliği Programı lisansüstü eğitim süreçlerinin incelenmesi

Bu araştırmada M. Ü. Tarih Öğretmenliği lisansüstü programlarının eğitim süreçleri incelenmiş ve öğrenci görüşlerine yer verilmiştir. Tarihin neden öğretildiği ve amaçlarının neler olduğuna, aynı zamanda tarih öğretiminin Türkiye'deki gelişimi ile ilgili literatür taraması yapılmıştır. M. Ü. tarih öğretmenliği lisansüstü programının nasıl ve ne zaman açıldığı ile ilgili Enstitü dokümanları kararlar ve yönetmelikleri incelenmiştir. Bu alanın daha önceki program başkanları, ders vermiş ve vermekte olan öğretim üyeleri, alanda verilmiş ve halen verilmekte olan dersleri, programın lisansüstü öğrenci alımı kriterleri ve değerlendirme şartları, bu programda şu an kayıtlı öğrenci sayıları ve yıllar bazında mezun olmuş kişiler ve çalışılmış tezler araştırılmıştır. Bu araştırma programa dair algıları ortaya çıkarmak için Tarih öğretmenliği lisansüstü programa kayıtlı 21 öğrenci ile yüz yüze görüşülmüştür. Toplanan veriler nitel araştırma yöntemlerinden durum analizi ile ortaya konmuştur. Verilen bilgiler doğrultusunda tartışma ve sonuca ulaşılmıştır. Son olarak ise öneriler ve tavsiyeler ile çalışma tamamlanmıştır.
Sosyal bilgiler dersinde etkinlik temelli öğretimin çevresel sorumlu vatandaşlık davranışlarına etkisinin incelenmesi

Bu çalışmada çevre okuryazarlığı becerisini geliştirici etkinliklerin öğrencilerin çevresel sorumlu vatandaşlık davranışlarına etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmada nicel ve nitel verilerin bir arada olduğu karma araştırma deseni kullanılmıştır. Nicel araştırma kapsamında, yarı deneysel desen olan ön test son test eşleştirilmiş kontrol gruplu desenden yararlanılmıştır. Bu bağlamda Özdemir Özden (2011)'in geliştirmiş olduğu davranış ölçeği öğrencilere eş zamanlı olarak İnsanlar, Yerler ve Çevreler öğrenme alanı doğrultusunda ön test ve son test şeklinde uygulanmıştır. 5/D sınıfı kontrol grubu iken, 5/F sınıfı da deney grubu olarak seçilmiştir. Deney grubu öğrencilerine konular beş hafta çeşitli etkinlikler ile birlikte işlenirken, kontrol grubundaki öğrencilere de standart müfredata göre dersler işlenmiştir. Nitel araştırmaya yönelik süreçte ise deney grubu öğrencilerinden 8 öğrenciye ders kapsamında uygulanan etkinlikler ile alakalı yarı yapılandırılmış görüşme yapılmıştır. Her iki grupta da konuların bitiminden sonra son test yaptırılarak uygulama tamamlanmıştır. Nicel verilerin analizinde, SPSS programı kullanılmıştır. Analizlerde t testi kullanılmıştır. Analizler sonucunda ulaşılan bulgulara göre deney grubu lehine anlamlı bir farkın olduğu tespit edilmiştir. Bu sonuca göre çeşitli etkinliklerin kullanılarak ders işlenen deney grubu öğrencileri, standart müfredat ile derslerin işlendiği kontrol grubu öğrencilerinden daha başarılı olmuştur. Yarı yapılandırılmış görüşmelerle; öğrencilerin derslerde uygulanan etkinlikler ile çevre ve çevre eğitimini iyi bir şekilde anladıkları, derse ilgi ve isteklerinin arttığı ve insanlar, yerler ve çevreler öğrenme alanını daha iyi bir şekilde öğrendikleri belirlenmiştir. Araştırma kapsamında ulaşılan sonuçlardan hareketle, öğretmenlerin sosyal bilgiler derslerinde etkinlik temelli öğretimden ve çeşitli materyallerden faydalanmaları önerilmektedir.
Mesleki doyum ve örgütsel güven arasındaki ilişki: Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde görev yapan sınıf öğretmenleri üzerinde bir inceleme

Bu araştırmanın temel amacı; Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde görev yapan sınıf öğretmenlerinin örgütlerine duydukları güven üzerinde, mesleklerinden aldıkları doyumun etkisini incelemektir. Bu amaç doğrultusunda, kişisel bilgiler formu, örgütsel güven ölçeği ve Minnesota iş doyum ölçeğinden oluşturulan anket formu, 2013- 2014 eğitim öğretim yılında İstanbul ili Anadolu Yakası'nda faaliyet gösteren, özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde görev yapan gönüllü 96 öğretmene uygulanmıştır. Anketlerden elde edilen veriler bilgisayar ortamında SPSS 21.0 istatistik paket programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde, ortalama, standart sapma, frekans ve yüzde istatistiklerinin yanında, t testi, Kruskal Wallis-H testi, Mann Whitney-U testi, korelasyon ve regrasyon analizlerinden faydalanılmıştır. Araştırma sonucunda, özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde görev yapan öğretmenlerin örgütlerine güvenlerinin, iç kaynaklı doyumlarının ve genel iş doyum düzeylerinin orta düzeyde olduğu, dış kaynaklı doyum düzeylerinin ise düşük düzeyde olduğu belirlenmiştir. Öğretmenlerin iç kaynaklı iş doyum düzeylerinin örgütsel güven düzeyleri üzerinde etkisinin olmadığı, dış kaynaklı iş doyum düzeylerinin ise yöneticilerine güven, çalışma arkadaşlarına güven, örgütün kendisine olan güven ve genel örgütsel güven düzeylerini istatistiksel açıdan olumlu olarak etkileyerek artırdığı sonuçlarına ulaşılmıştır. Araştırmada ayrıca öğretmenlerin demografik özelliklerine göre, örgütsel güven ve iş doyum düzeylerinde istatistiksel açıdan farklılaşmaların olduğu da belirlenmiştir.
Probleme dayalı öğrenme yaklaşımının öğrencilerin fen bilimleri derslerindeki akademik başarılarına ve tutumlarına etkisi: Bir meta-analiz çalışması

Bu araştırmada probleme dayalı öğrenme yaklaşımının, öğrencilerin fen bilimleri derslerindeki akademik başarılarına ve tutumlarına etkisini belirlemek amacıyla bir meta-analiz çalışması yapılmıştır. Bunun için Türkiye'de yapılmış çalışmalarla ilgili literatür taraması yapılmıştır. 2003 2013 yılları arasında yapılmış, araştırma problemine uygun ve meta-analiz çalışmasına dahil edilebilecek istatistiksel verilere sahip yüksek lisans tezi, doktora tezi ve makaleler ulusal veri tabanlarından taranarak incelenmiştir. Literatür taraması sonucunda PDÖ yaklaşımının, öğrencilerin fen derslerindeki akademik başarılarına etkisine ilişkin toplam 30 araştırma ve PDÖ yaklaşımının, öğrencilerin fen derslerine yönelik tutumlarına etkisine ilişkin toplam 22 araştırma çalışmaya dahil edilmiştir. Meta-analiz sonucunda PDÖ yaklaşımının, geleneksel öğretim yöntemlerine göre öğrencilerin fen bilimleri derslerindeki akademik başarılarına ve fen bilimleri derslerine yönelik tutumlarına pozitif etkisi olduğu belirlenmiştir. PDÖ yaklaşımının, öğrencilerin fen bilimleri derslerindeki akademik başarılarına ilişkin genel etki büyüklüğü değeri 1,162 (%95 CI, SE=0,149) olarak belirlenmiştir. Bu değer, Cohen ve arkadaşlarının (2007) etki büyüklüğü sınıflandırmasına göre güçlü düzeyde bir etki düzeyindedir. PDÖ yaklaşımının öğrencilerin fen bilimleri derslerine yönelik tutumlarına ilişkin genel etki büyüklüğü değeri 0,769 (%95 CI, SE=0,172) olarak belirlenmiştir. Bu değer, Cohen ve arkadaşlarının (2007) etki büyüklüğü sınıflandırmasına göre orta düzeyde bir etki düzeyindedir. PDÖ yaklaşımının uygulandığı fen bilimleri alanlarında en büyük etki büyüklüğü değerinin kimya alanında olduğu belirlenmiştir. Öğrenim düzeylerinde etki büyüklüğü en yüksek lise düzeyinde çıkmıştır. Yayın türlerine göre etki büyüklüğü en yüksek doktora tezlerinde çıkmıştır. Çalışmanın son bölümünde, araştırmada elde edilen sonuçlara göre uygulayıcılara, program geliştiricilere ve araştırmacılara önerilerde bulunulmuştur.
Ahlaki ikilem yaklaşımına dayalı öğretimin öğrencilere adil olma değerinin kazandırılma etkisi: Yedinci sınıf örneği

Bu araştırmanın amacı, ahlaki ikilem yaklaşımına dayalı öğretimin öğrencilere adil olma değerinin kazandırılmasına etkisini belirlemektir. Ayrıca bu çalışma adil olma değerine ilişkin öğrenci görüşleri de alınmıştır. Araştırma, 2014- 2015 eğitim-öğretim yılında Şahidi Ortaokulu'nda okuyan yedinci sınıf öğrencilerinden A ve B şubelerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın deney grubu öğrencilerine ahlaki muhakeme yaklaşımına dayalı ikilemlerle adil olma değerinin kazandırılmasına yönelik öğretim tekniği uygulanırken, kontrol grubu öğrencilerinde var olan eğitim süreci devam ettirilmiştir. Her iki gruba da Adil Olma Ölçeği, Ahlaki İkilem Testi uygulanmış, deney grubuna ise bunlara ek olarak Görüşme Formu da verilmiştir. Araştırmanın verilerinin çözümlenmesinde t-testi ve içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre ahlaki muhakeme yaklaşımına dayalı ikilemlerle değer öğretimi yapılan deney grubunun, var olan sürecin sürdürüldüğü kontrol grubuna göre değerleri içselleştirme konusunda daha başarılı olduğu tespit edilmiştir.
Fizik öğretiminde yapılandırmacı yaklaşımın öğrencilerin akademik başarı ve tutumuna etkisi

Bu araştırmada; yapılandırmacı yaklaşımın ortaöğretim fizik dersi öğretiminde uygulanmasının öğrencilerin akademik başarı ve tutumlarına etkisinin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Yapılandırmacı yaklaşımın ortaöğretim fizik dersi alan öğrencilerin akademik başarı ve tutumlarına etkisini gözlemlemek için bir yıl önceki akademik başarı ortalamalarının aynı olduğu belirlenen iki sınıftan biri yapılandırmacı yaklaşımın uygulandığı deney grubu, diğeri de geleneksel öğretim yöntemlerinin uygulandığı kontrol grubu olarak seçilmiştir. Her iki gruba da aynı konular, aynı zamanda işlenmiştir. Konular işlenmeden önce yapılan ön test ile deney grubu ve kontrol gruplarının hazır bulunuşluk düzeyleri belirlenmiş ve tutum ölçeği uygulanmıştır. Kontrol grubu öğrencilerine geleneksel yöntemler kullanılarak öğretim yapılırken; deney grubu öğrencilerine, yapılandırmacı yaklaşıma dayalı öğretim yapılmıştır. Fizik tutum ölçeğini oluşturan soruların birbirleri ile olan tutarlılığını ve kullanılan ölçeğin ilgilenilen sorunu ne derece yansıttığını belirlemek için Güvenilirlik Analizi yapılarak cronbach alfa katsayısı hesaplanmıştır. Öğrencilerin akademik başarılarının ve fizik dersine ilişkin tutumlarının demografik ve kişisel değişkenlere göre anlamlı bir farklılığın olup olmadığına yönelik bağımsız örnek t-testi kullanılmıştır. Ön test ve son test puanları arasındaki farklılıkların analizinde ilişkili örnek t-testi kullanılmıştır. Bununla birlikte deney ve kontrol grubu arasında incelenen özellik açısından farklılıkların analizinde bağımsız örnek t-testine başvurulmuştur. Belirtilen analizlerin dışında tanımlayıcı istatistiklerden yararlanılmıştır. Uygulama sonrasındaki başarı düzeylerini belirlemek amacıyla son test ve tutum ölçeği gruplara uygulanmış, akademik başarı ve tutum üzerinde yöntem farkının etkisi belirlenerek hipotezin gerçekliği belirlenmeye çalışılmıştır. Sonuç olarak; uygulama öncesinde deney ve kontrol gruplarına ait başarı ve tutumlarında bir fark olmadığı, uygulama sonrasında ise hem kontrol hem de deney gruplarının başarı ve tutumlarında bir iyileşme olmasına karşın, bu iyileşmenin deney grubunda daha belirgin olduğu gözlemlenmiştir.
Öğretmenlerin mesleki yabancılaşmalarına neden olan etmenlerin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı öğretmenlerin mesleğe yabancılaşmalarına neden olan etmenlerin incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda öğretmenlerin mesleklerine yönelik algıları, öğretmenlik mesleğinde yaşanan yabancılaşmanın boyutlarına ilişkin görüşleri, öğretmenlerin yabancılaşmalarını etkileyen faktörler ile öğretmenlerin yabancılaşmaya verdikleri tepkileri ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Nitel araştırma yöntemi ve durum çalışması deseninde kurgulanan bu araştırmaya Karabük ilinde görev yapan 10 öğretmen ve 10 okul yöneticisi olmak üzere toplam 20 katılımcı katılmıştır. Çalışma grubunun belirlenmesinde amaçlı örnekleme yöntemlerinden maksimum çeşitlilik ve kolay ulaşılabilir örnekleme kullanılmıştır. Öğretmenlerin mesleğe yabancılaşmalarına neden olan etmenlerin incelendiği bu araştırmada veriler, görüşme tekniği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin toplanmasında araştırmacı tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel analiz ve içerik analizi kullanılmıştır. Ham veriler üzerinden temalar ve kodlar üretilerek raporlaştırılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlar şunlardır: öğretmenler mesleklerine kutsallık atfetme, öğrencinin ruhuna dokunma, toplumu şekillendirme ve fedakarlık gerektirme anlamları yükledikleri, mesleki tercihlerini bilinçsiz ve zorunlu olarak yaptıkları, meslek öncesi aldıkları eğitimleri yeterli bulmadıkları, teori ile uygulama arasında boşluk olduğu, meslekten maddi olarak olmasa da manevi olarak doyum sağladıkları ve genel anlamda mesleklerinden memnun oldukları anlaşılmaktadır. Öğretmenlerin mesleki yabancılaşmayı düşük seviyede güçsüzlük, anlamsızlık ve okula yabancılaşma boyutlarında yaşadıkları sonucuna ulaşılmıştır. Öğretmenlerin mesleki yabancılaşmalarını etkileyen faktörler; okul yönetimi ile öğretmen arasındaki sorunlar, mevzuat, öğrenci, veli, çevre ve okul ile ilgili sorunlar ile öğretmenlik mesleğinin geleceği ile ilgili kaygılardır. Öğretmenlerin mesleki yabancılaşmaya verdikleri tepkiler; sorumluluk ve karar almadan kaçınma, iş tatminsizliği ve mesleki tükenmişlik olarak belirlenmiştir. Öğretmenlerin mesleki yabancılaşmalarını azaltmaya yönelik olarak uygulayıcılara; öğretmenlik tanıtım faaliyetleri yürütülmesi, mesleğe seçim için özel kriterlerin belirlenmesi, öğretmenlik mesleğinin imkanlarının iyileştirilmesi, öğretmen yetiştirmede lisans eğitimlerinin daha çok uygulamaya yönelik olarak planlanması ve okul yöneticilerinin öğretmen yabancılaşmasına neden olan etmenler hakkında bilgilendirilmesi önerilmiştir.
İlköğretim altıncı sınıf öğrencileri üzerinde elektrik ünitesinin öğretilmesinde yapılandırıcı öğretim yönteminin etkileri

Bu çalışmanın amacı, ilköğretim altıncı sınıf öğrencilerine elektrik kavramının öğretilmesinde geleneksel öğretim metoduna kıyasla bütünleştirici öğrenim modelinin etkisini test etmektir. öğrencilerin bütünleştirici öğrenim modeli ile fen bilimlerine karşı ilgilerinin nasıl değiştiği araştırılmış, Mantıksal Düşünme Testi ve Ön Bilgi Testi ile öğrencilerin eğitim öncesi durumları belirlenerek elektrik kavramını öğrenmeleri üzerine etkisi tespit edilmiştir. Ayrıca ÖBT ile öğrencilerde elektrik konusuna ait yanlış kavramalar ortaya çıkartılmıştır. Çalışmanın örneklemi Boyabat Hamit Tekin İlköğretim Okulunun 6-A ve 6-B sınıfları olup bu sınıflar 30'ar kişiliktir. Çalışma 2002- 2003 eğitim öğretim yılının bahar döneminde yapılmıştır. Birinci bölümde çalışmanın gerekçesi belirtilmiş, ikinci bölümde Bütünleştirici öğrenme Modelini tanıtıcı temel bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde elektrik konusunun öğretilmesinde öğrenim güçlüklerinin tespit edildiği çalışmalardan örnekler verilmiştir. Ayrıca bu bölüme elektrik konusuna ait yanlış kavramaların listesi de ilave edilmiştir. Dördüncü bölümde problem cümlesi, alt problemler ve hipotezler belirtilmiştir. Beşinci bölümde çalışmanın araştırma deseni ölçüm araçları tanıtılmıştır. Çalışmada ön test - son test kontrol grubu dizaynı kullanılmıştır. Çalışmanın örneklemi deneysel grup ve kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayrılmış olup kontrol grubuna geleneksel öğretim metoduyla, deneysel gruba ise bütünleştirici öğrenme modeli ile öğretim verilmiştir. İki grupta da durgun elektrik ve akan elektrikle ilgili temel kavramları açıklayıcı aktiviteler yapılmıştır. Gerekli veriler; ön Bilgi Testi, Mantıksal Düşünme Testi, ön Tutum Testi, Sen Bilgi Testi ve Son Tutum Testi olmak üzere beş ölçüm aracı kullanılarak toplanmışta-. Alime: bölümde çalışmanın hipotezlerinin test edildiği t-testi ve ANCOVA analizi sonuçlan verilmiştir. İstatistiksel analizler SPSS programı ile yapılmıştır. Yedinci bölümde tartışma ve öneriler sunulmuştur. Eklere ise kullanılan ölçüm araçları, tespit edilmiş yanlış kavramalar ve uygulanan aktiviteler ilave edilmiştir. Analiz sonuçları, bütünleştirici modelle öğrenim gören öğrencilerin geleneksel metotla öğrenim gören öğrencilerden daha başarılı olduğunu göstermiştir. ön Tutum Testi sonucunda iki grup öğrencilerinin fen bilimlerine karşı ilgisi birbirine yakın çıktığı halde son tutum testinde bütünleştirici modelle öğrenim gören öğrencilerin dersi sevdiği ve fen bilimlerine karşı tutumlarında olumlu bir değişiklik meydana geldiği görülmüştür. Ayrıca öğrencilerin mantıksal düşünme yeteneklerinin ve ön bilgilerinin konunun öğrenilmesi üzerine anlamlı bir etkisinin olduğu saptanmıştır. Sonuç olarak bu çalışmayla, bütünleştirici öğrenme modeli ile eğitimin ilköğretim altıncı sınıf öğrencilerine fen bilimlerini sevdirdiği ve başarıyı yükselttiği görüşüne varılabilir.
Program geliştirmede yapılandırmacılık yaklaşımı

Bu araştırmada, yeni bir yaklaşım olan yapılandırmacılık yaklaşımı tanıtılmış ve programın öğeleri olan hedef, içerik, eğitim ve sınama durumlarının bu yaklaşıma göre nasıl hazırlandığı incelenmiştir. Çalışmada var olan durumun ortaya konulması amaçlandığından, tarama yöntemi kullanılmıştır. Ayrıca bilgilerin mantıksal olarak incelemesi yapılarak konuyla ilgili en iyi bilgi veren bilgileri ayırt etmek için problem çözme yöntemi kullanılmıştır. Yapılandırmacılık yaklaşımına göre öğrenenler bilgiyi temelden kurmaktadırlar. Öğrenenler bilgiyi etkin bir şekilde alarak var olan zihinsel şemaları ile öğrenmeye yön verirler. Önceki öğrenmeleriyle yeni bilgilerini bütünleştirerek kendi yapılandırdıkları bilgilerini özümserler. Öğrenme, karmaşık ve gerçek bağlamlarda gerçekleşmektedir. Bilgi, öğrenenin var olan değer yargıları ve yaşantıları tarafından oluşturulur. Öğrenenlerin var olan inançları, tutumları ve bilgileri onların sahip oldukları yaşantılarının bir göstergesidir. İçerik bütünden parçaya doğru düzenlenmektedir. Öğrenenler böylece üst düzey düşünme becerilerini kullanabilmektedirler. Öğrenenler, problemi neden ve nasıl çözdüklerini açıklayabilmektedirler. Öğrenenlerin okulu olarak nitelendirilen yapılandırmacı öğrenme ortamlarda, öğretmenler öğrenenleriyle birlikte öğrenenlerdir. Öğretmenler, öğrenenlerin soru ve düşüncelerinden yararlanarak işbirliği içinde çalışma konusunda öğrenenleri yönlendirirler. Bu yaklaşımda öğrenme yaşantılarının düzenlenmesi temele alındığından öğrenme durumuna uygun farklı etkinlikler düzenlenmektedir. Bilgiyi anlamlı ve kullanışlı yapacak uygun öğrenme materyalleri kullanılmaktadır. Bu çalışmada çeşitli etkinliklere ve materyallere örnekler verilmiştir. Yapılandırmacı anlayışa göre sınama durumları sürece yönelik hazırlanmaktadır. Tümel, özgün, performans değerlendirme gibi amaca uygun kullanılan farklı değerlendirme tekniklerine yer verilmiştir. Bu çalışma, ulaşılabilen kaynaklara göre yapılandırmacılık yaklaşımının program geliştirme sürecindeki yerini kuramsal olarak inceleyen ilk çalışmadır. Çalışmanın bundan sonra uygulamaya yönelik yapılacak olan araştırmalara katkıda bulunacağı düşünülmüştür. i