turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kazakistan'da yapılan mitoloji çalışmalarının analitik bibliyografyası

'Kazakistan'da Yapılan Mitoloji Çalışmalarının Analitik Bibliyografyası' adlı çalışmamızda Kazak mitolojisi üzerine yapılmış yayınlar bir araya getirilmiş ve bu yayınların bazılarının analizleri yapılmıştır. Tezimiz, önsöz, giriş ve aşağıda belirttiğimiz bölümlerden oluşmaktadır: 1. Mitoloji Hakkında Genel Eserler. 2. Türk Mitolojisi Üzerine Yapılmış Çalışmalar. 3. Kazakistan'da Mitoloji Üzerine Yapılmış Çalışmalar. 4. Kazakistan'da ve Rusya'da Yazılan Önemli Makaleler. 5. Önemli Eser Analizleri. Bu bölümlerden sonra sonuç ve kaynakça bölümleri yer almaktadır. Tezimizin giriş bölümünde öncelikle mit kelimesinin tanımı, yabancı ve Türk bilim adamlarının görüşleri ve bibliyografyanın bilimsel çalışmalardaki önemi hakkında bilgi verilmektedir. Ayrıca, destan ve mit ilişkisi üzerinde de durulmaktadır. Son olarak Kazak mitolojisi üzerinde ilk çalışmaların ne zaman ve hangi niyetle başladığından, Batılıların ve Rusların Asya'ya ilk defa ne zaman ve ne amaçla geldiklerinden bahsedilmekte ve oryantalizm anlayışı konusu işlenmektedir. Tezimiz, çalışmamız esnasında yararlandığımız kaynakların yer aldığı kaynakça bölümüyle son bulmaktadır. Çalışmamızın temel amacı, bibliyografyanın bilimsel çalışmalar için ne derece önemli olduğu ve çalışmaların hangi çizgide bulunduğu konusunun anlaşılması olduğunu belirtmektir.
Kırgız destanlarında hayvan motifi

Kırgızlar, sözlü edebiyatları çok gelişmiş bir Türk boyu olarak dünyanın en uzun destan metni olduğu bilinen Manas dahil zengin bir destan mirasına sahiptir. Bu destanlar, Kırgız kültürünü her yönüyle yansıtır. Kırgızların tarihsel gelişim sürecinde oluşturdukları ve geçmişşten günümüze taşıdıkları kültür unsurlarının tespitinde destan incelemeleri önemli bir yer tutar. Göçebe bir geçmişşe dayanan Kırgız kültürünün en önemli parçalarından biri hayvanlardır. Bu çalışmada, Türk Dil Kurumu tarafından yürütülen bir projeyle Türkiye Türkçesine aktarılan Kırgız Destanları serisinin sekiz cildi taranarak bu destanlarda sözü edilen hayvan motifleri taranıp incelenmiştir. Destanlarda adı geçen hayvanlar genel özellikleriyle tanıtıldıktan sonra bu hayvanların hangi özellikleriyle Türk kültürünün bir parçası olduğu ve Kırgız destanlarında hangi özellikleriyle söz konusu edildiği açıklanmıştır. Hayvanların destanlara yansımalarından yola çıkılarak Kırgız kültüründe sahip oldukları yer ve önem ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışma sonucunda hayvanların beslenme, ulaşım, giysi ve çadır yapımı, eğlence, kurban, yardımlaşma, ödüllendirme gibi çok farklı amaçlarla Kırgızların kültürünün ve kültürün doğrudan yansıdığı Kırgız destanlarının vazgeçilmez unsurlarından olduğu görülmüştür. Bu çalışma, Kırgız destanları konusunda yapılacak daha geniş kapsamlı incelemelere kaynaklık edebilecektir.
Geleneksel Türk tahkiyesinin modern Türk hikayesine yansımaları (1990-2010)

Bu tez, geleneksel Türk tahkiye metinlerinin 1990- 2010 arasında yayımlanan Türk hikayelerine olan yansımasını ele almaktadır. Tanpınar, Huzur adlı romanında; 'bir vehim bile olsa, bir şeyin devamı olmaya ihtiyacımız var.' diyerek milletlerin sürekliliklerini sağlamalarının kökleriyle olan irtibatlarına bağlı olduğuna dair bir atıfta bulunur. Kuşkusuz bu köklerden biri de toplumların edebi birikimleridir. Hemen her devirde tevarüs ettikleri bu edebi mirası geleneğin boyunduruğu altına girmeden yeni baştan yorumlayan ve bu doğrultuda verimler ortaya koyan anlatıcılar/yazarlar olmuştur. Bu bakış açısıyla ele alındığında Türk milletinin de verimli bir tahkiye geleneğine sahip olduğu görülecektir. Bu bağlamda geleneksel anlatılar da tahkiye geleneğini değerlendirme adına başvurulabilecek esas kaynaklar olması bakımından önemli bir işleve sahiptirler. Gerek geleneksel anlatıların gerekse 1850'lerden itibaren başlayan çeviri faaliyetleriyle örnekleri görülmeye başlanan Batı tarzı hikaye anlayışının, modern hikaye formuna ulaşılmasında katkısı olmuştur. Bu çalışmada, Türk edebiyatı tarihinde çeşitli isim ve formlar halinde ortaya konulan geleneksel tahkiye metinlerinin günümüz hikaye anlayışının şekillenmesinde ne gibi katkılar sunduğunu, modern Türk hikayesinin de bu metinlerin hangi kurgu ve teknik özelliklerinden yararlandığını tespit etme amacını taşımaktadır.
Halit Ziya Uşaklıgil'in romanlarında anne-mekan algısı

Bu çalışmamızda Halit Ziya Uşaklıgil'in romanlarında anne ve mekan algısını açımlamaya çalıştık. Çözümleme aşamasını ise anne ve mekan başlıkları olmak üzere iki ana bölümde inceledik. Çalışmamızı oluştururken esas amacımız fiziksel mekanlar değil, dişileşen/anneleşen mekanların psikolojik ve sosyolojik süreçleri şekillendirmedeki rolünün bireysel boyutuyla değerlendirilmesidir. İmge olarak annenin/kadının ilkel imgeden modern imgeye geçiş süreci, değişimin boyutları ve bunu algılama süreçleridir. Bu süreçler Halit Ziya Uşaklıgil'in yayımlanmış sekiz romanı esas alınarak sunulmuştur.
Dışmetinlerin kurmacaya etkisi: Bir Muadele-i Sevda

Bu tezde, Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın (1864 1944) yazdığı, 1899 yılında tefrika edilen Bir Muadele-i Sevda adlı romanı dışmetinlerle birlikte incelenmektedir. Metnin dışında konumlanan önsözde ve yazarın roman hakkında verdiği röportajlar üzerinde yoğunlaşarak metnin okunma ve anlamlandırma süreçlerine yaptığı etki Gerard Genette'in 'dışmetin' terminolojisinden faydalanarak gözlemlenmiştir. Dışmetinler kısaca, kitap formundaki metinlerin sahip olduğu başlık, kapak, ön söz, son söz, epigraf, ithaf ve metinle ilgili herhangi bir açıklama içeren röportaj, söyleşi, konferans, günlük vb. unsurlardır. Bunlar metnin anlaşılma ve değerlendirilme süreçlerine bir şekilde müdahil olarak metnin algılanışını değiştirebilen işlevlere sahiptir. Ayrıca metnin anlam alanını genişletebilir, ona açılımlar sağlayabilir ve yeni bağlamlar yaratabilir. Romanın ön sözü de gerçekçilik ve aldatan kadın meseleleri üzerinden bu işlevi yerine getirmiş ve iki bağlam üzerinden roman okunmuştur. Yazarın gerçekçilik anlayışını belirginleştirmek için Beşir Fuad ile Menemenlizade Mehmet Tahir arasındaki hayaliyun ve hakikiyun tartışmaları irdelenmiş, onun bu tartışmayı sonlandıran İstiğrak-ı Seheri (1886) adlı tefrika piyesi incelenmiştir. Sonrasında Ahmet Mithat ve Halit Ziya'nın gerçekçilik anlayışları da dahil edilerek karşılaştırmalı okumalarla, yazarın hem dönem tartışmalarındaki rolü hem de gerçekçilik anlayışı belirginleştirilmiştir. Romanın diğer bir dışmetni olan röportaj metinlerinde ise yazar, kadın karakteri aslında öldürme niyetinde olduğunu fakat bu romanı takip eden, romandaki erkek karaktere benzer durumdaki bir okuyucuyu kötü bir şey yapmaya yönlendirmemek için olay örgüsünü değiştirdiğini söylemiştir. Böylelikle metin hakkındaki bu değerlendirmeler onun okunma, anlaşılma ve değerlendirilme süreçlerini de değiştirmiştir. Öte yandan okuyucu istek ve beklentilerine göre romanın nasıl değiştirilebileceğinin izleri yazarın tefrika romancılığında aranmıştır. Yazar, okur ve yayıncı arasındaki ilişki genel hatlarıyla sergilenmiş ve yazarın metni söylediği şekilde değiştirebileceği dünya edebiyatından örneklerle savunulmuştur. Çalışmanın sonunda dışmetinlerin, kurmaca metinlerin okunma ve anlaşılma biçimleriyle onların edebiyat tarihindeki konumunu değiştirebilecek işleve sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Kemalist modernleşmenin Adab-ı Muaşeret romanları: Popüler aşk anlatıları

Ulusal inşa döneminin edebiyattaki yansımaları tartışılırken göz ardı edilen Cumhuriyet dönemi popüler aşk romanları, Kemalist modernleşme hareketinin medeniyetçi yorumunun dile getirildiği metinlerdir. Bu anlamda popüler aşk romanları, medeni ulusun yaratılması için ihtiyaç duyulan Batılı adab-ı muaşeretin en stilize yorumunun yer aldığı metinler olmaları itibariyle Kemalist modernleşmenin 'Adab-ı Muaşeret Romanian' olarak medenileşme seferberliğinde 'kılavuz' rolünü üstlenirler. Bu tezin amacı, ulusal inşa dönemi popüler aşk romanlarının Norbert Elias'ın medeniyet kuramından ve Batı'daki Adab-ı Muaşeret Romanı türüne ilişkin tanımlardan yola çıkarak kanonik edebiyattan farklı bir biçimde ortaya çıkan medeniyet yorumunu incelemektir. Tezde, Muazzez Tahsin Berkand'ın Sen ve Ben (1933), Aşk Fırtınası (1935), Sonsuz Gece (1938); Kerime Nadir'in Funda (1939) ve Günah Ben de mi? (1939); Güzide Sabri'nin Nedret (1938) adlı yapıtları, Kemalist modernleşmenin Adab-ı Muaşeret Romanları olarak ele alınmıştır.
Türk sözü tahlili fihrist-inceleme-metin

SÖZÜTAHLİLA FİHRİST-İNCELEME-METİNHanım Ayşe ERHANTürk Sözü, 12 Nisan 1914 - 24 Temmuz 1914 yılları arasında on altı sayı yayımlanmış ideolojik ve edebu bir dergidir. Müdürü Celal Sahir, Başyazarı ÖmerSeyfettin'dir. İstanbul'da Tanın Matbaası tarafından yayımlanmıştır. Türk Sözü Milli Edebiyat döneminde yayımlanmıştır. İçinde bulunduğu dönemin özelliklerinden etkilenmiş; halkta Türklük bilincini uyandırmaya çalışmış, dilimizinTürk dili edebiyatımızın Türk edebiyatı olması için mücadele etmiştir. Savunduğufikirlerle hiçbir zaman çelişkiye düşmemiştir. Yayımlandığı dönemdeki bazı büyükdergilerin gölgesi altında kalmışsa da başarılı olmuştur. Tezimizle tarihin karanlıkta kalmış bir köşesini aydınlatmaya, edebiyatımıza ve kültürümüze sahip çıkmaya çalıştık.
Emin Hilmi'nin Muhakeme-i Ye's ü Emel eseri

Bu lisansüstü tez çalışmasının konusu, Trabzonlu Emin Hilmi'nin Muhakeme-i Ye's ü Emel adlı münazara türündeki eseridir. Tez çalışması giriş ve üç bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde münazaranın tanımı yapılmış, Türk edebiyatında yazılan münazaraların isimlerine yer verilmiştir. Birinci bölümde, müellifin hayatı, edebi şahsiyeti ve eserleri üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, eserin muhtevası, üslup ve dil özellikleri, eserde yer alan şahsiyetler, atasözleri, deyimler, kelam-ı kibarlar, ayetler, hadisler ve mazmun kısımlar genel hatlarıyla tanıtılmıştır. Üçüncü bölümde eserin transkripsiyonlu metni verilmiştir. Sözlük bölümünde ise metinde geçen Arapça ve Farsa kelimelerin anlamları verilmiştir. Tezin sonuna yararlanılan kaynakları göstermek amacıyla yardımcı kaynaklar olarak ekleme yapılmıştır. Ayrıca eserin tıpkıbasımı eklenmiştir.
Vahidİ'nin Saadetname'si

Saadetname, 16. yüzyılda Vahidi tarafından müellifi bilinmeyen Pend-i Piran ve Ebu'l-Leys Semerkandi'ye atfedilen Tezkiretü'l-Evliya adlı eserlerden geliştirilerek genişletilmiş telif-tercüme bir eserdir. Vahidi, peygamberlerin örnek yaşantıları, evliyanın kerametleri, nasihatler ihtiva eden ve yirmi bölümden müteşekkil hikayeler toplamı olan bu iki esere eklediği dört bölümle Saadetname'yi genişletmiştir. Hikayelerin bitiminde yazdığı nasihat içerikli beyt, kıta, mesnevi, nazm, dübeyt gibi manzum parçalar ve giriş ve sonuç bölümlerindeki mensur kısımlarda seci'li anlatımlarıyla Saadetname'nin edebi değerini arttırarak eseri geliştirmiş, telif bir eser görünümüne getirmiştir. 'Vahidi'nin Saadetname'si ' adlı çalışma, Giriş ve onu takip eden üç bölümden oluşmaktadır. Evliya tezkireleri, menkıbeler ve hikaye anlatma geleneği konularının incelendiği Giriş bölümünden sonra, Vahidi'nin hayatı ve eserlerinin incelendiği birinci bölüm yazılmıştır. İkinci bölümde eserin dil ve üslubu ele alınmış ve eserdeki şiirler vezin ve kafiye başlıklarıyla şekil olarak incelenmiştir. Üçüncü ve son bölümde, Saadetname'nin 24 babının içeriği, hikayelerin detaylı özetleri ve şahıs isimlerinin künyeleri verilerek geniş bir muhteva çalışması yapılmıştır. Çalışmamızın Ekler bölümünde Saadetname'nin çeviri yazılı metni verilmiş, metin teşkilinde dikkat edilen hususlar ele alınmış ve tıpkıbasımdan örnek varaklar eklenmiştir.
Yeni uygur Türkçesi ile yazılan Yusuf Zilayxa adlı eserin transkripsiyonu, Türkiye Türkçesine aktarımı ve dil incelemesi

Bu çalışmada, Yeni Uygur Türkçesi ile yazılan 'Yüsüf-Zilayxa' adlı eser, dört ana bölümde incelenmeye çalışılmıştır. Birinci bölümde eser, ses bilgisi bakımından incelenmiştir. Eş ve art zamanlı olarak yapılan araştırma sonuçlarına yer verilmiştir. Eş zamanlı olarak yapılan çalışmalarda, Arapça ve Farsça'dan girmiş olan kelimelerin orijinal şekilleriyle Yeni Uygur Türkçesinde kazandıkları yeni şekiller arasında ve Yeni Uygur Türkçesi ağızlarıyla Yeni Uygur Türkçesi edebi dili arasında mukayeseler yapılmıştır. Art zamanlı olarak yapılan çalışmalarda, kelimenin Eski Türkçedeki şekli ile Yeni Uygur Türkçesindeki şekli karşılaştırılmıştır. İkinci bölümde eser, şekil bilgisi bakımından incelenmiştir. Kelimelerin şekil özellikleri tespit edilmeye çalışılırken cümle içindeki kullanılışlarına da örnekler verilmiştir. Üçüncü bölümde, Arap alfabesi ile yazılan eserin Latin alfabesine transkripsiyonu yapılmıştır. Dördüncü bölümde, Yeni Uygur Türkçesi ile yazılan eserin Türkiye Türkçesine aktarımı yapılmıştır.
Adam Öykü dergisinin sistematik incelemesi

Bilginin internet ortamında hızlı bir şekilde yayılmadığı ve sosyal medyanın henüz gelişmediği 1990'lı yıllarda dergiler ve gazeteler bilginin yayılması açısından oldukça önemli bir rol üstlenmiştir. Gazetelerin öyküye yer vermediği, diğer edebiyat dergilerininse öyküye yeterince ilgi göstermediği bu yıllar öykü dergiciliği açısından oldukça verimli geçer. On yıllık yayım yaşamıyla öykü dergiciliğinin en uzun soluklu dergisi olan Adam Öykü dergisi doksanlı yılların ikinci yarısında yayımlanmaya başlar. Elli sekiz sayı yayımlanan bu dergi yerli ve yabancı öykücülerin öykülerini yayımlayarak Türk öykücülüğü ile dünya öykücülüğünü entegre etmeyi amaçlamıştır. Adam Öykü yayımladığı soruşturmalar, özel sayılar, özel bölümler, söyleşiler, inceleme ve çözümleme yazıları ile öykü alanında eksikliği hissedilen teorik arka planı doldurmuştur. Öykü türüne yayım hayatı boyunca sadık kalan Adam Öykü dergisinin sistematik olarak incelenmesi öykü türüyle ilgilenen akademisyenlerin, öyküye ilgi duyan okurların ve öykü teorisi ile ilgilenen araştırmacıların dergiden faydalanmasını kolaylaştıracaktır.
Ahmet Midhat Efendi'nin Ahmet Metin ve Şirzad romanında yol haritası

Ahmet Metin ve Şirzad yahut Roman İçinde Roman (1892), Ahmet Midhat Efendi'nin en önemli romanlarından biridir. Bir yolculuk romanı olan Ahmet Metin ve Şirzad'ın konusunu, İstanbul'da başlayıp Sicilya'da biten deniz seyahatinin safhaları oluşturur. Romanın kahramanı Ahmet Metin, tarihi bir romanın Şirzad isimli kahramanının yaşadığı İtalya'nın güneyindeki yerleri görmek için seyahate çıkar. Yolda karşılaştığı Neofari isimli Moldovyalı bir kadın ile bu yolculuğu tamamlar. Ahmet Metin ve Meliketü'l-Bahr yolcularının seyahat güzergahlarının fiziki-beşeri coğrafya özellikleri romanda yer alır. Bu yerler arasındaki mesafe katedilirken gemi yolcuları arasında değişik durumlu ilişkiler oluşur. Bu ilişkiler de romanın konusuna ayrı bir zenginlik katar. Ahmet Midhat Efendi'nin Ahmet Metin ve Şirzad Romanında Yol Haritası başlıklı tez, hem yolculuk güzergahlarına dair fiziki-beşeri özelliklerin hem bu mekanlar katedilirken oluşan olayların, aynı zamanda mekan motifleriyle olaylarla ilgili motifler ilişkisinin incelemesine dayanır. İ
Kasım Tınıstanov'un Oquu Kitebi

Bu çalışmada; Kasım Tınıstanov'a ait Arap harfli 'Oquu Kitebi' önce Latin harflerine, sonra Türkiye Türkçesine aktarılıp ses bilgisi bakımından incelenmiştir. Çalışmamızda Kırgız Türkçesinin Arap harfli imla hususiyetleri örneklerle ortaya konmuştur. Böylece Arap harfli Kırgız Türkçesi metinlerinin nasıl okunacağı iyice açıklanmıştır. Yapılan ses bilgisi incelemesiyle de Kırgız Türkçesinin belli başlı ses özelliklerinin neler olduğu ve Arap harfli imla ile bunların nasıl gösterildiği belirtilmiştir. Kitapta yer alan metinler Kırgız Türkçesinin bütün özelliklerini gösteren güzel seçilmiş, eğitici ve öğretici metinlerdir.
Baki Divanı'nda sevgili ve sevgiliye ait fiziki unsurlar

Baki, XVI. yüzyılda yaşamış, daha hayatteyken kıymeti bilinmiş ve devrinde 'Sultanü'ş-şuara' unvanıyla anılmış, en büyük şairlerimizden biridir. Bakinin şiirlerinde Kanuni devrini, bu devrin hayat tarzım ve zenginliğini bulmak mümkündür. O, özellikle kaside nesihlerinde, yaşadığı devrin zenginliğini, refahını, her zaman zaferle sonuçlanan savaşlarını oldukça sanatkarane bir şekilde dile getirmiştir. Bu çalışmada Bakinin fikir ve hayal dünyasına bir pencere açarak, onun sevgili ve sevgiliye ait fiziki unsurlar hakkındaki düşünce ve tasavvurları tesbit edilmeye çalışıldı. Baki Divam'nda 'Sevgili ve Sevgiliye Ait Fiziki Unsurlar' adlı çalışmamızda, Dr. Sabahattin Küçük tarafından hazırlanan ve 1994 yılında yayımlanan Baki Divanı temel alındı. Tez; 1- Güzellik, 2- Sevgili, 3- Sevgiliye Ait Fiziki Unsurlar, 4- Sevgiliye Ait Diğer Unsurlar olmak üzere dört ana başlık altında tertip edildi. Çalışmanın genelinde, özellikle sevgiliye ait fiziki unsurlar bölümünde alfabetik sıra takip edildi. Bakinin hayatı ve eserleri konusunda daha önce yapılan araştırmalardan faydalanılarak genel bilgi verildi. Sonuç bölümünde, çalışma sonunda ulaşılan neticelerin kısa bir değerlendirmesi yapılmaya gayret edildi.
Rize ili Hemşin ağzı

Hemsin Türkmenleri, iki yüz bine yakın nüfuslarıyla Rize ilinin bazı köylerinde yaşayan bir topluluktur. Konuştukları Hemsin ağzı ise Türkiye Türkçesinin bir alt birimidir. Ayrıca Kartuk lehçeleri olan Özbekçe ve Uygurca ile de fonetik ve morfolojik benzerlikler arz etmektedir. Hemsin ağzının fonetik ve morfolojisi Rize'de konuşulan diğer komşu ağızlarla genel benzerlikler gösterir. Yine de Hemsin ağzının bazı karakteristik özellikleri onu diğerlerine nispeten daha özgün bir forma bürümektedir. Örneğin 'd, p, c, k' ünsüzlerinin varlığı ve 'ı, ü' ünlülerinin yokluğu gibi. Ayrıca, diğer bir takım özgün morfolojik yapılarıyla Hemsin ağzının bu çalışmada bir 'keskin ağız' olduğu tezi öne sürülmüştür. Çünkü, şimdiki zaman ekinde görülen diftonglaşma gibi bazı özelliklere haizdir. Bu çalışma, Hemsin ağzını konuşan yirmi üç kişinin, ses kaydı yapılmış olan diyalogları ve kelime kullanımlarının analizine dayanmaktadır.
Türk fantastik edebiyatında karakter kurgulamaları

Bu tez çalışması Türk Fantastik Edebiyatı metinlerindeki karakter kurgulamaları üzerinden fantastik etkinin kurulma ve algılanma süreçlerini incelemeyi amaçlamıştır. Başta Todorov olmak üzere pek çok kuramcının 'fantastik'i algılama süreçleriyle açıklamış olması bu incelemeye yönelmede etkili olmuştur. Çünkü son dönem fantastik edebiyat eserlerinde hem okurda hem de anlatı kişilerinde 'fantastik', bir algı karmaşasına yol açmaz. Bu yüzden bu dönem eserlerinde görüldüğü haliyle fantastik edebiyatın yeniden tanımlanması gerektiği düşünülmüştür. Bu tanımlamaya başlamadan önce fantastik edebiyata dair yapılan tanımlama çalışmalarına değinilmiş, yapılacak tanımlama için izlenecek yapısallcı metot açıklanmıştır. Nörobilimin verilerinden faydalanarak 'fantastik' kavramı 'gerçek', 'rüya', 'halüsinasyon' gibi kavramlara göre yeniden konumlandırılmıştır. Derrida'nın 'differance' kuramı bağlamında dil ile 'fantastik' arasındaki yakın ilişki açıklanmış ve 'fantastik'in doğrudan dille ilgili bir kavram olduğu sonucuna varılmıştır. Bu aşamadan sonra 'fantastik unsur' ve 'fantastik gerçeklik' kavramları oluşturulup anlamları açıklanmıştır. Böylece ulaşılan yeni bir 'fantastik edebiyat' tanımı, son dönem fantastik edebiyat eserlerinde etkisi görülen uygulamaları ilk kez başarıyla gerçekleştiren J. R. R. Tolkien' e atıfla 'Tolkien Fantastiği' olarak isimlendirilmiştir. Tez çalışmasında incelenmek üzere seçilen metinlerin 'Tolkien Fantastiği'nin Türkiye'deki örneklerinden olmasına özen gösterilmiştir. Karakter kurgulamaları incelenirken V. Propp'un ve Joseph Campbell'ın masallarda ve mitlerde tespit ettikleri karakter kuramlarından, E. M. Forster'ın roman karakterleri kuramından ve Wayne C. Booth'un retorik kuramı bağlamında ele aldığı haliyle anlatıcının eyleyen olarak anlatıdaki varlığı yaklaşımından faydalanılmıştır. Bunun haricinde anlatı kişilerinin isimleri, fiziksel ve davranışsal özellikleri, tarihçeleri, diyalogları gibi anlatıya has özellikleri de incelenmiştir. Sonuç bölümünde Türk fantastik edebiyatında karakter kurgulamalarının anlatıdaki fantastik etkiye doğrudan katkı sağladıkları tespitine ulaşılmıştır.
Mehmed Fevzİ Efendi'nin Bülbülistan isimli eseri

'Mehmed Fevzi Efendi'nin Bülbülistan İsimli Eseri ' adını taşıyan bu çalışmada, Mehmed Fevzi Efendi'nin Bülbülistan isimli Farsça manzum-mensur eseri, önce Türkçeye tercüme edilmiş ardından eser, bir takım dini-tasavvufi ve edebi yönlerden incelenmiştir. XIX. yy. Osmanlı alimlerinden Mehmed Fevzi Efendi, 1242/ 1826 yılında Yarengüme'de dünyaya gelmiş olup 1318/ 1900 yılında da vefat etmiştir. Asıl adı Mehmed Ali olup 'Fevzi' ise mahlasıdır. Fevzi Efendi'nin tespit edilen 76 eserinin varlığı onun velud bir şahsiyet olduğunun göstergesidir. Fevzi Efendi, müderrislik ve müftülük ile ilmi; naiplik, mevleviyetlik ve kazaskerlik ile de idari görevlerde bulunmuş bir ilim ve devlet adamıdır. Bu çalışmada, yazma nüshasına ulaşılamayan eserin 1312/1894- 95 yılında İstanbul'da Matba'a-i Amire'de basılan matbu nüshası esas alınmıştır. Bu çalışma giriş, üç bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Çalışmanın giriş bölümünde, Türk-Fars edebi ilişkileri ve Türk edebiyatında nazire geleneğinden bahsedilmiş; birinci bölümünde Mehmed Fevzi Efendi'nin hayatı, edebi şahsiyeti ve eserleri ele alınmış; ikinci bölümünde eser ile ilgili bilgiler verilip eserin kaynakları ve muhteva özellikleri üzerinde durulmuş; üçüncü bölümünde ise Bülbülistan, Farsçadan Türkçeye tercüme edilmiştir.
Hacı Pİrİ Efendi'nin intihab-ı şerh-i mesnevİsi (53b-110b/inceleme-metin)

Bu çalışmada, 16. yüzyıl şarihlerinden Hacı Piri'nin Süleymaniye Kütüphanesi yazmaları arasında kendi hattıyla tahrir ettiği İntihab-ı Şerh-i Mesnevi adlı mensur Mesnevi şerhinin 53 b-110b varakları ele alınmıştır. Üç bölümden oluşan tezin girişinde, klasik Türk edebiyatı şerh geleneğinin özellikleri ve genel hatları üzerinde durulmuştur. Birinci Bölüm'de, Hacı Piri'nin hayatından bahsedilmiştir. İkinci Bölüm'de İntihab-ı Şerh-i Mesnevi'nin yazılış sebebi, yazılış tarihi ve yeri, muhtevası, kaynakları, dil özellikleri ve şarihin eserde uyguladığı şerh yöntemi anlatılmıştır. Üçüncü Bölümde ise eserin çeviri yazılı metni yazılarak metin içi şiir, ayet, hadis, kelam-ı kibar vb. göndermelerin anlamları dipnotlarla verilmiştir.
Fars edebiyatında Orhan Pamuk ve eserlerinin çevirileri

Bu çalışmada Orhan Pamuk ve eserlerinin bir Türk yazarı olarak İran Fars edebiyatında sahip olduğu konumu incelenmiştir. Orhan Pamuk 2006 yılı Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanması sebebiyle diğer Türk yazarlarına nazaran İran edebiyatında daha farklı bir ilgi ile karşılanmıştır. Yazarın yaklaşık 58 dile çevrilen eserlerinin bir kısmı da Farsça'ya çevrilmiştir. İlk çeviri 1998 yılında Beyaz Kale adlı eserinden yapılıp devamında yazarın diğer eserlerinin de Farsça'ya çevrildiği görülmektedir. Fars edebiyatında bu çevirilerin yanı sıra Orhan Pamuk'un edebi kimlik ve eserlerine dair değerlendirmeler de yapılmıştır. Ayrıca yazarın Nobel Ödülü'nü kazanması ile alakalı farklı yaklaşımlar bulunmaktadır. Tezin amacı, Orhan Pamuk'un Farsça'ya çevrilen eserlerini ele alarak, Fars edebiyatında nasıl değerlendirildiğini ortaya koymaktır.