turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Vergi anlaşmazlıklarının çözüm yolu olarak uzlaşma

Vergi mükellefleri ile vergi idareleri arasında vergi hukuku uygulamalarından kaynaklı anlaşmazlıklar ortaya çıkabilmektedir. Bu anlaşmazlıkların bir kısmı için mükellef doğrudan dava açma yoluna giderken, bir kısmı idari aşamada çözüm yolları kullanılarak çözümlenebilir. Vergi anlaşmazlıklarının idari aşamada çözüm yollarından biri de uzlaşmadır. Çalışmanın amacı uzlaşma kurumunun nasıl daha işlevsel olabileceğine ilişkin çözüm önerileri getirmektir. Vergi hukukunda uzlaşma vergi idaresi ile vergi mükellefi arasındaki anlaşmazlığın yargı yoluna gitmeden çözümünü amaç edinmektedir. Bir vergi anlaşmazlığının uzlaşma yoluyla çözümlenmesiyle vergi idaresi alacağına hızlı bir şekilde kavuşmaktadır. Uzlaşma sağlanmasıyla anlaşmazlık, kesin olarak sona ermekte, yargı yoluna göre daha kısa sürede çözümlenmektedir. Uzlaşma hem vergi idaresi ve mükellef için hem de vergi yargısına intikal edecek dosyaları azalttığından yargı merciileri için fayda sağlamaktadır. Çalışmada incelenen ülkelerde de vergi idarelerinin anlaşmazlıkları, yargı dışında çözmek için mükellefleri teşvik ettiği görülmektedir. Bununla birlikte mevcut uzlaşma düzenlemesi ve uygulamasına ilişkin eleştiriler bulunmaktadır. Eleştirilerin temelinde ise, uzlaşmanın kanunilik ve eşitlik ilkesine aykırı olması yer almaktadır. Uzlaşmanın daha sağlıklı işleyebilmesi ve daha etkin kullanılabilmesi için uzlaşmaya ilişkin eleştirilerin en aza indirilmesi gerekmektedir. Bu sebeple yapılan çalışmada uzlaşmanın mevcut yapısına ilişkin değiştirilmesi gereken noktalara yer verilmektedir. Ayrıca uzlaşmanın uygulanması sırasında ortaya çıkan sorunlar tartışılarak, bu sorunlara ilişkin çözüm önerileri üzerinde durulmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde, uzlaşmanın genel yapısı ortaya konulmaktadır. Uzlaşmanın hukuki niteliğine, benzer kavram ve kurumlarla karşılaştırılmasına ve temel ilkeler açısından uzlaşma kurumunun değerlendirilmesine yer verilmektedir. Ayrıca, karşılaştırmalı hukukta vergi anlaşmazlıklarının yargı dışında hangi yollarla çözümlendiği üzerinde durulmaktadır. İlk bölümde son olarak ise, uzlaşmanın vergi hukukundaki önemi açıklanmaktadır. İkinci bölümde Vergi Usul Kanunu'nda ve Gümrük Kanunu'nda yer alan uzlaşma uygulamasına yer verilmektedir. Bu bölümde son olarak uzlaşma kurumuna yönelik önerilere yer verilmektedir.
Kıyı devletinin ve diğer devletlerin, münhasır ekonomik bölgenin askeri amaçlı kullanımına dair yetkileri

Çalışmamızın konusunu kısaca, MEB'de icra edilen askeri faaliyetlerin hukuki durumlarının belirlenmesi olarak ifade edebiliriz. Bu kapsamda, MEB'de icra edilebilecek askeri faaliyetler tek tek incelenerek, bunların hukuki durumları doktrinde mevcut farklı görüşlere de yer verilerek 1982 BMDHS çerçevesinde tartışılmıştır. Bu tartışmanın yapılabilmesi amacıyla, konuyla ilgili Sözleşme hazırlık çalışmalarından faydalanılarak tarihsel süreç araştırılmıştır. Son olarak, konu ile ilgili ortaya çıkabilecek uyuşmazlıkların, çözümleri hakkında yapılabilecekler ortaya konmuş ve Türkiye'nin konu ile ilgili görüş ve politikalarının neler olduğu ve neler olması gerektiği aydınlığa kavuşturulmaya çalışılmıştır.
Milletlerarası Usul Hukukunda delillerin temini

Delil temini, milletlerarası usul hukukunun temel sorunlarından biri olmakla birlikte, bu konu hakkında ''Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunda'' herhangi bir hüküm yer almamaktadır; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda konu hakkında yer alan hükümler ise yok denecek kadar azdır. Bu çalışmada, hem Türk mahkemelerinde görülmekte olan davalar için yurtdışında bulunan delillerin temini, hem de yabancı ülkelerde görülmekte olan davalar için Türkiye'de bulunan delillerin temini konusu ele alınmıştır. Ayrıca, yabancı ülkelerde bulunan delillerin temininde çok önemli bir rol oynayan, devletlerin egemenlik hakkı konusu üzerinde de durulmuştur. Yurtdışında bulunan delillerin temini söz konusu olduğunda, Türk mahkemelerinin genellikle başvurdukları yöntem, istinabedir. Ancak istinabe yönteminin, zaman kaybına neden olması, tercüme hatalarının ortaya çıkması gibi birçok dezavantajı bulunmaktadır. Bu nedenle, delillerin yurtdışında görevli konsoloslar vasıtasıyla temin edilmesi gibi istinabeye alternatif teşkil edecek yöntemler üzerinde durulmuş ve özellikle konsoloslar vasıtasıyla delil teminiyönteminin uygulanması için gerekli kanun değişikliklerinin yapılması önerilmiştir. Deliltemini için yabancı ülkelerde kullanılan metotlar da incelenmiştir. ABD'de kullanılan ''pretrialdiscovery'' metoduyla Türkiye'de delil temin etmenin mümkün olup olmadığı ve bu metotla delil temin edilmiş davalara dayanan ABD mahkemesi kararlarının Türkiye'detanınmalarının mümkün olup olmadığı incelenmiştir. Çalışmanın son bölümünde de delil temini hakkında hüküm içeren çok taraflı sözleşmeler ele alınmıştır.
kadın hastalıkları ve doğum servislerinde yaşanan tıbbi hataların Sağlık Hukuku yönünden değerlendirilmesi

Bu çalışma, kadın hastalıkları ve doğum kliniklerindeki tıbbi müdahalelerintüm aşamalarında yapılan tıbbi uygulama hatalarının incelenmesini içerir. Çalışmanın amacı kadın hastalıkları ve doğum alanında çalışan sağlık personelinin standardize tıbbi uygulamayı yapmaması durumunda oluşabilecek zararlara karşı bilgilenmelerini sağlamaktır. Mesleki bilgi ve beceri eksikliğinden kaynaklanan durumlara farkındalık sağlayarak çözümler bulmalarına yardımcı olmak ve hastaya tedavi verilmemesi ile oluşan zararlar da hukuki zorunluluklar açısından uyarmak, tıbbi hatalarda sağlık personelinden kaynaklanan hataları incelemektir. Ayrıca, çalışmada son iki yılda kadın hastalıkları ve doğum alanındaki Yargıtay Kararları da verilmiştir. Böylece bu alandaki dava konuları hakkında bilgi sahibi olunması sağlanmıştır. Birinci bölümde hasta ve hekimin hak ve yükümlülükleri ile tıbbi müdahale ve tıbbi uygulama hatasının tanımına yer verilmiştir. Ayrıca, tıbbi müdahale farklı yönlerden değerlendirilmiş, tıbbi uygulama hataları hukuksal açıdan incelenmiştir. İkinci bölümde kadın hastalıkları ve doğum kliniklerinde yaşanan tıbbi hatalar ile bu konuya ilişkin Yargıtay ve Danıştay Kararları değerlendirilmiştir.
Veri sorumlusunun yükümlülükleri ve bu yükümlülükleri ihlalinden doğan Özel Hukuk sorumluluğu

Kişisel veriler korunması hususu, gerek günümüz teknolıojisi ile birlikte veri işleme faaliyetinin artması gerekse de birey açısından kişisel verilerin işlenmesinin barındırdığı risk bakımından önem arz etmektedir. Bu önem nedeniyle zaman içerisinde verisi işlenen kişilerin haklarını ve veri işleyen kişilerin yükümlülüklerini düzenleme ihtiyacı doğmuştur. Bu ihtiyaca karşılık ülkemizde Avrupa'ya göre geç de olsa 2016 yılında yürülüğe giren 6698 sayılı Kişisel Verileri Koruma Kanun ile birlikte temel mevzuat çalışması tamamlanmıştır. Bu çalışmada, 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanun ve Avrupa Birliği mevzuatı kapsamında veri sorumlusunun yükümlülükleri ile bu yükümlülükleri ihlal etmesi halinde doğan özel hukuk soruluğu incelenmiştir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümünde, kişisel verilerin korunmasına ilişkin uluslarası ve ulusal düzenlemeler ile kişisel verilere ilişkin temel kavramlar incelenmiştir. İkinci bölümünde ise, kişisel verilerin işlenmesine ilişkin genel ilkeler ve veri sorumlusunun yükümlülüklerine yer verilmiştir. Üçüncü bölümünde ise, kişisel verilerin işlenmesinde hukuka uygunluk nedenleri ve veri sorumlusunun yükümlülüklerini ihalinden doğan özel hukuk sorumluluğu konuları incelenmiştir.
Hekimin estetik amaçlı tıbbi müdahaleden kaynaklanan hukuki sorumluluğu

Bu çalışmada, hekimin estetik amaçlı tıbbi müdahaleden kaynaklanan hukuki sorumluluğu ele alınmıştır. Hekimin hukuki sorumluluğu, sağlık hukuku alanında önemli bir yer edinmektedir. Estetik amaçlı tıbbi müdahale ise, diğer tıbbi müdahalelere nazaran özellik arz eden ve farklılık gösteren bir işlem türüdür. Tıp bilimi ve sağlık hukukunda önemli birer yeri olan bu kavramlardan ise çalışmamız meydana gelmiştir. Çalışmamızda ilk olarak, konuyla ilgili temel kavramlar incelenerek, hasta ile hekim arasındaki ilişkinin hukuki niteliğinden bahsedilmiştir. Ardından, hekimin estetik amaçlı tıbbi müdahaleden kaynaklanan hukuki sorumluluğunun kapsamı ve özellikleri ele alınmıştır. Son olarak ise, hekimin hukuki sorumluluğunun sonuçları incelenmiştir.
Türk Rekabet Hukukunda birleşme ve devralmalarda yan sınırlamalar

Tezimiz üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde rekabet hukuku anlamında birleşme ve devralmalar incelenmiştir. Bu bölümde, hangi hallerin birleşme ve devralma sayıldığı ve birleşme ve devralmaların şartları açıklanmaya çalışılmıştır. Tezimizin ikinci bölümünde ise yan sınırlama kavramı işlenmiştir. Bu bölümde de yan sınırlamaların niteliği, kapsamı, şartları ve uygulamada görülen yan sınırlama şekilleri ortaya konulmuştur. Üçüncü bölümde ise Rekabet Kurulunun yan sınırlamaları nasıl değerlendirdiği ve yan sınırlamalar hakkında Kurul tarafından nasıl kararlar verildiği izah edilmeye çalışılmıştır.
Türk-yabancılar hukuku çerçevesinde yabancıların çalışma hakkı ve buna ilişkin sınırlamalar

ÖZTÜRK-YABANCILAR HUKUKU ÇERÇEVESİNDE YABANCILARINÇALIŞMA HAKKI VE BUNA İLİŞKİN SINIRLAMALARELÇİN SAVUR 2003 yılında yürürlüğe giren 4817 sayılı Yabancıların Çalışma İzinleri Hakkında Kanun'a göre, bazı istisnai durumlar dışında Türkiye'de çalışacakyabancıların öncelikle Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'ndan çalışma izni almaları gerekir. Ancak, yabancıların Türkiye'de çalışma izni ile çalışabilmeleri için yapacakları için Türk vatandaşlarına hasredilmemiş olması gerekir. Zira, bazıalanlarda, kamu düzeni, kamu güvenliği, kamu sağlığı ve kamu yararı gibi gerekçelerle yabancıların çalışması yasaklanmıştır. Son yıllarda yabancıların çalışma esaslarını etkileyen önemli yasal düzenlemeler yapıldı. Başta 6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu olmak üzere mevzuattaki diğer değişiklikler yabancıların çalışma hakkıyla bağlantılı olarak ele alındı.
İşe iade davalarında yargılama usulü

Modern İş Hukukunun doğuş nedeni, işçilerin zayıf konumda olması sebebi ile ekstra korunmaya ihtiyaç duymalarıdır. Burada asıl amaç, sosyal adaletin sağlanması ve toplumsal dengenin korunması olarak belirlenmiştir. İşçi işverene bağımlı ve otoritesine tabidir. Kendisinin ve ailesinin geçim kaynağı olan ücret alacağı, işinin devamlılığı ile sağlanabilecektir. Bu nedenle ekonomik olarak işverene tam bağımlı ve muhtaçtır. Anayasamız ile de güvence altında olan çalışma ve yaşamını insani standartlarda sürdürme hakkının etkin bir şekilde hayata geçirilmesi için, işçi ve işveren arasındaki çalışma ilişkisinin varlığını korumak, devamlılığını sağlamak, konulan kuralları ve bu kuralların hakkaniyete uygunluğunu denetlemek oldukça önem arz etmektedir. Nitekim çalışma konumuz, işçinin iş ilişkisinin devam edeceği yönünde kendisini güvence altında hissetmesi ve ailesinin geçimini sağladığı ücret alacağını kaybetme tedirginliği duymadan haklarını savunabileceği zemini sağlamak amacı ile getirilmiş, iş güvencesi hükümleri ile bu hükümlerin usulen nasıl uygulanacağıdır. Çalışmamız dört bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde iş güvencesinden faydalanma koşulları, ikinci bölümde iş sözleşmesinin feshinde uygulanması gereken usul, üçüncü bölümde geçerli nedenle yapılan feshe itirazın usulleri ve dördüncü olarak son bölümde ise işe iade davasının sonuçları doktrin ve yargı kararları çerçevesinde incelenmiştir.
Cumhurivyet savcısının soruşturma evresinde görev ve yetkileri

Bu çalışmanın amacı Cumhuriyet savçalışmanın amacı, Cumhuriyet savcısının soruşturma safhasında 01.06. 2005 tarihinde yürürlüğe giren ve Türk ceza ve ceza muhakemesi hukuku sisteminde köklü değişiklikler getiren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu bağlamında görev ve yetkilerini konumuzla ilgili olan Yargıtay ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ve örnek olaylar ile birlikte incelemektir.
Temel hak ve özgürlüklerin sınırlandırılmasının bir koşulu olarak laik cumhuriyetin gereklerine aykırılık

İnsan hakları teorisiyle yakından ilişkili olan temel hak ve özgürlüklerin günümüzde pozitif hukuk ile düzenlenmesi konusu genel kabul görmüştür. Özgürlüğün her bakımdan sınırsız olamayacağı genel kabulünden yola çıkarak günümüz demokrasilerinde özgürlüklerin değişik sebeplerle sınırlandırıldığı müşahede edilmektedir. Bu bağlamda 1982 Anayasası, temel hak ve özgürlükler için üçlü bir sınırlama sistemini benimsemiştir. 13. maddede bir takım genel sınırlama nedenleri sayılmış, ayrıca ilgili maddede öngörülen özel sınırlama nedenleri getirilmiş ve sonra da özgürlükler, Anayasanın sözüne ve ruhuna uygun olarak, kanunla sınırlanabileceği belirtilmiştir. 2001 yılında 13. maddede yapılan değişiklik ile temel hak ve özgürlüklerin kısıtlanması konusunda artık genel nedenler uygulamasından vazgeçilmiş, her bir maddede yer alan nedenlere dayanılarak kısıtlama yapılabileceği kuralı benimsenmiştir. 13. maddenin yeni şeklinde, 'laik cumhuriyetin gerekleri' sınırlamanın sınırını oluşturan bir ölçüt şeklinde yer almıştır. Yapmış olduğumuz bu çalışma ile, 2001 değişikliğinde 13. maddeye giren temel hak ve özgürlüklerin sınırlandırılmasının bir koşulu olarak laik cumhuriyetin gereklerine uygunluk incelenecektir. Bu bağlamda laiklik ilkesi açıklanacak ve bu ilkenin yasal pratikte yansımaları, din ve vicdan özgürlüğü çerçevesinde ele alınacaktır.
Anonim ortaklıkta azınlığın özel denetçi atanmasını talep hakkı

Anonim ortaklıklar, ekonomik ve sosyal hayatı önemli ölçüde etkileyen ticari müesseselerdir. Sermaye çoğunluğuna sahip olan pay sahiplerinin, ortaklığın çıkarları yerine kendi özel çıkarlarını ön planda tutma eğilimi, anonim ortaklıklarda uyuşmazlıkların doğmasına sebep olmaktadır. Bu nedenle, Türk Ticaret Kanunu'nda azınlık pay sahiplerinin korunması için çeşitli hükümlere yer verilmiştir. Anonim şirkette küçük pay sahiplerinin korunması amacıyla getirilen düzenlemelerden biri de özel denetçi tayin edilmesini talep hakkıdır. Ancak, genel kurul tarafından seçilen denetim kurulunun ihtiyaçları karşılayamaması durumunda devreye giren özel denetçi kurumu, mevcut yasal düzenlemelerdeki eksiklikler nedeniyle küçük pay sahiplerinin haklarını korumakta yetersiz kalmaktadır. Bu çalışmanın amacı, anonim şirkette azınlığın özel denetçi atanması talep hakkı konusunun detaylı bir şekilde incelenerek, Türk Ticaret Kanunu'ndaki eksikliklerin mahkeme kararları ve doktrindeki görüşler ışığında tespit edilmesi ve konu ile ilgili Türk Ticaret Kanunu Tasarısındaki hükümlerin de ele alınarak, denetçi kurumunun daha iyi işler hale getirilebilmesine ilişkin çözüm önerileri sunulmasıdır.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarıyla ortaya çıkan adil yargılanma hakkı kriterlerinin Türk idari yargılama hukuku açısından muhtemel ve gerçekleşen etkileri

Çalışmamızın konusunu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin denetim mekanizması olan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin, adil yargılanma hakkı kapsamında verdiği kararları ve bir Sözleşmeci taraf olarak bu kararların Türk idari yargısına etkileri oluşturmaktadır. Çalışmamızın gayesi ise adil yargılanma hakkına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kriterlerini belirleyerek Türk idari yargısında yapılmış ve yapılması gereken değişiklikleri saptamaktır. Bu amaçla AİHM kararlarının yanı sıra, Anayasa Mahkemesi, Danıştay ve Askeri Yüksek İdare Mahkemesi kararları da incelenmiştir. Buna ek olarak doktrinel görüşler ve Anayasa ile idari yargı mevzuatı hükümlerinin ilgili olanları, eleştirel bir yaklaşımla incelenmiştir. Bu incelemenin sonucu olarak; AİHM'in adil yargılanma hakkı kriterlerinin Türk idari yargısı üzerinde doğrudan ve dolaylı dönüştürücü bir etkiye sahip olduğu tespit edilerek bu kriterler ışığı altında çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
Türk Borçlar Kanununa ve Viyana Satım Sözleşmesine göre satış sözleşmesinde hasarın geçişi

Bu çalışmada, satış sözleşmesinde hasarın geçişi konusu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ve Milletlerarası Mal Satımına İlişkin Sözleşmeler Hakkında Birleşmiş Milletler Antlaşması çerçevesinde incelenmektedir. Bu kapsamda birinci bölümde, genel olarak, hasar kavramı, hasarın görünüm biçimleri, satış sözleşmesinde hasarın geçişi kavramı ve satış sözleşmesinde hasarın geçişinin tarihi gelişimi ele alınmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde, Türk Borçlar Kanunu uyarınca satış sözleşmesinde hasarın geçişi konusu, edim hasarı ve bedel hasarı yönünden ayrı ayrı incelenmektedir. Söz konusu inceleme kapsamında, edim hasarının geçişi konusu, parça ve çeşit borçları bakımından ele alınmaktadır. Diğer yandan, bedel hasarının geçişi konusu, sözleşmenin ifa yerine göre yapılan ayrıma göre incelenmektedir. Çalışmanın üçüncü ve son bölümünde, Milletlerarası Mal Satımına İlişkin Sözleşmeler Hakkında Birleşmiş Milletler Antlaşması'nda ve Incoterms kurallarında hasarın geçişi konusuna yer verilmiştir. Milletlerarası Mal Satımına İlişkin Sözleşmeler Hakkında Birleşmiş Milletler Antlaşması'nın hasarın geçiş anına ilişkin düzenlemeleri, gönderilecek borç içeren satış sözleşmeleri, nakil halindeki malların satışı, aranacak borç içeren veya satılanın farklı bir yerde teslim edileceği satış sözleşmeleri açısından detaylı olarak incelenmeye çalışılmaktadır.
3402 Sayılı Kadastro Kanunu'na göre mülkiyet hakkının tespitine ilişkin esaslar

Taşınmazlar üzerindeki mülkiyet hakkının tespiti, kadastro faaliyetinin en temel fonksiyonlarından birisidir. Bu konu 3402 sayılı Kadastro Kanununun dördüncü bölümünde, Mülkiyet Hakkının Tespitine İlişkin Esaslar başlığı altında düzenlenmiştir. Medeni Kanunun yürürlüğünden önce var olan harici satışların ve harici paylaştırmaların Medeni Kanunun yürürlüğünden sonra da devam etmesi, tapu sicillerindeki hak durumu ile gerçek hak durumu arasında farklılıklar oluşmasına neden olmuştur. Bu fiili durum, ülkemizde kadastro faaliyetlerinin tamamlanamamış olması sebebiyle de oldukça yaygınlaşmıştır. Bu duruma son vermek amacıyla KK. m. 13 ve 15 hükümleri, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, taksim ve kısmı iktisap gibi kurumlara yer vererek tapuya kayıtlı taşınmazlar üzerindeki mülkiyet hakkının tespitini ve fiili durumun hukukileşmesini sağlamıştır. Ancak Kadastro Kanununda getirilen bu düzenlemeler, taşınmaz mülkiyetinin devrini amaçlayan sözleşmelerin resmi şekilde yapılacağına dair Medeni Kanun ve Borçlar Kanunu hükümleriyle çelişmektedir. Bu çelişkiyi ortadan kaldırmak, harici satışların dürüstlük kuralı çerçevesinde değerlendirilmesiyle mümkün olacaktır. Tapuya kayıtlı olmayan taşınmazlar bakımından ise, Medeni Kanunumuz özel mülkiyete tabi taşınmazların tapu siciline kaydedilmesi zorunluluğunu getirmesine rağmen, hala çok sayıda taşınmazın tapuya kaydı yapılmamıştır. KK. m. 14 ve 15 hükümleri, tapuya kayıtlı olmayan taşınmazlar hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, taksim ve kısmi iktisap kurumlarına yer vererek bu taşınmazların hukuki durumlarının tespitini ve tapuya kaydedilmelerini sağlamıştır. Böylece, kadastronun temel amaçları arasında yer alan tapu sicilinin kurulması da sağlanmış olacaktır. Bu hükümler kural olarak kadastro çalışma alanlarında uygulanmakla birlikte, KK. m. 33/3 hükmü gereğince, KK. m. 14 ve 15 hükümlerinin uygulama alanı henüz kadastrosuna başlanılmamış veya kadastrosu tamamlanmamış yerler olarak belirlenmiştir. Son olarak, KK. m. 17'de düzenlenen imar ve ihya eden zilyet adına tespitin koşulları ortaya konulmuştur.
Sorumsuzluk anlaşmaları

Tezde kusur ölçütüne bağlı olarak sorumluluğu sınırlandıran anlaşmalar ile kusur ölçütünden bağımsız bir şekilde alacaklının hukuki durumunu zayıflatan anlaşmalar sorumsuzluk anlaşması olarak kabul edilmektedir. Anılan ilk tür sorumsuzluk anlaşmaları BK m. 99 ve 100 kapsamında irdelenirken, ikinci tür anlaşmaların da BK m. 99 ve 100'ün sunduğu denetim ölçütleri ile kıyasen denetlenmesi önerilmektedir. Tezin konusunu sorumsuzluk anlaşmasının kavramsal özellikleri, tarihsel gelişimi, çeşitleri, geçerlilik sınırları, geçersizliği, yorumu, haksız fiil hükümlerinden doğan sorumluluğa etkisi ile üçüncü kişiye etkisi oluşturmaktadır. Bunun yanı sıra ise, hukukumuzda sorumsuzluk anlaşmasına ilişkin öngörülen bazı özel hükümler ile genel işlem şartları içinde yer bulan sorumsuzluk klozlarının yargısal denetim süreci de sorumsuzluk anlaşması ile ilgili bulunduğu ölçüde incelenmektedir. Çalışmanın mukayeseli hukuk çalışması olması nedeniyle aynı zamanda İsviçre, Almanya, Avusturya ve İngiltere hukukları da Türk Hukuku açısından faydalı olabileceği ölçüde karşılaştırmalı olarak değerlendirilmektedir. Uluslararası Özel Hukuk açısından ise büyük önem taşıyan PICC, PECL ve DCFR'da yer alan bazı hükümler ile Avrupa Birliği Tüketici Hukuku Mevzuatı sorumsuzluk anlaşması ile ilgili bulundukları ölçüde incelenmektedir. Ayrıca Borçlar Kanunu Tasarısı'nda yer alan ve sorumsuzluk anlaşmasının tabi olduğu güncel hukuki rejimi değiştiren bazı hükümler incelenmektedir. Son olarak ise, Borçlar Kanunu Tasarısı'nda sorumsuzluk anlaşmasına ilişkin öngörülen bu hükümlere ilişkin bazı revizyon önerileri ele alınmaktadır.
İş hukukunda geçici ödeme

İŞ HUKUKUNDA GEÇİCİ ÖDEME 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu ile birlikte Türk hukuk sistemimize kazandırılan geçici ödeme hükmünün amacı, uzun süren yargılamalar sebebiyle zararları acil olarak giderilmeyen ve bundan dolayı mağduriyetleri artan zarar görenlere, geçici hukuki koruma sağlanmasıdır. Türk Borçlar Kanunu Tasarısının kanunlaşması aşamasında leh ve aleyhine görüşler ileri sürülen geçici ödeme hükmü tartışmalara konu olmuş ise de yasalaşarak, Türk Hukukunda geçici hukuki koruma tedbirleri içerisindeki yerini almıştır. Geçici ödeme hükmü ile haksız fiil veya sözleşmeye aykırılık sebebiyle zarar gören davacının, tazminat yükümlüsüne karşı açmış olduğu tazminat davasında, zararının acilen giderilmesi gerektiğine dair, iddiasının haklılığını gösterir inandırıcı delilleri mahkemeye sunması, ekonomik olarak zaruret hali içinde bulunduğunu ispatlaması ve talebi halinde davacıya geçici ödeme tedbiri olarak bir miktar para ödenmesine imkan tanımaktadır. İşbu çalışmamızda, yargılama aşamasında zarar göre ne geçici hukuki koruma sağlayan geçici ödeme hükmünün iş hukukundaki uygulaması incelenmiştir. Bu kapsamda öncelikle geçici ödemenin hukuki niteliği, amacı ve şartları açıklandıktan sonra iş hukukunda geçici ödemenin tazminat davalarında uygulama kapsamı ve sonuçları üzerinde, öğretide yer alan tartışmalar ile uygulamada karşılaşılması muhtemel sorunları da mümkün olduğunca ele alarak konu hakkındaki görüşlerimize de yer verilmiştir.