turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kastamonu Yazma Eser Kütüphanesi'ndeki Selçuklu ve beylikler dönemi cildleri

Türk tarihinin en eski cild kalıntılarına Uygur bölgesi olan Karahoço'da rastlanmıştır. Erken İslami dönem cild örneklerinin ise Emeviyye, Kayrevan ve San'a Ulu Camii'lerinde bulunan IX.-X. yüzyıllara tarihlenen cildler olduğu varsayılmaktadır. Türk-İslam cild sanatı, birkaç örnekten gözlemleyebildiğimiz kadarıyla Gazneli ve Büyük Selçuklular döneminde ilerleme kaydetmiştir. XI. yüzyıl sonlarından itibaren Anadolu'ya gelen Selçuklular, geçmişşten aldıkları birikimle yaptıkları üstün sanatlı cildlerle, cild sanatında büyük bir gelişme göstermişlerdir. Geometri, zencerek ve rumi tezyinatın yoğun olarak kullanıldığı Selçuklu cild üslubu, devamındaki Beylikler devri mücellidlerini de etkilemiş ve bu dönemde de benzer teknikte cildler üretilmiştir. Farklılık yalnızca bezeme ögelerinde kendini göstermiş olup genel olarak her iki dönem cildi de aynı üslubu yansıtmıştır. Kastamonu Yazma Eser Kütüphanesi, bünyesinde bulunan Selçuklu ve Beylikler dönemine ait cildler bakımından tezimize konu olmuştur. Bu kütüphane, Candaroğulları hükümdarı İsmail Bey'in medresesi başta olmak üzere çeşitli medrese ve dergahlardan devralınan yazmalarla oluşturulmuş bir kütüphanedir. Tezimizde, bu kütüphanede bulunan Selçuklu ve Beylikler üslubundaki XIII.-XV. yüzyıllar arasına tarihlenen 73 cildi incelenmiştir. Tezin birinci bölümünde ilk olarak cildin tanımı, çeşitleri, bölümleri ve cild yapımında kullanılan alet ve malzemelerden bahsedilmiştir. Ardından Türk-İslam cild sanatının erken örnekleri ve bunların tezyinatlarına yer verilmiştir. Devamında ise Selçuklu ve Beylikler cild üslubunun teknik ve tezyini özellikleri, çeşitli müze ve kütüphanelerden edinilen örneklerle ele alınmış ve dönem mücellidlerinden bahsedilmiştir. Katalogda incelenen bütün cildler kahverenginin çeşitli tonlarında sahtiyanlarla kaplıdır. Soğuk baskı, altın kakma ve zermürekkep boyama tekniklerinin tümü, cildlerde görülmektedir. Cildlerin, tarafımızca yapılan çizimleri sayesinde ayrıntılarına vakıf olabildiğimiz tezyinatları detaylı olarak analiz edilmiştir. Cildlerde yer alan mücellid imzaları ve dua mühürleri tespit edilmiştir. Cild ve kapak bölümlerinin form ve tezyinatları tek tek incelenerek, çeşitleri tablolarda tasniflenmiş ve ekler bölümünde sunulmuştur. Ayrıca eserlerde tespit edilen vakıf, temellük vb. kayıt ve mühürler de okunarak değerlendirme bölümünde eser özellikleri başlığı altında sunulmuştur.
Picasso'nun sanat tarihi ile kurduğu ilişkinin sanat ürünü olarak somutlanan örnekler üzerinden incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, Picasso'nun yaratım süreci içerisinde hangi kaynaklardan yararlandığını araştırmak, özellikle ustalardan yapılmış eserlerden yola çıkarak sanat tarihinin, onun üretim çeşitliliğine etkisini incelemektir. Picasso'nun kendinden önceki sanatı sorgulayışı ve yorumundaki eklektik özellikler, 20. yüzyıl sanatını yaratırken çağın politik ortam ve teknolojik yeniliklerin etkisi yanında, en büyük desteğini geçmişşten almıştır.
Cumhuriyet Dönemi öncesi milli hudutlarımız içerisindeki türbelerin listesi ve biçimsel özellikleri

Toplumlar yerleştikleri yeni topraklarda, mevcudiyetlerini ve aidiyetlerini ispatlamak aynı zamanda da hakimiyetlerini güçlendirmek amacı ile anıt niteliği taşıyan mimari eserler vücuda getirmeyi uygun bulmuşlardır. Kurulan tüm Türk devletleri de aynı yolu izleyerek hükmettikleri coğrafyalarda ölümsüz eserler inşa etmiş, sosyolojik yapılarını, mimari yeteneklerini ve sanatsal zenginliklerini bu eserlerle günümüze taşımayı başarmışlardır. Bugün yaşadığımız topraklar geçmişşimizin değerli mimari hazineleriyle doludur. Sanat tarihi ve mimari alanda araştırma yapan akademisyenler farklı başlıklar, dönemler ya da biçimler hakkında kapsamlı araştırmalar yapmışlardır. Mimari eserlerin içinde hemen tüm araştırmacıların dikkatini çeken türbeler konusu da oldukça zengin bir içeriğe sahiptir. Ancak bugüne değin yapılan araştırmalar ya belli bir dönemi ya da belli bir coğrafyayı kapsayıcı nitelikte olmuştur. Bu çalışmada ise, Cumhuriyet öncesi milli hudutlar içerisindeki tüm türbeler incelenerek bir liste yapılmış ve bu sayede kısıtlı kalan envanter bilgisine katkıda bulunmak hedeflenmiştir. Toplam üç bölümden oluşan tezin birinci bölümünde Anadolu Selçuklu Dönemi Türbelerinin listesi, ikinci bölümde Beylikler Dönemi Türbelerinin, üçüncü ve son bölümde ise Osmanlı Dönemi Türbelerinin listesi tarih sırasıyla verilmiştir. Aynı zamanda tüm türbeler biçim, örtü, alt kat ve kullanılan malzeme açısından da incelemeye tabi tutulmuştur.
Kayseri il merkezindeki Selçuklu türbelerinde mevcut korunma durumlarının tespiti (2 Cilt)

Şener, Yaşar Selçuk, Kayseri İl Merkezindeki Selçuklu Dönemi Türbelerinin Mevcut Korunma Durumlarının Tespiti, Doktora Tezi, Danışman: Doç. Dr. Mehmet Tunçel, XII- 863 s. İnceleme alanını Kayseri il Merkezi, zaman sınırını Selçuklu dönemi ve incelenecek yapı grubunu türbelerin oluşturduğu bu çalışmayla mimari anıtlarda karşılaşılabilecek korunma problemlerinin belirlenmesi ve bunlara ilişkin çözüm önerilerinin getirilmesi amaçlanmıştır. Elimizdeki verilere göre Kayseri'de Selçuklu döneminde en erken tarihlisi 1184- 1184 tarihli en geç tarihlisi 13. Yüzyılın son çeyreği olmak üzere, plan, hacim ve malzemesiyle özgünlüğünü tamamen ya da kısmen koruyan 12 türbe yapısının inşa edildiği ortaya çıkmıştır. Mimari örneklerin incelenmesi sonucu problemlerin onarımlar, yeniden kullanım ve eklemeler gibi müdahalelerle ya da çevre ve insan faktörlerine bağlı taş ve örgü bozulmalartyla meydana geldiği anlaşılmaktadır. Bozulmaların önemli bir bölümünü oluşturan onarımlar değerlendirildiğinde, bu tür müdahalelerin problemlerin çözümünü değil, daha çok eski biçimin yeniden kazandırılmasını amaçladığı, bazen orijinal biçimin aslından uzaklaşarak yenilenmesi şeklinde gerçekleştirildiği belirlenmiştir. Bu müdahaleler yanı sıra görülen eklemeler ve yapının yeniden kullanımında da eserin tarihi ve estetik bütünlüğüne önem verilmediği, daha çok istenilen biçim ve fonksiyonun ön plana çıkarak korumanın dikkate alınmadığı ortaya çıkmaktadır. Yapılarda görülen taş bozulmalarının nedenleri hava kirliliği, iklimsel şartlar, şehir nüfusunun artması, koruma bilincinin yetersizliği ve hatalı onarım olarak belirlenmiştir. Nitekim bu bozulmalara yol açan etkenlerin tespiti için toplanan malzeme analizleri, hava kirliliği ile ilgili parametreler ve iklimsel veriler bu bozulmaların oluşumu ve kaynaklan konusundaki bulguları desteklemektedir Tüm bu tespitlere göre meydana gelen ya da gelebilecek bozulmalar koruma bilincinin arttırılması, modern ve kabul gören ilkeler çerçevesinde yapılması gereken acil onarım ve koruma müdahaleleri ile bakım ve sürekli kontrol türündeki çözümlerin gerekliliğini göstermektedir.
Samsun ve ilçelerinde Türk mimari eserleri

İnceleme imkanı bulamadığımız birkaç yapı ile son dönem kamu yapılan haricinde 97 kadar yapı ve 16 kadar ortadan kalkan yapılara ait bazı mimari eleman ve kitabeler üzerindeki çalışmamızda bölgenin, yapı sanatımızın tarihi seyri içerisinde mütevazi bir şekilde yer aldığını gördük. Samsun'da Anadolu Selçuklu (5 adet) İlhanlı (1), Bafra Beyliği (1), Candaroğullan (2), Taceddinoğullan (1) ve Osmanlı (86) dönemi olmak üzere, il topraklarında kurulan hemen her Türk devlet ve beyliğin eserleri görülmektedir. Ancak Samsun'un irili ufaklı her devlet ve beyliğin tüm dönem ve üsluplarını yansıtabilen çok sayıda yapı barındırdığı söylenemez. Eserlerin büyük çoğunluğu Osmanlı dönemine; bunların da büyük bir kısmı geç devire aittir. 42 cami, 1 medrese, 9 türbe, 3 şehir hanı, 1 şehirlerarası han, 1 bedesten, 3 arasta, 10 hamam, 2 kaplıca, 1 imaret-zaviye, 1 namazgah, 1 değirmen, 5 köprü ve 19 çeşmeden oluşan katalogdaki yapıların yarıya yakınını oluşturan camilerde kagir, ahşap ve hımış olmak üzere üç ayrı inşa tarzı görülmektedir. Bunlardan ahşap camiler kendilerine has karakteristik yapılarıyla Anadolu'da gelişen mimarimizin özgün bir grubunu oluşturmaktadır. Plan açısından gelenek içerisinde kalan yapıların, malzeme, inşa tekniği ve mimari ifade bakımından değişen coğrafi yapıya bağlı olarak çeşitlendikleri görülmektedir. Havza, Vezirköprü ve Ladikte kagir yapı geleneği ağır basarken, ormanlık kesimdeki Çarşamba, Terme, Kavak, Salıpazan, Asarcık ve Ondokuz Mayıs'ta ahşap yapı geleneği kendini hissettirir. Hımış camilerinin üçü de Vezirköprü'de bulunmaktadır. Samsun, Vezirköprü, Bafra, Havza ve Ladik nitelikli yapıların yoğunlaştığı merkezlerdir. Ancak Vezirköprü haricindeki yerlerde deprem, yangın ve şehirleşme gibi etkenlerle tarihi, doku ve yapılar pek iyi korunamamıştır. Ahşap, kalem işi, taş, tuğla, alçı, sıva üzeri kabartmalar şeklinde karşımıza çıkan bezeme yönünden Samsun yapılarının yalın veya iddiasız oldukları söylenebilir. Diğerlerine nispetle daha yoğun olan ilk iki grubun üslup belirleyici bir karakter taşıdıkları görülmektedir.
Çok partili dönemde kültür politikaları ve sanata yansımaları (1946-1960 )

1946- 1960 yılları arasını ele aldığımız bu çalışmamızda, söz konusu aralıkta iktidarların kültür politikaları ve bunların sanata etkileri araştırılmıştır. Bu dönemde Türkiye, siyasi açıdan bir değişim yaşamaktaydı. 1945 yılında çok partili hayata geçiş, 1946 yılında DP'nin kurulması, Türkiye'nin politik hayatında önemli dönemeçlerdir. 1950 seçimlerinde 27 yıllık C. H. P. iktidarı yerini D. P.'ye bırakmıştır. Bu tarihten sonra ülke yönetiminde artık yepyeni bir kadro iş başındadır. Bu değişim sadece bir kadro değişimi olarak kalmaz ve ülkede siyasetten ekonomiye, eğitimden sanata her alanda değişimler kendini göstermeye başlar. D. P., kendisinden önceki iktidar döneminde meydana getirilen kurumların tasfiyesi ile işe başlar. Kültür politikaları da bu değişimden etkilenir. Hasan Ali Yücel ile birlikte gündeme gelen Türk Hümanizması düşüncesi de terk edilmeye başlanır. Tez çalışmamızda, öncelikle dönemin siyasi hayatı önemli gelişmeler ışığında ele alındıktan sonra kültür ve sanat olayları incelenmeye başlanmıştır. Bunu yaparken izlediğimiz yol öncelikle Cumhuriyet öncesi kültür ve sanat ortamından kısaca bahsetmek, Atatürk ( 1923- 1938 ) ve 1946 yılına kadar olan İnönü dönemlerini ( 1938- 1946 ) ele aldıktan sonra esas araştırma konumuz olan çok partili dönem ( 1946- 1950 ) ve Demokrat Parti dönemini ( 1950- 1960 ) ele almak olmuştur. Çok partili dönem ve Demokrat Parti döneminde kültür ve sanat olaylarını incelerken, söz konusu dönemde meydana gelen olayları mümkün olduğunca ayrıntılı şekilde ele almaya çalıştık. Araştırmamızı daha çok birinci derece kaynaklara dayandırmaya gayret ettik. Ayrıca yine söz konusu dönem ile ilgili olarak ressam Özdemir Altan ve ressam Nüzhet Kutluğ ile röportajlar yaparak, dönem ile ilgili olarak görüşlerine başvurduk.
The network of settlements, churches and roads in the hinterland of Myra in the Byzantine period

Bu tezde Bizans Dönemi'nde, sadece dini ve idari başkent olmayıp, aynı zamanda en önemli hac merkezlerinden birisi olan Myra'nın hinterlandındaki yol ağı ve kiliseleri incelenmektedir. Myra'nın dağlık hinterlandının engebeli topografisinde, Isauria kırsal bölgesinde, Konya düzlüğü gibi Anadolu'nun diğer yerlerinde de gözlendiği üzere, birbirine yerel bir yol ağı ile bağlanmış ve beşinci yüzyıldan yedinci yüzyılın ortalarına kadar bir refah süreci yaşamış pek çok küçük yerleşim ve kilise yapıları barındırmaktadır. Bununla birlikte, Myra üç değişik hac ibadeti için önem arz eden bir yer olarak bu diğer örneklerden ayrılmaktadır. Bunlar, Myra'nın deniz hac yolu üzerinde olduğu Kutsal topraklara yapılan hac, Aziz Nikolaos mezarına yapılan hac ve Sion'lu Nikolaos'un manastırına yapılan yerel hac ibadetleridir. Bu tezde, hac ibadetinin Erken Bizans Dönemi'nde Myra hinterlandındaki mamur çevreyi nasıl etkilediği inceliyorum. Bu çalışma aynı zamanda, bölgede 2009- 2010 yıllarında yürütülen sistematik yüzey araştırmaları esnasında tespit edilen ilgili bilgileri ve yeni keşifleri de sunmaktadır. Bu bulunutlara ek olarak da, Sion'lu Aziz Nikolaos'un hayatının içerildiği altıncı yüzyıla ait bir Vita bulunmaktadır. Bu metinde kırsal bölgedeki yaşamı, bölgede anılan köylerin ve kiliselerin yerlerinin tespit edilmesi için yeniden yorumlanan yer isimleri bulunmaktadır. Ayrıca, bu çalışmada, içerisinde 'nodes ' ve 'ties ' bulunan bir ağ grafiği modellendirilmiş ve metin verilerini yerel hac ibadetini ve iletişim ağını, aynı zamanda bu sistem içerisinde Sion'lu Nikolaos'un manastırının merkezi yerini görselleştirmek bölgeye uygulanmıştır.
Ahlat ve Ercis kümbetlerinin süsleme çözümlemeleri

JURI:1. 2. 3. Ahlat, Anadolu Selçuklu türbe mimarisinde, türbe yoğunluğu ve 13. - 15. yy'lar arasındaki dönemin özelliklerinin hem mimari hem de tezyini açıdan oldukça fazla hissedildiği bir merkez niteliğindedir. Kümbet mimarimiz açısından, Anadolu kentlerini sadece siyasal etkenlere bağlı kalmadan fakat ondan geniş ölçüde bir gelişim grafiği çizmeye kalkarsak, Ahlat'ın mezar mimarimizdeki yerini daha iyi anlamış oluruz. Buna, günümüze ulaşamayan kümbetleri de ekleyecek olursak Ahlat' m ne kadar önemli bir merkez olduğunu gözler önüne sermiş oluruz. Araştırmamıza konu olan Ahlat ve Erciş'teki kümbetlerde, mimari ve plan özelliği bakımından İran'daki Selçuklu mimari etkileşimi dikkat çekerken, bitkisel tezyinatta Gazneli sanatı, geometrik geçmeli düzenlemelerde de Karahanlı ve Büyük Selçuklu sanatı özellikleri görülmüştür. Ahlat Emir Bayındır ve Ahlat Emir Ali Kümbetleri dışında diğer yapılar Anadolu Selçuklu mimarisine plan yönünden herhangi bir yenilik ve farklılık getirmemiştir. Ahlat ve Erciş kümbetlerinde malzeme olarak, Anadolu Selçuklu dönemi malzemesi alan taş ve Ahlat'a özgü Ahlat taşı kullanılmıştır. Bezeme bakımından Ahlat ve Erciş kümbetleri rölyef tarzında taş bezemeye sahiptir. Sadece Ahlat Şirin Hatun-Boğatay Aka Türbesi iç mekanında, oldukça yıpranmış Icalem işleri dikkat çekmektedir. Ahlat; bulunduğu bölge içerisinde, Anadolu Selçuklu dönemi türbe mimarisinin önemli jir merkezi olduğunu gösterirken Erciş'te bu farklılıktan nasibini almıştır.
Geleneksel Türk el sanatlarından ebru sanatının ikat dokuma tekniğine uyarlanması

Yapılan araştırmalar ve uygulamalar neticesinde, dokumanın ve el sanatlarının tarihi kesin olarak bilinmemekte olup, günümüzde de geleneğini bozmadan devam etmektedir. Geleneksel El Sanatlarından Ebru Sanatı doğal boyalar ve doğadan ilham alınarak yapılan sanat eserlerinin, günümüzde kumaş seramik gibi el sanatlarında da rastlamak mümkün olduğundan, tekstilin en küçük yapı birimi olan iplik yüzeyinde uyarlaması gerçekleştirilmekte olup dokunabilecek bir kumaş elde edilmesi istenilmektedir. Su yüzeyinde geçişli renkler, teknikler ile gerçek bir görünüm elde edilen ebru eserlerinin, İkat Dokuma tekniğinin üzerinde uyarlanması gelecek nesillere tekstil açısından geliştirilerek farklı yöntemlerinde bulunabilirlik olması ve Geleneksel El Sanatlarımızın çizgilerinden çıkmadan farklılıklar oluşturulabilmesinin mümkün olduğunun bilinmesi, gerekmektedir.
Elazığ Evleri

Bu tezin konusu, Elazığ evlerinin Türk-İslam mesken mimarisindeki yerinin belirlenmesidir. Çalışmanın başlıca amaçlan iklim ve malzeme özelliklerinin etkisiyle ortaya çıkan Türk ev tiplerinin, Türk-İslam hayatı bakımından özelliklerinin ortaya konmasıdır. Çalışma dört bölümden meydana gelmektedir. Birinci Bölümde 'Ev ve İnsan', 'Türk Evi Tarihi' başlıkları altında Türk ev mimarisinin gelişme aşamaları özetlenmektedir. İkinci Bölümde önce Elazığ şehrinin coğrafyası, tarihçesi, şehirleşmesi ve gelenekleri kısaca açıklanmaktadır. Şehrin coğrafi konumunun, ikliminin ve Harput kültür mimarisinin yapılar üzerindeki etkisi anlatılmaktadır. Üçüncü Bölümü oluşturan katalogda 22 ev incelenmiş plan, malzeme ve süsleme özellikleri ile ele alınmıştır. Değerlendirme bölümünde Elazığ evlerinin genel özellikleri ortaya konulmuş; bu özelliklere sahip eserler, hem kendi aralarında, hem de Harput evleri ve diğer Anadolu Türk konutları arasında karşılaştırılarak Elazığ evlerinin bu alandaki yeri vurgulanmıştır. Özellikler belirlenirken, yalnızca kataloga aldığımız yapılara bağlı kalınmamış, diğer bazı evlerin özgün unsurları da göz önüne alınmış ve günümüze ulaşamayan evlerin fotoğraflarından da yararlanılmıştır. Konunun kapsamındaki bazı sözcüklerin yöredeki adlan, 'Elazığ Evleriyle İlgili Terimler' başlığı altında verilerek bunların ne anlama geldikleri açıklanmıştır. Eserleri araştırma ve değerlendirmemiz Türk evinin gelişim safhaları ve bölgelere göre özellikleri göz önünde tutularak gerçekleştirilmiş; yeri geldikçe Anadolu Türk Konut mimarisinin temel niteliklerine değinilmiştir. Bu tezde, kendi kültür ve hayat biçimimizin ürünü olan konut mimarimizin bir bölümü tanıtılıp bilim dünyasına kazandırılması amaçlanmıştır.
Aydın Kuşadası Adalızade mezarlığı Osmanlı mezar taşları

Aydın İli Kuşadası İlçesi merkezinde bulunan Adalızade Mezarlığında Osmanlı Dönemine ait 521 mezar taşı belirlenmiştir. Eserler, Kuşadası'nda bulunan eski mezarlıkların ortadan kaldırılması sonucunda Adalızade Mezarlığına taşınarak getirilmiştir. Taşıma işlemi sırasında bir kısmının kaybolduğunu yayınlardan öğrenirken, bir kısmının zarar gördüğünü ve başlıklarının kaybolduğunu ise çalışmamız neticesinde tespit ettik. Günümüzde Adalızade Mezarlığı içerisindeki yol kenarlarına rastgele dizilmiş durumda bulunan 521 eserden, 512'si baş, 9'u ayak taşıdır. Bunlardan 278'i erkek, 229'u kadın mezarına aittir. 14 eserde ise kimlik tespit edilememiştir. Eserlerden 500'ünün tarihi tespit edilirken, 21'i günümüzde kırık olması veya ayak taşı olması nedeniyle tespit edilememiştir. Tarihi tespit edilen eserlerin tarih aralığı H.1102/M.1690- 1691 ile H.1340/M.1922-1923'tür. Şahidelerin 2'si 17. yüzyıla, 208'i 18. yüzyıla, 257'si 19. yüzyıla, 33'ü 20. yüzyıla aittir. Tamamı mermer malzemeli olan eserlerde oyma ve kazıma teknikleri kullanılmıştır. Mezar taşları, etek biçimi, gövde yatay kesiti, gövde kenarları, başlık ve tepelikler açısından zengin biçimlere sahiptir. Süsleme programında bitkisel, geometrik, nesneli ve mimari unsurların kullanımı görülmektedir. Kitabeler, biçim ve içerik itibariyle incelenmiş ve neticesinde Kuşadası sanatı, tarihi, sosyal ve edebi hayatına ışık tutacak bilgilere ulaşılmıştır. Aydın Kuşadası Adalızade Mezarlığında yer alan Osmanlı mezar taşları, bölgesel özellikleri barındırdığı gibi kendine özgü unsurları da yansıtması ile dikkat çekicidir. Ayrıca eserlerde malzeme, işleniş tekniği, biçim ve süsleme programları açısından başkent İstanbul özelliklerini görmek de mümkündür.
Kars Müzesi'nde bulunan etnografik madeni takılar

Doğu Anadolu bölgesinde yer alan Kars ili ilk çağlardan beri önemli medeniyetleri içinde barındırmış, ev sahipliği yapmış ve bir uygarlık merkezi haline gelmiştir. Geçmişten günümüze kadar farklı ve zengin kültürlerin içinde yer aldığı Kars ili Anadolu'nun önemli şehirlerinden birisidir. ''Kars Müzesi'nde Bulunan Etnografik Madeni Takılar'' başlığı altında yapılmış bu çalışmada ilk olarak Kars ilinin coğrafi konumu ve tarihçesi, müzecilik ve Kars müzesi, madenlerin gelişim süreci, takının tarihçesi, , takı yapımında kullanılan gereçler, maden yapım ve süsleme teknikleri detaylı bir biçimde açıklanmıştır. Müzenin depo bölümünde bulunan elli eser teknik, form ve kompozisyon olarak tek tek incelenmiş, fotoğraflanmış ve envanter kayıtları alınarak katalog kısmında detaylı bir şekilde açıklanmıştır. Değerlendirme ve karşılaştırma bölümünde teze konu olan eserler kendi aralarında değerlendirilmiştir. Karşılaştırmada eserler hem kendi aralarında hem de Anadolu'nun farklı bölgelerinde yer alan eserlerle karşılaştırılarak benzer ve farklı yönleri ortaya çıkarılmıştır. Teze konu olan eserlerin başka bölgelerdeki eserlerle benzer özellikler taşıması, kültürler arası bir etkileşimin olduğunu da göstermektedir. Çalışmanın son bölümünde incelenmiş eserlerden elde edilen bilgilerle bir sonuç çıkarılmış, çizimler ve fotoğraflarla bitirilmiştir.
Ödemiş'te Türk Dönemi dini mimari

Türklerin İslamiyeti kabulünün ilk zamanlarında oldukça sade ve gösterişten uzak camiler yapılsa da hem devletlerin gelişmesi hem de İslam dininin yayılmasına ve gelişmesine verilen önemden dolayı zaman içinde tüm mimari yapılarda olduğu gibi cami mimarisinde de değişikler ortaya çıkmıştır. Türklerin İslamiyet'i kabulünün ardından giderek gelişen dini mimarisi zirve dönemini Osmanlı devleti zamanında yaşamıştır. Aydınoğulları döneminden Osmanlı geç dönemlerine kadar yerli yabancı ustaların ve farklı coğrafyaların etkisiyle mimari ve süsleme özellikleri sentezlenerek mimari zengin bir görünüme kavuşmuştur. Bu bakımdan Ödemiş'te bulunan Aydınoğulları döneminden Osmanlı geç dönemine ait camiler, türbeler ve medreseler hem geleneksel hem de Osmanlı batılılaşma dönemi özelliklerini de bünyelerinde barındırarak özgün örnekleriyle sunulmuştur. Yapılmış olan inceleme ve çalışmalarda Ödemiş'te bulunan Aydınoğulları döneminden Osmanlı batılılaşma dönemi dini mimarisinde yer alan özgün örnekleri onarımlar sırasında duvarlarındaki sıvalar kazındıktan sonra duvar bezemeleri ile birlikte ortaya çıkartılmıştır. Ödemiş'te yer alan bu yapılar incelenerek duvar bezemeleri ile ön planda olan camiler, mimari özellikleri ile farklılık gösteren türbe ve medreseler dönemin yansımaları ile birlikte ortaya çıkan mimari ve süsleme farklılıkları ve benzer özellikleri ile bu çalışmayı özgün bir hale getirmiştir.
19. yy. Batılılaşma etkisiyle Osmanlı sarayına giren mobilyanın gelişimi: Dolmabahçe Sarayı örneği

Ülkemizde iç mekan tasarımıyla ilgili yapılmıs bulunan yüksek lisans tez çalısmalarıincelendiginde genellikle; insan-mekan iliskisi, insan-mekan iliskisinde kültür, psikoloji, sosyoloji faktörlerinin etkileri, konfor- esneklik, estetik, begeni boyutu, mekan tasarımındaÜlkemizde iç mekan tasarımıyla ilgili yapılmıs bulunan yüksek lisans tez çalısmalarıincelendiginde genellikle; insan-mekan iliskisi, insan-mekan iliskisinde kültür, psikoloji, sosyoloji faktörlerinin etkileri, konfor- esneklik, estetik, begeni boyutu, mekan tasarımındaalgı faktörü, mekan türleri ve eylemleri mekan donatı elemanları ve özellikle de mobilyakonusunun irdelendigi görülmektedir. Ancak mobilya ile ilgili yapılan bilimsel çalısmalarınise konuyu agırlıklı olarak mobilya tasarım tarihi açısından irdelendigi; mobilya yapımmalzemelerinin fiziksel, kimyasal ve biyolojik sartlara karsı donanım gibi çalısmaların azlıgıdikkati çekmektedir. Öte yandan ülkemizde mobilya kullanım alıskanlıgı ile Türk toplumundamobilya kültürü konularında yapılan bilimsel arastırmalarda yok denecek kadar azdır. Bu çalısmada bir yandan Türk toplumunda yasam alıskanlıkları ve toplum kültürü unsurlarıçevresinde gelisen mobilya kavramı detaylı bir sekilde irdelenerek, özellikle 19. yy Osmanlı-Türk yasamında mobilya kullanımı, mobilya tasarım ve yapımı Osmanlı sarayları kapsamı içerisinde ele alınarak; Dolmabahçe sarayı örneginde incelenmistir.