turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocukluk çağı demir eksikliği anemisinde total oksidatif stres ve total antioksidan kapasitenin değerlendirilmesi

Demir eritropoezis, oksidatif metabolizma ve hücresel immün cevap için gerekli bir elementtir. Demir eksikliği anemisinde birçok organ ve sistem etkilenir. Vücudumuzda hücre metabolizması sonucu serbest radikaller ve reaktif oksijen türevleri oluşur. Oksidatif stres, reaktif oksijen türevleri ile antioksidan sistem arasında oluşan dengesizliktir. Bu dengesizlik hücre kompartımanlarında geri dönüşümsüz hasara neden olabilir. Demir eksikliği anemisinde hem oksidan miktarının artması hem de antioksidan enzim kapasitesinin azalmasına bağlı olarak oksidatif stresin arttığı kabul edilmektedir. Bu çalışmada çocukluk çağı demir eksikliği anemisinde total oksidatif durum araştırılmıştır. Çalışmaya yaşları 6-60 ay arasında, demir eksikliği anemisi olan 40 çocuk ile sağlıklı 40 çocuk olmak üzere toplam 80 çocuk alındı. Kan örneklerinden tam kan sayımı, serum demiri, serum total demir bağlama kapasitesi, ferritin, total oksidatif stres ve total antioksidan kapasite çalışıldı. Demir eksikliği anemisi saptanan çocuklara oral ferrik demir tedavisi başlandı. İki ay sonra kontrole gelen anemik hastaların kan tetkikleri tekrarlandı. Çalışmada total oksidatif stresin demir eksikliği anemisi grubunda belirgin derecede yüksek olduğu, total antioksidan kapasitenin her iki grupta benzer olduğu tespit edildi. Demir tedavisi sonrasında total antioksidan kapasitenin değişmediği, total oksidatif stresin anlamlı şekilde düştüğü görüldü. Demir eksikliği anemisinde total oksidatif stres ve total antioksidan kapasitenin hemoglobin, serum demiri, serum total demir bağlama kapasitesi ve ferritin ile korelasyonları saptanmadı. Sonuç olarak bu çalışmada çocuklardaki demir eksikliği anemisinin oksidatif streste artışa neden olduğu ve bu artışın tedavi sonrasında normale döndüğü gösterildi.
Tip 1 diabetes mellituslu çocuklarda otoimmun tiroidit ve çölyak birlikteliğinin değerlendirilmesi

Çocukluk çağının endokrin patolojilerinden biri olan tip 1 diabetes mellitus pankreastaki hücrelerinin destrüksiyonu ile başlayıp, insülinin mutlak eksikliği ile sonuçlanan kronik metabolik bir hastalıktır. Otoimmün hastalıklardan özellikle otoimmün tiroidit ve çölyak hastalığı daha sık olarak Tip 1 DM'ye eşlik edebilmektedir. Bu hastalıklar otoantikorlar ile taranabilmektedir. Yapılan çalışmada Dicle Üniversitesi Çocuk Endokrin Kliniğinde tip 1 DM olarak takipli 186 hasta belirlendi. Hastaların tiroidit ve çölyak hastalığı açısından otoantikor pozitiflikleri değerlendirildi. Çalışmadan elde edilen sonuçların istatistiksel analizi SPSS versiyon 24.0 programı kullanılarak yapıldı ve p<0, 05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Değerlendirilen 186 olgudan anti-TPO pozitif olan olgu sayısı 24 (%12,9), anti-TG pozitif olgu sayısı ise 12 (%6,7) idi. Her iki antikorun birlikte pozitif olduğu olgu sayısı 11 (% 6) olarak bulundu. Değerlendirilen 186 hastanın 24 (%12)'ünde anti-tTG IgA pozitif tespit edildi. Bu olguların tiroid otoantikorları ile pozitif olanları birlikte değerlendirildiğinde 3 (%1,7) hastada anti-TPO ve anti-tTG IgA birlikte pozitif olduğu görüldü. Sonuç olarak tip 1 DM hastalığına eşlik eden otoimmün hastalıkların taranması hastanın takibinde ve gelişebilecek ek problemleri öngörmede önemlidir. Bu yüzden ilgili hasta grubunun hem tanı anında otoimmün hastalıklar açısından oto antikorlarla taranması hem de yıllık takiplerinin yapılması gereklidir.
Annelerin duygu sosyalleştirme davranışları ile çocukların benlik algısı ve sosyal problem çözme becerilerinin incelenmesi

Bu çalışmada annelerin duygu sosyalleştirme davranışları ile 5-6 yaş grubu çocukların benlik algısı ve sosyal problem çözme becerileri incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini Kırklareli il merkezinde okul öncesi kurumlara devam eden 109 çocuk oluşturmuştur. Araştırmada annelerin duygu sosyalleştirme davranışlarını ölçmek için 'Çocukların Olumsuz Duygularıyla Baş Etme Ölçeği' , çocukların benlik algılarını ölçmek amacıyla 'Demoulin Çocuklar İçin Benlik Algısı Ölçeği' , sosyal problem çözme becerilerini ölçmek amacıyla ise 'Wally Sosyal Problem Çözme Testi' kullanılmıştır. Annelerin destekleyici ve destekleyici olmayan duygu tepkilerinin çeşitli değişkenlere göre farklılığı incelenirken normallik testi sonucuna göre ilişkisiz t-testi, Mann Whitney U Testi ve Kruskal Wallis H-Testi kullanılmıştır. Annelerinin destekleyici ve destekleyici olmayan duygu tepkileri çocukların benlik algıları düzeyini ve sosyal problem çözme becerilerini ne derece açıklayıp açıklayamadığını belirlemek üzere çoklu regresyon analizi kullanılmıştır. Çocukların benlik algısı düzeyleri ve sosyal problem çözme becerileri arasındaki ilişkiyi belirlemek için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı analizi yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular ışığında, annelerin destekleyici ve destekleyici olmayan duygu tepkileri ile çocukların sosyal problem çözme ve benlik puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı derecede farklılık görülmezken, çocukların sosyal problem çözme ve benlik puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı derecede ilişki bulunmuştur.
Üç-altı yaş grubu çocuklarında din eğitimi

Çocuk, dünyaya geldiği andan itibaren çevresiyle girdiği etkileşim sonucunda fiziksel, motor, dil, sosyal, duygusal bakımdan hızlı bir gelişim içine girer. İlk altı yaş bu gelişimin en hızlı olduğu, kişiliğin temellerinin atıldığı, çocuğun her türlü öğrenmeye açık olduğu bir dönem olup, insan hayatındaki kritik dönemleri içerir. Gelişen ülke ve dünya şartlarına uyum sağlayabilen, kendi ayaklan üzerinde durabilen, kendine güvenen, çevresine duyarlı, esnek ve orijinal düşünce yapısına sahip, yaratıcı bireyler yetiştirebilmek için okul öncesi dönemde eğitim oldukça önemlidir. En yoğun öğrenme bu dönemde gerçekleşir. Okul öncesi dönem, çocuğun din duygusu gelişiminin ve dini konulara merakının en yoğun olduğu dönemdir. Her çocuk fiziksel, motor, dil, duygusal, bilişsel, sosyal gelişim yönlerinde olduğu gibi dini ve ahlaki yönden de belirli gelişim aşamalarından geçmektedir. Çocuk okul öncesi dönemde aldığı din eğitimi ile kendine özgüveni olan, Allah ile barışık, toplum ile uyumlu bir birey haline gelir. Üç - altı yaşlarındaki çocukların tüm gelişim alanlarında olduğu gibi din gelişimini destekleyici bir eğitime ihtiyaç vardır. Bu amaçla çocuğun fiziksel, motor, dil, duygusal, sosyal, bilişsel ve ahlak gelişimine bağlı olarak nasıl bir din eğitimi verilebileceğini ortaya koymak amacıyla bu çalışmayı yapmaya karar verdik. Çocuk doğuştan inanma duygusuna sahiptir. Diğer duygu çeşitlerinde olduğu gibi din duygusunun da tatmin edilmesi ve eğitilmesi gerekir. Eğitim yapılırken doğuştan gelen bu duygunun şekillenmesine yönelik amaçlar göz önünde bulundurulmalıdır. Bu nedenle üç-altı yaş çocuğunun din ve ahlak eğitiminde kullanılacak gelişimine uygun materyaller geliştirilmelidir. Çocuğun eğiminde rol alan büyükler nasıl bir din eğitimi verecekleri konusunda eğitilmelidirler. IV
Çocukluk çağı obezitesinde ailenin beslenme alışkanlıklarının rolü

Konya şehir merkezindeki iki devlet okulu ile iki özel okulda öğrenim gören 9-10 yaş grubu ilkokul öğrenci ve velilerinin beslenme alışkanlıkları, fazla kiloluluk ve obezite durumu, günlük fiziksel aktivitesi arasındaki ilişkiyi araştırmak amacıyla 320 gönüllü katılımcıya anket uygulanmıştır. Araştırmaya katılan 320 öğrencinin 204'ü devlet okulunda, 116'sı özel okulda öğrenim görmektedir. Bu öğrencilerin 186'i kız, 134'ü erkektir. Araştırmaya 256 anne, 58 baba, 6 diğer ebeveyn katılmıştır. Çocukların ağırlıklarına ilişkin hesaplanan Z-skor değerlerine göre 30 öğrenci zayıf, 242 öğrenci normal, 33 öğrenci fazla kilolu, 15 öğrenci obez olarak bulunmuştur. Anne beden kitle indeksi ile Z-skor değerleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır (p>0.05). Baba BKİ ile Z-skor değerleri arasında pozitif bir ilişki görülmüştür (p<0.05). Annelerin veya babaların tükettikleri su miktarlarıyla Z-skor değerleri arasında anlamlı bir ilişki görülmemiştir (p>0.05). Annelerin veya babaların tükettikleri su miktarlarıyla çocukların tükettikleri su miktarları arasında anlamlı bir ilişki görülmüştür (p<0.01). Çocukların tükettikleri su miktarlarıyla Z-skor değerleri arasında pozitif bir ilişki olduğu görülmüştür (p<0.05). Ailenin haftalık spor aktiviteleri için ayırdığı vakit ile Z-skor değerleri arasında pozitif bir ilişki bulunmuştur (p<0.05). Spor yapan ve yapmayan, öğün atlayan ve atlamayan, yemek yerken başka şeylerle ilgilenen ve ilgilenmeyen öğrencilerin sayısıyla Z-skor değerleri arasındaki fark anlamlı değildir (p>0.05). Çocukların haftalık spor egzersizlerine ayırdığı vakit ile ailenin haftalık spor egzersizlerine ayırdığı vakit arasında pozitif bir ilişki bulunmuştur (p<0.05). Çocukların haftalık spor egzersizlerine ayırdığı vakit, anne ve babaların eğitim durumları, gelir durumları, gelirin gıdaya harcandığı miktarı ile Z-skor değerleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır (p>0.05). Aylık gelir ile gelirin gıdaya harcanan miktarı arasında pozitif bir ilişki olduğu görülmüştür (p<0.01).
Kardiyak cerrahi yoğun bakım ünitesinde çocuğu olan annelerde anksiyete, depresyon, algılanan sosyal destek ve yaşam doyumu

Çocuklarda görülen kronik hastalıkların önemli bir kısmını konjenital kalp hastalıkları oluşturmaktadır. Çocuklarda KKH görülme sıklığı %0.4-0. 8 arasındadır ve bu oran prematüre bebeklerde artış göstermektedir. Tanısal ve cerrahi tekniklerdeki ilerlemeler, son yirmi yılda KKH olan küçük çocukların sağkalım oranlarında ve yaşam kalitesinde çarpıcı bir şekilde artış ile sonuçlanmıştır. Bununla birlikte hasta çocuk ve ailesi kronik hastalığın getirdiği psikososyal etkilere daha uzun süre maruz kalmaktadır. Bu araştırma; kardiyak cerrahi yoğun bakım ünitesinde çocuğu olan annelerde anksiyete, depresyon, algılanan sosyal destek ve yaşam doyumu düzeylerini belirlemek amacıyla planlanmıştır. Araştırma, çalışmaya katılmak isteyen kardiyak cerrahi yoğun bakım ünitesinde çocuğu olan 211 anne ile yapılmıştır. Araştırma için, etik kurul, kurum izni ve annelerin onamı alınmıştır. Veriler 'Tanıtıcı Özellikler Anket Formu', 'Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği', 'Aileden ve Arkadaştan Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ' ve 'Yaşam Doyum Ölçeği ' aracılığı ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; tanımlayıcı istatistikler, İndependent t, Mann-Whitney U, ANOVA, Kruskal-Wallis, Paired Samples t, Wilcoxon Signed Rank, Bonferroni testleri ve Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Eşi ilkokul mezunu olan annelerde HAD-A ölçeği puan ortalamalarının daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Çocuğu daha önce ameliyat geçiren annelerin HAD-D ölçeği puan ortalamalarının daha yüksek olduğu bulunmuştur. Kendisi ve eşi üniversite mezunu olan ve çekirdek ailede yaşayan annelerin AASDÖ puan ortalamalarının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Üniversite mezunu, çalışan ve eşi memur olan annelerin ARASDÖ puan ortalamalarının daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Çocuğu daha önceden ameliyat geçirmeyen annelerin AASDÖ puan ortalamalarının daha yüksek olduğu bulunmuştur. Lise mezunu, eşi üniversite mezunu ve memur olan annelerin YDÖ puan ortalamalarının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Çocuğu daha önceden ameliyat geçirmeyen annelerin YDÖ puan ortalamalarının daha yüksek olduğu saptanmıştır. HAD-A ile HAD-D ölçek puanları arasında pozitif yönde, HAD-A ölçek puanları ile YDÖ puanları arasında negatif yönde, HAD-D ile YDÖ puanları arasında negatif yönde korelasyon saptanmıştır. YDÖ puanları ile AASDÖ ve ARASDÖ puanları arasında pozitif yönde ve AASDÖ ile ARASDÖ puanları arasında pozitif yönde korelasyon olduğu bulunmuştur. Bu sonuçlar doğrultusunda; KCYBÜ'sinde çocuğu olan annelerin yaşadıkları anksiyete ve depresyon düzeyini azaltmak için profesyonel eğitimler verilmesi, sosyal destek kaynaklarını etkin şekilde kullanmaları ve yaşam doyumlarının artırılması için rehberlik edilmesi önerilebilir.
Türkiye'de 6-12 yaş çocuk futbolunun geliştirme ve sürdürülmesine yönelik model önerisi

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de 6-12 yaş çocuk futbolu faaliyetlerinin geliştirilme ve sürdürülmesine yönelik bir model önerisinde bulunmaktır. Çalışmada yöntem olarak nitel araştırma kullanılmış ve olgubilim deseninden yararlanılmıştır. Verilerin toplanmasında yarı yapılandırılmış görüşme formu uygulanmış ve toplamda 15 kişiyle görüşme yapılmıştır. Görüşmede toplanan veriler yazıya geçirilerek düzenlenmiş, kodlamaları yapılmış ve temalar oluşturulmuştur. Araştırma neticesinde alternatif beş farklı model önerisi tasarlanmış, minimum paydaş sayısı, kurum içi hızlı iletişim ağı ve bünyesindeki beden eğitimi öğretmeni gücüyle MEB / Okul aracılığındaki model, dinamik şebeke organizasyon yapısıyla uygulanabilecek en iyi model olarak düşünülmüştür.
Antrasiklinlerle tedavi edilen çocukluk çağı kanserlerinde kalp fonksiyonlarının ekokardiyografi ve GDF-15 (growth-differentiation factor-15) ile değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmada, tedavi şemalarında antrasiklin olan kanserli çocuk hastalarda gelişebilecek kardiyotoksisitenin erken saptanmasında serum GDF- 15 düzeyinin kullanılabilirliği planlandı. Hastalar ve Metod: Tedavi şemasında antrasiklin olan 20 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların değerlendirilmeleri tanı anında, kümülatif antrasiklin dozu 100, 200, 300 mg/m 2 ye ulaştığında ve tedavi bitiminden 6 ay sonrasında yapıldı. değerlendirmeler anamnez, fizik muayene, ekokardiyografi, Doppler ekokardiyografi, serum troponin-I ve GDF- 15 ile yapıldı. Bulgular: Hastaların yaşı 3 ile 18 yıl arasında değişiyordu (ortanca 14 yıl). On üç hasta erkek (%65) ve 7 hasta kız idi (%35). Aldıkları antrasiklin kümülatif dozları 60-400 mg/m 2 oranında (ortanca 220 mg/m2) değişiyordu. Tanı anındaki ile antrasiklin maruziyeti sonrasında ölçülen sol ventrikül sistolik fonksiyonları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmedi (p>0,005). Doku Doppler ekokardiyografide bakılan Tei indeksi ise çalışmamızda antrasiklinin 300 mg/m 2 alımı sonrası ile antrasiklin tedavi bitiminden 6 ay sonraki dönemde bakılan sağ Tei indeksi ile kıyaslandığında anlamlı korelasyon bulundu (r:0,596, p<0,05). Serum GDF- 15 düzeyinin ise tanı anı ile antrasiklinin kümülatif 200 mg/m2? e maruziyeti sonrasında tedavi öncesine göre istatistiksel olarak fark saptandı (p<0,05). Tanı anı ile antrasiklin maruziyet sonrasında bakılan troponin-I düzeyleri arasında istatistiksel olarak fark saptanmadı (p>0,05). Sonuç: Çalışmamız doku Doppler ekokardiyografi ile serum GDF-15? in subklinik kardiyotoksisiteyi saptamada duyarlı bir yöntem olabileceğini göstermiştir.
Prematüre doğum öyküsü olan 1-5 yaş arası çocuklarda işitme fonksiyonunun değerlendirilmesi

Prematüre doğum öyküsü, çocuklarda işitme kaybı risk faktörleri arasında gösterilmektedir. Yenidoğan döneminde prematüre çocukların işitmeleri ile ilgili birçok çalışma yapılmasına rağmen, bu çocukların daha ileri yaşlarda işitmelerini değerlendiren çalışmalar son derece nadirdir. Biz yaptığımız bu prospektif çalışmamızda prematüre doğum öyküsü olan 1-5 yaş arası çocuklarda işitmeyi ve orta kulak fonksiyonlarını değerlendirdik. Bu çalışma 01.01.2016-01.01. 2017 tarihleri arasında Bülent Ecevit Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Kulak Burun Boğaz polikliniğine başvuran hastalarda yapıldı. Çalışma 1-5 yaş arası prematüre doğan ve aynı yaş aralığında term doğan çocuklar olmak üzere iki gruptan oluşmaktaydı. Prematüre doğum öyküsü olan (<37 hafta) 80 hasta ile term doğum öyküsü olan ( 37 hafta) 80 hasta çalışmaya dahil edildi. Prematüre grubun 49'u erkek 31'i kız idi. Doğum haftaları 24 ile 36 hafta (ort. 32+6) arasında değişmekte idi. Kontrol grubunun ise 41'i kız 39'u erkek idi. Her iki grupta da aktif üst solunum yolu enfeksiyonu olanlar, aktif akut otit ve seröz otiti olan hastalar, kronik otitis mediası olan hastalar, daha önce herhangi bir nedenden dolayı kulak cerrahisi geçiren hastalar, daha öncesinde kafa travması geçirmiş hastalar, psikiyatrik ya da nörolojik hastalığı olanlar, intrakraniyal ve işitme yollarıyla ilgili maligniteye sahip olan hastalar ve başka bir kronik enflamatuar veya enfeksiyöz hastalığı olanlar çalışma dışı bırakıldı. Akut otiti olan hastalar uygun süre tedavi ile orta kulağın normale dönmesi sonrası çalışmaya dahil edildi. Her iki gruba da rutin kulak burun boğaz muayeneleri yapıldıktan sonra Geçici Uyarılmış Otoakustik Emisyon testi yapılarak SNR değerleri karşılaştırıldı. Sonuçlar istatistiksel olarak değerlendirildi. P değeri 0 ,05'in altında olanlar istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Prematüre doğum öyküsü olan çocukların SNR değerleri 2000 kHz' de düşük saptandı. Diğer frekanslarda farklılık bulunmadı. Bu çalışma prematüre doğum öyküsü olan çocuklarda işitmenin etkilenebileceğini kanıtlamaktadır. Prematüre doğan çocuklarda işitmenin değerlendirilmesi için daha kapsamlı çalışmalara ve tüm dünyada ve ülkemizde yenidoğan işitme tarama programının prematüre doğan ve diğer risk grubu olan çocuklar için ilerleyen yaşlarda da takip edilmesi amacıyla ayrı bir zorunlu tarama programı oluşturulması kanaatindeyiz.
Çocuklarda karaciğer nakli sonrası saptanan enfeksiyon etkenleri ve risk faktörleri

AMAÇ: Pediatrik karaciğer nakil hastalarında nakil sonrası saptanan enfeksiyonlar, bunlara ve mortaliteye etki eden faktörlerin retrospektif olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. GEREÇ ve YÖNTEM: İnönü Üniversitesi Turgut Özal Tıp Merkezi Çocuk Gastroenteroloji ve Hepatoloji Bilim Dalı tarafından izlenen ve Ocak 2011 -Aralık 2015 tarihleri arasında Karaciğer Nakil Enstitüsünde karaciğer nakli yapılan hastalar çalışma grubunu oluşturdu. Vakaların nakil sonrası izlemi nakil sonrası 1 ay, nakil sonrası 2-6. aylar arası ve nakil sonrası 6. aydan sonra olmak üzere üç gruba ayrıldı. Nakil sonrası saptanan enfeksiyonlarla ulaşılabilen veriler arasındaki ilişki istatiksel olarak değerlendirildi. BULGULAR: Çalışmaya alınan 167 hastanın 90'ı (%54,0) erkek, 77'si (%46,0) kız olup, hastaların nakil anındaki yaşları ortalama 85,2 64,8 (ortanca; 66, aralık; 5 -216) ay olarak saptandı. Hastaların %13,2'si düşük ağırlıklı, %21,5'i kronik malnütrisyonluydu. Hastaların Child Pugh skor ortalaması 10,5 2, 3 (ortanca; 11, skor aralığı; 5 -15), PELD/MELD skoru ortalaması ise 25,0 13,8 (ortanca; 27, skor aralığı; -9-51) 'di. Vakaların %70,7'sinde canlı donör kullanıldı. Ortalama 2,5 yıllık izlem sürecinde mortalite oranı %33, 5 olarak saptandı. Hastaların %67'sinde (n=112) bakteriyel, viral veya fungal bir enfeksiyon saptandı. Bakteriyel enfeksiyon görülme sıklığı %55, 7 (n=93), viral enfeksiyon görülme sıklığı %33, 5 (n=56) ve mantar enfeksiyonu görülme sıklığı %9'du (n=15). Serolojik olarak en sık CMV enfeksiyonu saptandı. Mantar enfeksiyonu saptanan vakalarda Candida albicans izole edildi. Nakil öncesi faktörlerden asit varlığı, hastalık ciddiyeti, boy Z skoru ve kolestatik KC yetmezliğinin, nakil sonrası faktörlerden ise retransplantasyon, nakil sonrası CMV enfeksiyonu saptanması, relaparotomi sayısı, nakil sonrası serviste ve yoğun bakımda kalış süresinin enfeksiyon sıklığı, bakteriyel, viral ve fungal enfeksiyon görülme oranlarını istatistiksel olarak anlamlı derecede artırdığı saptandı (p<0,05). SONUÇ: Nakil sonrası enfeksiyonlar en sık bakteriyel etkenliydi. Asitli, ağır karaciğer yetmezlikli ve kronik malnütrisyonlu çocuklarda, nakil sonrası relaparotomi yapılan ve uzun süreli hospitalize edilen çocuklarda riskin daha yüksek olması nedeni ile bu çocuklarda farklı profilaksi stratejilerinin etkinliği üzerine çalışmalara ihtiyaç vardır.
Üreterorenoskopi sırasında üreter yaralanmalarının değerlendirilmesi, sınıflanması ve yaralanmayı etkileyen faktörlerin araştırılması

Amaç : Çalışmamızın amacı üreterorenoskopi sırasında gelişebilecek üreter yer alanmalarının değerlendirilmesi, sınıflanması ve yer alanmayı etkileyen parametrelerin ve tedavi seçeneklerinin geriye yönelik araştırılarak ortaya konması ve çocuklarda erişkinlerde kullanıldığı gibi etkili ve güvenilir tedavi seçeneği olduğunu ortaya koymaktır. Materyal ve Metod : Aralık 2012 ile Haziran 2013 tarihleri arasında toplam 246 üreterorenoskopi uygulanan hasta değerlendirildi. Bunların 102'si kadın (% 41 ,4), 144'i erkek (%58,6) idi. Hastaların ortalama yaşı 43,99 10,86 (1-90) olarak tespit edildi. Yetişkin erkek hastaların yaş ortalaması 44,12 11 ,24, yetişkin kadın hastaların yaş ortalaması 44 ,01 10,54 belirlendi. 33 hasta pediatrik yaş grubundaydı. Pediatrik erkek hastalararın yaş ortalaması 7,2 2 ,16, kadın hastaların yaş ortalaması 6,9 1,86 belirlendi. Erişkin 180 hastaya rijid üreterorenoskopi uygulandı. 125 hastaya üreter taşı ve böbrek taşı nedeniyle endoskopik taş tedavisi, 88 hastaya da tanısal URS yapıldı. Pediatrik yaş grubunda 33 hastaya rijid üreterorenoskopi yapıldı. Ortalama operasyon süresi 42,60 12,47 dakika olarak belirlendi. Bulgular : Çalışmaya dahil edilen 213 erişkin hastadan, 122 (%57,7) hastada komplikasyon gelişmedi ve PULS derece 0 olarak değerlendirildi. 68 (%31,7) hastada yüzeyel mukozal hasar geliştiği saptandı ve PULS derece 1 olarak değerlendirildi. 20 (%9,3) hastada submukozal yer alanma izlendi ve PULS derece 2 olarak değerlendirildi. 2 (%0,93) hastada yüzeyel perforasyon saptanıp PULS derece 3 olarak belirlendi. Derece 1 PULS 68 hastadan 14'üne D-J stent 2 hafta kalacak şekilde takıldı. Derece 2 PULS 20 hastanın 13'üne D-J stent 3-4 hafta kalacak şekilde takıldı. Derece 3 PULS 2 hastaya ve derece 4 PULS 1 hastaya D-J stent 4 hafta takıldı. Komplikasyon izlenmeyen (PULS derece 0) 122 hastaya D-J stent takılmadı. Sonuç : Bulunan bulguların ışığında üreterorenoskopi yapılan hastalarda gelişebilecek peroperatif komplikasyonların oranının düşürülmesi ve tedavi seçeneklerini bir algoritim dahilinde ortaya konması, rutin uygulanan bu tedavi şeklinin yetişkin ve çocuklarda daha standart bir şekilde gerçekleştirilmesini sağlayacaktır.
İntrauterin başlangıçlı sendromik boy kısalığı olan çocuklarda klinik bulguların irdelenmesi ve 11p15 bölgesinin metilasyon analizi

İntrauterin başlangıçlı sendromik boy kısalığı olan çocuklarda klinik bulguların irdelenmesi ve 11p15 bölgesinin metilasyon analiziGiriş: Boy uzaması çocuk gelişiminin temel göstergesidir. İntrauterin dönemden itibaren genetik ve epigenetik düzenlemelere kontrol edilmektedir. 11p15 bölgesinin metilasyon değişikliği, boy uzaması ile ilişkisi iyi tanımlanmış bir epigenetik düzenlenmedir. 11p15 bölgesinin hipometilasyonu Silver Russell Sendromu'nun etyolojisinin %60'ını oluşturur. Bazı sendromik kısalıklarda da bu bölgenin hipometilasyou gösterilmiştir. Amaç: SRS ve SRS benzer intrauterin başlangıçlı sendromik ve sendromik olmayan izole idiopatik boy kısalığı olan hastalarda 11p15 bölgesinin metilasyon düzeyindeki değişikliği araştırmak ve genotip- fenotip ilişkisi kurmaktır. Gereç ve Yöntemler: İntrauterin başlangıçlı boy kısalığı olan 49 sendromik ve 16 intrauterin başlangıçlı izole idiyopatik boy kısalığı olan hasta çalışma grubunu oluşturdu. Hastalar demografik, fenotipik ve laboratuvar özellikleri yönünden değerlendirildi. 11p15 bölgesinin metilasyon düzeyi MS-MLPA yöntemiyle analiz edildi. Bulgular: Silver Russell Sendromu tanılı 14 olgunun 11p15 bölgesinde hipometilasyon gösterildi (5 hastada borderline). Diğer grupların metilasyon analizi normaldi. Çalışma grubundaki tüm olgular arasında %12, 3 hiperkalsiüri ve %9,23 insülin direnci saptandı. Sonuçlar: SRS hastalarında saptanan yüksek oranda 11p15 hipometilasyonu ; hasta seçiminin ve sınıflandırılmasının iyi yapılmasına bağlı olabileceği gibi hasta sayısının azlığına bağlı da olabilir. Borderline hipometilasyon klasik SRS kliniğinden ziyade hemihipotrofi ile bildirilmiştir. Hemihipotrofisi olan boy kısalıklı olgularda yeni bir metilasyon çalışması planlandı. İntrauterin büyüme geriliğiyle doğan çocukların artmış hiperkalsiüri ve insülin direnci gibi ortak metabolik sorunlar açısından takibi önerilir.