turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Vasily Vereshchagin'in Rus resim sanatındaki yeri ve eserlerinde izlenen oryantalist etkiler

Bu araştırma XIX. yüzyılın en önemli sanatçılarından biri olan Vasily Vasilyevich Vereshchagin'in Rus resim sanatındaki yeri ve Türk-İslam sanatı etkili oryantalist eserlerini konu almaktadır. İlgili eserlerden 66 tanesi örneklem olarak çalışılmıştır. XIX. yüzyılda Avrupa'da Doğu ülkelerine ve kültürüne karşı özel bir ilgi söz konusu olmuştur. Bu ilgi bir akıma dönüşerek aynı yüzyılda pek çok sanatçıyı etkileyen oryantalizmi ortaya çıkarmıştır. Oryantalizm akımı zamanla yayılarak yalnızca Batılı değil, Doğulu sanatçıları da etkisi altına almıştır. Böylece Doğulu sanatçılar da kendi kültürlerine Batı gözü ile bakmaya başlamışlardır. Eserlerinde gezdiği Doğu ülkelerini tema olarak kullanan sanatçılardan biri de araştırmanın konusu olan Vasily Vereshchagin'dir. Sanatçı çocukluğundan itibaren aldığı askeri eğitim katkısıyla ilk eserlerini doğa ve savaş teması altında üretmiştir. Varlıklı bir ailede doğmasına rağmen özellikle toplumsal sorunlara eğilerek ürettiği eserleriyle dönemine damgasını vurmuştur. Adalet ve eşitliğe olan inancını eserlerinde her daim vurgulaması da sanatçıyı özgün kılan diğer özellikler arasındadır. Sanatçının St. Petersburg'ta Güzel Sanatlar Akademisi'nde klasisizm ve Paris'te ünlü Fransız ressam Jean-Leon Gerome'dan oryantalizm ağırlıklı eğitim alması üslubunun aynı dönemde yaşayan diğer sanatçılardan farklı bir noktaya gelmesinde oldukça etkili olmuştur. Burada edindiği bilgiler vasıtasıyla gerçekçi tutumunu oryantalizmle ortak paydada birleştirerek Türk-İslam sanatı bağlamında da incelenecek değerli eserler ortaya koymuştur. Zira sanatçı eserlerini üretirken Doğu'dan; özellikle Türk-İslam mimarisinden, Türk insanından ve Türk kültüründen yoğun olarak beslenmiştir. Araştırmada literatür taraması yönteminden yararlanılmıştır. Rusça, İngilizce ve Türkçe kaynaklardan faydalanılarak sanatçının eserleri analiz edilmiştir. Bu araştırma vesilesiyle Vasily Vereshchagin'in duyarlı, adaletli ve gerçekçi bir sanatçı olarak Rus resminde ulaştığı konumun ve eserlerindeki Türk-İslam sanatını dünyaya tanıtmasının önemi ortaya çıkarılmıştır. Sanatçı 1904 yılında hayatını kaybetmesine rağmen eserleri izleyici üzerinde aynı çarpıcı etkiyi yaratmayı başarmaktadır.
Türkiye'de kamusal alanda soyut heykel sorunsalı

Egemen ideolojinin belirlediği ölçütlerle pratiğe dökülmüş olan, soyut sanat kapsamındaki dışavurumlar üzerinden ele alınan, kamusal alan heykelinin ülkemizdeki varoluş sorunu, çalışmanın odağını teşkil etmektedir. Heykelin; farklı toplumsal, tarihsel ve siyasal koşullarda, topluma zerk edilmek istenenlerin payandası olarak, kültür aygıtı işlevi görmesi, Antik Dönem'den itibaren, batı sanatı paydasındaki bazı örnekler aracılığıyla ele alınmıştır. Söz konusu koşullarda üretilen heykellerin kurgusal ve anlamsal dönüşümlerinin izleyicinin evrimindeki etkisi üzerinde de durulmuştur. Çalışmada, İstanbul Büyük Şehir Belediyesi'nce düzenlenmiş olan Cumhuriyet'in 50. Yılı Heykel Projesi, Açık Alanlara Üç Boyutlu Çağdaş Sanat Yapıtları Yerleştirme Etkinliği (1992) ve Ulusal Kurtuluş Savaşımızdan Günümüze Laiklik ve Demokrasi Şehitleri Anıt Parkı Yontuları (1994) bağlamında, merkezi ya da yerel idarelerce düzenlenen organizasyonların sonucunda gerçekleştirilen soyut uygulamaların izleyicisiyle organik bir ilişki geliştirememesi; dolayısıyla da heykelin kamusal alan kurgusunda sabit bir ögeye dönüşememesi irdelenmeye çalışılmıştır. 90'larda en verimli dönemini yaşayan ve sayıları yıllar içinde azalan, sempozyumların soyutun halka benimsetilmesindeki öneminden bahsedilmiş; Akdeniz Heykeli'yle Türkiye'deki 'inekana özgü' heykel sorunu tartışılmış; çeşitli şehirlerde sıkça görülmeye başlanan 'yöresel ürün heykelleri' gibi üretimler üzerinden temsiliyet sorununa dikkat çekilmiştir. Sosyolojik süreçte, yıkımın da 'heykele içkin' olabileceği örnekler üzerinden tartışılmış; bireysel ya da kitlesel yıkımın izleyicinin heykelle ilişkisini perçinlemekte etkili olabileceğinden bahsedilmiştir. Farklı disiplinlerden uzmanların, konuyla bağlantılı olan, yayınları taranarak yapılandırılmış olan çalışmada, sağlıklı bir 'kamusal alan algısı'nın dolaşıma sokulmasının heykelin halkla buluşmasının önkoşulu olduğu üzerinde durulmuştur. Soyut heykelin açık alandaki 'belirsiz' duruşu, kamusal alan heykeli tanımının net bir çerçevesinin çizilememiş olmasına ve mekana özgü işlerin üretilememesine bağlanarak; batıdan seçilen örneklerle ülkemizdeki mevcut durum karşılaştırılmıştır.
Azerbaycan'ın kuzeybatı bölgesinin mimari dokusu

Azerbaycan'ın kuzeybatı bölgesinde yer alan Seki, Gah, Zagatala ve Balaken sehirlerinin kent dokusu ve bu sehirlerde bulunan mimari yapıların ele alındıgı çalısmada; tarihi gelisimiiçerisinde anıtsal ve sivil mimarlık örneklerinin irdelenmesi sonucu, bölgedeki sözü edilen dört kent basta olmak üzere mimari dokunun geçirdigi evreler degerlendirilerek genel bir sonuca ulasmaya çalısılmıstır. Bölge tarihinin baslangıcından bugüne degin kronolojik gelisimi ana hatlarıyla verilirken;mimarinin olusum ve gelisimi, fiziksel çevre baslıgı altında ele alınan demografik yapı ve kentsel yapılasma özellikleri hakkında ön bilgi verildikten sonra her kent ve çevre köylerdeulasılmaya çalısılan eserlerin tamamının irdelenmesi sonucu görsel malzemelerle de desteklenerek anlatılmıstır. Bir monografi denemesi olan bu doktora tezinde, Seki, Gah, Zagatala ve Balaken kentleri ile bunlara bağlı ilçe ve köylerde yer alan mimari yapıların detaylı bir biçimde ögrenilmesi hedeflenmis; bu baglamda, ilki Albaniya Devrinin Erken Hıristiyanlık Dönemi mimarisi olmak üzere, XX. yüzyıla kadar süregelen tüm kültürleringünümüze ulasan mimari mirası arastırılmıstır. Dini, askeri ve sivil mimarlık örnekleri baslıgıaltında, bir katalog çalısması olarak ele alınan 186 yapının, arsiv ve kütüphanelerdekibulguların da yardımıyla detaylı bir mimari tanıtımı yapılmaya çalısılmıstır. Ayrıca, söz konusu baslıklarda tasnif edilen yapılardan her grubun kurulus ve strüktürü ile bezeme özellikleri, çevre kültürlerdeki erken ve anıtsal örneklerle karsılastırılarak ortak yanlarınıntespitine yönelik genel bir değerlendirmeye tabi tutulmus; sorun ve önerilerin dile getirildigibir sonuca gidilmistir.
Acidchat: Gestural interface design

ÖZASITSOHBET: ISARETLI VE HAREKETLI ARAYÜZ TASARIMIAli Oytun GökhanGörsel Sanatlar Görsel Iletisim Tasarim Yüksek Lisans Programi Tez Yöneticisi: Murat GermenSonbahar 2005, + 54 sayfa Bir deneysel tasarim projesi olan AsitSohbet'in amaci gelistirilmis arayüz tasrimilariniinternetteki sohbet yazilimlarinin kullanimi için tasarlanmistir. Günümüzün bilinen iyitasarim teknolojileri kullanilmistir; Adobe Photoshop, Macromedia Freehand ve sayisalfotografcilik bunlardandir. Bu proje'nin amaci arayüz tasariminda yeni anlayislaryaratmak ve b u yenilikleri kullanima yansitmaktir. Bu yenilikleri yeni görsel kavramlarla gelistirip bunlari sohbet programlarina uyarlamaktir ve uyarlarkentamamiyle yeni bir görselik kazandirmak amaç edinilmistir. Bu yeniliklerden kilit olarakeklenebilenecek isarteli ve hareketli yaklasimi arayüze tasimak ve arayüz tasarimindayeni görsel manalar üretmektir.
Germir'deki geleneksel konut mimarisi

Geleneksel konut mimarisi üzerine çalışmak, bir toplumu büyük ölçüde tanımak için en iyi yöntemlerden biridir. Çünkü insan, zamanının büyük bölümünü yaşadığı, barındığı, çoğaldığı ve çeşitli faaliyetlerde bulunduğu konutta geçirmektedir. İçinde yaşadığımız toplumu ve bu toplumlumu oluşturan etnik unsurları, etnik unsurlar arasındaki etkileşimi ve kültürel bağı idrak edebileceğimiz en iyi mimari ürün; yukarıda da belirtildiği gibi konut / ev'dir. Bu nedenle; Osmanlı döneminde kozmopolit bir toplum yapısına sahip olan Kayseri'nin Germir Mahallesi, tez çalışmasının alanı ve Germir'deki konutların mimari özellikleri de tez çalışmasının konusu olarak belirlenmiştir. Türk evi, en fazla yayılmayı ve gelişmeyi Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde göstermiştir. Bu dönemde Türk evlerinin yanında gayrimüslimlerin evlerinde de büyük bir artış olmuştur. Bu artış, özellikle Tanzimat ve Islahat fermanlarından sonra gözle görülür şekilde belirginleşmiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nun birçok şehrinde olduğu gibi Kayseri'de de Müslüman Türkler ile gayrimüslim halk, yani Ortodoks Türkler, Rumlar ve Ermeniler bir arada yaşamaktaydı. Germir Mahallesi, Kayseri'deki gayrimüslim nüfusunun yoğunlukta olduğu bir yerleşim yeriydi. Bu yoğunluk kozmopolit bir kültürü meydana getirdiği gibi, bu kültürlerin bir arada yaşaması ve iletişim içinde olmasından dolayı, birbirlerini etkilemeleri de tabii olmuştur. Bu etkileşimin en güzel örneklerini konut mimarisinde görmek mümkündür. Tez çalışmasına konu olan Germir'deki konutların incelenmesi, Germir'in sosyo-kültürel durumu göz önüne alındığında sadece bir toplumu değil, üç farklı toplumu, dolayısıyla üç farklı kültürü tanımamıza yardımcı olacaktır. Bu kültürlerin var ise, benzerlikleri veya farklılıkları inşa ettikleri geleneksel konut mimarisi üzerinden anlaşılmaya çalışılacaktır. Ayrıca konutların korunmasına ve aslına uygun olarak onarılmasına yönelik farkındalık oluşturulmaya çalışılacaktır.
Kütahya Karakeçili Yörüklerinin havsız kirkitli dokumaları

Orta Asya'dan gelerek Anadolu'yu yurt edinen Kayı boyuna bağlı Karakeçili yörüklerinin yoğun olarak bulunduğu yerlerden birisi de batı Anadolu'da Kütahya ve çevresidir. Geçim kaynaklarının başında gelen küçükbaş hayvan yetiştiriciliği ve buna bağlı olarak ürettikleri geleneksel dokumalar günümüze kadar ulaşmıştır. Tezimizin konusunu oluşturan Kütahya Karakeçili yörüklerinin havsız kirkitli dokumaları olarak yörede kilim, cicim, zili tekniğinde dokumlar yapılmıştır. Bu dokumaların atkı ve çözgüsünde kullanılan malzemeler kendi yetiştirdikleri koyunlardan elde ettikleri yündür. Geleneksel yöntemlerle boyadıkları bu yünleri dokuma hazırlık işlemlerinden sonra ıstar adı verilen tezgahlarda dokumuşlardır. Günümüzde Kütahya ve ilçelerinde çeşitli köylerde yerleşik olarak yaşayan Karakeçili yörükleri geleneksel yaşamlarını az da olsa devam ettirmeye çalışmaktadırlar. Bu yaşam tarzının ayrılmaz bir parçası olan dokumalar bugün cami ve çeyiz sandıklarında varlıklarını sürdürmektedir. Dokumalarda kullanılan renkler Karakeçili yörüklerinin karakteristik renkleri olan kırmızı, siyah ve beyaz ile birlikte turuncu, sarı, mavi ve yeşildir. Belli başlı dokuma merkezlerine yakınlığı sebebiyle komşu iller ve sınır ilçelerle kültür alışverişi sayesinde motiflerde zenginlik hakimdir. Bu çeşitlilikle birlikte yakın köylerde ve ilçelerde çeşitli dokuma grupları oluşmuştur. Yöredeki dokuma geleneği birçok merkezde olduğu gibi yaklaşık 30 yıl öncesine kadar devam etmiş ve son 10-20 yıl içinde tamamen bitmiştir. Ekonomik gelişmeler, hızlı sanayileşme, köyden kente göç ve bunun gibi çeşitli sebeplerden dolayı dokuma işi ile uğraşan kişi kalmamıştır.
Kadırga Sokullu Mehmed Paşa Camii hatları

Kadırga Sokullu Mehmet Paşa Camii Osmanlı Klasik Dönem Cami Mimarisi eserlerindendir. 1571 yılında, Sadrazam Sokullu Mehmet Paşa tarafından Mimar Sinan'a yaptırılmıştır. Mimari ve tezyini açıdan Mimar Sinan'ın en başarılı eserlerinden kabul edilmektedir. Yapı meyilli bir arazide ustaca inşa edilmiştir. Mimariyi gölgelemeyen, sadeliğin içinde ihtişamı barındıran tezyinata sahiptir. İznik çinileri, kalem işi süslemeleri ve hatları ile bir şaheserdir. Caminin tezyinatını oluşturan, dış ve iç mekan süsleme unsurlarının her biri ayrı bir çalışma konusu olacak özelliktedir. Bu tezyini unsurlardan başlı başına bir bezeme sanatı olan hatlar çalışmamızın ana konusunu oluşturmaktadır. Hatlarını incelediğimiz yapının Osmanlı Camisi ve Mimar Sinan'ın eseri olması sebebiyle, Osmanlı cami mimarisi bağlamında mimari ve hat ilişkisi ve Sinan'ın tezyinat anlayışı üzerinde durularak asıl konuya geçiş yapılmıştır. Camiin çini panolar üzerindeki, kalem işi, taşa mahkuk ve revzenlerdeki yazıları tek tek fotoğraflanıp teknik ve estetik açıdan değerlendirilmiştir. Ayrıca inşa ve restore edildiği dönemlerde yazılan yazılar dönem özelliklerine göre mukayeseli olarak etüt edilmiştir. Bilhassa mimari tezyinatta yer alan Hat Sanatı araştırmalarına kaynaklık edeceğine inandığımız çalışmamızın sonunda, Osmanlı mimarisi ile hat sanatının aynı düzeyde gelişmediği ancak camideki hatların döneminin en nadide celi sülüs yazıları arasında gösterilebileceği belirtilmiştir.
Birgi Ulu Camii mimari tezyinat analizi

Anadolu Selçuklu otoritesinin zayıflaması ile Anadolu'daki beylikler bağımsızlıklarını ilan etmişlerdir. Anadolu'da siyasi karmaşanın hüküm sürdüğü bu dönemde sanatta ve özellikle mimaride çeşitlilik ve deneysellik ortaya çıkmıştır. Birgi Ulu Camii, beylikler devrinde kurulan Aydınoğulları'nın ilk merkezi olan Birgi'de 1312'de Aydınoğlu Mehmed Bey tarafından inşa ettirilmiştir. Dış cephedeki gösterişten uzak olan görüntüsüyle Selçuklu mimarisinden ayrılan yapı, mimarisi ve tezyinatının genel özellikleriyle Selçuklu sanatının Beylikler devrindeki başarılı bir uzantısı olmuştur. Caminin iç mekanında yer alan mozaik çini süslemeler Selçuklu'daki örnekler ile benzerlik göstermektedir. Yapının özellikle ahşap işçiliği, uygulanan teknikler ve desenler açısından oldukça dikkati çekmektedir. Ahşap süslemelerde bulunan rumi ve geometrik bezemelerin çeşitliliği yapının en çok göze çarpan özelliğidir. Tezyinatta yer alan kompozisyonların ahengi oldukça başarılı bir şekilde oluşturulmuştur. Bu çalışmada Birgi Ulu Camii'nin tezyinatı meydana getirilirken uygulanan teknikler açıklanmış, tezyinatta yer alan motifler detaylı olarak incelenmiş ve kompozisyon çözümlemeleri yapılmıştır. Kompozisyon çözümlemeleri bilgisayar programı ile oluşturulmuş ve çalışmamızda anlatılanları görsel olarak desteklemek için fotoğraflara yer verilmiştir. Bu şekilde oluşturulan bir çalışmayla Selçuklu ile Osmanlı sanatı arasında bir köprü durumunda olan ve bugüne kadar ihmal edilmiş olan Beylikler devrinin tezyinatının anlaşılmasına katkıda bulunulmaya çalışılmıştır.
Sanat tarihi yazımı ve eleştirisi: Sezer Tansuğ

Sezer Tansuğ, 1949'da İstanbul Üniversitesi Sanat Tarihi Bölümü'nde eğitimine başlamış, 1953- 56 yılları arasında Mazhar Şevket İpşiroğlu'nun asistanı olmuştur. Asistanlığı süresince hazırladığı 'Surname-i Muradiye Minyatürleri' adlı doktora tezini tamamlamak üzereyken çeşitli sebeplerden ötürü 1956 yılında görevinden istifa etmiştir. Sezer Tansuğ, sanat tarihi üzerine görüşlerini değişik dergi ve gazetelerde yayınlamış, eleştiri ve görüşlerini dile getirdiği yazılarını kitaplaştırmıştır. Yazılarına bakıldığında Tansuğ'un kendisini tek bir alanda sınırlamadığı, sanat tarihinin pek çok alanıyla ilgili yazdığı anlaşılmaktadır. Öte yandan, Tansuğ'un yazıları incelendiğinde Türkiye'de sanat tarihinin gelişim çizgisini anlamak mümkündür. Tansuğ, yazılarında üslup olarak oldukça öznel bir yaklaşım benimsemiş; akademik olmamakla birlikte uzun, anlaşılmaz ve oldukça sert bir dil kullanmıştır. Tansuğ 1950, 1960 ve 1970'li yıllardaki yazılarında çoğunlukla sanatta ulusallık, batılı soyutlamacılık, yerellik, halk motiflerinin kullanımı gibi meseleleri ele almıştır. Öte yandan, Akademi hocaları tarafından yazılan tarihe karşı bir tutum içinde olmuştur. Tansuğ, hayatı boyunca sanat tarihi eğitiminde geçerli olan Wölfflin yöntemi ve kategorilerini eleştirmiştir. Sorunlara eleştirici, yorumcu ve sentezci bir bakış açısıyla yaklaşılması gerektiğini savunmuştur. Bu çalışmada Sezer Tansuğ'un 1955- 1998 yılları arasındaki yazılarına konu olan sorunsallar ve kişiler belirlenerek, sanat tarihi yazımı, yöntemi ve eleştirisindeki yeri saptanmaya çalışılmıştır.
Üsküdar'daki Ahmediye Külliyesi haziresi

Türk-İslam geleneği içerisinde yoğrulan mezar taşları Osmanlı kültürü içerisinde kendi formuna bürünmüştür. Varlığın ve nesnenin temsili olan bu kurgu elbette ki kendi sanat anlayışını da yaratmıştır. Dolayısıyla yalnızca medfunların bulunduğu bir kompleks olmaktan ziyade tarihin nitelikli arşiv belgeleri olmaları açısından da kıymeti haiz görülmektedir. Osmanlı mezar taşları farklı bölümlere kaynak sağlayacak donatıya sahiptir. Yüksek lisans tezi olarak ele alınan bu çalışmada, İstanbul iline bağlı Üsküdar ilçesi Ahmediye Külliyesi Haziresinin mimari kurgusu, dönem içerisindeki yeri, süsleme kompozisyonları üzerinde durulmuştur. 18. yüzyıl da inşa edilen yapı kompleksi: Cami, medrese, mektep, türbe, kütüphane, sebil, çeşme ve hazireden oluşmaktadır. Külliyeyi oluşturan bu yapıların tanıtımları yapılmış olup arşiv belgeleri ışığında açıklanmaya çalışılmıştır. Tezin ana konusunu oluşturan hazire ve mezar taşları kendi içerisinde değerlendirilerek tipolojik sınıflaması ve ayrıntılı tanımlaması yapılmıştır. Belgeleme çalışmaları içerisinde haziredeki mezarların genel ve özel fotoğrafları çekilerek benzerleri ve farklı yönleri sorgulanmıştır. Böylece hazirenin dönem içerisindeki yeri verilmeye çalışılmıştır. Bunların yanı sıra yapılan temizlik çalışmalarının akabinde sağlıklı ortamda rölövesi alınarak ölçekli plan, profil ve kesit çizimleri Autocad ortamında çizilmiştir. Bu çizimler neticesinde bezemelerin ayrıntılı tanımlamaları yapılmıştır.
Süleyman Saim Tekcan'ın eserleri üzerinden sanat yaşamı

Bu çalışmada Süleyman Saim Tekcan'ın sanat hayatı, yapıtları, sanatçı duruşu ve eğitimciliği incelenmiştir. bu inceleme yapılırken sanatçının tekniğine ve kurduğu atölyelere de değinilmiştir. Süleyman Saim Tekcan, köklerinden beslenen ve yetiştiği kültürü çalışmalarına katmanlı olarak aktaran bir sanatçıdır. Gerek oluşturduğu özgün baskı tekniği, gerek eserlerini oluştururken işlediği konular ve oluşturduğu figürler, gerekse de araştırmacı yapısı sanatçıyı diğerlerinden farklı kılar. Ve detaylı olarak araştırılmayı gerektirir. İşte bu anlayıştan yola çıkılarak, Süleyman Saim Tekcan'ın sanat yaşamı boyunca geçirdiği evreler, yaşam deneyimleri, sanata bakış açısı ve sanatçı duruşu, eserleri üzerinden ele alınmıştır. Anahtar: Süleyman Saim Tekcan, Özgün Baskı Tekniği
Hititlerde zanaatlar ve zanatkarlar

'Hititlerde Zanaatlar ve Zanaatkarlar' adlı bu tez çalışması, M. Ö. II. binde Anadolu'da ilk defa siyasi birliği sağlamış olan Hititlerde, zanaat faaliyetlerinin, ekonomik, sosyal ve kültürel yapıdaki yerini, filolojik ve arkeolojik kaynaklar ışığında ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çivi yazılı metinlerden tespit edilen metal işlemeciliği, dokumacılık, dericilik, marangozluk ve çömlekçilik gibi başlıca zanaat dalları esas alınarak, çalışma kapsamında bu zanaat kollarının organizasyonları, zanaatkarların çalışma mekanları ve koşulları, uygulamış oldukları teknikler, üretmiş oldukları ürünler, zanaat ürünlerinin fiyatları ve zanaatkarların sosyal statüleri incelenmiştir. Hitit ülkesinde saray ve tapınağa bağlı olanlar ve serbest çalışanlar olmak üzere iki grup zanaatkar mevcuttu. Serbest çalışan zanaatkarlar, saray ve tapınaktan bağımsız olarak kendi evlerinin ihtiyaçlarını karşılamak için belli bir ücret karşılığı iş yapanlardı. Bir kamu görevlisi olarak nitelendirilebilecek olan saray ve tapınağa bağlı zanaatkarlar ise uzmanlıkları doğrultusunda sarayın, tapınağın ve ordunun ihtiyacı olan her türlü malzemenin üretilmesinden sorumluydular. Kraliyetin bekası için, bu üretim faaliyetlerinin sekteye uğramaması gerekiyordu. Bu nedenle saray ve tapınağa bağlı zanaatkarların ihtiyaç duyduğu her türlü hammadde, alet-edevat, çalışma ortamı ve kişisel ihtiyaçlar, devlet tarafından karşılanmaktaydı. Hitit ülkesinde üretimi yapılmayan zanaat ürünleri ise ticaret, haraç ve hediye yoluyla yine devlet tarafından temin edilmekteydi. Hitit ekonomisinde önemli bir yere sahip olan zanaatkarlar, idari, askeri, sosyal ve kültürel açıdan da ciddi roller üstlenmişlerdir.
Architecture at the ends of the world: Korean and western architectural traditions in comparison

Mimarlık sadece inşa etme sanatı olarak görülemez. Antik dönemden itibaren asıl olarak düşünsel bir çabanın ürünü olmuştur. Batı mimarisi, çeşitli bilgi sistemleri ve disiplinler tarafından tanımlanır. Kore ve genelde Güney Doğu Asya'da mimari yaklaşım tamamen farklıdır. İnşaat ilkeleri zamanla birikim göstermiş, ancak bağımsız çalışmalara konu olmamıştır. Mimarlık inanç ve felsefe sistemlerinin uygulamaları ile örf ve geleneklerinin bir parçasıydı. Kore'de konut mimarisi hakkındaki fikir ve kuramlara hakim soylular ve din adamları bulunuyordu. Ancak onların düşün geleneği Batı'da olduğu gibi uzmanlık alanları içinde kurumsallaştırılmamıştı. Aynı zamanda, Batı mimarisi, değişen malzemeler, inşaat teknolojileri, mekanik üretim ve sanayileşme ile ilişki içindeki biçim ideallerine dayanır. Kore geleneksel mimarisinin ilkelerini incelemek için ise Konfüçyüsçülük, Taoizm ve Budist düşüncelerinin mimarlığa nasıl yansıdığının anlaşılması gerekir, çünkü bu felsefi istemler mimari yaklaşımları şekillendirmiştir. Bu tez, Kore Mimarisini yerel yapı gelenekleri ve kavramsallaştırma perspektifinden incelemeyi amaçlamaktadır.
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Kütüphanesi Nadir Eserler Bölümü el yazmalarının bozulma durumları, çözüm önerileri ve restorasyon uygulamaları

İ. Ü. Edebiyat Fakültesi Kütüphanesi Nadir Eserler Bölümü'nde bulunan el yazmalarının bozulma durumları tespit edilerek koruma önerileri ortaya konmuş ve örnek restorasyon uygulamaları gerçekleştirilmiştir. Tez kapsamında öncelikle bozulma durumu tespit formları hazırlanarak tüm el yazmalarının görsel taraması yapılmış ve kaydedilmiştir. Mekandaki sıcaklık ve nem koşulları kayıt edilerek değerlendirilmiş, böcek hasarı, kağıtların asitlenme durumları, restorasyonda kullanılan yapıştırıcının ve yöntemin seçimi konularında çalışmalar yapılmış ve çözüm önerileri ortaya konmuştur. Nadir Eserler Bölümü'nde; bazı yanlış ve eserlere zarar veren uygulamalar tespit edilmiş, bu uygulamaların önlenmesi için personelin eğitimi konusunda bir program hazırlanmıştır. Yangın ve güvenlik önlemleri, kütüphane mobilyaları konularında seçenekler sıralanarak Nadir Eserler için en uygun olan yöntem ve malzemeler önerilmiştir. Örnek restorasyon uygulamaları için seçilen kitabın onarımında kullanılan tümleme yönteminin yırtılmaya karşı direnci ölçülerek uygunluğu kanıtlanmıştır. Bütün bu araştırma ve tespitler neticesinde sunulan önerilerin değerlendirilmesi ile Nadir Eserler Bölümü'nde bulunan el yazmaları sağlıklı ortam şartlarına kavuşacak ve bozulmaları yavaşlatılacaktır.