turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Muhammed Hanefİ Cengi: Metin-muhteva-tahlil

İMuhammed Hanefi Cengi: Metin-Muhteva-Tahlil? adını verdiğimiz bu çalışmada Tursun Fakih'e ait cenk-namenin tenkitli metnini vererek eseri dini ve tasavvufi edebiyat açısından tahlil etmeye çalıştık. Çalışmamız Giriş dışında üç bölümden oluşmaktadır. Giriş'te, Mu-hammed b. Hanefiyye'nin hayatı işlenerek konunun daha iyi anlaşılabilmesi için cenk-nameler hakkında genel bir değerlendirme yapılmıştır. Birinci bölümde cenk-name yazarı Tursun Fakih'in hayatı ve diğer cenk-name yazarları hakkında kısaca bilgi verilmiş ve Cenk-name dil, şekil ve üslup açısından incelenmiştir. İkinci bölümde Cenk-name'de yer alan dini ve tasavvufi kavramlar tespit edilmiş ve tahlili yapılmıştır. Üçüncü bölümde ise Cenk-name nüshalarının tavsifi yapılarak Cenk-name'nin tenkitli metnine yer verilmiştir.
Anadolu dışında yazılan mevlid metinleri 'inceleme-metin-dizin'

Tezimizde XX. yüzyılın başında Doğu Türk yazı dili sahasında kaleme alınmış Çağatayca ve Tatarca eserleri inceledik. Doktora tezi olarak hazırladığımız bu çalışmada amacımız, bu eserlerde müstensihlerden kaynaklanan yanlışlıkların düzeltilmesi, eserlerin bilim alemine tanıtılması ve bu saha ile ilgili yapılan çalışmalara katkıda bulunmaktır. Tezimize konu olarak seçtiğimiz 'Anadolu Dışında Yazılan Mevlid Metinleri İnceleme-Metin-Dizin' adlı çalışmamızda incelediğimiz metinler, XX. asrın başlarında kaleme alınmıştır ve o dönemde yazılan mevlidler arasında önemli bir yere sahiptir.'Giriş' kısmında tezin çekirdeğini oluşturan eserin yazarı Halveti ve diğer eserleri hakkında bilgi verilmiştir. Yaptığımız çalışma 'Giriş'ten sonra 'İnceleme', 'Metin' ve 'Dizin' olmak üzere üç bölümden ibarettir. Birinci bölüm eserin çeviri metnini içermekte, ikinci bölüm ise eserin gramatikal 'Dizin'ini oluşturmaktadır. Çalışmanın son kısmında ise tezi hazırlarken faydalandığımız kaynak eserler verilmiştir.
Peyami Safa'nın Cumba'dan Rumba'ya adlı romanının kişiler arası ilişki yaklaşım ve kuramlarına göre incelenmesi

GÖKÇELİK, Sıdıka. Peyami Safa'nın Cumba'dan Rumba'ya Adlı Romanın Kişiler Arası İlişki Yaklaşım ve Kuramlarına Göre İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2006. Bu tezde Peyami Safa'nın Cumba' dan Rumba'ya adlı romanındaki kişiler ve olaylar Sosyal Psikoloji, Gelişim Psikolojisi ve Psikoanalitik Kuram'a göre incelenmeye çalışılmış ve bu inceleme sonunda yalnızca Psikoanalitik Kuram'ın çoğunlukla teorik kısmına eğilen, eserler üzerinde derinlemesine kullanummn pek yaygın olmadığı edebi tenkit çalışmalanmızdaki eksiklik giderilmeye çalışılmıştır. Cumba'dan Rumba'ya adlı roman, yalnızca Psikoanalitik eleştiriye göre değerlendirilmemiş Sosyal Psikoloji ve Gelişim Psikolojisi'nin kişiler arası ilişkilerle ilgili olarak öngördükleri dikkate alınarak hem romandaki kişiler, hem ilişkiler, hem de olaylar çok yönlü değerlendirilmiştir. Çalışmanın giriş kısmında kişiler arası ilişkiler hakkında genel bir çerçeve oluşturulmuş; böylece bir arada olma olgusu açıklanıp insanların bir arada olma eğilimlerinin nedenleri ortaya çıkarılmıştır. Kişiler arası ilişkiler hakkında verilen bu bilgilerden sonra çalışmamızın birinci bölümünde 1945- 1960 yıllan arasında Türkiye'nin sosyal, siyasal ve ekonomik biçimlenmesi gibi temel bilgilere yer verilmiştir. Bu bilgilerin ardından insanın sosyal olma niteliğini ortaya koymaya çalışan Sosyal Psikoloji, Gelişim Psikolojisi ve Psikoanalitik Kuram ile ilgili olan kuramsal ve kavramsal bilgiler açıklanmıştır. Bütün bu veriler ışığında romanın alt yapısı oluşturulmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünde Peyami Safa'nın hayatı ve sanatı üzerinde durulmuştur. Yazarın sanat anlayışı üzerinde durulduktan sonra üçüncü bölümde Cumba'dan Rumba'ya adlı roman, ana hatları ile tanıtılmıştır. Bu tanıtımdan sonra Peyami Safa'nın romanı, kuramlar çerçevesinde incelenmiştir. Çalışmanın sonuç bölümünde ise bu verilerden yola çıkarak Peyami Safa'nın Cumba'dan Rumba'ya adlı romanında Sosyal Psikoloji, Gelişim Psikolojisi ve Psikoanalitik Kuram'a göre elde edilen bulgular değerlendirilmiştir. Yararlanılan kaynaklar kaynakça bölümünde verilmiştir.
Miftahu'l-maani

Dünya edebiyatının en zengin edebiyatlarından biri olan Klasik Türk Edebiyatı, bu özelliğini hiç şüphesiz bu sahada verilen eserlerin çokluğuyla elde etmiştir. Değişik türlerde çok sayıda eserler verilen bu alanda sözlük çalışmaları önemli yer tutar. Sanat eserlerini çağının aynası olarak kabul edersek sözlükler de bu eserlerin anlaşılmasına katkıda bulunan ve yazıldığı dönemin kelime hazinesine ve gramer yapısına ışık tutan önemli kaynaklardır. Tezimize esas olan eser, Ankara Milli Ktp., A. Ötüken 432 Numarada Miftahu'l- Ma'aniadıyla kayıtlı XV. yüzyılda Fevri b.'Abdullah tarafından yazılmış Farsça-Türkçe mensur bir sözlüktür. Tezimizin giriş bölümümdemensur sözlükler hakkında bilgi verdikten sonra ikinci bölümde yazar hakkında bilgi verilmektedir. Üçüncü bölümde ise çalışmamıza esas olan eserin, muhtevası, dil ve anlatım özellikleri bakımından tanıtıldı. Son bölümde ise eserin transkripsiyonlu metni yer almaktadır. Transkripsiyonlu metnin sonuna metnin başında yer alan notlar eklenmiştir. Metinde yer alan derkenar notları da dipnotlarda gösterilmiştir. Okuyucuya kolaylık olsun diye Farsça-Türkçe ve Türkçe Farsça bir manzum sözlük hazırlandı. Daha sonra eserin yazıldığı dönemde kullanılan ama günümüzde kullanılmayan bazı Türkçe kelimelerin anlamlarını da bir dizin halinde verildi.
Ahmed Suzİ ve Süluk-Name'si

Ahmed Suzi, XVIII. yüzyılın son çeyreği ile XIX. yüzyılın ortalarına kadar geçen sürede Sivas yöresinde yaşamış mutasavvıf bir şairdir. Halvetiyye tarikatının bir kolu olan ve atası Şeyh Şemseddin-i Sivasi'nin kurduğu Şemsiyye / Sivasiyye dergahında otuz yıl boyunca irşat postuna oturarak çevresindekileri aydınlatmaya çalışmıştır. Hayatı boyunca hiç evlenmeyen Ahmed Suzi, ömrünü etrafındaki insanları aydınlatmaya ve peygamberlerin açmış olduğu irşat yolunu açık tutmaya adamıştır. Hem atasının kurduğu Şemsiyye / Sivasiyye dergahında verdiği vaazlar, hem de yetiştirdiği talebeler ve verdiği eserlerle bu mukaddes amaca hizmet etmeye çalışmıştır. Ahmed Suzi'nin eserlerden biri de Süluk-name isimli eseridir. Ahmed Suzi, bu eseri ile Allah yoluna süluk eden ve onun rızasını kazanmak isteyen insanlara rehber olmaya çalışmıştır. Bu yolda karşılaşabilecekleri zorlukları ve düşebilecekleri tuzakları önceden haber vererek onları uyanık tutmaya çalışmaktadır. Kısacası seyr ü süluk boyunca salikin uyması gereken adaplar ve yerine getirmesi gereken şartlar ayrıntılı olarak ele alınmış ve açıklanmıştır. Üç bölümden oluşan tezimizin ilk bölümünde, Ahmed Suzi'nin yaşadığı dönemin sosyo-ekonomik, dini ve tasavvufi durumunu ele aldık. Birinci bölümde, Ahmed Suzi'nin ailesini ve doğumunu, ilmi serüvenini, tasavvufa intisabını, mensubu olduğu tarikatın genel özelliklerini ve etkisi günümüze kadar devam eden yetiştirdiği halifelerini ele aldık. İkinci bölümde, Süluk-name isimli eserinin incelemesini yaparak bu eserde ifade edilen tasavvufi kavramları açıklamaya çalıştık. Üçüncü bölümde ise Süluk-name isimli eserinin transkripsiyonlu metni ve Günümüz Türkiye Türkçesine çevirisine yer verdik. Tezimizin sonunda ise Süluk-name'nin kolay anlaşılabilmesi için sözlük ve metnin tıpkıbasımından örneklere yer verdik.
Füruzan'n roman ve hikayelerinde modernist unsurlar

Bu çalışma romana yansımasının sınırları kesin olarak çizilememiş olan modernizmin genel hatlarını belirleme ve romana yansıyan teknik unsurları ortaya koyabilme amacıyla hazırlanmıştır. Çalışmanın bir diğer amacı ise belirlenen modernist unsurların Füruzan'ın öykü ve romanlarındaki örneklerine ulaşmaktır. Genel manada üç kısımdan oluşan çalışmamızın giriş kısmında modernizmin doğuşu ve modernizm teorisi hakkında detaylı bilgi verilmiştir. Birinci bölümde yazarın kısa biyografisi verilip eserleri tanıtıldıktan sonra ikinci bölümde eserlerine yansıyan modernist unsurlar ele alınmış ve örneklendirilmiştir. Çalışmanın üçüncü ve son bölümünde ise modernizmin teknik unsurları ele alınmış sonrasında yine Füruzan'ın eserlerinden örneklerle bu unsurlar açıklanmıştır. Çalışmamızın Füruzan'ın eserlerine bakış noktasında katkı sağlamasını ve modernizmin Türk edebiyatına yansımaları konusunda da aydınlatıcı olmasını umuyoruz.
Adana ili Karataş ilçesi halk kültürü araştırması

İAdana İli Karataş İlçesi Halk Kültürü Araştırması? adlı çalışmada halk kültürü geçiş dönemlerinden doğum, sünnet, askerlik, evlenme, ölüm adetleri ve bunların etrafında oluşan inanışlar, bayram tören ve kutlamaları, halk inanışları, halk mutfağı, halk bilgisi, oyun eğlence ve spor, halk edebiyatı ürünleri ve aşık edebiyatı ürünleri incelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde çalışmayla ilgili genel bilgi verilmiştir. Araştırma alanı olan Karataş ilçesi tarihi ve coğrafi özellikleri, nüfusu, ekonomik ve sosyo-kültürel yapısı yönünden tanıtılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde, ilgili konuların Türk halk kültürünün yazılı kaynaklardan elde edilen verileri üzerinde durulmuş; ardından Karataş ilçesinden elde edilen sözlü halk kültürü ürünlerine yer verilerek yöre kültürünün Türk halk kültürü içerisindeki yeri belirlenmeye çalışılmıştır. Her bölümün sonunda değerlendirmeye yer verilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde Karataş anonim halk edebiyatı incelenmiş, manzum, manzum-mensur, mensur anonim halk edebiyatı ürünlerine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde Karataşlı bir aşık hakkında bilgiye ve aşığın şiirlerine yer verilmiştir. Bu çalışmanın sonucunda, Karataş halk kültürü içerisinde, Türk halk kültürünün geçmişşten günümüze kadar varlığını sürdüren inanış ve izlerine rastlanmıştır.
Türk halk edebiyatı nesir ürünlerinde başkaldırı kavramı

Türk Halk Edebiyatı Nesir Ürünlerinde Başkaldırı KavramıTürk halk kültürü ürünleri toplumun duygu ve düşüncelerini bugüne taşıyan eserlerdir. Başkaldırı olgusu da bu bağlamda ilgili metinlerde kendine yer bulmuştur. Bireyin yaşamının her anında karşılaşabileceği bu durumun tespit ve tahlilindesosyal, siyasal öğelerin derinlemesine incelenmasi esastır. Bu doğrultuda mitoloji metinlerinden anekdotlara kadar hemen her eserdekonuya ilişkin unsurları bulmak mümkündür. Bu çalışma bu bağlamda belirli sınırlar içerisinde edebi metinlerde yer alan başkaldırı öğelerinin nedenlerini tarafsız ve bilimsel ölçütler doğrultusunda ele alıp incelemeyi esas edinmiştir.
19. yüzyıl Osmanlı-Türk romanında Gayrimüslim imgeleri

YÜZYIL OSMANLI-TÜRK ROMANINDA GAYRİMÜSLİM İMGELERİYüksel Lisans, Türk Edebiyatı BölümüSeda UyanıkTez Yöneticisi: Yard. Doç. Dr. Laurent MignonHaziran 2007Bu tezde, on dokuzuncu yüzyılın son çeyreğinde kaleme alınmış olan, Nabizade Nazım'ın Karabibik (1891), Mizancı Mehmet Murat'ın Turfanda mı Yoksa Turfa mı? (1892), Recaizade Mahmut Ekrem'in Araba Sevdası (1896), Ahmet Mithat Efendi'nin Mesail-i Muğlaka (1898) ve Şehbenderzade Filibeli Ahmet Hilmi'nin A'inak-ı Hayal (1910) adlı romanlarında gayrimüslim karakterlerin nasıl konumlandırıldıkları değerlendirilmiş; eserler dönemin tarihsel arka planı ve yazarların bu konuda benimsedikleri ideoloji ile ilişkilendirilerek incelenmiştir. Tanzimat dönemi romanında gayrimüslim karakterler üzerinde yapılan inceleme ve eleştirilerin sınırlı sayıda olması, yapılan değerlendirmelerin de yazarların romanlarında ve fikru eserlerindeki bakış açılarını dışlayan genellemeleredayanması, gayrimüslim imgesinin ayrıntılı olarak, örneklerle açımlanmasını gerekli kılmıştır. Tezde incelenen romanlar doğrultusunda yazarların, gayrimüslim imgesidolayımında farklı yaklaşımlar sergiledikleri belirlenmiştir. Bu açıdan gayrimüslimkarakterlerin, yazarların din, etnik kimlik ve medenileşme ölçütlerine göre değişkenlik gösteren yaklaşımları doğrultusunda romanlarda farklı işlevlere sahip oldukları belirlenmiştir. Romanlarda, batılı ve İslami unsurlar arasındaki farkınbelirginleştirilmesine dayanan düşünceler, gayrimüslim karakterleri kimlik-farklılıkeksenine taşıma gibi şekillerde ortaya çıkmıştır. Bu dönem romanları, gayrimüslim karakterler bağlamında ele alındığında; din, millet ve kültür anlayışlarının, modern ve geleneksel, merkez ve çevre, ben ve öteki gibi tipolojik yapılar olarak ifade bulduğu gözlemlenmektedir. Bütün bu değerlendirmelerin ışığında on dokuzuncu yüzyıl sonu Tanzimat dönemi romanında tek bir gayrimüslim anlayışından söz edilemeyeceği sonucuna varılmıştır.
Çıldırlı Aşık Şenlik'in şiirlerinde ve hikayelerinde geçen kişiler

Anadolunun çeşitli yörelerinde bugün bile varlığını devam ettiren gerek kendi şiirlerini gerekse başkalarının şiirlerini, halkın coşkusunu, heycanını duygularını yani yaşamını saz eşliğinde dile getiren saz şairlerine rastlanmaktadır. Halkın dili olan Aşık Şenlik de bu ozan geleneğini XIX. yüzyıl saz şairlerindendir. Aşık Şenlik'in edebi kişiliğinin oluşmasında çevresindeki din adamlarından dinlemiş olduğu dini hikayelerin, menkibelerin ve efsanelerin büyük bir etkisi olduğu görülmektedir. Bu nedenle eserlerinde geçen şahısların büyük bir çoğunluğu dini hüviyeti olan şahıslardır. Aşık Şenlik'in şiirlerinde ve hikayelerinde birçok isim geçmektedir. Şenlik bu kişileri İslam inanışı içersindeki fonksiyonlarına göre değerlendirmiştir. Çalışmamıza esas aldığımız kaynak kitapta Aşık Şenlik'in 150 kadar şiiri vardır. Ancak biz tezimin konusu doğrultusunda 100 şiir üzerinde inceleme yapabildik. İncelediğimiz kişileri fonksiyonlarına göre sekiz başlık altında topladık. Yaptığımız çalışma sonucunda ozanın işlediği şahısları fiziksel fonksiyonlarından ziyade toplumsal rolleriyle elde aldığını gördük.
İstanbul kültür ortamlarında Karagöz oyunu (1923-1980)

Bu çalışma, Karagöz oyunun 1923 ile 1980 yılları arasında İstanbul kültür ortamlarındaki durumunu tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Türk temaşa sanatlarından biri olan Karagöz oyunu, yüzyıllar boyunca İstanbul kültür ortamlarında önemli bir yere sahip olmuş ve şehir halkı tarafından ilgi görmüştür. Osmanlı Devleti zamanında Karagöz oyununa karşı var olan ilgi Cumhuriyet'in ilanından sonra devam etmiş ve 1952 yılında halkevlerinin kapatılmasına kadar sürmüştür. Halkevlerinin kapatılmasından sonra Karagöz oyunu unutulmaya başlanmış ve bu sanatı canlandırmak için çalışmalar yapılmıştır. Günümüzde ise Karagöz oyunu, Ramazan ayına özgü ve çocuklara yönelik bir oyun olarak bilinmektedir. Oysa ki Osmanlı Devleti döneminde ve cumhuriyetin ilanından sonra 1950'li yıllara kadar Karagöz oyunu hem yetişkinlere hem de çocuklara hitap etmektedir. Bu tezin amacı, Cumhuriyet döneminde Karagöz oyununun tarihsel gelişimini, halkevlerindeki rolünü, İstanbul kültür ortamlarındaki önemini ve sadece bir çocuk oyunu olmadığını ortaya koymaktır. Beş bölümden oluşan çalışmanın giriş bölümünde konunun önemi açıklanırken ikinci bölümünde Karagöz oyununun tarihçesi ele alınmış ve Osmanlı ile Cumhuriyet dönemi gelişimi incelenmiştir. Bu bölümde halkevlerinin Karagöz oyunu ile ilgili yaptığı çalışmalar detaylı olarak arşiv belgeleri eşliğinde anlatılmıştır. Üçüncü bölümde Karagöz oyununun genel özelliklerinden bahsedilmiştir. Dördüncü bölümde ise dönemin gazete ile dergilerinden edilen veriler doğrultusunda Karagöz oyununun İstanbul sözlü, yazılı ile elektronik kültür ortamlarına yansımaları detaylı olarak ele alınmıştır. Sonuç bölümde ise elde edilen veriler üzerinden Karagöz oyununun Cumhuriyet dönemindeki durumu üzerine analizler yapılmıştır.
Elazığ yöresi avcılık terimleri sözlüğü

Lisans Tezi Elazığ Yöresi Avcılık Terimleri SözlüğüErhan ÖZBAYFırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı2006; Sayfa: XIV + 142 Başlangıcı insanlık tarihi kadar eski olan avcılık, tarihin ilk devirlerinde, canlarını korumak, yiyecek ve giyeceklerini sağlamak amacıyla avlanan ilk insanlarıtoplum olma çizgisine taşıyan en önemli faktörlerden biridir. Gelişimi insanlığıngelişimiyle paralellik gösteren avcılık, daha sonraları bir geçim kaynağı, Orta Çağ'da ise soyluların, hükümdarların ve kralların boş zamanlarını değerlendirdikleri bir eğlence haline gelmiştir. Günümüzde ise avcılık bir spor türü olarak değerlendirilmektedir. Türkiye coğrafik konumu itibariyle birçok av kuşunun göç yolları üzerindebulunmakla birlikte, üç tarafının denizlerle çevrili olması ve değişik bölgelerde farklı iklim yapıların görülmesi yüzünden av hayvanlarının çeşitliğinin ve sayısının fazla olduğu bir ülkedir. Üç tarafı sularla çevrili Elazığ ili, bu yönüyle Türkiye'nin küçük bir modelidir. Ayrıca 2000 metreyi aşan yüksek dağları, gölü ve verimli toprakları ileElazığ, av hayvanlarının bolca bulunduğu bir ildir. Avcılığa küçük yaşta babalarının yanında ava gitmekle başlayan ve avcılığı ata yadigarı olarak gören Elazığ avcıları, bu yörede en çok keklik, bıldırcın, tavşan, ördek ve balık avlamaktadırlar. Terimlerin en belirgin özelliği ait oldukları dalın mensupları arasında özel biranlamlarının olması ve bu yüzden hızlı bir anlaşma aracı olarak kullanılmalarıdır. Elazığavcıları da gerek av esnasında gerekse kendi aralarındaki sohbetlerde, toplumun genelinin bilmediği avcılık terimlerini kullanmaktadır. Bu araştırma avcıların kendi aralarında hızlı bir anlaşma aracı olarak kullandıkları ve özel anlamları olan bu terimleriderlemek, yapı ve köken bakımından inceleyip Elazığ Yöresi Avcılık TerimleriSözlüğünü oluşturmak amacıyla yapılmıştır. Elazığ ve ilçelerindeki avcılar arasında derlenen avcılık terimleri, tek kelimedenveya kelime gruplarından oluşmaktadır. Basit, türemiş ve birleşik yapıda bulunan bu terimlerin çoğu Türkçe kökenli olmakla birlikte kökenleri Arapça ve Farsçanınçoğunlukta olduğu değişik yabancı dillere dayanan terimler de tespit edilmiştir. Ayrıca kelime grubu şeklindeki terimlerin bir kısmında Türkçe ile yabancı kökenli terimlerbirlikte kullanılmıştır. Tespit edilen avcılık terimlerinin bir kısmı, ortak dilde hiç kullanılmayan sadeceavcıların anlamını bildiği ve avlanırken kullandıkları terimlerden oluşmakla birlikte bir kısmı ise ortak dilde kullanılan sözcüklere ikinci bir anlam yüklenerekoluşturulmuşlardır. Elazığ ve ilçelerinde altı yüze yakın avcılık teriminin tespit edilmesi, Elazığ yöresinde avcılığın köklü bir yapıya sahip olduğunu göstermektedir.
Elazığ fıkraları

Elazığ Fıkraları adlı çalışmamızda fıkranın destan, masal, efsane, halk hikayesi, atasözü gibi diğer anlatmaya dayalı türler ile olan münasebeti incelenerek benzer ve farklı yönleri tesbit edilmiştir. Çalışmamızda fıkralarla ilgili yapmış olduğumuz bir tasnifin yanında edebiyatımızda fıkralar üzerine yapılan diğer tasnif çalışmalarına yer verdik. Derlediğimiz 555 fıkrayı tek tek inceleyerek, Elazığ Fıkralarında Ortak Unsurlar başlığı altında 'Kahramanlar, Mekanlar, Hayvanlar, Eşyalar, Giyecekler, Yiyecekler, İnanış ve Gelenekler, Oyunlar' yönünden ele aldık. Ayrıca bölgemizde derlediğimiz 555 fıkrayı konularına göre tasnif edip, 'Metinler' bölümünde düzenli bir şekilde verdik.
Nuri Pakdil'in denemeleri üzerine bir inceleme

Bu çalışma edebiyatın önemli türlerinden biri olan deneme türünü tanıtmaya ve Nuri Pakdil'in denemelerini tahlile yöneliktir. Pakdil'in denemelerinin dil ve üslup özellikleri bakımından Türk edebiyatındaki diğer deneme yazılarından ayrıldığı bu nedenle de edebiyat tarihimizde hak ettiği konuma yerleştirilemediği görülmektedir. Çalışmamızda türün ilke ve çerçevesi çizilmeye çalışılarak Pakdil'in denemeleri yapı ve içerik olarak incelenmiştir. Çok sayıda deneme kitabı yayımlamış olan Pakdil'in denemeleri işlenen ana mevzular etrafında kümelenerek tahlile tabii tutulmuştur. Denemeleri, Pakdil'in entelektüel ve sanatçı kimliğinin açıklanmasında önemli rol oynamaktadır.
Kazakistan'da yaşayan Ahıska Türkleri'nin folklorunun incelenmesi

1944 sürgünü ile topraklarından sürgün edilen Ahıska Türkleri, dünyanın birçok yerine dağılmış ve buralarda yaşamlarını devam ettirmektedirler. Bu çalışmada 'Kazakistan'da yaşayan Ahıska Türkleri'nin Folklorunun İncelenmesi' başlığı altında ilk bölümde sürgünden önceki Ahıska coğrafyasından bahsedildi. Daha sonra ise Ahıska Bölgesi'nin işgal edilmesi ve Ahıska Türkleri'nin sürgün edilmesinden bahsedildi. İkinci bölümde Kazakistan'da yaşayan Ahıska Türkleri'nin kültürü başlığı altında halk hikayeleri, maniler, ninniler, bilmeceler, değişmeler, türküler, dualar, ağıtlar, atasözleri ve destanlardan bahsedilerek örnekler verildi. Ayrıca Ahıskalı aşıklara yer verildi. Son olarak üçüncü bölümde ise öncelikle Kazakistan'da yaşayan Ahıska Türkleri'nin dini ve batıl inanışlarından, evlilik, doğum ve ölüm gibi geçiş dönemlerine ve daha sonra ise Ahıskalıların sosyal yaşantısına değinildi.
Türkmen Türkçesinde kalıp sözler

Bu yüksek lisans tez çalışması, Türkmen Türkçesindeki kalıp sözlerin tanımı, sınıflandırılması, söz varlığı içindeki yeri, anlam bakımından değerlendirilmesi üzerine yapılan bir incelemeyi ve bu incelemenin değerlendirme ve sonuçlarını kapsamaktadır. Bütün Türkçede olduğu gibi Türkmen Türkçesinin de söz varlığı içinde atasözü, deyim, ikileme ve kalıp sözleri barındıran kalıplaşmış dil birimleri vardır. Bu birimlerin içinden atasözleri, deyimler ve ikilemeler üzerine yapılmış pek çok çalışma bulunurken, kalıp sözlerle ilgili kapsamlı bir çalışma yapılmamış, sadece bu çalışmalarda kalıp sözlere kısaca değinilmiştir. Bu yüzden kalıp sözlerin diğer kalıplaşmış dil birimlerinden ayırt edilmesi noktasında bazı karışıklıklar yaşanmaktadır. Oysa insanların iletişim sırasında sürekli olarak kullandığı ve Türkmen Türkçesinin yabancılara öğretimi sırasında önemli bir yeri olan bu kalıp sözlerin de kapsamlı bir şekilde tanımlanması, açıklanması ve diğer kalıplaşmış dil birimlerinden ayrı bir grupta incelenmesi gerekmektedir. Bu amaçla, tezimizde çeşitli kaynaklarda bahsedilen kalıp sözlerin tanımlarına bakılmış, buradan hareketle bu kalıpları ayrı bir grupta sınıflayabilmek için yapısall, işlevsel, anlamsal ve bağlamsal özellikleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu özelliklerden yola çıkarak kalıp sözlerin kapsamlı bir tanımı yapılmıştır. Tezin birinci bölümünde kalıp sözlerin kuramsal çerçevesi, başlıca kavramlar ve izlenecek yöntemler ele alınmıştır. Türkçenin genel olarak söz varlığını oluşturan diğer ögelere de değinilmiştir. Bunlar deyimler, atasözleri ve ikilemelerdir. İkinci bölümde kalıp sözler kalıplaşma derecelerine göre değerlendirilmiştir. Kalıplaşmış dil birlikleri içindeki kalıp sözler nedir, nasıl tanımlanır, Türkmen Türkçesindeki kalıp sözlerin tanımlanması konusu üzerinde durulmuştur. Bununla beraber ikinci bölümde kalıplaşmış dil birlikleri içerisinde kalıp sözlerin yapı, anlam, işlev özellikleri, kültürel yönü, Türkmen Türkçesi öğreniminde kalıp sözlerin yeri incelenmiştir. Kalıp sözlerin anlam ve yapı bakımından sınıflandırılması yapılmıştır. Kalıp sözler anlamlarına göre değerlendirilmiştir. Kalıp sözler, kullanıldıkları durumlar ve ele aldıkları konulara göre sınıflandırılmıştır. Burada toplumdaki kültüre dair oluşan kalıp sözler, iyi dilekler ve kötü dilekler ayrı ayrı ele alınmıştır. Kalıp sözler de söz varlığının bir ögesidir. Bu görüşten hareketle tez çalışmasında Kalıp sözler sözlüğü değerlenmiştir.
Osmaniye ili yer adları üzerine bir dil incelemesi

Tarihi M. Ö. 1650'li yıllara dayanan birçok medeniyet ve kültüre ev sahipliği yapmış, Anadolu'nun en eski yerleşim yerlerinden olan Osmaniye ilinin yer adları üzerine yapmış olduğumuz bu tez; Kısaltmalar, Giriş, Dört Bölüm, Sonuç, Öneriler, Kaynakça ve Özgeçmişş bölümlerinden oluşmaktadır. Giriş bölümünde, çalışmanın amacı, yöntemi, çerçevesi ve önemi belirtilmiştir. Birinci Bölümde Osmaniye ve ilçelerinin tarihçesi üzerinde durularak, yer adlarının tarihi arka planı ve yer adları üzerinde tarihin etkisi araştırılmıştır. İkinci Bölüm bir sözlük çalışması olup, Osmaniye il sınırları içerisinde yer alan tüm ilçe, köy isimleri ve Osmaniye merkezde bulunan sokak, cadde, bulvar ve mahalle isimleri alfabetik sırayla verilmiştir. Üçüncü Bölümde ise alfabetik sırayla verilen yer adları gramatikal ve etimolojik açıdan incelemeye tabi tutulmuş, elde edilen sonuçlar grafikler yardımıyla açıklanmıştır. Son Bölüm olan Dördüncü Bölümde ise Osmaniye yer adları anlam ve yapı bakımından sınıflandırılarak tasnif edilmiştir. Sonuç ve Öneriler bölümünde araştırmamızın neticesinde elde edilen bilgiler ışığında yapılması muhtemel çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur.