turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kayseri'deki tek kubbeli camii ve mescitler

Bu çalışmanın konu başlığını Kayseri merkez, ilçe ve köylerindeki tek kubbeli camii ve mescitler oluşturmaktadır. Konuyla ilgili toplamda yirmi üç yapı tespit edilmiş, bunlardan iki tanesi yeniden inşa edildiği için katalogdan çıkarılmıştır. Çalışmada ana hat bağlamında önce giriş bölümü başlığı konulmuş bu kısımda konunun tanımı ve önemi ilgili kaynaklar başlığı altında doğrudan kaynaklar incelenmiş, metod ve yöntem başlığında ise çalışma sırasında izlenen süreç belirtilmiştir. Kayseri tarihine kısa bir bakış başlığı altında, Kayseri'nin tarihi süreç içerisinde geçirdiği değişim ve gelişimlerden bahsedilerek son noktada Selçuklu ve Osmanlı kültürünün dini mimari üzerindeki sentezi ve değerlendirmesi yapılmıştır. Tezin ikinci ana başlığını katalog kısmı oluşturmaktadır. Bu bölümde yirmi bir tane eser tarih sırasına göre isimleri yazıldıktan sonra; inceleme tarihleri, bulunduğu yer, yapım süreci gibi tespitlerin ardından detaylı bir inceleme yapılmıştır. Yapıların malzeme, teknik, avlu düzenlemeleri, son cemaat yerleri, cephe düzenleri, minareleri analiz edilip harim kısmı bağlamında; plan, mihrap, minber, mahfil ve kürsü düzenlemelerine değinilmiştir. Üst örtü ve taşıyıcılarla beraber aydınlatma sisteminden bahsedilmiş ve süsleme başlığı altında dış cephe ve iç mekan süslemeleri hakkında bilgi verilmiştir. Daha sonra kitabesi günümüze ulaşmış yapıların; Arapça metinleri, transkripsiyonları ve Türkçe açıklamaları sırasıyla yazılmış, son olarak yapının Vakıflar Müdürlüğü ve Koruma Kurulu'ndaki arşiv bilgileri tespit edilerek yapıyla ilgili vakıf bilgileri metne dahil edilmiştir. Üçüncü bölüm olarak değerlendirme başlığı altında öncelikle cami ve kubbe tanımı yapılmıştır. Kubbenin cami mimarisinde kullanımı ve Türk-İslam eserleri açısından Karahanlı'larla başlayan, sonrasında Osmanlıya kadarki süreçte değişim ve gelişimlerine değinilmiştir. Metnin ilerleyen bölümlerinde yirmi bir yapı; tarihi dönemleri, malzeme teknikleri, plan ve plan elemanları, yapı elemanları, iç mekan öğeleri, süslemeler ve kitabeler ana başlıkları altında kendi aralarında ve farklı bölgelerdeki bazı yapılarla karşılaştırılarak değerlendirilmiştir. Bu karşılaştırma yapıların benzer ve farklı özelliklerini tespit anlamında çalışma açısından verimli bir sonuç ortaya çıkarmıştır. Son başlık olarak, sonuç kısmı değerlendirmeye alınmıştır. Bu bölümde kısa bir özet yapılmış, yapıların genel özelliklerine değinilmiş ve son olarak araştırma sırasında tespit edilen restorasyon ve onarım hatalarına atıfta bulunulmuştur.
Kapadokya bölgesindeki vaftiz konulu duvar resimleri

Kapadokya Bölgesi'ndeki vaftiz konulu duvar resimlerini konu alan çalışmamda; vaftiz sahneleri başta ikonografi olmak üzere resim programı, üslup ve kaynak bakımından incelenmiş ve değerlendirilmiştir. Toplam beş bölümden oluşan tezin ilk bölümünde, konunun tanımı, konunun amacı ve önemi son olarak ise çalışmanın yöntemi anlatılmıştır. İkinci bölümde Kapadokya Bölgesinin tanım ve sınırları, jeolojik oluşumu ve fiziksel yapısı, siyasi tarihçesi, Hıristiyanlık tarihi ve son olarak da konu ile ilgili yayınlar hakkında bilgiler verilmiştir. Bu yayınlar Kapadokya Bölgesi'ndeki vaftiz konulu duvar resimlerini ele alan ve tez çalışmasını oluşturan kiliselerin yer aldığı kitap ve makaleleri kapsamaktadır. Yayınların künyeleri verildikten sonra içerikleri ve yöntemleri kısaca anlatılmış, yayınlar içerisinde konuyu kapsayan kiliselerin nasıl anlatıldığı, neler içerdiği ve tarihlendirme yöntemleri belirtilmiştir. Üçüncü bölümde vaftizin etimolojisi, suyun dini ve sembolik fonksiyonu, suya daldırma simgeciliği, Hıristiyanlıkta suyun kutsiyeti ve önemi, vaftizin anlamı, birinci yüzyılın ilk çeyreğinde vaftiz anlayışı, vaftiz ayini, konfirmasyon ve vaftiz ikonografisi hakkında detaylı bilgilere yer verilmiştir. Dördüncü bölüm olan katalogda, 'katalog tanımı' başlığı altında katalogun yöntemi anlatılmış daha sonra on dokuz ayrı başlık altında konumuza dahil olan kiliseler hakkında araştırmacıların tarihlendirmelerine yer verilmiştir. Kronolojik sıraya göre, sahnelerin katalog, resim ve çizim numaraları verildikten sonra varsa yazıtı bugünkü durumu ve kaynakları belirtilmiş; ayrıca ayrıntılı tasvirleri yapılmıştır. Beşinci bölüm değerlendirme olup burada alt başlıklar halinde ikonografi ve üslup genel değerlendirilmesi ile karşılaştırma yapılmıştır. Sonuç bölümünde vaftiz ile ilgili kısaca bilgi verildikten sonra, konumuz kapsamında bulunan kiliselerin vaftiz sahnelerinin genel özellikleri hakkında bilgiler verilmiştir. Tezin sonunda bibliyografya, Kapadokya Bölgesinde vaftiz sahnelerinin yer seçimleri, fotoğraflar, çizimler ve ekler; Kapadokya Bölgesi genel haritasına yer verilmiştir.
Geçmişten günümüze Diyarbakır İçkale ve yapıları

Mezopotamya'nın Bereketli Hilali içerisinde yer alan kadim Diyarbakır kenti, ilk yerleşik hayatın başlangıç noktasından günümüze kadar birçok medeniyete ev sahipliği ve başkentlik yapmıştır. Diyarbakır sur içi tarihinin başlangıç noktası Hurri-Mitani medeniyetinin yerleştiği, yaşam sürdüğü Amida höyük'tür. Surun ilk kara bazalt taşları bu noktada birbiriyle buluşup, Diyarbakır kentini oluşturmuştur. İmparatorluklara ev sahipliği yapan Diyarbakır kentinin yöneticilerini ağırladıkları kısım geçmişşten günümüze Amida Hüyük'ün de içinde bulunduğu Diyarbakır Surlarının kuzeydoğusunda bulununan İçkaledir. Bu çalışmada Diyarbakır İçkale içerisinde Diyarbakır'a gelip geçmişş medeniyetlere ait mimari izler ortaya çıkarılıp, değerlendirildikten sonra kronolojik şekilde ortaya konulmaya çalışılmıştır. Diyarbakır kentinin çekirdeğini oluşturan İçkale'nin geçirmiş olduğu tüm evreler ve İçkale 'de mevcut tüm yapılar: kale, burç ve Artuklu Sarayı ayrıca günümüzde mevcut olan 5 kale kapısı, 2 ibadethane, 4 türbe, 10 kamu yapısı, 4 su yapısı ve kaynaklarda yer alıp günümüze ulaşamayan saray, dökümhane, hamam, cami, hastane vb. yapıların izleri sürülmüştür.
Isparta Selçuklu, beylikler ve Osmanlı Dönemi mimarı yapılarında taşıyıcı elemanlar

Isparta; Tarih boyunca birçok medeniyetin izlerini taşımaktadır. Konumu, tarihi ve kültürel özellikleri ile farklı kültürlere ev sahipliği yapmıştır. Anadolu'nun kapılarının Türklere açılmasıyla Anadolu Selçuklu, Beylikler ve Osmanlı Dönemi'nde Isparta ve çevresinde mimaride önemli gelişmeler yaşanmıştır. Bu dönemlerde farklı mimari yapılar inşa edilmiş, yapıların planı ve büyüklüklerine göre farklı taşıyıcılar kullanılmıştır. Bu kapsamda Isparta merkez ve ilçelerde yer alan Türk-İslam Dönemi'ne ait camiler, medreseler ve sosyal yapılar incelenmiştir. Bunun sonucunda 21 cami 2 sosyal yapı, 3 medrese olmak üzere çalışma konusu kapsamında toplamda 26 yapıda taşıyıcı kullanımı tespit edilmiştir. Isparta merkez ve ilçelerde bulunan Türk-İslam Dönemi yapıları olan, camiler, medreseler ve sosyal yapıların genel yapısı ile ilgili bilgiler verilmiştir. Mimari yapılarda destek elemanı olarak kullanılan, çalışma kapsamında incelenen taşıyıcılar; biçimsel özellikleri, kullanılan malzemeler ve süsleme özellikleri açısından detaylandırılarak anlatılmıştır. Sütunların kaide, gövde ve başlıklarında Türk-İslam Dönemi'ne ait bölgesel üsluptaki parçalara ve bunun yanı sıra devşirme parçalara rastlanmıştır. Bu kapsamda Türk-İslam Dönemi'ne özgü parçalar ve olasılıkla Yunan, Roma ve Bizans Dönemleri'ne tarihlendirilen mimari plastik parçalar da çalışma kapsamında değerlendirilmiştir.
Vanİ Efendi camii ve yazıları

Vani Efendi Camii ve Yazıları isimli çalışmamız bir giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. Girişte, çalışma hazırlanırken takip edilen yöntemden bahsedilmiştir. Çalışmanın kapsamından da bahisle düzen ile ilgili detay bilgiler sunulmuştur. Birinci bölümde Vani Mehmed Efendi'nin hayatı ve eserleri ele alınmıştır. İlmi faaliyetleri, eğitimciliği ve dönemindeki tesiri üzerinde durulmuştur. Erzurum, İstanbul ve Bursa'da tarihe ve bize bıraktığı mirası üzerinden hareketle bu eserlerin sanat ve tarihi zenginliğine yer verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise cami hakkında genel bilgilendirme yapılmıştır. Vani Mehmed Efendi'nin Erzurum'daki izlerini açıkça ortaya koyan Vani Efendi Camiidir. Cami hakkında tarihi ve mimari bilgiler bu bölümde yer almıştır. Yazı ve süslemelerinin incelenip değerlendirilmesiyle çalışma tamamlanmıştır.
Haymana ve çevresindeki Türk İslam yapıları

Araştırma, Ankara Haymana İlçesinin, ilçe merkezinde ve ilçe merkezine bağlı mahallelerin tarihi gelişimlerini ve coğrafyanın önemli öğeleri olan anıtsal yapıları konu almaktadır. Haymana ilk çağlardan itibaren çoğu uygarlığa ev sahipliği yapmış ve her çağda önemini korumuştur. İncelenen eserler 16 yy. ve 20 yy. ortalarını kapsamaktadır. Yapıların çoğu günümüze onarımlar geçirerek ulaşmıştır. Yapılan arazi çalışmasında Anadolu Türk Sanat Tarihi içerisinde değerlendirebilecek birçok yapı tespit edilmiştir. 'Haymana ve Çevresindeki Türk İslam Yapıları' adlı yüksek lisan tezimiz beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, 'Giriş' başlığı altında; Konunun Tanımı Önemi ve Sınırları, Konu İle İlgili Yapılan Çalışmalar, Araştırmada Kullanılan Metot ve Yöntemler başlıkları üzerine durulmuştur. İkinci bölümde; Haymana başlığı altında; Haymana Tarihçesi, Haymana Coğrafyası ve Haymana adı başlıkları üzerine durulmuştur. Üçüncü bölümde, 'Kataloglar' başlığında Haymana ilçe merkezi ve İlçe merkezine bağlı mahallelerdeki yapılar ele alınmıştır. 10 Cami, 9 ev, 3 Köy Odası, 3 Kamu Yapısı, 1 Türbe, 1 Köprü ve 12 Çeşme tanıtılmıştır. Yapılar; Mimari, Malzeme ve Teknik, Süsleme, Kitabe ve Tarihlendirme ve onarımlar başlıkları altında bahsedilmiştir. Dördüncü bölüm, Değerlendirme ve Karşılaştırma başlığında Haymana ve çevresindeki Türk İslam Yapılarının Anadolu Coğrafyasında değerlendirilmiştir. Değerlendirme, 'Plan ve Mekan Anlayışı', 'Malzeme ve Teknik', 'Süsleme', 'Taşıyıcı ve Destekleyiciler' ve 'Yapı Elemanları' başlıkları altında değerlendirilmiştir. Beşinci Bölüm 'Sonuç' başlığında Haymanadaki yapıların Türk sanatındaki yeri ve mimarlık tarihi açısından taşıdıkları önemden bahsedilmiştir. Yapıların çoğunlukla 19. ve 20. Yüzyıllarda taşra üslubu özellikleri taşıdığı belirtilmiştir. Bu çalışma sonuncunda, Haymana ve Çevresindeki Türk İslam Yapılarının, coğrafyanın tarihi kimliğini belgeleyen, sosyal ve kültürel yapısını ortaya koyan eserler, taşra üslubuyla inşa edilmiş oldukları anlaşılmıştır.
Konya yazma eser kütüphanelerinde bulunan Anadolu Selçuklu cildleri'nde bazı şemse analizleri

Uygurlularla başlayan Türk Cild Sanatının serüveni İslam Cild Sanatı içinde, Anadolu Selçuklu üslubuyla yeni bir soluk kazanmıştır, Selçuklu devlet adamlarının ve önde gelenlerin himayesinde gelişerek Osmanlı Cild Sanatına geçişte bir köprü vazifesi üstlenmiştir. Türklerin kutsal kitap başta olmak üzere içinde pek çok kıymetli bilgiyi barındıran yazma eserlere verdikleri değer ve ehemmiyetle, kendi milli zevk ve anlayışları çerçevesinde hazırlanan bu eserler korunmaya ve saklanmaya haiz biçimde günümüze kadar ulaşmışlardır. Türk İslam Cild Sanatı içinde de Anadolu Selçuklu Cild Sanatı pek çok yeniliğin ortaya konulduğu ve diğer sanat alanlarındaki araştırmalara göre daha az araştırmanın olduğu önemli bir bölümdür. Bu düşünceden hareketle Konya Yazma Eserler Kütüphanelerinde Bulunan Anadolu Selçuklu dönemine ait cildlerin şemselerinin analizini yaptığımız bu tezde; cild sanatının tanımı, tarihçesi, bölümleri, çeşitleri, yapımı, malzeme ve aletleri gibi genel bilgilere yer verildi. Yüzyılları ketebe kaydında belli olmayan örnekler araştırma kapsamında yer alan benzer örneklerle mukayese edilerek incelendi ve buna göre katalog içinde sıralandı. Katalog bölümünde şemsesi incelenen cild örneğinin ismi, dili, konusu, ölçüleri, sayfa sayısı, ketebesi, müellifi vb. bilgiler verilerek eserin künyesi oluşturuldu. İncelenen şemseler desen tasarım özellikleri ve yapım teknikleri bakımından değerlendirildi. Şemselerin çizimleri yapılarak tasarım özelliklerinin daha anlaşılır olması sağlandı, ayrıca bazı örneklerin çizimleri, bugün dijital fotoğraf kaydı olmadığı için Ahmet Saim ARITAN hocamın, yüksek lisans tezinde bulunan fakat detay kısımları çok net görünmeyen fotoğraflardan faydalanılarak yapılmıştır, tez çalışmamızda yer alan çizimler bu bakımdan değerlendirildiğinde bir belge niteliği kazanmıştır ve kanaatimiz daha sonra bu alandaki araştırmacılar için de yararlı bir kaynak olacağıdır.
Giresun-Şebinkarahisar çevresinde geleneksel dokumalar

Anadolu'da geleneksel sanatlar içinde dokumalar da önemli bir yer tutar. Geleneksel sanatların yapıları; iklim, toplumların yaşam biçimlerindeki inanç, gelenek, görenek ve törenlerine bağlı olarak biçimlenir. Burada konu edinilen Şebinkarahisar ve çevresindeki giyim, örtü, yaygı ve taşımada kullanılan dokumaların da kendine has özellikleri vardır. Dokumalarda yörede bulunan, yani erişilebilen malzemeler kullanılmıştır. Bölgede beslenen hayvanların tüyleri, yünleri ve yetişen bitkilerden elde edilen malzemelerin yanında, bazen ipek gibi malzemeler dışardan alınır. Zaten geçmişşte Şebinkarahisar ipek yolu üzerinde bulunmaktaydı. Bundan başka tarihi süreç içinde önemli olaylara sahne olmuştur. Günümüzde Şebinkarahisar Giresun iline bağlı bir ilçedir. Nüfus'u 21 .204'dir. Bölge dışardan göç almadığı için etnik ayrımlardan söz edilmez, çünkü bölgeye yeni göçler olmamıştır. Ülkemizin sanayileşmesinden önce insanlar ihtiyaçlarının birçoğunu bölgelerinde kendileri üreterek karşılamışlardır. Şebinkarahisar'da dokumacılık eskiden beri yapılmaktadır. Ev döşemeleri, yaygılar, örtüler, taşıma eşyaları, giysiler üretilmiştir. Bu dokumalardan birçoğu çeyizlerde ve törenlerde yer almış ve günümüze kadar devam ettirilmiştir. Bölgede dokumacılık tüm yerleşimlerde yaygındır. Tamzara kasabası uzun yıllar dokumacılık yapılan bir yerleşim yeridir. Yalnızca Tamzara'da dokunan ve 'Tamzara Dokuması' olarak adlandırılan bir bez türü vardır. Bundan başka araştırmamızda Şebinkarahisar'da ve köylerinde çok çeşitli dokumaların olduğu görülmüştür. Bu dokumalar kendi içinde dokuma ve desenleme tekniklerine göre gruplanır. Yöreye özgü olan kıldan dokunan, at ve eşeklere örtülen, mazman kendine özgü desenleme tekniği olan bir dokuma çeşididir. Bu dokumanın zemini çözgü etken olmasına karşın desenlemesi atkı doğrultusundadır ve diğer dokumalardan farklıdır. Bölgede çeşitli tezgah tipleri vardır. Örneğin; bezler için kamçılı, yaygılar için dikey ve yatay tezgahlar kullanılmıştır. Bölgede bazı dokumalar kadınlar, bazıları da erkekler tarafından dokunur. Genel olarak kadınlar dokuma yapar ana mazman dokumalar erkekler tarafından yapılır. Sadece Şebinkarahisar'da alan araştırmaları yapılmadı. Bunun yanında Ankara'daki vakıf ve müzelerde bulunan Şebinkarahisar tekstilleri üzerine de araştırmalar yapıldı.
Mimar Sinan camilerinde kubbenin akustik açıdan belgelenmesi: Kadırga Sokollu Mehmet Paşa camii örneği

Mimar Sinan'ın mimariye yaptığı yenilikçi katkıları kapsamında, yapı akustiği ile ilgili sorunları da gözettiği ve bu doğrultuda Sinan camilerinin tasarımında, akustiğin de bir belirleyici olduğunu söylemek mümkündür. Bu çalışmada Mimar Sinan camilerindeki iç bükey üst örtü elemanlarının, hacim akustiğine olan etkisi açısından, ileri teknolojiler kullanılarak belgelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma alanı olarak Kadırga Sokollu Mehmet Paşa Camii seçilmiştir. Cami, hacim akustiği açısından yapılmış ölçümlerde optimum değerleri sağlamış olmasının yanı sıra, üst örtüdeki iç bükey elemanlarda bulunan, yayınlarda ses kabı olarak geçen kapların ağızlarının açıkta olması sebebiyle tercih edilmiştir. Bu ses kaplarının bulundukları konum itibariyle ulaşılabilir olmaması ve boyutlarının oldukça küçük olması, iskele kurmadan ölçümleme yapılmasını imkansız hale getirmektedir. Bu nedenle belgelemenin yersel lazer tarayıcı ile yapılmasına karar verilmiştir. Yapılan belgeleme çalışması sonucunda, yayınlarda ana kubbedeki rezonatör ağızları olarak geçen 36 adet anomalinin delik olmadığı tespit edilmiş, bunlar dışında, yapıda tespit edilen 163 adet deliğin ise hacim akustiğine etki edebilecek özellikleri bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, çalışma sonucunda yersel lazer tarayıcıların, kültür varlıklarının belgelenmesinde, konvansiyonel yöntemlere göre çok daha hızlı ve hassas sonuçlar verdiği ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Kayseri'deki Erken Bizans Dönemi duvar kiliseleri

Türklerin Anadolu'yu yurt edinmelerinden önce söz konusu coğrafyanın önemli bir kısmına hakim olan Doğu Roma İmparatorluğu, siyasal egemenliğini ortaya koydukları mimari ve sanatsal ürünlerle teşhir edip perçinleştirme yoluna gitmişlerdir. Bu bağlamda, Kapadokya bölgesi de bu mimari ve sanatsal faaliyetlerin mekanı olmuştur. Tarihsel bir derinliğe ve zengin bir mimari çeşitliliğe sahip olan bu bölgenin önemli bir yerleşimi olarak Kayseri'de imparatorluğun bahsedilen faaliyetlerinden doğal olarak etkilenmiştir. Bu çerçevede söz konusu yerleşimde birçok Erken Bizans mimari örnekleriyle karşılaşılmaktadır. Bu çerçevede Kayseri sınırları içerisinde bahsedilen döneme tarihlenene altı yapı tespit edilmiştir. Bunlardan üç tanesi kısmen günümüze ulaşabilmişken diğerlerine ilişkin herhangi bir kalıntı bulunmamaktadır. Erken tarihlerde yapılmış çalışmalardan da yararlanmak suretiyle söz konusu yapılara ilişkin mimari tanımlar görsel malzemeler eşliğinde verilmeye çalışılmış, diğer bölgelerdeki çağdaşı olan yapılarla mukayese edilerek bir sonuca ulaşılmak hedeflenmiştir. Bu çalışma, Kayseri'deki Erken Bizans dönemine tarihlenen duvar kiliselerinin, çağdaşı olan diğer bölgelerdeki yapılarla karşılaştırmalı olarak bilimsel bir sistematik dahilinde incelendiği ilk tez olma özelliğini taşımaktadır.
Kadıköy - Söğütlüçeşme Mahmut Baba mezarlığı

Tez çalışmamızda İstanbul ili Kadıköy ilçesinde yer alan Mahmut Baba Mezarlığı'nda bulunan Osmanlı dönemine ait mezar taşları incelenmiştir. Söz konusu mezarlıkta alan temizliği yapılmasının ardından mezar taşlarının fotoğrafları çekilmiş, ölçüleri alınmış ve alan çalışması tamamlandıktan sonra masa başı çalışmalarına geçilmiştir. Taşların kitabeleri okunarak yazıların kritiği yapılmıştır. Mezar taşlarında karşımıza çıkan süslemelerin çeşitleri tespit edilerek kendi grupları içerisinde sınıflandırılması yapılmıştır. Tez çalışmamızda Mahmut Baba Mezarlığı'nda yer alan mezar taşlarındaki tipoloji, yazı, süsleme, malzeme vb. unsurlar değerlendirilerek, bu taşların yapıldığı dönemdeki sosyo - kültürel gelişmeler dahilinde değerlendirilmeye çalışılmıştır.
Çay-Ebu'l Mücahid Yusuf Külliyesinde süsleme

Külliye; Anadolu Selçuklu döneminde önemli bir yerleşim yeri olan Afyonkarahisar'ın Çay ilçesinde, Anadolu Selçuklu döneminde önemli bir komutan olduğu düşünülen Ebu'l Mücahid Yusuf tarafından 13. yüzyılda inşa ettirilmiştir. Külliye; Dönemi itibariyle o yüzyılın mimarı özellikleri ile beraber farklı süsleme özellikleri ile de önemli bir yapı grubudur. Yapı içerisinde dönem özelliklerini yansıtan taş, tuğla, çini ve boyama süslemeler 13. Yüzyılın özelliklerini yansıtmakla beraber bazı parçalar motif açısından o dönemden farklı özellikler göstermektedir. Külliye de bulunan medrese, türbe, çeşme ve kervansaray yapılarının tamamında süsleme unsurları mevcuttur. Külliye de bulunan süslemeler yapılara ve yapıların içerisinde bulunan birimlere göre ayrı ayrı incelenmiştir. Külliyede bulunan süslemeler diğer birimlerdeki süslemeler ile benzer ve farklı yönleri göz önünde bulundurulmuş olup tüm süslemeler yapı içerisinde alt başlıklara ayrılarak değerlendirilmiştir.
İstanbul'un kaybolan kültürlerinin izinde Tarihi Yarımada'daki Pagan tapınakları için restitüsyon önerisi

Bu çalışmanın amacı, Tarihi Yarımada'nın kaybolan kültürlerinin izini sürerken, Sarayburnu'nda kurulmuş olan Byzas kentine ait tapınakların yenidenkurgulanabilmesi için bir restitüsyon denemesi ortaya çıkarmaktır. İlk olarak, Tarihi Yarımada'nın fiziki özelikleri irdelenmiş, Prehistorik veProtohistorik dönemlerden başlayarak geçirmiş olduğu sosyo-kültürel değişimler ve buna paralel olarak gelişen inanç sistemi araştırılmıştır. Çok tanrılı inanışlarageçiş döneminde biçim değiştiren tapınak yapısının da gelişim süreci aynısüreklilik içinde ortaya konmuş, tapınakların kent içindeki konumları ve biçimselgelişimleri irdelenmiştir. Byzas kentinde görülen inanışın Doğu Ege mitolojisine bağlı olarak geliştiği göz önüne alınarak, bölgede Doğu Ege panteonu içinde yer alan hangi tanrılarıntapınım görmüş olabileceği çeşitli harita ve belgeler ışığında ortaya konmuştur. Butanrılara ait tapınak yapılarının biçimsel analizleri için, Byzas kentinin kurulduğuSarayburnu ile sosyo-kültürel ve coğrafi açıdan benzerlik içinde olan Doğu Egekıyılarındaki kentlerde söz konusu tanrılara ait tapınak yapıları hem kent içimdekikonumlandırılışları hem de biçimsel özelikleri açısından irdelenmiştir. Yapılan bu araştırmalar neticesinde Doğu Ege kıyı kentleri boyunca irdelenentapınak yapılarının mimari verilerini yansıtan istatistiksel birer analiz çizelgesi oluşturulmuştur. Bu veriler ışığında Byzas kentine ait Zeus, Hera, Athena, Artemis, Apollon, Aphrodite ve Pseidon tapınakları için birer restitüsyon denemesioluşturulmuş, plan ve üç boyutlu modellemeler çizilmiştir.
Anadolu Selçuklu Dönemi mimarisinde sırlı kaplama kullanımı (2 cilt)

Anadolu Selçuklu mimarisinde kullanılan çiniler birçok açıdan sayısız yayma konu olurken, diğer bir sırlı malzeme olan sırlı tuğlalar çok daha az yayında incelenmiştir. Bu yayınların içinde çok azı sırlı malzemenin yapıyla olan ilişkilerine değinmiştir. Biz, her iki sırlı malzemeyi de beraber ele almayı ve bir mimari kaplama elemanı olarak incelemeyi uygun gördük. Anadolu Selçuklu Mimarisinde kullanılan sırlı malzeme bir mimari kaplama malzemesi olarak ele alınıp, öncelikle gerek çini gerekse sırlı tuğla, üretim aşamasından başlayarak, fırınlama, malzeme, biçim, yapım ve süsleme teknikleri, yapı yüzüne uygulama teknikleri ve yüzeylerde oluşturdukları motifler ve kompozisyonlar açısından incelenmiştir. Daha sonra her iki sırlı kaplama malzemesi mimaride kullanıldıkları yüzeyler açısından incelenmiş; öncelikle yapı tiplerine göre bir sınıflandırma yapılırken, daha sonra tek tek tüm mimari elemanlar göz önüne alınarak, hangi yüzeylerde, hangi malzemenin, ne şekilde kullanıldığı araştırılmıştır. Sırlı malzemenin çeşidinin, hangi mimari yüzeylerde uygulanacağının, teknik ve kompozisyon seçiminin nasıl belirlendiği, bu blirlemede baninin patronajının, mimarın ve çini ustasının rolü tartışılmış, tasarım ve şablon meselesi ortaya konulmuştur. Tüm bu kriterler ve incelemeler sonrasında yapılan değerlendirmede, belli başlı çini üretim merkezleri ve atölyeler tespit edilmeye çalışılmış; sırlı kaplamaya sahip eserlerin yeniden kronolojik bir tipolojisi yapılmış ve elde edilen verilere göre inşa tarihi kesin olmayan bazı eserler yeniden tarihlendirilmiştir. Son olarak Anadolu Selçuklu sanatında bir sırlı kaplama programı olup olmadığı meselesi ortaya atılmış; 11 sırlı kaplama programının belirlendiği durumlarda, bunun daha önce incelenmiş olan kriterlerden hangilerine göre belirlendiği tartışılmıştır. Anadolu Selçuklu Dönemi'nde kullanılan sırlı kaplama elemanları, çeşitli faktörler göz önüne alınarak incelenip, daha önce yapılan çalışmalardan farklı bir bakış açısı getirilmiştir.
Artvin'deki bir grup orta Çağ Bagratlı Dönemi kilise mimarisinde Bizans etkileri

Tao-Klarceti Beyliği'nin uzun yıllar yönetim merkezi olan Artvin ili Ardanuç ilçesi, Orta Çağ'da pek çok önemli esere ev sahipliği yapmıştır. Katalogda incelenen yapılar da Orta Çağ'da inşa edilmiş, Bagratlı Hanedanlığı'nın gücünü temsil eden önemli eserlerdir. Gürcistan'da Azize Nino'nun misyonerlik faaliyetleri sonucu, Hristiyanlığın IV. yüzyılın ilk yarısında resmi olarak devlet tarafından kabul edilmesi hem dinsel hem de sanatsal açıdan Bizans İmparatorluğu ile ilişkilerin artmasına neden olmuştur. Özellikle IV. ve VI. yüzyılda Bizanslı pek çok sanatkar ve din adamı tarihi Gürcistan'a giderek Bizans etkili eserler üretmiştir. IV. yüzyıldan itibaren ortaya çıkan sanatsal etkinin Orta Çağ'da da devam ettiği düşünülmektedir. Yine de etkinin boyutları kesin olarak bilinmemektedir. Ancak yapılan bu tez çalışmasıyla, Artvin'deki bir grup yapı üzerinden Gürcü kiliselerindeki belirgin olan Bizans etkileri ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır.