turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Cumhuriyet Dönemi dergilerinden Güney Sanat dergisi ve edebi çevresi

Bu çalışmada kültür, sanat ve edebiyat dergilerinden birisi olan Güney Aylık SanatDergisi ve Edebi Çevresi incelenmektedir. Çalışmaya 1950- 1975 yılları arası Türkdergiciliğine genel bir bakış ile giriş yapılmıştır. Giriş bölümünde 1950- 1975 yılları arasında yayın hayatında olan dergiler verilmektedir. Bu dönem 1950- 1960 ve 1960- 1975 olmak üzere iki döneme bölünerek incelenmektedir. Çünkü siyasal ve toplumsal olarak büyük değişimlerin yaşandığı bu iki dönem, basın ve yayıncılık alanında da iki farklı oluşumun gelişmesine neden olmaktadır. Birinci bölümde ise Güney Aylık Sanat Dergisi'nin serüveni, amacı, çizgisi, muhteva ve içerik özellikleri belirlenmeye çalışılmaktadır. Güney Aylık SanatDergisi'ndeki türlerin istatiksel dağılımı ve yıllara göre çıkan dergi sayılarıverilmektedir. Güney Aylık Sanat Dergisi'nin dili ve tür başlıklarına göre içerik özellikleri incelenmektedir. Dönemin dil anlayışı belirlendikten sonra Güney Aylık Sanat Dergisi'nin dili üzerinde durulmaktadır. Güney Aylık Sanat Dergisi şiir ağırlıklı bir dergi olduğundan 1950- 1975 yılları arasındaki şiir anlayışları üzerinde durularakGüney Aylık Sanat Dergisi'nin şiir anlayışı belirlenmeye çalışılmaktadır. Şiir dışındaGüney Aylık Sanat Dergisi'nde yer alan diğer türler de incelenerek derginin edebi çehresi belirlenmeye çalışılmaktadır. İkinci bölümde dergide yer alan metinlerden bazıları seçilerek çalışmaya dahil edilmiştir. Üçüncü bölümde Güney Aylık Sanat Dergisi'nin indeksi, yazar soyadlarına göre tablo olarak çıkartılmıştır.
Uygur çöçekleri

Bilinmeyen bir zamanda, uçsuz bucaksız bir ülkede yaşadığı kabul edilen kahramanların maceralarını hikaye eden masallar, en yaygın halk edebiyatı mahsulleridir. Aynı kültür ve medeniyet dairesine mensup milletlerin masalları, ortak duygu ve düşünceleri yansıtır. Uygur çöçeklerinde de genel olarak masallarda işlenen konular ele alınmıştır. Zıtların karşılaşması temel alınarak, iyi-kötü, güzel-çirkin... v. b. mevzularla insanın becerisiyle veya olağanüstü bir gücün yardımıyla bir takım engelleri aşma çabası, başlıca konulardandır. Zaman ve mekan da masalın genel karakterine uygun olarak belirsizdir. Bazı çöçeklerde belli mekanların ismi geçmekle beraber, bu genel durumu değiştirmemektedir. Türk boyları arasında yerleşik hayata çok önce geçen ve sosyal hayatlarında tarım önemli yer tutan Uygurlar'ın masallarında bu hayatın izleri göze çarpmakta, çiftçi, avcı, bahçıvan... v. b. kahramanların maceraları anlatılmaktadır. Geleneklerine çok bağlı olan Uygurlar'ın masallarında rejimin tahribatı kendisini hissetirmektedir. Hakim rejime özel terimlerin çok sık tekrarlandığı masallardan bu unsurları çıkardığımızda dünyadaki benzerleriyle paralellik gösterdiğini söyleyebiliriz.
Richard A. Lanham'ın retorik terimleri üzerine bir araştırma

Bu çalışmanın konusu günümüz edebiyat araştırmalarında önem kazanan 'retorik'tir. Türk edebiyatında modern retorik üzerine yapılmış çalışmaların sayısı oldukça azdır. Eski belagatimiz modern retoriği takip etmemize yetmemektedir. Modern retorik araştırmalarını anlayabilmemiz için Batı retorik terminolojisini bilmemiz gerekmektedir. Bu yüzden biz İngiliz edebiyatında retorik üzerine çalışan Richard A. Lanham'ın 'A Handlist of Rhetorical Terms' adlı kitabını Türkçeye tercüme ettik. Bu kitap, İngiliz edebiyatı öğrencilerinin bilhassa ilk dönemlerinde okuma esnasında ya da yazarken karşılaştıkları retorik terimlerini kolayca bulabilecekleri küçük bir klavuz kitap çalışmasıdır. Kitaptaki terimler fonksiyonlarına göre sınıflandırılmıştır. Daha sonra bu terimlere bizde verilen karşılıkları T. D. K.'nın hazırlattığı terim sözlüklerinden tarayarak bulduk. Bu tarama sonunda terimlerin pek çoğuna bizde karşılık verilmediğini ve verilen karşılıkların bazılarının eksik ya da yanlış olduğunu tespit ettik. Bu açıdan tezimiz hem retorik terimlerinin bir araya getirildiği bir derleme, hem de küçük bir mukayese çalışması olmuştur.
Servet-i Fünun dergisinde bir tefrika musavver roman olarak Mai ve Siyah'ın analizi

Bu çalışmada, 19. yüzyılda dünyada ve Servet-i Fünun'daki görsellikle ilgili gelişmeleri, görselliğin bireyin bakış açısıyla birlikte gelişmesi ve realist kurmacanın da bireye bağlı bir görselliğe odaklanması bağlamında ele alacağım. Görselliğin ve gerçekçi edebiyatın daha çok birey üzerinden konumlanışını, Mai ve Siyah'taki fotoğraf-resim arası formdaki tasvirler, Ahmet Cemil'in bakışıyla oluşturulan izlenimci tasvirler ve Servet-i Fünun'daki tasvir geleneği ile tartışarak açımlamaya çalışacağım. Daha sonra bu tasvir şekillerinin Mai ve Siyah illüstrasyonlarında nasıl ve ne şekillerde görüldüğünü realizmin karaktere odaklanma kaygısı bağlamında tartışacağım. Bu bağlamda ressamın tarzının da illüstrasyonlara başka bir katman eklediğini düşünerek, bu tartışmaları Diran Çırakyan'ın sanat anlayışını da göz önüne alarak ilerleteceğim.
1963-1965 yıllarında yayımlanan Türk romanlarında toplumcu gerçekçilik

Bu çalısmada, 1963- 1965 yıllarında yayımlanan Türk romanları toplumcu gerçekçilik akımı açısından degerlendirildi. Romanlar, roman inceleme sanatına göre tahlil edilerek teknik, muhteva, dil ve üslup özellikleri açısından aynı baslıklar altında ortak noktalar bulunarak ve genel değerlendirmeler yapılarak incelendi. Çalısmamızda toplumcu gerçekligin Batı ve Türk edebiyatındaki gelisim evreleri incelenerek, 1963- 1965 yılları arasında yayımlanan Türk romanlarına nasıl yansıdıgıtespit edilmeye çalısıldı. Aynı zamanda 1960- 1965 yılları arasında Türk toplumunun siyasi, sosyal ve edebi açıdan yasadıgı gelismeler verilmeye çalısıldı. Amacımız, 1960 sonrası yıllarda yayımlanan Türk romanlarında toplumcu gerçekçiligin sekillenisbiçimini ortaya koymaktır.
Yahya Kemal Beyatlı ve Ahmet Hamdi Tanpınar'ın şiirlerinde zaman estetiği

Zaman, tarihinin en eski dönemlerinden itibaren insanoğlunun zihnini meşgul eden temel kavramlardan biridir. Farklı bilim dallarının çalışma alanına giren bu kavram, edebiyatta da yansımasını bularak birçok sanatçının eserine konu olmuştur. Türk edebiyatında da zaman meselesine kafa yoran isimler arasında Yahya Kemal Beyatlı ve Ahmet Hamdi Tanpınar öne çıkmıştır. Bu çalışmada modern Türk şiirinin önemli isimlerinden olan Yahya Kemal ve Tanpınar'ın sanat estetiğinde belirleyici bir işlev üstlenen zaman algısı ve bunun dayandığı temel kaynaklar incelenmiş ve şairlerin zaman kavramını ele alış biçimleri değerlendirilmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde Yahya Kemal ve Tanpınar'ın hayatları, edebi kişilikleri ve eserlerine yer verilmiştir. İkinci bölümde tarihsel süreç içinde zaman kavramını sorgulayan filozofların görüşleri ile Bergson'un zaman felsefesi ele alınmış ve bu görüşlerin söz konusu şairler üzerinde yarattığı tesirlere değinilmiştir. Üçüncü bölümde ise Yahya Kemal ve Tanpınar'ın devam düşüncesine dayanan zaman anlayışlarıyla, bunu; tarih, rüya, mekan, ölüm, varlık, kadın, musiki ve plastik sanatlarla ilişkilendiriş biçimleri ele alınmıştır. Her iki şairin toplumsal, tarihsel, kültürel ve sanatsal alanlarda var olması gerektiğine inandıkları süreklilik fikri, bu unsurlar üzerinden öne çıkarılmıştır. Ayrıca şairlerin zaman anlayışları ve bunu estetize etme biçimleri, benzerlikler ve farklılıklar üzerinden karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Şairlerin zamanı, hangi görünümlerle şiirlerinde yansıttıkları, alt başlıklar halinde sistematize edilerek tespit edilmeye çalışılmış ve bu tespitler, şiirlerden yapılan alıntılarla da desteklenmiştir.
Yunt Dağı köylerindeki masallarda dil özellikleri

Yunt Dagı Köylerindeki Masallarda Dil Özellikleri adlı Yüksek Lisans Tezinin amacı; Manisa agızları üzerinde yapılan çalısmalara katkıda bulunmaktır. Bu amaçla, on bir köyden yirmi sekiz masal derlendi ve bu masallarüzerinde, 'Dil incelemesi' yapıldı. Çalısma; Giris, inceleme, Sonuç ve metinler olmak üzere dört bölümden olusmustur. Giris; Yunt Dagı'nın Cografi-Tarihi Özellikleri, Manisa'nın Adı veKurulusu, Manisa'nın Tarihine Genel Bir Bakıs, Agız ÇalısmalarınınGeçmisi, Masal ve Özelliklerine Genel Bakıs ölümlerinden ibarettir. inceleme, Ses ve Sekil Bilgisi olmak üzere iki bölüme ayrılmaktadır. Sonuç bölümünde, yaptıgımız çalısma hakkında, ortaya çıkan sonuç ifade edilmistir. Metinler bölümünde, Türk Dil Kurumu'nun esas aldıgı, ÇevriyazıSistemi kullanıldı. Çalısmaya, Yunt Dagı'nın bir haritası konmus ayrıca derleme yapılan sahısların fotograflarına da yer verilmistir. Kaynakçada, dogrudan yararlanılan eserlerin listesi verilmistir.
Budist çevre eski Uygur Türkçesi metinlerinde 'yazuk/günah' kavramı

Tunç Yalçın - Budist Çevre Eski Uygur Türkçesi Metinlerinde Yazuk/Günah Kavramı'Budist Çevre Eski Uygur Türkçesi Metinlerinde Yazuk/Günah Kavramı' adını taşıyan tezimiz, Eski Uygur Türkçesiyle yazılmış 'Çaştani Bey Hikayesi', 'İyi ve Kötü Prens Öyküsü', 'Kuanşi İm Pusar', 'Maytrısimit', 'Uygurca Üç Hikaye' ve 'Üç İtigsizler' adlı eserlerdeki yazuk/günah kavramı çerçevesinde kavram alanı çalışmasından oluşmaktadır. Dönemin şartları gereği farklı inanç sistemlerini benimseyen Türk boylarından Uygurların, Buddha öğretisi çerçevesinde 'yazuk/günah' kavramını değerlendirişi ve bu değerlendirmenin kavram-söz varlığı açısından incelenmesi tezimizin amacıdır. Tezimiz; Giriş, Uygur Türkçesinin Türk Dili Tarihi İçerisindeki Yeri ve Rolü, Uygur Türkçesinin Dil Hususiyetleri, Dil-Kültür İlişkisi, Uygur Türklerinin Girdikleri Farklı Sosyal Çevreler, Buddhist Çevre Eski Uygur Türkçesi Metinlerinde Yazuk/Günah Kavramı, Sözcük Bilgisi, Dizin ve Sonuç bölümlerinden oluşmaktadır. Tezimizin ilk bölümü; çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi hakkında bilgiler içeren 'Giriş' bölümüdür. İkinci bölümde Türk dilinin tarihsel perspektifte bir bütün olarak varlığını korumada Eski Uygur Türkçesinin üstlendiği rol değerlendirilmiş, üçüncü bölümde ise Eski Uygur Türkçesinin ses ve biçim özelliklerine değinilmiştir. Dördüncü bölümde kültürün asli unsurunun dil olduğu göz önünde bulundurularak Türk dili ve Türk kültürü ilişkisi ele alınmış, farklı inanç sistemleri çerçevesinde dil-kültür ilişkisi bağlamında Uygurların türetme faaliyetleri değerlendirilmiştir. Tezimizin beşinci bölümü, Uygur Türklerinin girdikleri farklı sosyal çevrelerin Uygur tarihi, Türk kültürü, Türk dili ve edebiyatı çerçevesinde değerlendirilmesinden oluşmaktadır. Tezimizin altıncı bölümünde belirtilen eserlerdeki yazuk/günah kavramıyla ilişkin söz varlığına, sözcüklerin metinlerde yer aldıkları satırlar ve bu satırların Türkiye Türkçesine aktarımlarıyla yer verilmiştir. Tezimizin yedinci, sekizinci ve dokuzuncu bölümleri ise sırasıyla 'Sözcük Bilgisi', 'Dizin' ve 'Sonuç' bölümlerinden oluşmaktadır.
Necip Fazıl Kısakürek'in edebi ve fikri eserlerinde poetik cedel

Türk Edebiyatının önemli bir ismi olan Necip Fazıl Kısakürek pek çok türde eser vermiştir. Eserlerinde ortak bir unsur olarak görülen fikir çilesi kavramı, benliğiyle mücadelesinin bir sonucu olarak karşımıza çıkarken; muhattabı ele aldığı durumlarda cedel yöntemine başvurduğu gözlenmektedir. Cedel kavramı şairin poetikası üzerinden ilişkilendirilip değerlendirilebilir.
Tab'İ, hayatı, edebİ kişiliği ve divanı

Tab'i, 18. yüzyılda yaşamış bir divan şairidir. Çalışmamızda Tab'i'nin hayatı, sanatı ve edebi kişiliği hakkında bilgi verilerek divanının transkiripsiyonlu metni oluşturulmuştur. Tab'i'nin divanından başka bir eseri bilinmemektedir. Divanının büyük bölümünü tarihler oluşturmaktadır. Divanda bu tarihlerin yanı sıra kaside, gazel ve bentlerle kurulan nazım şekillerinden olan tahmisler de yer almaktadır. Tab'i geniş kelime hazinesini şiirlerine yansıtmış bir şairdir. Birçok dile vakıftır. Bunun yanında deyimlere de sıkça yer vermiştir. Ayrıca tasavvufa pek değinmemiş ve şiirlerinde iç içe geçmişş manalara çok yer vermemiştir.18. yüzyıl şiir anlayışının ortaya konulmasında ve o dönemin sosyal hayatının anlaşılmasında hazırladığımız Tab'i Divanı'nın küçük de olsa fayda sağlayacağı düşünülmüştür. Neticede Tab'i'nin hayatı ve eserleri hakkında bilgi verilerek onun kültür ve edebiyat dünyamıza kazandırılmasına çalışılmıştır.
Cumhuriyetten sonraki on roman örneğinde siyasetin edebiyatımıza yansıması

Bu çalışmada Türk Edebiyatında siyaset ve hayat konusunu ele alan on roman incelenmiştir. Romanlar Türk Edebiyatında Cumhuriyet Dönemi'nde yazılmış eserler arasından seçilmiştir. Romanlar seçilirken daha çok işlenecek konuyla alakalı olan romanlara yer verilmiştir. Çalışmanın girişinde 'Siyaset' kelimesinin anlamı ve hayat, edebiyat, roman ilişkisi üzerinde durulmuştur. Çalışmanın birinci kısmında yazarların hayatı, eserleri ve roman incelemesine yer verilmiştir. Roman incelemesi sırasıyla roman özeti, şahıslar, dil ve üslup, mekan, zaman şeklindedir. İkinci bölümde ise seçilen romanlarda yer alan siyasal ve sosyal olaylara yer verilmiştir. Siyasi politikanın toplum ve birey üzerindeki etkisinin romana yansıma şekli gözlenmiştir. Romanların günlük hayattan ve sosyal konulardan beslendiği görülmüştür. Günümüze ulaşmış birçok eser gibi bu on roman da yaşanılanları yansıtmıştır. Yazarlar yaşadıkları dönemin problemlerini ele alarak bir sonraki nesle aktarmışlardır. Geçmiş dönemlerde insanların yaşadığı zorluklar, zulümler, üzüntüler, savaşlar, yenilgiler, zaferler romanlarda işlenmiştir. Bu konuların yanında incelenen romanlarda sağ-sol çatışması, kadın-erkek eşitsizliği, bilgisizlik, eğitimsizlik konuları anlatılmıştır. Ayrıca toplumda keskin ayrımlara rastlanmıştır. Toplumun bir kesiminin zenginlik içinde yaşadığı görülürken toplumun diğer kesiminin geçimini güçlükle yapabildiği problemi görülmüştür. Romanlarda kültürel yaşamın, töre kanunlarının insan psikolojisi üzerindeki olumsuz etkilerine rastlanmıştır. İnsanların siyasi, sosyal, tarihi, psikolojik, kültürel birçok yönü romanların konusu olmuştur. Bunların yanında hükümetlerin izlediği politikaların, stratejilerin, yöntemlerin, düşüncelerin toplumun yaşamını etkilediği görülmüştür. Çalışmanın genelinde romanın toplumun, bireyin aynası olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Roman toplumu bütün yönleriyle yansıtmaya çalışmıştır. Yazarlar toplumun yaşadıklarını romanlarda ifade etmişlerdir. Günlük hayatta görülen görüş ayrılıkları, din, dil, ırk ayrımı; zengin-fakir arasındaki ekonomik dengesizlik; kadın erkek eşitsizliği, devletlerin politikaları romanlarda işlenen konulardır. Bireyin yalnızlaşması, kültür ve toplumun etkisiyle ortaya konulmuştur.
İbrahim Aczİ Kendi'nin hayatı, eserleri ve Divan'ı

İbrahim Aczi Kendi, 1882- 1965 yılları arasında yaşamış; iyi bir eğitim alarak kendisini çeşitli alanlarda geliştirmiştir. Konya ve çevresinde katiplik, memurluk, müdürlük ve öğretmenlik olmak üzere çeşitli görevlerde bulunmuştur. Aczi, 1936 yılında emekliye ayrılmış ve kendisini halkiyat çalışmalarına adamıştır. Türk kültür ve değerlerinin gelecek nesillere aktarılmasına büyük önem veren Aczi, çeşitli alanlarda birçok eser telif etmiştir. Aczi'nin vefatıyla birlikte eserleri, çocukları tarafından Konya Yusuf Ağa Kütüphanesine bağışlanmıştır. Eserlerinde genellikle halk şairlerini, kendi yaşamını ve içinde bulunduğu coğrafyayı ele almıştır. Bunun yanı sıra emeklilikle birlikte gazete yazılarına daha çok yoğunlaşmış ve birçok makale neşretmiştir. Aczi'nin çeşitli muhitlerde ve genellikle belli bir olay ya da duygu durumuna ilişkin olarak kaleme aldığı şiirleri bulunmaktadır. Aczi, bu şiirleri kaybolma endişesinden dolayı Divan-ı 'Aczi adlı eserinde toplamıştır. Divan-ı 'Aczi, İbrahim Aczi'nin hayatı üzerine kurulu olan bir eserdir. Eserde genellikle hece ölçüsü ile ve sade bir üslupla kaleme alınan 521 şiir bulunmaktadır. Çeşitli nazım şekilleri kullanılan eserde; genel olarak sevgili, tabiat, toplumun içinde bulunduğu durum ve bunlara yönelik eleştiriler, vatan sevgisi ve Türklük duygusu önemli bir yer tutmaktadır. İbrahim Aczi'nin hayatı ve eserleri içinde bulunduğu topluma ilişkin önemli bilgiler ihtiva etmektedir. Bu çerçeveden bakıldığında Aczi, toplumun kültürel değerlerini, problemlerini ve dönemin çeşitli özelliklerini yansıtmaktadır.
Peyami Safa romanlarında erkek kahramanlar

Yazının, kurgusal dünyasında hayat bulan romanın, Türk edebiyatındaki örneklerini oluşturan isimler arasında Peyami Safa'nın önemli bir yeri vardır. 1899- 1961 yılları arasında yaşamış olan Peyami Safa'nın eserleri yardımıyla biz; o günün koşulları, acıları, insanın değişmeyen dünyevi kaygıları ile iletişim kurmaya devam ediyoruz. Romanları aracılığı ile bizlere romanın anlatıldığı dönemin sosyal, ekonomik, siyasi durumunu ve kişiler üzerinden insanın bireysel dünyasını, kaygılarını, acılarını, zaaflarını, başarılarını ve başarısızlıklarını anlatır. Romanlarında, kadınlar ve erkekler aynı kurgunun içerisinde yer almış olmalarına rağmen, ayrı yönlerden kuvvetli kılınmışlardır. Erkekler, kadınlara göre ekonomik ve sosyal hayatın içerisinde daha çok söz sahibidirler. Erkek kahramanlar, kadın kahramanlardan daha yoğun bir şekilde iş ve eğitim hayatında yer alır, bu alanlara yön verirler. Çalışmamızda, Peyami Safa imzalı; Sözde Kızlar (1923), Şimşek (1923), Mahşer (1924), Bir Akşamdı(1924), Canan (1925), Dokuzuncu Hariciye Koğuşu(1930), Fatih-Harbiye(1931), Bir Tereddüdün Romanı(1933), Matmazel Noraliya'nın Koltuğu(1949), Yalnızız (1951) ve Biz İnsanlar(1959), isimli romanların, erkek kahramanlarını inceledik. Erkek kahramanlar, içinde bulundukları zamanın değişkenlerinden etkilenmişlerdir. Örneğin; roman zamanı olarak Birinci Dünya Savaşı sonrasının işlendiği romanlarda ya da İstanbul'un işgali sürecini roman zamanı olarak işleyen 'Biz İnsanlar' romanında kahraman ve diğer karakterler, işgal altındaki İstanbul'un üzerinde hissedilen İtilaf Devletleri tarafından oluşturulan baskıdan etkilenmektedirler. Bu etki romanlarda değişiklik göstermektedir. 'Mahşer' romanında ise roman zamanı olarak Birinci Dünya Savaşı sonrasıdır ve bu zaman, Çanakkale'den, cepheden dönen 'Nihad' ı işsizlik tesiri ile ekonomik olarak etkiler. Erkek kahramanlar, eğitimleri yönü ile de kadınlara göre daha uzun soluklu bir süreçten geçmişşlerdir. Erkekler, örgün eğitim dışında ve örgün eğitim içerisinde eğitimin çeşitli kademelerinde bulunmuşlardır. Örgün eğitimde hiç bulunmamış erkekler olduğu gibi, örgün eğitimini yurt dışında tamamlamış olan, 'Matmazel Noraliya'nın Koltuğu' romanındaki 'Yahya Aziz' örneğinde mevcuttur. 'Yahya Aziz', Paris'te, Sorbonne Üniversitesi'nde eğitim görmüştür.
Bali'nin Bahru'n-Nasayih'i giriş-transkripsiyonlu metin-dizin

Adı Soyadı: Dilek Birlik Program : Yüksek Lisans Anabilim Dalı: Türk Dili ve Edebiyatı Bilim Dalı: Türk Dili Danışman: Doç. Dr. Gülden Sağol Bu çalışma, 15. yüzyılda Bali tartından Farsçadan tercüme edilen Bahru'n-Naşayih adlı eser üzerinde oluşturulmuştur. Eser, İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesinde 2 303 numara ile kayıtlıdır. Nasihatname türünde yazılan eser, 15 bölümden oluşmaktadır. Her bölümde, belirlenen bir konu üzerinde nasihatler verilmiştir. Bu çalışma üç bölümden ibarettir: Giriş, Transkripsiyonlu Metin ve Dizin. Giriş bölümünde Bahra'n-Nasayih'in tavsifi, mütercimi, tarihi, sahası, üslubu, imla özellikleri, Türk edebiyatında nasihat ve nasihatnameler hakkında bilgi verilmiştir. Metin bölümünde metnin doğru anlaşılabilmesi için noktalama işaretlerine önem verilmiş, Arapça ve Farsça kısımların Türkçe çevirileri ile eserdeki eksik kısımlar ve yanlışlar dipnotlarda gösterilmiştir. Dizin bölümünde ise Bahru'n-Nasayih'te yer alan şahıs, yer ve eser adları ile Arapça ve Farsça kısımların dizini yapılmıştır.
Doğallığın zirvesinde yazar ve şair: İbrahim Tenekeci

Şair, diğer insanların sıradan gördükleri birçok durumu kendi fikri ve hissi duygularıyla farklı yorumlayan, adeta süzgeçten geçiren, kendi bakış açısıyla sunan kişidir. Şiir ise, şuurunda olma eylemidir, idrak gerektirir. Ben şiir yazmıyorum, dünyayı bir kenara yazıyorum, diyen bir şairdir İbrahim Tenekeci. Şiirlerinde dikkati çeken, kelimenin anlamından çok cümledeki yeridir. 'Kendi adıma, ritmi daima canlı tutmak için, iki ve üç hecelik kelimeleri tercih ediyorum.' Bu sözünden de anlaşılıyor ki şair sözü yormadan olanı olduğu gibi vermeye çalışmıştır. İbrahim Tenekeci'yi özgün kılan da budur. Şair kimliği ile bakıldığında şiirlerinde, bireyin dünya ile anlaşmazlığını gözler önüne sermektedir. Özellikle dünyayla olan münasebetindeki farklılıklara ve tezatlara değinmeden geçemeyiz. Dünyayı hiç sevmediğini ve değer verilecek bir yer olmadığını açık bir ifade ile okuyucuya yansıtmıştır. Eleştiriye açık konularda, toplumun düzensizliği karşısındaki yazdığı yazılarında vs. tavrını hep ince bir ironi ile ortaya koymuştur. Bu ironi onun bazen kendini ifade edişi bazen de olaylara karşı sitemidir. Sadelik, yalınlık olanı olduğu gibi yazma çabası onun dili kullanımındaki titizliğini ortaya koymaktadır. Her okur, onun yazılarında bugün farkına varmadan yitirdiğimiz 'sürekli kayıp'larımız diyebileceğimiz birçok değeri hatırlar.'İnsanız ve evvela insanları yazıyoruz' diyen bir yazardır İbrahim Tenekeci. Şairliğinin yanında usta bir deneme yazarıdır. Şair olan yazar olamaz kanısını yıkmıştır. Şiirde olduğu kadar deneme yazılarında, gezi yazılarında da bugün kayda değer yazılar kaleme almıştır. Hatta unutulmaya yüz tutmuş birçok 'değeri' sözü yormadan hatırlatır ve yazarlığında kendisine bunu bir görev bilir. Onun meselesinin arkasında, yazılmış olmak için şiirler/yazılar kaleme almak değil, kendi deyimi ile aziz hatıralar bırakmak vardır. Bu yüzden onun yazıları tutunulacak bir dal olarak değil dikilecek bir fidan olarak gün geçtikçe edebiyatımıza kök salmaktadır.
Azerbaycan'da Aşık Peri Meclisi ve onun üyeleri

Azerbaycan'da yazılı ve sözlü edebiyat, iki mükemmel edebiyattır. Aşıklık sanatı halk edebiyatının bir koludur. Aşıklık sanatı erkeklere şamil olunsa da kadın aşıklar da erkek aşıklar gibi, iç dünyalarını dile getirerek bu sanatın zirvesinde kalmayı başarmışlar. 16. yy. canlanmaya başlayan aşık sanatı halk içinde eline saz alıp söz söylemek, karşı tarafla erkek-kadın demeden atışma yapması, Azerbaycan örf ve adetlerine göre, Azerbaycan kadınları için yasak olsa da, bu sanatı yaşatan Ağabeyim Ağa, Aşık Peri, Aşık Nabat, Aşık Sona gibi kadın aşıklar olmuştur. XX. yy sonu XXI. yy başlangıcında Azerbaycanlı aşık kadın, artık sahnede yerini aldı. Her şeye dikkat getiren Azerbaycan aşık kadınları, Azerbaycan sazının gölgede kalmasını ve korkarak saz çalmalarını kabullenmeyerek, Aşık Peri Meclisini yarattılar. Bu tezde Aşık Peri Meclisinin kimler tarafından, ne zaman, ne için, yaratıldığı, ne kadar deve etmesi hakkında bilgiler verilmiştir. Meclis üyelerine Aşık Peri Meclisinin adı altında yapılan gösterilere neden yasak koyulduğu, meclislin bugünkü durumu hakkında bilgiler verilmiştir. Nihayet bu meclisin yaşaması için birçok çaba göstermeleri sonucu yıllar sonra Aşık Peri meclisinin 2015 yılında yaptıkları gösteri hakkında bilgiler verilmiştir. Meclis sayesinde 56 kadın aşık tanınmıştır. Meclise genç aşıklar zaman zaman üye olmaktadır. Meclis üyelerinden yaratıcı yaşatıcı, besteci, ifacı, irticalı aşık ve şaireler tespit edilmiş, görüşme yapılan 6 aşık'ın, 4 şairenin hayat ve yaratıcılığı yazıya alınmıştır. Diğer üyelerine ulaşılmadığından sadece yazılı kaynaklardan doğum-ölüm yılı, mahlasları ve ne tür aşık oldukları hakkında bilgiler alınarak liste yapılmıştır. Çalışma da canlı görüşmelerin yazıya alınmasına daha çok önem verilmiştir. Çalışmanın önemi, Aşık Peri Meclisi üyelerinin tanıtılması ve edebiyata kazandırılmasıdır. Ayrıca Aşık Peri Meclisi Azerbaycan'da olduğu için Azerbaycan'ın tarihi, coğrafisi, sosyal ve kültürel hayatı hakkında da bilgiler verilmiştir.
Yansıma dergisi üzerine bir inceleme

Bu çalışma 1970'li yılların aylık sanat ve kültür dergilerinden biri olan Yansıma dergisi üzerinedir. Toplumcu gerçekçi bir anlayışı benimseyen dergi, çeşitli açılardan incelenmiştir. Yansıma dergisi, Ocak 1972 ile Eylül 1975 tarihleri arasında yayımlanmıştır. Bu çalışma giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde çalışmanın amacı, yöntemi verilmiş ve literatür taraması yapılmıştır. Ayrıca, 1970 1980 yılları arasında çıkan bazı sanat ve edebiyat dergileri hakkında bilgi verilmeye çalışılmıştır. Birinci bölümde Yansıma dergisi; şekil özellikleri, yayın politikası, yazar kadrosu, özel sayıları ve edebi türler bakımından incelenmiştir. İkinci bölümde, sayılarına ve yazar adına göre açıklamalı dizine yer verilmiştir.