turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Anonim şirketlerde pay devri

6102 sayılı TTK ile anonim şirketlerde pay devrine ilişkin önemli değişiklikler yapılmış olup, 6762 sayılı mülga TTK döneminde olmayan birçok yeni kurum TTK ile hukuk sistemimize girmiştir. Özellikle 6762 sayılı mülga TTK döneminde nama yazılı payların devrinin şirket tarafından sebep gösterilmeksizin dahi reddedilebileceğine ilişkin esas sözleşmeye hüküm konulması kuralı 6102 sayılı TTK'da kabul edilmemiştir. Yeni düzenlemede nama yazılı payların devri borsaya kote edilmiş olmayan ve borsaya kote edilmiş olan paylar olarak ikiye ayrılarak irdelenmiş ve farklı hüküm ve sonuçlara bağlanmıştır. 6102 sayılı TTK'nın esas sözleşmesel bağlama ilişkin hükümleri tamamen yeniden düzenlenmiş, payın devrinin neredeyse sınırsız biçimde yasaklanmasını içeren bir sistemden devrin sınırlanmasının istisna olduğu bir sisteme geçilmiştir. Çalışmamızda özellikle bu yeni sistemin getirdikleri üzerinde durularak, karşılaşılacak sorunlar belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmamızda 6102 sayılı TTK ile getirilen yenilikler ve bunlara ilişkin hüküm ve sonuçlar ile öğretideki tartışmalar etraflıca incelenmiştir. Üç bölümden oluşan çalışmamızın ilk bölümünde anonim şirketlerin temel kavramları olan pay, pay sahipliği ve pay sahipliğinin kazanılması kavramları incelenmiş, ikinci bölümde ise çalışmamızın temel konusu olan payın devir prosedürü ve payın devrinin hukuki sonuçları ele alınmıştır. Ayrıca bu bölümde esas sözleşmesel bağlam, kanuni bağlam, önemli sebep ve kaçış klozu gibi kavramlar ayrıntılı olarak incelenmiştir. Son bölümde ise payın devredilmesini engelleyen veya kısıtlayan kanuni düzenlemeler incelenmiş, özellikle TTK ile yeniden düzenlenen şirketin kendi paylarını devralması kurumu üzerinde ayrıntılı olarak durulmuştur.
Türk iş hukukunda kadın işçilerin korunması

Sosyal hayatta olduğu gibi çalışma hayatında da kadın, erkekten ayrı bir konuma ve kalıba sokulmak istenmektedir. Kadına atfedilen annelik vasfı, her şeyin önüne geçerek, diğer alanlarda kadının varlığını ispat etme zorunluluğuna neden olmaktadır. Bu toplumsal önyargı çalışma hayatında da açıkça kendini göstermektedir. Günümüzde eşitlik kavramı, insanın onurlu bir hayat sürmesi için elverişli koşullar yaratılması amacıyla her geçen gün geliştirilmektedir. Ancak buna rağmen kadınların çalışma hayatına katılma oranı erkeklere nazaran çok daha düşüktür. Bu sorun sadece ülkemizde değil, dünyadaki birçok ülkede de görülmektedir. Bu nedenledir ki, çeşitli uluslararası sözleşmeler ile ülkelerin iç hukuklarında yeni düzenlemelere yer verilmesi ve eşitlik içeren hükümlerin öngörülmesi teşvik edilmektedir. Nitekim 4857 sayılı İş Kanunumuzda da uluslararası sözleşmelere uygun şekilde çalışma hayatında eşitlik ilkesine yer verilmiştir. Bununla birlikte hamile ve doğum yapan kadın çalışanları koruyucu hükümler her geçen gün geliştirilmektedir. Her ne kadar söz konusu hükümlerde işe giriş ve iş ilişkisinin sonlandırılması aşamalarında bazı eksiklikler mevcut ise de kadının çalışma hayatında cinsiyet ayrımcılığına karşı korunması açısından önemli düzenlemeler mevcut bulunmaktadır.
Belirli süreli iş sözleşmesinin süresinden önce feshi ve bunun hukuki sonuçları

İş Hukuku, Türkiye'de neo-liberal politikaların yoğun olarak uygulandığı son yirmi beş yıl, özellikle de 2003 yılında yürürlüğe giren 4857 Sayılı İş Kanunu ile birlikte ekonomik, siyasal ve teknolojik gelişmelerden kaynaklanan hızlı bir değişim ve hattadönüşüm yaşamaktadır. Bu yeni kanunla birlikte emek-sermaye dengesi yeniden tanımlanmaya çalışılmış, yeni kavramlar eklenmiştir. İşte bu kavramlardan biri deesnekliktir. Esnek çalışma ile birlikte ortaya çıkan yeni sözleşme biçimleri ihtiyacı doğmuştur. Belirli süreli iş sözleşmeleri de böyle bir ihtiyaca cevaben ortaya çıkmıştır. 1475 sayılı İş Kanununda, belirli süreli iş sözleşmeleriyle ilgili ayrıntılı düzenlemeler bulunmadığı için, özellikle belirli süreli iş sözleşmesi yapma hakkının işverence kötüye kullanılması durumunda uygulanacak yaptırımın, daha doğru bir ifadeyle hukuki sonucunda olacağı, uygulamada üretilen çözümlerle belirlenmeye çalışılmıştı.
Satış sözleşmesinde aliud teslim

İsviçre-Türk borçlar hukuku sisteminde aliud teslim kavramını ele alan açık bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu durum özellikle aliud teslim ile satıcının edimini nitelik veya nicelik bakımından gereği gibi yerine getirmediği diğer haller arasında sınırlandırma yapılmasını zorlaştırmaktadır. Öğreti ve uygulamadaysa en çok aliud teslim ile ayıplı ifa kavramları karşılaştırılmakta; özellikle parça ve çeşit satışı ayrımı göz önünde bulundurularak her iki kavram arasındaki ilişki farklı şekillerde ele alınmaktadır. Bununla birlikte, gerek parça gerek çeşit satışında aliud teslim ile ayıplı ifa arasında belirli bir sınırlandırma öngören görüşlerin ortak noktasını ayıplı ifa halinde satıcının kötü de olsa borcunu ifa ettiği, aliud teslim halinde ise satıcının borcunu ifa etmemiş sayılacağı fikri oluşturmaktadır. Ancak söz konusu bu yaklaşım, satış hukukunda birçok durumda alıcıya teslim edilen malın ne zaman ayıplı ifa ne zaman aliud teslim kavramına yol açacağı hususunda içinden çıkılamaz tartışmalar yaratmaktadır. Öte yandan, bazı ulusal ve uluslararası düzenlemelerde ya açıkça aliud teslimin hukuki sonuçları ayıplı ifanın hukuki sonuçlarına eş tutulmakta ya da 'sözleşmeye aykırılık' gibi genel bir kavram içerisinde değerlendirilerek birbirinden farklı hukuki sonuçlara yol açmadıkları anlayışı benimsenmektedir. Bu bakımdan bu çalışmada, İsviçre-Türk borçlar hukuku sisteminde aliud teslimin hukuki niteliğinin ifa etmeme şeklindeki dogmanın kabul edilerek açıklanması yöntemi yerine, duruma en uygun çözümü öngören hükümlerin taraflar arasındaki menfaat dengeleri göz önünde bulundurularak araştırılması gerektiği fikri savunulmaktadır.
Sigorta havuz sözleşmesi

tarihli 358/ 2003 saydı 'Sigorta sektöründeki belirli grup anlaşma, karar ve uyumlu eylemlere Avrupa Topluluğu Antlaşmasının 81. maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmasına ilişkin Tüzüğü'nün 7. ve 8. maddelerinde, sigorta havuz sözleşmelerine rekabete aykırılıktan muafiyet tanmacak koşullar düzenlenmiştir. Ülkemizde, faaliyet gösteren sigorta havuzları da vardır. Türkiye Yeşil Kart Reasürans Havuzu, bunlardan birisidir. Sigorta havuz ortaklıklarının ülkemizde yaygınlaşması, Türk sigortacılık sektörünün gelişmesi bakımından çok önemlidir. Sigorta ve reasürans ortaklıkları arasında böyle bir işbirliğinin yapılması, rizikoların daha iyi şekilde dağıtılmasını sağlayarak, sigortalıların daha uygun koşullarda sigorta koruması edinmelerini temin eder. VI
Türk Ceza Kanununa göre aile içinde küçüğü terbiye yetki sınırlarının aşılmasının müeyyideleri

Aile, toplumun temelini oluşturmaktadır. Toplum, ailelerin bir araya gelmesiyle oluşmuştur. Ekonomik, psikolojik ve sosyal yönden sağlıklı olan aileler, toplumun da daha sağlıklı olmasını sağlamaktadır. Ailenin sarsılması, toplumda bir yapısall bozukluğa ve huzursuzluğa neden olacaktır. Toplumun huzuru ve refahı ile ailenin mutluluğu doğru orantılı bir biçimde ilerlemektedir. Ailenin en önemli görevlerinden birisi, çocuklarının sosyal yönden uyumsuz bireyler olmalarının önüne geçmektir. Ebeveynlerinin, bu amaç doğrultusunda çocukları üzerinde kullanabilecekleri tedip yetkisi bulunmaktadır. Terbiye yetkisi olarak da adlandırılan bu kavram, bir hukuka uygunluk nedeni olarak görülmekte ve görevin ifa edilmesiyle ilişkilendirilmektedir. Terbiye yetkisinin kötüye kullanılması ise kanunda suç olarak öngörülmüştür. Kanuna göre terbiye yetkisi kullanılırken yetkinin üzerinde kullanıldığı kişinin sağlığına zarar verilmemeli, onun özgürlüğünü ve onurunu tehdit edici yaklaşımlardan uzak durulmalıdır. Terbiye yetkisinin kötüye kullanılmasının bir suç olarak kabul edilmesinde, bireyin hayatını dış tehditlere karşı koruma altına alma isteği etkili olmuştur. Bu çalışmanın amacı, Türk Ceza Kanununa göre aile içinde küçüğü terbiye yetki sınırlarının aşılmasının müeyyidelerini ortaya koymaktır. Bu kapsamda çalışma iki bölümde tamamlanmıştır. Birinci bölümde, aile ve aile içi şiddete yer verilmiş; ikinci bölümde ise çocuk ve terbiye yetkisinin kötüye kullanılması suçu ele alınmıştır.
Mülkiyet kazanma yollarından şüf'a

Mülkiyet kazanma yollarından Şüf'a Şüf'a hakkı islam hukukunun tanıdığı bir haktır. ortaklık ve komşuluk ilişkisi olan kişilerden birinin gayr-ı menkulünü satması durumunda ortaya çıkar. Bu durumda ortak veya komşu satım bedelini ödeyerek ilgili akara malik olur. Bu çalışma Şüf'a hakkını islam hukuku esas olmak üzere konuyla ilgili mezheplerin görüşleri dikkate alınarak Libya hukukuyla mukayeseli olarak ele almaktadır. Tezimiz bir giriş ve dört bölümden oluşmaktadır. Giriş Bölümü : Mülkiyeti elde etme yolları İslam hukuku ve Libya Medeni kanununa göre ele alınacak bunlar içerisinde şüf'a hakkının yeri belirlenmiştir. Birinci Bölüm: Şüf'anın sözlük ve terim anlamı verilip hukuki yönü ortaya konulmuştur. İkinci Bölüm: Şüf'anın rükunları belirtildi ve her bir rükunda bulunması gereken şartlar, sebepler belirtildi ve akar ve gayr-i menkuller üzerinde şüf'anın gerçekleşip gerçekleşmeyeceği delilleriyle ortaya konuldu. Üçüncü Bölüm: Şüf'a hakkının gerçekleşebilmesi için gerekli şartlar belirtildi ve şüf'ayı ortaya çıkaran şartlar ile şüf'a hakkına sahip kişinin izleyeceği prosedür anlatıldı. Dördüncü Bölüm: Libya kanunlarına göre şüf'anın gerçekleşmesi, yargı yoluyla şüf'a hakkının gerçekleşmesi, şüf'a hakkıyla temellükün nasıl gerçekleştiği ve şüf'a hakkının düşüren sebepler ile bu hakkı düşürmek için hile-i şer'iye yapılması meseleleri ele alındı.
Yasal mal rejiminin tasfiyesinde sermaye ortaklıkları payı

Yasal mal rejiminin tasfiyesinde sermaye ortaklıkları payı adlı çalışma dört bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Birinci bölüm yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejiminin kavram ve kurallarını içermektedir. Bu çerçevede rejim tanıtılmış, zaman itibariyle yürürlüğü ele alınmış, tasfiyeye egemen olan kurallar ile rejimin sona erme durumları incelenmiştir. İkinci bölümde ise, yasal mal rejiminin tasfiyesi yani artık değer hesabında ortaklık payı ele alınmış, payın edinilmiş mal olarak nitelendirilmesinin koşulları tespit edilmiştir. Bu yönde payın zaman itibariyle ve finansman kaynağı itibariyle edinilmiş mal sayılması detaylıca açıklanmıştır. Üçüncü bölümde sermaye ortaklık payının kişisel mal olarak nitelendirilmesi ile artık değer hesabında diğer kurumlar bakımından değerlendirilmesi yapılmıştır. Önce hangi koşullar altında edinilen payın kişisel mal sayılacağı, sonra pay bağlamında kişisel ve edinilmiş mal grupları arasında denkleştirme, daha sonra eklenecek değer ile değer artış payı bakımından payın durumu irdelenmiş, en son olarak paya bağlı borçlar açıklanmıştır. Son bölüm olan dördüncü bölümde, artık değer tespitinde ortaklık payına değer biçme ve buna bağlı olarak tespit edilen katılma alacağının ifası bakımından sermaye ortaklıkları payının durumu değerlendirilmiştir. Özellikle değer biçmede zaman, değerleme yöntemi üzerinde durulmuştur. Devamında katılma alacağının ifası sürecinde, ayın ile ifa olarak payın devrinin mümkün olup olmadığı ortaklıklar hukuku bakımından değerlendirilmiştir. Sonuç başlığı altında, çalışmada değişik konularla ilgili varılan sonuçlar özetlenmiştir.
6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu'na göre finansal kiralama sözleşmesi

Bu çalışmamızda, finansal sektörde görülen değişiklikler ve uygulamada ortaya çıkan ihtiyaçlar sonucunda, 6361 Sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu ile yeniden düzenlenmiş bulunan, finansal kiralama sözleşmesini hukuki açıdan her yönü ile incelemeye çalıştık. Tarafların hakları, borçları ve uygulamada tartışmalı olan konular detaylı incelenmiş, Yargıtay uygulamalarından örneklerle desteklenmiştir.
1982 Anayasası'na göre yasama dokunulmazlığı

Yasama dokunulmazlığı, milletvekillerinin yasama faaliyetleriyle ilgili olmayan suçlarından dolayı, milletvekilliği veya meclisin çalışma süresi boyunca, meclisin izni olmaksızın kovuşturulamamasıdır. Yasama dokunulmazlığının amacı, parlamento üyelerine ayrıcalık sağlamak değil, onları siyasi sebeplere dayanılarak açılacak kovuşturmalara karşı korumaktır. Günümüzde dokunulmazlığa ilişkin tartışmaların temelinde de bu husus yatmaktadır. Yasama dokunulmazlığı, halkın temsilcilerinin parlamento faaliyetlerine katılımlarının engellenmemesi amacına hizmet eder. Bu anlamda yasama dokunulmazlığı kamu düzenine ilişkindir ve bundan feragat edilemez. Yasama dokunulmazlığı, parlamentonun krala karşı verdiği uzun mücadeleler sonucu ilk defa İngiltere'de kabul edilmiştir. 1789 Fransız İhtilali ile Kıta Avrupası sistemine dahil olmuştur. Günümüzde demokratik devletlerin tamamında anayasalar veya yasalar aracılığıyla yasama dokunulmazlığı kabul edilmiştir. İngiltere ve Fransa ile karşılaştırıldığında dokunulmazlık kurumunun ülkemizde ortaya çıkışı biraz daha geç olmuştur. Bunun başlıca nedeni dokunulmazlıkların parlamentonun gelişim süreci ile paralel bir seyir izlemesidir. Ülkemizde yasama dokunulmazlığı kurumu ilk olarak, Fransız modelinden esinlenilerek, Kanun-i Esasi ile kabul edilmiş ve 1982 Anayasası'nın 83. maddesi ile bugünkü şeklini almıştır. Buna göre, seçimden önce veya sonra bir suç işlediği öne sürülen bir milletvekilinin tutulması, sorguya çekilmesi, tutuklanması ve yargılanması meclisin iznine bağlıdır. Ağır cezayı gerektiren suçüstü hali ve seçimden önce soruşturmasına başlanılmış olmak kaydıyla Anayasanın 14. maddesindeki durumlar bu hükmün istisnalarıdır. Milletvekili hakkında verilmiş bir ceza hükmünün yerine getirilmesi, üyelik sıfatının sonuna bırakılır ve üyelik süresince zamanaşımı işlemez. Yasama dokunulmazlığının kaldırılması kararı meclis tarafından verilir. Bu kararı Anayasa Mahkemesi şekil ve esas bakımından denetler. Dokunulmazlığın kaldırılması, ilgili meclis üyesinin üyelik sıfatını sona erdirmez. Dokunulmazlığı kaldırılan milletvekili yasama çalışmalarına katılabilir.
Gelişen uluslararası hukuk sisteminde İstanbul ve Çanakkale Boğazları ile Marmara Denizi

Türk Boğazları, geçmişşte olduğu gibi 21. yüzyılın başlarında da jeostratejik, askeri, ekonomik ve siyasal önemini muhafaza etmektedir. Bunun en önemli nedeni, SSCB'nin dağılmasıyla ortaya çıkan Kafkas Ülkeleri'nin sahip olduğu petrol rezervlerinin, uluslararası pazarlara Boğazlar kanalıyla açılmasıdır. Burada iki sorun ortaya çıkmaktadır. İlki Boğazlar ve İstanbul'un çevresel güvenliğinin zedelenmesi, ikincisi ise ABD'nin Karadeniz'deki ticareti güvene almak için burada asker bulundurmak istemesidir. Bu çalışmayla, Cumhuriyet dönemindeki Boğazlar'a ilişkin antlaşmalar ve uluslararası kritik gelişmeler incelenerek; Türkiye'nin Boğazlar sorunun kaynağı tespit edilmeye çalışılmıştır. Sorunun sebebi Montrö Antlaşması'nın yetersiz kalması gibi görünse de, aslen bu Antlaşma'nın; Türkiye'nin 'Askeri Güvenliğini' ve Karadeniz'deki 'Uluslararası Güçler Dengesini' sağladığı görülmüştür. Ayrıca Montrö Rejimi'nin, bir önceki Lozan Antlaşması'nda ve 1982 BM Hukuk Konvansiyonu'nda belirlenen rejimlerden, Türkiye lehine üstün olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak Türkiye'nin Çevresel Güvenlik problemlerinin, atılma yan somut adımlardan kaynaklandığı, bu alanda hükümet destekli çalışmaların sürekli olmasının sorunları çözümleyeceği anlaşılmıştır. Bunun en güzel örneği ise şu anda uygulanan Türk Boğazları Deniz Trafik Düzeni Tüzüğü ve onu destekleyen Gemi Trafik Yönetim ve Bilgi Sistemi'dir.
Kişilik hakkı ihlalinden doğan vekaletsiz işgörme

Çalışmanın içeriğini kişilik hakkı ihlalinden doğan vekaletsiz iş görme oluşturmaktadır. Türk Medeni Kanunu'nun 25. maddesinin III. fıkrası, kişilik hakkına hukuka aykırı saldırı dolayısıyla elde edilmiş olan kazancın vekaletsiz iş görme hükümleri uyarınca istenebileceğini düzenlemektedir. Kişilik hakkı ihlalinden doğan vekaletsiz iş görme kurumu, uygulamada henüz sıkça başvurulan bir yol olmamakla birlikte, kişilik hakkına hukuka aykırı saldırı halinde etkin koruma sağlayan düzenlemelerden biridir. Çalışmanın amacı kişilik hakkı ihlalinden doğan vekaletsiz iş görmenin teorik temellerini belirlemek ve uygulamada ortaya çıkabilecek sorunlara çözüm önerileri getirmektir. Bu kapsamda çalışmada kişilik hakkı ihlalinden doğan vekaletsiz iş görmenin hukuki niteliği, şartları, tarafları, sonuçları ve kişilik hakkına saldırı halinde ileri sürülebilecek diğer taleplerle arasındaki ilişki üzerinde durulmuştur.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'na göre kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu

Tezin konusunu TCK md. 109 -111'de düzenlenmiş olan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun incelenmesi oluşturmaktadır. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmasuçunda, bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakma eylemi cezalandırılmaktadır. Suç tipi ile kişinin bir yere gitme veya bir yerde kalma hürriyeti ile bireylerin özgür iradeleri doğrultusunda hareket edebilme serbestilerinin koruma altına alınması amaçlanmıştır. TCK md. 109'da suçun temel şekli ve nitelikli hallerine yer verilmiştir. Md.110'da cezayı azaltan şahsi sebep olarak etkin pişmanlık hüküm altına alınmıştır. Tüzel kişiler hakkında uygulanacak güvenlik tedbirleri ise md. 111'de düzenlenmiş olup bu madde tehdit, şantaj, cebir ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını kapsayan ortak bir hüküm niteliğindedir. Kişi hürriyeti, kişinin vazgeçemeyeceği temel haklardandır. Bu hak gerek Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 5. maddesi, gerekse Anayasamızın 19. Maddesindeki düzenlemeler ile de güvence altına alınmıştır. Kişiyi hürriyetinde yoksun kılma suçu da Anayasamızda belirtilen suç ve cezalara ilişkin genel esaslara paralel olarak ceza kanunumuzda yer almıştır. Çalışmamızda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları, diğer suçlarla ilişkisi, nitelikli halleri ve özel görünüş şekilleri, doktrindeki görüşler ile yargı kararları ışığında incelenmiştir.
Türk milletlerarası aile hukukunda müşterek velayet

Bu çalışmada, velayetin boşanma sonrasında eşler tarafından birlikte kullanılması hususu incelenmiştir. Bu amaçla birinci bölümde, geçmişşten bugüne velayet algısının dönüşümü ve hukuki düzenlenişi, tek başına velayet sisteminden doğan müşterek velayet sistemine geçiş sürecinden bahsedilmiştir. İkinci bölümde, müşterek velayete dayanak teşkil eden uluslararası düzenlemelere yer verilmiştir. Söz konusu uluslararası düzenlemelerin müşterek velayetle ilgili hükümleri, Türk hukuku bağlamında incelenerek ayrı ayrı değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde, mukayeseli hukuk bağlamında müşterek velayetin ne şekilde düzenlendiği incelenmiş ve son olarak Türk Hukuku'nda yer alan düzenleme ve olması gereken yasa değişikliği hakkında görüş ve öneriler beyan edilmiştir. Çalışmanın dördüncü bölümünde, yabancılık unsuru içeren müşterek velayet ihtilaflarına tatbik edilecek hukuk, Türk kanunlar ihtilafı kuralları ve Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası sözleşmeler bakımından incelenmiştir. Çalışmanın beşinci bölümde, yabancı mahkemelerden alınan müşterek velayet kararlarının tanınması ve tenfizi, milletlerarası usul hukuku bakımından incelenmiş ve son olarak altıncı bölümde müşterek velayete ilişkin ihtilaflarda Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisinin ne şekilde belirleneceği hususuna yer verilmiştir.
Dernek yönetim kurulu üyelerinin hukuki sorumluluğu

Bu tezin amacı dernek ile yönetim kurulu arasındaki hukuki ilişkinin tespiti ile yönetim kurulu üyelerinin derneğe ve üçüncü kişilere karşı olan sorumluluğunun ortaya konulmasıdır. Derneğin yürütme organı olan yönetim kurulu dernek tüzüğü ile tanımlanan veya genel kurul tarafından verilen görevleri yerine getirir. Yönetim kurulu aynı zamanda derneği üçüncü kişilere karşı temsil eden bir organdır. Yönetim kurulunun yürütme ve temsil görevi nedeniyle derneğe karşı hukuki sorumluluğu vardır. Yönetim kurulunun yürütme ve temsil görevi esnasında üçüncü kişilerle ilişkiye girmesi de kaçınılmazdır. Bu nedenle yönetim kurulunun üçüncü kişilere karşı da hukuki sorumluluğu doğar. Gerek Türk Medeni Kanunu gerekse Dernekler Kanunu, dernek yönetim kurulunun derneği temsil görevinden söz etmiş ancak her iki hukuki metin de bu ilişkinin hukuki niteliğini açıkça düzenlenmediği gibi herhangi bir hukuki ilişki türüne göndermede de bulunmamıştır. Dernekle yönetim kurulu arasındaki hukuki ilişkinin niteliği ile yönetim kurulu üyelerinin derneğe ve üçüncü kişilere karşı sorumluluğu konusu, doktrinde de yeterli ilgiyi görmemiş, üzerinde bugüne kadar doktora tezi kapsamında bir çalışma yapılmamıştır. Bu çalışmada konu, kapsamlı bir şekilde ve farklı açılardan ele alınmış, özel hukukun ana kaynaklarını teşkil eden Türk Medeni Kanunu ve Türk Borçlar Kanunu ile derneklerin temel mevzuatı olan 5253 sayılı Dernekler Kanunu'nun getirdiği değişikliklerin dernek yönetim kurulu üyelerinin hukuki sorumluluğuna yansımaları tartışılmış, hukuk uygulamalarından örnekler eklenerek çalışma zenginleştirilmiştir. Ayrıca konu ile ilgili İsviçre-Alman ve ABD hukukundaki düzenlemeler, bilimsel eserler ve yargı kararları incelenerek, detaylı bir eser oluşturulması ve Türk hukukuna katkıda bulunulması amaçlanmıştır.
Elektronik ticarette uyuşmazlıkların çözümü

Gerçek ve tüzel kişiler arasındaki elektronik ticaret faaliyetlerinin yaygınlaşması ile birlikte, Dünya'da ve ülkemizde elektronik ticaretin tanımı ve kapsamına ilişkin yapılan hukuki çalışmalar dışında elektronik ticareti mümkün ve kolay kılmak ve doğabilecek uyuşmazlıkları çözmek üzere çeşitli yasal düzenlemeler yürürlüğe konulmuştur. Ancak alınabilecek tüm tedbirlere rağmen kişiler arasında, elektronik ticaret faaliyetlerinin yürütülmesini olanaklı kılan elektronik sözleşmeler ile sözleşme dışı hukuki ilişkilerden çeşitli uyuşmazlıklar doğabilecektir. Bu çalışmada, kişiler arasında elektronik ticaret faaliyetleri esnasında ortaya çıkabilecek uyuşmazlıklar, bu uyuşmazlıkların çözümünde uygulanacak hukuk ile başvurulabilecek uyuşmazlık çözüm yöntemleri değerlendirilmiş ve ülkemizde bu alanda yapılabilecek çalışmalar hakkında önerilerde bulunulmuştur. Geleneksel sözleşmelere göre kurulma şekli ve ifa yeri bakımından farklılık taşıyan ve elektronik ticaret için önem arz eden elektronik sözleşmelerde, sözleşmenin kurulması, geçerliliği ve ifasına ilişkin çeşitli uyuşmazlıklar doğabilecektir. Bu yönde, elektronik sözleşmelerin genel özellikleri, kurulma anı, kurulma yeri, ifa yeri ve ifanın şekli bakımından 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ile bu Kanun kapsamında yazılan akademik çalışmalar incelenerek değerlendirme yoluna gidilmiştir. Ayrıca elektronik ticaret faaliyetlerinin gerçekleştirilmesi esnasında sözleşme dışı hukuka aykırı fiillerin gerçekleştirilmesi suretiyle çeşitli uyuşmazlıklar söz konusu olabilecektir. Fikir ve sanat eserlerine, marka haklarına, kişilik haklarına, kişisel verilere, ticari rekabet haklarına yönelik elektronik ortamda gerçekleştirilen ihlaller bakımından elektronik ortama özgü yöntemler, buna ilişkin mevzuat ve Yargıtay kararları çerçevesinde değerlendirme yapılmıştır. Ayrıca bu çalışmada, tespit edilen uyuşmazlıklara uygulanacak hukuk kuralları Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde tespit edilmiştir. Son olarak uyuşmazlıkların mahkeme, müzakere, arabuluculuk ve tahkim yöntemi ile Kanunlarla öngörülen diğer yöntemlerle çözülmesine ilişkin farklılıklar ortaya konulmuştur. Bu noktada uyuşmazlıkların önlenmesi, doğacak olan uyuşmazlıkların çözümüne ilişkin mevcut yöntemlerin iyileştirilmesi ve siber çözüm yönteminin kullanımının teşvik edilmesine ve yaygınlaştırılmasına yönelik değerlendirmelerde bulunulmuştur.