turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uşaklıgil ve Atılgan'ın romanlarında ensest motifleri

Halit Ziya Uşaklıgil'in romanı Aşk-ı Memnu'da, Nihal'in babası Adnan Bey'e ensestöz bağlılığı, yitirilmiş bir ilksel tamlığın arayışındadır ve narsisistik incinmişlik izleri taşır. Ensestöz bağlılığın çözünümü süreci, böyle bir tamlık duyumunun yitimine dair bir yas sürecini ve ötekiliğin kabülünü içerir. Nihal'in ensestöz yönelimden çıkamayışı ve yetişkin cinselliğini kişiliğine entegrasyona açık olmayışı, romanda bu süreçle ilişkilenen ve Doğu-Batı çağrışımlarıyla yüklü simgeler de gözetildiğinde, toplumsal-tarihsel bağlamda Batı düşüncesinin entegrasyonunda yaşanan güçlüğü ifade eden simgesel bir örüntü olarak görülmektedir. Yusuf Atılgan'ın romanları Aylak Adam ve Anayurt Oteli'nin kahramanları, anne figürü ile ilişkili yatırımlarının nesnesi bir kadının arayışındadır. Kahramanlarının toplumsal cinsiyet öznellikleri de, babayla özdeşim sorunlarının etkisiyle, kırılgan ve güvensiz bir yapıdadır; dişil ve bedensel olan, kişilikte eril ve zihinselle bütünleştirilememektedir. Dil ve kültürün, deneyimleri anlamlandırma, ifade edebilme yönünde kapsayıcı, dişil bir niteliği vardır. Romanların dil ve üslup özellikleri ve içerdikleri bazı toplumsal-tarihsel göndermeler göz önünde bulundurulduğunda, ensest motiflerinin kültürel düzeyde okunuşları, dil devrimi sonucunda eski dil ve kültürle yaşanan kopuşmalı sürecin kültürel anlamda yoksunlaştırıcı etkilerine işaret eder.
Tokat kentinin ticaret mekanları '19.- 20. yüzyılda meydan semti'

Ö2GEN, Mutlu. Tokat Kentinin Ticaret Mekanları ' 19. - 20. Yüzyılda Meydan Semti', Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2006. Bu çalışmada 19. ve 20. Yüzyılda 'Ortak yaşamın önemli bir parçası' olarak Tokat kent dokusunda yer alan Meydan Semtine ticari ve sosyal açıdan bakılmaya çalışılmıştır. Kent içi hizmet ilişkileri açısından Tokat'ın önemli mekanlarından birini oluşturan 'Meydan' güçlü topografik etkenler sonucunda kent içinde kendiliğinden oluşmuş bir alandır. Osmanlı öncesindeki konumu ve fonksiyonu hakkında pek bilgi bulunmayan semt için 'Tokat kentinin çekirdek kısmıdır' dense yanlış olmaz. Bu konumu Meydan Semtini ticari, dini, kültürel aktivitelerin yapıldığı ana mekan haline getirmiştir. Kale altı yerleşimi olarak kent dokusunda vücut bulması Meydan Semtini kentin nabzının attığı yegane mekan yapmıştır. Tüm Osmanlı kentlerinde karşımıza çıkan cami-çarşı birlikteliği; Tokat'ın Meydan Semtinde de geçerlidir. Hatuniye Camisi, çarşı yaşamında ticareti yönlendiren yegane birim görevindedir. Çarşının önemli dinamikleri arasında yer alan meslek grupları, esnaf ve müşteriler çarşıdaki sosyal ortamı hazırlayan unsur olarak karşımıza çıkmaktadır. Dini ve etnik faktörler ise, Meydan Semtindeki ticareti zenginleştiren unsurlar olarak çarşı yaşamında boy göstermektedir. Tokat kentinin önemli ticaret mekanlarından olan Meydan Semtinin ele alındığı bu tez çalışmasında; Osmanlı kentlerindeki çarşı yaşamının yalnızca ticaret üzerine kurulu birimler olmadığı, sosyal ilişkiler, dini faktörler ve etnik yapılarıyla bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği vurgulanmaya çalışılmıştır.
Zülfü Livaneli ve Uwe Timm'in romanlarında erk sorunsalının tarihsel anlatımı

Bu çalışmanın amacı, Zülfü Livaneli'nin Leyla'nın Evi ve Serenad ile Uwe Timm'inMorenga ve Yarı Gölge adlı tarihsel romanlarında anlatılaştırılan erk sorunsalının tarihselkonu ve izlekler üzerinden anlatımının karşılaştırmasını yapmaktır. Çalışma, üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci ve ikinci bölümü, söz konusu çalışmanın kuramsal tartışma boyutunu oluşturmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde, öncelikle erk ve iktidar kavramlarına ilişkin bilgi verilecek, erk ve iktidar olgularının tarihsel gelişim sürecine değinilecek ve gücün kötüye kullanımı üzerinde durulacaktır. Erk olgusunun siyasal alanda, toplumsal yaşamda, edebiyatta, dilde ve tarih yazımındaki yansımaları üzerinde durulacak, güç ve iktidarolgusuna ilişkin ortaya attıkları kuramlardan yararlanılacak olan Niccolo Machiavelli ve Hannah Arendt'in söz konusu olgularla ilgili fikirleri açımlanacaktır. Çalışmanın ikinci bölümünde, tarihsel roman türüne ilişkin bilgi verilecek, tarih ile edebiyat bilimi arasındaki ilişkiye değinilecek ve tarihsel roman türünün özellikleri üzerinde durulacaktır. Türün Türk ve Alman edebiyatındaki aşamaları, tarihsel roman örnekleri üzerinden açımlanacak ve tarihsel gerçeklik ile yazınsal kurgunun tarihselromanda ne ölçüde kullanılması gerektiğine ilişkin bilimcilerin görüşlerinedeğinilecektir. Çalışmanın edimsel aşamasını oluşturan üçüncü bölümde, Zülfü Livaneli ve UweTimm'in kişisel ve sanatsal yaşamlarına ilişkin bilgi verilecek, ele alınacak romanlardaanlatılaştırılan konu ve bunun sonucunda belirginleşen izlekler ortaya konulacak, söz konusu iki yazarın romanları, erk sorunsalı bağlamında konu ve izlekler üzerindenkarşılaştırılacak, bir sonuç değerlendirmesi yapılacak ve çalışma sonlandırılacaktır. Çalışmada karşılaştırmalı edebiyat yönteminden ve karşılaştırmalı edebiyat biliminin altyöntemlerinden biri olan çoğulcu yöntemden yararlanılacaktır. Bu bağlamda romanlarınkarşılaştırılma aşamasına uygun düşmesinden dolayı yararlanılacak yöntemler arasında;ağırlıklı olarak metne bağlı inceleme yöntemi olmak üzere tarihsel inceleme, edebiyatsosyolojik inceleme ve pozitivist inceleme yöntemleri yer almaktadır.
Tuva Türkçesinde tabu ve örtmece sözler

Bu çalışmada, Güney Sibirya bölgesinde Tuva Cumhuriyeti'nde yaşayan Tuva Türkleri tarafından konuşulan Tuva Türkçesindeki tabu ve örtmece sözler ele alınmıştır. Tezin Giriş bölümünde Tuva Türklerinin tarihi, dili ve edebiyatı hakkında genel bilgi verildikten sonra tezin konusu olan tabu ve örtmece kavramları açıklanmış, tezin amacı ve yöntemleri belirtilmiştir. Çalışmamızda tabu ve örtmece sözlerin kökeni, türleri ve nasıl ortaya çıktığını anlattıktan sonra çeşitli araştırmacıların bu konudaki düşüncelerine değindik. Çalışmamızda amaç, Tuva Türkçesine ait Tabu ve Örtmece sözlerin nasıl ve niçin kullandıklarını belirterek, bunların ortaya çıkış sebepleri arasında gelenek, görenek, inançla ilişkili olduğunu göstermek, anlamsal özelliklerini ortaya koymak ve Türkoloji dalına katkıda bulunmak amaçlanmaktadır. Araştırmamızın sözlük kısmında Tuva Türkçesinde var olan Tabu ve Örtmece sözlerin listesi çıkarılmış ve sözcüklerin ekleri gösterilmeye çalışılmıştır. Konuyla ilgili araştırmamızı yaparken alan çalışması da yapılmıştır, kaynak kişilerin isimleri tezin içinde ve son kısmında listesi verilmiştir. Sonuç olarak Tuva Türklerinin son zamanlarda Tabu ve Örtmece sözleri nasıl kullandıklarına değindik.
1980 ile 2000 yılları arasındaki kadın öykücülerde temalar

'1980 ile 2000 Yılları Arasındaki Kadın Öykücülerde Temalar' başlıklı bu çalışmada amaç, 1980 ile 2000 yıllan arasında ortaya koydukları eserlerle edebiyat dünyamızı renklendiren kadın öykücülerin bu eserlerinde ele aldıkları temaları belirlemek ve işlenen ortak temaları tespit edebilmektir. Bu amaçla yapılan çalışma, üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm, giriş mahiyetinde olup bu bölümde Türk öykücülüğünün dönemleri ve her dönemin en ünlü simaları hakkında kısa bilgiler sunulmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünde yapıtları esas alman sekiz bayan öykücünün hikayeleri tematik bir tasnife tabi tutulmuş ve işlenen temayı destekleyici mahiyette alıntılar da aktarılmıştır. Ayrıca her yazarın kısa bir yaşam öyküsü ve sanat görüşünü yansıtan bir bölüm de oluşturulmuştur. Tematik tasnifin ardından her yazar hakkında genel bir değerlendirme yapılmış, hangi temaların ne şekilde ve hangi ölçüde işlendiği gibi konulara yer verilmiştir. Çalışmanın son bölümü, 'sonuç' başlığını taşımaktadır. Bu bölümde çalışmada esas alınan yazarların öykülerinde ele aldıkları ortak temalar belirlenmeye çalışılmış, yazarların ortak temalar dışında ele aldıkları farklı temalar ada temas edilmiştir. Çalışmanın sonuç bölümü, kadın hikayecilerin Türk hikaye geleneği içindeki yerlerini sağlamlaştıran örnekler vermeye devam ettikleri şeklindeki ifadelerle tamamlanmıştır.
Seyyid Nesimİ ve Şah İsmail Hatayİ'nin şiir ve kelamlarında tenasüh, hulul, tecsim

Şeriatçı Şia ile heterodoks Şia'yı birbirlerinden ayıran bir nokta olarak karşımıza çıkan tasavvufi unsurlardan; ölen kişinin ruhunun insan, hayvan, bitki, cisim bedenleriarasında yolculuk yapması manasına gelen tenasüh, Tanrı'nın yarattığı kişilerinbedenine intikal etmesi olan hulul ve Tanrı'ya cisim isnat etmek manasına gelen tecsim kavramları Şah İsmail Hatayi ve Seyyid Nesimi divanlarındaçalışılmıştır. Kökenleri oldukça eski olan bu tasavvufi unsurların ilk olarak nerede ortaya çıktığı, hangi dinlerin kabul edip hangi dinlerin reddettiği ve bu unsurların Kızılbaş şiirlerine ne ölçüde yansıdığı çalışmamızda üzerinde durduğumuz başlıca konulardandır. Şeriatçı Şia'nın bu tasavvufi unsurları neden reddettiği, kabul edenleri neden din dışı olarak kabul ettiği çalışmamızda tarihsel gelişimi içinde ele alınmıştır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde tenasüh, hulul ve tecsiminkavramsal olarak incelenmesi birinci bölümde Hatayi Divanı'nın tenasüh, hulul, tecsim kavramları açısından incelenmesi, ikinci bölümde Seyyid Nesimi Divanı'nıntenasüh, hulul, tecsim kavramları açısından incelenmesi, sonuç bölümünde ise Şah İsmail Hatayi ve Seyyid Nesimi'nin dil, üslup ve etkileşim açısından değerlendirilmesi ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Cengiz Aytmatov'un eserlerinde çocuk psikolojisi

Bu tez çalışmasında, Cengiz Aytmatov'un eserlerindeki çocukların psikolojik yönleri incelenmiştir. Literatür kısmında çocuğun dünyada ve Türk toplumlarındaki yeri, çocuk psikolojisinin konusu ve çocuk psikolojisine etki eden faktörlere yer verilmiştir. Daha sonra Cengiz Aytmatov'u daha iyi tanıyabilmek için; hayatı, eserleri, sanat anlayışı, çocuğa bakış açısı incelenmiş olup eserlerin kısa olay örgülerine ve eserdeki çocuk karakterlerin tanıtımına yer verilmiştir. En son bölümde ise yazarın tüm roman ve hikayelerindeki çocuk psikolojisini etkileyen faktörler ışığında inceleme yapılmış ve sonuç kısmı hazırlanmıştır. Aytmatov'un evrensel bakış açısı içinde çocuk ögesi, çok önemli görülmüş ve onun sağaltımındaki etmenlere vurgu yapılmıştır. Bu etmenler; anne, baba, aile ilişkileri, akran, eğitim, toplumsal yaşantılar olarak sıralanabilir. Yazarın ele aldığı konuyu, milli olay çizgisinden evrensel boyutlara taşıma yeteneği, çocuğun sağaltımı izleği ile çok daha büyük bir anlam kazanmıştır. Duygusal bağ kurma yeteneğinin artışıyla gelen sağlıklı ruh halinin, gelecek kuşaklara da aynı şekilde aktarılacağı yüksek ihtimaldir. Böylelikle sağaltım kaynaklarından faydalanabilen bireyler, gerçek anlamıyla geleceğin ümidi misyonunu taşıyabilmişlerdir. Yazarın kendi evrensel ahlak anlayışı, birçok çocuğun ve annenin üzerinde gösterilerek, insanların iç muhasebe yolları açılmak istenmiştir. Aytmatov, çocuk ögesini, hiçbir eserinde kişiler bazında karşıt değere oturtmamıştır. Çocuğun yetişkin bir insan olduğunda ondan kaynaklanan sorunları ise, geliştirici bir eleştiriyle sisteme ve algılara yöneltmiştir. Açar SözcüklerCengiz Aytmatov, Çocuk, Psikoloji, Çocuk Ruh Sağlığı, Bağlanma, Aile, Eğitim, Akran, Toplum.
Yazma alışkanlığı kazanmış lise öğrencilerinin yazma nedenlerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, yazma becerilerine sahip yazma alışkanlığı kazanmış ortaöğretim öğrencilerinin yazma alışkanlıklarını nasıl kazandıkları ve yazmalarına neden olan etkenlerin incelenmesidir. Araştırmamın çalışma evrenini Kırşehir il merkezindeki 2017- 2018 eğitim öğretim yılında liselerde öğrenim gören 10. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Çalışma grubu toplam 49 öğrenciden oluşmaktadır. Bu araştırmada yazmayı alışkanlık haline getiren ortaöğretim öğrencilerinin yazma nedenlerine yönelik görüşleri içerik analizine tabi tutulmuştur. Araştırma sonucunda öğrencilerin yazma alışkanlığı kazanmasında öğretmen etkisinin ilk sırada olduğu görülmüştür. Öğretmen teşvikinin ardından psikolojik nedenler, aile teşviki, okuma alışkanlığı, boş vakitlerini değerlendirme ihtiyacı, yarışmalar ve kişisel merakın olduğu tespit edilmiştir. Elde edilen veriler ışığında öğrencilerin yazma alışkanlığı kazanmaları ve bu alışkanlığın sürdürülmesi için tavsiyelerde bulunulmuştur.
Zülfü Livaneli'nin romanlarında bir anlatım unsuru olarak zaman

Edebi eserlerin estetik değerini belirlemeye yönelik olan zaman kurgusu, eserin biçim ve muhteva bakımından anlam katmanlarını zenginleştirir. Belirli süreçlere göre, olayların zamanını ve anlatım içindeki dizilişini gösteren zaman, olay örgüsü düzleminin aydınlatılmasına katkı sağlayarak metindeki duygu ve düşünce dünyasına yönelik oluşumları sergiler. Bu bağlamda Zülfü Livaneli'nin romanlarını, bir anlatım unsuru olarak zaman bakımından çözümlemeyi amaçlayan bu çalışmada, zamanın belirleyiciliği ölçüsünde, seçilen odak noktası metinler ayrıntılı olarak incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda zaman unsurunun romanlar üzerindeki etkilerini göz önüne koymak amaçlanmıştır. Bu tezin giriş kısmında çalışmanın konusu, amacı ve yöntemi hakkında bilgi verilmiş; tezin bölümlerine dair açıklamalar yapılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde, yazarın, romancı kimliğinin alt yapısını oluşturan süreç ele alınmış; genel olarak edebiyat eserleri hakkında bilgi verilmiş ve yazarın romancı yönü üzerinde durulmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünde, tahkiyeli eserlerde zaman algısının tarihsel süreci takip edilmiş; bu eserlerdeki kullanım işlevi yansıtılmıştır. Bu bölümde, zaman kategorisinin alt başlıklarında kullanılan terminolojinin, adlandırma bakımından belirli bir uyumdan yoksunluğuna işaret edilmiş, çeşitli inceleme eserlerinden hareketle, bu farklı kullanımla ilgili örnekler sunulmuştur. Çalışmanın üçüncü bölümü, romanların incelenmesine ayrılmıştır. Zaman kavramı; olay zamanı, anlatma zamanı, zamanda ritmi sağlayan özet, tasvir, eksilti, sahne kullanımı, sosyal zaman ve yazarın eseri yazdığı zaman hakkında bilgi varsa yazma zamanı kategorilerinden yola çıkılarak değerlendirilmiştir. Sonuç bölümünde, yazarın zamana yaklaşımı ortaya konulmuş; elde edilen bulgular ışığında, zamanın akışının, hem kişisel ve toplumsal değişimin manzarasını gösteren bir nitelik kazandığı hem de kişisel, toplumsal zaman algısının ön plana taşındığı düşüncesi dile getirilerek zaman unsurunun kullanımına yönelik yürütülen tartışma, genel bir değerlendirmeye bağlanmıştır.
Refik Halit Karay'ın hikaye ve romanlarında aile

Çalışmamızın amacı Refik Halit Karay'ın hikaye ve romanlarındaki aileyi incelemektir. Çalışmamız üç bölümden meydana gelmektedir. Giriş kısmında edebiyat ile toplumun ilişkisinden ve aile kurumundan söz edilmiştir. Birinci bölümde Refik Halit Karay'ın hayatı, edebi kişiliği ve eserlerinden bahsedilmiştir. İkinci bölümde aile bireylerinin ilişkisi başlığı altında anne-baba-çocuk ilişkisi, eşler arasındaki ilişki, aldatma, boşanma, akraba ilişkisi ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise aile ve toplum başlığı altında ailede eğitim konusu, ailenin ekonomik durumu, değer yargıları, sosyal çevrenin evliliğe olan etkisi ve ailede yozlaşma konusu irdelenmiştir.
Agah Divanı ve incelenmesi

Bu çalışma, on yedinci yüzyılın ikinci çeyreği ve on sekizinci yüzyılın başlarında yaşayan Agah'ın Türkçe Duvanı'nın karşılaştırmalı metni ve bu metnin incelenmesinden oluşmaktadır. Agah, H. 1040/M. 1630 -1631'de Semerkand'da doğmuştur. Asıl adı MehmedBulak'tır. Hacı Hafız olarak da bilinen Agah, pek çok şehri dolaştıktan sonra Amid'e gelmiş (H. 1080/M. 1669) ve ömrünün sonuna kadar da burada kalmıştır. H. 1141/ M. 1728'de Amid'de vefat eden şair, zamanında burada bulunan zengin bir edebiyat topluluğunun da başında bulunmuş ve birçok öğrenci yetiştirmiştir. Agah, kudretli bir şairdir. Şiirlerinde Sebk-i Hindu ve hikemu tarzın etkileri görülen şairin; Nabu, Nailu, Cevru, Fehum-i Kadum ve Valu gibi şairlerin şiirlerini detanzur ettiği görülmektedir. Bu çalışma ile özellikle Amid çevresinde büyük şöhret bulan Hacı Hafız MehmedBulak Agah'ı tanıtmak ve Türkçe Duvanı'nı gün ışığına çıkarmak amaçlanmıştır.
Beşiktaşlı Yahya Efendi Divanı: Metin ve inceleme

Bu çalışmanın amacı, daha çok Beşiktaş'taki makamı, Kanuni'nin sütkardeşi olması ve kerametleriyle tanınan 16. yüzyıl şahsiyeti Beşiktaşlı Yahya Efendi'nin divanını ortaya çıkarmaktır. Tezde Yahya Efendi'nin divanının metninin tespit edilmesinin yanı sıra eser biçim, içerik ve üslup yönünden incelenmiştir. Bu çalışma aynı zamanda Yahya Efendi'nin, divanı ekseninde bir portresini çizme amacı da taşıyor. Onun kişiliği hakkında bilgi almak ve bazı şiirlerinin arka planındaki hikayeleri tespit etmek amacıyla tarihi kaynakların yanı sıra Mehmed Dai'nin yazdığı Menkabet-i Yahya-yı Beşiktaşi adlı esere ve tezkirelere başvurulmuş; bu kaynaklarda da geçen şiirleri divandaki şiirlerle karşılaştırılarak tenkitli okuma yoluna gidilmiştir. Çalışma, Yahya Efendi'nin hayatı, kişiliği, menkabeleri, şairliği, siyasi görüşleri, eleştirileri ve tasavvuf anlayışını ortaya koyduktan sonra divanda işlenen konulara ve Yahya Efendi'nin muhitine değiniyor. Ayrıca çalışmada Yahya Efendi'nin, nazire ve benzerlikler bağlamında öteki şairlerle ilişkisi de tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın son kısmındaysa Beşiktaşlı Yahya Efendi Divanı'nın Latin harfleriyle transkripsiyonlu metni ve asıl metin yer almaktadır.
Nev'İ-Zade Atayİ'nin üç mesnevisinde cinsel söylemler ve iktidar ilişkileri

Divan edebiyatının ana konusu olan aşk, ideal aşktan günlük hayattaki cinselliğe kadar geniş bir alanı kapsamaktadır. Oysa bu alanda yapılan çalışmalar incelendiğinde araştırmacıların genellikle ideal aşka yoğunlaştığı, müstehcen konulara gereken önemi vermedikleri görülmüştür. Bu alanda yapılan az sayıdaki araştırmada müstehcenlik genellikle 'tabu' konu olarak görüldüğü için ya tasavvufi bakış açısıyla üzeri örtülmüş ya da divan edebiyatını dışlamanın bir aracı olarak belli ideolojik amaçların aracı olarak kullanılmıştır. Bu nedenle, bu çalışmada oluşan bu boşluğun doldurulması amaçlanmış; divan edebiyatında gerçekliği yansıtması bakımından tartışmasız olan Atayi'nin üç mesnevisinden yola çıkılarak dönemin toplumsal yapısını somut olarak anlamak ve edebiyat-toplum ilişkisi çerçevesinde toplumdaki cinsellik anlayışını ortaya koymak bilimsel bir nesnellik çerçevesinde hedeflenmiştir. Tüm bu tespitlerde Michel Foucault'un cinsel söylem ve iktidar kavramlarından yararlanılmıştır. İncelemenin 'Birinci Bölüm'ünde Nev i-zade Atayi'nin Nefhatül-ezhar ve Sohbet'ül-ebkar mesnevilerinde müstehcen konulara yer verildiği tespit edilirken, Sakiname'nin konularının müstehcen olmadığı belirlenmiş; cinsel söylemlerin ise mesneviler boyunca daha zarif söyleyişten ayıp sayılana olana doğru üç boyutta ilerlediği görülmüştür. Çalışmanın 'İkinci Bölüm'ünde ise mesnevilerde yer alan bu realist müstehcen hikayelerin ve Atayi'nin ahlaki öğütlerinin, 17. yüzyıl iktidarı ve iktidar ilişkileri hakkında bilgiler verdiği görülmüştür. Toplumu uyarmaya yönelik bu ahlaki nasihatlerle Atayi, öteki üzerinde güç kazanmakta ve mikro düzeyde bir 'iktidar' oluşturmaktadır. Bu çalışmada da bu iktidarın arzu, kadın, kulampara ve ceza kavramları ile olan ilişkisi üzerinde durulmuş; Atayi ve Atayi'nin de temsilcisi olduğu bu erkek elit grubun iktidarının 17. yüzyıl Osmanlı Devleti'nde iktidar ilişkilerinin yapısında nasıl bir rol üstlendiğine odaklanılmıştır.
Zeyyat Selimoğlu'nun öykü ve romanlarında yapı ve izlek

Türk edebiyatının üretken yazarlarından biri olan Zeyyat Selimoğlu; roman, hatıra ve çeviri alanlarından eserler vermesine rağmen öykücülük yönüyle ön plana çıkar. Eserlerinde insan başta olmak üzere tüm canlıların meselelerini aynı hassasiyetle ele alan Selimoğlu, ağırlıklı olarak deniz ve denizcilerin yaşamlarını merkeze koyar. Edebiyatımızda, Halikarnas Balıkçısı ile Sait Faik'le birlikte deniz insanlarının kara insanlarından farklı yönlerini, onların duygu dünyalarını incelikle işler. Bu çalışmada, Zeyyat Selimoğlu'nun öykü ve romanları yapı ve tema yönüyle incelendi. Giriş ve üç ana bölümden oluşan çalışmanın giriş bölümünde, Türk edebiyatında roman ve öykünün tarihi gelişimi; birinci bölümde yazarın özel hayatı ve yazın hayatı; ikinci bölümde öykü ve romanların yapısı ve izlekleri; üçüncü bölümde yazarın edebi dili ve eserlerindeki üslubu ele alındı. Çalışmanın sonuç bölümünde çalışmaya dair genel bir değerlendirme yapıldı. Kaynakça bölümünde ise çalışmanın hazırlandığı süreçte yararlanılan kaynakların listesi sıralandı. Bunların yanı sıra Zeyyat Selimoğlu'yla ilgili belge ve yazara ait fotoğraflar çalışmanın sonuna eklendi.
Anlambilim açısından eski Uygurca şiirler

Bu çalışmada Eski Uygur Türkçesi Döneminin edebi mahsullerinden olan şiirler üzerine anlambilimsel çalışma yapılmıştır. Büyük oranda Budist ve Manihaist kökenli eserlerin yer aldığı dönem, dini öğretmek ve yaymak gayertiyle yazılmış çalışmalarla doludur. Dini öğretme ve yayma konusunda en etkili yollardan biri olan şiirler, Uygur toplumunda sözlü olarak halk kitlelerine iletilmekteydi. Farklı dillerden yapılmış çevirilerden ve telif eserlerden oluşan şiir külliyatı, şekil bakımından mısra başı kafiyeli ve kafiyesiz şiirlerden oluşmaktadır. Eldeki metinlerden hareketle yapılacak anlambilimsel bir çalışmanın sağlıklı olabilmesi için öncelikle şiirlerin Eski Uygurcadan Türkiye Türkçesine aktarımlarının düzgün bir şekilde yapılmış olması gerekmektedir. Bu çalışma eldeki metinlerin çevirilerinden başlamak üzere eksikliklerin giderilmesi ve hataların düzeltilmesini amaçlamış böylelikle metinleri anlambilimsel çalışmaya uygun hale getirmeye çalışmıştır. Sözcük anlambilim metodlarıyla incelenen şiir metinleri, anlam çeşitlenmeleri, benzetmeler, imgeler ve duygu değeri, yan anlam, çok anlamlılık, ikilemeleri eş anlamlılık, zıt anlamlılık, kavram alanı ve metaforlar, ad aktarması vb. yöntemlerle ayrı ayrı değerlendirilmiştir. Derin ve zengin anlamlarla örülmüş şiir metinleri, çeşitli açıklamalarla anlaşılır hale getirilmeye çalışılmış ve doğru anlama ulaşabilme hedeflenmiştir. Her bir sözcüğün diğer bir sözcüğe dolayısı ile bağlama etkisi nedeniyle anlam üzerinde belirleyici olması, sözcüklerin dizimiyle oluşmuş şiir incelemelerinde, anlambilimsel değerlendirmelerin önemini arttırmıştır. Eski Uygur Türkçesi şiirleri denilince genellikle akla mısra başı kafiyeli şiirler gelmektedir. Ancak mısra başı kafiyeli olmayan ve söz dizimiyle ahengin sağlanmaya çalıştığı manzum parçalar da Eski Uygur Türkçesi şiir metinlerinin diğer önemli bir yarısını oluşturmaktadır. Yapısal bakımdan ayrıma tabi tutulan bu şiirler anlambilimsel açıdan incelendiğinde aralarında çok ufak faklılıkların olduğu ve bunların da genellikle şairlerin tercihlerine dayalı olduğu görülmüştür.
Mehmet Akif Ersoy'un Safahat adlı kitabının halk edebiyatı ve halk bilimi unsurları üzerine bir inceleme

Halk kültürü bir milletin sahip olduğu geçmişşini, karakterini ortaya koyan ve geleceğini inşa etmesini sağlayan maddi manevi dinamikleridir. Mehmet Akif Ersoy da bu değerlere sahip çıkılması ve yaşatılması için neler yapılması gerektiğini azim ve heyecanla anlatan büyük bir şairdir. Biz bu çalışmamızda, halk yaşayışını ve kültürünü eserinde amacı doğrultusunda kullanan 'İstiklal Marşı Şairi' Mehmet Akif Ersoy'un Halk edebiyatı ve halk bilimi unsurlarını eserinde ne ölçüde kullandığını inceledik. Birinci Bölüm'de, Şair'in hayatı, edebi kişiliği ve Safahat hakkında bilgi verdik. İkinci Bölüm'de de Safahat'taki halk edebiyatı unsurlarını inceledik. Üçüncü Bölüm'de ise Safahat'taki halk bilimi unsurlarını ele aldık. Safahat'ta tespit ettiğimiz bütün unsurları toplayarak bilimsel usullere göre tasnif ettik. Safahat'ta halk edebiyatı ve halk bilimi ile ilgili olarak ele alınan mısralar kitaptaki sayfa numaralarına göre verilmiştir. Sonuçta ise amacı halkı aydılatmak ve birlik beraberliğe çağırmak olan Mehmet Akif Ersoy'un bunu yaparken halk edebiyatı ve halk bilimi unsurlarını eserinde ne derecedekullanmış olduğunu gördük.