turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mehmed Samİ'nin Gül-efşan adlı Gülistan tercümesi

XVIII. asırda yaşamış Mehmed Sami'nin Gül-efşan isimli eseri, İranlı meşhur müellif Sa'di-i Şirazi'nin Gülistan'ının Türkçe tercümesidir. Gülistan'ı mensur şekilde tercüme eden Mehmed Sami'nin hayat hikayesi hakkında elimizde fazla bilgi bulunmamaktadır. Tezimizin konusunu yegane nüshası İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi TY 3029 numarada kayıtlı olan Gül-efşan adlı eser teşkil etmektedir. Giriş ve iki bölümden meydana gelen tezimizin giriş bölümünde hikaye ve temsillerle süslü ahlaki eserler, Sa'di ve Gülistan'ı, Türk edebiyatında Gülistan tercümeleri hakkında muhtasar bilgiler verilmiştir. Birinci bölümde Mehmed Sami'nin hayatı, eserleri ve Gül-efşan adlı tercümesi ele alınmıştır. Eserin muhteva ve şekil hususiyetleri üzerinde durulmuştur. Eser kalın aharlı bir kağıda nesih hat kullanılarak yazılmıştır. Eserin üslubu orta nesiri çağrıştırmaktadır. Osmanlı yazı tarzı içerisinde en çok rağbet edilen bu yazı türünde halkın dilinden uzaklaşılmış, Arapça, Farsça kelime ve terkiplere yer verilmiştir. Buna rağmen kaleme alınan eserlerde amaç, bilginin ve fikrin karşı tarafa aktarılması olarak düşünüldüğünden, süslü nesre göre daha kolay bir üslup olarak dikkat çekmektedir. İkinci bölümde ise Gül-efşan'ın transribe metnine yer verilmiştir.
Atatürk Kitaplığı Belediye Yazmaları O. E. YZ 0119 numarada kayıtlı bir şiir mecmuası

Mecmualar, Türk edebiyatı araştırmalarına kaynaklık eden önemli malzemelerdendir. Mecmualar sayesinde divanlarda bulunmayan şiirlere ulaşmak mümkündür. Mecmualar aynı zamanda o dönemde yaşamış şairlerin şiir beğenisini ve o dönemin kültürel özelliklerini yansıtması bakımından da oldukça önemlidir. Mecmuaların bu kültürel birikiminden yansıyan özellikleri ve şairlerin şiir bahrinde vücut bulan şiirlerini tespit etmek amacıyla tez konumuzu 'Atatürk Kitaplığı Belediye Yazmaları O. E. YZ 0119 Numarada Kayıtlı Bir Şiir Mecmuası ' şeklinde belirledik. Tespit ettiğimiz bu mecmua, tasavvufun temeli olan tek varlığa, mutlak güzelliğe ulaşma çabasını aksettiren şiirlerle dolu bir mecmuadır. XIII. yüzyıl ile XIX. yüzyıl arasında yaşamış şairlerin şiirlerini ihtiva eden 59 varaklık bu mecmua, toplam 267 şiirden meydana gelmektedir. Mecmuada 42 şaire ait 266 şiir ve kime ait olduğu belli olmayan 'Kıta' başlıklı bir şiir bulunmaktadır. Çalışmamız, giriş ve iki ana bölümden oluşmaktadır. Çalışmamızda mecmua kavramı ve mecmuanın önemi hakkında bilgi verilmiş ayrıca MESTAP'tan yararlanılarak tezimizdeki veriler tablolaştırılmıştır.
Oktay Akbal'ın öykücülüğü

Bu çalışmada Oktay Akbal'ın öyküleri incelenmiş ve bu inceleme sonucunda yazarın öykülerinin belli başlı özellikleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Oktay Akbal, ilk öykü kitabı olan 'Önce Ekmekler Bozuldu' yu 1946 yılında yayımlamıştır. 1946 yılından bugüne kadar yazmaya devam eden Akbal'ın öykü kitaplarının sayısı on dördü bulmuştur. Oktay Akbal'ın öyküleri 'durum öyküsü' türüne girerler. Çünkü onun öyküleri bir olay üzerine kurulmaz. Öykülerinde insanı etkileyen herhangi bir olay, bir söz veya bir anı anlatılabilir. Akbal, anılarına değer veren bir insandır. Bu yüzden çocukluk ve gençlik anılarını öykülerinde anlatır. Oktay Akbal'ın anılarından esinlenen öykülerinin sayısı bir hayli çoktur. Oktay Akbal'ın öykülerinde en önemli mekan İstanbul'dur. Öykülerdeki olaylar İstanbul'un değişik semtlerinde geçer. Oktay Akbal, anılarına dayanan öykülerinde çocukluk ve gençlik yıllarını anlatır. Yazarın, bugünü anlatan öyküleri de bulunmaktadır. Akbal'ın öykülerinde kişi sayısı çok değildir. En çok görülen kişiler anne, baba ve sevgili figürleridir. Oktay Akbal, öykülerinde sade bir Türkçe kullanmıştır. Yazar, öykülerinde devrik cümleyi sık kullanır. Kısa ve devrik cümlelerle şiirsel bir üslup ortaya koymuştur. Bu incelemeyle, yazarın tekniği, bakış açısı ele alınmış ve değerlendirilmiştir. Oktay Akbal'ın öykülerinde işlediği konuları toplumsal ve bireysel olarak ikiye ayırabiliriz. Akbal, bireysel duygulara önem veren bir yazardır. Öykülerinde en çok aşk, ölüm, mutsuzluk, yalnızlık ve umut temaları üzerinde durmuştur. Oktay Akbal, toplumsal sorunlara da gereken önemi vermiştir. Öykülerinde savaş, çağın olumsuz yönleri ve işsizlik gibi konuları işlemiştir.
Anadolu Türk Halk anlatılarında büyünün işlevi

İnsan, tarih sahnesine çıktığı günden bugüne, yiyecek bulma, barınma, güvenlik, sosyal ilişkiler kurma ve sürdürme, üreme, sağlık gibi temel ihtiyaçlarını karşılamada çeşitli güçlüklerle karşılaşmıştır. Büyü, henüz dinsel ve bilimsel düşüncenin gelişmediği çağlarda insanın bu güçlüklere karşı verdiği yaşam mücadelesinin tek tanığı olmuştur. Gündelik yaşamın bir parçası olarak varlığını koruyan büyüye, günümüzde dinin ve bilimin yeterli olmadığı durumlarda başvurulmaktadır. Halk anlatıları, insanların değerlerinin, algılarının ve inançlarının yansıdığı kültürün hem unsuru hem de taşıyıcısıdır. Kültürün dinamik yapısı içinde çağın beklentilerine ayak uydurarak günümüze ulaşan halk anlatıları, geçmişşin izlerini de bünyesinde barındırmaya devam eder. Kültürün yaşayan ve kaybolmuş unsurları arasında bir köprü oluşturan halk anlatıları, ilkel insanın doğal süreçleri denetimi altına alma isteğinden doğan büyünün tarihi serüvenine tanıklık etmektedir. Bu çalışmanın amacı Anadolu Türk halk anlatılarından hareketle büyünün Türk kültüründeki işlevini belirlemektir. Büyünün Türk kültüründeki yeri, sözlü kaynaklardan hareketle halk anlatıları merkezinde tespit edilmiştir. Tespit edilen veriler İşlevsel Halkbilimi yöntemiyle değerlendirilmiştir.
Orhun Yazıtları üzerine Türkiye'de yapılmış yayınların açıklamalı kaynakçası

Bu tezde, Orhun Yazıtları hakkında Türkçe yayınlanmış çalışmaların açıklamalı kaynakçası sunulmuştur. Giriş bölümünde Orhun Yazıtları hakkındaki genel bilgiler özetlenmiş ve bulunuşlarından günümüze kadar geçen süreçte Orhun Yazıtları hakkında yapılan çalışmalardan genel olarak bahsedilmiştir. Bu bölümde son olarak Orhun Yazıtları hakkındaki çalışmaların tespitinde yararlanılan temel kaynaklar tanıtılmıştır. Dört bölümden oluşan bu çalışmada 160 eser özetlenmiştir. Çalışmanın Birinci Bölümünde Orhun Yazıtları hakkında yayımlanmış kitap ve tezler tanıtılmıştır. İkinci Bölümde ise bu çalışmanın en geniş bölümü olan Orhun Yazıtlarının dili, üslubu ve söz varlığı hakkında yapılmış çalışmalar tanıtılmıştır. Üçüncü Bölümde Orhun Yazıtlarının muhtevası hakkında yapılmış çalışmalar, Dördüncü bölümde de Orhun Yazıtları hakkında yapılan ve ilk üç bölümdeki çalışmalara dahil edilemeyecek çalışmalar hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmanın sonuna Sonuç ve Değerlendirme ile Yazarlar Dizini eklenmiştir.
Tarık Buğra'nın yayınlanmış romanlarındaki kadın kahramanlar

Muharrem Dayanç Bu çalışmanın amacı, Çağdaş Türk Edebiyatı yazarlarından Tank Buğra'nın yayınlanmış romanlanndaki kadın kahramanları incelemektir. Çalışmayı yaparken; Tarık Buğra'nın tamamlanamamış otobiyografik çalışması olan Güneş Rengi Bir Yığın Yaprak ile yazar hakkında yapılmış olan diğer biyografik çalışmalar öncelikle okunmuş ve pek çok eleştirmen tarafından yazarın romanlarının çeşitli yönleriyle ilgili olarak yazılan eleştiri yazılan derlenmiştir. Yazann eşi Hatice Bilen Buğra Hanımın, sorularımıza verdiği cevaplarda, çalışmamıza ışık tutmuştur. Çalışmanın sonunda, yazann yayınlanmış on bir tane romanından üçünde bulunan baş kadın kahramanların sorunlu ruhsal yapılarından dolayı 'kin ve intikam' duygularıyla hareket ederek trajik son yaşadıkları sonucuna ulaşılmıştır.
Adalet Ağaoğlu romanlarında üstkurmaca

nsanın varlık sorununu ele alan modern romanın ardından gelen postmodern roman, romanın varlık sorunuyla ilgilenir. Arka planda kalmaktan sıkılan yazar okurla arasındakiperdeyi aralamayı seçer. Postmodern romanın özgür ortamında kendini gösteren üstkurmaca, roman var olduğundan beri kurgunun bir parçasıdır. Üstkurmacanın günümüzdeki amacınınfarkında olmadan eserlerinde üstkurmacaya başvuran yansıtmacı yazarın yerini, yöntemibilinçli bir şekilde uygulayan postmodern yazar alır. Adalet Ağaoğlu, modern Türk Edebiyatı'nın önemli yazarlarındandır. Birer 'zaman romanı' olarak adlandırabileceğimizeserlerinde günümüze yaklaştıkça üstkurmacayı belirginleştirdiğini gözlemleyebiliriz. Yazarbilinç akışı ve iç konuşma yöntemleriyle desteklediği üstkurmaca tekniğini eserlerinde başarıyla uygulamıştır. Bu çalışmamızda çağdaş edebiyatın yöntem ve tekniklerini araçedinerek Adalet Ağaoğlu'nun romanlarındaki üstkurmaca tekniğini tespit etmeye çalıştık.
Feride Çiçekoğlu

Feride Çiçekoğlu, Türk edebiyatına roman ve öykü türünde eser vermiş bir yazardır. Siyasu düşünceleri sebebiyle, 1980 sonrası bir müddet hapse girmiş; hapistençıktıktan sonra edebiyat ve sinema alanında yaptığı çalışmalarla adını duyurmuştur. Roman ve öykü yazarı olmasının yanında; çevirmenlik, editörlük, akademisyenlik vesenaristlik de Çiçekoğlu'nun önemli hususiyetlerindendir. Feride Çiçekoğlu, öykü ve romanlarında, kendini ve çevresini anlatma yolunuseçmiş; önemli gördüğü kişisel veya siyasu sorunları dile getirmeyi öncelemiştir. Yaşantısıyla roman ve öykülerinin konusu birbirine paraleldir. Eserlerinde yakın dönemi konu edinen yazarlar arasındadır. Bu çalışmada, Feride Çiçekoğlu adı altında sanatçının, edebiyatımızdaki yeri, eserlerinin edebu kıymeti belirlenmeye; senaryo, mimarlık veeditörlük gibi farklı alanlarda çalışmaları bulunan zengin bir şahsiyet tanıtılmaya çalışılmıştır.
19. yüzyıl şairlerinden Hatice Nakiyye Hanım'ın Divanı'nın transkripsiyonlu metni ve incelenmesi

19. Yüzyıl Şairlerinden Hatice Nakiyye Hanım'ın Divanı'nın Transkripsiyonlu Metni ve İncelenmesi adlı bu çalışmada, 19. yüzyılda yaşamış Nakiyye Hanım'ın hayatı, edebi kişiliği ve Divanı incelenmiş, Divan günümüz Türkçesine aktarılarak Türk edebiyatı içerisindeki yeri belirlenmeğe çalışılmıştır. Çalışmamızda şair, eser, toplum arasındaki ilişki göz önünde tutulmuş ve mutasavvıf bir kadın şair olan Nakiyye Hanım merkeze alınmak suretiyle diğer Mevlevi kadın şairler, Tanzimat edebiyatı ve Türk edebiyatında kadın şair olmak kavramı üzerinde durulmuştur. Tez beş ana bölümden oluşmaktadır: 1. bölümde Nakiyye Hanım'ın hayatı ve edebi kişiliği tanıtılmış, 2. bölümde 19. yüzyılda gelişen Tanzimat edebiyatını hazırlayan tarihi sürece ve Tanzimat edebiyatına bakılmış, 3. bölümde Nakiyye Hanım gibi Mevlevi olan diğer kadın şairler üzerinde durulmuş, 4. bölümde Nakiyye Hanım'ın Divanı şekil ve muhteva yönlerinden incelenmiş, 5. bölümde Nakiyye Hanım'ın Divanı'nın tek nüshası ele alınarak ilmi çeviri yazı sistemine uyularak Arap harflerinden Latin harflerine aktarılmış ve metnin daha iyi anlaşılmasını sağlamak amacıyla günümüz Türkçesine çevrilmiştir.
Talip Apaydın'ın romanlarındaki halk edebiyatı ve halk kültürü unsurları üzerine bir inceleme

Halkı halk yapan meziyetlerin başında ortak bir kültüre sahip olmak gelir. Toplumcu gerçekçi bir yazar olan Talip Apaydın da halkı konu edinmiştir ve ortak kültürün unsurlarını tüm zenginliğiyle romanlarında ustalıkla işlemiştir. Anadolu köylüsünün yaşamını gerçekçi gözlemlerle aktaran Apaydın, içinde bulunduğu toplumu, köylünün sorunlarını en iyi şekilde kaleme almıştırBu araştırmada; Türk edebiyatının önemli yazarlarından Talip Apaydın'ın romanları halk edebiyatı ve halk kültürü unsurları bakımından incelenmiştir. Bu çalışmada Talip Apaydın'ın halk edebiyatından ne derece yararlandığı, halk kültürü konularının eserlerinde nasıl kullanıldığının ortaya konulması hedeflenmektedir. Birinci bölümünde Talip Apaydın'ın hayatı, sanat anlayışı, eserleri ve incelenen romanlar, ikinci bölümde halk edebiyatı unsurları, üçüncü bölümde ise romanlardaki halk kültürü unsurları değerlendirilmiştir. Çalışmanın son kısmı ise değerlendirmeyi içeren sonuç kısmına, kaynakça listesine ayrılmıştır.
Sekizinci sınıf Türkçe dersi yazılı sınav sorularının merkezİ sınav Türkçe soruları ile karşılaştırılması

Bu çalışmada 2016- 2017 eğitim öğretim yılında Aydın ili Efeler ilçesinde yer alan ortaokullarda 8. sınıf Türkçe dersi yazılı sınav soruları ile aynı öğretim yılında gerçekleştirilen merkezi sınav sorularının yenilenmiş Bloom taksonomisi bilişsel basamakları bakımından incelenmesi ve karşılaştırılması amaçlanmıştır. Bu çalışma, nitel araştırma modeline göre gerçekleştirilen betimsel bir çalışma olarak gerçekleştirilmiştir. Doküman incelemesi yöntemi ile gerçekleştirilen çalışmanın birinci aşamasında ortaokulların 8. sınıflarında uygulanan yazılı sınav soruları temin edilerek yeni taksonominin bilişsel basamaklarına göre incelenip değerlendirilmiştir. İkinci aşamada aynı eğitim öğretim yılının birinci ve ikinci dönemlerinde gerçekleştirilen merkezi sınav Türkçe dersi soruları yeni taksonomiye göre incelenerek elde edilen bulgulara göre değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen verilere göre uygulanan yazılı sorularının merkezi sınav sorularıyla yeni taksonomi basamaklarında genellikle uyum gösterdiği tespit edilmiştir. 8. sınıf Türkçe dersi kapsamında uygulanan soruların merkezi sınav sorularının yenilenmiş Bloom taksonomisi bilişsel basamakları bakımından uyumlu olduğu tespit edilmiş; bu durumun Aydın ili Efeler ilçesinde bulunan öğrencilerin merkezi sınavda gösterdikleri başarıda olumlu etkisinin olduğu değerlendirilmiştir. Gözlemlenen bu uyum, öğretmenlerin merkezi sınav öngörüleri doğrultusunda sorulan sorular neticesinde öğrencilere uygulanan soruların benzer olmasından kaynaklanmıştır. Öğretmenlerin yeni taksonominin üst basamaklarına yönelik sorulara az yer vermelerinin sebebi olarak, merkezi sınavlarda Türkçe dersi sınavlarında sorulan sorularının alt zihinsel becerilere denk düşen basamaklardaki sorulardan tercih etmelerinden kaynaklandığı söylenebilir.
Orhan Kemal'in hikayelerinde yapı ve tema

Orhan Kemal, Cumhuriyet Dönemi Türk edebiyatında, hikaye ve roman yazarı olarak birçok eser vermiş sanatçılardandır. Hikayelerinde toplumcu-gerçekçi sanat görüşü dikkat çeker. Yaşamının geçtiği yerlerde tanıdığı, içinde bulunduğu, gözlemlediği alt ve orta tabaka sınıf insanını okuyucuyla buluşturmuştur. Hikayeleri içten, doğal ve yapmacıksızdır. Yaşanılanı olduğu gibi, eleştirmeden, hayatın gerçeği olarak yansıtır. Amacı sanat yapmak veya fayda sağlamak değil, sadece gerçekleri aktarmaktır. Çalışmanın giriş bölümünde Orhan Kemal'in Türk edebiyat tarihindeki yeri, dönemin edebi ve sosyal şartları da göz önünde bulundurularak değerlendirilmiştir. İkinci bölümde yazarın hayatı, edebi kişiliği ve eserleri üzerinde kısaca durulmuştur. Üçüncü bölümde Orhan Kemal'in hikayeleri yapı bakımından incelenmiş, eserlerin yapısını oluşturan materyal unsurlar arasındaki organik ilişki ortaya konulmuştur. Yapı bölümü, 'Olay Örgüsü, Anlatıcı ve Bakış Açısı, Kişiler, Zaman, Mekan ve Dil ve Anlatım Unsurları' başlıkları altında ele alınmıştır. Dördüncü bölümde ise hikayeler tematik olarak incelenmiştir. Tema bölümü 'Sosyal Temalar ve Bireysel Temalar' başlıkları altında değerlendirilmiştir. Sonuç bölümünde de yazarın hikayeleri ile ilgili genel bir değerlendirme yapılmıştır.
Temel göstergebilim kavramları üzerine bir inceleme

TEMEL GÖSTERGEBİLİM KAVRAMLARI ÜZERİNE BİR İNCELEME Göstergebilim, göstergelerin ve gösterge dizgelerinin teorisi, bilimi ya da çözümlemesidir. 1960'lı yıllarda bağımsız bir disiplin haline gelen göstergebilimin dayandığı iki ana gelenek vardır. Birisi, Avrupa geleneği; diğeri ise Amerikan geleneğidir. Göstergebilim, çok çeşitli disiplinlerde kullanılır ancak bu çalışma, daha çok genel göstergebilim, edebiyat göstergebilimi ve metin çözümlemesinin temel kavramlarıyla ilgilidir. Bu çalışma iki bölümden oluşmaktadır: Giriş ve Terimler. Giriş bölümünde göstergebilimin tanımı ve tarihçesi, göstergebilim türleri, göstergebilimin alt dalları ve başlıca göstergebilim okulları kısaca açıklanmıştır. Çalışmanın ikinci ve asıl bölümünde, genel ve edebi göstergebilimin gösterge, düzgü, dizge, anlatı, metin, söylem, eklemlenme, dizi, dizim gibi anahtar kavramları tanımlanmıştır. Göstergebilim, disiplinler arası bir yaklaşım olduğundan dolayı, mantık, felsefe, dilbilim, edimbilim ve anlambilim gibi alanlara ait kavramlar da bu çalışmada yer almıştır. Çalışmada yer alan kavramlar, temel göstergebilim kaynaklarından derlenmiş ve alfabetik sıra ile verilmiştir. Bu kavramların Türkçe çevirileri konusunda uzmanlar arasında bir uzlaşma olmadığı için, madde başlan İngilizce verilmiştir. Bu çalışmada yararlanılan kaynaklar ve göstergebilimle ilgili genel kaynakça terimler bölümünün sonunda yer almaktadır. Bu çalışmanın amacı, edebiyat metinlerinin göstergebilim kavramları vasıtasıyla çözümlenmesine katkı sağlayacak bir rehber ortaya koyabilmektir.
Ali, Kıssa-i Yusuf (H.630/M.1233) inceleme-metin-dizin

Tezin adı ' Ali, Kıssa-i Yusuf (H630/M. 1233) İnceleme-Metin-Dizin 'dir. Bu çalışma, giriş, inceleme bölümü, metin bölümü ve dizin bölümünden oluşmaktadır. Girişte Yusuf ve Züleyha hikayesinin kutsal kitaplarda yer alan biçimlerine, Arap, Fars ve Türk edebiyatında yazılan Yusuf ve Züleyha hikayelerine yer verilmiştir. Ayrıca Türk edebiyatında Yusuf ve Züleyha hikayesinin klasik edebiyatımıza nasıl yansıdığına dair görüş sunulmuştur. Yine bu bölümde AIVmn Kıssa-i Yusuf adlı eserinin nüshaları, eserin kimin ve nerede yazdığı ve eserle ilgili bilgi verilmiştir. Ayrıca eser üzerinde yapılan çalışmalar ve eserle ilgili değerlendirmeler sunulmuştur. İnceleme bölümünde, karşılaştımalı olarak ortaya konan metnin imla, ses ve şekil bilgisine dair bilgiler sunulmuştur. Metin bölümü, biri matbu beşi yazma nüshalardan karşılaştırmalı olarak hazırlağımız metin kısımdan oluşmaktadır. Dizin bölümü, karşılaştırmalı olarak hazırladığımız metnin alfabetik ve ayrıntılı bir gramer dizininden oluşmaktadır. Dizin bölümünden sonra, metin içerisinde geçen özel adların dizini verilmiştir. Ayrıca kutsal kitaplarda geçen ve metin içerisinde yer alan ayetlere de yer verilmiştir. Son olarak çalışmadan çıkardığımız sonuçlar yer almaktadır.
Kazakistan ve Türkiye aşıklık geleneğinin karşılaştırılması

Türk dünyasının kültür varlığının önde gelen unsurlarından biri de aşıklık geleneğidir. Bu gelenek Türk Cumhuriyetleri ve topluluklarında ortak bir mirastır. Aşık, arzu ve ümitleri dile getirme, halkın yaşayışını ve tarihini yansıtma, sözlü kültürün yayma gibi görevleri üstlenmiştir. Aşıklık yurda bağlılığın, yiğitlik, doğruluk ve dürüstlüğün, belli bir milletin düşünce ve ruh dünyasının sözle sanata dönüşmesi ve bununla ifade edilmesidir. Halkın yaşayış tarzını, düşünce dünyasını, duygu yoğunluğunun yansıtan aşıklar, hemen her ülkede halkın söyleyen dili, gören gözü olmuşlardır. Kazakistan'la ve diğer Türk topluluklarıyla birçok kültür mirasını paylaştığımız bir gerçektir. Aşıklık geleneği de bu ortak mirasın bir delilidir. Türkiye'deki aşıklık geleneği ile Kazakistan'daki aşıklık geleneği birçok yönüyle benzeşmektedir. Her ikisinin de ilk örneği 'ozan' olarak adlandırılan sanatçı tipidir. Rüyada aşık olunması, atışma yapılması, usta-çırak ilişkisi gibi unsurlar bu benzerliklerden yalnızca birkaçıdır.
XIX. yüzyıl mutasavvıf şairlerinden Seyyid Süleyman Mahvi Divanı: İnceleme-metin

Bu çalışma, XIX. yüzyıl şairlerinden Seyyid Süleyman Mahvi'nin hayatı, sanatı ve edebi kişiliği, Türkçe Divanı'nın transkripsiyonlu metni ve incelemesinden oluşmaktadır. Mutasavvıf bir şair olan Seyyid Süleyman Mahvi, devrin özelliklerine uygun olarak sade bir dil kullanmış, yazdığı manzumelerle tasavvufi düşüncelerini açıklamıştır. Şair, şiiri kendisine bir amaç olarak değil, düşüncelerini anlatmak için araç olarak görmektedir. Türk kültür ve edebiyat tarihinde, geçmişşten geleceğe ışık tutan birçok şair ve sanatçı henüz bilinmemektedir. Bu çalışmayla onlardan biri olan ve önemli mutasavvıf şairlerden biri olarak düşündüğümüz Seyyid Süleyman Mahvi'yi kültür ve edebiyat tarihimize kazandırmak istedik.
Temel naratoloji kavramları üzerine bir inceleme

Anlatı incelemeleri 19. yüzyılın sonunda 'Narratology' adını almıştır. Anlatıbilim çalışmaları disiplinler arası bir alan olup göstergebilim ve yapısallcılık ile yakından ilgilidir. Bu çalışma temel olarak anlatıbilim alanına ait terim ve kavramları içermektedir. İnceleme iki bölümden oluşmaktadır: Giriş ve Terimler. Giriş bölümünde anlatıbilim, anlatı, göstergebilim, yapısallcılık gibi kavramlar ile anlatıbilimin tarihçesi, belli başlı Anlatıbilimciler, anlatı türleri, anlatı biçimleri, anlatının yapısı ve kodları kısaca ele alınmıştır. İncelemenin asıl bölümü olan ikinci bölümde aktant, rakip, geri hikaye, son devre vb... kavramlar ele alınmıştır. Çalışmadan yer alan terimler kaynakçalarıyla beraber verilmiştir. Çalışmada kullanılan kaynakları içeren kaynakça, terimler bölümünün sonunda yer almaktadır. Bu çalışmanın amacı temel anlatıbilim kavramlarının yerleşmesine küçük de olsa bir katkı sağlamaktır.
1919-1928 yılları arasında edebiyat dergilerinde yayımlanan hikayeler üzerine bir araştırma

Modern hikaye türünün Türk edebiyatındaki doğuşu ve gelişimi ile ilgili akademik çalışmalar, roman ve şiir araştırmalarına göre oldukça azdır. Halit Ziya, Memduh Şevket Esendal, Sait Faik, Sabahattin Ali gibi yazarlar üzerine yapılan monografik çalışmaları bir yana koyarsak, özellikle Cumhuriyet kuşağının 'hazırlayıcıları' hakkında yapılan çalışmaların azlığı dikkati çeker. Türk edebiyatında Batıyı model alarak modernleşme çabaları 1870 sonrasında başlar. 1870- 1890 arasında hikaye yazarları eski geleneğin etkisinden kurtulmaya çalışır. Bununla birlikte geleneksel motiflerin yanında Batılı özelliklere de yer verirler. 1890'dan sonra yazarlar hikaye türü üzerinde düşünmeye başlar. Romanla karıştırılan bu türün farklarını ortaya koyarlar. Özellikle 1928'den itibaren hikaye dergileri ve antolojilerinin yayımlanmasıyla modern hikaye türü giderek gelişir. Kısa hikaye tarihini bütünüyle kavramak için hikaye kitaplarının yanında dergi ve gazetelerde kalmış, kitaplaşmamış hikayeler de incelenmelidir. Bu çalışmada Mehmet Törenek'in 1918'e kadar getirdiği Türk hikayeciliğini, kitaplaşmamış hikayelerden yola çıkarak hikaye türü için önemli bir tarih olan 1928'e kadar ele aldım.
Selma Fındıklı'nın romanları ve öyküleri üzerine bir inceleme

Bu çalışmada, Çağdaş Türk Edebiyat'ında roman, öykü ve oyun yazarı olarak bilinen Selma Fındıklı'nın romanları ve öyküleri araştırılarak incelenmiştir. İnceleme sırasında yazarın hayatı ve sanatı üzerinde durulmuş, roman ve öyküleri anlatıcı, anlatım teknikleri, konu, zaman, mekan, izlek, kişi kadrosu, özet, olay örgüsü, dil ve üslup şeklindeki belirli başlıklar altında detaylı bir şekilde ele alınmıştır. Roman ve öykü çözümleme yöntemlerinden de yararlandığımız bu çalışma, metin merkezli bir yaklaşımla yapılmış bir çalışmadır. Kaleme aldığı eserlerde çoğu anlatım tekniklerinden yararlandığı görülen Selma Fındıklı'nın roman ve öykülerinde, daha çok özne anlatıcı tipini tercih ettiği ve ele aldığı konuların çeşitlilik arz ettiği görülür. Yalnızlık, iç çatışma, aşk, özlem, din değiştirme, aldatma, kaçış, intihar, hayal kırıklığı ve özgürlük gibi bireysel konular ön planda işlenirken; Sultan Dördüncü Murat ve Sultan İkinci Abdülhamit dönemleri, Doksan Üç göçü, Sarıkamış Harbi, Balkan Savaşı, Birinci Dünya Savaşı, Osmanlı Devleti'nin çöküşü, Mondros Mütarekesi, Milli Mücadele dönemi, Cumhuriyetin ilanı ve devrimleri, İkinci Dünya Savaşı gibi tarihi toplumsal olaylar arka plana yansıtılmıştır. Selma Fındıklı'nın roman ve öykülerinde olaylar İstanbul, Ankara, İzmir, Diyarbakır, Erzurum, Erzincan, Saraybosna, Meraga, Tebriz ve Bağdat gibi farklı şehirlerde geçmekte, öznel ve nesnel tasvirlere fazla yer verilmemektedir. Kişiler ise cinsiyet, yaş, din, ırk, dil ve psiko-sosyal konumları açısından farklılık arz etmektedir. Fındıklı'nın kaleme aldığı roman ve öykülerin tümü kurgu türü açısından sosyal olmakla birlikte sadece bir tanesi biyografik romandır. Dokusunda ise okuyucuya tarihi bir atmosfer sunulur. Yazarın roman ve öykülerinin geneline bakıldığında, arka planda yaşatmış olduğu tarihi dönemleri anımsatan söz ve ifadelerden başka, aşırı süslemeden uzak, sade, açık ve anlaşılır bir dil kullanıldığı görülür. Yaptığımız araştırma ve incelemeden hareketle Selma Fındıklı'nın çağdaş Türk romancılığı ve öykücülüğünde farklı bir yere sahip olduğunu söylemek mümkündür.