turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Pasif sigara içici çocuklarda serum kotinin düzeyleri ve allerjik duyarlılık ile ilişkisinin araştırılması

Yüksel M, Pasif sigara içici çocuklarda serum kotinin düzeyleri ve allerjik duyarlılık ile ilişkisinin araştırılması, Y. Y. Ü. Sağlık Bilimleri Enstitüsü Biyokimya Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Van, 2010. Önceki araştırmalarda solunum yolu enfeksiyonları, atopik dermatit ve ekzama gibi hastalıklarla sigara içimi arasındaki ilişkiler araştırılmış ve anlamlı sonuçlar elde edilmiştir. Bu çalışmada ise, bilinen herhangi bir hastalığı bulunmayan, pasif olarak sigara dumanına maruz kalan çocuklarda serum kotinin düzeyleri ile allerjik duyarlılık arasında bir ilişkinin olup olmadığının incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya dahil edilen bireyler üç gruba ayrıldı; grup I ebeveynleri yoğun olarak sigara içen ve bu ortamda bulunan çocuklar (n=29), grup II ebeveynleri yoğun olarak sigara içen, ancak bu ortamda bulunmayan çocuklar (n=21) ve kontrol grubu (n=24) ise sigara içenlerle birlikte bulunmayan sağlıklı çocuklardan oluşturuldu. Alınan kanların serumları ayrıldıktan sonra glukoz, üre, kreatinin, total protein, albumin, globulin düzeyleri, total IgE, ECP, h-sensitif CRP, interlökin- 6 (İL-6) ve nikotin metaboliti olan kotinin düzeyleri ölçüldü. Serum glukoz, üre, kreatinin, total protein, albumin, globulin, total IgE ve ECP değerleri incelendiğinde, üç grup arasında da istatiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilemedi (p>0.05). h-sensitif CRP, interlökin- 6 (İL-6) ve kotinin değerleri incelendiğinde ise, yoğun sigara içilen ortamlarda bulunan çocuklarda, kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek olduğu gözlendi (p<0.05). Her üç grupta da serum kotinin seviyeleri ile total IgE, ECP, h-sensitif CRP ve IL-6 seviyeleri arasında anlamlı bir korelasyonun olmadığı tespit edilmiştir (p>0.05). Sonuç olarak, ebeveynleri yoğun olarak sigara içen ve bu ortamda bulunan çocuklarda, allerjik duyarlılığın gelişmediği, fakat enflamasyona ait belirteçlerde bir artışın olduğu tespit edildi.
İhmal edilen çocukların annelerinin özelliklerinin incelenmesi: Bir karma yöntem araştırması

Bu araştırmada, ihmal edilen çocukların annelerinin çeşitli değişkenler açısından özellikleri incelenmiştir. Bu amaç doğrultusunda araştırmada nicel ve nitel yöntemlerle veriler toplanmıştır. Araştırmaya amaçsal örnekleme yöntemi ile seçilen 32 ihmal edilen çocuğun annesi ile çocuğunda ihmal belirlenmeyen 30 çocuğun annesi katılmıştır. Araştırmada Sosyodemografik Bilgi Formu, İhmal Değerlendirme Aracı, Evlilik Uyum Ölçeği, Çocukluk Örselenme Yaşantıları Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri, DSM-IV Eksen I Bozuklukları İçin Yapılandırılmış Klinik Görüşme Ölceği, DSM-III R Eksen II Bozuklukları İçinYapılandırılmıs Klinik Görüsme Ölçeği kullanılmıştır. İhmal edilen çocukların anneleri arasından seçilen 8 anne ile araştırmacı tarafından hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak annelerin ebevenlik algıları betimlenmiştir. Nicel verilerin analizinde T-Testi, Anova, Ki-Kare ve Kruskal Wallis, Pearson Korelasyon Testi, nitel verilerin analizinde betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. İhmal edilen çocukların annelerin bakım kaliteleri alanında en olumlu puanları fiziksel bakım alanında aldıkları, en olumsuz puanları ise sevgi ve gelişimini destekleme alanlarında aldıkları, annelerinyaklaşık yarısının güvenlik alanında yetersiz olduğu saptanmıştır. İhmal edilen çocukların annelerinin kontrol grubu annelerine göre yaş, gelir değerlendirmeleri, sosyal destek, evlilik uyumu, çocukluk örselenme yaşantılarından fiziksel ve duygusal istismar ve yetişkin bağlanma örüntüleri açısından farklılaştığı, ruhsal hastalık ve kişilik bozukluğu tanıları ile çocukluk örselenme yaşantılarından cinsel istismar alt boyutudeğişkenleri açısından ise farklılık olmadığı saptanmıştır. Araştırmanın nitel kısmında yer alan annelerin çoğu kendisini anne olarak yeterli görmediğini, annelik rolündendoyum almadığını, çocuğuna yatırımının yetersiz olduğunu ve rollerini dengedetutamadığını belirtmiştir. İhmal çocukların gelişimlerinin birçok yönünü etkileyerekkalıcı izler bırakmaktadır. Bu nedenle, ihmal yaşanan ailelere zamanında destek sağlamak ve ailelere yönelik müdahale proğramları oluşturmak önemlidir.
Okul öncesi öğretmenlerinin 3-6 yaş grubu çocukların beden eğitimi faaliyetlerine ilişkin görüşleri

Bu araştırmamızda okul öncesi eğitim kurumlarmda görev yapan öğretmenlerin beden eğitimine ilişkin tutumları, beden eğitimini programlarında kullanış şekilleri ve bu konudaki bilgi ve becerilerinin hangi düzeyde olduğunu ortaya çıkarma amaçlanmıştır. Ayrıca araştırmada yer alan okul öncesi eğitim kurumlarmda var olan spor alanlarım, materyallerini belirleme ve beden eğitimi faaliyetlerinin işlevsel olarak nasıl düzenlendiğinin saptanması hedeflenmiştir. Araştırma tarama modelindedir. Okul öncesi eğitim kurumlarmda kullanılan spor ve spor alanları var olan şekliyle betimlenmiştir. Beden eğitimini Sakarya il merkezinde yer alan okul öncesi eğitim kurumlarında çalışan öğretmenlerin nasıl ve hangi düzeyde kullanıldığının araştırılması ile; çocuklarla ilgili bilimsel temele dayanan eğitim-öğretim programlarının geliştirilmesine sağlıklı veriler sağlayacağı umulmaktadır. Sakarya il merkezinde yer alan okul öncesi eğitim kurumlarmda spor alanlarının ve materyallerinin araştınlması ile ortaya çıkan durum hakkında daha gerçekçi değerlendirmelerin yapılarak spor alanlarının ve materyallerinin geliştirilmesine yönelik bilimsel çalışmaların yapılacağı umulduğundan bu araştırmanın büyük önem taşıdığı inancındayız.
Merkezimizde takipli kistik fibrozisli çocukların yaşam kalitesini ve hastalık şiddetini etkileyen faktörler

Hastalar: 2011- 2016 yılları arasında Kistik fibrozis kesin tanısı almış, halenmerkezimizde takibi yapılan, hastalığın klinik alevlenme döneminde olmayan, akut solunum yolu enfeksiyonu geçirmekte olmayan, zeka geriliği, okuma problemleri ve başka kronik hastalıkları olmayan 6-13 yaş aralığındaki hastalar Bulgular: Çalışmaya 40 hasta ve 40 ebeveyn dahil edildi. Hastaneye yatışı olan ve olmayan hastaların ebeveynlerinin CFQR skorlamalarına baktığımızda tedavi ve sindirim skorlarında olumlu yönde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptandı. Hastaneye yatışı olan ve olmayan hastaların kendi yanıtladıkları CFQR anketine göre skorların ortalamalarına baktığımızda ise sadece fiziksel işlevsellikparametresinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptandı. PA üreyen ve üremeyen hastaların ebeveynlerinin CFQR skorlarına baktığımızda canlılık, tedavi, sağlık, beden imgesi ve sindirim skorlarında pozitif yönde anlamlı bir farklılık saptandı. Çocuk CFQR anket sonuçlarını incelediğimizdePA üremeyen hastalarda üreyenlere göre fiziksel işlevsellik, duygusal işlevsellik, tedavi yükü, beden imgesi ve sindirim semptomları skorlarında pozitif yönde anlamlı bir farklılık saptandı. Ebeveynlerin cevapladığı CFQR anketine göre; VKI 25 persentilin altında ve 25 persentil üzerinde olan hastaları değerlendirdiğimizde VKI 25 persentil altında olan hastaların fiziksel işlevsellik, canlılık, yeme bozuklukları, tedavi yükü, beden imgesi, kilo, sindirim semptomları ve okul performansı skorları istatiksel olarak anlamlı oranda daha düşük olduğu saptandı. Çocuk CFQR anketine göre VKI 25 persentil altında ve 25 persentil üzerinde olanları incelediğimizde; VKI 25 persentilaltında olan hastaların fiziksel işlevsellik, yeme bozuklukları, tedavi yükü, sosyal işlevsellik, beden imgesi, solunum semptomları skorları daha düşük tespit edildi. Diğer yandan çocukların cevapladığı CFQR anketine göre pasif sigara içiciliği ile çocukların anket skorları arasında anlamlı bir ilişki bulunmadı. Ebeveyn CFQR anketine göre pasif sigara içiciliği ile kilo ve sindirim semptomları skoru arasında anlamlı bir ilişki saptandı. Pasif sigara içiciliği maruziyeti olan hastaların kilo ve sindirim skorları pasif sigara içiciliği maruziyeti olmayan hastalara göre daha düşük bulundu. Sonuç: Pseudomonas aeruginosa enfeksiyonu, hastaneye yatış vealnütrisyonun hastalarımızın yaşam kalitesi üzerinde olumsuz etkiye sahip olduğu sonucuna vardık.
Laparoskopik nissen fundoplikasyonu yapılan gastroözofageal reflü hastalıklı çocukların yaşam kalitesi ölçeği ile değerlendirilmesi

Laparoskopik Nissen fundoplikasyonu gastroözofageal reflü semptomlarının tedavisindeki etkinliği pek çok çalışmada kanıtlanmış ve günümüzde birçok merkezde yaygın olarak kullanılan bir tedavi prosedürüdür. LNF sonrası etkinlik; hastaların şikayetleri, laboratuar incelemeleri ve sağlıkla ilişkili yaşam kalitesi ölçekleri ile değerlendirilir. Literatürde bu ölçeklerin çocukluk çağında birebir uygulaması yayınlanmamıştır. Bu tezin amacı, gastroözofageal reflü nedeniyle yapılan LNF uzun dönem sonuçlarını değerlendirmede; sübjektif kriterlere dayanan yaşam kalitesi ölçeğinin çocuk hastalarda da uygulanabilirliğini araştırmaktır. Çalışmaya Mart 2003 -Ekim 2009 tarihleri arasında Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi Anabilim Dalı'nda GÖRH nedeniyle LNF yapılan 29 hasta ve kontrol grubu olarak 30 hasta dahil edildi. Hasta ve ebeveynlerine klinik doktoru tarafından 'GÖRH'na spesifik yaşam kalitesi değerlendirme ölçeği' ve 'gastrointestinal sistem yaşam kalitesi değerlendirme ölçeği' olmak üzere 2 anketin soruları yöneltildi. Hasta ve ebeveynleri anket formlarını hastanede doldurdular. Çalışmanın veri analizinde SPSS 13.0 istatistik programı kullanıldı. P < 0.05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Elde ettiğimiz sonuçlara göre GERD-HRQL ölçeği ve GIÖLl'nin çocukluk çağı LNF'nin etkinliğini değerlendirmede; yapılacak bazı modifikasyonlar ile uygun olacağı düşünülmektedir. Bu yüzden bu anketlerin çocuklara uyumluluğun tamamlanması için daha fazla çalışmalara ihtiyaç vardır.
Çocuklarda kan alma işlemi öncesi işleme hazırlamaya yönelik izletilen çizgi filmin korku ve ağrıya etkisi

Amaç: Araştırma; 7-12 yaş grubu çocuklarda venöz kan örneği alma işlemi öncesi çizgi film veya kitapçık ile verilen eğitimin, çocuğun yaşadığı korku, ağrı ve emosyonel tepkilerine etkisini belirlemek amacıyla yapılmış randomize kontrollü bir çalışmadır. Materyal ve Metod: Araştırmamız, 31 Aralık 2018- 2022 Mart 2019 tarihleri arasında Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi Çocuk Kan Alma ünitesine venöz kan örneği aldırmak için gelen ve örneklem seçim kriterlerine uyan toplam 126 çocuk ile tamamlanmıştır. Çalışmada 3 grup bulunmaktadır. Bunlar; çizgi film ile işlem hakkında bilgi verilen uygulama grubu- 1 (n=42), kitapçık ile bilgilendirilen uygulama grubu- 2 (n=42) ve kliniğin rutin uygulamalarının yapıldığı kontrol grubudur (n=42). Gruplara örneklem atamasında tabakalama ve bloklama yöntemi kullanılmıştır. Araştırma örneklem seçim kriterlerine uyan çocuklar cinsiyete göre tabakalandırılıp, ardından kura yöntemi ile her bir gruba eşit sayıda olacak şekilde atanmıştır. Veri toplamak amacıyla, Tanıtıcı Bilgi Formu, Çocuk Korku Ölçeği, Wong-Baker Yüzler Ağrı Ölçeği ve Çocuklarda Emosyonel Göstergeler Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen veriler IBM SPSS Statistics 21 paket programı ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmamızda çocuk, ebeveyn ve araştırmacı ifadelerine göre çizgi film ve kitapçık grubunun işlem sırası korku puanları, kontrol grubuna göre istatistiksel olarak önemli düzeyde daha düşük bulunmuştur (p<0.001). Çocuk, ebeveyn ve araştırmacı ifadelerine göre işlem sırası ağrı puanlarında ise gruplar arasında önemli bir fark yoktur (p>0.05). Çizgi film veya kitapçık grubunun işlem sırası ÇEGÖ puanları, kontrol grubuna göre istatistiksel olarak önemli düzeyde daha düşük bulunmuştur (p<0.001). Sonuç: Çalışma sonucumuzda; 7-12 yaş grubu çocukların çizgi film ya da kitapçık kullanılarak kan alma işlemine hazırlanmasının; çocukların hissettiği korku ve negatif emosyonel göstergeleri azalttığı bulunmuştur. İşleme hazırlama ile ağrı puanları arasında ise önemli bir fark saptanmamıştır.
Çocukluk çağı sistemik lupus eritematozus tanısı alan hastalarda sağlıkla ilgili yaşam kalitesinin değerlendirilmesi

Giriş: Çocukluk çağı başlangıçlı sistemik lupus eritematozus dünya genelinde görülen ve sağlıkla ilişkili yaşam kalitesini oldukça etkileyen kronik multisistemik bir hastalıktır. SLE'nin hastalar ve ebeveynleri üzerindeki etkisini ölçebilmek adına hastalığa özgün Gençlerde Lupus Eritematozusun Etkilerinin Basit Ölçümü adı verilen bir yaşam kalitesi ölçeği geliştirilmiş, farklı dillere çevrilerek o ülkedeki uygunluğu onaylanmıştır. Amaç: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, Çocuk Romatoloji Polikliniğine başvuran SLE'li hastalarda SMILEY ölçeğinin Türkçe uyarlamasının geçerlilik ve güvenilirliğini araştırmak. Gereç ve Yöntemler: Çalışmamıza alınan 8-18 yaş arası SLE'li hastalar ve ebeveynleri SMILEY ve Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği anketlerini; ebeveynler ayrıca Çocukluk Çağı Sağlık Değerlendirme anketini de tamamlamışlardır. Hastalığın aktivitesi SLE Hastalık Aktivitesi İndeksi, doktor değerlendirmesi puanları; kronik hasar SLE Hasar İndeksi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Toplam 70 tane SLE hastası (59 kız; %84.3; E:K 11 :59) araştırmaya dahil edilmiş olup ortalama yaş 15.4 2.8 (8-18) yıldı. 59 çocukluk çağı SLE hastası ve 60 ebeveyn 2 hafta içinde SMILEY anketini tekrardan tamamlamıştı. Spearman analizi hem çocuk (p<0.001) hem ebeveyn raporunda (p<0.001) güçlü düzeyde korelasyon göstermiş olup, test-tekrar test güvenilirliği kanıtlanmıştır. SMILEY ve ÇİYKÖ toplam puanları arasında da hem çocuk (p<0.001) hem ebeveyn raporunda (p<0.001) istatistiksel açıdan önemli düzeyde korelasyon saptanmıştır. Araştırmamızda, SMILEY çocuk raporu puanları ile SLEDAI, PGA ve SLICC/SDI puanları arasında orta-güçlü düzeyde korelasyonlar (p 0.05) saptanmıştır. Sonuç: Türkiye'de ilk defa SLE'ye özgün bir yaşam kalitesi anketinin geçerlilik ve güvenilirlik çalışması olma özelliğini taşıyan çalışmamız SMILEY'nin kullanışlı, geçerli ve güvenilir olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte bu ölçeğin büyük ölçekli hasta grubunda uygulanarak ülkemizde uygulanabilme etkinliğinin gösterilmesi gerekmektedir.
Primer siliyer diskinezili ve sağlıklı çocuklarda anaerobik-aerobik güç oranının karşılaştırılması

Primer siliyer diskinezi, egzersiz kapasitesini olumsuz yönde etkiler, yaşam biçimini kısıtlar ve morbiditeye yol açar. Bu çalışmanın amacı PSD'li çocuklarda anaerobik-aerobik güç oranının belirlenmesi ve normal gelişim gösteren çocukların değerleri ile karşılaştırılmasıydı. Çalışmaya PSD tanısı ile izlenen 31 hasta ve onlarla yaş-cinsiyet açısından uyumlu 30 sağlıklı çocuk alındı. Fiziksel ve demografik özellikleri kaydedildi. Postür analizi, solunum fonksiyon testi, periferal kas kuvveti ölçümü, Kas Güç Sürat testi ve Modifiye Mekik Yürüme Testi yapıldı. Egzersiz testleri öncesinde ve sonrasında kalp hızı, kan basıncı ve oksijen satürasyonu, dispne ve yorgunluk algılaması kaydedildi. Çocukların fiziksel aktivite düzeyi Bouchard Üç Günlük Fiziksel Aktivite Anketi ile değerlendirildi. PSD'li çocukların lateral ve toplam postür puanları, sağlıklı gruba göre istatistiksel olarak daha yüksekti (p<0.05). PSD'li çocukların solunum fonksiyon testi değerleri sağlıklı grubun değerlerinden anlamlı olarak daha düşüktü (p<0.05). İki grubun el kavrama kuvveti, quadriseps kas kuvveti ve fiziksel aktivite düzeyi benzerdi (p>0.05). PSD'li bireylerin Kas Güç Sürat testi toplam süresi sağlıklı bireylerden istatistiksel olarak daha yüksek, zirve ve ortalama güç değerleri, sağlıklı gruba göre daha düşüktü (p<0.05). PSD grubunda Modifiye Mekik Yürüme testi mesafesi, zirve oksijen tüketimi ve zirve güç değerleri sağlıklı gruba göre istatistiksel olarak daha düşüktü (p<0.05). İki grubun zirve ve ortalama anaerobik-aerobik güç oranları benzerdi (p>0.05). Sonuç olarak, PSD'li bireylerin erken dönemde solunum fonksiyonları, postür, anaerobik ve aerobik kapasiteleri etkilenmektedir. PSD'li bireylere yönelik ileri çalışmalarda egzersiz eğitiminin pulmoner fonksiyonlar, postür ve egzersiz kapasitesine etkileri araştırılmalıdır.
İshalli çocuk hastalarda fırsatçı intestinal parazitlerin yaygınlığının belirlenmesi

İşler S. İshalli çocuk hastalarda fırsatçı intestinal parazitlerin yaygınlığının belirlenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Tıbbi Parazitoloji Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Van, 2016. Bu çalışmanın amacı çocuk yaş grubunda özellikle fırsatçı intestinal parazitlerin sıklığını belirlemek ve bu parazitlerin çocuklarda önemini ortaya koymaktır. Bu çalışma, 20 .04.2015-20.07.2015tarihleri arasında Yüzüncü Yıl Üniversitesi Dursun Odabaş Tıp Merkezi Araştırma Hastanesinde PediatriPolikliniğine başvurmuş ve dışkı örneği vermek üzere Parazitoloji Laboratuvarına yönlendirilmiş olan çocuk hastalar üzerinde yürütülmüştür. Çalışmada hasta grubu 0-16 yaş grubu, ishali olan 44'ü kız, 56'sı erkek olan toplam 100 çocuktan; kontrol grubu herhangi bir kronik hastalığı ve ishali olmayan aynı yaş grubunda, 22'si kız, 28'i erkek olan 50 çocuktan oluşturulmuştur. Alınan dışkı örnekleri nativ-Lugol, doymuş çinko sülfat solüsyonunda yüzdürme yöntemi ve modifiye asit-fast boyama yöntemiyle intestinalparazitler yönünden değerlendirilmiştir. Bu çalışmada hasta grubunda 100 çocuğun %41'inde, kontrol grubunda 50 çocuğun %32'sinde intestinal parazit pozitifliği saptanmıştır. Hasta grubunda en yüksek oranda B. hominis (%17)'e, en düşük oranda A. lumbricoides ve H. nana (%1)'ya rastlanmıştır. Cryptosporidium spp. hasta grubunda %11, kontrol grubunda %8 oranında; C. cayetanensis hasta ve kontrol grubunda aynı oranda (%4) görülmüştür. Hasta grubunda A. lumbricoides ve H. nana sadece bir çocukta görülmüş olup kontrol grubunda bu parazitler saptanmamıştır. İstatistik değerlendirmedeintestinal parazit pozitifliği bakımından hasta ve kontrol grubu arasında anlamlı bir fark belirlenmemiştir(p>0.05). İshal faktörü dikkate alınmadan tüm çocuk hastalar bir arada değerlendirildiğinde toplam 150 hastanın %38'inde parazit pozitifliği saptandığı görülmüştür. Kız ve erkek çocuklarda parazit görülme sıklığı arasında istatistik olarak anlamlı bir fark görülmemiştir (p>0.05). Sonuç olarak, hastanın ishalliolup olmadığı ön planda tutulmaksızın, gastro-intestinal şikayetler ile hastaneye başvuran bütün çocukların fırsatçı parazitler başta olmak üzere intestinal parazit enfeksiyonları yönündendeğerlendirilmeleri gerektiği anlaşılmıştır.
Hemiparetik çocuklarda ayna tedavisinin el fonksiyonlarına etkisi

Çalışmamızın amacı, hemiparetik Serebral Palsili çocuklarda ayna tedavisini klasik fizyoterapi yöntemleriyle karşılaştırmak ve tedaviye etkisini belirlemektir. Çalışmaya 30 hemiperatik Serebral Palsi tanılı 6-15 yaş arasındaki çocuklar dahil edilmiştir. Demografik ve tanımlayıcı verilerin yanı sıra çocukların tedavi öncesi ve sonrası üst ekstremite kas gücü, kavrama kuvveti, iki nokta diskriminasyonu, parmak tanıma, omuz, dirsek el bileğinde pasif hareket hissi değerlendirilmiştir. Çocukların günlük yaşam aktivitelerini değerlendirmek için WeeFIM, üst ekstremite fonksiyonelliği için Jebsen-Taylor El Fonksiyon testi uygulanmıştır. Çocuklar randomize olarak iki gruba ayrılmıştır. Gruplardan birine ayna tedavisi uygulanırken diğer gruba geleneksel fizyoterapi ve rehabilitasyon programı uygulanmıştır. Tüm çocuklar 6 hafta boyunca 12 seanslık tedaviyi tamamlamıştır. İki grup karşılaştırıldığında tedavi öncesi benzerlik gösteren pronasyon ve supinasyon eklem hareket açıklığında, Jebsen-Taylor El Fonksiyon testinin dolu kutuları hareket ettirme alt testinde anlamlı fark bulunuştur. (p<0.05) Ayna tedavisinin rehabilitasyon amaçlı kullanılması hemiparetik SP'li çocukların el fonksiyon becerilerini geliştirmiştir. Ayna tedavisi geleneksel fizyoterapiye alternatif olarak kullanılabilecek farklı bir tedavi yöntimi olarak benimsenebilir.
Kanserli çocuğu olan ebeveynlere verilen bilişsel davranışçı yaklaşım temelli psikoeğitimin umutsuzluk ve stresle baş etme üzerine etkisinin incelenmesi

Amaç: Bu çalışma, kanserli çocuğu olan ebeveynlere verilen bilişsel davranışçı yaklaşım temelli psikoeğitimin umutsuzluk ve stresle baş etme üzerine etkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Metot: Araştırma ön test-son test, kontrol gruplu yarı deneysel olarak yapılmıştır. Araştırmanın verileri Mayıs 2017- Ocak 2018 tarihleri arasında toplanmıştır. Araştırmanın örneklemini 64 (30 deney, 34 kontrol) ebeveyn oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında 'Tanıtıcı Bilgi Formu' 'Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği', 'Beck Umutsuzluk Ölçeği' kullanılmıştır. Deney grubunda yer alan ebeveynlere Bilişsel Davranışçı Yaklaşım Temelli Psikoeğitim iki haftada bir bireysel olmak üzere toplam 8 oturum şeklinde uygulanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; ki-kare testi, yüzdelik dağılım, bağımsız gruplarda t testi ve eşleştirilmiş gruplarda t testi kullanılmıştır. Bulgular: Eğitim öncesi deney ve kontrol grubunun stresle başa çıkma tarzlarında etkili yaklaşım olan puan ortalamalarının düşük olduğu, duygulara yönelik etkisiz yaklaşım puan ortalamaları ile umutsuzluk toplam puan ortalamasının ise yüksek olduğu belirlenmiştir. Eğitim sonrası kontrol grubuna göre deney grubundaki bireylerin stresle baş etme becerilerinin arttığı ve umutsuzluk düzeylerinin azaldığı ve gruplar arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlenmiştir ( p<0.05). Grup içi karşılaştırmada; deney grubu beck umutsuzluk puanı ön test puanının son teste göre istatistiksel olarak önemli derecede düşük olduğu tespit edilmiştir (p<0.05). Sonuç: Kanserli çocuğu olan ebeveynlere verilen bilişsel davranışçı yaklaşım temelli psikoeğitimin stresle başa çıkma tarzlarını artırmada, umutsuzluk düzeylerini azaltmada etkili olduğu belirlenmiştir.
Çocuk diş hekimliğinde kullanılan güncel restoratif materyallerden fluorid salınımı, yeniden yüklenmesi ve antimikrobiyal etkilerinin in vitro olarak incelenmesi

Amaç: Çalışmamızın amacı çocuk diş hekimliğinde kullanılan güncel restoratif materyallerin distile su ve yapay tükürük içerisinde fluorid salınımını saptamak, yeniden yükleme sonrası salınımlarını değerlendirmek ve bu materyallerin antimikrobiyal etkinliğini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda yüksek viskoziteli cam iyonomer siman, rezin modifiye cam iyonomer siman, cam karbomer, kompomer, giomer ve rezin kompozit kullanıldı. Fluorid salınımı DS ve YT içerisinde 2. saat, 1., 2., 7. gün ve sonrasında haftada bir olmak üzere 7 hafta boyunca fluorid spesifik elektrod ile ölçüldü. 8. haftanın sonunda örnekler üç gruba ayrıldı. Birinci gruba hiçbir ajan uygulanmazken, ikinci gruba asidüle fosfat fluorid jel, üçüncü gruba ise fluorid verniği uygulandı ve yükleme sonrası salınımları incelendi. Antimikrobiyal etkinin değerlendirilmesinde agar difüzyon testi kullanıldı. İstatistiksel analizler SPSS- 22 programı kullanılarak Mann Whitney U ve Friedman testleri ile yapıldı. Bulgular: Tüm materyallerden fluorid salınımının 1. günde en yüksek olduğu ve giderek azaldığı görüldü (p<0,05). Her iki ortamda da en yüksek fluorid salınımını yüksek viskoziteli cam iyonomer siman yaparken, bunu cam karbomer izledi. En düşük salınım giomerde saptandı. Fluorid yüklemesi sonrası tüm materyallerin salınımı artarken; vernik gruplarındaki artış, diğer gruplardan anlamlı düzeyde yüksek bulundu (p<0.05). Çalışma boyunca materyallerin DS gruplarındaki fluorid salınımı YT gruplarından anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0,05). Materyallerin hiçbiri antimikrobiyal etki oluşturmadı. Sonuçlar: Cam iyonomer esaslı materyallerden fluorid salınımının daha çok olduğu; yapay tükürük içerisinde materyallerin salınımının azaldığı ve cam karbomerin fluorid salınımı açısından cam iyonomer simanlara alternatif olarak kullanılabileceği görüldü.