turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hukuki ve etik boyutuyla gen analizleri

Gen analizleri sağlık alanında biyoteknoloji uygulamalarının önemli bir basamağını oluşturmaktadır. Hukuk alanında gen analizlerinden yararlanılmaktadır. DNA analizleri ile çocuğun ana ve babasının kim olduğu tespit edilerek soybağının kurulmasında kesine yakın sonuçlara ulaşılmaktadır. Ceza davalarında, suçlunun ya da mağdurun vücudundan alınan ve olay yerinde bulunan herhangi bir doku, saç teli, tırnak, sperm ve kan gibi organik örneklerle yapılacak DNA testi sonucunda aydınlatılamamış ya da şüphe duyulan hususlar netliğe kavuşturularak, mağdur veya suçlunun kimliğinin tespiti kolaylaşmaktadır. Tez çalışmamızda hukuki ve etik boyutuyla gen analizleri ele alınmış, gen araştırmalarının hukuksal çerçevesine ve genetik çalışmalara ilişkin karşılaştırmalı hukuktaki düzenlemelere yer verilmiştir. Çalışmamıza aynı zamanda, kişisel veri olarak gen analizleri konusu incelenerek, Kişisel Verilerin Korunması Kanunu kapsamında değerlendirmelere yer verilmiştir.
Rekabeti kısıtlayıcı anlaşmalardan doğan tazminat sorumluluğu

Hukuken bağlayıcı olmasa dahi en az iki teşebbüsün kendilerini bağlı hissettikleri türde bir uzlaşma sağlamasıyla kurulan teşebbüsler arası anlaşmalar, rekabeti kısıtlayıcı etki veya amaç barındırdıkları takdirde tüm rekabet hukuku sistemlerinde yasaktır. Ancak çoğu gizli olan bu anlaşmalar rekabet otoriteleri tarafından kolaylıkla tespit edilememekte ve piyasadaki varlıklarını uzun yıllar sürdürmektedir. Dolayısıyla özellikle rekabeti kısıtlayıcı anlaşmalarla mücadelede kamu yaptırımlarının, modern rekabet hukukunun vazgeçilmez bileşenlerinden biri kabul edilen tazminat yaptırımıyla desteklenmesi şarttır. Zira rekabet hukukunda tazminat yaptırımı sadece ihlalden zarar görenlerin zararlarını telafi etmemekte; rekabet otoritelerinin mücadelede yetersiz kaldığı ihlaller bakımından teşebbüsleri caydırma ve cezalandırma işlevlerini de yerine getirmektedir. ABD rekabet hukukundan esinlenerek Kanuna dahil edilen üç kat tazminat imkanına ve AB'de konunun artan önemine rağmen Türkiye uygulamasında rekabet hukukunun ihlali kaynaklı tazminat talepleri geri planda kalmaktadır. Bu durum büyük ölçüde rekabet hukukuna dair bilgi eksiklikleri nedeniyle mahkemelerin sergilediği çekingen tavrın ve mevzuatta görülen boşlukların sonucudur. Bu nedenle tezimiz, Türk rekabet hukukuna muhtemel mevzuat değişiklikleri ve tazminat sorumluluğu konusundaki bilincin artırılarak ilgili yaptırımın işler hale getirilmesi noktasında katkı sunmayı amaçlamaktadır.
Devletlerarası tahkim

Devletlerarası tahkim, uluslararası kamu hukuku çerçevesinde devletler arasındaki uyuşmazlıkların barışçıl ve yargısal çözüm yollarından biridir. Bu yönüyle uluslararası barış ve güvenliğin devamının teminine, uluslararası hukukun gerçekleştirilmesine ve gelişimine, yüzyılı aşkın bir zamandır katkıda bulunmaktadır. Uluslararası kamu hukukunda, -uluslararası özel hukuktan farklı olarak- uluslararası hukuk kişileri arasındaki uyuşmazlıkların tahkim yoluyla çözümünün açıklanması ve konunun uluslararası hukuk açısından değerlendirmesinin yapılması, devletlerarası tahkim sürecinde prosedürel uygulamaların, meydana gelebilecek teknik sorunların, yargısal sürecin gerektirdiği işlemlerin, örnek hakemlik kararları ile açıklanması aracılığıyla önemli bir mesele açıklığa kavuşturularak, mevcut bilgi karmaşasının giderilmesi gerekmektedir. Son yıllarda, özellikle de kesin kurallar formüle etmenin zor olduğu ve yoğun siyasi hassasiyet taşıyan alanlarda, uyuşmazlığa uzaktan ve daha tarafsız bir gözle bakacak olan ve tarafların sürece hakimiyetlerini muhafaza eden tahkim yöntemi, diğer yöntemlere nazaran daha makul ve güvenli görünmektedir. Ancak geleceğe dönük tercih edilebilirliğinin ve meşruiyetinin artması bakımından, uluslararası ticari tahkim uygulamalarından esinlenilmesi gerekmektedir. Günümüz koşullarında artık 'uluslararası kamu hukuku hakemliği- uluslararası özel hukuk hakemliği' şeklinde kesin çizgileri olacak bir ayrım yapabilmek için başvurulacak bir alt yapı kalmamıştır. Yargı organı, uyuşmazlıkların barışçıl çözümüne etkin biçimde hizmet ettiği ölçüde, usul ya da esasa ilişkin olarak özel hukuk kurallarına başvurulabileceğini göstermektedir. Bu çerçevede devletlerarası tahkimden geleceğe dönük olarak beklenilen, kamu hukuku ve karma sistemlerin bir araya getirilmesi suretiyle, kurumsal tahkim imkanlarından faydalanabilmesi, böylece uluslararası uyuşmazlıkların barışçıl çözümü konusunda gerçekten etkili bir rol oynayabilmesi ve böylece uluslararası hukukun gelişimine katkıda bulunmasıdır.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi çerçevesinde yabancıların Türkiye'den sınır dışı edilmesi

Bu tezin amacı, yabancıların insan hakları ile yakından ilgili olan sınır dışı etme konusunun, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin sınır dışı etmeye karşı güvence olarak sıklıkla kullanılan maddeleri (2, 3, 5, 6, 8, 13 ve 14. maddeler), Ek 4 ve Ek 7 No'lu Protokol'lerdeki düzenlemeler ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları çerçevesinde irdelenmesi, Türk hukukundaki düzenlemelerin AİHS'deki düzenlemeler ile ne derece uyumlu olduğunun belirlenmeye çalışılması ve bu bağlamda sınır dışı etmeye ilişkin olarak Türk mevzuatında yapılabilecek değişiklikler konusunda önerilere ulaşılmasıdır. Devletin, güvenliğini ve kamu düzenini korumak amacıyla, hareketleri zararlı görülen yabancıları ülkesinden çıkarma yetkisinin bulunduğu uluslararası hukukta kabul edilmektedir. Bununla birlikte, sınır dışı etme yetkisinin kullanılmasına iç hukuk kuralları ve uluslararası hukuk tarafından getirilmiş sınırlamalar bulunmaktadır. Bu sınırlamaların oluşumunda insan hakları hukukundaki gelişmelerin önemli rol oynadığı görülmektedir. Konunun Türk Hukuk Sistemi üzerinde önemli etkileri olan AİHS, Ek Protokoller ve AİHM içtihatları ışığında incelenmesi neticesinde, sınır dışı etmeye ilişkin Türk mevzuat ve uygulamasının, özellikle sınır dışı edilecek kişilere tanınması gereken usuli güvenceler bakımından önemli eksiklerinin bulunduğu ve bu konuda mevzuat değişiklikleri yapılmasının faydalı olacağı sonucuna ulaşılmıştır.
Roma Hukuku'nda mülkiyet hakkının tairçesi ve çağdaş hukuklara etkisi

Mülkiyet hakkı, sahibine en geniş yetkiyi tanıyan ayni haktır ve diğer ayni haklar mülkiyet hakkının yetkilerinin daraltılmasıyla oluşmaktadır. Özellikle Kıta Avrupası Hukuk Sisteminin temelini oluşturan Roma Hukuku'nda mülkiyet hakkının niteliği, sınırları, sağladığı yetkiler yanında getirdiği yükümlülükler doktrinde tartışmalıdır. Bu çalışmanın amacı bir yandan bu hakkın ortaya çıktığı dönemden itibaren sınırsız olmadığını göstermek olup diğer taraftan da mülkiyetin bir toplumsal yapıda hakka dönüşümünün ve daha sonra sınırlarının belirlenmesinin ne şekilde ve hangi faktörlerle gerçekleştiğinin ortaya konulmasıdır. Çalışmanın biçimsel yerleşimi dört bölümden oluşturulmuştur. Çalışmanın giriş bölümünü izleyen birinci bölümde; mülkiyet hakkının kapsamı ve sınırları, ikinci bölümde;Ius Cıvıle mülkiyeti, üçüncü bölümde Ius Honorarıum mülkiyeti, dördüncü bölümde Eyalet Mülkiyeti ve Ius Gentium mülkiyeti ilgili Digesta ve İnstitutiones bölümleri ile anlatılmıştır.
Belirsiz süreli kefalet sözleşmesinde kefilin sorumluluğunun sona ermesi

Kefalet, feri nitelikte bir kişisel teminat sözleşmesi olup, asıl borç herhangi bir sebeple sona erdiği takdirde kefilin borcu da sona erer. Belirsiz süreli kefalet sözleşmesi, kefilin sorumluluğunun herhangi bir süre ile sınırlanmadığı hallerde söz konusu olur ve kefalet sözleşmesini sona erdiren sebepler burada da uygulanır. Kefalet sözleşmesi, asıl borçtan bağımsız olarak kendine özgü sebepler ile de sona erebilir. Bazı durumlarda kefilin sorumluluğu tamamen sona ermemekle beraber azalır. Çalışmamız, belirsiz süreli kefalet sözleşmesinde kefilin sorumluluğunu sona erdiren veya azaltan sebepleri incelemeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda, çalışmamızda kefilin sorumluluğunu asıl borca bağlı olarak veya kefalet sözleşmesine özgü olarak sona erdiren sebepler ayrıntılı biçimde incelenmiştir.
Tüketici kredilerinde kefalet sözleşmesi

Banka ve tüketici arasında imzalanan tüketici kredisi sözleşmelerinde, banka kredi alacağını tahsil edememe ihtimalini ortadan kaldırmak amacıyla tüketiciden teminat ister. Bu teminat ayni ya da şahsi olabilir. Ne var ki ayni teminatların masrafının yüksek olması nedeniyle bankalar daha ziyade şahsi teminatları tercih etmektedir. Şahsi teminat sözleşmelerinin bir türü olarak, konumuzu oluşturan kefalet sözleşmesi, Türk Borçlar Kanunu m. 581'de şu şekilde tanımlanmaktadır:'Kefalet sözleşmesi, kefilin alacaklıya karşı, borçlunun borcunu ifa etmemesinin sonuçlarından kişisel olarak sorumlu olmayı üstlendiği sözleşmedir.' 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun ile, tüketici kredilerinde şahsi teminat verilmesi halinde teminatın adi kefalet sözleşmesi olacağı ifade edilmiştir. TKHK, böylece kefili bütün tüketici işlemleri için korumaktadır. Buna göre çalışmada, kefalet sözleşmesinin tanımı, özellikleri, çeşitleri, hükümleri incelenmiş; TKHK bağlamında tüketici kredisi sözleşmelerinde bankalara verilen şahsi teminatlara ilişkin değerlendirmeler 4077 sayılı TKHK ile mukayeseli olarak incelenmiştir.
Makina kırılması sigortasında riziko

Temelinde güven ilişkisinin yer aldığı sigorta sözleşmesinde sigorta ettirenin asıl yükümlülüğü olan prim ödeme borcuna karşılık sigortacı da rizikonun gerçekleşmesi sebebiyle meydana gelen zararı giderme yükümlülüğü altındadır. Toplumsal yaşamda birey, birçok türde risk grupları ile karşı karşıyadır. Söz konusu risklerin tamamına karşı sigorta teminatı sunulması teorik olarak mümkün olmakla birlikte sigortacılık tekniği açısından bazı risk türleri sigorta sözleşmelerinde belirtilmek suretiyle teminat kapsamı dışında tutulmaktadır. Bu çalışmamız ile makina kırılması sigortası genel şartları uyarınca teminat kapsamında olan, aksi kararlaştırılmadığı sürece sigorta teminatı kapsamı dışında kalan ve mutlak olarak sigorta korumasından yararlanamayacak riziko grupları tek tek açıklanmıştır. Ayrıca sigorta ettirenin sigorta sözleşmesi akdedilmeden önce, sözleşme müddeti boyunca ve riziko gerçekleştikten sonraki görevlerine de değinilmiştir.
Anonim şirket genel kurulunda gündem ve gündeme bağlılık ilkesi

Anonim şirketlerin genel kurul toplantıları için gündem Türk Ticaret Kanunu'nda sıkı bir düzenlemeye tabi tutulmuş ve yasal ve makul bir çerçevede bazı istisnalar tanınmıştır. Anonim şirketlerde, genel kurul toplantılarında gündeme bağlılık ilkesi pay sahiplerinin haklarının korunması ve anonim şirkette haklar dengesinin sağlanması bakımından önem arz etmektedir. Gündem, anonim şirket genel kurulunda pay sahipleri tarafından görüşülecek konuları gösterir. Gündemin toplantı gününden belirli bir süre öncesinde pay sahiplerine duyurulması gerekir. Gündemin pay sahiplerine duyurulması bir çağrı ile olur. Çağrı yapılmadan toplantı yapılması ya da yapılan çağrıda gündeme yer verilmemesi ya da gündem konularının tam, açık ve anlaşılır bir şekilde yer almaması, bu çağrı ve gündeme dayanarak yapılan toplantılarda alınan kararların yokluk, butlan veya iptal edilebilirlik şeklindeki geçersizlik yaptırımlarına tabi olması sonucunu doğurabilir. Çağrı yapılmaksızın genel kurul toplantısı yapılması bir istisna oluşturur ve özel koşulların sağlanması halinde geçerli bir toplantı olarak kabulü mümkün olabilir. Gündemin içeriğine ve duyurulmasına ilişkin, çoğunlukla emredici nitelikteki ve sonuçları itibariyle önemli etkileri olan düzenlemelerin amaçları arasında pay sahiplerinin özellikle yönetimsel haklarını etkili bir şekilde kullanabilmeleri ve bu amaca hizmet etmek üzere de bilgi edinme hakkının kullanılması yer almaktadır. Bilgi edinme hakkı 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda daha geniş bir düzenleme çerçevesinde, yeni araç ve usulleri de kapsayacak şekilde belirlenmiştir. Böylece TTK'nın sağladığı etkili bilgi edinme araçları ile birlikte gündeme bağlılık ilkesinin de emredici nitelikteki unsurları pay sahibinin yönetimsel hakları bakımından da etkili bir sonuç elde edebilmesine yardımcı olmaktadır. Gündeme bağlılık ilkesi pay sahipliği haklarına destek niteliği ile önem arz etmektedir. Gündeme bağlılık ilkesinin uygulanması ile pay sahibinin bilgi alma, inceleme, söz söyleme ve oy kullanma haklarının tamamı doğrudan ilişkili olmak yanında, bu hakların etkili şekilde kullanılmasının pay sahibinin parasal haklarına dair uygun sonuçlar elde etmesisahibinin bilgi alma, inceleme ve oy kullanma haklarında elde ettiği imkanlar pay sahibinin kar payı veya tasfiye fazlası payı gibi parasal haklarıyla ilgili de faydalı sonuçlar elde etmesini sağlayabilecektir. Bu çerçevede gündeme bağlılık ilkesi, emredici bir hukuk kuralı olarak karşımıza çıkmaktadır. Gündeme bağlılık ilkesinin istisnaları da, esas olarak, bireysel veya azlık pay sahiplerinin pay sahipliğinden doğan haklarını kullanabilmeleri ve koruyabilmeleri amaçlarına hizmet eder nitelikte güçlendirici etkiye sahiptir. Gerçekten de ilkenin istisnaları pay sahipliği haklarını zayıflatıcı değil, aksine gündeme bağlılık ilkesinin uygulanmasını kolaylaştıracak ya da pay sahipleri lehine esnek uygulanmasını sağlayacak nitelik arz etmektedir. Çalışmada bu hususlar yeterli ayrıntıda açıklanmaktadır.
Anonim şirketlerde yönetim kurulunun ibrası

İbra, anonim şirketlerde yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğunu sona erdiren sebeplerden biridir. Genel kurul ibra kararı ile yönetim kurulu üyelerinin ilgili hesap dönemindeki iş ve işlemlerini onaylamaktadır. İbra menfi borç ikrarı niteliğindedir. İbra kararı ile genel kurul şirketin yönetim kurulu üyeleri aleyhine sorumluluk davası açmayacağını kabul eder. Çalışmamızda ibra kavramı, ibra kararının özellikleri, türleri, şartları, oy hakkından yoksunluğa ilişkin özel durumlar, ibra kararının alınmasında azınlık hakları, ibra kararının geçersizliği, hukuki sonuçları ve ibranın reddinin sonuçları ile red kararının kaldırılmasına başvurulacak hukuki yollar incelenmiştir.
Toplu yapıların denetimi

Günümüzde şehirleşme projeleri kapsamında toplumun konut ihtiyacı artmıştır. Konut ihtiyacının karşılanması için toplu yapılar oluşturulmuştur. Toplu yapılarda binlerce insan yaşadığı için yönetimlerinde sorunlar yaşanmaktadır. Bu nedenle toplu yapıların yönetimi profesyonel yöneticiler yardımıyla gerçekleştirilmektedir. Yönetimin uzman kişilerce yapılması kat maliklerinin menfaati için denetlenmesini gerektirmektedir. Bu sebeple toplu yapılarda denetim mekanizması oluşmuştur. Bu eserde toplu yapıda denetim konusu incelenmiştir. Toplu yapının tanımı, unsurları, toplu yapı ve klasik kat mülkiyetinden farkı, ortak yerler ve onların oluşum çeşitleri, ortak yerlere bağlı sonuçlar ve toplu yapıda yer alan kat malikleri kurulu, yönetim kurulu ve denetim kurulunun oluşumu gibi konumuzla bağlantılı olan diğer hususlara kısaca değinilmiştir. Toplu yapıda denetim kurulunun oluşumu, kimlerin denetçi olabileceği, denetçinin özellikleri, kat malikleri ile aralarındaki ilişkinin niteliği konularına değinilmiş, denetçinin görevleri ve hakları, denetim raporunun nasıl ve ne zaman hazırlanacağı irdelenmiştir. Tüm bu açıklamalara bağlı olarak toplu yapıda denetimin sonuçları incelenmiş ve kat maliklerinin karşılaşacakları olası durumlar dile getirilmiştir. Ayrıca kat maliklerinin denetim sonunda yöneticiye karşı sahip oldukları hakları açıklanmıştır. Son olarak denetim kurulunun nasıl denetlenebileceği irdelenmiş, toplu yapı denetimi hakkında öneriler getirilmiştir.
Abdulganİ Karabağİ'nin Şerhu'l-muhtar adlı kitabının edisyon kritiği değerlendirilmesi

Bu çalışma edisyon kritik yani tahkik diye isimlendirilen bir çeşit literatür değerlendirme çalışmasıdır. Araştırmamıza konu olan eser, Hanefi mezhebi alanında yazılmış, dört meşhur metinden birisi olarak kabul edilen el-Muhtar isimli eserin şerhlerinden Şerhu'l-Muhtar'dır. Osmanlı fakihlerinden Abdulgani Karabaği Efendiye ait olan bu el yazma eserin edisyon kritiğini yaparak müellifin usülünü ve eserin muhtevasını değerlendirdik. Çalışmamız dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm giriş, araştırmanın amacı, kapsamı, yöntemi ve müellif Abdulgani Karabaği'nin hayatı hakkındadır. İkinci bölümde eserin yazılış nedeni, ihtiva ettiği konular ve bu konuların işleniş tarzından bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde Karabaği'nin fıkhi tercihleri, mezhep içi tercihleri bu tercihlerde kullandığı lafızlar ve diğer mezheplere yaptığı atıflar ele alınmıştır. Son bölüm olan dördüncü bölümde ise Şerhu'l-Muhtar'ın eldeki mevcut nüshası ve tahkikte izlenen yol anlatılmıştır.
Marka Hukukunda sessiz kalma yoluyla hak mahrumiyet

Günümüz Türk hukukuna bakıldığında 'sessiz kalma yoluyla hak mahrumiyeti' ilkesinin herhangi bir hükme bağlanmadığı görülmektedir. Topluluk Marka Tüzüğü ve 89 /104/AET Yönergesinde belirtilen bu ilke, Türk hukukunda kaynağını Türk Medeni Kanununun ikinci maddesinden almaktadır. Kanunlarda belirtilmemiş olmasına karşın gerek doktrin gerekse de Yargıtay kararlarında bu ilkenin Türk hukukunda da uygulama alanı bulduğunu görmekteyiz. Bu çalışmada sessiz kalma yoluyla hak mahrumiyeti incelenmiş olup, ilk bölümde bu ilkenin uygulama alanı bulduğu hükümsüzlük davalarına da genel olarak değinilmiştir. Sessiz kalma yoluyla hak mahrumiyeti ilkesi incelenirken, ilkeye temel oluşturan dürüstlük kuralı ve hakkın kötüye kullanılması yasağı genel olarak açıklanmış ve daha sonra sessiz kalma yoluyla hak mahrumiyetinin gerçekleşebilmesi için gerekli olan unsurlar ele alınmıştır. Unsurlar incelenirken doktrinde yer alan tartışmalı konular ve görüşler ile Yargıtay'ın bu konulardaki kararları incelenmiştir. Son olarak ise sessiz kalma yoluyla hak mahrumiyetinin gerçekleşmesi halinde ortaya çıkacak sonuçlar mercek altına alınmıştır.
Biyotıpta gelişen teknolojilerdeki etik ve insan hakları sorunları

Yaşam ve mühendislik bilimleri arasındaki yakın etkileşim, gelişen nanoteknolojiler, biyoteknolojiler, bilgi-iletişim teknolojileri ve nöroteknolojilerin tıpta uygulanması, yeni tanı ve tedavi yöntemlerinin geliştirilmesi ile sonuçlanmaktadır. Söz konusu teknolojilerin gelişmesi ile insan biyolojisini değiştirebilmek ve geliştirebilmenin mümkün olması, biyotıp araştırmalarında yeni teknolojiler kullanılarak insanın beynine ve bedenine yapılan müdahaleler, yeni etik ve insan hakları sorunlarını da beraberinde getirmektedir. Buna bağlı olarak, insan yaşamını ve insan haklarını koruyan var olan hukuki düzenlemeler ile geleneksel etik yaklaşımların yeniden sorgulanması gereksinimi ortaya çıkmıştır. İlgili düzenlemelerin insan hak ve özgürlüklerini ne dereceye kadar koruduğu, bundan sonraki gelişmeler karşısında bilimsel araştırmalara nasıl bir sınır çizileceğinin tartışılması, bu teknolojilerin gelişimi ve bilimsel araştırmalardan elde edilen yararların paylaşımı açısından önemlidir. Bu nedenle, tez çalışmasında biyoetiğin evrenselleşme süreci, Avrupa Konseyi'nin gelişen teknolojilerle ilgili çalışmaları, gelişen teknolojilerin geliştirilmesi sırasında ortaya çıkan etik ve insan hakları sorunları, Avrupa Konseyi İnsan Hakları ve Biyotıp Sözleşmesi temel alınarak ülke örnekleri üzerinden değerlendirilmiştir. Bu kapsamda, gelişen teknolojiler açısından biyoetik tartışmalarda öne çıkan embriyo üzerinde araştırmalar, genom modifikasyonu, insan klonlama, kök hücre araştırmaları, hibrit/kimerik embriyo araştırmaları alanlarındaki ülkelerin hukuki düzenlemeleri karşılaştırmalı olarak incelenmiş, geleneksel etik tartışmaların hangi yöne doğru ilerlediği, bilimsel araştırma yapma özgürlüğü ile insan hakları arasındaki dengenin nasıl kurulabileceği tartışılmıştır. Bununla birlikte, hangi hukuk kurallarının hangi değerleri en yüksek derecede koruyabileceği belirli alanlardaki olası hukuki düzenlemeler ile örneklendirilmiş, bilimsel araştırmaları denetleyecek yapının/yapıların nasıl kurulabileceğine ilişkin de öneriler sunulmuştur.
Eser sözleşmesinde yüklenicinin borcunu ifa etmemesi

Yüklenicinin bir eser meydana getirerek teslim etmeyi, iş sahibinin de buna karşılık bir bedel ödemeyi üstlendiği eser sözleşmesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 .-486. maddelerinde düzenlenmiş olup, gerek gündelik ilişkilerde, gerekse inşaat işlerinde sıkça uygulama alanı bulmaktadır. Kanun koyucu, 6098 sayılı Kanunu hazırlarken; ne genel hükümler, ne de eser sözleşmesini düzenleyen özel hükümlerde yeknesak bir borca aykırılık yaklaşımını benimsememiş, eski Kanun'un tasnifi aynen korunmuştur. Buna göre eser sözleşmesinde yüklenicinin temerrüdü, borcu ifasının imkansızlığı ve nihayet ayıplı ifası birbirinden ayrı çözümlere tabi tutulmuştur. Yeni Alman Borçlar Kanunu ve CISG, PECL, PICC ve DCFR gibi uluslararası metinlerce benimsenen 'Borcun ifa edilmemesi' kavramı, bütün borca aykırılık hallerini kapsamakta ve yalnızca aykırılığın 'esaslı' olup olmadığı dikkate alınmaktadır. Bu yaklaşım, pratik gereklere daha uygun olup; Kanun'un genel hükümleri çerçevesinde düzenlenmeli ve eser sözleşmesi açısından da bu hükümlere atıf yapılmak suretiyle benimsenmelidir
Türk Anayasa yargısında yürütmenin durdurulması

'Türk Anayasa Yargısında Yürütmenin Durdurulması ' konulu bu tezde, Anayasa Mahkememize kanun ve kanun hükmünde kararnamelerin yürütmesini durdurabilme yetkisinin verilmesi önerilmektedir. Tüm diğer yargılamalar gibi, Anayasa yargılaması da belirli bir zaman almaktadır. Bu zaman içerisinde dava konusu kanun veya kanun hükmünde kararname uygulanmaya devam etmekte ve sonradan telafisi güç veya olanaksız zararlar orta ya çıkmaktadır. Bu durum Anayasa yargısının amacıyla çelişmektedir. Çünkü, Anayasa yargısının amacı birey hak ve özgürlüklerini yasamaya karşı korumaktır. Bu sakıncayı önlemek için Amerika Birleşik Devletleri, Federal Almanya ve Yugoslavya Anayasa yargısı sistemleri, Anayasa Mahkemesine kanunların yürütmesini durdurma yetkisi vermiştir. Aynı sakıncalar Türkiye için de geçerli olup, bu nedenle, Anayasa Mahkememiz uygulanmaları telafisi güç veya olanaksız zararlar doğurabilecek kanun ve kanun hükmünde kararnamelerin yürütmesini durdurabilmelidir.. Bu yetki Anayasa Mahkememize Anayasa değişikliği yoluyla verilmelidir.
Sınır aşan sular ve Türkiye

20. Yüzyılın başlarından itibaren sınır aşan suların paylaşımı ve kullanımı konusu, ülkeler arasında sorun olmaya başlamış ve sorunun çözümü konusunda çeşitli doktrin ve görüşler ortaya atılmıştır. Uluslararası su hukukunun çözmek zorunda olduğu problemsahalarının başında, devletlerin uluslararası akarsulardan endüstriyel, enerji ve tarımsal amaçlı faydalanma hakkının tespiti ile bu faydalanma hakkının diğer kullanıcı devlet veya devletlere vereceği zararın önlenmesi;dolayısıyla faydalanma hakkının sınırınıntespit edilmesi gelmektedir. Faydalanma hakkının dayanağının ülke egemenliği olduğu konusu, uluslararası hukukta genel kabul görmüş bir esas olmasına rağmen, bu hakkın sınırlarının tespit konusu halihazırda kesin ve net olarak çözümlenememiştir. Türkiye, Irak ve Suriye arasındaki Fırat, Dicle ve Asi sularının kullanımı ile ilgili su sorunu, Türkiye'nin Fırat ve Dicle sularında, kendi kalkınmasına yönelik faydalanmaeylemlerine girişmesi sonucu başlamış, her üç ülke arasındaki güvensizlik ve Suriye ve Irak'ın gelecekteki su ihtiyaçlarını da garanti altına almaya yönelik aşırı su talepleri nedeniyle bugüne kadar çözüme kavuşturulamamıştır. Suriye ve Irak, suyu matematiksel olarak paylaşımını istemekte, Türkiye'ninmüktesep haklarını gasp ettiğini, Türkiye'nin suyu silah olarak kullanmak istediğinibelirtmekte ve sorunu siyasi boyuta taşımakta, su sorununu ''Arap Sorunu'' haline getirmeye çalışmaktadır. Türkiye ise sorunu teknik bir konu olarak görmekte, suyun matematiksel değilhakça, adil ve makul bir paylaşımını istemektedir. Sorunu üç ülkenin çözebileceğinibelirtmekte, Üç Aşamalı Çözüm Planı ve Barış Suyu Projesi gibi çözüm önerileri ortaya koymaktadır. Ortadoğu'nun istikrarsızlık üreten yapısı içinde, diğer sorunlarla birlikte su sorununun birleşik bir krize dönüşebileceği, dolayısıyla Türkiye için potansiyel bir risk taşıdığı göz önünde tutulmalıdır. Stratejik ve güvenlik boyutunda olan su sorununu Türkiye kendi menfaatleri doğrultusunda çözecek bir politika izlemek durumundadır.