turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Gençlikte ortaya çıkan erişkin tip diyabet tanısı ile izlenen çocuklarda yeni nesil dizi analizi yöntemi ile tanımlanmış tüm genlerin araştırılması

Amaç ve Hipotez: Maturity Onset Diabetes of the Young otozomal dominant kalıtılan ve belirgin genetik heterojenitesi olan bir diyabet tipidir. Bugüne kadar 10'dan fazla genin MODY nedeni olduğu gösterilse de hala MODY nedeni olan yeni genler tanımlanmaktadır. Genetik olarak MODY tanısını doğrulamak hasta bazlı tedavi seçimi ve genetik danışma açışından oldukça önemlidir. Güncel genetik testlerde hastanın klinik fenotipine en uygun olan gen önce taranmakta, mutasyon saptanamazsa diğer genler araştırılmaktadır. Bu yöntem hem maliyeti arttırmakta hem de zaman kaybına neden olmaktadır. Bu çalışmada, çok sayıda genin aynı anda analizinin yapılabildiği yeni nesil dizi analizi yöntemi ile klinik olarak MODY tanılı çocukların genotipinin saptanması ve fenotip ile ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntem: Dört Çocuk Endokrinolojisi merkezinde MODY tanısı ile izlenmekte olan 0-18 yaş arası çocuklar çalışmaya alındı. Hastane kayıtlarından tanı anındaki klinik ve laboratuvar özellikleri kaydedildi. Periferik kandan DNA izolasyonu yapılarak yeni nesil dizi analizi yöntemi ile bu çocuklarda GCK, HNF1A, HNF4A, HNF1B, IPF1, NEUROD1, KLF11, CEL, PAX4, INS ve BLK genlerinin dizi analizi yapıldı. Daha önce tanımlanmamış mutasyon saptanan hastalarda bilgisayar yazılımları ve segregasyon çalışmaları ile mutasyonun patojenitesine karar verildi. Bulgular: Çalışmaya MODY tanısı ile izlenen 42 çocuk (ortalama tanı yaşları 10,3 4,2 yıl; 22 erkek) alındı ve 15 hastada mutasyon saptandı (% 36). Sekiz hastada GCK, iki hastada HNF1B, birer hastada ise HNF1A, IPF1, PAX4, INS ve BLK mutasyonu tespit edildi. GCK geninde V338M, C252S ve V86A, HNF1A geninde C241X, IPF1 geninde G55D, PAX4 geninde R182C mutasyonu olmak üzere, MODY'e neden olduğu düşünülen altı yeni missense mutasyon saptandı. Sonuç: Türk çocuklarında MODY genotipinin ilk kez araştırıldığı bu çalışmada hastaların %36'sında genetik neden saptanabilmiş ve bu hastalarda altı yeni mutasyon tanımlanmıştır. Yeni nesil dizi analizi yönteminin sağladığı maliyet ve zaman kazancı düşünüldüğünde, bu yöntem Türk toplumunda yapılacak daha geniş moleküler çalışmalarla genotipin detaylandırılmasını, ülkemize özgü değişikliklerin ortaya konmasını ve yeni mutasyonların bulunmasını sağlayabilecektir.
Gastroözofageal reflü hastalığında yaşam kalitesinin incelenmesi

Gastroözefageal reflü, özofagusun en sık görülen hastalığı ve çocukluk çağı hastalıkları içinde de en sık görülen hastalıklardan biridir. Gastroözofageal reflü gastrik içeriğin istemsiz olarak özofagusa hareketidir. Sağlıklı süt çocuklarında, çocuklarda ve erişkinlerde gün boyunca fizyolojik olarak oluşabilmekte, genellikle de kısa süreli ve asemptomatiktir. Gastrik içeriğin özofagusa kaçışı çocukta semptoma yol açıyor, yaşam kalitesini etkiliyor, patolojik sekel bırakıyorsa gastroözofageal reflü hastalığı olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde birçok kronik hastalıkta yasam kalitesinin önemi üzerinde durulmaktadır. Genel olarak 'kalite' iyiliğin bir derecesidir. Yasam kalitesi, kişisel sağlık durumundan öte, kişisel iyilik halini de içine alan daha geniş bir kavramdır. Bu çalışmada gastroözefageal reflü tanısı olan çocukların yaşam kalitelerini belirlemek, sağlam çocuklar ile karşılaştırmak ve yaşam kalitelerine etki eden faktörleri değerlendirmek amaçlanmıştır. Gastroözefageal reflü hastalığı olan 50 hasta ve ebeveyninin, kontrol grubu olarak 50 sağlam çocuk ve ebeveyninin sağlıkla ilişkili yaşam kalitesi değerlendirilmiştir. Hasta, kontrol grubu ve ebeveynlerine yaşam kalitesi ölçek formu doldurulması istenmiştir. Çalışma anket şeklinde yapılıp yüz yüze görüşme tekniği kullanılarak araştırmacı tarafından yapılmıştır. Hastaların 13'ü (%26) erkek, 37'si (%74) kız idi. Yaş ortalaması 12,44 3, 137 idi. Kontrol grubun yaş ortalaması 12,6 2,857 idi. Ortalama yaşam kalitesi ölçek toplam puanı hastalarda ve ebeveynlerinde kontrol grubundaki sağlam çocuk ve ebeveynlerine göre anlamlı olarak düşük saptandı (p<0,01). Bu sonuçlar literatürde yapılmış çalışmalara göre uyumlu bulunmuştur. Sonuç olarak; gastroözefageal reflü hastalığı tedavisinin uzun sürmesi, tedavi sırasında sıkı diyet uygulanması nedeni ile çocuğun günlük yaşamını aile yaşantısı bozulabilmekte ve yaşam kalitesi olumsuz etkilenmektedir. Yasam kalitesi ölçümleri, hastanın hastalığa olan tepkisini daha iyi anlamanın yanı sıra hastanın tedaviye uyumunu artırarak, destekleyici bir yaklaşım sağlamaktadır.
Obez çocuklarda bazal metabolik hız ve subklinik hipotiroidinin bazal metabolik hıza etkisi

Subklinik hipotiroidi hastalarının tedavi edilip edilmemesi konusunda tam bir konsensus bulunmamaktadır. Subklinik hipotiroidinin bariz hipotiroidiyedönüşme ve morbidite geliştirme olasılığı nedeniyle klinik pratikte tiroid hormonereplasmanı sıklıkla yapılmaktadır. Çalışmanın amacı; SH'si olan obez çocuklarda artmış TSH düzeyinin obezitekliniği ve bazal metabolik hıza etkisinin belirlenmesi ve tiroid hormon tedavisinin BMH'a etkisini gösterilmesidir. Metod: Çalışmamız prospektif olarak şubat 2015 ile şubat 2016 tarihleri arasında polikliniğimize başvuran 31 obez çocukta (16 obez, 15 SH'si olan obez) yapılmıştır. Benzer yaş grubu ve cinsiyet dağılımında 12 kontrol sağlıklı çocuklar ile karşılaştırılmıştır. Hastalarımızın ilk ve son değerlendirmelerinde antropometrik ölçümleri, laboratuar değerlendirmeler ve BMH ölçümleri yapılarak, sadece obezitesiolanlar ve obezite ve SH olan hastalar karşılaştırılmıştır. Aynı zamanda her 2 obez grup kontrol grubu ile karşılaştırılmıştır. Bulgular: Sırası ile obez, obez SH ve kontrol grubunun VKI z-skorları 2.32 0.35;2.31 0.32;0.80 0. 59 bulunmuştur. VKİ z-skoru açısından obez gruplar arasında fark yok iken; her iki grubun değerleri de kontrol grubundan yüksektir. BMH ve%BMH açısından gruplar arasında fark tespit edilmemiştir. Obez ve obez arasında bakılan parametreler arasındaki tek anlamlı fark serum TSH düzeyleridir (2.8 1. 13 ve 6. 60 1.44;p<0.001). Ayrıca L-tiroksin tedavisi sonrası SH obez grubunTSH'ları düşmesine rağmen (TedaviöncesivesonrasıTSH:6.60 1.44ve4.5 0.9;p<0.0001), s-T4 düzeylerinde anlamlı fark tespit edilmemiştir (Tedavi öncesi ve sonrası; 0 .83 0,1ve0.83 0.14;p>0.05). Ayrıca, tedavi sonrası, BMH, %BMI, VKİz-skor ve persentillerinde anlamlı değişiklik tespit edilmedi (p>0.05). Sonuç olarak, obez çocukların BMH'larının kontrolden farklı olmadığı ve obezlerdeSH'nin obezite derecesini ve BMH etkilemediği ve de SH tedavisi edilmesi ile BMHve vücut ağırlığında bir değişim olmadığını görülmüştür.
Sosyal ve ekonomik destek hizmeti kapsamında çocukların desteklenme nedenlerinin araştırılması: Cizre örneği

Sosyal ve Ekonomik Destek Hizmeti Kapsamında Çocukların Desteklenme Nedenlerinin Araştırılması: Cizre Örneği adlı bu çalışmada sosyal ve ekonomik destek hizmeti kapsamında çocukların desteklenme nedenlerinin araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaçla Cizre Sosyal Hizmet Merkezi Müdürlüğünün görev alanı içerisinde bulunan Cizre, Güçlükonak, İdil ve Silopi ilçelerinde yaşayan çocukların mevcut olan sosyal ve ekonomik destek dosyaları incelenmiştir. Bu çalışmada mevcut olan sosyal ve ekonomik destek dosyaları doküman incelemesi yöntemi kullanılarak incelenmiştir. Doküman incelemesi yöntemiyle incelenen dosyalardan elde edilen bulgular SPSS 24.0 programına aktarılmıştır. Aktarılan bulgular kategorik hale getirilerek SPSS programı aracılığıyla ki-kare yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Analiz sonucunda elde edilen bulgular diğer çalışmalarla tartışma bölümünde karşılaştırılarak yorumlanmıştır. Yapılan dosya incelemesi sonucunda desteklenen çocukların; cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi, ebeveynlerinin durumu, aile tipi, yerleşim tipi, konut durumu, ailelerindeki çocuk sayısı, yardım türlerinden yararlanma durumu, ailelerinde engelli bulunma durumu, sosyal ve ekonomik destek başvurusunu yapan bireyin çocuğa yakınlık durumu, çocuk adına ekonomik desteği alan bireyin çocuğa yakınlık durumu, desteklenme nedeni, sosyal ve ekonomik destek yönetmeliğine göre desteklenme maddesi, desteklenme süresi, desteklenmeye başlanılan yıl ve çocukların yaşadıkları ilçelerin dağılımına ulaşılmıştır. Elde edilen bulguların yorumlanması sonucu çocukların sosyal ve ekonomik destek kapsamında desteklenme nedenlerine bakıldığında, ekonomik sorunları tetikleyen faktörlerin ön planda olduğu, hanede gelir getirici unsur olan ebeveynlerin çeşitli nedenlerden dolayı hanede bulunmamasına bağlı olarak ekonomik sorunların oluştuğu ve çocukların bakımını üstlenen bireyin bu nedenle sosyal ve ekonomik destek için ilgili kuruluşlara başvuru yaptığı sonucuna varılmıştır.
2000-2014 yılları arasında akut lenfoblastik lösemi tanısı almış hastaların retrospektif değerlendirilmesi

Amaç: ALL çocukluk çağı kanserlerinin en sık görüleni olup sağkalım oranları çoklu kemoterapilerle %80-90'lara çıkmıştır. Biz bu çalışmada TR ALL- 2000 protokolü ile tedavi edilmiş hastaları geriye dönük tarayarak klinik ve laboratuvar bulgularını, kemik iliğinin morfolojik özelliklerini, immünofenotipik ve sitogenetik özelliklerini, kemoterapiye yanıtlarını ve mortalite oranını belirlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem Erciyes Üniversitesi Tıp fakültesi Pediatrik Hematoloji-Onkoloji Bölümünde 2000- 2014 yılları arasında Akut Lenfoblastik Lösemi tanısı almış ve TR ALL- 2000 protokolü ile tedavi edilmiş hastalar geriye dönük olarak tarandı ve değerlendirildi. Bulgular: Çalışmamıza alınan 296 hastada erkek/kız oranı 1.36 olup tanı yaşları ortalama 6,4 yıldı. En küçük yaş 5 ay iken en büyük yaş 17 yıl idi. Her iki cinsiyette de 3-4 yaşlarında ALL'nin pik yaptığı görüldü. Tanı anında %62, 3 hastada hepatomegali, %50, 6 hastada splenomegali, %21. 6 hastada lenfadenopati ve %6 hastada santral sinir sistemi tutulumu vardı. Hastaların %86,5'i B hücreli ALL %13,5'i ise T hücreli ALL idi. FAB sınıflamasına göre 212 (%71,6) hasta L1, 78 (%26,3) hasta L2 ve 6 (%2,1) hasta ise L3 morfolojisine sahipti. FAB sınıflamasına göre 8 yıllık EFS oranları L1'de %79,7, L2'de %70, 5 ve L3'de %55 olarak bulundu. İstatiksel sayı olarak anlamlı bulunmadı. Risk gruplarına göre 86 (%29,1) hasta SRG, 180 (%60,8) hasta MRG ve 30 (%10,1) hasta HRG olarak tespit edildi. Hastaların SRG, MRG ve HRG gruplarının Sekiz yıllık EFS oranları SRG'de %84.9 3.1, MRG'de %78,3 2. 9 ve HRG'de %50 4, 8 olarak bulundu. Hastalarda relaps oranı %11, 5 ve genel mortalite oranı %22, 6 olarak bulundu. Sekiz yıllık EFS oranları ise kızlarda %80 13 ve erkeklerde ise %74.4 3, 7 olarak bulundu. Çalışma sonuçlarına göre tanı anında splenomegali varlığı ve 8. gün steroid yanıtı relaps gelişme riskini istatistiksel olarak artırıyordu. Tanı anında ürik asit düzeyi ve lökosit sayısının 20 .000'den yüksek olması, 15. gün ve 33. gün kemik iliği cevabının olmaması ve relaps gelişmesi mortaliteyi istatistiksel olarak anlamlı ölçüde artırdığı saptandı. Sonuç: Bu sonuçların TR ALL- 2000 protokolü uygulanan diğer merkezlerin sonuçlarıyla benzer olduğu görüldü. ALL tedavisinde sağ kalım oranları yıllar geçtikçe arttığı görüldü.
5-15 yaşlar arasındaki çocuklarda viral/bakteryel üst solunum yolları enfeksiyonlarının ayrımında klinik skorlama

Solunum yolu enfeksiyonları çocukluk çağında en sık karşılaşılan enfeksiyonlardır. Viral veya bakteriyel kökenli olabilirler. Çalışmamızın amacı; üst solunum yolu enfeksiyonu tanısı konulan hastalarda, klinik bir skorlama geliştirerek, viral-bakteriyel enfeksiyonların ayrımını yapabilmektir. Bu çalışma pediyatri polikliniğinde ve çocuk acil polikliniğinde, üst solunum yolları enfeksiyonu tanısı konulan 5-15 yaşları arasındaki 220 hastada yapıldı. Çalışmaya alınan hastaların semptom ve bulguları kayıt altına alındı. Hastaların tamamın da boğaz sürüntü kültürü ve GAS antijeni bakıldı. Boğaz kültürlerinde 93 hastada (%42) üreme oldu, 127 hastada (%58) bakteri üretilemedi. Geliştirmeye çalıştığımız skorlama sisteminde kullanılmak üzere, boğaz kültürü sonucuna göre istatistiksel olarak anlamlı bulunan paremetrelerle birlikte, enfeksiyonun bakteriyel olabileceğini kuvvetle düşündüren semptom ve bulgulardan seçilen paremetreler incelendiğinde; Ateş, ağrılı anterior servikal lenfadenopati, öksürük olmaması, tonsiller hipertrofi, istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0,05). Yutma güçlüğü, karın ağrısı, baş ağrısı, konjoktivit olmaması, ses kısıklığının olmaması, diyare olmaması, istatistiksel olarak anlamsız bulundu (p>0,05). Toplam skor kültür ilişkisine göre; toplam skor 7 ve üzerinde bir puan ise anlamlı kabul edilebilir. Çalışmamızın sonucu olarak paremetrelerin çokluğu, skor sonucunun 7 puan ve üzerinde istatistiksel olarak anlamlı olması, sensitivite ve spesifitenin düşük olması nedeniyle etkin bir skorlama geliştiremedik. Bu da çocuklarda semptomlar' ın subjektif olması nedeniyle bu türlü bir skorlama yapmanın zorluğunu, daha fazla hasta ve farklı popülasyonlardaki hasta gruplarında çalışmalar yapılması gerekliliğini göstermektedir
Çocuk ve ergenlerdeki problemli mobil telefon kullanımının uyku alışkanlıkları ile ilişkisi

Amaç: Günümüzde mobil telefonlar iletişim kurma özelliklerinin dışında bireylerin günlük yaşantılarının önemli bir parçası haline gelmiştir. Teknolojinin abartılı kullanımı gibi problemli mobil telefon kullanımının da uyku alışkanlıkları, kalitesi ve süresini etkileme potansiyeli mevcuttur. Psikopatoloji zemininde bu etkilerin daha güçlü olması beklenebilir. Bu çalışmada mobil telefon kullanım ve uyku arasındaki ilişkiyi klinik ve normal popülasyon arasında karşılaştırmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmanın örneklemi; çocuk psikiyatri polikliniğine başvuran 173 çocuk ve daha önce poliklinik başvurusu olmayan 321 çocuktan oluşmaktadır. Değerlendirme için sosyodemografik veri formu, mobil telefonu kullanımı bilgi formu, 'Problemli Mobil Telefon Kullanım Ölçekleri ', 'Çocuk Uyku Alışkanlıkları Ölçeği ' ve 'Çocuklara Yönelik Günlük Ritm Belirleme Ölçeği ' kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan klinik grup yaş ortalaması 14.67 ( 1.48) olan 99 kız (%57.2) ve 74 erkek (%43.6) çocuktur. Klinik başvurusu olmayan çocuklarla karşılaştırıldığında, PMTK, ÇUAA ve ÇYGRBÖ skorları klinik grupta anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Uyku alışkanlıkları açısından psikopatolojik zeminin en önemli yordayıcı faktör olduğu görülmüştür. Problemli mobil telefon kullanımının uyku ile ilgili diğer risk faktörleri kontrol edildiğinde dahi uykuyu olumsuz etkilemeye devam ettiği bulunmuştur. Sonuç: Yoğun mobil telefon kullanımı uyku hijyenini olumsuz etkilemekte ve uyku problemlerine neden olmaktadır. Problemli mobil telefon kullanımı klinik grupta uyku problemlerine olumsuz etkisinin daha güçlü olması nedeniyle ruh sağlığı uzmanları tarafından dikkate alınması gereken bir problemdir. Ancak kesitsel bir çalışma olması nedeniyle nedensel ilişkiler konusunda net bir bilgi vermek zordur. Bu amaçla uzunlamasına izlem çalışmalarının yapılmasına ihtiyaç vardır.
Asiyanotik ve siyanotik konjenital kalp hastalığı olan çocuklarda antioksidan rezerv kapasitesinin karşılaştırılması

Konjenital kalp hastalıklarının prooksidan süreci tetiklediği düşünülmektedir. Hücresel düzeyde myokard kasılmasına olan etkilerinden, iskemi ve hipoksi sebebiyle oluşturduğu reaksiyonlara kadar birçok tez mevcuttur. Oksi- datif stresin birçok hastalığın temelini oluşturmakla birlikte, postoperatif komplikasyon riskini arttırdığı, hastaların nörokognitif gelişimlerini belirgin olarak etkilediğine dair çalışmalar da mevcuttur. Bu sebeplerle; pediatrik kalp cerrahisi uyguladığımız hastala- rımızdan siyanotik ve asiyanotik olanlar arasında oksidatif stres belirteçleri açısından farklılık olup olmadığı, hastaların yaşlarının, yapılan operasyonun, uygulanan KPB tek- niğinin ve süresinin, mekanik ventilasyon esnasındaki oksijenizasyon düzeyinin bu be- lirteçler üzerinde farklılık oluşturup oluşturmadığının ölçülmesini amaçladık. Prospektif olarak planlanan çalışmaya Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Kalp ve Damar Cerra- hisi Anabilim Dalında 01/11/ 2014 ile 15/02/ 2015 tarihleri arasında konjenital kalp hasta- lığı tanısıyla kardiyak operasyon uygulanan 85 hasta dahil edildi. Ameliyat öncesi servi- se yattıkları günde ve ameliyatı takip eden ilk 24 saat içinde alınan kan örneklerinde; Hb, BK, ürik asit, GSH, MDA ve TAC değerlendirildi. Siyanotik, asiyanotik, hiperoksi- jenize, normooksijenize, KPB uygulanmış ve uygulanmamış hasta grupları arasında kar- şılaştırmalar yapıldı. Verilerin analizi SPSS v 21.0 istatistik paket programı ile yapıldı. Yaş ile preoperatif TAS değerleri arasında pozitif korelasyon bulundu. Siyanotik ve asi- yanotik hastaların preoperatif antioksidan rezerv kapasitelerinin farklı olmadığı tespit edildi. Siyanotik hastalarda preoperatif TBARS seviyeleri daha düşük olduğu halde post- operatif seviyeleri anlamlı olarak daha yüksek bulundu. Siyanotik hastaların oksidatif strese karşı daha savunmasız olduğu ortaya kondu. Postoperatif dönemde TBARS değer- lerinin arttığı, GSH değerlerinin azaldığı, dolayısıyla operasyon ile birlikte bir takım fak- törlerin oksidatif strese yol açtığı tespit edildi. Oksijenizasyon düzeyinin oksidatif stres belirteçleri üzerinde belirgin bir farklılığa neden olmadığı bulundu. KPB efektif şekilde uygulandığında süresinin oksidatif stres üzerinde tahmin edildiği kadar olumsuz bir etkiye sebep olmadığı görüldü. Siyanotik hastalarda preoperatif Hb değerinin daha yük- sek olmasının postoperatif oksidatif hasara katkı yapabileceği düşünüldü. Hastaların daha küçük yaşlarda oksidatif strese karşı daha savunmasız olduğu, postoperatif dönem- de TBARS seviyelerinin artmış ve GSH seviyelerinin düşmüş olmasının cerrahi, KPB, iskemi/reperfüzyon, inflamasyon, demir yükü, oksijenizasyon gibi birçok faktöre bağlı olarak ortaya çıkan oksidatif hasarın birer göstergesi olduğu, oksijenizasyon seviyesinin oksidatif stres üzerinde belirgin bir farklılığa neden olmadığı, KPB'ın oksidatif strese neden olduğu ancak efektif bir şekilde yönlendirildiğinde süresinin oksidatif stres üze- rinde belirgin bir negatif etki oluşturmadığı tespit edilmiştir.
Çocuklarda obezitenin ağız diş sağlığına etkisi

Amaç: Çalışmamızda obez olmayan ve obez çocuklarda, ağız bakım ve beslenme alışkanlıkları, diş çürüğü insidansı ve klinik periodontal parametrelerin yanı sıra obezitenin periodontal hastalık gelişimindeki olası etkisinin biyokimyasal olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Metot: Çalışmaya 8-10 yaş aralığında 300 hasta (159 kız, 141 erkek) dahil edildi. Hastalara ve velilerine ağız bakım ve beslenme alışkanlıklarının değerlendirilmesine yönelik anket uygulandıktan sonra DMFT, plak indeksi, gingival indeks, sondalamada kanama ve cep derinliği ölçümleri yapıldı. Hastalar, BKİ hesaplandıktan sonra yaşa ve cinsiyete özel büyüme tabloları kullanılarak gruplandırıldı. Anket aşamasına katılmış hastalar arasından obez olmayan ve periodontal sağlıklı (n=15); obez olmayan ve gingivitisli (n=15); obez ve periodontal sağlıklı (n=15); obez ve gingivitisli (n=15) olanlar seçilerek çalışma grupları oluşturuldu. DOS'ta TNF- , IL1- ve PGE2 seviyeleri ELISA yöntemiyle incelendi. Verilerin istatistiksel değerlendirilmesinde Ki-kare testi, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis testi, tek yönlü varyans ve Spearman korelasyon analizi kullanıldı. Bulgular: Obez olmayan ve obez hastalar karşılaştırıldığında klinik parametreler açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamadı (p>0,05). Gingivitisli hastalarda, DMFT, Pİ, Gİ ve SK değerlerinin anlamlı derecede yüksek olduğu tespit edildi (p<0,05). TNF- ve IL1- konsantrasyonları hem obez hem de gingivitisli gruplarda yüksek bulundu (p<0,05). PGE2 konsantrasyonları arasında fark bulunamadı (p>0,05). Sonuç: Bireyin ağız bakım ve beslenme alışkanlıklarına bağlı olarak obezitenin klinik parametreler üzerine etkisi görülmeyebilir. Ancak DOS'nda TNF- ve IL1- konsantrasyonlarındaki artış, obezite ve periodontal sağlık/gingivitis açısından belirleyici olabilir.
Ankara'da çeşitli işkollarında çalışan erkek çocukların somatotip özellikleri

Büyüme çağında ağır iş kollarında çalışan çocukların bu koşullara karşı kazandıkları fiziksel plastisite yeteneğinin belirlenmesi, insan adaptasyonu konusunda önemli ipuçlarına ulaşılmasını sağlayacaktır. Bu çalışma Ankara'da çeşitli iş kollarında çalışan çırakların ağır çalışma koşulları karşısında somatotip açısından ne tür değişimler gösterdiklerini ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Bu soruya yanıt aramak için 14-18 yaş grubundan benzer sosyoekonomik konuma sahip 563 çalışan ve 4S1 çalışmayan çocuk incelenmiştir. Her iki grubun somatotiplerini belirlemek amacıyla Heath-Carter antropometrik somatotip tekniği kullanılmış ve bu teknik gereğince her bireyden 10 antropometrik ölçü alınmıştır. Ayrıca iki grubun sosyoekonomik düzeylerim belirlemek ve çalışan çocukların iş yaşamına ah bilgilerini elde edebilmek için bir anket uygulanmıştır. Elde edilen bulgulara göre hem ağırlık hem de boy açısından çalışan çocukların, çalışmayan yaşıtlarından daha düşük değerlere sahip oldukları, yaş ilerledikçe aradaki farkın arttığı gözlenmiştir. Somatotipler açısından ise çalışan çocukların endomorfi ve ektomorfi bileşenlerinin tüm yaş gruplarında daha düşük değerlere sahip olduğu, buna karşılık mezomorfi bileşeninin daha yüksek değerler taşıdığı anlaşılmıştır. Endomorfi bileşeni ilk yaştan itibaren sürekli bir düşüş eğilimi taşımaktadır. Ektomorfi bileşeni ise 17 yaş dışında devamlı olarak düşme eğilimindedir. Bu bulgulara göre çalışan çocukların iş yaşamına katılma sürelerinin artışına paralel olarak vücutlarındaki yağ birikiminin azaldığı söylenebilir. Buna ek olarak ağır çalışma koşullarına hızlı bir adaptasyon sağlayan çocuklarda kemik ve kas 83 dokusunda görece daha fazla bir artış meydana gelmektedir. Ektomorfi bileşeninde ise ilk yaşlardaki azalış, çalışma koşullarının ilk yaşlarda ağırlığa göre boyu daha fazla etkilediği ve normal gelişim süreçlerinde ortaya çıkan bu gerilemenin ilk yıllarda ortaya çıktığını göstermektedir. Sonuç olarak, büyüme dönemindeki çalışan çocukların ağır çalışma koşullarına karşı bir takım plastik yetenekler geliştirdikleri söylenebilir. Buna göre ağır çalışma koşullarından dolayı çırakların ağırlıkça ve boyca normal gelişimlerini sağlayamadıkları, buna karşılık daha kısa kalıp, enine daha fazla irileşecek şekilde morfolojik bir değişim geçirdikleri söylenebilir. Bu araştırmada elde edilen diğer bir sonuç ise antropometrik somatotip tekniğinin farklı grupların büyüme yapılarının değerlendirilmesinde tek başına çok yararlı bir teknik olmadığı, ağırlık ve boy değerlerinin de somatotip çalışmalarında değerlendirilmesi gerektiğidir. Antropometrik somatotip tekniğinin büyümenin izlenmesinden çok, bir grubun belirli bir süreçte kazandığı fiziksel plastisite yeteneğinin belirlenmesi için daha uygun olduğu ve bu teknikte kullanılacak istatistiksel analizler arasında MANOVA'nın daha duyarlı sonuçlar verdiği bu araştırmanın sonuçları arasında sayılabilir. 84