turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Aşçı İbrahim Dede: 'Ruhü'l-Beyan'daki Farsça tanıklar ve çevirisi (I/422-842)

Tez konumuz olan Aşçı İbrahim Dede'nin Tercemetü'l-Farisiyye fi-Tefsiri'l-Hakkıyye isimli eseri, Ruhü'l-Beyan'daki Farsça beyitlere tanıklık edip beyitlerin şerhini içermektedir. Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde kaleme alınan eser, Klasik Türk Edebiyatı metin şerhleri içerisinde yer almaktadır. Aşçı İbrahim Dede: Ruhu'l-Beyan'daki Farsça Tanıklar ve Çevirisi ismini verdiğimiz tezimiz, eserin I/422- 842 sayfalarını kapsamaktadır. Eserde önce Farsça beyitlerin tek tek kelime anlamları verilmiş daha sonra mahsul başlığı altında söz konusu beyitlerin anlamları toparlanmıştır. Tercemetü'l-Farisiyye fi-Tefsiri'l-Hakkıyye'nin taşıdığı edebi değer ve unsurları tespit amacını güden tez çalışmamız; şerh kavramı ve şerhler hakkında genel bilgi verdiğimiz Giriş; şerh edilen beyitlerin bulunduğu eser Ruhu'l-Beyan ve müellifi İsmail Hakkı Bursevi hakkında biyografik bilgi vermekle yetindiğimizİsmail Hakkı Bursevi ve Ruhu'l-Beyan'ı; söz konusu eserin içinde bulunan Farsça beyitlerin şerhini kaleme alan şahıs ve eserleri hakkında bilgi verdiğimiz Aşçı İbrahim Halil Dede ve eserleri; şarihin şerhi tertip şeklini ve şerh tekniğini tanıttığımız eser Tercemetü'l-Farisiyye fi-Tefsiri'l-Hakkıyye; metnin tesisinde esas kabul ettiğimiz ve kriterleri sıraladığımız Metnin Tesisi; Transkripsiyon Alfabesi; çalışmamıza merkez teşkil eden Metin; eserin hakkında şahsi kanaat ve değerlendirmemizi ifade ettiğimiz Sonuç ve buraya kadarki safhalarda yararlandığımız kaynakların yer aldığı Kaynakça bölümlerinden oluşmaktadır.
Türkiye Türkçesi ve Kazak Türkçesinde hayvan adı içeren atasözleri üzerine karşılaştırmalı bir çalışma

Türkçenin söz varlığının önemli birimlerinden olan atasözleri, atalarımızın birlikte yaşamış tecrübelerine, gözlemlerine dayanılarak kısaca söylenen, halka mal olan öğüt sözlerdir. İlk metinlerden bu yana, Türk halklarının ortak değeri ve kültürlerinin bir parçasıdır. 'Türkiye Türkçesi ve Kazak Türkçesinde Hayvan Adı İçeren Atasözleri Üzerine Karşılaştırmalı Bir Çalışma' adını taşıyan bu çalışmada, günümüz Türkiye Türkçesi ile günümüz Kazak Türkçesi arasındaki hayvan adları ile ilgili atasözleri incelenmiştir. Her iki lehçedeki atasözlerin karşılıkları ele alınmış ve hayvan türleri ve bu türlere ait adların geçiş sıklığı gösterilmiştir. Ortaya çıkan sonuca göre milletimizin günlük hayatındaki çeşitli alanlarında kullanılmakta olan atasözlerinin birçok önemli işlevleri var olduğu görülmektedir. Bunun yanı sıra Türkiye Türkçesi ve Kazak Türkçesindeki hayvan adlarıyla kurulan atasözlerinde sosyal hayatın etkisinin olduğu varsayılmaktadır. Hayvanların belirgin özelliklerini kendi özellikleriyle bağdaştırarak kişiselleştirme yoluyla insanla özdeşleştirilmesi ve insan karakterine ait olumlu ve olumsuz niteliklerin hayvanlarla simgelenmesinin atasözlerine yansıdığı anlaşılmaktadır.
Bakİ, Şeyhülislam Yahya ve Nedİm divanlarında haz kavramı

Aşkı temel alan klasik şiirimizde 'haz' kavramı, aşkın ifade ettiği geniş anlam çerçevesinde kendisini ifade imkanı bulmuştur. İster ilahi isterse beşeri açıdan ele alınsın aşk mefhumu şiirde başlı başına bir haz vesilesi olmuş, bu doğrultuda işlenmiştir. Hoca Dehhani ile başlayan, Ahmedi ile ilerleme kaydeden maddi aşk kavramı, Baki ile üst seviyeye ulaşmış, Şeyhülislam Yahya'nın şiirlerinde de doruk noktasına ulaşmıştır. Şeyhülislam Yahya din adamlığının verdiği hoşgörüyle bu duyguyu, içi-dışı bir olan rind kimliği ile süslemiştir. Yahya, şiirlerinde yer yer riyanın olmadığı, zevkin ve hazzın mekanı meyhaneyi manevi kimliğinden arındırarak işlevsellik kazandırmış, böylece şair Nedim'e giden yolu açmıştır. 18. yüzyıl divan edebiyatının çapkın çocuğu olan Nedim'in gazellerinde bu duygular dünyevi yönü ile işlenmiş, afrodizyak boyutuna ulaşmış, uçarı arzuların tercümanı olmuştur. Nedim hazza 'sevgili ve şuhluk' bağlamında farklı bir açılım yapmış, Lale Devri gibi zevk ü safanın şiire nezih bir ortam bağışladığı dönemin en yetkin tercümanı olmuştur. Nedim, ilk defa divan şiirinin kan dökücü, şehla bakışlı, eziyet edici, uslanmaz nazlı dilberini şuhane üslubu ile dönüştürmüş, onu zevk ü safa membaı haline getirmiş ve ona ilk kez kadın hüviyeti kazandırmıştır. Böylece divanlarda sevgili tipi canlı bir atmosferde irdelenmiştir. Böylece sevgili, aşığı ile şarap içen, eğlenen, kucağa gelip okşanan ve öpülen bir haz nesnesine dönüşmüştür. Çoğu zaman da aşıkların uçarı arzularının tedarikçisi olmuştur. Bu bağlamda bir tabu olarak görülen 'cinsellik' sevgilinin kimliğine estetik bir görünüm vererek sanatın dünyasında yeniden biçimlendirilmiştir. Üç büyük şairin divanları haz kavramı açısından incelendiğinde şiirlerin, sevgiliyi ele almaları yönüyle tensel bir nağme, şuh bir şarkı hükmünde olduğu da görülmektedir. Klasik şiirimize şuh bir çeşni katan bu tarz şiirler mutluluğun asıl kaynağı olarak şiirde arz-ı endam etmiş, okuyucuyu edebi iklimine çekerek hayata bağlamıştır. Hayata haz kavramı çerçevesinde değer katan bu tarz şiirler klasik şiirin yenilenen dünyasında yüreklere ferahlık veren bir ezgi gibi dolanıp durmaktadır. Biz bu çalışmamızda klasik şiirimizde henüz başlı başına bir araştırma konusu olarak tam olarak üzerinde çalışılmamış haz kavramını açıklamayı amaçladık. Bu amaçla Baki, Şeyhülislam Yahya ve Nedim'in şiirlerinde yer alan haz kavramını ve bunun şuh söylemini divan beyitlerinden yararlanarak açıklamaya çalıştık. Çalışmamızda aşk/sevgili, içki/meyhane/şarap, bahar gibi üç unsuru konunun önemi doğrultusunda ele alıp işledik. Ayrıca çalışmaya Antik Çağ Yunan felsefesi ile Ortaçağ İslam felsefesinin erdem ve mutluluk düşüncelerini de ekleyerek, şiirin hedonist kaynağına inilmiş, klasik şiirin kronolojik anlamda hedonist birikimi ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmada üzerinde durulan şairlerin divan beyitleri aşk, tutkulu/şuh duygu ve arzular, haz ve mutluluk kavramları üzerinden yorumlanmış, açıklanmıştır.
Türk romanında kültürel dönüşüm ve eşya

Ahmet Midhat Efendi, Halid Ziya Uşaklıgil ve Ahmet Hamdi Tanpınar'ın romanlarındaki kültürel dönüşüm meselesi bu çalışmanın konusudur. Bu konu, Tanzimat döneminde kısmen, Servet-i Fünun romanlarında tamamen Cumhuriyet döneminde ise kayıp duygusuyla işlenmiştir. Toplumun istikamet değişikliği, yaşama modellerini Batıya göre yeniden düzenleme çabası, öncelikle gündelik hayatta kullanılan eşya ile simgeleştirilmiştir. Batılılaşma çabalarının gündelik yaşamda görüldüğü 19. yüzyıldan Cumhuriyet'in kurulduğu yıllara kadar ev içinde yaşanan değişimin Tanzimat, Servet-i Fünun ve Cumhuriyet döneminden seçilmiş yazarların romanlarında nasıl ele alındığı değerlendirilmiştir. Sarayda başlayan dönüşüm zaman içinde halka yayılmış, yukarıdan aşağıya inecek bir şekilde önce paşa konaklarında sonra mahalle evlerinde sosyokültürel bağlamda kendisini göstermiştir. Tanzimat dönemi romanlarında geleneksel Osmanlı ev içi yaşama düzeni sürdürülürken Batılı eşya örnekleri kısmen de olsa görülür. Servet-i Fünun romanında Batı tarzı eşya evin her yerine yayılır. Servet-i Fünun yazarlarının kendi hayatlarında da böyle bir çevrede yaşamaları, anlattıkları kişilerin bu dünyanın içinden ya da ona heveslenen kişiler olması, romanların mekanını, eşyasını belirlemiştir. Cumhuriyet'in kurulduğu dönemde ise geçmişş kültürü toptan yok sayan zihniyet yapısı eleştirilir.
Firdevsü'l-İkbal, giriş-transkripsiyonlu metin: Vr. 336a-523a

Bu çalışmada Çağataycanın son devirlerine ait Firdevsü'l-İkbal adlı bir tarih kitabı incelenmiştir. Bu kitap Munis Harezmi ve onun hem yeğeni hem de talebesi olan Agehi tarafından 19. yüzyılın ilk yarısında yazılmıştır. Elinizdeki çalışma Firdevsü'l-İkbal'in 336 a-523a varakları arasındaki bölümü üzerinde yapılmıştır. Çalışmada son dönem Çağatay edebiyatı ve belli başlı temsilcileri ile eserin içeriği hakkında bilgi verildikten sonra metnin imla ve dil özellikleri üzerinde durulmuştur. Metnin transkripsiyonu yapılmış, en sonunda da dizin ve tıpkıbasım verilmiştir.
Huzurİ ve manzum Esrar-Name tercümesi

İranlı, tasavvuf ehli, şair Feridüddin Attar tarafından XII. yy.'da yazılmış olan Esrar-name XV. yy.'da Tebrizli Ahmedi tarafından Türkçe'ye çevrilmiştir. Bu eser ile Attar'ın eseri arasında 3 hikayenin aynı olması dışında fazla bir benzerlik bulunmamaktadır. Esrar-name, Türk Edebiyatında kabul gördüğünden, fazla sayıda manzum ve mensur edebi esere kaynaklık etmiştir. Attar'ın Esrar-name'si ile birebir benzerlik gösteren eser ise, XVI. yy.'da Huzuri tarafından yazılmıştır, 4454 beyitten oluşan bu Esrar-name, çok sevilmiş ve çeşitli müstensihler tarafından istinsah edilmiştir. Eser konu itibariyle vahdet-i vücut anlayışı üzerine kurulmuştur. Bu dünyada her ne var ise Allah'ın yansımasıdır, aslolan ahiret hayatıdır, bu dünyada sahip olunduğu sanılan her şey geçicidir. Vahdette yok olunmadıkça sırra vakıf olunamaz. İnsan, ister padişah olsun isterse dilenci sonuçta her ikisi de toprak olacaktır. Öyle ise bu dünya için çalışıp gam çekmenin de faydası yoktur, önemli olan ebedi hayat için çalışıp biriktirmek ve huzura eli boş çıkmamaktır.
18. yüzyıl klasik Türk şiirinin estetik çözümlemesi ve yapılandırmacı eğitim sürecinde kullanımı

'XVIII. Yüzyıl Klasik Türk Şirinin Estetik Çözümlemesi ve Yapılandırmacı Eğitim Sürecinde Kullanımı' konulu doktora alan araştırmamız altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde estetik, şiir dili, şiir dilinin özelliklerini ortaya çıkarmada metin merkezli yöntemlerin işlevi, stilistik ve estetik çözümleme hakkında genel bilgiler verilmektedir. İkinci bölümde, ilgili yayın ve araştırmalar; üçüncü bölümde şairlerin ve şiirlerin nasıl tespit edildiği açıklanmaktadır. Dördüncü bölümde XVIII. yüzyıla ait klasik Türk şiirinden seçilmiş örneklem gazellerin anlatım ve anlam düzlemleri üzerinde durulmaktadır. Anlatım düzlemini oluşturan vezin, duygu ve heyecan ifadesi olarak seslenmeler, istifham, söz tekrarları, redif, iştikak, konuşma dilinden yararlanma, deyimler ve atasözleri, tamlamalar ve birleşik yapılar, stilistik açıdan yüklem öncelemeleri; anlam düzleminde ise eş anlamlı, yakın anlamlı kelimeler, benzetmeli anlam, tezat, mübalağa, hüsn-i ta'lil, tevriye, kinaye, telmih, tenasüp başlıkları altında örneklem gazellerin incelenmesi yer almaktadır. Her başlık altında XVIII. yüzyıl klasik Türk şiirinin genel anlamda hangi estetik değerler sistemine sahip olduğu, şiir dilini biçimlendirmede şairlerin izledikleri yollar, yapıyla anlam arasındaki ilişki ve genel itibariyle bu şiiri güzel yapan unsurlar sorgulanmaktadır. Beşinci bölümde edebiyat eğitimi ve yapılandırmacı eğitim üzerinde durulmuş, XVIII. yüzyıl klasik Türk şiirinin anlatım ve anlam düzleminde sahip olduğu estetik değerlerin eğitim süreciyle ilişkisi tartışılmıştır. Daha sonra altıncı bölümde bu çalışmadan çıkan sonuç ve konuyla ilgili öneriler açıklanmıştır.
Latife Tekin'in romanlarında halk kültürü unsurları

Halk kültürü bir toplumun süreç içerisinde ürettiği ve nesilden nesle aktardığı gelenek, görenek ve adetlerinden, inanç ve inanışlarına, sözlü edebiyat ürünlerinden, giyim kuşamına, oyunlarından, yeme alışkanlıklarına uzanan geniş bir alanı kapsar ve o toplum hakkında bize bilgiler verir. Her birey gibi yazarlar da içine doğdukları bu kültürün bir parçası ve taşıyıcısıdır. 1980 sonrası Türk edebiyatının öne çıkan yazarlarından Latife Tekin, özellikle ilk dönem eserlerinde halk kültürü unsurlarına yoğun olarak yer vermiş, sözlü geleneğimizin imkanlarından faydalanmış, tanığı olduğu kültürün bir aktarıcısı olarak bu unsurları eserlerinde ustalıkla kullanılmıştır. Çalışmamızın amacını Latife Tekin'in 'Büyülü Gerçekçilik' akımı içerisinde değerlendirilen ilk dönem eserlerinden Sevgili Arsız Ölüm, Berci Kristin Çöp Masalları ve Buzdan Kılıçlar romanlarındaki halk kültürü unsurlarının tespit edilmesi, yazarın bu unsurları eserlerinde işleyiş şeklinin belirlenmesi ve yorumlanması oluşturmaktadır. Çalışma giriş, iki bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Giriş bölümünde Latife Tekin'in hayatı ve eserleri, çalışmamızın amacı, konusu, önemi ve yöntemi hakkında bilgiler ve kitap özetleri yer almaktadır. Birinci bölümde halk edebiyatı ürünleri hakkında bilgi verildikten sonra eserlerde tespit edilen unsurlara yer verilmiş ve yazarın bunları eserlerinde nasıl ele aldığı incelenmiştir. İkinci bölümde halk kültürü unsuru başlığında doğum, evlenme, ölüm, adetler, inanç ve inanışlar, oyunlar, sayılar, renkler, mutfak, el sanatları vb. unsurlar tespit edilmiş ve yazarın folklorik unsurları ele alış şekli yorumlanmıştır. Sonuç kısmında halk kültürü hususundaki tespitlerimiz, vardığımız yargılar, eserler arasında karşılaştırmalar yapılarak da ifade edilmiştir.
Mehmed Hafİd ed-Dürerü'l-Müntehabatü'l-Mensure fİ-Islahi'l-Galatati'l-Meşhure

'Galat' Arapça bir kelime olup sözlük anlamı; yanlış kelime, kurala uymayan söz ve tamlamadır. Başta Arapça ve Farsça olmak üzere farklı dillerden Türkçeye girip şekil ve anlam değişikliğine uğrayan kelimeler için terim olarak galat tabiri kullanılır. Türkçedeki galat kelimeleri açıklamak amacıyla XV. asırdan itibaren eserler kaleme alınmaya başlamıştır. Bu konuda Türk dilinde yazılan ilk eser Şeyhülislam Kemalpaşazade nin et-Tenbih ala-Galati l-Cahil ve n-Nebih'idir. Galat konusunda Türkçe telif edilen on sekiz eser tespit edilmiştir. Bunlar içerisinde en önemlisi XVIII. asır müelliflerinden Mehmed Hafid Efendi'nin yazdığı Ed-Dürerü'l-Müntehabatü'l-Mensure fi Islahi l-Galatati'l-Meşhure isimli eseridir. Mehmed Hafid Efendi XVIII. asrın ikinci yarısında yetişmiş Osmanlı alim ve kazaskerlerindendir. İstanbul'da doğmuştur. Doğum yılı belli değildir. Babası, Şeyhülislam Mustafa Aşir Efendi, annesi ise Şehiye Kadın'dır. İlmiye sınıfına mensup bir aileden geldiği için iyi bir medrese öğrenimi görür. Çeşitli yerlerde müderrislik ve kadılık yaptıktan sonra İstanbul kadısı olur. Sultan III. Selim'in tahttan indirilmesindeki faaliyetlerinden dolayı yeni padişah Sultan IV. Mustafa tarafından Anadolu kazaskerliğine getirilir. Hafid Efendi sekiz ay kadar bu görevi yürüttükten sonra Sultan II. Mahmut döneminde 11 Rebiülevvel 1223 / 7 Mayıs 1808 de azledilir. Sultan III. Selim'in azledilmesindeki rolü sebebiyle 9 Recep 1223 / 31 Ağustos 1808 de Kastamonu ya sürülür. Altı ay kadar süren sürgün hayatından sonra affedilip İstanbul'a döner. İki yıl sonra 1226 / 1811 de terfi ederek Rumeli kazaskerliğine getirilir. Kısa bir müddet sonra vazifede iken 5 Zilhicce 1226 / 21 Aralık 1811 de vefat eder. Velut bir müellif olan Mehmed Hafid Efendi bir kısmı Türkçe, bir kısmı Arapça edebi-dini dokuz eser kaleme almıştır. Bu eserler sırasıyla şunlardır: Kitabün Cami'un fi l-Hilafe, Mehahü'l-Miyah, Ed-Dürerü'l-Müntehabatü'l-Mensure fi-Islahi l-Galatati'l-Meşhure, Sefinetü l-Vüzera, Divan-ı Hafid, Münteha l-Kelam fi Ayati l-Ahkam, Hadis-i Erba'in, Haşiye-i Hayali-i Torun Efendi, Terceme-i Si Fasl. Farklı konularda verdiği eserlerle dikkati çeken Mehmed Hafid'in en mühim eseri Ed-Dürerü'l-Müntehabatü'l-Mensure fi-Islahi l-Galatati'l-Meşhure'dir. Bir galat sözlüğü olan bu eser 1123 madde içermektedir. Hem hacim hem muhteva açısından önemli bir sözlüktür. Bir galat sözlüğü olmasına rağmen bazı maddelerde 'istitrad', 'faide', 'hikaye', 'menkabe' vb. alt başlıklar açılarak bazen konuyla ilgili bazen ilgisiz uzun uzun malumat verilir. Bazen bir kitap hacmine ulaşan bu bölümler başka bir eserde bulunmayan tarihi, dini, içtimai, folklorik ve mitolojik bilgiler ihtiva etmektedir. Eser, bu özelliğiyle Türk kültür ve edebiyatı açısından vazgeçilmez bir kaynaktır. Ed-Dürerü'l-Müntehabatü'l-Mensure'de kısa, veciz ve özlü bir anlatım yolu takip edilmiştir. Yer yer Arapça ve Farsça tamlamalarla yüklü ağır ve külfetli bir dil kullanılmışsa da eserin bütününe orta nesir diyebileceğimiz bir ilim dili hakimdir. Bazı yerlerde nükteli anlatım denilebilecek bir dil tercih edilmiştir.
Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde Türkçe-Yunanca insan vücudu ile ilgili deyim ve atasözlerinde dilsel ve kültürel benzerlikler

İki komşu ülke, Türkiye ve Yunanistan, ekonomik ve kültürel ilişkilerini her geçen gün daha da geliştirmektedir. Bu aşamada doğal olarak, dillerin önemi vurgulanmakta ve Yunanistan'da Türk dilini öğrenme talebi yükselmektedir. Türkçe ve Yunanca farklı dil ailelerine mensup olduğundan, dikkat çeken ve eğitim-öğretim sürecini etkileyen birçok konu ortaya çıkmaktadır. Sözdizimi ve dil bilgisi dışında Deyimsel alan da oldukça büyük bir öneme sahiptir. Bu yüksek lisans tezi çıkış dili olarak seçilen Türkçede insan vücudu uzuv ve organları ile ilgili yer alan deyim ve atasözlerini ortaya çıkarmak ve Yunanca karşılıklarını tespit etmektir. Türkçe ve Yunanca yazılı kaynaklarda bu konunun daha önce kapsamlı olarak incelenmemiş olması konuyu seçmemizde etkili olmuştur. Çalışmaya yönelik ilk olarak çeşitli kitaplar incelenmiş ve söz konusu Türkçe deyim ve atasözleri tespit edilmiştir. Devamında bu deyim ve atasözleri ile denkliği olan Yunanca deyim ve atasözleri tespit edilmiş ve denklik ilişkilerine göre kategorilere ayrılmıştır. Benzerlikler ve farklılıklar hem yazılı, hem de tablo şeklinde sunulmuştur. Son olarak çalışma boyunca tespit edilen bulgular istatistik ve teorik açıdan değerlendirilmiş ve çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
Ahmet Baytursinov 'Edebiyat Tanıtkış'

Bu çalışma ünlü Kazak düşünürü Ahmet Baytursınov'un 'Edebiyet Tanıtkış' adlı eseri üzerine hazırlanmıştır. Çalışma 'Giriş', 'Dil İncelemesi', 'Metin' ve 'Dizin' olmak üzere dört bölümden oluşmaktadır. Çalışmamızın giriş kısmında Kazaklar, Kazakistan ve Kazak Türkçesi ile Ahmet Baytursınov ve eseri 'Edebiyet Tanıtkış' hakkında bilgi verilmiştir. Dil incelemesi bölümünde eser, şekil bilgisi yönünden ele alınmış, Kazak Türkçesindeki kelime yapımı, isim çekimi, fiil çekimi ve kelime türleri metinden örneklerle anlatılmaya çalışılmıştır. Metin kısmında ise Ahmet Baytursınov'un 'Edebiyet Tanıtkış' adlı eserinin çeviri yazılı metni verilmek suretiyle Kazak Edebiyatının önemli bir poetikası niteliğindeki eserin Türk okuyucularının hizmetine sunulması hedeflenmiştir. Dizin bölümü 'gramatikal dizin' şeklinde hazırlanmıştır. Böylece metinde geçen bütün kelimeler, isim ve fiil işletim ekleri alfabetik sıraya göre dizilerek metnin hem söz varlığı ortaya çıkarılmış hem de Kazak Türkçesinin isim ve fiil çekimi belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın sonunda yararlandığımız kaynakların sunulduğu bir 'bibliyografya' bulunmaktadır.
Heft Peyker Mesnevisi: Hikayelerdeki mitolojik unsurlar

Bu tez, yazmış olduğu eserlerle İran edebiyatında olduğu kadar Türk edebiyatında da önemli bir yere sahip olan Nizami'nin, konusunu Sasani hükümdarı Behram-ı Gur'un efsanevi hayatından alan ve Behramname ya da Heft Günbed adıyla da bilinen Heft Peyker mesnevisini incelemektedir. Heft Peyker mesnevisi, bir ana hikaye ile yedi alt hikayeden oluşur. Her bir hikayeyi, farklı bir cariye, farklı bir gece, farklı renk bir köşkte Behram'ı avutmak için anlatır. Türkçeye 'Yedi Yıldız', 'Yedi Talih', 'Yedi Baht', 'Yedi Suret' veya 'Yedi Güzel' olarak çevrilen Heft Peyker, isminden de anlaşılacağı üzere yoğun mitolojik unsurlar barındırmaktadır. Bu tezde, Anadolu sahasında yazılmış olan Türkçe Heft Peyker mesnevileri Nizami'nin Heft Peyker'i ile birlikte okunarak günler ve renkler gibi çeşitli sembollerle ifade edilen mitolojik unsurlar incelenmektedir.
Uygurca Altun Yaruk'a ait belgeler (701-750)

Bu çalışmada Budist Uygur edebiyatının önemli eserlerinden biri olan Altun Yaruk'a ait 50 belge üzerinde durulmuştur. 10. yüzyılda Biş Balıklı Şınko Şeli Tutun tarafından Çinceden Uygurcaya tercüme edilen eser Mahayana Budizmine ait bir sutra kitabıdır. Eserin aslı Sanskritçedir. 10 kitap ve 31 bölümden oluşan eserin birçok nüshası bulunmaktadır. En büyük nüshası Petersburg nüshasıdır. Bu nüshalar, Petersburg Asya Müzesi'inde, Berlin'deki Turfan ve Mainz koleksiyonlarında korunmaktadırlar. Bu çalışma Giriş, Metin, Dizin ve Tıpkıbasım bölümlerinden oluşmaktadır.
Barış Dergisi'nin sistematik tahlili ve Kuzey Irak Türkmen edebiyatı'ndaki önemi

Türkmen edebiyatının tarihsel gelişiminde edebiyat ve sanat dergilerin önemi oldukça büyüktür. 2000- 2007 yılları arasında 32 sayı olarak yayımlanmış olan ve söz konusu dönemde önemli bir yere sahip olan Barış dergisi, ilkin edebiyat dergisi olarak yayım hayatına başlamıştır. Bu anlamda şiirlere, öykülere ve makalelere daha fazla yer verilmiştir. Fakat 2003 yılından sonra düşünce yazılarına daha fazla ağırlık verildiği görülmektedir. Barış dergisinin bu yayım anlayışı derginin son bulduğu 2011 tarihine kadar devam eder. Dönemin tanınmış yazarlarına sayfalarını açandergide, genç sanatçıların yazılarına da rastlamak mümkündür. Bu bağlamdaderginin, genç yazarlara yetişme ortamı hazırladığı söylenebilir. Türkmen edebiyatına düşünce ve tür bakımından gelişmesine büyük katkıları olan dergide, Batı ve dünya edebiyatlarından çevirilen eserler ile Türkmen kültürü bütünleştirilmeye çalışılmıştır. Barış dergisi ile ilgili yapmış olduğumuz bu çalışma giriş, iki bölüm, sonuç ve kaynakçadan oluşmaktadır. Giriş kısmında 1991'den sonrası siyasi-sosyalve edebiyat-sanat ortamları değerlendirilmiş ve dönemin dergileri incelenmiştir. Birinci bölümde Barış dergisinin tarihçesi, mizanpaj özellikleri ile ilgili bilgi verilmiş ve dergideki yazılar değerlendirilmiştir. İkinci bölümde ise dergininTürkmen edebiyatındaki yeri ve önemi değerlendirilmiştir.
Şemsettin Sami'nin hayatı, edebİ kişiliği ve eserleri üzerine bir inceleme

Telif ve tercüme edebi eserleri, dil ve sözlükçülük sahasındaki yetkin çalışmalarıyla Osmanlı düşünce ve edebiyatının önemli isimlerinden olan Şemsettin Sami, 1 Haziran 1850 tarihinde Yanya vilayetinin Ergiri sancağının Permedi kazasında Dağlı nahiyesinin merkezi olan Fraşer köyünde dünyaya gelir. Öğrenimini Yanya'nın en iyi okullarından olan Zossima Skoli'de birden çok Batı dilini, pozitif bilimleri öğrenerek tamamlayan yazar, İstanbul'a gelir ve Matbuat Kalemi'nde çalışmaya başlar. İstanbul'un önde gelen aydınlarıyla birlikte olan yazar, Hadika, Siraç, Muharrir gibi yayın organlarında çalışır. Yine bu yıllarda Batı dillerinden özellikle Fransızcadan tarihi eserler ve tiyatrolar tercüme edip Türk edebiyatının ilk roman denemelerinden olan Taaşşuk-ı Talat ve Fitnat'ı yayımlar. Bir müddet sonra kendi başına Sabah, Tercüman-ı Şark gazetelerini ve Aile, Hafta dergilerini çıkarır. Gazetecilik faaliyetlerine devam eden yazar Besa yahut Ahde Vefa, Seydi Yahya ve Gave adıyla üç tiyatro eseri yayımlar. Gazetecilik ve edebi faaliyetlerine Tercüman-ı Şark gazetesiyle ara veren, genel okura hitap eden Cep Kitapları serisinden Medeniyet-i İslamiye, Gök, Yer, İnsan, Kadınlar, Esatir adlı kitapçıkları yayımlar. Ansiklopedist kimliğiyle bu eserleri yayımlayan Şemsettin Sami'nin yazı hayatında bu tarihten sonra dil ve sözlük çalışmaları dönemi başlar. Kamus-ı Fransevi, Küçük Kamus-ı Fransevi, Kamusü'l- a'lam, Kamus-ı Arabi, Kamus-ı Türki adıyla sözlükler yayımlar. Kamusü'l- a'lam ilk ansiklopedilerimizdendir, Kamus-ı Türki ise ilk defa bir sözlükte 'Türk' adının kullanılması, günlük hayattaki kelimeleri içermesi yönüyle, tertip ve düzen bakımından getirdiği yeniliklerle düşünce hayatımızdaki yerini almıştır. Yazar, ömrünün son yıllarında Türkçenin ilk dönem yazılı kaynaklarından olan Orhun Abideleri ve Kutadgu Bilig üzerine çalışmalar yapmış, Türkçenin sorunları üzerine sistemli makaleler yazmıştır. Arnavut dili ve kültürüne de katkılar yapan yazar, 18 Haziran 1904'te İstanbul'da vefat etmiştir.