turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İhtiyati haciz

İhtiyati haciz, alacaklının bir para alacağının zamanında ödenmesini garanti altına almak için mahkeme kararıyla borçlunun mallarına önceden geçici olarak el konulmasıdır. Tezimizde bu konuyu inceledik. Çalışmamız girişi izleyen üç bölümden oluşmaktadır. İhtiyati haczin tanımını, hukuki niteliğini ve ihtiyati haczin hukuki niteliğine bağlanan sonuçlan ilk bölümün birinci kısmında inceledik. İhtiyati haczi bir icra takip işlemi olarak nitelendirdik. Bu kanımız, ihtiyati hacizle ilgili diğer sorunlara bakış açımızı belirledi. Bu bölümün ikinci kısmında ihtiyati haciz kavramının daha belirgin bir şekilde ortaya konulması için benzer müesseselerden farkı üzerinde durduk. Uygulamada ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbirin birbiriyle karıştırılması nedeniyle bu iki kurum arasındaki ayranı ayrıntılı bir şekilde inceledik ve özellikle tazminat alacaklarında ihtiyati haciz karan verilmesi gerektiğini vurguladık. Tezimizin ikinci bölümünde ihtiyati haciz karan verilmesi ve ihtiyati haczi tamamlayan merasim hakkında açıklamalarda bulunduk. Bu bölümde, ihtiyati haciz karan verilmesinin şartlarından başlayarak verilmiş bir ihtiyati haciz kararının kesinleşmesine kadar geçen safhaları işledik. Son bölümde ise haksız ihtiyati hacizden dolayı açılan tazminat davalarına değindik. Bu bölüm, ihtiyati haciz karan verilirken alacağın usul hukuku kurallarına göre tam olarak ispatının aranmaması nedeniyle önem taşımaktadır. Buradaki maddi ve manevi tazminat davalarım ayrı ayrı inceleyerek sorumluluğun niteliğini ve şartlarını açıklamaya çalıştık. Tezimizin sonuç bölümünde ise ihtiyati haciz ile ilgili genel bir değerlendirme yaparak bu konudaki görüş ve önerilerimizi açıkladık. {
İcra İflas Hukukunda icra inkar tazminatı

Alacak ve borç ilişkisinde beklenen, borçlunun borcunu kendi isteği ile yerine getirmesidir. Ancak her toplumda borcunu yerine getirmekten kaçınan borçlular bulunacaktır. Bu gerçek karsısında, alacaklının hakkına kavuşması meselesi kendiliğinden hukuki boyut kazanmaktadır. Çalışmamızda alacağını tahsil amacıyla icra takibine başlayan alacaklının alacağına geç kavuşmasını önlemek amacıyla İcra ve İflas Kanunun çeşitli maddelerinde yer verilen icra inkar tazminatı tüm yönleriyle değerlendirilmiştir. Dört paragraftan oluşan çalışmamızın birinci paragrafında icra inkar tazminatı kavramı hakkında genel bilgiler verilmiştir. Bu paragrafta, icra inkar tazminatının tarihçesi hakkında bilgi verildikten sonra, tanımı yapılmış ve icra inkar tazminatının amacı belirlenmiştir. Bu paragrafta son olarak icra inkar tazminatının hukuki niteliği değerlendirilmiştir. Çalışmanın ikinci paragrafında, İcra ve İflas Kanununda öngörülen tazminatların nitelikleri ile icra inkar tazminatı olarak isimlendirilip isimlendirilmeyecekleri de değerlendirilmek suretiyle icra inkar tazminatına hükmedilmesinin şartları incelenmiştir. Üçüncü paragrafta, mevcut yasal düzenlemeler çerçevesinde icra inkar tazminatının miktarının nasıl tespit olunacağı ayrıca günümüz ekonomik koşulları gözetildiğinde kanunda öngörülen icra inkar tazminatının alt sınırının yüksek olup olmadığı meselesi değerlendirilmiş ve davaya son veren usulü işlemler ile davanın konusuz kalması halinde icra inkar tazminatına hükmedilip hükmedilmeyeceği değerlendirilmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise İcra ve İflas Kanunun çeşitli maddelerinde, borçlu yararına hükmedilmesi öngörülen tazminatın hangi hallerde hükmedileceği değerlendirildikten sonra, borçlu yararına hükmedilen tazminatın icra inkar tazminatı olarak kabul edilip edilmeyeceği meselesi açıklanmıştır.
Evlenmenin geçersizliği ve sona ermesi bakımından türk ve ırak medeni hukuklarının karşılaştırılması

Korunma ihtiyacı olan çocukların koruma ve bakım hizmetlerinin sağlanması kadar geleceğe hazırlanması da önem taşımaktadır. Bir çocuğun geleceğe hazırlanmasının yolu da hiç kuşkusuz eğitim-öğretimden yani akademik anlamda sağlanacak başarıdan geçmektedir. Bu durum bakım altında olan çocukların akademik başarı seviyelerini ortaya koymayı, akademik başarılarını etkileyen bileşenleri belirlemeyi, akademik başarıyı hem çocukların bakım altında oldukları kuruluşları hem de öğrenim gördükleri okulları sürece dahil ederek arttıracak çalışmaları planlamayı ve gerçekleştirmeyi gerektirmektedir. Bu araştırmada, çocuk evleri hizmet modeli kapsamında olan lise öğrencisi çocukların akademik başarı durumlarının tespit edilmesi ve akademik başarı durumlarını etkileyen bileşenlerin belirlenip nasıl bir etkilerinin olduğunun ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda Hatay ilindeki çocuk evlerinde fiilen kalmakta olan 15 lise öğrencisi çocuk, çocukların korunma ve bakım altında olduğu kuruluşun 13 personeli ve okudukları okuldaki çocuklarla ilgili idareciler ve öğretmenlerden 5'i çalışmaya dahil edilmiştir. Araştırmanın amacı doğrultusunda çocuklarla, çocukların bakım altında oldukları kuruluş personeliyle ve eğitim-öğretim gördükleri okuldaki okul personeliyle yarı yapılandırılmış görüşme formları üzerinden yüz yüze olacak şekilde görüşmeler gerçekleştirilerek nitel veriler elde edilmiştir. Elde edilen nitel verilerin analizinde betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre; çocuklar için kapsayıcı bir akademik başarı kavramı arayışında olunduğu, çocukların çoğunluğunun akademik başarı seviyesinin yetersiz olduğu, akademik başarıya olumlu etki bakımından çocuk kaynaklı bileşenlerin yetersiz kaldığı, çocuk evlerinin fiziki yapısının olumlu etki de bulunabilecek özelliklere sahip olduğu, kuruluş kültürü içerisinde akademik başarının etkisinin zayıf kaldığı, akademik başarı odaklı gerçekleştirilen uygulamalar ve mesleki çalışmaların yetersiz kaldığı, kuruluş ve okul personelinin çeşitli nedenlerle yetersiz kaldıkları, kuruluş-okul/aile/sosyal çevre işbirliğinin arttırılması gerektiği, çocuklar, kuruluş ve okul personelinin akademik başarı konusundaki farkındalığının zayıf kaldığı, çocuklara sağlanan pozitif hakların akademik başarı odaklı olmadığından yetersiz kaldığı ve amacına hizmet edemediği, en nihayetinde çeşitli ve akademik başarı kültürü odaklı bakım hizmeti modellerinin geliştirilmesi gerektiği belirlenmiştir.
Uluslararası belgelerde sendika hakkı

Sendika hakkı çalışma hayatında yer alan ve işveren karşısında bireysel olarak güçsüz durumdaki çalışanların örgütlenmesi amacıyla gerek ulusal mevzuatlarda gerekse de devletlerce onaylanmış uluslararası belgelerde yer alan bir haktır. Uluslararası belgeler açısından ilk olarak 28 Haziran 1919 tarihli Versailles Barış Andlaşması'nda yer almış olup, sonrasında evrensel ve bölgesel nitelikli uluslararası belgelerde tanımlanmış haktır. Sendika hakkı ve sendika hakkının tamamlayıcısı haklar ile ilgili olarak en önemli çalışmalar Uluslararası Çalışma Örgütü tarafından hazırlanan ve üye devletlerce onaylanan sözleşmelerde belirtilmiştir. Türkiye tarafından kabul edilen uluslararası sözleşmelerde de sendika hakkı ve onun tamamlayıcısı olan haklar belirtilmiştir. Çalışmamızın amacı uluslararası belgelerde sendika hakkının unsurları ve Türk hukukunun söz konusu sözleşmelere uygunluğunun ortaya konulmasıdır. Bu amaca ulaşmaya çalışırken de sendika hakkının unsurları, uluslararası belgelerde tanınan sendika hakkı unsurları ve Türkiye tarafından onaylanmış uluslararası belgelere ulusal mevzuatın uygunluğu konuları işlenmiştir.
Türk Ticaret Kanunu Kapsamında Anonim Şirketlerde Sermayenin Kaybı Ve Borca Batıklık

Ekonomik hayatta büyük öneme sahip olan anonim şirketler açısından pay sahiplerinin sınırlı sorumluluğu söz konusudur. Şirket alacaklılarının, şirket alacaklarından dolayı pay sahiplerinin kişisel malvarlığına başvurma imkanları bulunmamaktadır. Türk Ticaret Kanunu'nda anonim şirketin malvarlığının ve sermayesinin korunmasına yönelik çeşitli düzenlemeler bulunmaktadır. Tezimizin konusunu oluşturan TTK'nın 376. maddesi de bu düzenlemelerden bir tanesidir. TTK 376. madde ile sermaye kaybı ve borca batıklık durumunda alınması gereken tedbirler ve doğacak hukuki sonuçlar, kaybın oranına göre aşamalı olarak düzenlenmiştir. Buna göre sermaye ile kanuni yedek akçelerin toplamının yarısının kaybı halinde, yönetim kurulu genel kurulu toplantıya çağırmalıdır ve iyileştirici önlemleri sunmalıdır. Kaybın üçte iki oranında olması halinde ise genel kurulun sermayenin üçte biri ile yetinme veya sermayenin tamamlanmasına karar vermesi gerekmektedir, aksi halde şirket kendiliğinden sona erer. Borca batıklık halinde ise yönetim kurulu, bu durumu şirket merkezinin bulunduğu yer asliye ticaret mahkemesine bildirmeli ve şirketin iflasını istemelidir. Tezimiz üç ana bölümden meydana gelmektedir. Tezimizin ilk bölümünde anonim şirketlerin mali yapısı, malvarlığı ve sermaye unsurları, malvarlığının ve sermayenin korunması ilkeleri incelenmiştir. İkinci bölümde sermayenin kaybı ve borca batıklık kavramları ve bunların nasıl tespit edileceği ele alınmıştır. Tezimizin üçüncü bölümünde ise sermaye kaybı ve borca batıklık durumunda alınması gereken önlemler, doğan hukuki sonuçlar ve yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğu incelenmiştir.
Sürelerin Türk Vergi Hukukundaki yeri ve önemi

Bu çalışmada Türk Yergi Hukukunda yer alan süre hükümleri ve bunlarla ilgili somunlar incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmada, önce ön bilgiler verilmiş daha sonra, bu hükümlerin çeşitli ortak özelliklerine göre sınıflandırılması yapılmıştır. Daha sonra, temel olarak burasınıflandırmaya göre süreler incelenmeye çalışılmıştır. Turk Vergi Hukukunda gerek vergi yükümlülerinin ve idarenin güvenliği gerek idarenin istikrarını sağlamak amacıyla konulan süreler hukuk devleti kavramının önde gelen unsurlarından birisidir. Bu nedenle vergi hukukunda süreçler, sağladıkları hukuki güvenlik açısından, hukuk devletinin gerçekleşmesinde etkili olmaktadır.
Türk iş hukuku ve iş sağlığı ve güvenliği hukuku'nda işveren vekili

Tarih boyunca insanlar, çok çeşitli sebeplerle kendilerini temsil edecek kimselere ihtiyaç duymuşlardır. Bu temsil ihtiyacı, iş hayatında işveren vekilliği kavramının ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Yalnızca İş Hukuku'na özgü bir kavram olan işveren vekilliğinin, mevzuatımızda üzerinde anlaşmaya varılmış ortak bir tanımı bulunmamaktadır. İşveren vekili kavramı için; İş Hukuku kapsamındaki her kanunda -kanunun amacı doğrultusunda- farklı tanımlar yapılmıştır. 2013 yılında yürürlüğe giren İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nda ise; işveren vekili tanımı doğrudan yapılmamış, ancak; işveren adına işin yönetiminde görev alan kişilerin işveren vekili olarak kanunun uygulanması bakımından işveren ile eş tutulduğu belirtilmiştir. İşveren vekilliği sınırlarının net olarak çizilmemiş olması, kavramın anlaşılmasını daha da zor bir hale getirmektedir ve uygulamada birçok anlaşmazlığa neden olmaktadır. Bu anlaşmazlıklar en çok; işveren vekillerinin iş güvencesi, fazla çalışma alacakları ve iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin sorumluluklarının tespiti hususlarında karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada; işveren vekili kavramı, hem İş Hukuku kapsamındaki kanunlar açısından hem de İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu açısından literatür taraması yöntemiyle incelenmiş ve işveren vekilliğine ilişkin uygulamada karşılaşılan sorunlar Yargıtay kararları üzerinden ele alınmıştır. İlaveten; işveren vekili kavramının karşılaştırmalı hukuktaki yeri de Almanya, Avusturya, İsviçre, Yunanistan ve Fransa örnekleri ile incelenmiş, birincisi; Fransız Hukuku'nda işveren vekiline yetki devri konusunda, ikincisi ise; Alman Hukuku'nda işveren vekili-iş güvenliği uzmanı ilişkisi konusunda olmak üzere iki örnek düzenleme model önerisi olarak sunulmuştur.
İdari işlem sürecine katılım

İdari usul ilkelerinden biri olan katılım, idarenin işlemlerinde etkinliğini sağlayan bir düzenlemedir. İdari işlem sürecine katılım ile 'kamu hizmetinin gerekleri' ve 'kamu yararının tespiti' gibi konular somutlaştırılmış olacak, bireye bahse konu işlem idari yargı mercileri önüne gelmeden önce, işlemin tesisi öncesinde müdahalede bulunma imkanı tanınmış olacaktır. Bu çerçevede, katılımın, özellikle idari işlemin tesisi öncesinde 'inceleme ve değerlendirme' aşamasında sağlanması önem arz etmekte olup, hak ve menfaatleri etkileyen her türlü işlem için öngörülmesi gerekmektedir. Bu çalışmada, bahse konu hususlara ilişkin tartışmalara ve tespitlere yer verilmiş olup yapılan değerlendirmeler, uluslararası mevzuat düzenlemeleri, yabancı ülke uygulamaları ve Türk hukukundaki katılım örnekleri ile somutlaştırılmaya çalışılmıştır.
Sosyal Güvenlik Hukuku'nda rücu

5510 sayılı Kanun'un 14, 21, 23, 39 ve 76. maddelerinde düzenlenen Sosyal Güvenlik Kurumunun rücu hakkı, Sosyal Güvenlik Hukuku alanında en çok uyuşmazlık yaşanan konulardan biridir. Bu nedenle Kuruma, Kanun'un çeşitli maddelerinde tanınan rücu hakkının, hangi hallerde doğduğunun, niteliğinin ve kapsamının tespit edilmesi önem taşımaktadır. Bu çalışmada, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nda Kuruma tanınan rücu hakkı ayrıntılı olarak incelenmiştir. Konunun anlaşılmasını sağlamak amacıyla doktrin görüşleri, Yüksek Mahkeme kararları ve örnek olay uygulamalarına yer verilmiştir.
İslam Hukukunda ve Osmanlı tatbikatında aile vakıfları

Vakıflar, İslam toplumlarının dayanışma ve yardımlaşma özelliğini ortaya koyan kurumlardır. Zamanla gelişerek genişlemiş ve birçok çeşidi ortaya çıkmıştır. Bu çeşitliliğe dair hukuki alt yapı da gelişmeye paralel olarak fukaha tarafından ayrıntılı biçimde belirlenmiştir. Vakıfların hukuki boyutunda en tartışmalı çeşitlerinden biri de aile vakıflarıdır. Kişinin ailesi ya da dışarıdan fertlere gelirini tahsis ederek kurulan aile vakıflarının hukuki geçerliliği günümüzde çokça tartışılan meselelerdendir. Bir İslam Devleti olan Osmanlı'da ise pratikte çokça bu tür vakfın kurulduğu görülmektedir. Çalışmada pratikte uygulama alanı bulan bu vakıfların hukuki altyapısı araştırılmakta, meşruiyet derecesi sorgulanmaktadır.
İşçinin iş görme ediminde ifa engelleri ve ücret

İşçinin iş görme ediminde ifa engelleri ve ücret konusunun ele alındığı çalışmanın amacı; işçi ile işveren arasında yapılan iş sözleşmesinin, işçi tarafına yüklediği iş görme borcunun yerine getirilmemesi sonucunu ortaya çıkaran durumlar ve bu durumların işçinin ücretine ilişkin sonuçlarının incelenmesidir. İşçinin iş görme ediminde ifa engelleri ve ücret konusu; İş Kanunu, İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu, Türk Borçlar Kanunu ve yüksek mahkeme kararları kapsamında ele alınarak incelenmiştir. Bu çalışmada farklı kanunlarda yer alan hükümler bir arada değerlendirilmiş, doktrindeki görüşlere yer verilmiş ve gerektiği yerde yargı kararlarına başvurularak işçinin iş görme ediminin ifa engelleri halinde ücretinin kapsamı ortaya koyulmuştur.
İktidarın sınırlanması düşüncesinden anayasa yargısına giden süreç ve Türk Anayasa Mahkemesi örneği

Toplum düzenine geçmeden önce kargaşa ve savaş hali söz konusu olmuştur. İnsanlar bu ortamda can, mal ve namus güvenliklerini koruyabilmek için üstün bir otoriteye ihtiyaç duymuşlardır. Bazı hak ve yetkilerini kendi istekleri ile kendi kurdukları iktidara devretmişlerdir. Zaman içerisinde temel hak ve özgürlüklere iktidarın aşırı müdahalesi söz konusu olmuştur. Bu nedenle bazı temel hak ve özgürlükleri yeniden kazanma mücadelesi başlamıştır. Bu mücadeleler sonucunda kuvvetler ayrılığı, hukuk devleti ve anayasa kavramları ortaya çıkmıştır. Böylece sınırsız, mutlak ve her şeye gücü yeten iktidar anlayışından sınırlı ve bölünmüş bir iktidar anlayışına geçilmiştir. Temel hak ve özgürlüklerin korunması amacıyla iktidarın sınırlanması düşüncesi, anayasacılık hareketlerinin temelidir. Bunun için yazılı ve katı bir anayasa yanında, kanunların anayasaya uygunluğunun yargısal denetimine de ihtiyaç vardır. Yargısal denetim ilk olarak ABD Yüksek Mahkemesinin 1803 tarihli Marbury v. Madison davasında içtihat yolu ile ortaya çıkmıştır. Osmanlı-Türk hukukunda modern anlamdaki ilk anayasa 1876 Kanun-i Esasi'dir. Kanun-i Esasi'yi 1921, 1924, 1961 ve 1982 Anayasaları takip etmiştir. Anayasa Mahkemesi, 1961 Anayasası ile hukuk düzenimize girmiştir. Anayasa yargısı, temel hak ve özgürlüklerin korunması için iktidarın sınırlandırılmasında en ileri aşamadır. Temel hak ve özgürlüklerin korunması açısından 12 Eylül 2010 tarihli halk oylaması ile kabul edilen bireysel başvuru yolu ile anayasa yargısı daha ileri bir boyuta taşınmıştır. Ancak devam eden süreçte anayasa yargısında bir takım sorunlar da yaşanmıştır. Anayasa yargıçları anayasayı kendi kişisel görüşlerine göre yorumlayarak iktidarın siyasi tercihlerine müdahale niteliğinde kararlar verebilmektedirler. Bu durumda yerindelik denetimi söz konusu olmaktadır. Yerindelik denetiminin söz konusu olduğu durumlarda anayasa yargısının meşruluğu tartışma konusu olmaktadır. Sürekli var olacak meşruluk tartışmaları anayasa yargısı alanına müdahale edilmesine neden olabilir. Temel hak ve özgürlüklerin en önemli güvencesi olan anayasa yargısındaki kazanımlardan geriye gidiş yaşanmaması için Anayasa Mahkemesi'nin verdiği kararlarda, yaptığı yorumlarda çok hassas davranması gerekmektedir.
İfade özgürlüğü ve insan hakları Avrupa Mahkemesi kararlarında sınırlandırılması sorunu

İfade özgürlüğü demokratik ülkelerdeki en temel özgürlüktür. İfade özgürlüğü, kendi kendini idare etme, fikirlerin çoğulluğuna saygı duyma ve bireylerin kendi fikirlerini ve çıkarlarım diğerlerim incitmeden istedikleri şekilde geliştirme ilkelerine dayalı bir hükümet biçimi olan liberal demokrasilerin vazgeçilmez bir parçasıdır. İfade özgürlüğünün varlık nedenini açıklamak için hem bireysel hem de toplumsal nedenler ileri sürülmüştür. İlk neden insanların fikirlerini özgürce ifade etmeden kendilerini birey olarak tam anlamıyla gerçekleştiremeyecekleri argümanıdır. İfade özgürlüğünü toplumsal nedenlerle haklılaştıran görüşler kendi kendine yönetme olgusuna dayanmaktadırlar. İfade özgürlüğü hakkı en temel insan hakları belgelerinde güvence altına alınmıştır. BM İnsan Haklan Evrensel Bildirgesinde, BM Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesinde ve İnsan Haklan Avrupa Sözleşmesinde bu hakkın kanaat özgürlüğü ile kamu otoritelerinin müdahalesi ve ülke sınırlan söz konusu olmaksızın haber veya fikir alma ve verme özgürlüğünü de içerdiği belirtilmiştir. Diğer taraftan BM Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi ile İnsan Haklan Avrupa Sözleşmesinde bu hakkın kullanılmasının görev ve sorumluluklar yüklediği ve bu hakkın belli özel amaçlarla sımrlandınlabileceği belirtilmiştir. İnsan Haklan Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi ifade özgürlüğünü güvence altına almaktadır. 10. maddede ilk olarak ifade özgürlüğünün çerçevesini çizilmiş, bu özgürlüğün kanaat özgürlüğü ile kamu otoritelerinin müdahalesi ve ülke sınırları söz konusu olmaksızın haber veya fikir alma ve verme özgürlüğünü de içerdiği belirtilmiştir. 10. maddenin ikinci fıkrasında ifade özgürlüğünün kabul edilebilir sınırlan belirlenmektedir. Buna göre, ifade özgürlüğü üzerine konan bir sınırlamanın kabul edilebilmesi için, sınırlama ilkin kanuna belirlenmiş olmalı, ikinci olarak, bu sınırlama demokratik bir toplumda gerekli olmalıdır. Üçüncü olarak ise bu sınırlama 10. maddenin ikinci fıkrasında sayılan meşru amaçlardan birini gerçekleştirmeye yönelik olmaldır.
Economic analysis of European Union single market law cases

Türkiye'nin Avrupa Birliği ile müzakere sürecini sürdürdüğü şu günlerde tek pazarın bir parçası olmanın refaha etkileri önemli bir tartışma konusudur. Bu tezde Tek Pazar ve Dört Serbesti ile ilgili Avrupa Topluluğu Hukuku'nda yer alan davaların bazıları ekonomik bir yaklaşımla incelenmiştir. Malların ve işçilerin serbest dolaşımı ve yerleşme hakkı üzerine temel bir modelleme yapılmış, bunun özelinde ülkeler genelinde tüm Birlik için refah etkileri incelenmiştir. Avrupa Topluluğu Adalet Divanı'nın referans kararlarına atıfta bulunulmuştur. Bunların yanı sıra fikri mülkiyet hakları konusu, özellikle patent kavramı, literatürde yarattığı temel nitelikteki tartışmalar nedeniyle daha detaylı incelenmiştir. Avrupa Birliği'nde yasa yapma prosedürü; Avrupa'nın ekonomik entegrasyonu ve Tek Pazar'ın oluşumu konusunda bilgi verilmiştir. Bu çalışmada, her ne kadar malların ve işçilerin serbest dolaşımı teoriken refahı arttırsa da, daha detaylı politika uygulamaları gerektirmektedir sonucuna varılmaktadır.
Ulusal parkların hukuki statüsü üzerine incelemeler

Açık havada eğlenme ve dinlenmenin kişinin iş gücünü arttıran, sosyal ve ruhsal yapısını olumlu yönde etkileyen bir eleman oluşu göz önüne alındığında yeşil alanların ve ormanların insan yaşamı ve mutluluğu için taşıdığı önem her geçen gün biraz daha artmaktadır. Ulusal parklar bu özlemin giderilebileceği ender yurt köşeleridir. Tüm dünya ülkeleri bugün doğal-kültürel ve rekreasyon sahalarını ulusal park olarak tesis etmektedirler. Ülkemizde Ulusal Park ve benzeri uygulama alanları tesis çalışmaları ilk kez 1956 yılında başlamış olup, bugüne kadar 21 adet Ulusal Park kurulmuştur. 1983 yılında yürürlüğe giren 2873 sayılı 'Ulusal Parklar Kanunu'nun amacı, Ulusal park, doğa parkı, doğa anıtı ve doğayı koruma alanlarının belirlenmesi, planlanması, korunması, tesis ve yönetimidir. Kanunun tanımına göre Ulusal Park; bilimsel ve estetik bakımdan Ulusal ve Uluslararası ender bulunan doğal ve kültürel kaynak değerleri ile koruma, dinlenme ve turizm alanlarına sahip doğa parçalarıdır. Ülkemizde doğa kaynakları ile doğal çevrenin korunması çalışmalarında temel yasalar şöyle belirtilebilir. -Ulusal Parklar Kanunu -Kara Avcılığı Kanunu -Orman Kanunu -Su Ürünleri Kanunu - Çevre Kanunu - Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Karomu Fakat bu kanunlarda birbirinden farklı ve çelişkili kavramlara yer verilmesi bu kesimdeki yetkilerin çeşitli örgütlere dağıtılması önemli uygulama ve organizasyon eksikliklerine neden olmaktadır.
Haksız fiilden doğan müteselsil sorumluluk

Birden fazla alacaklılardan her birinin, aynı alacağı, borçludan isteyebilirle hakkının olduğu, borçlunun alacaklılardan herhangi birine borcun tamamını bir defa ödediği takdirde, diğer borçlular açısından da borcun sona erdiği durumlarda 'alacaklılar arası teselsül'; Birden fazla borçlunun, alacaklıya karşı bir borcun tümünün ifasıyla yükümlü olduğu, alacaklının dilediği borçludan alacağını isteyebildiği; ancak bir defa ifa gerçekleştiğinde borcun sona erdiği durumlarda 'borçlular arası teselsül' söz konusu olur. Konumuzu oluşturan Türk Borçlar Kanunu 50. madde borçlular arası teselsülün bir alt başlığını oluşturan 'kanundan doğan' teselsül çeşitlerinden 'haksız fiilden doğan müteselsil sorumluluk' u düzenler. Bu kural birden fazla sorumluya karşı mağdurun durumunu güçlendirmek ve zararın giderilmesinde kolaylık sağlamak amacıyla kanunda farklı bir düzenleme olarak yer almıştır. Türk Borçlar Kanunu 51. maddede düzenlenen 'birden fazla kimselerin değişik nedenlerle sorumluluğu' ise; yine müteselsil sorumluluğun bir çeşidini oluşturmakla birlikte BK. md. 50'den bazı noktalarda ayrılmaktadır. Doktrin ve Yargıtay Borçlar Kanunu 50. maddede düzenlenen teselsülü 'tam teselsül' olarak nitelendirirken, Borçlar Kanunu 51. maddede düzenlenen teselsülü 'eksik teselsül' olarak nitelendirmektedirler. Her iki madde hem zarar görenin sahip olduğu hakları ve tazmin için kimlere başvurabileceğini; hem de sorumluların zararı karşıladıktan sonraki iç ilişkideki rücu haklarını düzenlemektedirler.