turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bir çimento fabrikasında çalışan vardiyalı işçilerin sağlık sorunları

Ankara'da kurulu bir çimento fabrikasında, vardiyalı işçilerin sağlık sorunlarını belirlemek amacıyla yapılan araştırma kapsamına 83 vardiyalı, 40 sürekli gündüz çalışan toplam 123 işçi alınmıştır. Araştırma sonucunda; vardiyalı işçilerde sigara içme oranının sürekli gündüz işçilerinden. daha fazla, günlük ortalama uyku sürelerinin ise daha az olduğu, mide rahatsızlıkları, baş ağrısı, kilo alma ve halsizlik yakınmalarının vardiyalı işçilerde sürekli gündüz işçilerine göre önemli oranda fazla olduğu bulunmuştur. Vardiyalı işçilerde tüm nedenlere bağlı absentizm hızı, sürekli gündüz işçilerine göre daha düşükken, hastalık ve iş kazası nedeniyle absentizm başına ve kişi başına ortalama iş saati kayıpları daha yüksektir. Vardiyalı işçilerde kaza sıklık oranı vardiyasız işçilere göre daha düşük olmasına rağmen kaza ağırlık oranı daha yüksektir. Gece vardiyasında işçilerin algılama, dikkat ve yakın hafıza düzeyleri sabah ve öğleden sonra vardiyasına göre önemli ölçüde düşmektedir. 74
Bir fabrikada çalışan işçilerin kaygı ve iş doyumu düzeyleri

Araştırma, Kırıkkale ilinde, bir fabrikada çalışan işçilerin katılımıyla gerçekleştirilmiş, tanımlayıcı tipte araştırmadır. Amacı, işçilerin iş doyumlarının, durumluk, sürekli kaygı düzeylerinin ve ilişkili faktörlerin saptanmasıdır. Araştırmaya 378 işçi (%56,5) katılmıştır. Katılımcılara sosyodemografik özelliklerine, aile yapılarına, zararlı alışkanlıklarına, sağlık problemlerine, çalışma hayatlarına ilişkin 28 soruluk anket formu, iş doyumlarının değerlendirilmesi için Minnesota İş Doyum ölçeği, kaygı düzeylerinin değerlendirilmesi içinse STAI-I ve STAI-II ölçekleri uygulanmıştır. İstatistiksel analizlerde Mann Whitney-U, bağımsız gruplarda t Testi, Kruskal Wallis, tek yönlü varyans analizi, spearman korelasyon ve Lojistik Regresyon Analizi kullanılmıştır. Araştırma grubunun yaş ortalaması 36,67 10, 74 yıldır, %96,8'i erkek,%75,7'si lise %20,1'i yüksekokul/üniversite mezunudur, %74,3'ü evlidir. Araştırma grubunun, STAI-I ortalaması 36,11 9, 53 dür. Araştırma sonuçlarına göre; kronik ve ruhsal sağlık sorunu varlığı, işini isteyerek seçmemek, işini ve iş çevresini uygun bulmamak, üretime yardımcı birimlerde çalışmak durumluk kaygı düzeyini anlamlı olarak yükseltmektedir. Katılımcıların, STAI-II ortalaması 40,24 7, 83 tür. Kadın cinsiyet, eğitim düzeyi yüksekliği, çocuk sahibi olmak, kronik ve ruhsal sağlık sorunu bulunmak, işini isteyerek seçmemek, işini uygun bulmamak, üretime yardımcı bölümlerde çalışmak, sürekli kaygı düzeyini anlamlı olarak yükseltmektedir. Araştırma grubunun toplam iş doyum ortalaması 3,38 0, 67 dir. Erkek cinsiyet, eğitim düzeyi düşüklüğü, ruhsal sağlık sorunu bulunmaması, kurumda çalışma süresinin bir yıl ve daha kısa olması, büroda çalışmak, işini isteyerek seçmek, işini çok uygun bulmak ve iş çevresini uygun bulmak, 5 nolu birimda çalışmak, toplam iş doyum puan ortalamasını anlamlı olarak yükseltmektedir. Katılımcıların durumluk ve sürekli kaygı düzeyi ile içsel, dışsal ve toplam iş doyumu puan ortalamaları arasında düşük-orta derecede ters yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Lojistik regresyon analizi sonuçlarına göre, çalışma ortamı uygunluğu ve yapılan görevliiş doyumunu, çalışma ortamı uygunluğu, çalışılan birim ve ruhsal hastalık varlığı durumluk kaygı düzeyini, ruhsal ve kronik sağlık sorununa sahip olmak ise sürekli kaygı düzeyini etkileyen risk faktörleridirAraştırma sonucunda; İşçilerin fiziksel olduğu kadar ruh sağlığının da iş sağlığı açısından önemli olduğu vurgulanmış ve bu doğrultuda işçilerin ruh sağlığını ve iş doyumunu geliştirmeye yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Okul çalışanlarının örgütsel bağlılık ve örgütsel sessizlik düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu araştırma; okul çalışanlarının örgütsel sessizlik ile örgütsel bağlılık düzeyleri arasındaki ilişkileri incelemek, okul çalışanlarının örgütsel sessizlik ve örgütsel bağlılık düzeylerinin demografik özelliklerine göre farklılık gösterip göstermediğini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Amaç doğrultusunda, veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu, örgütsel sessizlik ölçeği ve örgütsel bağlılık ölçeğinden oluşan anket formu kullanılmıştır. Araştırmanın evreni olan 2013- 2014 eğitim öğretim yılında, Kocaeli ili İzmit merkezde yer alan ortaöğretim kurumlarında görev yapan 198 okul çalışanına uygulanmıştır. Anketlerden elde edilen veriler bilgisayar ortamında SPSS 20.0 istatistik paket program aracılığıyla analiz edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde, tanımlayıcı istatistiksel yöntemlerin yanında, bağımsız örneklerde T testi, Tek Yönlü ANOVA, Kruskall Wallis H testi, Mann Whitney U testi, Korelasyon ve Regresyon analizlerinden faydalanılmıştır. Araştırma sonucunda; okul çalışanlarının orta düzeyde örgütsel bağlılığa, düşük düzeyde örgütsel sessizliğe sahip oldukları, okul çalışanlarının örgütsel sessizlik düzeyleri ile örgütsel bağlılık düzeyleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı ilişkilerin olduğu saptanmıştır. Okul çalışanlarının demografik özelliklerine göre de örgütsel sessizlik ve örgütsel bağlılık düzeylerinde farklılaşmalar olduğu tespit edilmiştir.
Gürültünün Ankara Esenboğa hava limanındaki işçilerin sağlığı üzerindeki etkilerinin araştırılması

Araştırma aralıklı gürültünün etkilerini incelemek üzere; 101'i gürültüye maruz, BO'nl gürültüye maruz kalmayan toplam 181 İşçi üzerinde yürütülmüş ve kesitsel olarak planlanmıştır. Araştırma sonucunda, gürültüye maruz kalan işçilerin %38.61'inde gürültüye bağlı işitme kaybı bulunmuştur. Gürültüye maruz kalan işçilerin maruz kaldıkları gürültü miktarı, günde ortalama 91.05+10. 38 dB, kontrol grubunun ise, 70.00+7. 07 dB olarak saptanmış ve maruz kaldıkları gürültü miktarları arasındaki fark anlamlı bulunmuştur. Her iki grup, yaş, çalışma ve sigara içme süresi, günde içtikleri sigara miktarı, kan basıncı ve nabız değerleri, işitmeye ait semptomlar açısından incelenmiştir. Kan basıncı ve çınlama semptomu, gürültüye bağlı işitme kaybı olan grupta yüksek olarak bulunmuştur. Tüm bu bulgular, bu konuda yapılmış araştırma sonuçlarıyla karşılaştırılarak çözüm yolları önerilmiştir.
Maden sektöründe iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin çalışanlar üzerine etkileri: Elazığ Mermer İşletmeleri örneği

Geçmişten günümüze çalışma yaşamında iş sağlığı ve güvenliğine yönelik sorunlar her zaman önemini korumuştur. Sanayi devrimiyle artan üretim etkinliğine yetişme ve rekabet edebilme düşüncesinin, sermaye sahiplerini, kötü çalışma koşullarıyla birlikte ortaya çıkan kaza ve hastalıkları görmezden gelme noktasına getirdiği söylenebilir. Ancak çalışma koşullarında yaşanan olumsuzlukların yansıdığı toplumlardaki sefalet, hastalık ve huzursuzluklar, ülkelerde çalışma koşullarının iyileştirilmesi ve sosyal risklerin azaltılmasına yönelik düzenlemelerin yapılmasını gerekli kılmıştır. Bu bağlamda gerek Avrupa Ekonomik Topluluğu'nun sosyal politikalar başlığında düzenlenen iş sağlığı ve güvenliği mevzuları, gerekse Uluslararası Çalışma Örgütü'nün çalışma koşullarına yönelik düzenlemeleri öne çıkmıştır. Ülkemizde de uluslararası düzenlemelerin benimsendiği yasal düzenlemeler yer almakta ve çalışma koşullarının iyileştirilmesine yönelik önlem ve tedbirler alınmaya çalışılmaktadır. Son zamanlarda iş kazaları ve meslek hastalıklarının önlenmesine yönelik çalışmalar için önemli bir basamak olan 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ile getirilen düzenlemelerde önleme yaklaşımının tazmin kadar ağırlıklı olması; risk değerlendirmesinden, eğitime, denetimden organizasyona kadar iş sağlığı ve güvenliğinde bütünsel bağlamda bilinçlendirme kavramı ile iş güvenliği kültürü oluşturulmaya çalışılmaktadır. İş sağlığı ve güvenliğinde alınan tedbirlerin anlatıldığı bu çalışma literatür taramasına ve bu sektörde iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin çalışan bireylerdeki etkileri üzerine bir anket çalışmasına dayanmaktadır. Çalışmada ilk olarak kavramsal çerçevede iş sağlığı ve güvenliği, iş kazası ve meslek hastalıkları, risk ve tehlike kavramlarına değinilmiştir. Sonra iş sağlığı ve güvenliğinin tarihsel gelişimi ele alınıp; ulusal ve uluslararası hukukta iş sağlığı ve güvenliği bağlamında yapılan düzenlemelerden bahsedilmiştir. Son olarak da maden sektöründeki iş sağlığı ve güvenliğine yönelik risklerden ve bunlara yönelik mevzuatın getirdiği tedbirlerden bahsedilerek literatür tamamlanmış ve anket sonuçlarının değerlendirmelerine geçilmiştir.
İş sağlığı örgütlenmesi ve işyeri hekimliği

Çalışma ilişkileri içinde işçilerin sağlık ve güvenliklerinin korunması, sosyal devlet ilkesi gereği ve yaşam hakkının doğal sonucudur. İşçilerinçalışma ortamının sağlıklı kılınması, iş kazaları ve meslek hastalıklarının önlenmesi için zorunludur. İşçinin çalışma yaşamında sağlığının korunmasından işveren sorumludur. Devletin bu amaçla gerekli düzenlemeleri yapma, organizasyonusağlama ve uygulanmasını denetleme görevi bulunmaktadır. İş sağlığının, işyeri düzeyinde işyeri sağlık birimleri vasıtası ile sağlanması ilk adım olarakgereklidir. İşyeri sağlık birimlerinde, işverene bağımlı çalışan işyerihekimlerine, iş sağlığının korunmasında en önemli görevi yüklenmiştir. İşyeri hekimlerinin işin önemine uygun hak ve güvencelerinin bulunması, iş sağlığının da teminatıdır. İşyeri hekimlerinin iş sözleşmelerinin ve ücretlerinindenetiminin sağlanması gereklidir. İkinci basamak olarak işyeri sağlık birimlerine teknik destek sağlayacak enstitülerin ve üçüncü basamak olarak meslek hastalıkları hastanelerinin yeterli olması ve işyeri sağlık birimleri ileeşgüdümünün sağlanması önemlidir. İş sağlığı uygulamasının denetimi ayrıcaörgütlenmeli ve iş sağlığının her üç basamağı ile işbirliği içinde çalışması sağlanmalıdır. Denetimin hekim iş müfettişleri tarafından yapılması uygundur. Dünyada, sosyal devlet uygulamalarında örnek olan ülkelerde, iş sağlığı örgütlenmesi hizmetin verilmesi ve denetlenmesi açısından bir bütün olarak ele alınmakta ve bu ilkeler çerçevesinde çalışmaktadır. Türkiye'de iş sağlığı örgütlenmesi yeterli değildir. Büyük işletmelerdışında, İşyeri sağlık birimleri organizasyonu bulunmamaktadır. İşyeri hekimlerinin mesleki bağımsızlıklarını sağlayacak iş güvenceleridüzenlenmemiştir. İşçi sağlığı enstitü ve meslek hastalıkları hastaneleri yeterli değildir. İş sağlığı ile görevli ve yetkili kurumların işbirliği bulunmamakta ve iş sağlığı uygulamaları yeterli denetlenmemektedir. İş kazaları dünya ortalamasının çok üstündedir ve meslek hastalığı tanısı konulamamaktadır. İş sağlığı örgütlenmesinin, sosyal tarafların ve ilgili kuruluşların katılımı ile, ivedi olarak sağlanması zorunludur. İşyeri hekimlerinin iş güvencelerisağlanmalıdır. İşyeri hekimlerinin amacına uygun çalışması ve iş sağlığıörgütlenmesinin kurulması yasa ile düzenlenmeli ve ivedi olarak hayata geçirilmelidir. Bu çalışmada, iş sağlığı örgütlenmesi ve işyeri hekimlerininsorunlarının tespiti, değerlendirilmesi ve çözüm önerileri oluşturulması amaçlanmıştır.
Türkiye'de işçi sınıfı haritasında güvencesizlik deneyimleri

Bu çalışma, Türkiye'de işçi sınıfının güvencesizleşme deneyimini konu edinmektedir. İşçi sınıfı üyelerinin, Türkiye işgücü piyasası özelinde yer aldıkları farklı istihdam biçimlerinden hareket ederek, çalışma yaşamı ve çalışma dışı yaşamlarında güvencesizlik deneyimlerine odaklanılmıştır. Aslen üretim ilişkilerinitemel alarak, yaşamın tüm alanına sirayet eden güvencesizlik deneyiminin, işçi sınıfı içerisinde bir homojenleşmeye mi, yoksa heterojenleşmeye mi neden olduğu çalışmanın sorunsalını oluşturur. Çalışmanın temel problemi, çalışma yaşamı ve yaşamın tümünde deneyimlenen güvencesizleşmenin ayrıştıran/parçalayan veyabirleştiren/bütünleştiren etkilerinin neler olduğudur. Böylelikle 'Türkiye'de işçi sınıfı güvencesizlik ekseninde toplumsal ilişkiyi nasıl kuruyor; nasıl bir toplumsalilişkiye yöneliyor? soruları ekseninde güvencesizlik, hem mikro ölçekte hem de makro ölçekte bir analize imkan vermiş olacaktır. Çalışmada güvencesizliğin farklı boyut ve sonuçlarının özellikle işçi sınıfıüyelerinin bakış açısıyla ortaya çıkarılması için nitel araştırma yöntemine başvurulmuştur. Yapılan alan araştırmasında işgücü piyasasında farklı istihdam biçimleri ile yer alan işçiler ve halihazırda işsizler ile derinlemesine mülakatlar yapılmış ve gözlemlerden faydalınmıştır. Ulusal ve uluslararası literatürde üzerindeortaklaşılmış bir güvencesizlik tanımı bulunmamakla beraber, konuyla ilgili alan araştırmaları da oldukça sınırlıdır. Bu çalışma, literatürdeki bu eksiklikliklere katkı sağlayarak, sonraki çalışmalar için de yol açıcı olmayı amaçlamaktadır.
Özelleştirme ve Telekom örneği

1980'li yılların başında birçok ülkede özelleştirme uygulamalarına başvurulmuştur. Türkiye'de özelleştirme uygulamaları açısından en önemli örneklerden biri olan Türk Telekom örneği inceleme konusu edilmiştir. Özelleştirme uygulamalarından etkilenen en önemli kesim de çalışanlardır. Çalışanların özelleştirme sürecine ilişkin düşüncelerini öğrenmek için Türk Telekom bünyesinde bir anket çalışması yapılmış ve çalışmamız içinde değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Çalışmamızda özelleştirme uygulamalarının Telekomünikasyon sektörüne ve çalışma yaşantısına etkileri değerlendirilmiştir.
Devlet demiryolarında çalışan işçilerin iş ortamlarının ergonomik açıdan incelenmesi

oz Özellikle Avrupa ülkelerinde 18. yüzyıl sonlarında, sanayileşmenin başlaması ve sürekli gelişimiyle beraber demiryolu ve demiryolu işçileri de gündeme gelmeye başlamıştır. Demiryollarının gün geçtikçe gelişimi karşısında demiryolu işçilerinin de çalışma ortamlarıyla ilgili sorunlar meydana çıkmaya başlamıştır. Bu çalışmada, demiryolu işçiliği ve hareketi genel hatları ile anlatılarak, işçinin ergonomik açıdan korunması ve bu açıdan ergonominin önemi vurgulanarak, ergonomi ile ilgili açıklamalarda bulunulmuş ve sonuçta demiryolu işçilerinin iş ortamları ergonomik açıdan incelenerek bu konuda karşılaşılan problemler ile çözümleri ortaya konulmuştur..
The Anatolian railway employees (1888-1914)

Bu tez Osmanlı İmparatorluğu'nda 1888 ve 1914 yılları arasında Anadolu demiryolu işçilerinin siyasi konjonktür çerçevesinde ve emek perspektifinden çalışma hayatlarına odaklanmaktadır. Çalışma hayatı ile ilgili verileri, emek örgütünün kurulması ve karşılaştığı zorluklar, protesto ve grevler ve işçiler ve devlet arasındaki uzlaşmayı incelemek için birinci ve ikincil el kaynaklara dayanmaktadır. Temel hedef, demiryolu işçilerinin çalışma koşullarını, işçilerin karşılaştığı salgın hastalıklar ve adam kaçırma gibi olağanüstü durumları ve bunların çalışma hayatı üzerindeki olumsuz etkisini vurgulayarak tartışmaktır. Çalışma hayatı incelenirken işyerinin özellikleri ve önemi, siyasi konjonktür ve devletin emek politikaları birbirini etkileyen güçler olarak düşünülmelidir. Bu tezde ele alınan konulardan biri de hükümetin, grev karşıtı kanun olan Tatil-i Eşgal Kanununun (1909) hazırlamasının temel saiği Anadolu demiryolu çalışanlarının 1908'de yaptığı grevdir. Demiryolu çalışanlarının örgütlenme gücü ve bunun diğer sektörlerdeki işçilere etkisi hükümetin demiryolu işçilerinin grevine verdiği önemle düşünülmelidir. Bu tezin temel iddialarından biri Osmanlı tarihini aşağıdan yukarı perspektifi ile ve işçilerin bakış açısından yazmaktır. Bu yüzden bu çalışma, sadece uluslararası ve yerel politik durum ve konjonktüre değil, aynı zamanda bu zamana kadar araştırmacılar ve tarihçilerin uzun süreli ihmalini telafi etmek için demiryolu işçilerinin çalışma hayatına ışık tutmaktadır. Bu çalışma, Osmanlı demiryolları tarihi ve Osmanlı emek tarihi ile ilgili mevcut boşluğun doldurulmasına yardımcı olmak amacındadır.
Türkiye'de 1945-1950 döneminde sosyal politika ve işçi sınıfının oluşumu

Türkiye emek tarihinde 1945- 1950 dönemi, sosyal politika alanında pek çok düzenlemenin gerçekleştiği ve çok partili yaşama geçiş yılları olması açısından önemli bir yere sahiptir. Bu çalışmada sosyal politika alanındaki gelişmelerin işçi sınıfı oluşumuna ve gelişimine etkileri irdelenecektir. İşçi sınıfının oluşumu yasal, siyasal ve iktisadi süreçler çerçevesinde ve sınıflar arası ilişkiler bağlamında ele alınacaktır. Sosyal haklar mücadelesinde cemiyetler kanununda sınıf esasına göre cemiyet kurulması yasağının kaldırılmasıyla sendikacılık hareketi devletten ve sermayeden bağımsız olarak faaliyet göstermiş ve bu dönemde kurulan sosyalist partiler ile dayanışma içinde gelişim göstermiştir. Literatürde 1946 sendikacılığı olarak adlandırılan bu dönem devletin söz konusu partileri, ilgili yayın organlarını ve sendikaları kapatması ile son bulmuştur. Hemen akabinde yürürlüğe giren 1947 sendikalar kanunu ile yasaklamalar ve sınırlamalar ile dolu olan ve CHP'nin kontrol ve denetiminde yeni bir sendikacılık dönemi başlamıştır. Milliyetçi eğilimlerin ve anti-komünist ideolojik ortamın hakim olduğu bu dönemde işçi sınıfının çalışma koşullarını iyileştirmeye yönelik talepleri bile komünistlik olarak nitelenmiştir. İşçi sınıfının potansiyel gücünden duyulan korkunun yanı sıra sermaye birikiminin önündeki engellerin kaldırılması için yaratıldığını düşündüğümüz bu ortamda, grevli toplu sözleşme yasağı sürdürülmüş olup, CHP güdümünde ve denetiminde sendikal faaliyete izin verilmiştir. Bütün zorlu koşullara rağmen işçi sınıfı, grev, miting, iş ihtilafı çıkarmak, dilekçe verme, valiliğe yürüme gibi eylemler geliştirmiş ve sosyal politika alanına toplumsal özne vasfı ile müdahil olmaya çalışmıştır.
Toplam kalite yönetimi uygulamalarının çalışanların işe adanmışlığı üzerindeki etkisi ve psikolojik dayanıklılığın aracı rolü: Sağlık sektöründe bir araştırma

Çalışma İstanbul ilinde kamu sağlığı merkezlerinde yönetim hizmetleri, sağlık hizmetleri ve destek hizmetlerinde görev yapan 313 çalışana yönelik yapılmıştır. Grandzol ve Gershon (1998) tarafından geliştirilerek Çetin ve Özçakar (2014) tarafından Türkçe'ye uyarlanan ve Toplam Kalite Yönetimi ile ilgili uygulamaları ölçmeyi amaçlayan Toplam Kalite Yönetimi Ölçeği'nden faydalanılmıştır. İşe Adanmışlık; Schaufeli, Salanova, Gonzalez-Roma ve Bakker (2002)'nin geliştirmiş olduğu 17 maddeli Ultrech İşe Adanmışlık Ölçeğinin, yine Schaufeli, Bakker ve Salanova (2006) tarafından kısaltılarak 9 maddeli hale getirilen kısa formuyla ölçülmeye çalışılmıştır. Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği ise; Luthans, Avolio ve Youseff, (2007) tarafından geliştirilen 24 maddeli Pozitif Psikolojik Sermaye Ölçeğinin 6 maddeli alt boyutundan uyarlanmıştır. Çalışanların iş adanmışlık düzeyi artış gösterdikçe kalite kavramları üzerine pozitif katkı sağladığı görülmektedir. Bireyin psikolojik dayanıklılık noktası yükseldikçe tam katılım ve müşteri odaklı çalışma olgusu artmaktadır. Üst Yönetim Liderliği kavramı ve eğitim sürekliliği ile Psikolojik Dayanıklılık arasında anlamlı negatif doğrusal bir ilişki vardır. Çoklu regresyon değerlemesindeki birinci modelde sürekli iyileştirme, tam katılım, eğitim sürekliliği ve müşteri odaklılık ile işe adanmışlık arasında anlamlı pozitif doğrusal bir ilişki vardır.
Yöneticilerin liderlik davranışları ile işgörenlerin örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişki: Milli Eğitim Bakanlığı'nda bir uygulama

Araştırmada yöneticilerin liderlik davranışları ile işgörenlerin örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişki belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmanın evrenini, Türkiye'de Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okullarda görev yapmakta olan öğretmenler oluşturmaktadır. Evrendeki araştırma grubuna ulaşmanın zorluğundan dolayı bir örneklem belirlenmiştir. Çalışmada iki ölçek kullanılmıştır. İlki, Ekvall ve Arvonen (1991) tarafından hazırlanan liderlik davranışları ölçeğidir. İkincisi, Mowday, Steers ve Porter tarafından geliştirilen 15 maddelik örgütsel bağlılık ölçeğidir. Araştırmanın sonucunda yöneticilerin liderlik davranışları ile öğretmenlerin örgütsel bağlılıkları arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Demografik değişkenler açısından değerlendirildiğinde de öğretmenlerin okul yöneticilerinin liderlik davranışlarıyla ilgili algıları ve örgütsel bağlılık düzeylerinde anlamlı farklılaşmalar olduğu tespit edilmiştir.
Çağrı merkezi çalışanlarında tükenmişlik ve iş doyumu düzeylerinin incelenmesi

Duygusal emeğin yoğun yaşandığı çağrı merkezlerinde çalışan müşteri temsilcilerinin tükenmişlik ve iş doyumu düzeylerini incelemeyi hedefleyen bu tez çalışmasında konu ile ilgili kavramlar detaylı olarak açıklanmaya çalışılmış, aynı zamanda farklı sektörlerden oluşan bir örneklem grubu üzerinde tükenmişlik ve iş doyumu istatistiksel metodlarla incelenmiştir. İş doyumu ile bazı demokrafik değişkenler arasında yapılan incelemede eğitim durumu yükseldikçe ve çalışma süresi arttıkça tükenmişlik düzeyinin de arttığı tespit edilmiştir. Tükenmişlik ile bazı demografik değişkenler arasındaki ilişki incelendiğinde ise, yaş, eğitim durumu, çalışma süresi ve algılanan ekonomik düzeye göre tükenmişlik düzeyleri anlamlı düzeyde farklılık göstermektedir. Eğitim düzeyi ve çalışma süresi arttıkça tükenmişlik düzeyi artmaktadır. Medeni duruma göre tükenmişlik düzeyi incelendiğinde boşanmış olanların tükenmişlik düzeyi evli ve bekarlara göre yüksek bulunmuştur. Algılanan ekonomik düzeye göre yapılan incelemede ise, yüksek ekonomik düzeyde olanların tükenmişlik düzeyleri anlamlı düzeyde diğer gruplardan düşük bulunmuştur. Yaş değişknine göre yapılan incelemede ise, üst yaş grubundaki çalışanlarda tükenmişlik düzeyi yüksek bulunmuştur. Araştırma sonucunda müşteri temsilcilerinin tükenmişlik düzeyileri ile iş doyum düzeyleri arasında negatif ilişki tespit edilmiştir. Tükenmişlik arttıkça iş doyumu azalmaktadır.
Sosyal güvenlikte norm ve standart birliği sağlanması bakımından 5510 sayılı Kanun'da bağımsız çalışanların (4/B) sosyal güvenliği

Türk Sosyal Güvenlik Sistemi yaklaşık 60 yıllık bir geçmişşe sahiptir ve geçen süre içinde birçok nedene ve etkene bağlı olarak Türk Sosyal Güvenlik sisteminde 5510 sayılı Kanunla Reform yapılmıştır. Reform ihtiyacını doğuran önemli sebeplerden biri de, sosyal güvenlik hak ve yükümlülükleri arasında bugüne dek norm ve standart birliğinin olmaması ve sağlanamamsıdır. Dolayısıyla üçüncü sınıf sigortalı olarak görülen bağımsız çalışanların, bu reformla norm ve standart birliğine kavuşturulmaları ve bütün sigortalı gruplar arasında harmonizasyonun sağlanması hedeflenmiştir. Reform Kanunu olarak adlandırılan 5510 sayılı Kanun, farklı sosyal güvenlik kurumlarına ait mevzuatları birleştirerek tek bir mevzuatta toplamıştır. Ancak her Kanun kendi sistematiği içinde, sunulan şartlar ve hak kazanma koşulları bakımından, çalışanlar ve statülerine göre bir ayrıma gitmiş ve esas itibariyle 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununu temel almıştır