turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Suzi Divanı

SUZİ AHMET VE DİVANI 18. yüzyıl sonu ve 19. yüzyıl ilk yansında yaşamış Türk şairlerindendir. Asıl adı Ahmet olan Suzi, 1765'te Sivas'ta doğmuştur. Şeyh Şemseddin-i Sivasi'nin soyundan olan Suzi, iyi bir eğtim almış, 1783'te hacca gitmiştir. Hayatını Sivas'ta geçirmiş ve Şemsiyye-i Halvetiyye Tarikatı şeyhliğinde bulunmuştur. Ahmet Suzi Efendi 1830'da Sivas'ta vefat etmiş ve ceddi Şemseddin-i Sivasi'nin kabri yakınına defnedilmiştir. Tasavvufi aşıkane şiirleriyle tanınan Suzi'nin üçü manzum biri mensur olmak üzere dört eserini tesbit edebildik: 1- Divan-ı Suzi. 2- Pend-name-i Suzi. 3- Kaside-i Bür'e Tercümesi. 4- Süluk-name. Divan-ı Suzi, Suzi'nin aşk ve tasavvuf konularını, toplum ve tabiat unsurlarıyla birleştirerek, Türkçe olarak yazdığı Klasik Türk Edebiyatı tarzındaki şiirlerden oluşan eseridir. Bu çalışmamızda transkripsiyonlu metnini verdiğimiz bu eserin beş yazma nüshası mevcuttur. Eser, eski harflerle 1875 yılında basılmıştır. Günümüze kadar eser üzerinde yapılan ilk bilimsel çalışma tarafımızdan yapılmış, böylece eser latin harfleriyle günümüze taşınmıştır. Bu eserde Suzi, şiir kalitesi yönünden çok fazla bir varlık gösteremese de aşk ve tasavvuf düşünceleri yönüyle ve özellikle aşk ile ilgili şiirlerindeki üslubuyla, tabiiliği ve samimiyetiyle dikkat çekmektedir. Ayrıca kimi şiirlerinde tasavvuf ve Halveti Tarikatı ile ilgili bilgiler vermektedir. Pend-name-i Suzi, dini ve tasavvufi öğütleri içeren doksan beş beyittik eserdir. Bu alanda yazdığı diğer bir eseri ise Süluk-name'dir. Ancak Süluk-name manzum değil, mensurdur. Suzi'nin Kaside-i Bür'e adlı eserinde ise, Hz. Ali'nin savaşlarının anlatıldığı övgü şiirleri yer almaktadır.
Peyami Safa'nın edebiyat-sanat ve eleştiri yazıları üzerinde bir araştırma

Peyami Safa, henüz altı yaşındayken dünyaya geliş nedenini sorgulayan bir çocuktur. Dokuz yaşına geldiğinde-iki yaşında babasını kaybettiği, annesiyle çaresiz kaldığı için-kendini tanıyıp yetiştirme zorunluluğu hisseder. Hayatı bir okul, yoksulluğu kendisini güdüleyen dost bilir. Geçirdiği hastalıkları, ileride, birer ilham kaynağı edinir. Evliliği süresince de mutlu olamaz. Sahip olduğu genlerin yanı sıra bütün bu olumsuzluklar onu şüpheci, araştırıcı ve yaratıcı kılar. Küçük yaşlarda başlayan insan ruhunun mahiyetine olan merakı, ilerleyen yaşlarda hayatını anlamlandırmak ihtiyacıyla daha da artar. Bu yüzden insanı konu alan hemen her bilim üzerine yoğunlaşarak kendini geliştirir. Onun okuyuş ve bilgi edinişi sıradan insanınkinden farklıdır. Okumayı yazarla kıyasıya bir çekişme, düşünülmemiş bilgiyi hafıza için lüzumsuz yük sayar. Kişisel fikir sahibi olmanın önemini vurgularken, taklidi faydasız bir tekrar olarak görür. Kültürü büyük yaratmalar için şart koşan sanatçı, edebiyatın bir dünya ve insan bütünü içerdiğini, sanatın bütün tasniflerin üzerinde insani bir billurlaşma olduğunu söyler. Sanatçıyı da hadiselerin arkasına gizlenen, gizli alakaları sezmekle yükümlü tutar. Ebediyete uzanan sözcülükte, kendisine romanı seçen Peyami Safa, tüm çabasını, en karmaşık yaratık olan ve daima meçhul kalan insan denilen muammayı çözmeye harcar. İnsan ruhunun bilinmeyen yönlerini anlatma gayreti gösterirken, karakterlerini ruh-beden olarak bütünleştirir, hayatın mantığıyla yaşatmaya çalışır. Anlatımda ise, ifadedeki sadeliği mananın, uzunluğu muhtevanın emrine vererek, inceliği anlaşılır olmasına feda etmez. Bunları gerçekleştirmede alimlere özgü mizaç içinde, ilme dayalı bir usül izler. Moderni, klasiği yok sayan nihilist bir hareket saymadığından, geçmişş değerlere bağlılığıyla tanınır. Kişisel özellikleri dikkate alındığında da kendi kendisi kaldığı için muhafazakar, yeniliğe açık olduğu için inkılapçı; ama hepsinden önemlisi 'insancı'dır. 120
Erdal Öz - hayatı, eserleri ve sanatı

Erdal Öz Hayatı, Eserleri ve Sanatı adlı çalışma, Türk edebiyatında yazarlık ve yayıncılık yönleriyle iz bırakmış Erdal Öz ve eserleri üzerine biyografik bir çalışmadır. Yazar, edebiyat dünyamıza beş hikaye kitabı, iki roman, üç çocuk kitabı, iki anı ve bir de gezi kitabı kazandırmıştır. Onun hikaye ve romanlarının incelendiği çalışmada diğer türlerde yazdığı altı eseri üzerinde de ayrıca durulmuştur. Sanatçı, daha çok hikayeci olarak tanınmakla birlikte, farklı bir anlatımla yazdığı Yaralısın adlı romanıyla adından çokça bahsettirmiş, Gülünün Solduğu Akşam adlı anı kitabıyla bir döneme ışık tutmuş ve bu kitabı, kendisiyle özdeşleşen kitaplar arasında yer almıştır. Çalışmamızda 1950'li yılların sonlarından 2003 yılına kadar çeşitli türlerde eser veren Erdal Öz'ün eserlerini ayrı ayrı tasnif edip metin tahlili yöntemiyle inceledik. Onun edebiyatımızdaki yerini, eserlerinin edebi değerini belirlemeye çalıştık. Ayrıca, Türk edebiyatının, üzerinde kapsamlı bir çalışma yapılmayan isimlerinden birisi olarak gördüğümüz yazarı edebi verimleriyle yeniden gündeme getirmeyi amaçladık.
Hıfzı Topuz'un biyografik romanlarında Cumhuriyet Dönemi

Biyografik eserlerinde ele aldığı kişileri tarih bilinci içerisinde ve toplumsal sorumluluk ile işleyen Hıfzı Topuz, ilk biyografik romanını 1998 yılında yazarak edebiyat dünyasında romancı kişiliği ile yer edinir. Gazeteci kimliğinin getirdiği sorgulayıcı bakış açısının yanı sıra eserlerinde ele aldığı kişilerin insani yönleri üzerinde özellikle durmayı, tarihte kabul görmüş kişileri insani bakış açısıyla salt değerlendirmeyi ve duygu dünyalarını okurlara sunmayı amaçlar. Türk siyaset tarihinin önemli olaylarını kişiler üzerinden giderek dönemlere açıklık getirmeyi de ihmal etmez. Topuz'un gerçekçi tutumu ve akıcı anlatımı okuyucu yakalayan önemli özelliklerindendir. Hıfzı Topuz, gazeteci yazar kimliğiyle gerçek ve kurguyu harmanlayarak ve onları belgelere dayandırarak ustalıkla sunmaktadır. Biyografik romanlarının olgusal temellerini hukuk, demokrasi, devlet yapısı, toplum ve iktidar kavramları oluşturmaktadır. Bir yüksek lisans tezi olarak hazırlanan bu çalışmada, Hıfzı Topuz'un Gazi ve Fikriye (2001), Hava Kurşun Gibi Ağır (2011), Başın Öne Eğilmesin (2006) adlı romanlarında ele aldığı, Türk toplum yaşantısına yön veren kişiler işlenmiş ve kişiler üzerinden Cumhuriyet Dönemi'nin genel tablosu çizilmeye çalışılmıştır. Yazar, Cumhuriyet Dönemi içerisinde ele aldığı biyografik romanlarında toplumun ilerlemesinde önemli bir mihenk taşı olan, yeniliklere cesaretle katılmış, haklarında çok konuşulmuş, araştırma ve incelemelere kaynaklık etmiş kişileri insani yönleri ile ele almayı amaçlamıştır. Topuz, romanlarına konu edindiği kişilerin gerek sanat yaşamlarının gerekse fikir hayatlarının oldukça konuşulmuş olduğunu; fakat duyarlılıkları ve duygusallıkları içinde birer insan olarak ele alınmadıklarını belirtmektedir. Özellikle Sabahattin Ali ve Nazım Hikmet'i yakından tanıma fırsatı bulmuş olan Topuz, onların iç dünyalarına okuyucuyu davet etmektedir.
Sudȃn Seyahȃtnȃmesi: Metin ve inceleme

Bu çalışmada 20. yüzyılın başlarında Osmanlı seyyahlarından Mehmed Mihri tarafından yazılan Sudan Seyahatnamesi adlı eserin 'Sudan' kısmı incelenmiştir. Bu bağlamda eserin Osmanlı harflerinden latin harflerine çevirisi yapılmış, söz dizimi ve kelime hazinesi incelenmiştir. Eserin bu kısmında geçen Arapça ve Farsça kelimeler bir sözlük içinde gösterilmiştir.
II. Meşrutiyet Dönemi Osmanlı basınında kadın dergileri: Demet ve Kadın

Modernleşmenin bir getirisi olarak Tanzimat Döneminde ortaya çıkmaya başlayan kadın dergileri, kadının görünür olmasını sağlamış ve kadın meselesini gündeme getirmiştir. Özellikle II. Meşrutiyet'in getirdiği özgürlük ortamında canlanan yayın faaliyetlerinin kadın dergilerine de yansıması ile birlikte, kadın tartışmaları daha geniş bir alana yayılma imkanı bulmuştur. Bu dönemde erkekler veya bizzat kadınlar tarafından yayımlanan pek çok dergi bulunmaktadır. Bu çalışma II. Meşrutiyet Dönemi Osmanlı basınında yer alan Demet ve Kadın dergilerinin ayrıntılı incelemelerini içermektedir. Çalışmanın ilk bölümünde, Demet ve Kadın dergilerinin ortaya çıkış süreçlerini anlamlandırabilmek amacıyla Osmanlı basınının tarihi, basında kadın dergilerinin konumu, dönemin siyasi çerçevesi ve fikir hareketleri ele alınmıştır. İkinci bölümde; Demet ve Kadın'ın kimlik ve şekil bilgileri ile muhtevaları, yayın politikaları ve yazar kadroları genel hatlarıyla tanıtılmıştır. Üçüncü bölümde, dergilerde yer alan metinler detaylı bir şekilde incelenerek özetlenmiş ve kadın konusunu merkeze alan yazılar kadın meselesi bağlamında değerlendirilmiştir. Dördüncü bölümde, dergilerde yer alan yazıların konularına ve yazarlarına göre fihristleri çıkarılmıştır. Beşinci bölümde, edebi yazılardan seçme metinlere yer verilmiştir. Sonuçta, söz konusu dergilerin kadına bakış açıları konusunda elde edilen tespitler değerlendirilmiştir.
Çocuk ve gençlik edebiyatı bağlamında Şaban Akbaba'nın hayatı ve eserlerinin incelenmesi

Yazın hayatına aktif olarak devam eden Şaban Akbaba'nın yayınlanmış tüm eserleri üzerine yapılan bu tez, günümüz edebiyatında çocuk ve gençlik edebiyatının izlerinin incelenmesine olanak sağlamıştır. Çocuklara ve gençlere hitap eden Şaban Akbaba'nın eserleri tez konusu edilerek bu konunun ne kadar önemli olduğu da dile getirilmiştir. Toplumcu ve eleştirel gerçekçi bir edebiyat anlayışına sahip olan yazar, eserlerinde Doğu Anadolu ile Samanlı Dağları'nın kırsal kesimleri ve Almanya'nın Hamburg kentinde yaşayan insanları, öğrencileri vasıtasıyla anlatmıştır. Çağdaş anlatım tekniklerine önem veren Şaban Akbaba, her kitabında yeni anlatım teknikleri denemiş, hayatının ona sunduğu yaşantıyı eserlerinde bu teknikle birleştirerek dile getirmiştir. Şaban Akbaba'nın eserlerinde kullandığı dil mahalli kelimeler, deyimler ve atasözleri ile bezenmiştir. Şaban Akbaba; roman, hikaye, çocuk hikayesi, deneme, şiir gibi türlerde eserler vermiş; hala eser vermeye devam eden çok yönlü bir yazardır. Türk edebiyatında bu kadar çeşitli türde eser veren Şaban Akbaba'nın eserlerini ayrıntılı bir şekilde tahlil eden bu çalışma, ülkemizde sıkıntılı süreçler yaşayan çocuk ve gençlik edebiyatı üzerinde durarak geleceğimizi yükselten çocuklarımıza ne şekilde ve hangi yönlerden seslenilmesi gerektiği de irdelenmiştir. Yapılan bu çalışma, sonraki süreçte çocuk ve gençlik edebiyatına yönelmiş, yönelecek yazarlara ve araştırmacılara da yol gösterme amacındadır.
Necati Bey Divanı sözlüğü

Bu çalışmada, Necati Bey Divanı'ndan alınan tanıklarla, anlamın bağlama göre nasıl değişkenlik ve çağrışım imkanı kazandığı gösterilmeye çalışılmıştır. Bağlam, şiir dilinde kullanılan sözcükler; şiiri oluşturan öğeler arasında, şiirin anlatım ve anlam yönünü güçlendirmek için bir takım bağlantılar, birleştirmeler, türetmeler ve göstergeler arasında yeni ilişkiler kurmak demektir. Necati Bey Divanı üzerinde yapılan bu çalışmada, sözcüklerin bir bütün içindeki öğelere, konuya yani bağlama göre, belli bir kavramı dile getirdikleri gösterilmeye çalışılmıştır. Bir dil hakkında fikir edinmekte, o dili öğrenmekte; belli bir edebi dönem, yazar ve şair hakkında düşüncemizi geliştirmede; o dil, dönem, yazar ve şairle ilgili yapılan çalışmalar, eserler, sözlükler vb. çalışmalar önemli yol göstericileridir. Farklı amaçlar doğrultusunda hazırlanan farklı sözlük türlerinden biri de işlevsel sözlüklerdir. Temelde anlam-bağlam ilişkisine dayanan işlevsel sözlükler, bağlamlı dizinle ortaya çıkan söz varlığının işlenmesinden oluşmaktadır. 15. asır divan şiirinin önde gelen şahsiyetlerinden biri olan Necati Bey'in, kaynaklarda sözü edilen ve bugün elimizde bulunan tek eseri olan divanındaki söz varlığından yararlanarak, anlamların bağlama göre ne gibi bir değişiklik ve çağrışım imkanı kazandığı, sözü edilen eserden alınan tanıklarla ortaya konulmaya; böylece, işlevsel bir sözlük hazırlanmaya çalışıldı. Bir dilin, yazarın veya şairin sözvarlığından; o dil, şair veya yazar hakkında, devrin kültür özellikleri, dil ve söyleyiş kalıplarıyla ilgili bilgiler edinilebilir. Bu açıdan düşünüldüğünde, Batı'da olduğu gibi ülkemizde de kültürümüze damgasını vurmuş ve onu yansıtmış, önemli şair ve yazarlarımızın eserlerinin söz varlıklarının ortaya konması, işlenmesi ve bu tür çalışmalara önem verilmesi gerekmektedir.
İlyas Esenberlin'in 'Göçebeler' üçlemesi üzerine bir inceleme

Bu çalışma, Kazak edebiyatının en önemli yazarlarından İlyas Esenberlin'in Göçebeler başlığı altında toplanan Elmas Kılıç, Can Çekişme ve Gazap romanlarını incelemek amacıyla yapılmıştır. İlyas Esenberlin, 10 Ocak 1915'te Akmola şehrinin Atbasar kasabasında doğmuş ve 5 Ekim 1983'te 68 yaşındayken Almatı'da geçirdiği kalp krizi sebebiyle hayatını kaybetmiş önemli bir Kazak yazardır. İlyas Esenberlin'in 'Göçebeler' üçlüsü, modern Kazak edebiyatında önemli bir yere sahip olması nedeniyle tarafımızca tez konusu olarak seçilmiştir. Çalışmada öncelikle Kazakistan ve Kazak edebiyatı ile İlyas Esenberlin'in hayatı, edebi kişiliği ve eserleri hakkında bilgiler verilmiştir. Ardından 'Göçebeler' üçlüsünü oluşturan romanlar; yapı ve tema bakımından ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir. Ele alınan üç romanın da önce olay örgüsü verilmiş, ardından romanlar; muhteva, şahıs kadrosu, zaman, mekan, anlatıcı, bakış açısı, dil ve üslup başlıkları altında incelenmiştir. İncelenen her üç romanın da orijinalleri temin edilip okunmuş, yazarın dil ve üslubu konusunda metinlerin orijinallerinden yararlanılmıştır. Fakat yapılan alıntıların Türkiye'de kolaylıkla anlaşılabilmesi için romanların İsmail Doğan, Aida Ünal, Abdulvahap Kara, Murat Aydınlı ve Mehmet Yasin Kaya tarafından Türkiye Türkçesine yapılmış çevirilerinden faydalanılmıştır.
Aşık Nuri Çırağı'nın hikayeleri

Bu çalışmamda Erzurum aşıklık geleneğinin yaşayan güçlü temsilcilerinden Aşık Nuri Çırağı'nın hayatı, sanatı, şiirleri ve hikayeleri derlenip incelenerekgelenekteki yeri belirlenmeye çalışılmıştır. Birinci bölümde, halk hikayesi türü üzerinde durularak halk hikayesinin ne olduğu, şekil-üslup ve içerik özellikleri, anlatıcıları ve anlatım özellikleri, yapısı, diğer türlerle ilişkisi, doğuşu ve gelişmesi ve varyant meselesi, kaynakları, tasnifi, kitaba geçişi ve bugünkü durumu, Türkiye'de halk hikayeleri üzerine yapılmış olan çalışmalar ele alınmıştır. İkinci bölümde, Aşık Nuri Çırağı'nın kimliği, mahlası, tarikat ve zümre ilişkisi, aşıklığı, icra ortamı, usta-çırak ilişkisi, diğer aşıklarlaetkileşimi ve Türkiye'de tanınması, hakkında yazılan yazılar, şiirlerinin yayımlandığikitap ve dergiler, aldığı ödüller, hikayeciliği ve aşığın hayatı ve aşıklığı üzerine yaptığı konuşması yer almıştır. Üçüncü bölümde, Aşık Nuri Çırağı'dan derlenenhikayelerin incelenmesi yapılarak bu incelemede; hikayelerin tasniflerdeki yeri, motif ve epizot yapısıyla beraber şiirlerin incelemesi yapıldıktan sonra hikayeler hakkında aşığın yaptığı yorumlara yer verilmiştir. Çalışma; sözlük, kaynakça, metinler ve fotoğraflar verilerek tamamlanmıştır. Aşık Nuri Çırağı'nın halk hikayeciliğine katkısı ve geleneği ne ölçüde yansıttığı detaylarıyla incelenerek gelenekteki yeri belirlenmeye çalışılmıştır.
İshak Hocası Ahmed Vahdetname-i Alem-Engİz inceleme metin

Bu çalışmanın amacı, Vahdet-name-i Alem-Engiz Mesnevisi'nintenkitli metninin kurulması ve oluşturulan sağlam metin üzerinden eserin şekil ve içerik yönünden incelenmesidir. Bu gaye doğrultusunda, öncelikle eseri meydana getiren yazarın içinde yaşadığı XVII ve XVIII. yüzyıl; siyasi, sosyal, kültürel ve edebi yönüyle ele alınmıştır. Ardından İshak Hocası'nın hayatı ve eserleri hakkında bilgi verilmiştir. Bu tetkikler neticesinde, şairingörüşleri hakkında elde edilen ipuçlarından da faydalanılarak eserincelemesinin yapıldığı birinci bölüme geçilmiştir. Birinci bölümde, Vahdet-name şekil ve muhteva yönüyle incelenmiştir. Mesnevi, şairin takip ettiği sıra ve kullandığı kavramlar üzerinden tahlile çalışılmıştır. İkinci bölümde ise, Vahdet-name-i Alem-Engiz'in ulaşılabilen nüshaları üzerinden şecere oluşturma ve tenkitli metin kurma çalışmaları yürütülmüştür. Tezin genel bir değerlendirmesinin yapıldığı sonuç ile çalışma bitirilmiştir.
Vüs'at o. Bener'in öykücülüğü

'Vüs'at O. Bener'in Öykücülüğü' Banu ANTAKYALI Yüksek Lisans Tezi, Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı Danışman: Yard. Doç. Dr. Bedri Aydoğan 2002, VI+206 s. Bu çalışma, Türk öykü edebiyatında Vüs'at O. Bener'in yerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmamız 'Vüs'at O. Bener'in Hayatı ve Eserleri' bölümü ile başlamaktadır. Vüs'at O. Bener 1950 yılında öykü yazmaya başlamıştır. Üç öykü kitabında toplam yetmiş öyküsü vardır. Bu öykülerin çoğu kısa durum öyküsü özelliği gösterir. Vüs'at O. Bener öykülerinde içerik ve anlatım biçimine aynı ölçüde önem vermiştir. 1950 kuşağı öykücülerinden olan Vüs'at O. Bener öykülerinde bireyin iç dünyasına eğilmiş, onun açmazlarını, yalnızlığını, çevresine yabancılaşmasını ve iç sıkıntısını anlatmıştır. Yazar, öykülerinde bireysel temalara öncelik verse de geri planda ekonomik ve toplumsal sorunları okuyucuya hissettirmiştir. Yazarın öykülerindeki kişiler toplumun orta sınıfında yer alan kişilerdir. Ön planda erkeklerin olduğu öykülerde kadınlara daha az yer verilmiş, çocuklar ise varlıklarıyla hissettirilmiştir. Kişiler fiziksel özellikleriyle hemen hemen hiç verilmeyip psikolojik özellikleriyle değerlendirilmiştir. Vüs'at O. Bener öykülerinde birinci tekil kişili anlatıcıyı kullanır. Anlatıcı konumundaki kişi çoğunlukla olayın baş kahramanıdır. Yazar, öykülerinde mekanı belirsiz bırakmıştır. Mekana pek önem vermeyen anlatıcı için önemli olan tek şey birey ve onun iç dünyasını yansıtmaktır. Öykülerinde yaşamdan bir kesit sunma iddiasında olan sanatçı buna uygun olarak kısa zaman dilimlerini kullanmıştır. Vüs'at O. Bener öykülerinde yalın bir dil, konuşma dilinin özelliklerini yansıtan kısa, çarpıcı cümleler kullanmıştır. II 1950 kuşağının önemli öykü yazarları arasında bulunan sanatçı hem kendi kuşağında yer alan sanatçıların çoğunu hem de 1950 kuşağı sonrasında yetişen sanatçıları etkilemiştir. Bu tez çalışması, Vüs'at O. Bener'in Türk öykü edebiyatındaki yerini ortaya koymaya çalışmıştır.
Ülkü Tamer şiirinde yapı ve izlek

Ülkü Tamer Şiirinde Yapı ve İzlek adını verdiğimiz bu çalışma, şairin 1959 yıllından 2014 yılına kadar yayımladığı şiir kitaplarını kapsar. Bir şairi yalnızca şiirlerinden hareketle tanımaya çalışmak bir takım yanlış saptamaları da beraberinde getirebilir. Ülkü Tamer şiirinin sınırlarını belirleyebilmek, onun şiirlerindeki içerik ve biçim değişikliklerini tespit edebilmek, her şeyden evvel hayat hikayesini bilmekle ve şairin bir dönem içinde yer aldığı İkinci Yeni anlayışını tanımakla mümkündür. İkinci Yeni anlayışı, akım mı hareket mi olduğu halen tartışma konusu olsa da son elli yılda şiirimize damgasını vuran en mühim edebiyat olayıdır. İkinci Yeni şairlerinden sayılan Ülkü Tamer, ilk dönem şiirlerinde bu anlayışı benimser fakat ilerleyen dönemlerde kendi sesini bulur ve tarzını yakalamayı başarır. Ülkü Tamer şiiri izlekler bakımından oldukça renkli bir karakter gösterir. Ülkü Tamer'in bilhassa ilk dönem şiirlerinde çocuk ve çocukluk izleği özel bir yer tutar. Şairin ilk dönem şiirlerinden itibaren neredeyse tüm şiirlerinde tabiattan devşirilmiş zengin imgelere rastlamak mümkündür. Ülkü Tamer şiirlerinde, aşk, yol ve yolculuk, ölüm izleklerinin yanı sıra toplumcu gerçekçilik izlekleri de görülür. Ülkü Tamer'in şiir coğrafyasında dostlarına, arkadaşlarına adanmış şiirler de mühim bir yer tutar. Ülkü Tamer şiiri, yapı bakımından da renkli ve karmaşık bir görünüm arz eder. Şairin, düzyazı şiir, ölçülü şiir ve serbest şiir tarzlarının tümünü denediği söylenebilir. İlk dönem şiirlerinden itibaren hece ölçüsünden kopmayan şairin son dönem şiirlerinde türkü formatına yakın bir tarzla kaleme aldığı şiirler dikkat çekicidir. Şair şiirde biçimsel yeniliklerden arayışlardan ziyade imge ve içerik arayışlarından yana bir tavır sergiler. Ülkü Tamer'in şiir dili İkinci Yeni anlayışını benimsemiş diğer şairlerin dilinden ayrılır. Başlangıçta İkinci Yeni şairleriyle ortak bazı tavırlar sergileyen Ülkü Tamer şiirlerinde, buluş yahut yenilik adına dili bozmaya yönelik kullanımlara rastlanmaz. Şair, noktalama işaretlerine ve yazım kurallarına, özel bir imge değeri bulunmayan kullanımlarda çoğunlukla riayet etme çabasındadır. Ülkü Tamer, ilk dönem şiirlerinde yer verdiği alışılmamış bağdaştırmaları ve kapalı imgeleri, olgunluk döneminde terk ederek yalın bir söyleyişe yönelir. Şairin son dönem şiirlerinde yerel bazı kelimeleri de şiirlerinde kullanmaya başladığı görülür. Ülkü Tamer şiiri her ne kadar İkinci Yeni anlayışı bünyesinde filizlenmiş bir yapı ve içerikle edebiyat dünyasında boy göstermeye başlamış olsa da ilerleyen dönemlerde şair bu anlayıştan uzaklaşarak duru bir söyleyişle yerli geleneğin izinde şiirler kaleme alır. Ülkü Tamer şiiri, içerik ve yapı bakımından; İkinci Yeni çizgisinde yola çıkmış, modern ve Batılı bir anlayışla olgunluk dönemine ulaşmış, son dönemde yerli kaynaklara yönelmiş seyir takip eder. Ülkü Tamer şiirini tanımaya çalışmak önce 'şiir'i ardından son elli yılın Türk şiirini tanımaya çalışmak demektir.
Klasik Türk şiirinde gül

Doktora tezi olarak hazırlanan bu çalışmada XIV-XIX. yüzyıllar arasında yaşamış yaklaşık 120 şairin divanları taranmış ve bu eserlerin 'gazeller' bölümünde gülün hangi anlam ilişkileri içinde kullanıldığı, gülün sosyal hayattaki kullanımının şiirlere nasıl yansıdığı örnek beyitlerle tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın temel amacı 'gül'ün diğer çiçeklerden farklı olarak kültürümüzde ne kadar derin izler bıraktığının belirlenmesidir. Bu bağlamda öncelikle gülün tarihçesine, sosyal hayatta, sanatta ve semavi dinlerde gül algısına değinilmiş, sonra gülün bir çiçek olarak özelliklerinin beyitlere yansımasına örnekler verilmiştir. İlerleyen bölümlerde ise, adet ve geleneklerde, giyim-kuşamda, mutfakta, tedavide, tasavvufta, kozmik alemde vb. gülün kendine mahsus kullanımlarına dair örnek beyitler sunulmuş ve bu beyitlerin şairin hayal dünyasında hangi sanatlarla meydana gelip vücut bulduğu tespit edilmeye çalışılmıştır. Taramalar sırasında -her başlık için- karşılaştığımız on binlerce beyit içinden, en güzel örneği yansıttığını düşündüklerimiz bu çalışmaya dahil edilmiştir. Bazı hayallerin orijinalliği sebebiyle kaside, kıt a gibi nazım şekillerinden de örnekler verilmiştir. Gülün tasavvufi kullanımlarının daha belirgin görülebilmesi için mutasavvıf kimliği ön plana çıkan bazı şairler de incelenmiştir. Kısacası şairlerin gülü, gerçek ve mecaz yönleriyle şiire nasıl taşıdıkları tespit edilmeye çalışılmış ve elde edilen bulgular 'sonuç' bölümünde sunulmuştur. Taramalar neticesinde küçük bir 'gül sözlüğü' oluşturulmuş ve çalışmanın sonuna eklenmiştir.
Resmi Ali Baba ve Divanı

Resmi Ali Baba Giritli olup XVIII. Asırda yaşamış bir Bektaşi şairidir. Girit'te yaşadığına dair kesin bir bilgiye ulaşılamamıştır. Yunanistan ve Türkiye'de bulunduğunu bilmekteyiz. Mezar taşı İstanbul Davutpaşa'dadır. Vefat ettiği sene 1789'dur. Resmi Ali Baba Bektaşi tarikatına mensup bir şairdir. Divanından Yunanistan Dimetoka'daki ünlü Bektaşi dergahı, Seyyid Ali Sultan dergahından icazet aldığını anlıyoruz. Şair, Hz. Ali'ye, on iki imama, Hacı Bektaş-ı Veli'ye ve mürşidine derin bir muhabbet beslemektedir. Şiirlerinde onlara olan sevgisini ve bağlılığını sık sık dile getirmektedir. Divanda Resmi Ali Baba'nm Bektaşi inanışlarını, kültürünü ve sevgisini ifade eden şiirleri ağırlıktadır. Bu şiirlerin haricinde Klasik Divan şiiri tarzında da başarılı şiirleri vardır. Bilhassa gazel ve murabbaları döneminin Divan şiiri estetiğini çok güzel bir şekilde yansıtmaktadır. Resmi Ali Baba Divanı'nın Türkiye'de 5; Almanya'da 1 olmak üzere toplam 6 nüshası mevcuttur. Almanya'daki nüshanın varlığından geç haberimizin olması nedeniyle tenkitli metin diğer 4 nüshadan oluşturulmuştur. Bu nüshalardan biri, Resmi Ali Baba'nın müstensihi olduğu bir 'Şiirler Mecmuası' dır. Şair bu mecmuaya kendi şiirlerini de dahil etmiştir. Diğer nüshaların bulunduğu kütüphaneler ise şunlardır: Süleymaniye Kütüphanesi, Yapı Kredi Sermet Çifter Kütüphanesi, Atatürk Kitaplığı, Milli Kütüphane. Resmi Ali Baba'nın Divanı dışında iki eseri daha vardır: Uyunü'l- Hidaye ve Bektaşilik Risalesi. Uyunü'l- Hidaye mensur olup tasavvufı bir eserdir. Eserin tespit edebildiğimiz 20 nüshası vardır. Bektaşilikle ilgili inanışların anlatıldığı Bektaşilik Risalesi'nin ise 3 nüshası mevcuttur. Resmi Ali Baba ve Divanı, Girit'teki Türk edebiyatı ve Bektaşi kültürünün varlığını ortaya koyması açısından son derece mühim bir çalışmadır.