Yapılandırmacı öğrenme ortamlarında özgün etkinlik ve materyal kullanımının etkililiği

Son yıllarda tüm dünyadaki eğitimciler eğitim ve öğretim konularında yeni yaklaşımların neler olduğunu araştırmaktadırlar. Hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde eğitimciler ve politika yapıcılar her zamankinden daha fazla eğitimin önemini vurgulamaktadırlar. Yapılandırmacı bakış açısı, geleneksel bakış açılarına karşılık yenilerinin araştırılmasına yönelen bu ilgiye iyi bir cevap niteliğindedir. Yapılandırmacı araştırma literatüründe anlamlı öğrenmenin bir yolu olarak özgün etkinlik ve materyal kullanımı sürekli vurgulanmaktadır; gerçekte 'özgünlük', yapılandırmacı öğrenme ortamlarının genel özeliklerinden biridir. Özgün öğrenmenin ne olduğuna ilişkin kuramsal tartışmalar ve özgün etkinlik ve materyallerin kuramsal ve kavramsal özeliklerine ilişkin uzun listeler mevcuttur. Ancak gerçek sınıf ortamında bu özeliklerin neler olduğuna ilişkin araştırma sayısı oldukça azdır. Özgün öğrenme materyal ve etkinliklerinin var olan özelikleri literatürdekine benzemekte midir, yoksa farklı mıdır?: Bu çalışma bu soruya yanıt aramaktadır. Wittgenstein'in 'aile benzerlikleri' kavramı kullanılarak, özgün etkinlik ve materyallerin kavramsal özeliklerini ortaya koymaya yönelik geniş kapsamlı bu araştırma Des Moines, Iowa'daki üç ilkokul sınıfında yürütülmüştür. Bu araştırma öncelikle özgün etkinlik ve materyallerin özeliklerini belirlemeye yönelik olup, var olan araştırmalarla gerçekteki durumu karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Bu araştırma için veriler üç ayrı ilkokul sınıfından toplanmıştır. Bu üç sınıf, Des Moines, Iowa'daki İki farklı okul bölgesindendir. Sınıflar alanlarında oldukça deneyimli profesörler ve okul yöneticilerinden alınan tavsiyelerle oldukça titiz bir süreçle seçilmişlerdir. Bu kaynaklar 'yapılandırmacı' sayılabilen oldukça uzun bir liste temin etmişlerdir. Çalışmaya katılan her üç öğretmen de özgün etkinlik ve materyalleri düzenli olarak kullanmaları ile tanınmaktadır ve yapılan ön gözlemler de bunu doğrulamıştır. Ekim-Aralık, 2000 tarihleri arasındaki 8 haftalık süre içerisinde bu sınıfların her biri her okul gününde ziyaret edilerek, tek bir dijital kamera ile yapılan gözlemler aydedilmiştir. Yürütülen görüşmeler süresince de öğretmen ve velilerin izniyle bu nera kayıtlan sürdürülmüştür. Kaydedilen videoların içeriğini berraklaştırmak için de lün düzenli olarak alan notlan tutulmuştur. Veriler toplandıktan sonra, verilerin'nde oldukça popüler bir nitel veri analizi programı olan NVivo kullanılmıştır. Sonuçlar, yapılandırmacı öğrenme ortamlarında düzenli olarak kullanılan özgün etkinlik ve materyallerin bazı özelikleri olduğunu ortaya koymuştur. Öncelikle, gerçek hayat materyalleri kullanan öğretmenler, öğrencilerin daha derin anlayışlara ulaşmalarını sağlamaktadır, ikincisi, bu tür etkinlik ve materyalle sağlanan öğrenme yaşantıları çalışılan sınıflardaki öğrenme yaşantılarının büyük bir çoğunluğunu oluşturmaktadır, ama bununla da sınırlı değildir. Üçüncüsü, öğrencilerin el etkinliklerim yapmalarını sağlayan birçok öğrenme merkezi bulunmaktadır. Öğretimin odağında, bağlamdan kopuk değil bağlam içinde öğrenme söz konusudur. Var olan tüm öğrenme etkinlikleri öğrencilerin bilişsel gelişim düzeylerine uygunum ve öğretmenler de her bir öğrencinin kişisel gelişimini göz önüne alarak bu anlamda ayarlamalar yapmaktadırlar. Bu yüzden bu sınıflan çocuk-merkezli olarak nitelemek de mümkündür. Teknoloji kullanımı ve öğretim ortamına entagrasyonu da bu sınıfların göze çarpan özeliklerindendir. Bu özeliklerin yanı sıra, çalışılan sınıflardaki fiziksel ortam ya da öğretmen rollerindeki farklılıklar da bu sınıflan yenilikçi tabir edilen bir statüye sokmaktadır. Bu çalışmada, bahsedilen özgün ve yapılandırmacı ortamlara öğrencilerin tepkilerinin neler olduğu da onlann sosyal, bilişsel, duyuşsal/ duygusal tepkileri ve öğrenme davranışları çevresinde araştınlmış ve bahsedilen alanlarda bu tür öğrenme ortamlarının öğrenme üzerinde olumlu etkilere sebep olduğu görülmüştür. i/