turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mekan organizasyon bilimlerinin yeniden yapılanmasında bir araç olarak kentsel tasarım

Değişim/dönüşüm söylemlerinin yönlendirdiği koşullarda, bu çalışmaya adını veren 'yemden yapılanma' kuşkusuz sadece mekan organizasyonuna özel bir durumu karşılamıyor. Ardında dünyadaki oluşumların beslediği ve bilimsel düzleme bir 'paradigma kırılması' olarak yansıyan kapsamlı bir yapılanma bulunuyor. Bunun içerisinde Aydınlanma' dan başlayarak Modernite'yle çizilen toplum modeli ve mekanını, Fordizmden Postfordizme geçişle küreselleşmeye kadar uzanan oluşumları veya Postmodernite ile anılan oluşumların toplumsal/mekansal gerçeklik üzerindeki yansımalarım okumak mümkün. Pozitivist bilimi geçersizleştiren ikinci Aydınlanmanın, salt doğa bilimlerinin değil, sosyal bilimlerin de zeminini kayganlaştırdığı koşullar mevcut yapılanmanın yetersizliğini sergiliyor. Değişen zaman-mekan kavrayışlarının yaşam kurgusunu 'hız' a ve 'tüketim' e endekslediği, küresel oluşumlar içerisinde yer'in metalaştırıldığı, ama farklılığın, çeşitliliğin ve çoğulluğun öne çıktığı koşullar rahatlıkla gözlenebiliyor. Sonuçta, Modern bilimler ve özellikle mekan bilimleri ise aciz kalıyor. Bu okuma var olan kavramsallaştırmaların deşifrasyonunu, kuramsal/pratik düzlemde nasıl arızalar yaratıldığını ve kriz koşullarından çıkabilmede hangi arayışların gündeme getirildiğim sorgulamaktadır. Modern planlama/tasarımın, var olanı açıklamaya çalışırken, kimi zaman birikim ilişkilerinin yönlendirdiği küresel hedefli projelerde veya kültür 'kapitalimi yarışlarında, kimi zaman da mekansal kalite artırımı adına eşitsizlik temelli gelişmeler de nasıl araçsallaştırıldığı sergilenebilecek, toplumsalın kendi çözümleme biçimlerinin mekanı nasıl görünmeyen sınırlarla kapattığı algılanabilecektir. Çözüm arayışlarıysa, ya telafi edici olacak ya da asimetrik bir konumda yeni kavramsallaştırmaları getirecektir. Bu asimetrik konum, yeni kavrayışlara ilişkin ibrenin 'iletişimselliği' gösterdiği bir yönelimi gerektirmiştir. Bu çerçevede, mekanbilimi yukarıdan-aşağıya dayatmacı bir teknikin eylem olmayı terk ederek, aşağıdan-yukarıya yönelimle toplumsal gerçekliklerle örtüşen bir eylem olma hedefiyle yeniden-yapılanmak zorundadır. Mekan organizasyonu birikim ilişkilerinin yönlendiriciliğinde kentsel pazarlama değil, iletişimsellik üzerinden tartışılmalıdır. Yeni misyonlarla mekan bilgisi üretilirken, yeniden yapılanma ilk adımını kamusal alanların iletişim mekanlarına dönüşümünden alacak ve demokratik toplum oluşumuna götürecektir.
Mahalle ölçeğinde sürdürülebilirlik değerlendirmesi: Kastamonu örneği

Sürdürülebilirlik, dünyada yenilenmesi mümkün olmayan kaynakların gelecek nesillere aktarılabilmesi hedefiyle ortaya çıkmış bir kavramdır. Kentsel alanların değişken yapısı, mevcut halini sürdürebilmek amacıyla bir takım önlemlere ihtiyaç duyar. Kentsel alanlarda yapılacak değerlendirmelerle mekansal planlamaya girdi sağlanması ve doğabilecek sorunlara önlem alınması gerekmektedir. Bunun için en güncel yöntem olarak'Sürdürülebilirlik Değerlendirmesi' karşımıza çıkar. Son yıllarda yapılan çalışmalar neticesinde kentsel sürdürülebilirlik değerlendirmesinde en makul düzeyin mahalle ölçeği olduğu belirlenmiştir. Bu nedenle çalışmada ilgili yazının taranması ve sürdürülebilirlik değerlendirme araçlarının incelenmesi yoluyla yerele özgü sürdürülebilirlik değerlendirme yöntemi ortaya konulmaktadır. Çalışma alanı olarak Kastamonu kentinin gelişmebölgelerinde yer alan Kuzeykent, Mehmet Akif Ersoy ve Saraçlar mahalleleri seçilmiştir. Çalışma sonucunda seçilen mahalleler, sürdürülebilirlik açısından karşılaştırılmaktadır. Ayrıca çalışmada sosyo-demografik yapının sürdürülebilirlik algısına etkisi test edilmektedir.
Antalya ili UNESCO dünya miras ve geçici miras listesi envanterinin tarihi kentsel peyzaj yaklaşımı ile değerlendirilmesi

Bu çalışma miras alanlarının korunması konusunda oluşan problemlere değinerek çözüm metotları bulmaya odaklanmaktadır. Ana teması UNESCO miras alanlarının kentsel koruma bağlamında 'nasıl korumalıyız? sorusuna yanıt aramak için, kavramsal ve kuramsal çerçeve oluşturulmakta, Türkiye'de olan mevcut durum incelenmekte ve örneklem alanı olarak seçilen Antalya ili bu kapsamda detaylı olarak irdelenmektedir. Araştırmanın amacı koruma sorunlarından yola çıkarak UNESCO Dünya Miras Alanları'nın kentsel koruma bağlamında bütünleşik bir planlama yaklaşımı olan 'Tarihi Kentsel Peyzaj ' kavramının bir planlama aracı olarak kentsel planlamaya dahil edilmesini değerlendirmektir. Araştırmanın hedefleri ise, Kentsel koruma kavramını irdeleyerek, UNESCO Dünya Miras Alanları'nı ve 'Tarihi Kentsel Peyzaj ' kavramını tanımlayarak, çalışmanın kuramsal ve kavramsal altyapı oluşturmak; Türkiye'de koruma ve kentsel koruma konuları incelenerek Türkiye'nin UNESCO Dümya Miras Listesi'ndeki konumunu ortaya çıkarmak; Türkiye'de seçilen örneklem alanı özelinde oluşturulan kavramsal ve kuramsal çerçeve ışığında arazi kullanım verileri ve üst ölçek plan kararları üzerinden UNESCO Miras ve Geçici Miras Listesi Envanteri'ni değerlendirme yaparak 'Tarihi Kentsel Peyzaj ' yaklaşımının uygulanabilirliğini değerlendirmek; Türkiye UNESCO Dünya Miras Alanlarının korunması konusunda 'Tarihi Kentsel Peyzaj ' yaklaşımının uygulanabilirliğini örneklem alanı üzerinden deneysel kanıt sunarak değerlendirmektir. Tanımlanan amaç ve hedefler kapsamında 'Türkiye'de UNESCO Miras ve Geçici Miras Listesi'nde yer alan alanların korunması konusunda 'Tarihi Kentsel Peyzaj ' yaklaşımı uygulanabilir mi ve nasıl dahil edilebilir? temel sorusuna yanıt aranmaktadır. Araştırmada kullanılan yöntem, tümdengelimci ve kavramsal bir yaklaşımla oluşturulan bir model sunmak ve hedefler doğrultusunda araştırma sorularını karma tekniklerle yanıtlamaya çalışmaktır. Karma teknikler olarak literatür çalışmaları, mekansal tespit, analiz ve uzaktan algılama programları ve görsel programlar olan ARCIS ve Photoshop kullanılmıştır. Sonuç olarak bilgi ve yöntem önerisi sunulmaktadır.
Critical evaluation of smart mobility policies of Konya Metropolitan Municipality

Kentsel alanlarda hızla artan nüfus ve bu artışa bağlı olarak ortaya çıkan problemler, pek çok kenti akıllı şehir dönüşümüne yöneltmiştir. Bazı akademisyenler, akıllı şehir dönüşümünün kentsel alanlarda yaşanan sorunlara cevap olabileceğini tartışmakta ve esas olarak altı ana başlıkta akıllı şehir olabilmek için gereken unsurları özetlemektedir: Akıllı ekonomi, akıllı insanlar, akıllı yönetişim, akıllı çevre, akıllı yaşam ve son olarak akıllı hareketlilik. Türkiye kentlerinde de hızlı nüfus artışına bağlı olarak ortaya çıkan problemlerin en başında, ulaşım alanında yaşanan sorunlar gelmektedir. Buna karşılık bir çözüm olarak ele alınan akıllı hareketliliğe yönelik çalışmalar, Türkiye kentlerinde daha geniş çapta gözlemlenmeye başlamıştır. Bu çalışmanın amacı, Konya metropoliten alanında gözlemlenen akıllı ulaşım eylem ve politikalarının hazırlanma ve uygulanma süreçlerine dair eleştirel bir değerlendirme yapmaktır. Konya kentsel alanı zamanla özel araç kullanımına daha bağlı bir ulaşım sistemine yönelmiş olup, akıllı ulaşım politikalarının büyük kısmı araç sürücülerini hedeflemektedir. Öte yandan, yakın zamanda Konya Büyükşehir Belediyesi, toplu taşımaya yönelik çalışmalar da yürütmeye başlamıştır. Bu çalışma Konya kentindeki akıllı ulaşım eylem ve politikalarının eleştirel bir değerlendirmesini yapmayı ve akıllı ulaşım politikalarının Konya'da nasıl gündeme geldiğini anlamayı hedeflemektedir. Çalışma, Büyükşehir Belediyesi yetkilileri ile yapılan söyleşilere ve plan ve proje raporları gibi resmi bilgi ve belgelere dayanmaktadır. Son olarak, çalışma Konya metropoliten alanında akıllı ulaşım çalışmalarını daha da geliştirmek amaçlı bazı politika önerileri yapmaktadır.
Antalya örneğinde ulusal turizm politikalarının sorgulanması

Bu çalışmanın amacı ulusal politikaların ve yasal mevzuatın biçimlendirdiği turizm gelişmelerinin doğal alanların dönüşüm süreçlerindeki rolünü sorgulamaktır. Araştırma aşamasında öncelikli olarak turizm politikalarına etki eden kavramsal tartışmalara ve kitle turizminin önemli destinasyonlarından İspanya ve Yunanistan deneyimlerine yer verilmiştir. Türkiye'de turizme yön veren yasal mevzuatın ve ulusal politikaların temel önceliklerinin belirlenmesinin ardından, Antalya geneli ve Belek Turizm Merkezi özelinde söz konusu politikaların mekansal izdüşümleri ele alınmıştır. Yapılan araştırma ve incelemeler sonucunda alansal olarak kutuplaşma eğilimindeki kitle turizmi yatırımlarının ulusal ölçekteki müdahalelerle, belirlenen kıyı bölgelerde aşırı yoğunlaşmalara neden olduğu görülmüştür. Söz konusu kutuplaşmanın yaşanmasında kitle turizminin yapısall özellikleri kadar yasal enstrümanlardan teşvik ve arazi tahsis uygulamalarının da belirleyici olduğu saptanmıştır. Orman vasfındaki hazine mülkiyetlerinin turizm gelişme alanlarının yer seçimini etkilediği, turizm amaçlı planlama çalışmalarının hinterlandındaki nitelikli tarım arazilerini korumaya yetmediği sonucuna varılmıştır.
Geçiş sürecinde kentler: Enformasyon ve iletişim teknolojileri bağlamında kent

Günümüzün en belirgin özelliği, teknolojinin, insanın kavramakta zorlandığı değişim hızıdır. Bireyden başlayarak bütün ilişkiler etkilenip dönüşmekte ve yeni ilişkiler tanımlanmaktadır. Bu noktadan hareketle, çalışmada yeni teknolojiler-kent ilişkisi ele alınmıştır. Sözü edilen teknolojik değişim, 1970'lerden bu yana, kapitalizmin yeniden yapılanması temelinde yaşanmaktadır. Bu süreç içerisinde, kentler de bir dönüşüm yaşamaktadır. Kentlerin rolleri farklılaşmış ve ilişkileri yeniden tanımlanmıştır. Bunun yam sıra, kentsel örüntüde önemli değişimler gözlemlenmektedir. Merkezin yemden yapılanması ve merkezsizleşme, kentin sınırlan ötesine yayılması bu değişimin iki yönünü oluşturur. Enformasyon ve iletişim ağlan, kentsel değişimde bir faktör ve aynı zamanda bireyin gündelik yaşamına yeni bir girdidir. Çalışmanın iki ana alanını, sibermekan olarak adlandınlan enformasyon ve iletişim ağlan toplamı ve sibermekan tartışmasından üretilen sanal kent olgusu ile kentsel değişim oluşturmaktadır. Çalışmanın amacı, teknolojik gelişmeler ışığında yaşamlan ve yaşanılması olası değişimin tanımlanmasıdır. Yöntemi ise, konuyla ilgili tartışmaları, sorgulama temelinde aktarmaktır. Sonuçta vanlmak istenilen nokta geleceğe ilişki öngörülerde bulunmak değil, kentsel duruma anlık bir bakıştır. m
6306 sayılı kanun kapsamında yapılan kentsel dönüşüm uygulamalarında süreç yönetimi; İstanbul - Esenler örneği

Ülkemizde Cumhuriyet Döneminde başlayan kentleşme hareketleri, 1950'lerde tarımda makineleşmeye bağlı olarak işgücü talebinin azalmasıyla bu sektörde yer alan işgücünün köyden kente doğru göçünü tetiklemiştir. Altyapısı bu derece büyük bir nüfus artışı için hazır bulunmayan büyük kentlerde, göçün sonucu olarak konut sorunu ortaya çıkarmıştır. Bu da, kente göçen ailelerin kendi konut sorunlarını kendi başlarına çözmeleri gibi bir durumu beraberinde getirmiştir. Köyden kente göçen insanların barınma ihtiyaçları karşısında merkezi ve yerel yönetimler yeterli olamamış, göçenler tarafından özgün bir çözümleme olan gecekondu anlayışı benimsenmiştir. Böylece imar planlarından uzak, donatı alanlarına sahip olmayan, deprem riskini göz ardı eden, sosyo-kültürel gereksinimlere yanıt verecek yeterlilikte olmayan, yalnızca barınma ihtiyacını karşılamaya yönelik konut alanları ortaya çıkmıştır. 17 Ağustos 1999 ve 23 Ekim 2011 depremleri sonrasında, planlama ve yapılaşma koşullarında deprem unsurunun da göz önünde bulundurulması ile birlikte, kentsel yenileme, ya da kentsel dönüşüm, kaçınılmaz bir gereklilik halini almıştır. 2012 yılında düzenlenen '6306 Sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun'un yürürlüğe girmesiyle birlikte yapılan kentsel yenileme/dönüşüm uygulamaları bu kanunla yapılmaya başlamıştır. Ancak kentsel dönüşüm faaliyetinin başından sonuna kadar her aşaması için uygulanabilir eylemler dizisi ve bu eylemlerin birbiriyle olan ilişki ağının kurulduğu süreç yönetimine dair eksiklik vardır. Bu çalışma kapsamında, 6306 Sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun'un uygulanmasında katılımcı ve uzlaşmacı prensiplerin yanı sıra kaynakların ve zamanın verimli kullanılmasını öngören, İstanbul ili, Esenler İlçesi, Çiftehavuzlar Mahallesi projesi ele alınarak öneri süreç yönetim modeli geliştirilmiştir.
Soylulaşma eksenli yerinden edilmenin farklı halleri: Fener-balat ve yeldeğirmeni örnekleri

Soylulaşma literatüründe yerinden edilmenin zamansal boyutuna yönelik ilk kapsamlı tanım ve tipoloji 1985 yılında Peter Marcuse tarafından yapılmıştır. Doğrudan ve dolaylı yerinden edilmenin ayrımını yapan ve yerinden edilme baskısı ve dışlayıcı yerinden edilme gibi iki yeni kavramı literatüre kazandıran Marcuse'un ufuk açıcı çalışması, sonraki yıllarda yerinden edilme üzerine yapılan çalışmaların ana referansı olmuştur. Marcuse'un yaptığı kavramsallaştırma ve soylulaşma eksenli yerinden edilme üzerine yapılan teorik çalışmalar temel alınarak, bu çalışmada, gerçekleşme nedenlerine göre beş farklı yerinden edilme türü tanımlanmıştır: ekonomik yerinden edilme, taciz merkezli yerinden edilme, sosyal yerinden edilme, kültürel yerinden edilme ve politik yerinden edilme. Bu tipolojideki beş kategorinin her biri, Marcuse'un tarif ettiği üç temel yerinden edilme formu ile ilişkisi üzerinden incelenmiş ve her bir kategorinin saha çalışmalarının yapıldığı Fener-Balat ve Yeldeğirmeni mahallelerindeki karşılıkları aranmıştır. Her iki mahallede de bu beş yerinden edilme türünün biri hariç tamamı gözlenebilmektedir. Henüz yaşadıkları mahalleyi fiziksel olarak terk etmemiş yerel sakinlerin önemli bir bölümü üzerinde, ekonomik, sosyal, kültürel ve politik yerinden edilme süreçlerinin olumsuz etkileri farklı seviyelerde gözlenmektedir.
Kent yaşanabilirliğini artıran yaya mekanlarının türler arası ulaşım sistemi içinde irdelenmesi

Bu arastırmanın amacı, yaya mekanlarının kentin yasanabilirligini artıranunsurlardan biri olduğunu ortaya koymak ve yaya odaklı bir ulasım sistemi olantürlerarası ulasım sistemi içinde yaya mekanlarının dikkate alınması gerektiginivurgulamaktır. Arastırmanın temel soruları su sekildedir: Yasanabilir bir kent elde etmek amacıyla ulasım sistemleri nasıl sekillenmelidir? Ulasım sistemindeesgüdümün saglanabilmesinde, aktarma noktaları dikkate alındıgında, yaya mekanlarının sistem içindeki yeri nedir? Yaya mekanlarına yönelik hangi ölçütlersaglanırsa ulasım sistemi daha güvenli ve etkin olur? Saglanan bu ölçütler kentin genel yasanabilirligini de arttırabilir mi? Bu sorulardan hareketle literatür taramasıyasanabilirlik, önemli bir yasanabilirlik ölçütü olarak ulasım, türler arası ulasımsistemleri, yaya mekanlar ve yürümek kavramları üzerinden yapılmıstır. Bu amaçla alan çalısması kapsamında, İstanbul ulasımında son dönemde yapılan yatırımlarlaönemli bir aktarma merkezi haline gelen Kabatas seçilmistir. ArastırmadaKabatas'ta olusturulmak istenen sistem incelenerek, mevcut mekansal organizasyon içinde yaya hareketliliginin dagılımı sorgulanmıstır. Bu sorgulamada, mekandaulasım sisteminin kullanıcılarıyla yapılan anketler ve mekanın fotograflanmasıteknikleri kullanılmıstır. Arastırmanın sonucunda, yapılan kuramsal çalısma ile birlikte alan çalısmasının bulguları degerlendirilmistir. Bu değerlendirme, arastırma kapsamında ele alınan sorulara yanıt olusturmustur. Arastırma sonucunda, yaya mekanlarının kentsel yasanabilirlige olan katkısı ortaya konularak, ulasım sisteminde yapılacak düzenlemelerin hangi ölçütleri gözeterek tasarlanması gerektigi saptanmıstır.
Assessment of the slow city approach GIS for Seferihisar

Endüstri devrimi ile gelişen teknolojinin, üretime kattığı olumlu etkinin fark edilmesinden itibaren yerleşik tarım toplumuna geçişini binlerce yılda tamamlamış olan insanoğlu, buhar ve elektriğin kullanıldığı üretim tekniğine geçişi çok hızlı bir biçimde tamamlanmıştır. Zamanla üretimde insan gücüne ihtiyacın azalması sonucu geçimini tarım ve hayvancılık ile sağlayan toplumlar kırsal alanlardan kentlere göç etmeye başlamıştır. Kentler seri üretime yönelik ve çok hızlı gelişen bir toplumu içinde bulunduran merkezler haline gelmiştir. Bu merkezlerde bulunan, hızlı gelişimi takip eden toplumlar zaman içerisinde hızı konfor olarak görmeye ve ihtiyaçlarına kolayca ulaşabilecekleri kompleks yapılarda yaşama ihtiyaç duymaya başlamıştır. Kültürlerin en önemli bileşenlerinden biri olan yemek kültürü dahi bu merkezlerde yavaş yavaş yok olmakta ve hızla yerini standartlaştırılmış seri üretimlere bırakmaktadır. Yerelliğe, kültürel zenginliklere, geleneklere, doğaya ve insana 'hız' adı altında zarar veren bu kapitalist düzen karşısında durabilmek için sürdürülebilir bir yerel kalkınma hareketi olan Yavaşlık felsefesi ve Yavaş şehir hareketi ortaya çıkarılmıştır. Bu bağlamda, tez kapsamında, yavaşlık felsefesini politika edinen birkaç kent üzerinden örnekler incelenmekte ve Yavaş şehir kapsamında Seferihisar için kabul edilen üyelik kriterlerine ilişkin uygulamalar üzerinde Coğrafi Bilgi Sistemi aracılığı ile analizler gerçekleştirilmiştir. Analizler kapsamında, günümüz bilişim ve teknoloji çağının sunmakta olduğu sayısal analiz yapma yeteneğine de sahip, çağdaş bilgi sistemlerinden biri olan Coğrafi Bilgi Sistemleri'nden faydalanılmıştır. Coğrafi Bilgi Sistemi, çeşitli disiplinler arası olanaklar ile bilimsel ve teknolojik bütünselliğin yanı sıra, teori ve pratiğin de bir araya gelmesine olanak sağlamaktadır. Kentler içerisinde meydana gelen hızlı gelişmelerin kontrol edilebilmesine, kentsel büyümenin kontrolü ve yönlendirilmesi ile düzenli bir yönetim sisteminin oluşturulmasına, ayrıca, kent gelişim projelerinin doğruluğunun ölçülebilir, dolayısıyla belirlenebilir kılınmasına, öngörülerin oluşturulması, uygulanması, izlenmesi ve uygulama sonuçlarının analiz aşamalarına katkıların sağlanmasına olanak vermektedir. Çalışmada, Yavaş Şehir üyelik kriterlerine uygunluk noktasında yapılan uygulamalar, Seferihisar kenti için elde edilmiş olan veriler yardımıyla analiz edilerek Seferihisar'ın 'Yavaş Şehir' verimliliği somut olarak ortaya konulmaya çalışılacaktır. Aynı zamanda Coğrafi Bilgi Sistemleri destekli sürdürülebilir kent görüşüyle kesişen yavaş şehir yaklaşımı yardımıyla, yönetim, ekoloji ve sağlık alanlarında, temiz ve yeşil bir kent oluşuturulmasında faydalanabilecek efektif bir yavaş şehir yönetim destek sistemi kurulması için bir alt yapı ve farkındalığın oluşturulması da hedeflenmektedir.
Osmanlı İstanbul'unda Bayezid Meydanı ve tarihi çevresi

Bu çalışmada Osmanlı İstanbul'unun en büyük ikinci meydanı olan Bayezid Meydanı ve tarihi çevresi içtimai, iktisadi, idari ve kültürel hayata katkıları boyutunda incelenmeye çalışılmıştır. Özellikle Türk ? İslam üslubundaki bir şehirleşme anlayışının yansımaları anlaşılmaya çalışılmıştır. Giriş kısmında meydan kavramı üzerinde durularak şehircilik ve şehir yaşamı alanındaki konulara farklı açılardan bakabilmenin yolları aranmıştır. Bayezid Meydanı'nın Bizans çağlarında ne durumda olduğu kısaca anlatılıp hemen arkasından İstanbul'un Osmanlı dönemi meydanlarının durumları hakkında bilgi verilmiştir. Tezin ilk bölümü Bayezid Meydanı hakkında genel bilgilerin verilmesinin ardından sonlandırılmıştır. İkinci bölümde meydana şeklini veren Bayezid Külliyesi, Eski Saray ve Kapalıçarşı başta olmak üzere bölgedeki bütün anıtsal yapılar içlerinde yer alan kurumlarla birlikte tanıtılmıştır. Meydanın binalar ve kurumlar ölçeğinde geçirdiği değişimler irdelendikten sonra üçüncü bölüme geçilmiş ve bölgeye insanların neden geldiği sorusuna yanıt aranmıştır. İlmi çevrelerin meydan ve çevresindeki kahveler, yazı malzemesi satıcıları ve sahaflar ile oluşturdukları muhit tanıtılmaya çalışılmıştır. İktidarın Eski Saray ve Harbiye Nezareti bağlamında Bayezid Meydanı ve çevresi ile kurduğu sıkı ilişkiler gösterilmiştir. Meydanda bulunan esnaf topluluklarının hangileri olduğu ve yerleri listelenmiştir. Toplumun her kesimini ilgilendiren eğlenceler anlatılmış ve son olarak şehirlerin kaderini belirleyen doğal afetlerin bölgeye olan etkileri sunulmuştur. Dördüncü bölümde beş kısma ayırarak meydanın tarihçesi çizilmeye çalışılmıştır. Bunu yaparken sıkça haritalara başvurulmuş ve fiziki değişiminin çağlar boyunca takibi amaçlanmıştır. Tez boyunca farklı bakış açılarının Bayezid Meydanı ve çevresine verdiği tahribat ifade edilmiş ve sonuç kısmında meydanın XXI. yüzyılda aldığı görüntü bir yüksek lisans tezi çerçevesinde değerlendirilmiştir.
Planlamaya katılım sürecinde tarihsel ve modern çevre bilincinin değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, tarihsel çevrenin korunması ve değerlendirilmesi konusunda, gençlerin bilinç ve eğitim düzeylerinin belirlenmesine yönelik bir çalışmanın yapılmasıdır. Bu çalışma 6 bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, bu konunun seçilme nedeni, amaç, kapsam ve çalışmada, izlenen yal açıklanmıştır. İkinci bölümde, koruma ile ilgili sorular ortaya konmuştur. Üçüncü bölümde planlamanın tanımı yapılarak, planlama süreci ve koruma amaçlı plan yapım sürecinden söz edilmiştir. Dördüncü bölümde, katılım kavramı, planlama ve korumaya halkın katılımnının gerekliliği ortaya konmuş ve planlama ve korumaya katılım türleri anlatılmıştır. Beşinci bölümde, çevre imajı, çevre gürsel değerlendirilmesi ve buna bağlı imaj teknikleri yardımı ile çevre bilincinin ölçülmesinden bahsedilmiştir. Altıncı ve son bölümde, tarihsel çevre görsel değerlendirilmesine dayalı bir anket çalışması ile, gençlerin tarihsel ve modern çevre hakkındaki eğitim ve bilinç düzeyleri ölçülmeye çalışılmıştır.
Mekansal kalite ve yer oluşturma özellikleri açısından kentsel kamusal kıyı düzenlemeleri İzmir ve Bodrum örnekleri

Kentsel yapının bir parçası ve kamusal mekan olan kıyı alanlarının tasarım kalitelerinin, tasarım süreleri ve pratiğinin kentleşme ve kentsel yaşam açısından oldukça önemli olduğunu belirtebiliriz. Kıyı alanları nitelikli düzenlemeler ile kentlerde önemli kamusal mekanların gelişimine katkı sağlayabilir. Aynı zamanda söz konusu düzenlemeler ile kıyı alanları kentli bireyler için 'yer' e dönüşebilir. Kıyı alanlarındaki düzenlemeler yaşam kalitesinin arttırılmasının yanı sıra kent kimliğine de katkıda bulunur. Bu nedenle, bu çalışma kapsamında öncelik kamu mekanı olan kıyı alanlarının tasarımında dikkat edilmesi gereken ilkelerin neler olduğu tartışılmıştır. Çalışmada çeşitli dünya kentleri ve Türkiye kentlerindeki kıyı alanı düzenlemelerine yer verilerek kıyı alanlarında geliştirilmiş tasarım yaklaşımları irdelenmiştir. Söz konusu örnekler kıyı alanı düzenlemelerinin kamusal yaşama katkılarını göstermektedir. İzmir-Bostanlı ve Bodrum örnekleri ise daha kapsamlı ele alınmış ve anket görüşmeleriyle kıyı alanlarında yapılan son düzenlemelerin kullanıcılar üzerindeki etkisi tespit edilmeye çalışılmıştır. Kamu mekanları olan bu alanların kullanıcı perspektifleri ve tasarım ilkeleri araştırmacı tarafından değerlendirilmiştir. Bu tartışmalar sonucunda varılan noktada ise; tüm örneklerin sahip olduğu sosyal, ekonomik, fiziksel, toplumsal, özellikler ve sorunlar, ihtiyaca yönelik çözümlerle alanlara özel geliştirilen stratejiler değerlendirilerek; genelde kıyı alanı tasarımına ilişkin ve özelde tezin çalışma alanları olan İzmir Bostanlı ve Bodrum kent merkezi kıyı alanlarına yönelik tasarım strateji ve ilkeleri önerilmektedir.