turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Coğrafi bilgi sistemleri destekli stratejik çevresel değerlendirme çalışması: Eskişehir kenti için toplu konut alanı yer seçimi

yılların başından günümüze, Çevresel Etki Değerlendirme, herhangi bir faaliyetin çevresel etkilerinin belirlenebilmesi amacıyla geliştirilmiş ve bir faaliyete başlamadan önceki izin mekanizması olarak yaygın şekilde kullanılmaya başlamıştır. Stratejik Çevresel Değerlendirme ise, ÇED üzerine kurulmuş yeni bir çevre yönetimi yaklaşımıdır. SÇD'de ; plan, politika ve programlar ile bunların alternatiflerinin çevresel etkileri değerlendirilir. Amacı itibarıyla ÇED ve SÇD çalışmalarında çok sayıda çevresel faktörü aynı anda değerlendirmek gerektiğinden, bu tür çalışmalar için, bilgisayar desteği kaçınılmaz olmaktadır. Coğrafi verileri kullanarak çeşitli analiz çalışmaları yapmak amacıyla son otuz yıldır kullanılan Coğrafi Bilgi Sistemleri desteği, ÇED ve SÇDçalışmalarında doğru sonuca hızlı bir şekilde ulaşılmasında en önemli araç haline gelmiştir. Bu çalışmada, Eskişehir kent merkezi sınırları içinde, SÇD süreci kapsamında toplu konutlar için uygun alanların belirlenmesi ve mevcut toplu konut alanlarının değerlendirilmesi amacıyla, CBS ve Uzaktan Algılama tekniklerinden yararlanılması örneklenmiş; ayrıca, CBS ve UA'nınSÇD sürecindeki gerekliliği analiz edilmiştir. Bu kapsamda, çalışma alanına ait topoğrafya, toprak, jeoloji, nüfus, yeşil alan, mevcut alan kullanımı, ulaşım, altyapı, gürültü ve hava kirliliği verileri ağılıklı çakıştırma yöntemiyle değerlendirilmiştir. Değerlendirmeler sonucu elde edilenharitalarda, çalışma alanında toplu konut gelişimlerine uygun bölgeleruygunluk derecelerine göre belirlenmiştir. Bu belirlemelere göre, çalışma alanında Tepebaşı Belediyesi hizmet alanı içinde kalan 2 adet toplu konut projesinin yerleşime uygun olmayan bir bölgede ; Odunpazarı Belediyesi hizmet alanı içinde kalan 1 adet toplu konut projesinin ise yerleşime 1. ve 2. derecede uygun araziler üzerinde yer aldığı saptanmıştır.
Ankara İmrahor vadisi'nin kentsel dönüşüm projeleri ile tahribi örnek; yeni güneypark kentsel dönüşüm ve gelişim proje alanı

Ülkemizde metropoliten şehirler, hızlı, bazen plana dayalı ama genellikle plansız ve istilacı beton yığınlarıyla büyüyerek, kent çeperlerinde doğal önem taşıyan vadilerini, tarım topraklarını ve su havzalarını toprak rantı baskılarıyla yok etmektedirler. Başkent Ankara da bu tür hatalı ve rant içeren dönüşüm kararlarıyla doğal çevresini giderek kaybetmektedir. Vadiler, tabanında bulunan akarsular ve doğal yapısı ile kent içinde özel ekolojiye ve mikroklimatik olarak coğrafi formlar arasında ayrıcalıklara sahiptir. İç Anadolu Bölgesin'de de Ankara İmrahor Vadisi bu özellikleri taşımaktadır. Kentin içinde kırsal kalmış bir konumu, kent içinde rüzgar koridoru ve su havzası oluşturması en önemli özelliğidir. Ankara kenti için hazırlanan ilk bütüncül plan olan 'Prof. Hermann Jansen' planında (1932) ve diğer tüm ana Nazım Planlarda başlıca vadilerin ve akarsuların korunması hükmü bulunmaktadır. Ancak, Cumhuriyet'in başından itibaren vadilerini, bağlarını, derelerini ve çaylarının büyük bir kısmını kaybeden Ankara'nın akarsuları çevre duyarsızlığı içinde çarpık ve plansız kentleşme nedeni ile önce kirletilmiş, daha sonra üstleri kapatılarak birer kanalizasyon toplama ağına dönüştürülmüştür. Yapılan tüm planlara rağmen Ankara'da nüfusun hızlı artışı, şehrin dışa doğru genişlemesine, çeperlerdeki yeşil dokunun korunamamasına ve tahrip edilmesine neden olmuştur. İmrahor Vadisi, Ankara'nın Nazım İmar Planlarında, korunacak bölge olarak belirtilmesine rağmen 2000'li yıllar sonrasında, Kentsel Dönüşüm Kanunu kapsamına alınmıştır. Dönüşüm plan ve projeleri kapsamında vadinin yamacına ve tabanına yapılmış Yeni Güneypark Kentsel Dönüşüm Alanı uygulamaları vadinin tüm doğal karakterini bozmuştur. Planlama uygulamaları devam ettiği takdirde İmrahor Vadisi'nin giderek tümünün aşırı yoğun yapılaşma tehdidi altında bulunduğu açıktır. Tez çalışmasında; Eymir-Moğan Gölleri Havzasındaki doğal çevre koruma çalışmaları, sonuçları ve İmrahor Vadisi içinde '' Yeni Güneypark Kentsel Dönüşüm Alanı'' planlama ve sonuçları ele alınmıştır.
Kentsel mekanların kullanımında davranış örüntülerinin etkileri: Trabzon Atatürk Alanı örneği

İnsanların yaşadığı şehirler içerisinde yer alan açık ortak kullanım alanları, o toplumun kültürünü, inançlarım, toplumsal değerlerini yansıtan; toplumun sosyal, kültürel ve ekonomik değişimlerinin dışa vurulduğu alanlardır. Toplumun genel özellikleri yani mekansal davranış mekanizmalarının yanı sıra, o topluluğu oluşturan bireylerin tercihlerinin bilinmesi de önem taşımaktadır. Mahremiyet ihtiyaçları, toplumda yaşayan bireylerin kişisel alanları ve bölgesel davranışları, toplumsal-mekansal davranış mekanizmalarını oluşturur ve bu özellikler toplumlar arasında değişiklikler gösterdiği gibi, bireyler arasında da farklılıklar gösterebilir. Bireysel tercihler ise, kişiler arasındaki farklılıkları ortaya koyar; farklı yaş, cinsiyet, etnik köken, meslek, eğitim ve gelir düzeyine sahip olası bireylerin mekanı algılamaları farklı olacağından, mekansal beklentiler ve amaçlar ile bireyin eğilimleri ve geçmişş yaşantıları da önem taşır. İnsan ile çevresi arasındaki ilişkilerin birbiri içine girmiş; çevrenin insan davranışlarını, insanın da çevreyi etkilemekte olduğu ve insan ile çevresi arasında karşılıklı etkileşimlerden oluşan bir süreç yaşanmaktadır. Teorik araştırma ve uygulama çalışmalarından oluşan tezin amacı, davranış örüntülerinin kentsel mekanların kullanımında yarattığı etkileri, bu etkileşimler üzerinden açıklamaktır. Bu çalışmada, insan-mekan etkileşimi incelenirken, davranış bilimleri, çevresel psikoloji ve kentsel mekan konularında yapılan literatür taraması, uygulama alanında yapılacak gözlemler için altyapı oluşturmuştur. Giriş bölümünde tezin, belirlenen amaçlar doğrultusundaki kapsamı ve yöntemi belirtilmiş, konuyla ilgili bugüne kadar yapılmış araştırmalara ilişkin açıklamalar yapılmıştır. Tezin problem alanı bir örnekle tanımlanmış ve belirlenen bu problemin çözümü kapsamında tezin amacı ve yöntemi ortaya koyulmuştur. Çalışmanın kuramsal kısmını oluşturan ilk dört bölümde, çevre, mekan, insan, davranış kavranılan ve bu kavramların etkileşimleri açıklanmıştır. Kentsel mekanların kullanımında davranış örüntülerinin incelenmesinin konu olduğu çalışmada, uygulama alanı olarak Trabzon'daki Atatürk Alanı seçilerek, burada mekansal/işlevsel analizler, anket ve davranış gözlemi çalışmaları yapılmış; sonuçların tasarımlarda nasıl birer veri olarak değerlendirilebileceği ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Sonuç ve öneriler bölümünde ise çalışmadan elde edilen bulgular özetlenerek, davranışın mekan kullanımında yaratabileceği etkiler üzerinden önerilerde bulunulmaya çalışılmıştır: Birey ve toplulukların mekandaki davranışlarının gözlenmesi; mekanın fiziksel üç boyutluluktan öte toplumsal, bireysel, ruhsal bir bütün olduğunun kabul edilmesi ve bu düşüncenin mekanla ilişkilendirilmesi gerekmektedir.
Changing dynamics of urban renewal: Uzundere urban renewal project

öz Ekonomik, sosyal ve politik değişim süreci kentlerdeki yaşamı sürekli olarak etkilemektedir. Değişen kent dinamikleri içinde planlamanın da yeniden değerlendirilmesi ve gözden geçirilmesi ihtiyacı doğmuştur. Kentsel yenileme Birinci Dünya Savaşı'nın ardından kent plancısının güncesinde yer almaya başlamıştır. Fakat zaman içersinde amaçlan, organizasyon ve yönetim modelleri değişime uğramıştır. Günümüzde ise, gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin büyüyen kentleri içinde kalan alanlar yeni mekansal dağılımlar sonucu bir yenileme süreci ile yüz yüze kalmaktadır. Bu durum kentsel yenilemeyi yerel yönetimlerin ve plancıların en önemli problemlerinden birisi haline getirmektedir. Bu çalışmanın amacı kentsel yenileme projelerinin dinamiklerini araştırmak ve bunların bize yenileme politikaları, yerellik ve halk katılımı ilkeleri geliştirmek adına neler kazandırabileceğini araştırmaktadır. Bunu gerçekleştirebilmek için dünyadan ve Türkiye'den pek çok farklı yenileme projeleri incelenmiştir. Tez araştırmasında kullanılan yöntemin, literatür ve internet araştırmalarından ve geçmişş deneyimlere temellendirilmiş yorumlamalardan oluştuğunu söylemek mümkündür.
Urban archaeological issues and resources in İzmir historic city centre: An exploratory case study

Öz IZMIR TARİHİ KENT MERKEZİNDEKİ KENTSEL ARKEOLOJİK DEĞERLER VE SORUNLAR: KEŞİFSEL BİR ÖRNEK ÇALIŞMA BELGE, Burak Yüksek Lisans, Şehir ve Bölge Planlama Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Numan TUNA Aralık 2005, 193 sayfa Türkiye'deki tarihi kent merkezlerinin birçoğu erken dönemlerden beri sürekli olarak yerleşilmiş ve yerleşilmeye devam etmektedir. Eğer, kentsel arkeolojik değerler planlama sürecine etkin bir şekilde dahil edilirse, tarihi kent merkezlerinin çok katmanlı yapısı hem kentlerin tarihsel sürekliliğinin bir göstergesi olur, hem de kentli bilincinin güçlendirir. Fakat, Türkiye'deki güncel politikalar ve stratejiler kentsel arkeolojik değerlerin, özellikle görünmeyen toprak altı değerlerin, planlama ve karar alma süreçlerine katılımına olanak sağlamamakta. Bu tezde, Türkiye'deki tarihi kent merkezlerinin planlama sürecine kentsel arkeolojik değerlerin dahil edilebilmesi için temel bir yöntemsel çerçevenin tanımlanması amaçlanmaktadır. Bu nedenle, çalışma iki bölümde ele alınmıştır; kavramsal yöntem çerçevesi bölümü ve keşifsel örnek çalışma bölümü. Kavramsal bölümde, gerçek arkeolojik potansiyelin korunması ve değerlendirmesinde etkin olan faktörlerin araştırılması için temel bir denklem çalışıldı. Daha sonra, M. Ö. 324 tarihinden beri yerleşilen İzmir Tarihi Kent Merkezi detayında yöntemsel çerçeve değerlendirildi. vıSonuç olarak, kentsel arkeolojik değerler için yönetim stratejilerinin tanımlanabilmesi amacıyla eş-değer alanları - ideal arkeolojik potansiyelin tanımlanması için temel birimler - ve kentsel arkeolojik karakter bölgeleri -planlama ve koruma politikalarının tanımlanması için temel birimler- tanımları geliştirildi.
Kentsel dönüşüm projelerinin mekansal ve sosyo-ekonomik etkileri: Diyarbakır ili Suriçi bölgesi örneği

Kent mekanları, zaman içerisinde aşırı nüfus yığılmaları, ekonomik sebepler, sosyal gelişimdeki yetersizlik, yanlış yer seçimi, doğal afetler, çarpık yapılaşma gibi çeşitli sorunlar yüzünden yıpranır ve köhneleşir. Tarihi kentlerimizdeki korunması gerekli alanlardan biri olan kentsel sit alanları köhneme sorunları ile karşı karşıya kalmaktadır. Bu durum planlama esaslarına bağlı kalarak yeniden yapılandırılmayı sağlamak için kentsel dönüşüm konusunu gündeme getirmiştir. Ülkemizde ve dünyada, yenileme, dönüşüm ve iyileştirmeye yönelik birçok proje örneği mevcuttur. Bu projeler, amaçları, uygulama biçimleri, örgütlenme modelleri ve sonuçları bakımından çeşitlilik göstermektedir. Kentler kültürel, sosyal, ekonomik ve fiziksel güçlerin etkileşiminin bir sonucudur. Ülkeler bu sosyal, ekonomik, fiziksel ve kültürel değişimlere ayak uydurmak, ortaya çıkan kentsel sorunları gidermek ve yeni ihtiyaçları karşılamak amacıyla kentsel politikalar geliştirmektedir. Kentsel dönüşüm, ekonomik etkinliğini, sosyal fonksiyonlarını ve fiziksel kalitesini kaybetmiş kentsel mekanların yeniden geliştirilmesini amaçlamaktadır. Bu tez çalışması, kentsel dönüşümün mekansal ve sosyo-ekonomik etkilerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışma alanı olarak kentsel dönüşüm projesi örneklerinden Diyarbakır tarihi Suriçi Bölgesi seçilerek, bu bölgede uygulanmakta olan kentsel dönüşüm projesinin mevcut durumu, mekansal ve sosyo-ekonomik etkileri üzerine değerlendirme yapılmıştır. Diyarbakır'da kentsel dönüşümün; alandaki çarpık yapılaşmaların temizlenmesi ve tarihi yapılarda restorasyon çalışmaları ile alanın turizme kazandırılması, alanda yerleşik halkın değişmesi, taşınmaz fiyatlarında ve kiralarda artış, alanda yer seçme talebindeki artış şeklinde mekansal ve sosyo-ekonomik etkileri olacağı öngörülmektedir.
The relationship between regional policy and regional state aid policy in the European Union and implications for Turkey

Bu tezin amacı, Avrupa Birliği'ndeki bölgesel politika ile bölgesel devlet yardımları politikası arasındaki ilişkiyi araştırmak ve bu ilişkinin, hem AB hem de üye ülke bölgesel politika yaklaşımlarının değişimine etkilerini, özellikle AB'ye katılım sürecinde Türkiye'deki bölgesel politikaya etkilerini dikkate alarak değerlendirmektir. Bu tez, AB'deki bölgesel politika ve bölgesel devlet yardımlarıpolitikasına ilişkin eleştirel bir inceleme yaparak, Birliğin 2004 yılındakigenişlemesinin ardından bölgesel politika için olası seçenekleri ortaya koymaktadır. Bölgeler arası eşitsizliğin artmasına rağmen AB'de bölgesel politikaya ayrılanfonlarda önemli bir artış olmaması ve üye ülkelerin verdiği bölgesel devlet yardımlarına sıkı düzenlemeler getirilmesi nedeniyle, özellikle az gelişmiş üyelerin ulusal büyüme ile bölgesel gelişmişlik farklılıkların azaltılması hedefleri arasında bir tercih yapmaları gerektiği ortaya koyulmuştur. Bu nedenle, AB'de rekabet gücünün arttırılması ve bölgesel farklılıkların giderilmesi arasında doğru bir dengeyeulaşılması, bölgesel kalkınma için verilen ulusal fonların ve AB fonlarının eşgüdümünü gerektirmektedir. Bu bulgu Türkiye açısından değerlendirildiğinde ise, kısa dönemde AB ile arasındaki gelişmişlik farkını azaltmak ve uzun dönemde bölgesel eşitsizlikleri gidermek için, Türkiye'deki bölgesel politikanın ve bölgesel devlet yardımları politikasının, bölgesel politikaya verilen ulusal fonların ve AB fonlarının stratejik bir şekilde eşgüdümlü hale gelmesini sağlayacak şekilde yeniden düzenlenmesi gerektiği ortaya çıkmaktadır.
Tarihi çevrelerde sokağın mekansal değişim sürecinin belgelenmesi: Alaçam geleneksel sokakları

doğal ve yapılı çevrenin toplumsal, ekonomik, yasal ve yönetsel ilişki ağları içinde sürekli olarak yeniden biçimlendirildiği kamusal bir alandır. Tarihi süreçte farklı kültürlerin ürettikleri çok çeşitli sokak örüntüleri, aynı mekanda üst üste gelerek bütünleşmiş ya da öncekini sınırlı ya da büyük oranda yok etmiş ve nihayetinde tarih katmanları olarak ele alınması gerekli bir birikimi ortaya koymuşlardır. Dolayısıyla, kentlerin tarihi geçmişşine yönelik birçok bilgi, geleneksel sokakların çözümlenmesiyle analiz edilebilir ve belgelenerek gelecek kuşaklara aktarılabilir. Bu tez, sosyal, ekonomik, mekansal, yasal ve politik çok boyutlu değişimlere bağlı olarak sürekli biçimde yeniden üretilen, ancak özgünlüğü bir ölçüde günümüze ulaşmış, Alaçam Kentsel Sit Alanları içindeki geleneksel sokakların dönemsel belgelenmesini amaçlamaktadır. Örneklem alanda seçilen sokakların, tarihi süreç içindeki değişimlerine göre çözümlenmesi ve 'yerele özgü bilginin değişim dinamikleri' ne dair bir yaklaşım oluşturulması hedeflenmektedir. Bu bakışla, sokağın kentin sosyo-kültürel donatı alanlarının ötesinde yerelin ürettiği kültürel hayatın mekansal ifadesi olarak fiziki ve sosyal açıdan değerlendirilmesi gerçekleştirilecektir.
Kentsel kimliğin sürdürülebilirliğinde kentsel koruma politikalarının rolü: Isparta tarihi kent merkezi örneği

Hızlı kentleşme, kentlerin tarih boyunca edinmiş oldukları fiziksel, mekansal ve kültürel birikimlerin; başka bir ifadeyle kimliklerinin zarar görmesine neden olmaktadır. Kentsel kimliğin sürdürülebilirliği yasal düzenlemelerle güvence altına alınmadığında gelecek nesillere aktarılamamaktadır. Bu sebeple kentlerin birbirinden ayırt edilmesine imkan veren kentsel kimliğin sürdürülebilirliğinin sağlanmasında koruma politikalarının rolü önem arz etmektedir. Bu çalışmada kentsel kimliğin sürdürülebilirliğinde kentsel koruma politikalarının rolünü araştırmak amaçlanmıştır. Bu kapsamda Isparta Kent'inin tarihi kent merkezinde yer alan konut dışı sivil mimari yapılarının ve ticari bölgenin bulunduğu tarihi sit alanı ile kentsel sit alanı örneklem olarak belirlenmiştir. Söz konusu alandaki mevcut durum; kat adedi, tarihsel dönemleme, tarihi değerlilik analizi gibi nicel yöntemlerle incelenerek tarihi kent merkezinin kentin kimliğine olan etkisi ve bu kimliğin sürdürülülebilirliğinde koruma politikalarının rolü ortaya konulmuştur. Çalışmanın sonuçlarına göre; Isparta kent merkezinin korunmasına yönelik etkin koruma politikaları geliştirilemediği görülmüştür. Buna bağlı olarak kentin en eski tarihli yapılarının bulunduğu ve günümüze kadar ulaştığı tarihi kent merkezinde tarihi dokuya aykırı yapıların inşa edildiği, bu yapıların kentin sahip olduğu kimliğin sürdürülebilirliğinde ve bu kimliğin gelecek nesillere aktarılmasında sorun teşkil ettiği tespit edilmiştir.
Gis-based multi-criteria approach for land-use suitability analysis of wind farms: The case study of karaburun peninsula, izmir-turkey

Bu çalışmada, İzmir İli sınırları içinde yer alan Karaburun Yarımadası'nda rüzgar santrallarının yer seçimi için, Coğrafi Bilgi Sistemi tabanlı çok kriterli karar verme süreci yaklaşımını kullanarak en uygun yer seçiminin belirlenmesi süreci sunulmaktadır. Yer seçim analizi için kullanılmış olan kriterler; literatür araştırması ve uzman görüşlerine dayanarak belirlenmiştir. Seçilmiş olan kriterler; çevresel, teknik, ekonomik ve sosyal faktörlere ilişkindir. Bu kriterlerin ağırlıklarını ve göreli önem derecelerini belirlemek için, çiftli karşılaştırma metodu, Analitik Hiyerarşi Süreci bağlamında uygulanmıştır. Çalışma alanının bütünündeki uygunluk derecelendirmesi, CBS ortamında çalışılması uygun olan, Ağırlılklandırılmış Çakıştırma metodu ile belirlenmiştir. Analiz çıktısı olarak üretilmiş olan Uygunluk Haritasında en uygun alanlardan, en az uygun alanlara ve sınırlandırılmış alanlara dek 5 kademeli bir puanlandırma/sınıflamaya gidilmiştir. Rüzgar santralları için optimal yer seçimi çok boyutlu bir süreçtir; bu çalışma üç konuyu dikkate alarak gerçekleştirilmiştir; rüzgar tarlalarının yer seçimi için en önemli ve etkileyici olan kriterlerin belirlenmesi, kriterlerin ağırlıklarını belirlemek için AHS metodunun uygulanması, CBS, tüm kriterleri çakıştırmak amacıyla bir araç olarak kullanarak, potansiyel en uygun alanların belirlenmesi. Çalışmada etkili olan sekiz kriter tanımlanmıştır; bunlar, rüzgar potansiyeli/hızı, koruma alanlarına olan uzaklık, yerleşim alanına uzaklıkları, ormanlarının varlığı, eğim, yükseklik, yoldan uzaklıkları ve tarım alanı varlığıdır. Çiftli karşılaştırma ile her bir kriter, farklı ağırlıklandırılmıştır. Sonuç olarak çalışma için CBS kullanılarak, rüzgar santralları için uygunluk haritası elde edilmiş ve mevcut rüzgar santrallarındaki türbinlerin konumuyla karşılaştırma yapılmıştır.
Kocaeli ili Erenler Cedit mahallesinde yapılan kentsel dönüşüm örneği

Bir gelişim ve dönüşüm sürecine girmiş olan dünyada, ekonomik, sosyal, kültürel ve politik alanlardaki yapısall değişimler, kentlerde hem mekanın yeni kullanılış biçimlerinin ortaya çıkmasına, hem de mevcut arazi kullanış biçimlerinin yeni önceliklere göre değerlendirilmesine sebep olmaktadır. Hızlı ve denetlenemeyen kentleşme kent içi alanlarda sosyo-ekonomik ve fiziksel problemlere yol açmaktadır. Bu olumsuzlukları gidermek için kullanılan kentsel dönüşüm kavramı tezde irdelenmiştir. Bu bağlamda dünyadaki ve Türkiye'deki örneklere bakılmıştır. Özelde ise Kocaeli'nde gerçekleştirilen Erenler Cedit Kentsel Dönüşüm Projesi ele alınmıştır. Bugüne kadar üzerinde pek araştırma yapılmayan ama Türkiye'deki diğer örneklere göre daha sosyal bir dönüşümü gerçekleştirmiş olan proje bütün yönleriyle araştırılmaya çalışılmıştır.
Türkiye koruma deneyiminin uluslararası koruma tüzükleri ve dünya kültürel ve doğal mirasının korunmasına dair sözleşme çerçevesinde değerlendirilmesi: Mardin örneği

Tarihsel katmanlar açısından Dünya'nın en zengin bölgelerinden olan Anadolu kentlerine tarih öncesi devirlerden itibaren farklı kültürel grupların yerleşmesi ve mekanı amaçları doğrultusunda dönüştürmesi ile oluşan sosyal ve kültürel birikimler mekanda izler bırakmış ve tarihi yerleşmelerin kendine özgü karakteristik yapılarının ve kentin kimliğinin oluşmasına olanak sağlamıştır. Ülkeler uluslararası platformlarda çerçevelenen ve dünya ölçeğinde önde gelen kurum ve kuruluşlarca yürürlüğe konulan koruma yaklaşımlarını kendi sistemlerine adapte etmeye çalışmaktadır. Her ülke kendi içsel dinamikleri bağlamında bu durumu gerçekleştirmektedir. 19. yüzyılda restorasyon ilkeleri belirlenerek oluşmaya başlayan koruma anlayışı, kurumsal yapılanmaların örgütlenme süreci ile devam etmiştir. Örneğin Avrupa'da gerçekleştirilen arkeolojik araştırmalar ve restorasyon tartışmaları Osmanlı aydınlanma sürecine de yansımış ve ilk olarak 1869 yılında çıkarılan Asar-ı Attika Nizamnamesi ile koruma yaklaşımlarının ilk adımı atılmıştır. Günümüze kadar farklı tarihlerde değişikliklere uğrayan koruma mevzuatı halen değişiklikler geçirmekte, yeni kavramların ve yaklaşımların benimsenmesi gündeme gelmektedir. Bu kapsamda uluslararası sözleşme, bildirge ve tüzüklerde yer alan kavramsal, yönetsel, finansal örgütlenme yapılarından bazılarının Türkiye koruma mevzuatına aktarılabildiği, bazılarının ise hiç yer almadığı veya daha önce aktarılan bazı yaklaşımların bugün bırakıldığı gözlenmektedir. Bu çalışma ile, Uluslararası sözleşmeler ile ülkemizdeki koruma politikalarına yansımalarının, Anadolu coğrafyasında çoklu kültürel ve mekansal özelliklerin günümüzde yaşamaya devam ettiği yegane örneklerden biri olan Mardin Kenti üzerinden incelenmesini ve Mardin'in 'Kültürel Peyzaj Alanı' olarak UNESCO Dünya Miras Listesi adaylık sürecinde ülkemiz koruma mevzuatı ile dünya koruma mevzuatı uyum sürecinin değerlendirilmesini amaçlamaktadır. Çalışma Uluslararası sözleşmeler ve Türkiye koruma anlayışında yer alan farklı yaklaşımların, uyum ve etkileşim süreçlerinin yol açtığı kavramsal değişimlerin, yaşanan ve yaşanması olası uygulama sorunlarının tespiti ve çözüm arayışlarının geliştirilmesi hedefleri açısından önem arz etmektedir.
Deprem etkilerinin azaltılmasında planlamanın rolü: Örnek kent Kocaeli

DEPREM ETKİLERİNİN AZALTILMASINDA PLANLAMANIN ROLÜ: ÖRNEK KENT KOCAELİ Elif KESİCİ GAZI ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ Şubat 2002 Özet Deprem, yerleşimlerin oluşumunu ve gelişimini doğrudan etkilemektedir. Temel amaçlar; deprem anında en az hasarla kurtulmak, deprem sonrasında normal yaşama en kısa sürede dönmektir. Bu amaçların gerçekleşmesi, depreme dayanıklı yerleşim ve yapılaşma ile mümkündür. Deprem riski altındaki bölgelerde, depreme dayanıklı ve güvenli yerleşim ve yapılaşma süreci ile bu süreçteki etmenler, bu araştırmanın konusudur. Bu konu, 17 Ağustos 1999 Kocaeli depremi ve sonrasında yürütülen çalışmalar ile ortaya konmuştur.
Different waves of coffee houses as third places and the use of information and communication technology devices in these settings: A cross- case study in Ankara

1999 yılında Ray Oldenburg tarafından tanıtılan 'üçüncü yer' kavramı, insanların evleri ya da iş yerleri dışında sosyalleşebilecekleri, diğer insanlarla etkileşim kurabilecekleri, konuşabilecekleri ve zaman geçirebilecekleri bir kaçış noktasına duyulan ihtiyacı açıklamaktadır. Bu bağlamda, kahvehanelerin uzun tarihi ve şehirdeki sosyal rolü çok önemlidir. Aynı zamanda, kentsel bağlamda artan sayıda kahvehane, kahve dükkanı ve sokak kafesi dikkat çekmektedir. Ayrıca, teknolojinin, özellikle Bilgi ve İletişim Teknolojilerinin gündelik hayatla bütünleşik hale gelmesi, şehirlerin ve kahve evlerinin dinamiğini değiştirmektedir. Bu amaçla, bu tez, (1) kahvehane türlerini ve bu mekanların üçüncü yerin karakteristik özellikleri ne ölçüde sergilediklerini ve (2) kahve evlerinde Bilgi ve İletişim Teknolojisi aletleri kullanımının bu mekanlardaki üçüncü yer özellikleri üzerindeki etkilerini araştırmayı amaçlamaktadır. Bu araştırmanın temel amacı, üçüncü yer göstergesi olan değişkenleri ortaya koymak ve kaliteli sosyalleşme mekanları sunmak için bu değişkenleri destekleyen önerilerde bulunmaktır. Bu nedenle, bu çalışma, üç farklı dalga kahve evini, çapraz vaka yöntemi doğrultusunda literatür taraması ışığında oluşturulan anket, üçüncü yer indeksi ve alan incelemesi yoluyla veri toplayarak incelemektedir. Ankara'da Ulus ve Bahçelievler mahallelerinden seçilen kahvehane/ kıraathane, kahve dükkanı ve sokak kafesi çalışma alanı olarak seçilmiştir. Seçilen kahve evleri, aralarındaki benzerlikleri ve farklılıkları üçüncü yer karakteristik özellikleri bağlamında ortaya çıkarmak ve bu yerlerde Bilgi ve İletişim Teknolojisi cihazları kullanımının karakteristik özellikleriyle olan ilişkisini daha iyi anlamak için incelenmiştir.