turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Proje tabanlı çevre eğitiminin öğretmen adaylarının çevre bilincine ve epistemolojik inançlarına etkisi

Bu araştırmanın amacı, proje tabanlı öğrenme modeli ile geleneksel öğretim yöntemlerinin etkisinin; fen bilgisi öğretmen adaylarının epistemolojik inançları, çevre bilgi düzeyi, çevre tutum ve davranış boyutlarıyla karşılaştırmak olarak saptanmıştır. Proje tabanlı öğrenme modelinin uygulandığı deney grubu ile kontrol grubu arasındaki farklılıkları ortaya koymak amacıyla ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel yöntem kullanılmıştır. Araştırma örneklemini 2010- 2011 öğretim yılı bahar döneminde, Pamukkale Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, İlköğretim Bölümü, Fen Bilgisi Öğretmenliği Anabilim Dalı'nda 3. sınıfta öğrenim gören ve 'Çevre Bilimi' dersini alan 53 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Deney grubundaki öğretmen adaylarına, Çevre Bilimi dersi proje tabanlı öğrenme modeli çerçevesinde planlanmış ve uygulanmıştır. Kontrol grubunda ise geleneksel öğretim yapılmıştır. Uygulama öncesinde ve sonrasında her iki grupta öğretmen adaylarına 5'li likert tipinde Epistemolojik İnanç, Çevre Bilgi, Çevre Tutum ve Çevre Davranış Ölçekleri uygulanmıştır. Verilerin analizinde istatiksel analiz yöntemleri ile ön test ve son test puanları kullanılarak gruplar arasında karşılaştırmalar yapılmıştır. Yöntem ve cinsiyetin bağımsız değişken olarak alındığı iki faktörlü ANOVA ve ANCOVA sonuçları. 05 anlamlı düzeyindedeğerlendirildiğinde; fen bilgisi öğretmen adaylarının epistemolojik inançları, çevreye yönelik tutumları ve davranışlarına ilişkin ortalamanın grup ve cinsiyet değişkenine göre farkılılık göstermediği bulunmuştur. Deneysel işlem sonrası öğretmen adaylarının çevreye ve çevre sorunlarına yönelik bilgi düzeyleri arasında ise proje tabanlı öğrenme modelinin uygulandığı deney grubu lehine anlamlı bir farklılık vardır. Çoklu regresyon sonuçlarına göre çevre bilgi ölçeğinin istatistiksel anlamda çevre tutum düzeyi üzerinde etkili olması, fen bilgisi öğretmen adaylarının çevre bilgilerinin, çevre tutum düzeylerinin bir yordayıcısı olduğunu göstermektedir. Araştırmada elde edilen bulgular ilgili alan yazında tartışılmış, eğitimcilere ve araştırmacılara bazı önerilerde bulunulmuştur.
L'influence des pratiques en Francais sur la compétence en production ecrite des etudiants bilingues de l'Université Anadolu

Çift dillilik, uluslararası iletişim ve değişim içeren globalleşme sayesinde evrensel ve süreklilik içeren bir fenomen haline gelmekte. Günümüzde, her bireyin ikinci hatta üçüncü dili / kültürü bilmesi zorunludur. Bu nedenle araştırmamız, çift dilli göçmen, Lisans ve Master Fransızca yabancı dil öğrencilerini kapsamaktadır. Çalışmamızın asıl amacı, 2. dil kullanımının yazılı anlatım üzerindeki etkisini incelemektir. Amacımıza ulaşmak için nitel ve nicel yöntemler kullanılmıştır. Türkçe ve Fransızca dillerin kullanım yoğunluğunu ve Fransızcanın kullanım alanını belirlemek için bir anket kullanılmış ve daha sonra katılımcılardan, biri kişisel alanda, diğeri eğitim alanında, iki farklı metin yazmaları istenmiştir. Son olarak, elde edilen veriler yarı yapılandırılmış görüşmelerle desteklenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, Fransız dilinin yoğun kullanımı ile yazılı anlatım başarı düzeyi arasında bir ilişki bulunmazken, dilin belirli bir alanda özel kullanımı bu alanda iyi sonuçlara yol açmaktadır. Bunun yanı sıra, görüşme sonuçları hedef kitlenin yazım ve dilbilgisinde zorluklar yaşadığını göstermektedir. Bunları düzeltmek için, katılımcılar daha yoğun olarak okumaları gerektiğini ve zayıf oldukları dilbilgisi alanlarını yeniden çalışmaları gerektiğini belirtmişlerdir.
İlköğretim öğretmen adaylarının çevresel tutum ve çevre bilgi düzeyleri üzerine bir çalışma

Dünyada 1970'lerden sonra giderek artan, çevreye karşı gösterilen ilgi ülkemizde 1980'lerden sonra yaşanmaya başlamıştır. İlginin, olumlu tutum ve davranışa dönüştürülebilmesi ancak çevreye karşı bilinçlenme ile olacaktır. Bilinçlenmenin yolu ise çevre eğitiminden geçmektedir. Bu araştırmada İlköğretim Fen Bilgisi, Sosyal Bilgiler ve Sınıf Öğretmenliği programlarında bulunan öğretmen adaylarının çevreye yönelik tutumları ve çevre bilgi puanları belirlenmeye çalışılmış olup; genel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, 2011- 2012 eğitim-öğretim yılında, Niğde Üniversitesi Eğitim Fakültesinde öğrenim gören 584'ü Sınıf, 559'u Sosyal Bilgiler, 290'ı Fen Bilgisi Öğretmenliği öğrencisi olmak üzere toplam 1433 öğrenci oluşturmuş olup; örneklemini ise 2011- 2012 eğitim-öğretim yılında Niğde Üniversitesinde öğrenim gören Sınıf, Sosyal Bilgiler ve Fen Bilgisi öğretmenliği 1-4. sınıflardan tabakalı örnekleme yöntemiyle seçilen toplam 648 öğrenci oluşturmuştur. Araştırma sonucunda; öğretmen adaylarının çevreye yönelik tutum puanları cinsiyete, öğrenim gördükleri programa, çevre eğitimi dersi alıp almamalarına, mezun oldukları lise türüne ve bulundukları sınıf düzeylerine göre anlamlı bir farklılık göstermediği sonucuna ulaşılmıştır. Öğretmen adaylarının çevre bilgi puanlarının cinsiyete, çevre eğitimi dersi alıp almamalarına ve bulundukları sınıf düzeylerine göre anlamlı bir farklılık göstermediği belirlenmiştir. Öğretmen adaylarının çevre bilgi puanları öğrenim gördükleri programa göre incelendiğinde Fen Bilgisi öğretmen adayları lehine anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Öğretmen adaylarının mezun oldukları lise türüne göre çevre bilgi puanları arasında anlamlı fark bulunmuştur.
Ölçeklerin faktör yapısını belirlemede kullanılan açımlayıcı faktör analizi ve kümeleme analizi ile verilerin sınıflandırılmasında kullanılan diskriminant ve lojistik regresyon analizi tekniklerinin karşılaştırılması

Bu araştırma üniversite öğrencilerinin akdemik güdülenmelerine etki eden faktörlerin belirlenmesi ve öğrencilerin güdülenme durumlarına göre sınıflandırılmasında faktör analizi, kümeleme analizi, diskriminant analizi ve lojistik regresyon tekniklerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi amacını taşımaktadır. Çalışmanın evrenini 2014- 2015 eğitim öğretim yılında Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi öğrencileri, örneklemini ise uygun örnekleme yöntemi ile seçilen 562 kız ve 109 erkek öğrenci olmak üzere toplam 671 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan üniversite öğrencilerinin akademik güdülenmelerini belirlemek amacıyla Pintrich, Smith, Garcia ve McKeachie (1991) tarafından geliştirilen güdülenme ve öğrenme stratejileri ölçeğindeki güdülenme alt ölçeği kullanılmıştır. Öğrencilerin sosyo-demografik bilgileri ise araştırmacı tarafından oluşturulan 'Kişisel Bilgi Formu' aracığıyla toplanmıştır. Verilerin analizinde SPSS 21 paket programı ile LISREL 8.8 paket programı kullanılmıştır. Hem açımlayıcı faktör analizi hem de kümeleme analizi ölçeğin faktör yapısını açıklamada benzer sonuçlar vermiştir. Öğrencilerin güdülenme durumlarına göre sınıflandırılmasında ise genel doğru sınıflandırma yüzdelerine bakıldığında diskriminant analizi %93,9'luk bir doğru sınıflandırma performansı gösterirken, lojistik regresyon analizi %91,2'lik doğru sınıflandırma performansı göstermiştir.
Kız öğrenci yurdunda kalan üniversite öğrencilerinin konstipasyon durumlarının belirlenmesi

Sağlıklı genç bireylerde konstipasyon sorununun belirlenmesine yönelik yapılan çalışmalarda, konstipasyon oranının yüksek olması, yaşam kalitesinin olumsuz etkilenmesi neden ile konstipasyonun üzerinde durulması gereken önemli bir sorundur. Üniversite kız öğrencileri geleceğin anneleri ve yeni nesilleri yetiştirecek bireyler olmaları nedeniyle kendilerine ait bu sorunun farkına varmaları ve çözüme ulaşmaları gerekmektedir. Bu çalışma, kız öğrenci yurdunda kalan üniversite öğrencilerinde konstipasyon durumlarını belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Çankırı ilinde bulunan yükseköğrenim yurtlarında kalan kız öğrenci oluşmuştur. Örneklem seçimi yapılmayıp evrenin tamamı araştırma kapsamına alınmıştır. Araştırmada kullanılan verilerin toplanmasında, araştırmacı tarafından geliştirilen sosyo-demografik soru formu ve 'Konstipasyon Ciddiyet Ölçeği ' kullanılmıştır. Araştırmaya katılan kız öğrencilerin % 77 .5'si 18 -21, % 39' u 2. sınıf öğrencisi, % 48 ,1'ının geliri 500 TL altı olup ve % 86 .6'sının kronik bir hastalığı bulunmamaktadır. Kız öğrencilerin Konstipasyon Ciddiyet Ölçeğinin alt boyutlarından aldıkları en yüksek puan ortalaması 'Toplam KCO' boyutunda (27.8 11.3), en düşük puan ortalaması 'ağrı' boyutunda (3.0 3.1) olduğu görülmüştür. Yaşın artması ile kalın bağırsak tembelliği ve ağrı durumunun arttığı, hareketsiz olanlarda ağrı kalın barsak tembelliği ve dışkı tıkanıklığının daha fazla görüldüğü belirlenmiştir. Bu sonuçlar doğrultusunda; Öğrencilerde konstipasyon sorununun azaltılması/önlenmesi için sorunla baş etmelerini desteklemek için gerekli eğitim ve danışmanlıkların yapılması önerilmektedir.
Meslek yüksek okulu öğrencilerinin programlama başarısını etkileyen faktörlerin incelenmesi

Bu tez çalışmasının amacı, meslek yüksek okulu öğrencilerinin programlama başarılarını etkileyen faktörleri ortaya çıkarmak ve öğrencilerin programlama başarıları ile demografik bilgileri, problem çözme ve analitik düşünme becerisi, kişisel öz yeterlilik ve motivasyonları, öz düzenleyici öğrenme stratejileri arasında anlamlı bir ilişki bulunup bulunmadığını incelemektir. Araştırmada ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın bağımlı değişkeni öğrencilerin programlama dersindeki akademik başarısı; bağımsız değişkenleri ise demografik bilgiler, motivasyon, öz yeterlilik, öz düzenleyici öğrenme stratejileridir. Araştırmada veri toplama aracı olarak demografik bilgi anketi, problem çözme envanteri, öz düzenleyici öğrenme stratejileri ölçeği, genel öz yeterlilik ölçeği, güdülenme ve öğrenme stratejileri ölçeği, programlama başarı testi kullanılmıştır. Araştırma, Bozok Üniversitesi Akdağmadeni MYO, Adnan Menderes Üniversitesi Aydın MYO, Ahi Evran Üniversitesi Kaman MYO bilgisayar programcılığı programı 2. sınıf öğrencileri üzerinde uygulanmıştır. Araştırma sonunda, öğrencilerin programlama başarıları ile cinsiyet, okul türü, genel akademik not ortalamaları, motivasyon, öz düzenleyici öğrenme stratejilerinden öz yeterlilik arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Programlama başarısı toplam varyansının %23'ü demografik özellikler, problem çözme ve analitik düşünme becerisi, kişisel öz yeterlilik, motivasyon değişkenleriyle, %18'i öz düzenleyici öğrenme stratejileri ile açıklanabilmektedir.
Sivil savunma ve itfaiyecilik programı öğrencilerinin eğitimleri hakkındaki görüşleri ile mezuniyet sonrasında afetlerde çalışma isteklilikleri

Kaya E. Sivil Savunma ve İtfaiyecilik Programı Öğrencilerinin Eğitimleri Hakkındaki Görüşleri ile Mezuniyet Sonrasında Afetlerde Çalışma İsteklilikleri. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Afetlerde Sağlık Yönetimi Programı Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2014. Bu araştırmada çalışmanın yapıldığı dönemde Türkiye'de 11 üniversitede bulunan sivil savunma ve itfaiyecilik programı öğrencilerinin eğitimleri hakkındaki görüşleri ile mezuniyet sonrasında afetlerde çalışma isteklilikleri incelenmiştir. Araştırma tanımlayıcı tipte epidemiyolojik bir çalışmadır. Çalışmada veriler, araştırmacı tarafından hazırlanan 58 soruluk anket formu kullanarak toplanmıştır. Çalışmaya katılım sıklığı %65,5'dir. Öğrencilerin yaş ortalaması 20,0 1, 8 yıl bulunmuştur. Çalışmaya katılan öğrencilerin %96,0'ı erkek, %99,3'ü bekar olduğunu belirtmiştir. Öğrenciler bu programı en çok iş imkanı olduğu için (%53,4), sevdiği için (%45,6) ve insanlara yardım etmek istedikleri için (%31,8) tercih ettiklerini belirtmişlerdir. Öğrencilerin %42,5'i genel olarak sivil savunma ve itfaiyecilik programından aldığı eğitimi yetersiz, %32,5'i aldığı eğitimden memnun olmadığını belirtmiştir. Öğrencilerin çoğunluğu (%90,9) sivil savunma ve itfaiyecilik programını seçmekten memnun olduğunu belirtmiştir. Öğrenciler sivil savunma ve itfaiyecilik programı eğitimlerinin daha iyi olması için en fazla yaptıkları öneriler; uygulamaların artırılması, uygulama alanlarının oluşturulması ve yeterli ekipman ve malzemenin sağlanması olmuştur. Öğrencilerin %82,8'i mezuniyet sonrasında afetlerde çalışmak istediğini belirtirken, %16,3'ü kararsız olduğunu belirtmiştir. Öğrencilerin mezuniyet sonrasında çalışmak için en az istekli oldukları afetler bulaşıcı hastalık kaynaklı afetler (%32,1) ile nükleer kaza kaynaklı afetler (%42,4) olmuştur. Öğrenciler kişisel koruyucu ekipmanların olmaması (%57,0), kişisel güvenliğinin olmaması (%50,8), ailesinin güvenliği ve sağlığı ile ilgili endişesinin olması (%49,7), riskle ilgili bilgisinin eksik olması (%49,5), afet ile ilgili eğitiminin olmaması (%48,9) ve bakmak zorunda olduğu aile bireylerinin olması (%33,5) afetlerde çalışmada istekliliğini azalttığını belirtmiştir.
Maddenin tanecikli yapısının anlaşılması üzerine işbirlikli öğrenme yöntemlerinin etkisi

Bu araştırmanın amacı işbirlikli öğrenme modelinin uygulanmasında kullanılan birlikte öğrenme, okuma yazma uygulama, öğrenci takımları başarı bölümleri yöntemleri ve öğretmen merkezli öğrenme yönteminin 'Maddenin Tanecikli Yapısının Anlaşılması' üzerine etkisini tespit etmektir. Çalışmanın örneklemini, 2013- 2014 eğitim-öğretim yılında Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Fen Bilgisi Öğretmenliği Programının iki farklı şubelerinde öğrenim gören toplam 96 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Ön Bilgi Testi ve Maddenin Tanecikli Yapısı Testleri (MTYT1,2,3,4,5) kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler tanımlayıcı istatistikler, tek yönlü ANOVA ve Post-Hoc testleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Yapılan değerlendirmeler ile ÖBT ve MTYT ön testlerinden elde edilen sonuçlara göre; araştırmanın başlangıcında araştırmaya katılan grupların benzer özellikte oldukları tespit edilmiştir. MTYT son test puanları için yapılan tek yönlü varyans analizi sonuçları, uygulanan öğretim yaklaşımlarının maddenin tanecikli yapısının anlaşılması bakımından anlamlı bir etkisi olduğunu göstermiştir. Bu sonuçlara göre işbirlikli öğrenme yöntemlerinin maddenin tanecikli yapısının anlaşılmasının sağlanmasında öğretmen merkezli öğrenme yöntemine göre daha etkili olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca MTYT son test puanları için yapılan tek yönlü ANOVA analizi sonuçları, uygulanan öğretim yöntemlerinden işbirlikli öğrenme yöntemlerinin, geleneksel öğrenme yöntemine göre 'Maddenin Tanecikli Yapısının Anlaşılması' konusunda daha etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Fen bilgisi öğretmen adaylarının üstbilişsel farkındalıkları ile mantıksal düşünme becerileri ve akademik başarıları arasındaki ilişkinin araştırılması

Bu araştırmanın amacı öğretmen adaylarının üstbiliş farkındalık düzeyleri ile mantıksal düşünme becerileri ve akademik başarıları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma, 2011 2012 eğitim öğretim yılında, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesinde Fen Bilgisi Öğretmenliği Anabilim Dalı'nda öğrenimlerine devam eden 2., 3. ve 4. sınıf 361 öğretmen adayı üzerinde yapılmıştır. Üstbiliş farkındalık düzeylerini ölçmek amacıyla Üstbilişsel Farkındalık Envanteri ve mantıksal düşünme becerilerini ölçmek amacıyla Mantıksal Düşünme Yeteneği Testi uygulanmıştır. Araştırma sürecinde elde edilen veriler, SPPS 15.0 istatistik paket programı aracılığıyla çözümlenmiştir. Verilerin analizinde Pearson-Moment Çarpım Korelasyonu, bağımsız örneklemler için t-testi ve regresyon analizi tekniği kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, öğretmen adaylarının üstbiliş farkındalık düzeyleri ve mantıksal düşünme becerileri ile akademik başarı arasında anlamlı ilişkiler olduğu görülmüştür. Üstbilişsel farkındalık ve akademik başarı arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Bununla birlikte mantıksal düşünme becerisi ve akademik başarı arasında da pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Analizler sonucunda üstbilişsel farkındalık ve mantıksal düşünme becerisi akademik başarının yordayıcısıdır denilebilir. Ayrıca öğretmen adaylarının akademik başarıları, üstbilişsel fakındalıkları ve mantıksal düşünme becerileri cinsiyet faktörüne göre farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir. Araştırma sonucuna göre akademik başarı ve üstbilişsel farkındalık cinsiyet açısından değişmektedir. Kız öğretmen adayları erkek öğretmen adaylarından daha başarılı olduğu ve kız öğretmen adaylarının daha yüksek üstbilişsel fakındalığa sahip olduğu söylenebilir. Buna karşın öğretmen adaylarının mantıksal düşünme becerisi ile cinsiyet arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır.
Yükseköğretimde öğrenci bağlılığının araştırılması

Amaç: Bu araştırmanın amacı, yükseköğretim sisteminde öğrenci bağlılığının ulusal düzeyde hangi seviyede gerçekleştiğini belirlemek ve öğrenci bağlılığının üniversiteye devam etme isteği ve akademik başarı ile olan ilişkilerini incelemektir. Yöntem: Araştırmada nicel araştırma yaklaşımlarından nedensel desen kullanılmıştır. Araştırmanın evreni, 2018- 2019 eğitim-öğretim yılında Türkiye'deki 129 devlet üniversitesinde öğrenim gören 1969844 lisans öğrencisinden oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise tabakalı örnekleme yöntemi kullanılarak belirlenen 11 devlet üniversitesinde öğrenim gören 3093 lisans öğrencisinden meydana gelmektedir. Araştırmada veri toplama aracı olarak Demografik ve Üniversite Deneyimi Bilgi Formu ve Yükseköğretim Öğrenci Bağlılığı Ölçeği kullanılmıştır. Ölçeğin yapısall geçerliğini test etmek için doğrulayıcı faktör analizi uygulanmıştır. Verilerin analizinde ise betimsel istatistik yöntemlerinden standart sapma, aritmetik ortalama, frekans ve yüzde teknikleri ile bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü varyans analizi, pearson momentler çarpımı korelasyon analizi, basit doğrusal regresyon analizi, çoklu doğrusal regresyon analizi ve çok düzeyli lojistik regresyon analizinden yararlanılmıştır. Bulgular: Üniversite öğrencilerinin yükseköğretim öğrenci bağlılığı ölçeğinden aldıkları puanların orta düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Öğrencilerin yükseköğretim öğrenci bağlılığı ölçeğinden aldıkları puanlar kişisel ve üniversite deneyimlerine yönelik özelliklerine göre anlamlı farklılıklar göstermektedir. Araştırma kapsamında, öğrenci bağlılığının akademik başarıyı ve üniversiteye devam etme isteğini istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde yordadığı belirlenmiştir. Sonuç ve Öneriler: Öğrenci bağlılığı akademik başarıyı ve üniversiteye devam etme isteğini olumlu yönde etkilemektedir. Öğrencilerin bağlılıklarının artmasıyla akademik başarıları ve üniversiteye devam etme istekleri de artmaktadır. Bu kapsamda, üniversiteler öğrencilerin bağlılık seviyelerini artırabilmek için kurumsal bazda politikalar oluşturmalı ve kurumlarında öğrenci bağlılığının hangi seviyede olduğunu düzenli bir şekilde ölçerek kendilerini değerlendirmelidirler. Araştırmanın öğrenci bağlılığını anlamada üniversitelere değerli bilgiler sağlayacağı ve akademik başarı ile üniversiteye devamı arttırmak için yapılacak girişimlerin planlanmasında yararlı olacağı düşünülmektedir.
Türkçe öğretmeni adaylarının yansıtıcı düşünme ve yaratıcılık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada Türkçe öğretmeni adaylarının sahip olduğu yansıtıcı düşünme becerileri ve yaratıcılık düzeylerini ortaya koyarak, bunlar arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bununla birlikte, öğretmen adaylarının sahip olduğu sosyodemografik özelliklerin yansıtıcı düşünme ve yaratıcılık üzerindeki etkisinin araştırılması da çalışmanın alt amacıdır. Bu çerçevede 2011- 2012 eğitim öğretim yılında Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi'nde Türkçe Öğretmenliği bölümünde eğitimine devam eden 241 öğrenciye anket uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; öğrencilerin cinsiyetlerine dayalı üst-bilişsel yansıtıcı düşünmeleri arasında anlamlı fark vardır ve kız öğrencilerin üst-bilişsel yansıtıcı düşünme düzeyleri erkek öğrencilerden yüksektir. Üstbilişsel, bilişsel, uygulama ve duyuşsal boyutlarında öğrencilerin sınıf düzeylerine göre anlamlı bir fark vardır ve birinci sınıf öğrencilerinin diğer sınıf öğrencilerinden daha üstbilişsel yansıtıcı düşünmeye sahiptir. Üstbilişsel yansıtıcı düşünme becerileri, öğrencilerin geldiği yerleşim yeri türüne göre farklılaşmaktadır. Kasabadan gelen öğrenciler ilçeden gelenlere göre daha üstbilişsel yansıtıcı düşünmeye sahiptir. Yapılan korelasyon analizinde yansıtıcı düşünmenin tüm alt boyutları ile yaratıcılığın arasında aynı yönlü ve zayıf ilişkiler tespit edilmiştir. Bununla birlikte, regresyon analizi sonucuna göre yansıtıcı düşünmenin tüm alt boyutları birlikte yaratıcılık ile anlamlı ilişki kurmaktadır.
Fen bilgisi öğretmen adaylarının laboratuvar derslerine yönelik öz-yeterlik, tutum ve kaygı puanlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi

Bu çalışmada; fen bilgisi öğretmen adaylarının fen laboratuvarı öz-yeterlik inanç ve tutum puanları ile fizik, kimya ve biyoloji laboratuvarı kaygı puanları arasında anlamlı ilişkinin olup olmadığı, ayrıca bu değişkenlerin cinsiyet ve sınıf düzeylerine göre fark oluşturup oluşturmadığı araştırılmıştır. Araştırmada genel tarama modellerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini üç farklı devlet üniversitesinin Eğitim Fakültesi'nde okuyan fen bilgisi öğretmen adayları, örneklemini ise bu fakültelerin İlköğretim Bölümü Fen Bilgisi Öğretmenliği Ana Bilim Dalı 2, 3 ve 4. sınıflarında öğrenim gören 235 erkek, 450 kız olmak üzere toplam 685 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; 'Öğrenme ve Performansla İlgili Öz-yeterlik İnancı Ölçeği', 'Fen Laboratuvarı Tutum Ölçeği', 'Fizik, Kimya ve Biyoloji Laboratuvarları Kaygı Ölçekleri' 2012- 2013 eğitim-öğretim yılının ikinci döneminde öğretmen adaylarına uygulanmıştır. Verilerin analizinde Pearson Çarpım Momentler Korelasyonu, Bağımsız Örneklemler t-Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Araştırma sonuçları, fen bilgisi öğretmen adaylarının fen laboratuvarı tutum puanları ile fizik, kimya ve biyoloji laboratuvarı kaygı puanları arasında negatif ve anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir. Öğretmen adaylarının fen laboratuvarı tutum ve fizik laboratuvarı kaygı puanları cinsiyete göre anlamlı farklılık göstermiştir. Bu sonuca göre erkek öğrencilerin fen laboratuvarı tutum ve fizik laboratuvarı kaygı puanları, kız öğrencilerin tutum ve kaygı puanlarından anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Bununla birlikte, öğretmen adaylarının fen laboratuvarı tutum puanları sınıf düzeylerine göre anlamlı farklılık göstermiştir. Yapılan Post Hoc analizi sonucunda, 2. sınıf öğrencilerin tutum puanları 3 ve 4. sınıf öğrencilerin tutum puanlarından anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu bulunmuştur.