turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Giresun il merkezi ve köylerinde kadın kıyafetleri, kıyafetlerin dokuma, örgü ve aksesuar özellikleri

Bu araştırma Giresun il merkezinde ve merkez köylerinde geçmişşi günümüze aktarma niteliğinde olanlarla, günümüzde var olan geleneksel, folklorik ve köy kadın kıyafetlerinin dokuma, örgü, model ve aksesuar özelliklerini tespit etmek ve gerekli görülenlerini belgelemek amacıyla planlanmış ve yürütülmüştür. Araştırmanın yürütülmesinde konuyla ilgili yazılı kaynaklar taranmış, araştırma yöresinde gözlem ve incelemelerde bulunarak, kaynak kişi ve kurumlardan yararlanarak ele geçirilebilen fotoğraflar ve özellikle ata'dan kalma geleneksel kadın kıyafetleri ile köy kadın kıyafetini temsil eden günlük giysiler ve GİFSAD İmece Halk Dansları Topluluğu milli folklorik kadın kıyafeti ayrı ayrı incelemeye alınmıştır. İncelemeye alınan kıyafetler, kumaşı, üretim tekniği, lif, iplik, desen, biçim'i giyim, süsleme ve aksesuar özellikleri ortaya konularak fotoğraflarla görüntülenmiştir. Giresun il merkezinde bulunan geleneksel kıyafetler bindallı, gelinlik, üç etek, cebken ve aksesuarlardan oluşmaktadır. Bu kıyafetler, sahibinden alınabildiği takdirde özel gün ve gecelerde genç kızlar ve kadınlar tarafından giyilmektedir. Merkez ilçeye bağlı tüm köylerde kadın giyimi aynıdır. Giyim tarzlarında da süslemeleri dışında farklılık bulunmamaktadır. Köy kadın giyiminin en belirgin özelliği kumaş seçiminde doğal liflerden dokunan kumaşları, model seçiminde de kullanım rahatlığına önem verilmesidir. Köy kadını giyimindeki renk uyumuna önem verdiğinden entari üzerine giydiği el örgüsü yeleklerde pastel renkleri tercih etmektedir. Köy kadın giyiminde geçmişşten günümüze kullanımı hiç değişmeyen giyim unsuru keşan peştamalı ve oyalı başörtüleridir. Bu örtüler çember, yaşmak, şifon, namaz ve mevlüt örtüleridir. Yörenin engebeli arazisine uyum sağlayan ve yağışlı iklimine dayanıklılık gösteren kara lastik de köy kadının tercih ettiği bir ayak giyimidir. Köy kadını giyimini altın takılarla tamamlamaktadır. Bu takılar ekonomik duruma ve zevke göre çeşitlilik göstermektedir. Giresun il merkezi ve köylerinde kadın giyimini oluşturan giyim unsurları kullanılan kumaş, süsleme ve kullanım yerine göre değişik isimler almaktadır. Bunlar; Giresun il merkezi ile merkez köylerde kadın giyimi arasındaki farklılık sosyal yaşantının değişikliğinden kaynaklanmaktadır. Giresun ili milli foklarik kadın kıyafeti GİFSAD imece Halk Dansları Topluluğu'na aittir. Bu kıyafet çember, yelek, entari, şalvar, çorap, siyah kundura ve takıdan oluşmaktadır. Bu topluluk oyunları ve giyimi ile yörenin özelliklerini temsil etmektedir. İncelenen giyim unsurlarında özellikle köy kadın giyiminde geçmişşten günümüze çok fazla değişiklik bulunmamaktadır. Oyalar ve peştemallar özelliklerini aynen korumuşlardır, Araştırma yöresinde el sanatları çerçevesinde yapılan eskiden kullanılan işlemeli önlük, peşkir ve çentik gibi ürünlere de rastlanmıştır.
Irak Türkmen folklorunda Ata Terzibaşı'nın yeri

Tezimizde Ata Terzibaşı'nın çalışmaları çerçevesinde Irak Türkmen folkloru araştırılmıştır. Türkmen folkloruna ait halk inançları, merasim kültürü, bilmeceler, atasözleri, ninniler hoyrat ve türküler, masallar gibi ürünler üzerinde durulmuştur. Irak Türkmen folkloru araştırmacısı Ata Terzibaşı'nın hayatı ve çalışmaları incelenmiştir. Ata Terzibaşı, Irak Türkmen folklorunun birçok ürününü derlemiş, araştırmış, incelemiş, Türk ve Azerbaycan folklor ürünleriyle karşılaştırmıştır. Çalışmalarını yüzlerce makale, yazı ve onlarca kitapta sunmuştur. Bu araştırmada Ata Terzibaşı'nın Irak Türkmen Folklor hakkındaki çalışmalarının temel başvuru kaynağı olarak değerlendirilmesinin sonraki çalışmalara önemli katkılar sağlayacağı sonucuna ulaşılmıştır. Terzibaşı'nın derlediği folklor ürünleri Türkiye'de incelemeye tabi tutularak Irak Türklerinin kültür tarihine ışık tutacağı kanaatindeyiz.
Uşak İlyaslı Kasabası folkoru

Günümüz Türk toplumunda Folklor halk dansları olarak anlaşılıp değerlendirilmektedir. Oysa Folklor, bir toplumun kültürel birikiminin bütününü inceleyen bilim dalıdır. İUşak İlyaslı Kasabası Folkloru? adlı bu çalışmamın konusu, Uşak Merkez İlyaslı Kasabası'nın kültürü ve bu kültürün ürünleridir. Bu tez çalışmasında ispatlanmaya çalışılan üç görüş bulunmaktadır. İlki, İlyaslının Folklorik mirasının çok zengin ve renkli oluşudur. Bu görüşü kanıtlamak maksadıyla kültürün farklı dallarında İlyaslının durumu incelenmiş ve özellikle anonim ürünler üzerinde durulmuştur. Ele alınan görüşlerden ikincisi, Orta Asya'da şekillenen eski Türk gelenek, din ve inanışlarının 21. yy. da hala İlyaslı halkının folklorunu etkilemesidir. Bu düşünceyi kanıtlamak için yeri geldikçe örnekler verilmiş, çeşitli hatırlatmalar, açıklamalar yapılmıştır. Çalışmada değerlendirilen üçüncü görüş ise zaman içinde değişen yaşam koşullarının kültüre etkisidir. Özellikle iletişim araçlarıyla birlikte hızlanan değişim, doğal olarak geleneğe ve geleneğe bağlı ürünlere yansımış ve beraberinde yeni yorumlar getirmiştir. Uşak İlyaslı Kasabası Folkloru'nda bu değişim gözler önüne serilmeye çalışılmıştır. Tezin giriş bölümünde İlyaslı; tarihi, coğrafi, ekonomik vs. açılardan kısaca tanıtılmıştır. Tezin ilk bölümünde İlyaslının dil ve anlatım özelliklerine ikinci bölümünde ise tezin çıkış noktası olan anonim ürünlere yer verilmiştir; çünkü bu ürünler halkın geleneklerinden, duygularından, günlük yaşamdan ve dilden süzülüp gelir, toplumu bir ayna gibi yansıtır. Diğer bölümlerde İlyaslı halkının dini ve batıl inanışlarından ve bu inanışların etkisinde oluşan gelenek, tören ve ritüellerden, hayatın geçiş dönemlerinden, halk tiyatrosunun şekillendiği köy seyirlik oyunlarından, halk hekimliğinden ve halk veterinerliğinden bahsedilmiştir. Sonuç kısmında ise Uşak İlyaslı Kasabası Folklorunun yaşatılması konusunda fikir ve öneriler yer almaktadır. Bu bölümde dile getirilen fikirler, özetle şöyledir: Kültür, bir milletin toplumsal hafızasını, hayata bakış açısını ve öz benliğini yansıtır; o milleti bir arada ve ayakta tutar. Bu eşsiz, göz alıcı hazineye sahip çıkılmalıdır.
Van yöresine ait Türk halk masalları

Bu çalışmanın amacı Van yöresine ait halk masallarına ilişkin olarak araştırma yapmaktır. Yörede çok zengin bir halk kültürü geleneği mevcuttur. Şu ana kadar konu ile ilgili yapılmış çalışmalar mevcut olmakla beraber bunlar masallar ile ilgili çalışmalar genellemeci bir nitelik göstermektedir. Bu çalışma boylamsal bir çalışmadır ve konuya derinlemesine bir yaklaşım ortaya koymaktadır. İki yıl süresince bölgede belirli aralıklarla çalışmalar yapılmıştır. Bu sure içerisinde masal anlatıcılar ve yaşayanlar ile görüşmeler yapılmıştır; yörenin temel halk kültür yapısı anlaşılmaya çalışılmıştır. Araştırma süreci içerisinde karşımıza çıkan en önemli organizasyonel yapı divanhanelerdir. Bu yapıların masal anlatım ve yayılım süreci üzerinde önemli bir rolünün olduğu görülmektedir. Divanhane yörenin en temel organizasyonel yapılarından biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu yapılar yöreyi diğer bölgelerden ayırmaktadır. Bu yapılar toplumun üzerinde büyük etkisi ve fonksiyonu olduğu görülmektedir. Masal geleneğinin divanhanelerden yoğun bir şekilde etkilendiği görülmüştür. Bundan dolayı da güçlü bir masal geleneğini oluşmuştur. Özellikle masal anlatıcılarının çok yaratıcı ve etkili bir masal anlatım tarzının olduğu görülmüştür. Halk masalları yapıları yöreye ait birçok unsuru içermektedir. Çalışmada masalların temel yapılarının nasıl geliştiği ve Türk kültürüne ilişkin ne tür motifler içerdiği ortaya konmuştur. Masallarda Türk kültürüne ilişkin yaşam tarzları, algılamalar, alışkanlılar, tutum ve düşünce biçimlerine yönelik bulgulara vurguların olduğu yapılan araştırma sonucunda görülmüştür.
Isfahan çevresinde yaşayan Kaşkay Türklerinin düğün gelenekleri üzerine bir inceleme

Halk bilimi bir toplumun kimliğidir. Halkbilimciler bu kimliğin sağlam durması konusunda çabalamalıdır. Bu araştırmanın amacı Kaşkay Tükleri'nin halkbilimin kimliğinden bir parçası yani düğün gelenek göreneklerini diğer toplumlara tanıtmak ve korumaktır. Kaşkay Türkleri, İran'da yaşayan Türklerden nüfus olarak üçüncü kalabalık Türk topluluğu sayılırlar. Hayatları kışlık ve yazlıkta göç ederek geçmektedir ve genelde hayvancılıkla uğraşmaktadırlar. Teknoloji ve kentleşme sebebiyle onların konargöçer yaşam tarzları tükenme halindedir. Bu çalışmada Kaşkayların düğün gelenek göreneklerini incelemekteyiz. İsfahan şehri ve çevresinde yaşayan Kaşkaylardan daha çok soru sorma yöntemiyle ister yerleşmiş ister hala çadırda yaşayan yaşlı amca ve teyzelerimizden Kaşkay Türkçesi'yle ses kayıt ve kamera cihazıyla bilgi topladık. Tezimizde Kaşkaylar hakkında genel bilgi verdikten sonra Kaşkay düğünlerinde gelenek görenekleri inceledik. Çalışmamız sonucunda Kaşkayların asıl yaşam tarzları ciddi bir tehlike olduğuna ve eskiden beri daha çok hangi gelenekleri değişme veya yok olma tehlikesinde bulunduğunu açıklanmaktayız.
Samsun ili Havza ilçesi Karga köyü monografisi

Bu çalışmamızda Samsun İli, Havza İlçesi, Karga Köyü ile ilgili bir monografi hazırladık. Köydeki halk edebiyatı ürünleri, köyde uygulanmakta olan geçiş dönemleri, köydeki halk hekimliği uygulamaları, inançlar, kutsal kabul edilen yerler, eğlenceler ve bayramlar çalışmamızda yer verdiğimiz ürünlerdir. Bunun yanında, köy halkının inanç yapısı, temel İslami inançlara yaklaşımı, tasavvuf ve tarikat anlayışı da çalışmamızda yer almıştır. Köyümüzde Alevi-Bektaşi inancının olması hasebiyle Alevi-Bektaşi inancının tarihi teşekkülü ve gelişimi hakkında bilgi verdik. Alevilik-Bektaşilik farklılaşmasının nedenleri ve Alevi-Sünni bütünleşmesinin gerekliliği üzerine görüşler belirttik. Alevilik-Bektaşiliğin inanç yapısı ve inanç yapısının dayandığı esasların yanında Alevilik-Bektaşiliğin yazılı kaynaklarının da tanıtımını yaptık. Araştırma alanımız olan Samsun İli'nin, Havza İlçesinin ve Karga Köyü'nün tarihi ve coğrafi özellikleri hakkında bilgi verdik.
Bulgaristan Türkleri'nde gelenek görenek ve giyim kuşam

Osmanlı İmparatorluğu 1354'te Orhan Bey'in oğlu Süleyman Paşa'nın Rumeli'ye geçişi ve birbirini izleyen fetihlerle XVII. yy.'Ia kadar Balkanları ve doğu Avrupa'yı egemenliği altına aldı I. Murat döneminde (1362-1389) Bulgar topraklarının Osmanlı imparatorluğunun egemenliği altına girmesi ile Anadolu'dan bazı Türk halk toplulukları da Balkanların güneyindeki ve kuzeyindeki ovalarda iskan edilmişlerdir. Müslüman Türkler, genellikle Hıristiyan köylere karışmayarak bağımsız köyler kurmuşlardır. XIX. yy.'da Balkan devletlerinin bağımsızlıklarını alması ile Osmanlı İmparatorluğu Avrupa'dan çekilmek zorunda kaldı. Bu kez Rumeli'den Anadolu'ya zorunlu göç başladı. Buralarda yaşayan Türk halkının bir kısmı da beş yüz yıllık yurtlarından ayrılmak zorunda kaldılar ve Anadolu'ya göçe zorlandılar; Orada kalanlar. Bulgaristan'daki tüm rejim değişikliklerine karşın, yaşadıkları yeri anayurtları bellediler, dillerini, dinlerini, gelenek ve göreneklerini kaybetmediler. Bunun yaraşıra çeşitli zamanlarda ve rejimlerde bazı Bulgar hükümetleri Türklere azınlık' statüsü içinde basın, eğitim ve çeşitli sanat dallarında Türkçe olarak etkinlik göstermelerine izin verdiler. 1984 yılının sonunda Bulgaristan'da, bütün ülke çapın da Türkleri Bulgarlaştırma hareketi başladı. 1989'da Bulgaristan, başkaldıran Türkleri zorla göçe tabi tuttu. 300. 000 civarında Bulgaristan Türkü, Türkiye'ye giriş yaptı. 1989'un sonunda Bulgar Devlet başkanının görevden alınarak, yönetimin, Türkler lehine de-ğişmesi ile göç edenlerden bir kısmı geri döndü. Gene de basından ve gelenlerden duyduğumuz kadarıyla, henüz yeni yönetim tarafından alınan kararların uygulanmadığı, durumun gerek Bulgarlar, gerek Türkler açısından belirsizlik gösterdiği anlaşılmaktadır. 1984'den başlayarak 1990'da hala süren asimilasyon zorlamaları., zorunlu göç olaylarına karşın, Bulgaristan'daki Türklerin dilleri, dinleri ve gelenek göreneklerinden vazgeçmediklerini, direndiklerini görüyoruz. Araştırmamızın konusunda, Bulgaristan'daki Türklerin, canları, malları, hakları, işleri pahasına korudukları gelenek ve görenekleri (giyim kuşamları, doğum, sünnet, evlenme, bayram ve ölüm gibi oluşturmaktadır.
Kore halk kültüründe ölü gömme gelenekleri.

Sosyokültürel yaşamda toplum içindeki bireyler için kaçınılmaz bir sondur ölüm. Ölüm, doğumla başlayan geçiş dönemlerin en son noktasıdır. Çoğu zaman üzerinde derinlemesine konuşulmaktan kaçınılan ölüm, kimi toplumlar için sonun başlangıcıyken, kimi zaman da başlangıcın sonudur. Ölümle ilgili ritüeller toplumlarda ve farklı nedeniyle etkili olmaktadır. Kore tarihine bakıldığında her dönemde farklı bir Krallık Dönemi önümüze çıkar. Değişen Krallıkla birlikte yönetim politikası ve halkın inancı da değişim gösterir. Ölü gömme geleneklerinin de her dönemin yönetimi tarafından bir gerekçeye göre değiştirilmiş olduğu görülür. Dolayısıyla Kore'de ölü gömme gelenekleri araştırmamızda öncelikle, mezarlık seçimlerini ve Kore halkının inançları üzerinde önemli rolü olan cenaze ritüellerini inceledik. Sonraki bölümde Kore kronolojik tarihine göre toplumun sosyal statüsüyle ilgili konuları ve her döneme ait mezar türleri ve şekilleri üzerinde incelenmiştir. Mezarlar, dikili taş, anıt ve diğer buluntuları görülmüştür. Halkbilimi çalışmaları, ölü gömme geleneklerini araştırarak o dönemin yaşam özelliklerini ve kültürünü aydınlatmak için kullanılabilir. Umarım bu araştırma daha ileri çalışmalar için bir yol gösterici olacaktır. Bu tezimin amacı; Kore kültüründeki cenaze ritüelleri, ölü gömme işlemleri, mezar çeşitleri ve Kore'lilerin ölü ve ölümle ilgili olan inançlarını merak eden Türklerin bilgi edinmelerine katkıda bulunmaktır. Kore Halk Bilimi ölüm ve sonrası uygulanan tören ve mezar çeşitlerini detaylı anlatarak Kore kültürünü daha iyi yansıtmaktır. Çalışma kapsamı, Kore tarihinin başlangıçından Joseon dönemi sonuna kadar (?- 1910) olan süreyle sınırlanmıştır.
Aydın ve çevresinde halk hekimliği

Bu çalışma genelde halk hekimliği özelde ise uygulanan ve uygulanmakta olan Aydın halk hekimliği uygulamalarını içermektedir. Çalışma alanı kartopu yöntemine göre seçilmiş olan Aydın Merkez mahallelerini, ilçelerini ve ilçe köylerini kapsamaktadır. Çalışma beş bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm giriş bölümüdür. Bu bölümde, çalışma alanı, amacı, metodu, kapsam ve sınırları yer almaktadır. Daha sonra çalışmanın birinci bölümünde, halk hekimliği kavramı ve genel özellikleri, halk hekimliği uygulamalarının tarihsel, geleneksel, dinsel sebepleri, Türklerde halk hekimliğinin tarihine, Türkiye'de halk hekimliği hakkında yapılan çalışmalara yer verilmiştir. Daha sonra çalışmanın ikinci bölümü olan Aydın Halk Hekimliğinde Hastalıklar ve Sağaltımları bölümü yer almaktadır. Bu bölümde hastalıklar sınıflandırılmıştır. Sınıflandırılan her hastalık hakkında gerek literatürden gerekse sözlü kaynaklardan tanıtıcı bilgiler verilmiş, hastalığa dair tedavi örnekleri verilmiş, bu bölümün son kısmında da hastalıkların hangi tedavi yöntemi içerisinde yer aldığı belirtilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise Halk Hekimliğinde Sağaltım Yöntemleri bulunmaktadır. Çalışmanın dördüncü bölümde Halk Hekimliğinde Sağaltım Merkezleri, son bölüm olan beşinci bölümde ise sağaltım malzemeleri ve ürünleri bulunmaktadır. Bundan sonraki kısımlarda ise sonuç, kaynakça ve eklere yer verilerek çalışma sonlandırılmıştır.
Giresun ili halkbilim monografisi

Giresun'un antik çağlara kadar inen bir tarihi vardır. Milattan önce 298- 263 yıllarında kurulan şehir, çeşitli medeniyetlere ev sahipliği yapmıştır. Yörenin geçmişşten günümüze çeşitli medeniyetlere ev sahipliği yapması yöre kültürünü çeşitlendirmiş ve yörenin halkbilim çalışmaları açısından eşsiz zenginlikler kazanmasını sağlamıştır. Bu bağlamda Giresun ilinin sözlü ve maddi kültürünü incelediğimiz bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Giresun yöresinin tarihi altyapısı ve arka planı, yöreye ilk Türk yerleşimlerinin ne zaman başladığı açıklanmış, bölgenin coğrafi yapısı; köy ve şehir yaşamı ana hatlarıyla anlatılmıştır. Bölgenin beşeri yapısı hakkında bilgiler verilmiş, nüfus hareketleri ve nüfus dağılımı ana hatlarıyla açıklanmıştır. İkinci bölümde yörenin fıkra, efsane, masal, türkü, bilmece, mani, atasözü, deyim, tekerleme, ağıt gibi sözlü kültür ürünleri derlenmiş, her başlığın ardından yer alan değerlendirme bölümlerinde bu ürünler biçim ve işlev yönünden ve Türk kültür havzasındaki yeri ve önemi açısından incelenmiştir. Yine ikinci bölümde yörenin ağız özellikleri incelenmiş ve yöre ağzının Türkçe içerisindeki yeri değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde yörenin geleneksel gündelik hayatı ve halk bilgisi hakkında incelemeler yapılmıştır. Bu bölümde hayatın geçiş dönemine ait törenler ve bu törenlerle ilgili ritüeller; oyunlar ve eğlenceler, halk inanışları, geleneksel mutfak ve beslenme kültürü, giyim kuşam, el sanatları, halk inançları, yörenin mimari özellikleri, yaylacılık kültürü, halk hekimliği, halk takvimi, halk meteorolojisi ve halk oyunları gibi yörenin kültürel öğeleri incelenmiş ve bunların diğer Türk bölgeleri ile benzerlikleri ve farklılıkları saptanmıştır. Sonuç bölümünde bu çalışmadan elde edilen veriler bir bütün olarak değerlendirilmiş, yöre kültürünü oluşturan unsurların Türk kültür havzası içindeki yeri saptanmış, yöre üzerine bundan sonra çalışacak araştırmacılara öneriler sunulmuştur.
Koblandı Batır, Alpamış ve Köroğlu destanlarının Kazak versiyonunun halk bilimsel açıdan incelenmesi

Destanlar, ulusların, özellikle tarih yazımının henüz oluşmadığı dönemlerine ışık tutmaları bakımından önemlidirler. XX. yüzyılın ilk yıllarına kadar yaylak kışlak hayatı yaşamış olan Kazak halkı, sözlü kültür ürünlerini uzun yıllar boyunca hafızasında muhafaza etmiştir. Kazaklar arasında günümüzde bile hala sözlü kültür geleneği canlılığını korumaktadır. Kazak Türkleri arasında sözlü kültürün en önemli miraslarından bir tanesi de destandır. Destanlar bir halkın tarihini, kültürünü ve duygularını anlatan en güzel halk edebiyatı türlerindendir. Destanlar ulusların tarih sahnesine çıkışlarını, komşularıyla olan ilişkilerini ve kendi kültür dokularını oluşturan değerleri anlamak bakımından da önemli kaynaklardır. Kazaklarda destan anlatıcılığı geleneği yaygındır. Kazakistan'da destan anlatıcılarına cırav denir. 'Koblandı Batır, Alpamıs ve Köroğlu Destanlarının Kazak Versiyonunun Halk Bilimsel Açıdan İncelenmesi' adlı dört bölümden oluşan çalışmamızın giriş bölümünde destan nedir, Türk destanları ve onlar üzerine yapılan çalışmalara değindik. Birinci bölümünde Kazak folklorunun dönemlerinden bahsedilmektedir. İkinci bölümde Kazak destan geleneği ve Kazak destanlarında zaman ve mekan hakkında bilgi ve Köroğlu, Alpamıs ve Koblandı Batır destanlarının olay örgüsünü ve özetini verilmektedir. Üçüncü bölümde Kazak destanlarında şekil, tür ve üsluptan bahsettik. Son bölüm olan dördüncü bölümde destanların tahlil ve incelemelerini yaptık. Yaptığımız bu çalışma ile Türk Dünyası destanlarındaki halk bilimi ve destan motifi çalışmalarına katkı sağlamayı umut ediyoruz.
Kırsal kalkınma aracı olarak yoksul yanlısı turizm yaklaşımı: Edremit Körfezi örneği

Günümüzde yoksulluk sorunu önemini korumaktadır. Uluslararası kuruluşların raporlarında ve ülkelerin kırsal kalkınma politikalarında yoksulluğun azaltılması için araçların belirlenmesine yer verilmektedir. Son 15 yıldır akademik çalışmalar ile de yoksulluğun azaltılmasında yoksul yanlısı turizmin etkili olabileceği vurgulanmaktadır. Çalışmanın amacı kırsal kalkınma ve yoksul yanlısı turizm ilişkisinin belirlenmesidir. Dolayısıyla çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümünde, araştırma problemi, araştırmanın amacı, önemi, varsayımlar, sınırlılıklar ve tanımlar belirtilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde kırsal kalkınma, yoksulluk ve yoksul yanlısı turizm kavramları incelenmiştir. Ayrıca kırsal kalkınma ve yoksul yanlısı turizme yönelik akademik çalışmalara yer verilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde araştırmanın modeli, evren ve örneklem, veri toplama aracı ve tekniği ve araştırma verilerinin analizine ilişkin değerlendirmeler yer almaktadır. Çalışmanın dördüncü bölümünde, alan araştırması sonucu elde edilen veriler istatistik analiz yöntemleri ile test edilmiş ve bulgular yorumlanmıştır. Son olarak beşinci bölümde ise sonuçlar değerlendirilmiş ve öneriler geliştirilmiştir.
Örgütsel sinizm, işe yabancılaşma ve kişilik ilişkisi: TRB1 bölgesi otel işgörenleri üzerinde bir araştırma

Bu çalışmanın amacı, TRB1 bölgesinde faaliyet göstermekte olan dört ve beş yıldızlı otel işletmeleri işgörenlerinin örgütsel sinizm algıları, işe yabancılaşma eğilimleri ve kişilik özellikleri arasındaki ilişki ve etki düzeyini tespit etmektir. Çalışmada ayrıca çalışanların cinsiyet, medeni durum, yaş, öğrenim durumu gibi demografik özelliklerine göre örgütsel sinizm algılarının, işe yabancılaşma düzeylerinin ve kişilik özelliklerinin ve ilgili değişkenlerin alt boyutlarının farklılık gösterip göstermediğinin belirlenmesi amaçlanmaktadır. Çalışmada örgütsel sinizm, işe yabancılaşma ve kişilik ile ilgili alanyazın taraması yapılmış olup; TRB1 bölgesinde faaliyet gösteren dört ve beş yıldızlı otel işletmeleri işgörenlerindeki örgütsel sinizm algıları, işe yabancılaşma eğilimleri ve kişilik özelliklerinin birbiri ile ilişkisinin ve etkisinin ölçülmesi amaçlanmış ve söz konusu otel işletmeleri işgörenlerine anket uygulanmıştır. Bu çalışmada veri toplama aracı olarak kullanılan anket formu, geçerliliği ve güvenilirliği araştırmacı tarafından test edilmiş ölçeklerden elde edilmiş ve dört bölümden oluşmaktadır. Söz konusu anket, 393 işgörene uygulanmıştır. Araştırma sonucunda örgütsel sinizm ile işe yabancılaşma arasında, kişilik özellikleri ile örgütsel sinizm arasında ve kişilik özellikleri ile işe yabancılaşma arasında pozitif yönlü ilişki ve etki tespit edilmiştir. Bununla birlikte demografik bilgiler açısından değişkenlerin farklılık gösterip göstermediği test edilmiş olup herhangi bir farklılık tespit edilmemiştir.
Endüstriyel mutfaklarda iş güvenliği risk değerlendirmesi

Endüstriyel mutfaklarda çalışan personelin acil durum yönetimi ve risk analizi çalışmaları ile ilgili farkındalıklarının belirlenmesi amacıyla çalışanlarla anket çalışması yapılarak sonuçlar yorumlanmaya çalışılmıştır. Yine bu çalışma kapsamında 5 Yıldızlı bir turizm otelinin tüm mutfaklarını kapsayan Risk Analizi yapılmıştır. Ankette 450 mutfak çalışanına risk analizi ve acil durum yönetimi ile ilgili 3 bölümden oluşan toplam 51 soru sorulmuştur. Bu sorulardan birinci bölümü oluşturan 21 soru çalışanların iş kazaları ve farkındalıkların tespiti amacı ile hazırlanmıştır. İkinci bölümü oluşturan 17 soru Eğitim, İş Sağlığı Güvenliği Politikaları ve Kişisel Koruyucu Donanımı kullanımının tespiti için hazırlanmış olup üçüncü bölümü oluşturan 13 soruda ise çalışanların bireysel önceliklerinin tespiti için hazırlanmıştır. Hazırlanan bu sorular anket yapılan kişilere yöneltilmeden önce alanlarında uzman kişilere okutulup onların da yorumları göz önünde bulundurularak seçilmişlerdir. Anket katılımcılarının heterojen bir çalışma kümesi oluşturması açısından yaş, eğitim durumları, cinsiyet ve çalıştıkları kurum gibi parametreler göz önünde bulundurularak seçilmişlerdir. Anket sonuçlarının çözümlenmesi ile katılımcıların çok büyük çoğunluğunun risk analizi ve kurumlarının İSG politikaları ile ilgili bilgiye sahip olmamaların yanında mesleklerinin acil durum gerektiren ve tehlike sınıflamasında üst sıralarda olduğunu bilmedikleri sonucu ortaya çıkmıştır. Ayrıca genel kanı olarak iş kazalarının önlenmesinde eğitimden ziyade en son tedbir olarak alınması gereken KKD kullanımını ilk sıralarda olduğu sonucuna varılmıştır. Bu sonuçlar değerlendirildiğinde endüstriyel mutfaklarda çalışan personellerin iş sağlığı ve güvenliğinin yanında acil durum yönetimi alanında ilgili meslek kuruluşları, sivil toplum kuruluşları ve üniversitelerle birlikte eğitim programlarının oluşturularak çalışanların farkındalıklarının artırılması gerektiği sonucuna varılmıştır.