turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kira sözleşmesinde alt kira ve kira hakkının devri

Kira sözleşmesinin taraflarından biri olan kiracının, sözleşmeden doğan kiralananı kullanma hakkım, üçüncü bir kişiye, kira bedeli karşılığında kiralaması alt kira; bu hakkını üçüncü bir kişiye devretmesi ise kira hakkının devridir. Alt kira ve kira hakkının devri, Borçlar Kanunu'nun 259. maddesinde, Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun'un ise 12. maddesinde düzenlenmiştir. Borçlar Kanunu, kiracıya, kiralananı üçüncü bir kişiye kiralama ve kira hakkım devretme imkanını vermiştir. Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun ise kiracıya, bu hakkı, kiralayanın izni ile vermiştir. Alt kira sözleşmesi ve kira hakkının devri, gerek İsviçre Hukuku'nda gerekse Türk Hukuku'nda yeteri kadar incelenmemiştir. Bu nedenle de alt kira ve kira hakkının devri ilişkilerinde, bu ilişkilerin sona ermesinin sonuçlan ve hapis hakkı gibi konuların ya gereği kadar ya da hiç incelenmediği için tartışmalı noktalar oluşmuştur. Tez konusu olarak kira sözleşmesinde alt kira ve kira hakkının devrinin alınmasının en önemli sebebi budur. Bu nedenle, özellikle alt kira sözleşmesinin hukuki niteliği, asıl kira sözleşmesinin, alt kira sözleşmesinin sona ermesine nasıl etki edeceği belirtilmeye çalışılmıştır. Kiralayanın, alt kiracının eşyaları üzerindeki hapis hakkı konusuna da netlik kazandırılmaya gayret edilmiştir. s25S25SSSSf
Anonim ortaklıklarda yönetim kurulu üyelerinin ibrası ve tasarı ile getirilen değişiklikler

Tez çalışmasında yönetim kurulu üyelerinin ibrası konusu ele alınmıştır. İbra kararının verilmesi, özen ve sadakat borcu bulunan yönetim kurulu üyeleri ile anonim ortaklık arasında bulunan vekalet sözleşmesinin bir gereğidir. Borçlar Hukukunda bir sözleşme olan ibra, Ticaret Hukukunda genel kurulun tek taraflı ve yenilik doğuran irade beyanı şeklinde gerçekleşmektedir. Ayrıca kesin bir alacak hakkını değil, varlığı şüpheli bir alacak hakkını ortadan kaldırdığından hukuki nitelik itibariyle menfi borç ikrarıdır. İbra kararıyla, yönetim kurulu üyelerinin faaliyetleri onaylanarak, ortaklığın ve bazı pay sahiplerinin tazminat hakkı kaldırılmış olmaktadır. Bu çalışmada, ibra kavramı, hukuki niteliği, türleri, kapsamı, şartları, denetimin ibraya etkisi, ibra kararının alınması, bu kararın alınmasında bireysel pay sahiplerine ve azlığa tanınan haklar, oydan yoksunluk halleri, ibra kararının hükümsüzlüğü, olumsuz ibra kararının sonuçları, olumsuz veya gecikmiş ibra kararına karşı yönetim kurulu üyelerinin sahip olduğu hukuki imkanlar ve ibranın sorumluluk davalarına etkisi incelenmiştir.
Siyasi hakların kullanılmasının engellenmesi suçu (TCK M. 114)

1982 Anayasasının 'Temel Hak ve Ödevler' başlıklı ikinci kısmın 'Siyasi Haklar ve Ödevler' başlıklı dördüncü bölümünde yer alan haklardan bir kısmını koruma altına alan çalışma konusu 'siyasi hakların kullanılmasının engellenmesi' suçu, 5237 sayılı TCK'nin 'kişilere karşı suçlar' kısmında, 'hürriyete karşı suçlar' başlığı altında 114. maddede iki fıkra şeklinde düzenlenmiştir. TCK m. 114 birbirinden farklı iki suça, fıkraları bakımından sırasıyla, bireysel siyasi hakların kullanılmasına veya kullanılmamasına zorlama suçuna ve siyasi parti faaliyetini engelleme suçuna yer vermiştir. TCK m. 114 /1'de suçun bir kimseye karşı bir siyasi partiye üye olmaya veya olmamaya, siyasi partinin faaliyetlerine katılmaya veya katılmamaya, siyasi partiden veya siyasi parti yönetimindeki görevinden ayrılmaya, seçim yoluyla gelinen bir kamu görevine aday olmamaya veya seçildiği görevden ayrılmaya zorlamak amacıyla cebir veya tehdit kullanılması; TCK m. 114 /2'de ise cebir veya tehdit kullanılarak ya da hukuka aykırı başka bir davranışla bir siyasi partinin faaliyetlerinin engellenmesi fiilleri yaptırıma bağlanmıştır. Çalışma konusu her iki suç bakımından uygulanma imkanı bulunan nitelikli haller ve yine bu suçlara ilişkin özel bir içtima hükmü ise 'Ortak Hüküm' başlıklı TCK m. 119'da yer almaktadır. Çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde genel olarak hak ve hürriyet kavramları, 1982 Anayasasının kabul ettiği hak ve hürriyet kavramı, 5237 sayılı TCK'de hürriyete karşı suçlar, suç ile ilgili genel açıklamalar, diğer ülkelerdeki benzer düzenlemeler, benzer suçlara ilişkin açıklamalar, 765 sayılı TCK ile farklar açıklanmıştır. İkinci bölümde TCK m. 114 /1'de düzenlenen bireysel siyasi hakların kullanılmasına veya kullanılmamasına zorlama suçu ve TCK m. 114 /2'de düzenlenen siyasi parti faaliyetini engelleme suçu incelenmiştir.
Kamu meslek kuruluşları niteliğindeki meslek kuruluşlarında disiplin suçları ve cezaları

Kamu Meslek Kuruluşları Niteliğindeki Meslek Kuruluşlarında Disiplin Suçları ve Cezaları adını taşıyan bu çalışmada, esas itibariyle çalışmaya konu yapılan meslek kuruluşlarının statülerini düzenleyen kuruluş yasalarından ve varsa disipline ilişkinyönetmeliklerden, birlik ve oda kararlarından, bu konulardaki Danıştay içtihatlarından, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarından, monografik çalışmalar ile İdare ve Ceza Hukuku alanlarındaki genel eserlerden yararlanılmıştır. Bu kaynaklar ve hukuksal verilerinceleme konusu yapılırken, çoğu zaman karşılaştırmalı bir yöntem izlenmeye çalışılmıştır. Çalışma Çağ Üniversitesi Kamu Hukuku Yüksek Lisans Master Tezi olarak hazırlanmıştır
Satıcının ve yüklenicinin ayıptan doğan sorumluluğu

Gündelik hayatımızda ve ilişkilerimizde en sık karşılaştığımız sözleşmeler; satış ve eser sözleşmeleridir. Eser sözleşmesi: iş sahibi ile yüklenici arasındaki ilişkiyi düzenlerken; satış sözleşmesi, satıcı ve alıcı arasındaki ilişkiyi düzenler. Bu iki sözleşme; taraflara bir takım külfetler, borçlar yükler ve haklar tanır. Bu yüksek lisans tez çalışmasının ana konusu, eser ve satış sözleşmesinde ayıptan doğan sorumluluk hükümleri çerçevesinde sözleşme taraflarının borçları, külfetleri, sahip oldukları seçimlik haklar ve bu hakların kazanılma koşullarıdır. Tez çalışmasının birinci bölümünde; genel olarak ayıp kavramı başlığı altında, ayıp kavramı, ayıp çeşitleri, ayıp sayılmayan durumlar incelenmiştir. İkinci bölümde; satıcının ayıba karşı sorumluluğunun maddi ve şekli şartları, hukuki niteliği, alıcının seçimlik hakları ve ayıba karşı sorumluluğunun hüküm ve sonuçları incelenmiştir. Üçüncü bölümde; yüklenicinin ayıptan doğan sorumluluğu başlığı altında, eser sözleşmesi, ayıba karşı sorumluluktan doğan hakların kullanılması için gereken şartlar, iş sahibinin ayıba karşı sorumluluktan doğan hakları incelenmiştir ve ayıba karşı sorumluluk çerçevesinde eser ve satış sözleşmeleri değerlendirilmiştir. Tez çalışmasında belirlenen konular, bilimsel görüşler ve yargısal uygulamalar çerçevesinde ele alınıp incelenmiştir. Konunun anlaşılabilmesi açısından, çalışmada Yargıtay kararları bulunmaktadır. Tartışmalı noktalarda doktrindeki görüşler belirtilmiştir. Gereken yerlerde eski ve yeni kanun hükümleri karşılaştırılmıştır. Son kısımda ise sonuç başlığı altında çalışmadan elde edilen sonuç özetlenmiştir
Civil Law claims on the enforcement of competition rules: A comparative study of US, EU and Turkish Laws

Temel olarak bireylerin rekabet ihlallerinden doğan zararlarını talep hakkı anlamına gelen özel hukuk yaptırımları, idari yaptırımları tamamlar ve bireysel zararların tazminini sağlar. Bununla birlikte özel hukuk yaptırımları, ABD'deuygulananlar dışında, bu çalışmada incelenen hukuklarda idari yaptırımlarıngerisinde kalmıştır. Bu noktadan hareketle yakın zamanda Avrupa Komisyonu, Topluluk rekabet hukukunda özel hukuk yaptırımlarının geliştirilmesi ve kolaylaştırılması konularına odaklanmıştır. Bu durum temel olarak, Anglo-Saksonhukuku ile Kıta Avrupası Hukuklarının sorumluluk hukuku anlayışlarındaki kültürel ve geleneksel farkdan kaynaklanmaktadır. Anglo-Sakson hukuk geleneği bireyselaksiyona ağırlık verme eğiliminde iken, Kıta Avrupası Hukuku daha çok düzenleyici mekanizmaları güçlendirme eğilimindedir. Özel hukuk yaptırımlarının gelişmesinin önündeki daha özel engeller ise, sayılanlarla sınırlı olmamakla birlikte, tazminat talebinin hukuki niteliğinin belirsizliği, davayı serdederken taleplerin ekonomik analizlere dayalı karmaşık konular içermesi, mahkemelerin bu konularda teknik bilgiye sahip olmayışı, mahkemelerle rekabet makamları arasındaki ilişkininbelirsizliği, zarar ve nedenselliğe ilişkin ispat sorunları, davacılar açısından belgelere ulaşma imkanlarının eksikliği, toplu dava imkanının ve zararın üç katını talep hakkının öngörülmeyişi gibi kolaylaştırıcı mekanizmaların olmayışı olarak özetlenebilir. Avrupa Birliği bağlamında ise, bunlara ilaveten, farklı ulusal hukukların birlikte mevcudiyetinin yaratacağı sorunlar gibi Avrupa Birliğine özgü sorunlarla da karşılaşılabilinir. Ayrıca, Topluluk rekabet hukukunun ulusal makamlar tarafından uygulanması, Tek Pazarlamacının zayıflamasına da yol açabilecektir. Bu çalışma ile bu sorunlar ortaya konularak çzöüm önerilerimiz sunulacaktır.
İnsan hakları bağlamında evrensellik ve kültürel rölativizm çatışması

Bu çalışmada, insan hakları bağlamında evrensellik ve kültürel rölativizm tartışması ele alınmıştır. Evrensellik, kültürel farklılıkları ve bu farklılıkların yarattığı özneltecrübeleri görmezden gelerek bütün insanlığı kapsamına alacak tasarımlarınmümkün olduğunu iddia ederken; rölativizm, bütün değerler ve pratiklerin kültüre göre şekillendiğini ileri sürer, bu nedenle de hiçbir evrensel değerin varlığını kabul etmez. Bu bağlamda, öncelikle tarihsel ve mekansal olarak batı merkezli olan insan hakları düşüncesinin, evrensel bir iddiaya dönüşme süreci incelenmiştir. Ardından, insan haklarının evrenselliği iddiasına yöneltilen tepkiler ve bu tepkilerin dayanağı olan kültürel rölativizmin kuramsal çerçevesi açıklanmıştır. Sonraki bölümde ise, rölativizme temel oluşturan kültürel farklılıklar ve bunların evrensellik varsayımıkarşısındaki geçerliliği ve yeterliliği tartışılmış ve bu konuda yoğun tartışmalar yaratan bir pratik olan kadın sünneti incelenmiştir. Son olarak, evrensellik-kültürelrölativizm çatışmasının, bugün hangi alanlarda ve ne şekilde devam ettiği incelenmiş ve kültürel rölativizmin yarattığı imkan ve sorunlara ilişkin bir değerlendirme yapılmıştır.
İş sözleşmesinin haksız feshi

İş sözleşmesinin haksız feshi özellikle işçi bakımından ağır ve olumsuz sonuçlara yol açmaktadır. Bu durumda işçi kendisi ve ailesi için temel ve belki de tek geçim kaynağı olan ücretini kaybetmekte, sözleşmesi başta işveren tarafından ileri sürülen bir haklı nedenle derhal feshedildiği için iş hayatındaki itibarını yitirmektedir. Bu durum yüzünden işçinin ileride iş bulma olanağı azalmaktadır. Öte yandan iş sözleşmesinin işçi tarafından haksız feshi halinde işveren de zor durumda kalabilmektedir. Bilhassa işçinin kilit pozisyonda çalışan, vasıflı bir işçi olması durumunda iş aksayabilmekte, işverenin işçiye yaptığı yatırımlar boşa gitmekte ve işletmenin ekonomik durumu zarar görmektedir. Tüm bu nedenlerle iş sözleşmesinin haksız feshi ve sonuçları incelenmesi gerekli ve önemli konulardan biridir. İş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshi, usulsüz fesih ve fesih hakkının kötüye kullanılmasından farklı bir hukuki kavramdır. Bu çalışmada feshin hangi hallerde haksız sayılacağı ortaya konulacaktır. Haksız feshin sonuçları iş sözleşmesinin türü ve iş güvencesi hükümlerinin kapsamına göre belirlenir. İş güvencesine tabi işçiler bakımından, yeni İş Mahkemeleri Kanunu Tasarı Taslağı köklü değişiklikler öngörmektedir. Bu değişikler çalışma kapsamında incelenmiştir. İş güvencesi kapsamı dışında kalan iş sözleşmeleri ile belirli süreli iş sözleşmelerinin haksız feshi ise, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda düzenlenmiştir. Söz konusu düzenlemelerin 4857 sayılı İş Kanununa tabi iş ilişkilerine uygulanabilirliği iş hukukunun önemli tartışmalarından birini oluşturmaktadır. Bu nedenle söz konusu çalışma, doktrindeki görüşler, Yargıtay kararları ve İsviçre Federal Mahkeme kararlarından yararlanmak suretiyle iş sözleşmesinin haksız feshi ve sonuçlarını ortaya koymayı amaçlamaktadır.
Türk Hukukunda ihracat kredi sigortası

İhracat kredi sigortasında, krediyi veren ile kredi alan şahıslar esas itibariyle ayrı devlet ülkesinde bulunmaktadır. Kredi milli sınırları aşmakta ve başka bir ülkeye gitmekte ve kredi ülke içindekine nazaran daha fazla rizikolu hale gelmekte, oldukça ağır sonuçlara varabilen politik rizikolar söz konusu olabilmektedir. İşte bu nedenler ihracat kredi sigortasının hukuki düzenlemesini son derece güç bir hale getirmektedir. Sigorta kavramı ve sigorta muamelesinin kanuni unsurları ve teknik esasları belli olduğuna göre, bunları söz konusu rizikolarla bağdaştırmak çok titiz çalışmaları gerektirmekte ve bazı hallerde de sigorta kavramının dışına çıkılmaktadır. Devletler, milli ekonominin gelişmesinin menfaatlerine olması nedeniyle bu müdahale ve yardımdan kaçınmamaktadırlar. Devletin müdahale şeklinin de hukuki düzenlemesi, ihtiyaç ve imkanlara göre incelenmesi ve en uygun biçimde tanzimi yine çaba isteyen ve güçlükler arz eden bir iştir. Sigorta hukuku açısından, ihracat kredi sigortası düzenlenirken hangi ölçüde sigorta kavramından faydalanılacağı ve ne zaman bu kavramın dışına çıkılacağının tespiti önemlidir. Sigorta kavramı içinde kalacak kredi teminatının tespitinde tabi ki esas teşkil edecek olan ekonomik şartlardır. Ancak ekonomik şartlara göre kredi teminatlarını düzenlerken bunların ne ölçüde sigorta kavramı ile karşılanabileceğinin tayini de yine sigorta hukuku ve sigorta tekniği esaslarına bağlı bulunmaktadır. İhracat kredi sigortasının hukuki değerlendirmesini doğru ve isabetli olarak yapabilmek ve sigorta hukuku açısından mahiyetinin tayin ve tespit edilebilmesi için öncelikle kredi sigortasının hukuki niteliği ile önemli özelliklerinin üzerinde durulması gerekmektedir. İhracat kredi sigortasının gerek ekonomik gerekse hukuki önemi ve konuya ilişkin çalışmaların oldukça büyük bir kısmının ekonomi alanında yapılmış olması karşısında, konuyu sigorta hukuku açısından değerlendirmesini yapmak çalışmamızın amacını oluşturmaktadır.
Uluslararası karayolu eşya taşımalarında sorumluluk ve sigorta

Dünyada uluslararası eşya taşımacılığı faaliyetlerinde en sık kullanılan taşıma yönteminin başında karayolu taşımacılığı gelmektedir. Karayolu taşımacılığında genel olarak taşınanlar eşya kapsamındadır. Taşınan eşyalarda bazen hasara uğramakta zıya olmakta ya teslimin gecikmesi gibi durumlarla karşı karşıya kalınabilmektedir. Bu gibi benzer durumlar tarafların uyuşmazlığa düşmelerine neden olmaktadır. Eşyayı gönderen devletin yasaları ile eşyanın gönderildiği devletindeki yasaların birbirinden farklı olması sorunların daha da karmaşık hale gelmesine neden olmaktadır. Yaşanan uyuşmazlıkların çözümü noktasında ve ortak hukuk kurallarının oluşturulması niyetiyle devletler, taşıma türlerine ilişkin olarak, kendilerinin de taraf oldukları bir takım konvansiyonlar hazırlamışlardır. Bu konvansiyonlardan karayoluyla eşya taşımalarına ilişkin olanı 'Eşyaların Karayolundan Uluslararası Nakliyatı İçin Mukavele Sözleşmesi', kısa adıyla CMR' dir. Bu çalışmada karayolu taşımacılığında CMR'ye göre taşıyıcının sorumluluğunun sınırı araştırılmıştır. Konuyla ilgili kanun, yönetmelik ve düzenlemeler ile Yargıtay Kararları incelenmiştir. CMR ve taşıyıcının sorumluluğu hakkında bilgi verilmiştir. CMR kapsamında taşıyıcının sorumluluğunun sınırlılığı detaylı bir şekilde incelenmiştir ve güvence altına alma yolları araştırılmıştır. Bu çerçevede risk ve sigorta kavramı açıklanmıştır. Yine yasal mevzuat ve Yargıtay Kararları ışığında, uluslararası ticaretin gelişmesi yönünde emtiaların taşınması ve teslimi noktasında sorumluluk sınırları kapsamında sigortanın varlığı ile korunma yollarını ve bu nedenle sağlam ve güvenilir ticaretin gelişmesinin bu yöndeki bilincin arttırılması hedeflenmiştir. Ülkemizde üretilen malların yurt dışına gönderilmesi ve yolda taşınması başlı başına büyük riskler barındırmaktadır, sorumluluk ve sigorta kavramları konusunda ışık tutmak, hedefler arasında yer almıştır.
Borçlar hukukunda zararın varlığı şartından bağımsız ödeme yaptırımları

Türk sorumluluk hukukunda kural olarak tazminat talebinin kabul edilebilmesi için davacının zararının varlığını ispat etmesi gerekir. Ayrıca zararın miktarı, hükmolunacak tazminatın da üst sınırını oluşturur. Bununla birlikte mevzuatımızda zararın varlığı şartından bağımsız veya miktarı ile sınırlı olmadan talep edilebilecek birçok ödeme yaptırımı düzenlenmiştir. Bu doktora tezinde yalnızca borçlar hukuku alanındaki zararın varlığı şartından bağımsız ödeme yaptırımları incelenecek ve bunlarla ilgili olduğu tespit edilen, borçlar hukukunun ayrılmaz parçası olması itibariyle ticaret hukuku kapsamında öngörülen zararın varlığı şartından bağımsız ödeme yaptırımlarına temas edilecektir. Bu bağlamda temerrüt faizi ve zararın kanunen varsayıldığı diğer yaptırımlar, vade farkı, götürü tazminat, sözleşme cezası, gerçek olmayan vekaletsiz iş görmede kazancın devri talebi, yeniden kiralama yasağına aykırı davranışın yaptırımı ve hizmet sözleşmesi hükümleri arasında yer verilen cezai yaptırımlar, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ile getirilen değişiklikler ve yeniliklerle birlikte ele alınacaktır. Ayrıca tezde, Alman hukukunda benimsenen normatif zarar teorisi ve Anglo-Amerikan hukuk sisteminde uygulanan cezalandırıcı tazminat kavramlarının Türk hukukunda kabul görebilirliği araştırılacaktır.
Sosyal hakların gerçekleştirilebilirliği

Sosyal haklar kısaca, herkesin insan onuruna uygun şekilde yaşamasını güvence altına alan haklardır. Sosyal haklar 19. yüzyılın ikinci yarısında genel kabul görmüş ve ILO'nun kurulmasıyla da evrensel bir boyut kazanmıştır. Sosyal hakların gerçekleştirilmesi, bu hakların bireyler tarafından herhangi bir engelle karşılaşmaksızın kullanılabilmesi olarak anlaşılabilir. Sosyal haklar, gerçekleştirilebilmeleri amacıyla devlete hem pozitif, hem de negatif yükümlülükler yüklemektedir. Bu yükümlülüklerden en önemlisi ise, sosyal hakların ihlali durumunda etkin bir yargılama yapılması yükümlülüğüdür. Gerçekte aynı anlama gelmemekle birlikte, sosyal hakların gerçekleştirilebilirliği denildiğinde akla ilk gelen, yargılanabilirliktir. Pek çok yazar sosyal hakları, kaynak gerektirdiğinden bahisle yargılanamaz nitelikte haklar olarak kabul etmektedir. Bazı anayasalarda da, sosyal hakların devletin mali gücü oranında gerçekleştirilebileceği vurgulanarak sosyal haklar program hükümler şeklinde düzenlenmektedir. Oysa ki, günümüzde negatif veya pozitif karakterli olmasına bakılmaksızın hemen her hak türünün devletin kaynak kullanmasını gerektirdiği ortadadır. İnsan haklarının bütünlüğü ve birbirine bağlılığı ilkesi de negatif-pozitif hak ayrımını reddetmektedir. Ekonomik ve sosyal hakların yargılanabilirliği hakkındaki tartışmanın, eski ve klişeleşmiş bir tartışma olduğu söylenebilir. Sosyal ve ekonomik haklar, Ekonomik Sosyal ve Kültürel Haklar Komitesi, Afrika İnsan Hakları Komisyonu, Amerikalılar Arası İnsan Hakları Komisyonu, Amerikalılar Arası İnsan Hakları Mahkemesi, Avrupa Sosyal Haklar Komitesi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi gibi uluslararası ve bölgesel kuruluşlar ve pek çok ulusal mahkemeler önünde dava edilebilir olduğu gibi bu hakların yargılanamaz nitelikte oldukları iddialarının herhangi bir güvenilirliği olmadığından bu iddiaları sürdürmek giderek zorlaşmaktadır.
Uluslararası vergi anlaşmalarının yorumlanması

Devletler arasındaki ilişkileri ve bir devletin vatandaşı olarak yaşarken diğer bir devlet sınırları içinde faaliyette bulunan kişiler arasındaki ilişkileri düzenlemek için hukukun her alanında gittikçe daha fazla iki veya çok taraflı uluslararası anlaşma imzalanmaktadır. Uluslararası hukuki anlamda çifte vergilendirmenin önlenmesine yönelik uluslararası vergi anlaşmaları da sınır ötesi ilişkiler içine giren kişilerin ödeyecekleri vergilere ilişkin devletlerarası vergilendirme yetkilerinin paylaştırılması açısından önem taşımaktadır. Çalışmanın konusu, uluslararası vergi anlaşmaların yorumlanmasına ilişkin kurallardır. Yorum faaliyeti, hem her bir hukuk normunun yaratılması sürecinde, hem de somut olaya uygulanması sürecinde gerçekleştirilmektedir. Uluslararası vergi anlaşmalarının uygulanması da bu yönde bir yorum faaliyetini gerektirmektedir. Konuya ilişkin olarak, 'Anlaşmalar Anlaşması' olarak da adlandırılan, Viyana Anlaşmalar Hukuku Sözleşmesi'nde yoruma ilişkin bir kısım kurallar bulunmaktadır. Bunun da ötesinde, uluslararası kurumların oluşturduğu model anlaşmalar ve bunların yoruma ilişkin şerhleri de yorum faaliyeti açısından dikkate alınması gereken kaynaklardır. Dolayısıyla bu çalışmada, yorum faaliyetinin arka planı ve iç hukuk açısından vergi hukukunun yorumlanmasına ilişkin ilkeler açısından konuya yaklaşılacak ve uluslararası vergi anlaşmalarının yapısı, iç hukuka uygulanması ve yorumlanması ele alınacaktır. Bu doğrultuda, çalışmanın birinci bölümünde genel olarak uluslararası vergi anlaşmalarının yapısı incelenmiş ve anlaşmaların iç hukuk kuralları ile ilişkisine değinilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise iç hukuk açısından vergi normlarının yorumlanmasına dair ve uluslararası vergi anlaşmalarının yorumlanması konusunda genel kurallar ile önemli bir kısım konulara yer verilmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise Türkiye açısından uluslararası vergi anlaşmalarını yorumlayacak merciler ve bu mercilerin yaklaşımları ile söz konusu anlaşmalarda yer alan bir kısım kavramlar açısından özellik taşıyan hususlar ortaya konulmuştur.
Halka kapalı anonim ortaklıkların devralınmasında sermaye artırımı

Ortaklıklar çeşitli nedenlerle birleşme yoluna başvurabilmektedir. Halka kapalı anonim ortaklıkların devralma şeklinde birleşmesi sermaye artırımını zorunlu kılmaktadır. Esas sermaye sistemine göre yapılacak sermaye artırımı sırasında uygulanacak hükümler kanunda açıkça gösterilmemiştir. Esas sermaye artırımı sırasında uygulama alanı bulan hükümlerin hepsi, devralma nedeniyle gerçekleştirilecek sermaye artırımlarında uygulama alanı bulmaz. Bu halde devralmalarda sermaye artırımına ilişkin hangi hükümlerin uygulanması gerektiği sorunu gündeme gelmektedir. Bu çalışmamızda devralma şeklinde yapılan birleşmelerde gerçekleşecek esas sermaye sistemine göre sermaye artırımının özellikleri ortaya konularak, uygulanacak hükümler incelenmiştir.
İş sözleşmesinde süre belirlenmesi

Bir iş sözleşmesinin süresi, sözleşmeye uygulanacak kuralları ve bu kuralların sonuçlarını belirlemektedir. Bu etkisi nedeniyle, sözleşmeden kaynaklı bir uyuşmazlık çıkması halinde sürenin varlığı ve sürenin uzunluğunun tespiti önemlidir. Bu çalışmada belirli süreli iş sözleşmesinin tanımı yapılmış, geçerlilik koşulları ve belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilmesinin sınırları incelenmiştir. Bu çerçevede hangi hallerin iş sözleşmesinde süre belirleme olarak kabul edilebileceği, özel kanunlar da ele alınarak irdelenmiştir. Özellikle Özel Öğretim Kurumları Kanunu'na, dayanılarak yapılan iş sözleşmeleri ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu tarafından verilen karar incelenmiştir. Bir iş sözleşmesinde hangi biçimde süre belirleneceği; belirlenen sürenin hangi hallerde belirli süre hangi hallerde belirsiz süre olarak kabul edileceği tartışılmıştır. Asgari ve azami süreli iş sözleşmelerinin süre açısından durumu ele alınmış ve iş sözleşmesinde sürenin sona ermesinin sonuçları incelenmiştir.