turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Fiziksel engelli çocuğa sahip annelerde muskuloskeletal ağrıya neden olan faktörlerin belirlenmesi

Amaç: Çalışmanın amacı; fiziksel engeli olan çocukların annelerinde, muskuloskeletal ağrıya neden olan psikososyal ve fiziksel risk faktörlerini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya; alınma kriterlerine uygun 3-17 yaş arası 120 fiziksel engelli çocuğa sahip anne ile 100 sağlıklı çocuğa sahip anne olmak üzere toplamda 220 anne dahil edilmiştir. Değerlendirme kapsamında annelere ve çocuklara ait demografik bilgiler karşılıklı görüşme sonrası kaydedilmiştir. Annelerde farklı vücut bölgelerine ait kas-iskelet sistemi rahatsızlıkları ile ilgili veri toplamak için standardize Nordic Anketi'nin genel bölümü kullanılmıştır. Ağrı değerlendirmesinde Visuel Analog Skalası, yaşam kalitesinin değerlendirilmesinde Short Form- 36 (SF-36) kullanılmıştır. Ergonomik faktörler Ergonomik Risk Faktörleri Değerlendirmesi ile değerlendirilmiştir. Psikososyal risk faktörlerinin değerlendirilmesi için ise; Yaşam Doyum Ölçeği, Aile Destek Ölçeği, Maslach Tükenmişlik Ölçeği ve annelerdeki stres düzeyinin değerlendirilmesi için Aile Stresini Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmaya katılan engelli çocukların günlük yaşam aktivitelerindeki bağımsızlık seviyelerini belirlemek için Pediatrik Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçümü kullanılmıştır. Bulgular: Fiziksel engelli çocuğa sahip annelerde, sağlıklı çocuğa sahip annelere göre SF-36, YDÖ, ADÖ, MTÖ, ASDÖ skorları gruplar arası karşılaştırmada istatistiksel olarak daha düşük bulunmuştur (p<0.05). Her iki grupta da ergonomik risk faktörleri açısından anlamlı fark bulunmamıştır (p>0.05). Sonuç: Fiziksel engelli çocuğa sahip olmak, annelerde iş yükünün artması ve aşırı fiziksel yüklenme sonucu muskuloskeletal ağrının daha sık yaşanmasına neden olmaktadır. Fiziksel yüklenme ile birlikte psikososyal ve biomekaniksel faktörlerin annelerde muskuloskeletal ağrıyı artıran sebepler arasında olduğu bulunmuştur. Gelecekteki çalışmalarda fiziksel engelli çocuğa sahip annelerde muskuloskelatal yüklenmeler konusundaki farkındalığın erken dönemden başlayarak sağlanması ve uzun dönemde uygun fizyoterapi yaklaşımlarının yapılması ile daha az yer alanma görülebileceği düşünülmektedir.
Kekeme çocuklarda fonolojik bellek ve görsel-mekansal bellek değerlendirmesi

Kekeme çocuklarda fonolojik ve görsel-mekansal belleği değerlendiren araştırmalar, kekemelik ve çalışma belleği arasında bir bağlantı olabileceğini düşündürür. Bu çalışmada, kekeme olan ve olmayan çocukların fonolojik ve görsel-mekansal bellek becerilerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya 8.00-10. 04 yaş aralığında, 20 kekeme ve 21 kekeme olmayan çocuk katılmıştır. Prosedür iki aşamadan oluşmuştur. İlk aşama, demografik bilgi alımı, doğal konuşma kaydı ve Wechsler Çocuklar İçin Zeka Ölçeği-Geliştirilmiş Versiyon uygulamasını içermiştir. İkinci aşama odyolojik değerlendirme, Türkçe İfade Edici ve Alıcı Dil Testi, ters sayı dizisi, Benton Görsel Bellek Testi ve Kısaltılmış-Anlamsız Sözcük Tekrarı uygulamalarını içermiştir. Doğal konuşma kayıtları incelenerek kekemelik bulguları ve Ağırlıklı Kekemelik Şiddet Ölçümü ile kekemelik şiddetleri belirlenmiştir. Sonuç olarak, kekeme çocuklar K-AST görevinin doğru üretilen ünlü sayısı ve doğru üretilen iki heceli sözcük sayısı parametrelerinde kontrol grubuna göre daha düşük performans göstermiştir. Ters sayı dizisi ve Benton Görsel Bellek Testinde gruplar arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Ayrıca K-AST görevinin doğru üretilen fonem sayısı, doğru üretilen hece sayısı ve doğru üretilen üç heceli sözcük sayısı parametrelerinde kekemelik şiddetlerine göre anlamlı farklar bulunmuştur. Bu anlamlı farklılıklar, kekeme çocukların fonolojik bellek işleyişinde sıkıntı yaşıyor olabileceğini düşündürmüştür. Ayrıca kekemelik şiddeti arttıkça K-AST performansının düştüğü görülmüştür. Kekemelik ve fonolojik bellek arasında bir ilişki olabileceği ve bu ilişkinin çift yönlü olabileceği düşünülmüştür.
Çocuklarda birincil kan basıncı yüksekliğine neden olan faktörler ve böbrek hasarı

Son yıllarda, okul çağı çocukluk döneminde artan obezite ile paralel artış gösteren primer hipertansiyon ileri yaşlarda kronik böbrek hastalığı için en önemli risk faktörüdür. Kan basıncının organizmanın günlük aktiviteleri ile birlikte sürekli değişim göstermesi nedeni ile hipertansiyon tanısı konulmasında yaşam içi kan basıncı ölçümü altın standarttır. Hipertansiyon etyoloji ve fizyopatolojisinde çevresel ve genetik faktörlerin rol oynadığı multifaktoriyel bir hastalıktır. Çalışmamızda amacımız sağlıklı çocuk izlemi sırasında kan basıncı yüksekliği saptanan çocuklarda 24 saatlik kan basıncını değerlendirmek, kan basıncı yüksekliğine etki eden faktörleri ve gün içindeki kan basıncı yüksekliklerinin böbreğe olan etkisini araştırmaktır. Çalışmaya sağlıklı çocuk izleminde yapılan kan basıncı ölçümü sonucu kan basınçları 90 persentilin üzerinde saptanan 56 hasta ve kan basınçları normal saptanan 27 sağlıklı çocuk alındı. Kan basıncı ölçümleri 24 saat boyunca yaşam içi kan basıncı monitörü ile kaydedilerek gece-gündüz kan basıncı ortalamaları, kan basıncı yükleri, dipper-non dipper özellikleri kaydedildi. Tüm hastalarda ve kontrol grubunda 24 saatlik idrarda mikroalbumin, N-asetil-ß-D glukozaminidaz, Na ve K ile kanda renin, aldosteron, nitrik oksit ve endotelin düzeyleri çalışıldı. İstatistiksel değerlendirmede ki-kare, t testi, Mann Whitney U testi, Sperman korelasyon testleri kullanıldı. Yaşam içi kan basıncı ölçümü sonuçlarına göre hasta grupta gündüz sistolik-diyastolik kan basıncı ortalamaları, gündüz-gece sistolik kan basıncı yükleri kontrol grubuna göre yüksek saptandı. İki grup arasında non-dipper kan basıncı oranı açısından fark saptanmadı. Tek ölçümle hipertansiyon tanısı konulan hastaların %52'si yaşam içi kan basıncı ölçüm sonuçlarına göre beyaz önlük hipertansiyonu tanısı aldı. Kontrol grubunda maskeli hipertansiyon saptanmadı. Laboratuvar değerlendirmeler sonucunda hasta grupta kontrol grubuna göre plazma renin düzeyleri yüksek, serum endotelin düzeyleri düşük, idrar Na atılımı düşük ve renal hasar göstergesi olan idrar N-asetil-ß-D glukozaminidaz atılımı yüksek saptandı. Beyaz önlük hipertansiyonlu grupta kontrol grubuna göre plazma renin düzeyi yüksek, idrar Na atılımı düşük, idrar N-asetil-ß-D glukozaminidaz atılımı yüksek saptandı. Hasta grubunda obezlerde gündüz sistolik kan basıncı yükü, plazma renin ve serum nitrik oksit düzeyi normal kilolu gruba göre yüksek saptandı. Sonuç olarak, çocuklarda hipertansiyonun daha doğru değerlendirilmesi için yaşam içi kan basıncı ölçümüne gereksinim olduğu düşünülmüştür. Çocukluk çağı primer hipertansiyonunda ve beyaz önlük hipertansiyonunda, patogenezde, kan renin ve idrar sodyumunun önemli rolleri olduğu saptanmıştır. Primer hipertansiyon ve beyaz önlük hipertansiyonunun erken böbrek hasarına yol açtığı düşünülmüştür.
3-6 arası çocuğu olan ebeveynlerin babalık rolüne ilişkin algılarının ve babalık rolünün yeterliliğine dair görüşlerinin incelenmesi

Bu araştırmanın çıkış noktası, çocuğa ilişkin rol ve sorumluluk paylaşımında, görev dağılımında ve babalık rolünde, annelerle ilgili dinamiklerin herhangi bir etkiye sahip olup olmadığının ve babaların bu dinamiklere ilişkin görüşlerinin neler olduğunun anlaşılmaya çalışılmasıdır. Bu bağlamda çalışmada 3-6 yaş arası çocuğu olan ebeveynlerin babalık rolüne ilişkin algılarının ve babalık rolünün yeterliliğine dair görüşlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gerçekleştirilen çalışma, karma yöntem araştırması olarak tasarlanmıştır. Nicel ve nitel araştırma yöntemlerinden paralel olarak yararlanılmış olup zenginleştirilmiş desen tercih edilmiştir. Çalışmanın nicel araştırma evreni, Ankara ili, merkez ilçelerinde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı bağımsız anaokullarına devam eden 3-6 yaş arası çocukların anne ve babalarından oluşmaktadır. Nicel araştırmanın örneklemi çok aşamalı küme örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Bu bağlamda, 400 anne ve 400 baba olmak üzere 800 ebeveynden veri toplanmıştır. Çalışmanın nitel araştırma örneklemi amaçlı örnekleme yöntemlerinden kartopu tekniği ile belirlenmiş, 3-6 yaş arası çocuğu olan 10 anne ve 10 baba çalışmaya dahil edilmiştir. Araştırmanın nicel veri toplama aşamasında Demografik Bilgi Formu ve Babalık Rolü Algı Ölçeği kullanılmıştır. Nitel veri toplama aşamasında yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Nicel verilerin analizinde t-testi ve tek yönlü varyans analizi, nitel verilerin değerlendirilmesinde içerik analizi kullanılmıştır. Araştırmanın nicel basamağında, ebeveynlerin babalık rolü genel algısı arasında bir farklılığın olmadığı görülmüştür. Ayrıca anne ve babaların yaşı ve annelerin çalışma durumuna göre babalık rolü algısında farklılaşma olmadığı görülürken ebeveynlerin eğitim durumu, gelir düzeyi, mesleği ve sahip olunan çocuk sayısına göre farklılık oluştuğu görülmüştür. Araştırmanın nitel basamağında, ebeveynlerin babaların babalık rolünü genel olarak günümüz babalık anlayışına benzer şekilde yorumladığı görülürken geçmişşteki babalık figürünün etkisinde tanımladıkları temalar da bulunmaktadır. Nicel ve nitel veriler doğrultusunda elde edilen bulgular ilgili alan yazın kapsamında tartışılmış ve yorumlanmıştır.
Üriner sistemin konjenital anomalisi olan çocukların klinik seyirleri ve bu hastalarda son durum hakkında fikir verebilecek ilk değişkenlerin saptanması

Üriner sistemin konjenital anomalileri çocukluk çağının en sık görülen KBY nedenlerinden birisidir. Hastalığın temelinde genetik nedenler yatmakta olup böbrek, üreter, mesane ve üretrayla ilgili patolojileri kapsayan geniş bir yelpazedir. Dünyada USKA'nın klinik seyri ve patogeneziyle ilgili yapılmış birçok çalışma bulunmaktadır. Ancak hastalığın klinik seyri ve prognozda etkili faktörlerle ilgili tam bir görüş birliği bulunmamaktadır. Bu çalışmada USKA alt tiplerinin genel özellikleri, klinik seyri, USKA ve kronik böbrek yetmezliği ilişkisi ve hastalığın prognozunu etkileyen faktörler araştırılmıştır. Çalışmaya 97'si kız, 203'ü erkek, toplamda 300 USKA tanısıyla izlenen hasta dahil edildi ve tanılarına göre alt gruplara ayrıldı. En sık antenatal hidronefroz, sonrasında multikistik displastik böbrek tespit edildi. Tüm tanı gruplarında erkekler daha fazlaydı. Posterior uretral valf'in en kötü prognozlu grup olduğu, bu hastaların KBY'ye diğer gruplara göre çok daha erken yaşta girdiği tespit edildi. En çok ameliyat edilen PUV grubu olup ilk bir ayda opere edilenlerin daha geç yaşta KBY'ye girdiği saptandı. Proteinüri ve vezikoureteral reflü KBY'deki hastalarda anlamlı olarak fazla olup oligohidramniyozu olanların daha çok KBY'ye girdiği belirlendi. Çalışmada opere edilen ve edilmeyen UP darlıklı hastaların glomerüler filtrasyon hızları arasında anlamlı fark bulunmadı. MKDB ve renal agenezili hastaların normal popülasyona göre artmış hipertansiyon riski taşıdığı, ektopik böbreği ve at nalı böbreği olanlardaysa VUR riskinin arttığı belirlendi. VUR'u olan hastaların çoğu erkek olup bunlar da idrar yolu enfeksiyonu artmıştı. MKDB için kist involüsyonu ve boyutu arasında bir ilişki bulunamadı. Sonuçlarımız doğrultusunda prognostik göstergeler; PUV alt grubu, proteinüri, erkek cinsiyet, oligohidramniyoz varlığı, eşlik eden VUR, tekrarlayan İYE olarak saptandı.. Ayrıca MKDB ve renal agenezili hastalarda hipertansiyonun normal popülasyondan fazla görüldüğü ortaya kondu. Ailede USKA hikayesi ve, prematüritenin çocukluk ve adölesan dönemde klinik gidişe etkisinin olmadığı saptandı. USKA'nın klinik seyrinin, prognostik faktörlerinin tespit edilmesi hastaların tedavileri ve klinik takiplerinde hekimler ve hastalar için yol gösterici olacaktır.
Çocuklarda obezitenin ağız kokusu ve ağız sağlığına etkisinin değerlendirilmesi

Obezite, vücuttaki yağ oranının normal değerlerin üstüne çıkması olarak tanımlanmaktadır. Obezitenin tüm dünyada yaygın bir problem olması, hem genel hem de ağız ve diş sağlığına olan etkilerini araştıran çalışmaların artmasına neden olmuştur. Bu çalışmada, çocuklarda fazla kilo ve obezitenin ağız sağlığı ve ağız kokusuna etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya Hacettepe Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Çocuk Diş Hekimliği Anabilim Dalı'na başvuran 10-13 yaş aralığındaki 295 çocuk katılmıştır. İlk aşamada, ebeveynlerden hem onlara hem de çocuklarına yönelik soruları içeren anketleri cevaplamaları istenmiştir. Çocukların ağız ve diş sağlığı durumu değerlendirilmiş, boy-kilo-bel çevresi ve ağız kokusu ölçümleri yapılmıştır. Ağız ve diş sağlığı durumu; DMFT/DMFS, dmft/dmfs ve ICDAS II indeksleri, plak indeksi, gingival indeks ve Winkel dil kaplaması indeksi kullanılarak değerlendirilmiştir. Ağız kokusunun ölçümünde sülfür monitorizasyonu yöntemi kullanılmıştır. Elde edilen veriler Ki-kare testi, Fisher'in kesin testi ve Mann-Whitney U testi ile istatistiksel olarak değerlendirilmiştir (p<0,05). Araştırmaya katılan 136 erkek ve 159 kız çocuğun ortalama yaşı 11 ,63 1,05'tir. Çocukların 111'i (%37,6) fazla kilolu-obez-morbid obez, 184'ü (%62,4) zayıf-normal kiloludur. Zayıf-normal kilolu grup ile fazla kilolu-obez-morbid obez grupları DMFT/DMFS, dmft/dmfs, ICDAS II, plak ve gingival indeksleri açısından karşılaştırıldığında, iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır. Zayıf-normal kilolu grup ile fazla kilolu-obez-morbid obez grubu arasında ağız kokusu açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır. Fazla kilolu-obez-morbid obez grubunun %24,3'ünde, zayıf-normal kilolu grubun ise %14,7'sinde ağız kokusu tespit edilmiştir. Çalışmamızda fazla kilolu-obez-morbid obez grubunda zayıf-normal kilolu çocuklara göre daha fazla ağız kokusu görülmüştür. Zayıf-normal kilolu grubunda dil kaplamasının varlığı ile ağız kokusu arasındaki ilişki anlamlı iken, fazla kilolu-obez-morbid obez grubunda bu ilişki anlamlı değildir. Tüm bu bulguların ışığı altında, fazla kilo ve obezitenin çocuklarda dil kaplamasından bağımsız olarak ağız kokusuna neden olabileceği ve diş hekimlerinin bu konuda farkındalıklarının olması gerektiği sonucuna varılmıştır.
İlköğretim 3. 4. ve 5. sınıf çocuklarının arkadaşlık konusundaki görüşleri ve arkadaş seçimlerinin etkileyen etmenler

Bu araştırmanın amacı, ilköğretim 3. 4. ve 5 sınıf öğrencilerinin arkadaşlık konusundaki görüşleri ve arkadaş seçimlerini etkileyen etmenlerin neler olduğunun ortaya çıkarılmasıdır. Bu çalışma, 2001- 2002 eğitim-öğretim yılında Niğde İl Merkez'inde bulunan alt, orta ve üst sosyo-ekonomik düzeyi temsil eden 3 ilköğretim okulundaki 355 öğrenci üzerinde yürütülmüştür. Araştırmanın verileri öğrenciler için hazırlanan anket formu ile, araştırmanın amaçları doğrultusunda ve uzmanların denetiminde toplanmıştır. Araştırmada öncelikle açık uçlu sorulara öğrencilerin verdiği yanıtlar içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Bu analiz sonucunda ortaya çıkan temaların okul, cinsiyet ve sınıf düzeylerine göre ayrı ayrı yüzde ve frekans değerleri hesaplanmıştır. Ortaya çıkan bu yüzde ve frekans değerleri arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Sonuçta, çocukların arkadaşı; iyi olan, dürüst olan, çalışkan olan kişi olarak tanımladıkları görülmüştür. Arkadaş tanımında kız ve erkek öğrencilerin benzer özelliklere dikkat ettiği görülmüştür. Ancak sınıf düzeylerine göre farklılıklar olduğu görülmüştür. Sınıf düzeyi yükseldikçe, çocukların arkadaşı tanımlamada kullandıkları özelliklerin de arttığı bulunmuştur. vıuÇocukların arkadaş seçiminde etkili olan faktörler incelenmiş, fark etmez cevabının en fazla tercih edilen madde olduğu, kendi cinsinden birini seçme eğilimlerinin, karşı cinsten birini seçme eğiliminden daha fazla olduğu bulunmuştur. Yine arkadaş seçiminde aynı yaşta olup-olmamaya ise, araştırmaya katılan öğrencilerin yarısı önem verirken diğer yarısı bunun o kadar önemli olmadığı yönünde görüş bildirmişlerdir. Anne-baba ve öğretmenlerin çocukların arkadaş seçimine karıştıkları yönünde bir sonuç çıkmıştır. Anne-baba ve öğretmenlerin çocukların arkadaş seçiminde önem vermelerini istedikleri özelliklerin aynı olduğu bulunmuştur. Bu özellikler ise, iyi olma, dürüst olma, çalışkan olma ve kötü olmamadır.
Kutadgu Bilig'de çocuk ve çocuk eğitimi

Kutadgu Bilig'in tamamını incelediğimizde Yusuf Has Hacib'in, insanın gerçek değerine ulaşmasını sağlayan pek çok değer kavramı ile insanın özelliklerini anlattığı ve anlattığı kavramların da insanlıkta hayat bulmasını arzuladığı fikrine ulaşabiliriz. Yusuf Has Hacib, eserinin karakter unsurlarını oluştururken dahi insanlığın mutluluğu için önemli gördüğü değer kavramlarından yola çıkarak eserindeki şahıs kadrolarını buna göre şekillendirmiştir. Kutadgu Bilig'deki karakterlerden biri Hükümdar Kün Toğdı'dır ki 'adalet ve doğruluğu' temsil eder. Vezir Ay Toldı 'mutluluk, gelecek ve devleti' temsil eder. Vezirin oğlu Öğdülmiş 'aklı ve bu bağlamda ululuğu' temsil eder. Vezirin akrabası olan Odgurmış ise 'hayatın sonu, kanaatkar olmayı ve afiyet' kavramlarını temsil eder. Eserimizde aklın ve bilginin önemi ve değeri üzerinde durularak, büyüklerimize özellikle devlet büyüklerine saygılı davranmak, cömertlik ve çalışkanlık gibi erdemlere sahip olmak önemle vurgulanmıştır. Eserde iyi yetiştirilemeyen çocukların durumları, çocuk eğitimi ve çocuğun önemi, ebeveynin çocuk üzerine etkisi, dünya hayatının geçiciliği, her şeyi vaktinde yapmak gerektiği, iman ve ibadet hususları örneklerle anlatılmıştır. Ayrıca insanoğlunun tutarsız davranışlarının sonuçları, iyi arkadaş ve çevrenin faydaları, iyi huylu ve güzel ahlaklı olmak, iyi olmak ve doğru davranış sergilemek, kanaatkar olmak, kız çocuk yetiştirme usulü, konuşma adabı, kötü arkadaş ve çevrenin zararları anlatılarak örnek insan modeli ortaya konmaya çalışılmıştır. Ölümlü insanın hayatını boşa geçirmemesi gerektiği, sabırlı olmak, yaşlılığın insana olan etkileri, yeme içme adabı vb. insanın hayatta karşılaşabileceği pek çok durum ve sorun için bu eser, bizlere aydınlatıcı ve yol gösterici nitelikte olabilir. Yusuf Has Hacib, sadece insanın dünya hayatında karşılaşabileceği durum ve sorunlara yol göstermekle kalmayıp, İslami bir bakış açısıyla ahirette de insanın mutlu olabilmesi için nasıl bir hayat yaşaması gerektiği hakkında da bizlere yol göstermektedir. Özellikle de çocuklarımızın eğitimi hususunda; ebeveynlerin çocuklarına karşı görev ve sorumlulukları, çocuklarımızın da büyüklerine karşı olan görev ve sorumlulukları, çocuklarımızın günlük hayatta karşı karşıya kalabileceği pek çok olay ve durumlara karşı eserimiz hem tedbir kapsamında hem de rehberlik kapsamında çağlar öncesinden güncelliğini koruyabilecek fikirler sunabilmektedir.
0-24 ay arası bebeklerde aşı ile önlenebilir hastalıklar

Nietzsche'nin deyimiyle 'Seni öldürmeyen şey seni güçlendirir'. İnsanoğluna etkin ve ucuz koruma sağlayan aşılardan vazgeçmek mümkün değildir. Aşılar sağlıklı bireyler ve sağlıklı toplumlar yaratır. Aşı sonrasında yaşamı tehdit edecek kadar nadiren ciddi, hafif olacak kadar da elzem sorunlar gözlenebilir. Tıp dünyasında hiçbir uygulamanın veya tedavinin risksiz olmadığı ancak aşıların yan etkileri ile doğal hastalıkların etkileri karşılaştırıldığında yarar-zarar dengesinin çok büyük oranda aşı ve aşılama lehine olduğu unutulmamalıdır. Sonuç olarak aşı sonrası istenmeyen durumların önlenebilmesi için aşılama hizmetinin kalitesini arttırarak aşının kabul edilebilirliğini arttırmaktır. Bu amaca ulaşmak için istenmeyen etkileri düzenli olarak izlemek, analiz etmek ve yorumlamaktır. Ciddi istenmeyen etkiler gözlendiğinde bunların aşıya bağlı olup olmadığını ortaya koymak, aynı zamanda halkın bağışıklama programına olan güveninin korunması açısından önem taşımaktadır.
İpek Ongun'un eserlerinde tematik sorunlar

Yüksek lisans tezi olarak hazırlanan bu çalışmanın konusu İpek Ongun'un çocuk ve gençlere yönelik yazdığı eserlerin tematik yönden incelenmesidir. İpek Ongun, çocuk ve genç edebiyatının ülkemizdeki önemli temsilcilerinden biridir. Yazarın kaleme aldığı on sekiz eserin hemen hemen tamamı, çocuk ve gençlere yöneliktir. Çalışmamızın ilk bölümünde çocuk ve gençlik edebiyatının ne olduğu açıklanmıştır. İkinci bölümde ise Tanzimat'tan günümüze kadar çocuk ve gençlere hitap eden eserler, ayrıntıya girilmeden anlatılmıştır. Sonraki bölümde ise yazarın kitaplarında ele aldığı temalar incelendi. Temalar, çalışmamızın merkezini oluşturdu. Son bölümde de üslup konusu işlendi.
Konya ilinde 1-4 yaş arası çocuklarda malnutrisyon sıklığı ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi

Beslenme yaşamın her döneminde önemli olmakla birlikte, büyüme ve gelişmenin çok hızlı olduğu çocukluk çağında daha da önem kazanmaktadır. Çocukluklarında düzenli beslenmeyen bireyler ileriki yaşamlarında birçok risk faktörü ile karşı karşıyadır. Yirmi birinci yüzyılda bilimde ve teknolojideki gelişmelere, uluslararası kuruluşların büyük çalışmalarına rağmen malnutrisyon özellikle gelişmekte olan ülkelerde en önemli sağlık sorunlarından birisi olmaya devam etmektedir. Dünyada her yıl milyonlarca çocuk malnutrisyon ve enfeksiyon hastalıklarından ölmektedir. Bu nedenle beslenme bozukluklarının önlenmesi, erken dönemde tanımlanıp düzeltilmesi ile morbidite ve mortalite oranları çarpıcı bir biçimde azaltılabilir. Beş yaş altındaki çocuklar olumsuz koşullardan olduğu gibi, koşulların olumlu yönde düzeltilmesinden de diğer yaş gruplarına göre daha çabuk etkilenirler. Çocukların büyümesinin izlenmesinde ve beslenme durumlarının değerlendirilmesinde en sık kullanılan yöntem antropometrik ölçümlerin referans popülasyon ortanca değerinden, standart sapma cinsinden ne kadar uzakta olduğunu gösteren Z skor değerlerinin hesaplanması, en kabul gören sınıflama ise GOMEZ sınıflamasıdır. Bu araştırma Konya ilinde ikamet eden 1-4 yaş arası çocuklarda malnutrisyon sıklığı ve malnutrisyonun risk etmenlerinin belirlenmesi amacı ile yapılmıştır. Araştırma kesitsel tipte epidemiyolojik bir araştırmadır ve küme örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırma Konya ilinde 1-4 yaş olan 1000 çocuk ile Mayıs 2016 -Aralık 2016 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri, çalışmaya alınan çocuğun ailesine ait bilgiler, çocuğa ait bilgiler, çocuğun beslenmesine ait bilgiler, çocuğun antropometrik ölçümlerini içeren 5 bölüm ve 71 sorudan oluşan anket formu ile toplanmıştır. Öncelikle ilk bölümlerdeki anket soruları doldurulmuş ve sonrasında 5. bölümde yer alan çocuğa ait antropometrik ölçümler yapılmıştır. Veriler SPSS 18,0 programında yüzdelik, ki-kare testi) bağımsız örneklerde t-testi kullanılarak analiz edilmiş, p<0, 05 olan değerler anlamlı kabul edilmiştir. GOMEZ sınıflamasına göre Konya ilinde yaşayan çocukların % 18 ,70'i malnütre'dir. Z skoru değerlendirmelerine göre çocukların % 3 ,50'i (35) düşük kilolu, % 7 ,20'si (72) bodur olarak bulunmuştur. Malnutrisyon durumunu etkileyen faktörler ise; çocuğun ait olduğu yaş aralığı, annenin çalışma durumu, anne baba arasında akrabalık ilişkisi varlığı, annenin yaşayan çocuk sayısı, çocuğun kaçıncı çocuk olduğu, doğum zamanı, doğum ağırlığı, diğer kardeşlerinin vücut gelişimi, ilk 6 ay anne sütü alma durumu, toplam anne sütü alma süresi, çocuğun yemeği aile sofrasında yiyip yememe durumu, TV/Bilgisayar başında geçirdiği süre, yemek yemediğinde annesinin gösterdiği tavır ve endişe derecesi, annenin beslenme eğitimi almış olma durumudur.