turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Keman sol el tekniğinin 'sanatta yeterlilik eseri çalışması' içerisinde yeralan Ulvi Cemal Erkin keman konçertosu çerçevesinde derinlemesine incelenmesi

Bu çalışmada, 'Sanatta Yeterlik' programı çerçevesindeki 'Konser ve resital icra etme' bölümünde yer alan Ulvi Cemal Erkin Keman Konçertosunun çalınması ve yorumlanmasında sol el tekniklerine ilişkin kolaylıklar ve çalışma teknikleri sunulacaktır. Çalışma, zor pasajların ortaya çıkarılması, bu pasajların doğru ve bilinçli olarak çalışılması, yorumlamaya kolaylık getirerek eserin başarılı olarak icra edilmesi amacına yöneliktir. Araştırmalar sonunda eser içindeki onlu, oktav, üçlü, dörtlü, beşli, altılı çift sesler, güç, düzensiz onaltılık gruplar ve doğal olmayan tutuş biçimleri saptanmıştır. Yapılan incelemelerde bu güç yerler için çalışmalar, egzersizler ve çözüm önerileri tespit edilmiştir. Elde edilen bütün bu çalışma şekilleri ile eserin daha bilinçli ve kolay bir biçimde yorurnlanmasına katkı sağlandığı düşünülmektedir.
18. yüzyılın unutulmuş besteci-kemancı ustaları

Bu çalışma, 18. yüzyılda yaşamış, fakat önemleri itibariyle müzik tarihinin tüm dönemlerine damgasını vurmuş değerli sanatçıları hatırlama ve onlara bilimsel açıdan yaklaşma çabasıdır. Belki bu çalışmanın en zor ve yorucu tarafı, bu denli zenginlik ve örgünlük gösteren tarihin içinden, belli birkaç ismi bir kesit halinde alıp sade fakat çok yönlü biçimde anlatma uğraşı idi. Bunun yapılabilmesi için, çalışmaya temel olan 6 isim, 6 bağımsız bölümde anlatılmış, fakat aynı zamanda da bölümler arka arkaya okunduğunda akılda tarihin canlı ve akışkan bir bütünlükteki resminin kalmasına da çaba gösterilmiştir. Yaşantıların ve eserlerin, devrin koşullan içinde tüm canlılığı ve zenginliği ile resmedilebilmesi için, çalışmanın içinde yer alan her türlü isim, olay ve benzeri durumlar, ilgili bölümün sonundaki eklerde açıklanmıştır. Eklerde, doğum veya ölüm tarihi bilinmeyen sanatçılar için, parantez içinde soru işareti kullanılmıştır. Bazı sanatçıların doğum veya ölüm tarihleri, kaynaktan kaynağa değişiklik gösterebilmektedir. Çalışmada, Türkçede doğrudan doğruya uygun karşılığı olan yabancı terimler bu dilde kullanılmış, aksi söz konusu olan durumlarda açıklamalara yer verilerek durum aydınlatılmıştır. Bölümlerin sıralamasında özellikli bir tutum izlenmemiştir. Bu sanatçıların her biri sırasıyla önce bireysel, sonra müziksel yaşantıları açısından anlatılmış ve bu çift yönlü yaşanüannın, önce kendi ülkeleri ve müziklerine, sonra da genel anlamda müzik sanatına olan etkileri ortaya konmuştur.
W. A. Mozart'ın piyano sonatları

Mozart'ın 1775- 1789 arasında bestelediği solo sonatları dört grupta değerlendirilmelidir. Buna göre; 1. Grup: 'Salzburg-Münih Sonatları' olarak bilinen K 279- 284 sonatlardır. Bu sonatlarında galant stil etkisi belirgindir. Süslemeler ve minyatür görünüm egemendir.2. Grup: 'Mannheim Sonatları' olarak bilinen K 309- 311 sonatlardır. Yoğun bir çok-seslilik arayışı ve orkestral yazı ön plandadır. 3. Grup: 'Paris Sonatları' olarak bilinen K 330- 333 sonatlardır. Mozart'ın doruğa eriştiği dönem diye nitelendirilebilir. Virtüozite, dramatik yapı ve aynı zamanda öznelliğe yöneliş gözlemlenir.4. Grup: 'Viyana Sonatları' olarak bilinen K 457, K 533, K 545, K 570, K 576 sonatlardır. Mozart'ın son sonatlarıdır ve geç dönem eserleri olarak kabul edilir. Opera karakterleri, çok-sesli arayışlar ve virtüozite tam bir dengeye oturmuştur. Armonik olarak deneysel kullanımlar sıklıkla görülür. Johann Christian Bach ve Joseph Haydn'ın öncülük ettiği doğrultuda yürüyen Mozart, özellikle 'Empfindsamkeit' akımının önemli temsilcisi Carl Philipp Emanuel Bach'ı da çok iyi incelemiştir. Mozart'ın çok renkli kişiliği, tema bulmaktaki olağanüstü yaratıcılığı, doğaçlama gücüyle öne çıkardığı 'fikirler dizisi' gibi özellikleriyle, Beethoven'a ilham kaynağı olan bir sonat formu anlayışı geliştirmesini sağlamıştır. Mozart'ın sonatlarında kontrastlar, şakacılık, insan sesinden başlayarak tüm enstrümanların izdüşümü ve virtüozitesini klavye üzerinde yakalamak mümkündür. Mozart'ın sonatları, müziğin soyuttan somuta yönelişinde büyük bir adım olmuştur.
Ulvi Cemal Erkin'in piyano yapıtlarındaki geleneksel Türk müziği etkileri

Bu tez çalışmasında; 1826 yılında ülkemize resmen girmiş olan, ama Cumhuriyet yıllarına kadar çok kısıtlı bir kitleye ulaşabilen ve batı düzeyinde bestecisi ve yorumcusu yetişmeyen evrensel müziğin, çağdaş anlamda yetişen ilk üyelerinden Ulvi Cemal Erkin'in piyano yapıtları incelenmiştir. Bölüm l'de Ulvi Cemal Erkin'in hayatı bulunmaktadır. Bu bölümde Erkin'in müziğe nasıl başladığı, nasıl geliştiği ve yurt dışı eğitiminden sonra ne gibi hizmetlerde bulunduğu anlatılmıştır. Bölüm ll'de ise Erkin'in piyano yapıtları, geleneksel etkiler ve bu etkilerin müziğe yansıması bakımından incelenmiştir. Yeri geldiğinde form ve yazı biçimleri de inceleme kapsamına alınmıştır. Bölüm lll'de de bu incelemelerden çıkan sonuçlar ortaya konmuştur.
Hammamizade İsmail Dede Efendi'nin İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi Hamparsum Defterlerinde yer alan peşrev ve saz semai formunda eserlerinin günümüz nota yazısına çevrilmesi ve incelenmesi

Hammamizade İsmail Dede Efendi'nin İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi Hamparsum Defterleri'nde kayıtlı Peşrev ve Saz Semai Formunda eserlerinin yer aldığı defterlerin incelenmesi adlı bu çalışma Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Müziği Anasanat Dalı Yüksek Lisans Programında Tez olarak hazırlanmıştır. Günümüzde popüler kültür, küresel faktörler, yaşam şekilleri, komşu kültürlerle etkileşim, psikolojik ve sosyokültürel birçok etkenden sebep, Klasik Türk Müziği değişime uğramaktadır. Bu değişim daha çok eserin makamsal ve melodik yapılarında görülmektedir. Bu sebeple elimizdeki az sayıda da olsa mevcut eski yazmaları, nota yazmalarını, nazari ve ameli olarak inceleme gerekliliği ortaya çıkmıştır. Bu bağlamda, Hamamizade İsmail Dede Efendi'nin İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi Hamparsum Defterleri'nde yer alan Peşrev ve Saz Semai formundaki eserlerinin günümüz nota yazısına çevrilmesi ve incelenmesi adlı bu tezde, bu gereklilikten yola çıkarak hareket edilmiş ve Hamparsum Limonciyan'ın kendi adı ile bilinen Hamparsum yazı sistemi ile yazılan eserlerin ele alınıp incelenmesi amaç edinilmiştir. Çünkü mevcut yazı sistemleri içerisinde müziğimizde en geniş kitlelere ulaşmış ve dönem bazında en uzun süre ile kullanılmış yazı sistemi Hamparsum müzik yazı sistemi olmuş ve bu müzik yazı sisteminin okunup yazılması diğer nota yazım sistemlerine nazaran daha basit olmuştur. Bu çalışma, Hammamizade İsmail Dede Efendi ile sınırlandırılmıştır çünkü bu yazı sisteminin ve defterlerin ortaya çıktığı süreçte döneminin kabul edilen en iyi müzisyenidir. İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi arşivinde bulunan Hamparsum defterlerindeki eserlerini inceleyerek çalışmanın amacında belirtilen bütün faktörlere örnek olabilecek saptamalar yapılması hedeflenmiştir. Tezin I. Bölümünde Hammamizade İsmail Dede Efendi'nin hayatına geniş bir bakış, bu bakış içerisinde de dönemin ileri gelen müzisyen ve kuramcıları Sultan III. Selim, Nasır Abdülbaki Dede, Ali Nutki Dede gibi isimlere atıfta bulunulmuştur. Ancak araştırmada temel alınan yazı sistemi söz konusu olduğundan II. Bölümde konu edilen yazı sistemini geliştiren ve isim veren kişi olması sebebi ile Hamparsum Limonciyan'ın hayatına ve kendi adı ile bilinen müzik yazım sistemi hakkında teknik bilgilere yer verilmiştir. Tezin III. ve son bölümünde İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi'nde Y/211-9, Y/212-10a, Y/213-11, Y/214-12, numara ile kayıtlı Hamparsum defterlerindeki Hammamizade İsmail Dede Efendi'nin Peşrev ve Saz Semai formunda eserlerinin çevrim yazılarına, bunların dışında dönemin makam ve usul incelemelerine yer verilmiştir. Sonuç olarak; dönem müziği incelenmiş, çeviriler ve makam-usul incelemeleri sayesinde günümüzle kıyas imkanı sağlanmış ve bu kıyas neticesinde özellikle melodik ve makamsal olarak değişime uğradıkları tespit edilmiştir.
Cazda akor yürüyüşleri tarihi

Bu çalışmada, caz akor yürüyüşleri tarihsel bir perspektiften ele alınmış; erken dönem cazla serbest caz arasındaki stiller incelenerek bu stillerde akor yürüyüşlerinin geçirdiği değişimler araştırılmıştır. Önceleri caz doğaçlamaları için armonik zemin olarak kullanılan akor yürüyüşleri, zaman içinde önemli değişimler geçirmiş ve yeni anlamlar kazanmıştır. Çalışmada; bebop stiline dek popüler şarkıların akor yürüyüşleri üzerine doğaçlama yapılırken, bebopla birlikte bu akor yürüyüşlerini çeşitlendirmek amacıyla yeni yöntemler geliştirildiği ve bebop sonrası çoğu caz stilinde bu yöntemlerin uygulandığı; serbest cazda ise, akor yürüyüşlerinin doğaçlamaya zemin yaratan anlayıştan bütünüyle farklı bir boyut kazandığı görülmüştür.
'Denes Agays Learning to Play Piano I' piyano eğitimine başlangıç metodunun hedef ve hedef davranışlar yönünden incelenmesi

Denes Agay Learning To Play Piano I metodunu her iki alandan da çok sayıda hedef kazandırmayı amaçlar fakat devişsel alandaki hedeflerin metot genelinde daha ağırlıklıdır.
Diyarbakır musiki folkloru

Diyarbakır tarihinde birçok medeniyete önemli bir merkez olması sebebiyle kültürün her alanında önemli eserler verebilmiş ve merkeziyetçi açıdan kendini kanıtlamış bir bölgedir. Bu kültür ürünlerinden birisi olan müzik unsuru bu çalışmada incelenmiştir. Diyarbakır Türk Halk Müziği içinde farklılığını kanıtlamış bir bölgedir. Özellikle Türk Sanat Müziği, Türk Halk Müziği, Tasavvuuf Müziğinin adeta harmanlanmış bir mekanı olmasından dolayı her türlü akademik çalışmaya ve araştırmaya son derece müsait bir alandır. Bu çalışmada Diyarbakır Musikisi, köken, yapı ve icra konularındaki incelemeler neticesinde bilimsel yorumlar yapılması amaçlanmıştır. Çalışmada TRT repertuarındaki Diyarbakır türküleri esas alınmış ve çeşitli yönleriyle incelenmiştir. Bu incelemeler sonucunda Diyarbakır türkülerinin en çok; 4/4 usulde olan, Hüseyni makamına benzeyen, 80-99 metronom değerine sahip, 4. ve 5. derece seleri güçlü kullanan, 1 oktav civarında ses sahasında meydana gelmiş olan bir yapıya sahip olduğu görülmüştür.
İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatrosu'nda Cumhuriyetten bu yana müzikaller ve müzikli oyunlar

İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatrolarında Cumhuriyetten bu yana müzikaller ve müzikli oyunlar konulu araştırmada önce, Darülbedayi ve İstanbul Şehir Tiyatrolarının tarihçesi anlatıldı. Müzikallere ve müzikli oyunlara ne zaman ve nasıl başlandığı incelendi. Başlangıçtan bugüne müzikallerde oynamış ve halen oynamakta olan sanatçılarla yapılan röportajlarla, müzikalin dünkü ve bugünkü durumu hakkında bilgi edinilmeye çalışıldı. Kamuoyundaki yankılan tartışıldı. Sonuç olarak araştırmadan, müzikal oynamak ve sahnelemek için, olanakların yeterli olmadığı saptandı. Yapılan röportajların ortak noktası Belediyelerin bu konuya daha fazla ilgi göstermesi ve ödenek ayırması konusuydu.
Kontrabas çalmaya yeni başlayanlar için sağ el ve sol el teknikleri, duruş pozisyonları, metod ve egzersiz önerileri

Bu çalışma kontrabasa başlangıç düzeyindeki öğrencilerin hangi teknik ve yöntemler doğrultusunda çalgıyı öğrenmesi ve ilerlemesine karar vermesi için bir kılavuz niteliğindedir. Yazılmış metodların analizi, tez içerisinde yer alan teknik bilgiler ve kontrabas ile ilgili verilmiş olan genel bilgiler ile öğrenciler ve eğitimcilere kontrabas eğitiminde kolaylık sağlanması ve metodlar arası kıyaslama yapılarak avantaj ve dezavantajların analizlerinin yapılması hedeflenmiştir.
Genel lise öğrencilerinin kural dışı davranış gösterme eğilimleri ile müzik eğitimi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, genel lise öğrencilerinin kural dışı davranış gösterme eğilimlerinin aldıkları müzik eğitimine göre farklılık gösterip göstermediğini incelemektir. Araştırma, tarama modelinin kullanıldığı betimsel bir araştırmadır. Araştırmanın evrenini 2009- 2010 eğitim-öğretim yılında Ankara ilindeki resmi genel liselerde okuyan öğrenciler oluşturmaktadır. Örneklemini ise Ankara ilinin alt, orta ve üst sosyoekonomik düzeyindeki genel liselerin 10. ve 11. sınıfında okuyan 486 öğrenci oluşturmuştur. Örneklem grubuna araştırmacı tarafından geliştirilen kişisel bilgi formu, sosyal etkinlikler bilgi formu ve kural dışı davranış ölçeği uygulanmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistik yöntemlerinden yararlanılmış; ikili grup karşılaştırmalarında bağımsız gruplar için t testi, ikiden fazla grup karşılaştırmalarında ise tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Ayrıca grup varyanslarının eşitliği durumunda Scheffe testinden, eşitsizlik durumunda ise Scheffe testinin parametrik olmayan karşılığı olan Tamhane testinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda; çeşitli sınıflarda müzik dersi alan, çalgı eğitimi gören ve bu eğitime devam eden, ilköğretim okullarında ve şu anda okudukları genel liselerde ders dışı müziksel etkinliklere katılan, okul içi ve okul dışı sosyal etkinliklerde görev alan öğrencilerin kural dışı davranış gösterme eğilimleri ile, hiç müzik eğitimi almayan ve hiçbir sosyal etkinlikte yer almayan öğrencilerin kural dışı davranış gösterme eğilimleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Bunun yanında erkek öğrencilerin kız öğrencilere göre daha fazla kural dışı davranış eğiliminde olduğu sonucu ortaya çıkmıştır. Buna karşılık genel lise öğrencilerinin okudukları sınıfa göre, anne-babanın hayatta olup olmamasına, öz ya da üvey olma durumuna ve eğitim durumuna göre, kardeş sayılarına göre kural dışı davranış gösterme eğilimleri arasında anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Bu bulgular sonucunda müzik eğitiminin önemine ve işlevselliğine yönelik öneriler geliştirilmiştir.
Teke yöresi müzik kültüründe İki telli Kozağaç curası

Teke Yöresi müzik kültürü içinde yaşatılan ve Yörüklerin yaşamlarının bir parçası olan İki Telli Kozağaç Curası tezin konusunu oluşturmaktadır. İki telli; Orta Asya Türk kültüründe telli sazların atası olarak kabul edilen Kolca Kopuzdan çeşitlenerek Anadolu'ya kadar uzanan bir coğrafyada kullanılmakta olan telli sazlardan birisi olarak bilinmektedir. Teke Yöresinde yoğun olarak Burdur ilinin Çavdır ilçesine bağlı Kozağaç kasabası ve çevresinde yaşatıldığı, özel bir çalım tekniği ile icra edildiği için bu çalışma İki Telli Kozağaç Curası olarak adlandırılmaktadır. Bu çalışmada; İki Telli Kozağaç Curasını çalan üç halk ozanının hayat hikayesinden yola çıkarak bu sazın yapısall özellikleri ve çalım tekniğinin saptanması, ustaların repertuarındaki ezgilerin özel bir yazım tekniği ile notaya alınarak kayıt altına alınması amaçlanmaktadır. İTeke Yöresi Müzik Kültüründe İki Telli Kozağaç Curası? başlıklı bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Tezin girişinde çalışmanın amacı, önemi ve sahada yapılan derleme teknikleri hakkında bilgiler verilmiştir. Birinci bölümde, yörenin daha iyi anlaşılabilmesi için Teke, Türkmen ve Yörük adlarının anlamlarının etimolojik açıdan incelenmesi, yörenin coğrafi özellikleri, yöreye yapılan Yörük yerleşimi ve bu coğrafyada yaşatılan müzik kültürünün gerçek sahibi olan Yörüklerin sosyal yaşamları ve ekonomileri üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, yörenin müzik kültürünü oluşturan ezgi çeşitleri ve yörede kullanılan çalgılar hakkındaki bilgiler kısaca verildikten sonra asıl çalışma konusu olan İki Telli Kozağaç Curasının kökeni ve Türk kültür çevrelerinde çalınan iki telli sazlar hakkındaki bilgiler yer almaktadır. Üçüncü bölümde, yörede İki Telli Kozağaç Curası çalan ustaların hayat hikayeleri, sazlarının yapısall ve teknik özellikleri, çalım tekniğine ait bilgiler detaylı bir şekilde açıklanmaktadır. Dördüncü bölümde, İki Telli Kozağaç Curası ile icra edilen ezgilerin notaları ve bu ezgilere ilişkin notlar detaylı bir şekilde ortaya koyulmaktadır. Teke Yöresi müzik kültüründe var olan İki Telli Kozağaç Curasının Burdur ilinin Çavdır ilçesine bağlı Kozağaç kasabası ve çevresinde yaşayan Yörükler tarafından çalındığı ve dolayısıyla varlığının da bu topluluğun varlığı ile doğrudan ilişkili olduğu saptanmıştır. İki Telli Kozağaç Curasının herhangi telli bir sazın küçültülmüş hali olmadığı gibi kendine ait yapım ve çalım tekniğinin olduğu, Teke Yöresi müzik kültürünün yaşatılması ve aktarılmasına önemli katkılar sağlayan çok sesli bir halk sazı olduğu görüşüne varılmıştır.
Anadolu güzel sanatlar lisesi öğrencilerinin dönemsel ses özelliklerine uygun batı müziği koro eğitimi dersi öğretiminde kullanılabilecek eserler üzerine antolojik bir çalışma önerisi

Araştırmanın amacı ses gelişimi ve değişimi döneminde olan Anadolu Güzel Sanatlar Lisesi öğrencilerine uygun Batı Müziği Koro Eğitimi dersinde kullanılabilecek bir eser antolojisi önerisi oluşturmaktır. Yapılan araştırmalarda açıldığı günden bu yana Anadolu Güzel Sanatlar Liseleri'nde okuyan ve bu okullardan mezun olan öğrencilerde ciddi ses kayıplarının yaşandığı gözlemlenmiştir. Ülkenin dört bir yanında açılan AGSL'nden her yıl yüzlerce müzik öğretmeni ve müzik sanatçısı olmaya aday öğrencilerin mezun olduğu düşünüldüğünde konunun önemi daha iyi ortaya çıkmaktadır. AGSL'nde yaşları itibariyle bedensel ve ruhsal gelişimini tamamlamamış, çocukluktan gençliğe geçilen, gelişme ve değişme dönemi içerisinde bulunan öğrencilere eğitim verilmektedir. Bazı araştırmacılar bu dönemde ses eğitimine ara verilmesi gerektiğini düşünseler de genel olarak araştırmacılar ses eğitimine devam edilmesi ve sesin işler durumda tutulması konusunda hemfikir olmuş ve çeşitli yöntemler geliştirmişlerdir. Diğer ortaöğretim kurumlarından farklı olarak AGSL öğrencilerinin bu dönemde seslerini dinlendirmek gibi bir olanakları yoktur. Mesleki müzik eğitimi kapsamında seslerini yoğun bir şekilde kullanmak zorundadırlar. Bu nedenle, öğrencilerin seslerini aktif olarak kullandıkları derslerde, ses eğitimi ilkeleri ve mutasyon dönemine uygun materyal ve yöntemlerin kullanılması büyük önem taşımaktadır. Bireysel Ses Eğitimi dersinin son sınıfta olması nedeniyle öğrencilerin seslerini en yoğun kullandıkları derslerden biri olan Batı Müziği Koro Eğitimi dersi, döneme uygun ses eğitimi sürecini yürütme görevini üstlenmektedir. Bu nedenle BMKE dersi için seçilen materyaller ses sağlığını korumaya yönelik özellikler taşımak zorundadır. Yurtdışında ses değişimi ve gelişimi dönemindeki öğrencilerin hangi özellikte şarkılar söylemesi gerektiği konusunda pek çok araştırma yapılmış ve eserler önerilmiş olmasına karşın ülkemizde bu anlamda çok az çalışma yapılmış ve eser önerisinde bulunulmamıştır. Araştırmanın önemi, Türkiye'de ses değişimi ve gelişimi döneminde olan öğrencilere eser önerisinde bulunan ilk çalışma olması ve Anadolu Güzel Sanatlar Liseleri Batı Müziği Koro Eğitimi dersine dört yıl kaynaklık edebilecek özellik taşımasıdır. Araştırmada kaynak tarama ve kişisel görüşme yöntemleri kullanılmıştır. Kaynak tarama sonucunda elde edilen eserler, ses değişimi ve gelişimi dönemine uygunluğu analiz edilerek Türkiye'nin her bölgesindeki AGSL'nin ihtiyaçlarına cevap verebilecek çeşitlilikte gruplandırılmıştır. Bir yıllık eğitim öğretim süreci 36 hafta olarak planlandığında bir eser için iki haftalık bir zaman gerektiği düşünülerek her sınıf için 18 eser seçilmiştir. Bu çalışma ile oluşturulan antoloji, Anadolu Güzel Sanatlar Liseleri Batı Müziği Koro Eğitimi dersine yöneliktir ve bu alanda çalışan eğitimcilere öneri niteliğindedir.
İki yazma müzik risalesinin incelenmesi (Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Rasathanesi 92/3 ve Erzurum Atatürk Üniversitesi ASL 606)

İstanbul Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Müziği Programı'nda yüksek lisans tezi olarak hazırlanan 'İki Yazma Müzik Risalesinin İncelenmesi' adlı bu çalışmada, Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Rasathanesi Kütüphanesi 92/3 ve Erzurum Atatürk Üniversitesi Kütüphanesi ASL 606 numarada kayıtlı bulunan Türk müziği teorisi ile ilgili iki yazma risale incelenmiştir. Çalışmanın ana yapısı, Arap alfabesiyle yazılan metinlerin Latin alfabesine çevriyazımından ve bugünkü dile tercümesinden oluşmaktadır. Eserlerin yazarları ve yazıldıkları dönemler hakkında herhangi bir bilgi olmadığından dolayı, çalışmanın amacı öncelikle dönem tahmini yapmak olmuştur. Bu tahminlerde kullanılan başlıca metotlar, metinlerarası karşılaştırmalar ve yüzyıllara göre filigran incelemeleridir. Bu bağlamda, özellikle metinlerin içerikleri ile ilgili yapılan karşılaştırmalarda, ilk olarak iki eserinde XV. yüzyıl müzik teorisi eserlerine uygunluğu belirlenmiştir. Ancak içerikleri XV. yüzyıl teorisine uymasına rağmen, eserlerin fiziksel özellikleri incelendiğinde, her iki risalenin kağıtlarında bulunan filigran şekillerinin XVHI. yüzyılda kullanıldığı belirlenmiş ve eserlerin de aynı yüzyılda yazılmış olabileceği sonucu çıkanlmıştır. Beş ana bölümden oluşan çalışmanın bölüm içerikleri kısaca şöyledir: Giriş bölümünde; Türk müziği teorisi eserlerinin öneminden, kısa tarihçesinden, günümüzde yapılan çalışmalardan ve kullanılan metotlardan bahsedilmiştir. Birinci bölümde; üzerinde çalıştığımız risalelerin incelemeleri yapılarak, eserlerin tamtımı, adı, yazarları, yazıldıkları dönem, nüshaları, eserlerde bahsedilen konular ve adı geçen kişiler hakkında bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde; risalelerin çevriyazımı yapılmıştır. Üçüncü bölümde; okuyucuya kolaylık sağlamak amacıyla risalelerin bugünkü dile tercümesi yapılmıştır. Dördüncü bölümde ise risalelerin metin içerikleri incelenmiş ve eserlerin içerikleri bölümler halinde ele alınarak metinlerde geçen makam isimleri, dairelerin içerikleri ve perde isimleri tablolar halinde gösterilmiştir.
Türkiye'de gitar pratiklerinde Anadolu müziksel öğelerinin kullanılması süreci üzerine sosyo-kültürel bir araştırma

Gitar ailesi, birçok ülkede geleneksel ve popüler çalgılar arasında yerini almış Batı kökenli bir çalgıdır. Birçok dünya ülkesi kendi geleneksel ve etnik müziklerine gitarı adapte etmiş, ulusal anlamda gitarın gelişmesi ve belirli bir gitar edebiyatının oluşması için alana katkı sunmuştur. Aynı durum Türkiye için de geçerlidir. Bu çalışma, Türkiye'nin Batılılaşma süreciyle birlikte, Anadolu müziksel öğelerini gitar pratiklerinde kullanması sürecini sosyolojik boyutuyla analiz etmek için oluşturulmuştur. Çalışmanın ilk bölümünde, İspanyol kültürünün önemli bir parçası olan klasik gitarın tanımı, etimolojisi, kısa bir tarihçesi yer almaktadır. Gitarın Batı kökenli bir çalgı olduğu sonucuna mitolojik, etimolojik ve arkeolojik bulgular aracılığıyla ulaşılmıştır. Üçüncü bölümde Cumhuriyet Dönemi müzik politikaları aracılığı ile Türkiye'de Batılaşma hareketinin müziğe yansıması ve bunun bir sonucu olarak klasik gitarın Türkiye'ye hem özgün gitar edebiyatı performansıyla girişi, hem de Türk müziğine adapte edilen bir düzenleme çalgısı olarak girişi konu edilmektedir. Ayrıca 1960'lı yıllardan sonra popüler kültürün de yaygınlaşması sonucunda gitarın Türkiye'ye tekrar ve farklı bir biçimde girişi ele alınmıştır. Gitar, Türkiye'de gelişen 'pop', 'rock' ve 'protest' müzik türleri içerisinde de çok aktif olarak kullanılagelmiştir. Gitarın Türk geleneksel ve popüler müzikleri içerisinde eşlik ve solo bir çalgı konumunda yer aldığı ve gerek icrasında ve gerekse imalatında Anadolu kültürüne adapte edilebilmesi için farklı yollar izlendiği üzerinde durulmuştur.