turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Haftalık Musavver Malumat-ı Nafia Mecmuası

Musavver Malumat-ı Nafia, Süleyman Tevfik tarafından 26 Subat 1914 -30Temmuz 1914 tarihleri arasında stanbul'da haftalık olarak 23 sayıçıkarılmıs bir dergidir. Mecmuamızın ilk sayfasında fenni, ilmi, içtimai, edebi, iktisadi olduğu belirtilmektedir. Mesul müdür olarak Süleyman Tevfik ve Namık Ekrem gösterilmistir. Memleket insanını egitmeyi amaçlayan 23 sayılık dergi az da olsa bu amacına ulasmıstır. Yazılar bu hadefe yönelik olarak sosyal ve toplumsal konularda yazılmıstır. Dergide yer alan edebi metinlerin çogu siirdir. Bu siirlerin çogu yeni yetisensairlere fırsat verme amacıyla yayınlanmıstır. Mecmuamızın yazarları arasında su edipler vardır; Ahmet Hilmi, Ahmet Resat, Ali Sevket, Behiye Tahsin, Burhan Cahit, CenapMuhittin, Ebu Süreyya Sami, Emin Haki, Emir Hilmi, Hakkı Süha, Hasan Fikret, Hasan Tahsin, H. Rahmi, bni Arif Nizamettin, bni MevlanaHasan Sait, Kemal Kami, Namık Ekrem, Nazım Necdet, OrhanMithat, Recep Kemal, Rıdvan Mehri, Sabiha, SeyyitAbdullah, Yusuf Ziya, Ziyaettin Bedii.
Fahri Celal'in öykücülüğü

Bu çalışmada Fahri Celal'in hikayeleri incelenmiş; bu inceleme sonucunda yazarın hikayeciliğinin belli başlı özellikleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışmamız, Türk hikayeciliğinin geleneksel şeklinden, modern oluşumuna kadar geçen süredeki, değişimlerinin ve gelişmelerinin aktarılmasıyla başlamaktadır. Bu bölüm Fahri Celal' e gelinceye kadar Türk hikayesindeki ana çizgileri ortaya koymaktadır. Hikaye türü ve Türk edebiyatındaki türün gelişimi verildikten sonra Fahri Celal'in hikayeciliği ile ilgili çalışmalar başlamaktadır. Bu çalışmalar hikayelerin biçimsel ve içerik açısından incelenmesiyle devam etmektedir. Hikayelerin biçim incelemesinde; yazarın hikaye tekniği, olayları ortaya koyusu, bakış açısı ele alınmıştır. Hikayelerdeki mekan, zaman öğeleri de incelenmiş ve gerekli tespitler yapılmıştır. Yazarın, hikayelerdeki üslubundaki belirgin özellikler, farklı konu başlıkları altında incelenmiştir. Yazarın kullandığı dil, kelime kadrosu, tasvirleri; halk dilinden kendi edebi diline aktardığı özellikler tespit edilmiştir. Hikayelerdeki kişi kadrosu, hikaye kişilerinin cinsiyetlerine, yaşlarına ve mesleklerine göre gruplandınlıp değerlendirilmiştir. II Hikayelerde işlenen temalar, çeşitli başlıklar altında toplanmış ve yazarın bu konulan hikayelerinde nasıl işlediği verilmiştir. Hikayelerdeki mizahi öğeler de çalışmada yer almaktadır. Bu çalışmada; Türk edebiyatında, geleneksel hikayeden modern hikayeye geçiş döneminin yazan olan Fahri CelaFin hikayeciliği farklı açılardan ortaya konmaktadır.
Türk halk kültüründe cennet imgesi

İnsanın bu dünyada yaptığı her türlü davranış ve eylemlerin, öteki alemde bir şekilde karşılığının olacağı başta İslamiyet olmak üzere ahiret inancını taşıyan diğer dinlerin kutsal metinlerinde, mitolojik unsurlar da ve halk kültürü ürünlerinde ortak bir kavram olarak yer almaktadır. İnsanın ahirette karşılaşacağı bu önemli olayın olumlu yönü İslamiyet'te ve dolayısıyla kutsal kitabında ''cennet'', olumsuz yönü ise, ''cehennem'' olarak adlandırılırken, diğer din ve mitolojilerde de anlamsal olarak farklı kelimelerle ifade edilmiştir. İyilik yapmanın, günah işlememenin, sevap kazanmanın karşılığı olan cennet, bütün inançlarda yeşil, gölgeli, ağaçlı ve her türlü nimetleri insanlara sunan bir yer olarak karşımıza çıkarken, günahın, kötülüğün karşılığı olan cehennem ise, her türlü eziyetin ve işkencenin yapıldığı acı ve elem yeri olarak tasvir edilmektedir. İslam inancında ve diğer inançlarda cennet ve cehennem betimlemeleri genel olarak birbirine benzemekle beraber, ayrıldığı noktalar da vardır. Bu benzerliğin en önemli nedeni, bütün dinlerin özgün yönleri ile ilahi bir kaynaktan beslenmiş olmaları ile ifade edilebilir. Görülen farklılıkların temel nedeni ise, diğer dinlerdeki tarihi süreç içerisinde yaşanan muhtemel tahriflerle izah edilebilir. İnsan hayatı içerisinde önemli olan din, günlük hayatın vazgeçilmez bir parçası halindedir. Toplum hayatı üzerinde etkisi güçlü olan din ve inancın ilkeleri, Türk halk kültürü ürünlerine derinlemesine etki etmiş ve bu etki günümüze kadar gelmiştir. Bu nedenle halk kültürü ürünlerinde eski Türk inanışlarının etkilerini görmek mümkündür. Bu çalışmadaki amacımız Türk halk kültürü ürünlerine dinin dolayısıyla ahiret inancının yansıyıp yansımadığını tespit etmekti. Çalışmamız sonucunda elde ettiğimiz bulgular, bu ürünlerde ahiret inancı anlayışının İslamiyet'ten önce de var olduğunu söyleyebiliriz.
İran Türklerinin anadili problemleri ve Hamit Nutki

Tarih boyunca Türkler ve Farslar birbirleriyle kültürel ve siyasi ilişkiler içerisinde bulunmuşlardır. Her iki millet arasındaki bu ilişki, iranlıların eski kutsal kitabı Zend Avesta 'da bahsedilen Iran-Turan savaşlarına kadar gitmektedir. Bugün 63 milyonluk nüfusa sahip olan İran, ırklar mozaiğinden oluşmuş bir ülkedir, iran'daki farklı ırklardan biri de Türklerdir. Türklerin ve Türk kültürünün en yoğun olduğu ülkelerin başında gelen İran'daki en önemli Türk toplulukları Azerbaycan Türkleri, Türkmenler ve Halaçlardır. Bugün Iran coğrafyasında yaşayan Türklerin kesin olarak sayıları bilinmemektedir. Ancak İran'daki Türk nüfusun 23 milyon ile 35 milyon arasında olduğuna dair bilgiler bulunmaktadır. Ortaya çıkan bu sonuca göre Iran nüfusunun yarıya yakınım Türkler oluşturmaktadır. İran coğrafyasında yaşayan Türkler ve onların kültürel kimliklerine dair meseleler üzerinde bugüne kadar pek fazla çalışma yapılmamıştır. Biz, bu çalışmamızda İran coğrafyasında yaşayan Türklerin siyasi ve kültürel kimliklerini inceledik. 1813 ve 1828 yıllarında imzalanan Gülistan ve Türkmençay antlaşmaları ile Azerbaycan, Kuzey ve Güney Azerbaycan olarak ikiye ayrılınca Güney Azerbaycan Türkleri İran yönetimi altında yaşamaya başlamışlardır. Bu sebeple bu çalışma içerisinde Azerbaycan Türklerinden İran'da kalanların ana dilleri ve onların ana dilleri üzerinde gerçekleştirdikleri faaliyetler ele alınmıştır. Güney Azerbaycan'da gerçekleştirilen en önemli Türkçe yayın Varlık dergisi olmuştur. 1979 İran İslam İnkılabı'ndan sonra İran'da % 80 Türkçe, % 20 Farsça çıkarılmaya başlanan ve bugün halen yayımlanmakta olan Varlık dergisinde Hamid Nutki Aytan tarafından yayımlanan makaleler, Aytan'ın diğer çalışmaları ve İran Türklerinin ana dili problemlerine yaklaşımları; bu çalışma içerisinde enine boyuna ele alınmıştır. H
Between brotherhood and hostility: Cultural encounters between Armenian and Turkish communities in the Ottoman Empire (1908-1914)

1908- 14 arası dönem Ermeni-Türk ilişkilerini tartışmak adına son derece geniş bir zemin sunmaktadır. İkinci Meşrutiyet'in ilanını takip eden yıllar sadece Ermeniler ve Türkler değil, imparatorluk içinde yaşayan tüm ulusların kültürel alanda karşılaşması açısından son derece elverişli bir dönemdi. Buna ek olarak, söz konusu dönem Birinci Dünya Savaşı ve 1915'in hemen öncesi olması sebebiyle de anlamlıdır. Tüm bunların yanı sıra, Balkan Savaşları, Adana Olayları ve yasal düzenlemeler hakkındaki tartışmalar da dönemi önemli kılan diğer faktörlerdir. Bu tezde, söz konusu gelişmelerin etkileri de göz önünde bulundurularak, iki ulusun kültürel alandaki kesişmelerini gösteren iki ayrı vakayı incelenmiştir. Öncelikli olarak Ahmet Şerif'in Anadolu'da Tanin başlıklı gezi yazılarından bahsedilmiştir. Bu yazılar, yazarın 1909- 14 arasında Anadolu'nun çeşitli şehirlerine yaptığı gezilerdeki gözlemlerinden oluşmaktadır. Bu yazılarında unsurlar arasındaki ilişkilere özellikle yer vermesi sebebiyle bu tezde incelenmeye değer görülmüştür. İkinci olarak ise ilk defa olarak bu dönemde Ermeniceden Türkçeye yapılmış olan çeviriler tartışılmıştır. Bu eserler, Yervant Odyan'ın birbirinin devamı olan iki romanı, Abdülhamid ve Sherlock Holmes ve Saliha Hanım, Sarkis Srents'in tercümanlığını yaptığı Ermeni Edebiyatı Numuneleri ve Krikor Zohrab'ın Hayat Olduğu Gibi başlıklı hikaye kitabıdır. Bahsedilen vakalar Ermeni-Türk ilişkileri bağlamında yorumlanırken, söz konusu dönemde İkinci Meşrutiyetin 'kardeşlik' söyleminin son derece etkili olması sebebiyle Osmanlı'da kamusal alan tartışmaları da bir ölçüde incelemeye dahil edilmiştir. Bununla birlikle iki vakayı birbiriyle ilişkilendirmek, anlamlandırmak ve açıklamak için kardeşlik, ortak vatan ve milliyetçilik kavramlarından ve ilgili teorilerden de faydalanılmıştır.
Mad women of literature: Gender and narrative in Mine Söğüt's writings

Bu çalışmada edebiyatın delilik, travma ve kadınlık gibi dille ilişkisi sorunlu hale getirilmiş ve anlatılamaz kılınmış deneyimleri anlatmadaki rolü akılda tutularak, Mine Söğüt yazınında deli kadın karakterlerin kadınlığa ve deliliğe dair ürettiği anlamların tartışılması amaçlanmaktadır. Yapısal ve tematik düzeyde deliliğin incelikle işlendiği roman ve öykülerde, anlatım imkanı olmadığı varsayılan dil dışı deneyimlerin edebiyat ile aktarımına dair ihtimaller tartışmaya açılacaktır. Bu bağlamda, öncelikle delilik ve kadınlığın dille olan ilişkisi kısaca özetlendikten sonra, edebiyatın bu deneyimleri anlatmadaki rolü sorgulanacaktır. Mine Söğüt yazınındaki bitimsiz tekrarlar ve delirenlerin dil dışına çıkarak benimsedikleri farklı iletişim yöntemleri deliliğin edebi olarak aktarımına yönelik yöntemler olarak okunurken; bu metinlerde kadınlığın delilik ile anlatımının toplumsal cinsiyet rolleri açısından ne gibi anlamlar taşıyabileceği tartışılacaktır.
Modern Türk hikayesinde postmodern açılımlar

İModern Türk Hikayesinde Postmodern Açılımlar? adlı bu çalışma İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra hikayelerimizde meydana gelen değişiklikleri metinlere dayalı olarak incelemeyi esas almıştır. Çalışma, Önsöz ve Giriş'ten sonra iki bölüm halinde düzenlenmiştir. Önsöz' de, bu konuyu seçmemizin sebebi açıklanmış, Giriş'te ise konumuzla ilgili bizden önceki çalışmalar ve literatür gözden geçirilmiştir. Birinci Bölüm'de öncelikle 'modernizm' kavramı kısaca ele alınmıştır ve kuramsal kitaplara dayanarak genel bir çerçeve çizilmiştir. Ardından çalışmamızın ana konusu 'postmodernizm' kavramı incelenmiş ve kuramsal metinlerden yola çıkılarak kavramın tanımı, sanatta ve özellikle edebiyattaki ilkeleri değerlendirilmiştir. İkinci Bölüm'de ise birinci bölümde çizilen kuramsal çerçeve Bilge Karasu, Oğuz Atay, Nazlı Eray ve Cemal Şakar'ın hikayelerine dayanarak pratiğe dönüştürülmüştür. 'Sonuç'ta ise çalışma boyunca elde edilen veriler genel bir değerlendirmeye tabi tutulmuştur. 'Kaynakça/Bibliyografya' başlığı altında ise çalışma boyunca faydalanılan kaynaklar sıralanmıştır.
Leyla vü Mecnun

Tebrizli Hakiri'ye ait olduğu düşünülen, H.910-M.1504'te Azerbaycan Türkçesiyle yazılmış Leyla vu Mecnun adlı eser üzerine yapılan bu çalışma, esas olarak üç bölümden oluşmaktadır. İnceleme bölümünde, metin üzerinde ses ve biçim incelemesi yapılmış; metin bölümünde Arap harfli olan yazma çevriyazı alfabesine aktarılmış, dizin bölümünde ise eserin tüm kelimeleri eser içinde kazanmış oldukları anlamlarıyla ve kurmuş oldukları kelime birlikleriyle birlikte verilmiştir. Çalışmanın sonuna da karşılaştırma yapılabilmesi için yazmanın tıpkıbasımı konulmuştur. İnceleme bölümünde eserin dikkati çeken ses ve yapı özellikleri üzerinde durulmuş, ayrıca eserin yazım özellikleri de verilmiştir. Metin, mesnevi tarzında yazılmış olmasına rağmen yazıya aktarılırken nesir biçiminde yazılmıştır. Metin çevriyazıya aktarılırken nesir düzeniyle değil, dizeler birbirinden ayrıştırılarak nazım düzeniyle verilmiştir. Dizin bölümünde, kelimelerin eser içinde kazanmış oldukları anlamlarıyla verilmesine dikkat edilmiştir. Ayrıca alıntı kelimelerin hangi kaynaktan dilimize geçtiği de belirtilmiştir. Kelimelerin kurmuş olduğu tamlama, deyim ve diğer kelime birlikleri, ilk kelimelerinin made başı altlarında anlamlarıyla, sonraki kelimelerinin madde başı altlarında ise anlam verilmeksizin biçim olarak gösterilmiştir. Bununla birlikte giriş bölümünde eserin, Azerbaycan Türkçesiyle yazılmış ilk Leyla ve Mecnun olması ve 15. yüzyıl sonu ile lö. yüzyıl başı Azerbaycan Türkçesinin kendine özgü ses, yapı özelliklerini yansıtması, dönemine ait söz varlığını taşıması gibi özellikleriyle hem Türk edebiyatı tarihi hem de Türk dili araştırmaları için çok önemli bir kaynak eser oluşunun altı çizilmeye çalışılmıştır. Bütün bu incelemeler sonucu, eserin Azerbaycan Türkçesiyle yazılmış ilk Leyla ve Mecnun olması ve 15. yy Azerbaycan Türkçesi dil özelliklerini taşıması sebebi ile edebiyat ve dil tarihi açısmdan önemli bir eser olduğu kanısına varılmıştır.
Mahlas beyitleri bağlamında 17. yüzyıl gazellerinde benlik

Bu çalışma 17. yüzyılın önde gelen sekiz şairi Şeyhülislam Yahya, Nabi, Na ili, Neşati, Nef i, Nev izade Atayi, Sabit ve Vecdi'nin gazellerindeki mahlas beyitlerinde şairlerin kendilerini nasıl anlatttıkları üzerinedir. Çalışmanın giriş bölümünde mahlasterimi ve mahlas beyitle ilgili genel bilgiler verilmiş, şairlerin benliklerini anlamada mahlas beyitlerinin önemi üzerinde durulmuştur. Eski Türk Edebiyatı, Yeni Türk Edebiyatı ve Türk Halk Edebiyatı'nda mahlasın yerine değinilmiştir. İkinci bölümde şairlerin, kendilerini doğrudan nasıl anlattıkları, hangi yönlerini ve özelliklerini dile getirdikleri işlenmiştir. Üçüncü bölümde dış dünyadan ve afaki olaylardan hareketle kendilerini ne biçimda tarif ettikleri, kendilerine özgü hangi yönlerini anlattıkları irdelenmiştir. Her konu başlığında şairler ve konularla ilgili farklı grafikler verilerek, konu daha somut hale getirilmeye çalışılmıştır. Dördüncü bölümde ise şairlerin kendileri için kullandıkları sıfatlar tablo halinde verilmiştir.
18. yüzyıl divan şiiri-musiki ilişkisi

Bu çalışmada Divan Şiiri ile Osmanlı Klasik Musikisi ilişkisi incelenmiş; inceleme, 18. yüzyıl musikişinas divan şairleri ve o şairlerin divanları üzerinde yapılmıştır. Tez, dört bölüm olarak hazırlanmıştır. Birinci bölümde, 18. yüzyıl divan şiiri ve musikisi hakkında genel bir değerlendirme yapılmıştır. İkinci bölümde, musiki ile ilgilenen divan şairleri ve divanlarında geçen musiki terimleri tespit edilmiş; tespit edilen her terimin farklı manaları ile ilgili örnek beyitler verilmiştir. Üçüncü bölümde, bestekar şairler tespit edilmiş, musiki ilişkilerine kısaca değinilmiştir. Dördüncü bölümde, şiir ve musikide prozodi, prozodi unsurları belirtilmiş ve iyi bir musiki eserinin özelliklerine değinilmiş; ayrıca bir musiki eserinin tahlili yapılmıştır. Bu çalışmayla şiir ve musikinin birbirleriyle olan ilişkileri ortaya konmuştur. Bu ilişkiler, bestekar şairler ve onların şiirlerinden örneklerle gösterilmiştir.
Grek harfli Türkçe 'Esopos'un kıssadan hisse almaya mahsus meselleri'

Bu çalışmamızda Grek harfleriyle Türkçe olarak yazılmış 1854 yılına ait Esopos'un Kıssadan Hisse Almaya Mahsus Masalları adlı eser üzerinde dil incelenmesi yapılmıştır. Çalışmamız dört bölümden oluşmaktadır: Giriş, Metin, İnceleme, Sözlük ve Tıpkıbasım. Giriş bölümünde Eserin yazarı tanıtılmış, Karamanlıların tarihi ve Karamanlıca ile alakalı genel bilgiler verilmiştir. Metin Grek alfabesinden Latin alfabesine aktarılmış, inceleme bölümünde eserin imla, ses ve şekil özellikleri üzerinde durulmuştur. Çalışmanın sonuna sözlük ve tıpkıbasım eklenmiştir.
İnci Mecmuası'nda edebİ faaliyet

İnci, 1919- 1923 yılları arasında faaliyet göstermiş bir kadın dergisidir. Kadın dergiciliğinin faaliyet gösterdiği dönemlerde varlık bulan bu dergi özellikle edebi faaliyet bakımından güçlü bir dergidir. Dergide tespit edilen edebi faaliyetler tek tek tasnif edilmiş ve metinler özelliklerine göre değerlendirilmiştir. Şiir ve nesir şeklinde tasnif edilen dergide özellikle şiir faaliyetleri nicelik bakımından önem arz eder. Nesir ise tür bakımından derginin önemli bir kısmını oluşturmaktadır. Bu çalışmada, derginin edebi içeriği değerlendirilerek bu alandaki boşluğu doldurmak amaçlanmıştır. Bu sebeple derginin incelemesinde iki ana başlık kullanılmıştır. Şiir başlığında şiirler biçim ve içerik bakımından tasnif edildikten sonra her bir şiir konusuna göre ayrılmıştır. Nesir başlığında ise roman, hikaye, tiyatro, anı, mektup, biyografi, mülakat, eleştiri, deneme, fıkra, sohbet, makale türleri incelenmiş; eser tanıtımlarına da yer verilerek devrin güncel edebiyatına dair bir takım bilgiler de elde edilmiştir. Sonuç kısmında ise dergiye dair bir takım tespitlerle çalışma sonlandırılmıştır.
İslamİ Türk edebiyatında sİnezenler

Hz. Peygamber'in torunu Hz. Hüseyin, 10 Muharrem 61 (10 Ekim 680) Cumartesi günü Kerbela'da şehit olmuştur. Türk İslam tarihinde bugün aşura günü olarak bilinmektedir. Aşura günü Kerbela'da yaşananlar Müslümanları derinden etkilemiş ve bu durum Türk edebiyatında Hz. Hüseyin ve Kerbela vakası üzerine çeşitli edebi ürünlerin verilmesini sağlamıştır. Bu edebi ürünlerden biri de sinezenlerdir. Muharrem ayında Iğdır yöresi başta olmak üzere birçok yerde yapılan matem etkinliklerinin bir parçası olan sinezenlerin, İslami Türk edebiyatının da bir mahsulü olarak edebi literatürde yerini alması mümkündür. Bu çalışmanın asıl amacı sözlü gelenek içerisinde ağızdan ağıza dolaşarak günümüze kadar intikal etmiş olan sinezenleri bir araya getirip yazıya dökmek ve böylece sinezen şiirlerinin kalıcı hale gelmesini sağlamaktır. Çalışmanın Birinci Bölümü'nde sinezenin tanımı yapılmış, sinezenlerin nasıl ve ne zaman ortaya çıktığına ilişkin bilgiler verilmiş ve sinezenin bir edebi tür olup olamayacağı tartışması üzerinde durulmuştur. İkinci Bölüm'de sinezenlerin kültür çerçevesini çizmek amacıyla umumi tahlili yapılmış, Üçüncü Bölüm'de ise sözlü gelenek içerisinde yer alan sinezen metinleri toplanarak bir araya getirilmiştir.
Süleymaniye Kütüphanesi Fatih Kitaplığı 3849 numarada kayıtlı Mecmu'a-yı Eş'arın (80a-120a) yapraklarının tenkitli metni

16. yy Osmanlı Devleti'nin zirveye ulaştığı dönemdir. Siyasi ve ekonomik başarılar sanat dünyasına ve sosyal hayata da yansımıştır. Dönemin padişahlarının da birçoğunun şair olması şiire olan ilgiyi artırmış ve şiiri zirveye taşımıştır. Baki, Fuzuli, Zati gibi divan şiirinin zirvesine çıkanlar olduğu gibi döneminde tanınmış fakat ölümleriyle hem kendileri hem eserleri unutulmuş şairler de vardır. Bu noktada çok zengin ve değerli bir kaynak durumundaki şiir mecmuaları devreye girmektedir. Şiir mecmuaları o dönemin özelliklerini ve adları sadece tezkirelerde kalan şairleri şiirleriyle bize tanıtmaktadır. Bu çalışmada 16. yy'ın önemli şiir mecmualarından biri olan bu şiir mecmuasının bir bölümünün günümüze aktarılması amaçlandı. Böylece hem o dönemde hem de günümüzde bilinen şairlerin yanı sıra adları unutulmuş şairler de hayatlarıyla olmasa da şiirleriyle gün yüzüne çıkarılmış oldu. Mecmuada yer alan şairlerden divanları bugüne ulaşmış şairlerin divanları da incelenerek mecmuadaki eksikler giderilmeye çalışıldı. Çalışma, kullanılan vezinler, şairler dizini ve metin olarak şekillendirildi. Metin nüshaya sadık kalarak doğru ve eksiksiz olarak aktarılmaya çalışıldı.
18. ve 19. yüzyıl Aydın sufileri ve sufilerin mezar taşları

Mezar taşları bir yerleşimin tapusu, tarihsel gerçekliğin taşa nakşedilmiş halidir. XI. yüzyıldan itibaren, devamlı surette artan Türk göçleri neticesinde Türkleşen ve İslamlaşan Aydın'da da, farklı demografik unsurların ve kültürel yapıların etkisiyle çok zengin bir mezar taşı havuzu oluşmuş ve günümüze dek gelebilmiştir. Çalışmamızda, Aydın'ın muhtelif mezarlıklarındaki 600 mezar taşı incelenmiş ve bu mezar taşları içerisinden tarikat mensubu olan 18 sufinin mezar taşı bulunmuş ve bu mezar taşlarının terk sayılarından 10 farklı tarikat tespit edilmiştir. Bu bağlamda özellikle Aydın'da ortaya çıkan tarikatlar, bu tarikatların edep ve erkanı, tarikat taclarının özellikleri, bu tarikatlara intisap eden Aydınlı sufilerin biyografik bilgileri, ikinci el kaynaklar ışığında yazıya dökülmüş, tarikat mensubu olan sufilerin mezar taşları, edebi şekil ve tezyinat açısından incelenmiş ve sınıflandırılmıştır. Böylelikle XV. ve XIX. yüzyıl aralığındaki Aydın'ın dini hayatı, mezar taşları merkezli bir çalışmayla ele alınarak ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Alamja Mergen ve Altan Şagay adlı Buryat destanları üzerinde bir araştırma

Destanlar, ait oldukları toplumun maddi kültürünü, manevi zenginliklerini ve dünyaya bakışını gözler önüne sermektedir. Buryat destanlarında, Buryatlann kültürel yapısı ve değerler sisteminin anahtarıdır. Buryat destanları üzerinde Türkiye'de yapılmış, herhangi bir çalışma, bulunmamaktadır. Çalışmamızın amacı, Buryat destanlarının, Türkiye'deki araştırmacılara tanıtılmasıdır. Yaptığımız çalışmada, 'Alamji Mergen' ve 'Altan Şagay' adlı Buryat destanları incelenecek ve bu konuda Buryatya ve Rusya'da yapılmış çalışmalar tanıtılacaktır. Çalışmamızın 'Giriş' bölümünde, Buryatya'nın tarihi, coğrafyası, kültürel, dini ve sosyal yapısı ile folklor ürünleri hakkında bilgi verilmiştir. Birinci Bölümde, Buryat destanlarının tanımı, tasnifi ile ilgili bilgi verilmiş ve Buryat destanları üzerine yapılan çalışmalar ele alınmıştır. Destan anlatma geleneğini oluşturan, destan anlatıcıları, destanın anlatıldığı, yer, zaman, şekil, ve anlatım özellikleri hakkında bilgi verilmiştir. İkinci Bölümde, Türkiye Türkçesine çevrilen destanlar incelenmiştir. Bu bölümde, destanların yapı incelemeleri yapılmıştır. İki destanın epizotları tespit edilmiştir. Her epizotta, önce özet verilmiş, daha sonra epizot içinde bulunan motifler incelenmiştir. Üçüncü Bölümde, 'Alamji Mergen' ve 'Altan Şagay' adlı destanların Türkiye Türkçesine çevrilen metinleri yer almaktadır. Çeviri yapılırken destan metnin orijinalliğini bozmamak için bazı kelimeler destanda kullanıldığı şekliyle verilmiş olup, bu kelimeler dipnotlarda açıklanmıştır. 'Sonuç' bölümünde ise, her bölümde elde edilen sonuçlar üzerinde durularak, çalışmamızın genel bir değerlendirmesi yapılmıştır. Çalışma, 'Kaynaklar' ve 'Dizin' bölümleriyle tamamlanmıştır.
Hüdayİ'nin Begzad ile Ebu Seyf hikayesi

Türk edebiyatında manzum ve mensur olarak binlerce eser yazılmıştır. Bunlardan bir kısmı gün yüzüne çıkarken bir kısmı da halen araştırılmayı beklemektedir. Üzerinde çalışılması gereken ve bu alanda eksikliği ziyadesiyle hissedilen konuların biri de mensur hikayelerdir. Fakat Klasik edebiyatta manzum eserlerin mensur eserlere göre daha çok ilgi görmesi bu konu üzerine gereği kadar durulmamasına neden olmuştur. Bu çalışmamızda, Hüdayi'nin Begzad ile Ebu Seyf Hikayesi adlı eseri incelenmiştir. Hikaye, Türk Edebiyatı nesrinin en önemli özelliklerinden biri sayılan manzum-mensur bir yapıda oluşturulmuştur; mensur metnin içerisinde pek çok şiir bulunmaktadır. Hikayenin konusu Şekayi ile Selvi Han arasındaki beşeri aşka dayanmaktadır. Eserin elimizdeki nüshası İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesinde bulunmaktadır. Mensur hikayeler alanındaki çalışmaların azlığı ve bu boşluğun bir nebze de olsa doldurulması amacıyla bahsi geçen eser üzerinde bir inceleme yapılmış ardından da hikayenin transkripsiyonlu metni sunulmuştur.
27 mayıs darbesi'nin Türk romanına yansıması

Çalkantılı dönemlerden geçen Türkiye'de, birden çok askeri darbe ve darbe girişimi yaşanmıştır. 27 Mayıs 1960 Darbesi, Türkiye Cumhuriyeti'nde yapılmış ilk askeri darbedir. Bu darbenin süreci, nedenleri ve sonuçları toplumsal krizlere ve çatışmalara neden olurken romancılara da önemli malzemeler sunmuştur. Türk romancısı yeni konulara açılmış ve bu mesele hakkında yorum yapabilecek konuma gelmiştir. Bazı romancılar 27 Mayıs'ı bir devrim niteliğinde kurgularken, bazıları da meseleye darbe gözüyle bakmış ve öylece kurgulamıştır. Roman, bir edebi tür olmakla beraber zengin sosyolojik bulgu sunan ve aynı zamanda yazarların düşünce dünyasını anlamak için kapı aralayan önemli bir veridir. Bu çalışmada, 27 Mayıs 1960'tan günümüze kadar yayınlanmış romanlarda 27 Mayıs sürecinin ve 27 Mayıs'ın nasıl ve hangi bakış açısıyla işlendiği, yazarların daha çok hangi konular üzerinde yoğunlaştığı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Araştırmanın amacına uygun olarak söz konusu dönemin Türk romanına yansıması dönemin önemli olayları başlıklandırılıp romanların yayına çıkış tarihine ve siyasi-ideolojik bakış açısına göre sıralanarak ilgili başlık altında değerlendirilmiştir. Böylelikle konuya bakış açısının nasıl verildiği ve tarihi seyri içerisinde, roman dünyasında zihinsel dönüşümün hangi yönde değiştiği görülmüştür.