turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kentsel alanda yeni planlanan taşınmazların kentsel dönüşümde bir araç olarak kullanılabilirliği: Akmerkez ve Tepe-Nautilus Alışveriş Merkezi örnekleri

Bu tezde, kentsel alanda yeni tanımlanan taşınmaz kullanımlarının çevrelerinde yarattıkları artı değerlerle mekansal bir dönüşüm aracı olarak kullanılabilirliği, alışveriş merkezi örneği üzerinde incelenmiştir. Öncelikle değer, artı değer ve rant kavramları irdelenmiş, dışsal faktörlerin sebep olduğu emlak değerlerindeki değişimin kentsel alandaki kullanımlara yansımaları incelenmiştir. Daha sonra alışveriş merkezlerinin, kentsel alandaki işlevi ve çevrede yarattığı etki ile emlak değerlerine etkisi değerlendirilerek, bu fonksiyonların bir kentsel dönüşüm aracı olarak kullanılabilirliği irdelenmiştir. Son olarak da. bu bağlamda İstanbul ilinde yer alan, Akmerkez ve Tepe Nautilus alışveriş merkezleri çevresindeki konut ve ticaret alanlarında konul, ticaret ve emlakçı anketleri yapılarak, bu alışveriş merkezlerinin emlak değerlerine etkileri ile yarattıkları kentsel dönüşümler ortaya konmuştur. Bu çalışmalar sonucunda, büyük alışveriş merkezlerinin bulundukları çevrede gayrimenkul değerlerine getirdikleri artı bir değerle kentsel dönüşümü tetikledikleri ve zaman içerisinde birincil etki alanlarında konuttan ticarete doğru bir dönüşüm meydana getirdikleri ve ikincil etki alanlarında da konut yerleşimleri içinde önemli bir çekim merkezi oldukları gözlemlenmiştir.
Commodification of nature and accumulation by dispossession in Karaburun Peninsula

1970'lerde kapitalizmin krizinin üstesinden gelmek amacıyla sermaye birikiminin gerekliliğine cevap olarak biyofiziksel alanlar ve kaynaklar özelleştirilmiş ve pazar unsuru olmuştur. Daha önce el değmemiş veya yerel üretim için kullanılan doğal alanlar, devlet düzenlemeleri ile küresel sermayenin aktarıldığı 'mekansalsabiteler' haline gelmiştir. Başka bir deyişle, doğal alanlara müdahale artmış ve doğanınmetalaşmasının daha yoğun bir biçiminin ortaya çıkmıştır. Bu alanların özelleştirilmesi, metalaşması ve pazarlanması çevresel bozulmaya yol açmaktadır. Ayrıca, yerel halkın bu doğal kaynakları kullanmasını engellemek için bu alanların etrafının çevrilmesi, yerel halkın geçim faaliyetlerine devam edemelerine neden olmaktadır. Kullanım veya mülkiyet hakkından yoksun bırakılmak suretiyle ortak arazilerinden veya özelmülklerinden uzaklaştırılmış olan yöre halkı giderek yoksullaşmakta veülksüzleşmektedir. 2000 yılından sonra Karaburun Yarımadası'ndaki neoliberal uygulamalar, doğanın metalaşmasının ve mülksüzleştirme yoluyla birikimin çarpıcı birer örneğidir. Bu çalışmada Karaburun Yarımadası'ndaki neoliberal düzenlemeler, politikalar ve uygulamalar, doğal alanlar ve yatırımların örtüşme durumu ve bu arazilerin mülkiyet durumları incelenmiştir. Bunun sonucunda, köylülerin geçimlerini sağlamak için kullandıkları mera alanları daraltıldığı, mülklerinin kamulaştırıldığı ve daha sonrarüzgar enerjisi üretimi ve endüstriyel zeytin yetiştirme faaliyetleri için tahsis edildiği gözlemlenmektedir. Dahası maden yatırımları, balık çiftlikleri ve ikincil konutlarındevlet arazilerindeki, tarım ve mera alanlarındaki ve kıyılardaki artışı doğal alanlarınözelleştirilmesine ve bu alanların yerel kullanımının kısıtlanmasına sebep olmaktadır.
Socio-economic and spatial transformations in the historical centre of Istanbul after 1980: The case of Talimhane, Beyoglu

Bu çalışma 1980 sonrasında Beyoğlu ilçesi içindeki Talimhane bölgesindeki değişim ve dönüşümlerin nedenlerini irdelenmeyi amaçlamaktadır. Tarihi Yarımada ile birlikte İstanbul'un tarihi kent merkezini oluşturan Beyoğlu ilçesi 1980'lerden başlayarak 1990'ların ikinci yarısından itibaren önemli dönüşümlere sahne olmuştur. Bu bağlamda İstiklal Caddesi, Galata ve civarı, Asmalı Mescit, Fransız Sokağı gibi bölgelerde ekonomik ve fiziksel mekanda önemli değişiklikler olmuş ve buna bağlı olarak kullanıcı grupları değişmiştir. Bunun sonucunda bu alanların hepsi birbirlerinin dönüşümlerini etkiler hale gelmiştir. Bu değişimlere olarak Talimhane bölgesinde, 2003- 2004 yıllarında İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kentsel Tasarım Müdürlüğü kapsamlı bir kentsel tasarım projesini hayata geçirmiştir. Bu yüksek lisans tezi kapsamında, yukarıda sözü geçen etkenler çerçevesinde Talimhane bölgesinde fiziksel ve sosyo-ekonomik yapının değişiminin anket ve mülakatlarla incelenmesi, İBB Kentsel Tasarım Müdürlüğü'nün alanda uyguladığı projenin sonuçlarının tespit edilmesi hedeflenmektedir.
Ulusal planlama hiyerarşisinde doğal peyzaj karakterinin coğrafi bilgi sistemleri ile değerlendirilmesine yönelik bir yöntem önerisi:Kayseri çevre düzeni planı örneği

İnsanoğlu tarımsal hayatın hüküm sürdüğü dönemlerden gelen kültürel birikimleri ve ihtiyaçları doğrultusunda plansız ancak doğa ile uyumlu kırsal yerleşmelerde yaşamını sürdürmüştür. Can ve mal güvenliğinin yanı sıra bir arada bulunma taleplerinin artması ve sanayileşmenin hızlı bir şekilde gelişmesi ile mevcut yerleşim alanları büyümüş ve yeni yerleşim alanlarının kurulması ihtiyacını doğurmuştur. Bu sürecin dönemsel olaylarla hız kazanması bir takım sorunları da beraberinde getirmiştir. Kaynakların sınırlılıkları, artan nüfusun ihtiyaçları ve değişen kültürel yapıyı temel alan toplumsal davranış biçimleri bir takım kuralların ve hukuki düzenlemelerin gelişimini zorunlu hale getirmiştir. Mekana ilişkin kararların alınmasında rehber niteliği taşıyan bu düzenlemelerin hazırlanması süreçlerinde alana ait doğal karakterlerin göz ardı edilmesi ve planlara etkin bir şekilde dahil edilmemesi kaynakların planlı ve hızlı bir şekilde yok edilmesini ve alana özgü değerlerin yitirilmesi sonuçlarını ortaya çıkarmıştır. Bunun yanında teknolojik gelişimeler bir yandan yeni tahribat ortamları oluştururken bir yandan da mekana ilişkin ileri düzey analizlerin yapılmasına imkan tanımıştır. Bu çalışma kapsamında ülkemizdeki mekansal planlama mevzuatı kapsamında en üst kademede yer alan Çevre Düzeni Planı süreçlerinde, Coğrafi Bilgi Sistemleri destekli hazırlanan analitik etütlerin, doğal değerlerin korunmasına yönelik olarak ne ölçüde etkili olduğunun tespiti ve peyzaj karakteri değerlendirmelerinin plan kararlarına etkisinin belirlenmesine yönelik bir yöntem önerisi geliştirilmiştir.
İnsan merkezli bütünleşik kentsel ulaşım planlama modeli

Araç merkezli ulaşım planlaması yaklaşımı ile şekillenen günümüz kentleri giderek bir kısır döngü içine girmektedir. Sorunun çok boyutlu ve disiplinler arası özelliği daha farklı bir ele alışı zorunlu kılmaktadır. Bu çalışmada insanı merkeze koyan, toplumsal beklentilerin de ulaşım olgusunun içinde yer aldığı, yaya-araç birlikteliğinin dengeli ve uyumlu olarak çözümlendiği bir kavramsal model önerilmektedir. Bu modelde sürdürülebilirlik, yaşanabilirlik ve hakçalık ilkeleri temel alınmıştır. Ölçülebilir, hesaplanabilir, somut değerlerin girdi olarak kullanıldığı geleneksel ulaşım modellerinden farklı olarak, bu modelde ölçülemeyen, algılanabilir, soyut nitelikli temel değerler de girdi olarak alınmaktadır. Çalışmada üzerinde durulan en önemli konu ulaşım planlama olgusunun çok disiplinli bir süreç olduğudur. Tezin genel yaklaşımında da vurgulandığı gibi amaç, araçsız -otomobilsiz kent yaratmak değil, bütünleşik ulaşım yaklaşımıyla sosyal, fiziksel, ekonomik, kurumsal, çevresel yapıda dengeyi yaratmanın ipuçlarını ortaya çıkartmaktır. Modelin oluşumunda etkili olan süreç dışında kuramsal modellerle desteklenen yaya verileri ve değer yargılarına dayalı betimsel veriler, sosyal yaşam beklentileriyle birlikte değerlendirilerek MOLA NOKTALARI kavramı ile mekana yansıtılmaktadır. İnsan Merkezli Bütünleşik Ulaşım Planlama Modeli; Kentsel Planlama ve Kentsel Ulaşım Planlamasını bir arada ele alması, insanın ulaşılabilirliğini hedeflemesi, disiplinler arası çalışma sürecini içermesi, hesaplanabilir sayısal verilerin yanı sıra, sayısal olmayan toplumsal verilere değer vermesi, sadeliği ve uygulanabilirliği açısından ekonomik olması, gelişmeleri içerebilecek esnekliğe sahip olması, insan beklenti ve taleplerine yönelik olması, sürekli izleme ve geri beslemeyi içermesi ile gelecek kuşaklara yaşanabilir kentsel ortam sunmada bölgesel ve ülkesel beklentilere de bir anahtar olacağı düşüncesini güçlendirmektedir. Tez çalışmasının genel amacı doğrultusunda İnsan Merkezli Bütünleşik Ulaşım Planlama Modeli kapsamında Konya kenti örnek alan olarak seçilmiştir. Kentin yaşanabilirliğinin arttırılmasında yaya hareketliliğini ortaya koyan bu çalışma geliştirdiği kavramsal model çerçevesinde Konya Ulaşım Master Planıyla bütünleştirilmiştir.
Yaşayan kültür mirası olarak Topkapı Sarayı bahçeleri

Tarihi bahçelerin biçimlenmesi döneminin yaşayış biçiminden, sanatsal-kültürel yapısına birçok faktörlerin etkisiyle beldi bir anlayışı yansıtacak şekilde tarihsel süreç içinde ülkeden ülkeye değişmiş ve gelişmiştir. Bu çalışmada bahçe sanatının gelişimine, bahçe anlayışının doğup geliştiği saray bahçelerinden hareketle tarihsel süreç içinde bakılarak Türk bahçe sanatının yeri ve önemi, taşıdığı özellikler çerçevesinde belirlenmeye çalışılmıştır. Dünyadaki bahçe sanatları içinde Türk bahçe sanatı, özellikle İstanbul'da gerçekleştirilen saray bahçeleriyle kendine özgü bir yer edinmiştir. Devirler halinde Türk bahçe sanatı incelendiğinde İstanbul'un fethinden Lale Devrimi'ne kadar geçen dönem içinde Türk bahçe anlayışının esaslarının ortaya konduğu ve dış ve iç bahçeler şeklinde düzenlenen Türk bahçelerinin Doğu ve Batı bahçe sanatlarını kendi kaynak ve özüyle tarttığı, kendine yakın olanları alarak özümsediği, beslediği, kendine uydurarak kendi stilini yarattığı ve yeni sentezlerin doğmasına imkan verdiği görülmüştür. Türk bahçe sanatı Lale Devri 'n- de doruk noktasına ulaşmış, bu devirden sonra ise Batı etkisi altına girmiş ve 19. yy.'da karakteristik özelliklerini kaybederek dış ve iç bahçe birbirine karışmıştır. Saray bahçelerinin ayrı bir yeri olduğu tarihi bahçeler ülkenin tarihi kültür peyzajı ve mirasının bir parçası olarak geçmişş ile gelecek arasında bağ kurulmasını sağlayan yaşayan mekanlardır. Bu tez de dünyada ve Türkiye'de bu ve daha birçok özellikleriyle önemli olan tarihi bahçelerin korunması için yapılmış ve yapılmakta olan çalışmalara değinilmiş ve içinde bulunulan durum değerlendirilmiştir. Yapılan çalışma ile önemli vurgulu özellikleriyle 18. yy. öncesi saray -bahçelerinden günümüze ulaşan Topkapı Sarayı Bahçeleri'nin Türk bahçe anlayışının günümüze ulaşan simgesi olduğu, öneminin yıllardır göz ardı edildiği ve bahçelerinin insan ve zaman etkenleriyle maruz kaldığı tehlikeler nedeniyle bozulmuş olduğu tespit edilmiştir. Türk bahçe sanatının esaslarının ortaya konduğu Topkapı Sarayı Bahçeleri'nin yaşayan kültür mirası olarak değişmeden gelecek nesillere bırakılması için elde edilen bütün bilgiler ışığında bahçelerin maruz kaldığı tehlikelere karşın belirsiz alan olmaktan kurtarılıp sahiplenilip korunarak sürekliliğinin sağlanması gerektiği saptanmıştır. Bunun sağlanması için çeşitli çözüm önerileri geliştirilmiştir.
A methodology towards sustainable urban mobility: Community-led experiences in Kadiköy

Ekonomik ve teknolojik gelişmelere paralel olarak ortaya çıkan çevre sorunlarının önüne geçebilmek için hemen hemen her sektörde ulusal ve uluslararası ölçekte çözüm yolları aranmaktadır. Hava kirliliği ve ozon tabakasının kaybıyla meydana gelen iklim değişikliği birçok çevre tartışmalarının gündeminde yer almaktadır. İnsanlığı tehdit eden bu sorunların çözümü ise küresel bir süreci ifade etmektedir. İnsan faaliyetleri nedeni ile sanayi devriminden bugüne kadar 1 C dereceye ulaşan yerküre sıcaklığının, hızlanan iklim değişikliği de göz önüne alınarak 2 C derecenin altında ve mümkün olduğunca 1 .5 C derece seviyelerinde tutulması gerekliliği bilim adamları tarafından vurgulanmaktadır. Enerjiye olan ihtiyacı ve artan tüketim son zamanlarda iklim değişikliğinin yanı sıra bilimsel tartışmaların merkezinde yer almaya başlamıştır. Artan dünya nüfusu ve sınırlı kaynaklar göz önüne alındığında, şehirlerin enerji ayak izlerini azaltmak için çok büyük bir aciliyetin olduğu açıktır. Konut ve kenstel hareketlilik arazi kullanım türleri çevre üzerindeki baskıyı etkileyen en önemli faktörlerdendir. Yaşam biçimleri ve tüketim kalıpları bu baskıyı azaltmak için önemli rol oynamaktadır. Bu amaçla, hanehalkları, enerji koruma tartışmalarının çoğunda önemli hedef gruplardır. Dünya Bankası'na göre, son 10 yılda, dünya kişi başına düşen enerji tüketimi yaklaşık %18 oranında artmıştır. Dünya enerji tüketimi ve emisyon oranlarının sektörel paylarına bakıldığında ulaştırma sektörü, toplam dünya enerji tüketiminin yaklaşık % 27'sini oluşturan ve elektrik üretiminden sonra karbondioksit emisyonlarında en büyük ikinci sektör olduğu görülmektedir. Değişen iklime adapte olma ve enerji verimliliğini artırmanın bir gereklilik olduğu açıktır. Bunun bir getirisi olarak, şehirler teknolojik ve yenilikçi çözümler kullanarak enerjiden tasarruf etmelidirler. Kentsel hareketlilik konusundaki altyapı ve politika iyileştirmelerin yanı sıra, bireysel hareketlilik davranışlarını sürdürülebilir hareketliliği sağlama yönünde değiştirebilmek önemli bir adım olarak görülmelidir. Bu tez, sürdürülebilir kentsel hareketlilik için bir kavramsal çerçeve ve metodoloji sunarken, bireyi sürdürülebilir kentsel hareketliliği sağlamada bir katalizör olarak görmektedir. JPI-Urban/ERA-NET 'Akıllı Şehirler ve Toplumlar' projesi altında üretilen ve TÜBİTAK tarafından fonlanan 'Enerji Verimli Kentsel Yaşam Biçimleri için Toplumsal Veri Döngüleri ' başlıklı proje için geliştirilen web tabanlı interaktif platform, kentli-öncülerin kentsel hareketlilik üzerine olan enerji tüketim deneyimlerini elde etmede kullanılmıştır. Veri güdümlü geri bildirimler ile bireylerin kentsel hareketliliklerinde tükettikleri enerji miktarlarını azaltma yönünde davranış değişikliğini sağlayan bir döngü oluşturmayı hedeflemektedir. Bu tez kapsamında, İstanbul Metropolitan Bölgesi'nde 465. 954 nüfuslu (2015) merkezi bir ilçe olan Kadıköy'ün mahallelerinde yaşayan vatandaşların kentsel hareketlilik üzerine olan gerçek yaşam deneyimleri, yaşayan labratuvar yaklaşımı ile incelenmiş ve analiz edilmiştir.
Trakya bölgesinin sanayileşme dinamikleri ve Çorlu sanayi kümeleri

Bu çalısmada, Trakya Bölgesi'nin sanayilesme dinamikleri irdelenmistir. Çorlu alan çalısması kapsamında sanayinin yapısı analiz edilmis ve Çorlu sanayi kümeleriincelenmistir. Buradaki sanayinin yer seçimi kriterleri, sanayi kümelerininkarakteristikleri, artan rekabet kosullarında kümelerin gerçeklestirdikleri isbirlikleri, küme firmaları arasındaki bilgi akısı kanalları, firmaların yenilik çabaları ve bu kümelerin bölgenin ekonomisine katkıları arastırılmıstır. Çorlu'daki sanayi kümelerinin daha çok fiziksel olarak birer küme olusturdukları, tüm dünyada bölgesel gelisme aracı olarak kullanılan sanayi kümelerinin özelliklerini tasımadıkları ortaya konmustur.
Development trends of single family housing estates in İzmir metropolitan fringe area

oz Kentlerin dış sınırlarına / çeperlerine doğru saçaklanması günümüzde pek çok kentin gelişme biçimi olarak karşımıza çıkmaktadır. Türk kentleri de 1980 sonrasında değişen sosyo-ekonomik koşullara parallel olarak çeperlerine doğru büyümeye ve saçaklanmaya başlamıştır. Çok katlı uydu yerleşimler, alışveriş merkezleri, ofisler, uluslararası oteller, büyük ölçekli altyapı projeleri ve rekreasyon alanları metropolitan kentlerin çeperindeki bu değişimin göstergeleridir. Bu dönemde kentlerin çeperinde belirmeye başlayan bir diğer kullanım ise yeni konut alanlarıdır. Bu konut gelişimlerinden biri de İstanbul ve Ankara gibi büyük metropollerin kentsel büyüme ve yayılma sürecininin göstergesi kabul edilen 'müstakil konut siteleri'dir. Bu konut çevreleri kentin dışında, ana ulaşım aksları etrafında ve doğal güzelliklere yakın olma eğilimi göstermelerinin yanında, çevresine 'kapalı' ve konut dışı fonksiyonları barındıran 'paketlenmiş' bir yaşam çevresi sunmaktadırlar. Bu çalışma, yalnızca İstanbul ve Ankara ömeUerinin tartışıldığı bir konut gelişme biçimine dair izmir örneğini ele alması bakımından önemlidir. 1990 sonrasında Izmir metropolitan kentinin çeperinde yaşanmakta olan dönüşümü, müstakil konut sitelerinin gelişim özelliklerinden hareketle anlamayı amaçlamıştır. Kentin baü aksında, Urla belediyesi sınırları içinde gelişen müstakil konut sitelerinin mekansal gelişim özellikleri ve gelişimi yönlendiren planlama kararları 'süreç' başlığı altında incelenmiştir. Bu konut çevrelerinde yaşayanların hangi yönlendirici faktörlerle eski konut alanlarını terk ettikleri, konut-konut çevresi ve kentsel servislere erişim konusundaki memnuniyet düzeyleri ise 'davranış' olarak ele alınmıştır. Metropolitan kentin çeperinde saçaklanarak gelişen müstakil konut sitelerinin gelişim sürecinin yarattığı kısıtlılıklann ve taşıdığı potansiyellerin tartışılması bu yeni eğilimi anlamaya yardımcı olmuştur. Araştırma sonucunda, kamu alanlarından ve servislerinden yoksun olarak gelişen müstakil konut sitelerinin, otomobil bağımlı, arazi tüketen, parçalı ve spekülatif yapılaşmaya neden olduğu tespit edilmiştir. Planlama süreci ve yerel yönetim uygulamaları açısından da sorunların yaşandığı belirlenmiştir.
Kıyı alanlarında kamusal kullanımın geliştirilmesine yönelik tasarım stratejilerinin belirlenmesi:Çeşme/İzmir örneği

Ülkemizde uzun yıllar turizm planlamasına hakim olan parçacı planlama anlayışı; kıyı kesimlerinde aşırı yığılma, altyapı yetersizlikleri, doğal kaynakların hızla tüketilmesi, yere ait özgün değerlerin yok olması, mekanların kitlesel turizm ekseninde tek tipleşmesi, yerel kimlik ve aidiyet duygusunun yitirilmesi gibi pek çok sorunu beraberinde getirmiştir. Özellikle son yıllarda kıyı alanlarına olan artan ilgi, kamuya ait olması gereken bu tür alanlarda önemli oranda özel kullanımın hayata geçmesine neden olmuştur. Otel, tatil köyü, yat limanı, özel plaj, ikinci konut ve benzeri kullanımlar yoluyla kıyı alanlarının belirli bir grubun kullanımına tahsis edilerek özelleştirildiği görülmektedir. Bu durum, kıyılarda kamusal alan ve kamusal kullanımda önemli oranda azalmaya neden olmakta, dengesiz ve yerel bölge bütünlüğünden uzak bir yapılaşmayı beraberinde getirmektedir. Bu çalışma, kıyı alanlarındaki kamusal alan ve kamusal kullanımın değişen niteliğini ülkenin önde gelen turizm beldelerinden biri olan İzmir ili, Çeşme ilçesi örneği üzerinden ele almaktadır. 90'lardan itibaren ilçenin kıyı alanlarında artış gösteren turizm amaçlı özel kullanımlar günümüzde kıyının kamusal kullanımına önemli ölçüde zarar vermiştir. Turizm sektörü özelinde gerçekleşen bu dengesiz büyümenin sadece bölgenin doğal ekolojik yapısında gerçekleşen bozulma değil, aynı zamanda yerel halk ile gelen ziyaretçilerin sosyal ve kültürel profili arasındaki uçurum biçiminde olumsuz sonuçları olmuştur. Bu çalışma kıyı alanlarında kamusal kullanımı kısıtlayan arazi kullanım türlerinin Çeşme Yarımadası genelinde en yoğun yer seçtiği alt bölgelerdeki değişimine odaklanmakta ve kıyıda kamusal kullanımın geliştirilmesine yönelik kentsel tasarım ölçeğinde stratejiler geliştirmeyi hedeflemektedir.
Residents' view of the opportunities and threats provided by military sites and the possible transformation of these areas: The case of Mamak Military Headquaters

Askeri alanların şehir merkezlerinden taşınması ve bu alanların yeniden işlevlendirilmesi Türkiye'de önemi giderek artan bir planlama sorunu haline dönüşmüştür. Özellikle 2000'li yıllardan bu yana, askeri yapıların ve alanların dönüşümüne yönelik girişimler, güvenlik ve siyaset dahil olmak üzere bir dizi nedenden dolayı Türkiye'deki yetkili makamlar tarafından büyük ölçüde gerekli görülmüş ve desteklenmiştir. Bu çalışmada ele alınan temel sorun askeri alanların taşınması ve bu alanlara verilecek yeni işlevlerin belirlenme sürecinin karmaşıklığıdır. Bu süreçte politik ve ekonomik faktörlere ek olarak göz önünde bulundurulması gereken çeşitli insan faktörleri vardır. Bu alanların şehir dışına taşınması ve yeni işlevleriyle ilgili alınan herhangi bir karar nihayetinde en çok askeri alanların bulunduğu bölgelerdeki yerel halkı etkileyeceğinden bu toplulukların ihtiyaçlarını, alanların dönüşümden beklentilerini analiz etmek ve dönüşüm sürecindeki görüşlerini almak gereklidir. Bu açıdan tez, Ankara'nın ana gelişim koridorlarından birinde konumlanmış olan Mamak 4. Kolordu Komutanlığı askeri alanına odaklanarak, Türkiye'deki askeri alanların dönüşümüyle ilgili genel bir çerçeve sunmayı ve bu alanların toplumun bakış açısı, kamu yararı ve alanların kendine özgü nitelikleri dikkate alınarak hangi kullanımlara dönüştürülebileceğini tartışmayı amaçlamaktadır. Çalışmada elde edilen veriler Mamak 4. Kolordu Komutanlığı askeri alanı çevresindeki mahallelerde yapılan anketlere dayanmaktadır. Çalışmanın sonuçları, bölge sakinlerinin seçilen askeri alanın dönüşümüne kaygıyla yaklaştıklarını ve askeri alan dönüştüğü takdirde bu alanda yeşil alanlar, spor ve rekreasyon alanları gibi mahallelerinde daha az gördükleri kamusal açık alanları görmeyi beklediklerini göstermektedir
Strategic spatial planning and its implementation in Turkey: Şanlıurfa Provincial Development Planning case

Bu tezin amacı, hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde giderek yaygınlaşan stratejik mekan planlamasının incelenmesidir. Türkiye bu yeni planlama yaklaşımını benimseyen ülkeler arasındadır. İl Gelişme Planlaması, yakın geçmişşte Türk planlama sistemine giren bir stratejik planlama deneyimidir. Bu tez Şanlıurfa il Gelişme Planlaması örneğini genel bir ölçütler kümesine göre değerlendirmekte; bu ölçütlerin sağlanmasında rol oynayan olumsal faktörlerin altını çizmekte; ve yerele özgü özelliklerin planlama sürecindeki rolünü vurgulamaktadır. Stratejik planlama sadece planlama aşamasını değil, uygulama ve denetleme aşamalarını da kapsayan bir yaklaşımdır. Bu nedenle, tez ayrıca, planların uygulanabilmesi için, bu üç birbiriyle bağımlı aşamanın, aktörler, roller ve kaynaklar ile beraber, eşit ölçüde dikkate alınması gerektiğini belirtmektedir.
Katılımcı tasarım deneyimi: Çocuklarla tasarım oyunu

Katılımcı tasarım yaklaşımları, yapılı çevrenin planlanması ve tasarlanmasında yerel halkın yaşadığı mekanlara şekil verirken karar verme sürecinde doğrudan veya dolaylı olarak sorumluluk aldığı etkin ve katılımcı bir süreçtir. Mekansal ve sosyal gelişmelere oldukça faydalı olan bu alternatif mekan üretme süreci tasarımcı ve kullanıcı arasında yeni bir rol dengesini oluşturmaktadır. 'Katılımcı Tasarım Deneyimi: Çocuklarla Tasarım Oyunları' başlıklı bu tez çalışmasının temel amacı katılımcılarını çocukların oluşturduğu kullanıcılarla tasarımcıyı buluşturan katılımcı tasarım yaklaşımının deneyimlenmesi sürecinde tasarım oyunları yöntemi kullanılarak gerçek bir atölye deneyimi gerçekleştirmek ve örnek bir kullanıcı odaklı bir tasarımın modeli oluşturmaktır. Böylelikle, katılımcı tasarım sürecinin sahip olduğu işleyiş değerlendirilecek ve süreçte tasarımcının değişen rolü tartışılacaktır. Araştırmanın çalışma alanı olarak Trabzon'un Ortahisar ilçesinde bulunan Karayemiş Parkı seçilmiş, katılımcılık düzeyini arttırmaya yönelik yaklaşım ve tekniklerin uygulandığı bir atölye süreci oluşturulmuştur. Katılımcı tasarım yaklaşımı kapsamında çalışmanın yöntemi ve yürütücülüğü araştırmacı tarafından oluşturulmuş ve uygulanmıştır. Bu değerlendirmeler kapsamında projenin asıl temasını tasarımın son ürününe değil, tasarım sürecine dair bir çözümlemeye odaklanmak olmuştur. Tez sürecinde, katılımcıların mekana dair ihtiyaç ve istekleri doğrultusunda tasarım sürecinin nasıl yönlendirileceği, uzlaşı ile karar alma, tasarımcı ve kullanıcı arasındaki dengeyi keşfetmek ve kullanıcıların tasarıma yönelik farkındalıkların arttırılması amaçlanmıştır.