turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Nevşehir' in güney ilçelerinde etnobotanik araştırmalar

AmaçNevşehir' in güney ilçelerinde halkın yararlandığı ve yaşamında geleneksel yeri olan bitkileri belirlemek üzere etnobotanik araştırmalar yapıldı. Gereç ve YöntemBu amaçla, Haziran 2012 - Mart 2014 tarihleri arasında ilçe merkezleri ile bu ilçelere bağlı 12 belde ve 81 köyün hepsine gidildi. Arazi çalışmaları esnasında yöreden 439 bitki örneği toplandı ve bu bitkilere ait çeşitli etnobotanik bilgiler derlendi. Bulgular ve Sonuçlar Bu araştırmanın bulguları metin içinde ayrıntılı olarak sunulmaktadır. Bu çalışmanın sonucuna göre yörede etnobotanik değeri olan 165 takson saptandı. Bunların 146'sı yabani, 19' u ise yörede yetiştirilen bitkilerdir. Bu bitkiler sırasıyla, en çok halk ilacı (111 takson), besin (66 takson), çay (14 takson) ve yakacak (14 takson) olarak kullanılmaktadır. Bu çalışma, araştırma yöresinde etnobotanik yönden yapılan ilk geniş kapsamlı araştırmadır. Bu çalışmada yer alan bitkilerden 98 takson hakkında etnobotanik bilgi, araştırma yöresinde ilk kez kaydedilmiştir. Halk ilacı olarak kullanılan taksonlardan 44' ü Nevşehir' de, 4' ü Türkiye'de, besin olarak yararlanılan 66 taksonun hepsi Nevşehir' de, üçü ise Türkiye'de ilk kez kaydedilmiştir. Bu çalışmamızda ayrıca yörede yetişen veya yetiştirilen 161 taksona ait toplam 213 yöresel ad sunulmuştur. Bu taksonlardan 96' sının Nevşehir' de, 8'inin ise Türkiye'de yöresel adı ilk kez kaydedilmiştir.
İlköğretimdeki öğrencilerin boş zamanlar ile ilgili uygulamalarının halk bilimsel değerlendirilmesi

Bu çalışmada, öğrencilerin boş zamanlarında yaptıkları etkinliklerin neler olduğu, sözlü kültür ürünlerinden mani, fikra, bilmece, tekerleme ile çocuk oyunları ve spor ile ilgili etkinlikler, alan araştırması sonucunda derlenmiş ve halk bilimsel açıdan yorumlanmıştır. Boş zaman ve rekreasyon kavramlarına ilişkin birçok tanım yapılmasına rağmen ortak bir tanım ve sınıflandırmada bileşilmediği anlaşılmıştır. Eğitim kadar boş zaman eğitiminin de önemli olduğu ve okullarda bu konu ile ilgili uygulamalara tam olarak geçilemediği görülmüştür. Kültürün aktarılması ve geliştirilmesi yönünden boş zaman eğitimine gereken önem verilmelidir. Sözlü kültür ürünlerinden mani, fikra, bilmece ve tekerlemeler ile çocuk oyunlarının, yaşamlan çevrenin sosyo-ekonomik yapısına göre farklılık gösterdiği görülmektedir. Tekerlemelerin daha çok çocuk oyunlarına bağlı olarak söylendiği anlaşılmıştır. Geleneksel yaşantı biçiminin hakim olduğu çevrede, çevrenin gelenek ve göreneklerine bağlı olarak bu ürünlerin canlılığını koruduğu anlaşılmıştır. Değişen zaman ve koşullarla birlikte kültürel zenginliğimizin bu önemli ürünleri yavaş yavaş ortadan kalkmaktadır.
Kırgız destanları üzerine kültürel tespit ve tahliller

Bu çalışmada Kırgız Türkleri'nin Karagul Botom, Calayır Calgız, Ak Bermet - Kaçkan Kız, Kız Cibek destanları incelenmiştir. Çalışmanın giriş bölümünde, Kırgızistan, Kırgız destanları, destancılık geleneği, poema türü ve incelenen destanlar hakkında bilgiler verilmiştir. Birinci bölümde destanların epizotlarına göre özetleri verildikten sonra destanların eş metinleri arasında karşılaştırma yapılarak üslup, şekil özellikleri, kahramanlar, kahramanların özellikleri, yer isimleri, destanlarda yer alan hayvan, bitki ve renkler incelenmiştir. İkinci bölümde destan metinlerinde bulunan halk kültürü ile ilgili tespit ve tahliller yapılmıştır. Ayrıca destanlarda tespit edilen motifler Stith Thompsom'ın 'Motif Index of Folk Literature' kataloğuna göre tasnif edilmiştir. Üçüncü bölümde ise destan metinlerinin Kırgız Türkçesi ve Türkiye Türkçesi verilmiştir. Sonuç kısmında yapılan incelemelerde ulaşılan sonuçlar değerlendirilmiştir.
Denizli'nin Güney ilçesi ve havalisi folkloru

JÜRİ Bu çalışmada Denizli'nin Güney ilçesine özgü, halkbilimin inceleme sahasına giren kültür varlıklarının derlenmesi, yazılı belgelerin ve yaşayanların hatıralarında olanların bir araya getirilmesi, şu anda yaşayanların yok olmadan kayda geçirilerek gelecek kuşaklara aktarılması ve değişik alanlarda çalışan araştırmacılara malzeme sunulması amaçlanmıştır. Çalışmaya esas olması için yazılı kaynaklar taranmış, yerleşim yerleri yerinde incelenmiş, pek çok kaynak kişiyle yüz yüze görüşülerek veriler toplanmıştır. Defalarca sahaya gidilerek bizzat gözlem metoduyla kültürel unsurlar gözlemlenmiş, gerekli olanların fotoğrafı çekilmiştir. Hayat ve kültür karşısında halkın tepkisi, ilgisi ve yorumu anlaşılmaya çalışılmıştır. Bütün bu çalışmalar yapılırken verilere ulaşmada muhatabımız olan herkse karşı mümkün olduğunca dostça davramlarak yaptığımız çalışmalardan insanların mutluluk duymaları ve bize yardımda gönüllü olmalarına özen gösterilmiştir. Sonuç olarak yörede ilk yerleşimden bugüne bozulmadan gelen bir insan yapısı, buna bağlı olarak insan hayatının çok değişik safhalarında geçmişşin derinliklerine uzanan zengin bir kültürel dokunun varlığı; bunun yanında modern hayat tarzının ve teknolojinin büyük bir hızla bu yörede de varlığını ve tesirlerini ortaya koyduğu, bu nedenle eski ile yeninin, gelenek ile modernizmin bir arada yaşadığı; yöre insanının Orta Asya'dan, atalarından yöreye taşıdıkları kültürel unsurları İslami ve batı tarzı değerlerle kaynaştırarak fakat her halükarda koruyarak yaşattıkları ortaya konmuştur. < '..
Kırım'ın Kırk Batırı destanının motif bakımından incelenmesi

Destanları bir milletin bilinçaltı olarak nitelendirilebiliriz. Bu bilinçaltının tam olarak açığa çıkarılması ve doğru değerlendirilmesi için de destanlardaki motiflerin sağlıklı bir şekilde incelenmesi gerekmektedir. Bu tez çalışması, 'Kırım'ın Kırk Batırı Destanının Motif Yapısı Üzerine Bir İnceleme' adını taşımaktadır. Tez çalışmasında, yukarıda belirtilen düşünceden yola çıkılarak bir Kazak destanı olan Kırım'ın Kırk Batırı destanındaki anlatmaların olay örgüleri çıkarılmış; anlatmalardaki motiflerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yine bu çalışmanın, Kırım'ın Kırk Batırı destanındaki motiflerle diğer Türk destanlarındaki motiflerin bezerliklerinin ortaya çıkarılmasına hizmet edeceği düşünülmektedir. Bu tez çalışmasında ele aldığı 'nesne'nin kendi içinde yer alan ögelerinin birbiriyle olan ilişkilerinden oluşmuş bir 'dizgi' olduğunu kabul eden 'Yapısalcı Kuram'dan yararlanılmıştır. Destanda geçen motifler tespit edildikten sonra, Stith Thompson'un hazırladığı Motif Index of Folk Literatür adlı eserdeki motiflere göre listelenmiştir. Kitapta yer alan her destan ayrı ayrı ele alınmıştır. Ortak bir motif tasnifine gidilmemiştir. Tez çalışmasının sonunda destanlarda kullanılan motiflerin hem kendi içlerinde hem de Türk dünyasındaki birçok destanla benzerlikler gösterdiğini; 'ad verme, çocuksuzluk sorunu, kahramanın yurdunu terk etmesi ve daha güçlü bir şekilde yurduna tekrar dönmesi, öç alma' gibi motiflerin çok yaygın kullanıldığını ve bu durumun da Türk anlatı geleneğindeki ortak anlayış ve tahayyülü açıkça ortaya koyduğunu görmekteyiz.
Türk halk edebiyatında Yemen

Bu tez çalışmasında Yemen hem siyasi hem de edebi olarak ele alınıp incelenmiştir. Çalışmanın Yemen-Türkiye ilişkileri açısından bir diğer önemi ise, araştırmanın tarihi boyutunun da ayrıntılı olarak ele alınmış olmasıdır. 'Yemen Hakkında Genel Bilgiler' başlıklı 'Birinci Bölüm'de Yemen'in coğrafi konumu, stratejik önemi, Babü'l-Mendeb Boğazının önemi, Adaları, bağlı olduğu din, nüfus yapısı, iklimi, ticari hareketliliği ve zirai durumu hakkında bilgi verildi'İkinci Bölüm' olan 'İslamiyet'ten Önce Yemen' başlığı altında Yemen kelimesinin anlamı, Yemen halkının kökeni, Yemen'de İslamiyet öncesi kurulmuş olan Sebe, Main ve Himyeri devletleri üzerinde duruldu. 'İslamiyet'ten Sonra Yemen' başlıklı 'Üçüncü Bölüm'de İslamiyet'in yayıldığı ilk yıllarda Yemen'in İslam'ı kabul edişi, bu tarihten sonra kurulan devletler, Osmanlı Devleti-Yemen ve Türkiye-Yemen ilişkileri, Yemen'in Güney ve Kuzey Yemen olarak ikiye ayrılması ve tekrar birleşme çabaları ve mevcut durumu ayrıntılı olarak ele alındı. Bu çalışmanın ağırlık merkezini oluşturan 'Türk Halk Edebiyat'ında Yemen' başlıklı 'Dördüncü Bölüm'de, mensur ve manzum Türk halk anlatılarında nasıl bir Yemen algısı olduğu, Türk halkının hangi bakımlardan 'Yemen'i anlatılarına dahil ettiği araştırıldı. Bu araştırmadan çıkan sonuçlar 'Sonuç' bölümünde ayrıntılı olarak değerlendirildi.
Mersin'de ağıt söyleme geleneği ve Mersin ağıt örnekleri

Bir toplumun maddi ve manevi değerlerini oluşturmada önemli bir katkısı olan halkbilimi ögeleri, aynı zamanda o toplumun kültürünü oluşturur. Birçok Türk topluluğunda İslamiyet öncesinden günümüze kadar görülen ağıt söyleme geleneği yüzyıllardan beri yaşayan bir gelenektir. Bu tez çalışmasında Mersin merkez ve ilçelerine ait ağıt metinleri öncelikle sözlü kaynaklardan, akabinde yazılı kaynaklardan tespit edilmiş, bu metinlerden biçim, içerik ve üslup bakımından özgün değeri bulunan toplam 133 ağıt metni hem icra ortamının özellikleri hem de türün kendine özgü yapısı göz önünde bulundurularak halkbilimsel açıdan irdelenmiştir. Alan araştırması sırasında gözlem ve görüşme yöntemleri kullanılmıştır. Çalışmamız on bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm giriş niteliğinde olup türün tanıtılması ve tezimizin konusu, amacı, kullandığımız yöntem ve teknikleri, çalışmanın kapsam ve sınırını içermektedir. İkinci bölümde ağıt ve yas törenleri ile ilgili bilgiler yer almaktadır. Üçüncü bölümde ağıt türü üzerine yapılan çalışmalar değerlendirilmiştir. Bu bölümde 13 kitap, 12 tez, 27 makale tanıtılmıştır. Tezin dördüncü bölümü araştırma alanı Mersin ilinin tarihi, coğrafyası, nüfus ve ekonomik yapısı ve sosyo-kültürel özelliklerini konu edinmiştir. Beşinci bölümde Mersin ağıtlarının derlenme ve yazıya geçirilmesi ile ilgili bilgiler bulunmaktadır. Altıncı bölümde Mersin'de ağıt yakma geleneği değerlendirilmiştir. Yedinci bölümde Mersin ağıtlarının biçim özellikleri incelenmiştir. Sekizinci bölümde Mersin ağıtlarının dil ve üslup özellikleri metinlerden yola çıkılarak irdelenmiştir. Dokuzuncu bölümde Mersin ağıtları iki ana başlıkta; içeriğin şekillenmesi ve içeriğin incelenmesi biçiminde ele alınmıştır. Onuncu bölümde ise teze dahil edilen ağıt metinleri öyküleriyle birlikte verilmiştir. Tezin sonunda ise ağıt metinlerinin derlendiği ve tespit edildiği sözlü ve yazılı kaynaklar, ayrıca inceleme alanının haritası ile derleme esnasında çekilen fotoğraflar yer almaktadır.
Bursa Keles yöresi folkloru

Osmanlı imparatorluğu'nun ilk başkenti olma özelliği taşıyan Bursa, aynı zamanda zengin Türk kültürüne de beşiklik etmiştir. Biz de, Keleş'in Bursa'ya yakınlığı sebebiyle bu yörede de çeşitli kültür ürünlerinin bulunabileceğini düşündük. Bu çalışmamızda amacımız Bursa-Keles yöresi folklorunu mümkün olduğunca her yönüyle incelemek ve sistemli bir çalışmayla sunmak olmuştur. Birinci bolümde, Keleş yöresinin tarihi ve coğrafi yapısı, ikinci bölümde ise sosyal yapısı anlatılmıştır. Üçüncü bölümde Halk Oyunları, dördüncü bölümde ise kıyafetlerine yer verilmiştir. Beşinci bölümde yörede bulunan edebi türler hakkında örnekler verilmiştir. Altıncı bölümde ise yöre yemekleri anlatılmaktadır. Yedinci bölümde ise yöreye ait eserlerin analizleri yapılmıştır. İnceleme ve araştırmalarımız neticesinde ulaştığımız sonuç şu olmuştur. Keleş yöresinin folklorik ürünler yönünden oldukça zengin olduğu fakat araştırmacılar tarafından konuya yeterince önem verilmediği görülmüştür.
Akçaabat yöresi halk oyunları çalışmalarının koroner risk faktörü üzerindeki etkisinin araştırılması

Bu çalışmanın amacı, Akçaabat yöresi halk oyunları çalışmalarının, kardiyolojik risk faktörleri üzerindeki etkisinin belirlenmesi idi. Bu amaçla, yaşlan 21.2 1.7 olan 36 erkek denek (18 kontrol, 18 deney) desadüfı örneklem metodu ile seçildi. Kontrol gurubunu oluşturan denekler, aktif olarak spor yapmayan kişilerdir. Çalışma öncesinde bütün deneklerin kalp krizi tarihçeleri, aerobik güçleri, kolesterol, trigliserid, kan şekeri, ürik asit, vücut yağ yüzdesi, sistolik-diastolik kan basıncı, ailenin kalp krizi tarihçesi, sigara içme alışkanlığı, gerginlik-kaygı durumu, yaş faktörü, istirahat EKG eforlu, EKG ve dinlenme kalp atım sayılan Cooper'un fiziksel uygunluk ve koroner risk profiline uygun olarak belirlendi. Daha sonra deney gurubuna 12 hafta süreyle, haftada 3 kez olmak üzere Akçaabat yöresi halk oyunlan çalışması yaptınldı. Kontrol gurubu ise bu süre içerisinde hiçbir fiziki aktiviteye katılmadı. 12 haftalık çalışma programı sonrasında tüm deneklerin ilk ölçümleri aynı şartlar içerisinde tekrar alınarak, son ölçüm değerleri olarak kaydedildi. İlk ve son ölçüm değerleri arasındaki anlamlı farklılığın araşunlmasında çift yönlü varyans analizi uygulandı. Anlamlılık düzeyi olarak 0.05 seçildi. İstatistiksel analizler sonrasında, deneklerin aerobik güçlerinin ilk ölçüm değerlerine oranla anlamlı bir şekilde arttığı gözlenirken, diğer tüm değişkenler itibanyle deneklerin ilk ölçüm değerlerinin son ölçüm değerlerinden anlamlı bir şekilde daha fazla olduğu belirlendi. Sonuç olarak, Akçaabat yöresi halk oyunlan çalışmalannın, kardiyolojik riski azalttığı sonucuna vanldı. VU
Türk halk bilimi araştırmalarında cönkler

Tulani bir kitap formu olan cönkler, şahsi ve resmi kütüphanelerde yazma ve matbu şekilleri ile yer almaktadır. Cönklerin ilk örnekleri Orta Asya'da görülmektedir. Bunların muhtevasını Budist dini metinleri oluşturmaktadır. Orta Asya'dan muhtelif yollarla dünyanın değişik yerlerine yayılan cönkler biçim olarak değişmemiş, içerik olarak bulunduğu medeniyetin etkisi altına girmiştir. Bunları Arap, İbrani, Latin ve Kiril alfabesi ile yazılmış cönklerde görürüz. Osmanlı sahasında cönkler, ihtiva ettiği metinler bakımından Türk kültür ve edebiyatının önemli yazılı kaynakları arasındadır. Cönklerin mürettip ve konu bakımından bir sınırlılığı yoktur. Hattatlar tarafından tertip edilmiş cönklerin yanı sıra eğitimsiz kişilerin tuttuğu cönkler de bulunmaktadır. Konusunu klasik Türk edebiyatı ve Türk halk edebiyatının oluşturduğu cönklerin dışında Arapça-Farsça kaleme alınmış manzum ve mensur eserler de mevcuttur. Satır ve sayfa bakımından düzenli cönkler genellikle ilmi ve edebi konulara yer verirken düzensiz cönkler daha çok anonim mahiyette ürünlerden mürekkeptir. Cönkler, tutulduğu bölge ya da yörenin ağız özellikleri ile Türk halkının inanç, gelenek-görenek, duygu-düşünce, hayat anlayışını yansıtması ve sözlü kültürün zenginliklerini ortaya koyması bakımından önemlidir.
Doğu Azerbaycan halk kültüründe geçiş dönemleri

Bir toplumun tarihsel süreç içinde ürettiği ve kuşaktan kuşağa aktardığı her türlü maddi ve manevi özelliklerin bütününe kültür denir. Kültür bir toplumun kimliğini oluşturur, onu diğer toplumlardan farklı kılar. Kültür, toplumun yaşayış ve düşünüş tarzıdır. Kültür sayısız farklı sosyal işaretlerin oluşumudur. Geçiş dönemini biçimlendiren gelenek, görenek, inanç ve törenler de kültürün önemli maddi ve manevi bir kısmını oluşturmaktadır. İran'da yerleşen Doğu Azerbaycan eyaletinde oluşan geçiş dönemleriyle ilgili halk kültürü ürünlerini ele alan 'Doğu Azerbaycan Halk Kültüründe Geçiş Dönemleri' başlıklı bu çalışma genel bilgiler, doğum, evlenme ve ölüm olmak üzere dört bölümden oluşmaktadır. Bu tezde konuyla ilgili yazılı ve sözlü kaynaklardan elde edilen bilgiler derlenip sınıflandırıldıktan sonra inceleme çalışması yapılmıştır. Van Gennep tarafından Halkbimine ait oluşturulmuş geçiş dönemleri üç aşamadan oluşur. Bunlar 'Ayrılık, Geçiş ve Uyum' aşamalarıdır. Tespit edilen inanış ve pratiklerin eski Türk inanç sistemleriyle olan bağlantıları görünüyor, İslam dinini Kabul ettikten sonra İslam'dan alınan fikirler bu eski inanclarla kaynaştırılmış. Bu kültürel miras şimdi İran ülkesinin yapısında yerleştiği için eğitim ve medya sisteminde yayılan standart ve üniforma kültür kalıplarından etkilenerek, kendine özgü olan kültür unsurların kayp etmek tehlikesi ile karşı karşıyadır.
Rize ilinde geleneksel halk hekimliği uygulamaları

Halk hekimliği, doğayı tanımaya başlayan insanın kendini her türlü kötülükten ve hastalıktan koruma arayışı sonucunda meydana gelen sağaltma yöntemlerinin tümünü kapsar. Doğanın zenginliği, sözün büyülü gücü ve insanın inanma isteği bu koruma ihtiyacını zamanla büyük bir bilgi birikimine dönüştürmüştür. Söz konusu bilgi birikimi ile oluşan sağaltma yöntemleri gizli bir usta-çırak ilişkisi içerisinde nesilden nesile aktarılmıştır. Geçmişten bu yana devam eden bu yöntemler, insanların çaresiz kaldıkları durumlarda onlara umut ışığı olmuştur. Günümüzde sağaltma yöntemlerinin çoğu unutulmaya yüz tutmuştur. Amacımız söz konusu bilgileri kayıt altına almaktır. Bu nedenle Rize ili halk hekimliğine dair adet, inanma ve uygulamaları derleyerek sınıflandırmaya tabi tuttuk ve yapılışlarına göre değerlendirdik.
Ağrı ili, Taşlıçay ilçesi, İkiyamaç köyünde gebelik ve doğumla ilgili inanış ve uygulamalar ile bunların ana ve çocuk sağlığı üzerine etkileri

Modern teknolojideki gelişmelere rağmen, gebelik ve doğum, kişiler ve toplumlar için gizemini korumaktadır. Türkiye'de, özellikle kırsal bölgelerde, geleneksel inanış ve uygulamalar kadın ve çocuk sağlığım etkilemektedir. İki aşamalı olarak gerçekleştirilen bu araştırmada önce anahtar kişilerle derinlemesine görüşmeler yapılmış, daha sonra köydeki bütün kadınlarla özel olarak geliştirilmiş bir formla görüşülmüştür. Araştırma bölgesinde gebelik, doğum ve çocuk bakımıyla ilgili hizmetler, esas olarak geleneksel ebe-nineler tarafından verilmektedir. Aşeren kadınların her istediklerini yemesi gerektiği inanışı ve çömelerek doğum yapma gibi bazı inanış ve uygulamalar kadın sağlığı açısından olumlu nitelikler göstermektedir. Özellikle gebe kalmak ve istemli düşük yapmak için başvurulan geleneksel uygulamalar ise, kadm sağlığını tehlikeye atabilecek niteliktedir. Kanımızca, yenidoğan folk hastalıklarından 'modur', pamukçuğa, 'yeşil boncuk' havaleye, 'kırk basması' ise raşitizme karşılık gelmektedir. Genç yaş grubundaki kadınlarda geleneksel inanış ve uygulamalar daha az yaygınlıkta izlenirken, eğitim düzeyi ile inanış ve uygulamalar arasındaki ilişki daha zayıf bulunmuştur. İnanış ve uygulamalar, dış dünyadaki olgu ve olayları açıklama gereksiniminden ortaya çıkmakta ve sorunların yerel kavramlar ve kaynaklarla çözümlenmesi işlevini görmektedir. Sağlık hizmeti sunanlar, hastalık ve sağlığın psikolojik, sosyal ve kültürel yönlerini, biyolojik yönleriyle birlikte değerlendirilmelidir.
XVI. yüzyılda Erzurum eyaleti'nde vakıflar

2005, sayfa: 255 Jüri: Prof. Dr. Enver KONUKÇU Prof. Dr. Mücteba İLGÜREL Prof. Dr. Selçuk GÜNAY Doç. Dr. Mehmet İNBAŞI Yrd. Doç. Ersin GÜLSOY Bu çalışmada 1 6. asırda Erzurum Eyaletinde kurulmuş olan vakıflar ele alınmış ve tespit edilebilen vakıf müesseseleri dört bölüm altında incelenmiştir. Araştırmanın giriş bölümünde vakıf kurumunun tarihçesi ve mahiyeti ortaya konulmuştur. Birinci bölümde cami vakıfları ve mescit vakıfları, ikinci bölümde medrese vakıfları, üçüncü bölümde zaviye vakıfları, dördüncü bölümde ise diğer vakıflar başlığı altında türbe, hankah, çeşme, evlat vakıfları ve benzeri vakıflar incelenmiştir. Her bölümün kendi bünyesindeki vakıfların kurucuları, kuruluş tarihleri, idarecileri, gelirleri, masrafları ve çalışan personel sayısı ve nitelikleri hakkındaki bilgiler çağdaş kaynaklara başvurularak ortaya konulmuştur.
Bursa Keles yöresi ölüm ile ilgili adet ve inançlar

Hayatın geçiş dönemlerinden sonuncusu olan ölüm, bir son gibi görünse de gerek eski Türk dinlerinde gerekse Türklerin mensubu bulundukları İslam dininde bir yok oluş olarak algılanmamış, ölümle her şeyin bitmediğine, sadece bu dünyadan geçildiğine inanılmıştır. Her toplumda doğum ve evlenmede olduğu gibi ölüm kavramı çevresinde de birçok adet ve inanma kümelenmiştir. İnsan topluluklarının inanış ve törelerinde doğum ve evlenme gibi, ölüm de bir geçiş aşamasıdır. Bu çalışmanın konusu, Bursa Keles yöresinde yaşayan insanların ölüm ile ilgili olan adet ve inançlarıdır. Bu adet ve inançlar sahada gözlem ve derlemeler yapılarak araştırılmış ve incelenmiştir. Bu çalışmanın amacı, Bursa Keles yöresinde yaşayan insanların geçmişşten günümüze ölüm ile ilgili inanç ve adetlerini inceleyip bunları ortaya çıkarmaktır. Ölüm ile ilgili yapılan törenler, bölgedeki halkın bu konudaki inançları ve gelenek haline getirdikleri adetleri, o bölgeye giderek gözlem ve araştırmalar ile ortaya konulmuştur. Bu araştırmalar sonucunda ise o bölge ile ilgili ölüm konusundaki inanç ve adetler ortaya çıkarılmıştır. Bulunan bu inanç ve adetler Türk kültüründe ölüm kavramı ile karşılaştırılmıştır.
Kazak ve Kırgız Türklerinde şeşendik sözler

Kazakistan ve Kırgızistan Devletlerinin kuruluşuna kadar büyük ölçüde benzer bir siyasi, sosyal ve ekonomik macera yaşayan Kazak ve Kırgız Türklerinin sözlü edebiyat geleneği içinde önemli yer tutan 'şeşendik sözler' incelenmiştir. Kazak ve Kırgız Edebiyatlarına ait sözlü gelenek ürünü şeşendik sözler yazılı kaynaklardan taranarak tespit edilmiş ve Türkiye Türkçesine aktarılmıştır. Bir kavramsal çerçeve verilerek şeşenlerin ve şeşendik sözlerin sözlü edebiyat geleneği içindeki yeri ve kökeni, diğer edebi türlerle ilişkisi ve işlevleri ortaya konmuştur. Şeşendik sözlerin, devlet yönetiminin çeşitli kademelerinde yer alan hanlar, biyler ile aile ve boyların temsilcileri kabul edebileceğimiz şeşenlerin çeşitli konulardaki anlaşmazlıklarla ilgili davalar, görüşmeler, ziyaretler, şakalaşmalaresnasında söyledikleri ve halk tarafından benimsenerek tekrarlanan ya da bu kişiler etrafında çeşitli anlatı türlerine dönüşerek halk arasında yayılan sözler olduğu görülmüştür. Şeşen; akıl, bilgi, tecrübe, hazırcevaplık ile herhangi bir konuda sorun çözücü, yol gösterici, öğüt verici veciz sözler söyleyebilen söz ustası anlamına gelmektedir. Şeşendik sözlerin şekil ve muhteva yönünden halk edebiyatının pek çok türü ile çeşitli benzerlikler gösterdiği, Kazak ve Kırgız Türklerinin töre, gelenek görenek, inanç, hayatı anlayışı ve yaşam biçimini yansıttığı, milli kültür değerlerinin yeni kuşaklaraöğretilmesi ve aktarılmasında önemli roller üstlendiği tespit edilmiştir. Kazak ve Kırgız Türkler ince bilinen şeşenlerin ve anlatılan şeşendik sözlerin bir kısmının, bazen sözlerin atfedildiği şeşenler değişse de, bu iki toplumun ortak kültür mirası içerisinde yer edindiği tespit edilmiştir.
Eski Türklerde töre: Ortaya çıkışı, yayılımı ve uygulamaları

Dünya üzerinde tarih boyunca yer teşkil etmiş tüm medeniyetlerde olduğu üzere, Eski Türklerde kendi hukuk kurallarını meydana getirmişlerdi. Hukuku oluşturan ve şekillendiren yegane temel unsur, içinden çıktığı toplumun kültürel anlayışı ile şekillendirilen ve toplumsal sorunlarına çözüm sağlamaya yönelik oluşturulan düzenlemelerdir. Bu düzenlemelere Eski Türk toplumunda töre denilmektedir. Töre, Türk toplumunun kimliği ve kültürel algısı ile mayalanmış, Avrasya'nın zor coğrafyasında göçebe hayatı ile şekillenmiş bir sözlü hukuktur. Töre, Türk toplumunda meydana gelen anlaşmazlıkları çözüm getiren, suç teşkil eden eylemleri belirleyen ve bunlara gereken cezaları bildiren teamülleri de içinde barındırmaktaydı. Zina, hırsızlık, gasp, insan hayatına suikast etmek, iftira, vatana ihanet, çocuk istismarcılığı gibi suçlara karşı gereken cezaları içermesi yönüyle bir ceza hukuku özelliğini taşımaktadır. Toplumsal refahı sağlamak amacıyla yaptırımları katı ve ibretlik olduğundan, Türk toplumunda suç oranı çok düşüktü. Töre, sadece bir ceza kanunlarını değil, idari konularda da hükümler içermekteydi. Hiyerarşik yapı, orun ve ülüş sisteminin belirlenmesi, kağanlık kurumu ve savaş hukuku gibi konularda etkindi. İdari konulardaki kanunları bir meclis olan kurultayda belirlenmekteydi ve ilgili maddelerin değiştirilmesi ancak kurultay kapsamında yapılmaktaydı. Töre, kağanların keyfi yönetimini de engellemekteydi. Aşırıya kaçan ve keyfi bir yönetim gerçekleştiren kağanlar, töreye uymadıkları gerekçesi ile tahttan indirilebilmekteydiler. Töre, toplumsal hayatı ilgilendiren konuları da kapsamaktaydı. Doğum törenleri, ad veya lakap alma, evlatlık edinme usulleri, evlilik törenleri, görgü kuralları, misafir-konuk etme adabı, cenaze törenleri ve miras paylaşımı gibi konularda teamülleri ile bir aile hukuku idi.