turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yenikapı batıklarında sülfür ve demir analizi, dağılımı ve ahşaplardan uzaklaştırılması

Bu tez çalışmasında, Yenikapı batıklarına ait suya doymuş ahşaplardaki sülfür ve demir element ve bileşikleri analiz edilmiş, sülfür ve demirin ahşaplardaki dağılımı belirlenmiştir. Bu çalışmalardan elde edilen verilerden faydalanarak ahşaplarda ortaya çıkarılan kimyasal bileşiklerin uzaklaştırılabilmesi için uygulanması gereken yöntem tespit edilmiştir. Ayrıca ahşapların sergilenmesi ve depolanmasında uyulması gereken önleyici koruma çalışmaları da araştırma kapsamında değerlendirilmiştir. Tez çalışması kapsamında YK 8, YK 16, YK 18, YK 20, YK 21, YK 27 ve YK 31 batıklarına ait ahşaplardan örnekler alınmıştır. Alınan tüm örneklerin fiziksel ve kimyasal yapıları incelenmiştir. Ayrıca örneklerin SEM görüntüleri incelenerek uğradıkları fiziksel bozulmalar tanımlanmıştır. Örnekler üzerinde gerçekleştirilen FTIR analizleri ile ahşapların haloselüloz ve lignin bölümlerinde yaşanan kimyasal bozulmalar ortaya konmuştur. Çalışmaya konu olan örnekler üzerinde gerçekleştirilen pH ölçümleri ile ahşaplarda asidite sorunu olmadığı tespit edilmiştir. Ayrıca örnekler üzerinde tamamlanan XRF ve SEM-EDX analizleri ile de çalışmanın en önemli bölümünü oluşturan sülfür ve demir elementlerinin ahşaplardaki varlığı ortaya konmuştur. Batık ahşaplarında gerçekleştirilen SEM-EDX haritalama ile örneklerdeki sülfür ve demir dağılımı belirlenmiştir. Elementel olarak tespit edilen sülfür ve demirin seviyelerinin anlaşılabilmesi için XPS analizi gerçekleştirilmiş olup, bu analiz ile de ahşaplardaki FeS, FeS2 gibi demir sülfürlerin varlığı ortaya konmuştur. Batık ahşapları üzerinde sürdürülen detaylı analiz çalışmalarından sonra demir bileşiklerinin ahşaplardan uzaklaştırılması için gerçekleştirilmesi gereken uygun yöntem deneysel çalışmalar ile belirlenmiştir. Tez araştırması ile ayrıca kimyasal temizlik yöntemlerinin yanı sıra konservasyon sonrasında gerçekleştirilen önleyici koruma çalışmalarının da önemi ortaya konmuştur. Tez çalışması kapsamında pek çok bilim dalından faydalanılarak disiplinler arası bir çalışma gerçekleştirilmiş olup, elde edilen sonuçlar diğer ülkelerdeki batık gemilerin sonuçları ile karşılaştırılarak mevcut verilere ilk kez ülkemizden de katkı sağlanmıştır. Tüm bu çalışmalar ile suya doymuş ahşap malzeme üzerinde enstrümental analiz yöntemlerinin uygulandığı oldukça kapsamlı bir çalışma ortaya konmuştur.
Anadolu Selçuklu ile Memluklu türbelerinin karşılaştırılması

İslam dünyasında mezar ve türbeler farklı dönemlerde inşa edilmiştir. Türbeler arasındaki farklar mezhep ve dini anlayışlar ve onlardan da fazla, ırk ve ulus görüş ve geleneklerinden ileri gelmiştir. Türk soylu ve kişilerinden doğan hanedanlar İslam öncesinde olduğu gibi İslam döneminde de, büyüklerinin mezarlarını abide şeklinde ebedileştirmek istemişlerdir. Türk yöneticiler böylece farklı yerlerde, birbirlerinden mimari bakımından farklı olmasına rağmen aynı görüş ve inançlarını dayanarak türbe şeklinde abideler inşa etmişlerdir. Dolaysıyla Kahire'de Türk soyundan gelen Memluklular topluluk geleneklerine ve genel sanatsal hakimiyetine göre mükemmel şekilde anıt-mezarlar inşa etmişlerdir. Anadolu ve Mısır memleketlerinin bir yandan iklim ve mimari özelliklerine, öte yandan yerel üsluplarına göre ilk bakışta bu iki bölgede inşa edilmiş türbeler farklı görünmesine rağmen aralarında güçlü bir şekilde müşterek olan taraflarının mevcut olduğu ve farklarının da bu temel unsurların etrafında işlenmiş değişikler halinde kaldıkları ve bundan daha fazla ileri gitmedikleri de bir gerçek olarak göze çarpmaktadır. Bu da Anadolu'da çoğu zaman kubbe, külah veya benzeri bir eleman ile örtülü çokgen planlı bir alan iken bu alan Kahire'de strüktürü bakımından kare bir çember içine alınmış olabilir, esas fikir örtülü bir alandır. Kullanılan malzeme de kerpiç, tuğla, taş veya mermer olmasına rağmen aranan mimari amacı aynıdır. Denilebilir ki, İslam mimarisinde 'türbe' çok önemli bir yere sahiptir. Anadolu Selçuklu ve Memluklu arasındaki güçlü siyasi ve askeri ilişkilerin varlığıyla bu iki farklı bölge ve iki farklı kültürüne ait türbelerin mimari ve sanat açısından incelenmesi, mimarlık tarihi ve sanat tarihi bakımından son derece önemlidir.
Balıkesir'de Türk dönemi mimari eserleri

Bu çalışmada Balıkesir ve ilçelerinde bulunan Türk-İslam Dönemi mimari eserlerin tespit edilerek incelenmesi, tanıtılması, günümüzdeki durumlarının belirlenerek bütünlük içerisinde ele alınıp farklı bölgelerle karşılaştırmalı bir biçimde ortaya konması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda yapılan çalışmalar sonucunda Balıkesir il merkezinde ilçelerde ve köylerde olmak üzere toplam 223 yapı tespit edilmiştir. Bu eserlerin içerisinde Cami, Türbe, Medrese, Çeşme, Hamam, Köprü, Yunak, Han, Saat Kulesi, Hükümet Binası, Gar Binası, Okul, Kütüphane, Banka, Tekel Binası, Hastane, Subay ve Astsubay Ordu Evi ve Yel Değirmeni yer almaktadır. İncelenen eserlerin büyük çoğunluğunu camiler oluşturmaktadır. Bu camiler genellikle Geç Osmanlı Dönemine tarihlenmektedir. Camilerin tamamına yakını çeşitli onarımlarla günümüze gelebilmiştir. Plan ve mimari açıdan birbirine yakın özellikler gösteren camilerde batılılaşma dönemi süslemeleri görülmektedir. Türbe, çeşme, hamam, köprü ve yunaklar süsleme bakımından sade olup mimari formlarını korumaktadırlar. İncelenen Kamu Yapıları Cumhuriyet dönemi mimarlığının karakteristik özelliklerini taşımaktadırlar. 1898 yılında meydana gelen büyük deprem şehir dokusunu ve özellikle anıtsal mimarlık örneklerini etkilemiştir. Bu nedenle günümüze ulaşan ve kullanımı devam eden yapılar deprem sonrasında onarım görmüşlerdir.
Ara Güler'in sanata ve fotoğrafa bakışı

Her ne kadar kendisini fotoğraf sanatçısı olarak kabul etmeyip fotomuhabiri olarak tanımlasa da Ara Güler cumhuriyet tarihinin yetiştirdiği ve sadece Türkiye'de değil, dünya çapında marka olmuş birçok fotoğrafçının saygıyla selamladığı fotoğraf ustalarından birisidir. Bir fotomuhabir olarak başladığı meslek yaşamında ürettiği eserlere bakıldığında gerçekçi fotoğraf akımının önde gelen temsilcilerinden olduğu görülmektedir. Dünyanın tanınmış siyasi ve popüler kültür simaları ile yaptığı röportajlar bir yana, o, Taşlıtarla gecekondularındaki insanların veya Çukurova'daki pamuk emekçilerinin yaşamlarını gözler önüne serdiği fotoğrafları; 'Bilmediğimiz Anadolu' serisinde yarattığı farkındalık; Filistin'de, Sudan'da savaşın getirdiği yıkımı anlatışı ile toplumun gerçeklere göz yummasına müsaade etmez. Bu anlamda daima insanı ve insan sevgisini ön planda tutuşu ile bir hümanist olarak sanatını icra eden Ara Güler'in sanata olan ilgisi ise daha ortaokul yıllarına dayanmaktadır. İpek Film stüdyolarından, Muhsin Ertuğrul'un tiyatrosuna, Sabahattin Eyüboğlu'nun stüdyosundan Yaşar Kemal ile dostluğuna giden süreçte iştahlı bir entelektüel ve dünya insanı Ara Güler vardır. Fikret Mualla'nın ölümünden sonra bulabildiği bütün eserlerinin reprodüksiyonunu yapmasında, Süleymaniye'yi veya Ayasofya'yı fotoğraflayışında, başbakanı izlemek üzere gönderildiği Aydın'da yollara düşüp Aphrodisias Antik Kenti'ni keşfinde, Ararat'da Nuh'un Gemisi'nin izini aramasında sanata ve dünya mirasına olan derin ilgi ve saygısının izleri görülmektedir. Kendisi üzerine yazılan kitaplarda, yapılan röportajlarda, tezlerde ve gerek kendisinin yaptığı gerekse katkıda bulunduğu kitaplarda Ara Güler enine boyuna tartışılmıştır. Ancak onun sanat üzerine fikirleri, sanata bakışı, bir sanat eserinden anladığı üzerine özgün ve yetkin bir çalışma yoktur. Aynı şekilde çalışma yöntemi üzerine çok söz söylenmiş olmasına karşın, teknik olarak fotoğrafa bakışı ile görüşleri de derli toplu olarak incelenmemiştir. Bu tezin amacı; bir sözlü tarih projesi olarak yapılan yüz yüze görüşmelerle, Ara Güler'in zaten bilinen yaşam öyküsünün yanı sıra onun sanata ilgisinin temellerini ve itici güçlerini, sanata ve sanatçılara bakışını ve fotoğraf tekniğini kendi ağzından öğrenerek kayıt altına almak ve dünya fotoğrafındaki yerini değerlendirmektir.
Kuzeybatı Karadeniz'de Bizans Dönemi dini eserler

Kuzeybatı Karadeniz Bölgesi tarihte Pontos, Bithynia ve Paphlagonia arasında birçok defa sınır değiştirmiştir. Bu bölge güneydeki yerleşim alanlarını kuzeyde Karadeniz'e ulaştırmasının yanında Orta Karadeniz ve İstanbul arasında ulaşımı sağlamaktadır (Konukçu, 1988: 213). Erken Bizans döneminde bölgenin batısı Honorius, doğusu ise Paphlagonia olarak ayrılmıştır. Honorias, batıda Sakarya Nehri ile Bithynia'dan, Bartın Nehri ile doğuda Paphlagonia'dan ayrılmaktadır. İlk dönemde beş piskoposluk merkezinin görüldüğü Honorias'ta piskoposluk sayısı artarak altı olmuştur (Bingham, 1840: 100, Feissel, 2006: 139 -142). Çalışmada 13. yüzyılın sonuna kadar önemini koruyan, dini gücünü kaybetmeyen Kuzeybatı Karadeniz'deki Karadeniz Ereğlisi, Alaplı, Filyos ve Amasra'daki dini eserler incelenmiştir. Kuzeybatı Karadeniz'de Zonguldak; Alaplı Göktepe'deki Kilise, Karadeniz Ereğlisi; Orhan Gazi Camii, Karadeniz Ereğlisi Akheron Vadisi'ndeki Kayaya Oyma Yapılar, Zonguldak Çaycuma'da Filyos Kilise A Yapısı, Amasra'da Fatih Camii, Kilise Mescidi, Doğu Burç Kilisesi, Boztepe Kalesi Ağlayan Ağaç Mevki Kilise, Amasra Büyükada Kapalı Yunan haçı Planlı Kilise ve güneyindeki Manastır ile Boztepe Kalesi Karanlıkyer Kapısı'ndaki Niş doktora tez çalışmasının konusunu oluşturmaktadır.
Asi nehri üzerindeki su yapıları: Nauralar

Çalışmamızda, Asi Nehri üzerine kurulmuş özgün su yapıları olan nauraları ele alınmaktadır. Giriş bölümünde, nauranın alt tür özelliğinde dahil olduğu su dolapları, konuya açıklık getirecek ölçüde incelenmekte ve yapı türleriyle ilgili terminoloji sorunu irdelenmektedir. Naurayla birlikte su dolaplarının kökenini, tarihsel süreç içindeki görünümlerini, gelişimlerini ortaya koyan kaynak ve bulgulardan elde edilen bilgiler, kronolojik düzende sunulmaktadır. İmgesel bakımdan da önemi bulunan naura ve tüm su dolaplarına ilişkin folklor ve edebiyat tarihi içindeki veriler de sunularak, konunun bir başka sanatsal boyutu ortaya konulmaktadır. Çalışmanın coğrafi izleği gereği, Asi Nehri ve çevresi, tarihsel çerçevede ve coğrafi bağlamda tanıtılmakta; naura yapılarıyla özdeş tematik bağlamlar da içeren mitoloji, folklor ürünleri ve edebi eserlerde nehrin bir imge, yer yer bir fenomen olarak belirdiği kültürel-sanatsal külliyat irdelenmektedir. Katalog bölümünde, Suriye'deki Hama kenti çevresinde tespit edilen işler durumdaki anıtsal naura yapıları ile Antakya çevresinde tespit edilen naura kalıntıları mimari ve sanatsal açıdan incelenmektedir. Değerlendirme ve Karşılaştıma bölümünde, bir naura yapısının mimari özellikleri, plan tipleri ve elemanları; ahşap bir unsur olan çarkın yapısı, biçimi değerlendirilerek, başka bölgelerdeki örnekleri ve tarihsel verilerde rastlanan görünümleriyle karşılaştırılmaktadır. Ayrıca, ulaşılması mümkün olamamış, mevcut olmayıp kaynaklardan saptanabilen ya da harabe halinde olan nauralar da, kaynak ve fotoğraf analizlerinden elde edilebilen bilgi ve notlarla birlikte bir tablo dökümünde sunularak, yapı türünün Asi üzerindeki nitel ve nicel durumu tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın sonunda, yapı türüne ilişkin temel terimlerin çizimler eşliğinde açıklandığı küçük bir sözlük bölümüne yer verilmiştir.
Şırnak İdil'deki Hristiyan dini mimarisi

Türkiye Cumhuriyeti Devleti sınırlarının Güneydoğu Bölgesi'nde bulunan İdil İlçesi Şırnak İli'ne bağlıdır. İdil İlçesi düzgün bir arazi yapısına sahip olup tarihi M. Ö. 2000'li yıllara kadar gitmektedir. İdil geçmişş dönemlerden günümüze kadar Asurlar, Kürtler, Süryaniler, Türkler ve Araplar gibi birçok halka ev sahipliği yapmıştır ve ayrıca Müslümanlar, Süryaniler, Ezidiler gibi farklı dini inanç topluluklarına da ev sahipliği yapmıştır. İdil'de Hıristiyanlık M. S. 2. yüzyılın sonu ile M. S. 3. yüzyılın başlarında yayılmıştır. Bu çalışmada amacımız, Şırnak İdil'deki Hıristiyan Dini Mimarisi'ni belgelemek, yapıların gerek plan gerekse mimari özellikleri bakımından incelenerek belli bir çerçeveye oturtulmasını sağlamak ve günümüzdeki durumlarının tespit edilmesi olmuştur. Bu amaçlar doğrultusunda yaptığımız çalışma sonucu; Şırnak İdil'deki Hıristiyan dini mimarisine ait tespit edebildiğimiz kırk beş kilise ve manastır incelenmiştir. Bu yapılardan yedi tanesi İdil İlçe Merkezinde bulunmaktadır. Geri kalan diğer kilise ve manastırlar ise Başak, Dera, Haberli, Karalar, Kaya, Kayalı, Öğündük, Sarı, Yarbaşı köylerinde bulunmaktadır. Ayrıca kaynaklarda adı geçip de günümüze gelemeyen on yedi yapı mevcuttur. Konumuz kapsamına giren Süryani kiliseleri ve manastırları incelenmiş, plan ve mekan anlayışı, yapılarda bulunan mimari öğeler, yapım teknikleri, kullanılan malzemelerle, İdil ve çevresinde yaşayan diğer Süryani kiliseleriyle karşılaştırılıp değerlendirilmiştir.
Bursa Arkeoloji Müzesi Bizans Dönemi Mimari ve Litürjik işlevli yapısal elemanları

Yüksek Lisans tezinin ana konusunu, Bithynia Bölgesinde yer alan Prusa'nın Erken ve Orta Bizans Dönemi'ne ait Bursa Arkeoloji Müzesi'nde tespit edilen mimari ve litürjik işlevli yapısall elemanlarını oluşturmaktadır. Bursa Arkeoloji Müzesinde; Bursa, Bursa ilinin ilçeleri ve çevresinde bulunan, müzeye getirilen 120 parça tespit edilmiştir. Bu parçalar mimari ve litürjik işlevli yapısall elemanlar olmak üzere bir ana başlığa ve kendi içinde iki alt başlığa ayrılmıştır. Mimari İşlevli parçalar; 3 sütun kaidesi, 1 çifte sütun kaidesi, 1 postament/pedestal, 47 sütun başlığı, 4 çifte sütun başlığı, 4 impost başlığı, 5 paye başlığı, 2 çifte sütunce, 9 lento, söve ve arşitrav blokları, 1 çörten ve Litürjik işlevli parçalar; 8 balüster, 19 levha, 1 templon/kiborium sütunce gövdesi başlığı, 3 templon arşitravı, 1 kiborium kemeri, 7 ambon yan kenar levhası oluşturmaktadır. Lahitler ise 3 lahit ve 1 lahit kapağından oluşmaktadır. Bulunan parçaların benzer örneklerle karşılaştırılarak tarihlendirme önerileri getirilmiştir. Çoğunluğu gri damarlı beyaz Prokennesos mermerinden yapılmış mimari ve liturjik işlevli yapısall elemanların süslemelerinde başkent Konstantinopolis'in yanı sıra bölgesel atölyelere özgü özellikler yansıtmaktadırlar.
Çağdaş sanatta alternatif sergi mekanları kullanımı: Biyo sanat ve biyo sanat mekanları üzerine bir irdeleme

Tez kapsamında çağdaş sanatta alternatif sergi mekanları incelenmiş; biyo sanat alanı ve biyo sanat mekanlar üzerine iredeleme yapılmıştır. İlk bölümde kavramsal sanat ve biyo sanatın tarihi ile ilgili giriş yapılıp tezin amacı, kapsamı ve yöntemi açıklanmıştır. İkinci bölümde mekan-sergileme-obje ilişkilerine değinilmiş ve biyo sanatta kullanılan alternatif mekanlar ve sergileme yöntemleri yorumlanmıştır. Üçüncü bölüm kapsamında biyo sanat alanında kullanılan uygulamalar, teknikler, dünyadan ve Türkiye'den biyo sanat örnekleri incelenmiştir. Dördüncü bölüm kapsamında ''Art Made of Science - Microspheres'' ve ''Kristalleşme'' çalışmalarının mekan ile kurduğu ilişki ve üretim tekniği incelenmiştir. Sonuç bölümünde Rönesans'tan günümüze kadar değişen sanat ve sergileme anlayışı yorumlanmıştır.
Akçakaya Köyü Geç Osmanlı mezar taşları

Taşları, ölümden sonra bir hayatın var olduğuna inanan bir millet ve o milletin kültürü için en önemli konulardan biridir. Ölümden sonra yaşam inancı, Asya'dan Anadolu'ya tüm Türk toplulukları arasında kültür, töre ve inançla birleşerek günümüzde varoluşunu devam ettirmektedir. Ölüyü unutmamak, ölüyü yad etmek, ölüyü ziyaret etmek gibi kavramlar içindir ki mezar taşı dikmek, asırlardır süregelen Türk geleneklerinden biri olmuştur. Araştırmanın konusu, Kayseri Talas ilçesi Akçakaya köyünde bulunan, Osmanlı'nın son dönemine tarihlendirilen Mezar Taşlarıdır. Konuyla ilgili daha önce çalışma yapılmadığı ve herhangi bir araştırma tespit edilemediği için çalışmanın değeri bir hayli fazla önem kazanmaktadır. Araştırma, akçakaya Köyünde bulunan mezarlık üzerinden yapılmış, günümüze ulaşan ve ayakta kalabilen geç Osmanlı dönemine ait mezar taşlarını kapsamaktadır. Yerinde incelenen ve belgelenen mezar taşlarında yöresel, kültürel ve çevresel kültürlere etkileri incelenerek değerlendirilmeye çalışılmıştır. Tipoloji çalışmaları ise elde edilen malzemeler doğrultusunda form, kullanılan malzeme ve tip açısından ele alınmıştır. Türk Sanatı açısından önemli bir yere sahip olan Mezar Taşları, Kayseri Talas ilçesi Akçakaya Köyünde bulunan örnekleriyle değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bu çalışma ile aynı coğrafyada çalışılmamış ve çalışılmayı bekleyen mezar taşlarının araştırılmasına öncülük edilmesi, daha sonraki çalışmalara kaynak olması, belgelenerek, kayıt altına alınması, korunması ve Türk Sanatına kazandırılması amaçlanmıştır.
The connectedness of the Rum Seljuks and the Kingdom of Georgia: A framework for artistic exchance in the thirteenth century

'On üçüncü yüzyılda Anadolu, dinler, etnik kimlikler ve istila eden güçlerden oluşan karmaşık bir yapıydı. Bu karmaşık durumla ilişkili olarak, Gürcistan Krallığı (1080 1259) ve Anadolu Selçuklu Devleti (1077 1307) arasındaki kültürel ve sanatsal etkileşimler akademik çalışmalarda büyük oranla dikkate alınmamıştır. Fakat, bu ikitoplum, Bizanslılar, Ermeniler ve Moğolların yanı sıra kendi aralarındayürüttürdükleri müzakereler sonucunda, on üçüncü yüzyıl Anadolusu'nun siyasiyapılanmasında önemli rol oynamıştır. Bu tez, kültürel temas, hamilik, hareketlilik, kimlik ve etkileşim gibi temaları analiz ederek Gürcistan Krallığı ile Anadolu Selçukluları arasındaki sanatsal ilişkiyi anlamayı amaçlamaktadır. İbnü'l-Esir (d.1233), Aflaki (d. 1360), İbn Bibi (d. 1285) gibi tarihçilerin metinleri ve anonimKartlis Tskhovreba(11-12. yüzyıllar) gibi tarihsel metinler Selçuk ve Gürcühanedanları arasındaki kültürler arası evlilikleri belgelemektedir. Bu belgeler, bu iki toplumun sanat ve mimarisini incelemek adına temel oluşturmaktadır. Divriği, ikiSultan hanı, kümbetler, Tao-Klarjeti'deki Gürcü kiliseleri ve Gelati manastırı gibi mimari anıtlar bu tip kültürel etkileşimler için kanıt oluşturur. Elyazmaları, kase ve sikke gibi küçük taşınabilir objeler de sanatsal etkileşimin inceleneceği diğer bir alanı oluşturmaktadır. Bu tez, on üçüncü yüzyılda Gürcistan Krallığı ile Anadolu Selçuklu Devleti arasındaki yakın ilişkiyi ortaya çıkarmaktadır.'
Likya Bölgesi'nde Karabel Asarcık'taki Erken Bizans Dönemi yerleşimi

Tez konusunu oluşturan Karabel Asarcık'taki yerleşim, Karabel Köyü'nde tarihteki adıyla Likya Bölgesi'nin orta kısmında, Myra Antik kentinin yaklaşık 12 km. kuzeyindeki, 1004 metre rakımlı bir tepe üzerindedir. Karabel Asarcık'taki yerleşim, Doğu ve Batı Asarcık olarak adlandırdığımız, iki ayrı yapı grubundan oluşur. Her iki yapı topluluğu da ayrı iki yerleşim gibi görünür. Birer çevre duvarı ile kuşatılan her iki yerleşimde konutlar, işlikler ve sarnıçlar vardır. Her iki yerleşim de 6. yüzyıla tarihlenir. Doğu Asarcık bir çevre duvarı içinde farklı seviyelerde birbirine bitişik veya bağımsız yapılardan oluşmaktadır. Farklı zamanlarda inşa edilmiş, kareye yakın düzgün olmayan dikdörtgen planlı yapılar arasında küçük avlular ile dar sokaklar bulunur. Doğu Asarcık'ın yaklaşık 100 metre güneybatısındaki Batı Asarcık, bir çevre duvarı içinde, farklı zamanlarda inşa edilen birbirine bitişik veya bağımsız yapılardan oluşmaktadır. Yapılar, aralarındaki dar sokaklarla birbirinden ayrılır. Yapı topluluğunun güneybatısındaki kilise, üç yapraklı yonca planlı bema ve üç nefli naos bölümlerinden oluşur. Kilisenin kuzeyindeki yapılar kilise ile ilişkili görülür. Kuzeydeki mekanlar içinde belirlenen baskı kolu yuvaları, zeytinyağı veya şarap işliklerinin varlığına işaret eder. Batıdaki iki katlı olduğu anlaşılan mekanlar ise olasılıkla konut olarak kullanılmıştır. Kilisenin kuzeyine bitişik tek nefli vaftizhane; güneyinde mezar odası olduğu düşünülen iki kare planlı mekan bulunur. Likya'nın pek çok yerinde arkeolojik ve tarihsel araştırmalar devam etse de, bu çalışmaların çoğu antik kentlerde ve onların yakın çevresinde yoğunlaşmaktadır. Büyük kentlerin dışında köy ve çiftlik yerleşimleri üzerine araştırma ve yayınlar sınırlıdır. Bölgenin Bizans Dönemi, yüzey araştırmaları ve kazı çalışmaları ile aydınlanmaktadır. Projemiz kapsamında bölgedeki Bizans yerleşim ve yapılarının yerinde incelenmesi, konumuz olan Asarcık'taki yerleşimin mimari özelliklerini ve işlev sorununu çözmemizde yardımcı olacaktır. Çalışmamızın amacı, Asarcık Tepesi'ndeki yerleşimde yer alan yapıları çizim ve fotoğraflar eşliğinde belgelemek, tanıtmak, sorunlarını ortaya koymak bölge mimarisindeki yerini değerlendirmektir. Çalışmalarımız sırasında yerleşimin fiziksel dokusu saptanarak, yapıların tarihlendirme ve işlev ile ilgili sorunları ortaya konulmuş, bu sorunlar için çözüm önerileri sunulmuştur.
Akademik sistemden empresyonist resim pazarına: 19. yüzyıl Fransası'nda sanatçının kariyer gelişimi

Kıta Avrupası, 19. yüzyılda sosyal, ekonomik ve politik bağlamda pek çok dönüşüm geçirmiştir. Sosyal değişimler ve demokratik ortamın gelişmesi, Avrupalı entelektüellere kendilerini serbestçe ifade edebilecekleri alanlar sağlamış, farklı fikirler, farklı sanat kavram ve yaklaşımları rahatlıkla tartışılır hale gelmiştir. Bu dönüşümlerle 19. yüzyıl, sanatı ve sanatçıyı da derinden etkilemiştir. 19. yüzyılda Avrupa'nın buluşma noktası Paris, burjuvazinin merkezi olmasının yanı sıra dünyanın dört bir yanından gelen sanatçılara da ev sahipliği yapmıştır. Sanat, Academie des Beaux-Arts'dan bağımsız hale gelmiş, burjuvazinin alıcı, eleştirmen ve satıcı olarak önemli yere sahip olduğu yeni bir sanat piyasası ortaya çıkmıştır. 19. yüzyıl Fransası'nda sanatçı kariyer gelişimini sorgulayan bu çalışmada, sanat yaşamını etkileyen sosyal dinamikler, sanat yönetimi politikaları ve burjuvazi hakimiyetinde gelişen yeni sanat düzeni incelenmekte, empresyonist sanatçıların akademik sistemin çöküşü üzerindeki olası etkileri ile sanat eleştirmenleri ve tacirlerden oluşan yeni sanat sisteminin gelişimi üzerinde durulmaktadır.
Uluslararası sergilerde mimari temsil ve uygulama süreçlerinin Osmanlı-Mısır rekabeti üzerinden değerlendirilmesi (1851-1915 )

18. yüzyıl sonlarında Avrupa'da endüstri ürünlerinin sergilendiği ulusal sergilerin mirasçısı olarak ortaya çıkan uluslararası sergiler 19. yüzyılın ortalarından 1920'lere kadar ülkelerin uluslararası ortamdaki temsilleri bakımından belirleyici etkinlikler olmuş ve zamanla dönüşerek günümüze kadar sürdürülmüştür. Küreselleşme çağında sergiler, ekonomik, entelektüel, kültürel ve sanatsal bakımlardan farklı ülkeler ve kıtalar arasındaki etkileşimde önemli rol oynamıştır. Bu çalışmanın amacı, uluslararası sergilerde ülkelerin mimari temsil yöntemlerini ve uygulama süreçlerini Osmanlı İmparatorluğu ile Mısır arasında rekabet kapsamında değerlendirmektedir. Mısır, Osmanlı İmparatorluğuna bağlı yapısına rağmen uluslararası sergilere başından itibaren Osmanlı'dan bağımsız bir şekilde ve güçlü bir katılım sağlamış, döneme özgü koşullar nedeniyle Batılı devletlerin sağladıkları desteklerden de istifade ederek Osmanlı katılımının karşısında güçlü bir şekilde durmuştur. Bu yönüyle Mısır, Osmanlı İmparatorluğu'nun sergileme standartlarının gelişiminde ve uluslararası sergilere katılımının sürekliliğinde önemli, bir rol oynamıştır. Bu çalışmada Osmanlı ve Mısır'ın uluslararası sergilere katılım süreçleri, ülkelerin mimari temsiliyetleri, sergilere hazırlık, tasarım ve uygulama aşamalarında rol alan aktörler açısından kronolojik ve karşılaştırmalı olarak açıklanmakta ve ilgili dönem boyunca devam eden uluslararası sergilerdeki Osmanlı - Mısır rekabetinin sergileme süreçlerindeki rolü değerlendirilmektedir.