turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Buryat mizahı

'Buryat Mizahı' çalışmamızda Buryat mizahının tarihi gelişimi, türleri tanıtılmakta ve mizahi unsurları içeren türler incelenmektedir. Buryat mizahı üzerinde Türkiye'de yapılmış herhangi bir çalışma bulunmamaktadır. Buryat mizahının, Türkiye'deki araştırmacılara tanıtılmasının yararlı olacağım düşünmekteyiz. Çalışmamızın 'Giriş' bölümünde, Buryatya'nın tarihi, coğrafyası, kültürel, dini, sosyal yapısı ile folklor ürünleri hakkında bilgiler verilmiştir. 'Gülme Nedir' adlı Birinci Bölüm'de, gülme ve mizahın tanımı ile ilgili bilgiler verilmiştir. Mizah türü ile ilgili çeşitli bilim adamlarının görüşlerine yer verilerek mizah türü ile ilgili çalışmalar ele alınmıştır. 'Gülme Teorileri' adlı ikinci Bölüm'de, gülme ile ilgili teoriler ve bu teorilere getirilen eleştiriler ele alınmıştır. Bu bölümde rahatlama, üstünlük, uyumsuzluk, rahatlama teorileri ile gülmede yeni bir teori incelenmiştir. 'Buryat Mizahı' adlı Üçüncü Bölüm, 'Rusya'da Mizah' ve 'Buryat Mizahı' adı aranda iki bölüme ayrılmıştır. 'Buryat Mizahı' adlı alt bölümde, öncelikle Buryat mizahının tarihi gelişimi ele alınmış ve sözlü halk ürünlerinde bulunan mizahi unsurlar incelenmiştir. 'Sonuç' gülme ve mizah tanımı ve türleri ile ilgili genel bir değerlendirme yapılmıştır. Bu çalışma sonucunda yapılan tespitlere yer verilmiştir. Türkiye'de, Buryat mizahı üzerinde yapılmış herhangi bir çalışma bulunmamaktadır. Bu nedenle Buryat mizahı üzerinde hazırlanan çalışmamızın önemi, bu boşluğu doldurma konusunda atılan ilk adım olmasından kaynaklanmaktadır.
Karaşar bölgesi Alevi Bektaşilerinde ölümle ilgili inanç ritüel ve ağıtlar

Tarih boyunca tüm toplumlar ölümle ilgili çeşitli inanışlara ve ritüellere sahip olmuşlardır. Ölüme duyulan öfke ve ölüme karşı çaresiz olma durumu kendini ağıtlarda ve yas törenlerinde göstermiş nihayetinde kabulleniş süreci başlamıştır. Türk toplumunda da ölümün önemli ve tartışmasız bir rolü vardır. Bu rol atalar kültü ile birleşmiş ruh, şaman, gök ve Tanrı bağlamında bir süreç oluşturmuştur. Bu sebeple ilk bölümde Türk toplumunda ölüm ve yas geleneğine yer verilmiştir. İkinci bölümde Alevi-Bektaşi geleneğinde ölüm algısı irdelenmiş ve İslamiyet öncesi Türk kültür ve inanç sistemiyle benzerlikleri üzerinde durulmuştur. Çalışmamız kapsamında Alevilik ve Bektaşiliğin aynı anda yaşadığı bir bölge olan Ankara Beypazarı'na bağlı Karaşar bölgesinde ölümle ilgili tüm ritüel ve uygulamalara gidilmiş aynı zamanda inanışları tespit etmek amacıyla yöre halkı ve yöre kanaat önderleriyle mülakat yapılmıştır. Derlenen bu malzemelerden hareketle üçüncü bölümde Karaşar bölgesi Alevi-Bektaşilerinde inanışlara, yedi, kırk, dikir vb. ritüellere ve yas sürecine yer verilmiştir. Bu kapsamda ritüellerde okunan nefesler de bu bölümde yer almaktadır. Son bölümde Karaşar bölgesinde ölüm üzerine söylenen ağıtlara yer verilmiştir. Derlenen ağıtlar bağlamına göre cenaze sırasında derlenen ağıtlar ve değişik zamanlarda derlenen ağıtlar olmak üzere ikiye ayrılmış ve incelenmiştir. Ağıtlar zengin halk bilim ögeleri barındırırlar. Derlenen ağıtlarda da bu göze çarpmış ve ağıtların içerdiği halk bilim ögelerine de değinilmiştir.
Kırklareli ili Kofçaz ilçesi amucalarının inanç ve uygulamaları üzerine bir inceleme

Kırklareli'nin Kofçaz ilçesinin köylerinde yaşayan Amuca Bektaşilerinin inanç ve uygulamaları üzerine hazırlanan bu çalışma giriş ve sonuç kısımlarının dışında dört bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında yapılan çalışmanın amacı, araştırma sahası ve konunun sınırları, araştırmanın yöntemi ve verilerin toplanması gibi konularda bilgiler verildi. Birinci bölümde araştırma yapılan saha olan Kofçaz ve köylerinin tarihi, coğrafi özellikleri ve nüfusu hakkında bilgiler verildi. Burada köylerin isimleriyle ilgili gerek yazılı kaynaklarda bulunan gerekse derlemelerde tespit edilen toponomik efsanelere de yer verildi. Bu bölümün son kısmında ise Bektaşiliğin oluşum ve gelişim devreleri ve coğrafi yayılımı hakkında bilgiler verildikten sonra Trakya Bölgesi'ne bağlı Kofçaz'da yaşayan Amuca Bektaşilerinden bahsedildi. İkinci bölümde Amuca Bektaşilerinin inanç ve uygulamalarıyla ilişkili olmasından dolayı eski Türk inançları, kültler ve iyeler/ruhlardan bahsedildi. Üçüncü bölümde Amuca Bektaşilerinin geçiş dönemi geleneklerinden doğum, sünnet, askere gitme, evlilik ve ölümle ilgili inanç ve uygulamaları anlatıldı. Dördüncü bölümde geçiş dönemi adetlerinin dışında kalan doğa olayları, hayvanlar, bitkiler, nazar ile ilgili inanç ve uygulamalara; Bölgede veli olarak kabul edilen şahsiyetler ile ilgili anlatılara ve Amuca Bektaşileri için özel günlerden olan Hıdırellez, Girdi Perşembe, Çıktı Perşembe ve Muharrem ayı ile ilgili yapılan ritüellere yer verildi. Sonuç kısmında ise elde edilen veriler doğrultusunda değerlendirmelerde bulunuldu.
Otuzuncu yılında Devlet Halk Dansları Topluluğu'nun yapı ve işleyiş bakımından incelenmesi

Geleneksel anlamda var olan halk oyunları ve buna yüklenen anlam dışında, günümüz koşullarında gelişen beğenilere karşılık veren, yeniliklerle değişimler gösteren, kendi modasmı yaratan, kentsel toplumda sosyal aktivite, meslek ve sahne sanatı halini alan halk oyunları yükselen bir değer olarak varlığım sürdürmektedir. Ülkemizde önemli bir zenginlik olarak, halk biliminin alt dallarından biri olan halk oyunlarına, devlet desteği oldukça geç sayılabilecek bir sürede gelmiştir. Biz bu çalışmamızda, Devlet Halk Dansları Topluluğu'nun genel bir incelemesini yapmaya çalıştık. D. H. D. T'nin çalışma esaslarını, amaçlarım, anlayışım incelediğimiz bu çalışma, kurumla ilgili yapılan çalışmaların azlığının da ortaya çıkarmıştır. Devlet bünyesinde ve hükümet politikalarıyla yürütülmeye çalışan halk oyunları anlayışının ne derece etkili olduğunu, etkisini ne derece koruduğunu, ülke genelindeki halk oyunları çalışmalarına getirdiği katkıları araştırmaya, belirli sınırlar içerisinde yansıtmaya çalıştık. Oyun, müzik ve kostüm gibi halk oyunlarımızı tamamlayıcı ve destekleyici unsurlarla ilgili yaptıkları çalışmalar, getirilen ya da getirilmeye çalışılan yenilikler ve anlayışın etkileri incelendi, yine diğer sivil halk oyunları çalışmalarına yansımaları araştırıldı. Genel olarak ülkemizdeki tek devlet destekli halk oyunları kurumu olan D. H. D. T'ye ilişkin yazılı bir kaynak, inceleme-araştırma hazırlanmıştır. Ülkemizde kültür, sanat ve bilimsel alanda çalışmalarını sürdüren, ya da sürdürmeye çalışan köklü kuruluşlara ilişkin yazılı kaynakların azlığı ya da kısırlığı önemli bir eksikliktir. Özellikle halk oyunları alanında yapılacak arşivleme, kaynak oluşturma, bilgi toplama ve bunları bir sonuca çıkarabilme çalışmaları, bilim olma yolunda ilerleyen halk oyunlarımızın önünü açacak önemli etkenlerden biridir. Yaratılan kaynaklar bilgi birikimleri ya da araştırmalar, istatistiki bilgiler hiç şüphesiz ki daha sonraki çalışmalara ışık tutacaktır.
Türk dünyasında Nevruz bayramı çeşitlemeleri ve mukayesesi

Farsça bir sözlük olan ve ' Yenigün ' anlamına gelen Nevruz bayramı, her yıl Güneşin Koç Burcuna girdiği ve gece ile gündüzün eşit olduğu 21 Mart tarihinde, bütün Türk topluluklarında çeşitli adlarla kutlanmaktadır. Türkler arasında Nevruz / Noruz / Noyruz / Nooruz / Navröz, Sultan - Nevruz, Nevruz Sultan, Mart Dokuzu, Mart Bozumu, Ergenekon, Bozkurt, Çağan gibi adlarla kutlanan bu bayram aynı zamanda diğer doğu milletlerinde de görülmekte ve kutlanmaktadır. Kuzey Yanmküre halkları bölgelerine baharın gelmesi ve buna bağlı olarak da doğadaki değişiklikleri çeşitli törenler düzenleyerek kutlamış ve kutlamaktadırlar. Bu açıdan da bütün Türk dünyasında görülen Nevruz bayramı Türkler' de aynı zamanda eskiden kullandıkları takvimle ilgili olarak yılbaşı da sayılmakta hatta Türkler'in Ergenekon' dan çıkışı ile de ilişkilendirilmektedir. Bu anlayışlar kutlamalarda kendini göstermekte ve bütün Türkler her yıl 21 Mart tarihinde büyük bir coşku ile Nevruz bayramını çeşitli eğlence, oyun ve törenlerle kutlamaktadırlar. Türk kültüründe çeşitli işlevleri olan Nevruz bayramı ile ilgili unsurları bütün Türk dünyasında mukayeseli olarak ele almak ve Nevruz'u edebiyattan, musikiye kadar her alanda görmek mümkündür.
Mersin ili Erdemli ilçesi folkloru

Bu çalışmada Mersin'in Erdemli ilçesine özgü, halkbilimin inceleme sahasına giren kültür varlıklarının derlenmesi, yazılı belgelerin ve yaşayanların hatıralarında olanlarının bir araya getirilmesi, şu anda yaşayanların yok olmadan kayda geçirilerek gelecek kuşaklara aktarılması ve değişik alanlarda çalışan araştırmacılara malzeme sunulması amaçlanmıştır. Çalışmaya esas olması için yazılı kaynaklar taranmış, yerleşim yeri incelenmiş, pek çok kaynak kişiyle yüz yüze görüşülerek veriler toplanmıştır. Defalarca sahaya gidilerek gözlem metoduyla kültürel unsurlar derlenmiş, gerekli olanların fotoğrafı çekilmiştir. Hayat ve kültür karşısında halkın tepkisi, ilgisi ve yorumu anlaşılmaya çalışılmıştır. Bütün bu çalışmalar yapılırken verilere ulaşmada muhatabımız olan herkese karşı mümkün olduğunca dostça davranılarak yaptığımız çalışmalardan insanların mutluluk duymaları ve bize yardımda gönüllü olmalarına özen gösterilmiştir. Sonuç olarak yörede dünden bugüne bozulmadan gelen bir insan yapısı, buna bağlı olarak insan hayatının çok değişik safhalarında geçmişşin derinliklerine uzanan zengin bir kültürel dokunun varlığı; bunun yanında modern hayat tarzının ve teknolojinin büyük bir hızla bu yörede de varlığını ve tesirlerini ortaya koyduğu, bu nedenle eski ile yeninin, gelenek ile modernizmin bir arada yaşadığı; yöre insanının Orta Asya'dan, Atalarından yöreye taşıdıkları kültürel unsurları İslami ve batı tarzı değerlerle kaynaştırarak yaşattıkları ortaya konmuştur.
Kahramanmaraş Çiğli köyü örneğinde kadının gündelik yaşamında iletişim araçlarını kullanımı üzerine halkbilimsel bir inceleme

Kadınların gündelik yaşamlarında kitle iletişim araçlarını nasıl kullandıklarını konu edinen bu tez çalışması Kahramanmaraş'ın Çiğli köyünde yapılan kalitatif bir alan araştırması ile gerçekleştirilmiştir. Sulu tarıma geçiş ve yurt dışına göçlerle geliri artan köydeki hanelerde diğer teknolojik araçların yanında kitle iletişim araçları da gündelik yaşamın bir parçası haline gelirken, tez konusu dahilinde köy kadınlarının televizyon, video, telefon, posta ve radyoyu ne için ve nasıl kullandıkları incelenmiştir. Sonuçta, kitle iletişim araçlarının kadınlar üzerinde manipülatif ve belirleyici etkisinden çok, bu araçların gündelik hayatın, toplumsal ve kültürel ilişkilerin korunup sürdürülmesinde nasıl işlevlendirildiği, gündelik hayatta nasıl içerildiği tespit edilmiştir. Kitle iletişim araçları, köydeki kadınlar tarafından, dışa göçün ilişkiler üzerinde belirleyici olduğu bir bağlamda zarar gören sosyal rimellerin sürdürülmesi, geniş aile içi bağların korunması, ve bunun yanında gündelik ilişkilerin gereklerinin yerine getirilmesi için kullanılmaktadır. 126
Günümüzde nazarlık: Formları, kullanım alanları ve işlevleri

İnsanoğlu dünya üzerinde var olduğundan beri sürekli olarak bir mücadele içinde bulmuştur kendini. Bu mücadele kimi zaman kendiyle kimi zaman içinde bulunduğu doğayla kısacası yaşamının bütününü oluşturan maddi ve manevi öğelerin her biriyle ayrı bir mücadeledir. İnsan, hayatı boyunca maneviyatını inançlarıyla kuvvetlendirmiş, davranışları, uygulamalarıyla da maddi dünyasına yansıtmıştır. İnançların, geleneklerin, düşüncelerin oluşturduğu manevi kültür ile bu doğrultuda ortaya konan her türlü uygulamalar, somut olgu ve pratikler bütünü insanoğlunun içinde yaşadığı toplumun kültürel kimliğini oluşturmaktadır. Toplumların yaşayış ve düşünüş tarzlarının oluşturduğu kültürlerinde geçmişşten günümüze değin varlığını sürmekte olan bir kavram da nazar inancıdır. İnsanın bakışından kaynaklandığı ve her şeyi olumsuz bir tesir altında bıraktığı kabul edilen nazara karşı hemen hemen her millette eski çağlardan beri geleneksel, dinsel, büyüsel birçok işleme başvurulmuştur. İçinde bulunulan sosyo-kültürel çevre içerisinde şekillenen inanışlardan nazar inanışı bugün de insanların tutum ve davranışlarında izlerini sürdürmeye devam etmektedir. Bu çalışmada durum bu açıdan ele alınmış ve yansıtılmaya çalışılmıştır ve öyle görünüyor ki insanlar manevi dünyalarını güçlü kılmaya ve tutum ve davranışlarına yansıtmaya devam ettikleri sürece nazar inanışı da varlığını sürdürmeye devam edecektir.
Osmanlı toplumunda gül kültürü ve gülcülük sanayiinin gelişmesi: Isparta örneği

Osmanlı toplumunu anlamak için onun uğraş ve ilgi alanlarına bakmak gerekmektedir. Gül, Osmanlı'dan günümüze kadar Türklerin günlük hayatında önemli bir yer tutmaktadır. Sadece süs bitkisi olarak değil gül yağı ve gül suyu gibi elde edilen çeşitli mamulleri ile kullanılagelmiştir. 19. yüzyılın son çeyreğinde Müftüzade İsmail Hakkı Efendi (1840-1915) Isparta'da gül yetiştiriciliğini başlatmıştır. Cumhuriyet döneminde de yağ gülünün sanayiye dönük olarak Isparta ve çevresinde yetiştirilmesiyle gül ziraati önemli bir aşama kaydetmiş ve gül Isparta'nın sembolü haline gelmiştir. Bu çalışmada sözü edilen tarihten bugüne kadar Isparta'da gülcülük faaliyetleri ve gül kültürü ele alınmaktadır.
XVII. yüzyılda Osmanlı Devleti'nde hediye ve hediyeleşme

Bu çalışmanın amacı, Osmanlı padişahlarına hangi kişiler tarafından ne tür hediyeler takdim edildiği, keza padişahların kimlere ne tür hediyeler dağıttığı, hediye mübadelesinin hangi vesile, amaç ve işlevlerle gerçekleştiği gibi hususların incelenmesiyle Osmanlı Devleti'nde hediye ve hediyeleşmenin ne anlama geldiğini ortaya koymaktır. Çalışma zaman olarak XVII. yüzyılı (1600-1699) kapsamaktadır. Osmanlı bürokratları arasında gerçekleşen hediyeleşmeler ile tımar ve görev tevcihleri bu çalışmanın dışında tutulmuştur. Araştırmada, konuyla ilgili literatür taramasından sonra Osmanlı arşiv belgelerinin tespit edilerek bunların temini, tasnifi ve fişlenmesi suretiyle diğer kaynak ve araştırmaların verileri de kullanılarak bunların değerlendirilmesi yapılmıştır. Araştırmadan çıkan sonuca göre Osmanlı Devleti'nde hediyeler, başlangıçta Osmanlı öncesi geleneksel uygulamaların bir tezahürü olarak alınıp verilirken XVII. yüzyılda gelişen sosyal ve ekonomik şartlar neticesinde çeşitlenerek merasimlerin önemli bir unsuru haline gelmiştir. Bu dönemde geleneksel bir devamlılık arz etmesinin yanı sıra; bağlılık, itaat, dostluk, barış ve dayanışmanın aracı olarak hediyeleşme, sağladığı siyasal, sosyal, kültürel, psikolojik ve ekonomik işlevleri bakımından iktidarın başvurduğu bir araç olarak ön plana çıkmış ve merkezi otorite tarafından bir güç unsuru olarak kullanılmıştır.
Giyim kuşamın tarihçesi

Türk Halk biliminin alt başlıklarından biri olan geleneksel giyim kuşam, her bölgeye göre farklılıklar göstermektedir. Yüzyıllar boyunca her farklı kültürden etkilenen Türk toplumu, kendi içinde bir kültür mozaiği oluşturmuştur. Bu mozaiğin renklerini giyim kuşamda da görmekteyiz. Geleneksel giyim kuşamın, alanımız için önemli olduğunu düşünerek, genel başlıklarıyla bir kaynakta toplamaya karar verdik. Giyimin tarihi, oluşumunu etkileyen faktörler, tamamlayıcı unsurları ve Türk Halk Oyunları giyim-kuşamı, tezimin konulandır. Tezimizin birinci bölümü, ilkellerde giyimden başlayıp Osmanlı Döneminde giyim kuşama kadar uzanmaktadır. Bu tarih dilimini, ilk medeniyetler, eski Türkler, Selçuklu Dönemi ve Osmanlı Dönemi olarak belirledik, Birinci bölümün en geniş kısmını kapsayan Osmanlı Dönemi giyim kuşamını, saraylılar ve halk kesimi olarak iki ayrı bölümde inceledik. Giyim kusanım oluşmasında etken olan birçok faktör vardır. İkinci bölümümüzü tamamen bu konuya ayırdık. Bunlar; dini ve törensel faktörler, kişinin içinde bulunduğu sosyal statü ve yaşanılan bölgenin bulunduğu coğrafik konum ve iklim şartlarıdır. Bir giyimin oluşumu ve seçilen kumaşlar muhakkak ki bölgenin konumu ile çok ilintilidir. İkinci bölümde ayrıca giyimin tamamlayıcı unsurları olan, takılar, geleneksel makyaj, seçilen renkler ve motiflere yüklenen anlamlar yer alıyor. Bu bölümümüzde de elde edilen bütün kaynaklar kullanıldı ve fotoğraflarla güçlendirildi. Üçüncü bölümde, Anadolu'daki giyim kuşamın günümüze ulaşmış son şeklini, Türk halk oyunlarının tür ve biçim ayranına bağlı kalarak ayrı ayrı inceleyerek birer fotoğrafla örnekledik. Böylece Türk giyim kuşamı hakkında genel bir bilgi oluşturduk ve yöre farklılıkları net bir şekilde görüldü. Türk halk oyunlarının sahne sanatlarına eklenmesiyle beraber, giyim kuşamımızda sahnedeki yerini almış oldu. Fakat sahneye aktırılırken bir takım değişikliklere uğradı. Bu değişiklikleri; giyim ve renk seçimi, giyim ve dans ilişkisi, giyim ve kumaş seçimi, aksesuar ve dans, son olarak da sahnede makyaj başlıkları altında açıklamaya çalıştık.
Teke Bölgesi halk oyunlarının yapısal analizi

Toplumda birlikte yaşamanın bir getirisi olarak içinde yaşadıkları kültürle şekillenen, halkların yaşantısına odaklanan 'Halk Bilimi', içinde bulunduğu ortamla şekillenen ve değişen dinamik bir yapıya sahiptir. Bu dinamik yapı içinde halk biliminin bir dalı olarak insanların kendini ifade etme biçimi olan dans da geçmişşten bugüne insanlıkla birlikte gelişerek değişmiş ve birçok boyut kazanmıştır. Toplumların kültürlerini her yönüyle yansıtan geleneksel danslar bu gelişim içerisinde çeşitlenerek günümüze kadar süregelmiştir. Bu çalışma Türk Halk Oyunlarının zengin tür yapısı içerisinde Teke bölgesi oyunlarının oluşum sürecine, tür ve biçim özelliklerine odaklanarak oyunların yapısall analizini hedeflemektedir. Çalışma, Türkiye'nin güneybatısında yer alan Yörük ve Türkmen topluluklarının yaşadığı Teke bölgesine ait halk oyunlarının, literatür taraması yapılarak müzik, ritim ve eşlik eden çalgılar üzerine ayrıntılı bir incelemeyi ve Teke bölgesi oyunlarının başlı başına bir tür olarak ele alınması gerektiği savı ile ilgili gerekçeleri barındırmaktadır. Sonuç olarak özgün müzik ve ritim yapısıyla oyunların algılanışı, yapısall olarak hareket analizi ile adımlara dayalı olarak yapılan sınıflandırma Teke Oyun Tür Tablosu başlığı altında açılan özel başlık altında sunulmuştur.
Merzifon ve çevresindeki halk inanışları üzerine bir araştırma

Din ve dini inanışlar, insanla beraber var olmuş, insanla beraber varlığını sürdürmüş ve insanla beraber var olacaktır. İnsanların veya toplumların dinden kopmaları mümkün değildir. Çünkü din ve dini inanışlar, hem tarihin her döneminde, hem de hayatın her köşesinde kendisine ihtiyaç duyulan ve kendini güçlü bir şekilde hissettiren birer olgudur. Tarihin hangi devresine bakılırsa bakılsın dinsiz insan bulunsa da, dinsiz bir toplum bulunmamaktadır. Türkler, tarih sahnesine çıktıkları andan günümüze kadar çok değişik coğrafyalarda hüküm sürmüş, onlarca devlet ve imparatorluk kurmuş büyük bir millettir. Türk Milleti, bu derin tarih süreci içerisinde, birçok medeniyet ve dinle karşılaşmıştır. Bazen, karşılaştıkları din, kültür ve inanışlar Türkleri etkilemiş; bazen de Türkler o dinleri ve müntesiplerini etkilemiştir. Tarih içerisinde Gök Tanrı Dini, Şamanizm, Manihaizm, Budizm, Yahudilik ve Hıristiyanlık gibi bazı din ve inanışlarla etkileşim yaşamış olan Türklerin, Karahanlı Devleti'nden itibaren yüzyıllardır büyük bir ekseriyeti İslam dinindendir ve Müslüman'dır. Tezde Merzifon ve çevresindeki zengin halk inanışları Dinler Tarihi açısından araştırılmış, derlenmiş ve incelenmiştir. Bir alan araştırması özelliğini taşıyan 'Merzifon ve Çevresindeki Halk İnanışları Üzerine Bir Araştırma' adındaki bu tezde, birçok yazılı, sözlü ve görsel malzeme-doküman elde edilmiştir. Elde edilen bu malzeme ve dokümanların tasnif, tahlil, inceleme ve değerlendirmesi yapılmıştır. Merzifon ve çevresindeki halk inanışları içerisinde, hem Orta Asya'nın, hem Anadolu'nun hem de çeşitli medeniyetlerin inanışı, kültür yapısı ve çeşitli tarihi izleri bulunduğunu ve bütün bu izlerin İslamiyet'in kabulünü izleyen süreçte İslam dininin rengini aldığını gördük. Özellikle; geçiş dönemleri, uğur, bereket, fal, büyü, nazar, ziyaret yerleri, bazı hayvanlar, bazı sayılar, gökyüzü, yeryüzü ve bazı kainat olayları gibi konulardaki halk inanışlarının geçmişşinin çok eskilere dayandığını ve kültürler arasında ufak tefek farklılıklarla da olsa müşterek olduğunu gördük. 'Seçen Günü' gibi sadece yöreye mahsus bazı uygulamaları da tespit ettik.
Ankara ili Nallıhan ilçesi Yenice köyünde kültür-çevre ilişkileri üzerine etnografik bir değerlendirme

Bu çalışmada, Ankara ili Nallıhan ilçesi Yenice köyü üzerinden köylülüğün sürdürülebilir bir hayat tarzı için model olup olamayacağını analiz etmek amaçlanmıştır. Günümüzün daha çok tüketmek için daha çok üretmeye odaklı hayat tarzı, yol açtığı tahribatlar nedeniyle hayatı tehdit eder hale gelmiş ve insanlığı ekolojik krizle karşı karşıya bırakmıştır. Bunu üreten ekonomik sistemin, küreselleşme adı altında bütün dünyayı yeniden örgütlediği bir zamanda alternatif yaşam tarzı arayışlarına dönük girişimlerin işi gittikçe zorlaşmaktadır. Bununla birlikte Türkiye'de köylülük, binlerce yıla dayanan sürdürülebilirlik deneyimleri ve biyolojik çeşitliliğine paralel bir şekilde çeşitlenerek zenginleşen birikimiyle bu sistemin karşısında durabilecek güce sahip gibi görünmektedir. Tez çalışması Türkiye'nin bu zengin mirasının sürdürülebilirliğin mayası olarak kullanılabileceği iddiasındadır. Tez çalışması kapsamında; köylülüğün onu sürdürülebilir kılan özelliklerini tespit etmek amacıyla Ankara ili Nallıhan ilçesi Yenice köyü örneğinde kültür-çevre ilişkilerinin etnografik analizi gerçekleştirilmiştir. Alan çalışması 2013- 2017 yılları arasında katılımlı-katılımsız gözlem, görüşme ve görüntüyle belgeleme teknikleriyle yürütülmüştür. Bu esnada köylülüğe ilişkin incelemeye alınan geçim faaliyetleri, beslenme ve bayramlar başta olmak üzere bütün konular ekolojik yaklaşımla ele alınmıştır. Türkiye'de korumacı tarım politikalarından vazgeçilerek 1980 sonrası tamamıyla serbest piyasa ekonomisinin etkilerine maruz bırakılan köylülüğü tarafız bir tutumla ve izole bir kültür olarak değerlendirmek mümkün olamayacağından çalışmada bu tıkanıklığı gidermede gerekli olan açılımı sağlamak üzere ekolojist ideolojinin olanaklarından da yararlanılmıştır. Çalışmada sonuç olarak Yenice'deki köylülüğün doğal çevresiyle kurduğu yakın ilişki çerçevesinde kendi kendine yeterli, kanaatkar ve kendine özgü bir yaşam biçimi/kültür oluşturduğu; bu şekilde günümüze ulaşmasından da görüleceği üzere çevreyle ilişkileri açısından iyi uyarlanmacı olduğu ancak bunun pazar için üretimle birlikte değişmeye başladığı ortaya konmuştur. Bunun sonucu olarak da köylülük adı verilen yaşam biçiminin onu sürdürülebilir yapan özellikleri terk edilmeye başlanmıştır. Köylülükler, bütün dünyayı değiştiremese bile kültürel bir kategori olarak henüz tamamıyla yok olmadan en azından kendilerini sürdürülebilir kılabilirler. Bunun için politika yapıcılar, uzmanlar ve sürdürülebilir bir yaşamın arayışında olan kişilere düşen görevler bulunmaktadır.
Kütahya'da yaşayan Balkan göçmenlerinin halk inanışlarının dinler tarihi açısından değerlendirilmesi

Kütahya'da Yaşayan Balkan Göçmenlerinin Halk İnanışlarının Dinler Tarihi Açısından Değerlendirilmesi? adlı tezimiz Giriş kısmı dışında iki bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında; ilin tarihi, coğrafi konumu, sosyal yapısı, eğitim ve ekonomik durumu, Türklerin Balkanlardan Anadolu'ya göçü ve Kütahya iline bağlı Balkan göçmen köyleri hakkında bilgi verilmiştir. Birinci bölümde Kütahya'da Yaşayan Balkan Göçmenlerindeki geçiş dönemleri ile ilgili halk inanışları ve bu inanışların Dinler Tarihi açısından değerlendirilmesi, ikinci bölümde ise Kütahya'da Yaşayan Balkan Göçmenlerindeki tabiat ile ilgili inanışlar ve bu inanışların Dinler Tarihi açısından Değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu tezimiz bibliyografya ve ekler kısmıyla sona ermektedir.