turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Samed Vurgun'un şiirlerinde yapı ve izlek

1917 yılında Rusya'da gerçekleşen Ekim devrimi ve Azerbaycan'ın Sovyetler Birliği tarafından işgali Sovyet dönemi Azerbaycan edebiyatını başlatmıştır. Başlangıçta sanatçılara özgür bir sanat ortamı sunan Sovyet yönetimi, sonrasında devlet güdümünde bir sanat yaratmaya başlamıştır. Sanatçılar baskıcı, devlet tarafından kontrol altında oldukları bir ortamda eserlerini vermek zorunda bırakılmışlardır. Samed Vurgun da sözünü ettiğimiz sanatçılardan biridir. Şair böyle bir ortamda Sovyet yönetiminin istediği tarzda eserler yazmakla birlikte Azerbaycan halkının tarihini, geleneğini, kültürünü, yaşayışını sade, samimi, edebi bir dil ve üslupla yansıtmış, halkın duygu ve düşüncelerine tercüman olmuş, 'Halk şairi', 'Milli şair' gibi unvanları almaya hak kazanmış, çok yönlü bir şairdir. Samed Vurgun'un şiir serüvenini iki kısımda incelenebilir. Şairliğinin ilk döneminde bireysel temalara ağırlık veren, yetiştiği çevrenin ve okuduğu şairlerin etkisiyle şiirler kaleme alan Samed Vurgun'un, 1930'lu yıllarla beraber baskıcı Sovyet yönetiminin de etkisiyle 'Toplumcu Gerçekçilik' akımı doğrultusunda eserler kaleme aldığı, toplumsal konuları yoğun olarak işlediği görülmektedir. Şairin izleksel bağlamdaki bu değişim ve dönüşümü üslubu da etkilemiştir. İlk şiirlerinde Aşık tarzı şiir geleneği, Vakıf, Fuzuli, Tevfik Fikret gibi şairlerin üslubundan etkilenen Samed Vurgun, şairliğinin ikinci döneminde kendi üslubunu yaratmış, dörtlüklerin yanı sıra poema ve serbest nazımı şiirlerinde yoğun olarak kullanarak şiir dünyasını zenginleştirmiştir. Şairin şiirlerindeki değişimin, şiirdeki tüm bileşenlerle paralellik gösterdiği açıktır. Gençlik dönemi şiirlerinde geleneksel sembollerin ve bayat imgeleri yoğun olarak kullanan Samed Vurgun, bütünüyle kendi edebi kimliğini yansıttığı şiirlerde söz konusu sembol ve imgelerin yanı sıra özel/kişisel sembollere, radikal ve batık imgelere yer vermiştir. Beş bölümden oluşan çalışmamızın birinci bölümünde Samed Vurgun'a kadarki Azerbaycan Türk şiiri, ikinci bölümde şairin hayatı, edebi şahsiyeti, eserleri, üçüncü bölümde sanatçının şiirlerinin izleksel olarak tahlili, dördüncü bölümde dil, üslup, sembol ve imge dünyası, beşinci bölümde ise şiirlerinin yapısı ele alındı. Açar Sözcükler: Azerbaycan Edebiyatı, Samed Vurgun, şiir, yapı, izlek.
Sudİ'nin Şerh-i Divan-ı Hafız'ının III. cildinde klasik Türk edebiyatı ile ilgili kavramlar

Çalışmamızın hedefi; 'Ortak İslam Kültürü' nün mükemmel bir sonucu ve mahsulü durumunda bulunan Klasik Türk edebiyatını tesir altına alan ve bir bakıma da bu edebiyata kaynaklık edenl4. yüzyıl Fars şairi Hafız'ın şiirlerinin 16. yüzyılda bir Osmanlı edebiyatçısı tarafından nasıl yorumlandığını tespit etmektir. Çünkü 16. yüzyıl, Klasik Türk edebiyatının zirveye ulaştığı dönemdir. Bu dönemde yaşamış bir edebiyatçının kelime ve kavramlara yaklaşımını anlamak bu kültürü daha kolay anlamayı sağlayacaktır. Bu amaçla Sudi'nin Şerh-i Divan-ı Hafız adlı eserinde geçen Divan şiirinin temel mefhumları tespit edilmiş ve konuyla ilgili modern kaynaklarla mukayesesi' sonucunda Sudi'nin bu kavramlara, günümüzde bilinmeyen bazı yeni anlamlar verdiği tespit edilmiştir. Tezimizin birinci bölümünde kavramlar, modern kaynaklarla mukayeseli olarak ele alınmıştır. İkinci bölümde ise Sudi'nin şerhinde geçen şiirle ilgili bütün kavramlar alfabetik olarak sıralanmıştır.
Aşık Binali Kılıç hayatı-sanatı-eserleri

Halk edebiyatının bir kolu olan aşık edebiyatı, İslamiyet'ten önce ozan baksı geleneğine dayanmaktadır. İslamiyet'in Türk dünyasında kabul edilmesiyle Türkler, eski inançlarını İslami bir forma dönüştürerek devam ettirmişlerdir. İslamiyet'ten sonra ozan baksı geleneği dini tasavvufi düşünce ve yaşama biçimiyle birleşerek yeni bir şair tipini ortaya çıkarmıştır. 15. yüzyıl ortalarında 'ozan baksı'lar 'aşık' adı ile anılmaya başlamıştır. Sözlü edebiyatın bir ürünü olan aşık edebiyatı 16. yüzyılda ilk örneklerini vermiştir. Aşık edebiyatı, 17. ve 19. yüzyılda hem verdiği ürünlerle hem de yetiştirmiş olduğu birçok aşıkla en verimli dönemlerini yaşamıştır. Geçmişten günümüze kadar aşıklık geleneği geniş coğrafyalara yayılmış ve birçok insanın hayatına nüfuz etmiştir. Bu geleneği yaşatan şehirlerden biri de Ağrı'dır. Köklü bir tarihi olan Ağrı önemli aşıklar yetiştirmiş ve geleneği yaşatarak günümüze kadar ulaştırmıştır. Ağrı aşıklık geleneği içinde yetişen aşıklardan biri de Aşık Binali Kılıç'tır. İki binin üzerinde şiiri bulunan Aşık Binali Kılıç Ağrı aşıklık geleneğinin önemli temsilcilerinden biridir. Bu çalışmanın amacı, Ağrı aşıklık geleneğinin yaşayan temsilcilerinden biri olan Aşık Binali Kılıç'ın hayatı, sanatı ve eserleri incelenerek Aşık Binali'nin aşıklık geleneği içindeki yerini ve önemini ortaya koymaktır. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden faydalanılmıştır. Aşık edebiyatı, ozan baksı, aşık, aşıklık geleneği ile ilgili ayrıntılı literatür taraması yapılarak incelenmiştir. Kaynak kişiler ile yapılan ikili görüşmeler ile yerinde yapılan tespitler sonucunda elde edilen veriler nitel araştırma yöntemlerine uygun olarak analiz edilmiştir. Çalışmanın sonunda Aşık Binali Kılıç'ın hayatı ve 11'li hece ölçüsüyle yazmış olduğu, iki yüz doksan üçü dört haneli, on beşi beş haneli, ikisi altı haneli, yirmi yedisi nazire, yedisi atışmaolmak üzere üç yüz kırk dört şiirinden hareketle aşığın sanatı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Ayrıca çalışmada Ağrı ilinde geçmişşten günümüze aşıklık geleneği, aşık fasılları, fasıllara katılan aşıklar, aşık fasıllarının kuralları, aşıklık geleneğini icra eden yerler, icra yerlerinin son durumu hakkında bilgiler verilmiştir. Sonuç ve öneriler kısmında ise elde edilen verilerin genel bir sunumu yapılmış ve aşıklık geleneğinin gelecek nesillere aktarılmasına yönelik çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
Samiha Ayverdinin beş eserinde tasavvuf unsurları

Son dönem romancılarımızdan olan Samiha Ayverdi, bir imparatorluğun çöküşüne şahit olmakla birlikte, Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuna da şahit olmuştur. O, toplum hayatının dönüm noktası olan tarihleri bizzat yaşamıştır. Toplumsal değişimlerin sancılı olduğu muhakkaktır. Samiha Hanım da yeniye adapte olmak adına, eskinin hunharca yok edilmeye çalışıldığı dönemlerin sancılarını dile getirmeye çalışmıştır. Gelenek ? Modernite ikileminin, toplumları bir yere götürmeyeceğini bilen Ayverdi, kültürel yozlaşmanın yüzündeki maskeyi düşürmüş, toplumu, değerlerine sahip çıkmaya çağırmıştır. Samiha Ayverdi deyince, milli şuur ve ilahi aşk dışında her şey silinir hafızalardan. Onu, tasavvuf boyutunda ele aldığımızda her satırda aşk ile karşılarız. Aşkı, mevcudatın yaratılış sebebi olarak gören Ayverdi, kalemini tevhid düşüncesinin emrine vermiştir. Aşktan ilham alan tevhid düşüncesi, biraz da tarih şuuruyla birleşince, ortaya hem tarihi hem de tasavvufi boyutu olan bir kültür mirası çıkmıştır.
Hakkari yöresine ait halk anlatılarının eğitsel değeri ve çocuk edebiyatı açısından incelenmesi

Bu çalışma, kültürümüzün önemli unsurlarından biri olan halk anlatılarının derlenerek çocuk eğitimine sağladığı katkıların tespit edilmesi ve ortaya konulması amacıyla yapılmıştır. Unutulmaya yüz tutmuş halk anlatılarını derleyip yazıya geçirmek ve ölümsüzleştirmek araştırmamızın öncelikli amacıdır. Daha sonra bu halk anlatılarının çocuk eğitimine sağladığı katkılar, bilimsel yöntemlerle incelenip sonuçları açık bir şekilde ifade edilmiştir. Çalışma, altı bölümden oluşmuştur. Her bölüm kendi içinde alt başlıklara ayrılmıştır. Giriş bölümünü içine alan birinci bölümde Hakkari'nin tarihi, coğrafi özellikleri ve ekonomisi ilgili genel bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde çocuk ve çocuk gelişimi, fabl, hikaye, halk hikayeleri, masal, masalın özellikleri ve bölümleri, masal türlerine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde halk anlatılarının çocuk eğitimindeki yeri, çocuk ve kurgu, halk anlatılarındaki eğitsel iletiler ve çocuk için yazılan halk anlatılarında dikkat edilmesi gerekenler ele alınmıştır. Dördüncü bölümde halk anlatılarının özetleri ve bu anlatıların çocuk eğitimi açısından incelenmesi konu edilmiştir. Beşinci bölümde Hakkari'de derlenen 55 halk anlatısı metnine yer verilmiştir. Altıncı bölümde masal derlediğimiz kaynak kişiler hakkında bilgiler verilmiştir. Çalışmamızın sonunda ise 'Sonuç', 'Kaynakça' ve 'Özet' bölümleri yer almıştır.
The intiation processes of characters and quest motive in the Pilgrim's Progress by John Bunyan and in Beauty and Love by Şeyh Galip

Bu çalışmada alegorik iki eser olan Hüsn ü Aşk ve Hac Yolunda ilkörneksel eleştiri metoduyla incelenmiştir. Farklı kültürel, coğrafik, sosyal, tarihsel ve dinsel arka planlarına sahip olmalarına karşın, iki eserde de aym anlatı yapılan belirlenmiştir. Hüsn ü Aşk ve Hac Yolunda adlı eserlere iki önemli ilkörneksel eleştirmen olan Northrop Frye ve Joseph Campbell'in edebi kuramları uygulanmıştır. Hüsn ü Aşk Türk Edebiyatında bir dervişin seyr ü sülukunu anlatan mistik bir eserdir. Hac Yolunda ise İngiliz Edebiyatında, bir Hınstiyanm İncile göre mükemmel insanın serüvenim anlatan bir eserdir. Her iki eserde de, Aşk ile Hıristiyan'ın kişiler arzularını terk ederek değişimlerini gözlemlemek mümkündür. Aşk ve Hıristiyan, uzun ve zor psikolojik disiplin içersinde, kişisel sınır, umut ve korkularından tamamen sıyrılırlar. Uzun bir çabadan sonra, her ikisi de sonsuzluk derecesine kavuşur. İnsan zekasının böyle bir dereceyi kavramasına imkan yoktur. Ruhun değişim imgesi genellikle simya ile ifade edilmeye çalışılmıştır. Çağlardan beri gelen normal maddelerden altın yapma tahayyülü tinsel manada bu iki eserde gerçekleşmiştir.
Baki ve Nef'i divanlarında övgü

Bu çalışmada 'Fahriye, Tefahhür, Medhiyye, Temeddüh' kavramlarına sözlüklerde hangi anlamlar verildiği açıklanmış, ardından 'Baki ve Nefi Divanları'nda Övgü' konusuna yer verilmiştir. Araştırmada Sabahattin KÜÇÜK'ün Baki Divanı ile Metin AKKUŞ'un Nefi Divanı adlı çalışmaları esas alınmıştır. Tezin ana bölümünde Baki ve Nefi Divanları'nda kendisine övgü şiiri sunulanlar: 'Din büyüğü, padişah, vezir-i azam, şeyhülislam' başlıkları altında incelenmiş ve bu kişiler ile gruplar arasında da karşılaştırma yapılmıştır. Daha sonra şairlerin kendilerini övdükleri şiirler nazım şekilleri başlığı altında şeklinde incelenip karşılaştırılmıştır. Tezin sonuç bölümünde ise şairler, yaşadığı çağ ve kişilikleri; divanlar ise övülen gruplar ve nazım şekilleri bakımından karşılaştırılmıştır.
Abdulhaluk Uygur'un şiirlerinin dili

1920 yıllarında Orta Asya'da cereyan eden Cedidcilik hareketlerinin bir sonucu olarak Uygur, Özbek gibi Türk boyları arasında yüzyıllardır kullanılan Çağatay Türkçesi, yavaş yavaş önemini kaybetmeye başlamıştır. Orta Asya Türk Cumhuriyetleri'nde uzun süre kalan ve oradaki gelişmeleri yakından gözlemleyen şair Abdulhahık Uygur, asırlardır gaflet ve cehalette uyutulmuş milletine hitap edebilmek için halkın anlayabildiği bir dille şiirler yazmıştır. Böylece, Çağdaş Uygur yazı dilinin oluşmasında temel oluşturmuştur. Dolayısıyla, Abdulhahık Uygur'un yazdığı şiirlerin dilini, Çağatay Türkçesinin sonu ve yeni Uygur yazı dilinin başlangıcı olarak değerlendirebiliriz. Çalışmamız, 'Giriş', 'Dil Özellikleri', 'Sonuç', 'Bibliyografya', 'Metin', 'Dizin' ve 'Orijinal Metin' olmak üzere yedi bölümden oluşmaktadır. 'Abdulhahık Uygur'un Çağdaş Uygur Edebiyatı'ndaki Yeri ve Önemi' adını taşıyan birinci bölümde şairin özgeçmişşini verdik. Şiirlerindeki Uygur Türklerinin hürriyet özlemini, vatan sevgisini, toplumsal değişiklikleri ve hürriyet için yaptıkları mücadeleyi açıklamaya çalıştık. ikinci bölümde ise, Uygur Türkçesinin gramerini, şiirlerde geçen örneklerle birlikte tanıtmaya çalıştık. Verdiğimiz örnekleri de Türkiye Türkçesine aktardık. Şiirlerde geçen bütün kelimeleri (yaklaşık 2000 kelime), Kutadgu Bilig İndeksi'nde uygulanan metoda dayanarak alfabetik şekilde 'Dizin' bölümünde bir araya getirmeye çalıştık. Sonuç olarak diyebiliriz ki, bir halkın dilindeki gelişmeleri, en güzel şekilde o halkın içinde yetişmiş sanatçılar yansıtır. İşte Abdulhaluk Uygur da bu sanatçılardan biridir. Onun şiirleri, Uygur Türkçesinin güzelliğini ve gelişim aşamalarını geleceğe bırakacak en seçkin eserlerdir.
Orhan Pamuk'un romanlarında sosyal meseleler

İlk olarak 1974 yılında yazmaya başlayan Orhan Pamuk, Türk edebiyatının son dönemde en çok okunan yazarlarından birisi haline gelir. 2006 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanan Orhan Pamuk, bu ödül ile dünya çapında bir üne kavuşur. Orhan Pamuk'un romanları toplumsal olaylardan beslenmektedir. Edebiyat sosyolojisi, edebi ürünlerin içinden çıktıkları toplum ile olan ilişkileri ortaya çıkarılması ve edebi eserin anlaşılması noktasında fayda sağlamaktadır. Bir bilim dalı olan sosyoloji disiplini ile bir sanat dalı olan edebiyatın birbirine yaklaştırılması hem araştırmacılar açısından hem de okurlar açısından sıkça tercih edilmektedir. Bu çalışmamızda amacımız, Orhan Pamuk'un romanlarında yer alan sosyal-toplumsal meseleleri edebiyat sosyolojisi bağlamında incelemektir. Bu inceleme yapılırken edebiyat sosyolojisi açısından değerlendirmeler yapılmıştır. Çalışmamız üç ana başlıktan oluşmaktadır. İlk bölüm olan 'Giriş' bölümünde 'Edebiyat ve Sosyoloji İlişkisi' başlığı altında edebiyat sosyolojisi hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümünde 'Orhan Pamuk ve Romanları' başlığı altında Orhan Pamuk hakkında bilgi ve Orhan Pamuk'un romanlarının tanıtımı ve özeti verilmiştir. Üçüncü bölümde ise 'Orhan Pamuk'un Romanlarında Sosyal Meseleler' başlığı adı altında çalışmamızın esasen hedeflediği sosyal meseleler üzerinde durulmuştur. Bu sosyal meseleler; 'Kuşatıcı- Çatı Mesele: Doğu-Batı Çatışması', 'Aile', 'Ekonomik Faaliyetlerle İlgili Sosyal Meseleler', 'Siyasi ve Bürokratik Temelli Sosyal Meseleler', 'Din Temelli Sosyal Meseleler' ve 'Eğitim Temelli Sosyal Meseleler' başlıkları altında toplanmıştır. Sonuç kısmında ise yapılan araştırmalar neticesinde elde edilen bilgilerin genel bir değerlendirmesi yapılmıştır.
Mislİ İsma'İl Hakkı ve Divanı

Bu çalışmada, divan edebiyatının artık son çırpınışlarını yaptığı, 19. yüzyıl divan şairlerinden Misli İsma'il Hakkı'nın, hayatı, edebi kişiliği ve Divan'ı üzerinde durulmaktadır. Hayatı hakkında çok fazla bilgi sahibi olmadığımız Misli İsma'il Hakkı, İstanbul'da vefat etmiştir. Şair, kuvvetli bir ihtimalle Beşiktaş Mevlevihanesi müritlerindendir. Misli İsma'il Hakkı'nın bildiğimiz tek eseri Divan'ıdır. Divan'ın tek nüshası, İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi, Türkçe Yazmalar Bölümü'nde 318 numarada kayıtlıdır. 127 varaktır. Bu nüsha İstanbul Üniversitesi kayıtlarına göre müellif hattıdır. Çalışmamız, bu müellif hattı üzerinden yapılmıştır. Çalışmamız 3 ana bölümden oluşmaktadır: 1. bölüm; şairin hayatı, edebi kişiliği ve Divan adlı bölümlerden oluşmaktadır. Edebi kişiliği adlı bölüm şairin Divan'ından çıkarabildiğimiz bilgiler ışığında kaleme alınmıştır. 2. bölüm; Divan'ın şekil ve muhteva özelliklerinin incelenmesinden oluşmaktadır. Bu bölümde nazım şekilleri, vezin, kafiye gibi unsurlar incelenmiş ve elde edilen bilgiler anlaşılmayı kolaylaştırmak açısından tablo ve grafiklerle gösterilmiştir. Muhteva özelliklerinde ise, Divan'da dikkat çeken unsurlar incelenmiştir. Şair, Mevlevi olduğundan, ağırlıklı olarak Divan'daki Mevlevilik unsurları, harf simgeciliği, Hz. Ali, Hz. Hasan, Hz. Hüseyin, Ehl-i beyt, On iki imam sevgisi ve Kerbela hadisesi üzerinde durulmuştur. Ayrıca bu bölümün sonunda; sonuç, kaynakça ve metnin kuruluşunda takip edilen yol başlıklı bölümler bulunmaktadır. 3. ve son bölüm ise Divan'ın transkripsiyonlu metni ile dizinden oluşmaktadır. Divan, tek nüsha ve müellif hattı olduğundan metin tenkiti yapılmamıştır. Divan'daki şiir sıralamasına hiçbir şekilde müdahale edilmemiştir; ancak özellikle nazım şekilleri hususundaki izahlarımız ilgili bölümde belirtilmiştir. Her şiir parçasının beyit/bentleri kendi içerisinde numaralandırılmış ve bütün şiirlerin vezinleri verilmiştir. Bunların dışında şiirlerin varak numaraları da metnin en soluna koyu puntoyla yazılmıştır. Mısrada vezin problemi varsa bu da dipnotla belirtilmiştir. Metinde geçen ayet, hadis ve ibareler italik olarak dizilmiş ve dipnotla bu ifadelerin anlamları verilmiştir. Ayrıca bu bölümün sonuna Divan'ın geniş bir dizini koyulmuştur.
Hakani Mehmet Bey hayatı, eserleri, edebi kişiliği ve divanının tenkidli metni

Bu çalışmada öncelikle, şimdiye kadar üzerinde pek fazla durulmamış olan, Hakan Mehmed Bey Divanı'nın tenkidi metnini ortaya çıkarmayı amaçladık; ancak bunun yanında, onun hayatı, edebi kişiliği ve eserleri hakkında da bilgi vererek, onu her yönüyle tanıtmaya çalıştık. Çalışma; Hakan Mehmed Bey'in Hayatı, Kişiliği, Eserleri ve Divan'nın Tenkidii Metni olmak üzere üç ana bölümden oluşmaktadır. Hakan Mehmed Bey'in asıl adı ' Mehmed ', şiirdeki mahlası ' Hakan 'dir. Kesin tarihi bilinmemekle beraber, 16. yüzyılın ilk yarısında dünyaya gelmiş, müteferrikalık, sancak beyliği, Divan-ı Hümayun muhasebeciliği gibi görevlerle, hemen hemen ömrünün tamamın İstanbul'da geçirmiş; H. 1015/ M. 1606- 7 'de, ileri bir yaşta İstanbul'da vefat etmiş; Edirnekapısı Mihrümah Sultan Camii naziresine defnedilmiş ve mezarı halen aynı yerdedir. Sadrazam Ayaş Paşa ve Güzelce Rüstem Paşa'nın neslinden gelmektedir. Baba adı Katib Çelebi'ye göre Abdülcelil, Beyani'ye göre Mahmud, anne adı Şerife'dir. Adı geçen sadrazamlarla soy ilişkisi dikkate alındığında; aslen Balkan milletlerinden Hırvat, Arnavut veya Boşnak soylu olduğunu söyleyebiliriz. Hakari şairlik şöhretine muhtemelen, 16. yüzyılın son çeyreğinde ulaşmış; ikinci derecedeki şairlerin önde gelenlerindendir. Divan şurine önemli bir yenilik getirmemişse de, onun klasik yapısına tamamen bağlı kalmış, mevcut vokabülerini başarıyla kullanmıştır. Din dışı şiirleri yanında, din ve tasavvufD yolunda öğütler veren şiirleri de Divanı'nda önemli bir yer tutar. Bütün eserlerinde Ehl-i Beyt sevgisi açıkça görülür. Hakan'nin üç eseri vardır: Hz. Peygamber'in fiziki ve ruhi portresini işleyen 712 beyittik ' Hilye ' adlı mesnevisi ona en fazla şöhret kazandıran eseridir. Yüzlerce yazma nüshası vardır. Altı defa eski harflerle, iki defa da yeni harflerle basılmıştır. Kendisinin Miftahü'l-Fütuhat adını verdiği Hadis-i Erba'In'i yaklaşık 3500 beyittik bir mesnevidir. Birçok yazma nüshası vardır ve üzerinde bir bitirme bir de yüksek lisans çalışması yapılmıştır. Hakani'nin müretteb Divanı'nın beş yazma nüshasına ulaşabildik. Bunlardan dört tanesi biribirine çok yakın; ancak Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi, Revan Bölümü 781 numarada kayıtlı nüsha diğerlerinden hacim yönünden üçte iki onranında fazla olduğu gibi, gazellerin sıralanışı da onlardan farklıdır. Bu çalışmada sıra numaralan o nüshaya göre verilmekle beraber, metin kurulurken, Hakani'nin kaleminden çıkmış olması muhtemel nüsha yakalanmaya çalışılmış, farklılıklar aparatta gösterilmiştir. Hakanl'nin müretteb Divanı'nda 4 kaside ve 612 gazel vardır. Çalışmanın sonuna, yalnızca özel isimleri içine alan bir dizin ekledik.
Aziz Nesin'in öykü ve romanlarında devlet-birey çatışması

Bu çalışmada, Aziz Nesin'in öykü ve romanları tahlil edilmiştir. Çalışmamız iki ana bölümden oluşmaktadır. Bunlardan biri onun hikayeleri; diğeri romanlandır. Çünkü onun hikaye ve romanları Türk edebiyatı tarihinde önemli bir yere sahiptir ve henüz akademik olarak incelenmemiştir. Öykü ve romanlar incelenirken başlıklar tespit edilip çatışma unsurlarının nasıl örneklendiği üzerinde durulmuştur. Böylece şimdiye kadar akademik incelemeye tabi tutulmamış olan Aziz Nesin üzerine bir çalışma yapılması amacıyla bu tez ortaya çıkmıştır.
Gaziantep ili yer adları üzerine bir inceleme

Yeryüzünde var olan canlı-cansız her şey, bir adla belirtilir ve kendisine verilen bu adla diğerlerinden farklılaştırılır. O halde birarada, tanımlamaya sahip olmayan bireyin, nesnenin ya da durumun olmadığını söylemek mümkündür. Adların gramatik açıdan taşıdığı bu önemle birlikte sosyolojik bakımdan da irdelendiğinde geri planında ortak kültürel bir belleği bünyesinde barındıran sembolik göstergeler olduğu görülecektir. Her türlü varlığın, nesnenin kimliğini somutlaştıran bu göstergeler içerisinde oldukça büyük önem arz edeni ise yer adlarıdır. Yer adları, basit birer coğrafik tanımlamanın çok ötesinde; yaşanılan toprak parçasının bir millete vatan oluşunun tapu senedidir. Yaklaşık dokuz asırdır Anadolu'nun her karışını yurt tutan Türkler, bu toprakların dağına, tepesine, ovasına, yaylasına, kültürlerini ve düşünce dünyalarını şifreleyen manalı adlar vermişlerdir. Bu adların irdelenmesiyle hem bu kültür somutlaştırılabileceği gibi hem de Türk dilinin tarihi gelişimi hakkında da bilgilere ulaşmak mümkün olacaktır. Bu çalışmada, Gaziantep ili yer adlarını oluşturan yaklaşık 8.000 civarında ilçe, köy, kasaba, dere, tepe, dağ vb. yer adı, yapı, köken ve anlam bakımından incelenmiştir. Neticede Türk dilinin tarihsel gelişimi ile Türk ad verme felsefesine ait ipuçlarına ulaşılmaya çalışılmıştır.
Türkçe sözlükte ilişki sözleri

Bu çalışma 2011 yılında yayımlanan TDK Türkçe Sözlük'te yer alan ilişki sözleri taranarak hazırlanmıştır. Türkçe Sözlük'te 746 ilişki sözünün yer aldığı tespit edilmiştir. İlişki sözlerinin temel işlevi insanlar arasındaki iletişimi sağlamaktır. İlişki sözlerinin insan hayatındaki önemi, bireyin ve toplumun sosyal hayatını düzenlemektir. Bu sebeple, ilişki sözlerini incelerken daha önce yapılan bu tür çalışmalara ulaşılmıştır. İlişki sözleri, içerdikleri anlam ve dilbilgisel yapı bakımından ayrı kategorilerde incelenmiştir. Son olarak Sözlük kısmında ilişki sözlerinin tamamına yer verilmiştir. Diğer bütün dillerde olduğu gibi Türkçenin söz varlığında da birçok ilişki sözleri bulunmaktadır. Türkçenin ilişki içeren söz varlığının ortaya konulması, hem Türkçenin zenginliğini göstermektedir, hem de bu sözlerin incelenerek bilim dünyasına kazandırılmasına katkı sağlayacaktır.
Yeni bir edebiyat nazariyesi getirme çabası : Tedrİsat-ı Edebiyye

Tezimiz, Önsöz ve Giriş'ten sonra üç bölüm halinde düzenlenmiştir. Önsöz'debu konuyu niçin seçtiğimizi ve tezimizi hazırlarken nelere dikkat ettiğimizi anlattık. Giriş'te bir literatür taraması yaparak konumuzla alakalı çalışmalardan bahsettik. Bunları kısaca tanıttık. Giriş'ten sonra tezimizi hazırlarken kullandığımız bilimsel araştırma yöntemlerinden ayrıntılı olarak söz ettik. Birinci bölümde, incelediğimiz kitabın yazarı Abdurrahman Fehmi Efendi'nin hayatı ve eserleri hakkında bildi verdik. İkinci bölümde, edebiyat tarihimizde nazariye çalışmalarının ne zaman ve nasıl başladığı hususunda açıklamalarda bulunduk. Türkçe edebi eserleri örnek alarak nazariyemizioluşturma çabalarının 19. yüzyılın ikinci yarısından sonra başladığını belirttik. Yeni Türk Edebiyatı'nın kaidelerini, kendi edebi metinlerimizi kaynak alarak oluşturma çabasında olan ilk kitabın Ta'lim-i Edebiyyat olduğunu ifade ettik. Bu kitaptan sonra kendi edebi eserlerimiziörnek alarak yazılmış pek çok nazariyat kitabının yazılmış olduğunu saptayarak bu kitaplarınkünyeleri ve içerikleri hakkında bilgi verdik. Üzerinde inceleme yaptığımız Tedrisat-ıEdebiyye'nin Türkçe edebi metinleri örnek alarak Türk edebiyatının nazariyesini oluşturma çabasında olan bir kitap olduğunu belirttik. Üçüncü bölümde Tedrisat-ı Edebiyye'yi müstakil olarak inceledik. Bu incelemeyi yaparken yazarımızın kitabını oluştururken yaptığı tasnife sadık kaldık. Üçüncü bölümün sonunda Tedrisat-ı Edebiyye'nin edebiyatımızdaki kuramsalkitaplar arasındaki yerini ve önemini saptamaya çalıştık. Tedrisat-ı Edebiyye, Türkçe edebi eserleri örnek alarak yazılmış ilk kuramsal kitap olan Ta'lim-i Edebiyat'ın açtığı yoldan giden bir kitap olmuştur. İlk defa Ta'lim-i Edebiyat'la edebiyatımızın kuramsal alanına giren üslupkonusunu geliştirerek kuramsal alanımıza zenginlik katmıştır. Daha sonra Tedrisat-ı Edebiyye'nin günümüz alfabesine aktardığımız orijinal metnini verdik. Sonuç'ta çalışmamız boyunca elde ettiğimiz bilgilere dayalı olarak vardığımız sonuçları yazdık. Tezimizin sonunda yararlandığımız kaynakları gösterdik.