turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Eğitim fakültesi öğrencilerinin mesleki öz yeterlilik algıları ve mesleğe karşı tutumları arasındaki ilişki

Araştırmanın amacı Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Birinci Sınıf Öğrencilerinin öz yeterlik algılarını ve mesleğe karşı tutumlarını belirlemektir. Genel tarama modellerinden ilişkisel tarama modelindedir. Araştırmanın çalışma grubunu 2013- 2014 akademik yılında Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesine devam eden Sosyal Bilgiler Öğretmenliği, İlköğretim Matematik Öğretmenliği, Sınıf Öğretmenliği, Fen Bilgisi Öğretmenliği, Türkçe Öğretmenliği, BÖTE, Okul öncesi Öğretmenliği, İngilizce Öğretmenliği birinci sınıf normal öğretim gören 427 öğrenciden 414 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada öğrencilerin öz yeterlik algılarını ölçmek için Çapanın (2005) Türkçe çevirisini yaptığı 'Öğretmenlik Öz Yeterlik Ölçeği' kullanılmıştır. Öğrencilerin mesleğe karşı tutumlarını belirlemek için de Çetin'in (2003) geliştirdiği ' Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutum Ölçeği' kullanılmıştır. Elde edilen verilerin çözümlenmesinde istatistik programı kullanılmıştır. Dağılımın normalliği Kolmogorov-Smirnov testi ile sınanmış ve dağılımın normal olmadığı gözlenmiştir. Toplam puana ilişkin dağılımın normal olmaması nedeniyle verilerin analizinde, iki alt gruptan oluşanlar için Mann-Whitney U Testi, ikiden fazla alt grubu olanlar için de Kruskal Wallis Testi, ilişkinin belirlenmesinde Spearman Brown Sıra Farkları korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Sonuçların yorumlanmasında 0.05 anlamlılık düzeyi dikkate alınmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular şöyledir; öğretmen adaylarının öz yeterlik algılarının ve mesleğe yönelik tutumlarının cinsiyet değişkenine göre farklılık gösterdiği, bayan adayların erkek adaylara göre öz yeterlik algılarının daha yüksek ve tutumlarının daha olumlu olduğu ortaya çıkmıştır. Ayrıca adayların okudukları bölümlere göre de öz yeterlik algısı ve mesleğe yönelik tutumlarında farklılıklar olduğu, genel itibariyle okul öncesi öğretmenliği okuyan adayların öz yeterlik algılarının ve mesleğe yönelik tutumlarının yüksek olduğu gözlenmektedir. Eğitim fakültesine devam eden birinci sınıf öğrencilerinin öz yerlilik algıları ile mesleğe karşı tutumları arasındaki ilişkiye bakıldığında aralarında pozitif, düşük fakat anlamlı bir ilişki bulunmuştur.
Pre-service teachers' technological pedagogical content knowledge developmentin a computer-assisted mathematics instruction course

Türkiye eğitim sistemine teknolojiyi entegre etmeye yönelik bir politikaya sahiptir. Bu amaçla sınıflara etkileşimli tahtalar konulmakta, sınıflara internet ağları kurulmakta ve öğrencilere tablet bilgisayarlar dağıtılmaktadır. Tüm bu süreç öğretmen adaylarının, teknolojinin öğretim amacıyla nasıl kullanılacağını bilmelerini zorunlu kılmaktadır. Bu tezin amacı matematik öğretmen adaylarının bilgisayar destekli matematik öğretimi dersi kapsamındaki teknolojik, pedagojik, alan bilgilerindeki gelişimlerini incelemektir. Bu çalışmayı önemli hale getiren nokta teknolojiyi öğretim amacıyla kullanabilecek yeterliliğe sahip öğretmen adayları yetiştirebilmeye yönelik olan ihtiyaçtır. Bu çalışmada nicel ve nitel veriler toplanarak analiz edilmiştir. Çalışmanın nicel verileri Şahin (2011) tarafından geliştirilen TPAB ölçeği ile 29 öğretmen adayından toplanmıştır. Çalışmanın nitel verileri ise 6 öğretmen adayından görüşmeler ve ders boyu devam eden gözlemler neticesinde toplanmıştır. Bu çalışmanın sonuçlarına göre bir üniversite dersi kapsamında çalışmaya katılmış olan öğretmen adaylarının TPAB'lerinin geliştirilmesi mümkün olmuştur ve bu gelişim verilen teknolojiyle, bazı kişisel faktörlerle, öğretmen adayları arasındaki grup çalışmasıyla ve dersin yapısıyla ilişkili bulunmuştur. Bu tezin sonuçları teknolojik öğretimi dersinin alana özel olmasının ve öğretmen adayları arasında ders boyunca kullanılacak işbirliğinin onların TPAB'lerinin gelişimlerine olumlu anlamda katkı sağlayacağını göstermektedir.
Üniversite öğrencilerinin zamanı kullanma performanslarının değerlendirilmesi: Balıkesir Üniversitesi örneği

Üniversite Öğrencilerinin Zamanı Kullanma Performanslarının Değerlendirilmesi Bu araştırmanın amacı; Balıkesir Üniversitesi'nin farklı bölüm ve fakültelerinde okuyan birinci ve ikinci öğretim öğrencilerinin subjektif olarak kendilerini en iyi hissettikleri zaman dilimlerini belirleyerek bu zaman dilimini verimli kullanıp kullanmadıklarını, yaş, boy, kilo, cinsiyet, fakülte ve bölüm gibi değişkenler açısından incelemektir. Araştırmaya katılan 1.366 öğrenciye (764 erkek, 602 kadın) araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' ile Horne ve Östberg (1976) tarafından geliştirilmiş 19 maddeden oluşan Türkçe'ye uyarlanıp güvenirlilik ve geçerlilik çalışması Pündük ve ark. (2005) tarafından yapılmış 'İnsan Sirkadiyen Ritminde Sabahçıl ve Akşamcıl Tipleri Belirleme Ölçeği ' kullanılmıştır. SATBÖ punlarına göre 59 ve üstünde puan alan öğrenciler sabahçıl, 42 ve altında alan öğrenciler akşamcıl, 41-58 arasında alanlar ara tip olarak adlandırılmaktadır. Öğrencilerin %16,5'si sabahçıl tip, %64,7'si ara tip ve %18,8'i akşamcıl tip olarak belirlenmiştir. Cinsiyet değişkenlerine göre öğrencilerin SATBÖ puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilememiştir (p>0,05). Yaş grupları arasında SATBÖ puan ortalamaları açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştır (p<0,05). 17-18 yaş grubundaki öğrencilerin puan ortalamalarının diğer yaş gruplarından daha düşük olduğu görülmektedir. Öğrenim gördüğü fakülte, öğrenim durumları, BKİ, okuldaki başarı durumları, fiziksel aktivite yapma durumları, okul dışında fiziksel aktivite yapma durumları, gün içinde fiziksel aktivite yapma durumları, fiziksel aktivitenin en verimli olduğu saat aralığı durumu değişkenlerine göre öğrencilerin SATBÖ puan ortalamaları açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştır (p<0,05). Sonuç olarak, kronotip açısından değerlendirildiğinde çalışmaya katılan öğrencilerin büyük çoğunluğunun (% 64.7) ara tip olduğu saptandı. Kronotip açısından normal öğretim ve ikinci öğretimde anlamlı farklılık bulunamadı (p>0.05). SATBÖ puanına göre değerlendirildiğinde ise yaş arttıkça SATBÖ puanının da anlamlı arttığı (p<0.01), FEF puanının diğer fakültelere göre yüksek olduğu (p<0.001); ara tip sınıfında olan öğrenciler kendilerini orta-iyi düzeyde başarılı buldukları (p<0.001), ara tip oldukları halde akşam saatlerinde fiziksel aktivitenin daha uygun olduğu (p<0.001), ancak en verimli saatin sabah saati olduğunu düşünmektedirler (p<0.001). Sonuç olarak, öğrencilerin kendileri hakkında sirkadiyen özelliklerini tanımaya ihtiyaçları vardr.
Tıp öğrencilerinde erişkin dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğunun yaygınlığı ve ilişkili etkenler

Bu çalışmanın amacı, tıp fakültesi öğrencilerinde dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğunun yaygınlığı ile bu bozukluğu olan bireylerin, uyku, benlik saygısı ve psikiyatrik belirtiler arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır. Bu çalışmaya Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakülte'sinde eğitim gören 561 öğrenci katıldı. Öğrencilere ilk aşamada Erişkin Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Kendi Bildirim Ölçeği ve sosyodemografik bilgi formu uygulandı. Erişkin Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Kendi Bildirim Ölçeğ'inden 40 ve üzeri puan alanlar ikinci görüşmeye çağrıldı. Bu öğrencilerle psikiyatrik görüşme yapıldı. Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite bozukluğu tanısı alan (n=41) ve kontrol grubu (n=41) olarak seçilen öğrencilere Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Pittsburg Uyku Kalitesi İndexi, Belirti Tarama Listesi (SCL-90-R) uygulandı. Araştırmaya katılanlarda dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğunun nokta yaygınlığı % 7.3 olarak saptandı. Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğunun yurtta kalan öğrencilerde, geçmişşte psikiyatrik bozukluk öyküsü olanlarda, algılanan başarı düzeyi düşük olanlarda ve ailesinde psikiyatrik bozukluk öyküsü olanlarda daha fazla olduğu tespit edildi. PİKU puanlarının dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu grubunda kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek olduğu saptandı. Rosenberg Benlik Saygısı Ölçek puanı ile değerlendirilen benlik saygısı puanları karşılaştırıldığında, dikkat eksikliği hiperaktive bozukluğu olanların puanları kontrol grubuna göre yüksek saptanmış olup benlik saygılarının daha düşük olduğu belirlendi. Somatizasyon, obsesif-kompulsif, kişilerarası duyarlılık, depresyon, anksiyete, düşmanlık, fobik anksiyete, paranoid düşünce, psikotizm, ek skala ve genel semptom indeksi gibi SCL-90-R alt ölçek puanlarının dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu grubunda kontrol grubuna göre istatiksel olarak anlamlı yüksek olduğu saptandı. Sonuç olarak dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tıp fakültesi öğrencilerinde sık görülen bir bozukluktur. Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu görülen öğrencilerde uyku bozukluğu ve benlik saygısında düşüklük sık görülmektedir. DEHB genel psikopatoloji ile ilişkilidir.
Üniversitelerin beden eğitimi ve spor programlarında okuyan engelli öğrencilerin uyum düzeyleri ve beklentileri

Bu araştırma, beden eğitimi ve spor programlarında okuyan engelli öğrencilerin bölümlerine uyumlarını ve beklentilerini tespit etmeye yöneliktir. Araştırma, engelli bireylere yönelik yapılacak çalışmalara katkı sağlayacağından önem taşımaktadır. Nicel ve nitel yaklaşımların bir arada kullanıldığı, karma yaklaşım desenlerinden Açımlayıcı Sıralı Desen ile kurgulanan araştırma, 2014- 2015 Eğitim-Öğretim yılında Türkiye genelindeki 21 üniversitenin Beden eğitimi ve spor programlarında öğrenim gören tüm engelli öğrencilerin katılımıyla gerçekleşmiştir. Araştırmanın nicel bölümüne, 27'si görme engelli, 9'u işitme engelli, 38'i bedensel engelli olmak üzere 74 öğrenci katılmıştır. Nitel bölümde ise yine farklı üniversitelerden 4 görme, 3 işitme ve 4 bedensel engelli olmak üzere toplam 11 öğrenci katılmıştır. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen 'Beden Eğitimi ve Spor Programlarında Okuyan Engelli Öğrencilerin Uyum Ölçeği'', 'Kişisel Bilgi formu' ve 'Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu' kullanılmıştır. Nicel verilerin analizi SPSS 22 paket programında yapılmıştır. Nicel verilerin analizinde, betimsel istatistiklerden yüzde ve frekansların yanında, Non-parametric testlerden Mann Whitney-U testi ve Kruskall Wallis-H testi kullanılmıştır. Gruplar arasında beliren anlamlı farkın kaynağını belirlemek amacıyla da post hoc test istatistiklerinden Bonferroni testi kullanılmıştır. Nitel verilerin analizinde ise içerik analizi tekniğinden yararlanılmıştır. Araştırmanın sonucunda her engel grubunun farklı sorunlar yaşadığı görülmüştür. Görme engelli ve bedensel engelli katılımcılar fiziksel alanların düzenlenmesi, uygulamalı derslerdeki sorunları ön plana çıkarken, işitme engelli katılımcıların kuramsal derslerde sorun yaşadıkları tespit edilmiştir. Erkek katılımcıların kadın katılımcılara göre, bedensel engelli katılımcıların diğer engel gruplarına göre, milli sporcu olmayan katılımcıların milli sporcu olan katılımcılara göre uyumlarının daha yüksek olduğu, ayrıca engel derecesi yükseldikçe katılımcıların uyumlarının düştüğü sonuçlarına ulaşılmıştır. Öğrencilerin beklentilerine bakıldığında her grubun farklı beklentileri olsa da ortak beklentilerde ortaya çıkmıştır. Öğretim elemanlarının derslerde kendilerine daha fazla zaman ayırması, pozitif ayrımcılık istememeleri, okul yönetimine sunulan dilekçelerin hızlı cevaplandırılması, kendileriyle belirli zamanlarda toplantılar yapılması gibi ortak beklentilerinin olduğu belirlenmiştir.
Trakya Üniversitesi Tıp ve Sağlık Bilimleri Fakültesi öğrencilerinde gece yeme sendromunun araştırılması

Çalışmamızda üniversite öğrencilerinde Gece Yeme Sendromu'nu araştırmak amacıyla, Trakya Üniversitesi Tıp ve Sağlık Bilimleri Fakültesi'nde okuyan öğrencilerin verileri kullanıldı. Çalışmada veriler, araştırmacı tarafından hazırlanan bir anket kullanılarak toplandı. Ankette, katılımcıların sosyodemografik özelliklerini sorgulayan 30 sorubulunmaktaydı. Ek olarak olguların sigara bağımlılıklarını sorgulayan 6 soruluk FagerströmTesti, alkol bağımlılığını sorgulayan 4 soruluk CAGE Testi ve 16 sorudan oluşan Gece Yeme Ölçeği ankete dahil edildi. Araştırmamız yaşları 18 ile 37 yıl arasında değişen, 306'sı tıp,269'u sağlık bilimleri öğrencisi olmak üzere toplam 575 katılımcı ile gerçekleştirildi. Cinsiyetdağılımlarına bakıldığında katılımcıların %72'si kadın, %28'i erkekti. Gece yeme sendromu riskini araştırmak amacıyla yapılan Gece Yeme Anketi'ndenalınan puanlara bakıldığında %5,7'si 25-29 arasında puan alırken, %1,6'sı 30 ve üzerinde puan almıştır. Katılımcıların Beden Kitle İndeksleri ile Gece Yeme Anketi puanlarıdeğerlendirildiğinde; puanı 25-29 arasında olanların %84,8'i normal kilolu, %3,0'ı obez olarak bulunmuştur. Puanı 30 ve üzerinde olanların %77,8'i normal kilolu olarak bulunurken, fazla kilolu ve obez katılımcı bulunmamıştır. Sigara kullanım oranlarına bakıldığında katılımcıların%85, 7 oranında sigara kullanmadığı saptanmıştır. Gece Yeme Sendromu riski ile sigara kullanım oranları karşılaştırıldığında ise kullanmayan katılımcılarda Gece Yeme Sendromugörülme sıklığı daha yüksek olarak bulunmuştur. Alkol kullanım oranlarına bakıldığında ise%94,8'inin alkol kullanmadığı ve kullanmayanlarda Gece Yeme Sendromu riskinin daha yüksek olduğu gösterilmiştir. Madde kullanımı ile Gece Yeme Sendromu riski arasındaki ilişki de ise anlamlı farklılık saptanmıştır. Madde kullanmayanlarda Gece Yeme Sendromu riski düşük olarak bulunmuştur. Depresyon ilacı kullanımı ile Gece Yeme Sendromu riski arasındaki ilişki de ters orantılı olarak sonuçlanmıştır. Gece uykudan uyanma durumu gece yeme sendromu için önemli bir unsurdur. Katılımcıların gece uyanma durumlarına bakıldığında %55,3'ünün gece herhangi bir sebepleuykudan uyanmadığı, uyananlar arasından ise %8,9 oranında muhtemel Gece Yeme Sendromu riski, %3,1 oranında yüksek Gece Yeme Sendromu riski saptanmıştır. Gece Yeme Sendromu için önemli olan unsurlardan bir diğeri ise 'gece aşırı yeme'dir. Çalışmamıza katılan öğrencilerin gece aşırı yeme sıklığı %23, 5 oranında bulunmuştur. Bu oran Gece Yeme Anketipuanlamasına göre 25 puan ve üzerinde alanlarda %15, 6 olarak bulunurken, 30 puan ve üzerinde alanlarda ise %9 oranında bulunmuştur. Özellikle depresyon, sigara, alkol, madde kullanımı, uykusuzluk, obezite gibi etkenler Gece yeme sendromu için risk faktörü olabileceketkenlerdir. Çalışmamızda aralarında tam olarak anlamlı ilişkiler bulunmasa da daha kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır. Gece Yeme Sendromu riski olan kişiler hayat tarzlarınıdeğiştirmeli, ek bir psikiyatrik hastalığı mevcut ise bunun için tedavi görmelidir.
Beden eğitimi ve spor yüksekokulunun üç farklı bölümünde eğitim gören öğrencilerin çoklu zeka alanlarının incelenmesi

Bu çalışmanın amacı; Cumhuriyet Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu bünyesinde bulunan Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği, Antrenörlük Eğitimi ve Spor Yöneticiliği bölümlerinde eğitim gören öğrencilerin çoklu zeka alanlarının belirlenip, tespit edilen zeka alanlarının bölüm değişkenine göre incelenmesidir. Araştırmada; veri toplama aracı olarak, orijinali McClellan ve Conti (2008)'ye ait olan, Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması Babacan (2012) tarafından gerçekleştirilen 3 alt boyuta sahip 27 maddeden oluşan 'Çoklu Zeka Ölçeği' kullanılmıştır. Ölçek, 2013- 2014 Eğitim ve Öğretim yılı Bahar Yarı Yılı içerisinde, Cumhuriyet Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulunda öğrenim gören 285 öğrenciye uygulanmıştır. Ayrıca ölçekle birlikte öğrencilerin demografik yapılarını ortaya koyacak 11 maddelik bir bilgi formunun da doldurulması istenmiştir. Elde edilen veriler SPSS (Ver.14) istatistik paket programına yüklenerek değerlendirilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde frekans ve yüzdelik değerler, ANOVA ve Paired Samples t Test istatistiksel yöntemleri kullanılmıştır. Yanılma düzeyi =0, 05 olarak kabul edilmiştir. Çalışmaya katılan 285 kişinin 113'ü kadın, 172'si ise erkektir. Katılımcıların ortalama yaş değeri 21,37 2, 39 yıl iken, kadınların ortalaması 20,67 1, 96 yıl erkeklerin ise 21,84 2, 54 yıl olarak bulunmuştur. Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği, Antrenörlük Eğitimi ve Spor Yöneticiliği bölümlerinde okuyan öğrencilerin en yakın olduğu zeka alanı 'İçsel zeka' olarak bulunurken, Antrenörlük Eğitimi Bölümü diğer iki bölümden farklı olarak 'Varoluşçu zeka' alanı özelliklerini de diğer bölümlere göre daha çok taşımaktadırlar.
Üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite seviyeleri ile yaşam doyum düzeyleri arasındaki ilişki

Üniversiteli öğrencilerinin sağlık ve zindeliklerini geliştirmek ve korunmak için düzenli fiziksel aktivite alışkanlığı sürdürmeleri temel bir ihtiyaçtır. Türkiye'de Üniversite öğrencilerinin okul, spor ve serbest zamanlardaki fiziksel aktivite alışkanlığını araştıran bir çalışmaya rastlanılmamıştır. Amaçımız Amasya Üniversitesinin farklı sınıflarındaki erkek ve kadın öğrencilerin okul, spor ve serbest zaman faaliyetlerindeki fiziksel aktivite alışkanlığının hangi düzeyde olduğunu belirlemek ve yaşam doyum seviyesi ile ilişkisini araştırmaktadır. Araştırmamızda; Amasya Üniversitesinde öğrenim göre 591 erkek 1068 kadın olmak üzere toplam 1659 öğrenciye Baecke'nin Fiziksel Aktivite Alışkanlığı Anketi uygulanmıştır. Gruplar arası karşılaştırmalarda t-testi ve tek yönlü varyans analizleri kullanılmıştır. Bu çalışmanın sonuçları, kadın ve erkekler arasında fiziksel özellikler ile okul, spor ve serbest zamanlarda fiziksel aktivite alışkanlığı düzeyi ile yaşam doyumunun istatistiksel olarak farklı olduğunu göstermiştir. Sadece serbest zaman etkinliğinde kadınların katılım oranları erkeklerden daha yüksektir. Birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü sınıflar arasında erkeklerde, yaş, boy uzunluğu ortalamaları ile iş indeksi skorları; kadınlarda ise yaş, boy uzunluğu, vücut ağırlığı ortalamaları ve spor indeksi skorlarında anlamlı farklılıklar gözlenmiştir. Sadece kadınlarda vücut ağırlığı sınıflar arasında farklılaşırken bir yıllık artışı ve diğer yılda azalma takip etmiştir. Okul, spor ve serbest zamanlardaki fiziksel aktivite alışkanlığı ile yaşam doyum seviyesi arasında hem erkeklerde hem de kadınlarda ilişki yoktur. Sonuç olarak Üniversiteli öğrencilerin fiziksel aktivite alışkanlığı düzeyleri okul ve serbest zaman etkinliklerinde orta seviyede iken sportif etkinliklerde ortanın altındadır. Okul ve spor indeksi ortalamaları sınıflara göre değişim göstermektedir.
Öğretmen adaylarının FATİH projesi çerçevesinde e-içerik geliştirme becerilerinin değerlendirilmesi

Teknolojideki değişim ve gelişmeler, toplumun her alanını etkilediği gibi eğitim sistemlerini de etkilemiştir. Teknolojinin eğitim sistemine getirdiği en büyük yeniliklerden biri e-öğrenme sistemleridir. E-öğrenme sistemleri giderek gelişmekte ve yaygınlaşmaktadır. E-öğrenmenin en önemli unsurlarından biri de e-içerik geliştirmedir. E-içerik, öğretim tasarımına uygun olarak geliştirilmiş, elektronik ortamdaki ders içerikleridir. Fırsatları Artırma Teknolojiyi İyileştirme Hareketi Projesi bilişim teknolojilerinin eğitim sisteminde etkin olarak kullanılması ve eğitim-öğretimde fırsat eşitliğini sağlamak amacıyla 2010 yılında kamuoyuna duyurulmuştur. FATİH Projesi'nin beş ana bileşeni bulunmaktadır. Projenin başarıya ulaşmasında en önemli faktörlerden biri ise e-içerik geliştirme bileşenidir. Bu araştırmanın amacı, öğretmen adaylarının FATİH Projesi çerçevesinde e-içerik geliştirme becerilerinin değerlendirilmesidir. Bu amaca yönelik olarak araştırmacılar, MEB tarafından belirlenen e-içerik değerlendirme kriterlerinden yararlanarak 48 maddeden oluşan E-içerik Geliştirme Becerileri Ölçeğini geliştirmişlerdir. Geliştirilen ölçek Fırat Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nde öğrenim gören 602 öğretmen adayına uygulanmıştır. Ancak eksik ve hatalı veri girişleri elenerek 588 veri üzerinden analizler yapılmıştır. Anketlerden elde edilen veriler SPSS 21.0 veri çözümleme programlarıyla çözümlenmiştir. Analiz sonuçlarına göre araştırmaya katılan Eğitim Fakültesi öğretmen adayları E-İçerik Geliştirme Becerileri ölçeğinin Teknik Kriterlerine, Animasyon Kriterlerine, Video Kriterlerine, Grafik ve Fotoğraf Kriterlerine 'Kısmen Katılıyorum' aralığına denk gelen cevaplar vermişlerdir. E-içerik Geliştirme Becerileri Ölçeğinin alt faktörlerinden olan Eğitsel ve Tasarım kriterlerine, Ölçme ve Değerlendirme Kriterlerine ve Ses Kriterlerine öğretmen adayları 'Katılıyorum' aralığına denk gelen cevaplar vermişlerdir. Cinsiyet değişkenine göre yapılan analiz sonuçlarında, Teknik Kriterler, Animasyon Kriterleri, Video Kriterleri, Ölçme ve Değerlendirme Kriterleri, Grafik ve Fotoğraf Kriterleri cinsiyete göre anlamlı farklılık göstermiştir ve anlamlı farklılık erkek öğretmen adaylarının lehinedir. Ayrıca e-içerik geliştirme becerileri mezun olunan lise türü değişkenine göre anlamlı farklılık göstermemektedir. Analiz sonuçlarına göre ölçekte yer alan bütün alt faktörler, BÖTE bölümü lehine anlamlı farklılık gösterirken; Eğitsel ve Tasarım Kriterleri, Video Kriterleri, Ses Kriterleri Öğretim Teknolojileri ve Materyal Tasarımı Dersi alanların lehine anlamlı farklılık göstermiştir.
Üniversite öğrencilerinin ders çalışma alışkanlıkları ile akademik başarılarının karşılaştırılması

Bu araştırma, üniversite öğrencilerinin ders çalışma alışkanlıkları ile akademik başarılarını karşılaştırarak bu alışkanlıkların öğrencilerin akademik başarılarına nasıl ve ne oranda yansıdığını belirlemek ve üniversite eğitimi boyunca akademik basanlarını arttırabilecek bazı öneriler geliştirmek amacı ile yapıldı. Araştırmanın evrenini Gaziantep Üniversitesinde öğrenim gören öğrenciler, örneklemini ise Gaziantep Üniversitesi Mühendislik, Fen-Edebiyat ve İktisadi ve İdari Bilimler Fakülteleri ile Gaziantep Meslek Yüksek Okulunda 1996- 1997 öğretim yılının ikinci yarısında öğrenim gören 162'si bayan ve 356'sı erkek 518 öğrenci oluşturdu. Verilerin toplanmasında Brown ve Holtzman tarafından geliştirilen Çalışma Alışkanlıkları ve Tutundan Anketinin revizyondan geçirilerek hazırlanan son şeklinden yararlanıldı. Anketin birinci bölümündeki sorularla öğrencilere ait demografik özellikler tespit edilmeye çalışıldı. İkinci bölümde ise öğrencilerin ders çalışma alışkanlıkları ile akademik başarıları karşılaştırıldı. Öğrencilerin akademik başarısı olarak bir önceki dönem itibariyle genel not ortalaması esas alındı. Öğrencilerin ders çalışma alışkanlıkları ile akademik başarılarının karşılaştırmasından elde edilen veriler ki-kare tekniği ile çözümlendi. Öğrencilerin benzer ders çalışma alışkanlıklarına yönelik sorular bir araya getirilerek 7 grupta toplandı. Bu gruplardaki sorulara verilen yanıtların çözümlenmesinde; sıkıcı derslere çalışmak için kendini zorlama, derslere planlı olarak çalışma, ders çalışmayı planlamada güçlük çekme, ders çalışırken zamanı etkinlikle kullanma, aranılan yardımcı kaynağın sağlanmasında üniversite kütüphanesinin yeterliliğine inanma, vs. konusunda başarılı öğrenciler ile başarısız öğrenciler arasında anlamlı bir fark olduğu saptanmıştır. Öte yandan ders çalışırken müzik dinleme, üniversite kütüphanesinden yeterince yararlanma ve diğer bazı konularda başarılı öğrenciler ile başarısız öğrenciler arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir fark olmadığı saptanmıştır.