turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İlköğretim okullarında uygulanan yeni ilköğretim programı hakkında öğretmen görüşlerinin incelenmesi

Araştırmadaki amaç; Milli Eğitim Bakanlığı İlköğretim okulları 1. sınıf ile 8. sınıflarda uygulanan yeni ilköğretim programı hakkında öğretmenlerin görüşleri, ve bu uygulamada karşılaşılan olumsuz durumları belirlemektir. Ayrıca, ilköğretim okullarında uygulanan bu programın işleyişinin, topluma entegrasyonun ve ders içeriklerinin ilköğretimde görev yapan öğretmenlerin cinsiyetine, kıdemlerine, mezun oldukları fakültelere ve görev yaptıkları ilköğretim kademesine göre farklılıklar oluşturup oluşturmadığı belirlenmeye çalışılmıştır. Programın uygulanmasında karşılaşılan olumsuzlar da bu demografik faktörler altında incelenmiştir. Araştırmanın evrenini, 2009- 2010 öğretim yılında, İstanbul ili Ümraniye ilçesindeki ilköğretim okullarında çalışan sınıf ve branş öğretmenleri; örneklemini ise, 22 ilköğretim okulu içerisinden random olarak seçilen 241 ilköğretim öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırma verileri, iki bölümden oluşan bir anket aracılığıyla toplanmıştır. Anketin birinci bölümünde programın topluma uyumu, ders içerikleri ve ölçme-değerlendirme boyutlarına yer verilirken ikinci bölümde uygulamada karşılaşılan olumsuz durumlara yer verilmiştir. Anket verilerini desteklemek amacı ile öğretmenler ile birebir görüşmeler yapılmıştır. Anketin güvenilirliği için Cronbach Alpha katsayısı hesaplanmıştır. Cronbach Alpha katsayısı I. bölüm için 0,834 II. bölüm için 0,788 olarak bulunmuştur. Araştırma sonucunda aşağıdaki bulgulara ulaşılmıştır;?Öğretmenler, öğrencinin yaptığı çalışmaları sınıf ortamında sunmasının onun özgüvenin artmasına yardımcı olduğunu düşünmektedirler. İÖğretmenler, bu programda öğrencilere soru sorma, merak etme becerileri edindirilerek onlara araştırmacı bir kişilik kazandırıldığını düşünmektedirler. İÖğretmenler, kazanımlar sonunda ölçme değerlendirme yapılırken sadece sonuca değil de, çalışmanın ortaya çıkış sürecinin de dikkate alınmasını gayet olumlu bir yöntem olarak görmektedirler. İÖğretmenlerde sınıf mevcutlarının fazla olduğu durumlarda programdan verimin elde edilemediği görüşü hakimdir. İÖğretmenler, programda derslerin gerek işlenişi ve gerekse değerlendirilmesi basamaklarında düzenlenmesi istenilen evrak sayısının çok fazla olduğunu düşünmektedirler. İÖğretmenler, öğrencilerin araştırılan konularda farklı kaynaklara başvurmak yerine internet ortamındaki hazır bilgilere yöneldiklerini, bunun da istenilen öğrenmeyi gerçekleştirmediğini düşünmektedirler. İDerslerin işleyişini ve içeriklerini, ikinci kademede görev yapan öğretmenler birinci kademedeki öğretmenlere göre daha olumlu bulmuşlardır. Diğer değerlendirilmeler ve karşılaşılan olumsuzların demografik faktörler açısından incelenmesinde anlamlı farklılıklar görülmemiştir.
İlköğretim okulu öğretmenlerinin teftişe yönelik stres kaynakları ve stres belirtileri

Bu çalışmada, ilköğretim okulu öğretmenlerinin (I. Kademe (1-5. sınıflar) sınıf öğretmenleri ve II. kademe (6-8. sınıflar) branş öğretmenleri) teftiş uygulamalarına yönelik stres kaynakları ve stres belirtilerine ilişkin görüşlerinin cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim düzeyi, mesleki kıdem, branş, teftiş sonucunda ödül alıp almama durumu, teftişten alınan puan ve sigara kullanımına göre farklılık gösterip göstermediği belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmanın evrenini, Kırıkkale ili merkez ilköğretim okullarında görevli 1332 sayıda öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmanın örnekleminde ise 2010- 2011 eğitim öğretim yılında Kırıkkale ilinde merkezde bulunan 49 ilköğretim okulu ve bu okullarda görevli 384 sayıda öğretmen yer almıştır. Alanyazın taraması sonucu araştırmanın amacına doğrudan hizmet edecek ölçek bulunamadığı için araştırmacı tarafından iki ölçek geliştirilmiştir. Geliştirilen bu ölçeklerden; 'Teftişe Yönelik Stres Belirtileri Ölçeği' üç faktörlü; 'Teftişe Yönelik Stres Kaynakları Ölçeği' dört faktörlüdür ve Cronbach alfa değerleri iki ölçekte de 0 .97'dir. Ölçekler yoluyla toplanan veriler SPSS 17.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Ölçeklerin yapı geçerliliği için faktör analizinden yararlanılmıştır. Öğretmenlerin cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim düzeyi, mesleki kıdem, alan, teftişten ödül alıp almama durumu, teftişten alınan puan ve sigara kullanımına göre farklılığın belirlenmesinde varyans analizi kullanılmıştır. Katılımcılardan elde edilen veriler arasında anlamlı farklılık olup olmadığı 0.05 seviyesinde test edilmiştir. Fark yaratan grubu belirlemek için Tukey testi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda ilköğretim öğretmenlerinin teftişe yönelik stres kaynakları ve stres belirtilerinde cinsiyet, yaş, mesleki kıdem, eğitim düzeyi, medeni durum, alan, teftiş sonucunda ödül alıp almama durumu ve teftişten alınan puana göre anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Sigara kullanımı değişkeni açısından ise anlamlı fark bulunamamıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre öğretmenler en çok duyuşsal alanda stres belirtisi gösterirken, en az psikososyal alanda stres yaşamaktadırlar. Ayrıca öğretmenler en çok kendilerini teftişe yönelik stres kaynağı olarak görürken, en az yönetici boyutundan etkilenmektedirler.
4. sınıf fen ve teknoloji dersinde ev ödevlerinin öğrencilerin kavram öğrenme düzeylerine, akademik başarılarına ve ev ödevlerine yönelik tutumlarına etkisi

Bu araştırma, ilköğretim Fen ve Teknoloji ders öğretiminde ev ödevlerinin öğrencinin kavram öğrenme düzeyi, akademik başarısı ve ev ödevlerine yönelik tutumlarının üzerine etkisi ele alınmıştır. Çalışma grubu olarak Niğde İli Altunhisar ilçe merkezinde yer alan Barbaros İlköğretim Okulu ve Mustafa Necati İlköğretim Okulu'ndan iki dördüncü sınıf şubesi seçilmiştir. Bu şubelerden biri araştırmanın deney grubu (21 öğrenci) olarak, diğeri ise kontrol grubu (21 öğrenci) olarak belirlenmiştir. Araştırmada veri toplama araçları olarak, araştırmacı tarafından geliştirilen kavram başarı testi ve akademik başarı testi ile Özer ve Öcal (2009) tarafından geliştirilen ev ödevlerine yönelik tutum ölçeği kullanılmıştır. Bu araçlardan elde edilen veriler SPSS 1.6 istatistik programıyla analiz edilmiştir. Veriler değerlendirilirken, öncelikle deney ve kontrol grubu öğrencilerinin kavram başarılarının, akademik başarılarının ve tutumlarının uygulanan ev ödevlerinden ne şekilde etkilendiği belirlenmiştir. Araştırma verilerinin analiziyle elde edilen bulgulara gore ulaşılan sonuçlar şu şekilde özetlenebilir; 1. Deney ve kontrol gruplarının öntest-sontest puanlarına bakıldığında iki grubun da son test kavram testi, başarı testi ve tutum ölçeği puanlarının yüksek olduğu görülmüştür. 2. 2004 Fen ve Teknoloji öğretim programında verilen ev ödevleri uygulamalarına ek olarak ev ödevi verilen ve verilmeyen gruplar arasında kavram başarılarında anlamlı bir fark bulunmuştur, (U=63,5, p < 0 ,05). Sıra ortalamaları dikkate alındığında deney grubu öğrencilerinin, kontrol grubu öğrencilerine göre kavram başarıları daha yüksektir. 3. Deney ve kontrol gruplarının akademik başarı testi sonunda, akademik başarıları arasında anlamlı bir fark bulunmuştur,(U=38,5, p < 0 ,05). Sıra ortalamaları dikkate alındığında deney gurubu öğrencilerinin, kontrol gurubu öğrencilerine göre akademik başarıları daha yüksektir. 4. Deney ve kontrol gruplarının ev ödevlerine yönelik tutumları arasında, uygulanan ev ödevlerine yönelik tutum ölçeği sonunda anlamlı bir fark bulunmuştur,(U=995, p < 0 ,05). Sıra ortalamaları dikkate alındığında deney gurubu öğrencilerinin, kontrol gurubu öğrencilerine göre ev ödevlerine yönelik tutum oranları daha yüksektir.
Taşımalı ilköğretim uygulamasında karşılaşılan güçlükler

Bu araştırma, taşımalı ilköğretim uygulamasının Zonguldak ilindeki uygulamalarını ve değişik boyutlarını, güçlüklerini ortaya koymayı hedeflemiştir. Araştırma, var olan bir durumu ortaya çıkarmaya yönelik betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2009- 2010 eğitim-öğretim yılında Zonguldak ilindeki 3 ilçeden, 9 taşıma merkezi okulda görev yapan 180 öğretmen, 18 yönetici ve taşımalı eğitim kapsamına alınan 360 7. ve 8. sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Çalışma grubunu oluşturan yönetici, öğretmen ve öğrencilere araştırmacı tarafından geliştirilen anketler uygulanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde; yüzde, frekans dağılımı ve deneklerin açık uçlu sorularının nitel analizi kullanılmıştır. Ayrıca, taşımalı öğrencilerle merkez okul öğrencilerinin başarı durumlarını belirlemek amacıyla, çalışma gurubundaki 3 okuldan, 2009- 2010 eğitim-öğretim yılında mezun olan taşımalı öğrenciler ile merkez okul öğrencilerinin diploma notu ortalamaları hesaplanmış ve gruplar arasındaki başarı farklılığının analiz edilmesi amacıyla bağımsız örneklem t testi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulardan bazıları şu şekilde özetlenebilir: Taşımalı ilköğretim uygulaması kapsamında, taşıma işinde kullanılan servis araçları, araştırmaya katılan yönetici ve öğretmenlerin çoğu tarafından ''orta'' seviyede güvenilir bulunmuştur. Araştırmaya katılan yönetici ve öğretmenlerin çoğu, araç sürücülerinin öğrenciler ile ''kısmen yeterli'' düzeyde sağlıklı iletişim kurabildiği görüşündedir. Yönetici ve öğretmenlerin çoğu, taşıma araçlarına öğrenciler dışında ''nadiren'', öğrencilerin çoğu ise ''bazen'' yolcu alındığı görüşündedir. Öğrenciler, taşıma araçlarının okula zamanında ulaşamamasını en çok ''öğrencilerin araçları bekletmeleri'' ve ''kötü hava ve yol şartları'' gibi nedenlere bağlamaktadır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; taşıma merkezi okullarda, taşınan öğrencilerin yemek yiyebilecekleri bir yemekhane ya da bu amaçla hazırlanmış bir yer yoktur. Araştırmaya katılan yöneticilerin çoğu, taşımalı öğrencilere verilen yemeklerin yetersiz olduğunu belirtmektedir. Araştırma bulguları; yönetici ve öğrencilerin, taşımalı öğrencilere verilen öğle yemeğinin yetersiz olmasını en çok ''her gün benzer türde yiyeceklerin verilmesi'' ve ''yemeklerin soğuk verilmesi'' gibi nedenlere bağladığını göstermektedir. Yönetici ve öğretmenlerin çoğu, taşımalı öğrencilerin büyük oranda okula uyum sağladığı görüşündedir. Yönetici ve öğretmenlerin çoğuna göre; taşımalı öğrenciler, merkez okul öğrencileri tarafından ''kısmen'' benimsenmektedir. Köyden geldikleri için, diğer öğrenciler tarafından dışlandığını iddia eden öğrenciler vardır. Araştırma bulguları; taşımalı öğrencilerin, okullarında düzenlenen ders dışı sosyal etkinliklerde yeterince yer alamadıklarını göstermektedir. Yöneticilerin çoğu, taşımalı öğrenci velilerinin, okul ile olan iletişimini yetersiz bulmuştur. Araştırma bulgularına göre, merkez okul öğrencilerinin, taşımalı öğrencilere oranla daha yüksek bir akademik başarıya sahip olduğu söylenebilir.
TKY eğitim programının ilköğretim okulu öğretmenlerinin sınıf yönetimine ilişkin tutumlarına etkisi üzerine deneysel bir araştırma

Bu araştırmada; Toplam kalite yönetimi eğitim programının, ilköğretim okulu öğretmenlerinin sınıf yönetimine ilişkin tutumları üzerindeki etkisi incelenmiştir. Araştırmada, öntest-sontest denetim öbekli deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma 29'u deney ve 29'u denetim öbeği olmak üzere toplam 58 kişi ile yürütülmüştür. TKY eğitim programına başlamadan önce her iki öbeğe de 'Toplam Kalite Yönetimi Tutum Ölçeği' uygulanmıştır. Deney öbeğine 10 oturumda TKY eğitim programı uygulanmış, denetim öbeği üzerinde ise hiçbir işlem yapılmamıştır. TKY eğitim programı sonunda deney ve denetim öbeklerine 'Toplam Kalite Yönetimi Tutum Ölçeği' tekrar uygulanmıştır. Deney ve denetim öbeklerinin 'Toplam Kalite Yönetimi Tutum Ölçeği'nin her bir boyutunda almış oldukları puanlar arasında farklılık olup olmadığım belirlemek amacıyla aritmetik ortalamaları ve standart sapmaları hesaplanmıştır. Ayrıca deneysel işlemin etkili olup olmadığım sınamak amacıyla tek faktör üzerinde tekrarlanmış ölçümler için iki faktörlü ANOVA kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, deney öbeğinde yer alan ilköğretim okulu öğretmenlerinin, sınıf yönetiminin benimsenen tüm boyutlarında TKY uygulamalarına karşı daha olumlu bir tutum geliştirdikleri gözlenmiştir.
İlköğretim okulları IV. sınıf beden eğitimi dersi öğretimine yarışmalı öğrenme ve işbirlikli öğrenme yönteminin etkileri

Bu araştırmanın genel olarak iki amacı vardır. Bunlardan birincisi ilköğretim okulu 4. Sınıf öğrencilerinin Beden Eğitimi dersinde işbirlikli öğrenme yönteminin uygulandığı deney grubu ile yarışmalı öğrenme yönteminin uygulandığı kontrol grubu arasında akademik basan bakımından aralarında bir farkın olup olmadığını sınamak. ikincisi ise, yine ilköğretim okullarında 4. Sınıf öğrencilerinin Beden Eğitimi ve Oyun Öğretimi dersinde işbirlikli öğrenme yönteminin uygulandığı deney grubu ile yarışmalı öğrenme yönteminin uygulandığı kontrol grubu arasında bu derse karşı tutumlarında anlamlı bir farklılığın olup olmadığım araştırmaktır. Araştırma 1996- 1997 Eğitim - Öğretim yılı E. dönem, Denizli Raşit Özkardeş İlkokulu IV. Sınıf öğrencilerinden 2 sınıfta öğrenim gören toplam 97 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Ölçme aracı olarak; öğrencilerin akademik basanlarım, teorik bilgilerini ölçen 30 soruluk bir test ile uygulamadan aldıkları puanların toplamıyla belirlenmiştir. Öğrencilerin bu derse karşı tutumlarının belirleyebilmek için de 24 cümleden oluşan tutum ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen bulguların sonucunda işbirlikli öğrenme yönteminin uygulandığı deney grubunun, yarışmalı öğrenme yönteminin uygulandığı kontrol grubuna göre daha etkili olduğu yani deney grubu lehinde, öğrencilerin Beden Eğitimi dersine karşı tutumlarında ve akademik başarıları bakımından anlamlı farklılığın olduğu görülmüştür.
İlköğretim 1-5. sınıflar Türkçe dersi öğretim programı ve kılavuzu'nun ögelerinin öğretim programı'nda yer alan temel becerileri geliştirmeye uygunluğu

Bu çalışmada İlköğretim 1-5. Sınıflar Türkçe Dersi Öğretim Programı ve Kılavuzu'nun ögeleri Öğretim Programı ve Kılavuzu'nda yer alan temel becerileri geliştirmeye uygunluğu incelenmiştir. Araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Veriler 2005- 2006 öğretim yılında uygulanmaya başlanan İlköğretim 1-5. Sınıflar Türkçe Dersi Öğretim Programı ve Kılavuzu'ndan elde edilmiştir. Veriler toplanırken doküman incelemesinden yararlanılmıştır. İlköğretim 1-5. Sınıflar Türkçe Dersi Öğretim Programı ve Kılavuzu incelenmeye başlamadan önce Öğretim Programı ve Kılavuzunda yer alan temel beceriler ile ilgili çeşitli kaynaklar incelenmiştir. Elde edilen bilgilerden yola çıkılarak Öğretim Programı ve Kılavuzu'nda yer alan her bir becerinin tespitini sağlayacak maddeler belirlenmiştir. Hazırlanan ölçeğin kapsam geçerliliğini sağlamak için 5 uzmandan görüş alınmış, gerekli düzeltme ve geliştirme çalışmaları yapılarak ölçeğe son hali verilmiştir. Öğretim Programı ve Kılavuzu'nun ögeleri ayrı ayrı incelenmiştir. Kazanımların ve öğrenme-öğretme boyutunun temel becerileri geliştirmeye, ölçme değerlendirme boyutunun temel becerileri ölçme ve değerlendirmeye uygunluğuna yönelik veriler tespit edilmiştir. Araştırma sonucuna göre; tüm sınıflar düzeyindeki kazanımların Öğretim Programı ve Kılavuzu'nda yer alan eleştirel düşünme becerisini %19, 58 oranı ile en fazla; girişimcilik becerisini %1,71 oranı ile en az düzeyde, temel beceriler sınıf düzeylerine göre incelendiğinde tüm temel becerilerin %26, 43 oranı ile 4. sınıfta en fazla; %10, 11 oranı ile 1. sınıfta en az düzeyde geliştirilmeye uygun olduğu söylenebilir. Öğretim Programı ve Kılavuzu'nun öğrenme-öğretme boyutunun açıklamalar bölümünde temel becerilerin nasıl geliştirilebileceğine yönelik herhangi bir açıklama yoktur. Öğrenme öğretme tür, yöntem ve teknikleri temel becerilerin geliştirilmesine katkı getirebilir. Etkinlik örnekleri temel beceriler bakımından yeniden gözden geçirilebilir. İlköğretim 1-5. Sınıflar Türkçe Dersi Öğretim Programı ve Kılavuzu'nun ölçme-değerlendirme boyutunun açıklamalar bölümünde temel becerilerin nasıl ölçülüp değerlendirileceğine yönelik herhangi bir açıklama ve ölçme-değerlendirme aracı örnekleri arasında temel becerileri ölçme ve değerlendirmeye yönelik örnekler yoktur.
İlköğretim okulunda çalışanların iş doyumları ile ilgili bir çalışma

Araştırma, ilköğretim okulu çalışanlarının iş doyumu düzeylerinin belirlenmesi amacı ile tanımlayıcı olarak planlanmış ve veri toplama aracı olarak, kişisel bilgi formu ve iş doyumu ölçeği kullanılmıştır. Araştırma, İstanbul ili Anadolu yakası Ümraniye ilçesinde bulunan ilköğretim okulundan izin alınarak, Aralık 2008 -Ocak 2009 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini, eğitim kurumunda görev yapan toplam 130, örneklemi ise araştırmaya katılmayı kabul eden 120 çalışan oluşturmuştur. Ancak 111 kullanılabilir anket formu elde edilmiştir. İstatistiksel değerlendirme SPSS 10.0 paket programında yapılmış; veri analizinde sayı ve yüzde, gruplar arasında yapılan karşılaştırmalarda ise, sayı, ki-kare, t-testi ve varyans analizi testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgular; Araştırmaya katılan çalışanların, %69,4'ünün çalıştıkları okuldan memnun oldukları, iş doyumu boyutlarından kendini gerçekleştirme (p<0.05) kurumsal politikalar, yöneticilik-liderlik ve işyeri olanakları boyutlarında (p<0.01) ileri derecede anlamlı bulunmuş ve çalışanların çalıştıkları okuldan memnun olmalarının iş doyumunu arttırdığı saptanmıştır. Çalışanların iş doyumu boyutlarından, kurumsal politikalar ve sosyal olanaklar/sağlık güvencesinden en az doyum sağladığı, kendini gerçekleştirme ve kişiler arası iletişim boyutlarından ise en fazla doyum sağladığı (p<0.01), kişiler arası iletişim boyutundan 18-24 yaş arasındaki çalışanların en fazla memnuniyet duyan grup olduğu (p<0.05), sosyal olanaklar/sağlık güvencesi boyutundan ortaokul mezunlarının (p<0.01) ve 5-8 yıl arası çalışma süresine sahip çalışanların (p<0.05) en çok memnuniyet duyan grup olduğu saptanmıştır. Çalışanların iş doyumu boyutlarından, kişiler arası iletişim ve sosyal olanak/sağlık güvencesi boyutundan haftada 8-12 saat çalışanların en fazla doyum sağlayan grup olduğu (p<0.05), kişiler arası iletişim ve işyeri olanakları boyutundan hafta içinde boş günü olan çalışanların daha fazla doyum sağladıkları (p<0.05), sosyal olanaklar/sağlık güvencesi boyutundan eğitim gördükleri alanda çalışanların, daha az doyum sağladıkları (p<0.05), kendini gerçekleştirme (p<0.05) kurumsal politikalar ve sosyal olanaklar/sağlık güvencesi (p<0.01) boyutlarında, çalışanların üstleri karar alırken kendilerinden fikir alma durumunun iş doyumunu arttırdığı saptanmıştır.
Beyin uyumlu öğrenme yaklaşımının ilköğretim 5. sınıf sosyal bilgiler dersinde öğrencilerin akademik başarılarına, yönetici işlevlerine ve akademik benlik saygılarına etkisi

Günümüzde bilgiyi ezberlemeye çalışan değil, nasıl öğrendiğini bilen, öğrendiklerini anlamlandırabilen, eleştirel ve yaratıcı düşünebilen, bilgilerini uygulamaya koyabilen bireylere gereksinim duyulmaktadır. Bu becerilere sahip bireylerin yetiştirilmesinde önemli öğretim yaklaşımlardan biri de beyin uyumlu öğrenme yaklaşımı olarak görülmektedir. Beyin uyumlu öğrenme, beyinde öğrenmenin nasıl gerçekleştiğine dair bulgular ortaya koyan sinirbilim araştırmalarına dayalı geniş kapsamlı bir öğrenme ve öğretme yaklaşımıdır. Bu çalışmada, 5. sınıf Sosyal Bilgiler dersinde Beyin uyumlu öğrenme yaklaşımına göre hazırlanmış öğretim etkinliklerinin öğrencilerinin akademik başarılarına, yönetici işlevlerine ve akademik benlik saygılarına olan etkisi incelenmiştir. Bir deney ve iki kontrol grubu olmak üzere üç grup üzerinde gerçekleştirilen araştırmada yarı deneysel deneme modellerinden biri olan 'ön test-son test kontrol gruplu' yarı deneysel desen kullanılmıştır. Nicel araştırma teknikleriyle elde edilen veriler nitel verilerle de desteklenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2011- 2012 öğretim yılı İzmir ili Buca ilçesinde orta sosyo-ekonomik düzeyde bir devlet okulunun biri deney (n=38) ikisi kontrol grubu (nI=39, nII= 40 ) olmak üzere üç 5. sınıfı oluşturmuştur. Veriler, öğrencilerin Sosyal Bilgiler dersi akademik başarısını ölçmek için araştırmacılarca geliştirilen 'Akademik Başarı Testi', yönetici işlevlerini ölçmek için Raven (1938) tarafından geliştirilen ve Şahin ve Düzen (1993) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 'Raven Standart Progresif Matrisler Testi ' ve akademik benlik saygısını ölçmek için Coopersmith (1991) tarafından geliştirilen ve Pişkin (1996) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 'Coopersmith Akademik Benlik Saygısı Ölçeği' ile toplanmıştır. Araştırmanın bulguları, Beyin Uyumlu Öğrenme yaklaşımının uygulandığı deney grubu öğrencilerinin Sosyal Bilgiler dersi akademik başarıları ve akademik benlik saygılarının kontrol grubu öğrencilerine göre anlamlı derecede arttığı, bu farkın bir aylık süre sonunda da devam ettiğini ortaya koymuştur. Deney ve kontrol grubu öğrencilerinin yönetici işlev puanları ise yapılan öğretimle birlikte artmış olmasına rağmen, grupların yönetici işlev puanları arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Cinsiyete göre akademik benlik saygısı ve yönetici işlev değişkenlerinde deney ve kontrol grupları arasında anlamlı fark bulunmazken, akademik başarı değişkeninde gruplar arasında deney grubu kız ve erkekleri lehine anlamlı düzeyde fark bulunmuştur. Araştırmacı gözlemi ve öğrenci görüşlerine göre de beyin uyumlu öğrenme yaklaşımı öğretim sürecini olumlu etkileyen bir öğrenme-öğretme yaklaşımı olarak değerlendirilmiştir.
İlköğretim okulu müdürlerinin öğretimsel liderlik davranışları

Bu araştırmanın temel amacı ilköğretim okullarında görev yapan müdürlerin öğretim liderliği davranışlarını kendilerine ve öğretmenlere göre ne düzeyde gerçekleştirdiklerinin belirlenmesidir. Araştırmanın örneklemi 2001- 2002 akademik yılında, Denizli ili ilköğretim okullarında çalışan toplam 45 okul müdürü ve 251 öğretmenden oluşmaktadır. Araştırmanın bilgi toplama aracı, araştırmacı tarafından geliştirilen ve 54 sorudan oluşan ankettir. Veriler ortalama, standart sapma, t testi, tek yönlü varyans analizi ve scheffe anlamlılık testi kullanılarak yorumlanmıştır. Elde edilen bulgulara göre aşağıdaki sonuçlara ulaşılmıştır: 1. Müdürlerce en gerekli olarak algılanan boyut, okul misyonunu tanımlama boyutudur. 2. Müdürlere göre en fazla sergiledikleri öğretim liderliği boyutu, olumlu öğrenme iklimi geliştirme boyutudur. 3. Öğretim liderliği alt boyutlarının tümünde gereklilik ve sergileme algılan arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. 4. Tüm alt boyutlarda öğretmen ve müdürlerin sergileme algılan arasında anlamlı düzeyde bir farklılık bulunamamıştır. Öğretmenlere göre, okul müdürleri, öğretim liderliği alt boyutlarından en fazla olumlu öğrenme iklimi geliştirme boyutunu gerçekleştirmektedirler. 5. Bayan öğretmenler müdürlerini öğretim liderliği davranışlarını yerine getirme yönüyle erkek öğretmenlere göre daha başardı bulmuşlardır. Sınıf öğretmenleri de, branş öğretmenlerine göre öğretim liderliği davranışlarını yerine getirme yönüyle müdürlerini daha olumlu görmektedirler. Öğretim liderliğinin tüm alt boyutlannda 21-30 yaş grubu öğretmenler, müdürlerini, öğretim liderliği davranışlarını yerine getirme yönüyle diğer yaş gruplarına göre daha yetersiz görmektedirler. Öğretmenlerin, okul müdürlerinin öğretimsel liderlik davranışlarını sergilemelerine ilişkin algılarında mezun oldukları okula göre anlamlı düzeyde farklılık bulunamamıştır. 6-10 yıl kıdeme sahip olan öğretmenler, meslekteki kıdemlerine göre, öğretim liderliğinin tüm alt boyutlannda müdürlerini daha yetersiz olarak görmektedirler.