turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Beden eğitimi derslerinde uygulanan yapılandırmacı öğrenmenin bilişsel, duyuşsal ve psikomotor alanlar üzerine etkisinin karşılaştırılması

Bu araştırmanın amacı, beden eğitimi derslerinde uygulanan yapılandırmacı öğrenmenin bilişsel, duyuşsal ve psikomotor alanlara etkisinin deney ve kontrol grubu üzerindeki etkisinin karşılaştırılmasıdır. Araştırmada deneysel araştırma modeli kullanılmıştır. Çalışma grubu toplamda 34 ortaokul öğrencisi ve 63 lise öğrencisinden oluşan 52'si kontrol, 45'i deney grubu olmak üzere toplamda 97 öğrenciden oluşmuştur. Çalışmanın kontrol grubunu; 11 kız, 7 erkek, toplam 18 ortaokul 6. sınıf öğrencisi ile 20 kız, 14 erkek, toplam 34 lise 9. sınıf öğrencisi oluşturmuştur. Deney grubunu ise; 5 kız, 11 erkek, toplam 16 ortaokul 6. sınıf öğrencisi ile 13 kız, 16 erkek, toplam 29 lise 9. sınıf öğrencisi oluşturmuştur. Bir dönem süresince yapılandırmacı öğrenim ile yürütülen beden eğitimi derslerinin sonunda öğrencilerin bilişsel, duyuşsal ve psikomotor alanlarına etkisi belirlenen ölçeklerle tespit edilerek karşılaştırılmıştır. Veri toplama aracı olarak; bilişsel alan için; araştırmacı tarafından hazırlanan bilişsel bilgi formu, duyuşsal alan için; Güllü ve Güçlü (2009) tarafından geliştirilmiş 'Ortaöğretim Öğrencileri İçin Beden Eğitimi Dersi Tutum Ölçeği' ile Karakılıç, (2009) tarafından geliştirilmiş 'Beden Eğitimi Dersine Yönelik Tutum Ölçeği', psikomotor alan için; araştırmacı tarafından geliştirilmiş uygulama sınav ölçeği kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde; grupların uygulama sonrası bilişsel, duyuşsal ve psikomotor alanlardaki farklılığın analizi için Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Verilerin normal dağılıma sahip olmamasından dolayı non-parametrik testler uygulanmıştır. Elde edilen verilere göre; öğrencilerin bilişsel ve psikomotor alanlarında deney ve kontrol grubu değişkenine göre deney grubu lehine anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Öğrencilerin duyuşsal alanlarında; deney ve kontrol grubunda ön test son test verilerine göre ortaokul öğrencilerinde anlamlı bir farklılık bulunmazken, lise öğrencilerinde kontrol grubu ön test son test verilerinde anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Sonuç olarak; beden eğitimi ve spor derslerinde uygulanan yapılandırmacı öğrenmenin, öğrencilerin bilişsel ve psikomotor alan becerileri üzerinde daha fazla olumlu katkı sağladığı söylenebilir.
Enerji kavramının üniverite 1. sınıf seviyesinde öğrenim durumlarının analizi

Bu araştırma üniversite 1. sınıf seviyesinde enerji kavramının öğretim ve öğrenim durumlarını tespit etmek amacı ile gerçekleştirilmiştir. Bu amaç doğrultusunda Antropolojik kurama dayanarak, üniversite 1. sınıf Temel Fizik I kurumunun enerji ile ilgili kurumsal tanımaları ile öğrencilerin bu kurumun etkisi altında geliştirdikleri bireysel tanımaların özelliklerinin neler olduğu ve kurumsal tanımanın öğrencilerin bireysel tanımaları üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Örnek Olay Tarama Modeli kullanılarak gerçekleştirilen çalışma iki aşamada gerçekleştirilmiştir. İlk olarak öğrencilerin enerji kavramına ait kurumsal tanımalarının özellikleri belirlenmiştir. Bu süreçte ders sorumlusu tarafından seçilen kaynak kitap ekolojik yaklaşım ve prakseolojik yaklaşım kullanılarak analiz edilmiştir. Daha sonra öğrencilerin enerji kavramına ait bireysel tanımalarının özellikleri belirlenmiştir. Bu amaçla açık uçlu sorulardan oluşan bir ölçme aracı geliştirilmiş ve elde edilen veriler prakseolojik analiz yöntemi ile analiz edilmiştir. Bu kapsamda, Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Fizik Bölümünde Temel Fizik I dersini alan 36 öğrenci çalışmanın örneklemini oluşturmuştur. Araştırmanın sonucunda kurumsal ve bireysel tanımaların özellikleri ve kurumsal tanımaların bireysel tanıma üzerindeki etkileri belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda mevcut durumu iyileştirme yönünde önerilerde bulunulmuştur.
Dönüşüm geometrisi konularının gerçekçi matematik eğitimi etkinlikleriyle işlenmesinin öğrenci başarısına ve matematik tutumuna etkisi

Bu araştırmada ilköğretim 7. sınıf Dönüşüm Geometrisi konusunun gerçekçi matematik eğitimine dayalı etkinliklerle işlenmesinin akademik başarıya ve matematik tutumuna katkısı ile GME destekli öğretime ilişkin öğrenci görüşleri incelenmiştir. Çalışma 2016- 2017 eğitim öğretim yılının 2. döneminde Hatay ili Antakya ilçesindeki Anayazı Ortaokulunda toplam 41 öğrenci ile yapılmıştır. Araştırmada deneme modellerinden öntest-sontest kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Dersler deney grubunda gerçekçi matematik eğitimine dayalı etkinliklere göre, kontrol grubunda ise MEB'in ortaokul matematik ders kitabındaki etkinliklere göre düzenlenmiştir. Çalışmada uzman görüşleri (2 Öğretim üyesi, 2 matematik öğretmeni) alınarak öğrenci başarısını ölçme amaçlı 28 soruluk Dönüşüm Geometrisi başarı testi hazırlanmıştır. Hazırlanan başarı testinin pilot uygulaması Antakya ilçesi genelinde 192 öğrenciye uygulanmıştır. Bağımsız t testi yardımıyla alt ve üst %27'lik gruplar arasında anlamlı farklılık incelenmiştir. Madde analizi sonucu madde ayırt edicilik indeksi.30'un v altında olan 9 maddenin çıkarılmasıyla Dönüşüm Geometrisi Başarı Testi nihai haline getirilmiştir. Son haline getirilen başarı testinin Kuder Richardson- 20 (KR-20) değeri. 74 olarak bulunmuştur. 19 soruluk nihai test öğrencilere uygulama öncesi ve uygulama sonrasında öntest ve son test olarak uygulanmıştır. Deney grubuna görüşme formu uygulanarak GME hakkında bilgi toplanmıştır. Buna ek olarak kontrol grubuna da görüş formu uygulanarak yapılandırmacı yaklaşım hakkında öğrenci görüşleri alınmıştır. Elde edilen verilerin analizi yapılarak grupların öntest ve son testleri arasında başarı ve tutum puanlarındaki anlamlı farklılık araştırılmıştır. Uygulama sonrası öğrencilerin akademik başarısında deney grubu lehine istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunurken öğrencilerin ders tutumu açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir faklılık görülmemiştir. Buna karşın GME'ye dayalı etkinliklerle işlenen dersin daha eğlenceli, anlaşılır, ilgi arrtırıcı olduğu ve öğrenciler tarafından tercih edilen bir ders olduğu ifade edilmiştir. Araştırma sonuçları doğrultusunda çalışma ve araştırmacılara yönelik çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
Yükseltgenme-indirgenme konusunun öğretilmesinde bilgisayar destekli eğitimin öğrenci başarısına etkisi

Bu araştırma, Ortaöğretim 11. Sınıf Fen Bilimleri alanı, Kimya Dersi programında bulunan Yükseltgenme-İndirgenme Reaksiyonları Konusu üzerine gerçekleştirilmiştir. Çalışma aynı okulda öğrenim gören dört sınıfın katılımıyla yürütülmüştür. Çalışmada Geleneksel Öğretim, Bilgisayar Destekli Öğretim, Laboratuar Destekli Öğretim yöntemleri kullanılmıştır. Ayrıca bir sınıfta da Bilgisayar Destekli Öğretim ve Laboratuar Destekli Öğretim yöntemleri birlikte uygulanmıştır. Bilgisayar Destekli Öğretim uygulamasının gerçekleştirilmesi için konuya uygun olarak araştırmacı tarafından bir yazılım hazırlanmıştır. Bu yazılım, bilgisayar laboratuarında öğrenciler tarafından kullanılmak suretiyle uygulanmıştır. Laboratuar Destekli Öğretim yönteminin uygulanmasında, laboratuar ortamında öğrencilere deneyler yaptırılarak konular işlenmiştir. Geleneksel Öğretim yönteminde ise sınıf ortamında klasik yöntemle ders işlenmiştir. Araştırmada kullanılan öğretim yöntemlerinin öğrencilerin akademik başarılarına, hatırlama düzeylerine ve kimya dersine karşı tutumlarına etki yapıp yapmadığı araştırılmıştır. Araştırma aynı öğretim kurumunda toplam 133 öğrencinin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma modellerinden deneysel ve tarama modelleri kullanılmıştır. Deneysel modelde Son test Kontrol Gruplu Model seçilmiştir. Tarama modelinde ise, İlişkisel ve Korelasyon Türü İlişkisel Tarama Modelleri kullanılmıştır. Araştırmadaki bağımlı değişkenler; kimya başarısı, hatırlama düzeyi ve öğrencilerin kimya dersine yönelik tutumlarıdır. Bağımsız değişken ise seçilen öğretim yöntemleridir. Çalışma sonuçlarına göre Bilgisayar Destekli Öğretim uygulamalarının gerçekleştirildiği öğrencilerin akademik başarıları ve hatırlama düzeyleri, Geleneksel Öğretim grubu ve Laboratuar Destekli Öğretim grubu öğrencilerine göre anlamlı bir şekilde farklılaşmıştır. Ancak Laboratuar Destekli Öğretim yöntemi uygulanan grup ile Geleneksel Öğretim uygulanan grubun akademik başarıları ve hatırlama düzeyleri arasında anlamlı bir farklılaşma söz konusu olmamıştır. Bilgisayar Destekli Öğretim uygulanan grup ile hem Bilgisayar Destekli Öğretim hem de Laboratuar Destekli Öğretimin birlikte uygulandığı grubun akademik başarılarında ve hatırlama düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılık oluşmamıştır. Ancak, Bilgisayar Destekli Öğretim ve Laboratuar Destekli Öğretimin birlikte uygulandığı grubun akademik başarıları ve hatırlama düzeyleri daha yüksek olmuştur. Çalışma gruplarının kimya dersine karşı olan tutumlarında uygulama sonucunda istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık oluşmamıştır. Demografik özelliklerin öğrencilerin akademik başarıları ve Kimya tutumu üzerindeki etkilerinde ise; öğrencilerin kimya dersi başarı algı durumları ile anne çalışma durumlarının akademik başarılarında anlamlı bir farklılık yarattığı tespit edilmiştir. Ancak cinsiyet, anne-baba eğitim seviyeleri ve ailelerin sosyoekonomik düzeyleri gibi değişkenlerin öğrencilerin akademik başarıları ve kimya tutumları üzerinde bir etkisi olmadığı tespit edilmiştir.
İlköğretim 8. sınıf matematik dersinin disiplinler arası yaklaşımla işlenmesinin öğrencilerin matematik başarıları ve eleştirel düşünme eğilimleri üzerindeki etkisinin incelenmesi

Değişen dünya düzeninde insan nüfusunun artmasıyla birlikte bilgi üretimi de hızla artmaktadır. Bu artış, toplumlarda ve bu toplumların yetiştirdiği bireylerde değişime neden olmaktadır. Sadece var olan eski bilgilerle çağa ayak uydurabilmek ve kişinin her şeyi bilmesi gün geçtikçe zorlaşmaktadır. Bu nedenle, artık okullardan beklenen en önemli görev var olan bilgiyi ezberleyen bireyler yetiştirmek yerine, bilgiye ulaşmayı öğrenen, yaratıcı, üretici, problem çözebilen, farklı düşüncelere hoşgörü ile bakabilen bireyler yetiştirmektir (Aybek, 2006). Bu noktada farklı disiplinlerin bilgi ve becerilerine dayanarak problem çözme sürecine önem veren disiplinler arası yaklaşım bu çalışmanın temelini oluşturmaktadır. Disiplinler arası yaklaşım ilkelerine göre tasarlanmış temaların öğrencilerin matematik başarıları ve eleştirel düşünme eğilimleri üzerindeki etkisini belirlemeyi amaçlayan çalışmada ön test-son test kontrol gruplu desen kullanılmıştır. Geliştirilen temalar matematik dersi fraktallar, bilimsel gösterim, grafik oluşturma, geomtri ve dört işlem konularını içermektedir. Araştırmanın çalışma grubunu, Gazikent İlköğretim Okulu 8/B ve 8/E sınıfına devam eden, yaşları 13-15 arasında değişen ve sosyo-ekonomik düzeyleri orta seviyede olan 66 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmacı tarafından geliştirilen, geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmış matematik başarı testi ve Kökdemir (2003) tarafından Türkçe'ye uyarlanan eleştirel düşünme eğilimi ölçeği kontrol ve deney gruplarına 5 haftalık uygulama öncesi ve sonrasında uygulanmıştır. Uygulama sonucu elde edilen veriler ile kovaryans analizi yapılmıştır. Araştırma bulguları, disiplinler arası yaklaşımın geleneksel öğretime göre matematik başarısını olumlu yönde etkilediğini ortaya çıkarmıştır. Bu bulgu, araştırmanın birinci denencesini desteklemektedir. Araştırmanın diğer bulgusuna göre, disipliner arası yaklaşımın geleneksel yaklaşımlara göre eleştirel düşünme eğilimi üzerinde anlamlı bir etkisinin olmadığı ortaya çıkarmıştır. Elde edilen bu bulgular yorumlanarak uygulayıcılar ve araştırmacılar için öneriler geliştirilmiştir.
Eğitim fakültesi öğrencilerinin öğretim elemanlarının öğretimsel yeterliklerine ilişkin algıları ve öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı; İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi öğrencilerinin; derslerine giren öğretim elemanlarının öğretimsel yeterliklerine ilişkin algılarını ve öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarını belirlemek ve bu ikisi arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma hem ilişkisel hem tarama modelinde tasarlanmıştır. Araştırmanın evrenini 2014- 2015 eğitim öğretim yılında İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nde öğrenim gören 4383 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini uygun örnekleme yöntemine göre seçilen 1075 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri araştırmacı tarafından geliştirilen 'Öğretim Elemanı Öğretimsel Yeterlik Ölçeği' ve Üstüner (2006) tarafından geliştirilen 'Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutum Ölçeği' ile toplanmıştır. Araştırmada, öğrenim görülen program, cinsiyet, sınıf düzeyi ve öğretim türü bağımsız değişkenlerine ilişkin analizler yapılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde SPSS 21.0 ve Amos 18 paket programlarından faydalanılmıştır. Araştırmanın alt problemlerinin cevap bulmak amacıyla; betimsel istatistik hesaplamaları, t-testi, ANOVA testi, Dunnett's C testi, Mann-Whitney U testi, Kruskall-Wallis testi yapılmış ve Spearman korelasyon katsayısı hesaplanmıştır. Yapılan analizler sonucunda, İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi öğrencilerinin; derslerine giren öğretim elemanlarının öğretimsel yeterliklerine ilişkin algılarının 'orta' , öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarının ise, 'çok' düzeyinde olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca öğrencilerin; öğretim elemanlarının öğretimsel yeterliklerine ilişkin algıları ile öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları arasında pozitif yönlü düşük düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır (r=.206; p<.05). Araştırma kapsamında, öğrencilerin öğretim elemanlarına ilişkin yeterlik algısı ve öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları farklı değişkenler açısından incelenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, birinci sınıfta öğrenim gören öğrencilerin öğretim elemanlarının öğretimsel yeterliklerine ilişkin algılarının iki, üç ve dördüncü sınıflara kıyasla anlamlı şekilde yüksek olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca üçüncü sınıfta öğrenim gören öğrencilerin öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarının diğer sınıflara kıyasla daha düşük olduğu ve kız öğrencilerin erkek öğrencilere kıyasla mesleğe yönelik daha olumlu tutuma sahip oldukları tespit edilmiştir.
Sınıf öğretmeni adaylarının yansıtıcı düşünme eğilimleri ve öğretme-öğrenme anlayışlarının incelenmesi

Sınıf öğretmenleri adayları üzerinden değerlendirilerek yapılan araştırmada,. sınıf öğretmeni adaylarının yansıtıcı düşünme eğilimleri ve öğretme-öğrenme anlayışları arasındaki ilişkiyi belirlemek amaçlanmıştır. Betimsel bir özelliğe sahip olan çalışmada, tarama yöntemi kullanılmış olup buna göre değerlendirme yapılmıştır. Araştırmanın çalışma evreni Ege Bölgesinde yer alan eğitim fakültelerinin sınıf öğretmenliği anabilim dalları olarak tespit edilmiştir. Araştırma örneklemine uygun örnekleme tekniği ile Sınıf Öğretmenliği Anabilim Dalında öğrenim gören %58,3'ü (n=133) kadın, %41,7'si (n=95) erkek. olmak üzere toplam 228 sınıf öğretmeni adayı dahil edilmiştir. Araştırmada veri toplama vasıtası olarak, sınıf öğretmeni adaylarının yansıtıcı düşünme eğilimlerine ilişkin görüşlerini desteklemek ve oluşturmak için Semerci.(2007) tarafından geliştirilen 'Öğretmen ve Öğretmen Adayları İçin Yansıtıcı Düşünme Eğilimi Ölçeği', öğretme ile öğrenme anlayışlarını desteklemek amacıyla ise Chan ve Elliot (2004) tarafından geliştirilen, uyarlanan ve Aypay (2011) tarafından Türk kültürüne çevirilen 'Öğretme ve Öğrenme Anlayışları Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde araştırmanın amaçları doğrultusunda, yüzde dökümleri alınmış, One-Sample Kolmogorov-Smirnov Test S testi, Mann-Whitney U testi, Kruskall Wallis H testi uygulanmış, pearson momentler çarpımı korelasyon katsayıları hesaplanmıştır. Bu araştırmada önem düzeyi 0,05 olarak kabul edilmiştir. Araştırma sonucunda, sınıf öğretmeni adaylarının genel yansıtıcı düşünme eğilimlerine ilişkin puan ortalamaları cinsiyet, anne eğitim düzeyleri, baba eğitim düzeyleri, mezun olunan lise türüne göre değişkenlik göstermemiştir. Yansıtıcı düşünme eğilimlerine ilişkin puan ortalamaları sadece öğrenim gördükleri sınıf düzeyine göre farklılık göstermiştir. Sınıf öğretmeni adaylarının öğretme ve öğrenme anlayışları cinsiyet, annesinin ve babanın eğitim seviyesi, öğrenim görülen sınıf, mezun olunan lise türü bağımsız değişkenine göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılaşmanın olmadığı saptanmıştır. 'Öğretme-Öğrenme Anlayışı' ile 'Genel Yansıtıcı Düşünme Eğilimi' aralarında istatistiksel bakımdan değerlendirildiğinde anlamlı bir ilişkinin olmadığı saptanmıştır. Genel sonuç olarak sınıf öğretmeni adaylarının hem yansıtıcı düşünme eğilimlerinin hem de öğrenme ve öğretme anlayışlarının iyi düzeyde olduğu saptanmıştır.
Blok tabanlı görsel ve metin tabanlı programlama öğretimlerinin erişi, mantıksal düşünme ve motivasyona etkileri

Bu araştırmanın amacı, blok tabanlı görsel ve metin tabanlı programlama öğretimlerinin öğrencilerin erişi, mantıksal düşünme ve programlamaya yönelik motivasyonlarına etkilerini belirlemektir. Tek gruplu ön test son test deney modeline göre hazırlanan araştırmanın çalışma grubunu, 2015- 2016 Eğitim-Öğretim yılının Bahar döneminde bir devlet üniversitesinin Fen Bilgisi Öğretmenliği Bölümü'nde öğrenim gören toplam 60 öğrenci oluşturmaktadır. Yapılan araştırmada iki farklı deneysel işlem gerçekleştirilmiş ve sonuçlar ayrı ayrı değerlendirilmiştir. 30 öğrenciden oluşan A şubesindeki öğrencilere 10 hafta süresince Scratch ile blok tabanlı görsel programlama öğretimi yapılmıştır. B şubesinde ise toplam 30 öğrenci çalışmaya dahil edilmiş olup bu grupta da 10 hafta süresince Small Basic ile metin tabanlı bir programlama öğretimi gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında veri toplama aracı olarak programlama erişi testi, mantıksal düşünme testi ve programlamaya yönelik motivasyon ölçeği kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde bağımsız gruplar için t-testi, Mann-Whitney U testi ve eşleştirilmiş örneklem t-testi kullanılmıştır. Analizler sonucunda; blok tabanlı görsel programlama öğretiminin yapıldığı öğrencilerin erişi, mantıksal düşünme ve motivasyon ön test puanlarına kıyasla son test puanlarında istatistiksel olarak anlamlı bir artış elde edilmiş ve incelenen değişkenler için yüksek düzeyde bir etki büyüklüğü hesaplanmıştır. Metin tabanlı programlama öğretiminin yapıldığı grupta ise erişi ve mantıksal düşünme ön test puanları son testte istatistiksel olarak anlamlı bir artış göstermiştir. Erişi puanları için yüksek düzeyde, mantıksal düşünme içinse orta düzeyde bir etki büyüklüğü hesaplanmıştır. Metin tabanlı programlama öğretiminin yapıldığı grupta öğrencilerin motivasyon ön test puanları eğitimlerin ardından uygulanan son testte istatistiksel olarak anlamlı bir artış oluşturmamıştır. Motivasyon puanları için hesaplanan etki büyüklüğü ise düşük düzeydedir.
Özel eğitim öğretmenliği lisans programının zihin engelliler öğretmenliği yeterlikleri açısından incelenmesi

Bu araştırma, eğitim fakültelerinde 2016- 2017 Eğitim-Öğretim Yılı itibariyle uygulamaya konan Özel Eğitim Öğretmenliği Lisans Programının Zihin Engelliler Öğretmenliği yeterlikleri açısından incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Nitel araştırma desenlerinden fenomenoloji esas alınarak yürütülen çalışmanın evrenini Sakarya ilinde görev yapmakta olan zihin engelliler eğitimi alan mezunu öğretmenler ile Sakarya Üniversitesi Özel Eğitim Bölümü ve Eğitim Programları ve Öğretim Anabilim Dalı'nda görevli akademisyenler oluşturmaktadır. Araştırmada evreninin büyük olması sebebiyle örneklem alma yoluna gidilmiştir. 2017- 2018 Eğitim-Öğretim Yılında Sakarya İlinde görev yapmakta olan zihin engelliler eğitimi alan mezunu on iki (12) öğretmen basit tesadüfi örneklem; Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Özel Eğitim Bölümü'nde görevli yedi (7), Eğitim Programları ve Öğretim Anabilim Dalı'nda görevli iki (2) akademisyen ise kolay ulaşılabilir durum örneklemesi yöntemiyle seçilerek araştırmanın çalışma grubu oluşturulmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından oluşturulan, 'Lisans Programı Değerlendirme Anketi' isimli yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmış ve elde edilen veriler içerik analizi yoluyla çözümlenmiştir. Katılımcı görüşleri doğrultusunda analiz edilen veriler tablolaştırılarak verilmiştir. Araştırma bulguları incelendiğinde, Özel Eğitim Öğretmenliği Lisans Programının Zihin Engelliler Öğretmenliği yeterlikleri ile örtüşmediği görülmüştür. Katılımcıların olumsuz görüşlerinin ve önerilerin genel itibari ile uygulama saatlerinin artırılması, öğretim derslerinin yetersizlik türlerine göre ayrılması, çoklu yetersizliklere yönelik ders okutulması, dil ve konuşma bozuklukları eğitimine önem verilmesi, öğretim derslerinin oyunla öğretim vb. derslerle desteklenmesi, zihin yetersizliğine yönelik daha fazla ders saati ayrılması, kavram öğretimi dersinin zorunlu ders havuzuna çekilmesi, erken eğitim, destek programlara katılımın teşvik edilmesi, sağlık bilgisi ve cinsel eğitim gibi konularda yoğunlaştığı görülmüştür. Araştırmada elde edilen bulguların program geliştiricilere ve alanyazına katkısı olacağı düşünülmektedir.
Ortaöğretim biyoloji dersi öğretim programının öğretmen ve öğrenci görüşlerine göre değerlendirilmesi

Bu araştırmanın genel amacı 9 -12. sınıf biyoloji dersi öğretim programının biyoloji öğretmenleri ile biyoloji dersi alan öğrenci görüşlerine göre uygulamadaki etkinliğini incelemektir. Araştırma, 2012 yılında, Diyarbakır ili merkez ilçelerindeki ortaöğretim okullarında çalışan 9 -12. sınıf biyoloji öğretmeni (N=93) ve öğrencileri (N=260) ile yapılmıştır. Araştırmada betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmada programın öğelerine dönük değerlendirme modeli esas alınmıştır. Veriler, öğretmen ve öğrencilerden anketler ile toplanmıştır. Anketlerde kişisel bilgi soruları, kapalı uçlu (5'li likert tipi derecelendirilmiş), açık ve yarı açık uçlu sorular bulunmaktadır. Anketler araştırmacı tarafından hazırlanmış, pilot çalışma yapılarak da geliştirilmiştir. Anketlerin güvenirlik analizleri için madde-toplam korelasyonu ve cronbach alfa iç tutarlık katsayısı dikkate alınmıştır. Elde edilen veriler SPSS programında analiz edilmiştir. Verilerin yüzde, frekans ve aritmetik ortalama değerleri çıkartılmıştır. Ortalamalar arasındaki farklılık analizleri için ilişkisiz örneklem t-testi, tek yönlü varyans, Scheffe ve Kruskall Wallis-H testi tekniklerinden yararlanılmıştır. Elde edilen sonuçlar 0,05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırma sonucuna göre genel olarak biyoloji dersi öğretim programı boyutlarının uygulamadaki etkinliğinin orta düzeyde olduğu bulunmuştur. Öğretmenlerin programın boyutlarına ilişkin görüşleri ile demografik özellikleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir faklılık görülmemiştir. Öğrencilerin cinsiyetleri açısından programa ilişkin görüşleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir faklılık görülmemiştir. Okul türü açısından eğitim durumları boyutuna ilişkin görüşler arasında Fen Lisesi'nde okuyan öğrenciler lehinde farklılık bulunmuştur. Sınıf düzeyleri açısından 9. 11. ve 12. sınıf öğrencileri arasında 9. ve 11. sınıf öğrencileri lehinde istatistiksel anlamlı farklılık bulunmuştur. Öğretmenlerin Program Tanıtım Semineri'ne az katıldığı, seminerin farklı nedenlerden dolayı verimli geçmediği belirlenmiştir. Biyoloji ders kitaplarının ihtiyaçları karşılamada yetersiz kaldığı, biyoloji laboratuvarının farklı nedenlerle istenilen şekilde kullanılamadığı saptanmıştır. Sonuç olarak biyoloji dersi öğretim programının kendi yapısı, öğretmen, öğrenci ve okulların sahip oldukları koşullardan dolayı uygulamadaki etkinliğinin istenilen düzeyde olmadığı görülmüştür. Bu veriler doğrultusunda öneriler yapılmıştır.