turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun kira sözleşmesine ilişkin genel hükümleri çerçevesinde kira sözleşmesinin sona ermesi

Kullandırma amacı güden sözleşmeler arasında yer alan kira sözleşmesi, Türk Hukuku'nda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ile düzenlenmiştir. Türk Borçlar Kanunu'nun 299. maddesine göre, 'Kira sözleşmesi, kiraya verenin bir şeyin kullanılmasını veya kullanmayla birlikte ondan yararlanılmasını kiracıya bırakmayı, kiracının da buna karşılık kararlaştırılan kira bedelini ödemeyi üstlendiği sözleşmedir.'Çalışmanın içeriğini, Türk Borçlar Kanunu'nun kira sözleşmesine ilişkin genel hükümlerindeki 'Sona Erme' başlığı altında, m.327- 333 aralığında düzenlenen sona erme halleri oluşturmaktadır. Bu çerçevede belirli süreli kira sözleşmelerinin sürenin geçmesi ile kendiliğinden sona ermesi TBK m.327'de düzenlenmiştir. Belirsiz süreli kira sözleşmelerinin olağan fesih bildirimi yoluyla sona erdirilme düzeni TBK m.328, 329 ve 330 hükümlerinde belirtilmiştir. Devamında 'Olağanüstü Fesih' başlığı altında üç sona erme sebebine yer verilmiştir. Bu sebepler; TBK m.331'de düzenlenen önemli sebeplerden ötürü kira sözleşmesinin sona erdirilmesi, TBK m.332'de düzenlenen kiracının iflası halinde kira sözleşmesine son verilmesi ve TBK m.333'de düzenlenen kiracının ölümü üzerine kira ilişkisinin sonlandırılmasıdır.
Türk anayasalarında milletvekilliği sıfatının kazanılması ve kaybedilmesi

Seçim, bir ulusun kaderini belirleyen, kimler tarafından yönetileceğinin ve temsil edileceğinin belirlendiği, o ulus için hayati önem taşıyan bir kavramdır. Seçilme yeterliliği şartları, bu önemin özünü oluşturmaktadır. Bu çalışmanın amacı, geçmişşten günümüze Türk Anayasaları'nda milletvekilliği sıfatının kazanılması ve kaybedilmesini incelemektir. Bu kapsamda 1876 Kanun-i Esasi, 1924 Teşkilat-ı Esasiye Kanunu, 1961 Anayasası ve 1982 Anayasası milletvekili seçilme yeterliliği şartları ve milletvekilliği sıfatının kaybedilmesi bağlamında analiz edilmiştir. 1921 Teşkilat-ı Esasiye Kanunu'nda milletvekili seçilme şartlarına ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmadığından, bir inceleme ya da diğer anayasa metinleri ile bir kıyaslama imkanı olmamıştır. Çalışma, literatür araştırması sonucunda elde edilen kaynaklar ışığında iki bölüm olarak tamamlanmıştır. Birinci bölümde 1982 Anayasası dışında kalan anayasa metinleri ele alınmış, ikinci bölüm ise, kapsamlı bir biçimde 1982 Anayasası'na ayrılmıştır. Çalışma sonucunda yürürlükte olan 1982 Anayasası'nda evrensel seçilme yeterliliği şartları ile uyum sağlamayan ve uluslararası belgelerde düzenlemeye müsait olan birçok düzenlemenin olduğu görülmüştür.
Türk marka hukukunda karıştırılma ihtimali ekseninde ortalama tüketici kavramı

Günümüzde şirketlerin artan markalaşma faaliyetleriyle birlikte marka ve markanın sağladığı haklar birçok uyuşmazlığa konu olmaktadır. Marka hakkı ihlalinin sıklıkla karıştırılma ihtimalinin ortaya çıkması nedeniyle gerçekleştiği de bilinmektedir. Mal veya hizmetin hitap ettiği tüketici kitlesinin algısını etkilemeye yönelik marka tescilleriyle birlikte karışıklığa yol açan taraf, önceki marka sahibinin itibarından yararlanmakta ve bu durumdan kazanç elde etmektedir. Karıştırılma ihtimalinin ortaya konulabilmesi için doktrinde ve uygulamada bazı ölçüt ve unsurların varlığı kabul edilmektedir. Teknolojik gelişmeler ve teknolojiye ulaşım imkanlarının hızla artması nedeniyle karıştırılma ihtimalinin bir ölçütü olan ortalama tüketici kavramı da bu süreç içinde gelişmekte ve değişmektedir. Bu çalışmada, karıştırılma ihtimali ölçütleri ve unsurlarıyla açıklanmış, yargı kararları da kullanılarak karıştırılma ihtimalinin nasıl tespit edilebileceği anlatılmıştır. Karıştırılma ihtimalinin unsurlarından biri ve kanımızca en önemlisi olan ortalama tüketici kavramı da hem doktrin görüşleri hem de yargı kararları ışığında açıklanmaya çalışılmıştır. Bu çalışmanın ana amacı, marka hukuku ekseninde karıştırılma ihtimali kavramının açıklığa kavuşturulması ve ortalama tüketici kavramının bu kapsamda nasıl tespit edilmesi gerektiğine dair görüşlerin ortaya konulmasıdır.
Katkı payı alacağı ve değer artış payı alacağı

Evlilik iki yetişkin bireyin birlikte yaşama arzusu ile kanunların yetkili kıldığımemur önünde beyanda bulunarak gerçekleştirdikleri bir Medeni Hukuk işlemidir. Güven ilişkisi üzerine kurulu evlilikte eşlerin kendilerine ait malvarlığı değerindendiğer eşin malvarlığına katkıda bulunması ya da malvarlığı için emek sarf etmesi olağan durumlardır. Ancak evliliğin boşanma, butlan, ölüm gibi hayatın içindensebeplerle sona ermesi de yaşamın bir gerçeğidir. Bu durumlar evliliği sonlandırdığıgibi eşler arasındaki mal rejimini de sona erdirir. Bu sebeplere ek hakim kararı ile mal ayrılığına geçiş ve eşlerin aralarında anlaşarak başka bir rejim seçmeleri de mal rejimini sona erdiren ve tasfiye sonucu doğuran sebeplerdir. Eşlerin evlilik süresince ortak bir yaşam idamesi amacıyla birbirlerinin malvarlığı değerine yaptıkları birtakım katkılar rejimin tasfiyesi ile birlikte hakkaniyet gereği diğer eşten istenilebilmektedir. 743 sayılı Kanunda yasal bir zemini olmamakla birlikte Borçlar Kanunu hükümleridayanak yapılarak Yargıtay içtihatlarıyla 1990'lı yıllardan itibaren bu tür katkılar'Katkı Payı Alacağı' yahut 'Denkleştirme Tazminatı' adı altında mal rejiminin sona ermesi üzerine diğer eşten talep edilebilmekteydi. 01.01. 2002 tarihinde değişen Türk Medeni Kanun'u ile bu tür katkıların talep edilebilmesi içtihatlardan birtakım farklılıklar göstererek yasal zemine oturtulmuştur. 4721 sayılı yeni kanunda bu alacak hakkı için kullanılan kavram 'Değer Artış Payı Alacağı'dır. 01.01. 2002 öncesievliliklere 4721 sayılı Kanunun yürürlük kanunu gereğince 4721 sayılı Kanun hükümleri uygulanamayacağından bu tarihten önce yapılmış ancak rejimintasfiyesinin günümüzde gerçekleştiği evliliklere uygulanması gerekli kuralların neler olacağı, kanunun düzenlediği 'Değer Artış Payı' ile içtihatlarla varlık bulan 'KatkıPayı' kavramlarının neler olduğu, aralarındaki ilişki, bu alacakların hesaplanma yöntemi ve mal rejiminin tasfiyesindeki yerleri tez çalışmamızın temel konularını oluşturmaktadır.
Denizde işlenen suçlar

Denizlerde suç işlenmesinin önlenmesine yönelik uluslararası girişimler, 19. yüzyılın ikinci yarısında kendisini göstermeye başlamıştır. 1982 yılında Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi imzalanmıştır. Tezimizde, denizde işlenen suçlar, uluslararası hukuk prensipleri çerçevesinde incelenmiş; bu suçlara uluslararası toplumun yaklaşımı, devletlerin denizlerdeki yetki düzeni, bayrak, kıyı ve liman devleti yetkileri ve suçlara ilişkin düzenlemeler kapsamında ele alınmış; mevcut hukuksal ve yönetimsel çerçevenin denizde suç işlenmesinin önlenmesi bağlamındaki yeterliliği tartışılmıştır. İlk bölümde, denizlerde işlenen suçlara ilişkin olarak devletlerin müdahale ve düzenleme yetenekleri ile ilgili hususları ortaya koymak maksadıyla; deniz hukukunun gelişim süreci çerçevesinde denizlerde yetki paylaşımına ilişkin hukuki düzenlemeler ile devletlerin gemiler üzerindeki yetkilerine ilişkin hususlar incelenmiştir. Denizlerde işlenen suçların tarihi süreçte değerlendirilerek bu suçların kapsam ve niteliklerinin incelendiği ikinci bölümde, terör suçu, denizlerde işlenen şekliyle ele alınmış; denizde işlenen haydutluk ve silahlı soygun eylemleri birçok boyutu ile incelenmiştir. Deniz ticaretini ve savaş gemilerinin faaliyetlerini olumsuz yönde etkileyen suç unsurlarının engellenmesine yönelik düzenlemeler özellikle yüzyılımızın ikinci yarısında önemli gelişme göstermiştir. Üçüncü bölümde, söz konusu düzenlemelerin kapsamı, amaçları ve gereklilikleri incelenmiştir. Son bölümde, denizlerde işlenen suçlara ilişkin yasal düzenlemeler ile uluslararası hukuk prensipleri incelenmiştir. Bu kapsamda, Türk mevzuatı ile Anglo-Amerikan uygulamaları ele alınmıştır.
Yargı kararları ışığında hukuka uygunluk bakımından yapılaşma ve sonuçları

İmar Hukuku genel anlamıyla yapıların hukuka uygunluğu konusunda kamu adına denetim ve gözetim sağlayan bir hukuk dalıdır. Son yıllarda, gerçekleşen hızlı nüfus artışı, büyük kentlerin sürekli olarak kırsal alanlardan göç alması, kentsel yerleşim alanlarının bu nüfusu karşılamaya yönelik olarak değişen planlama faaliyetleri doğrultusunda yenilenmesi mecburiyeti, planlama faaliyetleri yapılırkençevresel faktörlere özen gösterilmesi gerekliliği ve aynı zamanda estetik bir mimari anlayışın gelişmesi gibi sebeplerle İmar Hukuku uygulamada artık daha çok önem kazanmıştır. Bu gelişmeler karşısında hem bireyler açısından ve hem de idareler açısından planlı ve hukuka uygun yapılaşmayı sağlamak oldukça zordur. Bu çalışmanın konusunu oluşturan hukuka uygun yapılaşmalarınsağlanabilmesi için yapıların öncelikli olarak İmar Kanunu ve ilgili yönetmeliklere uygun olarak yapılması, bazı şartlar altında İmar Kanunu dışındaki özel kanun uygulamalarına dikkat edilmesi ve aynı zamanda idarelerin yapılar üzerinde denetim ve gözetim yetkisini doğru kullanması gerekmektedir. Bu çalışmada; genel anlamıylayapı ve yapılaşma kavramı, hukuka uygun yapılaşmanın gerçekleşebilmesi için uyulması gereken kurallar, hukuka aykırı yapılaşma ve aykırı yapılaşmanın sonuçları incelenecektir.
Prens Sabahaddin: Siyasi, toplumsal ve iktisadi fikirleri

Bu çalışmanın amacı Sultan II. Abdülhamid'in yeğeni, yani Osmanlı hanedan üyesi olmasına rağmen Osmanlı Devleti yönetim şekline karşı duruşu ile önemli bir fikir adamı olan Prens Sabahaddin'in siyasi, toplumsal ve iktisadi fikirlerini bir bütün olarak incelemektir. 18. ve 19. yüzyılda Osmanlı Devleti'nin içinde bulunduğu toplumsal bunalıma reçete arayan aydınlardan biri olan Prens Sabahaddin, idari ve siyasi yapının değiştirilmesi, ıslah edilmesi gibi kısa ve geçici çözüm önerilerinden ziyade, toplumsal yapının temel taşı olan aileden ve bireyden başlayarak kalıcı olarak değiştirilmesi gerektiğine inanmış ve bu görüşü savunarak diğer aydınlardan farklı bir yerde konum almıştır. Prens Sabahaddin Osmanlı Devleti'nin sıkıntılarını gelip geçici tedbir ve fikirler yerine ilmi usullerle çözmeye çalışmıştır. O pozitif bilim tekniği olan gözlemi toplum bilimine uygulamayı önermiştir. Prens Sabahaddin, fikir yönünden sosyal hayatta bireycilik, iktisadi hayatta şahsi teşebbüs, idari yönetimde de adem-i merkeziyeti savunmuştur. Bu doktora çalışmasının temelini de Prens Sabahaddin tarafından savunulan fikirler oluşturmaktadır. Prens Sabahaddin ile ilgili yapılan daha önceki çalışmaların hemen hemen hepsinin siyasi, sosyal ve iktisadi boyutları bir bütün olarak ele almadığı ve bundan dolayı da Prens Sabahaddin'in fikirlerinin tam anlamıyla açıklayamadığı görülmüştür. Bu sebeple bu çalışmada Prens Sabahaddin'in fikirleri bütünsel olarak ele alınmış ve kendi içerisinde belli bir tutarlılığa sahip olduğu ortaya çıkmıştır.
Alacağın devrinde devredenin garanti sorumluluğu

Çalışmamızın temelini alacağını ivazlı olarak devreden alacaklının garanti sorumluluğu oluşturmaktadır. Alacağın devri sadece alacağın alacaklısının değiştiği hukuki bir işlemdir. Alacağın devri ile devralan doğrudan alacaklı konumuna geçmektedir. Alacağın devrinde, alacağı devreden, alacağı devralan ve borçlu olmak üzere üç taraf mevcuttur. Bu hukuki ilişkide devralan, kendisine yabancı bir hukuki ilişkide devredenin alacak hakkını kazanmaktadır. İvazlı devir ile birlikte kendisine yabancı bir hukuki ilişkinin tarafı olan devralan her zaman alacağını borçludan tahsil edememe riski altındadır. Bu sebeple kanun koyucu alacağı ivaz karşılığı devralan tarafı koruyarak devredene garanti sorumluluğu yüklemiştir. Alacağın devri kurumunda garanti sorumluluğu hükümlerinin özel olarak düzenlenmiş olması ve uygulamada çok sık kullanılan bir kurum olması, bu çalışmanın hazırlanmasının başlıca nedeni olmuştur. Çalışmamız giriş, iki ana bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Fakat devredenin garanti sorumluluğunu daha iyi aktarabilmek adına çalışmamızın birinci bölümünde, tez konusunun temel kavramını oluşturan alacağın devri kurumunun tanımı yapılmış, çeşitleri, özellikleri, unsurları, alacağın devrinin hüküm ve sonuçları üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, alacağı devredenin garanti sorumluluğu ayrıntılı olarak incelenmiştir. Sonuç bölümünde ise, çalışma sonucunda elde edilen sonuçlar, özet halinde sunulmuştur
Medeni Usul Hukukunda karşı dava

İnceleme konumuzu 'Medeni Usul Hukukunda Karşı Dava' oluşturmaktadır. Karşı dava, derdest bir davanın davalısının, asıl davanın davacısına karşı aynı dosya numarasında esasa cevap süresinde açtığı, talepler arasında takas veya mahsup ilişkisi bulunan yahut asıl dava ile arasında bağlantı bulunan dava olarak tanımlanabilir. Çalışmamız üç ana bölümden oluşmaktadır. Buna göre ilk bölümü, iki kısımdan oluşmaktadır. İlk kısımda, genel olarak karşı dava kavramı ve önemi üzerinde durulmuştur. İkinci kısımda ise, karşı davanın kanundan doğan şartları ayrıntılı olarak açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmamızın ikinci bölümünde, karşı davanın kanunda açıkça düzenlenmemiş olmakla birlikte görülebilmesi için var olması gereken diğer şartları üzerinde durulmuştur. Bu şartlar açıklanırken özellikle Yargıtay kararları ve doktrin görüşlerinden faydalanılmaya çalışılmıştır. Çalışmamızın üçüncü bölümü ise, ilk bölümde olduğu gibi iki kısımdan oluşmaktadır. Birinci kısmında, genel olarak dava konusu, karşı davanın konusu ve dava türlerine göre karşı davanın konusunun ne şekilde olabileceği hususu üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümün ikinci kısmında ise karşı davanın hüküm ve sonuçları ayrıntılı olarak açıklanmaya çalışılmıştır.
Turkish legal language: A sociolinguistic approach to the Turkish civil code

Bu çalışma, Türk hukuk dilini betimlemeye yöneliktir. Genel Türkçe kullanımı ile Türk hukuk dili arasındaki farkı irdelemektedir. Bu çalışmanın temel amacı, Türk hukuk dilinin hukuk mesleğiyle ilişkisi olmayan bireylerce anlaşılıp anlaşılamadığını saptamaktır. Çalışma, Türk Medeni Kanunu ile sınırlandırılmıştır. Bu çalışma, yasa dili özleştirildiği ya da sadeleştirildiği zaman anlaşılabilirlik derecesinin artıp artmadığını da araştırmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde hukuk ve dil, özellikle Türk Medeni Kanunu'nun dili ile ilgili bilgi verilmekte ve çalışmanın önemi vurgulanmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde dilde sadeleştirme ve özleştirme akımı üzerinde durulmaktadır. Bu konuda yurt içinde ve yurt dışında yapılan çalışmalar incelenmekte ve bu çalışmaların hukuk dili üzerindeki etkisi tartışılmaktadır. Üçüncü bölümde Türk Medeni Kanunu'nun dilbilimsel özellikleri irdelenmektedir. Dördüncü bölümde deneklerin nasıl seçildiği, ölçü aracının nasıl geliştirildiği, çalışmanın nasıl desenlendiği ve verilerin hangi yöntemle incelendiği açıklanmıştır. Beşinci bölümde yasa dilinin anlaşılabilirliği olgusunu etkileyen sosyodilbilimsel değişkenler incelenmektedir. Bunun için 'Ki-Kare Testi' ve 'Aşamalı Kümeleme Çözümlemesi' yöntemi kullanılmıştır. Altıncı bölümde 'Ki-Kare Testi' ve 'Aşamalı Kümeleme Çözümlemesi' yöntemi sonuçları göz önünde bulundurularak araştırmanın sonuçları tartışılmaktadır.
İdare hukuku açısından elektrik iletim hizmeti

Çalışmamızda öncelikle elektrik iletim hizmeti kavramı ele alınarak, elektrik kavramının ne olduğuna ilişkin görüşlere yer verilmiştir. Elektrik kavramının açıklanmasından sonra elektrik hizmetlerinin neler olduğu anlatılmış ve çalışma konumuz olan elektrik iletim hizmetinin gelişim sürecine değinilmiştir. Ülkemizde elektrik iletim hizmetine ilişkin hukuki kaynaklara yer verilmiş, bu hizmeti yürütülmesindeki ulusal ve uluslararası kaynaklar açıklanmış olup; elektrik iletim hizmetinin hukuki niteliği, unsurları, ilkeleri ve özellikleri ayrıca incelenmiş ve elektrik iletim hizmetinin gördürülmesinde ülkemizde uygulanan diğer usullerde incelenmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümünde ise elektrik iletim hizmetini ülkemizde yürüten TEİAŞ'ın elektrik sektöründeki hukuki konumu, organları ve personeli incelenmiş olup, TEİAŞ'ın elektrik sektöründe iletim faaliyetini yürütmesinden kaynaklı olarak hak ve sorumlulukları açıklanmış olup; TEİAŞ'in regülatör kurum olan EPDK ile arasındaki hukuki ilişki incelenmiş olup, TEİAŞ'ın tekel niteliğinin kaldırılmasının mümkün olup olmadığına ilişkin dünyadaki ve doktrindeki görüşler ışığında görüşlerimize yer verilmiştir.
İş kazaları ve meslek hastalıklarında işveren iş güvenliği uzmanı ve işyeri hekiminin hukuki sorumlulukarı

Hızla gelişen ve değişen teknolojinin çalışma ortamında meydana getirdiği riskler, iş sağlığı ve güvenliği konusunda önlemler alınmasını gerektirmiştir. İş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması sosyal devlet ilkesinin bir gereğidir. Anayasa'nın 56. maddesinde bireylerin sağlıklı bir çevrede yaşama hakkına sahip olduğu, Devletin herkesin hayatını, beden ve ruh sağlığını sürdürebilmesi için gerekeni yapmakla yükümlü olduğunu düzenlenmiştir. Bu amaçla İş Kanununda, işverene önemli borçlar yüklenmiştir. İşyerinde is sağlığı ve güvenliği önlemlerinin alınması zorunluluğu, işverenin isçiyi gözetme borcunun kapsamında yer alan başlıca yükümlülüklerden biridir. İşverenin, iş sözleşmesinden doğan iş sağlığı ve güvenliği önlemleri almaya ilişkin gözetme borcunu düzenleyen kurallar, hem Borçlar Kanununda hem de İş Kanununda yer almıştır. İşveren, gözetme borcu gereği, is sağlığı ve güvenliğinden doğan yükümlülükleri yerine getirmek zorundadır. Buna karşılık işçi de işveren tarafından alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uymakla yükümlüdür. Gözetme borcuna aykırı olarak, is sağlığı ve güvenliği yükümlülüklerini yerine getirmeyen işveren, hukuki, idari ve cezai yaptırımlarla karşılaşacaktır. Hukuki yaptırımlar olan, maddi, manevi tazminat ile destekten yoksun kalma tazminatı Borçlar Kanununda (m. 46, 47 ve 45) düzenlenmiş olan yaptırımlarken işçinin is güvenliğine sahip olmayan işyerinde çalışmaktan kaçınma hakkı hem Borçlar Kanunu (m. 325) hem İş Kanununda (m. 83 /3), iş sağlığı ve güvenliğine aykırılık nedeniyle işçinin iş sözleşmesini haklı nedenle derhal fesih hakkı ise İş Kanununda (m. 83/5) yer almaktadır. İşyerlerinde iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin alınması hayati bir önem taşımaktadır. Bu önlemler alınmadığı takdirde, işyerlerinde iş kazası ve meslek hastalıkları meydana gelmekte, bu durum ise, isçinin hastalanmasına veya sakat kalmasına, hatta ölümüne yol açmaktadır. Ayrıca, is kazaları ve meslek hastalıkları işveren ve ülke bakımından da, büyük ekonomik kayıplara yol açmaktadır. Dolayısıyla sorunun hem insancıl, hem sosyal, hem de ekonomik yönü bulunmaktadır. İş kazası halinde sigortalıya veya hak sahiplerine Sosyal Sigortalar Kanunu tarafından çeşitli yardımlar sağlanır. Bunlar sağlık yardım ve hizmetleri ve parasal yardımlardır. Bir olayın iş kazası sayılabilmesi için kazaya uğrayanın sigortalı olması ve olayla zarar arasında illiyet bağının bulunması gerekmektedir. Kurum, bu yardımları yaptıktan sonra ödediği miktarı işveren ve üçüncü kişilere rücu edebilir. Üçüncü kişiler, kasıtları ya da kusurları varsa sorumlu olurlar. Üçüncü kişilerin kasıt ve kusuru kavramına ihmal, hafif ihmal halleri de girmektedir. Üçüncü kişiler hakkında kusursuz sorumluluk hükümleri uygulanmaz.
Milletlerarası hakem kararlarının iptal edilme nedenlerinden tahkim anlaşmasının geçersiz olması

4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu'nun 15 maddesinde milletlerarası hakem kararlarının iptal edilme sebepleri belirtilmiştir. Bunlardan bazılarının bizzat iptal başvurusunda bulunan tarafça ispatlanması gerekirken bazıları ise iptal davasını gören mahkeme hakimi tarafından res'en dikkate alınır. Tahkim anlaşmasının geçer-sizliği, iptal başvurusunda bulunan tarafça varlığı ispatlanması gereken nedenlerden biridir. Tahkim anlaşmasının geçersizliği, hukukçuların üzerinde yıllardır tartıştığı konulardan biri olmuştur. İlk bölümde Milletlerarası Tahkim Kanunu hakkında genel bilgi verilecektir. İkinci bölümde milletlerarası hakem kararlarına karşı başvurulabilecek kanun yolları açık-lanacak ve özel olarak iptal nedenleri anlatılacaktır. Nihayet üçüncü bölümde ise tahkim anlaşması kavramı, tahkim anlaşmasının hukuki niteliği, düzenlenme şekilleri, geçerliliğine uygulanacak hukuk, bağımsızlık ilkesi, tahkim anlaşmasının kurucu unsurları ve geçerlilik şartları açıklanacaktır.
Tüketici hukuku mevzuatı çerçevesinde taksitle satış sözleşmeleri

Taksitle Satış Sözleşmeleri, satış bedelinin taksit taksit ödenmesini içeren ve günümüzde yaygın şekilde uygulanan bir çeşit satış sözleşmesidir. Taksitle satış sözleşmeleri sayesinde, alım gücü yeterli olmayan tüketici veya alıcı, almak istediği mal ya da hizmete daha kısa sürede kavuşmakta ve fakat ödemesini kısım kısım olarak yapmaktadır. Buna karşılık satıcı ya da sağlayıcı da mal ya da hizmeti sunarak ekonominin canlanmasını sağlamaktadır. Bu çalışmada taksitle satış sözleşmeleri öncelikle tüketici hukuku mevzuatı çerçevesinde incelenmiş olmakla beraber Türk Borçlar Kanunu içerisindeki hükümlerin de yeri geldiğinde uygulama bulacak olması nedeniyle Türk Borçlar Kanunu içerisinde yer alan düzenlemelere de yer verilmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde taksitle satış sözleşmelerinin tanımı, hukuki niteliği ve unsurları üzerinde durulmuş, daha sonra taksitle satış sözleşmelerinin kurulması ile hükümlerine yer verilmiştir. Ardından taksitle satış sözleşmelerinin benzer sözleşmeler ile ilişkisi değerlendirilmiş ve son bölümde taksitle satış sözleşmelerinin sona ermesine ilişkin açıklamalar yapılmıştır. Sonuç itibari ile yaygın uygulama bulan taksitle satış sözleşmeleri tüketiciler ve alıcılar lehine kanun koyucu tarafından düzenlenmiştir. Özellikle taksitle satış sözleşmelerinde tüketicinin cayma hakkı kanun koyucu tarafından getirilen önemli bir haktır.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları ışığında ağırlaştırılmış müebbet hapis cezalarının kesintisiz infazının işkence yasağı açısından incelenmesi

Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezalarının kesintisiz infazının Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi güncel kararları ile işkence yasağı kapsamında incelenmiştir.
Uluslararası Deniz Hukuku çerçevesinde boğazlarda kıyı devletinin yetkileri

'Uluslararası Deniz Hukuku Çerçevesinde Boğazlarda Kıyı Devletinin Yetkileri' isimli çalışmamız dört bölümden oluşmaktadır. Öncelikle, çalışmamıza uluslarararası ulaşımda kullanılan boğazların tanımı ve önemiyle başladık. Daha sonra ayrıntılı olarak 19. yüzyılın sonlarından itibaren boğazlardan geçiş rejiminin tarihi gelişimini inceledik. 1930 Uluslararası Deniz Hukuku Kodifikasyonu Konferansına, Korfu Boğazı Davasına, Birinci Deniz Hukuku Konferansı, Deniz Yatağı Komitesi ve Üçüncü BMDH Konferansı çalışmalarına değindik. 1958 Sözleşmesi uyannca uluslararası boğazlarda uygulanacak askıya alınamaz zararsız geçiş hakkından söz ettik. 1982 BMDH Sözleşmesinde uluslararası boğazlardan geçiş rejiminin düzenlendiği III. Bölüm hükümlerini inceledik. Sözleşmeye göre, boğazların türlerini ve bu boğazlara uygulanabilecek ikili rejim çerçevesinde askıya alınamaz zararsız geçiş hakkını ve transit geçiş hakkını inceledik. Transit geçiş hakkının örf ve adet kuralı niteliği üzerinde durduk. Askıya alınamaz zararsız geçiş hakkı ve transit geçiş hakkı çerçevesinde kıyı devletinin sahip olduğu düzenleme ve icra yetkilerini irdeledik. Kıyı devletlerinin ulaşım güvenliği ve deniz çevresinin korunmasına ilişkin yetkilerini belirttikten sonra bazı suçlara ilişkin yetkilerini ve boğazlarda işbirliği olanaklarını inceledik. Son Bölümde ise, Türk Boğazları'nın özel durumundan ve Türkiye'nin kıyı devleti olarak yetkilerinden söz ettik. Montrö Sözleşmesi hükümlerini inceledikten sonra Uluslararası Denizcilik Örgütünde Türk Boğazlarına ilişkin olarak yapılan çalışmalardan söz ettik. Yapılan iç hukuk düzenlemelerinin uluslararası hukuka uygunluğunu tartıştık. Türk Boğazlan'ndan uygulanabilecek sözleşmeleri ve iç hukuk kurallarını belirttik. Son olarak, Türk Boğazlan'ndan geçen gemilerin ödemesi gereken vergi ve harçlar ile Türk Boğazlarfnda yapılabilecek işbirliğini tartıştık.