turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İlköğretim 6. sınıf öğrencilerinin öğrenme biçemleri ile ilköğretim okullarında görevli İngilizce öğretmenlerinin öğrenme ve öğretme biçemlerinin belirlenmesi

Bu çalışmada, Edirne ili Merkez ilçedeki ilköğretim okullarında okuyan altıncı sınıf öğrencilerinin öğrenme stillerine yönelik algısal tercihleri ve bu öğrencilerin İngilizce öğretmenlerinin öğrenme ve öğretme stillerine yönelik algısal tercihlerini belirlemek; öğrenme ve öğretme biçemleri arasındaki benzerlik ve farklılıkları ortaya çıkarmak amaçlanmıştır. Araştırma tarama modeli temel alınarak gerçekleştirilmiştir. Araştırma grubunu, 2010- 2011 eğitim-öğretim yılında Edirne ili Merkez ilçedeki on beş ilköğretim okulunda öğrenim gören 642 altıncı sınıf öğrencisi ve bu öğrencilerin dersine giren toplam 20 İngilizce öğretmeni oluşturmuştur. Öğrencilerin öğrenme stillerini belirlemek amacıyla, Grasha-Riechmann Öğrenme Stilleri Envanteri ; öğretmenlerin öğrenme ve öğretme stillerini belirlemek amacıyla Grasha-Riechmann Öğrenme Stilleri Envanteri ve Grasha Öğretme Stilleri Envanteri'nden yararlanılmıştır. Her iki ölçek, araştırmacı tarafından Türkçe'ye uyarlanmıştır. Elde edilen veriler SPSS programında çözümlenmiştir. Araştırmanın amaçları doğrultusunda, verilerin analizi yapılırken frekans, yüzde değerleri ve aritmetik ortalama hesaplanmış, bağımsız örneklemler için t-testi, tek yönlü ANOVA, Kruskal Wallis H, Mann Whitney U ve korelasyon testleri kullanılmıştır. Bu araştırmada elde edilen bulgular, i) öğrencilerin katılımcı, işbirlikli, rekabetçi ve bağımlı öğrenme biçemlerinin daha baskın olduğunu, ii) cinsiyet değişkeninin kaçınan, işbirlikli, bağımlı ve katılımcı öğrenme biçemleri için önemli bir belirleyici olduğunu, iii) sosyoekonomik düzeyin öğrenme biçemleri açısından önemli bir faktör olmadığını, iv) karne notunun ise yalnızca kaçınan, bağımlı ve katılımcı öğrenme biçemleri için önemli bir faktör olduğunu göstermiştir. Araştırmaya katılan öğretmenler öğrenme biçemleri açısından incelendiğinde, öğretmenlerin katılımcı ve rekabetçi öğrenme biçemlerinin işbirlikli, bağımlı, bağımsız ve kaçınan öğrenme biçemlerinden daha baskın olduğu görülmüştür. Öğretmenler, sahip oldukları öğretme biçemleri açısından incelendiğinde ise, öğretmenlerin en yüksek puanı kişisel model öğretme alt ölçeğinden aldıkları, bunun dışında yol gösterici ve uzman öğretme alt ölçeklerinden de yüksek puan aldıkları belirlenmiştir. Bu öğretmenlerin öğretme biçemlerinin cinsiyete göre farklılık gösterip göstermediği incelendiğinde, otoriter ve temsilci öğretme biçemleri için cinsiyet değişkeninin kadınlar lehine önemli bir belirleyici olduğu görülürken diğer öğretme biçemleri için cinsiyetin belirleyici bir faktör olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Kıdem değişkeninin ise öğretmenlerin sahip oldukları öğretme biçemlerinin farklılaşmasında belirleyici olmadığı görülmüştür. Öğretmenlerin öğretme ve öğrenme biçemleri arasındaki ilişki dikkate alındığında öğretmenlerin bazı öğrenme ve öğretme biçemleri arasında da istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur.
Babil yönteminin çalışma yapraklarıyla öğretiminin öğrenci başarısına ve kalıcılığa etkisi

Matematik hem önemli bilimsel bir disiplin hem de formel eğitimin en temel parçasıdır. Zorunlu eğitimin bütün dönemlerinde öğrenciler matematik eğitimi almaktadır. Matematik eğitimi üzerine yapılan araştırmaların büyük bir bölümü öğrencilerin genellikle matematik dersinde zorlandıklarını göstermektedir. Bu doğrultuda verilen eğitimin daha nitelikli ve kalıcı olabilmesi için neler yapılabileceği de pek çok araştırmaya konu olmuştur. Bu çalışmada matematiğin özel bir alanı olan kareköklü ifadeler konusunda bilinen en eski yöntemlerden biri olan 'Babil yöntemi' nin kullanılmasının öğrenci başarısına ve kalıcılığa etkisini tespit etmek amaçlanmıştır. Statik grup karşılaştırmalı desen kullanılarak yapılan bu çalışmaya toplam 32 8. Sınıf öğrencisi katılmıştır. Deney grubunda (N= 16) karekök hesaplamada Babil yöntemi kullanılarak, kontrol grubunda (N= 16) ise ders kitabında yer alan yöntemler kullanılarak ders işlenmiştir. Öğretim süreci sonunda uygulanan matematik sınavı kalıcılığı tespit etmek amacıyla üç ay sonra tekrar uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 12 programı ile analiz edilmiştir. Veri analizi sonucunda kız öğrencilerin erkek öğrencilere oranla daha yüksek başarı gösterdiği tespit edilmiştir. Elde edilen bulgulara yönelik tartışma çalışmada yer almaktadır.
Orta öğretim öğrencilerinin yapılandırmacı öğrenme ortamlarına yönelik görüşlerinin incelenmesi

Bu araştırmada mesleki ve teknik eğitim veren ortaöğretim kurumlarında okuyan öğrencilerin yapılandırmacı öğrenme ortamlarına yönelik öğrenci görüşlerini ortaya konması amaçlanmıştır. Araştırma, İstanbul ili Ümraniye ilçesinde ortaöğretim kurumlarında öğrenim gören 268 erkek, 422 kız olmak üzere toplam 690 öğrenciye uygulanmıştır. Araştırmada nicel yöntem esas alınmış ve öğrencilerin yapılandırmacı öğrenme ortamına ilişkin görüşlerini ortaya çıkarabilmek amacıyla 'Yapılandırmacı Öğrenme Ortamı Ölçeği', kullanılmıştır. Ölçek, 5'li likert tipinde hazırlanmıştır. Ayrıca, araştırmada 'Öğrenci Kişisel Bilgiler Anketi' kullanılarak öğrencilerin cinsiyet, sınıf, okul türü, alan, gibi kişisel bilgileri ile dersler işbirlikli işlenip işlenmeme, derslerde tablet kullanıp kullanmama, derslerde tartışma ortamının oluşup oluşmaması, derslerde öğrenilenlerin gerçek hayatta kullanılıp kullanılmadığı ve rehberlik servisinden yeterli düzeyde yararlanılıp yararlanılmadığı belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırma sonucunda;Yapılandırmacı Öğrenme Ortamı Ölçeği'nin tüm alt boyutları puanlarının sınıf değişkenine göre 11. sınıfların lehine, cinsiyet değişkenine göre kız öğrencilerin lehine; anlam oluşturma ve gerçek yaşam olaylarıyla bağlantı alt boyut puanlarının, okul türü değişkenine göre, fen liselerinde okuyan öğrencilerin lehine, düşünceleri diğerleriyle paylaşma alt boyutu puanlarının tercih alanları değişkenine göre, sayısal alan öğrencileri lehine anlamlı bir ilişki belirlenmiştir. Ayrıca yapılan anket çalışmasında, ders işlerken yapılandırmacı yaklaşıma uygun olarak öğrenme ortamında kullanılabilecek akıllı tablet uygulamalarının yeterli düzeyde olmadığı, öğrencilerin rehberlik servisinden yeterli düzeyde yararlanamadıkları, son sınıf öğrencilerin sınavlara hazırlık durumlarından dolayı derslerin yapılandırmacı anlayışa göre işlenmediği belirlenmiştir. Yapılan araştırma sonunda öğretmenlerin, yapılandırmacı öğrenme kurama uygun hizmet içi seminerler, sempozyum, kongre ve konferanslara verilerek bilgilendirilmesi, okulların, araç-gereç, bilgisayar, internet, gibi eksikliklerin giderilmesi ve bir an önce FATİH projesi hayata geçirilme eğitime olumlu katkı sağlayacaktır.
Öğretmen adaylarının öğretmenlik kimliklerini geliştirmelerinde etkili olan faktörlerin değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı öğretmen adaylarının öğretmenlik kimliğini geliştirmelerinde etkili olan faktörlerin ve kendilerinde geliştirdikleri öğretmenlik kimliği algısının belirlenmesidir. Araştırmada hem nicel hem nitel araştırma yöntemleri bir arada kullanılarak karma yöntem uygulanmıştır. Araştırmanın nicel verileri için çalışma grubunu, sınıf ve okul öncesi öğretmenliği bölümünün dördüncü sınıfında öğrenim görmekte olan toplam 142 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmanın nitel verileri için çalışma grubunu, sınıf ve okul öncesi öğretmenliği bölümünün dördüncü sınıfında öğrenim görmekte olan 36 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmada verilerin toplanmasında öğretmen adaylarının demografik özellikleri için 'Kişisel Bilgi Formu', nicel boyutu kapsamında; Aykaç, Yıldırım, Altınkurt ve Marsh (2017) tarafından geliştirilen 'Öğretmen Adaylarının Öğretmen Kimliğinin Oluşmasını Etkileyen Etmenler Ölçeği' kullanılmıştır. Nitel boyutu kapsamında ise odak grup görüşmesi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, öğretmen adaylarının öğretmenlik kimliğini geliştirmelerinde etkili olan etmenler; cinsiyet ve öğrenim görülen bölüme göre, anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı tespit edilmiştir. Bununla birlikte öğretmen kimliğini geliştirmede etkili olan etmenler ölçeğinde yer alan alt boyutlar arasında öğretmen adaylarının kişisel özelliklerin en yüksek etkiye sahip olduğu belirlenmiştir. Bunun aksine yakın ve sosyal çevrenin ise en düşük düzeyde etkisi olduğu tespit edilmiştir. Öğretmen adaylarının öğretmenlik kimliğini geliştirmelerinde etkili olan etmenler sırasıyla; öğretim elemanları, okul deneyimi, teorik derslerin, kültürel ve sosyal faaliyetler, aile ve yakın çevre, bunun yanı sıra yüksek öğrenim öncesi dönem, sosyal medya ve KPSS sınavı olduğu tespit edilmiştir. Öğretmen adaylarının, öğretmenlik kimliğini geliştirmelerinde etkili olan etmenlerin, öğretmenlik kimliği algısının şekillenmesinde de etkili olduğu belirlenmiştir.
Köy Eğitmenleri Kanunu ve Türk milli eğitiminde uygulanması

Türkiye Cumhuriyeti kurulduktan sonra en önemli meselelerinden biri eğitim olmuştur. Halkın büyük çoğunluğunun okuma-yazma bilmemesinden ve yapılan inkılapların köylüye ulaşmasının tek ve en etkili yolunun eğitim olmasından dolayı bu konuya daha fazla ağırlık verilmiştir. Bu dönemde öğretmen sayısı az olduğu kadar sadece nüfusu kalabalık yerlerde öğretmen bulunmaktadır. Nüfusu 400'den az olan köylerde eğitim diye bir şeyden söz edilmemektedir. 40.000 köyden sadece 6000 tanesinde öğretmen bulunması durumun vahim olduğunu göstermektedir. Bu manzara karşısında Mustafa Kemal Atatürk, köy eğitimi ile ilgili Kültür Bakanı Saffet Arıkan ve Türk Silahlı Kuvvetleri ile görüşür ve askerliğini çavuş olarak yapanların eğitmen kurslarına katılması sağlanır. İlk eğitmen kursu da 1936 yılında Eskişehir-Çifteler'de açılır. Bu kurslarda üç yıl boyunca genel derslerin yanında köy hayatında işlerine yarayacak dersler de verilmiştir. Eğitmenlerin sosyal ve ekonomik hakları da 1937 yılında çıkarılan 'Köy Eğitmenleri Kanunu' ile belirlenmiş ve güvence altına alınmıştır. Kısa sürede ülkenin öğretmen ihtiyacını karşılayan ve köy enstitülerine zemin hazırlayan bu kurslar, zamanla çoğalarak 1947 yılına kadar varlıklarını sürdürmüştür.
İlkokul matematik dersinde problem çözme becerisinin kazandırılmasında oyunla öğretim yöntemi kullanılmasının tutum ve başarıya etkisi

Bu araştırma ile ilkokul matematik dersinde problem çözme becerisinin kazandırılmasında oyunla öğretim yöntemi kullanılmasının öğrencilerin problem çözme başarılarına, matematik dersine ve problem çözmeye yönelik tutumlarına etkisi incelenmiştir. Çalışma ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel model ile yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini 2018- 2019 eğitim-öğretim yılında Tokat'ın Turhal ilçesinde öğrenim gören deney grubunda 30, kontrol grubunda 29 olmak üzere toplam 594. sınıf öğrencisi oluşturmuştur. Araştırma sürecinde 'Doğal Sayılar' ünitesindeki problem çözme kazanımlarının gerçekleştirilmesi deney grubunda araştırmacı tarafından oyunla öğretim yöntemiyle, kontrol grubunda ise grubun sınıf öğretmeni tarafından 4. sınıf matematik dersi öğretim programına (MEB, 2018) göre hazırlanmış etkinliklerle sağlanmıştır. Çalışma haftada 3 ders saati olmak üzere 8 hafta sürmüştür. Veri toplama aracı olarak, problem çözme başarı testi, matematik dersi tutum ölçeği (Baykul, 1990) ve matematik problemi çözme tutum ölçeği (Çanakçı, 2008) kullanılmıştır. Ölçekler deney ve kontrol gruplarına ön test ve son test olarak uygulanmıştır. Verilerin analizinde SPSS 18.0 programı kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, deney grubunda oyunla öğretim yöntemi ve kontrol grubunda matematik dersi öğretim programına (MEB, 2018) göre hazırlanmış etkinliklerin uygulanması öğrencilerin problem çözme başarılarını anlamlı bir şekilde arttırmıştır. Grupların başarı fark puanları kıyaslandığında deney grubundaki öğrencilerin başarılarındaki artışın, kontrol grubundaki öğrencilerin başarılarındaki artışa göre anlamlı derecede yüksek olduğu bulunmuştur. Matematik dersi ve matematik problemi çözme tutum ölçeklerine ilişkin bulgular incelendiğinde ise oyunla öğretim yöntemi ile matematik dersi öğretim programına (MEB, 2018) göre hazırlanmış etkinliklerin, deney ve kontrol grubundaki öğrencilerin tutumlarına anlamlı bir etkisinin olmadığı tespit edilmiştir.
İlköğretim fen bilgisi öğretiminde ev laboratuvarı yönteminin kullanılması

Bu çalışma, fen bilgisi öğretiminde ev laboratuvarı yönteminin geleneksel öğretim yöntemine göre öğrenci erişilen üzerine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Denk kontrol gruplu öntest-sontest deney deseninin kullanıldığı bu araştırma; 2002- 2003 öğretim yılında, Kırşehir ili Merkez Prof. Dr. Erol Güngör İlköğretim Okulu 7. sınıflarından toplam 57 öğrenciyle gerçekleştirilmiştir. Araştırma için 'Ya Basınç Olmasaydı? ünitesi seçilmiş, random tekniği ile 7/D şubesi deney, 7/F şubesi ise kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Deney grubunda 'ev laboratuvarı yöntemi', kontrol grubunda geleneksel yöntem kullanılmıştır. Uygulama öncesi ve sonrası her iki gruba da başarı testi verilmiş, elde edilen veriler SPSS paket programında 't-testi' tekniği ile değerlendirilmiştir. Ayrıca deney grubundan, uygulanan yönteme dair öğrenci görüşlerini ele alan bir değerlendirme anketi, deney föylerindeki deneyle ilgili görüş ve eleştirileri içeren değerlendirme formu ve uygulama sonunda yazdırılan kompozisyonlar yolu ile veriler toplanmıştır. Yapılan analizlerden elde edilen sonuçlar, ev laboratuvarı yönteminin kullanıldığı fen bilgisi öğretiminin, öğrencilerin bilişsel alan; - bilgi, - kavrama, - uygulama, basamaklarındaki erişileri üzerinde geleneksel yönteme göre daha başarılı olduğunu ortaya koymuştur. Öğrencilerin görüşlerini yansıttıkları değerlendirme anketi, değerlendirme formu ve kompozisyonlarda, ev laboratuvarı yöntemiyle ilgili olarak, öğrenciler; - Konulan daha iyi anladıklarını, 11 - Yaratıcılıklarını ve el becerilerini geliştirdiklerini, - Fen bilgisi ile ilgili ilke ve genellemelere daha kolay ulaştıklarını, - Kendilerini bir bilim adamı gibi bissetiklerini, - Öğrenilen fen konularını daha iyi hatırladıklarını ve anlattıklarını, - Yöntemin ezberlemeyi ortadan kaldırdığını, - Fenin günlük hayatın bir parçası olduğunu farkettiklerini, belirtmişlerdir. Bu yöntemin ilköğretim fen bilgisi öğretimi için bir alternatif oluşturacağı, çağdaş fen öğretimine katkı sağlayacağı umulmaktadır.
Tarih öğretmenlerinin eskiçağ tarihi ve eski Türk tarihi öğretiminde karşılaştıkları sorunlar ve önerileri

Bu çalışmanın amacı, Ortaöğretim 9. sınıf Tarih ders kitabının Eskiçağ Tarihi ve Eski Türk Tarihi konularından oluşan II. ve III. üniteleri ile ilgili olarak, dersi yürüten tarih öğretmenlerinin tutumları, ders işlenişi, kitap içeriği ve okul dışı eğitim konusundaki görüşlerini ortaya koymak ve öğretmenlerin sorunlara yönelik önerilerini belirleyerek, çözüm yolu önermektir. Çalışmanın amacını gerçekleştirmek üzere, Ankara ili sınırları içerisinde bulunan 46 lisede görevli 202 tarih öğretmenine alan araştırması yapılmıştır. Bu araştırma sonucu, Tarih I ders kitabının II. ve III. üniteleri ile ilgili dört tabloda anlamlı bir farklılık ortaya çıkmıştır. Araştırmamıza katılan öğretmenleri Tarih 9 ders kitabının II. ve III. ünitelerini sistematik bulmalarına rağmen konularla ilgili görselleri yetersiz bulmakta ve okul dışı etkinliklerle bu konuların öğretiminin daha nitelikli olacağını düşünmektedirler. Ders kitaplarının ekinde çeşitli görsellerden oluşan cd, dvdlerin hazırlanması ve özellikle müze gezileri ile ilgili uygulamalardaki işlemlerin kolaylaştırılması gerektiğini belirtmektedirler. Bazı öğretmenler alanla ilgili donanımlarının yetersiz olduğunu; bu eksikliklerin alanla ilgili güncel bilgilerle birlikte hizmet içi eğitimlerle telafi etmelerinin sağlanmasını önermektedirler.
Algoritma öğretiminde çözümlü örnek kullanımının öğrenci başarısına ve bilişsel yüke etkileri

Bu çalışmanın amacı, algoritma öğretiminde kullanılan geleneksel çözümlü örnek ve karartılmış çözümlü örnek yöntemlerinin üniversite öğrencilerinin başarılarına ve bilişsel yüklerine etkilerini incelemektir. Bu çalışmada, ön test son test kontrol gruplu gerçek deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, bir devlet üniversitesinde Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Bölümü 2. sınıfında öğrenim gören 24 kadın, 9 erkek olmak üzere toplam 33 öğrenciden oluşmaktadır. Çalışma için geliştirilen web tabanlı öğrenme ortamı aracılığıyla deney grubuna (n=17) karartılmış çözümlü örnekler sunulurken, kontrol grubuna (n=16) geleneksel çözümlü örnekler sunulmuştur. Öğrenme ortamının geliştirilmesinde çözümlü örnek alanyazınında etkililiği sınanmış tasarım ilkeleri kullanılmıştır. Web tabanlı öğrenme ortamında uygulama 2 hafta sürmüştür. İlk hafta sözde kod uygulaması gerçekleştirilirken, ikinci hafta akış şemaları uygulaması gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri, öğrencilerin algoritma oluşturma performansını ölçmek için geliştirilen ön test - son test puanları, bilişsel yüklenme düzeylerini ölçmek için uygulanan bilişsel yük derecelendirme ölçeği puanları, uygulama ortamındaki süreç performans puanları ve öğrencilerin Programlama Dilleri I dersinden aldıkları final puanlarından oluşmuştur. Uygulanan yöntemleri öğretim verimliliği açısından karşılaştırmak için öğrencilerin ön test-son test puanları ve bilişsel yüklenme düzeyleri dikkate alınmıştır. Sonuç olarak, algoritma öğretiminde kullanılan karartılmış çözümlü örnek yönteminin geleneksel çözümlü örnek yöntemine göre başarı açısından daha etkili olduğu belirlenmiştir. Deney ve kontrol grubundaki öğrenenlerin bilişsel yüklenme düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık olmadığı görülürken, öğretim verimliliği açısından bakıldığında karartılmış çözümlü örneklerin daha verimli bir strateji olduğu ortaya konulmuştur. Buna ek olarak dersin final sınavı puanları dikkate alınarak programlama performansının deney grubunda daha yüksek olduğu görülmüştür.
Factors behind teacher agency: A structural equational modelling study

Bu çalışmanın amacı etken öğretmenliği yordayan faktörleri ve aralarındaki ilişkiyi modellemektir. Bu amaçla incelenen değişkenler öğretmenlerin kişilik özellikleri, akademik iyimserlik seviyeleri ve öğretmenlik mesleğine adanmışlık düzeyleridir. Çalışma 'Etken öğretmenlik, kişilik özellikleri, akademik iyimserlik ve öğretmenlik mesleğine adanmışlık tarafından modelde ne düzeyde yordanmaktadır? araştırma sorusuna cevap vermeyi hedeflemiştir. Bu ilişkileri araştırmak için Yapısal Eşitlik Modeli kullanılmıştır. Çalışmanın örneklemini Ankara'da devlet okullarında çalışmakta olan ortaokul ve lise öğretmenleri oluşturmuştur. Veriler psikometrik özellikleri oldukça uygun olan 4 ölçek aracılığı ile toplanmıştır (Güvenirlik değerleri. 70 ile. 89 arasında değişmektedir). Sonuçlar öğretmenlerin akademik iyimserlik seviyeleri ile mesleğe adanmışlık düzeylerinin etken öğretmenliğin anlamlı yordayıcıları olduğunu göstermiş, öğretmenlerin kişilik özelliklerinin ise doğrudan etkisi bulunamamıştır. Ancak kişilik özelliklerinin anlamlı akademik iyimserlik ve mesleğe adanmışlık üzerinden dolaylı etkisi gözlenmiştir. Ek olarak akademik iyimserliğin mesleğe adanmışlık üzerinden dolaylı etkisinin var olduğu görülmüştür. Akademik iyimserlik değişkeni 30% oranında açıklanırken öğretmenlik mesleğine adanmışlık 42% varyans ile açıklanmıştır. Toplam model etken öğretmenliği 55% oranında açıklamaktadır.
Zihinsel yetersizliği olan öğrencilere okuduğunu anlama becerilerinin öğretiminde uyarlanmış bilişsel strateji öğretiminin etkililiği

Bu araştırmada zihinsel yetersizliği olan öğrencilere okuduğunu anlama becerilerinde Bak-Oku-Anlat Bilişsel Strateji Öğretimi'nin etkililiği araştırılmıştır. Ayrıca öğrencilerin bu becerileri başka ortam ve kişilere genellemeleri ve öğretimden bir, üç ve dört hafta sonra becerileri sürdürme durumları belirlenmiştir. Araştırmaya zihinsel yetersizliği olan üç öğrenci katılmıştır. Bu öğrencilerden ikisi erkek, biri kızdır. Öğrencilerin yaşları 9-11 arasında değişmektedir. Katılımcılar ilkokul üçüncü sınıf ve dördüncü sınıf öğrencisidir. Araştırmada tek denekli araştırma modellerinden 'Deneklerarası Çoklu Yoklama Modeli' kullanılmıştır. Araştırma sürecinde BOA Stratejisinin etkililiğini belirlemek amacıyla öğrencilerin okuma parçalarına ilişkin doğru cevap sayıları öğretim öncesi ve öğretim sonrası değerlendirilmiştir. Araştırma başlama düzeyi, öğretim süreci, öğretim sonu değerlendirme, izleme ve genelleme aşamalarını içermektedir. Araştırma sürecinde elde edilen veriler veri kayıt formlarına kaydedilerek grafiksel analiz yoluyla değerlendirilmiştir. Araştırma bulguları BOA Bilişsel Stratejisinin zihinsel yetersizliği olan üç denekte de etkili olduğunu göstermektedir. Ayrıca öğretimden sonraki genelleme oturumlarında ve bir, üç ve dört hafta sonraki izleme oturumlarında da kazanılan becerilerin sürdürüldüğü belirlenmiştir.
Gulamİ'nin ?Dasitan-ı Hadİcetü'l-Kübra? adlı eseri

Çalışmada, Gulami'nin Dasitan-ı Hadicetü'l-Kübra adlı eseri günümüz Türkçesine aktarılmıştır. Şairin destanına konu olması bakımından Hz. Hatice hakkında genel bir bilgi verilmiştir. Şairin hayatı ve edebi kişiliği hakkında kaynaklarda yeterli bilgiye ulaşılamadığından Gulami'nin destanı üzerinde derinlemesine tetkiklerde bulunulmuştur. Eser, şekil ve muhteva açısından incelenmiş, mevlid türü ile benzeyen ve ayrılan yönleri ortaya konulmuştur.
Ferit Edgü'nün romanlarında yabancılaşma

Bu çalışmada 1950'li yılların yazarlarından Ferit Edgü'nün romanlarında yabancılaşma kavramı ele alındı. Üç bölümden oluşan tezin ilk bölümünde; yazarın hayatı, sanatı ve eserlerinden bahsedildi. Yazarın sanatının anlatıldığı kısmın alt başlığında, Hakkari'nin onun hayatında bir dönüm noktası olduğuna dikkat çekildi. Çalışmanın ikinci bölümünde, Ferit Edgü'de yabancılaşma kavramının belirgin olarak işlendiği üç romanı olan Kimse, Hakkari'de Bir Mevsim, Yaralı Zaman kitaplarının tanıtımları ve özetleri verildi. Üçüncü bölümde ise Edgü'nün edebi hayatında temel nokta olarak gördüğü varoluşçuluk akımı çerçevesinde çalışmanın temelini oluşturan yabancılaşma kavramı ele alındı. Daha sonra bu konu üzerinde yerli ve yabancı bazı yazarların yabancılaşmaya bakışına yer verildi. Tezin temelini oluşturan dördüncü bölümde ise; Ferit Edgü'nün romanlarında yabancılaşmanın bulunduğu beş alt grup oluşturuldu. Böylece çalışmada Ferit Edgü'nün hayatının bir bölümünde bulunduğu Hakkari kentinin ve o coğrafyanın etkilerinin romanlarındaki yansımaları ortaya konmuş oldu. Ayrıca yazarın varoluş mücadelesi içerisinde benliğinin olgunlaşmasındaki etkisi ve romanlarındaki yabancılaşma olgusunun nasıl işlendiği tespit edildi.
Alimcan İbrahim'in romanı 'Ademler' üzerinde dil incelemesi

Büyük Tatar yazarı Alimcan İbrahim'in 'Ademler' kısa romanı üzerine yaptığımız çalışmayla ilk olarak Alimcan İbrahim'i yazar, dilci ve siyaset adamı olarak tanıtmaya çalıştık. O, elli bir yıllık kısa ömrüne ve otuz yıllık sanat hayatına birçok roman, povest ve hikaye sığdırmış; aynı zamanda Tatar dili, edebiyatı ve kültürü ile ilgili çok sayıda bilimsel eser de yazmıştır. Kültürel ve bilimsel çalışmaları sebebiyle 1928'de Devlet Sanat Fenleri Akademisinin asil üyesi olmuştur. 1932'de de Rusya Merkez Organizasyon Komitesi kararıyla kendisine Hizmet Kahramanı unvanı verilmiştir. Uzun hikaye ya da kısa roman türündeki 'Ademner' eseri, A. İbrahim'in 1921- 1922 yıllarında İdil-Ural bölgesinde yaşanan kıtlık ve açlık şartlarının insanlarda yarattığı vahşileşme ve ölümle yaşam arasında ortaya çıkan trajik hayatlar üzerine yazılmıştır. Eser, 1923 yılında da yayımlanmıştır. Tez çalışması, Alimcan İbrahim'in bu eserinin metni üzerinde yapılmış bir dil incelemesidir. Eser metninin 1923 tarihli Arap harfli asıl nüshaya göre transkripsiyonu yapıldıktan sonra, Türkiye Türkçesi karşılığı verilmiştir. Transkripsiyonlu metne dayalı olarak, metinde yer alan sözlerin dizini hazırlandıktan sonra elimizde bulunan Arap harfli ilk basım ve Kiril harfli sonraki basım karşılaştırılarak tespit edilen farklılıklar tasnif edilmiştir. Sonuç bölümünde ise yaptığımız bu çalışmanın genel bir değerlendirmesi yer almaktadır.