turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Reşat Aysu'nun eserlerinin incelenmesi

Türk müziği, karakter olarak esas itibariyle sesle icra edilen, insan sesinin güzelliğini güftenin anlam gücüyle birlikte ortaya koyan bir müziktir. Mevcut repertuarın çok büyük bir kısmı da sözlü eserlerden oluşmaktadır. Bütün bu şartlar dahilinde Türk Musikisinde sazların vazifesi her zaman insan sesine eşlik etmek olarak kalmıştır. Klasik peşrevler ve saz semaileri, sözsüz oldukları halde sanki insan sesi için yazılmış gibidirler. Altlarına söz yazılsa adeta beste olacak üslubdadırlar. Dolayısıyla diyebiliriz ki Türk Müziği'nde bestelenen saz eserleri sazların kapasite ve kabiliyetlerine göre değil de, insanın ses kapasite ve kabiliyetlerine göre oluşmuştur, insan sesinin yanında, arka planda kalması dolayısıyla geniş bir enstrümantal repertuarın oluşmasına da imkan olmamıştır. Virtüozitenin oluşması ve devamı için virtüöz icracılar yetiştirmeye yönelik özel eğitim yöntemleri, özel çalgı icra teknikleri ve virtüozluk becerüerinin sergilenmesinde olanak tanıyan bir çalgı repertuarı gerekmektedir. Elbette ki bu tarz bir repertuarın olmaması durumunda virtüozutenin de oluşmayacağı açıklar. Böyle bir durumda yorumcunun zorlanabileceği, virtüozitesini sergileyebileceği eserler olmadığından, virtüozluk da teşekkül edemeyecektir. Yüzyılımıza gelinceye dek müziğimizde belirli bir enstrüman için yazılmış eserlere rastlamıyoruz. Eserler genel bir saz takımı için yazılmıştır. Tabii ki böyle bir durumda, yani her enstrümanın kendine özgü zorlukları ve imkanları çerçevesinde yapılmış eserlerin eksikliğinde, enstrümanların sınırlarını zorlayan, icrası zor besteler de oluşmamıştır. Tanburi Cemil Bey ve sonrası Saz semailerinde üslub daha enstrümana uygun hale geldiği halde, peşrevler gene insan sesine göre yazılmış gibidir. Tanburi Cemil Bey'le başlayan yeni üslubdaki bazı saz semaileri, fasıl sonu için değil, bir veya birkaç sazın çalacağı solistik bir eser olarak bestelenmiştir. Zamanımıza doğru enstrümanların imkanlarını zorlayan saz semaileri de yazılmıştır. Reşat Aysu'nun saz semaileri de bunların başmda gelir. vuReşat Aysu virtüöz düzeyinde saz sanatçılarının icra edebileceği nitelikte zor fakat olağanüstü güzellikte saz eserleri bestelemiş, bu saz eserlerini bestelerken aldığı batı müziği eğitiminin sonucu olarak insan sesinin sınırlarını değil, enstrümanların özellMerini, pozisyonlarmı, kullanılabilir ses sahasını kullanmış, Batı Müziğinin akorlu, arpejli yapılarını ve süsleme, tremolo, legato, stakkato, hatta glissando, portamento gibi tekniklerin kullanmış, zaman zaman çift tele veya birkaç tele vuruş, notadan olmayan seslerin çalınması gibi unsurları batı disipliniyle notada göstermiş, bestelediği eserlerde yukarıda anlatılan bütün unsurları kendinden evvelki bestekarlardan farklı olarak kullanmış olduğu için Türk Musikisi bestekarları arasında farklı ve özel bir yere sahip olmuştur. vnı
Cinuçen Tanrıkorur'un bestelediği Mevlevi ayinlerinin makam, usul ve ezgisel yönden incelenmesi

Türk Musikisi geniş form ve makamsal zenginliğinin yanı sıra tarihsel gelişim açısından oldukça zengin br müziktir. İçinde birçok formu barındıran Türk Musikisinin dallarından biri Türk Din Musikisidir ve bu alanda da en önemli formlardan bir tanesi Mevlevi Ayinleridir. Geçmişten günümüze birçok önemli bestekarın bu formda çeşitli makamlarda besteleri bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi de son dönemde bestelenen Mevlevi Ayinlerinden dört tanesine sahip olan Cinuçen Tanrıkorur'dur. Cinuçen Tanrıkorur besteciliği ses ve ud icracılığı ve kendine has üslubuyla XX. yüzyılda Türk Musikisine damgasını vurmuş çok değerli bir müzisyendir. Ud icraasında geliştirdiği kendine has üslubunun yanı sıra bestecilikte de yaşadığı döneme yenilikler getirmiş önemli bir besteci olan Cinuçen Tanrıkorur, Türk Din Musikisine de önemli eserler sunmuştur. Bu çalışmada Cinuçen Tanrıkorur'un bestlemiş olduğu 'Bayati Araban', 'Nişaburek', 'Evcara' ve 'Zavil Aşiran' makamlarında bestelemiş olduğu dört mevlevi ayini; makam, usul ve ezgisel yönden incelenmiştir. Bu kapsamda önemli bir Türk müziği formu olarak 'ayin' forumunu anlayabilmek için Hz. Mevlana, Mevlevilik ve bestelenen Mevlevi Ayinlerinin tarihsel gelişiminden bahsedilmiştir. Ayrıca ayinlerin bestekarı Cinuçen Tanrıkorur hakkında bilgi verilmiştir.
Manuel Ponce: gitar ve orkestra için 'Concierto del Sur'un analiz çalışması

Bu çalışmada, Meksikalı besteci Manuel Ponce'nin (1882-1948) klasik gitar için yazmış olduğu Concierto del Sur eserinin form ve armoni yapısı incelenmiştir. 19. yüzyılda Meksika'nın bağımsızlığını kazanmasından sonraki dönemin sosyal ve kültürel yapısına değinilerek bestecinin biyografisine yer verilmiştir. Ponce, 20. yüzyılın ilk yarısında Latin Amerika'da önde gelen seçkin bir besteci ve Meksika müzik kültürünün önemli bir figürü olarak nitelendirilir. Halk bilimci, pedagog, etnomüzikolojist olarak çok yönlülüğü ile Meksika müzikal milliyetçiliğinin yüceltilmesine öncülük etmiş, kendisine Meksika tarihinde eşsiz bir yer edinmiştir. Çalışmada Concierto del Sur eserinin form ve armoni yapısı gitar ve orkestra partilerinden örnekler verilerek incelenmiş, ayrıca bestecinin 1920 sonrası yaptığı gitar sonatlarından, bazı piyano ve orkestra eserlerinden örnekler verilerek müzikal stiline değinilmiştir. Gitar repertuvarının dönemin müzik anlayışına uygun, daha modern ve büyük formlarda eserlere sahip olmasını bir vizyon olarak belirleyen ve bunun için gitarist olmayan bestecilerden destek alan Andres Segovia'nın (1893-1987) Ponce ile tanışması, gitar müziğinde önemli bir dönüm noktasıdır. Bu iki sanatçının yakın dostluğu Ponce'nin bu enstrümanı yakından tanımasını ve bu enstrüman için bir repertuvar oluşturmasını sağlamıştır. Segovia'nın ısrarları sonucu İspanyol müziği etkisinde yazdığı Concierto del Sur, müzikal birikimini gösteren en önemli eserlerindendir.
Hicaz makamının Türk halk müziğindeki yeri

'Hicaz makamının Türk halk müziğindeki yeri' konulu bu çalışma, İstanbul Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitusü'nde, Güzel Sanatlar Anasanat Dalı Musiki Sanat Dalı, Türk Halk Müziği Alanı'na Yüksek Lisans Tezi olarak hazırlanmıştır. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. ilk bölümde hicaz makamı tanıtılmış, İkinci bölümde bu makamın garip dizisiyle olan münasebetleri ve bu iki dizinin türk halk müziğindeki yeri incelenmiştir. Bu inceleme sırasında garip dizisinin halk müziğinde önemli bir yere sahip olduğu belirtilmiş, ayrıca Türkiye'nin yedi bölgesinden ikişer türkü seçilmiş, bu türküler müzikal ve yapısall özellikleri dolayısıyla incelenmiştir. Bu inceleme sırasında, türkülerde kullanılan garip diziş, tüm özellikleriyle ele alınmıştır. Ekler bölümünde örneklenen her bir türkü, önce ilk bilgiler başlığı altında açıklanmıştır. Bu kısımda, türkünün hangi bölgeye ait olduğu, kimin derlediği gibi sorulara cevaplar verilmiştir. Daha sonra türküler yapısall ve müzikal olmak üzere iki ana biçimde incelenmiştir. Yapısal analizde, türkünün söz yapısıyla ilgili konular, müzikal analizde, müzik cümleleri belirtilmiştir. Müzikal analiz sırasında periyodlar A, cümleler a, b, c, cümlecikler x, y, z, a vs şeklinde gösterilerek ele alınmıştır. Çalışma sonucunda verilen örnek türküler, Türkiye'nin yedi bölgesinden alınan ikişer türküden oluşmaktadır. Müzikal analizde oluşan sonuçlar, ayrıca ekler bölümündeki notalar üzerinde gösterilmiştir. Çalışmada verilen örnekler; TRT Müzik Dairesi Yayınlan, İstanbul Radyosu T. H. M. Repertuan'ndan alman 14 türküden oluşmaktadır.
Popülerleşme sürecinde Türk müziği ve bu süreçte bir bestekar: Sadettin Kaynak

Bu çalışmada, Osmanlı İmparatorluğu'nun yıkılışından sonra kurulan ve bir modernleşme / batılılaşma projesi olan Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin siyasal, toplumsal, kültürel ve ekonomik değişiminin geçirdiği evreler süreci; bir Türk müziği bestecisi olan Sadettin Kaynak'ın gerek kişisel gerekse müzikal ve sosyal kimliklerinin popülerleşme süreci ile birebir örtüşür izdüşümlerinin olması sebebiyle, onunla ilişkilendirilerek ele alınmıştır. Sadettin Kaynak, Türk müziğinin en sancılı dönemi olan, Osmanlı'nın son ve Cumhuriyetin ilk çeyreğinde müzik eğitimi, müzik bilgisi, icrası ve bestelerinde karşımıza çıkan müzik anlayışı, makamları ve usulleri kullanışı, gerek melodik yapıya ve forma gerekse söz yapısına ve ritmik yapıya getirdiği serbestlik, melodik yapısında halk müziğinin sonsuz malzemesinden faydalanması, söz unsuru ile yarışan bir saz anlayışı, fantezi olarak isimlendirilen yeni formu ve icra tarzı ile geleneğin popüler tarza dönüşmesinde Türk müziğinin en önemli bestekarlarındandır. Çalışmada tümdengelimle dönemden Kaynak'a, tümevarımla da Kaynak'tan döneme, geniş bir bakışla, bünyesindeki farklı kimlikleri ile Sadettin Kaynak analiz edilerek Türk müziğinin popülerleşme süreci incelenmiştir.
Aydın- Germencik'te halk oyunları ve halk müziği geleneği

Halk bilgisi ürünleri, ait olduğu toplumun özünü yansıtmaktadır. Bu ürünlerle ilgili yapılacak derleme, araştırma, inceleme, sınıflandırma, vb. çalışmalar, o toplumun gelişmesine yardım edecek ve kuşaktan kuşağa aktarıma katkı sağlayacaktır. İAydın-Germencik'te Halk Oyunları ve Halk Müziği Geleneği? başlıklı çalışmamızda, bu geleneklerinin sürdürüldüğünü belirtebiliriz. Çalışmamızın giriş bölümünde, oyun ve müzik kavramları ve Germencik'in coğrafik konumu ve tarihi hakkında kısa bilgiler verilmiştir. Birinci bölümde; yörede icra edilen oyun türleri, kullanılan kostüm ve aksesuarlar ve oyuna eşlik eden müzik unsuru üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, yörede icra edilen halk müziği türleri, kullanılan çalgılar ve bu çalgıların yapısall özellikleri üzerinde durulmuş, derlenen ezgiler notalanarak, sınıflandırılmıştır. Üçüncü bölümde ise, halk oyunları ve halk müziğinin Germencik'teki toplumsal işlevleri incelenmiştir. Teknolojik unsurların gelişip değişmesi, modernleşmenin hızla gerçekleştiği yöresel bölgelerden biri olan Germencik ilçesi geleneklerini de etkilediği tespit edilmiştir. Gerçekleştirdiğimiz araştırmalar sonucu bulgularımız ve bu değişim ile ilgili görüşlerimiz, çalışmamızın sonuç bölümünde değerlendirilmiştir.
Koroda eser çalıştırma yöntemleri üzerine bir model

Çağdaş bilgi, sistematik bilgiyi içerir. Sistematik bilgi ise ancak bilimsel süreç sonucu üretilebilir. Bilimsel sürecin. her alanda olduğu gibi müzik biliminde de uygulamaya konulması alana ilişkin bilimsel verilere ulaşma ve sonuçlardan yararlanma konusunda 21. yy. insanını ilgilendiren temel konulardan biri haline gelmiştir. Koro çalıştırma ve eser üretimi, bir süreci gerektirir. Bu sürece bilimsel yaklaşma isteği araştırmacıyı koro çalıştırma yöntemleri konusunu ele almaya yöneltmiştir. Bu amacı gerçekleştirmek için; sistem analizinden etkilenmiş, sistemin girdileri ve üretim sürecinin hedeflediği davranışlar bağlamında ayrıca onun üzerinde birleştirilmiş ve bir bütün oluşturularak 'koro çalıştırma modeli' geliştirilmiştir. Modelin uygulamaya konulmasında yararlanılmak üzere 'ezgisel grafik' yöntemi geliştirilmiş olup, örnek eser olarak J. Brahms'ın 'Veda' adlı eseri alınmıştır. Esere İlişkin dikey ve yatay incelemeler yapılmış, bununla birilikte çoksesli egzersizler üretilmiştir. Eserin çalışılmasında da ezgisel grafik yönteminden yararlanılmış, bedensel-zihinsel hazırlığın bir bölümü grafik bağlamında düşünülmüştür, örnek eser üzerinde yapılan ayrıntılı çalışma ve sistematik bilgi müzik bilimine, uygulayıcı ve araştırıcılara sunulmuştur.
Ud çalgısının icracı için oluşturduğu yapısal sorunlardan eşik

Bu çalışmada üstünde durulan temel husus, detaylı çizimlerle ud eşiğinin icracı için oluşturduğu yapısall sorunları anlatarak, çalgının gelişime açık yönleri olduğunu vurgulamaktır. Çünkü günümüz teknolojisinin sunduğu imkanlarla udun farklı kısımlarının görev ve yeterliklerinin yeniden sorgulanması, bu çalgının, icracısının ihtiyaçlarına göre yeniden düzenlenerek mevcut yapısall problemlerinden arındırılmasını sağlayacaktır. Sözü edilen yapısall sorunları saptamak ve çözüm üretebilmek için öncelikle ud çalgısını tanımak gerekir. Birçok kültürde önemli bir yere sahip olan bu çalgı, solo icranın yanı sıra sözlü müzik çalışmalarında da başta gelen eşlik sazlarından biri olmuştur. Ud uzun yıllardır Türk müziğinin içinde de var olmuş ve kullanımı hala çok yaygın olan bir çalgıdır. Temel yapısını incelediğimizde gövde kısmı, tekne adı verilen ağaç dilimlerinden oluşmuş kısımla, ses tablosu denilen ve üstünde kafesleri, tel takacağını ve mızraplığı barındıran kısımlardan oluşur. Sap kısmında ise klavye, burguluk ve burgular yer almaktadır. Ud, eskiden kartal kanadıyla icra edilirken, günümüzde ana malzemesi plastik olan bir mızrap ile icra edilir. Türk müziğindeki tarihsel önemi incelendiğinde, Osmanlı sarayının düğün vb. şenlikleri münasebetiyle yazılan minyatürlü surnamelerde kopuzun iki değişik boyu olan ud ve şehrud, diğer sazlar arasında ön planda görülmektedir. Udun icracı için oluşturduğu yapısall sorunlardan biri form derinliğidir. Ud teknesinin derinliği, icracının üst gövdesini öne doğru eğmesini gerektirir. Ud icracısının bu duruşu düşünüldüğünde, uzun süreli icraların, omurganın doğal dik yapısını zorlamasından doğan sırt, sağ omuz ve boyun ağrıları doğal olarak icraya da yansır. Bu sebeple form derinliğinin yeniden gözden geçirilmesi ud çalgısının gelişimine katkı sağlayacaktır. Ud çalgısında göğüs adı verilen ve genellikle ladin ağacından tercih edilen kısım, çalgıdan elde edilecek sesin kalitesi üzerinde birinci dereceden önem taşır. Açılan üç ses deliğiyle göğüs damarlarının kesilmesi, göğsün hem dayanıklılığını hem de titreşim kabiliyetini olumsuz etkiler. Udun en önemli yapısall sorunlarından biri ve ayrıca çalışmanın temel odağı olan eşiğin görevleri tellerin boylarını eşitlemek, teller aralarındaki uzaklığı icracının mızrap vuruşlarına imkan sağlayacak şekilde sabitlemek, tellerin yüksekliklerini eşitlemek ve mızrap vuruşlarıyla tellerde oluşan titreşimi maksimum düzeyde ses tablosuna iletmektir. Fakat kullanılan eşik yapısı ve süregelen tel bağlama şekli, bu görevlerini tam olarak yerine getirmesinin önünde bir engeldir. Sonuç olarak önerilen eşikle tellerin boyları ve yükseklikleri sıfır hata payıyla eşitlenmiş, gerilimin tellerde oluşturduğu basınç kapağa doğru yönlendirilmiş, eşikten önce herhangi bir tel teması olmadığından titreşim olduğu gibi kapağa iletilmiş ve telin zedelenmesine, kopmasına sebep olan iki keskin açı sayısı bire düşürülerek ve bu açı, kemiğe temas ettiği yerlerin yuvarlanmasıyla yumuşatılarak tellerin daha uzun ömürlü olması sağlanmış olacaktır.
Bağlamalarda balkon uygulamasıyla ses tablosunda meydana gelen değişiklikler

Halk çalgımız olan bağlamanın ses karakterini ve kapasitesini, teknenin formunun yanı sıra, üzerinde kullanılan ses tablosu ve bu tablonun tekneye uygulanış şekli belirlemektedir. Geçmişten günümüze kadar, bağlama sazımız çeşitli değişikliklere uğramıştır. Bu değişimler, gerek bağlamanın uzun ömürlü olmasını sağlamak, gerek ses kalitesini arttırmak ve en önemlisi de bütün bunların yanı sıra yapılırken kurulan dengelerin bozulmadan kalabilmesini sağlamaktır. Bağlamada, imalinden sonraki süreçte yaşanan en önemli sorun sap ve kapaktaki dengelerin bozulmasıdır. Bağlama yapımcıları, saptaki deformasyonu ortadan kaldırmak için, sağlık malzemeyi uzunluğuna 2 veya 3 parçaya ayırarak, parçalardaki damarlar birbirlerine ters gelecek şekilde tekrardan tutkalla presleyerek bu sorunu büyük ölçüde ortadan kaldırmışlardır. Yaşanan ikinci sorun, zamanla bağlamanın kapağının, tellerin yaptığı basınca ve gerilime karşı mukaveetini yitirerek teknenin içine doğru çökmesidir. Bağlama yapımcıları, bu sorunu ortadan kaldırmak için, teknenin ön yüzündeki her iki taraftan rendelemek suretiyle bombe vermişlerdir. Bu yöntem, bağlamanın kapağının çökmesi sürecini uzatmaktadır. Ancak, kapak tekneye yapıştınlırken, kenarlara verilmiş olan bombeden ötürü kapağı kasmak gerekmektedir. Bu işlemde kapaktaki ilkbahar halkaları, sonbahar halklaları tarafından içeride sıkıştırılarak, malzemenin gerilmesine ve sazın sesinin metalikleşmesine sebep olmaktadır. Yani çökme süreci uzatılmıştır ama, bağlamanın ses kalitesi düşürülmüştür. Bu problemden yola çıkarak yapılan bu çalışmanın amacı da, sorunu tamamen ortadan kaldırabilmek içindir. Bazı enstrümanlarda meydana gelen deformasyonlan ortadan kaldırmak ve sazın ömrünü uzatmak için birçok balkon sistemi kullanılmaktadır. Bu sistemler öncelikle incelenmiş, hangi balkonun hangi sazda ve hangi ölçülerde neye cevaben kullanıldığı tespit edilmiştir. Bunların doğrultusunda elde edilen sonuçlardan yola çıkılarak, bağlamada da kullanılabilen balkon sistemleri ortaya konmuştur. Bu balkon sistemlerinin uygulandığı bağlamalar içerisinden en iyi sonuç alınmış olan iki tanesi, detaylarıyla incelenerek jüri üyelerine sunulmuştur. Bağlamalara balkon uygulanması, sazın ses kalitesi ve uzun ömürlü olması açısından çok önemli ve gereklidir. Ancak uygulanacak balkon sistemlerinin, kapak üzerinde titreşime uygun olarak dizayn edilmelidir. Eğer ki kullanılan balkon sisteminde, kapak titreşmiyorsa, bağlamadan elde edilecek ses boğuk ve sağır olur. Kapağın balkon düzeni ve inceliği, kapağın temiz sesler üretebileceği şekilde titreşmesine olanak sağlamalıdır. Eğer ki uygun kalınlıktaki kapağa uyumlu balkon sistemi tatbik edilmez ise bağlamada ses kaybı olacaktır. Yani bağlamaya uygulanacak balkon sistemleri, bilinçlice belirlenmeli, kullanılan malzemelerin yapımcı tarafından çok iyi tanınması gerekmektedir.
Okul öncesi eğitim kurumlarında materyal olarak şarkı kullanımı: Trabzon ili örneği

Bu araştırma okul öncesi kurumlarda öğretilen şarkılarla ilgili olarak ortak ve farklı olan özellikleri tespit edebilmek, örneklemden yola çıkarak genel bir izlenim oluşturmak amacıyla hazırlanmıştır. Araştırmanın evrenini okul öncesi kurumlar, örneklemini ise Trabzon ili oluşturmaktadır. Tezi oluştururken yarı yapılandırılmış görüşme formu ve nitel araştırma türlerinden literatür tarama yöntemleri kullanılmış, elde edilen veriler Excel programından yararlanılarak tablo haline getirilmiştir. Araştırma sonucunda; okul öncesi kurumlarda ortak bir şarkı repertuarı olmamasına rağmen çoğunlukla aynı şarkıların kullanıldığı, okul öncesi kurumlarda görev yapan öğretmenlerin kendi aralarında bilgi paylaşımında bulunduğu ya da internette bulunan okul öncesi sitelerden yararlandığı gözlemlenmiştir. Örneklem dahilinde görüşülen öğretmenlerin kendilerini müzik alanında yetersiz gördükleri sonuçlarına ulaşılmıştır.
Kani Karaca'nın hayatı, eserleri Türk din musikİsindeki yeri

Bu araştırma ile Türk Din Musikisi'nin geçtiğimiz yüzyıldaki önemli temsilcilerinden birisi olan Kani Karaca'nın hayatının, eserlerinin ve bestelerinin analizinin yapılıp, bununla birlikte musikimize katmış olduğu tavır ve uslubun gelecek nesillere aktarımının sağlanması amaçlanmıştır. Yapılan araştırmalar neticesinde Kani Karaca ile ilgili ciddi bir araştırmanın yapılmadığı fark edilmiş ve elimizdeki doküman eksikliği sebebiyle Karaca'nın yakınları, arkadaşları ve öğrencileri ile yaptığımız röportajlar sayesinde tezin hayata geçirilmesi sağlanmıştır. Elde ettiğimiz veriler neticesinde Karaca'nın sadece Türk Din Musikisi değil, Klasik Türk Musikisinin de önemli bir temsilcisi olduğu tespit edilmiştir. Arşivlerde bulunan ses kayıtlarından yola çıkılarak okuduğu eserlerden bazıları notaya alınmıştır. Bu vesileyle kendine has yapmış olduğu geçkiler ve nağmelerin uygulanabilirliği göz önüne serilmiştir. Araştırma için kullanılan tüm verilere, akademik makaleler, röportajlar, belgeseller, Dini Musiki konularına ait tezler ve çeşitli kitaplar incelenerek ulaşılmıştır.
F. Liszt'in piyanoya uyarlama sanatı ve buna bir örnek olarak L. Van Beethoven'in 5. Senfonisi'nin analizi

Bu çalışma, Ludwig van Beethoven'in 5. Senfonisi'nin Franz Liszt tarafından yapılmış solo piyano uyarlamasından yola çıkarak gerçekleştirilmiş bir araştırma niteliğini taşımaktadır. Amaç senfoninin piyanoya nasıl aktarıldığını örneklerle açıklamaktır. Ludwig van Beethoven, özellikle senfonileri, piyano için sonatları ve yaylı çalgı dörtlüleri ile müzik tarihinde vazgeçilmez bir yere sahiptir. Müziğin mimarı olarak gösterilen Beethoven, aynı zamanda büyük yenilikler getirmiş bir devrimcidir. Bu konuya verilebilecek en önemli örnek, müzikte Klasik Dönem'i sonlandırıp, Romantik Dönem'in kapılarını aralamasıdır. Franz Liszt, günümüz modern piyano tekniğinin kalıplarını belirleyen ve piyano virtüözlüğünün atası olarak sayılabilecek bir bestecidir. Aynı zamanda Liszt, müzikte senfonik şiir türünün ilk örneklerini vermiş, piyano repertuarına çok sayıda başyapıt kazandırmıştır. Ayrıca, yaşamının son döneminde yazdığı eserler ile yenilikçi bir müzik anlayışına ve soyut bir anlatıma yönelmiş, bu sayede müzik dünyasında zamanının öncüsü olmuştur. Bu iki büyük besteciyi buluşturan nokta ise, yine Liszt'in kaleminden çıkan Beethoven'in senfoni uyarlamalarıdır. Beethoven'in her biri başyapıt sayılabilecek senfonileri, Liszt'in onları piyanoya uyarlamasıyla yeni bir boyut kazanmıştır. Bu çalışmada, uyarlama sanatının zorluğu ve öneminden bahsedildikten sonra, Liszt'in bu sanata kattıklarından da söz edilmektedir. Çalışmada konu alınan eser, Beethoven'in 1804- 1808 yılları arasında yazdığı Op. 67, 5 numaralı Do minör Senfoni'sidir. Senfoninin partisyonu asıl kaynağımız, Liszt'in 1863 yılında hazırladığı, icrası esnasında piyanistten transandantal teknik isteyen, türünün en önemli örneklerinden biri olan bu piyano uyarlamasının notası ise karşılaştırma fırsatı bulduğumuz diğer kaynağımızdır.
Klarnet sanat dalında eğitim süreci

Bu tezde; üflemeli çalgılar ailesinin bir üyesi olan klarnetin çeşitleri, mekanizmasının özellikleri, üfleme pozisyonu ve nefes kullanımının önemi vurgulanmıştır. Klarnet temel eğitim sürecinde, eğitimin hızla ilerlemesine neden olacak parmak pozisyonlarının kullanılması, çalışma yöntemleri ve alıştırmaları verilmiştir. Klarnet eğitiminin başarısının artırılmasında, öğrencilerin yetiştirilmesinde büyük bir önemi olan öğretmenlerin müzikbilgisine, teorik ve icra hazırlığına, öğrencilere uygun repertuvar ve teknik seçimine bağlı olan bu süreci sağlayan öğretmen rolünün önemi vurgulanmıştır. Eğitimde kişilik gelişmesi sırasında bilinçli yönlendirmelerle, klarnet sanatçısı yetiştirilmesiyle ülkemiz müzik yaşamına katkısağlayabilmenin yolları anlatılmaya çalışılmıştır
Türkiye'deki müzik eğitimi kurumlarında bilgisayar destekli modern ses kayıt stüdyalarının gerekliliği üzerine bir araştırma

1997, Sayfa: VHI+ 48 Jüri: Prof. M. Salih ERGAN : Doç. Gül ÇİMEN : Doç. Yusuf AKBULUT Ses kayıt stüdyoları müziğin laboratuarıdır. Ses kayıt stüdyoları sesle ilgili her tür çalışmanın yapılmasına olanak tanır. MIDI ve bilgisayar teknolojisi, ses kayıt stüdyolarının gelişimine yön vermiştir. Teknoloji, her alanda olduğu gibi müzik alanına da girmiş, buna bağlı olarak müzik ürtiminden müzik eğitimine kadar, müzikle ilgili her alanda değişimler olmuştur. Bu çalışmada, ülkemizdeki müzik eğitim kurumlan, elektronik müzik, ses kayıt stüdyoları hakkında bazı kaynaklar incelenmiş, bu konular hakkında bilgi verilmiş, ses kayıt stüdyolarının müzik eğitim kurumlarına sağlayacağı katkılar anlatılmıştır.
Tanburİ Cemil Bey'in TRT Repertuarında bulunan sözlü eserlerinin prozodik incelenmesi

Bu çalışmada, Tanburi Cemil Bey'in TRT Repertuarında bulunan sözlü eserleri prozodi açısından incelenmiştir. Cemil Bey, yaşadığı dönem itibariyle (1873-1916)Türk Müziğinde Hacı Arif Bey'le başladığı kabul edilen 'Romantik Dönem' bestecisidir. Bu dönem sözlü eserlerinde güfte, büyük çoğunlukla aruz vezni ile yazılmıştır. Dönemin bu özelliğini Cemil Bey'in sözlü eserlerinde de görmekteyiz. Dolayısıyla çalışmamızda aruz vezniyle yazılmış bir şiirin bestelenmesinde öne çıkan hususlar öncelik almıştır. Yani usul seçimi, kullanılan usul ve ölçü sayısında eşitlik, imale, zihaf, ulama ve takti/durgu uyumu gibi konulara ağırlık verilmiş, vurgu üzerinde durulmuştur. Günümüzde, aruz vezniyle yazılmış güftelerin bestelenmesinde,'mana'yı öne çıkarmak için takti/durgu uyumu pek gözetilmemektedir. Ancak Cemil Bey'in yaşadığı zaman ve gelenek göz önüne alındığında, çalışmamızda bu hususun yer alması zarureti görülür. Bu hususların yanı sıra, aruz vezninde en önemli olgu, hecelerin uzunluk-kısalığı olduğundan, bu hususa daha ziyade önem verilmiş, tablolarda heceler birim zamana göre kıymetlendirilmiştir.