turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocuklarda temel hareket becerilerinin gelişiminde kinect teknoloji destekli scratch oyun uygulamalarının ilişkisi

Amaç: Scratch ile hazırlanan ve Kinect ile oynanabilen oyunların çocukların motor beceri gelişim düzeyleriyle ilişkisi olup olmadığını ortaya koymaktır. Gereç ve Yöntem: Araştırmada ön test-son test kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma, 2018- 2019 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde İzmir ili Karşıyaka ilçesindeki amatör spor kulübünde uygulanmıştır. Katılımcıların (10 erkek öğrenci) beşi deney grubuna, diğer beşi ise kontrol grubuna dahil edilmiştir. Deney grubundaki gönüllü beş öğrenciye sekiz haftalık Kinect Destekli Scratch Oyun Uygulamaları uygulanmıştır. Kontrol grubu öğrencileri aynı dönemde futbol antrenmanlarına devam etmişlerdir. Bulgular: Deney ve Kontrol gruplarının KDSOU ve Sarkaç Top son test puanları arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark bulunmamaktadır (p>,05). KDSOU ve Sarkaç Top son testleri puanı KDSOU' da Deney grubu lehinedir. Deney ve Kontrol gruplarının KDSOU ve Sarkaç Top ön test ve son testleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark bulunmamaktadır (p>,05). Ancak KDSOU ve Sarkaç Top son test-ön test puan farklılıkları Deney grubu lehinedir. Sonuç: Sonuç olarak KDSOU oynayan öğrencilerin temel hareket becerilerini sanal olmayan gerçek ortamlara nadiren transfer edebildikleri ortaya çıkmıştır. Öğrencilerin bireysel farklılıklarına göre transfer edebilme düzeyleri değişkenlik göstermektedir.
Çocukluk çağı travmalarının erişkin dönem obezitesi ile ilişkisinin belirlenmesi

Bu çalışmaya, Eylül 2014 ile Aralık 2014 tarihleri arasında, Fatih Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Beslenme ve Diyetetik Polikliniği'ne başvuran, beden kütle indeksine göre obez olan (BKİ 30) 157 (111 kadın - 46 erkek) birey çalışma grubu, BKİ'ye göre normal (BKİ=18.5-25.0) vücut ağırlığında olan 157 (122 kadın- 35 erkek) birey kontrol grubu olmak üzere toplam 314 birey katılmıştır. Çalışmada erişkin dönem obezitesi ve çocukluk çağı travmaları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bireylerin, vücut ağırlığı, boy uzunluğu, bel çevresi, kalça çevresi ölçümü antropometrik ölçüm tekniklerine uygun yapılmıştır. Sosyo-demografik veri formu yüz yüze anket yöntemiyle uygulanmıştır. Çocukluk çağı travmalarını belirlemek için, 20 yaş öncesi istismar ve ihmal yaşantılarını geriye dönük nicelik olarak değerlendirmede kullanılan, Türkçe geçerlilik ve güvenilirliği gösterilmiş öz bildirime dayalı Çocukluk Çağı Travma Ölçeği (CTQ-28) kullanılmıştır. Obezite ile benlik saygı düzeylerini değerlendirmek için de Rosenberg Benlik Saygısı ölçeği uygulanmıştır. Çalışma grubunun yaş ortalaması 31.5 7. 2 yıl ve kontrol grubunun 30.2 7. 8 yıl olarak belirlenmiştir (p>0.05). Ortalama BKİ değeri, çalışma grubu da 34.3 6. 4 kg/m 2 kontrol grubunda 22.7 2. 9 kg/m 2 olarak belirlenmiştir (p<0.05). Çalışma grubunun CTQ ortalama puanı 42.6 10. 5 kontrol grubu ise 37.2 6. 6 bulunmuştur (p<0.05). Çalışma grubunda fiziksel istismar, fiziksel ihmal, duygusal istismar, duygusal ihmal, cinsel istismar bildirme sıklığı sırasıyla %26.1, %80.3, %59.2, %89.8, %31.2, kontrol grubunda %13. 1 %69. 4 %42. 7 %86. 6 %21. 7 olarak bulunmuştur. Fiziksel istismar, fiziksel ihmal, duygusal istismar ve cinsel istismar bildirme sıklıkları çalışma grubunda anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur (p<0.05). Duygusal ihmal bildirme sıklığında ise gruplar arası anlamlı fark yoktu (p>0.05). Çalışma grubu için travmatik bir deneyime maruz kalma sıklığı %68. 8 iken, kontrol grubunda %38. 8 olarak belirlenmiştir (p<0.05). Obez bireylerde düşük benlik saygısı bildirme sıklığı obez olmayan bireylere göre anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p<0.05).
Bebek ve küçük çocuk dönemindeki fenilketonüri hastalarında anne-babalara yönelik kılavuz geliştirme

Amaç: Bebek ve küçük çocuk dönemindeki fenilketonüri hastalarının anne-babalarına yönelik kanıta dayalı tıp ilkeleri doğrultusunda kılavuz hazırlamak amaçlanmıştır. Yöntem: Kılavuzun hazırlanması için Pubmed veri tabanında 2009- 2019 tarihleri arasında yayımlanan fenilketonüri ile ilgili çalışmalar değerlendirilmiştir. Bu çalışmalar içinde 0-2 yaş grubu ile yapılmış çalışmalara öncelik verilerek hayvan çalışmaları ve İngilizce olmayan çalışmalar dışlanmıştır. Çalışmalar İskoç Üniversitelerarası Kılavuzlar Ağı kullanılarak kanıt düzeylerine göre sınıflandırılmış ve öneri dereceleri belirlenmiştir. Bulgular: Toplamda 144 çalışma sınıflandırılmıştır. A kanıt düzeyinde çalışmalar bulunmamıştır. B kanıt düzeyinde yenidoğan tarama programının gerekliliği, fenilketonüri hastalarının tedavi edilmesi gerekliliği, hedeflenen kan fenilalanin düzeyleri ve kan değeri takip parametreleri ile ilgili öneriler geliştirilmiştir. Hastalığın takip ve yönetimine ilişkin geliştirilen önerilerin çok büyük çoğunluğu C ve D kanıt düzeyinde öneriler olmuştur. Sonuç: Hastalığın tedavisinde klinik deneyim ve uzman görüşleri ön plandadır. Ailelere yönelik hazırlanan bu kılavuz da C ve D düzey öneriler ağırlıklı olarak hazırlanmıştır. Ailelerin hastalık sürecini iyi kontrol edebilmeleri için kılavuza uymaları gerekmektedir.
Hafif kistik fibrrozisli çocuk hastalarda sağ kalp fonksiyonlarının değerlendirilmesi

Hafif kistik fibrozisli çocuk hastalarda sağ kalp fonksiyonlarının değerlendirilmesi. Amaç: Hafif kistik fibrozisli çocuk hastalarda KF'e bağlı gelişebilecek pulmoner hipertansiyon, kor pulmonale ve sağ ventrikül yetersizliği ile ilgili literatürde yapılmış çalışma yoktur. Bu çalışmamızda hafif KF'li çocuk hastalarda pulmoner arter basıncında, sağ ventrikülün anatomisinde ve fonksiyonunda oluşabilecek değişiklikleri ekokardiyografik olarak saptamayı amaçladık. Metot ve Yöntem: Çocuk Göğüs Hastalıkları Polikliniğinde izlenen hafif KF'li(FEV1>%70'i ile Modifiye Shwachman-Kulczycki skoru >71) 40 çocuk hasta/hasta grubunu;aynı yaş ve cinsiyetteki sağlıklı 40 çocuk ise kontrol grubunu oluşturdu. Oluşturulan hasta ve kontrol gruplarında sağ ventrikül anatomisi; M-mode ile sağ ventrikül diyastol sonu çapı, sağ ventrikül anterior duvar kalınlığı ile sağ ventrikülün sistolikfonksiyonları; SğV'de triküspit kapağın annüler düzlem sistolik hareketi veSğV fraksiyonel alan değişimi ve triküspit kapak doku Doppler sistolik annülervelositesi ile hastaların tahmini pulmoner arter basıncı; sağ ventrikülün pre-ejeksiyonperiodu, akselerasyon zamanı, ejeksiyon zamanı ile beraber bunların birbirlerine oranı SğVPEP/SğVEZ, SğVAZ/SğVEZ ile değerlendirildi. Elde edilenekokardiyografik veriler hasta ve kontrol grubunda istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Bulgular: Hasta grubunda sağ ventrikül anatomik bozukluğunu gösteren parametrelerde ve SğV sistolik fonksiyonlarını ve diyastolik fonksiyonlarını gösteren parametrelerde kontrol grubuna göre anlamlı olarak fark saptandı (p<0.001), fakat yaş grubuna uygun nomogram değerleri ile karşılaştırılınca farklılık saptanmadı (p>0.05). Hasta grubunda pulmoner arter basınçındaki yükselmeyi gösteren parametreler ile sistolik fonksiyonu ölçmede kullanılan SğVFAD parametresi ise hem kontrol grubunda hem de yaş grubuna uygun nomogram değerleri ile karşılaştırılınca farklılık saptandı (p<0.001). Sonuç: Hafif KF'li çocuk hastalarda pulmoner arter basınçındaki yükselme, sağ ventrikül yetersizliği ve kor pulmonale çocukluk çağında başlamaktadır. Hafif KF'li çocuk hastalarda SğV değerlendirirken kullanılan rutin ekokardiyografik ölçümlere ek olaraktahmini pulmoner arter basınçının değerlendirmesinde kullanılan SğVPEP, SğVEZ, SğVAZekokardiyografik parametrelerin ve SğVFAD'ında kullanılmasını öneriyoruz.
Ebeveynlerin duygu sosyalleştirme stratejileri ile çocukların sosyal yetkinlik düzeyleri arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı ebeveynlerin kullandıkları duygu sosyalleştirme stratejileri ile çocukların sosyal yetkinlik becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Çalışmaya Ankara Çankaya, Etimesgut, Keçiören, Kazan ve Çamlıdere ilçelerinde bulunan bağımsız resmi anaokulu, özel anaokulları ve bünyesinde anasınıfı olan ilkokul ve ortaokullardan uygun örneklem yöntemi ile seçilen 36-72 aylık 364 çocuk dahil edilmiştir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden olan ilişkisel model kullanılmıştır. Araştırmanın verileri Kişisel Bilgi Formu, Çocukların Duygularına Tepkiler Ölçeği ve Sosyal Yetkinlik ve Davranış Değerlendirme- 30 (SYDD-30) ölçeği yardımıyla toplanmıştır. Verilerin analizinde pearson korelasyon katsayısı, t testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, annelerin kullandığı duygu sosyalleştirme stratejilerinin alt boyutları olan ödül ve ihmal stratejisi ile çocukların sosyal yetkinlik düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Babaların kullandığı duygu sosyalleştirme stratejileri ile çocukların sosyal yetkinlik düzeyleri ise ilişkili bulunmamıştır. Bunun yanı sıra, anne ve babaların kullandığı duygu sosyalleştirme stratejilerinin ebeveyn cinsiyeti, yaşı, eğitim düzeyi, mesleği, ailedeki çocuk sayısı ve çocuk cinsiyeti değişkenlerine göre anlamlı farklılık gösterdiği saptanmıştır. Çocukların sosyal yetkinlik düzeylerinin ise ebeveyn eğitim düzeyine göre anlamlı bir şekilde farklılaştığı belirlenmiştir.
Kız ve erkek çocukların olgunlaşma ve antrenman düzeylerine göre gerilme kısalma döngüsünün incelenmesi

MAVİLİ C. Kız ve Erkek Çocukların Olgunlaşma ve Antrenman Düzeylerine Göre Gerilme Kısalma Döngüsünün İncelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Spor Bilimleri ve Teknolojisi Programı Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2021. Bu çalışma, çocuk ve ergenlerin biyolojik olgunlaşma ve antrenman yapma durumlarına göre, gerilme kısalma döngüsünün incelenmesi amacı ile yapılmıştır. Çalışmaya 141 erkek, 120 kız (Yaş: 13,1 2, 0 ve 12,7 2, 6 yıl, Boy: 12,7 2, 6 ve 154,1 12, 6 cm, Vücut Ağırlığı: 59,6 17, 2 ve 51,0 12, 8 kg) olmak üzere toplam 261 katılımcı katılmıştır. Katılımcılar cinsiyet farkı göz önüne alınarak, düzenli antrenman (Erkek n=65, Kız n=59) yapan ve yapmayan (Erkek n=76, Kız n=61) olmak üzere 2 gruba ayrılmışlardır. Katılımcılar, çalışmaya haftalık antrenman ve etkinliklere katılım sürelerine göre gruplandırılmışlardır. Antropometrik ölçümlerin ardından katılımcıların biyolojik olgunlaşma durumları Mirwald yöntemi ile hesaplanmıştır. Biyolojik olgunlaşma durumları 'zirve boy uzama hızı ' belirlenmiş olup 3 dönemde incelenmiştir (ZBUH öncesi n=87, ZBUH sırası n=70, ZBUH sonrası n=104). GKD ölçümü için, katılımcılara 20 metre sürat testi ve derinlik sıçraması testi yaptırılmıştır. Derinlik sıçraması testine, 20 cm yükseklikten başlamış ve yükseklik, 5 cm arttırılarak devam etmiştir. Katılımcıların en yüksek reaktif kuvvet indeksi verisinin elde edildiği yükseklik, optimal düşüş yüksekliği olarak belirlenmiştir. Derinlik sıçraması testinde, yerde kalış süresi, sıçrama yüksekliği ve reaktif kuvvet indeksi değerleri alınmıştır. Katılımcılar iki deneme yapmış, en iyi derece kayıt altına alınmıştır. Elde edilen veriler üç yönlü varyans analizi ile değerlendirilmiştir. Sonuçlarda farklılık bulunması halinde farklılığı yaratan grupların araştırılmasında Tukey çoklu karşılaştırma testi kullanılmıştır. Bu çalışma için istatistiksel anlamlılık düzeyi, p<0. 05 olarak belirlenmiştir. Yapılan istatistiksel analiz sonucunda, 0-5 metre (p<0.05), 5 10 metre ve 0 20 metre süresinde (p<0.001); antrenman, cinsiyet ve olgunlaşma etkileşimlerinde anlamlı farklılıklar görülmüştür. Derinlik sıçraması testi, YKS parametresinde, antrenman ve olgunlaşma etkileşimlerinde (p<0.05); SY parametresinde; antrenman, cinsiyet ve olgunlaşma etkileşimlerinde (p<0.001); RKİ parametresinde; antrenman ve olgunlaşma etkileşimlerinde (p<0.001) ve cinsiyette (p<0.05) gruplar arasında anlamlı farklılıklar görülmüştür. Sonuç olarak GKD; daha fazla olgunlaşmış sporcular tarafından daha etkili kullanabilmektedir. Antrenman faktörü, GKD'yi olumlu etkilemekte ve cinsiyet farklılığı görülmektedir.
Okul öncesi (5 yaş) çocuğuna yönelik bir videoklip modeli

Bu çalışmada okul öncesi döneminde yer alan 5 yaş çocuğu için kullanılabilecek bir videoklip modeli yer almaktadır. Dolayısıyla bu yaş çocuğunun gelişim özellikleri göz önünde bulundurularak, bilimsel veriler derlenerek eğitim amaçlı videoklip modeli hazırlanmıştır. Bu yaş grubu çocuklarının bir kitle iletişim aracı olarak videonun etkisiyle, yaşına uygun gelişim özelliklerini benimseyip sergilemeleri hedef alınırken, verimli bir eğitim olanağına da sahip olabilecekleri varsayılmıştır. Okul öncesi eğitim döneminin önemli bir aşaması olarak kabul edilen bu yaş grubundaki çocuklar, video aracılığıyla kendilerine verilen her türlü ses ve görüntüden yapıcı ve anlamlı katkılar almalıdır. 5 yaş çocuğu için önerilen videoklip yapımları da, eğer belli bir bilimsel yöntem ve teknikle gerçekleştirilebilirse onları eğlendirdiği oranda, gelişim ve eğitimleri adına da önemli bir boşluğu dolduracaktır. Çocuğun kavramsal gelişimi somuttan, soyuta doğru bir çizgi izlemektedir. Bu durum göz önünde bulundurulduğunda, 'somut' olarak verilmesi uygun olan kavramlar da çocuğun algı kapasitesi, yaş düzeyine uygun olarak değerlendirilmelidir. Ayrıca öğrenim ve eğitimleri de çocuğun yaşına uygun dil seviyesi çerçevesinde müziğin de katkısıyla gerçekleştirilmelidir. Ses ve görüntünün bir arada kullanıldığı videoklip tekniği, yetişkinlere yönelik videokliplerden farklı özellikler taşımalıdır. Diğer bir deyişle, bu yaş grubu çocuklarını hedef kitle olarak gözeten bir anlayışla gerçekleştirilmelidir. Bu tür yapımlarda kullanılacak teknik içerisindeyse kurgu, ses ve görüntü efektleri, bilgisayar-kurgu ve kamera hareketleri 5 yaş çocuğunun' özellikleri göz önünde bulundurularak tasarlanmalıdır. 103 'Okul öncesi 5 Yaş Çocuğuna Yönelik Video Klip Modeli' adlı bu tez çalışması, yukarıda sözü edilen bakış açısına göre, 5 yaş grubu çocuğuna yönelik videoklip yapımların hangi şekillerde gerçekleştirilebileceğine ilişkin verileri sınıflandırıp, bir örnekle açıklamaktadır.
Trabzon ili ve çevresinde 3-6 yaş grubu hastalarda dmf-t indeksi ve çürük prevalansının değerlendirilmesi

Erken çocukluk çağı çürüğü kompleks, multifaktöriyel ve kronik olmasına rağmen önlenebilir bir hastalıktır. Ülkemizde EÇÇ üzerine odaklanan çalışmaların sayısının oldukça az olduğu ve EÇÇ ile ilgili verilerin önemli kısmının altı yaşından büyük çocuklardan elde edildiği belirtilmektedir. Bu tez çalışmasının amacı, 3-6 yaş grubu çocukların çürük prevalans ve dmf-t indeks değerlerini bulup, koruyucu diş hekimliği hizmetinin önemini vurgulamaktır. Çalışma kapsamı içerisinde Trabzon İli içerisindeki özel ve devlet anaokullarına gidilerek, toplam 1083 çocuk muayene edildi, elde edilen veriler kayıt altına alındı. Tarama öncesinde aileler bilgilendirilerek çalışma için onay alındı ve doldurulmak üzere anket ve beslenme analiz formları ailelere gönderildi. Akabinde diyet düzenlemesi yapıldı ve çalışmada yer alan tüm çocuklara ve öğretmenlere oral hijyen eğitimi uygulamalı olarak verildi. Araştırmada elde edilen tüm verilere ki-kare testi yapıldıktan sonra anlamlı çıkan verilere lojistik regresyon analizi yapıldı. Trabzon İlinde yapılan bu araştırmada, 3-6 yaş arasındaki çocuklarda ortalama dmf-t skoru 2,95 3, 60 ve çürük prevalansı %63, 1 olarak tespit edildi. Muayene edilen çocukların %20,4'ünde Ş-EÇÇ saptandı. Sonuç olarak, çürüksüz çocuklara kıyasla EÇÇ'lilerin ve EÇÇ'li çocuklara kıyasla da Ş-EÇÇ'lilerin diş problemiyle karşılaşıp doktora gitme olasılığının daha yüksek olduğu bulundu (p<0,001). Ayrıca, yapılan istatistiksel değerlendirmeye göre; yoğurt ve peynir tüketiminin diş çürüklerini önlemede ve çürüğün şiddetini azaltmada önemli bir faktör olduğu sonucuna ulaşıldı (p<0,05). Trabzon İlindeki okul öncesi çocuklardaki çürük prevalansının çok yüksek olduğu görülmüştür. Aileler süt dişlerinin önemi ve çocuklarını diş problemi yaşamadan diş doktoruna götürmeleri ve doğru beslenme konusunda bilgilendirilmelidir. Bununla beraber, EÇÇ'yi önleyebilmek için çocukların kalsiyum içerikli ürünleri daha çok tüketmesi önerilmelidir.
Tip 1 diyabetli çocuk ve adolesanların enerji ve besin ögeleri alımlarının değerlendirilmesi

Diyabetli çocuk ve adolesanlarda yeterli ve dengeli beslenmenin, iyi metabolik kontrolü sağladığı, büyüme-gelişmeyi ve diyabetle ilişkili komplikasyonların gelişimini veya geciktirilmesini doğrudan etkilediği bilinmektedir. Bu nedenle bu çalışma, tip 1 diyabetli çocuk ve adolesanların günlük enerji ve besin ögesi alımlarını belirlemek ve önerilerle karşılaştırmak amacıyla yapıldı. Çalışmaya en az 6 ay önce tip 1 diyabet tanısı almış, 6-16 yaş arası 103 çocuk ve adolesan alındı. Yaşları 6-9, 5 olanlar çocuk, 9,6- 16 olanlar ise adolesan grubu olarak kabul edildi. Diyabetliler ve ailelerine özgü bilgiler, önceden hazırlanan bir anket formu ve dosya incelenmesi ile elde edildi. Diyabetlilerin ağırlık ve boy ölçümleri alındı, Vücut Kütle İndeksleri hesaplandı. VKİ, ağırlık, boy ve standart deviasyon skorları Neyzi ve arkadaşlarının Türk çocukları için geliştirdikleri standartlara göre değerlendirildi. Günlük alınan enerji ve besin ögeleri 3 günlük besin tüketimleri ile belirlendi. Besinlerin analizi bilgisayar ortamında Bebis programı kullanılarak yapıldı ve elde edilen veriler Türkiye'ye özgü önerilerle karşılaştırıldı ve %66 ve altında alım yetersiz kabul edildi. İstatistiksel analizler için SPSS programı kullanıldı. VKİ'ye göre grubun çoğu normaldi ve kızlarla erkekler arasında anlamlı bir farklılık bulunmadı (p>0,05). Çalışmamızda tip 1 diyabetli çocuk ve adolesanların folik asit ve E vitamini dışında genel olarak yeterli düzeyde vitamin ve mineral aldıkları buna karşılık; karbonhidrattan fakir, protein ve yağdan zengin beslendikleri görüldü. Makro besin ögeleri alımlarına yönelik bu dengesizlik tip 1 diyabetliler için kardiyovasküler hastalıklar açısından ciddi risk faktörüdür. Diyabetlilerin en az yılda bir kez besin tüketimleri incelenerek, önerilerle karşılaştırılmalı ve çıkan sonuca göre kendisi ve ailesine yönelik gerekli beslenme eğitimleri ve önerileri yapılmalıdır. Böylece ileri dönemde oluşabilecek komplikasyonların önlenebilmesi mümkün olabilir.
CRTH2 gen polimorfizminin çocukluk çağı atopik astımındaki rolü

Atopik hastalıkların patogenezinde, IL-4, IL-5, IL-9 ve IL-13 gibi sitokinler ve reseptörleri ile bunları salgılayan Th2 gibi hücreler büyük önem taşır. Bu sitokinlerin sekresyonunda 'chemoattractant receptor homologous molecule expressed on Th2' (CRTH2) gibi prostaglandin reseptörünün ekspresyonu kritik öneme sahiptir. Ayrıca son dönemde geliştirilmekte olan CRTH 2 antagonistleri (Setipiprant, AZD1981, QAW039) önümüzdeki yıllarda astım kontrolü ve akciğer fonksiyonlarının korunmasında önemli birer tedavi seçeneği oluşturacak gibi durmaktadır. Bu çalışmada ise Türk çocuklarındaki astım ile bu gibi alerjik hastalıklarda rol alan (G1544C, A1651G) CRTH 2 gen polimorfizmi arasındaki ilişkinin incelenmesi ve CRTH 2 antagonistleriyle tedaviden yarar görme olasılıklarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma ve kontrol grupları ortalama yaşları sırasıyla 8 3, 5 ve 30 6, 9 yıl olan 143 hasta (82 erkek/ 61 kız) ve 100 sağlıklı gönüllüden (36 erkek/ 64 kız) oluşmaktadır. Hasta grubundaki bireylerin CRTH 2 G1544C gen polimorfizmi sonuçlarına bakıldığında; 48 (%33.6) hastanın C/G, 13 (%9.1) hastanın C/C, 82 (%57.3) hastanın ise G/G genotipinde olduğu saptanmıştır. Hasta grubu bireylerinin CRTH 2 A1651G gen polimorfizmi frekanslarına bakıldığında ise 45 (%31.5) hastanın G/A, 6 (%4.2) hastanın G/G ve 92 (%64.3) hastanın ise A/A genotipinde olduğu belirlenmiştir. Kontrol grubu CRTH 2 G1544C polimorfizmi için değerlendirildiğinde 44 (%44) olgunun C/G, 11 (%11) olgunun C/C ve 45 (%45) olgunun da G/G genotipinde olduğu tespit edilmiştir. Kontrol grubu bireylerin CRTH 2 A1651G gen polimorfizmi sonuçlarına bakıldığında ise 26 (%26) olgunun G/A, 3 (%3) olgunun G/G ve 71 (%71) olgunun da A/A genotipinde olduğu saptanmıştır. Gruplar genotip frekansları, allel dağılımı, eşlik eden atopi, aile öyküsü ve bunlara ek olarak astım ağırlık derecesi ve astım kontrol düzeyleri açısından karşılaştırıldığında istatistiksel açıdan anlamlı fark bulunamamıştır. Sonuç olarak astımlı çocuk hastalar ile kontroller arasında CRTH 2 gen polimorfizmi (G1544C, A1651G) açısından istatistiksel olarak fark saptanmamıştır. Bu sonuçlar Türk çocuklarında CRTH 2 gen polimorfizmlerinin alerjik astım patogenezinde güçlü bir etkisi olmadığını ve astıma yatkınlık açısından genetik bir risk faktörü taşımadığını düşündürmektedir. Ek olarak bu çalışma bize, son dönemde geliştirilen astım tedavisinde kullanılabileceği belirtilen CRTH 2 antagonisti ilaçların Türk çocukları için uygun bir tedavi seçeneği olduğuna ilişkin güçlü bilimsel kanıtlar sunmadı. Ancak CRTH 2 ve astım ilişkisinin daha iyi anlaşılması için sitokinlerinde dahil edildiği daha büyük gruplarla araştırma yapılması yararlı olacaktır.
Çocuklarda açlık süreçlerinin incelenmesi

Amaç: Çalışmanın amacı çocuklarda ameliyat öncesi açlık süresinin klinik rehberlere uygunluğunu belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel türdeki bu çalışma 6 Kasım 2017- 26 Haziran 2018 tarihleri arasında İstanbul İli'nde bulunan bir özel hastanenin pediatri servisinde yapıldı. Örneklemi genel anestezi altında elektif cerrahi işlem geçirecek 15 yaş ve altı 121 çocuk oluşturdu. Veriler, araştırmacı tarafından literatüre dayalı oluşturulan Anket Formu aracılığı ile toplandı. Elde edilen verilerin değerlendirilmesinde; tanımlayıcı istatistikler, Pearson ki-kare testi ve Fisher Exact test kullanıldı. P<0. 05 anlamlılık düzeyinde değerlendirildi. Çalışma öncesi etik kurul, kurum izni ve tüm katılımcılardan bilgilendirilmiş yazılı onay alındı. Çalışma süresince Helsinki Deklerasyon ilkelerine uyuldu. Bulgular: Çocukların yüzde 59 .5'i erkek, yüzde 40 .5'i kızdı ve çoğu (yüzde 36.4; n=44)'ü 5-10 yaş arasındaydı. Ameliyat öncesi oral alımın kısıtlanmasına ilişkin çocuk/refakatçisinin hepsinin bilgilendirildiği, bilgilendirmenin en fazla sözlü olarak (yüzde 97.5) ve anestezist tarafından (yüzde 43.9) yapıldığı bulundu. Çocuk/refakatçinin yüzde 55 .4'üne gece yarısından itibaren aç kalınmasının, yüzde 44 .6'sına güncel öneriler doğrultusunda ameliyattan 2 saat öncesine kadar berrak sıvıların, 4 saat öncesine kadar anne sütünün ve 6 saat öncesine kadar da katı gıdaların alınabileceğinin söylediği saptandı. Çocukların ameliyat öncesi gerçek açlık süreleri sıvılarda 8.27 3.35 saat, katılarda 11.19 2.88 olarak saptandı. Çocukların yüzde 97 .5'inde ameliyat öncesi oral alım kısıtlamasına ilişkin yapılan bilgilendirmeye uyulduğu ve bu süreçte çocukların yüzde 72 ,7'sinin sorun yaşadığı bulundu. Yaşanan sorunların sırasıyla huzursuzluk (yüzde 44 ,4), susuzluk (yüzde 35 .2), açlık hissi (yüzde 19.3) ve uyuklama olduğu (yüzde 1.1) belirlendi. Ameliyat öncesi geleneksel ve güncel açlık süreleri yaşanan sorunlar açısından karşılaştırıldığında aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu saptandı (p<0.05). Sonuçlar: Çalışma bulguları çocuklarda ameliyat öncesi açlık sürelerinin güncel önerilerden daha uzun olduğunu ve çocukların buna bağlı sorunlar yaşadığını gösterdi.