turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Cumhuriyetten günümüze sosyal bilgiler programlarının sosyal bilgiler öğretim yaklaşımlarına göre incelenmesi

Bu çalışmanın amacı cumhuriyetten günümüze Sosyal Bilgiler Programlarının Sosyal Bilgiler öğretim yaklaşımlarına göre incelenmesidir. Çalışma nitel araştırma tekniklerine bağlı kalınarak yürütülmüştür. Araştırma problemine yanıt aramak için nitel araştırma türlerinden tarama modeli içinde yer alan tarihsel yöntem kullanılmıştır. Araştırmada cumhuriyet dönemine ait 1924 ,1930, 1948, 1962, 1968, 1990 ilkokul programları ile 1931 -1932, 1938, 1949, 1962, 1970, 1985 tarihli ortaokul programları, 1998 tarihli ilköğretim Sosyal Bilgiler programı ve 2005 tarihli İlköğretim Sosyal Bilgiler Öğretim Programı incelenmiştir. Çalışmada, literatür taraması sonucunda elde edilen veriler Sosyal Bilgiler öğretim yaklaşımları açısından betimsel analiz tekniğine dayalı olarak analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre 1924, 1938, 1948 ilkokul programları ile 1931 -1932, 1938, 1949 ve 1985 programları Sosyal Bilgiler öğretim yaklaşımlarından vatandaşlık aktarımına ait özelliklere yer verildiği saptanmıştır. Ayrıca bu programlarda sosyal bilim disiplinlerine ait konu içeriklerine değinilmiştir. 1931- 1932 ve 1938 programlarında, yansıtıcı araştırma yaklaşımının özelliklerine uygun bulguya ulaşılamamıştır. 1968, 1990, 1998 ve 2005 programlarında Sosyal Bilgilerin üç yaklaşımına ait özelliklere yer verildiği tespit edilmiştir. Özellikle bu programlar disiplinler arası bir yaklaşımla yapılandırıldığı ancak konu bütünlüğü sistemli olmadığı söylenilebilir. Yansıtıcı araştırma açısından öğrencinin deneyim kazanması, problem çözme, düşünme ve sorgulama anlayışı üzerinde durulduğu saptanmıştır. 2005 Sosyal Bilgiler Programında, vatandaşlık aktarımına ait temel kültürel değerlere vurgu yapıldığı tespit edilmiştir. 2005 programı disiplinler arası bir yaklaşımla oluşturulduğu ve her bir öğrenme alanı birden fazla disipline ait konularla bütünleştirildiği söylenilebilir. Yansıtıcı araştırma anlayışına ait özellikleri yansıtan bir programdır.
İlköğretim matematik dersi öğretim programının eğitim durumu boyutunun öğretmen ve öğrenci görüşleri açısından değerlendirilmesi

Bu araştırma, ilköğretim matematik dersi öğretim programının, eğitim durumu boyutunun öğretmen ve öğrenci görüşleri açısından değerlendirilmesini amaçlamaktadır. Araştırma, Muğla Merkez, Fethiye, Bodrum, Dalaman, Milas, Ortaca, Köyceğiz, Ula ilçelerindeki 181 ilköğretim okulundan rastgele seçilen 122 ilköğretim okulu ile yürütülmüştür. Bu araştırmanın örneklemini 2010- 2011 eğitim öğretim yılında Muğla ili Merkez, Fethiye, Dalaman, Bodrum, Köyceğiz, Milas, Ula, Ortaca ilçelerindeki 122 ilköğretim okulunda görev yapan 117 ilköğretim matematik öğretmeni ve bu ilçelerdeki okullarda öğrenim gören 416 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak öğretmen ve öğrencilerin ilköğretim matematik dersi öğretim programı hakkında görüşlerini almak amacıyla iki farklı ölçek kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizi, SPSS 11 istatistik paket programı kullanılarak yapılmıştır. Verilerin analizinde frekans, yüzde ve ortalama kullanılmıştır. Değişkenler arasında fark olup olmadığı bağımsız gruplar T-testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılarak belirlenmiştir. Yapılan araştırmada, öğretmen ve öğrencilerin ilköğretim matematik programı hakkındaki görüşlerinin genelde olumlu olduğu sonucuna varılmıştır. İlköğretim matematik öğretmenlerinin, matematik dersi öğretim programının eğitim durumu boyutuna yönelik görüşleri, cinsiyet, hizmet yılı, öğrenim durumu, görev yaptığı okulun yeri değişkenlerine göre değişmezken, sınıf mevcudu ve okulun türü değişkenine göre değiştiği ortaya çıkmıştır. Kalabalık sınıflarda ders veren öğretmenler, programın uygulaması hususunda sıkıntılar yaşandığını belirtmişlerdir. İlköğretim öğrencilerinin, matematik dersi öğretim programının eğitim durumu boyutuna yönelik görüşleri, cinsiyet, okulun yeri, okulun türü, sınıf mevcudu değişkenlerine göre değişmezken, sınıf kademesi değişkenine göre değiştiği ortaya çıkmıştır. 6. sınıf öğrencilerinin, öğrenme-öğretme süreci hakkındaki görüşlerinin daha olumlu olduğu ortaya çıkmıştır.
Konya Ereğli Atatürk İlköğretim Okulu 6. sınıf öğrencilerinin kelime hazinesi üzerine bir araştırma

Türkçe öğretimi programları, ilköğretim okullarında milli eğitimin amaçlarına uygun olarak çeşitli etkinliklerle öğrencilerin kelime hazinesinin zenginleştirilmesini öngörmektedir. Bu çalışma, söz konusu amacın Konya ilinde öğrencilerin aktif kelime hazinelerinin ne kadar zengin olduğunu ölçme amacına yönelik olarak planlanmış deneysel bir araştırmadır. Araştırmada betimleme yöntemi kullanılmıştır. Bu yönteme uygun olarak Konya Ereğli Atatürk İlköğretim Okulu altıncı sınıf öğrencilerinden, bir deney grubu oluşturulmuş, bu grup öğrencilerine 2007- 2008 öğretim yılı boyunca beş ayrı konuda farklı zamanlarda yazılı anlatım uygulaması yaptırılmıştır. Yazılı anlatım uygulamalarında kullanılan kelimelerden elde edilen söz varlığı öğrencilerin aktif kelime hazinesi olarak mütalaa edilmiştir. Tez; ön söz, giriş, iki bölüm, sonuç ve öneriler ile kaynakçadan oluşmaktadır. Sonuçta tespit edilen aktif kelime hazinesinin arzu edilen zenginlikte anlamlı olmadığı kanaatine varılmış, eksikliğin öğrencilerin pasif kelime hazinesinin okuma ve dinleme, aktif kelime hazinesinin de anlatma ve yazma becerilerinin çeşitli etkinliklerle geliştirilmesi yoluyla giderilmesi önerilmiştir.
Bireysel ve toplu etkinlik saatlerine işlenmesine yönelik öğretmen algıları ve öğrenci beklentileri

Bu araştırmanın amacı İlköğretim 3. sınıflarda Bireysel ve Toplu Etkinlik saatlerine yönelik öğrenci beklentileri ile bu beklentilerin cinsiyet, anne ve babanın eğitim durumu, mesleği, okulun sosyo-ekonomik düzeyi ilişkileri ve öğretmenlerin Bireysel ve Toplu Etkinlik saatlerine yönelik algılan ve bu algıların cinsiyet, okulun bulunduğu yer, mezun olduğu okul türü, meslekteki hizmet süresi, Bireysel ve Toplu Etkinlik saatlerine giriş süresi, okuttuğu sınıf, okulun sosyo-ekonomik düzeyi ile olan ilişkilerini incelemektir. Araştırma İzmir İli Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde yer alan 3 özel, 77 resmi ilköğretim okulunda 343 öğretmen ve 2730 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Örnekleme alınan okullar sosyo-ekonomik durumlarına göre tabakalama yöntemiyle seçilmiştir. Bu araştırmanın verileri öğrenci Beklenti ölçeği ve öğretmen Algı Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırmanın verilerinin analizinde Ortalama, Standart Sapma, Frekans, Yüzde, t testi, Varyans Analizi, Scheffe testi ve İki Yüzde Arasındaki Farkın Anlamlılık Testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda öğrencilerin beklentilerinin neler olduğu, bu beklentiler ile okulun sosyo-ekonomik düzeyi, anne ve babanın mesleği, eğitim durumu, arasında önemli farklılıklar saptanmıştır. Ayrıca öğretmenlerin Bireysel ve Toplu Etkinlik saatlerine yönelik algıların ortaya çıkarılması ve bu algıların cinsiyet, okul yeri, mezun oldukları okul türü, Bireysel ve Toplu Etkinlik saatlerine giriş süresi, okulun sosyo-ekonomik düzeye göre önemli farklılıklar gösterdiği saptanmıştır. IV
İlköğretim okullarında örgütsel öğrenme engelleri

Araştırmanın amacı, resmi ilköğretim okullarında çalışan öğretmenlerin örgütsel öğrenme engelleri üzerine görüşlerini belirlemektir. Bu amaca ulaşmak için 'örgütsel öğrenme engelleri nelerdir ve çeşitli demografik değişkenler açısından öğretmenlerin görüşleri arasında anlamlı bir farklılık var mıdır? sorularına cevap bulunmaya çalışılmıştır. Araştırma tarama modelinde betimsel bir çalışmadır. Çalışmanın örneklemini Manisa'nın Ahmetli, Akhisar, Salihli ve Turgutlu ilçelerinde bulunan resmi ilköğretim okullarında görevli 422 öğretmen oluşturmaktadır. Örgütsel öğrenme engellerinin belirlenmesi için araştırmacı tarafından ölçme aracı olarak örgütsel öğrenme engelleri ölçeği geliştirilmiştir. Araştırmada kullanılan veri toplama aracının ilk bölümünde 'Kişisel Bilgiler', ikinci bölümünde, 'Örgütsel Öğrenme Engelleri Ölçeği' bulunmaktadır. Çalışmanın cinsiyet, branş ve mezun olunan okul değişkenleri iki kategorili olduğundan, bu bağımsız değişkenlere ilişkin ortalamalar arasındaki farkın anlamlılığının test edilmesinde 't' testi, mesleki kıdem ve yaş değişkenlerinde ise ikiden çok grup olduğundan Tek Yönlü ANOVA kullanılmıştır. Araştırma bulgularında, cinsiyet, branş ve hizmet süresi bağımsız değişkenlerine göre resmi ilköğretim okullarındaki öğretmenlerin örgütsel öğrenme engellerine ilişkin algıları arasında. 05 anlamlılık düzeyinde fark bulunmazken, mezun olunan okul, mesleki kıdem ve yaş değişkenleri açısından. 05 anlamlılık düzeyinde fark bulunmaktadır. Araştırma sonucuna göre, öğretmenlerin öğrenmelerini engelleyen sebeplerin ortadan kaldırılması için okuldaki koşulların iyileştirilmesi gerekmektedir.
İstanbul ili Beykoz ilçesindeki ilköğretim okullarının değişme ihtiyacı

Bu araştırma, İlk ve Orta Öğretim kurumlarında köklü bir değişim yaratan Zorunlu Kesintisiz Sekiz Yıllık Eğitim Kanununun yürürlüğe girmesinin dördüncü yılında, aşağıda yazılan alt problemle sınırlanan konularda, İstanbul ilinin Beykoz ilçesindeki ilköğretim okullarının değişme gereksinimi derecelerinin belirlenmesi amacına yöneliktir. Araştırma tarama modelindedir. Araştırmanın çalışma evrenini, İstanbul İlinin Beykoz İlçesinde bulunan resmi ilköğretim okullarında çalışan öğretmenler oluşturmaktadır. Araştırmada oransız küme örnekleme tekniği kullanılmış ve 286 öğretmen araştırmanın örneklerini temsil etmiştir. Araştırmada, değişme gereksinimi; 'örgütsel yapı', 'insan ilişkileri', 'örgütsel amaç', 'kullanılan teknoloji' ve 'örgüt-çevre ilişkisi' boyutlarına göre araştırmacı tarafından geliştirilen dörtlü likert tipi 35 sorudan oluşan bir anket uygulanarak belirlenmiştir. Elde edilen veriler, her boyuta ait sorular için yüzde - frekans dağılımı ve anketin birinci bölümünü oluşturan kişisel bilgilere göre görüşler arasındaki farkın anlamlılık düzeyini ölçmek için yapılan varyans analizi tekniğinden yararlanılarak çözümlenmiştir. Araştırma kapsamına alınan beş boyut çerçevesinde en çok değişme gereksinimi duyulan, 'örgütsel yapı' olup, bunu 'kullanılan teknoloji', 'insan ilişkileri', 'örgütsel amaç' ve 'örgüt-çevre ilişkisi' boyutları izlemiştir. Deneklerin görüşlerinde; insan ilişkileri boyutunda yalnızca okul türüne göre, kullanılan teknoloji ve örgüt-çevre ilişkileri boyutlarında okul türüne ve mesleki kıdeme göre, örgütsel amaç boyutunda ise kişisel değişkenlerin tümüne göre anlamlı farklar bulunmuştur. Elde edilen bütün bulgular ışığında, ilköğretim okullarının değişme gereksinimi içerisinde oldukları sonucuna varılmıştır.
Erzurum'daki yatılı ilköğretim bölge okulları 6. sınıf öğrencilerinin yazım hataları

105 Jüri: Yrd. Doç. Dr. Lütfı SEZEN Prof. Dr. Mukim SAĞIR Yrd. Doç. Dr. Fikri KOKSAL Bu araştırmada, yatılı bölge ilköğretim okulları ile ilköğretim okulları 6. sınıf öğrencilerinin yazım kurallarını uygulamalarıyla ilgili yaptıkları hatalar belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmanın evrenini Erzurum ili yatılı ilköğretim bölge okulları ile ilköğretim okulları 6. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Örneklemi ise Erzurum iline bağlı Tekman, Horasan, Hınıs ve İspir ilçelerinde yer alan yatılı ilköğretim bölge okulları ile yine bu ilçelerde yer alan birer ilköğretim okulu 6. sınıflardan seçilen birer şube oluşturmaktadır. Araştırmada anket yöntemi kullanılmıştır. Anket sorulan, Yrd. Doç. Dr Lütfi Sezen ile Yrd. Doç. Dr Başaran Gençdoğan'ın önerileri doğrultusunda hazırlanmış, sorular ilk olarak İ. M. K. B. 75. Yıl Hınıs Yatılı İlköğretim Bölge Okulu'ndan seçilen 6. sınıf şubelerinden bir sınıfa uygulanmıştır. Bu uygulama sonucunda anketteki eksiklikler giderilmiş ve anket, örneklemi oluşturan okullarda uygulanmıştır. Araştırma sonuçları ki-kare analiz testiyle değerlendirilmiş anketi oluşturan sorular cinsiyet, anne ve babanın eğitim durumu ve okullar arası farklılıklar esas alınarak incelenmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular sonucu yatılı ilköğretim bölge okulları ile ilköğretim okulları 6. sınıf öğrencilerinin yazım kurallarıyla ilgili becerileri, tam öğrenme sınırının ( %70 ) altında yerine getirmekle birlikte ilköğretim okulları öğrencilerinin yazım kuralarını bilip uygulama hususunda daha başarılı oldukları saptanmıştır. Sonuçta, Türkçe programlarının dört temel dil becerisini kazandıracak şekilde geliştirilmesi ve öğretmen yetiştirmede bu durumun gözetilmesi; yazım kurallarının etkili öğretilmesi için hem öğrenci materyallerinin hem öğretmen kılavuzunun hazırlanması, mevcut eksikliklerin giderilmesi için hizmet içi eğitim kurslarının hazırlanması önerilmektedir.
İlköğretim okullarında çalışan sınıf öğretmeni, sınıf rehber öğretmeni ve psikolojik danışmanların kapsamlı/gelişimsel rehberlik programı ilişkin görüşleri

Bu araştırmanın amacı ilköğretim okullarında çalışan sınıf öğretmeni, sınıf rehber öğretmeni ve psikolojik danışmanların kapsamlı/gelişimsel rehberlik programı hakkındaki görüşlerinin cinsiyet, meslekte çalışma süresi, bulundukları okulda çalışma süresi, okuldaki öğrenci sayısı ve sınıftaki öğrenci sayısı değişkenlerine göre farklılık gösterip göstermediğini incelemektir. Araştırmaya Osmaniye İli Merkez ve Düziçi ilçesinde psikolojik danışmanı bulunan resmi ilköğretim okullarından 13 ilköğretim okullarında görevli 16 psikolojik danışman, 195 sınıf öğretmeni ve 121 sınıf rehber öğretmeni olmak üzere 332 kişi katılmıştır. Araştırma nicel ve nitel olmak üzere iki aşamada gerçekleştirilmiştir. İlk aşamada araştırmaya katılanlara araştırmacı tarafından geliştirilen anket uygulanmıştır. İkinci aşamada ise anket uygulanan kişiler arasından seçilen 10 sınıf öğretmeni, 9 sınıf rehber öğretmeni ve 6 psikolojik danışman olmak üzere toplam 25 kişi ile görüşme yapılmıştır. Görüşme sırasında araştırmacı tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Sınıf öğretmenleri, sınıf rehber öğretmenleri ve psikolojik danışmanların kapsamlı/gelişimsel rehberlik programı hakkındaki görüşlerinde fark olup olmadığını incelemek için ANOVA, Kruskal Wallis H ve tukey test teknikleri kullanılmıştır. Görüşmeden elde edilen nitel verilerin analizinde içerik analizi kullanılmıştır. Sınıf öğretmeni, sınıf rehber öğretmeni ve psikolojik danışmanların kapsamlı/gelişimsel rehberlik programı hakkındaki görüşlerinde bazı maddelerde anlamlı farklılıklara rastlanmıştır. Yapılan görüşmeler sonucunda sınıf öğretmenleri, sınıf rehber öğretmenleri ve psikolojik danışmanlar etkinliklerin öğrencilere daha çok kişisel sosyal alanda yararı olduğunu belirtmişlerdir. Psikolojik danışmanların çoğu öğretmenlere rehberlik etkinlikleri konusunda bilgi verdiklerini, görüşme yaptıklarını, sınıftaki sorunları çözme konusunda öğretmenlerle işbirliği yaptıklarını dile getirmişlerdir. Hem sınıf öğretmenleri hem de sınıf rehber öğretmenleri etkinlikleri uygularken fotokopi, zaman, kalabalık sınıflar, etkinlikleri uyarlama, etkinlikleri değerlendirme konularında sıkıntı yaşadıklarını belirtmişlerdir. Psikolojik danışmanlar ise daha çok öğretmenlerle işbirliği yapılması, öğretmenlerin desteği olması gerektiğini belirtmişlerdir. Her üç grup da rehberlik saatlerinin arttırılması gerektiği belirtmiştir. Psikolojik danışmanlar daha çok öğrencilere yönelik çalışmalar yaptıklarını, bu çalışmalara daha çok önem verdiklerini belirtmişlerdir. Psikolojik danışmanların büyük bir çoğunluğu programı uygularken yönetici ve öğretmenlerin rehberliği önemsemediği, isteksiz oldukları ve işbirliği kurmadıkları gibi daha çok okul personeli ve öğrencilerle ilgili sıkıntı yaşadıklarını dile getirmişlerdir. Psikolojik danışmanların çoğu rehberlik programı uygularken yöneticilerin olumlu yaklaşımlarının olduğunu belirtmişlerdir.
İlköğretim okulları 4. sınıf sosyal bilgiler dersinde Ege bölgesi konusunun araç-gereç kullanılarak öğretiminin değerlendirilmesi

Bu çalışmada öğrenci merkezli yöntemlerle sosyal bilgiler dersi öğretimi üzerinde durulmuştur. Sosyal Bilgiler öğretiminde çeşitlilik esastır. Yapılan araştırmalar çeşitlilikten yoksun, tek düze, ezbere bir eğitimin Sosyal Bilgiler dersinde kaygıya yol açtığını ve başarıyı olumsuz yönde etkilediğini, değişik metodlar kullanıldığında başarının arttığını göstermiştir. Acaba öğretmenin araç-gereçlerle Sosyal Bilgiler dersini işlemesi öğrencilerin başarısını arttırmakta mıdır? Araştırmamızın problemini bu cümle oluşturmaktadır. Bu araştırma, ilköğretim okulu dördüncü sınıf Sosyal Bilgiler dersinde araç-gereç kullanılıp, öğrenciler aktif kılınarak programlandırılmış öğretim yapılan grubun, geleneksel öğretim yapılan gruba göre daha başarılı olup olmadığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Araştırma, 1997- 1998 öğretim yılında İstanbul ili Kadıköy ilçesi Şehit Öğretmen Mehmet Fidan İlköğretim Okulu'nun 4-A ve 4-B sınıflarında toplam 78 denekle yapılmıştır. Bu araştırma deneme modeline uygun olarak yapılmış, anket ve bilgi testi uygulanmıştır. İstatistik hesaplamalarda frekans, yüzde dağılımları, aritmetik ortalama ve t testi kullanılmıştır. Araştırmanın verilerine göre; - Araç-gereçlerle ve öğrenci katılımı ile ders işleme başarıyı olumlu yönde etkilemektedir. - Yeni metodlara yer verildikçe derslerdeki başarı artmaktadır. - Öğrenci merkezli ve araç-gereçlere yer verilen öğretim yöntemleri, geleneksel öğretim yöntemlerine göre, daha büyük bir oranda kalıcı izli davranış değişikliği sağlamaktadır. - Uygulama yapılan okulda araç-gereç yapımı ve kullanımı üzerinde yeterince durulmamakta, genellikle ezbere öğretim yöntemi ile yetinilmektedir. - Deney grubunda uygulanan yöntemle öğrenciler yaparak-yaşayarak ve tüm duyu organlarını kullanarak öğrenmektedir. Duyu organlarının kullanımı ve katılım arttıkça öğrenme daha kalıcı olmakta ve dersler daha cazip hale gelmektedir. Bu yüzden öğretmenler, öğrenci merkezli eğitime ve araç-gereç kullanımına olanak sağlayan aktivitelere daha fazla yer vermelidir. Sosyal Bilgiler dersi mihver ders olduğu için diğer derslerle de desteklenmelidir. Yapılan araştırmanın bugüne kadar yapılan araştırmalara bir katkı ve yapılacak olan yeni araştırmalara ise yardımcı olacağı umulmaktadır.
İlköğretim okul yöneticilerinin dönüşümcü liderlik özelliklerine sahip olma düzeyleri: Silivri ilçesi örneği

21. yüzyılda değişim ve gelişim içerisinde yeniden yapılanan okullarda yöneticilik yapacak kişilerin dönüşümcü liderlik özelliklerine sahip olması gün geçtikçe kendisini hissettirmektedir. Bu çalışmada dönüşümcü liderliğin idealleştirilmiş etki, telki, entellektüel uyarım ve bireysel destek boyutlarına ilişkin davranışları, ilköğretim okul yöneticilerinin ne derece gösterdiğine ilişkin okul yöneticileri hakkında öğretmen algılarının bu değişkenler açısından değerlendirilmesi yapılmıştır. Araştırmacı tarafından uygulanan, beşli Likert tipi, Dönüşümcü Liderlik anketi, İstanbul ili Silivri ilçesinde bulunan ilköğretim okulunda toplam 176 öğretmene uygulanmış ve toplanan verilerin analizinde Mann Whitney-U testi, Kruskal Wallis-H testi, varyans analizi ile Kolmagorof Smirnov Testi analizi kullanılmıştır. Öğretmenler okul yöneticilerinin dönüşümcü liderlik özelliklerine sahip olduklarını düşünmektedir. Öğretmenlere göre okul yöneticilerinin en çok sahip oldukları özellikleri dönüşümcü liderlik özelliği entellektüel uyarımdır. Bunu sırasıyla bireysel düzeyde ilgi, telkin, karizma özellikleri takip etmektedir. Öğretmenlerin diğer özelliklere kıyasla okul müdürlerinin karizma ve telkin özelliklerine sahip olma düzeylerini daha düşük değerlendirdiklerini ortaya koymaktadır. Öğretmenlerin okul yöneticilerinin belli bir düzeyde olduklarını düşündükleri dönüşümcü liderlik özelliklerini yeterli bulduklarını ancak okul yöneticilerinin bu özelliklerini geliştirerek iyileştirmesi gerektiğine işaret etmektedirler.
İlkögretim okulu II. kademe ögrencilerinin fen tutumları ile fen başarıları arasındaki ilişki

Bu araştırmada, ilköğretim Okulu II. Kademe öğrencilerinin fen ve fen bilgisi derslerine karsı tutumları ile fen basanları arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu amaçla, ilk önce 0.85 güvenirlikte bir tutum ölçeği geliştirilmiştir, ölçek, bir kasaba, bir ilçe ve Ankara ili içinde farklı bölgelerde bulunan Uç merkez ilköğretim Okulunun altıncı, yedinci ve sekizinci sınıflarından toplam 523 Öğrenciye uygulanmıştır. Sonuç olarak, ilköğretim Okulu II. Kademe öğrencilerinin fen tutumları ile fen basanları arasında 0.42 seviyesinde pozitif bir korelasyon bulunmuştur. Korelasyonun katsayısının karesi alındığında, fen tutumu ile fen başarısı arasında yüzde 17.5 oranında bir ilişki olduğu görülür.
İlköğretim öğrencilerinin öğrenme stilleri ile bazı derslerdeki akademik başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada ilköğretim beşinci sınıf öğrencilerinin öğrenme stilleri ile Türkçe, matematik, fen ve teknoloji, sosyal bilgiler derslerindeki akademik başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bunun yanı sıra beşinci sınıf öğrencilerinin öğrenme stillerinin cinsiyet, kendi odaları olup olmaması, anne eğitim düzeyi, baba eğitim düzeyi gibi değişkenlere göre anlamlı bir şekilde farklılaşıp farklılaşmadıkları incelenmiştir. İlişkisel tarama modelinde yürütülen çalışmanın evrenini 2011- 2012 eğitim-öğretim yılında Adana ili merkez ilçelerindeki ilköğretim okullarında öğrenim gören beşinci sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Çalışmanın örneklemi ise altı ilköğretim okulunun beşinci sınıfında okuyan beş yüz sekiz öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada öğrencilerin öğrenme stillerini belirlemek üzere Ö. Şimşek (2007) tarafından geliştirilen Marmara Öğrenme Stilleri Ölçeği, araştırmacı tarafından geliştirilen öğrencilerin demografik değişkenlerine ilişkin soruların yer aldığı kişisel bilgi formu ve öğrencilerin notlarını gösteren not çizelgeleri kullanılmıştır. Bu araştırmada öğrencilerin öğrenme stillerinin belirlenmesi için frekans ve yüzde analizleri yapılmıştır. Öğrencilerin kişisel bilgilerine göre öğrenme stillerinde anlamlı farklılaşma olup olmadığını belirlemek ve öğrencilerin öğrenme stilleri ile akademik başarıları arasındaki ilişkiyi incelemek için ki-kare testi yapılmıştır. Bu araştırma sonucunda öğrencilerin sesli ortamı, düşük ışığı, ılık ortamı, rahat oturmayı ya da uzanarak çalışmayı, sabah çalışmayı, öğrenirken bir şeyler atıştırmamayı tercih ettikleri saptanmıştır. Öğrencilerin motivasyon düzeyleri ve sorumluluklarını bilmeleri oldukça yüksek orandadır. Öğrencilerin aile ile öğrenmeyi, tek başına çalışmayı, öğrenirken açıklama istememeleri, öğrenmede farklı yolları kullanmayı tercih ettikleri saptanmıştır. Öğrencilerin öğrenme esnasında hareket etmemeyi ve işitsel öğrenme stilini tercih ettikleri saptanmıştır. Öğrencilerin ses, sabırlılık durumu ve çeşitli yollarla öğrenme tercihlerinin kızlar lehine; ses, yiyecek, sabırlılık durumu, çeşitli yollarla ve işitsel öğrenme tercihlerinin kendi odası olanlar lehine; işitsel öğrenme stilini tercih edenlerin anne ve babaları üniversite mezunu olan öğrenciler lehine, sıcaklık ve yetişkinle öğrenmeyi tercih edenlerin anne ve babası ortaokul ve lise mezunu olanlar lehine anlamlı bir şekilde farklılaştığı belirlenmiştir. Ayrıca bu çalışmada Türkçe, matematik, fen ve teknoloji, sosyal bilgiler derslerinde, çeşitli yollarla ve işitsel öğrenmeyi; Türkçe, fen ve teknoloji, sosyal bilgiler derslerinde, düşük ışığı ve bir şeyler atıştırmadan öğrenmeyi; Türkçe, matematik, fen ve teknoloji derslerinde, ılık ortamda öğrenmeyi tercih edenlerin akademik başarısı yüksek olan öğrencilerin lehine anlamlı bir şekilde farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır.