Problematique de la pedagogie de l'oral en FLE

Öğrencilerimizin yazılı Fransızca'yı okuma, anlama ve üretme becerilerinin hızla geliştiklerini gözlemliyoruz. Buna karşılık, geç ve zor gelişen, karmaşık yapıda bir beceri olan sözlü ifadeyi ise çoğu zaman öğrencilerimiz edinmekte zorlanıyorlar. Hazırlık sınıflarında okutulan yöntem kitapları da dahil olmak üzere, sözlü ifade dersi kısmen veya tam bir ders olarak ders programlarında yer alsa da, öğrencilerimizin bu dili sosyal ortamlarında duyamamaları, alıştırma ve tekrar azlığı, model sürekliliğinin sağlanamaması ve ek ders, alıştırma tekniklerinin eğitime entegre olmayışı gibi nedenler bu durumu daha da güçleştirmekte. Eğitimcilerin dikkatini bu sorunsal üzerine çekmek, yeni ve genel bir bakış açısıyla çağdaş yöntemleri araştırıp uygulamak, sonuçlarını görerek eğitimcilere ve öğrencilerine önermek amacıyla önce yabancı dili konuşmayı öğrenmenin ve öğretmenin hangi boyutlarda ele alınması gerektiğini araştırdık ve değişik yönleriyle tanımladık. Daha sonra, Marmara Üniversistesi Yabancı Diller Yüksekokulu Hazırlık sınıfları ve Fen Edebiyat Fakültesi Çeviri Bölümünün gönüllü öğrenci gruplarıyla bir dizi öğrenme tekniği uyguladık. Tekniklerimizi altı ana kategoride topladık : Teatral teknikler, taklide dayalı teknikler, hafıza teknikleri, işitsel-görsel teknikler, yaratıcı-görsel teknikler ve pragmatik teknikler. Tiyatro tekniklerinden canlandırma, rol oyunu, tiyatro oyunu ve kukla tekniklerini uyguladık. Taklide dayalı yöntemlerden şiir ve şarkı yoluyla öğrenme tekniklerini, hafıza tekniklerinden resim ve fotoğrafla konuşturma ve Sokrat diyaloğunu uyguladık. İşitsel-görsel olarak, masallar ve fabıllar ile, ayrıca Fransızca günlük konuşmaya dayalı sözlü metinlerin çözümlenmesi tekniklerini uyguladık. Yaratıcı-görsel yöntemlerden fotoroman ve çizgi roman yaratma yoluyla öğrencilerimizin konuşma becerilerini ilerletme çalışması yaptık. Günlük konuşma dilinin doğasını en iyi şekilde yansıtan pragmatik teknikleri uygularken ise film diyalogları, mizahi şakalar, fıkralar ve bilmeceler, Fransız stand-up sanatçılarının kayıtları ve komik skeçlerden yararlandık. Deneylerimizi gönüllü öğrenci gruplarıyla gerçekleştirdik. Ayrıca, kendileri için yabancı dil olan Türkçe'yi konuşmayı çok iyi şekilde öğrenmiş Fransızlarla görüşmeler yaptık. Orta kademe ve lise ile üniversite düzeyinde eğitimcilerle görüştük. Uyguladığımız teknikler doğrultusunda yaptığımız tüm alıştırmaların, öğrencileri Fransızca konuşmaya daha da yaklaştırdığını, hafızalarında depolanmış kullanılmayan akademik bilgilerini devreye soktuğunu, çekingenliklerini yenmeye yardımcı olduklarını tesbit ettik. Yeni bir dili konuşmayı öğrenmek, o dili yaşamaktan geçiyor. Önerdiğimiz aktiviteler, öğrenciyi sadece dinleyen, bilgiyi depolayan ama kullanamayan pasif bir birey olmaktan çıkarıp, bedeni, hafızası, kendi sesi, psikolojisi, benliği ve öğrenilmiş bilgileriyle üretken ve dili yaşayan aktif bir birey haline getiriyor. Ancak bu öğretim tekniklerini tek başlarına değil, verilen yabancı dil eğitimine destek olarak yardımcı ve sürekliliği olan aktiviteler olarak önermekteyiz. Bu bağlamda, uygulayıcı olarak eğiticinin de çok iyi eğitim alması gerekmekte. Tekniklerin metodolojik şekilde uzun sürelere yayılarak uygulanması gerektiğinin altını çizmek gerekiyor. Tezimizde, eğitimciler, öğrenciler ve araştırmacılara yönelik olarak, yabancı dil olarak Fransızca konuşma dili öğretimi sorunsalına ışık tutacak her teknik için ayrı ayrı uygulama örnekleri, bunlarla ilgili sözlü ve yazılı metinler, kaynaklar, dünyadaki kullanımları, kendi deneylerimiz ve konuşmaya yönlendiren yeni tekniklerin uygulanması ve sonuçlarını ortaya koymaktayız.