turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Raif Necdet Kestelli'nin hayatı ve eserleri

Raif Necdet, 1881 yılında İzmir'de doğmuştur. İzmir'in eski ailelerinden Kestellioğullar'ındandır. Dedesi İsmail Hakkı Bey, babası gümrük müdürlerinden Eyüb Sabri Bey'dir. Raif Necdet, 1899'da Harbiye Mektebi'nden piyade mülazımı olarak çıkmış, Edirne Askeri İdadisi'ne Türkçe muallimi olmuştur. 1911'de Balkan Harbi'nin çıkması üzerine Edirne'nin muhafazası için vazifeye çağrılan Raif Necdet'in bir yıl süren esaret hayatı da vardır. Raif Necdet, Londar'da iken vefat etmiştir, ölüm haberi 18 Ağustos 1937 tarihli gazetelerde verilmiştir. 1900'lü yılların başında yazı hayatına başlayan Raif Necdet, ancak II. Meşrutiyetten sonra Resimli Kitap mecmuasında yazdığı müsahabeleriyle edebiyat dünyasında tanınmış bir yazarımızdır. Yapılan bu araştırma dört bölümde ele alınmıştır. Giriş bölümünde II. Meşrutiyet Dönemi'nin edebi hadiselerine ve mensuplarına kısaca bir göz atılmıştır. I. Bölümde yazarın hayatına, eserlerinin değerlendirmesine ve edebi şahsiyetine yer verilmiştir. Yazarın eserleri eser verdiği yazı türleri bakımından sekiz başlık altında incelenmiştir. Bunlar mensur şiirler, vecizeler, mektuplar, sosyal, siyasi ve debil intibalar, hikayeler, romanlar, tercümeler ve tiyatrodan ibarettir. Tezin II. Bölümünü yazarın Fecr-i Ati'den kimi şahsiyetlerle yaptığı edebi münakaşalar oluşturmuştur. Yazarın kırıcı olmayan, tarafsız, yapıcı bir tenkit anlayışını savunduğu ortaya çıkmıştır. III. Bölümde yazarın eserlerinin çeşitli yazarlar tarafından değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu değerlendirmeler neticesinde Raif Necdet'in devrinde fikirlerine başvurulan önemli bir şahsiyet olduğu ortaya çıkmıştır. Fakat bazı yazarların onu gerici bir zihniyetle etrafına sataşan bir insan olarak gördükleri de söz konusudur. Bu değerlendirmelere rağmen yazarın fikirlerinden hiçbir zaman vazgeçmeyen hatta yaymaya çalışan azimli bir mücadele adamı olduğu görülmektedir. Yazarın eserleri devrinde çok ses getirmese de fikirleri ile edebiyat tarihimizde her zaman hakkı olan yeri alacağına inanıyoruz.
Mecmua-i Edebiyye, inceleme, tahlili fihrist, seçme metinler

Bu çalışmada 1900- 1902 yıllan arasında İstanbul'da yayınlanan Mecmua-i Edebiyye çeşitli açılardan incelenmiştir. Haftalık olarak çıkan mecmua bir ürün dergisidir. Yaptığımız çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde Mecmua-i Edebiyye'nin kimlik bilgileri verilmiştir. Birinci bölümde Mecmua-i Edebiyye'nin kültür hayatımızdaki yeri mecmuanın şekil ve muhteva özellikleri, yazar kadrosu ve yayın politikası ele alınmıştır. İkinci bölümde mecmuada yer alan bütün yazıların, konularına ve yazar adına göre Tahlili Fihristi yapılmıştır. Üçüncü bölümde mecmuada yer alan metinlerden seçmeler yapılmıştır.
Tarık Buğra'nın hikayelerinde anlatım teknikleri

Bu çalışmada Tarık Buğra'nın hikayeleri anlatım teknikleri açısından ele alınmıştır. Çalışma toplam iki bölümden oluşmuştur. Birinci bölümde yazarın hayatı, hikayeciliği ve eserleri ele alınmıştır. Yazarın yetiştiği çevre, eğitim ve sanat hayatı eserlerinin niteliğini belirleyen temel unsurlardandır. Yazarın hayatı hakkında yapılan monografik çalışmalar ve kendisiyle yapılan röportajlar esas alınarak hazırlanan bu bölüm, onun yazarlık tutumu hakkında bize bir takım ipuçları edinmemiz açısından son derece önemlidir. Yaşadığı hayat ve yetiştiği çevre, onun hayata, dünyaya ve evrene karşı tutumu üzerinde etkilidir. Yazarın tarihle, gelecekle, eşya ve insanla kurduğu ilişki eserlerinde kendini gösterir. Bu da yazarın anlatımına ve dolayısıyla üslup ve yazma tekniğine etki eder. İkinci bölümde ise yazarın toplam 57 hikayesini anlatım teknikleri açısından tek tek ele alıp inceledik. Ancak her hikaye için bir alt başlık açmak yerine anlatım teknikleri altında hikayelerden örnekler vermeyi tercih ettik. Bu bakımdan bu bölümün alt başlıklarını anlatım teknikleri oluşturdu. Tarık Buğra'nın hikayelerinde toplam on (10) anlatım tekniğinden yararlandığını tespit ettik ve bu teknikleri nasıl kullandığını örneklerle gösterildi. Bunu yaparken eklektik bir tutum sergilendi.
Ahmet Abdülcebbaroğlu Tuhfetü'l-Letayif

Eski Anadolu Türkçesi eserlerinden TuhfetüT-Letayif üzerine yapılan bu çalışma, Giriş, İnceleme, Metin ve Dizin bölümlerinden oluşmaktadır. Giriş kısmında, yazar ve eserleri, Tuhfetü'l-Letayif in konusu ve yazmaları üzerinde duruldu. İnceleme bölümünde eserin dil özellikleri tespit edildi. Bu bölüm, imla özellikleri, ses bilgisi, şekil bilgisi, cümle bilgisi başlıklı dört alt bölümden oluşmaktadır. Sonraki bölüm, transkripsiyonlu metinden oluşmaktadır. Bu bölümde, Türkiye'de yaygın olarak kullanılan transkripsiyon alfabesi kullanıldı. Metinde geçen Farsça üç rubai ile ayet ve hadislerin tercümeleri dipnotlar halinde verildi. I Yazmada yanlış yazıldığı düşünülen kelimeler dipnotlarda belirtildi. Ayrıca, metnin yapısıyla ilgili açıklanması gereken hususlar metnin sonunda 'notlar' başlığı altında ele alındı. Dizin bölümünde, metinde geçen bütün kelimeler -kelime grupları ve deyimlerin yapıları korunarak- gramer özellikleri göz önünde bulundurularak anlamlarıyla birlikte verildi. Çalışmamızın sonunda yararlandığımız kaynakların yer aldığı bibliyografya bulunmaktadır.
Dünden bugüne samsun-çarşamba ilçesinde geçiş dönemleri

Kültürel değerler bir toplumun korunmasında ve varlığını sürdürmesinde önemli bir yere sahiptir. Kültürünü kaybeden bir toplum asimile olmaya ve yok olmaya mahkumdur. Kültürün gelecek nesillere aktarılması için gelişen ve dönüşen dünyada kayıt altına alınması gerekmektedir, alınmadığı takdirde değişip dönüşeceği ya da kaybolup gideceği kaçınılmazdır. Kültürün canlı olarak yaşatılan öğelerinden olan geçiş dönemleri, Samsun'un Çarşamba ilçesi için tespit edilmeye çalışılmış ve bu çalışmayla ortaya konulmuştur. Bu çalışmada görüşme yöntemi kullanılarak alan çalışması yapılmıştır. Çalışma 'Doğum, Sünnet, Askerlik, Evlenme, Hac, Ölüm' olmak üzere altı bölümden oluşmaktadır. Kaynak kişi sayısı doğum bölümde 25, diğer beş bölümde ise 15 kişidir. Soru sayıları ise şu şekildedir: Doğum için 128, sünnet için 61, askerlik için 50, evlenme için 163, hac için 61, ölüm için 132'dir. Kaynak kişilerden alınan cevaplar olduğu gibi yazılmış aynı olan cevaplar bir kez yazılıp kaç kişi tarafından söylenildiği belirtilmiştir ve toplanan bilgiler ile genel değerlendirme yapılmaya çalışılmıştır.
Karacaoğlan ve Baki'de Aşk

Hayatı ve yaşadığı yüzyıl hakkında değişik bilgilerin olduğu Türk halk edebiyatının büyük temsilcilerinden biri olan Karacaoğlan ile yaşadığı dönemde 'Şairlerin Sultanı' olarak anılan Baki, şiirlerinde çoğunlukla aşk konusunu ele almışlardır. Karacaoğlan ve Baki aşık-sevgili ilişkisini halk ve divan edebiyatı ölçüleri içinde bize sunarlar. Sevgili ilgili olarak cemali göz, gamze, boy, zülüf gibi birçok kalıp benzer kullanılır. Sevgili bazen Leyla, bazen Elif bazen de bir gül olarak onlara sıkıntılar çektirir. Buna rağmen aşıklar sevmekten vazgeçmezler. Bir bakarsınız pınar başındaki güzele tutulan aşıklar bir de bakarsınız ki gül bahçesindeki bir güle vurulmuşlardır. Farklı iki geleneğin temsilcileri olmalarına rağmen aşkı ele alışlarında benzerlikler görülür. Çünkü aşkın dili ortaktır. Aşk Karacaoğlan ve Bakinin yaşam biçimidir. Güzele, güzelliğe doymak bilmeyen bir anlayışla her güzele ve güzelliğe yönelmişlerdir., onları bazen yakıcı bir ateşin etkisinde dağlarda yanan aşık. bazen de gül kokulu aşkın içinde buluruz. Her nesil kültür birikimine kendini de ilave ederek kültürünü yeniden yorumlamak zorundadır. Kültürel süreklilik ancak bu yolla sağlanabilir. Mirasçısı olduğu değerlerden haberdar olmayan bir toplumda yaşıyoruz. Aşk gibi daha çok insanın maneviyatını ilgilendiren bir konuyu bile kendimiz gibi değil başkalarının görmek istediği gibi yaşıyoruz. Halbuki : aşk Yunus Emre'nin, Mevlana'nın. Karacaoğlan' ın. Baki ile yüzyıllarca anlatılmıştır.
Cihan Aktaş hikayelerinde aile

Cihan Aktaş, 1990 sonrası modern Türk hikayesinin önemli temsilcilerinden birisidir. Yazarın yayımlanmış on üç hikaye kitabı vardır. Bu çalışma 1990 yılından sonra Türk hikayeciliğine önemli katkıları olan Cihan Aktaş'ın hikayelerinde aileyi konu edinmektedir. Cihan Aktaş'ın on üç kitabı incelenerek hikayelerdeki aileler çeşitli başlıklar altında değerlendirilmiştir. Yazarın hikayeciliği hakkında belli bir konuda bütüncül bir değerlendirme yapmak hedeflenmiştir. Cihan Aktaş roman, inceleme araştırma, öykü türünde toplam otuz altı eser veren üretken bir yazardır. Bu yazar hakkında lisansüstü çalışmalar iki tane ile sınırlıdır. Cihan Aktaş hikayelerinde ailenin önemli bir yeri olduğunu söyleyebiliriz. Yazar hikayelerinin tamamına yakınında karakterleri aile içerisinde okuyucuya sunmaktadır. Aile konusu, yazarın hikayelerinde beş bölümde yorumlanmıştır. İlk bölümde hikayelerdeki ailelerin oluşum şekilleri üzerinde durulmuştur. Bu oluşum şekillerine 'Görücü Usulü Evlilik, Aşk Evliliği, İdeolojik Evlilikler, Bir Kaçış Olarak Evlilik, Kendi Ailesini Kuranlar' alt başlıklar eklenmiştir. İkinci bölümde hikayelerde yer alan aile bireyleri 'Anne-Kadın, Baba-Erkek, Diğer Aile Bireyleri' adında üç temel başlık altında incelenmiştir. Üçüncü Bölümde Aile ve çocuk ilişkisi, dördüncü bölümde ailenin boyutu 'Çekirdek Aile, Geniş Aile, Parçalanmış/ Dağılan Aileler' beşinci bölümde ise aile fertlerinin eğitim durumu çekirdek aile bireylerini kapsayacak şekilde ' Annenin Eğitim Durumu, Babanın Eğitim Durumu, Çocukların Eğitimi' incelenmiştir. En nihayetinde sonuç bölümünde ise 'Cihan Aktaş Hikayelerinde Aile' adlı bu çalışmada ortaya konan tespitleri özetlenmiştir.
Hüseyin Ayvansarayi'nin Eş'arname-i Müstezad adlı eseri (50a-100b)

Bu çalışmada, Hüseyin Ayvansarayi' nin İstanbul Üniversitesi Merkez Kütüphanesi 5466 numarada kayıtlı Eş'arname-i Müstezad adlı eserinin 50A ? 100 B varakları arasında bulunan 122 müstezad ele alınmıştır. Söz konusu müstezadlar transkripsiyonlu metin haline getirilip nesirleri yapılmış ve bu metne dayanarak inceleme yapılmıştır.
Mavi dergisi üzerine bir inceleme

Bu çalışmada, Türk edebiyatının 1950 -60'lı yıllarının önemli süreli yayınlarından biri olan Mavi dergisi ele alınmış; Mavi dergisinin, Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatına katkısı ve Türk dergicilik tarihi açısından önemi ortaya konmaya çalışılmıştır. Çalışma, beş bölümden oluşmuştur. İlk bölümde yer alan Giriş'in ardından; ikinci bölümde, Mavi dergisinin monografik incelemesi; üçüncü bölümde, Mavi dergisinin içerik değerlendirmesi yapılmış ve dördüncü bölümde, Mavi dergisi için hazırlanan dizin verilmiştir. Çalışmanın son kısmını ise Sonuç oluşturmuştur. Birinci bölümünde, çalışmanın kapsamı, amacı, yöntemi belirtilmiş, çalışmayla ilgili açıklamalar yapılmış ve o dönemin siyasal, sosyal, edebiyat-sanat ortamı ile o dönemdeki dergicilik irdelenmeye çalışılmış, Mavi dergisinin bu ortam içerisindeki önemine değinilmiştir. İkinci bölümde, Mavi dergisinin yayım serüveni, mizanpaj özellikleri ve yazar kadrosu hakkında bilgi verilmiş, ardından, Mavi dergisinin yayımlandığı dönemde ve Mavi dergisi kapandıktan sonra Mavi dergisi üzerine yazılanlar değerlendirilerek, derginin, sanatçılar nezdinde ve basında nasıl algılandığı aktarılmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde, Mavi dergisinde yayımlanmış yazılar, türlerine göre sınıflandırılmış ve incelenmiştir. Dördüncü bölümde, Mavi dergisi için oluşturulan dizin yer almıştır. Dizin kısmı hem kronolojik hem de sanatçı adına göre ayrıntılı verilmiş, o dönemde gerçekleşen sanat hareketleri ile ilgili sanat ve edebiyat üretimlerine kolaylıkla ulaşılması hedeflenmiştir. Çalışmanın beşinci ve son bölümünü oluşturan Sonuç'ta, elde edilen veriler ışığında Mavi dergisinin Türk edebiyatındaki yeri değerlendirilmiştir.
Muhyİ-i Gülşenİ, eserleri ve Sİret-i Murad-ı Cihan

Muhyi-i Gülşeni, 16. yüzyıldan yaşamış, kendi ifadesiyle büyüklü küçüklü iki yüze yakın eser yazmış, Balaybelen adlı ilk yapma dili kurgulamış, İbrahim Gülşeni'nin menakıbını kaleme almış bir şahsiyettir. Çalışmamızın amacı, 16. yüzyılda III. Murad'a sunulan, manzum ve mensur bölümleri içeren müellif hattıyla yazılmış olan bu eserin çeviri yazısını yayımını yapmaktır. Tez çalışmasında metnin çeviri yazısının dışında Muhyi-i Gülşeni'nin hayatı, edebi kişiliği ve eserleri ele alınmış, Siret-i Murad-ı Cihan üzerinde inceleme yapılmıştır. Gülşenilik ve nasihatname türü hakkında bilgi verilmiştir.
Afganistan'ın Maymana şehrinde yaşayan Özbek Türklerinin folkloru

Maymana şehir folkloru üzerine yaptığımız bu çalışma giriş ve beş bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında bu çalışmanın başından sonuna kadar geçen sürede yaşadığımız bazı sorunlar ve çalışma sahamızla ilgili genel bilgiler verilmiştir. Birinci bölümde Maymana şehrinin tarihi ve sosyo-kültürel yapısı ele alınmıştır. İkinci bölümde Maymana şehrinde yaşayan Özbeklerin yaşantısı ve maddi kültür ögeleri üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölüm geçiş dönemlerine ayrılmıştır. Doğum, evlenme ve ölümle ilgili uygulamalar ve inanışlar ayrı başlıklar altında yer almaktadır. Dördüncü bölümde spor ve çocuk oyunları ele alınmıştır. Beşinci bölümde ise halk edebiyatı ürünleri yer almaktadır. Bu bölümde hem halk edebiyatı ürünlerinin icrasıyla ilgili bilgiler de bulunmaktadır. Bu çalışma sonuç, kaynakça, ek metinler ve fotoğraflarla sona ermektedir.
Prens Kalyanamkara ve Papamkara hikayesinin Uygurcasının söz dizimi

Uygur devri dil yadigarlarından Prens Kalyanamkara ve Papamkara Hikayesi'nin söz dizimini ihtiva eden bu çalışma, Kavramların İşaretlenmesi, İsim ve Fiil Tabanları, Kavram İlişkileri başlıklarını taşıyan üç ana bölümden oluşmaktadır. Kavramların işaretlenmesi ve İsim ve Fiil Tabanları, başlıklarını taşıyan ilk iki bölüm, Kavram İlişkileri bölümünün girişi niteliğindedir. Çalışmanın esasım teşkil eden Kavram İlişkileri bölümü ise. Çekimli Yapılar, Belirtili Tamlamalar ve Cümle başlıklarım taşıyan üç bölümden oluşmaktadır. Çekimli yapılar bölümünde isim ve fiil çekimlerine; belirtili tamlamalar bölümünde belirtili isim tamlamaları ile belirtme sıfat tamlamalarına; cümle bölümünde ise, Prens Kalyanamkara ve Papamkara Hikayesi' nde geçen 572 cümlenin öğeleri bakımından dizişine, cümle kalıplarına ve kullanım oranlarına yer verilmiştir. Çalışmanın sonunda, Şekil Bilgisi Dizini ve Bibliyografya bulunmaktadır.
Şahabettin Süleyman'ın 'Sanat-ı Tahrir ve Edebiyat'ı ve Tanzimat sonrası edebiyat teorileri

Sahabettin Süleyman'ın Sanat-ı Tahrir ve Edebiyat adlı eserini konu alan bu tez, Sanat-ı Tahrir ve Edebiyat'ın edebiyat teorisi tarihimizdeki yerini ve önemini tespit etmek amacıyla yapıldı. Bu çalışma: Giriş, Sanat-ı Tahrir ve Edebiyat'ın İncelenmesi ve Mukayesesi, Günümüz Alfabesiyle Sanat-ı Tahrir ve Edebiyat bölümlerinden oluştu. Giriş bölümünde belagatın tanımı ve tarihçesi anlatılıp, Tanzimat sonrası edebiyat teorileri hakkında bilgi verildi. Çalışmanın ikinci bölümü, Sanat-ı Tahrir ve Edebiyat'ın incelenmesini içerir. Bu bölümde metnin orijinal başlıklarına ve konu sıralamasına bağlı kalınmadı. Sanat-ı Tahrir ve Edebiyatta yer alan fikirler ve bilgiler uygun konu başlıkları altında aktarıldı. İnceleme bölümünde Sanat-ı Tahrir ve Edebiyat, kronolojik sıra dikkate alınarak kendinden önce ve sonra yazılmış eserlerle karşılaştırıldı. Süleyman Fehmi'nin 'Edebiyat' ve Muhyiddin'in 'Yeni Edebiyat adlı eserleri Sanat-ı Tahrir ve Edebiyat ile daha çok sanat, edebiyat ve yazı yazmanın şartları konuları etrafında ele alındı. Bu eserlerin belirtilen konular hakkında beyan ettiği fikirler bir tabloda birleştirilip, benzerliklerin ve farklılıkların kolaylıkla tespit edilmesine ve anlaşılmasına çalışıldı. Sanat-ı Tahrir ve Edebiyat'ın günümüz alfabesine aktarılmış metni, çalışmanın sonunda yer almaktadır.
Yavuz Bahadıroğlu'nun çocuk romanları ve hikayelerinde yer alan değerler

Değerler, sosyal hayatın ve kültürün temel taşlarıdır. Bireylerin içinde yaşadıkları topluma uyum sağlamaları ve sağlıklı bir toplum yapısının oluşabilmesi için değerlerimizin kuşaklar arası aktarımı büyük önem arz etmektedir. Edebiyat, bu değerlerimizin çocuklara aktarılması; çocuklarımızın bilişsel, duyuşsal ve dilsel becerilerinin geliştirilmesi açısından çok önemli ve işlevsel bir vasıtadır. Son yıllarda çocuk edebiyatı sahasında pek çok yazar, eserler ortaya koymuştur. Bu yazarlardan biri de tarihi romanları başta olmak üzere çok sayıda eser kaleme almış olan Yavuz Bahadıroğlu'dur. Bahadıroğlu, mevcut değerlerin korunması ve yeni değerlerin üretimi için topluma örnek olabilecek 'gerçek kahramanlar' ortaya çıkmasının toplumsal bütünleşmenin ve milli kültürün korunması açısından çok gerekli olduğuna inanan bir aydındır. Eserlerinin büyük bir bölümünde de hitap edilen yaş kitlesine uygun olarak milli ve kültürel değerlerimizi bünyesinde barındıran örnek kahramanlar mevcuttur. Bu çalışmanın amacı, Yavuz Bahadıroğlu'nun 9-15 yaş grubuna yönelik kaleme aldığı çocuk roman ve hikayelerinin hangi değerleri ilettiğini tespit etmek ve bu değerlerin kitaplara göre dağılımlarını belirlemektir. Bu amaçla Bahadıroğlu'na ait on altı roman ile beş hikaye kitabı incelenmiştir. Metinlerin incelenmesi sırasında en çok tespit edilen değerler; iyilik, yardımseverlik (75), dini değerler (70) olurken vefa (1), temizlik (2), komşuluk (4) ve mertlik (4) en az yer verilen değerlerdir.
Yirminci yüzyıl Türkiye sahası aşık şiirinde eleştiri

Türk kültüründe önemli bir yer tutan aşık şiirinin toplumsal açıdan rolü oldukça büyüktür. Bu çalışmada XX. yüzyılda eser veren, eserleri kitap haline getirilmiş ve yine bu yüzyılda hayatını kaybetmiş bazı aşıkların şiirleri taranıp, eleştiri yüklü ifadeler bulunarak, konusu bakımından sınıflandırılmış ve XX. yüzyılda aşık şiirindeki eleştiri anlayışının gelişimi değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde, çalışmanın amacı, kapsamı, yöntemi ile ilgili açıklamalar yapılmış ve XX. yüzyıl aşık edebiyatı ve aşık şiiriyle ilgili bilgiler ortaya konulmuştur. Ayrıca yine bu bölüm içerisinde Türk edebiyatında eleştirinin nasıl algılandığı ve eleştiriyi karşılayan kavramların neler olduğu açıklanmaya çalışılmış, eleştiri ve eleştiri kavramının tarihçesi hakkında bilgiler verilmiş, dünden bugüne aşık şiirinin ne şekilde seyrettiği hakkında bilgilere yer verilmiştir. Halkın sözcüsü durumunda olan aşıkların şiirlerinde toplumda gördükleri aksaklıkları eleştirmesi, topluma karşı olan sorumluluklarını yerine getirmesi bakımından önemlidir. Çalışmanın inceleme bölümünde her bir bölüm konularına göre ana başlıklar halinde sınıflandırılmış, ardından eleştiri şiirleri hem ana hem de alt başlıkları verilerek içerik bakımından ayrı ayrı tasnif edilmiş ve şiirler söylendikleri bağlam göz önünde bulundurularak incelenmeye çalışılmıştır. Her edebi eser gibi bu çalışmada toplumun sosyal, siyasi, kültürel, sanatsal, ekonomik, dini vb. pek çok özelliğini yansıtmaktadır. Çalışmanın sonuç bölümünde ise XX. yüzyılın eleştiri anlayışı ve bu anlayışın Türk Halk edebiyatına bağlı olarak gelişen aşık edebiyatındaki yeri belirlenmeye çalışılmıştır.
Emel Demiryürek ve Türk halk edebiyatı çalışmaları

İnsanlığın ilk var olduğu günden bugüne kadar yaşadığı, ürettiği, biriktirdiği ve aktardığı ögeleri inceleyen halk bilimi, kapsamlı bilimsel bir disiplindir. İnsana dair her şey, onun konusu olabilir. Bu çalışmanın konusu Cihan Emel Demiryürek ve onun halk edebiyatı çalışmalarıdır. Cihan Emel Demiryürek, Aksaray ili Ortaköy ilçesinde yaşayan gönüllü bir halk bilimi araştırmacısıdır. Uzun yıllar boyunca Ortaköy ve çevresinde derlemeler yapmıştır. Bu çalışmanın amacı da Cihan Emel Demiryürek'in derlemiş olduğu halk bilimi ögelerini kayıt altına almak, incelemek ve kendisini literatüre kazandırmaktır. Araştırmada doküman inceleme yöntemi kullanılmıştır. Cihan Emel Demiryürek, uzun yıllar boyunca ses kaydı alarak yaptığı derlemeleri daha sonra deşifre ederek defterlere geçirmiştir. Öncelikle kendisinden bu malzemeler edinilerek incelenmiş ve tasnif edilmiştir. Daha sonra yöreyle ilgili yapılan diğer çalışmalar ve Cihan Emel Demiryürek'in basılan bir kitabı incelenmiştir. Dokümanlar inceledikten sonra fişlemeler yapılmış ve veriler sınıflandırılmıştır. Sınıflandırılılan malzeme incelenirken ilgili literatürden faydalanılmıştır. Çalışmada Cihan Emel Demiryürek tarafından derlenen maniler, türküler, fıkralar, atasözleri, deyimler, alkışlar, kargışlar, mahalli sözcükler gibi bütün malzeme tasnif edilerek değerlendirilmiştir. Ayrıca bu ögeler, metin olarak da bulgular kısmında yer almıştır. Bu çalışmayla birlikte yörenin halk bilimi ögeleri bakımından zengin bir coğrafya olduğu ve Cihan Emel Demiryürek'in yöreye ait birçok halkbilimi ürününü kayıt altına aldığı görülmüştür. Bu malzeme, şekil ve tür özellikleri açısından bir incelemeye de tabi tutulmuştur. Yapılan incelemelerde bahsi geçen malzemenin şekil ve tür özellikleri açısından da önemli bir zenginliğe sahip olduğu görülmüştür.
Cihan Aktaş hikayelerinde anlatı yapısı

İlk öykü kitabını 1991 yılında yayınlayan Cihan Aktaş, devam eden yıllar boyunca modern Türk öykücülüğüne pek çok katkıda bulunmuş üretken bir yazardır. Öykü kitaplarının yanında, araştırma-inceleme kitapları ve romanları da bulunan yazarın, yayınlanan on iki öykü kitabı bu çalışmanın temelini oluşturmuştur. Öykülerin anlatı yapılarını teşkil eden unsurlar ve bu unsurlara yüklenen işlev, kullanılan yöntem ve teknikler oldukça zengindir. Yazarın, bu iskeleti inşada alışılagelmiş kuralları zorlayan, kendine özgü ve yenilikçi tutumları vardır. Öykülerde anlatılan olay dizileri ve seçilen kişiler, gündelik hayatın içindendir. Ancak yazarın, olaydan ve dış dünyadan çok; olayların birey üzerindeki yansımalarını ve iç dünyalarını esas aldığı görülmektedir. Bu yönüyle, Cihan Aktaş, durum ya da olaydan çok; kişilerin anlatıcısıdır. Yazarın, karakterlere yaklaşımı ve izlek edindiği meseleler kadar bunu gerçekleştirme şekli de son dönem Türk öykücülüğünde oldukça ses getiren formel tutumlardır. Yazarın çoğunlukla kısa öykülerden oluşan külliyatında uzun öykülere de rastlamak mümkündür. Çalışmamızda, yazarın yüz on yedi öyküsü; öyküleri kimlerin anlattığı, kimlerin öykülerinin anlatıldığı ve öykü kişilerinin hangi yöntemlerle var edildiği, öykülerin yaşandığı çevre ve mekanların yansıtılışı, zaman unsurunun kullanılışı, anlatı teknikleri, yazarın anlatım tercihleri ve üslup özellikleri, öykülerdeki ritmik unsurlar ve tüm bunların bir araya gelmesiyle nihayete ulaşan anlatımın boyutu incelenmiştir.