turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
8-13 yaş arası hafif zeka geriliği olan ilköğretim öğrencilerinde egzersizin statik denge, dinamik denge ve reaksiyon zamanı üzerine etkisinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı hafif zeka geriliği olan ilköğretim öğrencilerinde egzersizin statik denge, dinamik denge ve reaksiyon süresine olan etkilerini tespit etmektir. Ayrıca antrenman programından sonraki 5 hafta içerisinde statik, dinamik denge ve reaksiyon zamanında meydana gelen değişiklikleri araştırmaktır. Diğer bir amaç ise, hafif zeka geriliği olan ilköğretim öğrencilerinde statik denge ve dinamik dengenin reaksiyon zamanı ile ilişkilerini tespit etmektir. Bu amaçla, 8-13 yaşları arasında hafif zeka gerililiği olan çocuklarda (n=22, deney:11, kontrol:11), statik, dinamik denge ve reaksiyon zamanı ölçümleri uygulanmış, 10 haftalık denge antrenmanlarını takiben ölçümler tekrarlanmıştır. Her egzersiz seansı yaklaşık 45 dakika sürmüştür. Araştırma ile elde edilen veriler aritmetik ortalama, standart sapma, Mann Whitney testi ve Wilcoxon testi ile analiz edilmiştir. Araştırmanın sonucunda, Hafif zeka geriliği olan 8-13 yaş arası çocuklarda on haftalık denge egzersizin ardından statik denge, dinamik denge ve görsel reaksiyon zamanının iyileştiği görülmüştür (P<0.05). Hafif zeka geriliği olan 8-13 yaş arası çocuklarda on haftalık denge egzersizin ardından, antrenmansız geçen beş haftalık sürenin, egzersiz grubunda statik denge, dinamik denge ve görsel reaksiyon zamanında önemli olumsuz etkiler meydana getirdiği ve geri dönüşüme neden olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca Statik denge, dinamik denge ve reaksiyon süresi arasında anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak; bu çalışma denge egzersizin zeka gerililiği olan bireylerde denge ve görsel reaksiyon süresini arttırmak için etkili bir yöntem olarak kullanılabileceğini ve dolayısıyla fonksiyonel aktiviteler ve yaşam kalitesini etkileyebileceği yönünde kanıt sunmaktadır.
9-11 yaşlar arası spor yapan ve yapmayan çocukların ruhsal uyum düzeylerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi

Bu araştırma, 9-11 Yaşlar Arası Spor Yapan ve Yapmayan Çocukların Ruhsal Uyum Düzeylerinin incelenmesi amacı ile yapılmıştır. Araştırma grubu, 9-11 yaşlar arası takım sporu alanında hentbol branşında 10 kız- 10 erkek, mücadele sporu alanında karate branşında 10 kız- 10 erkek, bireysel spor alanında yüzme branşında 10 kız- 10 erkek olmak üzere ve bu branşlarda en az 1 yıl spor yapan 30 kız- 30 erkek ile spor yapmayan 30 kız 30 erkek çocuktan oluşmaktadır. Bu çocukların anneleri ve sınıf öğretmenleri Hacettepe Ruhsal Uyum Ölçeğindeki ilk 24 soru yani nevrotik sorun düzeyi ve davranış sorun düzeyleri ile ilgi soruları cevaplamışlardır. Çocukların annelerinin ve sınıf öğretmenlerinin değerlendirmeleriyle gruplar bazında toplanan veriler karsılaştırılmıştır. Araştırmanın amaçları doğrultusunda toplanan veriler, t-testi, tek yönlü varyans analizi, çift yönlü varyans analizi testleri kullanılarak analiz edilmiştir. Sonuç olarak, anne görüşlerine göre ruhsal uyum düzeyi değerleri, spor yapan çocuklarda =6,25, spor yapmayan çocuklarda =10,68, sınıf öğretmeni görüşlerine göre ruhsal uyum düzeyi değerleri, spor yapan çocuklarda =5,36 ve spor yapmayan çocuklarda =10, 65 olarak bulunmuştur. Bu verilere göre anne ve sınıf öğretmeni görüşleri bakımından spor yapanların lehine anlamlı bir fark görülmüş ancak spor yapmayan çocuklarında ruhsal uyum düzeylerinin normal değerler içerisinde olduğu belirlenmiştir. Spor yapan çocuklarda bireysel spor alanında yüzme branşında, mücadele sporu alanında ise karate branşında faaliyet gösteren çocukların ruhsal uyum düzeyleri sınıf öğretmeni görüşlerine göre takım sporu alanında hentbol branşına göre daha anlamlı bulunmuş olup hentbol branşında faaliyet gösteren çocukların ruhsal uyum düzeyleri de normal değerler arasında çıkmıştır.
Serebral palsi hastalığı olan çocuklarda orta kulak rezonansının değerlendirilmesi

Gülçin DÖNGEL, Serebral Palsi Hastalığı Olan Çocuklarda Orta Kulak Rezonansının Değerlendirilmesi, Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Odyoloji Programı Yüksek Lisans Tezi, 2018 Amaç: Serebral Palsili çocukların motor fonksiyonlarındaki azalma sonucu yutma fonksiyonlarında değişiklikler oluşabilir. Bu değişikliklerin de östaki fonksiyonlarını etkilemesi olasıdır. Bu durum da orta kulak rezonans frekansında değişikliklere neden olabilir. Bu çalışma ile SP'li çocukların orta kulak RF değerlerinin belirlenmesi ve ileride yapılacak daha kapsamlı çalışmalara bir alt yapı sağlanması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Başkent Üniversitesi Konya Uygulama ve Araştırma Merkezi Odyoloji Ünitesinde işitme kaybı şikayeti olmayan ve otoskopik muayenesi normal olan 5-15 yaş aralığında toplam 60 (120 kulak) çocuk çalışmaya dahil edilmiştir. SP tanısı konan 30 çocuk çalışma grubunu, tamamen sağlıklı olan 30 çocuk kontrol grubunu oluşturmuştur. Tüm katılımcıların her iki kulağından multifrekans timpanometri ile elde edilen RF değerleri değerlendirmeye alınmıştır. Bulgular: Her iki grup arasında yaş ve cinsiyet bakımından anlamlı bir fark bulunmamıştır. SP'li çocukların sağ kulak RF ortalaması 981 369, sol kulak RF ortalaması 1099 398 bulunmuştur. Kontrol grubunun sağ kulak RF ortalaması 1080 328, sol kulak RF ortalaması 1190 296 bulunmuştur. Her iki grup arasında RF değerleri açısından anlamlı fark tespit edilmemiştir. Sonuç: Sonuç olarak bu çalışma ile SP'li çocukların RF değerlerinin kendi yaş gruplarındaki sağlıklı çocukların RF değerlerine göre değişiklik göstermediği ortaya konmuştur. Bu bulgulardan yola çıkarak multifrekans timpanometrinin effüzyonlu otitis media, otoskleroz gibi RF değerinde değişiklik yarattığı bilinen hastalıkların ayırıcı tanısı amacıyla SP'li hasta popülasyonun da da güvenle kullanılabileceği söylenebilir.
D vitamini düzeylerinin çocuklarda erken aterosklerotik değişiklikler üzerine etkisi

GİRİŞ VE AMAÇ. Arteriyel duvar dinamiklerindeki erken değişiklikler kardiyovasküler olayların habercisidir. Azalmış arteriyel distensibilite, artmış arteriyel stiffness ve karotid arter inima media kalınlığının erken aterosklerotik değişikliklerle ilişkisi gösterilmiştir. Bu çalışmada obezite, diabetes mellitus, renal patolojiler gibi kardiyovasküler sistemi etkileyebilecek komorbiditesi bulunmayan, D vitamini değerleri düşük çocuklarda da erken kardiyovasküler etkilenmenin olabileceğini göstermek amaçlanmaktadır. METOD. Çalışmaya 50 adet çalışma grubu (25 OH vitamin D düzeyleri < 30 ng/mL) ve 43 kontrol grubu alınmıştır. Çalışmaya alınan hastalar ve kontrol grubu bireyleri diğer sebeplerden vitamin D düzeyleri bakılan hastalar olacak, hasta ve kontrol grubu oluşturmak üzere özellikle kan alınmayacaktır. Hasta ve kontrol grubu bireylere ekokardiyografik çalışma gönüllü onam formu imzalatılarak yapılmıştır. Rutin ekokardiyografik çalışma yapıldıktan sonra çalışma için gerekli ölçümler alınan kayıtlar üzerinden yapılacaktır. BULGULAR. Çalışma grubundaki hastalara ait sistolik ve diyastolik tansiyon arteriyel değerleri kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p<0.001). Hasta grubunun karotis intima media kalınlık ölçümleri kontrol grubuna göre daha yüksek olmakla birlikte istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Kontrol ve çalışma gruplarının arteryel stiffness ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmemiştir. Arteriyel distensibilite çalışma grubunda anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Kontrol ve çalışma gruplarının arteryel strain ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmemiştir. SONUÇ. D vitamini eksikliğinin aterosklerotik değişikliklerle ilişkili olduğunu gösteren pek çok çalışma bulunmaktadır. Bunun yanında Vitamin D eksikliği ve hipertansiyonun yakın ilişkisi iyi bilinmektedir. Bizim çalışmamızda hasta grubu tansiyon değerleri normal sınırlardadır ancak kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Bu bulgu erken dönemde vasküler değşiklikler izlenmesede, vitamin D eksikliği devam ettiğinde mevcut basınç yüksekliğinin vasküler değişiklikler oluşturabileceğini düşündürmektedir. Bu sebeple vitamin D düzeyleri hasta takibinde yeri olması gereken ve düşüklük tespit edildiğinde düzeltilmesi gereken bir değerdir.
Tepe amplitüdü çocuklar için uyarlanmış transkütanöz kas stimülatörünün serebral palsi hastalarında kullanım etkinliğinin değerlendirilmesi

Amaç: Serebral palsi hemipleji hastalarda üst ekstremitede nöromusküler elektriksel uyarımın spasite ve kas gücü üzerine etkilerini araştırmak. Gereç ve yöntem: Çalışmaya, gönüllü 20 SP hemipleji hastası alındı. Hastalar rastlantısal olarak iki gruba ayrıldı: Egzersiz+NMES (n=10) I. gruba, haftada 5 gün, günde 40 dakika olacak şekilde 60 seans, II. gruba ise sadece egzersiz (n=10) uygulandı. El bileği manuel kas testi, Modifiye Ashworth Skalası, değerlendirmeleri tedaviden önce ve tedavi bitiminde fizyoterapist tarafından yapıldı. Kullanılan NMES tepe genliği 35 mA olacak şekilde çocuk hastalar için geliştirildi. Bulgular: Egzersiz+NMES uygulanan I. grup, yalnızca egzersiz uygulanan II. grup ile karşılaştırıldığında el bileği kas gücü artışı istatistiksel olarak daha fazlaydı (p<0.05). Aynı şekilde egzersiz+NMES uygulanan I. grup, yalnızca egzersiz uygulanan II. grup ile karşılaştırıldığında spasitedeki azalma istatistiksel olarak daha fazlaydı (p<0.05). Aynı zamanda tepe genliği 35 mA olacak şekilde geliştirilen elektriksel uyarım cihazı hiçbir hasta üzerinde tahriş veya yanık oluşturmadı. Sonuç: Sadece egzersiz yerine egzersiz+NMES uygulamak, SP hemipleji hastalarda üst ekstremitede spasitenin daha fazla azalması, el bileği kas gücünün ise daha fazla artmasını sağlar. Tepe genliği 35 mA olacak şekilde geliştirilen NMES çocukların tedavisinde güvenle kullanılabilir.
Uluslararası fonksiyonellik, özür ve sağlık sınıflandırması kodlama sisteminin farklı özür gruplarında uygulanması: Uygulayıcılar arası farklılık

Bu araştırma farklı iki özür grubunda Uluslararası Fonksiyonellik, Özür ve Sağlık Sınıflandırması kodlama sisteminin değerlendiriciler arasındaki uyumunu incelemek ve uygulanabilirliğini göstermek amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya az gören 20 çocuk ve Poliomiyelit sekelli 20 birey dahil edilmiştir. Az gören çocukların yaş ortalaması 11.70 1. 92 yıl, Poliomiyelit sekelli bireylerin yaş ortalaması 37.10 1. 84 yıldır. Her iki özür grubu için demografik veriler anket formu ve özre uygun ICF kısa set oluşturulmuştur. Az gören çocuklar için Northwick Park Günlük Yaşam İndeksi ve Az Gören Yaşam Kalite Anketi kullanılmıştır. Poliomiyelit sekelli bireyler için Barthel Günlük Yaşam Aktivitesi Testi ve Notthingham Sağlık Profili kullanılmıştır. Her iki özür grubunda değerlendiriciler arasında genel olarak orta ve yüksek düzeyde uyum bulunmuştur (Cohen's Kappa 0 .6-0.8). Az görenler çocuklarda ve Poliomiyelit sekelli bireylerde değerlendiriciler arasındaki en iyi uyum 'hareketle ilişkili yapılar' parametresinde görülmüştür. Her iki özür grubunda ICF kısa setler ile yaşam kalitesi anketleri arasında anlamlı ilişki bulunmuştur(p<0.05). Bu araştırmanın sonuçları farklı iki özür grubu için özüre uygun oluşturulan ICF kısa setlerinin uygulanmasında değerlendiriciler arasında uyum olduğunu ve oluşturulan kısa setlerin rehabilitasyon alanında kullanılabilirliğini göstermiştir.
Yurt dışında yaşayan Türk çocuklarına çoklu zeka kuramıyla Türkçe öğretimi hakkında öğretmen görüşlerinin değerlendirilmesi

Sanayileşme ile birlikte hem kendi içinde hem de dışarıdan göçün odağı haline gelen Avrupa ülkelerinde çok sayıda Türk vatandaşı bulunmaktadır. Günümüz itibariyle sayıları altı milyon civarında olan ve dördüncü kuşağa ulaşan, Avrupa'nın farklı ülkelerinde yaşayan Türklerin pek çok sorunu bulunmakla birlikte bunlardan en önemlisi Türkçe ve Türk kültürüne giderek uzaklaşmalarıdır. Bununla birlikte yaşadıkları yere tam anlamıyla uyum sağlayamadıklarından dolayı kendi dil, kültür ve tarihlerine giderek yabancılaşan, özellikle üçüncü nesil bakımından kökeni zayıf, karma nitelikli, kimlik ve aidiyet sorunları yaşayan yeni bir neslin ortaya çıkmakta olduğu görülmektedir. Bir milletin varlığını sağlam temeller üzerine inşa etmesinde dil ve tarihi kazanımlarının aktarılmasının önemine istinaden kullanılabilecek başlıca araç ise dil ve kültür eğitiminin hem içerik hem de nitelik bakımından etkili yöntemler ile verilebilmesinden geçmektedir. Yurt dışında yaşayan Türk çocuklarının kendi dilleri ve kültürlerine yönelik verilen eğitimlerde kısıtlı zaman, elverişli olmayan ortam ve materyal sorunları yaşandığından etkili ve sonuç almaya yönelik eğitim model ve programlarının uygulanması, aynı zamanda mevcut dönemde her çocuğun kendine has kişisel ve bilişsel özelliklerini gözeten eğitim programlarının devreye alınması gerekmektedir. Söz konusu durum karşısında hedeflenen amaçların gerçekleştirilebilmesi ve standardize programların verimsizliğinin giderilebilmesi için çoklu zeka kuramına dayalı programların öğrenci ve öğretmen bağlamında bir bütünlük içinde kullanılması gerektiği düşünülmektedir. Bu çalışmada yurt dışında yaşayan Türk çocuklarına Türkçe öğretimde, çoklu zeka kuramının kullanılabilmesine yönelik bir araştırma yapılmış ve araştırma kapsamında kuramın elverişliliği ve kullanılabilirliği hakkında öğretmen görüşlerine başvurulmuştur.
2000-2013 yılları arasında Gazi Üniversitesi Hastanesinde yatan ve total pranteral nutrisyon uygulanan çocuk hastaların değerlendirilmesi

Bu çalışmada 2000- 2013 yılları arasında Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde yatan ve total parenteral nütrisyon alan çocuklarda görülen komplikasyonların insidansının belirlenmesi amaçlanmıştır. Hastalara ait veriler, Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi bünyesindeki Ped. Metabolizma bölümü ve hastane arşivi ile birlikte internet ortamındaki hastane bilgi sisteminden elde edildi. Çalışma sonucunda hastalarda %15, 7 (n:54) kolestaz, %6,2 (n:21) kateter ilişkili infeksiyon, %3,2 (n:11) periferik tromboflebit, %2,6 (n:9) santral kateter trombozu, %1,5 (n:5) mekanik komplikasyonlar ve %1,2 (n:4) alerjik reaksiyonlar saptandı. Hastalar elektrolit anormallikleri ve glisemi açısından da değerlendirildi. Sonuçta %6,1 hipoglisemi, %70, 1 hiperglisemi, %33 hiponatremi, %11, 6 hipernatremi, %31 hipokalemi, %13, 3 hiperkalemi, %65, 8 hipokalsemi, %3,2 hiperkalsemi, %58, 8 hipofosfatemi, %6,4 hiperfosfatemi, %13 hipomagnezemi ve %1,2 hipermagnezemi geliştiği görüldü. Çalışmamızda kateter ilişkili infeksiyon etkeni olarak %52, 3 Staphylococcus epidermidis, %19 Klebsiella spp, %9,5 Staphylococcus aureus, %9,5 Enterococcus spp, %4,7 Candida albicans, %4,7 Candida non-albicans üremesi mevcuttu. Gelişen komplikasyonlar ile değişkenler arasında korelasyonlar yapıldı. Günlük alınan protein (r: 0,107 p: 0 ,046) ve dekstroz (r: 0,111 p:0,039) miktarı ile kolestaz gelişimi arasında zayıf düzeyde anlamlı korelasyon bulundu. ROC curve analizi yapıldığında günlük 6 mg/kg/dk'ın üstünde dekstroz verildiğinde kolestaz riskinin arttığı saptandı. (AUC: 0,62 p:0, 05 sensitivitesi %65 spesifitesi %55) Bu nedenle TPN uygulamaları sırasında 6 mg/kg/dk'nın üzerinde dextroz infüzyonu uygulanması durumunda kolestaz gelişimi açısından dikkatli olunması gerektiği düşünülebilir. Ayrıca TPN içerisindeki protein miktarı ile tromboflebit gelişimi arasında zayıf düzeyde korelasyon olduğu görüldü (r:0, 163 p: 0 ,002). Literatürde bu ilişkiyi inceleyen çalışmaya rastlanmadı. Bu nedenle bu ilişkiyi destekleyecek daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır. Kateter ilişkili infeksiyon ve lipid içeren TPN solüsyonu ile beslenme arasında da zayıf düzeyde korelasyon saptandı. (r:0, 181 p: 0 ,001). Candida üremelerinin tümü lipid içeren TPN solüsyonu alan hastalarda görüldü. Ancak üremesi olan toplam hasta sayısının az olması nedeni ile istatistiksel olarak anlamlı olarak değerlendirilmedi. Parenteral nutrisyon içerisindeki lipid sulüsyonları ile kateter ilişkili infeksiyon etkeni olarak Candida üremesi arasındaki ilişki henüz netlik kazanmamıştır, bu konuda daha fazla çalışma yapılmasına ihtiyaç vardır. Sonuç olarak, bu çalışmada literatürdeki diğer çalışmalarla paralel olarak TPN içeriğindeki dekstroz ve protein konsantrasyonlarının artmasının kolestaz sıklığını, lipid konsantrasyonunun artmasının ise infeksiyon sıklığını artırabildiği gösterilmiş, ancak protein miktarındaki artış ile tromboflebit gelişme riskindeki gösterilen artışın daha ileri araştırmalar ile desteklenmesi gereklidir.
Erken dil müdahalesinde etkileşimli kitap okuma uygulamasının gelişimsel dil gecikmesi görülen çocuklar üzerindeki etkililiğinin incelenmesi

Araştırmanın temel amacı etkileşimli kitap okuma uygulamasının, gelişimsel dil gecikmesine sahip çocukların ifade edici dil sözcük kazanımları ve ev erken okur-yazarlık ortamları üzerindeki etkisinin değerlendirilmesidir. Hacettepe Üniversitesi Çocuk Gelişimi Bölümü Dil ve Konuşma Ünitesine başvuruda bulunmuş toplam 13 çocuk, seçkisiz olarak, katılımcı (n=8) ve kontrol (n=5) gruplarına atanarak çalışmanın örneklemini oluşturmuşlardır. Araştırmada kullanılan ölçme araçları her iki grupta da ön test, son test ve kalıcılık test aracı olarak kullanılmıştır. Araştırmada, eşleştirilmiş grupların seçkisiz şekilde deney grupları olarak atandığı yarı deneysel desen kullanılmıştır. Uygulama grubuna 8 hafta, haftada 2 oturum (oturumlar 45dk) olmak üzere etkileşimli kitap okuma uygulaması yapılmıştır. Araştırmanın sonuçlarında; yapılan etkileşimli kitap okuma uygulaması sonunda uygulanan TİGE-II'ye göre gelişimsel dil gecikmesi görülen çocukların ifade edici sözcük kazanımlarında, kitaplardan seçilen hedef sözcük kazanımlarında ve ev erken okuryazarlık ortamı ölçeğine göre okuma ve birlikte Okuma alt test puanlarında artış olduğu görülmüştür. Genel olarak elde edilen bulgulara göre, gelişimsel dil gecikmesi görülen 29-36 ay aralığındaki çocuklara yapılan etkileşimli kitap okuma uygulamasının çocukların dil gelişimleri ve ev erken okuryazarlık ortamlarına katkı sağladığına dair kanıtlar elde edilmiştir.
Odağı saptanamayan ateşli, iyi görünümlü çocuklarda, ciddi bakteriyel enfeksiyon varlığının laboratuvar belirteçleri ile değerlendirilmesi

Saptanamayan Ateşli, İyi Görünümlü Çocuklarda Ciddi Bakteriyel Enfeksiyon Varlığının Laboratuvar Belirteçleri ile DeğerlendirilmesiAmaç: Ateş odağı saptanamayan iyi görünümlü hastalarda ciddi bakteriyel enfeksiyonile viral enfeksiyonların ayırımını yapmak, antibiyotik tedavisine karar vermek açısından çok önemlidir. Bu çalışmanın amacı, ateş odağı saptanamayan iyi görünümlü 3 ay-17 yaş arası çocuklarda, ciddi bakteriyel enfeksiyon varlığını belirlemede kullanılabilecek klinik ve laboratuvar belirteçlerinin tanımlanmasıdır. Gereç ve yöntem: Bu ileriye dönük çalışmaya, çocuk polikliniğine ateş yakınması ile başvuran, iyi görünümlü, öykü ve fizik muayene ile ateş odağı saptanamayan, yaşları 3 aydan büyük (3 ay-17 yaş) 118 hasta alındı. Tüm hastaların yaş, cinsiyet, ateşin derecesi, ateşin süresi gibi klinik ve lökosit sayısı, nötrofil/lenfosit oranı, ortalama trombosit hacmi, eritrosit çökme hızı, fibrinojen, C-reaktif protein, prokalsitonin, tam idrar analizi, ön-arka akciğer grafisi, kan ve idrar kültürü gibi laboratuvar bulguları kaydedildi. Bulgular: Çalışmaya alınan 118 hastanın 14'ünde (%11,9) ciddi bakteriyel enfeksiyon saptandı. Dört hasta (% 28,6) gizli bakteriyemi, 6 hasta (%42,9) idrar yolu enfeksiyonu ve 4 hasta (% 28,6) pnömoni tanısı aldı. Ateşin derecesi, ateş süresi, lökosit sayısı, ortalama trombosit hacmi ve fibrinojen değerleri açısından iki grup arasında anlamlı fark bulunmadı. ROC analizinde 0,57 mg/dl üzerindeki C-reaktif protein değerlerinin duyarlılığı % 92,8 ve özgüllüğü % 50,9 olarak hesaplandı. 0,58 ng/ml üzerindeki prokalsitonin değerlerinin duyarlılığı % 92,8 ve özgüllüğü % 90,3 idi. Lab-skor 3 olduğunda duyarlılık % 64,3 ve özgüllük % 96,2 İdi. Çok yönlü lojistik regresyon analizinde nötrofil/lenfosit oranı, C-reaktif protein ve prokalsitonin bağımsız öngörücü belirteçler olarak saptandı. Sonuç:Ciddi bakteriyel enfeksiyon varlığını saptamada nötrofil/lenfosit oranı, C-reaktif protein, prokalsitonin ve Lab-skor etkin laboratuvar yöntemleridir. Prokalsitonin, ciddi bakteriyel enfeksiyon varlığını saptamada duyarlılığı ve özgüllüğü en yüksek test olarak öne çıkmaktadır. Ateş odağı saptanamayan iyi görünümlü çocuklarda ciddi bakteriyel enfeksiyon varlığının saptanması ya da ekarte edilmesi amacıyla her hastada prokalsitonin değerleri ya da prokalsitonin, C-reaktif protein ve tam idrar analizinin birlikte değerlendirildiği skorlama yöntemlerinin kullanılması uygun olacaktır.
Kalp hastası çocuklarda mobil ve oral mikrobiyom ilişkisinin değerlendirilmesi

Aksakal, S. D. (2018). Kalp Hastası Çocuklarda Mobil ve Oral Mikrobiyom İlişkisinin Değerlendirilmesi. İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Pedodonti ABD. Doktora Tezi. İstanbul. Bu çalışmanın amacı, konjenital kalp hastası çocuklarda mobil ve oral mikrobiyomun araştırılmasıdır. Çalışma kapsamında 20 kalp hastası (ortalama yaş; 9,90 1 ,66) ve 20 sağlıklı kontrol grubu çocuklarda çürük, plak ve diş eti indeksi değerleri ölçüldü; tükürük ve venöz kan örnekleri elde edildi. Kan örneklerinde, mobil mikrobiyomun değerlendirilmesi amacıyla bakteriyel DNA varlığı; tükürük örneklerinde, oral mikrobiyomda Streptococcus mutans ve S. mutans serotip k, Aggregatibacter actinomycetemcomitans ve JP2 klonu (AaJP2), Porphyromonas gingivalis, Fusobacterium nucleatum, Scardovia wiggsiae varlığı ve miktarları qPCR analizleri ile gerçekleştirildi. Elde edilen bulgular, Spearman Korelasyonu, Mann Whitney U, ki-kare ve Fisher's Exact testleri ile analiz edildi. Analizler sonucunda iki kan örneğinde bakteriyel DNA varlığı saptandı. Kalp hastası ve kontrol gruplarının tükürük örneklerinde saptanan bakteri oranları sırasıyla Sm %95-%100, Smk %10-%20, Aa %20-%35, JP2 %15-5, Pg %30-%25, Fn %100-% 100 ve Sw %95-% 95 olarak belirlendi. Gruplar arasında bakteri varlığı ve sayısı açısından anlamlı farklılıklar bulunmadığı, kalp hastası grubunda anlamlı derecede düşük çürük ve yüksek plak indeksi değerleri olduğu saptandı. Aa ve Pg varlığının yüksek dişeti indeksi değerleri ile ilişkili olduğu belirlendi. Sm ve Smk sayıları ile çürük indeksleri arasında pozitif korelasyonlar bulunduğu, Fn ve toplam bakteri sayılarının plak indeksi ile anlamlı derecede ilişkili olduğu saptandı. Bu çalışmada elde edilen veriler mobil mikrobiyomun çocuklarda çok seyrek olduğunu; kalp hastası ve sağlıklı çocuklarda oral mikrobiyomda bakteri varlığı ve sayısı açısından anlamlı farklılıklar olmadığını göstermiştir. Bakteremi riski çoğunlukla periodontal sağlık sorunu ile ilişkilendirildiğinden, periodontopatojen A a, AaJP 2 ve Pg'nin erken kolonizasyonuna sahip çocukların uzun süreli takibi önem taşımaktadır.