turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İzole atrial septal defektli çocukların klinik özelliklerinin değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: Atriyal septal defekt klinik bulguları sinsi olduğu için diğer doğuştan kalp hastalıklarına göre tanısı sıklıkla atlanabilen bir hastalıktır. ASD'li hastaların erken tanı ve doğru tedavi ile sorunsuz ve normal bir yaşam süresine sahip olmaları mümkündür. Dolayısıyla, izole ASD'li hastaların semptom, fizik muayene ve laboratuvar bulguları irdelenerek bu anomalinin zamanında tanı almasına katkısı olabilecek verilerin klinisyenlerin dikkatine sunulması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Polikliniğimizde izole ASD tanısı alan hastaların semptom ve bulguları, telekardiyografi, elektrokardiyografi ve ekokardiyografik bulguları incelendi. Hastalar yaş, cinsiyet, kardiyomegali ve sağ kalp boşluklarında genişleme olup olmamasına göre gruplandırılarak bulguları karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmaya 50 hasta alındı. Bunların 28'i (%56) kız, 22'si (%44) erkekti. Hastaların 46'sı (%92) sekundum ASD, 2'si (%4) primum ASD ve 2'si (%4) sinüs venozus ASD tanısı almıştı. Hastaların 19'unun (%38) yakınması yoktu. Belirtilen en sık yakınma çabuk yorulma (%32); en az yakınmalar ise çarpıntı ve bayılmaydı (%6). Hastaların %88'inde çeşitli derecelerde sistolik üfürüm ve %24'ünde S2'de sabit çiftleşme saptandı. Hastaların altısının (%12) fizik muayenesi doğaldı ve bu hastaların üçünün (%6) yakınması da yoktu. Yirmi bir hastada (%42) kardiyomegali saptandı. Elektrokardiyografi bulgularına göre hastaların %22'sinde inkomplet sağ dal bloğu paterni, %18'inde sağ ventrikül hipertrofisi bulgusu saptandı. Sağ kalp boşluklarında genişleme olan hastalarda olmayanlara göre elektrokardiyografide inkomplet sağ dal bloğu paterni ve sağ ventrikül hipertrofisi, telekardiyografide kardiyomegali ve ekokardiyografide mitral kapak prolapsusu saptanma olasılığı anlamlı olarak fazla idi. Tartışma ve Sonuç: Çabuk yorulma, tekrarlayan akciğer enfeksiyonu, öksürük, yetersiz tartı alımı, nefes darlığı, göğüs ağrısı gibi yakınmalar ASD açısından uyarıcı olmalıdır. Bununla birlikte, ASD'li çocukların bir kısmının asemptomatik olabileceği de unutulmamalıdır. Dolayısıyla, klinisyenlere herhangi bir sebeple başvuran her hastada dikkatle yapılacak kardiyovasküler sistem muayenesi ASD tanısının gecikmesini önleyebilir. Sternum sol üst alanda sistolik üfürüm ve S2'de sabit çiftleşme duyulması, telekardiyografide kardiyomegali saptanması ASD tanısı için önemli bulgulardır.
Tek taraflı işitme kaybı olan çocuk hastaların iç kulak denge fonksiyonlarının normal işiten çocuklarla karşılaştırılması

. Bu çalışma, 07.01.2004-16.01. 2011 tarihleri arasında tek taraflı işitme kaybı şikayeti ile polikliniğimize başvuran 18 yaş altı 33 hasta ( 14 erkek, 19 kadın, ortalama yaş 12,2 3,68 ) ile yapıldı. Kronik otit veya bilateral işitme kaybı olan hastalar çalışma dışı bırakıldı. İşitmesi normal olan 25 sağlıklı gönüllü (13 erkek, 12 kadın, ortalama yaş 12,4 4,21 ) ile kontrol grubu oluşturuldu. Çalışma grubunun tümünde çok ileri derecede işitme kaybı mevcuttu. Sensörinöral işitme kaybının etyolojisi oldukça geniş olduğundan bu çocuklarda etyolojiyi aydınlatmaya yönelik geniş kan tetkikleri, genetik inceleme ve yüksek çözünürlüklü temporal kemik tomografisi ve temporal kemik magnetik rezonans görüntüleme yapıldı. Yapılan tetkikler sonucunda % 66 hastada kabakulak IgG pozitifliği saptandı. Ailelerden alınan anamnez sonucunda 6 çocuğun işitme kaybının kabakulak parotiti sonrası geliştiği öğrenildi. Kan değerleri normal saptandı ve genetik inceleme doğaldı. Tek taraflı işitme kayıplı hastaların iç kulak denge fonksiyonlarını değerlendirmek amaçlı tüm hastalara ayrıntılı nörootolojik muayene, Elektronistagmografi ve Vestibüler Uyarılmış Kas Potansiyelleri testi yapıldı. Kontrol grubuna aynı değerlendirmeler yapıldı. Çalışma grubunda 33 hastadan 20'sinde dengesizlik ve baş dönmesi şikayetleri mevcuttu. Çalışma grubunda işitme kaybı olan tarafta kalorik testte kanal parezi oranı % 68 bulundu. Bu çocuklara yapılan testler sonrasında ayırıcı tanı yapılarak uygun medikal tedavi başlandı. Görüntüleme yöntemleri sonrasında bu çocukların 1'inde vestibülokoklear anomali, 16'sında vestibül veya semisirküler kanal anomalisi tespit edildi.
Reşat Nuri Güntekin'in romanlarında çocuk

Bu çalışmada, Reşat Nuri Güntekin'in romanlarındaki çocuk kahramanlar incelenmiştir. Reşat Nuri Güntekin, Türk Edebiyatı'nın en önemli yazarlarından biridir. Romanlarında çocuk kahramanlara sıklıkla yer vermiştir. Çalışmanın evrenini Reşat Nuri Güntekin'in çeşitli yıllarda kaleme aldığı on dokuz romanı oluşturmuş ve nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi kullanılmıştır. Elde edilen veriler betimsel olarak incelenmiştir. Reşat Nuri Güntekin'in on dokuz romanında yer alan çocuk kahramanlar aile, eğitim, şiddet, sömürü, oyun ve oyuncak başlıklarında incelenmiş ve elde edilen verilerle Osmanlı Devleti'nin son dönemleri ile Cumhuriyet dönemindeki çocuğa bakış, çocuk algısı, çocuğun toplumdaki yeri ve çocuk eğitimini ortaya koymaya çalışılmıştır.
Annelere ilişkin bazı değişkenlerin 5-6 yaş çocuklarının yaratıcı düşüncelerine etkisi

Bu araştırmada, annelerin eğitim düzeylerinin çocuklarına karşı tutum ve davranışlarına olan etkileri ile annelerin eğitim düzeylerinin, çalışıp çalışmama durumlarının, çocukların devam ettikleri okul öncesi eğitim kurumlarının ve cinsiyet değişkenlerinin çocukların yaratıcı düşünme düzeylerine etkileri incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi, 2002- 2003 öğretim yılında Konya İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı okullardan tesadüfi küme örnekleme yöntemiyle seçilmiş 3 bağımsız anaokulu ve 19 anasınıfına devam eden 5-6 yaş grubundaki çocuklar ve onların anneleridir. Araştırma örneklemini oluşturan 232 çocuk ve anneleri tesadüfi eleman örnekleme yöntemiyle seçilmiştir. Araştırma tarama modelinde olup annelerin çocuklarına karşı tutum ve davranışları 'Ebeveyn Kendi Davranışını Değerlendirme Ölçeği' ile, çocukların yaratıcı düşünme düzeyleri Torrance Yaratıcı Düşünme Testi - Şekilsel Resim Testi A Formu ile ölçülmüştür. Ölçeklerden elde edilen puan ortalamaları değişken sayısına göre 'varyans analizi', 'tukey testi', 'regresyon analizi' ve 't testi' ile test edilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular aşağıda özetlenmiştir: 1. Annelerin eğitim düzeylerine göre çocuklarına karşı tutarlı disiplin, koruyuculuk, fiziksel cezalandırma ve başarı için baskıya ilişkin davranışlarında anlamlı düzeyde fark bulunmuştur. Annelerde eğitim düzeyi arttıkça tutarlı disiplin davranışı artmakta, koruyuculuk, fiziksel cezalandırma ve basan için baskı davranışlarında azalma olmaktadır. 115 2. Annelerin EKDDÖ ilgi ve şevkat gösterme, amaçlara ulaşmada yardımcı olma, tutarlı disiplin, standartların belirginliği, koruyuculuk, fiziksel cezalandırma, başarı için baskı, ayrıcalıklardan yoksunlaştırma, duygusal cezalandırma ile ilgili davranışları puan ortalamalrının çocukların yaratıcı düşünme düzeylerini etkilemediği görülmüştür. 3. Annelerin eğitim düzeyleri ile çocuların yaratıcı düşünmeleri arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. 4. Çalışan ve çalışmayan annelerin çocuklarının yaratıcı düşünme düzeyleri arasında anlamlı bir fark görülememiştir. 5. Anaokuluna ve anasmıfma devam eden çocukların yaratıcı düşünme düzeyleri arasında anlamlı bir fark gözlenememiştir. 6. Kız ve erkek çocukların yaratıcı düşünme düzeyleri arasında anlamlı bir fark görülememiştir.
Primer ailesel hiperlipidemi tanılı çocuk ve adölesanlarda demografik, klinik özellikler ve bunların mutasyon analizi sonuçlarıyla ilişkisi

Amaç: Bu çalışmada primer ailesel hiperlipidemi tanılı hastaların demografik, klinik özellikleri ve aldıkları tedaviler yönünden araştırılması, genetik mutasyonlarının incelenmesi ve genotip-fenotip ilişkisi kurulması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çukurova Üniveritesi Tıp Fakültesi Çocuk Metabolizma ve Beslenme Bilim Dalı Polikliniğinde primer ailesel hiperlipidemi tanısıyla takibe alınan ve bu çalışmanın yapıldığı Nisan 2014 -Ekim 2015 tarihleri arasında poliklinik takibine gelen, çocuk ve adölesan 80 hastanın demografik özellikleri, özgeçmişş ve soy geçmişş özellikleri, klinik bulguları ve laboratuar verileri ve aldıkları tedaviler incelendi. Ayrıca hastalıktan sorumlu LDLR, LDLRAP1, Apo B, PCSK9, ABCG5, ABCG8, LPL, Apo C-II, Apo A-V, RP1, LIP1 genleri için mutasyon analizleri yapıldı. Bulgular: Toplam 80 hastanın 42'si (%52,5) kız, 38'i (%47,5) erkekti. 30 hipertrigliseridemili hastada en sık olarak LPL geninde olmak üzere RP1, Apo C-II ve Apo A-V genlerinde mutasyon saptandı. 50 hiperkolesterolemili hastada ise en sık LDLR, ikinci sıklıkta ise LDLRAP 1 geninde olmak üzere iki farklı gende mutasyon saptandı. Bu çalışmayla LPL geninde 5 yeni mutasyon, Apo A-V'te 1 ve LDLR geninde 4 yeni mutasyon tanımlandı. Familyal hipertrigliseridemili hastalarda en sık olarak LPL geninde c.557G>A ve c.953A>G mutasyonları birleşik heterozigot olarak bulundu. Familyal hiperkolesterolemili hasta grubumuzda literatürle benzer şekilde en sık mutasyon saptanan gen LDLR olarak bulunmuştur. En sık saptadığımız mutasyon ise LDLRAP 1 geninde tanımlanan c.406C>T olarak gözlendi. Sonuç: Primer ailesel hiperlipidemiler plazma lipit düzeylerindeki farklılıklara göre değişik klinik tablolara yol açan genetik geçişli metabolik bozukluklardır. Familyal hipertrigliseridemili hastalar rastlantısal olarak lipemik serum saptanması, karın ağrısı, hepatosplenomegali gibi bulgularla daha erken dönemde tanı almaktadırlar. Familyal hiperkolesterolemi tanısının kardiyovasküler etkilenimi azaltmak, sağ kalımı arttırmak için erken çocukluk döneminde konulması önemlidir. Farklı genetik mutasyonlar hastalığın klinik tablosuna değişen derecelerde etkide bulunabilir. Bu çalışma, ülkemizde primer ailesel hiperlipidemili çocuk ve adölesanlarda şu ana kadar yapılan en geniş kapsamlı ve en fazla genin incelendiği araştırmadır.
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan çocuklarda kronotip, uyku problemleri ve riskli davranış ilişkisinin araştırılması

Amaç: Bu çalışmanın amacı Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu olan ergenlerdekronotip, uyku problemleri ve riskli davranışparametlerini sağlıklı çocuklar ile karşılaştırmak ve DEHB olan olgularda kronotip, uyku problemleri ve riskli davranış arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Psikiyatrisi Polikliniğine başvuran 14-17 yaşlar arasında, DEHB nedeniyle daha önce hiç ilaç tedavisi almamış veya en az 3 aydır ilaç tedavisi kullanmayan 41 DEHB tanılı olgu ve sağlıklı kontrol grubunu oluşturan 41 ergen çalışmamıza dahil edilmiştir. Katılımcılar Okul Çağı Çocukları için Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi- Şimdi ve Yaşam Boyu Versiyonu- Türkçe Uyarlaması ile değerlendirildiler ve katılımcılara WISC-R testinin 4 alt testi uygulandı. ErgenlerRiskli Davranışlar Ölçeği'ni ; ebeveynleri ise Çocuklarda Uyku Ölçeği ve Çocukluk Dönemi Kronotip Anketi doldurdular. Bulgular: DEHB grubunda kontrol grubuna göre ÇDKA toplam puanı; RDÖ toplam ve antisosyal davranış ve alkol kullanımı alt ölçek puanı; ÇUÖ toplam, toplam uyku problemleri puanı, davranış sorunları, horlama alt ölçek puanı, uyku problemleri toplam puanı ve ÇUÖ toplam puanı anlamlı olarak daha yüksek bulundu. DEHB grubu içinde kronotiplere göre RDÖ alt ölçek puanları değerlendirildiğinde intihar eğilimi alt ölçek puanı akşamcılarda anlamlı olarak daha yüksek bulundu. DEHB grubunda ölçekler arası korelasyonlar incelendiğinde ÇDKA ile ÇUÖ toplam puanı arasında ve ÇDKA ile ÇUÖ uyku toplam puanı arasında pozitif yönde bir ilişki saptandı. DEHB grubunda ÇDKA toplam puanı üzerine etki eden faktörlerin lineer regresyon analizi yapıldığında, ÇUÖ toplam puanı ile ÇDKA toplam puanı arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. DEHB grubunda ÇDKA toplam puanı üzerine etki eden faktörlerin farklı bir modelle lineer regresyon analizi yapıldığında ÇUÖ uyku toplam puanı ile ÇDKA arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sonuç: DEHB grubunda kontrol grubuna göre akşamcılığın daha fazla olduğu, DEHB grubunun daha fazla uyku problemlerinin olduğu ve daha fazla riskli davranışta bulundukları saptanmıştır. DEHB grubunda uyku problemleri ile akşamcılık arasında pozitif yönde ilişki olduğu saptanmıştır.
Antenatal hidronefroz tanısı alan çocukların postnatal değerlendirilmesi ve takibi

Antenatal hidronefroz, antenatal dönemde ultrasonografi ile incelemede en sık saptanan genitoüriner sistem anomalisidir. Antenatal hidronefroz en sık saptanan genitoüriner sistem anomalisi olmasına rağmen, postnatal dönemde bu hastaların değerlendirilmesi ve izlemi ile ilgili bilgiler hakkında görüş birliği yoktur. Bu çalışmada antenatal dönemde tanı almış olguların postnatal takipleri retrospektif olarak incelendi. Ocak 2000 ile Aralık 2012 tarihleri arasında antenatal hidronefroz tanılı 364 hasta (244 erkek, 120 kız) incelendi. Çalışmaya dahil edilen prenatal USG'de ünilateral veya bilateral çeşitli derecelerde hidronefroz saptanan 364 hastanın toplam 482 böbreğinin postnatal ilk USG'lerinde renal pelvis AP çaplarına göre, 185'inde hafif, 119'unda orta, 86'sında ağır derecede hidronefroz olduğu; 92 böbrekte ise hidronefroz bulunmadığı gösterildi. Postnatal ilk USG'de normal bulunan böbreklerin izleminde %29.4'ünde renal anomali saptandı. Postnatal USG'de hidronefroz derecesinin artmasıyla ile obstrüksiyon görülme riskinin arttığı tespit edildi. Çalışma sonunda antenatal hidronefrozlu hastalarda İYE geçirme riski istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulundu (p<0.05). Antenatal hidronefrozun tekrarlayan İYE sebebiyle renal skar zemininde büyüme-gelişme geriliği ve malnütrisyona neden olabileceği saptandı. Sonuç olarak ANH' un persiste etmesi büyüme-gelişme ve beslenme durumunu etkilediği, persiste eden hidronefrozun İYE ile anlamlı ilişkisi olduğu ve bu üç durumun birlikteliği ile beslenme büyüme-gelişme üzerine olumsuz etkide olduğu saptanmıştır.
Çocuk yoğun bakım ünitesinde yatan hastaların D vitamini düzeyleri

Amaç: Çocuk Yoğun Bakım Ünitesinde yatan hastalarda serum 25 -hidroksivitamin D (25-OHVitD) düzeyleri tespit edilerek D vitamini eksikliği saptananlara D vitamini desteği verilmesi; ayrıca ÇYBÜ'deki kronik hastalığı üstüne akut hastalık eklenen hastalarla sadece akut hastalığı olanların D vitamini seviyelerinin karşılaştırılması amaçlandı. Hastalar ve Yöntem: Çalışmaya Ocak 2015- Haziran 2016 tarihleri arasında İnönü Üniversitesi Turgut Özal Tıp Merkezi ÇYBÜ'ye yatırılan 1 ay-18 yaş aralığındaki 327 hasta ve kontrol grubu olarak sağlıklı 90 vaka alındı. A grubu, sadece akut hastalığı olan (A1 grubu= 125 hasta) ve kronik hastalığı üzerine akut hastalık eklenen (A2 grubu= 202 hasta) hastalar olmak üzere ikiye ayrıldı. Tüm vakaların demografik bilgileri, 25 -OHVitD, Ca, P ve ALP düzeyleri retrospektif taranarak kaydedildi. Bulgular: 25 -OHVitD seviye ortalamaları sırasıyla A grubunda 20,9 16, 4 ng/dl; A1 grubunda 25,7 17, 2 ng/dl; A2 grubunda 17,9 15, 2 ng/dl; B grubunda 25,9 14, 4 ng/dl bulundu. D vitamini eksikliği sırasıyla A grubunda %55, A1 grubunda %43,2, A2 grubunda %62,4, B grubunda %40; yetersizliği A grubunda %16, A1 grubunda %17,6, A2 grubunda %14,9, B grubunda %20; yeterliliği A grubunda %29, A1 grubunda %39,2, A2 grubunda %22,8, B grubunda %40 bulundu. Yaşın artışı ve kronik hastalık varlığı D vitamini düzeyi üzerinde belirleyici faktörlerdi. Sonuç: Hastaların yaşı arttıkça D vitamini eksikliği görülme sıklığının arttığı görüldü. ÇYBÜ'deki hastalarda ve özellikle de kronik hastalığı olanlarda D vitamini eksikliğinin daha sık görüldüğü tespit edildi. ÇYBÜ'de yatan ve ek olarak kronik hastalığı olan çocuklarda D vitamini eksikliğinin giderilmesinin tedavilerine katkıda bulunabileceği sonucuna varıldı.
Çocuk hematoloji-onkoloji kliniğinde yatan hastalarda sağlık bakımı ilişkili enfeksiyon 4 yıllık sürveyans çalışması

Giriş; Sağlık Bakımı ilişkili Enfeksiyon, ciddi boyutlarda mortalite morbidite ve ekonomik kayıplara neden olan önemli bir problemdir. Yöntem: Dört yıl süresince Çocuk Hematoloji Onkoloji Kliniğinde yatan hastalarda oluşan SBİE tipleri, en sık etkenler, tutulan sistemler ve mortalite oranları değerlendirildi. Bulgular: Dört yıllık sürede toplam yatan 607 hastanın 123 ünde 232 SBİE atağı (1,89 atak/hasta) saptandı. SBİE hızı %7,55, SBİE dansitesi 5,36/ 1000 hasta günü bulundu. En sık kan akımı enfeksiyonları (%57,8), daha sonra akciğer enfeksiyonları (%28), yumuşak doku enfeksiyonları (%7,8), abdominal enfeksiyonlar (%7,3) ve üriner sistem enfeksiyonları %4,7 oranında gözlendi. SBİE'ların %55,2'sinde steril bölgelerde, 29 hastada birden fazla üreme oldu. 128 SBİE epizodunda izole edilen toplam 183 mikroorganizmanın %59,3'ü gram negatif bakteri, %23'ü gram pozitif bakteri, %16, 9 fungus idi. En sık izole edilen mikroorganizmalar sırasıyla GSBL Escherichia coli (%9,2) ve non-albicans Candida (%8,2), ayrıca diğer gram negatif bakteriler (%9,6), olarak bulundu. Yatış sırasında toplam 607 hastada SBİE'ye bağlı mortalite %51, 6 (16/31), non-SBİE mortalite %13, 7 (79/576) ve SBİE'ye atfedilen mortalite %37, 9 olarak bulundu. Sonuç: SBİE hızımız gelişmiş ülkelere göre daha yüksek, gelişmekte olan ülkelere göre daha düşük veya kıyaslanabilir düzeyde bulundu. SBİE önlenmesi Çocuk Hematoloji ve Onkoloji hastalarında mortalite azaltılmasında en önemli faktörlerden biri olarak düşünüldü.
Ergenlik öncesi erkek çocuklarda fiziksel aktivite düzeyinin 6 dakika yürüme testi ile ilişkisi

Bu çalışmanın amacı ergenlik öncesi erkek çocuklarda fiziksel aktivite düzeyi ile 6 Dakika Yürüme Testi (6DYT) arasındaki ilişki düzeyinin incelenmesidir. Çalışmaya yaş ortalaması 8.38 0. 67 yıl olan sağlıklı 40 erkek çocuk katılımcı olarak alınmıştır. Çalışma iki aşamada gerçekleştirilmiştir. Birinci aşamada katılımcıların fiziksel aktivite düzeyleri 5 okul günü boyunca wGT3x-BT akselerometre ile belirlenmiştir. Fiziksel aktivite düzeyleri kapsamında verilerin toplandığı süre içindeki ortalama aktivite şiddetleri ile günlük adım sayıları verileri elde edilmiştir. İkinci aşamada ise, boy uzunluğu, oturma boyu uzunluğu, bacak uzunluğu ve vücut ağırlığı ölçümlerinden oluşan antropometrik ölçümleri ile 6 DYT'i uygulanmıştır. Vücut ağırlığı ve boy uzunluğu ölçümlerinden Beden Kitle İndeksi hesaplanmıştır. 6DYT sonunda 6 dakika içinde kat edilen mesafe, m/dk cinsinden yürüme hızı ve testin sonundaki Kalp Atım Hızı değerleri elde edilmiştir. Katılımcıların sosyoekonomik düzeyleri ve sokakta oyun oynama alışkanlığı ile düzenli sportif katılımın sorgulandığı bir anket formu çocukların velileri tarafından doldurulmuştur. Fiziksel Aktivite ölçümleri sonucunda, Orta şiddetli ve yüksek şiddetli aktivitelerin toplam süresinin okul içi toplam sürenin 101, 20 17, 82 dk/okul günü olduğu tespit edilmiştir. Katılımcıların okul saatleri içindeki ortalama adım sayılarının 6862,87 1583, 68 adım/gün olduğu görülmüştür. 6 DYT sonucunda ulaşılan mesafe, 546 ,67 34,59m olarak ölçülmüştür. Katılımcıların yürüme hızları 91 ,11 5,76 m/dk olarak hesaplanmıştır. Veriler, Pearson Korelasyon katsayısı kullanılarak analiz edilmiştir. Buna göre, BKİ ile Yüksek ve çok yüksek fiziksel aktivitelerin oranı ile (r= -0,531. -0,424, p<0.05) orta, zayıf istatistiksel olarak anlamlı ilişki tespit edilmiştir. 6 DYT parametreleri ile boy uzunluğu arasında (r=0,337, p<0,05) zayıf ancak istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki düzeyi olduğu görülmüştür. Bu çalışma kapsamında, Fiziksel Aktivite parametreleri ile 6 DYT parametreleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olmadığı belirlenmiştir.
Çocuklarda idrar yolu enfeksiyonunu önlemeye yönelik video animasyon yöntemiyle uygulanan eğitimin idrar yolu enfeksiyonu tekrarına etkisi

Amaç: Bu araştırma çocuklarda idrar yolu enfeksiyonunu önlemeye yönelik video animasyon yöntemiyle uygulanan eğitimin, idrar yolu enfeksiyonu tekrarına etkisini belirlemek amacıyla randomize kontrollü deneysel olarak yapılmıştır. Yöntem: Araştırma Akdeniz Üniversitesi Hastanesi Çocuk Nefroloji Polikliniği'nde Ocak-Temuz 2016 tarihleri arasında idrar yolu enfeksiyonu tanısı alan, 5-12 yaş aralığında 30 çocuk ile yapılmıştır. Girişim (n=15) ve kontrol (n=15) grubunu oluşturan çocuklar basit rastlantısal olarak kapalı zarf yöntemi ile belirlenmiştir. Araştırmanın hazırlık aşamasında araştırmacı tarafından 'İdrar Yolu Enfeksiyonlarını Önlemeye Yönelik Video Animasyon CD'si' hazırlanmıştır. Veriler, araştırmacılar tarafından literatür bilgileri doğrultusunda hazırlanan veri toplama formları ile elde edilmiştir. 1 ay ve 2 ay sonra İYE'nin tekrarlama durumu değerlendirilmiştir. Bulgular: Araştırmaya katılan çocukların tamamının kız olduğu olduğu belirlenmiştir. İlk izlemde çocukların %93.3'ünün daha önce İYE geçirdiği, %60'ının perine temizliğini arkadan öne doğru yaptığı, %56.7'sinin su dolu küvetin/leğenin içine oturarak banyo yaptığı belirlenmiştir. 2. ve 3. izlemde girişim grubundaki çocukların tamamının tuvalet sonrası perine temizliğini önden arkaya doğru yıkayarak ve/veya silerek yaptıkları, kontrol grubunda her iki izlemde de hatalı uygulama yapmaya devam eden çocukların olduğu tespit edilmiştir. İdrar yolu enfeksiyonu konusunda eğitim uygulanan girişim grubundaki hiçbir çocukta enfeksiyonun tekrarlamadığı, kontrol grubundaki çocukların ise %60'ında İYE'nin tekrarladığı belirlenmiştir. Yapılan istatistiksel analizde girişim ve kontrol grubu arasında enfeksiyon tekrarı yönünden anlamlı bir fark belirlenmiştir (p<0.05). Sonuç: Video animasyon yöntemiyle uygulanan eğitimin çocuklarda İYE'ye zemin hazırlayan faktörlerin ortadan kaldırılması ve İYE tekrarının önlenmesinde etkili olduğu bulunmuştur.
Tüberküloz temaslısı çocuklarda tüberküloz enfeksiyonu tanısında gamma interferon ve tüberkülin cilt testlerinin etkinliğinin karşılaştırılması

Amaç: Mycobacterium tuberculosis ile latent olarak enfekte olan olguların erken tanısında uzun yıllardır tüberkülin cilt testi kullanılmaktadır. Ancak TCT yeteri kadar duyarlı ve özgül değildir. Son yıllarda interferon gamma bazlı testler, latent tüberküloz enfeksiyonunun tanısında yeni bir tanı aracı olarak gündeme gelmiştir Bu çalışmada; akciğer tüberkülozlu erişkinlerle temaslı çocuklarda TCT ve bir T hücre bazlı test olan ELISPOT tekniğine dayalı TSPOT. TB testinin etkinliğini karşılaştırmayı amaçladıkGereçler ve yöntem: Çalışmada 60 temaslı çocuk değerlendirildi. Temaslı çocuklar uzak - yakın temaslı, BCG skar sayısı, BCG ile aşılanma durumu, kaynak olguyla temas süresi, öksürük süresi ve kaynak olgu sayısı, evdeki kalabalıklık indeksi ve TCT çaplarına göre ayrıldı. Tüm çocuklara ELISPOT ve TCT yapılıp akciğer grafisi çekildi. Veriler SPSS version 16.0 programı kullanılarak değerlendirildiBulgular: Altmış temaslı çocuğun 13 (% 22 )'ünün TCT'si pozitif, 32 (% 53 )'sinin TSPOT. TB testi pozitif olarak saptandı. Genel olarak her iki test arasındaki uyum zayıf (? =0,32), konkordans % 65 idi. TCT baz alındığında, TSPOT. TB testinin duyarlılığı % 92,3, özgüllüğü % 57,4 olarak saptandı. Çok değişkenli risk analizleri sonucu, kalabalıklık indeksi ve kaynak olgu sayısındaki artış TCT pozitiflik riski ile kuvvetli olarak ilişkili bulunurken, sadece kaynak olgu sayısındaki artış TSPOT. TB pozitifliği riski ile anlamlı olarak ilişkili saptandıSonuç: Tüberküloz enfeksiyon riskinin saptanmasında IFN bazlı testler TCT'e göre daha iyi bir belirleyicidir. Özellikle, kaynak olguyla uzak temaslılarda tüberküloz enfeksiyonunun saptanmasında her iki testin birlikte kullanımı erken tanı açısından önemli olabilir. Ancak bu kanıya varabilmek için, daha fazla olgunun değerlendirildiği geniş çaplı çalışmalara ihtiyaç vardır.