turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ravzatü'l-Eş'ar inceleme - metin

Mecmualar, derleyicinin zevk anlayışına göre şekillenen derleme eserlerdir. Edebiyat tarihinin inşasında önemli rol oynayan mecmualar, içeriği, kullanılan şekil, yazılış sebebi gibi unsurlar göz önünde bulundurularak sınıflandırılır. Bu mecmua-lardan biri de inceleme konumuz olan Ravzatü'l-Eşear adlı mecmuadır. Ravzatü'l-Eşear, Hindistan'ın Haydarabad şehrinde bulunan Oriental Manuscripts kütüphane-sinde yer alan bir eserdir. Mecmua ilk defa Prof. Dr. Ali Fuat Bilkan tarafından 'Hindistan'da Gelişen Türk Edebiyatı' adlı çalışmada tanıtılmıştır. Bu mecmua, Kerbela hadisesi ve Ehl-i Beyt sevgisini konu alan şiirler içermesi yönüyle tematik bir mecmuadır. Mecmuanın bir diğer önemli özelliği de Azeri sahası ve Anadolu sahasında yetişmiş şairlerin şiirlerini içermesidir. Divan edebiyatı ve halk edebiyatı şairlerinin bir araya getirilmiş olması da mecmuayı farklılaştıran diğer bir özelliktir. Derleyicinin, mecmuadaki şairleri seçmede gösterdiği özen de eserin dikkate değer yönlerinden bir diğeridir. Ravzatü'l-Eşear'da yer alan şairlerin yaşadığı dönem göz önünde tutulduğunda mecmuanın 19. yy'da istinsah edildiği anlaşılmaktadır. Ana-dolu ve Azeri Edebiyatı'nın önemli şairlerinden alınmış şiirlerin yer aldığı mecmua, bu iki kültürü bir araya getiren önemli bir kaynak durumundadır. Bu çalışmada, Ravzatü'l-Eşear'ın şekil ve içerik özellikleri incelenerek, bu eserin bilim dünyasına tanıtılması amaçlanmıştır. Eser, Prof. Dr. İsmail Hakkı Aksoyak danışmanlığında tarafımızdan doktora tezi olarak hazırlanmıştır.
Divanü Lügati't-Türk'teki fiillerden yeni Uygur Türkçesinde yaşayanlar

DİVANÜ LÜGATİ'T-TÜRK'TEKİ FİİLLERDEN YENİ UYGUR TÜRKÇESİNDE YAŞAYANLAR Mehmet ÇAPUR Yüksek Lisans Tezi, Türk Dili ve Edebiyatı, Ana Bilim Dalı Danışman: Doç. Dr. A. Deniz ABİK Ekim, 2004/XII+ 488 sayfa Bu çalışmada Divünü Lügati't-Türk'te yer alan fiiller Yeni Uygur Türçesindeki fiillerle karşılaştırılmıştır. İnceleme sonunda, Divanü Lügati't-Türk'te tespit edilen 3652 fiilin kök ortaklığı düşünülen fiiller de dahil olmak üzere 1019 tanesinin Yeni Uygur Türkesinde yaşadığı saptanmıştır. Bu çalışmayla XI. yüzyıl eseri olan Divanü Lügati't-Türk ile Yeni Uygur Türkçesi arasında fiiller esas alınarak bir bağ kurulmaya çalışılmıştır. Başka bir deyişle Doğu Türkçesinin ilk yazı dili kabul edilen Karahanlı Türkçesi ile bugün Doğu Türkçesi içinde önemli bir yere sahip olan Yeni Uygur Türkçesi fiiller aracılığıyla ses, anlam ve yapı bakımından değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışmamızın Giriş bölümünde fiiller, fiillerin söz varlığı içindeki yeri, Divanü Lügati't-Türk ve Yeni Uygur Türkçesi'nin temel alınmasının amacı ile Yeni Uygur Türkçesinin malzemelerinin neler olduğu yer almaktadır. Çalışmamızın İnceleme bölümü beş ana başlığı içermektedir. Birinci bölümde Divanü Lügati't-Türk ile Yeni Uygur Türkçesinin karşılaştırılması sonucu elde edilen 1019 fiil bulunmaktadır. İkinci bölümde ortak fiiller ses bilgisi açısından incelenmiş, söz başı, söz içi ünlü ve ünsüz değişmeleri, ses düşmeleri, ses türemeleri, göçüşme ve ikizleşme biçimlerinde tasnif edilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde ortak fiiller anlam bilgisi açısından incelenmiş ve bu fiiller anlamı değişmeyen fiiller, yakın anlamlı fiiller, anlam genişlemesi, anlam daralması, anlam değişmesi görülen fiiller olarak ele alınmıştır. Dördüncü bölümde de ortak fiiller yapı bilgisi bakımından incelenmiş basit fiiller, isimden ve fiilden türemiş fiiller başlıkları altında toplanmıştır. Beşinci bölümde ise şeklen çok benzeyen ve anlam olarak da aynı veya çok yakın olan fiillerin ortakIV kökten geldiği düşünüldüğü için bu sözcükler Kök Ortaklığı Bulunan Fiiller başlığı altında verilmiştir. Çalışmanın inceleme bölümünden sonra gelen bölümü, Değerlendirme ve Sonuç bölümüdür. Bu bölümde de inceleme bölümünde elde edilen verilerin yardımıyla bir sonuca gidilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise Divanü Lügati't-Türk ile Yeni Uygur Türkçesinde ortak olan fiillerin alfabetik dizini yer almaktadır.
Engelli birey algısında çocuk edebiyatının çocuk gelişim alanlarına etkisi: İçimdeki müzik örneği

Bu araştırmanın amacı çocuğun gerçek hayatta karşılaşacağı bedensel ya da zihinsel farlılıklara sahip bireye karışı tutum ve davranışının edebi bir üründen etkilenerek ne derece değiştiğini belirlemektir. Bu değişimin çocuğun kişisel ve sosyal açıdan gelişimine katkıları gözlemlenmiştir. Çocukların engelli kitap kişisinin yer aldığı esere olan ilgisinin belirlenmesi de çalışmanın alt amacıdır. Bu doğrultuda Sharon M. Draper'in İçimdeki Müzik adlı çocuk edebiyatı ürünü belirlenmiş ve eserin çocuklar üzerindeki etkileri incelenmiştir. Üç bölümden oluşan bu araştırmada birinci bölümde; kavramsal çerçeve, ikinci bölümde; çocuk edebiyatı bağlamında engellilik ve çocuğun gelişim alanları, üçüncü bölümde ise bulgulara ve değerlendirmeye yer verilmiştir. Araştırmada karma desen yöntemi kullanılmıştır. Nicel veri toplama yöntemlerinden yararlanarak gelişigüzel örnekleme yöntemiyle belirlenmiş örneklem grubuna ön test-son test uygulaması yapılmış, bu suretle engelli çocuklara karşı tutumun değişip değişmediğini belirleyen verilere ulaşılmıştır. Nitel veri toplama yöntemlerinden doküman incelemesi ve görüşme tekniği uygulanmıştır. Araştırmanın alt amacı olan çocukların engelli kitap kişisinin yer aldığı esere olan ilgilerine dair verilere yarı yapılandırılmış görüşme formu ile ulaşılmıştır. Örneklem grubunu 6. sınıf seviyesinde yirmi dört öğrenci oluşturmaktadır. Engelli karakterin yer aldığı nitelikli bir çocuk edebiyatı ürününün okuyucusunun zihnine ve duygu dünyasına hitap ederek kişilik ve sosyal gelişimine katkı sağladığı tablolarla desteklenmiştir.
Kayıp Destan'ın İzinde ya da Manzaralar'da ?Yiten?: Kuvayi Milliye ve Memleketimden İnsan Manzaraları'nda milliyetçilik, propaganda ve ideoloji

Kuvayi Milliye ve Memleketimden İnsan Manzaraları, Nazım Hikmet'in 1940'lar boyunca Bursa Hapishanesi'nde yazdığı Türkçe edebiyatın en ünlü metinlerinden ikisidir. Edebi niteliklerinin yanı sıra, bu iki metnin önemi temel olarak bugün bile birçoklarınca bir tabu ve vatana ihanetin işaretlerinden kabul edilen Nazım Hikmet'in ideolojik duruşundan, komünizmden kaynaklanır. Bu bağlamda, her iki metin de Kemalizm, milliyetçilik, İslamcılık ve sosyalizmden oluşan Türkiye'nin ana akım ideolojilerinin takipçileri tarafından özellikle Nazım Hikmet'in aslında bir vatansever ya da tam tersine bir hain olduğunu kanıtlamak için kullanılagelmiştir. Bu siyasi kullanımlarının dışında, Kuvayi Milliye ve Memleketimden İnsan Manzaraları'nın bir diğer ilginç karakteristiği bu iki metnin birbiriyle iç içe giren ve karışan yazılış, yayımlanış ve alımlanma süreçlerinde ortaya çıkar. Bu tez öncelikle Kuvayi Milliye ve Memleketimden İnsan Manzaraları'nın edebiyat tarihlerine odaklanır ve milliyetçilik, propaganda ve ideolojinin bu metinlerin içeriğini nasıl şekillendirdiğini inceler. Bu tez ayrıca, Kuvayi Milliye ve Memleketimden İnsan Manzaraları'nın türsel ve anlatıbilimsel karakteristiklerinin yeniden yazılma sürecindeki önemini gösterir ve bu iki metnin özellikle Türkiye'nin resmi tarih, rejim ve söyleminin yorumlanması açısından birbirinin antitezleri olduklarını iddia eder.
Kazan Tatar Türklerinin mitolojisi

Kazan Tatar Türklerinin mitolojisi ile ilgili hazırlanan bu çalışma Giriş ve Sonuç ile birlikte üç kısımdan oluşmaktadır. Giriş kısmında, Kazan Tatarlarının kimliği, Tatar mitolojisinin kaynakları ve bu konuda yapılmış çalışmalar hakkında bilgi verildi. Böylece hem bu çalışmada yararlanılan metinler ve akademik araştırmalar tanıtıldı hem de çalışmaya konu olan Tatar Türkleri için tarihi süreç içerisinde yapılan farklı isimlendirmeler hakkında bilgiler sunuldu. İnceleme kısmında masal, efsane, destan, bilmece, atasözü ve deyim gibi Tatar halk edebiyatının türleri, Tatar kültür tarihinde yer edinmiş edebi eserler, günlük yaşamdaki inançların yansıtıldığı büyü ve fallarla ilgili inanç ve uygulamaların derlendiği çalışmalar incelenerek mitik unsurlar tespit edildi. Tespit edilen bu unsurlar, genel Türk mitolojisi ile birlikte değerlendirildi. Bu değerlendirmeler yapılırken zaman zaman Tatar mitolojisiyle ilgili akademik çalışmalardan da istifade edildi.
Ali Emirİ'nin Osmanlı Tarih ve Edebiyat Mecmuası üzerine bir inceleme

Bu çalışmada, Ali Emiri'nin önce Osmanlı Tarih ve Edebiyat Mecmuası daha sonra da Tarih ve Edebiyat Mecmuası adıyla yayınladığı dergisi çeşitli yönlerden incelenmiştir. Ali Emiri, hayat hikayesini Tezkire-i Şuara-yı Amid adlı eserinde uzunca anlatmıştır. Emiri hakkında bilgi veren çeşitli makale ve kitaplar yayınlanmıştır. Bu çalışmalar genellikle Tezkire-i Şuara-yı Amid'deki bilgilere dayanmaktadır. Bu çalışmada, söz konusu kaynakların Ali Emiri hakkında verdiği bilgiler derlenmiş; bunlar Emiri'nin Osmanlı Tarih ve Edebiyat Mecmuası'nda verdiği bilgilerle desteklenerek yeniden yazılmıştır. Ayrıca, dergiden hareketle, Emiri'nin eserleri ve edebiyatımızdaki yerine dair bilgiler verilmiştir. Ali Emiri, bu dergiyi iki seri halinde neşretmiştir. Birinci seriyi 1334- 1336 (31 Mart 1918- 30 Eylül 1920) yılları arasında, Osmanlı Tarih ve Edebiyat Mecmuası; ikinci seriyi ise 1338 (31 Ağustos 1922- 5 Ocak 1923 )'de, Tarih ve Edebiyat Mecmuası adıyla çıkarmıştır. Birinci seriyi 956 sayfa olarak 31 sayı, ikinci seriyi ise 100 sayfa olarak 5 sayı yayınlamıştır. Emiri, derginin ilk serisini 16 sayfa olarak yayınlamaya başlamış ve her yıl bir forma ekleyerek ikinci yıl 32 ve üçüncü yıl 48 sayfa halinde neşretmiştir. Dergide, 359 adedi şiir, 271 adedi nesir olmak üzere toplam 630 başlık tespit edilmiştir. İncelemede, dergideki yazılar, tarih ve edebiyat olmak üzere iki ana bölüme ayrılmıştır. Dergide çok fazla bir yer tutmayan tarih yazıları, yakın ve uzak tarih olarak tasnif edilmiştir. Derginin en kapsamlı bölümünü edebiyat yazıları oluşturmaktadır. Bu bölüm kendi içinde nazım ve nesir olarak ikiye ayrılmıştır. Dergideki başlıkların yarıdan fazlasını oluşturan şiir, ayrı bir bölümde değerlendirilmiştir. Burada şiirler nazım şekli, nazım türü ve şair kadrosu bakımından incelenmiştir. Dergide 5'i anonim olmak üzere, toplam 123 şairin 354 şiiri yayınlanmıştır. Gazel, 277 örnekle nazım şekilleri içerisinde ilk sırada yer almıştır. Dergide 94 örnekle en fazla Ali Emiri'nin şiirleri yayınlanmıştır. Nesir yazılarının önemli bir bölümü tenkitlerden oluşmuştur. Bu tenkitler, çeşitli konuların eleştirildiği genel tenkitler ve Fuad Köprülü'ye yöneltilenler olmak üzere, iki ayrı bölümde değerlendirilmiştir. Genel tenkitlerin bir kısmı Evkaf ve Maarif Nezareti gibi kurumlara yöneliktir.
Türk tiyatro yazınında Başar Sabuncu

'Türk Tiyatro Yazınında Başar Sabuncu' başlıklı bu yüksek lisans tezinin amacı, 1962- 2001 yılları arasında dramaturg, oyuncu ve yazar olarak sanat hayatını etkin bir şekilde sürdüren, çağdaş Türk tiyatrosunun önemli isimlerinden Başar Sabuncu'nun eserlerinden hareketle yazarın, Türk tiyatrosuna sağladığı yazınsal katkıyı ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda yazarın eserleri yapısall ve tematik olarak incelenip tasnif edilmiş, ardından tümevarım yöntemiyle yazarın metin yazarlığına dair değerlendirme ve tespitlere ulaşılmıştır. Elde edilen bulgular, Dünya tiyatrosu ve Türk tiyatrosundaki eğilimlerle karşılaştırılmış, böylece Başar Sabuncu'nun benimseyip dahil olduğu tiyatro dairesi belirlenmiştir. Başar Sabuncu'ya ait on iki eser üzerine yapılan incelemelerden hareketle yazarın tiyatro anlayışı açıklanmıştır. Yazın hayatının ilk dönemlerinde hem absürt tiyatro metinleri kaleme almış hem de toplumcu gerçekçilik akımını Marksist bir estetikle yansıtmış olan yazar, epik tiyatro türünde oyun yazmış, çağdaş tiyatro hareketlerini ve biçimlerini de takip ederek yazın hayatının son döneminde yazdığı eserlerinde postmodern eğilimlere yakınlığını göstermiştir. Türk tiyatrosunun kendi dönemi içerisinde gösterdiği yaygın eğilimleri de yakından takip ettiği ve bu eğilimler içerisinde eserler ürettiği görülmektedir. Biyografik türde kaleme aldığı tek eseri bunun bir örneğini teşkil etmektedir. Başar Sabuncu, Türk tiyatro yazını içerisinde toplumcu bakış açısının tiyatromuza girmesinde etkin rol oynayan yazarlardan biri olmuş, dünya edebiyatında gelişen tiyatro hareketlerini yakından takip etmiş, yabancı tiyatro edebiyatları hakkındaki geniş bilgisiyle önemli klasikleri postmodern kurgulama teknikleriyle dilimize ve sahnemize aktarmıştır. Bu anlamda Başar Sabuncu'nun, Türk tiyatro yazını içinde ve Türk tiyatro yazını için çok yönlü, aydın ve özgün bir sanatçı olduğu saptanmıştır.
Türk efsaneleriyle ilgili kitapların açıklamalı bibliyografisi (1928-2011)

Ülkemizde halk bilimine eğilimin artmasıyla birlikte halk kültürüne ait her türlü folklorik malzemeyi tespit ve derleme çalışmaları hız kazanmıştır. Bu malzemelerin başında halk anlatıları gelmektedir. Bu doğrultuda halk anlatılarından efsane türü ile ilgili derleme ve tespit çalışmaları ile başlayan sürece bilimsel çalışmalar da eklenmiş, bu alanda yapılan çalışmalar artarak devam etmiştir. Çalışmalar arttıkça bu çalışmaların bibliyografik olarak kayıt altına alınması ihtiyacı da hissedilmiştir. Bu çalışmayla, efsane konusunda yayımlanmış kitaplar incelenerek ve değerlendirilerek bir araya getirilmiştir. Sonuç kısmında efsane çalışmaları ile ilgili istatistiki bilgiler grafiklerle birlikte açıklanmıştır. Burada incelediğimiz kitaplar, bundan sonraki çalışmalara kaynaklık edecek, içerik ve yöntem belirlemede faydalı olacaktır.
Şerh-i Ba'zı Gazeliyat-ı Sa'ib-i Tebrizi ve şerh metodu

Çalışmamızın konusu 18. yüzyılda yaşamış Nusret Ebubekir Efendinin Şerh-i Ba'zı Gazeliyat-ı Sa'ib-i Tebrizi adlı eseridir. Tasavvufi şerhe örnek olan eser Sa'ib-i Tebrizi Divanından seçilen bazı gazellerin şerhidir. Amacımız, bu çalışmayla Klasik Türk Edebiyatında metin şerhi ve metoduna dair bir katkı sağlamaktır. ilk olarak şerh ve şerh geleneği hakkında bilgiler derlenmiş, Sa'ib-i Tebrizi ve Nusret Ebubekir Efendinin hayatı, sanatı ve eserleri bölümü oluşturulmuştur. İnceleme kısmında ise eserde uygulanan metoda dair bilgi edinilmesi amaçlanmıştır. Üçüncü bölümde transkripsiyonlu metin yer almaktadır. Son olarak da orijinal metin verilmiştir.
Gelibolulu Suni Divanı ve tahlili

'Gelibolulu Sun'i Divanı ve Tahlili' adlı bu doktora tezinde tenkitli metin ve tahlil çalışması yapılmıştır. Eski Türk Edebiyatının gelişimini takip edebilmek, geçirdiği evreleri iyi incelebilmek için öncelikle metinlerin tespit edilmesi daha sonra bunların bilimsel metotlarla incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir. Gelibolulu Sun'i'nin doğum tarihi kaynaklarda yer almamaktadır. Faizi Tezkiresinde 1534'te vefat ettiği kayıtlıdır. Hemşehrisi Gelibolulu Ali 50 yaşlarında vefat ettiğini söylediğine göre Sun'i'nin, 1484- 1485 yıllarında doğmuş olabileceğini tahmin etmekteyiz. Medrese eğitimini yanda bırakmış, hayatının değişik dönemlerinde katiplik ve eminlik mesleklerinde bulunmuştur. Kaynakların üzerinde ittifakla durduğu konu; Sun'i'nin yaşadığı dönemde değeri ölçüsünde itibar ve iltifat görmediği, maddi bakımdan hep zorluk çektiğidir. Bu çalışma bir giriş ve dört bölümden oluşmuştur. 1. bölümde şairin hayatı, eserleri ve edebi şahsiyeti; 2. bölümde ise divanın şekil yönünden incelenişi bulunmaktadır. 3. bölümde divanın tahlili yapılmıştır. 4. bölümde ise dört yazma nüsha kaışılaştınhp tenkitli metin ortaya konulmuştur. Sonuç bölümünde çalışmanın bir değerlendirmesine yer verilmiş ve Sun'i'nin Klasik Türk Edebiyatı içindeki yeri ortaya konmaya çalışılmıştır.
Fethi Naci'nin 'Eleştiri ünlükleri' üzerine bir inceleme

Eleştiri ve eleştirmenlik, birbiriyle bütünleşen bu iki kavram, Türk edebiyatının geçmişşten günümüze en çok tartışılan konuları arasında yer almaktadır. Özellikle eleştirinin edebiyatımızda kuramlarla gelişen bir alan olmasından daha çok, beğenme-beğenmeme gibi veya çeşitli ideolojik kavramlara bağlı olarak oluşması, eleştiride öznellik - nesnellik sorunsalını gündeme getirmektedir. Fethi Naci, edebiyatımızda eleştiriye katkısı bulunmuş önemli eleştirmenlerimizden biridir. 1980- 1995 yılları arasında kaleme aldığı 'Eleştiri Günlükleri', deneme- eleştiri türünün önemli örnekleri arasında yer almaktadır. Bu bildiride, Fethi Naci'nin 'Eleştiri Günlükleri' ele alınmakta ve yazarın incelemeleri eleştirel bir okumayla incelenmektedir. Çalışmamızda kaynak olarak, Fethi Naci'nin Eleştiri Günlükleri temel alınmıştır. Ayrıca Fethi Naci eleştirisindeki dönem değişimlerini ele alan Yıldız Ecevit'in 'Fethi Naci'de Toplumcu Estetiğin Üç Aşaması' adlı makalesinden ve Türk edebiyatında eleştiri üzerine çalışmış yazarların eserlerinden yararlanılmıştır.
Türk romanında kronotop kavramı (1870-1928)

Bu çalışmada Türk romanı kronotop kavramı odağa alınarak ele alınmaktadır. Çalışmaya 1937- 1938 yılları arasında Mikhail Bakhtin tarafından yazılan 'Romanda Zaman ve Kronotop Biçimleri-Tarihsel Bir Poetikaya Yönelik Notlar' başlıklı makale referans çerçevesi olarak hizmet etmektedir. Bakhtin'in öldüğü yıl olan 1975'te yayımlanan bu makale ancak 1981'de İngilizceye çevrilerek yazıldığından neredeyse yarım yüzyıl sonra akademik çalışmalarda hak ettiği ilgiyi görmüştür. Aradaki zaman kaybı göz önüne alındığında sanat ve edebiyat çalışmalarında zaman-uzam üzerine yapılan araştırmaların yeni başladığı söylenebilir. Kronotop kavramı kesin, eksiksiz bir tanımlama olarak görülmemekle birlikte anlatılarda yer alan zaman-mekan birliğini ayrılmaz bir bütünlük içerisinde değerlendirmenin önemini anlamaya yardımcı bir argüman olarak değerlendirilmektedir. Tarihsel bir kronotopun parçası olan yazar, kurgusal dünya ve karakterlerin hayatları zaman-uzamların kaynaştığı eksende birleşerek anlatı çok katmanlı bir hale gelmektedir. Türk romanında yer alan kronotopların yazarların dış dünyayla kurduğu ilişki ve kurgusal dünyanın kendi içindeki etkileşimini içeren bir dizi özelliğin somut imgesel birimlerle bütünleştirilerek ele alınması tarihsel özgüllüğe sahip farklı kronotopik düzenlemeleri ortaya çıkaracaktır. Bu çalışma 1870- 1928 yılları arasında yayımlanan romanlarda yer alan kronotoplar ile bunlar arasındaki etkileşimi ortaya çıkararak belirli bir eser ya da yazara ait yapılan çalışmalardan farklı olarak Türk romanının belli bir dönemine özgü kronotopları bütünsel olarak irdelemektedir.
Cahit Sıtkı Tarancı'nın Ziya'ya Mektuplar adlı eserinde söz varlığı

Cahit Sıtkı, Türk edebiyatının önemli şairlerinden biridir. Tezimizde Cahit Sıtkı Tarancı'nın 'Ziya'ya Mektuplar' adlı eseri incelenmiştir. Bu eseri incelememizdeki amaç şudur; Sanatçının kimliği ve eser arasındaki ilgi, söz varlığı bakımından ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmada 1957 yılında Varlık Yayınları tarafından basılan kitap esas alınmıştır. Fakat kitabın ilk sayfalarında yer verilen Ziya Osman Saba'nın 'Cahit'le Günlerimiz' adlı yazısı bu çalışmaya dahil edilmemiştir. Çalışma esas olarak iki bölümden oluşmaktadır: Giriş ve İnceleme. Giriş kısmında araştırmanın konusu, amacı, kapsamı, yöntemi, eserin imlası ve değerlendirilmesi, Tarancı'nın hayatı, edebi kişiliği, eserleri ve söz varlığı yer almaktadır. İnceleme kısmında ise kelimeler; isimler, fiiller, sıfatlar, zarflar, zamirler, edatlar, bağlaçlar, ünlemler, deyimler, atasözleri olarak ana ve alt başlıklara ayrılmıştır. Ek olarak fiilimsilere de yer verilmiştir. Eserin inceleme kısmında Excel programı kullanılmıştır ve bütün kelimeler taranmıştır. Tekrar eden kelimeler bir daha ele alınmamıştır. Çalışmada kelimelerin cümle içindeki görevlerine dikkat edilmiş, çekim ekleri çıkarılmış ve sözcükler eksiz olarak sınıflandırılmıştır. Çalışma sonuç ve kaynakça kısmıyla sona ermektedir. Sonuç kısmında kelimelerin sayısal veri gösterilmeye çalışılmıştır.
Cumhuriyet'in seyyahları: Türk aydınının gözünden Avrupa'ya bakmak (1923-1960)

Türklerin yüzyıllardır süregelen Avrupa'yı tanıma çabası, Cumhuriyet dönemi ilezirvesine ulaşmış ve bizatihi devletin öncülüğünde Batılı kurumlar, alışkanlıklar ve sosyal düzen Türkiye şartlarına uyarlanmaya çalışılmıştır. Askeri, siyasi ve mali bakımdan örnek alınan Batılı devletlere İmparatorluk döneminden başlayarak yapılan gezilerle de modernleşmenin kutup yıldızları mesabesinde görülen memleketler ve milletler yerinde gözlemlenerek her alandaki usulleri idrak edilmeye uğraşılmıştır. Cumhuriyet döneminde hız kazanan Batı'yı tanıma çabası, tersine bir oryantalizm, garbiyatçılık ve Türklerin Batı'yı Osmanlı İmparatorluğu'nu kurtarma gailesindenmünezzeh surette keşfetmesi süreci olarak nitelendirilebilir. Keşif sürecinin mühimbasamaklarından biri olan geziler ve yolculuk sırasında kaleme alınan seyahatnameler, Türk aydınlarının zihnindeki Batı imgesinin anlaşılması bakımından net örnekler ortaya koymaktadır. 1923- 1960 yılları arasında Almanya, Fransa, İngiltere ve Amerika Birleşik Devletleri üzerine yoğunlaşan geziler sırasında kaleme alındığı tespit edilen otuz bir farklı seyahatname vasıtasıyla Türk aydınlarının Batı'yı nasıl gözlemlendiği ve üzerlerinde nasıl bir etki bıraktığı sorusu Türk düşünce tarihinin dikkate değer birmevzusudur.
Piyano/düşünüyorum dergisinde mizah ve hiciv

Süreli yayınlar, edebiyat tarihi çalışmalarının önemli bir ayağını meydana getirir. Döneminin özelliklerini bütün çıplaklığıyla ortaya koyma potansiyeline sahip olan gazete ve dergiler hem düşünce serüveninin hem de toplumsal olgu ve değişimlerin tespit edilerek anlaşılabilmesi için ehemmiyet taşıyan vesikalardır. Büyük kitlelere ulaşabilme noktasında daha başarılı olduğu iddia edilebilecek edebiyat muhtevalı süreli yayınlar, burada özellikle zikredilmelidir. Başlangıçta, toplumu eğitmek ve onu düzeltmek gayesi güden Osmanlı aydınının, bu amacını yaygın olarak edebi metinler vasıtasıyla gerçekleştirdiği bilinir. Bu tarz metinlerin toplumla buluşmasını sağlayan yegane araç ise süreli yayınlardır. Bu bağlamdan hareketle sözü edilen vesikaların bir okul işlevi taşıdığı düşünülebilir. Osmanlı yayın tarihi içerisinde önemli bir yekuna ve işleve sahip olan mizah yayıncılığından, ayrıca bahsetmek gerekir. İstibdat süreci boyunca yasaklanan mizahi gazete ve dergilerde, II. Meşrutiyet'in ilanıyla birlikte adeta bir yayın patlaması yaşanır. Genel kabule göre Diyojen'le başlayan Osmanlı'daki mizahi yayın serüveni, söz konusu dönem itibariyle nicelik ve kısmen nitelik olarak kayda değer bir aşama kateder. Çalışmanın konusu olan ve 1910 yılında yayın hayatına başlayan Piyano/Düşünüyorum dergisi de II. Meşrutiyet'in, mizahi içeriği ağır basan yayınlarındandır. Dergi, yayımlandığı beş aylık süre içerisinde, dönemin önde gelen kalemlerine alan açar. Özgürlüğünden ödün vermeyerek gür sesiyle dikkat çeken bir yayın olan Piyano/Düşünüyorum, mühim sayılabilecek pek çok mizahi metin içerir. Çalışmada, söz konusu dergideki mizah ve hiciv yazıları, gülme kuramlarından hareketle değerlendirilecektir. Burada gülmenin, mizahın temel yapı taşı olduğu iddia edilecek, hicvin ise gülmeden ziyade eleştiriye daha yakın bir olgu olduğu öne sürülecektir. Gülme kavramının isabetli bir şekilde temellendirilmesi, mizahın da doğru anlaşılmasını sağlayacağı düşüncesinden hareketle hicvin mizahla olan ilişkisi tespit edilecektir. Böylece iki kavram arasındaki benzerlikler ve farklar ortaya konulacaktır.