turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Pediatrik premedikasyonda uygulanan oral midazolam ve midazolam-ketamin birlikteliğinin perioperatif etkilerinin karşılaştırılması

Çalışmamızda, pediatrik hastalara uygulanan oral midazolam ve midazolam-ketamin birlikteliğinin intraoperatif BİS ve hemodinamik değişkenlere, perioperatifkomplikasyonlara ve derlenme dönemi üzerine olan etkilerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Elektif cerrahi geçirmiş, anestezi indüksiyonu sevofluran ile gerçekleştirilmiş, ASA I-II sınıfı (1-8 yaş) 122 hastanın anestezi izlem formları incelendi. Premedikasyon uygulanmamış hastalar kontrol grubunu oluşturdu. Anesteziindüksiyonundan 30 dakika önce oral yoldan 0,5 mg/kg midazolam uygulanmışhastalar grup M'yi, 0,25 mg/kg midazolam ve 2,5 mg/kg ketamin uygulanmışhastalar grup MK'yi oluşturdu. Hastaların aileden ayrıldıklarındaki PSAS ve anesteziindüksiyonundaki MAS değerleri, kalp hızı, ortalama arter basıncı, SpO2, BİS, soluk sonu sevofluran ve ETCO 2 değerleri veri olarak alındı. Uyanma, derlenmede kalış veayılma süresi, MADS ve SAS kayıtları elde edildi. Perioperatif yan etkiler kaydedildi. İstatistiksel değerlendirmede, tek yönlü varyans analizi ve Kruskal Wallis testi kullanıldı. Grup arası ikili değerlendirmeler bağımsız gruplar t-testi ile gerçekleştirildi. P<0. 05 anlamlı olarak kabul edildi. Grup M ve grup MK'nin PSAS ve MAS değerleri kontrol grubuna göre anlamlıdüşüktü (P<0.001). İntraoperatif dönemdeki BİS değerleri ve OAB açısından gruplar arasında fark yoktu. Uyanma süresi grup K'da diğer gruplara göre belirgin kısaydı(P<0.001). Derlenme döneminde, grup MK'nin MADS değerleri diğer gruplara göre belirgin yüksekti (P=0.002), ancak derlenmede kalış süresi açısından gruplar arasında fark yoktu. SAS değerleri her iki premedikasyon grubunda benzerdi. GrupMK'nin komplikasyon oranları diğer gruplara göre anlamlı yüksekti (P=0.038). Sonuç olarak, premedikasyonda uygulanan oral midazolam ve midazolam-ketamin birlikteliği benzer anestezi indüksiyon ve derlenme özellikleri, intraoperatifBİS değişiklikleri neden olmaktadır. Ancak midazolam-ketamin birlikteliğininkomplikasyon oranı daha yüksektir.
8-12 yaş elit yüzücülere uygulanan kombine antrenmanların performans düzeyleri üzerine etkisinin araştırılması

8-12 Yaş Elit Yüzücülere Uygulanan Kombine Antrenmanların Performans Düzeyleri Üzerine Etkisinin AraştırılmasıYapılan bu araştırmada 8-12 yaş elit yüzücülere uygulanan kombine antrenmanların performans düzeyleri üzerine etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmaya 8-12 yaş grubunda bulunan 14 erkek ve 14 kız olmak üzere toplam 28 elit yüzücü dahil edilmiştir. Araştırmaya katılan yüzücülere 12 hafta boyunca kombine yüzme antrenmanı uygulanmış, program öncesi ve sonrasında yüzücülerin bazı fiziksel, fizyolojik ve biyomotorik performans parametrelerinde meydana gelen değişimler incelenmiştir. Araştırmada elde edilen verilerin istatistiksel analizlerinde SPSS 22.0 veri analiz programında Paired-Samples T test analizinden yararlanılmıştır. Araştırmanın sonunda elit yüzücülerin boy ve kulaç uzunluklarında istatistiksel açıdan anlamlı bir artış (p<0,05), esneklik, uzun atlama, dikey sıçrama, şınav çekme, mekik çekme, barfiks çekme ve ip atlama performanslarında istatistiksel açıdan anlamlı artışlar meydana geldiği bulunmuştur (p<0,05). Bunun yanı sıra elit yüzücülerin uygulanan antrenman programı sonunda bir maksimum tekrar kuvvet, yüzme performansları ile ve antropometrik çevre ölçümlerinde istatistiksel açıdan anlamlı bir gelişme (p<0,05), dinlenik nabız ve deri altı yağ ölçümlerinde ise istatistiksel açıdan anlamlı bir azalma meydana geldiği saptanmıştır (p<0,05). Sonuç olarak, 8-12 yaş grubunda bulunan elit yüzücülere uygulanan kombine antrenmanın fiziksel, biyomotorik ve fizyolojik kapasite üzerine faydaları olduğu söylenebilir.
Çocuklarda intraoperatif sıvı tedavisinin postoperatif elektrolit seviyelerine etkilerinin retrospektif değerlendirilmesi

Çocuklarda yeterli miktarda ve uygun kompozisyonda sıvı verilmemesi vücut kompartmanlarında volüm ve elektrolit değişikliklerine neden olarak morbidite ve mortalite riskini artırır. Perioperatif kristaliod, kolloid ve kan transfüzyonunun amacı kayıpların yerine konulması ve yeterli doku perfüzyonunu sağlayacak kardiovasküler stabilitenin korunmasıdır. Bu çalışmanın amacı; intraoperatif olarak kullanılan parenteral sıvıların postoperatif serum sodyum, potasyum, klor ve glukoz değerlerinde yaptıkları değişikliklerin araştırılmasıdır. Hacettepe Üniversitesi Hastanesi Çocuk Cerrahisi Bölümünce 2010 ocak ayı ile 2013 kasım ayları arasında laparatomi yapılan, cerrahi süre 1 saatten fazla olan, 1 ile 18 yaş arası çocukların dosyaları ve anestezi raporları retrospektif olarak taranmıştır. Kan sodyum, potasyum, klor veya glukoz değerlerinden herhangi birine veya hepsine cerrahi öncesi, cerrahi sonrası ilk 24 saat veya her iki durumda da bakılmayan hastalar çalışmaya dahil edilmemiştir. Olguların yaşı, cinsiyeti, vücut ağırlığı, ek hastalık olup olmadığı, var ise ek hastalığın ne olduğu, cerrahi tipi, cerrahi süresi, peroperatif kullanılan sıvı türü (SF, İsolyte-S, SF+% 5 Dekstroz karışımı, HES(130/0,4), Gelofusin, Taze Donmuş Plazma, Eritrosit süspansiyonu), preoperatif ve postoperatif plazma sodyum, potasyum, klor ve glukoz değerleri not edilmiştir. Toplamda 144 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Üç hastanın Na+ değerleri dışında tüm hastalarda preoperatif ve postoperatif kan glukoz ve elektrolit değerleri istatistiksel olarak anlamlı azalma ve/veya artış olan değerler de dahil normal sınırlar içinde bulunmuştur. Çocuklarda intraoperatif sıvı yönetiminde 100 ml SF içinde 20 ml % 5 dekstroz karıştırılarak hazırlanan sıvının intraoperatif verilmesinin kan glukoz düzeyinde değişiklik yapmadığı, hipoglisemi riski olan hastalarda güvenle kullanılabileceği, kristaloidlerin; kolloidlerle ve kan ürünleri ile birlikte gereksinimlere göre kullanılmasının kan elektrolit ve glukoz düzeyinde preoperatif değerlere göre değişiklik yapmayacağı sonuçlarına varılmıştır. Türkiye'de, çocuklarda intraoperatif kullanım için kullanıma hazır, hipo-hiperglisemi ve hiponatremiye neden olmayan düşük konsantrasyonda dekstroz içeren izotonik sıvıların piyasaya sunulması önerilir.
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan çocuk ve ergenlerde empati becerileri, duygusal yüz ifadelerini tanıma ve akran zorbalığı

Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu dikkat sorunları, aşırı hareketlilik ve dürtüsellik ile karakterize çocukluk çağının en sık görülen nörogelişimsel bozukluklarından birisidir. DEHB'li çocukların kişilerarası ilişkilerde yaşadıkları sorunlar için risk faktörü olarak DEHB çekirdek semptomlarının yanı sıra empati becerileri ve duygusal yüz ifadelerini tanıma gibi işlevlerdeki bozulmalar gösterilmektedir. DEHB'li çocuklar sosyal yetersizlikleri nedeniyle zorbalık açısından risk altındadır. Bu çalışmada DEHB tanısı olan çocuk ve ergenlerin empati becerileri ve duygusal yüz ifadelerini tanıma ile akran zorbalığı ilişkisi açısından kontrol grubu ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya DEHB tanısı konmuş, 8-16 yaş 65 çocuk ve ergen dahil edilmiştir. Kontrol grubuna yaş ve cinsiyet açısından benzer 60 sağlıklı çocuk ve ergen alınmıştır. Olguların klinik değerlendirmeleri Okul Çağı Çocukları için Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi-Şimdi ve Yaşam Boyu Şekli ile, empati becerileri KASİ Empati Eğilim Ölçeği Çocuk ve Ergen Formu ile, duygusal yüz ifadelerini tanıma Gözlerden Akıl Okuma Testi ile, akran zorbalığı Akran Zorbalığı Belirleme Ölçeği ile değerlendirilmiştir. Çalışmamızda ergenlerde DEHB grubunda duygusal ve bilişsel empati becerilerinin kontrol grubundan daha zayıf olduğu saptanmıştır. DEHB grubu ile kontrol grubu duygusal yüz ifadelerini tanıma açısından karşılaştırıldığında çocuk ve ergenlerde gruplar arasında fark saptanmamıştır. Ergenlerde DEHB'si olan grubun kontrol grubuna göre daha fazla sözel zorbalık yaptığı ve zorbalığa daha fazla maruz kaldığı) saptanmıştır. Ergenlerde bilişsel empati becerileri ile zorbalık yapma ve zorbalığa maruz kalma arasında negatif ilişki olduğu saptanmıştır. Ergenlerde duygusal yüz ifadelerini tanıma ile zorbalık yapma arasında da negatif ilişki olduğu saptanmıştır.
Otizm'de görülen duyusal bozuklukların gelişim basamaklarına olan etkisi

Bu çalışma otizmli çocuklarda görülen duyusal problemler ile gelişim basamakları, otizm dereceleri ve davranış problemleri arasındaki ilişkinin karşılaştırılması için yapılmıştır. Bu araştırma 2015 yılında İstanbul ilindeki özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerine devam etmekte olan 36-72 ay aralığındaki 50 otizmli çocuk ve ailelerinin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplama araçları olarak 'Çocuk Sosyodemografik Bilgi Formu', 'Duyu Profili', 'Gilliam Otistik Bozukluk Derecelendirme Ölçeği-2-TV', 'Denver-II Gelişim Tarama Testi' ve 'Conners Aile Değerlendirme Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırma sonucunda otizmli çocuklarda görülen duyusal problemlerin gelişim basamaklarıyla, otizmin şiddetiyle ve otizmde görülen davranış problemleriyle aralarında anlamlı ilişkiler olduğu bulunmuştur. Araştırma sonuçları üzerinde etkili olabilecek diğer değişkenler tartışılmış ve elde edilen bulguların literatürle tutarlılığı çalışma içerisinde ele alınmıştır.
Çocukların çizdiği hayvan resimlerinden aile ilişkilerinin incelenmesi

Bu araştırmada 4-5- 6 yaşındaki çocukların çizdikleri resimlerden aile ilişkilerinin incelenmesi ve çocukların resimlerinin çeşitli değişkenlere göre değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışma grubunu Ankara ilinde, 2011- 2012 ve 2012- 2013 eğitim öğretim yılı içerisinde resmi ve özel okulların okul öncesi sınıflarına ve ilköğretim birinci sınıfa devam eden 4-5- 6 yaşındaki 316 çocuk oluşturmaktadır. Yapılan çalışmada çocukların yaptıkları resimlerin cinsiyete, yaşa, okul türüne, eğitim durumuna, ebeveynlerin mesleğine, ailedeki birey ve çocuk sayısına, ebeveynlerle olan ilişkilerine göre farklılık gösterip göstermediğine bakılmıştır. Verilerin toplanması sürecinde ailelerden araştırmacı tarafından hazırlanan Aile Bilgi Formu'nu doldurmaları, çocuklardan ise ailelerini hayvan ailesi olarak çizmeleri istenmiştir. Verilerin analizinde SPSS 21,0 kullanılmış, çizilen hayvanların çeşitli değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığına bakmak için ki-kare analizinden faydalanılmıştır. Araştırma sonucunda çocukların çizdikleri aile resimlerinde ki-kare analizine göre; cinsiyet, okul türü, yaş grubu ve ebeveynlerin eğitim durumlarına göre en çok çizilen hayvanlarda anlamlı bir farklılık bulunurken, ebeveynlerin mesleğine, ailedeki birey ve çocuk sayısına ve ebeveynlerle ilişkilere göre anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.
Süt çocuğu epilepsilerinin ILAE 1989 ve önerilen ILAE 2001 sınıflamalarına göre sınıflanması

Amaç: Çalışma, İLAE 1989 ve önerilen 2001 Epilepsi ve Epileptik Sendromlarsınıflamalarına göre süt çocuğu epilepsilerini sınıflayarak, iki sınıflamanınsonuçlarının karşılaştırılmasını, sınıflamaların yeterlilik ve uygunluluğunu, sınıflanamama nedenlerini, süt çocuğu epilepsilerinin 'doğru ve yeterli'sınıflamasının nasıl olması gerektiğini araştırmak amacıyla planlandı. Yöntem ve Hastalar: Çalışma 1ay- 1 yaş arasında epilepsi tanısı alarak takip ve tedaviye alınan ve daha geç dönemde epilepsi tanısı alsa da süt çocuğu dönemindeepileptik nöbet öyküsü olan 252 hasta üzerinde retrospektif ve prospektif olarak gerçekleştirildi. Hastaların özgeçmişş, klinik, elektrofizyolojik, nöroradyolojik ve diğer özellikleri dökümante edildi ve etyolojik sınıflama yapıldı. Epilepsi sınıflamasıİLAE 1989 ve önerilen 2001 sınıflamasına göre ana başlıklar ve alt başlıklardüzeyinde yapıldı, sınıflanamama nedenleri araştırıldı. Bulgular: ILAE 1989 sınıflamasına göre tüm hastalarsınıflandırıldı: 118 hasta (%46.8) hasta 'jeneralize epilepsiler ve sendromlar', 69 hasta (%27.3) 'lokalizasyona bağlı epilepsiler ve sendromlar', 65 hasta (%25.9)'fokal veya jeneralize olduğu belirlenemeyen epilepsiler' grubunda yer aldı. ILAE 2001 önerilen sınıflamaya göre ancak 186 (%73.8) hastaşu şekilde sınıflanabildi: 118 hasta (%63.4) 'epileptik ensefalopatiler', 53 hasta(%28.6) 'semptomatik veya olası semptomatik fokal epilepsiler', 8 hasta (%4.3)'bebeklik ve çocukluk çağının fokal epileptik sendromları', 7 hasta (%3.7) 'ailesel fokal epilepsiler' grubunda yer aldı. Hastalar alt başlıklar göre her iki sınıflamayla tekrar sınıflandığında, 1989 sınıflamasına göre 216 hasta (%85.7), önerilen 2001 sınıflamasına göre ise 133 hasta(%52.7) sınıflanabildi (p< 0 .05). ILAE 2001 sınıflamasının ana başlıklar ve alt başlıklarına bağlı kalınarak yapılan sınıflamalarda sınıflanabilen hasta sayısı açısından fark istatiksel olarak anlamlı bulundu (p<0.05). Sınıflanamama nedenleri nöbetlerin fokal/jeneralize ayrımının yapılamaması, etyolojinin aydınlatılamaması, epileptik odağın multifokal olması sebebiyle lokalizeedilememesi ve etyoloji tespit edilmesine rağmen sınıflamalardaki alt başlıklarınyetersizliği sonucu detaylandırılamaması olarak tespit edildi. Yorum: ILAE 1989 sınıflaması, sadece üst başlıklar kulanılarak tüm vakalarınsınıflanabileceği temel yapıya sahiptir, ancak özellikle tanımlanan süt çocuğuepilepsi ve epileptik sendromlarına yer vermemesi nedeniyle yetersiz kalmaktadır. Önerilen 2001 sınıflaması, 1989 sınıflaması kadar pratik değildir, sınıflama oranıdüşüktür, fokal ve generalize olduğu ayırt edilemeyen vakalar bir grubasokulamamaktadır. Ancak, idyopatik fokal epilepsiler başta olmak üzere alt başlıklariçermesi bazı olgularda sınıflama kolaylığı sağlamaktadır.
Çocukların gözü ile bakım kalitesinin değerlendirilmesi: Bir ölçek geliştirme çalışması

ÇOCUKLARIN GÖZÜ İLE BAKIM KALİTESİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ: BİR ÖLÇEK GELİŞTİRME ÇALIŞMASIAraştırma, çocuk kliniklerinin primer bakım alıcıları olan çocuklar tarafından bakım kalitesinin değerlendirilmesine yönelik geçerli ve güvenilir bir ölçüm aracı geliştirmek amacıyla yürütülmüştür. Araştırma metodolojik tiptedir. Çalışmanın örneklemini Ankara il merkezindeki üç hastanenin çocuk kliniklerinde yatan 7-13 yaş grubu 354 çocuk oluşturmuştur. Çalışmanın verileri Kişisel Bilgi Formu ve Çocukların Gözü İle Bakım Kalitesinin Değerlendirilmesi Taslak Ölçeği ile toplanmıştır. İlgili literatür doğrultusunda oluşturulan madde havuzundan seçilen maddelerin oluşturduğu taslak ölçek için kapsam geçerliliği ve yapı geçerliliği yapılmıştır. Yapı geçerliliği için açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. Ölçeğin güvenirliği için madde, iç tutarlılık, yarı test ve test tekrar test analizleri yapılmıştır. Ölçeğin açımlayıcı faktör analizi sonucunda toplam varyansın %57.38'ini açıklayan üç faktörlü bir yapıya sahip olduğu saptanmıştır. Doğrulayıcı faktör analizinde veri seti kabul edilebilir ve mükemmel uyum gösteren bir model olarak belirlenmiştir. Ölçeğin iç tutarlılık katsayısının 0.86 ve alt boyutlarının 0.82 - 0.77 arasında olduğu saptanmıştır. Ölçekten çocukların aldığı puan ortalamasının 37.82 12.18 olduğu ancak ölçeğin alt boyutlarından psikososyal bakım puan ortalamasının (9.33 4 .69) çok düşük olduğu bulunmuştur. Araştırmanın sonucunda, geçerli ve güvenilir 15 maddeden oluşan ve 'psikososyal bakım', 'fiziksel bakım' ve 'bilgilendirme' adlı üç boyutu olan Çocukların Gözü İle Bakım Kalitesinin Değerlendirilmesi Ölçeği geliştirilmiştir.
Düzenli fiziksel aktivitenin dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu olan çocuklardaki etkisinin araştırılması

Amaç: Bu çalışmanın amacı, düzenli fiziksel aktivitenin 8-12 yaş arası Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu tanısı alan ve en az 6 ay stimülan tedavi kullanan erkek çocuklar üzerindeki etkisinin araştırılmasıdır. Yöntem: Çalışma randomize kontrollü olarak planlanmıştır. Çalışmaya 8-12 yaş arası 46 erkek DEHB dahil edildi. 23 olgu kontrol grubu, diğer 23 olgu düzenli fiziksel aktivite grubu olmak üzere randomize bir şekilde dağıtıldı. Randomizasyon sonrasında her iki grupta bulunan tüm olgulara DuPaul DEHB Değerlendirme Ölçeği, Çocuk için Yaşam Kalitesi Ölçeği 8-12 yaş grubu Ebeveyn ve Çocuk Formu ve Güçler Güçlükler Anketi uygulandı. Kontrol grubu 10 hafta boyunca mevcut stimülan tedavisini almaya devam etti, ek müdahale yapılmadı. DFA grubuna ise 10 hafta boyunca haftada en az 60 dakika süren 3 futbol antrenmanı yaptırıldı. 10 hafta sonunda tüm olgulara DuPaul DEHB Değerlendirme Ölçeği, ÇİYKÖ 8-12 yaş grubu Ebeveyn ve Çocuk Formu ve GGA tekrar uygulandı. Bulgular: Çalışmamızda DFA grubu ve kontrol grubu yaş ortalamaları, DEHB alt tipleri ve Komorbidite dağlımları birbirine benzerdi. DFA grubunun fiziksel aktivite öncesi ve sonrası testleri karşılaştırıldığında; GGA alt ölçeklerinde duygusal, davranış, dikkat eksikliği ve aşırı hareketlilik, akran ilişkileri ve toplam güçlük puanlarında anlamlı azalma (p<0,05), DuPaul DEHB dikkat eksikliği, hiperaktivite alt testlerinde ve toplam puanda istatistiksel olarak anlamlı azalma (p<0,001), ÇİYKÖ 8-12 yaş grubu Ebeveyn ve Çocuk Formu alt ölçeklerinde fiziksel sağlık, psikososyal sağlık ve toplam skorda anlamlı artış saptandı (p<0,05). Kontrol grubunda ise ilk ve son testler arasında anlamlı bir değişiklik saptanmadı (p>0,05). Sonuç: Çalışma sonuçları, düzenli fiziksel aktivitenin stimülan tedavi alan DEHB tanısı olan çocukların DEHB belirtilerini, hastalığın şiddetini ve davranışsal sorunlarını azalttığını, çocukların yaşam kalitesi üzerine olumlu etkileri olduğunu göstermektedir. DEHB olan çocuklarda, stimülan tedaviye ek olarak düzenli fiziksel aktivitenin yapılması iyileşmeye katkıda bulunabilir.
Tuvalet eğitimi tamamlanmış çocukların, dışkı-idrar kontrolü ve tuvalet becerisi kazanmalarını etkileyen faktörlerin ve etkilerinin incelenmesi

Bu araştırma, tuvalet eğitimi tamamlanmış çocukların (4-6 yaş), dışkı-idrar kontrolü ve tuvalet becerisi kazanma süreçlerini, bu süreci etkileyen faktörleri ve etkilerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini 387 anne oluşturmuştur. Veriler literatür bilgisinden yararlanılarak, araştırmacı ve danışmanı tarafından hazırlanan ''Çocuk ve Aileyi Tanıtıcı Bilgi Formu'' ve ''Tuvalet Eğitimi Uygulama Formu'' ile yüz yüze görüşme yöntemiyle toplanmıştır. Araştırmada tanımlayıcı özellikler, kategorik verilerden ve % değerleri ile, sürekli verilerde ise ortalama standart sapma değerleri ile incelenmiştir. Kategorik verilerin karşılaştırılmasında Ki-kare testi ve Fisher'in kesin testi kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık için alfa hata düzeyi %5 kabul edilmiştir. Tuvalet eğitimine başlanan çocukların %68,5' inin 2 yaşında idrar kontrolünü; %55,8'inin 3 yaşında dışkı kontrolünü kazandığı belirlenmiştir. Tuvalet eğitiminden sorumlu bireylerin çocuklara karşı olan tutumlarını olumlu (%74,4) olarak tanımladığı belirlenmiştir. Tuvalet eğitiminden sorumlu bireylerin tamamının ödül yöntemi kullandığı ve ödül olarak çocuklarını kucakladığı (%53,0); ceza yöntemini kullananların çoğunlukta (%78,6) olduğu ve ceza olarak olumsuz ifade kullandıkları (%46,8) belirlenmiştir. Çocukların aktivite düzeyinin, tuvalet eğitiminden sorumlu bireylerin eğitim düzeyinin, çalışma durumunun ve deneyiminin tuvalet eğitiminin başarısını etkilediği belirlenmiştir. Bu sonuçlar doğrultusunda; alanlarında uzman kişilerin, annelere çocuğun tuvalet eğitimine hazır olduğunu gösteren ipuçları, yöntemler ve olumlu yaklaşmalar konularında bilgi vermelidir.
Temel hareket becerilerinin gelişimine bilgisayar destekli eğitimin etkisi

Amaç: Bu çalışmanın amacı; çocuk oyunlarının yer aldığı, geleneksel ve bilgisayar destekli öğretim yöntemlerinin temel hareket beceri gelişimine etkisini araştırmaktır. Materyal ve Metot: Araştırmaya beş-altı yaş grubu 55 (22 erkek, 33 kız) ilkokul birinci sınıf öğrencisi katılmıştır. Geleneksel, bilgisayar destekli ve kontrol olmak üzere üç grup oluşturulmuştur. Deney gruplarına sekiz haftalık iki farklı eğitim programı uygulanmıştır. Temel hareket beceri düzeyleri Büyük Kas Becerilerini Ölçme Testi ile belirlenmiştir. Hesaplamalar için IBM SPSS 21 yazılımı kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0, 05 olarak belirlenmiştir. Verilerin normallik düzeyine Kolmogorov-Smirnov, varyans eşitliğine ise Levene testi ile bakılmıştır. İstatistiksel açıdan değerlendirme işlemleri için Independent Sample T, Paired Sample T, tek yönlü varyans analizi ANOVA ve post-hoc Scheffe testleri kullanılmıştır. Bulgular: Yer değiştirme ve nesne kontrolü ile ilgili tüm değişkenlerin ilk-son test ölçümleri arasında sadece KG'de anlamlı farklılık görülmemektedir. Erkek ve kız katılımcılar arasında ilk-son test ölçümlerinde sadece KG'de ilk test NK ortalamaları istatistiksel seviyede anlamlıdır. KG hariç GEG ve BDEG'de ilk-son test ölçümleri arasında YD, NK ve BÜKBÖT ortalamaları anlamlı seviyede artış göstermektedir. Üç grup arasında ilk testte YD, NK ve BÜKBÖT puanları bakımından anlamlı farklılık yokken, son testte GEG ve BDEG çalışma grupları KG'den tüm değişkenlerde anlamlı şekilde farklıdır. Sonuç: Her iki yöntemin temel hareket becerilerinin öğretilmesinde etkili olduğu ve BDEG'in GEG'den istatistiksel anlamda farklı olmasa da tüm değişkenlerde daha etkin gözüktüğü açıktır. Bunun sebepleri çalışmadaki deneklerin yaşı ile kullanılan bilgisayar destekli eğitimin süresi, sıklığı ve kapsamı olabilir.
Voices of children at workplaces: Children's perspectives on their lives at school and work

Bu çalışma, çocukların okuldaki ve iş hayatındaki deneyimlerini anlamayı amaçlamıştır. Çocukların deneyimleri, okul ve iş hayatındaki ilişkileri ve gelecekle ilgili hayalleri hakkında onlarla görüşmeler yapılmıştır. Çalışma, ortaokula giden ve aynı zamanda çalışan 17 öğrenciye odaklanmıştır. Kolay ulaşılabilir durum örneklemesi yöntemi kullanılmış, okullarındaki 'İşimiz Okumak' kurslarına katılan ve çalışan 11-14 yaşları arasındaki ortaokul öğrencileri katılımcı olarak seçilmiştir. Çocuklarla yüz yüze görüşmeler yapılmış, görüşmelerden elde edilen bulgular analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, bütün çocukların ileride, en azından liseyi ya da üniversiteyi bitirmelerini gerektirecek bir iş sahibi olma arzuları olduğu görülmüştür. On yedi çocuktan 15'i iştense okulu tercih ettiğini belirtmiştir. Zaman zaman derslerde zorlandıklarını, öğretmenlerle çatıştıklarını, arkadaşları ile problem yaşadıklarını dile getirmelerine rağmen, çoğunlukla, arkadaş ve öğretmenlerine karşı olumlu duygularını ifade etmişlerdir. Çocuklar öğretmenlerinin, dersleri ve okulu sevip sevmemelerinde temel etken olduğunu, öğretmenleri sıcak bir tutumla ve eğlenceli yöntemlerle dersleri anlattığında okulu daha çok sevdiklerini söylemişlerdir. Duygusal olarak öğretmenleri tarafından reddedildiklerinde ve cazalandırıldıklarında, çocukların başarıları ve okula dair duyguları da olumsuz olarak etkilenmektedir. Analizler, çocukların günlerinin önemli bir bölümünü işte geçirdiklerini, dinlenme, oynama ve ders çalışmaya yeterli zamanı ayıramadıklarını göstermiştir. İş yerlerindeki şartlar yorucu olmasına rağmen, kazançları ile ev bütçesine ve okul harcamalarına katkı sağlamaktan dolayı olumlu hissetmektedirler. Analizler, çocukların sosyal kabulu deneyimledikleri ortamın onlar için önemli olduğunu, sosyal kabulu okulda bulduklarında okulun, işte bulduklarında işin önem kazandığını göstermiştir.