turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Midyat'ta evlenme geleneği

Bu araştırmanın amacı Mardin ilinin Midyat ilçesindeki evlenme geleneklerini yörede yaşayan insanların görüşlerine göre incelemektir. Araştırmaya Midyat ilçesinde yaşayan 38 kişi katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından literatür ve yörenin gelenekleri hakkındaki mevcut bilgiler göz önünde bulundurularak hazırlanan 126 soruluk anket kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak kullanılan anket örneklem grubundaki bireyler ile yüz yüze görüşme yöntemine göre doldurulmuştur. Katılımcıların anket sorularına verdikleri cevapların içerik yorumlamaları yapılarak yöre halkının görüşlerine göre Midyat ilçesindeki evlenme geleneğine ilişkin somut veriler elde edilmiştir. Katılımcıların demografik özelliklerine göre dağılımlarının belirlenmesinde ise SPSS 22.0 for Windows programında Frekans analizi kullanılmıştır. Bunun yanında araştırma bulguları ilgili literatür kaynakları ışığında tartışılmıştır. Araştırmanın sonunda Midyat ilçesinde yaşayan kişilerin görüşleri doğrultusundayörenin evlenme öncesi, düğün süreci ve düğün sonrası yapılan etkinliklere ilişkingelenekleri ortaya çıkarılmıştır. Bu kapsamda yörede evlendirme biçimleri, evlilik çağı -evlilik yaşı, evlenme isteğini belli etme, düğün öncesi, kısmet açma, gelin/güvey seçimi, görücülük/dünürcülük-kız isteme/kız bakma, söz kesme/tatlı yeme, nişan-nişanlılık, düğün, çeyiz, kına gecesi, esas düğün, nikah ve gerdek, düğün sonrası yapılanlar ve duvak uygulamaları hakkında somut veriler ortaya konulmuştur. Araştırma sonunda elde edilen bulguların yöredeki evlenme geleneklerine ilişkin toplumun bilgilendirilmesine ve yörenin tanıtımına katkı sağlayacağı düşünülmüştür.
Halk inanışları çalışmalarında Yaşar Kalafat

Dr. Yaşar Kalafat ekseninde yapılan bu çalışmada halk inanışları konusunda yapılan araştırmaların genel mahiyeti ele alınmış ve konuyla ilgili temel kavramlar tartışılmıştır. İnançtan ziyade inanış olarak nitelenmesi gereken söz konusu inanma ve uygulamalar, Türk dünyasının genelinde kültür birliğinin göstergeleri konumundadır. Türk halk inanışlarının zemininde, İslam öncesi Türk inanç sistemi olan Gök Tanrı İnancı bulunmaktadır. Türk halk inanışlarının bugünkü dini yapı içerisindeki yerini tayin edebilmek için İslam, İslamiyet ve Müslümanlık kavramlarını iyi okumak gerekmektedir; aksi takdirde halk inanışlarının bugünkü mahiyeti anlaşılamayacaktır. Halk inanışları konusu bugüne kadar daha çok ilahiyat ve dinler tarihi bilgi alanları içerisinde ele alınmıştır. Türk halk inanışları konusunu bütün boyutlarıyla ortaya koyabilmek tarih, sosyoloji, dinler tarihi gibi ilgili bilim dallarının konuyla ilgili çalışmalarını tamamlaması gerekmektedir. Türk halk inanışları çalışmalarında Yaşar Kalafat'ın çalışmaları büyük önem taşımaktadır; zira bu çalışmalar yapılacak olan çalışmalar açısından öncü ve malzeme deposu niteliğindedir. Türk halk kültürünün bir alt kolu olarak Türk halk inanışları, Yaşar Kalafat'ın da çalışmalarının temel yaklaşımını oluşturduğu üzere, Türk kültür coğrafyasında kültür stratejileri geliştirme noktasında korucu kalkan vazifesi görebilecek boyuttadır.
Denizli ili ağır zeybek oyunlarının incelenmesi

Bu çalışma Denizli ilinde oynanan Ağır Zeybek oyunlarının Halkbilimi açısından incelenmesine yönelmiştir. Giriş bölümünde araştırmanın problemi ele alınarak araştırmanın amacı, araştırmada kullanılan metot hakkında bilgi verildikten sonra araştırmanın evreni ve örneklemi tespit edilip veri toplama yöntemi ortaya konmuştur. Birinci bölümde konuyla ilgili temel kavramlar aktarılırken oyun kavramı ve tanımından bahsedilmiş, oyun türleri, Türklerde oyun ve oyun türleri, dans kavramı ve tanımı, halk oyunları ve Türk Halk oyunları konularına temas edilmiştir. İkinci bölümde araştırma sahasının tanıtılması ana başlığı altında Denizli ilinin tarihi, doğal yapısı ve sosyo-ekonomik durumu hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde yöre halk oyunlarının genel yapısı, oyun, müzik ve kıyafet başlıklarıyla incelenmiştir. Bu başlıklar altında öncelikle araştırma sahasındaki halk oyunlarının tasnifi yapılmıştır. Bu bölümün son kısmında Zeybek ve Efe sözcükleri ele alınmış ve Zeybek Oyunları hakkında genel bilgi verilmiştir. Daha sonra yörede oynanan Zeybek adlı oyunlar tespit edilerek araştırma sahasında oynanan Zeybek oyunlarının genel özellikleri ortaya konmuştur. Son olarak ilde yaygın olarak oynanan Ağır Zeybeklerden dört tanesinin adım yapılan incelenmiş ve bu oyunlar karşılaştırılmıştır. Sonuç ve öneriler bölümünde elde edilen sonuç ve öneriler ortaya konmuş ve son olarak kaynak kişilerin listesi, soru listesi, fotoğraf ve nota bilgileri ile bibliyografya verilmiştir.
Batum-Keda ilçesi Kvaşta köyü halk edebiyatı ürünleri

Bu çalışmada Gürcistan'ın Batum şehri, Keda ilçesi Kvaşta köyü halk edebiyatı ürünleri derlenip incelenmiştir. Çalışmamızın amacı yüzyıllar içerisinde Kvaşta köyünde biriktirilmiş ve yeni kuşaklara aktarılmış adet, gelenek, görenek, yaşayış tarzlarını ve uygulamalarını derleyerek halk kültürünün kaybolmaya yüz tutan mirasının kayıt altına alınmasıdır. Bu çalışma bir alan araştırmasıdır. Alan araştırması sırasında gözlem ve görüşme teknikleri kullanarak derlemeler yapılmıştır. Girişi ve üç bölümden oluşan çalışmanın ilk bölümünde araştırma alanının bulunduğu Gürcistan, Batum şehri, Keda ilçesi ve Kvaşta Köyü hakkında genel bilgilere yer verilmiştir. İkinci bölümde Kvaşta Köyü Halk Edebiyatı Ürünleri, üçüncü bölümünde ise Kvaşta köyü Halk Bilimi Ürünleri incelenmiştir.
Türklerde ve Japonlarda ölüm

'Türklerde ve Japonlarda Ölüm' adlı tez çalışmasında Türklerin ve Japonların ölüme bakışı, inanç sistemlerinde ölümün yeri, cenaze gelenekleri ve yas uygulamaları üzerinde durulmuştur. Tarih boyunca çeşitli dinleri kabul eden bu iki toplumun zaman içerisinde değişen ölüm algısı tanımlanmaya çalışılmıştır. Ölüm olayına bağlı olarak gelişen dini, edebi ve mimari kültürün değişimi örnekler üzerinden incelenmiştir. Türklerin ölüm ve cenaze gelenekleri kapsamında değişik Türk topluluklarının tutumları arasındaki bağlantılar tespit edilmiştir. Çalışmanın son kısmında Türk ve Japon toplumunun cenaze adetleri arasında yer alan bazı uygulamalar benzerlik ve farklılıklar noktasında karşılaştırılmıştır.
Türk kültüründe çeyiz geleneği ve Kastamonu örneği

İnsan hayatının doğum, evlilik ve ölüm olmak üzere üç önemli geçiş dönemi olduğu bilinmektedir. Bu geçiş dönemlerinin her biri çeşitli ritüelleri bünyesinde barındırır. Çeyiz de bu geçiş dönemlerinden evlilik gelenekleri içinde bir unsurdur. Kurulan yeni ailenin maddi açıdan desteklenmesine yönelik bir uygulamadır. Evlenecek kız veya ailesi tarafından yeni kurulan eve ve yeni kurulacak aile birliğine katkı sağlanması amacıyla hazırlanan, yaptırılan veya satın alınan eşya, taşınır-taşınmaz mal, mülk ve para 'çeyiz' olarak adlandırılır. Bütün kültürlerde çeyiz, kadının evlenebilirliği ve evlilik sonrası sosyal ve ekonomik bir hayat güvencesi olarak maddi bir malzeme transferinden daha fazla önem taşımaktadır. Sözgelimi Hint kültüründe evlilik için 'dowry - drahoma' olarak adlandırılan ayni ve nakdi mal / para evlilik akdinin temel şartıdır ve hayati bir önem taşır. Türk kültürünün tarihi ve edebi kaynaklan incelendiğinde ise, ailelerin kızlarına evlilik öncesi sosyal konumlarına uygun bir çeyiz hazırladıkları anlaşılmaktadır. Bununla beraber çeyiz hayati bir mecburiyet değildir. Çeyiz geleneğinde, çeyizin hazırlanması, evlilik öncesi ve sonrası çeyiz uygulamalarına bakıldığında, gerek araştırma sahası olarak seçilen Kastamonu, gerekse Türkiye, ve Türkiye dışında yaşayan Türk topluluklarının, ortak noktalarının bulunduğu görülmektedir. Sosyo-kültürel yapıda meydana gelen değişiklikler çeyiz geleneğinde de bir takım farklılaşmalara sebep olmuştur. Çeyiz anlayışındaki değişikliğin en önemli faktörleri; malzemenin teknolojiye bağlı olarak, fonksiyon değiştirmesi veya kaybetmesi, eğitim sisteminin etkisi ve iletişimdir. Çalışmada bu değişimin sebepleri incelenerek tahlil edilmiştir.
Kars'ta sözel hikayecilik ve hikayeler

Çalışmada, Kars sözel hikayeciliğinin genel yapısı, günümüzdeki durumu ve teorik çerçevede değerlendirmesi yapılmıştır. Bu çalışma, genel hatlarıyla; giriş, dört bölüm ve metinlerden oluşmaktadır. Giriş kısmında, çalışmanın yapıldığı saha hakkında bilgiler ve hikayeciliği konu alan Türkiye ve Kars merkezli çalışmalar verilmiştir. Birinci bölümde, Kars'ta hikayecilik geleneği, ilk temsilcilerden başlanarak ele alınmıştır. Hikayeciliğin, Kars'ta, amatör ve usta anlatıcılar bağlanımdaki son durumuna dair tespitler yapılmıştır. Ayrıca, geleneğin etkileşim sahaları ile birlikte, icracılar ve hikaye repertuarı üzerinde durulmuştur. İkinci bölüm, esas olarak, hikaye icra mekanları üzerine kurulu olarak oluşturulmuştur. Sözel ortam icraları ve elektronik ortam icraları, aktif ve pasif ortamlar şeklinde incelenmiştir. Üçüncü bölümde, sözel hikayeciliğin teorik yapısı içerisinde; icracı, dinleyici, bağlam başlıkları, hikaye anlatım sistematiği ele alınmıştır. Bu bölümde hikayelerdeki nazım kısımları ve müzik konusu üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde ise, tamamı tarafımızdan derlenen metinlerin motif yapısı ile, dü ve üslup özellikleri incelenmiştir. Kars'ta farklı köylerden ve yurt içinde farklı şehirlerden derlediğimiz hikayelerin transkribe edilmiş metinleri çalışmanın sonuna eklenmiştir.
Trakya bölgesi halkevi faaliyetleri

faaliyetleri süresince sosyal ve kültürel açıdan halkın kendisini geliştirmesi, Atatürk lke ve nkılaplarının halka benimsetilmesi ve yaygınlaştırılması açısından önemli çalışmalar yapmıştır. Halkevleri, ayrıca kuruldukları bölgelerde toplumsal bütünlüğün sağlanması bağlamında, aydın-halk kopukluğunun giderilmesi amacıyla önemli faaliyetlerde bulunmuşlardır. Trakya halkevleri, Dil, Edebiyat ve Tarih Kolu, Güzel Sanatlar Kolu, SporKolu, Sosyal Yardım Kolu, Halk Dershaneleri ve Kurslar Kolu, Kütüphane ve Yayın Kolu, Köycülük Kolu, Temsil Kolu, Müze ve Sergi kollarının etkin çalışmaları ile Trakya bölgesinde sosyal ve kültürel alanlarda önemli hizmetler vermişlerdir. Edirne, Kırklareli ve Tekirdağ halkevleri Trakya genelinde açılan diğer halkevleri vehalkodaları için önemli birer merkez olmuşlardır. Trakya halkevleri ilk kuruluş yıllarındabölgenin sosyal ve kültürel özellikleriyle paralel olarak faaliyetlerine şekil vermişlerdir. Daha sonraki yıllarda faaliyet alanlarını daha da genişleten halkevleri bölgenin ekonomik zorlukları, iklim elverişsizlikleri ve II. Dünya Savaşı'nın yarattığı tüm olumsuzluklara rağmençalışmalarını başarı ile sürdürmüşlerdir. Trakya genelinde halkevleri faaliyetleri süresince 22 halkevi açılmıştır. Bunlar arasındaEdirne, Kırklareli, Tekirdağ, Havsa, Lalapaşa, psala, Keşan, Meriç, Uzunköprü, Kırcasalih, Pınarhisar, Polos, Üsküp, Kaynarca, Babaeski, Pehlivanköy, Mandıra, Demirköy, Lüleburgaz, Vize, Çorlu ve Malkara halkevleri bulunmaktadır. Bölgede açılan halkevleri yanında 1939 yılı sonrası açılan halkodaları, halkevi faaliyetlerinin daha da genişleyebilmesini sağlamışlardır. Trakya genelinde halkevleri faaliyetleri süresince açılan halkodalarının sayısı ise 205 olmuştur. Trakya halkevleri, tüm faaliyetleri süresince bölge için önemli birer sosyal ve kültürel merkez olmuşlardır. Halkevleri, Trakya halkını ortak ideale bağlı bir halk kitlesi düzeyindeörgütleyerek kültür ve düşünce birliğini gerçekleştirmeye çalışmışlardır. Trakya halkevleri, Atatürk lke ve nkılaplarının benimsetilmesini sağlayarak, Türk toplumunun devletiylebütünleşerek çağdaşlaşma idealine önemli bir katkı sağlamışlardır.
Gaziantep ili Oğuzeli ilçesi halk inançları

Bu araştırmada Gaziantep İli Oğuzeli ilçesi Halk İnançları ele alınmıştır. Araştırma alanı Oğuzeli ilçesinin ilçe merkezi ile sınırlandırılmıştır. Çalışmamız, giriş kısmı dışında üç ana bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında araştırmanın konusu, amacı, önemi, kapsamı, sınırlılıkları ve yöntemi belirtilmiştir. Ayrıca Oğuzeli'nin tarihi ve sosyal yapısı hakkında da genel bilgiler verilmiştir. Birinci bölümde geçiş dönemleri, ikinci bölümde tabiatla ilgili inanışlar ve halk hekimliği, üçüncü bölümde türbeler, ziyaret yerleri, efsane ve hikayeler ele alınmıştır. Sonuç kısmında toplumun ortak hafızasında varlığını koruyan halk inançlarının genel bir değerlendirmesi yapılmış ve Oğuzeli'nde günümüzde devam eden inançlar ve uygulamalara dikkat çekilerek Türk kültüründeki önemine vurgu yapılmıştır.
Türk halk oyunlarının eğitiminde ritm bilgisinin önemi

'Türk Halk Oyunlarının Eğitiminde Ritm Bilgisinin Önemi' konulu bu tezde ritm bilgileri ve Türk Halk Oyunlarındaki ritmler hakkında ulaşılabilen kaynaklar doğrultusunda bilgiler verilmiştir. Ritm hakkında açıklamalara yer verilerek Türk Halk Oyunlarında kullanılan ritmik değerlerin hareketler ile ilişkisi, öğretimdeki önemi açısında ele alınarak incelenmiştir. -Eğitim öğretim ile ilgili temel kavramlar, öğrenim hakkında bilgiler verilmiştir. -Ritm tanımı, tarihçesi ve temel ritm kavramları hakkında bilgilere yer verilmiş ve bu unsurların tanıtımı yapılmıştır. -Türk Halk Oyunlarının bölgelere göre ritmik dağılımı hakkında bilgiler verilmiştir. -Türk Halk Oyunlarının öğretiminde uygulanacak olan ritmik analizin önemine yer verilmiştir. -Bütün bu çalışmaların daha iyi anlaşılır olması için örneklerle bütün çalışmaların yapmak isteyenlere faydalı olması amacı güdülmüştür.
Kütahya merkez ilçesi folkloru

Halkbilimi, bir ülke veya bölge halkına ait maddi ve manevi alandaki kültürel ürünleri konu edinir. Bunları kendine özgü metotlarla sınıflandırır, çözümler ve yorumlar. Bu aşamaların sonunda bir bireşime varmayı amaçlar. Kütahya Merkez lçesi, Bölücek, Dumlupınar ve Kirazpınar Köyleri Folkloru adlı bu çalışmamızın konusu, bu köylere ait geleneğe bağlı maddi kültür ve bu kültürün mahsulleridir. Özellikle bu üç köyün birlikte ele alınmasının sebebi; üç köyün, birbirinin ve il merkezinin komşusu olması; birbirleriyle kız alıp-verme münasebetlerinin bulunmasıylaakrabalık bağlarının gelişmiş olması; sosyal ve ekonomik şartları itibariyle sürekli değişen ve gelişen bir yapıya sahip olmalarıdır. Ayrıca Kütahya il merkezine olan yakınlıkları itibariyleKütahya Merkezi folkloru ile de sıkı bir bağ içinde bulunmalarıdır. Bu çalışmamızın giriş bölümünde, Kütahya iline genel bir bakıştan sonra, araştırma yöresinin tarihi, ekonomik ve sosyal yapısını da genel bir şekilde ele aldık. Çalışmamızın ilk bölümünde, her üç köyün anonim halk edebiyatı ürünlerini derledik. Derlediğimiz bu malzemeyi, belirli bir düzenleme içinde, temel bilgi ve tanımlamalaradayandırarak sıraladık. Derlediğimiz türkü, ninni, atasözü gibi halk edebiyatı ürünlerine bu bölümde yer verdik. Çalışmamızın ikinci bölümünde hayatın geçiş dönemlerine ait, derlediğimiz gelenek ve görenekleri sıraladık. Devam eden bölümlerde ise sırası ile; inanmalar, halk hekimliği ve oyunlar verilmiştir. Son bölümde derlediğimiz diğer gelenek ve görenekler ile uygulamaları yer almaktadır. Çalışmamızın temel özelliği 'derleme çalışması' olmasıdır. Bu sebeple derlenen anonim ürünlerin yanında, anonim türlerle ilgili tanımlamalar ve önceden yapılmış sınıflandırmalar ikinci planda tutulmuştur. Çalışmamızın sonuna mahalli kelimeler, kaynakça ve kaynak kişiler listesi konulmuş olup, değişim sürecinde bulunan bu sahayla ilgili genel bir değerlendirmeye de yer verilmiştir.
Ankara ili üniversite öğrencileri koku profilinin belirlenmesi

Koku duyusu subjektif bir duygu olması nedeniyle diğer duyular kadar incelenememiş ve koku alma iletilerinin yorumlanma işlemi henüz tam olarak anlaşılamamıştır. Ancak koku iletilerinin ya doğrudan ya da talamus ile dolaylı yoldan beyne iletildiği bilinmektedir. Yollardan biri koku alma korteksinden geçerken diğeri de limbik sistemden geçer. Limbik sistemin duyusal iletiyi aldığı ve yorumladığına inanılır. Koku yollarından biri koku alma korteksinde sonlanırken, diğeri duyusal iletilerin yorumlandığı limbik sisteme ulaşır. Yine de bilim insanlarının koku almanın doğasını karakterize edebilecek bilgi birikimi yok denecek kadar azdır. Bu nedenle koku beğeni profilinin bireyler arasındaki farkların ötesinde toplumlar arasındaki farkların bile ortaya konulması son derece önem taşımaktadır. Bu çalışmada; Türkiye örneklemi için öznel bildirimler ile EEG verilerini anlamlandırmak, cinsiyet değişkenini göz önünde bulundurarak ortak bir payda oluşturmak ve toplumdaki koku beğeni profilini belirlemek amaçlanmıştır. Çalışmada, koklama ve kokular hakkında detaylı hiçbir bilgiye sahip olmayan, naif denekler seçilmiştir. 18 - 28 yaş arasındaki 84'ü kadın 71'i erkek olmak üzere toplam 155 üniversite öğrencisinden oluşan denekler öznel duyusal değerlendirmeye katılmıştır. Katılan öğrenciler arasından tesadüfi olarak seçilmiş; 18 - 28 yaş arasındaki 18 sağlak kız öğrenci ve 18 sağlak erkek öğrenci olmak üzere toplam 36 üniversite öğrencisinin EEG ölçümleri alınmıştır. Araştırmanın koku panelini farklı koku ailelerinden seçilmiş toplam 13 hoş koku; portakal çiçeği, yasemin, şeftali, aldehit, misk, vanilya, sandal ağacı, çimen, amber, bergamot, çam, gül ve paçuli oluşturmaktadır. Araştırmada, katılımcıların demografik özellikleri ve kokuları koklayarak oluşturdukları öznel bildirimleri ve koklama esnasındaki EEG verileri irdelenerek, Ankara İli Üniversite Gençlerinin Koku Profili ortaya konulmuş ve ulaşılan sonuçlar doğrultusunda önerilerde bulunulmuştur.
Kayseri ve çevresinde su ile ilgili inanç ve uygulamalar

KAYSERİ VE ÇEVRESİNDEKİ SU İLE İLGİLİ İNANIŞ VE UYGULAMALAR ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA Hayatın kaynağı ve dört unsurdan birisi olan su, pek çok din ve kültürde bereketin, arınmanın ve hatta ölümsüzlüğün bir simgesi olarak karşımıza çıkmaktadır. Her tarafı kutsal ve şifalı sularla dolu olan Anadolu'da da suyun kutsallığına inanılmaktadır. Anadolu halkının geleneksel kültüründe su ile ilgili inançlar oldukça fazla yer tutmaktadır. Bu yüzden, doğum, evlenme ve ölüm ritüellerinin büyük bir kısmında sudan yararlanılmaktadır. Yağmur yağdırmanın da su ile ilgili inanışlar içerisinde önemli bir yeri vardır. Araştırmanın konusunu, Kayseri ve çevresindeki su ile ilgili inanış ve uygulamaların Dinler Tarihi yönünden incelenmesi oluşturmaktadır. Araştırma, bir alan araştırması olduğu gibi literatür çalışmasını da içermektedir. Verilerin derlenip-toplanmasında, gözlem ve mülakat tekniklerinden yararlanıldığı gibi, literatür çalışmaları da üslenmiştir. Araştırmanın amacı; Kayseri ve çevresindeki su ile ilgili inanış ve uygulamaların neler olduğunu tespit etmek, diğer din ve kültürlerdeki inanışlar ile karşılaştırmak ve yorumlamaktır. Böylece, su ile ilgili inanışların menşe ve aidiyetini belirtmektir. Su ile ilgili inanış ve uygulamalar her ne kadar bir evrensellik uyumu gösterse de ve Anadolu'da başka toplumlar yaşamış olsa da, su ile ilgili inanışların menşe ve aidiyetinin Anadolu'daki temelini halk Müslümanlığına, halk Müslümanlığının temelini de geleneksel Türk inançlarına dayandırmak mümkündür. Araştırma, Kayseri ve çevresiyle sınırlı olmasına rağmen, diğer din ve inanışlardaki su ile ilgili inanç ve uygulamalarla, Geleneksel Türk Dinindeki su ile ilgili inanış ve uygulamalar hakkında da geniş bilgiler verilmiş, konu ile ilgili terimler açıklanmıştır.
Sahne sanatı olarak Türk halk oyunları seyircisinin analizi

Halk oyunlarımız geçmişşten günümüze gelmiştir. Bunların en önemlisi geleneksel ortamda sanatsal kaygılardan uzak oynanırken, günümüzde sahne sanatına dönüşmesi ile beraberinde 'Seyirci' kavramının sorgulanmasını da getirmiştir. Çalışmamı oluşturan konular, Halk Bilimi ve Halk Kültürü hakkında genel bilgiler, Halk Oyunlarının doğal ortamdan sahneye gelişi, Halk Oyunları ve Sanat, sahneye uygulanması ile başlayıp, sahnenin irdelenmesi ile tezimin asıl konusu olan 'seyirci' üzerine yapılmış anket değerlendirmeleri ve sahneye oyun koyan eğitmenlerin görüşleri yer almaktadır. Sahneye getirilen oyunların kültürel aktarımlarımn yanında, sanatsal ve estetiksel yanlarının da ağır basması, oyunlarımızın özünü koruyarak sahne tekniklerinden yararlanıp nitelikli sunumlarla seyirci ile istenilen iletişim kurulmalıdır. Kaynak araştırmam sırasında 'anket' ve 'kişisel görüşme' yönteminden yararlandım. Rasgele seçilmiş iki yüz halk oyunları seyircisi üzerinde yirmi sekiz soruluk bir anket uyguladım. Anket sonuçları %'li oranlarla grafik üzerinde gösterilmiştir. Ayrıca hazırladığım bu tezin birinci bölümünde Türk Halk Oyunları, Halk oyunlan- Sanat, ve Halk Oyunları-Sahne gibi kavramlara değiniliyor. Dördüncü bölümde Sahnenin Coğrafyası, Sahne-Seyirci ilişkisine değinilerek birbirine bağlı olan üç öğe, beşinci bölümde, konumuzun anket sonuçlarının değerlendirmeleri ve çeşitli görüşler de bildirilerek sonuca ulaşılmıştır.
Başkurt ve Tatar efsaneleri üzerine karşılaştırmalı motif çalışması

TEZİBAŞKURT VE TATAR EFSANELERİ ÜZERİNE KARŞILAŞTIRMALIMOTİF ÇALIŞMASIGülhan ATNURDanışman: Prof. Dr. Bilge SEYİDOĞLU2002-SAYFA 943 Jüri: Prof. Dr. Bilge SEYİDOĞLUBaşkurt ve Tatar Türklerinin 330 efsanesi üzerine yapılan bu çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde doktora tezinde yapılacak olan çalışmalar anlatılmış, Başkurt ve Tatarlarda efsane kavramını karşılayan terimler üzerinde durulmuş ve her iki grupta efsaneler üzerine yapılan tasnifler verilmiştir. Birinci Bölümde Başkurt ve Tatar Türklerinin efsaneleri üzerine yapılmış olan çalışmalar tanıtılmış, daha sonra seçilen efsaneler epizotlarına göre özetlenerek verilmiştir. İkinci Bölümde Karşılaştırmalı Edebiyat yöntemi ile Motif Index of Folk Literature adlı motif katalogu kısaca tanıtılmıştır. Bu bölümde efsanelerin motifleriMotif Index'e göre düzenlenmiş ve yine aynı kataloga göre motiflerin tabloları ve yorumları verilmiştir. Üçüncü Bölümde, seçilen efsanelerin Türkiye Türkçesi metinleri, ait oldukları lehçelerdeki metinlerin altında verilmiş, Türkçe metinlerin başlarına daefsanelerin tasnif numaralan ilave edilmiştir. Bu doktora tez çalışması kısa bir sözlük, isimler dizini ve kaynakça ile sona ermektedir.
İstanköy-Yunanistan Türklerinin geçiş ritüelleri

Bireyin yaşamındaki dönüm noktalarına eşlik eden ritüellere 'geçiş ritüelleri' adı verilmektedir. Geçiş ritüelleri, yer, durum, sosyal statü ve yaşla ilgili olan doğum, erginlenme, evlenme ve ölüm gibi evreleri kapsamaktadır. Bu bağlamda İstanköy Türklerinin geçiş ritüellerini konu edinen bu çalışmada, gözlem ve görüşme tekniğiyle elde edilen verilerin yapısall bir incelemesi esas alınmıştır. Elde edilen veriler, 'uygulama öncesi', 'uygulama sırası' ve 'uygulama sonrası' olmak üzere üç aşamalı olarak her geçiş ritüeli kendi içinde birimlere ayrılıp temel özellikleri tespit edilmiştir. Bu özellikler tespit edilirken Türk Dünyasının çeşitli topluluklarından da yararlanılmıştır. Çalışmada geçişritüellerinin milli kimliğin oluşmasında ve korunmasındaki önemi incelenmiştir. İstanköy Türklerinin hem Türkiye'ye yakın bir konumda bulunmaları, hem de adada yaşayan Türklerin birkaç köyde toplu halde yaşamaları, geçiş ritüellerindeki uygulamalarda Türk Dünyası ile aralarındaki organik bağın kopmamasına sebep olmuştur. Bu bağ, İstanköy Türklerinin milli kimlik bilinçlerinin oluşumunda etkili olmuş, adada sayısal olarak çoğunluğu elde bulunduran Yunanlar arasında asimile olmamalarını sağlamıştır. Çalışma, 'Giriş', üç bölüm, 'Sonuç' ve 'Kaynakça'dan oluşmaktadır. 'Giriş' bölümü, on bir alt başlıktan meydana gelmektedir. Tezin 'Giriş' bölümünde Oniki Adaların isimlendirme problemi ele alınmış; Ege adalarının coğrafi özellikleri, tarihi, nüfusu ve ekonomik yapısı, sosyo-kültürel ve dini hayatı, idari yapısı, güncel sorunları ve çözümleri ile Oniki Ada Türklerinde Türk kimliği konuları ele alınmıştır. Tezin 'Birinci Bölüm'ünde öncelikle mit ve ritüel ilişkisi ele alınmış, geçiş ritüelleri hakkında bilgi verilmiştir. 'İstanköy Türklerinin Doğum ve Sünnetle İlgili Ritüelleri', 'İstanköy Türklerinin Evlilikle İlgili Ritüelleri' ve 'İstanköy Türklerinin Ölümle İlgili Ritüelleri' başlıklarını taşıyan birinci, ikinci ve üçüncü bölümde ise, her bir bölüm ayrı ayrı 'uygulama öncesi', 'uygulama sırası' ve 'uygulama sonrası' başlıkları altında yapısall olarak incelenmiştir. Tezin 'Sonuç' bölümünde derleme çalışması sonucunda ulaşılan bulgulara genel bir çerçeve oluşturacak şekilde yer verilmiş, çalışmada yararlanılan kaynakların künyeleri ise 'Kaynaklar' bölümünde yer almıştır.