turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İdarenin kusursuz sorumluluğu ve terör olayları nedeniyle idari yargıda açılan davalar

Bu tez, gerek, idarenin doğrudan yaptığı işlem ve eylemleri sebebiyle, gerekse, idarenin terör olaylarını önleyememesi nedeniyle bireyin zarara uğraması durumunda, idarenin bu zararları karşılayıp karşılamayacağı, karşılayacaksa hangi ilkeler doğrultusunda karşılayacağı, karşılamayacaksa nedenlerini belirlemeyi amaçlamıştır. Çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. Tezin birinci bölümünde, idarenin sorumluluğunun tarihsel süreci, genel olarak kusur sorumluluğu ve kusursuz sorumluluk ilkesi incelenmiştir. İkinci bölümde, kusursuz sorumluluğun türleri ayrıntılarıyla incelenmiş ve güncel yargı kararlarıyla desteklenerek ele alınmıştır. Son bölümde ise, terör olayları sonucu bireyin uğradığı zararların karşılanmasına yönelik ilkelere ve henüz yeni bir düzenleme olan 5233 Sayılı Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkındaki Kanuna yönelik açıklamalara yer verilmiştir. Sonuç olarak, görevleri her geçen gün artan Devletin gerek işlem ve eylemlerinden kaynaklansın, gerekse ihmalinden ya da hareketsizliğinden kaynaklansın, bireyin uğradığı zararların sosyal ve hukuk devleti ilkeleri çerçevesinde karşılanması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
4483 sayılı Kanun'un öngördüğü soruşturma usulleri

Bu tezde kamu görevlilerinin görevleri sebebiyle işledikleri suçlar nedeniyle yapılacak olan soruşturmanın koşul ve kapsamı incelenmektedir. Tez iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Türk hukukunda kamu görevlisi kavramı, kamu görevlilerinin soruşturulması ve kovuşturulmasının tarihi gelişim içerisinde gösterdiği değişiklikler ve kamu görevlilerinin özel soruşturma usulüne tabi tutulması hakkında leh ve aleyhteki görüşler incelenmiştir. İkinci bölümde ise, 4483 Sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun'un öngördüğü soruşturma usulleri ile bu Kanun'un aksayan yönleri, doktrindeki ve yargıdaki görüşler de dikkate alınmak suretiyle ele alınmıştır.
Kamu davasının açılmasında takdir yetkisi

Ceza yargılaması sistemimize göre yeterli suç şüphesine ulaşıldığı durumlarda kamu davasının açılması mecburi niteliktedir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunumuzda yapılan değişikliklerle kamu davasının açılmasında CMK 171 hükmüyle savcılara takdir hakkı tanınmıştır. Maslahata uygunluk ilkesi kapsamında yer alan bu düzenleme, kamu davasının açılmasını takdiri bir karara bağlanmıştır. Tez çalışmamız; soruşturma aşamasında görevli savcıların kamu davasını açma koşullarından yola çıkarak, bu davanın açılmasında savcılara takdir hakkının tanındığı Ceza Muhakemesi Kanunun 171/ 1 hükmünü ele almaya yöneliktir. Çalışmamızla bu düzenlemenin getirmiş olduğu hakkı; kamu davasının anlamı, savcıların hukuki konumları, cezalar ve muhakeme faaliyetlerinin amacından yola çıkarak değerlendirmek istenmektedir. Yine kamu davasının açılması, bu kararı belirleyecek unsurlar yönünden ele alınmıştır. Böylelikle hukuk sistemimiz açısından bu düzenlemenin getirmiş olduğu durum irdelenmek istenmiştir. Çalışmada kamu davasının mecburiliğini benimseyen pek çok ülke düzenlemesinde de, davaların açılmasında kamu yararının aranması doğrultusunda düzenlemelere yer verildiği görülmüştür. Bununla birlikte ceza yargılama sistemlerinde toplumsal düzeni sağlamanın daha barışçıl nitelikte olması görüşü çerçevesinde nitelendirebileceğimiz bir eğilim, bizi her zaman için ceza normları ve ceza normlarının amaçlarıyla ilgili çeşitli sorgulamalara götürmektedir. Tez çalışmamız belirlediğimiz çerçeve içerisinde, kamu davasının açılmasında takdire yer veren bu normun hukuk sistemimize uygunluğu hakkında çeşitli yönlerden bir fikre ulaşmayı hedeflemektedir. Takdiri bir karar ile uyuşmazlıkların yargılama makamı önüne götürülmeden sonuçlanması suçluya ıslah fırsatı tanıyarak, uyuşmazlıkların makul sürede sonuçlandırılmasını sağlamakla beraber, kanunumuzdaki düzenleme ile bu kararlara karşı yargı yolunun kapatılmış olması hak arama özgürlüğünün gereklilikleri açısından yeterli görülmemektedir.
Ceza Muhakemesi Hukukunda muhakemenin yenilenmesi

Uyuşmazlıkların belirli bir noktada sonlandırılması ihtiyacı, mahkemelerin kararlarının değiştirilemez kılınmasını gerektirmektedir. Bu gerçek, muhakeme hukuklarında kesin hüküm kurumunun kabulünü sonuçlamıştır. Öte yandan hükümde hata olması ve hükmün kesinleşmesiyle birlikte hatanın adli hataya dönüşmesi tamamen ortadan kaldırılamayacak bir ihtimaldir. Bazı adli hatalar uyuşmazlıkların yeniden dirilmesine, toplumsal barışın sarsılması tehlikesinin yaşanmasına yol açmaktadır. Bu ikilemin aşılması için muhakeme hukuklarında geliştirilen yöntemlerden biri de muhakemenin yenilenmesidir. Genel olarak muhakemenin yenilenmesi ciddi adli hataların ortadan kaldırılmasını sağlamak amacıyla kesin hükme bağlanmış olay ve taraflar hakkında yeni bir dava görülmesini anlatır. Kurumun temelinde aynı amaç yer alsa da her bir muhakeme hukuku dalında kabul ediliş biçimi birbirinden farklıdır. Bu farklılık muhakeme hukuku dallarının kendine has özellikleri ve amaçlarına göre şekillenmektedir. Çalışmamızda ceza muhakemesi hukukunda muhakemenin yenilenmesi kurumu incelenmiştir. Bu bağlamda öncelikle ceza muhakemesinin amacıyla bağlantılı olarak ceza muhakemesi hukukunda muhakemenin yenilenmesinin esasları tartışılmıştır. Kurumun tanımı, hukuki niteliği, konusu, benzer kurumlardan farkı ortaya konulmuştur. Daha sonra muhakemenin yenilenmesi
Ticaret siciline tescilin hukuki sonuçları

Çalışmamız süresince, ticaret siciline tescilin üçüncü kişiler ve kayıt ilgilileri üzerindeki hukuki sonuçları, sicile güven ilkesinin hukuk sistemimizdeki yeri, ticaret sicilinin tutulmasından doğan zararlardan, devletin ve sicil kaydını tutan organların sorumluluğu, bu sorumluluğun hukuki niteliği ve zararın doğmasında kusuru bulunanlara karşı işletilecek rücu mekanizması ayrıntılı şekilde incelenmeye çalışılmıştır. Bu çalışma ile bu konuda yazılan eserlerin bir derlemesi yapılmış ve varılan sonuçlar yargı kararları ile somutlaştırılmıştır. 6762 Sayılı TTK döneminde hukuk sistemimizde yer almayan, ticaret sicilinin tutulmasından doğan zararlardan Devlet ve ilgili odanın müteselsilen sorumlu olacağı kuralı ve görünüşe güven ilkesi, , 6102 Sayılı TTK ile hukuki düzenlemeye kavuşturulmuş; bu sayede, işlem güvenliğini sağlamak adına önemli adımlar atılmış; sicilin tamlığına ve doğruluğuna duyulan güven pekiştirilmiştir. 6102 Sayılı TTK ile getirilen en önemli değişiklik ise, sicil kayıtlarının elektronik ortamda tutulmasının, yasal düzenlemeye kavuşturulması olmuştur. Bu sayede sicil gazetesinin aksine, günün her saati sicildeki kayıtlara ulaşılmasını sağlayan elektronik sicil, sicilin aleni olma özelliğini tam anlamı ile gerçekleştirecek; herkesin internet ortamında tek bir tuşla ilişki kuracakları tacir ve ticari işletmeleri hakkında bilgi edinmelerinin önünü açacak; bu suretle sicil kayıtlarından aynı anda ve kolayca bilgi edinmeye imkan tanınmış olacaktır.
Lex mercatoria ve uygulaması

Tez çalışmamızda, küreselleşen dünyada önem kazanan uluslararası ticari örf ve adet kuralları ve uygulaması incelenmeye çalışılmıştır. Bu kapsamda ilk olarak, ülkemiz hukuku temel alınarak örf ve adet kuralları incelenmiş daha sonra lex mercatoria kavramı ve son olarak Unidroit İlkelerine yer verilmeye çalışılmıştır. Konunun teorik açıdan geniş olması, uygulama açısından ise Mahkeme içtihatlarının dağınık olması ve Tahkim Kararlarına erişim güçlüğü çalışmamızın en önemli zorluğunu oluşturmuştur. Özellikle Unidroit İlkeleri olmak üzere, lex mercatoria'nın ve yeni lex mercatoria kapsamında olan tüm kuralların, özel hukukta irade serbestisi ilkesi sebebiyle her alanda uygulamasının daha da artacağı sonucuna varılmıştır.
6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununa göre işyeri hekimliği ve iş güvenliği uzmanlığı

İş sağlığı ve iş güvenliği önlemleri, her şeyden önce çalışanların temel bir hakkı olarak kabul edilmektedir. Çalışanların sağlık ve güvenliklerinin korunması, risk ve kaza faktörlerinin asgari düzeye indirilmesi ile işyerinde sağlık ve güvenlik şartlarının sürekli olarak iyileştirilmesi için alınacak önlemler iş sağlığı ve güvenliğinin temel amacını oluşturur. İş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinin yürütülmesi amacıyla işverenin işyeri hekimi ve iş güvenliği uzmanı bulundurma yükümlülüğü öngörülmüştür. İşyeri hekimi; iş sağlığı ve güvenliği alanında görev yapmak üzere Bakanlıkça yetkilendirilmiş işyeri hekimliği belgesine sahip hekim biçiminde tanımlanmıştır( 6331 sayılı Kanun md3/1-ı). İş Güvenliği Uzmanı ise Usul ve esasları yönetmelikle belirlenen, iş sağlığı ve güvenliği alanında görev yapmak üzere Bakanlıkça yetkilendirilmiş, iş güvenliği uzmanlığı belgesine sahip, Bakanlık ve ilgili kuruluşlarında çalışma hayatını denetleyen müfettişler ile mühendislik veya mimarlık eğitimi veren fakültelerin mezunları ile teknik elemanı ifade etmektedir (6331 sayılı Kanun md3/1-f) . 6331 sayılı İş sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nda iş güvenliği uzmanları ve işyeri hekimlerinin nitelikleri, görevleri, yetkileri ve sorumlulukları ayrıca düzenlenmiştir. Bunun yanında işverene karşı görevlerini etkin bir şekilde yerine getirebilmeleri için kanun koyucu özellikle iş sözleşmesinin feshine karşı güvenceler öngörmüştür. Bu sayede iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinin sağlıklı bir şekilde yürütülmesi amaçlanmıştır.
Başkasının fiilini taahhüt

Farklı hukuk sistemlerince değişik biçimlerde düzenlenen başkasının fiilini taahhüt, Türk Borçlar Kanunu'nun 110. maddesinde ele alınmıştır. Başkasının fiilini taahhüt, asli ve bağımsız bir sözleşmedir; ivazsızdır; talih ve tesadüfe bağlıdır. Doktrinde farklı görüşler bulunmakla birlikte, kanaatimizce garanti sözleşmesinin bir türüdür. Hukuki nitelikleri tartışmalı olmakla beraber, 'ilk talepte ödeme' kaydını içeren teminat mektupları da başkasının fiilini taahhüt niteliğinde sayılmaktadır. Başkasının fiilini taahhüt, benzeri kurumlar içinde en çok kefalet ile karıştırılmaktadır. Kefalet fer'i, başkasının fiilini taahhüt asli bir sözleşmedir. Kefaletin aksine başkasının fiilini tahhüt şekle bağlı değildir. Borçlar Kanunu'nun kefalete ilişkin hükümleri burada uygulanmaz. Başkasının fiilini taahhüt; temsil, vekalet, müteselsil borçluluk, borcun nakli, cezai şart gibi kurumlardan da farklıdır. Bu sözleşmenin şartları; bir taahhüdün varlığı, üçüncü kişinin bir ediminin taahhüt edilmesi ve taahhüt edenin fiil ehliyetine sahip bulunmasıdır. Taahhüt edilenin ise mümeyyiz olması yeterlidir. 165Bu sözleşme, taahhüt edileni borç altına sokmaz. Üçüncü kişinin edimi yerine getirmemesi halinde taahhüt edenin tazminat borcu kendiliğinden doğar ve aynı anda muaccel olur. Burada karşılanması gereken, müspet zarardır. Ancak taraflar farklı düzenleme yapabilirler. Taahhüt eden, bu sözleşmeye dayanarak, zararı ödedikten sonra üçüncü kişiye rücu edemez. Ancak başka sebeplere dayanarak rücu etmesi mümkündür. Süreli taahhütlerde, 'sürenin sonuna kadar taahhüt edene yazılı olarak başvurulmazsa taahhüdün hükümsüz olacağı' kararlaştırılmışsa, süre içinde yazılı başvuru yapılmadığında taahhüt edenin sorumluluğu sona erer. Böyle bir kayıt yoksa, riziko süre içinde gerçekleşmek şartıyla, tazminat alacağı on yılda zamanaşımına uğrar. Süresiz taahhütlerde de zamanaşımı, rizikonun gerçekleştiği andan itibaren on yıldır. Çalışmamızda, bu kurumun Borçlar Kanunu'nun özel ı hükümler kısmında bütün unsurlarıyla düzenlenmesi ve yazılı şekil şartına bağlanması gerektiği sonucuna ulaşmış bulunmaktayız. 166
Velayet hakkının kullanımı

Bu tez çalışması ile velayet kavramı tanımlanıp özelikleri belirlenerek, çocuğun şahsı ve malları bakımından velayetin kullanımı, velayet altındaki çocuğun ehliyeti, ana babanın temsil yetkisi anlatılmıştır. Çocuğun şahsı ve mallarının korunması bakımından alınması gerekli önlemler ve velayetin kaldırılması da çalışmamın kapsamı içindedir. Velayet; ana ve babaya tanınan, çocuğun yetiştirilmesi, eğitimi, temsili, mallarının yönetimi ile ilgili olarak hak ve yükümlülüklerdir. Velayet, sadece ana ve babaya aittir ve ana baba tarafından birlikte kullanılır. Velayet; kişiye sıkı sıkıya bağlı, başkalarına devredilemez, mirasçılara geçmez ve feragat edilemez. Ana ve babanın velayeti kullanmaları sınırsız değildir. Sınır ölçülülük ilkesidir. Velayet hakkını kullanan ana ve baba tarafından çocuğun özgürlükleri ölçülülük ilkesi uygulanarak sınırlanacaktır. Ana ve baba velayeti gereği gibi yerine getirmedikleri takdirde çocuğun şahsı ve malları bakımından önlemler alınmaktadır. Çocuğun korunması için başka çare kalmadığı veya hakim tarafından alınan diğer önlemlerin sonuçsuz kalacağı anlaşıldığı takdirde ana ve babadan veya sadece taraflardan birinden velayetin mahkeme kararı ile kaldırılmasına karar verilir. Velayet görevinin gereği gibi yerine getirilmemesi ve ana babanın ilgisizliği, ihmalkarlığı halleri velayetin kaldırılması nedenleridir. Türk Medeni Kanununda belirtilen velayetin kaldırılması nedenleri sınırlayıcı değildir. Ana ve babanın yeniden evlenmesi tek başına velayetin kaldırılması nedeni değildir. Çocuğun menfaati gerektirdiğinde ana babanın yeniden evlenmesi velayetin kaldırılması nedeni kabul edilmektedir.
Mütekellim usulcülerin ictihad anlayışı

Bu araştırmada, fıkıh usulü yazma geleneklerinden mütekellim usul yöntemine göre eserlerini kaleme alan usulcülerin, fıkıh usulünün en önemli meselelerinden ictihad ve müctehid kavramları ile bunlarla bağlantılı konular etrafında geliştirdikleri teorik izah ve yaklaşımları ele alınmıştır. Mütekellim usulcüler ictihadı farklı şekillerde tarif etmişlerse de ortak noktalarını, ictihadın hakkında kat'i nass bulunmayan şer'i meseleler üzerinde olduğu, bu meseleler üzerinde ictihad faaliyetini yerine getirecek kişinin ictihad ettiğini söyleyebilmek için olanca gücünü harcaması gerektiği ve elde edilen bilginin zannilik ifade ettiği algısı oluşturmaktadır. İctihadla benzer anlamları ifade etmek için kullanılan re'y, istidlal, kıyas, istinbat ve tahric kelimelerinin ictihad kavramıyla yakından ilişkisi bulunmaktaysa da ictihadla karşılaştırıldıklarında ictihadın daha geniş, diğerlerinin ictihada göre daha dar çerçevede kaldığı görülmektedir. İctihad mekanizmasının süjesi müctehidin tanımına mütekellim usulcülerin bir kısmı değinmiş diğer bir kısmı değinmemişse de onlar bazen müctehid bazen de müfti olarak ifade ettikleri ictihad faaliyetini yerine getirecek kişinin belli vasıflara sahip olması gerektiğini belirtmişlerdir. Mütekellim usul eserlerinde sistematik bir şekilde müctehidleri sınıflandıran ifadelere rastlanılmamaktaysa da ictihad ehliyetini elde edebilmesi için müctehidde bulunması gerekli şartları belirttikten sonra bazı mütekellim usulcülerin bu sıfatların mutlak müctehid için geçerli olduğu ifadelerinden anlaşılacağı üzere kayıtlara geçmese de zihinlerinde müctehidlerin tabakalara ayrıldığı söylenebilir. Hakkında kat'i nass bulunmayan şer'i meseleler üzerinde ictihad faaliyetinde bulunulabileceğini ifade eden mütekellim usulcüler, aynı usul geleneği içinde yer almalarına rağmen ictihad neticesinde elde edilen hükümde isabet ya da hata edildiğini gösteren bir kriterin varlığı ya da yokluğu noktasındaki anlayışları sebebiyle ictihadın sonucu bakımından musavvibe ve muhattie olmak üzere birbirine zıt iki farklı yaklaşım sergilemişlerdir. İctihad mekanizmasının zayıflamasıyla ortaya çıkan problemlerin tartışılması ve gereğince tavır alınması zorunluluğu neticesinde ictihadın tecezzisi, tekrarı, başka bir ictihadla bozulup bozulamayacağı, müctehidin başka bir müctehidi taklidi, zamanın müctehidsiz kalması ve ictihad kapısının kapanmışlığı gibi meseleler üzerinde fikir beyan eden mütekellim usulcüler bu konuları genellikle İslam hukukunun donuklaşmaması, gelişen toplumsal hayatın ortaya çıkan yeni problemlerinin çözülmesi, hükümlerin her dönem ve toplumda uygulanabilmesi için çözüm getirme çabası içinde değerlendirmişlerdir.
Sağlık kamu hizmetinde idarenin tazminat sorumluluğu

Sağlık ve sağlık sorunları herkesi yakından ilgilendiren hususlardır. Uygulama hatasından kaynaklanan sonuçların telafi zorluğu sebebiyle, tıbbi uygulama hatası kavramı hukuki ve sosyal olarak güncelliğini yitirmemektedir. Uygulama hatasından kaynaklanan tazminat davaları ve doktorların kişisel kusurları sebebiyle açılan adli davalarda hızlı bir artış gözlemlenmektedir. Konu sadece ulusal değil, uluslararası alanda da yakından izlenmektedir. Hasta haklarının temel insan haklarından birisi olması ve hastaların kırılgan ve savunmasız durumda bulunmaları sebebiyle, 1981 yılından itibaren hasta haklarına yönelik Lizbon, Amsterdam, Bali ve Roma olmak üzere dört uluslararası bildirge yayınlanmıştır. İdare hukukunda tazminat usulüne ilişkin yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Borçlar Kanunu'nda maddi ve manevi tazminata yönelik bazı düzenlemeler var ise de, Danıştay idarenin tazminat sorumluluğuna ilişkin Borçlar Kanunu'nun uygulanamayacağına hükmetmektedir. Bu sebeple, İdare Hukukunda tazminat usulü sadece yargı kararlarıyla şekillendiğinden, çalışmamızda başta Danıştay olmak üzere AYİM, Yargıtay, Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ilgili bölümlerde yer verilerek çalışma zenginleştirilmiştir. Ancak, mahkemeler arası içtihat farklılıkları, tazminat hesaplama yönteminin karmaşık oluşu ve komplikasyon kavramına yönelik Danıştay ve Adli Tıp Kurumu'nun farklı yaklaşımları idarenin sağlık hizmetlerinden kaynaklanan tazminat sorumluluğunu belirsiz hale getirmektedir. Bu nedenle, tazminat hukukunda mahkemelerin bilirkişi incelemesine ihtiyaç duymayacakları yalın bir yasal düzenleme getirilmesine ihtiyaç vardır. Çalışmamız dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde sağlık hakkı ve sağlık hizmeti kavramları açıklandıktan sonra, uluslararası metinlerde geçen sağlık hakkı ve hasta hakları, sağlık hizmeti türleri ve son olarak da sağlık çalışanları ayrıntılı olarak açıklanmıştır. İkinci bölümde sağlık hizmetinde kusur kavramı, kusur tespitine yönelik resmi bilirkişi olan kurum ve kuruluşlar ile sağlık hizmetinde kusursuz sorumluluğun olabilirliği üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde, bedensel sakatlık ve ölüm halinde meydana gelecek maddi ve manevi zararların nelerden ibaret olduğu ortaya konulmuş, son olarak ise, tazminata hükmedilebilmesi için gerekli olan illiyet bağı ve tazminat sorumluluğunu etkileyen diğer hususlar açıklanmıştır.
Türk İş Hukukunda işçi sendikası üyeliğinin korunması

Türk iş hukukunda işçi sendikası üyeliği, devlete, üye olunan sendikaya ve işverene karşı olmak üzere üç farklı aşamada korunmaktadır. Sendika üyeliğinin korunması Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sı m.51 ile anayasal bir temele kavuşturulmuş ve bunun yanı sıra, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununun çeşitli hükümlerinde ve 5217 sayılı Türk Ceza Kanunu m.118 ile de korunmuştur. İşçi sendikası üyeliğinin etkin bir şekilde korunduğundan bahsedebilmek için söz konusu üç aşamada da eksiksiz bir şekilde korumanın sağlanması gerekir. Uygulamada, işçi sendikasına üye olma özgülüğünün en çok işverenler tarafından ihlal edildiği bir gerçektir. Bu nedenle, üyeliğin, işverenlere karşı özel olarak korunması gerekmektedir. Biz de bu tezin kapsamında, işçi sendikası üyeliğinin, devlete ve üye olunan sendikaya karşı korunmasının yanı sıra, özel olarak işverene karşı korunması üzerinde durulmasının daha faydalı olacağını düşünmekteyiz.
Kiraya verenin kiralanandaki ayıplardan sorumluluğu

KİRAYA VERENİN KİRALANANDAKİ AYIPLARDAN SORUMLULUĞUAbdullah AktaşÖzel Hukuk Yüksek Lisans Programı Tez Danışmanı: Doç. Dr. Bilgehan ÇetinerÇalışmamızın amacı; kira sözleşmesinde kiraya verenin ayıptan doğan sorumluluğukurumunu, bu sorumluluğun koşulları ve kapsamıyla birlikte değerlendirmektir. Tezimizde, kira sözleşmesi açısından gerek mülga Borçlar Kanunu hükümleri, gerek Türk Borçlar Kanunu hükümleri mukayeseli olarak ele alınmakla birlikte, Türk Borçlar Kanunu ile kira sözleşmesine ilişkin olarak getirilen yenilik ve değişiklikler aktarılmaya çalışılmıştır. Çalışmamız, temel olarak üç ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, kiraya verenin ayıptan doğan sorumluluğunun tanımı ve hukuki niteliği açıklanmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde, kiraya verenin ayıptan doğan sorumluluğuna başvurulabilmesi için gerekli olan şartlar incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, kiraya verenin ayıptan doğan sorumluluğuhükümleriçerçevesinde gerçekleşen sorumluluğununkapsamıYargıtay kararları ile somutlaştırılarak ele alınmaya çalışılmıştır.
Basında Türk Ceza Yasasının 301. maddesi ile ilgili tartışmaların oryantalist çerçevesinin çözümlenmesi

Bu çalışmada Türk Ceza Yasası'nın 301. maddesi üzerinde yoğunlaşan tartışmaların oryantalizmle ilişkisi araştırılmış ve basında, köşe yazılarında yer alışı incelenmiştir. Bu amaçla önce oryantalizmin doğuşu ve tarihsel gelişimine bakılmış, bu bağlamda Batı ve Avrupa fikrinin doğuşu araştırılmıştır. Tarih boyunca Batının bir Doğu sorunu olmuş ve Türklerinde farklı açıdan bir Batı sorunu olagelmiştir. Bu durumun oryantalizmle bağlantısı incelenerek Osmanlı İmparatorluğu ve Türkiye Cumhuriyeti üzerinde oryantalist düşüncelerin etkisi tartışılmış, son yıllarda gelişen Avrupa Birliği ile ilişkiler çerçevesinde oryantalizmin gösterdiği devamlılıklar araştırılmıştır.301. madde tartışmalarının köşe yazılarında yer alışını incelemek üzere farklı politik duruşu olan üç gazetenin başyazarlarından seçilen makalelerin çözümlemesi yapılmıştır. Çözümlemelerde Eleştirel Söylem Çözümlemesi metodu tercih edilmiştir. Bu amaçla üç analitik kategori belirlenmiştir:a) Oryantalist söylemin bileşenlerib) Anti oryantalist söylemin bileşenleri ve c) Sözcük seçimleri ve cümle yapıları. Bu analitik kategoriler aracılığı ile her üç yazar da oryantalist söylemi güçlendirecek veya bozabilecek dil ve anlatım unsurları saptanabilmiştir. Yapılan çözümlemeler sonunda ulaşılan sonuç, oryantalist söyleme yerleşen veya yerleşmeyen değişik politik duruşları olmasına rağmen, üç yazarın da 301. madde tartışmalarını gündeme taşıyarak Batının oryantalist söyleminin yeniden üretimine katkıda bulunduğudur. Çalışmanın sonucunda 301. madde etrafında yapılan tartışmaların ifade özgürlüğü ile bağlantılı olduğu kadar, oryantalist söylemin oluşturduğu bakış açısı çerçevesinde de sürdürüldüğü ve anti oryantalist bir anlatım ve dil içinden bile köşe yazılarında yer alan 301. madde tartışmaları ile Batı ile Doğu arasındaki hiyerarşik ilişkinin Batının lehine olarak üretildiği ve pekiştirildiği gürülmüştür.
Yeni Türk Ticaret Kanunu'na göre yönetim kurulu üyelerinin ibrası ve özellikle ibranın sorumluluk davalarına etkisi

Kanun koyucu, ortaklıkla aralarında vekalet ilişkisi bulunan yönetim kurulu üyelerine önemli sorumluluklar yüklemiştir (Yeni TTK 553). Üyelerin ortaklığa, ortaklara ve alacaklılara karşı olan bu sorumluluğu üç durumda sona erer: Kusursuzluğun ispatı, ibra ve zamanaşımı. Yeni düzenleme, hem bilançonun onaylanması şeklinde gerçekleşen (Yeni TTK 424) hem de gündem gereği alınan (Yeni TTK 409, 558) ibra kararlarını ve bu kararların etkilerini yasal bir zemine bağlamıştır. Tezimizin asli konusu, sorumluluğu sona erdiren hallerden biri olarak ibra ve ibranın sorumluluğa olan etkileridir. Ortaklıklar hukukunda ibra, ortaklık içi bir işlem olup, menfi borç ikrarı niteliğindedir. Genel kurul bu kararla, hesap dönemindeki işlem ve eylemler dolayısıyla yönetim kurulu üyeleri aleyhine sorumluluk davası açmayacağını beyan eder. İbra belirtilen özelliklerinden ötürü, etkilerini sınırlı olarak göstermektedir. Nitekim genel kurulun vermiş olduğu ibra kararı, ortaklık ile bu karara olumlu oy veren veya ibra kararını bile bile pay iktisap eden ortakların açacağı sorumluluk davasına engel olurken (Yeni TTK 558 /II); diğer ortaklar ile alacaklıların açacaklarına sorumluluk davalarına herhangi bir engel teşkil etmez. Burada diğer ortaklardan kasıt, ibraya olumsuz veya çekimser oy veren ya da mazereti nedeniyle toplantıya katılamayan ortaklardır. O halde bu kimseler bakımından da ibra, sorumluluk davalarına herhangi bir engel teşkil etmeyecektir. Buna karşılık kanun koyucu, bu kimselerin ibra kararından itibaren altı aylık hak düşürücü içerisinde sorumluluk davası açmalarını şart koşarak, belirtilen etkiyi kesin bir süre ile sınırlama gereği duymuştur.