turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kentsel mekan kullanımlarının evrensel tasarım yaklaşımı bağlamında irdelenmesi: Kahramanmaraş kent merkezi örneği

Her birey farklı yeteneklerle dünyaya gelmekte ve buna bağlı olarak da yaşam içerisindeki ihtiyaçları farklılık göstermektedir. Bunun yanı sıra toplum içerisinde çocuk, yaşlı, kadın ve engelli bireyler gibi farklı beceri ve yetenek seviyesinde kişiler bulunmaktadır. Tüm bireyler yaşamlarını devam ettirebilmek için kentsel iç ve dış mekanlarda kendi kabiliyet ve yetilerine göre farklı kullanım şekillerine ihtiyaç duyar. Sağlıklı olarak kabul edilen bir bireyin ihtiyaçlarına yönelik hangi olanaklarda hizmetler sunuluyorsa, herhangi bir engeli olan bireylerin ihtiyaçları için de aynı olanaklardaki hizmetlerin sağlanması gerekmektedir. Şehir ve Bölge Planlama disiplininde en önemli unsur insandır. Kent odaklı alınacak her karar insan ve onun ihtiyaçları doğrultusunda şekillenmelidir. Bu doğrultuda alınacak her karar, o kentte yaşayan ve ziyarete gelen her bireyin gereksinimlerine nasıl cevap verileceği ve daha iyi imkanların nasıl sunulacağı düşüncesinde değerlendirilip sağlıklı bir şekilde verilmelidir. Kentte yaşayan insanların çeşitli fiziksel ve zihinsel kabiliyetler de olduğu düşünülerek şehir planlamasının toplumun sadece belirli bir kesimine yönelik yapılmaması gerekmektedir. Kentsel tasarım noktasında; herhangi bir engeli veya geçici sağlık sorunları bulunan bireyler, yaşlılar, çocuklar, hamileler, bebek arabalı ebeveynler ve yük taşıyanlar gibi özel gereksinime sahip olan kişilerin de dikkate alındığı bir tasarım anlayışı benimsenmelidir. Çalışmanın kuramsal bölümünde 'farklı kabiliyet ve ihtiyaçlara sahip olan insanlar toplum içerisinde daha fazla nasıl yer alabilirler? sorusuna cevap arayan literatürdeki çalışmalar incelenmiştir. Tezin odağında bu süreçte kapsayıcı bir tasarım yaklaşımı olarak ortaya çıkan evrensel tasarım kavramı ve ilkeleri yer almaktadır. Bu bağlamda, tez çalışmasının saha araştırması kapsamında Kahramanmaraş Kent Merkezindeki mekansal kullanımların evrensel tasarım ilkelerine uygunluğunu tespit edebilmek amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, ulusal ve uluslararası erişilebilirlik standartlarından yararlanılarak Standartlar Tablosu oluşturulmuştur. Kentin bütün sakinlerine hizmet veren kamu kurumlarının, ticaret, eğlence ve dinlenme mekanlarının yer aldığı Kahramanmaraş Kent Merkezinde belirlenmiş olan örneklem alanda bu standartlar irdelenmiştir. Son olarak, alanda bulunan kentsel mekan düzenlemelerinin tüm bireyler açısından ne düzeyde eşit, konforlu ve bütünleştirici bir yapıya sahip olduğu ortaya konularak, evrensel tasarım ilkelerine uygun olmayan kullanımlara ilişkin çözüm önerileri sunulmuştur.
Konya alt bölgesinin ekonomik göstergeler ışığında gelişmişlik düzeyinin irdelenmesi (1985-2000)

Jüri: Yrd. Doç. Dr. Çiğdem ÇİFTÇİ Doç. Dr. İclal DİNÇER Yrd. Doç. Dr. Rahmi ERDEM 'Bölge Bilimi' ve 'Bölge Planlama' kavramları; ulusal düzeyde alman kararların bölge boyutundaki yansımalarını araştırma/planlama tekniğidir. Başka bir ifadeyle bölge planlama; ulusal ölçekte alman ekonomik kararların, bölge ya da alt bölge ölçeğinde etkilerinin ortaya konmasıdır. Burada temel değişken, bölgelerin sahip olduğu farklı ekonomik ve mekansal potansiyeller olarak değerlendirilmektedir. Bu çalışmanın temel amacı; 1985- 2000 döneminde ulusal düzeyde alman ekonomik kararların bölge ve alt bölge boyutunda ekonomik ve mekansal etkilerinin belirlenmesidir.
Public art in public space: Tracking graffiti and Mural art practices in contemporary Tehran

Kentsel mekanın önemli bir parçası olan kamusal alanlar, insanların farklı ihtiyaçlarını karşılayarak yaşanabilir yerler yaratmada çok önemli roller oynarlar. Kentsel kamusal mekanlar, sosyal, kültürel ve ekonomik etkileşime ve kentsel dış mekanda entelektüel özgürlüğe imkan yaratırlar. Kamusal sanat, kamusal alanda etkili bir iletişim aracıdır. Mekan tasarımının vazgeçilmez öğesi olarak kamusal sanat, 'yer hissi' ve 'yer kimliği' yaratır. Kamusal sanat, insanların ilgisini çekmek, bir kentin tarihi, kültürel, siyasi ve toplumsal olaylarını temsil etmek, farklı türden olayları kutlamak, şehirleri daha etkileyici hale getirmek ve kamusal alana göz alıcı bir farkındalık kazandırmak gibi birçok amaca hizmet eder. Ancak, kamusal sanatın özgürce kamusal alanda ifade edilmesi ideali her zaman devlet yönetimlerinin kamusal sanat ile ilgili politikaları ve uygulamaları ile aynı yönelime sahip olmayabilir. Bu araştırmada, kamusal sanatın kamusal mekana katkıları incelenerek genel bir kuramsal çerçeve oluşturulmaktadır. İran'da modern kent planlama ve tasarım uygulamaları, kamusal alanlarda halkın sosyo-kültürel değerlerini ve ihtiyaçlarını başarıyla karşılayacak ve siyasi düşüncelerini özgürce ifade edecek biçimde tasarlanamamaktadır ve yönetilmemektedir. Bu araştırma, kamusal alanda kamusal sanat ve toplumsal yaşamın arasındaki ilişkiyi devletin kamusal sanat projeleri aracılığıyla nasıl yönettiği ve kontrol ettiğini Tahran'ın kent merkezindeki önemli bir kamusal mekan özelinde ve kamusal sanat öğeleri üzerinden incelemektedir. Bu tez, kentlilerin sorumluluk duygusu, kentlilik bilinci ve kentsel mekan ile kurduğu bağlar ve toplumsal ve kültürel yaşamda geliştirdiği etkileri ve katkıları açısından kamusal sanatın önemini incelemeyi ve tartışmayı amaçlamaktadır.
Kırsal kalkınmada kırsal potansiyellerden yararlanma olanakları: Kütahya örneği

Sanayileşmenin getirdiği yoğun işgücü talebiyle beraberinde hız kazanan kentleşme hareketi, Türkiye için 1960'lı yıllara kadar ülke kalkınmasının temelini oluşturan kırsal alan ve faaliyetlerinin artık bir yük olmasına ve devam eden bir sorun halini almasına zemin oluşturmuştur. Kuşkusuz 1960'lı yıllara kadar toplam nüfusunun %70'inden fazlasının kırsal alanlarda yaşadığı bir ülke için esas amacın kırsal kalkınma olacağı veya olması gerektiği doğal bir yaklaşım olmuştur. Sanayileşme ve beraberinde gelişen hizmetler, ticaret gibi diğer sektörler 1955 sayımından sonra başlayan ve her yıl artan bir oranda şehir nüfusuna nazaran Türkiye nüfusunun lehine ağırlık kazanmasına ve 2000 yılına gelindiğinde oransal olarak kır nüfusunun üzerine çıkmasına yol açmıştır. Ancak oransal azalmaya rağmen, 2000 Genel Nüfus Sayımı sonuçlarına göre %35 olan kır nüfusu oranı, gelişmiş batılı ülkelere göre yine de çok yüksek bir oran teşkil etmektedir. Bu durumda, Türkiye'nin mevcut kırsal alan şartları ve AB'nin sürece etkisi göz önüne alındığında, geleceğe yönelik olarak, ülke nüfusunun %35'ini teşkil eden kırsal nüfusun durumu ne olacaktır? Bu kırsal nüfus doğal sürecinde şehirlere akmaya mı bırakılacak yoksa şehir imkanları kırsal alana taşınarak yerinde kalkınması mı sağlanacaktır? Burada sorulması gereken diğer bir önemli sorun varsa, kırsal alan kalkınma hedeflerinin hangi yaklaşım ve politikalarla gerçekleştirileceğidir. Bu çalışmanın temel amacı ise: kırsal alanların potansiyel ve kaynaklarının değerlendirilmesini, doğa ve kültürel varlıkların korunma ve kullanmasını esas alarak, kırsal toplumun iş ve yaşam koşullarının kentsel alanlarla daha uyumlu kılarak, günümüzden daha planlı, yaşanabilir ve gelişmiş kırsal alanlar öne çıkarılmasını sağlamaktır. Ayrıca kırsaldan kentlere göç etme sebeplerine bakıldığında birçoğu bahsettiğimiz bu sorunlardan dolayı gerçekleşmektedir ki bu çalışmanın önemlerinden biri bu göç sorunları ve oranlarını minimize edebilmesi için öneriler geliştirmesidir.
Kentsel mekanda tarihi çeşmelerin dönüşümü: Beyoğlu örneği

Yerel ve küresel ölçekteki hızlı kentleşmeden, genellikle olumsuz yönde etkilenen tarihi doku ve kültür varlıklarımız olmuştur. Hızla dönüşen kentlerde yatay ve düşeyde artan mimari, tarihi dokuyu ve yapıları baskılamakta, hem kentlerin özgünlüğü, hem de kültür mirasımız olan tarihi eserleri yok etmektedir. Bu kapsamda, birbirinin aynısına dönüşen kentler, küresel ölçekte öne çıkmalarını sağlayabilecek olan kimlik değerlerini ve sahip oldukları potansiyellerini yitirmektedir. Kent dokusu içerisinde, fiziki ve sosyokültürel açıdan yok olan değerlerden birisi de çeşme kültürümüzdür. Evlere suyun gelmesiyle birlikte, insanların ve diğer canlıların temel ihtiyacı suyu temin ettikleri, bu esnada sosyalleştikleri, tanıştıkları ve toplandıkları çeşmeler, hızlı kentleşmeyle birlikte bağlı oldukları su yollarının tahrip olması sonucunda temel işlevini de yitirmiştir. Günümüzde kent dokusu içinde suyu akan çok az çeşme kalmış olup çoğu çeşme fiziksel olarak oldukça kötü durumdadır. Bu çalışmanın amacı, günümüzde hızla yok olan tarihi çeşmelerin kentleşme sürecindeki dönüşümünü inceleyerek, kentsel mekana ve toplumsal hayata dahil etmek, fiziksel ve sosyokültürel sürdürülebilirliğinin sağlanması noktasında öneriler getirmektir. Tezin ikinci bölümünde İstanbul ilinde tarihi çeşmelerin bağlı olduğu isale hatları anlatılmıştır. Roma, Bizans ve Osmanlı dönemi isale hatları ve çeşmelerine değinilmiş, çeşme kavramı çevre ilişkisi ile ele alınmıştır. Tezin üçüncü bölümünde ise, sürdürülebilir kentsel gelişme kavramı içerisinde tarihi çeşmelerin önemi vurgulanmış, konu ile ilgili literatür incelemesi ve mevcut kentsel dokuda çeşmelerin durumuna ilişkin yapılan gözlemler neticesinde, çeşmelerin fiziksel ve sosyokültürel sürdürülebilirliğinin sağlanmasında etkili olan kriterler belirlenmiştir. Tezin dördüncü bölümünde, İstanbul ili, Beyoğlu ilçesinde, çoğunluğu Beyoğlu Kentsel Sit Alanı içerisinde kalan 8 adet tarihi çeşme seçilmiş, geçmişşten günümüze dönüşümleri ve bugünkü mevcut durumları incelenmiş, tezin üçüncü bölümünde belirlenen kriterler analiz ve tespit tablosunda değerlendirilmiştir. Tezin son bölümünde, her birinde farklı baskın sorunlar gözlemlenen 8 çeşme de yapılan analizler tek tabloda toplanmış, günümüzde tarihi çeşmelerin kentsel mekanın bir parçası olarak yaşamasına engel olan sorunlar saptanmıştır. Yapılan tüm araştırma ve analiz sonucunda, tarihi çeşmelerin tek bir yapı ölçeğinde değil, çevresiyle bütüncül ele alınarak korunmasının, çeşmelerin sürdürülebilirliğini sağlarken kentsel imaj öğesi olarak kent kimliğine katkı sağladığı, insan ile kent arasındaki bağı güçlendirdiği tespit edilmiştir.
Real estate appraisal methods and their application in Ankara

Gayrimenkul; kişi ve kuruluşların tasarruflarını değerlendirdikleri en önemli ve güvenilir yatırım araçlarından birisidir. Gayrimenkul değerlemeye olan ilgi gayrimenkul sektörünün ve hukuki altyapının son yıllarda hızla gelişmesiyle birlikte hızla artmıştır. Planlı şehirleşmenin yürütülmesi, yerleşme bölgelerinin seçimi, bu bölgelerin arasında iç ve dış bağlantı maliyetlerinin belirlenmesi, imar planlarının ekonomik olarak değerlendirilebilmeleri, gayrimenkul piyasalarının açıklık ve güvene kavuşturulabilmesi, piyasalardaki fiyat değişiminin izlenebilmesi açısından da gayrimenkul değerlemesi büyük önem taşımaktadır. Gayrimenkullerin gerçek değerlerinin saptanarak vergilendirilmesi vergi gelirleri açısından da önemlidir. Bu tezde; dünyada bu konuda uygulanan yaklaşımlar, yöntem ve metodlar ile Türkiye'deki gayrimenkul değerleme piyasasında kullanılan yaklaşımlar incelenecektir. Ekspertiz raporlarında hesaplanan değer, üç geleneksel yöntemle hesaplanmaktadır: Emsal Karşılaştırma, Maliyet ve Gelir Yöntemi. Bu tezde, değerleme sürecinde geleneksel yöntemlere bir alternatif yöntem arayışı çerçevesinde; Hedonik Fiyat Yaklaşımı ve pratikte yöntemin değerleme sürecinde kullanılabilirliği incelenmiştir.
Kentsel çevre planlamasında toplam nitelik yönetim yaklaşımı

n özet Ekonomik ve organisazyonel yetersizlikler, küreselleşme sonucu, kentlerin yeniden yapılanlanması olgusunu yerel yönetimler için çok önemli bir konuma getirmiştir. Bu çalışma, toplam nitelik yönetimini, genel, ekonomik, sosyal ve ekolojik açıdan yerel yönetimlerde uygulanmasını ortaya koymakta ve sonuçta bir model öngörmektedir. Bu çalışma, öncellikle toplam nitelik yaklaşımı hakkında genel bir bilgi vermekte. Daha sonra ise, konuyu ekonomik, sosyal, politik ve ekolojik açılardan tartışmakta, etkenleri incelemektedir. Araştırma tezi niteliğinde olan bu çalışmada, metodoloji olarak, belgesel tarama yöntemi uygulanmıştır.
The Relation ship of real estate inverstments with economic growth and transport infrastructure investments, with special emhasis on the impacts of Ankaray and Metro project on the non-residential estate development in the C

ÖZ TAŞINMAZYATKIMLARININ EKONOMİK GELİŞMEYE ANKARA'NIN MERKEZİ İŞ ALANINDAKİ KONUT DIŞI TAŞINMAZ GELİŞİMİ ÜZERİNDE ANKARAYVEMETROPROJELERİNİN ETKİSİ ÖZELİNDE ULAŞIM ALTYAPI YATIRIMLARI İLE İLİŞKİSİ Sur, Şengül Master, Şehir Planlama Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Ali Türel Eylül 1998, 138 sayfa Bu tez taşınmaz yatıranları üzerinde makro ve mikro düzey etkileri incelemektedir. Taşınmaz yatırımları ile ekonomik gelişme arasındaki ilişki makro düzeyde tartışılmıştır. Taşınmaz üzerindeki en büyük etki makroekonomik koşulların değişen tavrı ile ortaya çıkmaktadır. İnşaat çevresindeki yatırımlar patlama ve çöküşlerle tanımlanmaktadır. Bu krizlerin etkileri ekonominin bütün sektörleri üzerinde paralel olarak beklenmektedir. İleri kapitalizm ve gelişme düzeyi, ve yüksek kapital yatırımlarına sahip gelişmiş ülkelerde kriz teorisi kendini göstermektedir. Diğer taraftan, bu tezde gelişmekte olan bir ülke olarak Türkiye'de, 1960 ve 1996 yılları arasında, dünya krizlerinin ve hükümet politikalarının taşınmaz yatırımları üzerindeki etkilerinin Gayri Safi Milli Hasıla gelişme oranındaki değişmelerin etkisinden büyük olduğu doğrulanmaktadır. Mikro düzeyde, altyapı yatırımının, özellikle ulaşım yatırımının, taşınmaz yatırımlarındaki değişmelerin sebebi olabileceği araştırılmaktadır. Ulaşım yatırımı Merkezi İş Alanı'nın erişilebilirliğini arttırmakta ve artan erişilebilirlikle taşınmaz için talebi de yükseltmektedir. Sonuçta, artan talep MİA'daki daha yüksek taşınmaz fiyatlarına sebep olmaktadır. Ankaray ve Metro projeleriyle MİA'daki ofis mekan sunumlarında bir yükselme sağlanması bu tezde belirlenmektedir. Bu analiz için, Ankara'nın ulaşım bölgelerindeki ofis ve konut sayılarıyla ilgili veri kullanılmakta ve konut alanları ile MİA arasındaki yolculuk akışlarındaki değişmeler tahmin edilmektedir.
Deprem sonrası planlamada yeni yerleşim bölgesi yaklaşımı: Adapazarı örneği

Doğu Marmara Depremi sonrası, Adapazarı kentinde benimsenen yaklaşım yeni bir yerleşim bölgesi kurulmasıdır. Ancak kuruluşundan itibaren beş yıl geçmesine rağmen, Yeni Yerleşim Bölgesi tam doluluk oranına ulaşamamıştır. Çalışmanın amacı; bu durumun nedenlerinin ortaya çıkarılmasıdır. Bunun için Yeni Yerleşim Bölgesi'nde çeşitli analizler ve anket çalışmaları yapılmıştır. Bölge ile eski kent dokusu arasındaki ilişkiler incelenmiş, kent merkezi ve yakın çevresinde deringörüşmeye dayalı çalışmalar yapılarak, eski kent dokusunun Yeni Yerleşim Bölgesi'ne oranla daha cazip olmasının nedenleri araştırılmıştır. % 96'sı deprem bölgesinde olan Türkiye'de, olası depremler sonrası kurulacak olan Yeni Yerleşim Bölgeleri'nde, Adapazarı örneği göz önüne alınarak, planlama ve uygulama çalışmalarında nelere dikkat edilmesi gerektiği tespit edilmiştir.
Bölgesel gelişmişlik düzeyi tartışmalarında yeni yöntem arayışı

Sosyal ve ekonomik olanaksızlıklar ve farklılıklar ülkeler arasında olduğu gibi bölgeler hatta iller arasında dengesiz gelişmeye sebep olmaktadır. Bu farklılıklarının giderilmesine yönelik politikalar oluşturulmadan önce sosyo-ekonomik gelişmişlik düzeyinin il/bölge ya da alt bölge ölçeğinde uygun değişkenlerle ve göstergelerle belirlenmesi ve nedensellik tartışmaların yapılması gerekir. Ülkemiz için, günün toplumsal, ekonomik ve teknolojik gelişimlerini/değişimlerini göz önüne alan, gelişmişliği en iyi ifade eden gösterge ve değişkenler kapsamında önerilen yöntem ile gelişmişlik düzeyi tartışmalarına yeni bir bakış açısı getirmek amaçlanmaktadır. Bu amaca ulaşmak için izlenen yol-akış şemasında öncelikle kavramsal çerçevede geçmişşten günümüzegelişmişlik düzeyi ile ilgili yapılmış araştırmalara yönelik kimlik kartlarının oluşturulması, sonrasında değişkenlere yönelik sistematik bir değerlendirme yapabilmek için 3S adı verilen yaklaşımın uygulanması gelmektedir. Sonrasında ise, önerilen sınıflama yönteminin Türkiye Düzey- 2 ölçeğinde uygulaması, sonuçlarının 2003 yılında DPT tarafından ve 2013 yılında Kalkınma Bakanlığı tarafından yapılan gelişmişlik araştırmaları ile karşılaştırılmasını içeren ampirik bir çalışma yapılmıştır. Ülkemiz açısından gelişmişlik düzeyine yönelik yapılan çokça tartışmanın tezdensonra artık ortak bir dilde ve farklı bir bakış açısıyla yapılması; olgunun daha nettanımlanması ve derinlemesine tartışılmasına olanak sağlaması; güvenilir veri ve doğru yöntemler ile maliyet etkin bir tespitin yapılması beklenmektedir.
Konut alanlarının iyileştirilmesinde toplumsal bağların rolü

Tez çalışmasının amacı dar gelirlilerin yaşadığı, eskiyen ve kalite kaybına uğrayan kent-içi konut alanlarının iyileştirilmesinde toplumsal süreçlerin rolünü araştırmaktır. Batı kaynaklı konut iyileştirme örnekleri daha çok fiziksel iyileştirme üzerinde durmaktadır. Oysa salt finansal desteğe dayalı iyileştirme politikalarının sosyal profilde yarattığı değişikliğin yıkıp yeniden yapmaktan pek farkı olmadığı görülmektedir. Bu çalışma, konut alanlarının iyileştirilmesinde yerel topluluğu kesintiye uğratmaksızın yaşam şartlarının iyileştirilmesinin yollarım ortaya koymaya yardımcı olmayı hedeflemektedir. Araştırmada konut çevrelerinin modern kentte bir toplumsal ilişki ortamı olmaya devam edip etmediği sorusundan hareketle, topluluk - community kavramının günümüzdeki anlamı üzerinde durulmaktadır. Araştırma yerel bir topluluk mekanı olan mahalle üzerinde odaklanmaktadır. Günümüzde, 'anonim' kent içinde varlıklarım sürdürmekte zorlanan kesimler bir takım 'dayanışma adacıkları' oluşturmaktadır. İnsanlar bu 'dayanışma adacıkları' içinde yaşadığı sürece, kentin anonim ve kaotik yapısı içinde var olabilir. Bu adacıklar farklı zeminlerde oluşabilir; hemşehrilik, ideoloji, inanç, ortak yaşam biçimleri, ortak geçmişşe sahip olmak ya da aynı mekanı uzun yıllar paylaşmak gibi. Dar gelirli kesimin yaşadığı kent içi alanlarda bir araya gelme biçimleri hemşehrilik ve komşuluk olarak ortaya çıkmaktadır. İstanbul'da iki yerde alan çalışması yürütülmüştür. Birinci çalışma alanı -Tozkoparan- I960 larda gecekondu önleme bölgesi olarak yapılan bir sosyal konut alanıdır. Buraya dönemin gecekondu yıkımlarından gelenler yerleşmiştir. Yerel topluluk çok parçalı, dağınık bir yapı sergilemektedir. Toplumsal ilişki biçimi komşulukla sınırlıdır. İkinci çalışma alanı bir kent-içi tarihi alan olan Tophane'dir. Tophane çok fonksiyonlu bir tarihi merkez içinde sıkışmış bir özellik göstermektedir. Yerel topluluk hemşehrilik temelinde oluşmuş, içe kapalı bir yapıdadır. Her iki örnekte de sakinlerin yaşadıkları yere karşı çok olumlu denemeyecek yaklaşımları vardır. Yerel örgütlenme düşük düzeydedir. Her iki örneğin gerek kent içi konumlan, gelişme potansiyelleri, gerekse yerel topluluğun özellikleri açısından farklı yaklaşımlara ihtiyaçları vardır. İyileştirme programlan yerel topluluğun potansiyelini arttırmasına,, kendisini daha geniş bir çerçeve içinde olumlu bir pozisyona getirme kabiliyetini geliştirmesine yardımcı olmalıdır,
Konut sorununun çözümünde konut finansmanının rolü

Konut sektörü kentsel yaşamı bütünüyle etkilemektedir. Kent planlama disiplini içinde kentsel yaşam kalitesini artırabilmek amacıyla 'konut' önemli bir çalışma alanıdır. Konut sektörünün kent üzerinde yaratabileceği olumsuz etkileri üç kategoride sınıflandırabiliriz. Bunlar fiziksel, sosyal ve ekonomik etkilerdir. Gelişigüzel yapılan yer seçimleriyle kentsel makroform bozulmakta, doğal afetlerin oluşmasına ya da oluştuğu taktirde etkilerinin artmasına neden olmaktadır. Yapı standartları gözetilmemekte, eldeki kısıtlı kaynaklarla yapılan konutlar insan gereksinimlerine cevap vermemektedir. Ayrıca plansız gelişme dolayısıyla kentsel hizmetler yetersiz kalmaktadır. Bunların yanı sıra mevcut kaynakların sürdürülebilirlik ilkeleri doğrultusunda kullanılmaması dolayısıyla ortaya çıkan ve çıkacak sorunları da beraberinde getirmektedir. Ekonomik gücün getirdiği yapılanma koşulları toplumsal açıdan segregasyonu arttırıcı yönde etki göstermekte ve birlikte hareket etme potansiyelini azaltmaktadır. Kentsel ekonomi içinde de önemli bir sektör olan konut sektörünün desteklenmemesi diğer sektörleri olumsuz yönde etkilerken, üretimini ve istihdam oranını azaltıcı yönde bir etkiye sahiptir. Tüm bu olumsuz etkileri azaltmak ve ortadan kaldırmak için kent planlama disiplini içinde 'konut' üzerinde önemle durulmalı ve sorunların nedenlerine inilerek çözülmelidir. IV Cumhuriyet'in kuruluşundan bugüne kadar konut sorunu dört farklı döneme ayrılarak incelenmiştir. Her dönem çeşitli konut sunum biçimlerini getirmiş ve bu durum kentlerde değişik izler bırakmıştır. Konut politikaları sorunlara çözüm üretmek adına gündeme gelse de uygulama açısından her zaman yetersiz kalmıştır. Konut sorununa ivme kazandıran diğer bir faktör de konutun finansman boyutudur. Gelir dağılımının dengesiz olduğu ülkemizde bireyler konut ihtiyacını karşılamak amacıyla devletten ve diğer finansal kuruluşlardan yeterince destek alamamışlardır, özellikle alt ve orta gelir grubu bu konuda en fazla zararı görmüştür ve çoğu zaman bireysel çözümlere terk edilmiştir. Sonuç olarak konut sorununun çözümüne konut finansmanına gerekli önem verilmeli, kurumsallaşmasına ve örgütlenmesine katkı sağlanmalıdır. Bu nedenlerle konut finansmanında özellikle gelişmiş ve gelişmekte olan ülke deneyimlerinden faydalanma yoluna gidilmeli ve mevcut yapının çeşitlendirilmesine ilişkin alternatifler önerilmelidir. Bunlardan Türkiye için geçerliliği daha yüksek olan Menkul Kıymetleştirme - İpoteğe Dayalı Menkul Kıymetleştirme yönteminin potansiyellerinin değerlendirilmesi gerekli görülmektedir.
Kentsel dönüşüm uygulamalarında çevre ve şehircilik bakanlığının rolü: Fikirtepe, Burhaniye, Kirazlıtepe örnekleri

Türkiye'de ekonomik, toplumsal ve siyasal yapıda neoliberal politikalara bağlı olarak birçok değişim gerçekleşmektedir. Bu değişimlerde merkezi yönetim ve yerel yönetimin kent müdahalelerinde dönemsel olarak farklı stratejiler uyguladığı görülmektedir. Devlet bir kamu politikası uygulama alanı olarak gerçekleştirdiği kentsel dönüşüm projelerinde mekan üretimi ve kaynak bulma yöntemlerine bağlı olarak müdahale biçimlerinde farklı roller üstlenmektedir. Kentsel dönüşüm olgusu belirli bir politika ya da yasal düzenleme ile istikrarlı olarak devam etmeyen bir kurumsallaşma sürecinden geçmektedir. Her döneme ait ekonomik politikalar ile birlikte kentlerde bırakılmak istenen sembollere göre değişen kentsel dönüşüm projeleri kavramsal ve kuramsal açıdan karmaşa yaratmaktadır. Kentsel dönüşüm projelerinin uygulama süreçlerindeki belirsizlikler kurumlar, sermaye ve kentli arasında çatışmalara yol açmaktadır. Bu çalışmada 2012'de çıkan 6306 sayılı Kanun kapsamında merkezi yönetimde toplanan yetkiler sonucunda kentsel dönüşüm projelerindeki kontrol mekanizması olan Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın kentsel dönüşüm projelerinde aldığı roller ile diğer aktörler arasında yaşadığı çatışmalar ve işbirlikleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. İstanbul'da gerçekleştirilen tüm kentsel dönüşüm uygulamalarında 6306 sayılı kapsamında Çevre ve Şehircilik Bakanlığındaki yetki ve güç söylemlerine karşın kurumsallaşma sürecinde yaşanan çıkmazlar üç kentsel dönüşüm projesi üzerinden tespit edilmeye çalışılmıştır. Fikirtepe, Burhaniye ve Kirazlıtepe'de Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın yetkisi aynı olmasına karşın farklı süreçlerde projelere müdahil olduğu ve yetkilerini farklı şekillerde kullandığı görülmüştür. Bakanlığın yerel yönetim ve aktörler ile kurmuş olduğu etkileşim sonucunda dönüşüm süreçlerinin farklı şekilde etkilendiği çıkarımı yapılarak var olan yetkinin kullanılamaması üzerine bir değerlendirilme yapılmıştır. Sermayenin eline bırakılan Fikirtepe, hak sahiplerinin talepleri doğrultusunda başlatılan Burhaniye ve kent siyaseti kapsamında uygulanan Kirazlıtepe Kentsel Dönüşüm Projeleri karşılaştırılması sonucunda paydaşlar arasında yaşanılan çatışmalar sebebiyle Bakanlığın süreçlerde etkin rol üstlenemediği tespit edilmiştir.