turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Fokal konvülziyonla Çocuk Acil Ünitesi'ne başvuran hastalarin değerlendirilmesi

Serdar T, Fokal konvülziyonla Çocuk Acil Ünitesi'ne başvuran hastaların değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Tezi, Ankara, 2012. Bu çalışmanın amacı; ilk kez fokal konvülziyon geçirme nedeniyle başvuran hastalarda intrakranial patoloji sıklığının belirlenmesi ve intrakranial patolojiye işaret eden klinik belirteçlerin araştırılmasıdır. Bu çalışmaya Hacettepe Üniversitesi İhsan Doğramacı Çocuk Hastanesi Çocuk Acil Polikliniği'ne Ocak 2001 -Şubat 2012 tarihleri arasında daha önce basit febril konvülziyon dışında nöbet geçirmemiş olup, febril ya da afebril ilk kez fokal nöbet geçirme şikayetiyle başvuran ve beyin bilgisayarlı tomografi ve/veya manyetik rezonans çekilen, 30 gün ile 18 yaş arasındaki tüm hastalar dahil edildi. Retrospektif olarak; ilk kez fokal nöbet geçirme şikayeti ile hastanemize başvurduğu saptanan hastalara ait klinik bilgiler, hastalara ait dosyalar ve hastane otomasyon sisteminde bulunan tüm raporlar incelenerek hazırlanan standart bir bilgi formu aracılığı ile toplandı. Çalışmaya dahil edilen 65 hastanın, %33'ü fokal komplike febril konvülziyon, %67'si afebril fokal konvülziyon ile başvurdu, %95'ine beyin BT çekildiği ve bu hastaların %32'sinde anormal görüntüleme bulgusu, %24'ünde anormal fokal bulgu saptandığı kaydedildi. İlk görüntüleme olarak MR tercih edilen üç hastanın sonuçları da birlikte değerlendirildiğinde, ilk görüntüleme ile anormal bulgu saptanma sıklığı %35 ve fokal bulgu saptanma sıklığı %26 olarak bulundu. Hastalarda ateşin olmaması, travma hikayesinin olması, altta yatan nörolojik veya sistemik bir hastalığın varlığı, artan nöbet sayısı, acil serviste nöbetin tekrar etmesi ve akut nöbet tedavisi verilmesi ile anormal kranial görüntüleme bulgusu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu görüldü (p<0.05). Ayrıca afebril nöbet grubundaki hastalarda artan yaş ile intrakranial patoloji görülme sıklığının azaldığı görüldü (p<0.05). Tüm hastalar arasında acil cerrahi veya girişimsel işlem yapılma sıklığı %6.1 olarak bulundu. Sonuç olarak; acil serviste ilk kez nöbet geçiren bir çocuğun değerlendirmesinde ayrıntılı öykü ve fizik muayene sonrasında acil görüntülemenin gerekli olup olmadığına karar verilmelidir. Çocuk acil hekiminin önceliği, acil tıbbi tedavi gerektiren veya kanama ya da yer kaplayan lezyonlar gibi hayatı tehdit eden ve cerrahi tedavi gerektiren intrakranial patolojileri, acil olmayan diğer değerlendirmeleri daha sonraya bırakarak dışlamaktır. Bu nedenle pediatrik acil servislerde acil görüntüleme; klinik şüphe ve kanama ya da kitle etkisi olduğunu gösteren belirti ve bulgular temel alınarak yapılmalıdır.
Tedavi gereksinimleri genel anestezi altında karşılanan çocuk hastalara yönelik üç yıllık retrospektif değerlendirme

Bu çalışma, İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Pedodonti Ana Bilim Dalı'na başvuran ve genel anestezi altında diş tedavileri yapılan çocuk hastaların tıbbi bilgilerini, endikasyon nedenlerini ve yapılan tedavi türlerini değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Geriye dönük ve karşılaştırmalı olarak planlanan bu çalışma için gerekli veriler Ocak 2013 ile Eylül 2015 arasında genel anestezi altında diş tedavileri yapılan hastaların kayıtlarından elde edilmiştir. Veriler hastanın yaşı, cinsiyeti, genel tıbbi durumu, operasyon süresi ve yapılması gerekli görülen diş tedavilerini içermektedir. Genel anestezi altında 128'i kız (%39,88) ve 193'ü erkek (%60,12) olmak üzere 321 çocuk hasta tedavi edilmiştir. Sağlıklı hastaların yaş ortalaması 5,5 2, 6 iken sistemik bir sağlık sorunu bulunan hastaların yaş ortalaması 8,0 3, 3 olarak saptanmıştır. Hastaların %63'ünde sistemik bir veya birden fazla sağlık sorunu bulunurken %37'si sağlıklıdır. Hastaların gerekli görülen diş çekimleri, endodontik ve restoratif tedavileri, cerrahi işlemleri ve diş eti ve koruyucu tedavileri tek seansta genel anestezi altında tamamlanmıştır. 321 hastada yapılan toplam 3057 diş tedavisi sayısı hasta başına ortalama 9,52 4, 22 olarak saptanmıştır. Diş çekimlerinin restoratif ve endodontik tedavi sayısından daha fazla olması sistemik sağlık sorunu bulunan hastalarda daha prognozu şüpheli diş tedavilerinden kaçınılması ve genel anestezi uygulamasının tekrarlanması riskinden kaçınılması düşüncesini öne çıkarmaktadır. Hastane ortamında genel anestezi altında tedavi uygulaması için doğru seçilmiş çocuk hastalarda diş tedavilerinin başarılı bir şekilde yapıldığı görülmektedir. Bu uygulama sayesinde tek seans bütün diş tedavilerinin bitirilmesi için etkili bir yöntem olarak belirtilmiştir.
Zihin özürlü çocuk annnelerinin aile özelliklerine ilişkin algılamaları ile çeşitli ailesel değişkenler arasındaki ilişkilerin incelenmesi

YÜKSEK LİSANS TEZ OZU ZİHİN ÖZÜRLÜ ÇOCUK ANNELERİNİN AİLE ÖZELLİKLERİNE İLİŞKİN ALGILAMALARI İLE ÇEŞİTLİ AİLESEL DEĞİŞKENLER ARASINDAKİ İLİŞKİLERİN İNCELENMESİ Onur KURT Özel Eğitim Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ağustos 2001 Danışman: Yrd. Doç. Dr. Atilla CAVKAYTAR Bu araştırma ile zihin özürlü çocuk annelerinin ailelerindeki dayanışma ve paylaşıma ilişkin algılama düzeylerini, ailelerindeki sorumluluk ve sorunlara ilişkin algılama düzeylerini ortaya koymak; ayrıca, bu düzeylerle annelerin, ailelerinin ve zihin özürlü çocuklarının demografik özellikleri arasında ilişki olup olmadığını belirlemek amaçlanmıştır. Araştırma, 2000- 2001 Öğretim Yılı'nda Eskişehir ili merkezinde zihin özürlülere hizmet veren dört özel ve resmi kuruma devam eden 195 öğrencinin annesi üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırma, durum saptama türünde; aynı zamanda, değişkenler arasında ilişki aramaya yönelik bağıntısal bir çalışmadır. Zihin özürlü çocuk annelerinin ailelerine ilişkin algılama düzeyleriyle ilgili veriler, 'Aile Özellikleri Ölçeği' ile, anneler ve zihin özürlü çocukların demografik özelliklerine ilişkin veriler ise, 'Demografik Özellikleri Belirleme Formu' ile toplanmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara dayalı olarak, zihin özürlü çocuk annelerinin ailelerindeki dayanışma ve paylaşıma ilişkin algılama düzeylerinin yüksek/olumlu; ailelerindeki sorumluluk ve sorunlara ilişkin algılama düzeylerinin düşük/olumsuz olduğu söylenebilir. Araştırma bulguları doğrultusunda, zihin özürlü çocuk annelerinin ailelerindeki dayanışma ve paylaşıma ilişkin, ailelerindeki sorumluluk ve sorunlara ilişkin algılama düzeyleriyle ailelerinin ve kendilerinin demografik özellikleri arasında ilişki olmadığı; zihin özürlü çocukların yaşları arttıkça annelerin ailelerindeki sorumluluk ve sorunlara ilişkin algılama düzeylerinin de arttığı, dolayısıyla, ailelerindeki sorumluluk ve sorunlara ilişkin algılamalarının daha olumlu nitelik kazandığı; zihin özürlü çocukların bir hafta boyunca eğitim aldıkları süre arttıkça annelerin ailelerindeki dayanışma ve paylaşıma ilişkin algılama düzeylerinin azaldığı, dolayısıyla, ailelerindeki dayanışma ve paylaşıma ilişkin algılamalarının olumsuzlaştığı sonucuna varılmıştır.
Lower class children and the state during World War Two in urban Turkey: Streets, schools and worksites

Bu tezin amacı, İkinci Dünya Savaşı sırasında Türkiye'deki alt sınıf çocukluğun üç alanını, sokaklar, işyerleri ve okullar, inceleyerek çocukluk tarihini ve devletin çocukların beden ve zihinleri üzerindeki kontrolünü tartışmaktır. Bu amaçla, savaş ortamındaki eğitim politikaları ve çocuklara yönelik sosyal politika uygulamalarının yapısı açıklandı. Tezin ana odağı, bahsedilen üç alan içerisinde çocukların üzerindeki kontrolün sınırlarını ve yollarını göstermeye çalışmaktır. Araştırma, Resmi Gazete, o dönemde basılan çeşitli gazete ve dergiler gibi arşiv malzemelerine, savaş dönemini yaşayan insanların biografilerine ve savaş dönemi yazılan hikayelere dayanmaktadır. Bu çalışma, savaş dönemi Türkiyesi'nde savaşa hazır olma durumu temelinde hükümetin önceliklerinin yeniden tanımlanmasının, devletin çocukluk alanlarına müdahelesinin çerçevesini belirlediğini göstermektedir. Devletin müdahil olduğu diğer alanlar ve eğitim arasında bir karşılaştırma yapmak gerekirse, okullar devletin etkisinin ve ideolojisinin görüldüğü, çocukların beden ve zihinleri üzerindeki kontrol ve disiplinin gerçekleştiği alanlar olmuştur.
Türkiye nüfus ve sağlık araştırması verilerinde 5 yaş altı çocuklarda fazla kilolu/ şişman olma sıklığı ve ilişkili faktörler

Bu çalışmada 1993, 1998, 2003, 2008, 2013 yıllarında yapılan Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması verileri kullanılarak beş yaş altı çocuklarda fazla kilolu/şişman olma sıklığı ve ilişkili olabilecek faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. TNSA çeşitli sağlık konularında bilgi sağlayan çok aşamalı, tabakalı ve ağırlıklı örnekleme sahip araştırmalar serisidir. Çalışma ikincil analiz şeklinde gerçekleştirilmiştir. Görüşme yapılan her haneden bir çocuk araştırmaya dahil edilmiştir. TNSA 1993'den 2194, TNSA 1998'den 1950, TNSA 2003'den 2804, TNSA 2008'den 1990 ve TNSA 2013'ten 2033 olmak üzere toplamda 10,971 beş yaş altı çocuk ve bu çocukların yaşadıkları hanehalkı ile ilgili bazı özellikler çalışmada incelenmiştir. Analizlerde Ki-kare testi ve Hiyerarşik Lojistik Regresyon analizi kullanılmıştır. Farklı özellikleri dikkate alan dört model ile değerlendirme yapılmıştır. Fazla kilolu/şişman olma prevalansı hem hanedeki tüm beş yaş altı çocuklar (n=14,469) için hem de ileri analizlerin yapıldığı hanedeki en küçük beş yaş altı çocuk (n=10,971) için hesaplanmıştır. TNSA 1993, 1998, 2003, 2008 ve 2013'te yaşa-göre-beden kütle indeksine göre hanedeki tüm beş yaş altı çocuklarda fazla kilolu/şişman olma sıklığı sırası ile %5,6; %5,0; %10,0; %10,9; %11, 3 ve tüm yıllarda %8,5'tir. Hanedeki en küçük beş yaş altı çocuklarda sırası ile %5,5; %4,8; %10,1; %11,7; %12, 3 ve tüm yıllarda %8,8'dir. Lojistik regresyon analizinde final modellerde TNSA 1993'te hanenin bulunduğu bölge, anne yaşı, annenin beslenme durumu, çocuğun yaşı ve cinsiyeti, emzirilme durumu, bodurluk durumu ve doğum öncesi bakım alma durumu; TNSA 1998'de refah dilim indeksi, çocuğun cinsiyeti ve bodurluk durumu; TNSA 2003'te hanenin bulunduğu bölge, çocuğun yaşı ve cinsiyeti, emzirilme durumu, bodurluk durumu; TNSA 2008'de yerleşim yeri, çocuğun doğum ağırlığı, bodurluk durumu ve doğum öncesi bakım alma durumu; TNSA 2013'te hanenin bulunduğu bölge, annenin çalışma ve medeni durumu, çocuğun yaşı ve bodurluk durumu; tüm yıllarda ise araştırma yılı, hanenin bulunduğu bölge, refah dilim indeksi, annenin beslenme durumu, çocuğun yaşı, cinsiyeti, bodurluk durumu ve doğum öncesi bakım alma durumu ilişkili faktörlerdir. Sonuç olarak fazla kilolu/şişman olma durumu TNSA serilerinde yıllara göre değişiklik göstermektedir.
Association of relationship obsessive-compulsive symptoms with depression, anxiety and stress: Marriage and child related factors as moderators

Bu araştırma partner odaklı obsesif kompulsif semptomların depresyon, anksiyete ve stres ile olan ilişkisinde, çocuk odaklı obsesif kompulsif semptomların ve evlilik yaşamıyla ilgili değişkenlerin düzenleyici rolünü incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu amaç doğrultusunda, öncelikle çocuk temalı obsesif-kompulsif semptom şiddetinin ölçülmesine olanak tanıyacak Çocuğa İlişkin Obsesif Kompulsif Belirti Ölçeği Türkçe'ye uyarlanarak psikometrik özellikleri değerlendirilmiş, daha sonra ise ayrık hiyerarşik regresyon analizleri kullanılarak söz konusu değişkenler arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Bu amaçla evli, en az bir çocuk sahibi ve Türkiye'de yaşayan 268 yetişkin bireyden veri toplanmıştır. Yapılan geçerlilik ve güvenirlik çalışmasının sonuçları, PROCSI-PC'nin Türkçe versiyonunun faktör yapısının, orijinalinden farklı olarak dört faktörlü bir yapıya sahip olduğunu göstermiştir. Buna ek olarak sonuçlar, PROCSI-PC'nin eş zaman geçerliliği ve yordayıcı geçerliliğe sahip olduğunu ve yüksek iç tutarlılığının olduğunu göstermiştir. İkinci aşamada, araştırmanın asıl amacı olan düzenleyicilik analizleri yapılmış ve çocuk odaklı obsesif kompulsif semptomların partner odaklı obsesif kompulsif belirtiler ile depresyon ve stres arasında düzenleyici rol oynadığı sonucuna ulaşılmıştır. Buna ek olarak evlilikle ilgili faktörlerden evlilik doyumunun da partner odaklı obsesif kompulsif belirtiler ile anksiyete ve stres arasında düzenleyici rol oynadığı görülmüştür.
Otizmli çocuklarda hareket eğitimi ve eğitsel oyun ile yaşam kalitesi ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırma; otizmli çocuklarda hareket eğitimi ve eğitsel oyun ile yaşam kalitesi ilişkisini incelemek amacı ile yapılmıştır. Araştırmaya; Otizm spektrum bozukluğu tanısı almış 1'i kız, 12'si erkek toplam 13 çocuk katılmıştır. Çocuklara haftada iki gün, günde bir saat olmak üzere 14 hafta süre ile hareket eğitimi programı uygulanmıştır. Tanımlayıcı bir araştırma olup; bu çalışmada kişisel bilgi formu, Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği ile Kaba Motor Gelişim Testi-II testi kullanılmıştır. TGMD-II testinin ön test son test karşılaştırmasında; Lokomotor puanları hareket eğitimi öncesinde Ortanca 2 (1-10) iken hareket eğitimi sonrasında 7 (1-13) olarak yüksek düzeyde anlamlı artış göstermiştir. Nesne kontrol puanları hareket eğitimi öncesinde Ortanca 5 (1-13) iken hareket eğitimi sonrasında 10 (1-13) olarak yüksek düzeyde anlamlı artış göstermiştir. ÇİYKÖ ölçeğinin Ölçek toplam puanı ortancası hareket eğitimi öncesinde 64,13 (36,96-81,52) iken hareket eğitimi sonrasında 69,56 (40,22-92,39)'ya anlamlı olarak yükselmiştir. Fiziksel sağlık toplam puanları hareket eğitimi öncesinde Ortanca 53,13 (31,25-81,25) iken hareket eğitimi sonrasında 68,75 (31,25-96,88) olarak yüksek düzeyde anlamlı artış göstermiştir. Psikososyal sağlık toplam puanları hareket eğitimi öncesinde Ortanca 60 (30,00-81,67) iken hareket eğitimi sonrasında 70 (45,00-95,00) olarak yüksek düzeyde anlamlı artış göstermiştir. Sonuç olarak, uygulanan hareket eğitimi ve eğitsel oyun programının otizmli çocukların temel motor becerilerinde ve yaşam kalitesi düzeylerinde olumlu etkiye sahip olduğu görülmüştür.
Hemofili hastası olan çocuklarda D vitamini seviyesinin ağız-diş sağlığı ve dental gelişim üzerine etkisinin belirlenmesi

Amaç: Bu araştırmanın amacı, hemofili hastalarında görülen D vitamini eksikliğinin ağız-diş sağlığı ve dental gelişim üzerine etkisinin belirlenerek sağlıklı çocuklarla karşılaştırılmasıdır. Materyal ve Metot: Çalışmaya hemofili tanısı almış 38 hasta ile 38 sağlıklı çocuk dahil edildi. Biyokimyasal analiz için alınan kan örneklerinde 25 -hidroksi-vitamin D3 (25OH-vitD3), kalsiyum, fosfor, alkalen fosfataz, paratiroid hormon, alanin transaminaz ve aspartat transaminaz analizi yapıldı. Hastaların intraoral ve radyografik muayenesinde DMFT/dmft indeksi, gingival indeks ve plak indeksi kullanılarak çürük, kayıp ve dolgulu diş sayıları, dişeti sağlığı ve oral hijyen durumu belirlendi. Dental gelişim Demirjian Metodu kullanılarak tespit edildi. Veriler IBM SPSS V23 yazılım programı ile Shapiro Wilk, Kruskal Wallis, Mann Whitney U, ki kare testi kullanılarak analiz edildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen tüm çocuklarda D vitamini eksikliği olduğu tespit edildi. Hemofili grubunun DMFT, dmft, Gİ ve Pİ değerinin kontrol grubuna göre yüksek olduğu gözlendi. Ancak bu sonuçların istatistiksel olarak anlamlı olmadığı görüldü (p>0,05). Hemofili grubundaki çocukların dental yaşlarının kontrol grubuna göre düşük olduğu belirlendi ancak bu sonuçlar da istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p>0,05). Sadece şiddetli D vitamini eksikliği gözlenen grupta hemofili grubunun dental yaşındaki azalmasının istatistiksel olarak anlamlı olduğu görüldü (p<0,05). Sonuç: Hemofili hastalarının D vitamini seviyesi rutin olarak ölçülmeli ve D vitamini düzeyi optimal seviyede tutulmaya çalışılmalıdır. Ayrıca hemofili hastalarının ağız ve diş sağlıklarının korunması için düzenli oral hijyen uygulamaları ve herhangi bir sorun gözlenmedikçe yılda 2 kez rutin diş hekimi kontrolleri mutlaka yapılmalıdır.
Aileye ve parçalanmış aileye sahip ergenlerin dini tutum ve davranışları üzerine bir araştırma: Kahramanmaraş örneği

Din ilk insanın var olduğu günden bugüne insanların hayatında yer almış, insanların kişiliklerini, duygularını, düşünce, davranışlarını ve tutumlarını etkileyen önemli bir unsur olmuştur. Din psikolojisi de dinin insana yansıyan, onun tutum ve davranışlarını etkileyen yönünü incelemeyi amaçlayan bir bilim dalı olarak ortaya çıkmıştır. İnsan davranışları içerisinde dini özellik gösteren her tutum ve davranış din psikolojisini ilgilendirmiştir. İlk insanın var olduğu günden bugüne kadar var olan aile de din psikolojisini ilgilendiren konulardan biri olmuştur. Ailenin bazı sebeplerden dolayı parçalanması ve bu parçalanmışlığın çocuklara olan etkisi psikolojinin olduğu kadar, din psikolojisinin de ilgilendiği konulardan biri olmuştur. İnsanların dini tutumlarının oluşması ve gelişmesi açısından aile önemli bir kurumdur. Ailenin parçalanmış olması o ailede yaşayan çocukların dini tutumlarının gelişmesinde etkili olmaktadır. Bu araştırmada ergenlerin dini tutum ve davranışları ile bu tutum ve davranışların oluşmasında ve gelişmesinde ailelerin parçalanmış olmasının etkisi araştırılmaya çalışılmıştır.
Hematopoetik kök hücre nakli yapılan çocuk hastalarda renal komplikasyonların ve hipertansiyon sıklığının belirlenmesi

Bu çalışmanın amacı çocukluk çağında hematopoetik kök hücre nakli sonrası renal komplikasyonların, hipertansiyonun sıklığını belirlemek ve risk faktörlerini araştırmaktır. Allojenik (n=165) ve otolog (n=2) nakil yapılan 167 hasta incelendi. Nakil sonrası 28 hastada (%16,8) hemorajik sistit geliştiği görüldü. Büyük yaşta HKHN yapılan ve viral enfeksiyon geçirenlerin daha sık HS geçirdiği gözlendi. Ayrıca malign tanı grubunda olanların, nakil sonrası venookluzif hastalık veya viral enfeksiyon geçirenlerin pRIFLE kriterine göre daha sık akut böbrek hasarı geçirdiği gözlendi. Son vizitte muayene edilen 72 hasta (41 erkek, 31 kız) geç dönem renal komplikasyon ve hipertansiyon yönünden incelendi. Hastalara ofis kan basıncı ölçümü ve ambulatuar kan basıncı monitorizasyonu yapıldı. Ambulatuar KB ölçümleri yaş, cinsiyet ve boya göre en küçük medyan kareler yöntemi kullanılarak standardize edildi. Amerikan Pediatri Akademisi'nin rehberine göre ofis KB'si normal olan 12 hastanın (%19,7) sekizinin AKBM'ye göre prehipertansiyon, dördünün hipertansiyon tanısı aldığı görüldü. Avrupa Hipertansiyon Cemiyeti'nin rehberine göre ofis KB'si normal olan 15 hastanın (%23,4) onunun AKBM'ye göre prehipertansiyon, beşinin hipertansiyon tanısı aldığı görüldü. Hazırlık rejimi, akut ve kronik GVHH'nin sağ kalımı etkileyen önemli etkenler olduğu görüldü. Son vizitte kronik böbrek hastalığı olan hastalar incelendiğinde hematopoetik kök hücre kaynağı kemik iliği ile beraber kordon kanı, periferik kök hücre olan, doku uyumu tam olmayan ve kronik GVHH olanların daha sık KBH geliştirdiği gözlendi. Hazırlık rejimi, akut ve kronik GVHH'nin sağ kalımı etkileyen önemli etkenler olduğu görüldü. Sonuç olarak HKHN yapılan çocuk hastalar renal hasar ve HT gelişimi için riskli bireyler olması nedeni ile nakil ünitesi ile beraber çocuk nefroloji bilim dalı tarafından düzenli olarak takip edilmelidir.
Pediatrik yanık hastalarının pansuman değişiminde ketamin-propofol ve ketamin-deksmedetomidin kombinasyonlarının karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışmada, pediatrik yanık hastalarının pansuman değişiminde, derin sedasyon amacıyla ketamin-propofol ve ketamin-deksmedetomidin kombinasyonlarını karşılaştırılmayı amaçladık. Hastalar ve Yöntem: Üniversite Etik kurul onayı alındıktan sonra yanık yara bakımı ve pansuman değişimi planlanan, ASA I-II, 8-60 ay arası, yanık yüzdesi %5-25 ve ikinci derece yanığı olan 60 pediatrik hasta çalışma kapsamına alındı. Hastalar randomize olarak rastgele 2 gruba ayrıldı. Birinci guruba ketamin-propofol, ikinci gruba ise ketamin-deksmedetomidin kombinasyonları intravenöz olarak uygulandı. Başlangıçta tüm hastaların demografik verileri kaydedildikten sonra; işlem öncesi ve işlem süresince her 5 dakikada bir olmak üzere sistolik kan basıncı, diyastolik kan basıncı, periferik oksijen satürasyonları, Ramsey Sedasyon Skalası, kalp atım hızı ve solunum sayıları kayıt edildi. İndüksiyon için KP grubundaki hastalara 1 mg/kg ketamin + 1 mg/kg propofol, KD grubundakilere ise 1 mg/kg ketamin + 0,5 mcg/kg deksmedetomidin uygulandı. Hasta konforunun iyi olmadığı, kalp hızının veyamekan basıncının arttığı durumlarda KP grubuna 1 mg/kg propofol, KD grubuna 0.5 mcg/kg deksmedetomidin uygulandı. İşlem süresinin 10 dakikayı aştığı durumlarda her iki gruptaki hastalara da her 10. dakikada 1 mg/kg dozunda ketamin ilave edildi. Bulgular: Gruplar arasında sedasyon skorları ve periferik oksijen saturasyonları bakımından istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu (p>0.05). Grupların diyastolik kan basınçları arasında anlamlı fark yoktu (p>0.05) ancak Grup KD'de ilaç sonrası sistolik kan basıncı değerlerindeki geçici yükselikten kaynaklanan anlamlı istatistiksel fark vardı (p<0.05). Solunum sayısı değerleri Grup KD'de anlamlı olarak yüksekti (p<0.05). Kalp atım hızları Grup KP'de anlamlı olarak daha düşüktü (p<0.05). Derlenme süreleri Grup KD'de anlamlı olarak daha uzundu (p<0.05). Solunum depresyonu ve hipoksi propofol grubunda 4 hastada gözlenirken deksmedetomidin grubunda hiçbir hastada gözlenmedi. Sonuç: Pediatrik yanık hastalarının pansuman değişiminde ketamin-deksmedetomidin ve ketamin-propofol kombinasyonlarının etkili sedasyon ve analjezi sağladığı, ketamin-deksmedetomidin kombinasyonunun pediatrik yanık hastalarının pansuman değişiminde yeni bir alternatif olabileceği sonucuna vardık.
Peptik ülser ve inflamatuvar barsak hastalığının çocukluk çağı travması ile ilişkisi

Bu çalışmanın amacı peptik ülser ve inflamatuvar barsak hastalıklarının çocukluk çağı travması ile bir ilişkisinin olup olmadığının araştırılması, bu hastaların yaşam kalitesinin ölçülmesi ve değerlendirilmesi, anksiyete ve depresyon varlığının saptanması ve düzeylerinin belirlenmesidir. Çalışmaya 18 Crohn hastası, 25 Peptik ülser ve 25 Ülseratif kolit hastası ve 18 sağlıklı bireylerden oluşan kontrol grubu dahil edilmiştir. Olgular, sosyodemografik ve klinik bilgi formu, Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği, SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği ve Çocukluk Çağı Travması Ölçeği ile değerlendirildi. Tüm gruplar SF-36 yaşam kalitesi alt ölçekleri açısından karşılaştırıldığında, sosyal fonksiyon ve ruh sağlığı açısından farklılık istatiksel olarak önemsiz bulunurken diğer alt ölçekler için farklılık önemli idi. ÜK ve PÜ hastalarında yaşam kalitesinin genel olarak olumsuz etkilendiği gözlendi. Gruplara ilişkin HADS sonuçları karşılaştırıldığında sadece anksiyete alt ölçeği açısından farklılık istatiksel olarak anlamlı bulundu. PÜ hastalarının anksiyete ve depresyon açısından, ÜK hastalarının ise depresyon açısından olumsuz etkilendikleri gözlendi. Çocukluk çağı travması alt ölçekleri açısından gruplar karşılaştırıldığında fiziksel ihmal, duygusal ihmal ve cinsel istismar açısından farklılık istatiksel olarak anlamlı bulundu. ÜK, CH ve PÜ hastalarının fiziksel ve duygusal ihmal açısından kontrol grubuna göre daha sık maruz kaldıkları gözlendi. Crohn hastalarında ise cinsel istismar kontrol grubuna göre daha anlamlı sıklıkta rastlanıldı.