turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Afet yönetimi kapsamında güvenli yerleşim yerlerinin tasarımı için kentsel tasarım standartların geliştirilmesi

çalışmanın amacı, afet ve risk yönetimi kapsamında güvenli yerleşim yerlerinintasarlanması için gerekli bir multi-disipliner yaklaşım ortaya koymaktır. Bu amaca ulaşmak için şehir planlama, kentsel tasarım, jeoloji ve inşaat mühendisliği, mimarlık ve hukuk gibi birçok disiplin ve çalışma alanı arasında ortak dil oluşturulmaya çalışılmıştır. Güvenli yerleşim yerlerinin planlanması ve tasarım standartlarının geliştirilmesi için öncelikle Türkiye'deki şehirleşme, planlama ve tasarım süreci kısaca incelenmiştir. Planlama ve afet/risk yönetimi kapsamında yaşanan hukuksal ve yasal gelişmelerözetlenerek, uluslararası uygulamalardan örnekler verilmiştir. Özellikle, multi-disipliner bir çalışma alanı olmasından dolayı planlama ile diğer alanlar arasındaizdüşüm gerektiren konular da çalışma kapsamında ele alınmıştır. Tasarım standartları ve rehberleri birçok ülkede yıllardır planlama sürecinin bir parçası olarak kullanılmasına rağmen bunlar ülkemizde yeni birer planlama aracı olarak görülmektedir. Çalışmada vurgulanmak istenen bu araçların sadece mekan düzenlemesinde kullanılmasından çok, güvenli yerleşim yerlerinin tasarlanmasındayeni bir yaklaşım yaratacağıdır. Önemli olan var olan mekanların katılımcı ve farkında bir süreç içinde yeniden üretilmesidir.
Kentleşme ve çevre sorunları karşısında Gebze organize sanayi bölgesinin kurulması

Gebze'de 'hızlı kentleşme', 'yoğun sanayileşme' hareketleriyle; yetersiz altyapı, sağlıksız yerleşme ve denetimsiz sanayileşmenin getirdiği sorunları bira- rada gözlemek mümkündür. Şimdilik çözümü imkansız gibi gözükmeyen bu sorunlara, önceden kontrol yöntemlerinin uygulanmasını yararlı görmekteyiz. Gebze Organize Sanayi Bölgesi, düzenli ve planlı yapısıyla, 'engel ve zorluk' yaratmayan bir kuruluştur. Aynı zamanda, genel anlamda, günümüz imar çalışmalarına 'yardımcı unsur' olarak da düşünülebilir. Kuruluş, çevre kirliliği ve kent sorunları karşısında düzenleyici ve iyileştirici bir organizasyondur. Daha kolay, daha güvenli ve daha sağlıklı iş veyaşam için; modern ve teknik olanakların yetkin veyararlı kullanılması, hepimizin dileği olsa gerek. Planlı ve düzenli bir alternatif sayılabilecek Gebze Organize Sanayi Bölgesi, düzensiz olana tercih edilmelidir.
İstanbul gelişme alanlarının belirlenmesinde İkitelli organize küçük sanayi bölgesinin etkileri

Ülke düzeyinde dengeli kalkınma ve ilerlemenin sağlanması, ekonomik ve toplumsal faaliyetlerin yurt çapında organizasyonuna bağlıdır. Planlama ana konularından ve çağımız uygarlığının da asıl öğesi olan sanayileşme ve sonrası aşamalar, ülkemiz gibi, modern topluluklar arasına katılmak isteyen her ülkenin arzu ettiği ve amaçladığı evrensel özellikte bir hedeftir. Sanayileşme, çeşitli etkileriyle toplumsal ve ekonomik gelişme hızının artmasına da yardımcı olmaktadır Toplumların ekonomik, sosyal, siyasal hatta, kültürel yapılarında köklü değişimler yaratan bir oluşum olan sanayileşme süreci sırasında, bazı sıkıntıların çekildiği de bir gerçektir. Bu sıkıntıların minimize edilmesinde, sanayi faaliyetlerinin ülke mekanında dengeli dağılımının sağlanmasında ve düzenli kentleşmede bir araç olarak 1960'lardan beri organize sanayi bölgeleri kullanılmaktadır. Ancak, yanlış yer seçimleri, organizasyonel bozukluklar vb. organize sanayi bölgelerinin amacına ulaşmasını engellemiştir. Bu tezin amacı; Türkiye'de sanayileşme sürecinde kentsel gelişmeyi yönlendiren bir araç olan organize sanayi bölgelerinin kullanımı ve örnek olarak seçilen İstanbul ikitelli Organize Küçük Sanayi Bölgesi'nin, İstanbul gelişme alanlarının belirlenmesine yapacağı etki incelenmiştir. Altı bölümden oluşan çalışmanın giriş bölümünde, konu genel hatlarıyla ele alınmış; ikinci bölümde genel olarak sanayi kavramı ve Türkiye'de Cumhuriyet Dönemi sanayileşme politikaları incelenmiş; üçüncü bölümde organize sanayi bölgeleri tanımlanmış; dördüncü bölümde İstanbul metropolü ve sanayi alanları ilişkisi irdelenmiş; beşinci bölümde örnek olarak seçilen İstanbul ikitelli Organize Küçük Sanayi Bölgesi araştırılması ve buna yönelik anket uygulamalarından sonra, sonuç bölümü olan altıncı bölümde önceki bölümlerdeki çalışmalara dayanılarak değerlendirmeler yapılmış, ve organize sanayi bölgelerinin amacına uygun etkin kullanımı için öneriler getirilmiştir.
Sürdürülebilir arazi yönetimi açısından Adana-Mersin-Osmaniye şehirlerinin arazi örtüsü ve kullanımındaki zamansal değişimin uzaktan algılama ve CBS teknikleri ile araştırılması

Bu çalışmada birbiri ile neredeyse iç içe girmiş yapıda bulunan Adana ve Mersin illerinin bir bölümü ile Osmaniye ilinin tamamı üzerindeki arazi örtüsü ve kullanımı araştırılmıştır. Ayrıca Osmaniye ilinin idari açıdan il olduktan sonraki süreçte yaşadığı değişimin arazi örtüsü/kullanımına yansıması da incelenmiştir ve böylelikle bir bölgenin idari yapısındaki değişimin nasıl bir etkiye sebep olduğu ortaya konmuştur. Çalışma alanı öncelikle ilçe bazlı yürütülüp değişimin hangi ilçelerde ne sebeple olduğu ele alınmıştır. Daha sonra ilçelerdeki sonuçlardan yola çıkılarak hem il hem de bölge bazlı yorumlamalar yapılmıştır. Bu sebeple 1995 yılına ait LANDSAT 5 TM ve 2017/ 2018 yıllına ait LANDSAT 8 OLI/TIRS uydu görüntülerine piksel tabanlı kontrollü sınıflandırma tekniği uygulanmıştır. Çalışmada kullanılan arazi sınıfları CORINE Düzey 1 seviyesinde seçilmiştir. Her iki yıla ait sonuç görüntüleri doğruluk değerlendirmesine tabi tutulduktan sonra değişim analizleri yapılmış ve ortaya çıkan değişimin miktarı ve sebepleri incelenmiştir. Sonuç olarak bölgede yaşanan yaklaşık 23 yıllık süreçte hem nüfus sayısı artmış hem de yeni imar alanlarının açılması ile 'Yapay Yüzeyler' sınıfında artış gözlemlenmiştir. Yapılan barajlar sonucunda bölgedeki 'Su Varlığı' sınıfında da artışın olduğu tespit edilmiştir. Yapılaşmanın baskısı altındaki 'Tarım Alanları' sınıfında da azalma olduğu görülmüştür. Bölgedeki 'Ormanlar ve yarı doğal alanlar' sınıfı da hem tarımsal alanların hem de yapılaşmanın ciddi baskısı altında zamanla azalmıştır.
Doğa koruma alanlarında planlama çalışmaları ve Ayvalık adaları tabiat parkı yönetim planı önerisi

Bu çalışmada, doğa koruma alanı sınıflandırmasında önemli bir yeri olan tabiat parklarında etkin bir yönetim planının nasıl olacağı sorusundan yola çıkarak, dünyada ve ülkemizde var olan doğa koruma sistemleri ve yasal durum ortaya konmuş, uluslararası koruma örgütleri ile ulusal doğa koruma rehberleri incelenerek, başarılı örnek alanlardaki yönetim planları anlatılmıştır. Ülkemizde doğal açıdan önemli alanların korunmasındaki sorunlar; korunan alanlardaki kurumların yetki karmaşası, kaynak araştırmalarının yetersizliği, hazırlanan planların uygulama kısmında büyük problemlere neden olan yerel halk katılımının eksikliği olarak tespit edilmiş ve sorunların çözümü için etkili bir yönetim planı önerisi ve Ayvalık Adaları Tabiat Parkı için geliştirilmiştir.
Ekolojik planlama ve tasarım kriterlerinin sosyal konut bağlamında değerlendirilmesi; Düzce Umut Evleri örneği

19. Yüzyıl sonrasında yaşanan sanayileşme ve teknolojik gelişmeler sonucu ortaya çıkan atıklar çevre üzerinde geri dönüşü olmayan hasarlara sebep olmuşlardır. Artan çevre tahribatının önüne geçebilmek için oluşturulan çözümler insanoğlunu, doğa içerisinde var olan her etmeni çevresiyle birlikte ele alan ekoloji alanına yönlendirmiştir. Yapılı çevre gerek yapım aşamasında gerek kullanım aşamasında çevreye verilen zararın büyük bir bölümünü oluşturur. Bu bağlamda yapılı çevrenin doğayla uyumlu, bulunduğu ekosistemin özelliklerine uygun ve enerji kaynaklarını verimli kullanacak şekilde tasarlanması gerektiğini öne süren ekolojik planlama anlayışıyla oluşturulması sayesinde doğal hayata verilen zararın azalacağı öngörülmektedir. Ancak günümüz ekoloji anlayışına eleştirel bir yaklaşım olarak ortaya çıkan toplumsal ekoloji, giderek ticarileşen bu çözümlerin doğa tahribatını engelleme de yetersiz kaldığını belirtir. Ekolojik bir alan yaratılabilmesi için gereken çözümün insanın doğa üzerindeki hükmetme isteğinin önüne geçilmesinde olduğunu ortaya koyarak hiyerarşi ve tahakkümün bütün tarzlarının, toplumsal sınıfların ve mülkiyetin ortadan kaldırılması gerektiğini savunur. Bu tez kapsamında ekolojik planlama yaklaşımı incelenerek ekolojik planlama anlayışı doğrultusunda tasarım kriterleri ve yenilenebilir enerji sistemleri aktarılmıştır. Ardından giderek teknolojiye bağımlı olan ve ticarileşen ekolojik planlama kriterlerine eleştirel bir bakış açısı sunan toplumsal ekoloji kavramı anlatılmıştır. Düzce Umut Evleri Projesi incelenmiş, ekolojik planlama kriterleri ve toplumsal ekoloji kavramı doğrultusunda değerlendirilerek proje için öneriler sunulmuştur.
Integrated evaluation of urban regeneration projects: Case study of Sulukule neighborhood in Istanbul

Nüfus ve kentleşmede yaşanan hızlı artışta olduğu gibi pek çok bağlamsal faktör, kentsel gerileme olgusuna yol açmıştır. Kentsel dönüşüm gibi başlıklar altında, kentsel dönüşüm projeleri, son yıllarda hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde bu olgu ile başa çıkmaya devam eden yaygın ve sık kullanılmakta olan yaklaşımlardan biri olmuştur. Bunun yanında, bu olgu bağlamında gerçekleşen projelerin amaç ve çıktıları bakımından her zaman farklı tartışmalar ve eleştiriler yönelmiştir; bu müdahalelerin vaat ettikleri sonuçlara ne derecede ulaşabilmektedir? Kentsel dönüşüm literatürü, dönüşüm projesinin, istenen sonuçları elde etmek için fiziksel, çevresel, ekonomik ve sosyal iyileştirmeler dahil olmak üzere birçok ana bileşenin işbirliğini gerektirdiğini ortaya koymaktadır. Dolayısıyla, bir dönüşüm projesinin gerçekleştirmeyi amaçladığı hedefleri sağlaması için çeşitli faktörlerin işbirliği ve denge içerisinde olması gerekliliğini tartışmak mümkündür. Bu durum, tezde entegre yaklaşım olarak adlandırılmaktadır. Bu tezin ana konusu ve amacı, özellikle İstanbul'daki Sulukule semtinde, Türkiye'de dönüşüm projelerinin beklenen ve gerçek sonuçları arasındaki uyumsuzluklarının olası yönlerini ele almak ve kentsel dönüşüm projelerinin temel bileşenlerini ortaya çıkarmaktır. Bu tez, kentsel alanların hem toplumsal hem de fiziki açıdan azalmasının ve yoksun bırakılmasının sadece tek bir nedeni olmadığından, kentsel dönüşüm projelerinin farklı şekillerde de ele alınması gerektiğini önermektedir. Bu doğrultuda, kentsel dönüşüm projeleri kapsamında, düşüş olgusunun nedenlerini ve olası sosyo-fiziksel çözümleri tanımlamak için entegre yaklaşım geliştirilmesi, bu tür projelerin sonucunu artırabilir.
Yirminci yüzyıl Anadolu kentlerinde sosyo-ekonomik değişikliklerin kent yapısına etkisi

Cumhuriyet Döneminin başlangıcından bugüne kadar uygulanan ekonomik politikalar, sosyal ve ekonomik yapıda yaşanan dönüşümler, fiziksel mekana yansımış ve kentlerin biçimlenmesinde belirliyici olmuştur. Özellikle kentler kapital birikiminin de mekanları olarak tüm ekonomik politikalardan etkilenmişlerdir. Bu süreci ekonomik ve sosyal yapıda değişimlerin dönüm noktaları olarak adlandırılabilecek zamanlara göre çeşitli dilimlere ayırarak incelemek değişimi ve onu oluşturan faktörleri algılamayı kolaylaştırmaktadır. Bu dönemler temelde üç ana gruba ayrılmıştır: 1923- 1950 dönemi, 1950- 1980 dönemi ve 1980 sonrası dönem. Her dönemde ekonomik yapıyı belirliyen politikalar, öncelikle ülke yüzeyinde tüm yerleşmeleri, ancak özellikle de ekonomide önemli role sahip büyük kentleri etkilemiş ve dönüştürmüştür. Bu dönüşüm ise onların etki alanlarında kalan diğer yerleşmeleri etkilemiş, onların rollerini belirlemekte önem kazanmıştır. Araştırma kapsamında incelenen Tire ve Torbalı yerleşmeleri de ülke ekonomisinin İzmir'e biçtiği role ve kendi iç potansiyellerine göre Cumhuriyet dönemi boyunca değişim göstermiştir. Bu değişim bazı noktalarda benzerlikler gösterdiği gibi farklılıklar da göstermektedir. Bu da etkileşimlerin tek boyutlu olmadığını göstermektedir.
Parsel ölçeğinde dönüşüm uygulamalarını etkileyen faktörler ve güncel yasal düzenlemelerin incelenmesi: Ümraniye ilçesi, İstiklal ve Adem Yavuz mahalleleri

Dönüşüm bir kentin gelişim tarihini anlamayı olanaklı kılan, fiziksel, politik, ekonomik ve sosyal izler bütünüdür (Thorns, 2004). Kentler dönüşümün izlerini taşıyan canlı organizmalardır. İnsanın var olduğu tarihten itibaren kentlerin sürekli değişime uğradığı ve sürekli dönüşüm ihtiyacını bünyesinde barındırdığı yadsınamaz bir gerçektir. Bir kentin planlama anlayışını kavrayabilmek için dönüşüm sürecini doğru algılamak ve kentin geçmişşini tüm yönler ile okuyabilmek gerekir. Bu nedenle kentlerin dönüşüm incelemesi, geçmişşiyle birlikte okunması gereken uzun bir süreç işidir. Kentsel dönüşüm literatürde 'kentsel sorunların çözümü için değişime uğrayan bir bölgenin ekonomik, fiziksel, sosyal ve çevresel koşullarının kalıcı şekilde iyileştirilmesini sağlayan kapsamlı bir eylem' olarak tanımlanmaktadır (Thomas, 2003). Bu sebeple, kent mekanının dönüşümünü doğru tanımlayabilmek için resmin bütününe bakmak gerekir. Bu resmi oluşturan parçaları, kentin oluşum evresi, kentin eskiyen parçaları, güncel yasal düzenlemeler ve dönüşümü etkileyen faktörler olarak sıralamak mümkündür. Türkiye'de dönüşüm talebi kentleşmenin resmini oluşturan parçaların karmaşık yapısı nedeniyle sürekli gündemde kalmıştır. Cumhuriyet dönemi ile Ankara'da başlayan kentleşme, 1945 yılı itibari ile sanayileşmenin etkisiyle yönünü diğer büyük kentlere çevirmiştir. Günümüz dönüşüm talebini oluşturan karmaşık yapılaşma bu dönemde oluşmaya başlamıştır. Ankara'da oluşturulmaya çalışılan planlama ve konut çözümleri, kentleşmenin sorunlarını çözmeye yetmemiştir. Planlı dönemde sayıları artan gecekondular için uygulanan politikalar başarısızlık ile sonuçlanmıştır. 1980 yılı ile başlayan döneminde ise değişen ekonomik sistem kentsel politikaları etkilemiştir. Sağlıksız konut alanlarının dönüşümü, meşrulaştırma ve ıslah imar planları ile sağlanmaya çalışmıştır. Bu dönemde ıslah imar planları, dönüşüm aracı olarak kullanılmıştır. Bu şekilde gecekondu alanları şimdiki mahallelere dönüşmüştür. 2000'li yıllara gelindiği depremin etkisi ve inşaat sektörüne ağırlık verilmesi ile planlamanın gündemi kentsel dönüşüm olmuştur. Bu dönemde dönüşümün yasallaşma süreci başlamıştır. Kentsel dönüşümün, son uygulama aracı, alansal ve parsel ölçeğinde dönüşümü tanımlayan, 6306 sayılı dönüşüm yasasıdır. Ağırlıklı olarak yasada riskli yapılar üzerinden anlatılan uygulama adımları ile dönüşümün parsel ölçeğinde gerçekleşeceği öngörülmüştür. Fakat dönüşüm güncel yasal düzenlemeler ve diğer mekansal faktörler sebebi ile tasarlandığı şekilde işlememiştir. Kentin bir bölümü dönüşürken bir bölümü mevcut dokusunu korumuştur. Esas sorun, dönüşüm yasası hazırlanırken, kentsel dinamiklerin ve mevcut yasaların ne kadarının gözden geçirildiğidir. Bu sebeple dönüşüm birden çok faktörden etkilenen dinamik bir yapıya sahiptir. Dönüşüm mekanı ne ölçüde şekillendirdiği ancak tüm dinamiklerin incelenmesi ile kavranabilir.
Büyük ölçekli etkinliklerin kente girişi ve neoliberalizmin dönüşen mekanları: Formula 1 ve Akfırat örneği

Bu çalışma, dünyanın çeşitli metropollerinde, neoliberal piyasa koşullarında, büyük ölçekli etkinlikler yoluyla yaşanan kentsel dönüşüm süreçlerine ve bu süreçlerin kentsel mekan üzerindeki etkilerine bir örnek olarak büyük ölçekli etkinliklerin İstanbul'da yarattığı değişimleri ve ortaya çıkardığı sosyo-mekansal dönüşümleri irdelemeyi hedeflemektedir. Bu bağlamda, odak araştırma alanı olarak seçilen Akfırat'ın, Formula 1 etkinliği nedeniyle içinden geçmekte olduğu ekonomik, ekolojik ve mekansal dönüşüm sürecinin incelenmesi çalışmanın kapsamını oluşturmaktadır.
Seismic vulnerabilities and risks for urban mitigation planning in Turkey

Türkiye, jeolojik konumu ve yetersiz yasal düzenlemeleri nedeniyle kronik sismik tehlikeler ve ağır sonuçları olan afetlerle karşı karşıyadır. Yerleşimlerin yer seçiminde yapılan yanlışlıklar, altyapının plansız olması, yapı stokunun yapım aşamasında ve sonrasında denetlenmemesi ile yaratılan kalitesiz yapılaşma gibi nedenler de afetler sonucunda yaşanan can ve mal kayıplarını artırmıştır. Tüm bu bileşenler Türkiye'de şehirleri coğrafi ve sosyal açıdan zarar görebilir duruma getirmiştir. Yüksek risklere sahip Türkiye'de uluslararası politika değişikliklerine büyük ölçüde yabancı kalınmış, sakınım alanında yetersiz ve yanlış uygulamalara girilmiş ve afet politikaları afet-sonrası çalışmaları odaklanmıştır. Çalışma kapsamında yerleşimlerin zarar görebilirlik önceliklerine göre sıralanması sakınım politikalarının geliştirilebilmesi açısından en temel adım olarak belirlenmiştir. Yerleşimlerin zarar görebilirliklerin belirlenmesi amacıyla bir yandan tehlike olasılıkları ve bundan doğan kayıplar düzeyi incelenirken, diğer yandan yerleşimlerin temel özellikleri ve bina stoku değişkenleri ile bunların kayıplar düzeyine olan etkileri incelenmiştir. Elde edilen zarar görebilirlik değerleri yerleşimlerin önceliklerine göre sıralanmasında kullanılmıştır. Zarar görebilirlik seviyelerinin yerleşimlerin hangi özellikleri ile ilişkili olduğu belirlemek amacıyla istatistiksel analizler yapılmıştır. İstatistiksel analizlerin sonuçları incelendiğinde; toplam bina kaybının orta büyüklükteki yerleşimlerde nüfusun toplam bina sayısına oranı ile büyük şehirlerde ise nüfus ile doğrudan ilişkili olduğu, bina kaybının bina stokuna oranının ise tüm yerleşim gruplarında kentleşme oranı ve gelişme indeksi ile ilişkili olduğu görülmektedir. Çalışmanın sonuçları daha etkili sakınım politikaları geliştirmek için yerleşimlerin zarar görebilirliklerine göre sıralanması ve bu sıralamaya göre farklı uygulamalar yapılması konularında yol gösterici nitelik taşımaktadır. Kentsel standartların geliştirilmesi, yapı yönetmelikleri ve denetim süreçleri, sigorta sistemleri, yatırım öncelikleri ve Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi (6306) Kanunu konularında ise sakınım politikalarına katkı sağlamaktadır.
Pedestrianization and a skyway connection proposal for Stockholm city center

Çevre dostu şehirler kapsamında son yıllarda yapılan kampanyalar ile insanlar yürümeye ve yaşadıkların kentin imkanlarından yararlanmaya teşvik edilmektedirler. Bu sebeple belediyeler kent merkezlerinde yayalaştırma projelerine önem vermektedirler. Fakat çoğunlukla yürüme aktivitesinden kaçınan insanlar, şehir merkezlerini sadece güzergahları üzerinde ise ziyaret etmektedirler. Yaya alanları kentin sosyal ve kültürel yansımaları gibidir. Bu nedenle de ziyaretçiler üzerinde bıraktıkları izlenim önemlidir. Araç içinde bir caddeyi geçmektense yürüyerek deneyimlemek orayı daha iyi algılamaya ve akılda kalmasında etkili olur. Diğer yandan, yaya yollarındaki devamlılık, canlı kalması açısından önemlidir. Bunun yanı sıra, son yıllarda araçların caddeler üzerindeki artan baskınlığı açıkça görülmektedir. Bu durumun yayaları en çok rahatsız eden yönü araç trafiğinin yaya yolları ile kesişmesiyle yayaları duraksatması ve yaya yolundaki devamlılığı bozmasıdır. Sveavagen Stockholm şehrinde doğu ile batıyı ayıran en önemli ana caddelerden biridir. Doğu ile batıyı ayırırken, iki taraf arasındaki sosyal farklılığı da ortaya çıkarmaktadır. İki taraf arasında sadece 20 metre olmasına rağmen, bu farklılık yaya alışveriş caddelerinin cephelerinde bile hissedilmektedir. Bu tez ile yayaların kentin merkezi ile ilgili beklenti ve istekleri tartışılacak ve yayaları merkeze daha çok çekecek bir bağlantı önerisi sunulacaktır. Bu bağlantı önerisi ile yayaların yürüme aktivitesindeki devamlılığın sağlanması, merkezin daha canlı tutulması ve Stokholm şehrinin doğusu ile batısının ilişkilendirilmesi beklenmektedir.
Alternative policies for conservation planning

ÖZ KORUMA PLANLAMASI İÇİN ALTERNATİF POLİTİKALAR TOKCAN, Selma Yüksek Lisans Tezi, Şehir Planlama Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Gönül TANKUT şubat 1992, 147 sayfa ülkemizde kentsel koruma planlamasının problemleri ve çözüm önerileri çalışmanın amacını oluşturmaktadır, önerilen koruma politikaları, planlama için uygulanabilir bir modeli de içermektedir. Koruma planlamasına nostaljik duygularla yaklaşılıp elimizde kalan ata yadigarını kurtarmak gibi görüşlere yer verildiği sürece tarihi çevre korumasında gerekli rasyonel yöntemler uygulanmamış ve zaman içinde taşınmaz sahipleri ekonomik baskılar nedeni ile ellerindeki kültürel varlıkları kaybetmektedirler. Oysa sağlıklı olmayan kentleşme, sanayileşme ve aşırı nüfus artışı oluşturduğu çevre sorunlarının bünyesinde yer alması gereken tarihi çevrenin de korunması, uzun süre Türkiye'deki imar planlama sürecine girmemiştir. Şehirlerimizin imarında tarihi çevre bütüncül yaklaşımın vazgeçilmez bir verisi olarak sürece katılmalı ve bunu sağlayacak daha öncesinde depolitikalar üretilmelidir. Bu nedenle çalışmanın amacı bilinen sorunları ve çözüm önerilerini yeniden dile getirmek değil, sorunlari yeni bir bakış açısıyla görüp rasyonel çözümler ortaya koyabilmektir.
Kentsel dönüşüm çalışmaları sürecinde yaşanan proje yönetim sorunları:Küçükçekmece örneği

Bu çalışma hedeflerine ulaşılarak, başarılı bir uygulama görebilmek için kentsel dönüşüm projelerinde, proje yönetim fonksiyonları; planlama, organizasyon, koordinasyon ve denetim mekanizmasını kurgulayan ve yöneten bir sistemin gerekliliğine odaklanmaktadır. Kentsel dönüşüm projelerindeki farklı ve özgün süreçlerin yönetiminin; merkez ve yerel ölçekteki kurumların etkin iletişimi ve koordinasyonu ile sağlanabileceği vurgulanmaktadır. Yönetimsel başarı için kontrol mekanizması ile içsel ve dışsal olmak üzere gerekli denetimin sağlanmasının önemi de belirtilmektedir. Yapılan literatür araştırması sonucu kıt bir kaynak olan zamanın doğru planlanması, proje ekibinin doğru yönlendirilmesi ve liderin yönetim becerisine sahip olması ile uygulama sürecinin yönetim bütünlüğünün sağlanabileceği görülmüştür. Parçacıl ve anlık çözümlere altlık olacak şekilde dönemsel iş planlarından kaçınılarak, kapsamlı faaliyet tanımlamalarını barındıran ve olası riskleri öngörerek bertaraf etme yollarının da işlendiği proje iş planı dokümanının hazırlanmasının kaçınılmaz olduğu görülmüştür. Bu tez, kentsel dönüşüm projelerinde yaşanan yönetsel sorunlara çözüm olacak mekanizmaların ve yönetim fonksiyonların neler olduğu hususunun bir pilot uygulama deneyimi kapsamında ortaya konduğu özgün bir çalışma olmuştur.