turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocukluk çağı kist hidatiklerinde cerrahi, perkütan radyolojik girişim ve benzimidazol tedavisi

Amaç: Çocuklarda kist hidatik sebebiyle cerrahi, perkütan ve benzimidazol tedavilerinde etkinliğin araştırılması. Gereç ve Yöntem: Haziran 2002 ile Haziran 2016 arasında kist hidatik sebebiyle tedavi gören 91 çocuğun dosyası retrospektif incelendi. Hastalar; başvuru şikayetleri, muayene bulguları, tanı yöntemleri, kistlerin yerleşim yeri, tip, boyut ve sayısı, tedavi yöntemleri, tedaviyi etkileyen faktörler, takip süreleri, bronş-safra fistülleri, kist rüptürü, komplikasyonlar ve yönetimi konularında değerlendirildi. Her bir organ ve organ ilişkisiz yerleşimler bir bölge olarak kabul edilip buna göre de kıyaslamalar yapıldı. İstatistiksel analizde IBM SPSS Statistics Versiyon 20.0 paket programı kullanıldı. Bulgular: En sık başvuru şikayeti karın ağrısıydı. Karaciğer kistli 28 /71, akciğer kistli 25/33 hastada muayenede patoloji vardı. Tanıda akciğer grafisi, tomografi ve manyetik rezonans görüntüleme kullanıldı. Seroloji 61/91 hastada pozitifti. Histopatolojik inceleme 75 hastada yapıldı. En sık tutulum karaciğerde, en fazla kist tipi Tip 1'di (49/ 71 hastada). 91 hastada 115 organ-bölge tutulumu vardı. Kist çapları ortalama 71,66 35, 79 mm idi. Cerrahi 59, albendazol 41, perkütan tedavi 14 bölgeye uygulandı. Cerrahiyle 56 /59, albendazolle 27 /41, perkütan radyolojik girişimle 10/14 başarı sağlandı. Albendazol profilaksisi karaciğer cerrahisinde 29 /29, akciğer cerrahisinde 19 /21, perkütanda 11/14 hastaya uygulandı. En çok yapılan cerrahi işlem konservatif yöntem idi (52/59). Albendazol küçük kistlerde daha başarılıydı. Cerrahi uygulanan akciğer kistlerinin 19 /23'ü bronş ilişkiliydi. Karaciğerde safra yoluyla ilişkili kistlerin 13 /15'inde çap 75 mm'nin üstündeydi. Rüptür akciğer kistlerinde 12 /33, karaciğerde 3/71 hastada vardı. Postoperatif hava kaçağında konservatif takip; safra drenajında endoskopik retrograd kolanjiopankreatografi, sfinkterotomi, biliyer stent ve cerrahi uygulandı. Takip süresi ortalama 40 28 aydı. Sonuç: Kist hidatikte cerrahi halen en çok uygulanan ve en etkili tedavidir. Uygun vakalarda albendazol veya perkütan tedavi de etkilidir. En uygun tedavinin tespitinde başka prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır.
12-14 yaş çocuklara uygulanan 8 haftalık temel yüzme antrenmanlarının bazı fiziksel, fizyolojik ve kuvvet değerleri üzerine etkisinin araştırılması

Araştırmaya Mersin Büyükşehir Belediyesi Meski spor kulübü yüzme kurslarına gelen 20 erkek çocuk gönüllü olarak katılmıştır. Çocukların yaşlarının ortalaması 13 0, 85 yıl, boyları ortalaması 156,07 9, 87 cm, vücut ağırlıkları ön test 51,98 11, 95 kg.; son test 52,52 12, 13 kg değerinden tespit edildi. Temel yüzme antrenmanları 8 hafta, haftada 3 gün ve günde 90 dakika olarak yapıldı. Çocuklara uygulanan 8 haftalık temel yüzme antrenman öncesi ve sonrası boy uzunluğu, vücut ağırlık, antropometrik ölçümler uzunluk, genişlik, çevre ölçümleri, kalp atım sayısı, solunu fonksiyonları FVC ve FV1, oksijen saturasyonu, esneklik, dikey sıçrama, şınav, mekik, ters mekik, barfiks, ip atlama, bir tekrar maksimum kuvvet testleri uygulandı. İstatiksel analizler için SPSS paket programında 'Paired t testi' kullanıldı. 8 haftalık temel yüzme antrenmanın sonunda çocukların vücut ağırlığı, kalp atım sayısı, solunum fonksiyonları FVC ve FV1, oksijen saturasyonu, esneklik, dikey sıçrama, şınav, mekik, ters mekik, barfiks, ip atlama, bir tekrar maksimal kuvvet testleri öncesi ve sonrası değerlerinde istatiksel olarak anlamlı düzeyde farka rastlanmıştır (p<0.05). Antropometrik uzunluk ölçümlerinin hiçbirinde anlamlı düzeyde farka rastlanmazken (p>0.05). Genişlik ölçümleri omuz ve dirsek ölçümlerinde anlamlı düzeyde farka rastlanırken (p<0.05). El bileği, el ayası, göğüs genişlik, göğüs derinlik, kalça, diz, ayak bileği, ayak ayasında anlamlı düzeyde farka rastlanmamıştır (p>0.05). Çevre ölçümleri omuz, kol, kol kontraksiyon, ön kol, ön kol kontraksiyon, göğüs, göğüs inspirasyon, göğüs ekspirasyon, calf ölçümlerinde anlamlı düzeyde farka rastlanırken (p<0.05). Tek omuz, karın, kalça, uyluk ölçümlerinde istatiksel olarak anlamlı düzeyde farka rastlanmamıştır (p>0.05). Sonuç olarak çocuklara uygulanan 8 haftalık temel yüzme antrenmanlarının fiziksel, fizyolojik ve kuvvet değerlerini geliştirdiğini söylenebilir.
0-5 yaş grubu çocukların sağlık izlemlerinde ev içinde ve ev dışında kaza risklerinin belirlenmesi

Amaç: Kazalar/ yer alanmalar, gerek gelişmiş, gerekse geçiş dönemindeki ülkelerde, çocukluk çağında sık görülen hastalık ve ölüm nedeni olarak önemini korumaktadır. Kazalara yol açan önemli etmenlerden biri anne babaların kaza riski algısı, bilgi ve tutumlarıdır. Araştırma, düzenli sağlık izlemi yapılan, sıfır-beş yaş grubu çocukların, ev içinde/dışında kaza risklerinin belirlenmesi; belirlenen riskler doğrultusunda bireysel danışmanlık verilmesi amacıyla yürütüldü. Yöntem: Kesitsel-tanımlayıcı özellikteki çalışmada, Eylül 2009 -Şubat 2010 tarihleri arasında, Çocuk Sağlığı İzlem Polikliniği'nde düzenli sağlık izlemi yapılan sıfır-beş yaş grubu çocukların anne babalarıyla görüşülerek, anket aracılığıyla veri toplandı. Anket sorularıyla kaza riskleri sorgulanırken çocuğa ve aileye ait tanımlayıcı bilgiler kaydedildi. Yanıtların güvenilir olması için anket sadece anne babalara uygulandı. Kaza riski belirlenen ailelere hekim tarafından danışmanlık verildi. Veri, bilgisayar ortamında, frekans, yüzde dağılımı, ortalama, ortanca analiziyle değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya alınan çocuklarda daha önce kaza/ yer alanma sıklığı %15,3'tür. Kaza geçirenlerin %59,8'i erkek, %95,3'ü dört yaşından küçüktür. Düşme en sık(%77,1) yer alanma nedenidir. Yanma ikinci, yabancı cisim aspirasyonu/tıkanma üçüncü sıklıktadır. Yaralanma sıklığının az olmasına karşın ailelerin kazalardan korunmaya yönelik bilgi ve tutumları yetersizdir. Tüm kaza nedenleri için risk taşımayan çocuklar %1'den azdır. Risk algısının en düşük olduğu kaza yanma, en yüksek olduğu kaza zehirlenmedir. Ailelerin %50,5'i daha önce kazalar hakkında bilgi edinmiş, %18,4'üne sağlık izlemi sırasında danışmanlık verilmiştir. Anne babaların %17,7'si çocuklarının kazalardan korunamayacağını düşünmektedir. Sonuç: Ailelerin çoğunluğunun risk algılama düzeyleri düşük, çocukları bekleyen kaza riskleri yüksek bulunmaktadır. Sağlık kuruluşlarında kazaların önlenmesi, yer alanma kontrolüyle ilgili eğitim ve danışmanlık kazalardan korunmayı sağlayan en önemli etkendir. Sağlık çalışanları, danışmanlığa zaman ayırmalı, anne babaların risk algısını artıracak çalışmalara öncelik verilmelidir.
Ankara eğitilebilir çocuklar iş okulu öğrencilerinin iş eğitimine yönelik tutumları

Zihinsel engelliler f zihinsel işlevlerdeki gerilik nedeniyle normal eğitim olanaklarından çocuklardır. Günümüzde bu çocuklara okul öncesi, ilkokul, ilkokul sonrası eğitim düzenlemeleriyle eğitim olanağı sağlanmaktadır. ilkokul sonrası eğitim Eğitilebilir Çocuklar iş Okulları şeklinde düzenlenmektedir. Bu okullarda eğitilebilir geri zekalılara yönelik iş eğitimi programları uygulanmaktadır. Bu araştırmada Eğitilebilir Çocuklar iş Okulu'na devam eden öğrencilerin iş eğitimine yönelik tutumları ve bu tutumlarının bazı değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı belirlenmeye çalışılmıştır. Durum saptama niteliğinde olan araştırma, Ankara Eğitilebilir Çocuklar iş Okulu hazırlık sınıfı öğrencileri ve geliştirilen tutum ölçeği ile sınırlanmıştır. Araştırmanın başlıca bulguları şunlardır; 1. Eğitilebilir Çocuklar iş Okulu'na devam eden öğrencilerin okula, pekiştireçlere ve öğretim tekniklerine yönelik tutumları olumludur. Atelyelere yönelik, iş. çalışması sırasındaki ve okul içindeki tutumları kararsızdır. 2. öğrencilerin iş eğitimine yönelik tutumları; zeka bölümlerine, takvim yaşlarına ve cinsiyetlerine göre fark- lılaşmamaktadır. 3. öğrencilerin ev ekonomisi dersinde yaptıkları işlerdeki iş performansları iyi düzeyde, ağaçişleri dersinde yaptıkları işlerdeki iş performansları orta düzeydedir. 4. Öğrencilerin iş eğitimine yönelik tutumları ile ev ekonomisi iş performans düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Öğrencilerin iş eğitimine yönelik tutumları ile ağaçişleri iş performans düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.
Türkiye'nin doğusunda infantil kolik insidansı, etyolojisindeki risk faktörleri ve farklı tedavi seçeneklerinin tespiti

İnfantil kolik sağlıklı ve gelişimi normal olan bebeklerde durdurulamayan ağlama atakları ile karakterize huzursuzluk ve/veya ağlamadır. İnfantil koliği olan bebekler genellikle akşam veya gece saatlerinde ağlamaktadır ve bebeğin uzun süren ağlamaları kolaylıkla yatıştırılamamaktadır. İnfantil koliğin görülme sıklığı toplumlara göre değişmekle beraber % 5 -40 arasında bildirilmektedir. Kesin sebebi henüz tam anlaşılamamış olan bir durum olması nedeniyle birçok risk faktörü araştırılmış, ancak ortak ve kesin bir risk faktörü tespit edilememiştir. Bu çalışmada 3 hafta- 3 ay arası infantlarda infantil kolik prevelansı, risk faktörleri ve tedavi seçeneklerinin araştırılması planlandı. Çalışma populasyonu bir olayın görülüş sıklığını incelemek amacıyla geliştirilen formüllerden evren büyüklüğünün bilindiği durumlarda kullanılan formül ile rastgele örneklem yöntemi ile 380 olarak belirlendi. Çalışmaya alınan infantların 169'u (% 44.2) kız ve 231'i (% 58) erkek idi. İnfantil kolik prevelansı % 19,9 bulundu. İnfantil koliği olan infantların doğum kilosu, annenin doğumda aldığı kilo, doğum öyküsü, beslenme şekli, günlük emme sayı ve süresi, ağlama zamanı, kardeşte ve/veya akrabalarda infantil kolik hikayesi, bağırsak alışkanlıkları, kardeş sayısı, annenin yaşı, eğitim durumu, evlilik süresi, eşi ile akrabalık durumu, gebelikte ve sonrasında geçirdiği hastalıklar ve kullandığı ilaçlar, bağırsak problemi olması, diyetinden çıkardığı gıdalar, evde sigara kullanımının olması risk faktörleri olarak sorgulandı. Anne yaşı, eğitim durumu, gebelikte alınan kilo, bağırsak problemi, bebeğin ağlama zamanı, gaita sayısı ve evde sigara içilmesi infantil kolik için risk faktörleri olarak saptandı. Sonuç olarak ailelerin infantil kolik hakkında daha fazla bilgilendirilmesi ve sigara gibi engellenebilir risk faktörlerinin uzaklaştırılması önerilebilir.
Remifentanil ile kas gevşeticisiz entübasyon uygulanan çocuklarda total intravenöz anestezi ile inhaler anestezisinin karşılaştırılması

Giriş: Tonsillektomi ve/veya adenoidektomi çocukluk çağının en sık yapılan ameliyatlarıdır. Bu ameliyatlarda uygulayacağımız anestezi yöntemi operasyon süresinin kısa olmasından dolayı hızlı ve kısa etkili olması gerekmektedir. Bu nedenle çocuk hastaların tonsillektomi ve/veya adenoidektomi operasyonları için seçeceğimiz anestezi protokolü rahat ve kaliteli bir trakeal entübasyona izin verirken yeterli derinliği hızla sağlayabilmeli ve anesteziden derlenme ise hızlı ve sorunsuz olmalıdır. Biz bu çalışmada remifentanil ile kas gevşeticisiz entübasyon uygulanan çocuklarda total intravenöz anestezi ile inhaler anestezisinin entübasyon kalitesi, sponton solunum, ekstübasyon, göz açma zamanı, hemodinamik parametreler, ağrı, derlenme ve ajitasyon skorları üzerine etkilerini karşılaştırmayı amaçladık. Yöntem: Bu çalışma Mustafa Kemal Üniversitesi Tıp Fakültesi Etik kurulunun izni alındıktan sonra Aralık 2014- Haziran 2015 tarihleri arasında tonsillektomi ve/veya adenoidektomi operasyonu geçirecek toplamda 80 hasta üzerinde gerçekleştirildi. Hastalar randomize olarak 2 gruba ayrıldı. Grup TIVA' ya 2,5 mg/kg propofol ve 2 mcg/kg remifentanil 90 saniye içinde indüksiyon olarak uygulandı, bu hastaların anestezi idamesinde ise 3 mg/kg/saat propofol ve 0,5 mcg/kg/dk remifentanil ile devam edildi. Grup Sevofluran da ise % 8 sevofluran ve 2 mcg/kg remifentanil 90 saniye içinde indüksiyon olarak uygulandı, hastaların anestezi idamesinde ise %2,5 sevofluran, %50 azot protoksit ve %50 oksijen 6 lt/dk' dan kullanıldı. Bulgular: Entübasyon skorlaması açısından gruplar arasında anlamlı bir fark görülmedi. Kalp Tepe Atımı, Sistolik Arter Basıncı Grup 2'de anlamlı olarak yüksek bulundu. Diyastolik Arter Basıncı 1 ve 2. dakikalarında Grup 1'de, postoperatif 10. dakikada Grup 2'de yüksek bulundu. Ortalama Arter Basıncı entübasyon sonrası 2. dakikada ve postoperatif 20. dakikada Grup 1'de yüksek görüldü. Wong-Baker ağrı skalası, ajitasyon skoru Grup 2'de anlamlı olarak yüksek görüldü. Spontan solunuma başlama, extübasyon zamanı Grup 2'de anlamlı olarak kısaydı. Yan etki açısından gruplar arasında fark görülmediSonuç: İki grupta da başarılı entübasyon sağlanmış olup postoperatif ağrı, ajitasyon ve derlenme açısından Grup TIVA'nın çocuklarda daha iyi bir tercih olacağı kanısına varıldı.
Multifrekans timpanometri ölçümlerinin seröz otitli ve sağlıklı çocuklarda karşılaştırılması

İçmen, D. Multifrekans Timpanometri Ölçümlerinin Seröz Otitis Media'lı ve Sağlıklı Çocuklarda Karşılaştırılması, Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Odyoloji Konuşma ve Ses Bozuklukları Programı Yüksek Lisans Tezi, 2014 AMAÇ: Multifrekans timpanometri kullanarak Sseröz Ootitis Mmedia için multifrekans değerlerini ortaya çıkartılması ve bu sonuçların normal kulaklarda elde edilen veriler ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. Böylece seröz otitis media patolojisine özgü timpanometrik değişikliklerin ortaya çıkarılması hedeflenmektedir. Bu incelemelerle beraber yaş, cinsiyet, boy, kilo, kulak zarının durumu, orta kulak sıvısının tipi ve kulak zarının pozisyonu incelenerek bu bulguların orta kulak otiti ile birleşerek multifrekans timpanometride ne gibi değişiklikler meydana getireceği araştırılmıştır. MATERYAL METOD: Başkent Üniversitesi Kulak-Burun-Boğaz Anabilim Dalı ve Odyoloji ve Konuşma Bozuklukları Ünitesinde 2-10 yaş arasında toplam 131( 262 kulak) gönüllü çocuğa test yapılmıştır. Seröz otitis media teşhisi konulan ve tüp tatbiki kararı verilmiş 65 çocuk çalışma grubuna, otoskopik muayeneleri sonucu sağlıklı kulağa sahip olan ve daha önce kulak operasyonu geçirmemiş 66 çocuk ise kontrol grubuna dahil edilmiştir. Katılımcıların immitansmetrik ölçümleri Grason Stadler Tympstar Version 2 elektroakustik immitansmetre kullanılarak yapılmıştır. BULGULAR: Çalışmaya alınan seröz otitis medialı çocukların her iki kulak multifrekansı kontrol grubuna oranla anlamlı derecede düşük bulunmuştur. (p< 0 ,001) Çalışma grubu rezonans frekansı değeri sağ kulak ortalaması 502,3, sol kulak ortalaması 494, 9 olarak bulunmuştur. Kontrol grubu sağ kulak ortalaması 924,3, sol kulak ortalaması 921, 3 olarak bulunmuştur. Her iki grup arasında cinsiyet, boy ve kilo açısından anlamlı fark elde edilememiştir. (p>0,05) Ayrıca operasyon bulgularından yalnızca sıvı miktarı açısından bir fark bulunamamıştır. (p>0,05) Bunun dışında odyometri, timpanometri, refleks testleri ve ilk muayene ile operasyon sırasındaki tüm bulgular ile multifrekans ölçüm sonuçları arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur. (p< 0 ,001) Sonuç olarak multifrekans timpanometri, 226 Hz ve 2000 Hz probe tone geniş spektral aralıkta ölçüm yapabilen avantajlı bir test yöntemidirSeröz Otitis Media tanısı konulmuş çocuklar için ayırt edici bir test yöntemidir. Multifrekans, orta kulakta var olan patolojiye göre sağlıklı kulaklardan elde edilen ölçümlere oranla daha yüksek ya da daha alçak elde edilmektedir. Birçok açıdan avantajlı bir test olan multifrekans timpanometri ülkemizde henüz yaygın olarak kullanılmamakta olup yapılan çalışma sayısı da sınırlıdır. Bu nedenle henüz yeterli veri bulunmamaktadır. Buradan yola çıkarak multifrekans ölçümü için bir ölçüt sağlayarak tarama testi olarak kullanımını yaygınlaştırması hedeflenmektedir. Ayrıca çalışmamızın farklı patolojilerde bir alt yapı sağlaması umut edilmektedir.
Erken çocukluk çağı çürüklerinin daimi birinci büyük azı dişlerinde çürük oluşumu üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi

Amaç: Tez çalışmamızda EÇÇ'nin genel anestezi altında veya rutin klinik şartlarında dental işlemleri yapılarak oral sağlık durumunun iyileştirildiği hastalarla, kliniğe başvuran böyle bir uygulamadan geçmemiş ve çok sayıda diş çürüğü mevcut hastaların DBBA dişlerinde çürük oluşumu açısından karşılaştırarak, EÇÇ'nin DBBA dişi çürüğü üzerindeki etkisini araştırmak amaçlanmıştır. Materyal ve Metot: Çalışmada toplamda 90 hastanın katılımı olup, her biri 30 kişiden oluşan 3 alt grup mevcuttur. 90 katılımcının 44'ü kız, 46'sı erkektir. Katılımcıların yaşları 6-9 arasında ve genel yaş ortalaması 7.38 0 .89'dur. Grup 1 genel anestezi altında süt dişi çürükleri önceden elimine edilmiş hastalardan, Grup 2 daha süt dişi çürükleri elimine edilmemiş daha önce hiç işlem yapılmamış hastalardan, Grup 3 ise rutin klinik şartlarında diş işlemlerinin %80'i aralıklı randevularla tamamlanan hastalardan oluşmaktadır. Tüm hastaların EÇÇ hikayesi vardı ve dmf-t değerleri en az 5'ti. Hastaların her birine sırasıyla; OHI-S'ye göre oral hijyenin skorlanması, dmf-t skorunun belirlenmesi, ICDAS ve DIAGNOdent Pen ölçüm sonuçlarına göre DBBA dişlerinin çürük durumunun belirlenmesi işlemleri uygulanmıştır. Bulgular: Süt dişi çürükleri elimine edilmemiş olan hasta grubunda ICDAS'a göre belirlenen toplam çürük DBBA dişi sayısı diğer gruplara göre anlamlı derecede düşük bulundu (p<0.05). DIAGNOdent Pen ölçümlerine göre belirlenen çürük DBBA dişi sayısında ise gruplar arasında anlamlı bir farklılık bulunmadı. Gruplardaki hastaların DBBA dişi çürük sayısı ortalaması da farklık arz etmemiştir. Sonuç: Bu araştırma sonuçları, dmf-t oranları benzer olan grupları içeren mevcut çalışma popülasyonunda, süt dişi çürüklerinin daimi dişler sürmeden önce elimine edilmesinin tek başına, daimi dişlerde çürük oluşumunu azaltma gibi bir etkisinin olmadığını göstermektedir.
Çocukluk ve ergenlik döneminde omurgada görülen eğriliklerin incelenmesi

Omurga omurların üst üste sıralanmasıyla oluşan ve içinde medulla spinalis bulunan bir sütundur. Baş, boyun ve gövdenin hareketlerinde görev yapar. Omurga düz bir sütun şeklinde olmayıp, erişkinlerde boyun ve bel bölgesinde öne doğru konveksite, göğüs ve sakral bölgede ise arkaya doğru konveksite oluşturur. Bu çalışmada 1 ile 16 yaş arasındaki 731 çocuğun lateral radyografileri incelenerek her yaş grubu için servikal lordoz, torakal kifoz ve lumbal lordoz açıları ImageJ programından faydalanılarak Cobb metodu ile ölçüldü. Hesaplanan 1 ve 16 yaşındaki çocuklarda ortalama servikal lordoz açısı 20.51 6. 11 (en küçük 17 .96 6.29, en büyük 23 .50 4.14) olarak bulundu. Çocuklarda yaşla birlikte servikal açı değerinin azaldığı görüldü. Torakal kifoz açı ölçümünde çocuklarda ortalama açı değeri 28.71 6. 99 (en küçük 24 .55 5.65, en büyük açı değeri 30 .44 4.68) olarak hesaplandı. Lumbal lordoz açısının ise ortalama 28.08 7. 39 (en küçük 20 .36 6.59, en büyük 32 .68 6.03) olduğu görüldü. Torakal kifoz ve lumbal lordoz açı değerlerinin yaşla birlikte arttığı görüldü. Çalışmamızda servikal lordoz açı değerinde 1 yaş grubu ile 16 yaş grubu arasında azalan, torakal kifoz açı değerinde ise 1 yaş grubu ile 14-16 yaş grupları arasında istatistiksel olarak artan bir anlamlılık bulundu. Çalışmamızın sonucu literatür değerleri ile karşılaştırıldığında servikal lordoz değerlerinde uyumluluk, torakal kifoz ve lumbal lordoz değerlerinde ise daha düşük değerler elde edildiği anlaşıldı. Sonuç olarak çocukluk ve ergenlik döneminde gelişen omurgadaki sagittal plan eğriliklerinin bilinmesi, patolojik eğriliklerin erken tespiti ve tedaviye erken başlamak suretiyle kliniğe ve bu konuda yapılan diğer çalışmalara katkı sağlayacağı kanaatindeyiz.
Büyüme hormon tedavisi alan çocuk hastalarda etiyoloji ve büyüme yanıtlarının retrospektif incelenmesi

Amaç: Bu çalışmada boy kısalığı ile başvuran ve büyüme hormonu tedavisi verilen olgularda klinik ve laboratuvar özellikler irdelenerek etiyolojilerinin ve büyüme hormonu yanıtlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, Çocuk Endokrinoloji Bilim Dalı Polikliniği'nde 2000- 2016 yılları arasında boy kısalığı ile başvurup, izlem ve tetkikler sonrasında BH tedavisi verilen 314 olgunun verileri retrospektif olarak incelendi ve bilgileri kaydedildi. Olgular BH test yanıtlarına göre etiyolojik gruplara ayırıldı. Grupların tedavi öncesi, tedavi sonrası üç yılda ve final boyda antropometrik ve hormonal parametreleri karşılaştırıldı. Bulgular: Tedavi sonrası 1. yılda boy SDS kazançları, final boy SDS değerleri ve final boyda toplam boy SDS kazançları biyoinaktif BH grubunda, büyüme hormonu eksikliği ve büyüme hormonu nörosekretuar disfonksiyonu gruplarına göre anlamlı düşük; BHE ve BHNSD gruplarında benzer bulundu. BHE alt gruplarından izole büyüme hormonu eksikliği grubunda, çoklu hipofizer hormon eksikliği grubuna göre; tedavinin 1, 2 ve 3. yıllarında boy SDS kazançları ve final boyda toplam boy SDS kazancı belirgin düşük bulundu. Sonuç: BH tedavisi alan olguların etiyoloji ve büyüme hormonu verilme endikasyonlarına göre büyüme hızı yanıtları değişmektedir. Bu çalışmadaki final boya erişen olguların %77'si normal boya ( -2 SD), %20,7'si hedef boya ulaşmıştır.
Evde solunum desteği alan çocukların bakım vericilerinin özelliklerinin belirlenmesi

Araştırma evde solunum desteği alan çocukların bakım vericilerinin özelliklerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Evde solunum desteği ile yaşayan çocukların ebeveynleri ile telefon görüşmesi yapı-larak amaç anlatılmıştır. Araştırmaya katılmayı kabul edenlerden randevu alınarak belirlenen tarih ve saatlerde ev ziyareti yapılmıştır. Bakım vericiler ile yapılan telefon görüşmeleri sonrasında evinde görüşme yapmayı kabul eden 56 ebeveyn araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Araştırmanın sınırlılıkları nedeniyle örneklem sayısı 50 olmuştur. Araştırmaya katılmayı kabul eden bakım vericilerden ' Evde Solunum Desteği Alan Çocukların Bakım Vericilerinin Özelliklerine İlişkin Bilgi Formu' ve 'Beck Depresyon Ölçeği' ile veriler toplanılmıştır. Bulgular;Bakım vericilerin %42'si 30 yaş ve altında, %94' ü kadın,% 72'sinin lise ve altı me-zunu, %42'si bakım nedeniyle işinden ayrılmıştır. Ailelerin %72'si apartman daire-sinde ve %52'si kirada oturmaktadır. Bakım vericilerin %92'si özbakım, %88inin aspirasyon, %58'i acil durumlarda neler yapılacağı, %60'ı ev koşullarının hazırlanması konusunda eğitim almıştır. Bakım vericilerin, %18inin bakım için yeterli ekonomik güce sahip olmadığı, %86'sının bakım malzemelerini temin ederken zorlandığı, %54'ünün bakım malzemelerini karşılamada destek aldığı, %48'inin bakım vermeye başladıktan sonra iş değişikliği yaşadığı, %72sinin davranışlarında değişim olduğu ve %82'sinin dinlenmek için yeterli zaman bulmadığı araştırmamızda saptanmıştır. Sonuç;Ülkemizde evde solunum desteği alan çocuklar ve bakım vericilerin durumuna ilişkin çalışmalar yenidir. Evde solunum desteği alan çocuk ve bakım vericilerine yönelik sağlanacak evde bakım hizmetlerinin etkinliği hastaneden başlayıp evde devam edecek şekilde arttırılabilir. Çocuklar ve bakım vericilerine yönelik uygun evde sağlık politikaları araştırılmalı ve geliştirilmelidir.