turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk kültüründe ongunlar ve semboller

Anahtar Kelimeler: Ongun, sembol, sembolizm, kutsal, mitoloji, inanç. Birçok milletin tarihi içerisinde önemli yer tutan semboller, Türk kültüründe ve Türk tarihinde de önemli bir yer tutmaktadır. Bu sembollerin neler oldukları ve tarihçesi, hangi dönemlerde ortaya çıktıkları ve neleri ifade ettikleri, yaşayan insanların kültürlerini, yaşam tarzlarını ve etkilendikleri tabiat olaylarım anlamak bakımından önemlidir. Ongun ve sembollerin ortaya çıkışı insanlık tarihi kadar eskidir. İlk insanlardan günümüze kadar insanoğlu kendisiyle özdeşleştirdiği, önemli saydığı, kutsal gördüğü bütün değerleri mutlak bir surette onu ifade edecek tarzda göstermiştir. Bu gösterimler bazen kutsal sayılan ve zarar verilmeyen bir hayvan, bazen sık sık ziyaret edilen kutsal bir yer, bazen de bir sembol olmuştur. Çalışmanın birinci bölümünde kutsalı, kutsalın tanımım kaynağı ve nitelikleri üzerinde durmaya çalıştım. Türklerin nelere kutsal gözüyle baktıklarını ve bu kutsallığın ortak niteliklerinin neler olabileceği üzerinde durdum. İkinci bölümde ise; Türk kültüründe bulunan ongunları ve sembolleri konu olarak aldım. Bu bölümde ise ongunların ve sembollerin manası, kapsamı ve ilişkide bulunduğu diğer terimleri ele aldım. Türk kültüründe öne çıkan sayıların, renklerin, hayvanların, hakimiyet ve hükümranlık sembollerini ayrı ayrı ele aldım. Üçüncü bölümdeyse kutsiyet taşıyan varlıkların üzerinde durdum. Türk kültüründe kutsiyet taşıyan sembolleri ayrı ayrı başlıklar altında ele aldım ve açıklamaya çalıştım. Bu çalışmamda Türk kültüründe değer ifade eden ongunları ve sembolleri inceleyerek elde edilen bulguları çalışmamın amacı doğrultusunda değerlendirdim. m
Sevinç Çokum'un Hilal Görününce adlı romanında söz dizimi

Bu çalışmada, Sevinç Çokum'un Hilal Görününce adlı romanının yüzde ellisinden elde edilen bir bütünce, söz dizimi açısından incelenmiştir. 'Giriş' bölümünde, bütüncenin oluşturulduğu Hilal Görününce romanı tanıtılarak romanın yazarı ve dil özellikleri üzerinde durulmuş, çalışmayla ilgili genel bilgiler verilmiştir.'Kavramların İşaretlenmesi' adlı birinci bölümde Türkçenin kavram işaretleme yolları üzerinde durularak kavramlar bütünce temelinde örneklendirilmiştir. 'Taban Halindeki Ögeler' adlı ikinci bölümde isim ve fiil tabanları, 'Kavram İlişkileri' adlı üçüncü bölümde geçici kavram ilişkileri incelenmiştir. 'Cümle' adlı dördüncü bölümde cümlenin ögeleri, 'Cümle Üstü Ögeler' adlı beşinci bölümde cümlenin kurucu olmayan ögeleri ele alınmıştır. 'Cümle Yapıları' adlı altıncı bölümde formüllendirilmiş cümle kalıpları ve örnekleri, 'Cümle ve Cümle Kalıplarının Kullanım Oranları' adlı yedinci bölümde de cümle ve cümle kalıplarıyla ilgili istatistiki bilgiler verilmiştir. 'Sonuç' bölümünde ise ulaşılan sonuçlara yer verilmiştir. Çalışmanın sonuna 'Şekil Bilgisi Dizini' ve 'Kaynakça' kısımları eklenmiştir.
Sözlükbilim temelinde Türkiye'de ağız sözlükçülüğü

Dünyada ilk sözlükler ve bunlarla ilgili çalışmaların tarihi çok eski olmakla birlikte sözlükbilimin bir bilim dalı olarak ortaya çıkışı görece yenidir. Türkiye'de sözlükbilim ihmal edilmiş, teorik yönden üzerinde yeterince durulmamış bir alandır. Bu tezin konusu, sözlükbilimin alt dallarından biri olan ağız sözlükçülüğüdür. Çalışmanın amacı, ağız sözlükçülüğü konusunda eldeki örneklerden yola çıkılarak bir takım ilke ve yöntemler geliştirmek, ileride yapılacak teorik ve uygulamalı çalışmalar için yararlanılabilir bir malzeme ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda Türkiye'de bölge ağızlarının söz varlığını ihtiva eden sözlük türündeki çalışmalar tek tek ele alınmış, her biri sözlükbilimsel ölçütlere uygunluk açısından değerlendirilmiş, değerlendirme sonunda sözlüklerdeki yöntem sorunları sınıflandırılmaya çalışılmıştır. Bunun için de sözlükbilim ölçütleri temel alınmış, öncelikle sözlükbilim ve sözlükbilim çalışmaları ile ilgili teorik bilgilere yer verilmiştir. Burada değerlendirmeye alınan sözlüklerin eleştirisini yapma ve ağız sözlükçülüğü konusunda kesin bilimsel ölçütler ortaya koyma gibi bir amaç güdülmemiştir. Eldeki malzemeden yola çıkarak durum tespiti yapmak ve bunun üzerine bilimsel bir yaklaşım ve metot önerisi geliştirmek esas alınmıştır.
Sıdkİ Paşa Dİvanı

Kaynaklarda doğum tarihi hakkında bilgi bulunmayan, ölüm tarihi olarak da daha çok H. 1073 / M. 1662 yılı verilen ve asıl adı Mustafa olan Sıdki Paşa önemli görevlerde bulunmuş bir devlet adamı aynı zamanda Türk edebiyatının zirvede olduğu ve çok sayıda şairin yetiştiği 17. yüzyıl şairlerinden birisidir. Sıdki Paşanın, içerisinde manzum parçaların da bulunduğu kahramanları alegorik, mensur bir hikaye olan Berf ü Bahar, IV. Murad'in Revan Seferi'ni anlatan Gazavat-ı Sultan Murad-ı Rabi ve divan olmak üzere üç eseri bulunmaktadır, işte bu çalışmada Türkçe 16 kaside, 71 gazel, 3 tarih, 1 tahmis, 6 kıt'a, 4 nazm, 1 mesnevi ve Farsça 4 kaside, S gazel, 2 tarih, 1 adet mesneviden oluşan ve toplam Türkçe beyit sayısı 1131, Farsça beyit sayısı 205 olan Sıdki Paşa Divanı şekil ve muhteva açısından incelenmiş ve Süleymaniye Kütüphanesi Hamidiye Kitaplığı numara 1103'te kayıtlı bulunan bilinen tek nüshaya dayanılarak hazırlanan divan metni transkripsiyonlu olarak verilmiştir. Ayrıca çalışmanın başmda kaynaklara ve divana dayanılarak şairin hayatı, edebi kişiliği ve eserleri incelenmiş ve divanın söz konusu nüshası tanıtılmıştır.
Klasik Türk edebiyatında kudumiye

Edebiyat teorisinde tür, metnin neyi anlattığını karşılamaktadır. Bir metni anlayabilmek ve yorumlayabilmek için hangi türe ait olduğunu doğru tespit etmek gerekmektedir. Tartışmalara açık olsa da bugüne kadar 60 ila 70 arasında edebi tür belirlenmiştir. Saptanan bu türlerden biri de Kudumiyedir. Kelime anlamı olarak kadem, ayak basmak anlamına gelmektedir. Kudumiye edebiyat terimi olarak 'uzak bir yoldan gelen saygıdeğer zata sunulan tebrik şiiri' şeklinde tanımlanmıştır. Kudumiyenin yanında, 'teşrifiyye, tehniye, tehniyet-i kudum' olarak da isimlendirilir. Bu türde kaleme alınan metinlerin yazılış amaçları çeşitlilik göstermektedir. Bazen seferden dönen bir hükümdara, terfi yahut görevi dolayısıyla gelen idareciye, bazen de bir meclise gelen kişiye yazılmıştır. Yazılış amacındaki bu çeşitlilik kudumiye türünün kapsamını da genişletmektedir. Muhatabın gelişine duyulan sevinci yansıtabilmek için pek çok edebi sanat ve benzetme unsuru kullanılır. Bu zengin ifade biçimi kudumiyye metinlerinin anlam derinliğine sahip olmasına sebep olmaktadır. Türe ait metinler genellikle 17. ve 18. yüzyıllarda kaleme alınmıştır. Kudumiye türü ile ilgili yapılan bu çalışma, türü şekil ve muhteva özellikleri bakımından ele almaktadır. Çalışmada kudumiyye metinlerinin kendine has formunu belirlemek, böylelikle kudumiye türünün edebiyat literatüründe kapsamlı bir şekilde yer bulması amaçlanmaktadır.
Halikarnas Balıkçısı'nın romanlarında yapı, izlek ve insan

Bu tezde Halikarnas Balıkçısı imzasıyla tanınan Cevat Şakir Kabaağaçlı'nın romanları ele alınmıştır. Romanlar yapı, izlek ve insan kavramları çerçevesinde değerlendirilmiştir. Halikarnas Balıkçısı'nın edebi kişiliği doğrultusunda romancılığı yorumlanmış ve altı romanı ayrı ayrı incelenmiştir. Yapılan incelemede yazarın romanlarının iskeletini nasıl oluşturduğu, romanlarda kullanılan ortak ögeler, romanlardaki insan unsuru ve romanların Türk edebiyatındaki yeri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Anadolu kültürüyle ilgili pek çok çalışmalar yapan yazarın romanları üzerinde yeteri kadar durulmadığı görülmüştür. Aganta Burina Burinata romanı 100 Temel Eser içerisine alınmış fakat diğer eserleri özellikle de son eseri Bulamaç kıyıda köşede bırakılmıştır. Bu çalışmanın amacı gerek yapı, gerek içerik ve gerekse kişi kadrosu açısından bu eserlere de ışık tutmaktır. Yapılan inceleme ve araştırmalar sonucunda Halikarnas Balıkçısı'nın roman türü içinde Türk edebiyatında önemli bir yere sahip olduğu görülmüştür. Özellikle Türk edebiyatında 'deniz' kavramını bu kadar geniş ve etraflıca anlatması onu bu alanda ilk olarak değerlendirmemize imkan vermiştir. Türk edebiyatında denizcilik ve deniz insanının çilesinin anlatıldığı ilk orijinal romanlar 1940'ların ortalarında Halikarnas Balıkçısı tarafından yazılmıştır. Eserlerin teknik kusurlarına rağmen bu gerçek göz ardı edilememektedir. Yazı yapısı itibarıyla dağınık bir dizgiye sahip olan romanlarda şiirsel bir dilin kullanıldığı, her eserde ortak bazı kahramanlarla bir bütünsel dünya oluşturulmaya çalışıldığı görülmüştür. Bütün romanların temelinde 'İnsan' ve 'sevgi' kavramlarının olduğu tespit edilmiştir. Böylece yazarın hümanist anlayışı romanlarında da geniş şekilde işlediği ortaya koyulmuştur.
Karahanlı ve Harezm Türkçesi eserlerinde ismin halleri

Bu çalışmada Türk dilinin tarihi şivelerinden Karahanlı Türkçesi ile onun devamı olan Harezm Türkçesinin temel eserlerinin dili hal ekleri yönünden incelenmiştir. Bu inceleme iki ana bölümden oluşmaktadır. 'Karahanlı Türkçesi ve Eserleri' ve 'Harezm Türkçesi ve Eserleri' ile 'Türkçede ismin halleri' adlarını taşıyan bölümler, çalışmanın giriş bölümünü oluşturur. Çalışmanın esasını oluşturan bölümde ise Türkçenin hal sistemi ve isim hal ekleri; 'kullanılışı', 'yapısı' ve 'fonksiyonları' bakımından örneklerle incelenmiştir. Hal eklerinin kullanılışlarından bahseden bölümlerde, ekin isimlerde ve zamirlerde kullanılışı, dönemin eserlerinden örneklerle gösterilmiştir. Fonksiyonları bölümünde ise ekin fonksiyonları yine örneklerle incelenmiştir. Çalışmanın sonunda ise yararlanılan kaynaklardan oluşan bir 'kaynakça' yer almaktadır.
Aalı Tokombayev'in 'Toktolboyt Tolkun Tübölük' adlı şiir kitabının Türkiye Türkçesine aktarılması ve tematik tasnifi

Edebi eserlerin dünya çapında yayılabilmesi için yazıldığı dilden başka dillere aktarılması ve okunması büyük önem taşımaktadır. Bu yüzden çeviri çalışmaları edebiyatçıların evrensel bir nitelik kazanması için önemlidir. Türk dünyası edebi anlamda zengin bir birikime sahiptir. Özellikle Sovyet döneminde yaşananlar edebiyatçıların eserlerinde sıklıkla kullandıkları bir malzeme olarak dikkati çekmektedir. Türk dünyasında yayımlanan eserlerin birçoğu Türkiye Türkçesine aktarılmamıştır. Aktarma çalışmaları sayesinde bu eserlerin Türkiye Türkçesine aktarılması bu eserlerin ülkemizde tanınmasına, okunmasına ve akademik anlamda incelenmesine olanak sağlamaktadır. Türk dünyası içerisinde Kırgız edebiyatının önemli bir yeri olduğunu söylemek mümkündür. Bağrında Cengiz Aytmatov gibi dünyaca ünlü bir edebiyatçıyı yetiştiren Kırgız edebiyatı, pek çok şair ve yazar yetiştirmiştir. Bu yazarlardan birisi de Aalı Tokombayev'dir. Kırgız edebiyatının önemli isimlerinden olan Aalı Tokombayev'in şiir, roman ve dram türünde yazılmış eserleri bulunmaktadır. Yazarın eserlerinde dönemin şartlarının izlerini bulmak mümkündür. Yazarın 'Toktolboyt Tolkun Tübölük ' adlı şiir kitabı, devrin şartlarını, acılarını ve insanların psikolojik arka planlarını yansıtan ve gelecek nesillere yazılan bir mektup hissi uyandırmaktadır. Çalışmamızda Aalı Tokombayev'in Kiril alfabesi kullanılarak Kırgız Türkçesinde yazılan bu eseri önce Latin alfabesine transkrip edilmiş sonra da Türkiye Türkçesine aktarılmıştır.
Tasavvufi şiir şerhleri

Edebi geleneğimizde şiir üzerine düşünme ve onu açıklama teşebbüsleri zannedildiği gibi yakın geçmişşe dayanmamaktadır. 'Şerh' adını verdiğimiz bu şiir açıklamaları XV. yüzyıldan itibaren Arapça ve Farsça manzumelerin yanı sıra Türkçe şiirlere de yazılmaktadır. Yazılan bu şerhler ve şerh edilen şiirler ağırlıklı olarak tasavvufi mahiyettedir. Bu tez söz konusu şerhler üzerine yapılan bir incelemedir. İncelemede 23 şairin 42 ayrı manzumesine 20 farklı şarih tarafından yazılmış, İstanbul kütüphanelerinde bulunan yaklaşık 600 varak tutarındaki 47 şerh metninden faydalanılmıştır. Şerh edilen manzumeler 13 -19. yüzyıl, şerhler ise 15 -19. yüzyıllara aittir. Çalışma giriş ve iki ana bölümden oluşmaktadır. Giriş'te terim olarak şerhin tarifi, bazı şerh metodları ve şerhin Türk Edebiyatı'ndaki seyri ve numuneleri hakkında bilgi verilmiştir. İnceleme bölümlerimizin ilkinde, şerh edilen manzumenin özellikleri, metinlerinden ve açıklayıcılarının tespitlerinden yola çıkılarak değerlendirilmektedir. II. Bölüm'de ise 'Tasavvufi Şiir Şerhleri'; kaynaklan, muhtevası ve metodu açısından incelenmektedir. Açıklama sırasında faydalanılan ilimler; ayetler, hadisler ve dini-tasavvufi unsurlar; manzum ve mensur alıntılar; üç dile ait atasözleri, deyimler, vecizeler ve değişik üslup özellikleri bu bölümde orijinal metinlere dayanarak tesbit edilmiştir.
Divan-ı Gül Baba ve transkripsiyonlu metni

Divan kelimesinin değişik alanlarda kullanılan çeşitli anlamlan vardır. Hukukta, devlet idaresinde, sözlükte ve edebiyatta ayrı anlamlan karşıladığını görüyoruz. Edebiyat dilinde şairin, şiirlerini belli bir düzene göre topladığı mecmuaya 'divan' denir. Bizim çalıştığımız eser, 'Misali' mahlasıyla şiirler yazan Gül Baba'ya aittir. Eser Süleymaniye Kütüphanesi, Yazma Bağışlar Bölümü, 2636 numarada kayıtlıdır. Nesih tarzı yazı ile Osmanlı Türkçesi ve alfabesiyle, 186 varak (yaprak, 372 sayfa) halinde el yazma manzum bir eserdir. Divan tertibine göre yazıldığını, zaman zaman akıcı bir üsluba sahip olduğunu görmekteyiz. Şairimizin fikir yapısını yansıtmasından dolayı, Hurufi inanç ve akidelerini içeren eserde yer yer sevgiliye duyulan aşkın konu edildiğine şahit oluyoruz. Eserde dil, imla ve vezin hataları da vardır. Divanın kasideler bölümü 'tevhid' ile başlayıp 'gazeliyyat', 'musammat' ile devam edilmiş, herhangi bir başlık kullanılmamıştır. Beyit esasına dayalı nazım şekilleri ile bend esasına dayalı nazım şekilleri karışık olarak yer almıştır. 'Rubaiyyat' bölümü ise eserin son bölümündedir. En sonda onun takipçisi olduğu anlaşılan 'Mahşeri' isimli biri tarafından bir murabba yazılmış ve son kıtasında tarih düşürülmüştür. Eserde Arapça ve Farsça kelimeler, tamlamalar vardır. Bazı şiirleri anlaşılması kolay, sade bir dille yazılmıştır. Genelde şiirlerinde, Hurufi inançlarını yansıtmıştır. Bu tür şiirlerinde anlam bütünlüğü oluşturmada güçlük çekmiştir. Gül Baba, Hurufiliğe inanan bir şahıs olarak bu inanç sisteminin kurallarını şiirlerinde sıklıkla işlemiş, bu duygu ve düşüncelerini eserine yansıtmıştır. Bu sebeple çalıştığımız eser farklı ve önemli bir özellik arz etmektedir. Tezimizde, orijinal el yazma bir eserden edebiyat sahamıza çalışılmamış bir eser aktarmayı amaçladık. Eserimiz Osmanlıca alfabeden Latin alfabesine çevrilmiş ve transkripsiyonlu metin haline getirilmiştir. Elde edilen metnin dil, şekil ve muhteva yönünden genel bir değerlendirilmesi yapılmıştır. IV
Melih Cevdet Anday'ın şiirleri ve şiir sanatı

Bu çalışmada Melih Cevdet Anday'ın şiirleri incelenmiş ve sanat anlayışına ışık tutulmuştur. Gerek şair ve yazar hakkında yazdan kaynaklardan gerekse şair- yazarm kendi yazdığı kaynaklardan elde edilen bilgilerle 20. yüzyıl şair-yazan Melih Cevdet Anday'ın hayatı, kişiliği, sanat ve edebiyat anlayışı tespit edilmiştir. Aynı zamanda Melih Cevdet Anday'ın şiirleri incelenerek tahlil edilmiştir. Bu çalışma ile kültür mirasımızın önemli bir şair-yazarı hakkmda geniş bir bilgiye sahip olunmuştur.
Özbek cedit edebiyatı eserlerinde 'cedit - kadim' görüş çatışmalarının yansımaları: Mahmud Hoca Behbudi, Abdürrauf Fıtrat ve Abdülhamid Çolpan eserleri örneğinde

Çalışmamızda, XIX. yüzyılın sonu ve XX. yüzyılın başında yaşamış olan belli başlı Türkistan aydınları ve onların İslamcı, Türkçü, yenilikçi fikirler temelinde toplum üzerinde meydana getirdikleri değişimin belirleyiciliği vurgulanmaya çalışılmıştır. Bu sebeple çalışmamızın odak noktasını Ceditçilik, İslamcılık ve Türkçülük, kısmen de Sosyalist fikirlerin etkisiyle Türkistan aydınlarının kültürel, siyasi ve demokratik hareketleri oluşturmaktadır. Bu bağlamda araştırmamızda ilk olarak, Türkistan bölgesinin sebepleri, Türkistan'da, Rusya'nın Türkistan'ı işgali ve bölgede kurduğu siyasi ortam hakkında genel bilgi verilmiş, Türkistan fikir hayatını derinden etkileyen XX. yüzyılın başlarında Türkistan'da XX yüzyıl başlarındaki yenilenme hareketleri ve Cedit-Kadim münakaşası. Mahmud Hoca Behbudi, Abdurrauf Fıtrat ve Abdülhamid Süleymanoğlu Çolpanın Örnek eserlerinde. Türkistan'da ortaya çıkan fikirlerin asıl kaynağı ve yayıcıları aydınlar olduğu için, XIX. ve XX. yüzyılın başlarında Türkistan halkının kültürel ve toplumsal varlığını halkın ortak değerleri İslamcılık-Türkçülük fikirlerinin birlik temelinde Cedidizmle korumaya çalışan Türkistan Ceditçilerin ortaya çıkışı ve ilk Ceditçiler Türkistan fikir hayatına katkıları üzerinde durulmuştur. Türkistan'da aydın, toplumsal hayatın birliğini, Cedidizme karşı çıkan Kadimciler. Bu sebeple, İslamcılık, Türkçülük, Ceditçilik fikirlerinin Türk dünyasında ortaya çıkışları ve Dünya kamuoyunun bu fikirleri nasıl değerlendirdikleri ele alındıktan sonra, fikirlerin Türkistan'daki yansımaları ayrıntılı bir şekilde işlenmiştir. Son olarak çalışmamızda Türkistan'da, XIX. yüzyılın sonlarında oluşmaya başlayan ve XX. yüzyılın başlarında ortaya çıkan bu fikirlerin, Türkistan siyasi-kültürel hayatında meydana getirdiği değişim ve aydınlar üzerindeki etkileri ortaya konulmuştur ve şairlerin hayatı onların romanındaki Cedit-Kadim görüş çatışmaları ile alınmıştır.
Kazak sözlü geleneğinde Arkaik destanların tiplojik özellikleri

Arkaik kültür insanlarının; günlük yaşamı belli bir kutsallık içinde yaşadıklarını; simgeler, ideogramlar, kozmogoniyle ya da soyağacıyla ilgili mitler gibi belirli kuramsal öğelerden oluşturdukları dinsel yaşamları sayesinde anlamsızlıktan, hiçlikten kısacası kutsal olmayan ortamdan kurtulmaya ve selamete ulaşmaya çalıştıklarım, modern insanlar tarafından fiziksel etkinlikler olarak görülen eylemlerin arkaik kültür insanı için gerçekliğe, kutsallığa dahil olma çabası olduğu ve bu çabanın yani yaşamı ve kendini anlamlı kılma çabasının özünde 'mistik' bir karakter taşıdığı da anlaşılmaktadır. Şöyle ki; İnsanoğlu doğar; artık yepyeni, farklı bir ortamdadır; yeniden doğar; erginlenme törenleri-geçiş ayinlerinin her birinde insan adeta ölür ve daha sonra yeniden dirilir, ve aşk; bireyin ruhsal olarak Tanrı ile mistik birleşmesi, yani onu bulması, varoluşunun mantıklı bir sebebini keşfetmesi, bir başka şekilde ifade edecek olursak tasavvuf erbabının 'En el Hak' dediği seviyeye ulaşmasıyla mistik deneyim, yolculuk tamamlanmaktadır. İnsanoğlu, mitleri yeniden yaşayarak kendilerini dinsel bir yaşantının içinde buluyorlardı. Arketipleri devamlı olarak tekrarlamalarının da sebebi de buydu. İşte bu yüzden de, tarihi olayları mitsel modelle birleştiriyorlar ve olayları da mitsel eylemler kategorisiyle özdeşleştiriyorlardı. Bunun sonucu olarak da biz hemen hemen her anlatıda kahramanın, aynlma-erginlenme-dönüş şeklindeki seferini tekrar tekrar görür gibi oluyor ve aynı zamanda da adeta kahramanın mistik deneyimini tamamlamasının tanıkları oluyoruz. Mitlerden sonra ortaya çıkan ve kahramanlık destanlarının oluşmasına temel teşkil eden ayrı bir tür olarak düşünülen ve bizim de böyle düşündüğümüz bir destan türü vardır ve biz bunu adlandırmak için, 'mitlerden sonra oluşmaya başlayan destamn en eski şekilleri' manasında 'arkaik' destan terimini kullandık. Sonuç olarak, M. Ö 2500- 1200 yılları arasında oluşmaya başladığım düşündüğümüz arkaik destanlar, özünde mistik, sihri bir yapı arz eden geleneksel Türk dininin bütün özelliklerini yansıtmaktadırlar.
Hazret-i Pehlevan Ata Aleyhi'r-rahme kitabı

Yüksek lisans tezi olarak hazırlanan bu çalışma, Çağatay Türkçesi'nin son döneminde kaleme alınmış olan, Hazret-i Pehlevan Ata Aleyhi'r-rahme Kitabı adlı menakıbname türündeki eser ile ilgilidir. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Çağatay Türkçesi, menakıbnameler ve Mahmud Pehlevan Ata'nın tarihi ve menkıbevi şahsiyeti ile ilgili bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde, çalışmamıza konu olan eserin transkripsiyonlu metni verilmiştir. Eser, Özbekistan Fenler Akademisi'nin Ebu Reyhan Biruni Namındaki Şarkşinaslık Enstitüsü Kütüphanesi'nin El Yazmalar Bölümü'nde 125 numara ile kayıtlıdır. Üçüncü bölümde metnin dizini ve sözlüğü hazırlanmıştır. Dizin hazırlanırken R. Rahmeti Arat'ın Kutadgu Bilig adlı çalışmasındaki dilbilgisi sıralaması esas alınmıştır. Metinde geçen özel adlar; kişi adları ve yer adları olarak ayrı başlıklar altında incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise metnin tıpkıbasımına yer verilmiştir.
Divan şiirinde rind ve zahid portresi: Ahmet Paşa, Fuzuli, Baki, Nef'i, Nedim, Şeyh Galip Divanlarında

Rind ve zahid, klasik şiirimizde sıkça kullanılan iki insan tipidir. Rind, her zaman itibar gören bir insan tipi olmakla beraber zahid, ikinci sınıf insan muamelesine tabi tutulmuştur. Rind ve zahid, her şeyiyle tamamen birbirine zıttır. Şairler kendilerini bir rind olarak sayar ve bunun yanında gedalık, fakirlik, derbederlik, sarhoşluk, aşıklık gibi sıfatları da bununla birlikte kullanırlar. Zahid, klasik şiirimizde İslamiyet'in estetiğini kavrayamamış, pişmemiş, şekilci, nasihatçı bir insan tipi olarak karşımıza çıkarken rind, umursamaz, kalender, gariban görünüşlü olmasına karşın Allah aşkıyla mest olmuş kişidir. Zahid; akla önem verir, akıl ve mantığıyla karar verir. Rind ise yüreğinin götürdüğü yere gider her işte gönlüne danışır. Zahidin elinde teşbihi vardır, rindin ise kadehi... Zahid, aşkı ve sevgiliyi yasaklar; rind mescide uğramaz, meyhaneyi yurt edinmiştir. Rindin giyimine kuşamına dikkat etmeyen derbeder haline karşılık zahid, sakal ve sarıkla karşımıza çıkar. Zahid, yaptığı tüm işleri cenneti umarak yapar, rindin ise cennet ve cehnnem umrunda değildir, yarını düşünmez bugünü yani anı yaşar. Zahidin, yaptığı amellerde riya hakimken, rind samimiyetten ödün vermez. Zahid mala mülke önem verirken rind, dünyadan elini eteğini çekmiştir. Zahid, zahire göre hüküm verirken; rind, batına önem verir. Klasik Türk Şiirinde Fuzuli, Nedim, Baki, Nefi gibi şairler daha çok ön plana çıkarmıştır. Buniarınn dışında kalan tüm şairlerimiz de rindliğe sahip çıkmış ve onu yüceltmişlerdir. Zahidliği ise yerden yere vurmuş, benimsememiştirler. Rind tipi klasik şiirimizi etkileyen bir insan tipi olmaktan çıkıp günümüz Türk şiirini de etkilemesi bakımından da incelenmeye değerdir.
Halil Nuri Divanı edisyon-kritik-inceleme

Bu çalışmada Halil Nuri Beyin Divanının incelenmesi amaçlanmaktadır. Halil Nuri Bey 18. yy da yaşamış divan şairlerinden biridir. Tanınmış bir aileye mensup olan şair aynı zamanda Osmanlı devletinde vakanüvislik görevinde de bulunmuştur. Çalışmaya Halil Nuri Bey divanının nüshaları araştırılarak başlanmış ve sonucunda divanın 4 yazma nüshasına ulaşılmıştır. Bunlar sırasıyla İstanbul Üniversitesi Ktp. İbnülemin Kit. 2654 nolu nüsha, Topkapı Sarayı TS. E. 1626 nolu nüsha, İstanbul Üniversitesi İÜ. Ktp. Ty. 14 nolu nüsha ve Milli Kütüphane 06 Mil Yz FB 320 nolu nüshalardır. Bu nüshalar edisyon kritik metoduyla incelenmiştir. Tez çalışması Halil Nuri Bey'in hayatı ve eserleri, divanın transkripsiyonlu metni ve edisyon-kritiği, divanın şekil yönünden incelenmesi bölümlerinden oluşmaktadır.