Çocukluk çağı idyopatik yüz felcinde steroid tedavisinin etkinliği

Giriş ve amaç: Fasiyal paralizi yapılan tüm geniş araştırmalara ve çalışmalara rağmen çoğunlukla altta yatan etiyolojisi tam olarak açığa çıkarılamayan edinsel ya da konjenital olabilen bir hastalıktır. Anatomik tutulum bölgesine göre klinik olarak santral ve periferik fasiyal paralizi olmak üzere iki gruba ayrılmaktadır. PFP'ler enfeksiyon, travma, tümör gibi birçok nedeni olsa bile çoğunda sebep bulunmamaktadır. Sebebi bilinmeyen PFP'lere Bell Palsy denilmektedir. BP hastalarının kliniği iyi seyirli olup tedavisi halen tartışmalıdır. Yetişkinlerde BP tedavisinde erken dönemde oral steroid tedavisinin etkinliği bilimsel verilerle kanıtlanmış olmasına rağmen çocuklarda halen kesinleşmiş bir tedavi protokolü yoktur. Prognuzun iyi seyrettiği BP'li çocuklarda tartışmalı olan steroid tedavisinin etkinliğini göstermek için bu çalışmayı yürüttük. Ayrıca farklı steroid tedavilerinin karşılaştırmasını yaparak etkinliklerini kıyasladık. Yöntem: Geçmişe dönük dosya incelemeleri yapılarak Ocak 2013 ve Ağustos 2015 tarihleri arasında Marmara Üniversitesi Eğitim Araştırma Hastanesi çocuk nöroloji polikliniğinde BP tanısı almış hastalar retrospektif olarak incelendi. Tekrar kontrole çağrılan hastalar ayrıntılı muayeneleri yapılarak aldıkları tedaviye göre üç gruba bölündü. Birinci gruba 10 gün oral steroid almış hastalar, ikinci gruba intravenöz tek doz pulse steroid tedavisi almış hastalar alındı. Üçüncü grup ise hiç steroid tedavisi almamış hastalardan oluşturuldu. Hastalar House-Brackmann klinik sınıflamasına evrelendirildi. Bulgular: Çalışma yaş ortalaması 10,09 4, 48 yıl olan % 53 ,6'sı (n=37) kız olmak üzere 69 çocuk ile yapıldı. Çocukların % 56 ,5'i (n=39) sağ, % 43 ,5'i (n=30) sol taraflı FP ile başvurdu. Tedavi başlama süreleri 6 ile 46 saat arasında değişmekte olup, ortalama 23.58 9. 45 saattir. Hastaların 25'ine oral steroid, 27'sine tek doz steroid tedavisi uygulandı. On yedi kişi ilaçsız izlendi. Gruplar arasında yaş ve cinsiyet arasında farklılık gözlenmedi. Oral steroid verilen grubun yaş ortalaması diğer iki gruba göre anlamlılığa yakın istatiksel farkı olduğu görüldü. Hastaların ilk başvuru anındaki klinik evrelerinin; oral ve tek doz steroid verilen hasta gruplarında birbirine yakın olduğu, ilaçsız izlenen hasta grubunda ise diğer iki gruba göre daha düşük olduğu istatiksel olarak anlamlı bulundu. Altı aylık süre sonunda ikisinin hafif sekelli olmak üzere tüm hastaların iyileştiği görüldü. Hastaların tamamen iyileşme süresi Oral steroid verilenlerde ortalama 20 gün, tek doz steroid verilenler ile tedavisiz takip edilen hastaların iyileşme süresinin ise ortalama 15 gün olduğu görüldü. Sonuç: Çalışmamızdaki grupların FP'nin ilk gün klinik evreleri ve grupların olgu sayısı eşit olmamakla birlikte bütün hastaların iyileştiği görüldü. BP'li çocuklarda prognozun iyi seyirli olduğu, steroid tedavisinin iyileşme üzerine bir etkisi olmadığı sonucuna vardık. Olgu sayısı ve ilk gün evreleri birbirine yakın olan tek doz ve oral steroid verilen hastalar kıyaslandığında ise tek doz steroid tedavisinin iyileşme hızını arttırdığı ancak altı aylık süre sonunda tamamen düzelme üzerine bir fark yaratmadığı görüldü. PFP ile başvuran hastalardan kan tetkikleri ve görüntüleme yapılmasının gereksiz olduğu, medikal tedavi verilmesine gerek omadığı ve ilk kontrolün 21. günden önce gerekli olmadığını öneriyoruz. Klinik evrelerin ve olgu sayısının eşit olduğu yeni bir çalışma yapılarak bizim elde ettiğimiz sonuçlardan daha kesin sonuçlar elde edilebilir.