Enürezis noktürnası olan çocuklarda uygulanan tedavilerin değerlendirilmesi

Ocak 2013 -Ağustos 2015 tarihleri arasında Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları polikliniklerine idrar kaçırma şikayeti ile getirilen ve primer enürezis noktürna tanısı alan 52 vaka çalışmaya alındı. Beş yaş altında olan vakalar; idrar kaçırma şikayeti 5 yaşından sonra veya 6 aylık kuru dönemden sonra başlayan vakalar ; enürezis noktürnaya sebep olabilecek altta yatan organik bir patolojisi olan vakalar ; akut veya kronik bir hastalığı olan ve bunun için ilaç tedavisi alan vakalar ; enürezis noktürna için son 6 ayda herhangi bir ilaç kullanmış olan vakalar çalışmaya dahil edilmedi. Çalışmamızdaki amacımız primer enürezis noktürnalı çocuklarda davranış tedavisinin etkinliğini araştırmak, davranış tedavisinden fayda görmeyen vakalarda propranolol ve oksibütinin hidroklorür tedavisinin etkinliğini değerlendirmektir. Vakalar demografik veriler, şikayet, anne-baba akrabalığı, ailede ve/veya yakın akrabalarda enürezis noktürna öyküsü, işeme özellikleri, sıvı alımı açısından incelendi. Tüm vakaların fizik muayeneleri yapıldı. Etyolojiyi ve eşlik edebilecek ilave hastalıkları saptamak amacıyla gerekli görülen vakalardan hematolojik, biyokimyasal ve mikrobiyolojik tetkikler; üriner ultrasonografi, lumbosakral manyetik rezonans görüntüleme ve elektrokardiyografik inceleme yapıldı. Tüm vakalara davranış tedavisi önerildi. Davranış tedavisi ile idrar kaçırma şikayetinde azalma olan vakalar fayda görmüş kabul edildi. Fayda görmeyen vakalara rastgele ilaç tedavisi başlandı. Grup 1: oksibütinin hidroklorür tedavisi verilen vakalar; grup 2: propranolol tedavisi verilen vakalardan oluşmaktaydı. Davranış tedavisinden fayda gören 28 vaka vardı. Vakaların yaş ortalamaları 7,71 2, 08 yıl idi. Vakaların 19'u (%67) erkek, dokuzu (%32) kızdı. Erkek/kız oranı 2,1 idi. Grup 1'de 13 vaka vardı. Vakaların yaş ortalamaları 7,03 1, 93 yıl idi. Vakaların dokuzu (%69) kız ve dördü (%30) erkekti. Erkek/kız oranı 0,44 idi. Grup 2'te 10 vaka vardı. Vakaların yaş ortalamaları 9,3 2, 79 yıl idi. Sekizi (%80) erkek, ikisi (%20) kız idi. Erkek/kız oranı 4 idi. Çalışmamızda davranış tedavisi verilen vakaların altısının (%21,5) şikayetlerinin tamamen düzeldiği (%100 fayda), 21'inin (%75) şikayetlerinde belirgin azalma olduğu (%75- 100 fayda), birinin (%3,5) şikayetlerinde %50 düzelme olduğu tespit edildi. Oksibutinin kullanan 13 vakadan 12'si (%92,3) tedaviden fayda gördü; bu 12 vakanın üçünün (%25) tedaviden %100; beşinin (%41,7) %75-100, dördünün (%33,3) %50- 75 fayda gördüğü saptandı. Propranolol kullanan vakalar değerlendirildiğinde dokuz (%90) vakanın şikayetlerinde herhangi bir azalma olmadığı, bir (%10) vakanın %90 oranında şikayetlerinin azaldığı bildirildi. Sonuç olarak primer enurezis noktürnalı vakalarda tedavide ilk seçenek olarak davranış tedavisi başlanmasının uygun olduğunu; davranış tedavisinden fayda görmeyen vakalarda davranış tedavisine ek olarak, ilaç başlanması gerektiğini; oksibutininin etkili olduğunu, ancak propranolun etkili olmadığını vurgulamak isteriz. Ancak çalışmamızda vaka sayısının az olması nedeniyle, konuyla ilgili daha geniş serilerde çalışmalar yapılmasının uygun olduğunu düşünüyoruz.