turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Time and space relationship in the Victorian and Neo - Victorian novel

Bu çalışmanın amacı, Viktorya dönemi romanını ve postmodern edebiyat bünyesinde yer alan Neo-Victorianism akımı dahilinde üretilen yeniden yazımlarını, zaman ve mekan kuramları ile bağlantı kurarak incelemektir. Çalışmada Charles Dickens'ın Great Expectations (1861); Peter Carey'in Jack Maggs (1997); ve Lloyd Jones'in Mister Pip (2006) adlı romanlarına odaklanılmaktadır. Tezin kuramsal altyapısı, on dokuzuncu yüzyıldan yirmi birinci yüzyıla uzanan bir yelpazede zaman ve mekanın algılanma, üretilme ve sunulma biçimlerini ortaya koymaktadır. On dokuzuncu yüzyılda gerçekleşen Endüstri Devrimi'nin çağımıza uzanan etkileri gerek düşünsel gerek kurgusal platformda önem arz etmektedir. Hem dönemsel arka planda hem analiz bölümünde bahsi geçen dönemlerde etkili olan kavramlar üzerinden çıkarımlar yapılmakta, dönemsel değişimlerin edebiyata olan yansımaları incelenmektedir. Analiz bölümünde seçilen yeniden yazımlarda endüstrileşme, şehir ve suç kavramları incelenmekte, Viktorya dönemi romanı, kültürü ve metotlarının postmodern romanlardaki sürekliliği ve değişimi eserler üzerinden ortaya konmaktadır.
Alternative postcolonial identity construction in white teeth by Zadie Smith

Bu çalışma Zadie Smith'in White Teeth romanındaki karakterlerin kimlik edinme süreçlerini incelemektedir. İkinci Dünya Savaşı sonrası yeni bir gelecek inşası için batıya yerleşen göçmenler kimlik krizi yaşadılar. Ötekileştirmenin ve sömürgeci söylemin etkilerinin hala hissedilir olduğu sömürge sonrası dönemde alternatif kimliğin kaçınılmaz olduğu tezin ana argümanının oluşturmaktadır. Sömürge sonrası dönemin ortaya çıkardığı çok kültürlülük ve kültürel çeşitlilik gibi kavramlar sömürgeciler tarafından toplumsal birliğe tehdit olarak değerlendirildi. Melezliklerini alternatif kimliğe dönüştürmede başarısız olan göçmenler modern toplumda varoluşsal anlamsızlık ya da kültürel boşluktan kurtulamamışlardır. Tez, alternatif kimlik inşası bağlamında kültürel, ulusal, evrendeş, diasporik, melez ve modern kimlikleri incelemektedir. Irk, etnisite, coğrafya ve kökenler gibi bir takım bileşenleri değişen toplumsal şartlara önceleyen kimlikler dışlayıcı kimlikler olarak adlandırılmaktadır. Diğer taraftan, bu bileşenleri reddetmeden kimliğin değişkenliğine vurgu yapan kimlikler ise kapsayıcıdır. Ayrıca, alternatif kimlik inşa sürecinde Bhabha'nın melezleşme ve taklit kavramlarının oynadığı rol yansıtılmıştır. Alternatif kimliğe sahip olan göçmenler kökenlerini kutsamadan ya da yok saymadan anı ve geleceği inşa edebileceklerdir.
The theme of escape in James Joyce's Dubliners

Bu çalışma James Joyce'un Dubliners adlı eserinde 'kaçış teması' üzerine odaklanmıştır. On beş kısa öyküden oluşan romanda yer alan on hikayede bu temanın ön plana çıktığı görülür. Bu öykülerde, bunalım içinde olan karakterler aracılığıyla kaçış temasını işleyen James Joyce bir anlamda kendi hayatında yaşadığı sıkıntı ve çatışmaları yansıtmaktadır. Bu çalışmada Dubliners'dan seçilmiş olan on kısa hikaye üç ana konu başlığı altında incelenmiştir. Bu bölümlerden her biri insan hayatının üç temel evresinden birini konu alır. 'Çocukluk' adını taşıyan birinci bölümde üç öykü yer almaktadır: 'The Sisters', 'An Encounter' ve 'Araby'.'Ergenlik' başlığı altında sunulan ikinci bölümde iki öykü seçilmiştir: 'Eveline' ve 'The Boarding House.' 'Olgunluk' adını taşıyan üçüncü bölümde ise beş öykü bulunmaktadır: 'A Little Cloud', 'Counterparts', 'A Painful Case', 'Clay' ve 'The Dead'. Bu tezde incelenen on kısa hikayeyi birbirine bağlayan 'kaçış teması' aslında yazarın gerek İrlanda içinde gerekse yurt dışındaki yaşantısıyla yakından ilişkilidir. Joyce, hayatının büyük bölümünü kendi ülkesinin sınırları dışında, Trieste, Paris ve Zurih'te yaşamıştır. Yazarın Dublin'den ayrılıp hayatının geri kalanını yurtdışında yaşamasının çeşitli nedenleri vardı. İrlanda'dan dini, sosyal, ekonomik ve siyasi nedenlerle ayrılmak zorunda kalan Joyce, 1904 yılından vefat ettiği 1941 yılına kadar kendi vatanının dışında kendi iradesiyle bir tür sürgün hayatı yaşadı. Yazarın kendi hayatında yaşamış olduğu sorun ve çelişkiler ile bu çalışmada yer alan hikayelerde karşılaştığımız karakterlerin içinde bulundukları sıkıntılı durumlar arasında önemli benzerlikler olduğu söylenebilir. Dublin'den kaçmak ya da içinde yaşadıkları kısıtlayıcı ortamdan kurtulmak isteyen bu karakterler, bu amaçla çeşitli yollara başvursalar da, hayatlarında olumlu yönde bir değişim yaratmayı başaramaz ve sonunda kaderlerine boyun eğmek zorunda kalırlar. Ayrıca, her gün aynı faaliyetleri yapmak durumunda olan bu insanlar adeta felç olmuş gibi yaşarlar. Çok isteseler de, bu karakterler kendi hayatlarında dikkate değer bir değişiklik yaratacak cesareti gösteremezler. Çoğu, yaşadığı monoton hayattan çıkış yolu bulabilmek için hayaller kurar. Bu insanlardan bazıları içinde bulundukları sıkıntılı durumdan kurtulmak için bazı girişimlerde bulunsalar da, çok geçmeden hayal kırıklığına uğrayarak eski yaşamlarına geri dönmekten başka bir çarelerinin olmadığını anlarlar. Bu tezin öneni James Joyce eserlerinde ana temalardan birine ışık tutarak yazarin yaşanı ile sanatı arasındaki ilginç bağlantıyı ortaya koymaktır.
The archetypal criticism of J. R. R. Tolkien's The Lord of the Rings

J. R. R Tolkien'in Yüzüklerin Efendisi romanı fantastik edebiyat türünde yazılmış eserler arasında en popüler olanıdır. Tolkien'in kitabında var ettiği dünya, üzerinde farklı dilleri konuşan, farklı kültürlere ve fiziksel özelliklere sahip çeşitli ırkların yaşadığı bir mekandır. Orta Dünya olarak da bilinen bu dünya aslında üzerinde yaşadığımız dünya gezegeninden çok da farklı değildir. Her ne kadar Orta Dünya'da yaşayan ırklar fiziksel olarak hayal gücümüzün ötesinde varlıklarsa da, sahip oldukları kişilik özellikleriyle insan ırkıyla benzerlikler taşırlar. Orta Dünya'da geçen olaylar ise gerçek dünyada insanoğlunun uzun tarih süreçleri boyunca yaşamış olduğu olaylardan da pek farklı değildir. İnsanoğlunun sahip olduğu tüm olumlu ya da olumsuz kişilik özelliklerini, Orta Dünya üzerinde yaşayan çeşitli ırklarda açık bir şekilde gözlemlemek oldukça kolaydır. İnsanoğlu olarak belleklerimizde yer alan birçok evrensel gerçek ve nitelikler, Orta Dünya ırklarında da vardır. Yüzüklerin Efendisi'nin halkça tutulmasını sağlayan en temel nedenleri bunlar oluşturur. Bu nedenler dışında, kitabın bu denli popüler olmasını sağlayan belki de en önemli neden kitapta var olan ilkörneklerdir. İlkörnekler, hangi kültürde yaşıyor olursa olsun dünya üzerinde yaşayan her insanın ortaklaşa paylaştığı sembollerin oluşturduğu yapı taşlarıdır. Bu yapı taşlarının nitelikleri farklı kültürlere, dinlere ve dillere sahip birbirinden tamamen farklı toplumların aynı olaylara ve durumlara karşı birbirine benzer davranış şekilleri ve duyumları oluşturmalarını sağlar. Yüzüklerin Efendisi'nde var olan ilk örnekler ise şüphesiz, kitabı okuyan farklı kültürlere sahip okurlarda kitabı okurken, benzer beklentiler ve hayal kırıklıkları gibi ortak duyguların oluşmasını sağlar. Bu çalışma romanın ilkörneksel bir eleştirisi olacaktır. Arketipsel olarak romanı eleştirirken, birinci bölümde Carl G. Jung'un belirlemiş olduğu evrensel ilk örneklerin romanda ne kadar yer aldığı araştırılacak ve romanın bu denli halk tarafından benimsenmesinde bu ilk örneklerin ne derece etkili olduğu belirlenecektir. İkinci bölümde ise Joseph Campbell'in monomit teoremi temel alınarak, Yüzüklerin Efendisi'nin bu yapıya çarpıcı bir şekilde nasıl uyum gösterdiği belirlenecektir.
Jean Améry'nin romanlarında intihar olgusu

Bu çalışmada II. Dünya Savaşı sırasında kurulmuş toplama kampı mağduru ve 'arta kalan' olarak tanımlanan Avusturyalı yazar/filozof Jean Amery'nin üç romanında yer alan intihar olgusu, intihar hakkında öne sürülen kuram ve tipolojiler çerçevesinde incelenmiştir. Giriş bölümünde Amery'nin yaşamı, yazın anlayışı, yazın dünyasındaki yansımaları ve yazarın intihar hakkında bilgi ve düşünceleriaktarılmış ve bu çalışmada kullanılması uygun görülen yöntemler ortaya konulmuştur. İki bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde oldukça derinlikli ve karmaşık bir yapıya sahip olan intihar olgusu diğer disiplinlerle ilişkilendirilmiştir. Ayrıca bu bölümde intihar hakkında bir kuram yaratan Amery'nin bu olgu üzerindeki düşünceleri detaylı bir şekilde irdelenmiştir. Öne sürülen intihar tartışmalarının Amery'nin yapıtlarındaki çağın zihniyetinin ışığı altındaki izdüşümü, çalışmamızın ikinci bölümünü oluşturmaktadır. Sonuç bölümünde öncelikle Nasyonal Sosyalist ideolojisinin ve ardından bu ideolojinin ürünleri sayılan toplama kamplarının bir mağduru olan Amery'nin karşılaştırılan romanlarındaki intiharın değişiklik gösteren arka planı ortaya çıkarılmıştır.
İvan Vazov'un Boyunduruk Altında romanında Osmanlı-Türk imgesi

XIV. yüzyıl sonlarından XIX. yüzyıl sonlarına kadar yaklaşık beş yüzyıl Osmanlı idaresinde yaşayan Bulgar halkı, Osmanlı İmparatorluğunun bütün hak ve hürriyetlerini sağlamasına rağmen başta Rusya ve Batılı ülkelerin kışkırtmalarıyla Osmanlı Devleti'nden ayrılmak için birçok ayaklanma başlatmışlardır. Diğer ayaklanmalara kıyasla 1876 yılında gerçekleştirdikleri Nisan Ayaklanması Osmanlı İmparatorluğundan ayrılma noktasında önemli bir tarihtir. Osmanlı İmparatorluğundan ayrılmalarında silahlı mücadele kadar etkili olan bir diğer unsur, ulusal bilinci uyandıran ve Bulgar halkını harekete geçiren edebiyatları olmuştur. 1762 yılında Bulgar edebiyatçılara göre Papaz Paisiy Hilendarski, 'Slav-Bulgar Tarihi' başlıklı yapıtıyla 'Yeniden Doğuş Dönemi' olarak adlandırılan dönemi başlatır. Paisiy Hilendarski'nin araladığı bu kapıdan daha sonra diğer Bulgar edebiyatçılar da geçerek Osmanlı ve Türk düşmanlığına dayanan ulusal bir bilinç canlandıran yapıtlar ortaya koyarlar. 'Ulus ve vatan' kavramlarının ön planda olduğu bu dönem yapıtlarında Osmanlı Devleti'ne, Türklere ve İslamiyet'e karşı olumsuz bir yaklaşım vardır. Osmanlı Devleti'nde var olan tüm haklarına rağmen sözde ulusal hakları için ayaklanmalar başlatmayı amaçlayan yapıtlarda eşkıyalara, haydutlara övgüler dizilirken düzeni sağlamaya çalışan Türklere karşı nefret söylemleri yer alır. İki ulus arasında düşmanlığı körükleyen bu dönem edebiyatçılarından biri de İvan Vazov'dur. Birçok Bulgar edebiyatçı ve eleştirmenlerine göre sanatçının 1887- 1888 yıllarında Odesa 'da yazmış olduğu 'Boyunduruk Altında' başlıklı romanı Türk düşmanlığı ve nefretini içeren en önemli yapıtlardan biri olarak görülmektedir. 1876 Nisan Ayaklanması'nın anlatıldığı yapıtın kahramanlarını, isyancılar, varlıklı Bulgar çorbacılar, köylüler, rahip ve rahibeler, Osmanlı askerleri ve yöneticileri oluşturur. Osmanlı Devleti'nin ve İslamiyet'in acımasızca eleştirildiği, Türk karakterlerinin de ötekileştirildiği yapıtında yazar olayları taraflı bir bakış açısıyla değerlendirmiş ve olumsuz bir Türk imgesi yaratmıştır.
Sir Arthur Conan Doyle'un popüler romana katkısı

Sir Arthur Conan Doyle, Victoria dönemi İngiltere'sinde hikayeler yazarken, yarattığı Sherlock Holmes karakteriyle hem İngiliz edebiyatına hem de dünya edebiyatlarına büyük katkıda bulunmuştur. Doyle'un yazmaya başladığı dönemde popüler roman türü daha çok genç olmasına karşın, Doyle bu türde isim yapmış ve bir bakıma türün de ünlenmesine neden olmuştur. Çünkü popüler roman, özellikle de dedektif hikayeleri Doyle dan sonra daha çok yaygınlaşmış ve daha fazla okuyucu kitlesi tarafından beğenilmiştir. Biz de bu çalışmamızda hem popüler romanın gelişimini ve özelliklerini hem de Doyle'un popüler romana katkılarını incelemeye çalıştık. Çalışmamız beş bölümden oluşmaktadır. Çalışma, popüler roman kavramının ele alındığı giriş bölümünün yanı sıra, üç ana bölüm ve bir de sonuç bölümünü içermektedir. Birinci bölümde popüler romanın tanımı ve türleri genel olarak incelenir. İkinci bölümde, Holmes karakterine dünya çapında ün kazandıran ve onun dedektif romanı sevenler tarafından bugün bile saygıyla anılmasını sağlayan özellikler vurgulanır. Üçüncü bölümde ise, Doyle'un popüler romana katkısı ve Holmes karakterini hangi koşullar altında yarattığı ele alınırken, sanatından da örnekler verilir. Sonuç olarak, Holmes karakterinin Doyle'un kendisinden daha çok tanındığı ve popüler romanın biçimlenip daha da gelişmesini sağladığı kanısına varılmıştır.
Analyse semiotique de la bande-dessinee de Marc-Antoine Mathieu Le Dessin

Bu çalışmada Marc-Antoine Mathieu'nün Le Dessin isimli çizgi romanını Algirdas Julien Greimas'ın geliştirdiği göstergebilimsel çözümleme yöntemiyle incelemeye çalıştık. Kuramsal bilgiler doğrultusunda anlamın üretim sürecini saptamak amacıyla, metnin yazılı anlam evreni ile görsel anlam evreni arasındaki birlikteliği aydınlatmaya çalıştık.
Bir emperyal romans: Nightrunners of Bengal

İngiltere, en karlı ve en uzun süreli sömürgesi olan Hindistan'dan üç yüz kırk yedi yıl sonra çekilmiş ve ülke 1947'de bağımsızlığını ilan etmiştir. Bu sürecin öncesinde Hindistan'da İngiliz subayı olarak bulunmuş olan John Masters, ayrılmanın hemen ardından Amerika'da 1857 Hindistan Ayaklanmasını konu alan Nightrunners of Bengal'i yazmıştır. Eser, on dokuzuncu yüzyılda ortaya çıkan emperyal romans bağlamında ele alınabilecek bir yirminci yüzyıl örneğidir. Gerek içeriğindeki romans öğeleri gerekse emperyal/şarkiyatçı söylemi ile dikkat çeken bu kurgusal eser tez çalışmamızın konusu olmuştur. Çalışmanın birinci bölümünde romans olgusunun kökenine, genel özelliklerine ve tarihi seyrine değinilmiş; ikinci bölümünde romansın on dokuzuncu yüzyılda varlık sahası bulduğu emperyal romansın içeriğinden ve emperyalizm ile romans arasındaki etkileşimden bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde tez konusu olan eserin ele aldığı zaman- uzam ve olay olması sebebiyle Hindistan'da 1857 tarihinde yaşanmış olan Ayaklanma, sebepleri ve sonuçları ile eseri daha iyi anlayabilme adına açıklanmıştır. Dördüncü ve son bölümde ise John Masters'ın Nightrunners of Bengal adlı eseri emperyal romans bağlamında ele alınmaya çalışılmış ve eserin bir tür kaçış ve arınma duygusuyla yazıldığını göstermek amaçlanmıştır.
Aytül Akal'ın çocuk romanlarının değerler aktarımı açısından incelenmesi

Bu çalışmada Aytül Akal'ın çocuk romanlarındaki değerler tespit edilerek eserlerdeki değerlerin güncellenen Türkçe Dersi (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıf) Öğretim Programı'nda yer alan değerlerle örtüşüp örtüşmediği ve hedeflenen değerlerin nasıl aktarıldığı ortaya konmaya çalışılmıştır. Araştırmanın ilk bölümünde problem durumu ve alt problemler belirlenip araştırmanın amacı ve önemi dile getirilmiştir. Ayrıca çalışmaya konu olan eserlerin yazarı Aytül Akal hakkında da bilgi verilmiştir. Araştırmanın ikinci bölümünde değer, değerler eğitimi, değer aktarımı yaklaşımları, değerlerin aktarılmasında etkin rol üstlenen aile, okul ve edebi eserlerin önemi üzerinde durulmuştur. Güncellenen Türkçe Öğretim Programı'nda kazandırılmak istenen değerlerden söz edilmiş, edebi eserlerle değer aktarımında bulunurken dikkat edilmesi gereken hususlarla ilgili bilgiler sunulmuştur. Çalışma, tarama modelinde betimsel olarak değerlendirilmiştir. Araştırmanın evrenini ise Aytül Akal'ın 8 çocuk romanı oluşturmuştur. Çalışma için bu romanlar teker teker incelenmiş, romanların değerler içeren bölümleri tespit edilmiş, bunların hangi değer kategorisine girdiği belirlenmiş ve değerler tablo şeklinde sunulmuştur. Belirlenen değerler yorumlanmış, değerlerin romanlarda nasıl işlendiği açıklanmıştır. Ayrıca romanlarda yer alan değerlerin doğrudan aktarımından ziyade sezdirme, karşıtlıklardan yararlanma, kahramanla özdeşim kurma ve mutlu sona ulaşma- gibi yöntemler ile okuyucuya aktarıldığı tespit edilmiştir.
Mikhail Bakhtin's concept of polyphony and the polyphonic novel as reflected in J. M. Coetzee's Summertime and Diary of a Bad Year

Bu çalışma, J. M. Coetzee'nin Avustralya'ya yerleşmesinin akabinde 2000'li yıllarda yayınladığı Summertime ve Diary of a Bad Year adlı romanlarını çoksesli roman kavramı üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır. Mikhail Bakhtin'in teorik çalışmalarında ortaya koyduğu çokseslilik kavramının ne olduğunu ve bu kavramın romanlarda kullanılmasıyla nasıl çoksesli roman kavramının ortaya çıktığı araştırılmıştır. Tek bir sesin üstünlüğünü yok sayarak, birden fazla sesi içinde barındıran ve bu seslerin her birine konuşma fırsatı tanıyan çokseslilik kavramını, Bakhtin'in Dostoevsky ve onun romanları üzerine yaptığı çalışmalara nasıl dayandırdığı incelenmektedir. Bakhtin, çokseslilik kavramının ilk olarak Dostoevsky'nin kaleme aldığı romanlarda olduğunu ve çoksesli roman kavramının Dostoevsky'nin eserleriyle ortaya çıktığını nasıl savunduğu analiz edilmektedir. Bu çokseslilik kavramı, 'yazarın sesi tektir ve doğrudur' algısını kırarak, bütün karakterlerin fikirlerini özgürce, yazarın sınırlandırması olmadan, ifade etmelerine olanak sağlamaktadır. Karakterler sürekli bir diyalog halinde oldukları için, konuşma ve fikir alışverişinin romanlarda devam etmesi, ve olayların kesin bir sona bağlanmadan, açık uçlu şekilde bitirilmesinin çoksesli roman kavramına nasıl katkıda bulunduğu araştırılmıştır. Bu durumun da roman hakkında kesin bir yargıya varılamaması, ve her okuyucunun romanı kendi ideolojisi ve algısı çerçevesinde değerlendirmesini nasıl sağladığı incelenmektedir. Coetzee'nin, Bakhtin'in çokseslilik kavramı üzerine yaptığı çalışmalar sonucunda, Summertime ve Diary of a Bad Year adlı romanlarında, bu kavramı ve bu kavramın ortaya çıkardığı roman tekniklerini nasıl yansıttığı irdelenmektedir.
Dürrenmatt'ın polisiye romanlarında üslup özellikleri

İlk örnekleri 19. yüzyılda görülen polisiye romanların ortaya çıkışıyla birlikte günlük hayattan gerçeklerin ve toplumsal olayların polisiye romanlarda işlendiği görülmektedir. Bu edebiyat içerisinde okurun üstlendiği rol büyük önem arz etmektedir. Okur, anlatıcının anlattıkları doğrultusunda suçu aydınlatmaya ve her ipucuyla birlikte suçluyu adalete teslim etmeye bir adım daha yaklaşmaktadır. Okurun tüm roman boyunca sergilediği aktif katılım, romanın başından sonuna içinde yer aldığı kovalamaca ve sonunda suçlunun adalete teslim edilmesi ona belki de diğer romanlarda bulamadığı bir okuma zevki vermektedir. Bu sebeple polisiye romanların popülerliği 21. yüzyılda bile devam etmektedir. Polisiye romanlar popüler olmaları ve hızlı tüketilmeleri nedeniyle genelde yazarlarının edebi bir kaygı gütmeden kaleme aldığı ve genel kanıya göre yığın edebiyatı altında değerlendirilen eserler olarak görülmektedir. Ancak önemli bir edebiyatçı ve oyun yazarı olan Friedrich Dürrenmatt'ın kaleme aldığı Der Richter und sein Henker (1950), Das Versprechen (1951) ve Der Verdacht (1958) adlı polisiye romanları, yığın edebiyatı altında değerlendirilen polisiye romanlardan farklı özellikler taşımaktadır. Bu çalışmada Dürrenmatt'ın söz konusu romanları, klasik polisiye anlatıların kurgusal özelliklerine göre ayrıntılı bir biçimde incelenmiş, bu özelliklerle örtüşen ya da onlardan ayrılan yerler gösterilerek tartışılmıştır. Çalışmanın ikinci inceleme aşamasında ise edebi metinlerde üslubu belirleyen unsurlar incelenerek romanların taşıdığı edebi değer ortaya koyulmuştur. Sonuçta Dürrenmatt'ın polisiye romanlarının klasik polisiye romanların kurgusal özelliklerinden farklılaştığı ve üslup özellikleriyle yığın edebiyatı altında değerlendirilemeyeceği gösterilmeye çalışılmıştır.
James Graham Ballard'ın romanlarında kentsel uzamın temsili

Bu çalışmanın amacı James Graham Ballard'ın Concrete Island (1974), High-Rise (1975) ve Empire of the Sun (1985) adlı romanlarında kentsel uzamdaki teknoloji, kent planlaması ve mimari ögelerini sosyolojik ve psikanalitik bir bakış açısıyla incelemektir. Bu çalışmanın iddiası bu romanlarda toplumsal/kamusal uzamın parçalandığını ve bunun sonucunda da öznelerarası ilişkileri düzenleyen medeniyet kavramının da tehlike altına girdiğini göstermektir. Kuramsal çerçeve içinde anlamlı bir yer olarak kamusal uzamın yok olması ve modernist planlamaların bu değişimdeki rolü tartışılacaktır. Bu tartışma, en somut örneği modern kentler olan medeniyet kavramının psikanalitik yorumlamalarıyla derinleştirilecek ve kamusal uzamın yok oluşunun medeni tavırların yok oluşuyla da yakından ilgili olduğu gösterilecektir. Concrete Island ile ilgili olan ikinci bölümde, kentsel dokunun otoyollar ve otomobil kullanımı ile geçirdiği değişimler ve bu değişimlerin kamusal uzam üzerindeki etkileri tartışılacaktır. Ayrıca bu tartışma, modern metropol ile keskin bir zıtlık içindeki trafik adasının muhtemel anlamlarını keşfetmek için kullanılacaktır. High-Rise ile ilgili üçüncü bölümde, modernist bir gökdelen binasında yaşayan kapılı bir topluluğun nasıl kentten koptuğu ve bu topluluğun kendi içinde kamusal bir kültürünün neden olmadığı tartışılacaktır. Ayrıca, topluluğun barbarlığa doğru evrilmesi psikanalitik bir bakış açısıyla yorumlanacaktır. Empire of the Sun'ın incelendiği üçüncü bölüm medyanın, otomobillerin ve kentsel ayrışmaların kentin kamusal bir uzam olarak yaşanmasını nasıl engellediğini soruşturmaktadır. Ayrıca, romandaki toplama kampının kendi iç kamusal kültürü psikanalitik ve sosyolojik boyutlarıyla tartışılarak savaş sonunda kampın yerinde ortaya çıkan kapılı topluluğun doğası ortaya koyulmaktadır. Sonuç olarak ise Ballard'ın distopik görüşünün ve medeni yaşam tarzındaki yok oluşun kamusal bir uzamın oluşumuna müsaade etmeyen modern kentlerin planlamasında yattığı neticesine varılmıştır.
Maksim Gorki'nin erken dönem sanatı ve romantik eserleri

Tezimizin konusu, Rus edebiyatında toplumcu gerçekçilik akımını başlatan, Sovyet yazarı Maksim Gorki'nin (1868-1936) sanatının erken dönemi ve bu dönemde kaleme aldığı romantik öykü ve türküleridir. Yazar, adını ilk kez Makar Çudra (1892), Çelkaş (1894), Şahin Türküsü (1898), Kocakarı İzergil (1895), Fırtına Habercisi (1901) gibi romantik eserleriyle edebiyat çevrelerine duyurmuştur. Daha çok Sovyet dönemi eserleriyle tanınsa da Gorki, genç bir yazarken, 1905 devrimi öncesinde, Rus toplumunu uyanışa ve baş kaldırmaya davet eden, insanlara umut aşılayan, hümanizm dolu bir dizi romantik eser kaleme almıştır. Gorki'nin erken dönem romantik eserlerinde daha çok bireysel özgürlük, mutluluk, zafer, mücadele gibi motifler baskındır. Bu eserler toplumun alt kesiminden gelen bosyakları, hayat kadınlarını, köylüleri, çingeneleri, çobanları romantik bir atmosferde, olağan bir şekilde anlattığı için 1890'lı yılların Rus edebiyatında farklılıklarıyla göze çarpmıştır. Gorki, yayımlanan ilk edebi yapıtı Makar Çudra'dan itibaren kaleme aldığı eserleriyle özellikle devrimci çevreler olmak üzere ülkenin dört bir yanından beğeni toplamıştır. Özellikle Fırtına Habercisi eseriyle kendisine 'devrimin habercisi' yakıştırması yapılmıştır. Şahin Türküsü ve Fırtına Habercisi eserleri 1905 devrimi sırasında devrimci çevrelerin marşı haline gelmiştir. Erken dönem öykülerindeki karakterler ekonomik yönden zayıf, ancak yaşama karşı duruşları ve idealleriyle olabildiğince güçlü karakterler olarak dikkat çekerler. Bosyaklar, hayat kadınları gibi toplumun dışlanmış kesimlerinden gelen bu insanları Gorki herhangi bir olumsuzluk katmadan anlatmış, bu kişilerin insani yönlerine vurgular yapmıştır. Yazar için bu kişiler her şeyden önce 'insan'dır ve insanca yaşamaları gerekmektedir. Malva (1897), Kocakarı İzergil gibi öykülerinde kadınların daha özgür yaşamaları, erkek egemenliğinden çıkmaları gibi alt mesajlara da yer verilmiştir. Gorki'nin kendi geliştirdiği nazımnesir karışımı türküleri ise fabl türüne örneklerdir. Bu türkülerde yazar hayvanları toplumsal sınıfların sembolleri haline getirerek kendi eleştiri tarzını ortaya koymuştur. Halk efsaneleri, masallar ve melodik anlatımlarla süslediği türküleri, Gorki romantizminin en göze çarpan örnekleri olmuşlardır. Gerek erken dönem romantik öykülerinde gerekse türkülerinde yazar, sade ve akıcı bir dil tercih etmiştir. Gorki için en önemli şey Rus insanının onu anlayabilmesidir. Bu yüzden gürültülü, sembolik dilden kaçınmıştır. Romantizmin verdiği kapalı anlatım fırsatıyla yazar, o dönemdeki insanlara mücadele ve azim çağrıları yapmıştır. Uygulanan sıkı sansüre rağmen okurlara ulaşmayı başarmış bu eserler, Gorki'yi ve sanatını daha iyi anlayabilmemiz açısından büyük önem taşımaktadır.