turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kişilik özellikleri, turizm mesleğine yönelme faktörleri ile turizmde kariyer yapma isteği arasındaki ilişkilerin incelenmesi; Turizm eğitimi alan önlisans ve lisans öğrencileri üzerine bir araştırma

Turizm sektörü emek yoğun bir sektör olması nedeniyle bu çalışmada da turizm eğitimi alan ön lisans ve lisans öğrencilerinin kişilik özellikleri, turizm mesleğine yönelme faktörleri ile turizmde kariyer yapma isteği arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu çerçevede bir vakıf ve bir devlet üniversitesinde turizm eğitimi alan 384 öğrenciyle anket uygulanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak kişilik özellikleri, turizm mesleğine yönelten faktörler ve turizmde kariyer yapma isteği ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama ve analizinde nicel yöntemler kullanılmış ve elde edilen veriler, SPSS 20 istatistik paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen veriler üzerinden yapılan analizler sonucunda, devlet üniversitesinde okuyanlar vakıf üniversitesinde okuyanlara göre turizme yönelmede daha istekli çıkmıştır. Aynı zamanda ikinci sınıf öğrencilerinin birinci ve üçüncü sınıf öğrencilerinden daha fazla, üçüncü ve dördüncü sınıf öğrencilerinin ise birinci sınıf öğrencilerinden daha fazla kariyer yapmak istedikleri saptanmıştır. Kişilik özellikleri, turizm mesleğine yönelme faktörleri ile turizmde kariyer yapma isteği arasında ilişki bulunmuştur. Aynı zamanda kişilik özelliklerin turizm mesleğine yönelten faktörleri ve turizmde kariyer yapma isteği üzerine ve turizm mesleğine yönelten faktörlerin turizmde kariyer yapma isteği üzerine etkisi olduğu belirlenmiştir.
Üniversite öğrencilerinin yaşam kalitesi beden algısı ve beslenme durumunun saptanması

Günümüzde yetersiz ve dengesiz beslenen bireylerin sayısı giderek artmaktadır. Özellikle üniversite öğrencilerinin öğün atlama, hazır gıda tüketimi gibi olumsuz yeme davranışı ya da tutumu sergiledikleri görülmektedir. Bu dönemde karşılaşılan beslenme alışkanlıklarındaki değişiklikler öğrencilerin üniversite sonrası hayatlarını da etkilemektedir. Beslenme bozuklukları fizyolojik ve psikolojik sorunlara yol açabilmektedir. Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinin yaşam kalitesi, beden algısı ve beslenme durumunun araştırılması amaçlanmıştır. Araştırma, 2017- 2018 Eğitim Öğretim Yılı Bahar Döneminde Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesinde öğrenim gören 383 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Öğrencilere demografik özelliklerin yer aldığı Bilgi Formu, Beden Algısı Ölçeği, Yeme Davranışları Testi (EAT-26), Beslenme Alışkanlıkları Ölçeği ve Yaşam Kalitesi Ölçeği (SF-36) uygulanmıştır. Ölçeklerden toplanan verilerin değerlendirilmesi ve aralarındaki ilişkilerin belirlenmesi amacıyla istatistiksel yöntemler kullanılmıştır. Öğrencilerin %40.2'si erkek ve %59.8'i kızdır. Öğrencilerin %48.8'inin günde üç öğün beslenmediği ve en çok sabah kahvaltısını atladıkları belirlenmiştir. Öğrencilerin BKİ'lerine göre en fazla ana öğün atlayanların (%57,1) obez grubunda yer alanlar olduğu tespit edilmiştir. Öğrencilerin %32,0'sinin ara öğün tüketmediği görülmüştür Araştırma grubundaki öğrencilerin %97.1'inin beden algısının düşük olduğu ve kız öğrencilerin BAÖ puan ortalamalarının erkek öğrencilerden daha yüksek olduğu görülmüştür. Öğrencilerin yeme bozukluğu davranışı puanları ile fakülte ve bölümleri arasında istatistiksel olarak önemli bir farklılık olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, üniversite öğrencilerinde beden algısı, yaşam kalitesi ve beslenme durumuyla ilişkili olabilecek diğer faktörlerin araştırılması ile ilgili daha geniş kapsamlı çalışmaların yapılması faydalı olacaktır. Üniversite öğrencilerine sağlıklı beslenme alışkanlıkları kazandırabilmek amacıyla eğitimler verilmelidir. Bu şekilde beden algısı ve yaşam kalitesi düzeylerinin artırılması sağlanabilir.
Üniversite öğrencilerinin serbest zamanlarında fiziksel etkinliklere katılımlarını etkileyen faktörlerin incelenmesi 'Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi örneği'

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin serbest zamanlarında fiziksel etkinliklere katılımlarını etkileyen faktörlerin düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini, Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi'nin merkez yerleşkesindeki fakülte ve yüksekokullarda öğrenim gören gönüllü 627 lisans öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırma verileri internet üzerinden katılım yoluyla elde edilmiştir. Veri toplama aracı olarak 'Orta Doğu Teknik Üniversitesi öğrenci, akademik ve idari personelin serbest zamanlarında fiziksel etkinliklere katılma/katılmama nedenleri' ölçeği (Özbey 1994) kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, katılımcıların %62,4'ünün serbest zamanlarında fiziksel etkinliklere katıldıkları ve zaman alt boyutunda daha yüksek, aile baskısı-kaygı alt boyutunda ise daha düşük puana sahip oldukları görülmüştür. Yine araştırma sonuçlarına göre, örneklem grubunu oluşturan üniversite öğrencilerinin yaşları ile zaman alt boyutu arasında pozitif ve düşük düzeyde, farkındalık alt boyutu arasında negatif ve düşük düzeyde ve beceri-yetenek alt boyutu arasında ise negatif ve yüksek düzeyde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Araştırma sonuçları genel olarak değerlendirildiğinde ise, öğrenciler yaş, gelir düzeyi, fakülte, sınıf, katılım zamanı, katılım şekli ve katılım türü değişkenleri açısından serbest zaman fiziksel etkinliklerine katılımda istatistiksel olarak anlamlı farklılıklara sahiptir: Fakülte grupları arasında 'sosyal bilimlerde okuyan öğrenciler', sınıf grupları arasında 'hazırlık ve birinci sınıf öğrencileri', maddi durumda 'düşük gelire sahip olan öğrenciler', katılım durumuna göre 'bireysel etkinliklere katılan öğrenciler', katılım türüne göre 'arkadaşlarıyla katılan öğrenciler' ve katılım zamanına göre 'hafta sonu katılım sağlayan öğrenciler' farklılığı oluşturan gruplar olmuştur. Üniversiteye yeni başlayan öğrencilerin uyum süreci, derslerin yoğunluğu, öğrencilerin mesleki ve gelecek kaygıları, etkinliklerin ve tesislerin yetersizliği ile tesislerin kullanım zaman dilimlerinin kısıtlılığı, araştırmaya katılan öğrencilerin serbest zamanlarında fiziksel etkinliklere katılmalarını etkilediği sonucuna ulaşılmıştır.
Ön lisans öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile yaşam boyu öğrenme anahtar yeterlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı ön lisans üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin yaşam boyu öğrenme anahtar yeterlik düzeyleri ve demografik değişkenlere göre anlamlı farklılık oluşturup oluşturmadığını ve ilişkisini ortaya koymaktır. Araştırma ilişkisel tarama modeli ile yapılmıştır. Araştırmanın evreni Batı Karadeniz bölgesinde bir üniversitede öğrenim görmekte olan ön lisans öğrencilerinden oluşmaktadır. Araştırmanın verileri yaşam boyu öğrenme eğilimleri ölçeği ve yaşam boyu öğrenme anahtar yeterlikleri ölçeğinden elde edilmiştir. Verilerin analizinde problemlerin özelliklerine göre betimsel istatistikler (standart sapma, aritmetik ortalama, yüzde, frekans değerleri) , örneklem büyüklüğü 50'den büyük olduğu için Kolmogorov-Smirnov ve Shapiro-Wilk testleri, non-parametrik testlerden Mann Whitney U-Testi yapılmıştır. Ölçeklerin puan çeşidine göre farklılık gösterip göstermediğini incelemek için Kruskal Wallis H testi uygulanmıştır. Ölçeklerin kendi aralarında anlamlı fark olup olmadığını incelemek için de Spearman-Brown korelasyonuna bakılmıştır. Araştırma neticesinde üniversite ön lisans öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin yüksek olduğu, yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin cinsiyet değişkeni ve öğrencilerin öğrenim gördükleri meslek yüksekokulu değişkeni açısından anlamlı farlılık oluşturduğu saptanmıştır. Yaşam boyu öğrenme eğilimi ve öğrencilerin öğrenim gördükleri programların üniversite giriş puan türüne göre yaşam boyu öğrenme eğilimleri ölçeği öğrenmeyi düzenlemede yoksunluk alt boyutunda puan çeşitlerinden eşit ağırlık ve sözel arasında ve sözel lehine anlamlı fark bulunmuştur. Ön lisans öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme anahtar yeterliklerinin yeterli düzeyde olduğu, cinsiyet değişkeni ve öğrencilerin öğrenim gördükleri meslek yüksekokulu değişkeni açısından bazı alt boyutlar hariç anlamlı farlılık oluşturmadığı saptanmıştır. Programların üniversite giriş sınav puan türünün, öğrencilerin yaşam boyu öğrenme anahtar yeterlikleri üzerinde etkisinin olmadığı gözlenmiştir.
Üniversite öğrencilerinin gelişmeleri kaçırma korkusu ve yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinin gelişmeleri kaçırma korkusu düzeyleri ile yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkinin farklı değişkenlerle araştırılması amaçlanmaktadır. Bu amaçla 2017- 2018 eğitim-öğretim yılı Van Yüzüncü Yıl Üniversitesinde Eğitim Fakültesinde farklı bölümlerde eğitim gören toplam 415 kişi çalışmaya katılmıştır. Öğrencilerin bulundukları bölümler Matematik-Fen, Sosyal-Dil, Okul öncesi-Sınıf, Resim-Müzik olmak üzere 4 ana gruba ayrılmıştır. Çalışmaya katılan 415 öğrencinin 205'i kadın 210'u ise erkek öğrencidir. Öğrencilere araştırmacı tarafından oluşturulan bazı değişkenlerin yer aldığı 'Kişisel Bilgi Formu', 'Sosyal Ortamlarda Gelişmeleri Kaçırma Korkusu Ölçeği' ve 'UCLA Yalnızlık Ölçeği' uygulanmıştır. Üniversite öğrencilerinin verdiği yanıtlara göre betimsel istatistikler, normallik testi için Kolmogrov-Smirnov testi, ilişki için Pearson Korelasyon Katsayısı, t-testi, ilişkisiz ikiden çok grup ortalamalarının karşılaştırılmasında tek yönlü varyans analizi ve gruplar arasında farkın kaynağını tespit etmek için Post-Hoc Testlerinden Bonferroni analizleri yapılmıştır. Çalışmanın sonucunda yalnızlık ile gelişmeleri kaçırma korkusu arasında önemli bir ilişkinin olmadığı tespit edilmiştir. Gelişmeleri kaçırma korkusu puanlarının, 'interneti hangi amaç için kullandıkları' ve 'kendi hatalarına karşı tutumları' değişkenine göre anlamlı bir şekilde değiştiği ortaya konmuştur. Fakat gelişmeleri kaçırma korkusu öğrencilerin 'cinsiyet', 'bölümleri', 'kiminle kaldıkları', 'internete erişim sağladıkları araçlar', 'iletişim kurma yolları', 'en iyi iletişim kurdukları gruplar', 'hata karşısında başkalarına karşı tutumları', 'yalnız hissedilince yaptıkları etkinlikler', 'ekonomik durumları' ve 'günlük sosyal ilişkilerin durumları' değişkenleri açısından farklılık göstermemiştir. Yalnızlığın, öğrencilerin ' bulunduğu bölümler', 'kiminle kaldıkları', 'kendi hatalarına karşı tutumları', 'ekonomik durumları' ve 'günlük sosyal ilişkilerin durumları' değişkenleri ile önemli derecede farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır. Fakat yalnızlığın 'cinsiyeti', 'internet hangi amaç için kullandıkları', 'internete erişim sağladıkları araçlar', 'iletişim kurma yolları', 'en iyi iletişim kurdukları gruplar', 'hata karşısında başkalarına karşı tutumları' ve 'yalnız hissedilince yaptıkları etkinlikler' değişkenlerine göre farklılık göstermediği bulunmuştur.
Spor eğitimi gören öğrencilerin, sosyal beceri, fiziksel benlik algısı ve fiziksel aktivite düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacını; spor eğitimi gören öğrencilerin sosyal beceri, fiziksel benlik algısı ve fiziksel aktivite düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Çalışmaya toplam 453 (167 kadın, 286 erkek) Bartın Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu öğrencisi gönüllü olarak katılmıştır. Bu çalışmada sosyal becerinin belirlenmesinde sosyal beceri skalası kullanılırken, fiziksel benlik algısı skalası da fiziksel benlik algısının belirlenmesinde kullanılmıştır. Fiziksel aktivite düzeyinin belirlenmesinde ise fiziksel aktivite değerlendirme anketi kullanılmıştır. Spor eğitimi gören öğrencilerin sosyal beceri, fiziksel benlik algısı ve fiziksel aktivite düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesinde, Pearson Product Moment Correlation katsayısı kullanılmıştır. Kadın ve erkeklerden elde edilen sosyal beceri ile fiziksel benlik algısı ve fiziksel aktivite değerleri arasında pozitif ilişki bulunmuştur. Sonuç olarak, çalışmadaki bulgular sosyal beceri ile fiziksel benlik algısı ve fiziksel aktivite düzeylerinin Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu'nda eğitim gören erkek ve kadın öğrenciler için önemli olduğunu ortaya koymaktadır.
Üniversite öğrencilerinin beden algısı ve yeme tutumları arasındaki ilişki

Araştırmanın amacı; üniversite öğrencilerinin beden algısı ile yeme tutumu arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bunun yanında sosyodemografik özellikler ve ağırlık durumu üzerine baskı yapan etmenlerin de beden algısı ve yeme tutumu üzerine etkileri incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini SDÜ'de birinci öğretimde okuyan 1095 öğrenci oluşturdu. Araştırma verileri beş bölümden oluşan anket ile toplandı. Veriler bilgisayar ortamında, SPSS 17 paket programı ile değerlendirilmiştir. İstatistik analizde tanımlayıcı istatistikler, Ki-Kare, Kruskal Wallis, Mann Whitney U, Pearson Korelasyon ve Spearmen Korelasyon, Tek Yönlü Varyans Analizi, Tukey ve bağımsız iki grup arası t-testleri kullanıldı. Çalışmaya katılan öğrencilerin yaş ortalaması 21 ,2 2,0'ydi. Araştırma grubunun % 59 ,6'sını kız, % 40 ,4'ünü erkek öğrenciler oluşturmaktaydı. Öğrencilerin % 74 ,7'sinin BKİ'si 18 ,5-24,9, % 15 ,3'ünün >25 ve % 9 ,9'unun <18, 5 dir. Öğrencilerin % 67 ,1'i normal ağırlıkta olduğunu, % 19 ,5'i kilolu/çok kilolu olduğunu, % 13 ,4'ü ise çok zayıf/zayıf olduğunu düşünmekteydi. Öğrencilerin yarıdan fazlası (%57,1) aynı kiloda kalmak isterken, kilo vermek isteyenler grubun üçte birini oluşturmaktaydı (% 31 ,4). Öğrencilerin, ağırlık kaybetmek için % 30 ,4'ünün egzersiz, % 21 ,6'sının diyet yaptığı, % 11 ,8'inin öğün atladığı, % 2 ,3'ünün kendini kusturduğu saptandı. Öğrencilerin çoğu ağırlık kaybı için medyadan edindiği bilgileri kullanmaktaydı. Öğün atlama yaygındı ve (% 78,9) en sık atlanan öğün kahvaltıydı (% 49 ,3). Yaş arttıkça beden algısı puanının azaldığı belirlendi. Kız öğrencilerde beden algısı puanı düşüktü. Sınıf ilerledikçe beden algısı puanının düştüğü görüldü. Ailenin gelirinin ve aylık harçlık miktarının artmasıyla beden algısı puanının arttığı belirlendi. Öğrencilerin ağırlığı ile ilgili düşüncelerinin beden algısı puanlarını etkilediği, aynı kiloda kalmak isteyenlerin beden algısı puanının daha yüksek olduğu tespit edildi. Kilolu öğrencilerin yeme tutum puanları düşüktü. Öğrencilerin ağırlığı ile ilgili düşüncesine göre yeme tutum puanı arasında farklılık olduğu ve kilo vermek isteyenlerin yeme tutum puanının düşük olduğu belirlendi. Arkadaşları tarafından kilolu/çok kilolu olarak değerlendirilenlerin yeme tutum puanları düşüktü. Öğrencilerin beden algısı puanı arttıkça yeme tutum puanı da artmaktaydıBu araştırmanın sonucunda üniversite öğrencilerinin beden algısı ile yeme tutumu arasında ilişkinin olduğu, beden algısını etkileyen faktörler bulunduğu, öğrencilerin düşük beden algıları nedeniyle kilo kaybetmek üzere çeşitli yöntemlere başvurdukları ve bu yöntemleri uzman olmayan kişilerden etkilenerek uyguladıkları görüldü. Kişileri diyete teşvik etmek yerine hayatlarında sağlıklı ve dengeli beslenmeyi sağlayacak doğru bilgiler verilmelidir. Ebeveynlerin, arkadaşların ve medyanın gençler üzerindeki etkisi göz önüne alınmalı ve aileler bu konuda eğitilmeli ve medya daha dikkatli olmalıdır.
Yükseköğretim öğrencilerinin değerlendirme tercihlerine ilişkin yapısal modellerin incelenmesi: Türkiye ve Amerika Birleşik Devletleri örneği

Bu çalışmanın amacı, Türkiye ve Amerika Birleşik Devletleri'nde öğrenim gören öğrencilerin tamamlayıcı değerlendirme yöntemlerini tercih düzeyleri ile bu tercihlerinde etkili olan öğrenmeye ilişkin özellikler arasındaki ilişkileri ortaya koymak; bu ilişkilerin nedenlerini belirlemek ve iki ülke sonuçlarını karşılaştırmaktır. Bu çalışmada, araştırma yöntemi olarak karma yöntem kullanılmıştır. Bu bağlamda nicel ve nitel veriler için iki farklı araştırma deseni kullanılmış ve araştırma sonucunda elde edilen bulgular birbirleriyle ilişkilendirilerek yorumlanmıştır. Çalışma, Türkiye'de iki ve ABD'de iki olmak üzere toplam dört farklı üniversitenin, sınıf öğretmenliği ve okul öncesi eğitimi programlarında öğrenimine devam eden 939 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Çalışma verilerinin toplanmasında 'Değerlendirme Tercihleri Ölçeği', 'Güdülenme ve Öğrenme Stratejileri Ölçeği' ve araştırmacı tarafından geliştirilen görüşme formu kullanılmıştır. Nicel verilerin analizinde yol analizi kullanılırken; nitel verilerin analizinde içerik analizi kullanılmıştır. Yapılan yol analizi sonucunda, araştırmacı tarafından oluşturulan kuramsal modelin Türkiye'de öğrenim gören öğrencilerden elde edilen veriler üzerinde doğrulandığı; ancak ABD'de öğrenim gören öğrenciler için iyi uyum değerleri elde edilmediği belirlenmiştir. Türkiye verileri için doğrulanan modelde ve ABD verileri için geliştirilen alternatif modelde, öğrencilerin tamamlayıcı değerlendirme yöntemlerini tercih etme düzeylerinde sınav kaygısı, yardım arama stratejisi ve eleştirel düşünme stratejilerilerinin doğrudan etkisi olduğu sonucuna ulaşılmıştır. ABD'de öğrenim gören öğrenciler için ayrıca öz yeterlik algılarının da tamamlayıcı değerlendirme yöntemleri tercih düzeyleri üzerinde doğrudan etkisinin olduğu belirlenmiştir. Ayrıca öğrencilerin öz yeterlik algılarının, bilişötesi, yardım arama ve eleştirel düşünme öğrenme stratejileri üzerinde pozitif yönde; sınav kaygısı üzerinde ise negatif yönde bir etkisinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Yapılan içerik analizinde, Öğrencilerle yapılan görüşmeler sonucunda, öğrencilerin, tamamlayıcı değerlendirme yöntemlerini; performanslarını yansıtabildiği, öğrenmelerini desteklediği ve sınav kaygılarını azalttığı için tercih ettikleri belirlenmiştir.
Mistik tecrübe ölçeğinin güvenilirlik ve geçerlik çalışması

Bu araştırmanın amaçları, mistik tecrübeyle ilgili sayısal verilerin daha iyi anlaşılması için konuyla ilgili kavramsal altyapıyı sağlamlaştırmak ve Hood' un Mistik Tecrübe Ölçeği'ni Türkçe'ye uyarlayarak, bu ölçeğin güvenilirlik ve geçerliğini saptamaktır. Bu çalışmanın örneklemi, Dokuz Eylül Üniversitesi ile Karadeniz Teknik Üniversitesi'nin İlahiyat Fakülteleri'nde öğrenim gören tesadüfi yöntemle seçilmiş 100'er kişinin oluşturduğu 200 kişilik (kız= 98, erkek= 102) gruptur. Yaş ranjı 18-29 olan deneklerden kızların yaş ortalaması 21 .74, erkeklerinki 22 .91'dir. Veri toplama aracı olarak Hood tarafından geliştirilen Mistik Tecrübe Ölçeği'nin, Türkçe uyarlaması kullanılmıştır. Ölçeğin güvenilirliği için iki-yarım test ve Kuder-Richardson- 20 teknikleriyle elde edilen bulgular sırasıyla r=.77 ve r=.89'dur. Geçerlik için iç tutarlılık ve faktör analizi teknikleri uygulanmış olup, madde-toplam puan korelasyonları. 29 ile. 67 arasındadır (p<.01). Varimax rotasyonu kullanılan temel bileşenler faktör analizi, varyansın % 60 .53' ünü açıklayan, özdeğerleri l'den yüksek 9 faktör çıkarmıştır. vı
Gaziantep Üniversitesi öğrencilerinin meme kanseri hakkındaki bilgileri, meme muayenesini uygulama durumlarının incelenmesi ve eğitimi

Bu çalışma Gaziantep Üniversitesi'nde eğitim gören kız öğrencilerin Meme Kanseri ve Kendi Kendine Meme Muayenesi konusunda duyarlılığın artırılması, mevcut bilgilerin ve davranışlarının belirlenmesi, gerekli bilgilenmenin sağlanması amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Çalışmanın evrenini Gaziantep Üniversitesi'nde okuyan 3682 kız öğrenci, örneklemini 1114 öğrenci oluşturmuştur. Örnekleme alınan öğrencilere Şubat-Mart 2011'de ön anket uygulaması; sonrasında teorik-görsel-uygulamalı eğitim verilmiştir. Eğitim sonrası tüm öğrencilere, eğitimden 1 ay sonra randevuya gelen 747 (%67) öğrenciye tekrar aynı anket formu ve Sağlık İnanç Modeli Ölçeği uygulanmıştır. Öğrencilerin %50,9'unun 19-20 yaşlarında, %94,9'unun bekar, %48'inin Gaziantep ve komşu illerde doğan, annelerin %34,8'inin, babaların %38,4'ünün ilköğretim mezunu, %47,7'sinin 1-2 kız kardeşi, %75'inin SGK'lı olduğu saptanmıştır. Çalışmada öğrencilerin eğitim öncesi %6,1'inin, izlemde hepsinin Ma. Ca. ve KKMM ile ilgili bilgi aldığı; meme hastalıklarıyla ilgili bir sorun olduğunda eğitim öncesi %46,1'inin devlet hastanesine, izlemde %76,6'sının kanser araştırma merkezine başvuracağı; eğitim öncesi %34,5'i, izlemde %98,8'i sekizde bir kadında Ma. Ca. görüldüğünü; eğitim öncesi %27,3'ü 2, izlemde hepsi 10 Ma. Ca. belirtisini bildiğini; izlemde hepsinin 20 yaşında KKMM'ye başlandığını bildiğini; KKMM amacını eğitim öncesi %16,4'ü, izlemde %98'i kendi meme dokusunu daha iyi tanıma olduğunu; izlemde hepsi adet başlamasında 5-7 gün sonra KKMM yapıldığını; izlemde KKMM yapma süresini hepsi her meme için 5'er dakika olduğunu belirtmiştir. Ma. Ca. ve KKMM eğitiminden sonra SİMÖ alt boyutlarından duyarlılık, önemseme, öz-etkililik, sağlık motivasyonu ve yarar algılarında artma, engeller boyutunda azalma tespit edilmiştir.
Fen laboratuvarında artırılmış gerçeklik uygulamalarının üniversite öğrencilerinin laboratuvar becerilerine, tutumlarına ve görev yüklerine etkisi

Bu çalışmada, fen laboratuvarında artırılmış gerçeklik teknolojisi kullanımının üniversite öğrencilerinin laboratuvar becerilerine ve laboratuvara karşı tutumlarına etkisi araştırılmıştır. Bu amaç doğrultusunda öntest son test kontrol gruplu desen kullanılmıştır. Araştırmaya toplamda 18-20 yaş aralığında, 76 üniversite birinci sınıf öğrencisi katılmış, katılımcılar deney ve kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayırılmıştır. Araştırmada hem nitel hem de nicel veri toplama araçları kullanılmıştır. Beş haftalık uygulama sonrasında deneysel sonuçlar göstermektedir ki AG teknolojisi üniversite öğrencilerinin laboratuvar becerilerine önemli katkıda bulunmuştur. AG teknolojisi sadece öğrencilerin laboratuvar becerilerine katkı sağlamamış, aynı zamanda onların fizik laboratuvarına karşı olumlu tutum sergilemelerini de sağlamıştır. AG teknolojisinin fen laboratuvarında diğer etkileri, olumlu-olumsuz yönleri öğrenciler ve ilgili öğretim elemanı görüşleri doğrultusunda tartışılmıştır.
Türkçe'nin yabancı dil olarak öğretiminde temel seviye için kelime belirleme çalışması: Uşak Üniversitesi örneği

Bu çalışmada, Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde temel düzeydeki öğrencilerin günlük yaşam alanlarında hangi kelimeleri bilmesi gerektiğinin tespiti amaçlanmıştır. Çalışmada 2017- 2018 eğitim-öğretim yılında Uşak üniversitesi TÖMER'de B1 ve B2 düzeyinde öğrenim gören yabancı uyruklu öğrenciler yer almışlardır. Çalışma grubunu B1 (14 kişi) ve B2 ( 27 kişi) seviyesinde toplam 41( 19 kadın ve 22 erkek ) öğrenci oluşturmaktadır. Çalışma grubundaki öğrencilerin ülke bazındaki sayısal dağılımı ise şu şekildedir; Fas ( 1 ), Türkmenistan ( 21), Irak ( 2 ), Gine ( 9 ), Filistin ( 1 ), Somali (1), Afganistan ( 2 ), Azerbaycan ( 2 ), Suriye ( 2 ). Çalışma grubunu oluşturan öğrenciler hakkında bilgi edinmek için kişisel bilgi formu uygulanmıştır. Ardından her bir öğrenciye 10 hafta süren ve 22 sosyal yaşam alanına yönelik toplam 15 adet görüşme formu uygulanmıştır. 82 sayfa kişisel bilgi formu ve 615 sayfa kelime tespit görüşme formu incelenmiştir. Elde edilen kişisel veriler ve öğrencilerin yazdıkları kelimeler tek tek okunarak taranmış ve bilgisayar ortamına aktarılmıştır. İstatistik programı kullanılarak öğrencilerin kişisel bilgi formunda yer alan Türkçe ve Türkiye'ye yönelik sorulara verdikleri cevapların analizi yapılmıştır. Ayrıca görüşme formunun da analizi yapılmıştır. Tüm bu değişkenlerin özelliklerine uygun istatistik analiz teknikleri uygulanmıştır. Çalışmada şu sonuçlar elde edilmiştir: çalışma grubunda yer alan 41 öğrencinin 22 sosyal yaşam alanı için yazdıkları toplam 615 yazılı dokümanda toplam 1442 kelime, kalıp cümle ve kalıp ifade yazdıkları tespit edilmiştir. İki ya da ikiden fazla oluşan kelime, kalıp cümle ve kalıp ifadeler tek kelime olarak kabul edilmiştir. Bu benzer olan kelime ve kelime grupları çıkarıldığında tüm sosyal yaşam alanları için 992 farklı kelime, kalıp cümle ve kalıp ifade belirlenmiştir. Öğrencilerin en fazla madde yazdıkları sosyal yaşam alanının 140 kelime, kalıp cümle ve kalıp ifade ile Otogar, Toplu ulaşım, Tren garı, Havaalanı olduğu görülmektedir. En az madde yazılan sosyal yaşam alanı ise toplam 35 kelime, kalıp cümle ve kalıp ifade yazılan Muhtarlık olduğu tespit edilmiştir. Çalışma grubunu oluşturan öğrencilerin 22 sosyal yaşam alanı için yazdıkları kelime, kalıp cümle ve kalıp ifadenin madde sayılarının, öğrencilerin ülkelerine, milliyetlerine ve fakültelerine göre farklılaştığı görülmüştür. Öğrenciler tarafından yazılan madde sayılarının, kişisel bilgi formunda yer alan diğer değişkenler ile farklılaşmadığı tespit edilmiştir.