turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yenilikçiliğin yerel dinamikleri, İstanbul metropoliten alanında ilaç sektörünün değerlendirilmesi

Tüm dünyada yaşanan küreselleşme sürecinin yarattığı yeni dinamikler çerçevesinde yerel, bölge ve kentlerin sahip oldukları avantajlar doğrultusunda yeni ekonomik düzende küresel ağlar üzerinden işleyen yeni bir analiz birimi olarak ortaya çıkmıştır. Bu yeni birimler, mevcut potansiyel ve avantajları değerlendirmenin ötesinde, küreselleşme ile sürekli değişen ekonomik yapıya entegre olabilmek ve varlıklarını sürdürebilmek için, küreselleşmenin ön plana çıkardığı katma değeri yüksek ve ileri teknolojili sektörleri geliştirmek üzere sorumluluk alanları edinmişlerdir. Bu sorumluluklardan biri de, bu stratejik sektörlerin sürekli yenilik yapabilmeleri için yenilikçiliğe yönelik ortamı organize etmek ve desteklemektir. Çünkü küresel ekonomiye bağlanabilmenin en önemli yolu sürekli değişen taleplere hızlı cevap verebilmek ve sürekli yenilik yapabilmektir. Yeniliği ise tek bir firmanın değil, bir bölgede yer alan firmaların toplamında gerçekleştirilebilmesi, bir bölgeyi ekonomik sistemde başarılı kılacaktır. Zaten yerel ve bölgesel yönetimlerin ortam düzenleyici görevi de bu önemden kaynaklanmaktadır. Yeni ekonomik düzende yüksek teknolojili ve dünya ticaretine katkısı en büyük stratejik sektörlerden biri de biyoteknoloji ve ilaç sektörüdür. Bugün dünya üzerinde yer alan pek çok ilaç/biyoteknoloji kümesi, yenilikçi bölgeler kapsamında literatürde yerini bulmakta ve bölgelerin bu yerel avantajı kullanmaları ile rekabette ön sıralarda yer almalarını ve küresel ekonomik sistemde yer edinmelerini sağlamaktadır. Türkiye ise, ilaç üretimi konusunda Dünya Sağlık Örgütü'nün standartlarında üretim yapan 35 ülkeden biri olup, dünya pazarında 2005 yılında 10. sırayı almıştır. Ayrıca DPT ve TUBİTAK, TUSİAD gibi kurumlar tarafından bilgi çağında geliştirilmesi öngörülen öncelikli sektörlerden biri olarak değerlendirilmektedir. İlaç firmalarının mekansal yer seçimleri açısından TUİK (2002) ve TOBB (2008) kayıtlarına göre, Türkiye'de ilaç sektörünün esas olarak İstanbul'da yoğunlaştığı tespit edilmiştir. Ancak sektörün yenilikçilik durumu, yenilikçilik için gerekli yerel ortamın varlığı ve ulusal-bölgesel yönetimlerce sağlanması gerekli altyapı eksiklerinin ve müdahalelerin neler olduğu/olabileceği henüz araştırılmamıştır. Bu çerçevede İstanbul Metropolü'nün küresel sistemdeki konumunu güçlendirmesi ve ülke refahına katkı açısından stratejik öneme ve gelişme potansiyeline sahip olan ilaç sektörüne ilişkin analiz ve değerlendirmeler, bu tez çalışmasında ele alınmıştır.
İstanbul kıyı mekanında dolgu alanların rekreasyonel kullanımının planlama açısından irdelenmesi İstanbul Avcılar örneği

Çalısma bütününde çevre, kıyı, kıyı mekanı, dolgu alan, rekreasyon kavramları, kavramsal ve kuramsal açıdan tanımlanmıstır. Çalısma süresince elde edilen bu kavramsal ve kuramsal temeli mekansal bir sisteme oturtabilmek ve örnekleyebilmek amacıyla geçmişsikıyı ile yakın ilişkiler kurmus ve günümüzde de dolgu çalısmaları devam etmesi, kıyıdüzenlemesi ile ilgili birçok uygulama projesi hazırlanması nedeni ile Avcılar Kıyı Dolgu Alanı örnek alan olarak seçilmistir. Çevre, kıyı, kıyı mekanı, dolgu alan, rekreasyon kavramları ile ilgili birçok yerli ve yabancı kaynak taranarak hazırlanan kavramsal çerçeve dısında, Avcılar kıyı dolgu alanında hafta içi ve hafta sonu olmak üzere ayrı zamanlarda, kullanıcılarla yüz yüze görüsülerek, rasgele seçim metodu ile bir anket çalısması da yapılmıstır. Bu anket çalısması dogrultusundaAvcılar ve yakın çevre halkının kıyı dolgu alanı ile ilgili istekleri, sorunları belirlenmistir. Bu anket çalısmasının sonuçlarından yola çıkılarak hazırlanan sonuç kısmında belirlenen sorunlar ve çözüm önerilerinin Avcılar kıyı dolgu alanı ile ilgili yapılacak düzenlemelereısık tutması ve bir kaynak olusturması amaçlanmıstır. Tez çalısması kapsamında kentlesmenin ortaya koydugu olumsuz kosullar ve yesil alanların azalması ile rekreasyon amaçla kıyıların doldurulmasıyla yapılan planlamaların ve kıyı düzenleme çalısmalarının hem kıyı ekolojik dengesi, dogal yapı hem de insan açısından önemi ortaya konmustur.
Şehirlerde otopark isteğinin araştırılması ve tasarım seçenekleri üzerine bir araştırma

Kentlerde sanayileşme sonucunda, kentsel gelişmeler ve yoğunlaşmalar ortaya çıkmış ve hızlı bir nüfus artışı meydana gelmiştir. Yaşanan bu büyüme ve gelişme sonucunda kentlerde mesafelerin uzamasıyla ulaşımda taşıtların önemi artmıştır. Bununla beraber hızlı ve plansız kentleşmeye mevcut alt yapının yetersizliği de eklenince artan taşıt sayısı büyük bir sorun haline gelmiştir. Taşıt sayısının artışıyla özellikle kent merkezlerinde büyük otopark sorunları yaşanmaya başlamıştır. Yerleşme dokusu gelişimini tamamlamış ve kesinleşmiş olan kentlerde araçların park edebileceği alanların oluşturulması oldukça güçleşmiştir. Aslında mevcut şehir dokuları da bu oluşum için tam anlamıyla hazır değildir. Yapılan bu çalışma İzmir Merkez sınırları içinde yer alan Kent Merkezi bölgesinin bütününü kapsamaktadır. Kentte yaşayan insanlar için günlük bir sorun halini almaktadır. Kişi park yeri aramak için işinden ya da evinden olması gerekenden daha erken çıkmak zorunda kalmaktadır. Çalışma alanında otopark sorunu bugün önemli boyutlara ulaşmıştır ve giderek artma eğilimi göstermektedir. Proje alanında yaşanan otopark sorunun bugünkü durumunun belirlenmesi, ömek çözüm yöntemlerinin, başka ülkelerin bu konuda yapmış olduğu çalışma ve uygulamaların incelenmesi, otopark kavramı, tipleri ve standartları hakkında bilgi toplanması, otopark yönetmeliğinin irdelenmesi, mevcut durum analizi yapılması, mevcut ve geleceğe yönelik park talebinin belirlenmesi ve yeni düzenleme önerilerinin sunulması ile çalışma yürütülmüştür. III
Mekan simülasyonu araçlarının öğrenci-eğitimci iletişimi üzerindeki etkisi: Mekan algısı perspektifinden bir değerlendirme

Mekan tasarımı eğitimi fiziksel araç kullanımına temellenirken, tasarım pratiğinde dijital araçlar yoğun ve yaygın olarak kullanılmaya başlanmıştır. Bilgisayar yazılımları ve araçların tasarım eğitiminde kullanılabilirliği ve geleneksel yöntemlerin yerini alma olasılığı da halen sorgulanmaktadır. Araştırma, öğrenci ve eğitimci bireylerin mekan tasarlarken ve sunarken fiziksel ve dijital teknikleri nasıl kullandığı, öğrencilerin tasarım düşüncelerini hangi araçlar ile akranlarına ya da deneyimli tasarım eğitmenlerine daha doğru aktardığının incelenmesini konu edinmektedir. Araştırmanın ilk aşamasında 60 öğrenci hem üç boyutlu fiziksel ve dijital ifade araçlarını hem de kesit çizimi ve tasvir gibi ek ifade tekniklerini kullanarak toplam 120 sokak tasarımı hazırlamıştır. Daha sonra bu tasarımlar sırasıyla (1) tasarımı yapan öğrenciden farklı 60 öğrenci, (2) bu araçların kullanımı konusunda deneyimli dört profesyonel ve (3) altı eğitimci tarafından değerlendirilmiştir. Değerlendirme aşamalarında dijital model, fiziksel maket, HMD ve üç boyutlu yazıcı çıktısı kullanılmıştır. Böylelikle, bir öğrencinin gerçekleştirdiği bir tasarımı nasıl ifade ettiği gözlemlenebilmiş ve akranlarının, profesyonellerin ya da eğitimcilerin aynı tasarım ürününü nasıl algıladığı araştırılmıştır. Sonuçlar, iki aracın tasarımın farklı aşamalarında kullanımının desteklenmesini gerektiğini ve tasarım düşüncesi ifadesinin iki araç açısından farklılaşmadığını göstermiştir. Bu çalışma, geleneksel ve teknolojik tasarım araçlarının, tasarımcı bireyin mekan algısına, başarılı tasarım üretebilmesine ve tasarım düşüncesi ifadesine etkisinin araştırılması için önerdiği yeni yöntemle bundan sonraki çalışmalara ilham kaynağı olabileceği gibi mekan tasarımı eğitimcileri için de ampirik bulguya dayalı sonuçlar sunarak eğitim araçlarının etkin kullanımını yönlendirebilecektir.
Kentsel gelişme ile ulaşım etkileşimi-Sivrihisar örneği

Yerleşimler tarihi irdelendiğinde; ulaşım bağlantılarının kesişme, durak ve konaklama noktaları, iletişim ve ticaret merkezlerinin kurulduğu dolayısıyla, yerleşimlerin oluşturulduğu alanlar olarak gelişmiştir. Yerleşimler ile ulaşım arasındaki bu etkileşim, kentsel ölçekte fiziksel büyüme ve biçimlenme ile birlikte, sosyal ve ekonomik boyutta gelişmede de belirleyici olmuştur. Özellikle, ulaştırma politikalarına koşut olarak değiştirilen bölgesel ulaşım ağları ve teknolojileri, kentsel gelişmeyi yönlendirmiştir. Bu olgu, kentin ticaret alan ve ilişkilerinde görece belirgindir. Bu nedenle, ulaşım ile kent arasındaki etkileşim, 'ekonomik modeller' ile açıklanabilir. Bu sav, bu tez çalışmasında, açıklanan kentsel gelişmelerin yaşandığı Sivrihisar Kenti'nde sorgulanmakta ve elde edilen çıkarsamaların, kent planlama sürecinde değerlendirilmesini önermektedir.
'itici ve çekici' ulaşım politikalarının tarihi kent merkezlerine etkisi'

19. yüzyıla kadar, dünya genelinde kentler özellikle Avrupa'da kurulmuştur. Bu kentler aynı zamanda, yaya odaklı tarihi merkezler, kompakt yapı, dar sokaklar ve özgün binalar gibi bazı karakteristik sahip olmuşlardır. Aynı zamanda, kamusal alan kentin bel kemiği olarak kabul edilmiş ve çeşitli faaliyetlere katılmak, rahatlamak, eğlenmek hatta buluşmak için bir ortak mekan olarak görülmüştür. Bununla birlikte, 20. yüzyılda, profesyonel kent planlamacılarına ait teoriler ve ideolojilerdeki değişiklikler, tamamen özel araç odaklı kentlerin kurulmasına neden olmuştur. Bunun sonucu olarak, kamusal alanlar ya otopark alanlarına dönüştürülmüş ya da kentin ihmal edilen alanları haline getirilmişlerdir. Bügün dünya genelinde, kentler araba bağımlı ulaşım sorununu çözmeye çalışmaktadır. İstanbul da -diğer mega kentler gibi- hızlı kentleşme ile özel araç sayısının artmasıyla bu durumdan muzdarip olan bir kent haline gelmiştir. Bununla birlikte, İstanbul'un karmaşık yapısı özellikle kent merkezinde trafiği daha da zorlaştırmaktadır. Bu çalışma, Tarihi Yarımada'nın içinde özel araç kullanımın azaltabilecek potansiyel stratejilere dikkat çekmeyi amaçlamaktadır. Çalışma aynı zamanda Avrupa, Asya ve Kuzey Amerika'da bulunan literatürlerin taraması ve vaka çalışmaları ile İstanbul'daki tarihi yarımadanın mevcut durumunun izlenmesi gibi nitel araştırma yöntemlerine dayandırılmıştır. Bununla birlikte, öneriler, kentin temel sorun ve potansiyelleri, mevcut yayalaştırma projelerinin analizi ve gözlemleri baz alınarak sunulmuştur. Araştırma, yarımadada insan odaklı bir kalkınma olabileceğini, araç yoğunluğuna dayalı trafiğin azaltılabileceğini ve bunun sadece ulaşım politikalarını yürürlüğe sokarak değil, aynı zamanda bu stratejiler arasında denge kurarak ve kamusal alanlara ve sokaklara yatırım yaparak mümkün olacağı sonucuna varmıştır. Ayrıca, sokağın daha canlı olabilmesi ve kentlinin bisiklet kullanımı ve yürümeye teşvik edilebilmesi için bu sokakların sadece insan ya da mal hareketleri için değil aynı zamanda bir toplanma mekanı olarak görülmesi gerekmektedir.
Güven housing cooperative

GÜVEN YAPI KOOPERATİFİ KUBİN, Gülten Yüksek Lisans Tezi, Şehir ve Bölge Planlama Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Tansı Şenyapılı Şubat 1991, 145 sahife Cumhuriyetin ilk yıllarında, başkent Ankara'nın nüfusunun hızla artmasına karşın, devletin konut arzına yeterince katkıda bulunamaması sonucu ortaya çıkan konut sorunu, 1 930'lu yıllarda önemli boyutlara ulaşmıştır. Bu aşamada üst ve orta gelir grupları konut kooperatifi çözümünü geliştirmişlerdir. Güven Yapı Kooperatifi, Türkiye'de Bahçelievlerden sonra kurulan ikinci konut kooperatifidir. 1936 yılında üst düzey bürokratlar tarafından kurulan Güvenevler, konutların yapımı ve kullanıma geçişi açısından Türkiye'de özel girişimle gerçekleşen ilk toplu konut uygulamasıdır. Devletin konut kooperatiflerine sağladığı maddi destek yanında, Güvenevlerin kurucularının görevleri itibari ile kişisel konumlarının sağladığı tüm olanakları kullanmaları, bu girişimin başarısını olumlu yönde etkilemiştir. Kooperatif, Bahçelievler örneğinde de olduğu gibi, 'kooperatifçilik ilkeleri'ne ve 'kamu yaran'na ters düşen tutumların açıkça sergilendiği bir örnektir. Güven Yapı Kooperatifinin kurulduğu bölgede, ileriki yıllarda verilen yeni imar haklarıyla hep daha kötüye giden yapılaşma süreci, Türkiye'de kent planlamasının, arsa üzerindeki değer artışını kişiler lehine gelire dönüştürmenin yasal aracı olarak nasıl kullanıldığını ve bu yapılırken kentsel gelişmenin fiziksel, ekonomik ve sosyal boyutlarının ne kadar çok ihmal edildiğini açıkça göstermektedir.
Toplu konutlarda enerji etkinliği; toplu konut idaresi başkanlığı toplu konut projeleri üzerinden bir inceleme

Sınırlı doğal kaynakların hızla tüketilmesi ve geri dönülmez bir çevre tahribiyle karşı karşıya kalma olasılığı, sürdürülebilir kalkınma kavramının ve bu kapsamda enerjinin etkin kullanımının önemini arttırmaktadır. Bu bakış açısıyla; kentlerin inşa sürecine yeni bir vizyonla yaklaşılması gerekmektedir. Günümüzde yeni yerleşim alanları doğal kaynakların hızla tüketildiği yerler değil; doğa ile uyumlu ve doğal kaynakların kullanılırken korunduğu ve geliştirilmesinin hedeflendiği yaşanabilir ve yaşatabilir mekanlar olarak düşünülmelidir. Son yıllarda ülke çapında büyük ölçekte bir konut üretim süreci yaşanmaya başlanmış ve bu konuda yapılan yasal düzenlemeler ile Toplu Konut İdaresi'ne büyük ölçüde yetki ve sorumluluk verilmiştir. Bu noktada; sürdürülebilir bir geleceğin ve yaşam alanlarının inşasında ve gelecekteki enerji talebinin optimize edilebilmesinde konut üretim süreçlerine enerji etkinlik stratejilerinin dahil edilmesi önem taşımaktadır. Çalışma kapsamında TOKİ tarafından projelendirilen ve uygulaması yapılan toplu konutların, enerji etkinliği yönünden değerlendirilmeye alınması ve bu değerlendirme ile ortaya çıkan sonuçlar ışığında, toplu konut projelerine enerji etkinlik yöntemlerinin adapte edilebilmesine yönelik önerilerin ortaya konması amaçlanmaktadır.
User experience and physical space analysis for sustainable campus planning: Case of Yildiz Technical University

Geçmişten günümüze gelen süreçte, sanayileşme ile beraberinde gelen çevresel sorunlar ve ekonominin gelişmesiyle birlikte büyüyen inşaat sektörü yaşam standartlarımızı belirlemede önemli rol oynamaktadır. Doğal kaynaklarımızın sürdürülebilir olduğu yaşanabilir alanların varlığı, aynı zamanda yaşadığımız çevre ve mekan kalitesi hayat kalitemizi belirleyen başlıca etmenlerdir. Türkiye planlama gündeminde güncel olarak kentsel dönüşüm projelerinin büyük ölçüde yer aldığını söyleyebiliriz. Ülkemizde kentsel dönüşüm projeleri genellikle yıkıp yeniden yapmak üzerine kurgulanmaktadır. Birçoğu yeniden yapılan uygulama olmasına rağmen dönüşüm, öznel çıkar amacı gütmekte ve uzun vadeye yönelik sürdürülebilir ve toplumsal amaçlı bir çözüm üretememektedir. Kentlerin yaşadığı bu durum çevresel denge açısından önem arz etmektedir. Özellikle mahalle ölçeğindeki planlamada sürdürülebilir araçlara ihtiyaç duyulmakta olup, uygulamada bu araçlara ciddi anlamda önem verilmemektedir. Ayrıca kentsel dönüşüm kriterleri sadece mahalle ölçeğindeki konut alanları için geçerli değildir, farklı işlevli alanlar için de önem arz etmektedir; sanayi alanları, sağlık alanları, eğitim alanları vb. gibi. Bu çerçeveden yola çıkılarak eğitim alanları için gerek mevcut üniversite kampüsleri, gerekse yeni yapılacak üniversite kampüslerinde sürdürülebilir araçların kullanılması önemlidir. Üniversiteler kapladıkları alan büyüklüğü, ulaşım ağı, binaları, açık alanları ve sahip oldukları nüfus açısından mahalle ölçeğinde bir kent gibi düşünülebilir. Üniversiteleri mahalle ölçeğinde bir kent gözüyle ele almak sürdürülebilirliğin kente yayılımı açısından önemli bir rol oynamaktadır. Üniversite kampüslerin sürdürülebilir olmasında; atık yönetimi, gürültü kirliliği, ısınma, su yönetimi, yeşil alan, ulaşım ağı, CO2 emisyonu, enerji verimliliği, mekan kalitesi, yeni teknoloji kullanımı, insanların bilinç seviyesi gibi pek çok etmen yer almaktadır. Mevcut literatürde, özellikle uluslararası kaynaklarda kampüslerin sürdürülebilirliğine yönelik çalışmaları olan pek çok üniversite bulunmaktadır. Bu çalışma, Yıldız Teknik Üniversitesi'nin kampüslerini, sürdürülebilir üniversite kampüsü ilkelerine göre analiz ederek, sürdürülebilir kampüs dönüşüm projeleri konusunda literatüre katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Bu sebeple bu tez, Türkiye'deki diğer üniversite kampüsleri için operasyonel sürdürülebilirlik konusunda bir rehber olarak literatüre dikkat çekmektedir.
Çok katmanlı kentlerin korunmasında tasarım destekli yöntem arayışları ve önlemsel yaklaşımlar: Eski Foça örneği

İnsanoğlunun yerleşik yaşama geçmesinin ardından bazı bölgeler, sunduğu coğrafya, doğal kaynaklar, jeolojik yapı gibi olanaklar sebebiyle sürekli yerleşime konu olmuştur. İnsanoğlunun yaşadığı çevreyi değiştirmesi ve dönüştürmesi de tarih boyunca süregelen bir olgudur. Bu sebeple, sürekli yerleşim alanı olarak seçilen bölgeler, üzerinde yaşayan topluma göre şekillenmiş ve değişmiştir. Her bir tarihsel süreç kendi toplumsal, ekonomik ve kültürel ilişkiler ağını kente yansıtmış ve izlerini bırakmıştır. Zaman içinde birikerek değişen ve dönüşen bu ilişkiler ağı, bazen birbiri içinde kaynaşmış, bazen terk edilmiş, kabul edilmemiş, yok edilmiş ve yeniden inşa edilmiştir. Ancak her türlü durumda birbiri üzerine biriken deneyim ve ilişkiler örgüsü kente yansıyarak çok katmanlı kentleri ortaya çıkarmıştır. Çok katmanlı kentlerden, hem tarihsel bağlamının yoğunluğu ve katmanlarının okunabilirliği hem de doğal ve kültürel varlıklarının koruma sınıflarının çeşitliliği bakımından örnek olarak seçilen Eski Foça kentinin yerleşim tarihi Tunç Çağı'na dayanmaktadır. Sonrasında gelişen on iki tarihsel katmanın her birinin izlerini günümüze taşıyan kent, modern kent yaşantısına da uyum göstermeye çalışmaktadır. Bu bağlamda, toprak üstündeki özgün kentsel doku ile toprak altındaki arkeolojik değerlerin yaşamlarını uyum içinde sürdürebilmelerine ilişkin temel yaklaşımların belirlenmesi ve önlemlerin alınmasına yönelik öneriler ortaya konmuştur. Geliştirilen önerilerle çok katmanlı kentlerin korunmasında geçmişş ve bugünün birlikte ele alınması, koruma ve kültür bilincinin topluma aktarılması yöntemleri aranmış, farklı coğrafyalarda yer alan çok katmanlı kentlerin korunmasına yönelik genel çerçeve değerlendirilmiştir.
Effects of improvement plans on squatter areas: Ankara case

öz ISLAH İMAR PLANLARININ GECEKONDU ALANLARINA ETKİLERİ: ANKARA ÖRNEĞİ Büyükgöçmen, Necibe Aydan Yüksek Lisans, Bölge Planlama Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Tansı Şenyapılı Aralık 1997, 148 sayfa 1940'lardan itibaren gelişmekte olan ülkelerde, dengesiz sosyo-ekonomik büyüme ve hızlı şehirleşme sonucunda gecekondu problemi ortaya çıkmıştır. Diğer gelişmekte olan ülkeler gibi Türkiye de 1960'lardan başlayarak gecekondu alanlarının ıslahı üzerine çalışmalar yapmaktadır. Bu çalışmalar 298 1 sayılı yasayla getirilen ve dünyada örneği olmayan Islah İmar Planı kavramı ile güncellik ve hız kazanmıştır. Islah İmar Planı çalışmalarının gecekondu alanları üzerine etkisi büyük önem taşımaktadır. Bu sebeple, gecekondu alanlarının islah imar planlarından kazanç ve kayıpları bu çalışmada ortaya konulmaya çalışılmaktadır. Bu tezde, ıslah imar planlarının gecekondu alanlarındaki mevcut yaşam standartlarını nasıl değiştirdiği üzerine yoğunlaşılmakta ve nüfus yoğunluğu, sosyal ve teknik altyapı, arazi sahipliliği, sosyo-demografık yapı ve arazi fiyatlarının, mevcut değerleri ile ıslah imar planıyla değişen değerleri arasında bir karşılaştırma yapılmaktadır.
Ürün odaklı özellikli alışveriş merkezleri kavramı ve ticari başarısı ile lokasyonunun ilişkisi

Tez çalışmasında belirlenen hipotez doğrultusunda; alışveriş merkezlerinin doğru yer seçiminin nasıl yapıldığı, ürün odaklı özellikli merkezler olarak anılan alışveriş merkezlerinin Geleneksel Alışveriş Merkezleri'nden farklılıklarını ve bu farklılıklar sonucu ticari etki alanlarının nasıl şekillendiği ve bu merkezlerin başarılarının nelere bağlı olduğu örnek alanlar üzerinden incelenmeye çalışılmıştır. Örnekler, demografik ve sosyo-ekonomik açıdan birbirlerinden farklılaşmakta olan şehir merkezi, Bahçelievler Bölgesi, Büyükçekmece Bölgesi içerisinde yer alan alışveriş merkezleridir. Bu merkezlerden Addresistanbul Alışveriş Merkezi, özellikli merkez amacı ile inşa edilmemiş olup, bir otel projesine entegre edilmiş çarşı niteliğinde olan ve sonradan dönüşüm geçiren bir merkezdir. Autopia Otomobil Alışveriş Merkezi, başlangıçtan itibaren Özellikli Merkez olarak planlanmış ve halen inşa sürecinde olan bir merkezdir. Weddingworld Kuyumcukent Alışveriş Merkezi ise, baştan bir perakende dalına odaklanmakta olan bir merkez olarak inşa edilmiş fakat seçtiği konsept açısından başarıya ulaşamayıp sonra yeniden konsept değiştirmek zorunda kalmış bir alışveriş merkezidir. Bu merkezlerin her birinin bulunduğu bölgenin coğrafi ve metropolitan alan içerisindeki yeri ile bu merkezlerin gelişim süreçlerinden bahsedilmiş ve yer seçimleri ile birlikte, odaklı olduğu hedef kitle üzerinden ticari etki alanları ve ticari başarıları karşılaştırılmalı olarak bir değerlendirilme yapılmıştır.
Teknoloji geliştirme bölgelerinde yer seçimi kriterleri üzerine bir inceleme

Sanayi Devrimlerinin ve teknolojik gelişmelerin ulaştığı noktada, ekonomik kalkınma ve toplumsal refahın yükselmesi için en önemli etkenlerin teknolojik gelişme ve bilimsel alandaki ilerlemeler olduğu yaygın kabul görmektedir. Büyüme ve kalkınma stratejilerinde, teknolojiye ve bilgi temelli üretime yönelen yeni kuruluşlar olarak teknoparklar, küresel ölçekte giderek daha fazla önem kazanmaktadır. Bilimsel bilginin, teknolojinin hizmetine en kısa sürede sunulabilmesinin önemi göz önüne alınarak gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde üniversite, araştırma kurum ve kuruluşları, kamu ve sanayi kesimi arasında işbirliğinin geliştirilmesi ve güçlendirilmesi amacıyla çok sayıda teknopark oluşturulmaktadır. Bu gelişmeler dünyada teknoloji gelişme bölgeleri-bilim parkları-teknoparkların sayıca artışı kadar bu konu üzerinde yapılan araştırmaların da artmasına neden olmaktadır. Dünya üzerinde teknoparkların sayısı 2019 yılı itibariyle 4000'in üzerine çıkmıştır. Türkiye'de de 1980'li yıllarla başlayan ve özellikle 2000'li yıllarda ivme kazanan teknopark kuruluşları, bölgesel ölçekte farklı mekansal dağılımlar göstermektedir. Bu çalışmada, Türkiye'de teknoparkların, İBBS Düzey 1 (12 bölge) ve İBBS Düzey 3 alt bölgelerine (illere- 81 il) göre nasıl bir dağılım göstermekte olduğu, yer seçim kriterlerinin neler olduğu incelenmektedir. 2019 yılında toplam 84 teknoparkın (63 aktif, 21 pasif) Düzey 1 bölgelerindeki dağılımı ile Düzey 3 alt bölgesel ölçekte seçilen örnekler üzerinden taşıdıkları özellikler incelenmektedir. Alt bölge ölçeğinde; teknoparkların özellikleri, alt bölge gelişmişlik düzeyi (SEGE 2011) ve Teknopark Performans Endeksi açısından teknoparkların değerlendirmesi yapılmaktadır.