Ötiroid hashimoto hastalığı olan çocuklarda tiroid otoimmunitesinin alkolik olmayan karaciğer yağlanmasındaki rolü

Giriş ve Amaç: Bu çalışmanın amacı tiroid hormon düzeyleri normal sınırlarda olan ve tedavi almayan hashimoto tiroidli pubertal kız çocuklarında otoimmünitenin; alkolik olmayan karaciğer yağlanması üzerine etkilerini kontrol grubu ile karşılaştırmalı olarak göstermektir. BMI'nin, BIA ile ölçülen vücut bileşenlerinin, metabolik sendrom parametrelerinin, otoimmünite ile ilişkisi değerlendirilmeye çalışılacaktır. Risk faktörlerinin saptanması NAFLD'yi önlemede esastır. Gereç ve Yöntem: Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Endokrinoloji Polikliniğinde takipli, tiroid otoantikorları pozitif, tiroid ultrasonu tiroiditle ilişkili bulunan ve tedavi almayan ötiroid 43 adolesan Hashimoto hastası çalışmamıza katılmıştır. Kontrol grubumuz Çocuk Endokrinoloji polikliniğine başvuran yaş, puberte evresi ve BMI'i hasta grubumuz ile eşleştirilmiş, tiroid fonksiyonları normal ve otoantikorları negatif olan, tiroid US normal sınırlarda olan sağlam kız adolesanı kapsamaktadır. Bulgular: HT'li 3 hastada KC ultrasonu ile evre 1 steatoz saptanmışken, kontrol grubunun KC US'leri tümüyle normaldir (p>0.05). Her iki grupta da sT3 ve sT4 değerleri normal sınırlardadır ve gruplar arası fark yoktur. TSH değeri ise yine normal sınırlarda kalmakla birlikte hasta grubunda daha yüksektir. Metabolik sendrom parametreleri ve BİA ile değerlendirilen segmenter vücut analiz sonuçları bakımından iki grup arasında anlamlı bir fark yoktur. Steatoz görülen HT'li hastalarımızın BMİ SDS, ağırlık SDS ve BİA ile değerlendirlen vücut ortalama yağ yüzdesi değerleri tüm gruptan ve steatoz görülmeyen hasta grubundan daha yüksektir. Ortalama yağ yüzdesi, grade 1 steatoz olanlarda (45, 70 (31,40-49,90)) steatoz görülmeyenlere göre (24, 5 (12,10-47,40)) daha yüksektir (p:0,025). Benzer şekilde ortalama yağ miktarı da grade 1 steatoz olanlarda (41, 70 (19,40-44,50) kg) steatoz olmayanlara göre (12, 50 (4,30-40,8) kg) daha yüksektir (p:0,015). Hasta grubunda Hepatosteatoz ile Anti TPO ve anti-Tg antikor düzeyleri arasındaki ilişki incelendiğinde; Anti TPO ve anti-Tg antikor düzeyleri ile hepatobilier US sonuçları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı görülmüştür. Hasta ve kontrol grupları birlikte değerlendirildiğinde bel çevresi ile hepatosteatoz seviyesi arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür (p:0,023). Sadece hastalar arasında karşılaştırma yapıldığında da bel çevresi ile hepatosteatoz seviyesi arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür (p:0,026). HT'li hastalarımızın sistolik ve diyastolik kan basınçları kontrol grubundan anlamlı olarak daha yüksektir. Hastalarda hepatosteatoz mevcudiyeti ile ilişki faktörlerin çok değişkenli analizi yapıldığında; lojistik regresyon modeline BMI SDS, yaş, bel çevresi, kalça çevresi, TSH, Anti TPO, tiroglobulin antikoru, sistolik kan basıncı bağımsız değişkenlerinin hepatosteatoz riskini artırmadığı saptanmıştır. Sonuç: Sonuç olarak; hashimoto hastalığının yağlı karaciğer açısından yatkınlık oluşturduğu düşünülmektedir. Tiroid US'nun tanıdaki değeri tartışmalıdır. NAFLD için bilinen risk faktörleri ile ilgili pozitif bir ilişkinin gösterilememesi hastalarımızın ötiroid oluşu ve çalışma grubumuzun küçüklüğünden kaynaklanmış olabilir. Bütün parametreler açısından eşleştirilmiş olan iki grup arasında 3 HT'li hastada hafif düzeyde yağlanmanın görülmesi, santral yağlanmanın BÇ ile korelasyonu, sistolik ve diyastolik kan basınçlarının yüksekliği patogenezde otoimmunitenin de etkili olabileceğini düşündürmektedir. Sağlıklı bir değerlendirme açısından bu ilşikinin daha çok parametre ile büyük bir örneklemde araştırılması gerekmektedir.