turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Halk oyunlarının üniversite öğrencilerinin sosyal beceri ve özgüven düzeylerine etkisi

Bu çalışmada, halk oyunlarının üniversite öğrencilerinin sosyal beceri ve özgüven gelişimleri üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Deney-kontrol gruplu ön test-son test modelinde gerçekleşen bu araştırmaya 2017- 2018 öğretim yılında Kırşehir Ahi Evran Üniversitesinde farklı bölümlerde öğrenim gören ve birbirine benzerlik gösteren iki grup katılmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerden deney grubunda 30 öğrenci bulunmaktadır. Bunlardan 15'i (%50) kadın, 15'i (%50) erkek öğrencidir. Kontrol grubunda ise 30 öğrenci bulunmaktadır. Bunlardan 15'i (%50) kadın, 15'i (%50) ise erkek öğrencidir. Çalışmaya başlarken deney-kontrol grubu öğrencilerine sosyal beceri ve özgüven ölçekleri uygulanarak ön testler elde edilmiştir. Daha sonra halk oyunlarına katılmayan kontrol grubu öğrencileri kendi hallerine bırakılmış ve gözlemlenmiştir. Halk oyunlarına katılan deney grubu öğrencilerine 12 hafta boyunca yöresel halk oyunları öğretilmiş ve öğrenmelerin sonunda oyunlar halka açık yerlerde sergilenmiştir. Oyunlar sunulduktan sonra, deney ve kontrol grubuna son testler yapılmış ve ön testle arasındaki farklar incelenmiştir. Veri toplama araçları olarak, Riggio (1986) tarafından geliştirilen ve Yüksel (1998) tarafından Türkçe'ye çevrilip uyarlanan daha sonra da Koydemir (2006) tarafından kısa form haline getirilen Sosyal Beceri Envanteri, Akın (2007) tarafından geliştirilen Özgüven Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verileri çözümlemek için bağımsız ve bağımlı gruplar t-testi istatistikleri kullanılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi p<0. 05 olarak belirlenmiştir. Araştırmanın bulgularında halk oyunlarına katılan deney grubu öğrencileri ile halk oyunları çalışmalarına katılmayan kontrol grubu öğrencilerinin ön test-son test sonuçları karşılaştırılmış, sosyal beceri ölçeği toplam puanlarında, duyusal anlatımcılık, duyuşsal duyarlılık, duyuşsal kontrol, sosyal anlatımcılık, sosyal duyarlılık, sosyal kontrol alt boyutlarında ve özgüven ölçeği toplam puanlarında, iç özgüven dış özgüven alt boyutlarında deney grubu lehine anlamlı düzeyde farklılık tespit edilmiştir.
Attitudes of Ell students towards the courses of English literature

ELL öğrencilerinin İngiliz Edebiyatı derslerine karşı tutumunu ve onların konuyla ilgili görüşlerini belirlemeyi amaçlayan bu çalışma nicel bir çalışmadır. 2016- 2017 eğitim öğretim döneminde Selçuk Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümünde öğretim gören 390 ELL öğrencisinden yeterli sayıda öğrenci (n= 194; 47 erkek + 147 bayan) çalışmaya katılmıştır. Bazı anket sorularında verilen cevapların sayısı değişikllik göstermektedir. Çalışmanın amacına uygun olarak, Akram & Sadek (2015) tarafından geliştirilen bir anket ( =0.95) uygulanmıştır. Anket 39 sorudan oluşmaktadır; 9 tanesi duygusal tutum, 10 tanesi bilişsel tutum, 15 tanesi ise davranışsal tutum ile ilgilidir. Elde edilen sonuçlar katılımcıların yukarıda bahsedilen derslerin gerekliliği konusunda neredeyse nötr seviyede bir tutum sergilediklerini göstermektedir. Bölümlerinde yaptıkları çalışmalarda İngiliz Edebiyatı derslerinin gerekliliği hakkında ELL öğrencilerinin duygusal tutmlarının analiz edilmesi söz konusu olduğunda konuyla ilgili kabul edilebilir tutumları olduğunu bildirdiler. Bölümlerinde yaptıkları çalışmalarda İngiliz Edebiyatı derslerinin gerekliliği hakkında ELL öğrencilerinin bilişsel tutumlarının analiz edilmesi söz konusu olduğunda konuyla ilgili nötr seviyede tutumları olduğunu bildirdiler. Davranışsal tutumları dikkate alarak gerçekleştirilen bu çalışmadan elde edilen sonuçların dikkatli bir şekilde analizi bu derslşere karşı yüksek seviyede tutum olduğunu göstermiştir. Erkek ve bayanlar arasında İngiliz Edebiyatı derslerine tutum bakımından fark olup olmadığını belirlemek için, bağımsız grup t testi uygulanmış ve erkekler ve kadınlar arasında bu konuda fark olduğu tespit edilmiştir. Kızlar bölüm çalışmalarındaki İngiliz Edebiyatı derslerinin kullanımına yönelik tutumsal davranışın duygusal özelliklerine daha fazla sahip oldukları görüldü. Fakat bilişsel tutumlar söz konusu olduğuna erkeklerin Edebiyat derslerine devam etme konusunda daha yüksek değerlere sahiplerdi. Davranışsal bileşenler anlamında, edebiyat öğrenmenin onları düşünmeye teşvik ettiği konusunda erkekler kızlardan daha yüksek değerlere sahipti. Yaşla ilgili Edebiyat derslerine tutumla ilgili olarak yaş grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklar olmadığı bulunmuştur.
Y kuşağının sendikalar hakkındaki tutumları: Süleyman Demirel Üniversitesi Eğitim Fakültesi öğrencileri üzerine bir uygulama

Günümüzde işçi, işveren ve kamu görevlilerinin hak ve çıkarlarını korumak amacıyla varlığını sürdüren sendikalar, iş yaşamının önemli unsurları arasında bulunmaktadır. Çalışma hayatını oluşturan büyük çoğunluk ise Y Kuşağı üyeleridir. Bu açıdan sendikalar için Y Kuşağı'nın sendikal tutumları önemli bir unsur niteliği taşımaktadır. Sendikalara üye olma kararında etkili olan tutumlar sendikaların varlığını devam ettirebilmeleri bakımından önem taşımaktadır. Sendikal tutumlar; aile, cinsiyet, eğitim, statü ve sosyal çevre gibi faktörlerin etkisinde meydana gelmektedir. Bu araştırmanın amacı; son yıllarda işgücünün çoğunluğunu oluşturan Y Kuşağıöğrencilerinin iş hayatına başlamadan önce sendikalar hakkındaki tutumlarının ve bu tutumları etkileyen demografik özelliklerinin incelenmesidir. Çalışmanın evrenini Süleyman Demirel Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nde eğitim gören Y Kuşağı üyesi 440 öğrenci oluşturmaktadır. Çalışmanın sonucunda katılımcıların verdikleri yanıtlara göre; cinsiyet ve üniversiteden önce yaşamlarını geçirmiş oldukları bölgenin sendikal tutumlarının oluşumunda etkisinin olmadığı görülmektedir. Katılımcıların babalarının eğitim düzeyi, öğrenim gördükleri bölüm, ailesinde sendika üyesi olup olmama durumuna göre sendikaltutumlarının farklılaştığı tespit edilmiştir.
Spor eğitimi veren fakülteler ve yüksekokullarda öğrenim gören öğrencilerin çeşitli değişkenlere göre eğitim hizmetlerine ilişkin doyum düzeylerinin belirlenmesi

Şahin, E. Spor Eğitimi Veren Fakülteler ve Yüksekokullarda Öğrenim Gören Öğrencilerin Çeşitli Değişkenlere Göre Eğitim Hizmetlerine İlişkin Doyum Düzeylerinin Belirlenmesi. Dumlupınar Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Kütahya, 2014. Bu çalışmanın amacı, spor eğitimi veren fakülteler ve yüksekokullarda öğrenim gören öğrencilerin, çeşitli değişkenlere göre eğitim hizmetlerine ilişkin doyum düzeylerinin belirlenmesidir. Aynı zamanda üniversiteler arası karşılaştırma yaparak, bu kurumlardaki öğrencilerin doyum düzeylerini çeşitli boyutlarıyla ortaya koymaktır. Araştırmaya 2013- 2014 eğitim öğretim yılında, Ege bölgesinde Spor Eğitimi veren Fakülte ve Yüksekokullardan, Dumlupınar Üniversitesi, Pamukkale Üniversitesi, Celal Bayar Üniversitesi ve Muğla Üniversitesinden tesadüfi olarak seçilen ve çalışmada gönüllü olarak yer alan 861 öğrenci katılmıştır. Veri toplama aracı araştırmacı tarafından geliştirilen kişisel bilgi formu ile Baykal ve arkadaşları tarafından geliştirilen, 2011 yılında geçerliği ve güvenirliği yapılan 'Öğrenci Doyum Ölçeği ' kullanılmıştır. Verilerin normal dağılım gösterip göstermediklerini belirlemek için Kolmogorov-Smirnov testi yapıldı. Normallik testinden sonra =0. 05 anlamlılık düzeyinde normal dağılıma sahip ikili karşılaştırmalarda, bağımsız iki grup için t-testi, normal olmayan dağılımlara eş değer olarak ta cinsiyetlerine göre Mann-Whitney U testi yapıldı. 3 ve üzeri gruplarda normal dağılım için Anova, normal dağılım göstermeyen veriler için üniversite ve bölümlerine göre Kruskal-Wallis testi yapıldı. Yapılan analizler sonucunda, katılımcı öğrencilerin üniversitelerine göre; öğretim elemanları, okul yönetimi, bilimsel, sosyal ve teknik olanaklar, kararlara katılım ve eğitim öğretim niteliği alt boyutlarındaki öğrenci doyum puanları arasında, anlamlı farklılıklar saptandı. Sonuç olarak katılımcı öğrencilerin, öğrenci doyum puanlarının üniversitelere göre değişiklik gösterdiği tespit edildi.
Üniversite öğrencilerinin besin desteği kullanma durumlarının belirlenmesi

Birsen KARA, Üniversite Öğrencilerinin Besin Desteği Kullanma Durumlarının Belirlenmesi, Hasan Kalyoncu Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beslenme ve Diyetetik Programı Yüksek Lisans Tezi, Gaziantep, 2019. Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin beslenme durumlarını ve besin desteği kullanma durumlarını araştırmaktır. Çalışma, Mersin ilinde eğitim gören 256'sı erkek ve 144'ü kız olmak üzere toplam 400 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Anket formu ile öğrencilerin genel bilgileri, beslenme alışkanlıkları, besin destekleri kullanımı, fiziksel aktivite durumu ve beslenme durumları belirlenmiştir. Öğrencilerin yaş ortalaması 21,4 1, 93 yıldır. Öğrencilerin BKİ ortalaması ise 22,7 3, 7 kg/m2'dir. Erkeklerin %62,9'u, kızların %72,2'si normal vücut ağırlığına sahiptir. Öğrencilerin %65,5'inin öğün atladığı saptanmıştır. En çok atlanan öğün kahvaltıdır (%57,6). Erkek öğrencilerin %20,7'si, kız öğrencilerin %21,5'i hiç ara öğün tüketmemektedir. Öğrencilerin %10,7'si (erkeklerin %10,5'i, kızların %11,1'i) besin destek ürünleri kullanmaktadır. Besin destek ürünü kullanan öğrencilerden %14'ü vitamin, %9,3'ü mineral, %32,5'i vitamin ve mineral, %44,2'si ise diğer destek ürünlerini kullanmaktadır. Erkek öğrencilerin %48,2'si kas yapmak, kız öğrencilerin %68,8'i sağlıklı olmak amacıyla besin destek ürünü kullandığını belirtmiştir. Öğrencilerin %32,5'i besin destek ürünlerinin yararlı olduğunu, %35,8'i yararlı olmadığını ve %31,7'si ise bazılarının yararlı olduğunu düşünmektedir. Öğrencilerin %51,2'si düzenli egzersiz yapmaktadır. Öğrencilerin enerji, yağ, karbonhidrat, posa, D vitamini, E vitamini, B1 vitamini, B2 vitamini, folat, C vitamini, potasyum, kalsiyum, magnezyum, demir ve çinko alımı önerilen miktarların altında bulunmuştur. Vitamin desteği alan öğrencilerde diyetle B12 vitamini, mineral desteği alan öğrencilerde sodyum ve fosfor alımı önerilen miktarların üzerinde bulunmuştur. Diğer vitamin ve mineraller için günlük önerilen miktarları karşılama oranı düşüktür. Sonuç olarak besin öğeleri alım önerilerini karşılama oranları düşük olan öğrencilerin besin desteği kullanması faydalı olabilmektedir. Ancak gereksinmeleri besinler yoluyla almaları daha sağlıklı ve ekonomik olacaktır.
Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi öğrencilerinin barınma koşullarının ders başarıları üzerine etkisi

Bu araştırma Ankara Üniversitesi Veteriner Faklütesi öğrencilerinin barınma şekillerinin öğrencilerin ders başarılarına önemli bir etkisinin olup olmadığını incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma 1990- 1991 Eğitim-Öğretim yılında Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesinde yürütülmüştür. Materyal olarak 866 öğrenci ile yapılan anketler ve aynı öğrencilerin bu yıl içerisinde aldıkları her dersin ders basan notlan kullanılmıştır. Öğrencilerin ders başarıları üzerine barınma şekillerinin etkisini araştırırken veriler, öğrencilerin cinsiyetlerine ve bitirdikleri, lise'ye göre düzeltilerek kullanılmıştır. Öğrencilerin düzeltilmiş yıl sonu başarı not ortalamaları, ailesi ile birlikte bannanlarda 53.8 0.9, bir yakınının yanında barınanlarda 55.3 2.0, arkadaşları ile bir evde barınanlarda 48.2 1.2, resmi öğrenci yurtlarında barınanlarda 55.7 0.7 ve özel öğrenci yurtlarında barınanlarda ise 53.9 2.2 olarak bulunmuştur. Ayrıca, kız öğrencilerin erkeklerden ve meslek liseleri ile normal devlet liselerinden gelen öğrencilerin diğer liselerden gelenlerden daha başarılı oldukları gözlenmiştir. Araştırma sonucunda öğrencilerin başarısı için en uygun barınma şeklinin resmi öğrenci yurtları olduğu ve bunlan sırası ile bir akraba yanında barınma, özel yurtta barınma ve kendi ailesi ile barınma şekillerinin izlediği belirlenmiştir. Arkadaşları ile birlikte kalan öğrenciler ise başarı sıralamasında en aşağıda yer almıştır.
The relationship between university students' self-efficacy beliefs and foreign language classroom anxiety

Bu çalışmanın temel amacı üniversite hazırlık sınıfında okuyan öğrencilerin yabancı dil özyeterlik inançları, yabancı dil kaygısı ve akademik başarıları arasındaki ilişkisini incelemektir. Ayrıca katılımcıların akademik başarıları ve bazı demografik özellikleri arasındaki olası ilişkiler de incelemeye tabi tutulmuştur. Çalışmaya Mersin'de bulunan bir üniversiteden 163 hazırlık okulu öğrencisi katılmıştır. İngilizce Özyeterlik Anketi ve Yabancı Dil Kaygısı Anketi'nin Türkçe uyarlamaları veri toplama amacıyla kullanılmıştır. Öğrencilerin akademik başarı puanları dönem sonunda uygulanan sınavlardan elde edilmiştir. Toplanan veriler Sosyal Bilimler İstatistik Programı kullanılarak analiz edilmiştir. Sonuçlar, özyeterlik inancı ile akademik başarı puanları arasında anlamlı pozitif bir ilişkinin olduğunu göstermiş fakat yabancı dil kaygısı ve akademik başarı puanları arasında ise olumsuz bir ilişkinin varlığını ortaya koymuştur. Ayrıca çalışmanın sonuçlarına göre özyeterlik inancı ile yabancı dil kaygısı arasında olumsuz bir ilişkinin varlığı tespit edilmiştir. Bunlarla birlikte kadın katılımcıların üretken özyeterlik inançlarının erkek katılımcılardan daha yüksek olduğu görülmüş ayrıca kadın katılımcıların akademik başarıları erkek katılımcılardan daha yüksek değerler ortaya koymuştur. Bu çalışmada katılımcıların İngilizce öğrenim özgeçmişşleri ile yabancı dil kaygısı ve akademik başarıları arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Çalışmanın sonuçları alan yazını irdelenerek tartışılmıştır.
Üniversite Öğrencilerinin Uzaktan Eğitim ile İlgili Görüşleri ve Hazırbulunuşlukları : Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Örneği

Bu araştırmada Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi'nde öğrenim görmekte olan 4 lisans bölümünün ortak zorunlu dersler olan Türk Dili I ve Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi I derslerini uzaktan eğitim yöntemi ile alan öğrencilerinin uzaktan eğitim ile ilgili görüşleri ve hazır bulunuşlukları durum çalışması yöntemi ile incelenmiştir. Öğrencilerin uzaktan eğitime hazır bulunuşlukları, BİT, zaman ve UÖ faktörleri kapsamında detaylı olarak araştırılmıştır. Araştırmada iç içe geçmişş tek durum deseni kullanılmış ve öğrencilerden nicel ve nitel veriler toplanmıştır. Nicel veriler 100 öğrenci ile yapılan anket uygulaması, nitel veriler ise 20 öğrenci ile yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler ile sağlanmıştır. Anket verileri yapılan istatistiksel analiz yöntemleri ile görüşme verileri ise söylem analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Çeşitli hesaplamalar, tablolar, analizler ve grafiksel gösterimlerde SPSS 24 ve Excel 2016 programları kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda öğrencilerin uzaktan eğitime hem genel olarak hem de BİT, zaman ve UÖ faktörleri bazında hazır oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerin yaklaşık olarak yarısının uzaktan eğitim derslerini almaya istekli oldukları saptanmıştır. Ayrıca yapılan görüşmeler neticesinde, öğrencilerin uzaktan eğitime olumlu ve olumsuz görüşleri şeklinde iki ana tema altında görüşlerin nedenleri araştırılmıştır. Olumlu görüşler; öğrenme, ortam ve teknoloji bağlamında incelenmiştir. Olumsuz yaklaşımın nedenlerinde öğrenciler; aktif katılımın sağlanamaması, teknik problemler, devam zorunluluğunun olmaması ve etkileşimin örgün eğitime oranla az olması temaları altında toplanmıştır. Yapılan görüşmeler sonucunda öğrencilerin büyük bir kısmının uzaktan eğitime olumlu yaklaşımlarda bulunduğu ortaya çıkmıştır.
Öğretmen adaylarının öz-yeterlilik algıları ve kaynaştırma eğitimine bakış açıları

Bu araştırmanın amacı, öğretmen adaylarının öz-yeterlilik algıları ile kaynaştırma eğitimine bakış açıları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Betimsel türde tarama modeli kullanılan araştırmanın evrenini Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Fakültesinde 2012- 2013 eğitim-öğretim yılında lisans eğitimi gören 3. sınıf öğretmen adayları, örneklemini ise eğitim fakültesi İlköğretim Bölümü, Ortaöğretim Fen ve Matematik Alanları, Ortaöğretim Sosyal Alanları, Türkçe Eğitimi, Yabancı Diller Eğitimi, Güzel Sanatlar Eğitimi, PDR, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi bölümlerinden Kasti örneklem yöntemi ile seçilen birer şube oluşturmuştur. Araştırmanın verileri; araştırmacı tarafından geliştirilen Demografik Bilgi Formu, Tschannen-Moranand Hoy (1998) tarafından geliştirilen; Çapa, Çakıroğlu ve Sarıkaya (2005) tarafından Türkçeye uyarlanarak geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılan Öğretmen Öz-yeterlilik Ölçeği, Aksüt, Battal ve Yaldız (2005) tarafından geliştirilen Kaynaştırma Eğitimi Anketi ile toplanmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS programında çözümlenmiştir. Verilerin analizinde Ortalamalar, Standart Sapmalar, t Testi, Regresyon Analizi, Anova Testi, Scheffe Testi kullanılmıştır. Bu araştırmada, öğretmen adaylarının öz-yeterlilik algılarının oldukça yeterli olduğu bulunmuştur. Öz-yeterlilik algıları ile yaş, cinsiyet, öğrenim gördükleri bölüm, yaşadıkları yer arasında farklılık anlamlı bulunmuştur. Öğretmen adaylarının kaynaştırma eğitimine ilişkin yeterlilikleri ile yaş, cinsiyet, öğrenim gördükleri bölüm, kaynaştırma eğitimi alma arasında farklılık anlamlı bulunmuştur. Öğretmen Öz-yeterlilik Algıları ile Kaynaştırma Eğitimi Yeterliliği arasındaki ilişki anlamlı bulunmuştur. Öğretmen adaylarının öz-yeterlilik algıları kaynaştırma eğitimi yeterliliklerini pozitif yönlü artırmaktadır.
Üniversite öğrencilerinin bakış açısıyla dijital vatandaşlık göstergelerinin incelenmesi

Bu çalışmanın temel amacı üniversite öğrencilerinin bakış açısıyla dijital vatandaşlık göstergelerini ortaya çıkarmaktır. Bu genel amaç çerçevesinde üniversite öğrencilerinin dijital vatandaşlık düzeylerini ortaya çıkaracak özgün bir ölçek geliştirilmiş, dijital vatandaşlığa ve alt faktörlere ilişkin ortalamalar arasındaki ilişkiler ortaya çıkartılmıştır. Buna ek olarak dijital vatandaşlığa ve alt faktörlere ilişkin ortalamaların öğrencilerin cinsiyetleri, üniversiteleri, fakülteleri, sınıfları, internet kullanım sıklıkları ve aylık gelir durumları ile olan ilişkileri incelenmiştir. Çalışmanın katılımcıları dijital vatandaşlık ölçeğinin geliştirilme aşamasının ve bu ölçeğin Türkiye örneklemine uygulanması aşamasının katılımcıları olmak üzere iki adımda ele alınmıştır. Ölçeğin geliştirilme aşamasının katılımcıları 2015- 2016 Güz ve Bahar döneminde Anadolu Üniversitesi'nin çeşitli fakültelerinde öğrenim gören 625 öğrenciden oluşmaktadır. Ölçeğin Türkiye geneline uygulanması aşamasında ise katılımcılar 2015- 2016 Bahar döneminde altı farklı devlet üniversitesinde öğrenim gören 2148 öğrenciden oluşmuştur. Çalışmanın amacına yönelik olarak Ribble ve Bailey'in (2007) dokuz dijital vatandaşlık boyutu temel alınarak ve bu alanda yapılan çalışmalar incelenerek hazırlanan ölçek, geçerlilik ve güvenirlik analizleri kullanılarak geliştirilmiştir. Veri toplama aracının hazırlanması aşamasında madde havuzu oluşturulmuş, madde havuzunun uzman panelinde görüşülmesi ve daha sonra düzenlenen formun uzman görüşüyle iyileştirilmesi gerçekleştirilmiştir. Maddelerin ölçek geliştirme aşamasında açımlayıcı faktör analizi ve doğrulayıcı faktör analizi uygulanmış, ardından iç tutarlılık katsayısı hesaplanmıştır. Türkiye genelinde yapılan uygulamada ise araştırmanın alt amaçlarına yanıt aramak için t test, tek faktörlü ANOVA ve Spearman Korelasyon hesaplama yöntemleri işe koşulmuştur. Ölçek geliştirme aşamasında 23 maddelik beş faktörlü bir yapı elde edilmiştir. Çalışmada oluşturulan bu ölçek ile birlikte çevrimiçi işlemler, doğru kullanım, erişim, sağlık ve toplumsal sorumluluk şeklinde alt faktörler ortaya konulmuştur. Yapılan çözümlemeler sonucunda öncelikle üniversite öğrencilerinin dijital vatandaşlık bağlamındaki alt faktörlerden erişim faktörünün en yüksek değerde olduğu ve bunu sırasıyla doğru kullanım, çevrimiçi işlemler, sağlık ve toplumsal sorumluluk faktörlerinin izlediği belirlenmiştir. Üniversite öğrencilerinin dijital vatandaşlığa ilişkin ortalamaları cinsiyetleri bağlamında incelendiğinde kadın üniversite öğrencilerin lehine anlamlı bir farklılık görülmüştür. Üniversiteler arasında da anlamlı farklılıklar gözlenmiştir. Araştırmada fakültelerin dijital vatandaşlık ortalamaları bağlamında anlamlı düzeyde farklılaşmadığı gözlenmiştir. Sınıf düzeylerine göre gerçekleştirilen karşılaştırmada ise dijital vatandaşlık ortalamalarının sınıf düzeyi arttıkça arttığı, internet kullanım sıklıkları ve aylık gelirleriyle genel ortalamaları arasındaki bağıntıların ise anlamlı olduğu belirlenmiştir.
Suriyeli üniversite öğrencilerinde kültürel bakımın leininger'ın gündoğumu modeliyle tanımlanması

Araştırma, Suriyeli üniversite öğrencilerinde kültürel bakımın Leininger'ın Gündoğumu Modeliyle tanımlanması amacıyla nitel araştırma olarak yapıldı. Araştırmanın evrenini 68 Suriyeli lisans öğrencisi oluşturdu. Evrenden örnekleme gidilmedi. Türkçeyi anlayan ve konuşabilen, gönüllü olan 19 öğrenciyle araştırma tamamlandı. Veriler Leininger'ın Kültürel Bakım Değerlendirme Rehberi doğrultusunda hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu ile Ekim 2017 -Mart 2018 tarihleri arasında derinlemesine görüşme yöntemiyle toplandı. Görüşmeler ses kayıt cihazıyla kayıt edildi. Araştırmaya başlamadan önce etik kurul, kurum ve birey izinleri alındı. Veriler betimsel analiz yöntemiyle değerlendirildi. Bulgular Leininger'ın Kültürel Bakım Değerlendirme Rehberi doğrultusunda 12 başlık altında ele alındı. Öğrenciler bütün insanların eşit olduğu ve adaletli bir yaklaşımın önemli olduğunu; ailenin kendileri için önemli ve ihtiyaç durumunda ilk başvuracak yer olduğunu; toplumda saygının, misafirperverliğin, kötülük yapmamanın, mahremiyetin ve selam vermenin önemli olduğunu; sağlık üzerinde paranın, eğitimin, teknolojinin, sağlık politik ve yasal faktörlerin etkili olduğunu ifade ettiler. Öğrenciler yaygın olarak profesyonel bakımla birlikte eş zamanlı dini bakım almak istediklerini; iletişim kurmada en büyük engelin dil bilmemek olduğunu; çoğunun halk tedavilerini güvenilir bulmadığını; kültürlerindeki yasakların din temelli olduğunu; bakımın kültürlerinde olumlu, güzel bir eylem olduğunu ve gönüllü olarak yapıldığını; bakım veren kişinin dine uygun şekilde bakım vermesi gerektiğini ifade ettiler. Sonuç olarak öğrenciler kültürel bakım üzerinde dünya görüşü, eğitim, teknoloji, politik ve yasal faktörler, aile ve akrabalık ilişkileri, dil, din, kültürel değerler, ekonomi, etik ve emik uygulamaların etkili bir faktör olduğunu ifade ettiler.
Üniversite öğrencilerinin katıldıklari serbest zaman etkinliklerinden tatmin olma ve algılanan özgürlük düzeylerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, Üniversite öğrencilerinin aktif veya pasif olarak katıldıkları serbest zaman etkinliklerinden tatmin olma ve algıladıkları özgürlük düzeylerinin bazı değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediğini saptamaktır. Çalışmaya İstanbul İlinde bulunan Spor Bilimleri Fakültelerinde öğrenim gören 566 öğrenci gönüllü olarak katılmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak Witt ve Ellis (1985) tarafından geliştirilen ve Yerlisu Lapa ve Ağyar (2011) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 'Serbest Zamanda Algılanan Özgürlük Ölçeği' ve Beard ve Ragheb (1980) tarafından geliştirilen ve Karlı ve arkadaşları (2008) tarafından Türkçe'ye uyarlanan ' Serbest Zaman Tatmin' ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 20.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin normal dağılım gösterip göstermediği Kolmogrov-Smirnof testi ile analiz edilmiş ve normal dağılım göstermediği anlaşılmıştır. (p<0,05). Bunun sonuncunda; Mann Whitney U ve Kruskal Wallis H testleri uygulanmış, ayrıca alt boyutlar arasındaki ilişkileri ölçmek için korelasyon analizi yapılmıştır. Sonuç olarak örneklem grubunun cinsiyet, yaş, aylık gelir ve öğrenim gördükleri üniversiteye göre katıldıkları serbest zaman etkinlerinden algılanan özgürlük düzeyleri arasında anlamlı farklılık tespit edilemezken, öğrencilerin serbest zaman etkinliklerine katılım biçimleri arasında anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Katılımcıların serbest zaman tatmin düzeylerinde cinsiyet, yaş, öğrenim gördükleri üniversite, sportif etkinliklere ve sanatsal/kültürel etkinliklere katılım biçimlerine göre anlamlı farklılık tespit edilirken, aylık gelir ve sosyal etkinliklere katılım biçimlerine göre anlamlı farklılık tespit edilememiştir.