turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
ADÜ çocuk acil polikliniğine başvuran 3-6 yaş arası çocuklarda tam idrar tetkiki ile idrar kültürü bulguları arasındaki ilişki

Giriş ve Amaç: Çocukluk çağı enfeksiyonları arasında İYE solunum yolu enfeksiyonlarından sonra ikinci sıklıkla görülür. Özellikle çocukluk çağında İYE renal skarlanma, son dönem böbrek yetmezliği, hipertansiyon gibi komplikasyonlara neden olabilir. Bu komplikasyonların önlenmesi açısından hastalığın erken tanı ve tedavisi önemlidir. İYE'nun tanısında altın standart idrar kültüründe etken patojenin üretilmesidir. Ancak özellikle birinci basamak sağlık kuruluşlarında idrar kültürü yapma olanağının çok kısıtlı olması, idrar kültürünün sonuçlanmasının zaman alması farklı tetkiklerle hastayı değerlendirmeyi gerektirir. Bu amaçla kullanılan Tam İdrar Tetkiki ve idrar mikroskobisi hekimlere yol gösterici olabilir. Biz de çalışmamızda TİT parametrelerinden olan lökosit esteraz ve nitritin; idrar mikroskobisi ile saptanabilen piyüri, hematüri ve bakteriürinin İYE tanısında yerlerini ve bu tetkiklerin semptomlarla birlikteliğinin tanısal sürece katkısını ortaya koymayı hedefledik. Gereç ve yöntem: Araştırmaya 01.01. 2016 31.12. 2016 tarihleri arasında Adnan Menderes Üniversitesi Uygulama Ve Araştırma Hastanesi Çocuk Acil Polikliniğine başvuran, aynı muayenede tam idrar tetkiki ve idrar kültürü istenmiş ve her iki numuneyi de verebilmiş olan 3-6 yaş arası, toplam 728 hasta alındı. Hastaların dosyaları MiaMedR Hastane Bilgi Yönetim Sistemi yazılımından geriye yönelik taranarak veriler kaydedildi, SPSS 18.0 İstatistik Paket Programı ile değerlendirildi. Verilerin sıklık analizleri yapıldı, ki-kare testi ve Lojistik regresyon analizi ile değerlendirildi, p<0, 05 değerleri anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya 425 (%58,4) kız, 303 (%41,6) erkek hasta alındı. İdrar kültüründe üreme olan hastaların %70,269,5'si kız, %29,830,5'i erkekti. İdrar kültüründe %2,3 oranında kontaminasyon görüldü. Çalışmaya alınan hastalarda en sık görülen semptom %41, 6 oranıyla ateşti. İYE saptanma olasılığı yüksek olan iki semptom ise hastaların %13,6'sinde görülen dizüri ve %8,2'sinde görülen idrarda renk ve koku değişikliği idi. TİT parametrelerinin hepsinin idrar kültürü ile ilişkisi istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0,01). TİT'de LE, nitrit, lökosit, eritrosit ve bakteri görülmesinin idrar yolu enfeksiyonu saptamadaki duyarlılıkları sırasıyla %63,1; %21; %59; %34,7; %12, 6 özgüllükleri sırasıyla %78,4; %99,6; %81,3; %85,8; %99, 8 olarak hesaplanmıştır. Sadece semptomları içeren lojistik regresyon analizinde dizüri varlığının İYE olasılığını 3,15 kat artırdığı, TİT parametreleri değerlendirildiğinde idrarda lökosit varlığının İYE olasılığını 2,52 kat, nitrit varlığının 19,76 kat, bakteri varlığının 13,43 kat artırdığı görüldü. Sonuç: İdrar yolu enfeksiyonlarının tanısında semptomlar varlığında TİT ve idrar mikroskobisi yol gösterici bilgiler vermektedir. LE ve lökosit negatifliği tanıyı dışlamada daha etkinken, nitrit ve bakteri pozitifliği tanıyı desteklemekte yardımcıdır. Bu konuda daha fazla öngörü sahibi olabilmemiz için hem erişkin hem pediatrik popülasyonda ve toplum temelli başka çalışmalara ihtiyaç vardır.
Erzurum il merkezinde 1 ay-5 yaş arası çocuklarda febril konvülsiyonun prevelansının araştırılması

Febril konvülziyonların çoğu benign ve minör viral hastalıklarla ilişkili olmasına rağmen, çocuğun ebeveynlerinin anksiyetesini azaltmak ve ateşin nedenini belirlemek için hemen değerlendirmesi kritik öneme sahiptir. Febril konvülziyon ülkemizde olduğu gibi bölgemizde de sık görülen bir antite olması itibariyle bununla ilgili prevelans çalışmalarına ihtiyaç vardır. Bu çalışmada Erzurum ili 1 ay-5 yaş arası çocuklarda FK prevelansını araştırmak amaçlandı. Bu çalışma Erzurum merkezinde yürütülmüş kesitsel bir alan çalışmasıdır. Erzurum il merkezi mevcut aile hekimlerine kayıtlı 1 ay-5 yaş arası bireylerin oluşturduğu evren içinden örneklem hacmi 1964 olarak hesaplandı ve 'orantılı tabakalı örneklem yöntemi' kullanarak katılımcılar seçildi. Dağıtılan anketlerin geri dönüşünde yaklaşık % 10'luk kayıp olabileceği düşünülerek 2160 adet anket dağıtıldı. % 91 oranında anketlerde geri dönüş alınarak 1967 adet anket formuna tam yanıt alındı. Doldurulan anket formları tek tek incelenerek SPSS 18 paket programı yardımıyla kaydedildi. Anket sonuçları değerlendirildiğinde 71'i (%56.3) erkek 55'i (% 43.7) kız toplam 126 kişinin FK geçirdiği tespit edildi. Febril konvülziyon prevelans hızları, kızlarda % 5.6, erkeklerde % 7.2 ve toplamda % 6.4 oranında tespit edildi. Febril konvülziyon geçirenlerde ailede FK öyküsü % 35.7 ve ailede epilepsi öyküsü % 5.6 pozitif saptandı. Risk faktörleri değerlendirildiğinde, FK prevelansı ailesinde FK geçirme öyküsü olanlarda %12. 8 daha yüksek bulundu. Doğumda asfiksi öyküsü olanlarda FK prevelansı % 2.7 daha yüksek bulundu. Ayrıca prematüre doğanlarda ise FK prevelansı % 8.6 iken, term veya postterm doğanlarda FK prevelansı % 6.6 olarak bulundu. Tüm çalışma verileri birlikte değerlendirildiğinde, iyi seyirli olarak belirtilen FK'lerin yüksek oranda rekürrens gösterdiği ve genel popülasyona göre yüksek epilepsi riski taşıdığı bulundu. Risk faktörü olarak ailede FK öyküsünün olması önemli olduğu kanısına vardık. Erzurum 1 ay-5 yaş grubu FK prevelansı gelişmekte olan ülkelerden çok, gelişmiş ülke prevelanslarına yakın bulundu.
7 - 9 yaş çocuklarının dini bilgi ve duygu gelişimleri üzerinde ailenin etkisi

İlköğretim çağının I., II. ve HI. sınıfını içine alan 7-9 yaş döneminde, çocukların hem bilgi hem duygu bakımından dini gelişimleri üzerinde ailenin etki derecesini belirlemek amacı ile oluşturulan bu çalışmada, her şeyden önce bu yaş çocuklarının gelişim özelliklerinin tanınması gerektiği düşüncesi ile, ilk olarak zihinsel gelişimleri, dil gelişimleri, psiko-sosyal gelişimleri ve dini gelişimleri hakkında bilgi verilmiştir. 'Dönemin gelişim özelliklerine göre din eğitimi' amacıyla yapmış olduğumuz araştırmamızda önce çocukların zihni ve duygusal özellikleri, seviyeleri, kavrayış ve idrakleri dikkate alınarak hazırlanmış olan 25 soruluk dini bilgi ölçeği ile araştırmaya katılan çocukların dini bilgi düzeyleri ölçülmüş, arkasından da dini bilgi düzeyleri üzerinde etkili olabilecek faktörlerin etki derecesi incelenmiştir. Buna göre, çocuğun cinsiyetinin, ailenin yapısının anne babanın yaşı ve öğrenim durumunun, gelir düzeyinin, ailedeki çocuk sayısının ve ailenin dindarlık düzeyinin çocuğun dini bilgi düzeyi üzerinde etkisi bulunmazken, çocuğun yaşının, kaçıncı sınıfta okuduğunun ve ailenin yerleşim yerinin çocuğun dini bilgi düzeyi üzerinde etkili olduğu görülmüştür. O halde bu dönem çocuklarının, dini bilgi düzeyi üzerinde en etkili faktörlerden biri yaşla paralel olarak gelişen zihinsel özellikleridir. Bu araştırmamızda okul, bu özellikleri geliştirici bir etken olarak karşımıza çıkmaktadır. İkinci önemli faktör ise çocuğun çevresi ile, çevresinde gördüğü yaşantıdır. Çocuğun çevresinde gördüğü irrasyonel dini yaşantı ve inanışlar dini bilgi düzeyi üzerinde olumsuz bir etkiye sahiptir. Araştırmamızı gerçekleştirdiğimiz kırsal kesimlerdeki insanların bu yöndeki inanışlarının o bölgede yetişen çocukların dini bilgi düzeyinin düşük olmasına neden olduğu söylenebilir. Bu çalışmamızda ele alıp incelediğimiz konulardan biri de ailelerin, çocuklarının dini sorulan karşısındaki tavır, tutum ve yaklaşımları ile annenin ve 104 öğretmenin din eğitimindeki yeri olmuştur. Buna göre ailelerin çocuklarla dini konularda ilgilenme düzeyleri yaklaşık % 50'lerde seyretmektedir. Bu dönemde çocuğun dini eğitimi konusunda ailede en önemli kişi anne iken genel olarak öğretmen çocuğun en fazla önemsediği ve dikkate aldığı kişidir. Bu nedenle annelere göre öğretmen, çocuğa din eğitimini en iyi verebilecek kişi olarak düşünülmektedir. Son olarak, çocuğun çeşitli dini kavramlar hakkındaki tasavvur ve duygulan üzerinde ailenin etkisini değerlendirmeye çalıştık. Buna göre aile, hem çocuğun Allah tasavvurunun şekillenmesinde, hem de başta Allah olmak üzere çeşitli dini kavram ve konular hakkındaki duygu ve düşüncelerinin oluşumunda oldukça önemli bir etkiye sahiptir.
Okul çağı çocuklarında egzersizden hoşlanma ile fiziksel aktivite arasındaki ilişki

Çalışma okul çağı çocuklarında egzersizden hoşlanma ile fiziksel aktiviteye katılma arasındaki ilişkiyi belirlemek ve Fiziksel Aktivite Hoşlanma Ölçeği'ni Türk dil ve kültürüne kazandırmak amacıyla yürütüldü. Araştırmanın örneklemini, Nisan-Mayıs 2013 Eğitim-Öğretim yılında İstanbul ili Küçükçekmece ilçesi/Halkalı Semtinde bulunan 4 devlet okulu (n=1075) öğrencileri oluşturdu. Veriler, çocukların sosyo-demografik özelliklerini tanımlama formu, Fiziksel Aktivite Hoşlanma Ölçeği, Çocuk Fiziksel Aktivite Anketi kullanılarak ve çocukların boy ve kiloları ölçülerek toplandı. Ölçeğin geçerliğine yönelik dil, kapsam ve yapı geçerliliği, güvenirliğe ilişkin ise madde-toplam korelasyon katsayıları ve Cronbach Alfa güvenirlik katsayı analizleri yapıldı. Yapılan analizler Türkçe FAHÖ'nin 15 maddeden ve Olumlu Düşünceler(1), Olumsuz Düşünceler(2) olmak üzere iki alt boyuttan oluştuğunu gösterdi. FAHÖ'nin alt boyutlarının güvenirliği, Olumlu Düşünceler için. 849 ve Olumsuz Düşünceler için. 722 bulundu. Çalışmada, öğrencilerin fiziksel aktiviteden hoşlanma puanları ortalamanın üstünde bulundu. Kızlarda FAHÖ'nin puan ortalaması erkeklerden anlamlı daha yüksek bulundu. BKİ'ne göre obez olanların FAHÖ'nin toplam ve Olumlu Düşünceler alt boyut puan ortalamaları zayıf, normal ve kilolu olanlardan istatistiksel olarak anlamlı düşük bulundu. Sekizinci sınıfta olan, gelir durumu yüksek olan, anne ve baba eğitim düzeyi yüksek olan ve düzenli olarak spor yapan öğrencilerin FAHÖ puan ortalaması istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulundu. ÇFAA puan ortalaması erkekler ve normal kilolu öğrencilerde istatistiksel olarak anlamlı daha yüksek bulundu. ÇFAA toplam puanı ile FAHÖ toplam puanı arasında istatistiksel olarak düşük düzeyde anlamlı ilişki bulundu. Sonuç olarak, Fiziksel Aktivite Hoşlanma Ölçeği okul çağı çocuklarında egzersizden hoşlanmayı saptamak için güvenilir ve geçerli bir ölçektir. Çocuklarda FAHÖ kullanılarak fiziksel aktiviteden hoşlanmayı etkileyen faktörlerin farklı örneklem gruplarında araştırılması önerilebilir.
Demonds of mothers from preschool education

Bu çalışmanın amacı, annelerin okul öncesi eğitiminden isteklerini saptamaktır. Annelerin, okul öncesi eğitiminin beş değişik öğesindeki fikir ve seçimleri, onların isteklerini belirlemiştir. Çalışmada, okul öncesi yaşlarında çocukları olan annelerin istekleri aşağıda belirtilen başlıklar doğrultusunda saptandı: annelerin, çocukları için bir okul öncesi eğitim kurumu seçerken önem verdikleri kriterler; annelerin, beş öğede öncelik verdikleri maddeler; annelerin seçtikleri kriterler ve öncelik verdikleri maddeler arasında, demografik özelliklerine göre gösterdikler farklılıklar ve annelerin ve uzmanların önem verilen kriterlerde ve öncelikli maddelerde gösterdikleri farklılıklar. Örneklem, İstanbul'un üç farklı sosyo-ekonomik bölgesinden eşit olarak seçilen 96 anneden oluştu. Veri toplama aracı olarak mülakat formu geliştirildi. Veriler sayı ve yüzdelerden oluşan dağılım tabloları, ortalamalara ek olarak, varyans analizi, ki-kare ve t-test yöntemleriyle analiz edildi. Annelerin, okul öncesi eğitim kurumu seçerken önem verdikleri kriterleri ve maddeleri saptamak için yapılan analizler, onların yaşadıkları bölge ve eğitim seviyelerine bağlı anlamlı farklılıklar ortaya çıkardı. Deneklerin yaşlarının, işlerinin, çocuğun yaşının ve kaçıncı çocuk olduğunun; önem verilen kriterler ve öncelikli maddelerde kısmi anlamlı farklılıklar ortaya koyduğu belirlenmiştir. Çocuğun cinsiyetinin anlamlı bir farklılık doğurduğu saptanmamıştır. viOkulöncesi eğitimindeki ancak üç ana öğede yukarıdaki demografik özelliklere göre anlamlı farklılıklar ortaya çıkaran cevaplar alınmıştır. Bu üç ana öge; 'sağlık, güvenlik ve beslenme', 'program özellikleri' ve 'öğretmen veli ilişkileredir. Yapılan analizler, annelerin ve uzmanların önem verdikleri kriterler ve öncelik verdikleri maddelerde farklılaştıklarını göstermektedir. Özellikle 'öğretmen veli ilişkileri'nde deneklerin işi ve çocuğun cinsiyeti hariç, diğer tüm demografik özelliklere göre, iki gurup arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Ayrıca, 'program özellikleri'nde deneklerin yaşadıkları bölgelere, eğitim seviyelerine ve işlerine göre anlamlı farklılıklar ortaya çıktı. 'Öğretmen özellikleri' bölümünde ise, iki gurubun arasında çocuğun kaçıncı çocuk olduğuna bağlı olarak anlamlı farklılıklar belirlendi. Bu iki grubun arasında saptanan farklılıklar, okul öncesi eğitiminden annelerin istekleri ile uzmanların 'ideal' olarak belirledikleri koşulların farklılığını göstermektedir.
Pediatri hemşirelerinin terapötik oyuna yönelik bilgi, görüş ve uygulamaları

Amaç: Bu araştırma pediatri hemşirelerinin terapötik oyuna yönelik bilgi, görüş ve uygulamalarını belirlemek amacıyla yapıldı. Materyal ve Metot: Bu tanımlayıcı çalışma Aralık 2016 - Mayıs 2017 tarihleri arasında Malatya, Diyarbakır ve Batman'da bulunan dört hastanenin pediatri kliniklerinde çalışan 126 hemşire ile yapıldı. Veriler; 'hemşire için tanıtıcı bilgi formu' ve 'hemşireler için terapötik oyun bilgi, görüş ve uygulama durumlarının değerlendirildiği anket formu' ile toplandı. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik, aritmetik ortalama, standart sapma testleri kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya katılan pediatri hemşirelerinin yaş ortalaması 30 .89 7.18, %82.5'i kadın, %42'si 6 yıl ve üzerinde pediatri kliniklerinde çalıştığı belirlendi. Hemşirelerin %81.7'si terapötik oyunu, hastanede yapılan işlemlere yönelik çocuğun duygu ve düşüncelerini açıkladığı en iyi yöntem olduğunu, %64.2'si terapötik oyun oynamanın çocuk ile hemşire arasındaki iletişimi arttırdığını, %77.7'si pediatri kliniklerinde çocuğa terapötik oyun oynatılması gerektiğini belirtti. Buna karşın hemşirelerin %79.4'ü terapötik oyun uygulamasını ara sıra yaptığı, %48.5'i pediatri kliniklerinde yatan çocuklarla terapötik oyun oynamadığı belirlendi. Hemşirelerin %59.5'i klinikte çok fazla hasta olduğu için terapötik oyun uygulaması yapmadığını belirtti. Hemşirelerin çocuklarla en sık oynadığı terapötik oyunlar olarak; %50.7'si resim çizdirdiğini, %48.4'ü Maket intravenöz set, enjektör, nazogastrik tüplerle oynamak olduğunu ifade etmektedir. Sonuç: Pediatri hemşirelerinin terapötik oyun yöntemleri hakkında yeterli düzeyde bilgi sahibi oldukları ancak uygulamalarda yeterince kullanmadıkları belirlendi.
Primer siliyer diskinezi tanı ve şüphesi olan hastalarda nazal nitrik oksit düzeyi ölçümü ve klinik seyrinin öngörülmesinde kullanımı

GİRİŞ : Primer Siliyer Diskinezi tanı zorluğu nedeniyle genellikle geç tanı alan bir hastalıktır. PSD tanısı için hastanın klinik olarak PSD semptomlarını taşımasının yanı sıra en az 2 tane diagnostik testin pozitif olarak sonuçlanması gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı, ileri tanı testlerinin yapılamadığı merkezlerde, nazal nitrik oksit düzeyi ölçümünün PSD tanısındaki etkinliğini araştırmaktır. GEREÇ VE YÖNTEM: Hastanemizde PSD öntanısı ile takipli 5 yaş üstü hastaların nNO düzeyleri ölçüldü. Hastaların nNO düzeyi sonuçları; solunum fonksiyon testi, fizik muayenesi, akciğer görüntülemeleri, almış olduğu tedaviler ile birlikte değerlendirildi. BULGULAR: 96 çocuk hastanın nazal nitrik oksit düzeyi ölçülmüş, 78 hastanın nNO düzeyi <17, 4 nl/dk olarak saptanıp, PSD tanısı kuvvetle desteklenmiştir. Bu çalışmadan önce polikliniğimizde 44 hasta PSD tanısıyla izlenmekteydi, bu çalışmayla beraber ek olarak 36 hastada PSD tanısından şüphelenilmiş, PSD olarak takip edilen iki hastanın ise nNO düzeyi yüksek saptandığı için PSD tanısından uzaklaşılmıştır. Ortalama tanı yaşı 5,35 (0,1-17,5) yıl olan hastaların %42. 2 ( 42) 'sinde situs inversus totalis, %56'sında akrabalık tespit edildi. PSD tanısı alan hastaların %74. 4 'ünde bronşiektazi mevcuttu. Ortalama FEV1% beklenen:%79,8(31-136), FVC: %81,7( 47 -138), FEV1/FVC: % 98 ,5(66-116) olarak bulunmuştur. SONUÇ: nNO düzeyi ölçümü kullanımı kolay, pratik, ulaşımı kolay bir tanı testidir. PSD klinik belirtileri olan hastalarda, nNO düzeyinin tespiti/ölçümü ile erken tanı koyup erken tedaviye başlamak morbiditenin önlenmesinde önemlidir.
İnfantil ezotropya tedavisinde uyguladığımız modifiye hang back cerrahisinin sonuçları

Çalışmamızda infantil ezotropya tanısı ile takip edilmiş ve medial rektus kasına modifiye Hang Back tekniği ile geriletme cerrahisi uygulanmış 120 olgu retrospektif olarak incelendi. Olgular; cerrahi uygulama zamanı, cerrahinin inferior oblik kas zayıflatma cerrahisi ile birlikte yapılması ve refraksiyon kusuru bulunmasına göre sınıflandırılarak değerlendirildi. Cerrahi uygulama zamanına göre sınıflandırıldığında olguların 80'inde (%67) erken cerrahi uygulandığı, 40'ında (%33,3) geç cerrahi uygulandığı görüldü. Cerrahinin inferior oblik kas zayıflatma cerrahisi ile birlikte uygulandığı 40 (%33,3) olgu bulunurken, yalnızca bimedial geriletme cerrahisi uygulanan 80 (%66,7) olgu vardı. Refraksiyon kusuru varlığı 27 (%22,5) olguda izlenirken, 93 (%77,5) olguda bulunmadı. Ameliyat sonrası 10 PD'ye kadar ezotropya veya ekzotropyası olan olgular başarılı olarak kabul edildi. 10 PD'den fazla ezotropya az etkilenim, 10 PD'den fazla ekzotropya ise artmış etkilenim olarak değerlendirildi. Birinci yılın sonunda dokuz olguda (%0.7,5) 10 PD'den fazla ezotropya izlendi. Bunların ortalama değerleri 21PD (16-35PD) olup, büyük açılı rezidü kaymaların preoperatif kayma değerlerinin de fazla olduğu görüldü. Yirmidört olguda (%20) küçük açılı (10PD ve altı) ezotropya bulundu. Sadece bir olguda (%0.83) ise artmış etkilenim izlendi. Bu sonuçlara göre başarı oranımız %91. 6 olup literatürdeki benzer çalışma oranlarından daha yüksektir. Olgularımız subgruplara ayrıldığında cerrahi uygulanan yaş, refraksiyon kusuru varlığı, cerrahinin inferior oblik kas zayıflatma cerrahisi ile birlikte uygulanması durumunda da preoperatif kayma derecesi ile postoperatif 1. ay, 6. ay,1. yıl kayma dereceleri arasındaki fark her üç grupta da istatistiksel olarak anlamlı bulundu.(p<0,001)İkili regresyon analizi uygulandığında erken cerrahi uygulama ve refraksiyon kusuru varlığının cerrahi tedavi başarısında etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p:0,037, p:0,039). Preoperatif kayma derecesi miktarı ve cerrahinin inferior oblik kas zayıflatma cerrahisi ile birlikte uygulanmasının cerrahi tedavi başarısında etkili olmadığı istatistiksel analizle belirlendi. Sonuç olarak çalışmamızda infantil ezotropyanın cerrahi tedavi seçeneklerinden birisi olan medial rektusa geriletme işlemi modifiye Hang Back tekniği ile uygulanmıştır. Bunun amacı klasik Hang Back tekniğinde görülen kasın horizontal ve vertikal eksendeki istenmeyen hareketlenmelerini önlemektir. Tekniğimizde geriletme miktarı ölçüldükten sonra skleraya vertikal olarak konulan sütür kasın yukarıya veya aşağıya hareketlenmesini, kasın ön yüzüne konulan sütür ise horizontal eksendeki hareketlenmeyi önlemek içindir. Çalışmamızın sonucunda uyguladığımız yeni teknik ile yapılan cerrahi sonucunda olgularda belirlenen preoperatif ve postoperatif kayma dereceleri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Ayrıca klasik Hang Back tekniği ile uygulanan cerrahilerde görülen fazla ve eksik etkilenim ve alfabetik pattern kayma gelişimi modifiye tekniğimiz de daha az görüldü..
Kistik fibrozis tanısı ile takipli çocuk annelerinin çocuk yetiştirme tutumu, tükenmişlik ve depresyonu ile hastaların klinik skoru arasındaki ilişki

Kistik fibrozisli çocukların annelerinin çocuk yetiştirme tutumu, tükenmişlik, depresyon ile hastaların klinik skoru arasındaki ilişki değerlendirilmiş ve bunları etkileyebilecek hasta ve ailenin sosyodemografik bilgileri, hastalıkla ilgili klinik özellikler incelenmiştir. Çalışmamızda, primer bakım veren annelerin psikososyal destek alma gereksiniminin olup olmadığı amaçlanmıştır. Çocuk Göğüs Hastalıkları Polikliniğinde KF tanısıyla izlenen 36 hasta ve anneleri değerlendirilmiştir. Annelerin kişisel bilgi formu, Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutum Ölçeği, Maslach Tükenmişlik Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği anketlerini doldurmaları istenmiştir. Hastalık şiddetini belirlemek için; Modifiye Shwachman-Kulcyzki Skoru kullanılmıştır. Sosyodemografik bilgiler ve hastalıkla ilgili klinik özellikler ile annelerin çocuk yetiştirme tutumu, tükenmişlik ve depresyon ilişkisi incelendiğinde; cinsiyet ve aile yapısına göre annelerin çocuk yetiştirme tutumu, tükenmişlik, depresyon, hastalık şiddeti arasında fark saptanmadı. Eğitim ve gelir düzeyi yüksek ailelerde, annelerin olumsuz çocuk yetiştirme tutumunun düşük olduğu belirlendi. Ev hanımı anneler ile işsiz babaların eşlerinde ve kardeş ölüm öyküsü olan ailelerde, annelerin olumsuz çocuk yetiştirme tutumu yüksek bulundu. Annelerin koruyuculuğu arttıkça, geçimsizliğin ve disiplinin arttığı belirlendi. Annelerin, yaklaşık %70'inde depresyon saptandı. Eğitim düzeyi yüksek babaların eşlerinde ve gelir düzeyi yüksek ailelerde depresyonun düşük olduğu; kardeş ölüm öyküsü ve P. aeruginosa üremesi olan hastaların annelerinde depresyonun arttığı belirlendi. Hastalık şiddeti arttıkça, annelerdeki depresyonun arttığı saptandı. Gelir düzeyi yüksek ailelerde hastalık şiddetinin düşük; P. aeruginosa üremesi olan hastalarda ise hastalık şiddetinin arttığı belirlendi. Çalışmamızda, KF hastalığının, annelerde depresyon gelişimi için önemli bir risk faktörü olduğu belirlenmiştir. Ailelerde psikolojik sorunların gelişiminde önemli olabilecek diğer risk etkenlerinin belirlenerek annelere psikolojik destek verilmesi önerilmektedir.
Çocuk kliniklerinde çalışan hemşirelerin mesleki değerleri ile aileyi bakıma katma arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışma, hemşirelerin mesleki değerleri ile aile merkezli bakım arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Evreni, Çukurova bölgesinde yer alan üniversite ve kamu hastanelerinin çocuk kliniklerinde çalışan ve araştırmaya katılmayı kabul eden 601 hemşire oluşturmuştur. Araştırmanın verileri, hemşirelerin tanıtıcı bilgilerini içeren 'Bireysel ve Çalışma Ortamına İlişkin Bilgi Formu', hemşirelerin mesleki değerlerini belirlemek için Darlene Weis ve Mary Jane Schank tarafından geliştirilen '' Hemşirelerin Mesleki Değerleri Ölçeği ' ve Linda Shields ve Ann Tanner tarafından geliştirilen '' Aile Merkezli Bakım Anketi '' kullanılarak toplanmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde, ortalama ve standart sapma, minimum ve maksimum değerler, frekans ve yüzde değerler kullanılmıştır. Bağımsız örneklem testi, ANOVA, Post Hoc Tukey Testi ve korelasyon katsayısından yararlanılmıştır. %95 güven seviyesinde ve %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilen verilerin, güvenilirlik analizi için Cronbach's Alpha(0,92) değeri elde edilmiştir. Hemşirelerin yaş grupları, eğitim düzeyleri, hastanedeki görevleri, bilimsel programa katılma durumları bakımından Hemşirelerin Mesleki Değerleri Ölçeği puanları arasında istatiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Hemşirelerin mesleki değerler ölçeği puan ortalaması 104,38 13, 24 ve aile merkezli bakım anketi genel puan ortalaması 61,04 7, 42 olarak bulunmuştur. Hemşirelerin mesleki değerler ölçeği ile aile merkezli bakım anketi puanları arasında istatistiksel anlamlı doğrusal bir ilişki olduğu görülmüştür (p<0,001). Sonuç olarak hemşirelerin mesleki değerler puanları artıkça, aileyi bakıma katma oranları da artmıştır.