turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uganda, Kampala Mulago hastanesinde beş yaşın altındaki çocuklarda malnütrisyon ile ilişkili çocuk bakımı uygulamalarının değerlendirilmesi

NAMUGGA, Dokuz Eylül Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Halk Sağlığı Anabilim DalıUganda, Kampala Mulago Hastanesinde Beş Yaşın Altındaki Çocuklarda Malnütrisyon ile İlişkili Çocuk Bakımı Uygulamalarının DeğerlendirilmesiGİRİŞ: Çocuklarda malnütrisyon gelişmekte olan ülkelerde önde gelen hastalık ve ölüm nedenidir. Halen, 3,5 milyon çocuk malnüstrisyon nedeniyle ölmektedir; beş yaşın altındaki çocuklarda hastalık yükünün % 35'inden malnütrisyon sorumludur. Uganda'da anlamlı gelişmelere rağmen malnütrisyon, ülkedeki tüm bölgeleri ve nüfusun çoğunu etkileyen önemli sorundur ve Uganda'nın sosyal ve ekonomik gelişimini engellemektedir. Bu çalışmada, beş yaşın altındaki çocuklarda malnütrisyon ile ilişkili çocuk bakımı uygulamalarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. YÖNTEM: Nisan-Haziran 2018 tarihleri arasında Mulago Hastanesinde yapılan bir olgu-kontrol çalışmasıdır. Gerekli örnek büyüklüğü OpenEpi programı kullanarak hesaplandı; olgu ve kontrollerde çocuk bakım uygulamaları açısından orta düzeyde (W=0.30) bir etki büyüklüğü, %5 hata payı, %80'lik bir güç ile her bir grupta en az 87'şer kişi olarak belirlendi. Katılmaya gönüllü olmayan oranı (%10) da hesaba katıldığında örnek büyüklüğü en az 98 olgu ve 98 kontrol olarak belirlendi. Bu çocukların anneleri/bakımverenleri ile görüşülerek çocuk bakım uygulamalarını içeren anket formu doldurulmuştur. Toplanan veriler SPSS 22,0 paket programında değerlendirilmiş; ki-kare ve lojistik regresyon analizi yapılmıştır. BULGULAR: Çalışmaya malnütrisyon tanısı almış 102, malnütrisyonu olmayan 102 beş yaş altı çocuk alınmıştır. Olgu ve kontrol grubundaki çocukların yaş ortalaması sırasıyla 13.95 9. 34 ve 15 .32 11.50'dır. Olguların %45.1, kontrollerin %46.1'i kız çocuktur. Lojistik regresyon analizi sonrasında, düşük doğum ağırlığının 15.05 (%95GA:2.39-94.78) kat, düşük aylık gelirin 10.84 (%95GA:3.41-34.47) kat, hala emzirmemenin 6.95 (%95GA:2.34-29.64) kat, annelerin yetersiz el yıkama davranışının 4.38 (%95GA:1.65-11.66) kat, son iki hafta içinde ateş varlığının 3.64 (%95GA:1.36-9.76) kat, çocuğun aşısız/eksik aşılı olması 10.80 (%95GA; 2 .59-45.00) kat anlamlı olarak malnüstrisyon riskini artırdığı belirlenmiştir. SONUÇ: Bu çalışmada beş yaş altı çocuklarda malnütrisyonun düşük doğum ağırlığı, düşük aylık hane geliri, emzirmeme, son iki haftada ateş varlığı, yetersiz el yıkama alışkanlıkları ve eksik aşılı/aşısız olma ile ilişkili olduğu bulunmuştur. Uganda'da birey ve toplum düzeyinde, genel olarak, çocuk beslenmesini iyileştirmeyi amaçlayan stratejik girişimler öncelenmelidir.
Hemiparetik serebral palsi'li çocuklarda ayak-ayak bileği karakteristiklerinin denge ve fonksiyon üzerindeki etkisi

Varol, F. Hemiparetik Serebral Palsi'li Çocuklarda Ayak-Ayak Bileği Karakteristiklerinin Denge ve Fonksiyon Üzerindeki Etkisi, Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü Protez Ortez ve Biyomekani Programı, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2015. Bu çalışma Hemiparetik SP'li çocuklarda ayak-ayak bileği karakteristiğinin denge ve fonksiyon üzerindeki etkisini araştırmak için yapıldı. Çalışmaya yaş ortalamaları 9,00 1, 81 olan 12 sağlıklı çocuk ve yaş ortalamaları 8,58 1, 93 olan kaba motor fonksiyon sınıflama sistemine göre seviye I-II olan 12 Hemiparetik SP'li olmak üzere toplam 24 çocuk dahil edildi. Tüm çocuklara, Ayak postür indeksi, naviküler düşme, naviküler yükseklik ölçümü ve ark yükseklik oranı hesaplaması gibi yöntemler uygulanarak ayak postürleri belirlendi. Ayrıca statik ve dinamik pedobarografik analiz yapıldı. Stabilometrik platformda postüral salınımlar kaydedildi. Pediatrik denge skalası, pediatrik uzanma testi ve süreli kalk yürü testi ve süreli merdiven çıkma-inme testi, 10 m yürüme hızı gibi süreli performans testleri kullanılarak denge ve fonksiyonel performansları ölçüldü. Tüm bu parametrelerin gruplar arası farklılıkları ve elde edilen ayak postürü parametreleri ile denge ve fonksiyonel testler arasındaki ilişkiler incelendi. Hemiparetik SP'li çocuklardaki ayak postürü sağlıklı çocuklara kıyasla pronasyonda bulundu (p<0,05). Hemiparetik grup etkilenen taraf pedobarografik analiz sonuçlarında etkilenmeyen tarafa kıyasla istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulundu(p<0,05). Ayak postürü değerlendiren tüm ölçümlerde gruplar arasında anlamlı farklılık vardı (p<0,05). Hemiparetik SP'li çocukların, sağlıklı çocuklara oranla daha fazla postüral salınım gösterdikleri belirlendi (p<0.05). Ayak postürünün, statik ve dinamik plantar basınç dağılımının denge ve fonksiyonel aktivite performansı üzerinde etkili olduğu bulundu. Çalışmanın sonucunda, hemiparetik SP'li çocukların fizyoterapi ve rehabilitasyon programlarının belirlenmesinde ayağa ilişkin tüm parametrelerin ayrıntılı değerlendirilerek denge ve fonksiyonel aktivitelerin artırılmasına yönelik tedavi yaklaşımlarında göz önünde bulundurulmasının önemi vurgulandı.
Beyin tümörü nedeniyle ameliyat olan çocukların ebeveynlerinin gereksinimlerinin belirlenmesi

Bu araştırma beyin tümörü nedeniyle ameliyat olan çocuk hastaların ebeveynlerinin gereksinimlerini belirlemek amacıyla prospektif tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırma, Gazi Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi Beyin ve Sinir Cerrahisi Servisi'nin Pediatrik Nöroşirurji bölümünde ameliyat olmak üzere ilk defa kliniğe yatan ve beyin tümörü tanısı konulmuş çocukların ebeveynleriyle yürütülmüştür. Araştırmada veriler araştırmacı tarafından literatürden yararlanılarak geliştirilen 'Ebeveyn ve Çocuk Hastayı Tanıtan Soru Formu', 'Ebeveyn Gereksinimlerini Belirleme Formu' ile toplanmıştır. Ebeveyn ve Çocuk Hastayı Tanıtan Soru Formu araştırmanın başında bir kez uygulanmış olup, Ebeveyn Gereksinimlerini Belirleme Formu ameliyat öncesinde, ameliyat sonrası erken dönemde (0-1. gün), taburculuk sırasında yüz yüze görüşme yöntemi ile ve ameliyat sonrası 1. ayda ebeveynlere telefonla görüşülerek uygulanmıştır. Araştırmada verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler ve ebeveynler tarafından verilen yanıtlara göre ifadelerin önem sırası göz önüne alınarak belirlenen ağırlıklı toplamlar kullanılmıştır. Ebeveynler ameliyat öncesi dönemde ameliyatın yararlı olma durumunu; ameliyat sonrası erken dönem, taburculuk dönemi ve ameliyattan 1. ay sonraki dönemde çocuğun bakımı ve dikkat etmeleri gereken durumları en önemli gereksinim olarak belirtmişlerdir. Ebeveynler hastane süreci ve sonrasında ekonomik sıkıntı yaşadıklarını, bu süreçte yaşadıkları en önemli duyguların da 'stres', 'kendini suçlama' ve 'sıkıntı hissi'olarak ifade etmişlerdir. Araştırmadan elde edilen veriler doğrultusunda beyin tümörü tanısı nedeniyle ameliyat olan çocukların ebeveynlerinin gereksinimlerini karşılamak için ebeveyn eğitim programlarının oluşturulup uygulanması ve ebeveynlere danışmanlık hizmeti verilmesi önerilmektedir.
Anne sütü eğitimlerinin emzirme süresine ve çocuğun antropometrik ölçümlerine etkisi, tokat merkez örneği

Anne Sütü Eğitimlerinin Emzirme Süresine ve Çocuğun Antropometrik Ölçümlerine Etkisi, Tokat Merkez ÖrneğiAnne sütü çocuğun gelişimde önemli bir yere sahiptir. Çalışmamızda 24-30 ay arası çocuğu olan annelerin; anne sütü eğitimi alma durumunu, emzirme ve anne sütüyle ilgili bilgilerini, emzirme uygulamalarını, emzirme sürelerini ayrıca emzirme eğitimlerinin emzirme süresi ile çocuğun antropometrik ölçümlerine etkisini araştırmayı amaçladık. Bu çalışma, 01 .06.2017- 01.08. 2017 tarihleri arasında Tokat Merkez Aile Sağlığı Merkezleri'ne kayıtlı, 24-30 ay arası çocuğu olan 184 anneye araştırmacı tarafından anket uygulanması ile yapılan tanımlayıcı ve kesitsel tipte bir araştırmadır. Çalışmamıza katılan annelerin yaş ortalaması 29,75 5, 64 idi. Annelerin %78,3' ü emzirme eğitimi almıştı. Emzirme eğitimi en çok aile hekimliğinde alınmıştı (%53,1). Çalışmamızda annelerin 98,9' unun bebeğini bir süre emzirdiği, %77,2' sinin ilk dört ay, %51,1' inin ilk altı ay bebeğini yalnız anne sütü ile beslediği saptandı. Bebeklerin % 53 ,8'inin ilk yarım saatte, % 78,8' inin ilk 1 saatte, % 92,9' unun ise ilk iki saat içinde emzirilmeye başlandığı görüldü. Bebeğe ilk besin olarak anne sütü verildiğinde yalnız anne sütü ile beslenme süresi ve toplam anne sütü ile beslenme sürelerinin uzadığı saptandı. Emzirme eğitimlerinin yalnız anne sütü verme süresini etkilemediği fakat toplam anne sütü verme süresini uzattığı saptandı. Ayrıca çalışmamızdaki çocukların 24 aylık antropometrik ölçümleri ile anneye verilen emzirme eğitimi arasında da ilişki bulunamadı. Çalışmamızda yalnız anne sütü alma ve ilk bir saat içinde emzirme oranlarının ülke ortalaması üzerinde olması sevindiricidir. Emzirme eğitimlerinin toplam emzirme süresini uzatması eğitimlerin önemini bir kez daha ortaya çıkarmaktadır. Ancak formül mama verme oranının %47,3, emzirme davranışını olumsuz yönde etkileyebilecek olan biberonla beslenme oranının %45, 7 ve emzik verme oranının %46, 2 gibi yüksek düzeylerde olması düşündürücüdür. Bu açıdan bebek dostu sağlık kuruluşları kapsamında emzirme eğitimlerinin daha kapsamlı olarak düzenlenmesi, annelere daha etkin şekilde eğitim ve destek verilmesi için en uygun şartların sağlanması gerekmektedir.
Epilepsi tanısı olan olgularda oksidatif stres düzeyi ve serum prolidaz aktivitesinin değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışma ile epilepsili çocuklarda oksidatif stres düzeyinin serum prolidaz aktivitesiyle birlikte değerlendirilmesi ve aralarındaki ilişkinin araştırılması amaçlandı. Yöntem: Çalışmaya bir veya daha fazla antiepileptik alan epilepsi tanılı 61 olgu ve 32 sağlıklı çocuk alındı. Daha sonra hasta grubu 27'si monoterapi, 34'ü politerapi olmak üzere 2 gruba ayrıldı. Gruplardan alınan venöz kan örneklerinden çalışma sonunda serum Prolidaz aktivitesi, TAS ve TOS düzeyleri ölçüldü. OSİ; TOS/TAS'a oranlanarak bulundu. İstatistiksel analizler SPSS 11,5 istatistik programı ile değerlendirildi. p<0, 05 değeri anlamlı olarak kabul edildi. Bulgular: Hasta grup ile kontrol grubu arasında serum prolidaz aktivitesi, TAS, TOS, ve OSİ değerleri arasında istatistiksel olarak fark bulunurken; politerapi ve monoterapi alan hastalar arasında anlamlı fark bulunmadı. Ayrıca politerapi alan hasta grubu ile kontrol grubu serum prolidaz aktivitesi, TAS, TOS ve OSİ düzeyleri istatistiksel olarak karşılaştırıldığında aralarında anlamlı fark bulundu (p<0,05). Aynı şekilde monoterapi alan hasta grubu ile kontrol grubu serum prolidaz aktivitesi, TAS, TOS, ve OSİ düzeyleri istatistiksel olarak karşılaştırıldığında aralarında anlamlı bir fark vardı (p<0,05). Sonuç: Sonuç olarak bizim çalışmamızda, oksidatif stres düzeyi ve kollajen yıkımında aktif rolü olan prolidaz enzim aktivitesi politerapi ve monoterapi alan epilepsi hastalarında yüksek bulundu. Artmış oksidatif stres düzeyine bağlı olarak kollajen turnoverininin bozulduğunu ve muhtemelen kollajen yıkımının artmış olduğunu göstermektedir. Bu nedenle, uzun süreli antiepileptik ilaç kullanılan epilepsi hastaları, artmış oksidatif stres ve çeşitli kardiyovasküler komplikasyonların gelişimi açısından takip edilmelidir.
Mandibular retrognati ile karakterize sınıf II maloklüzyona sahip ve uykuda solunum bozukluğu gözlenen pediatrik hasta grubunda genetik kökenin araştırılması

Araştırma kapsamında, Sınıf II maloklüzyon ve mandibular retrognatiye sahip bireylerde Obstrüktif Uyku Apne Sendromu'nun genetik kökeninde rolü olabileceği düşünülen faktörler incelenmiştir. Tedavi olmak amacıyla Ankara Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ortodonti Anabilim Dalı'na başvuran, Sınıf II malokluzyona sahip, alınan anamnezde horlaması olan ve ağız solunumu yaptığı tespit edilen 48 birey çalışmaya dahil edilmiştir. Klinik muayenede; hastaların dişsel ilişkilerine bakılmış, profilleri değerlendirilmiş, fonksiyonel muayeneleri yapılmış ve detaylı anamnezleri alınmıştır. Rutin ortodontik kayıtlar ve kan örnekleri elde edilmiştir. Rutin ortodontik kayıtların yanı sıra tedavi başında Home Sleep Study ile hastaların solunum disfonksiyonlarının derecesi belirlenmiştir. Elde edilen veriler Student-t testi ile istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Bu projede TNFRSF1A, PSTPIP1, 5 HTT(SLC6A4), ACE, APO E, IRS 1 genleri dizi analizi yöntemiyle incelenerek, bu genlerde hastalık etkeni olabilecek polimorfizm ve mutasyonlar saptanmıştır. PMP22 ve PHOX2B genlerinde ise herhangi bir polimorfizm veya mutasyon görülmemiştir. Hyoid kemiğin superoinferior konumunu belirten HH1 uzunluğu, OSAS'lı bireylerde daralmış posterior havayoluna bağlı olarak hyoidin aşağıda konumlanması sebebiyle artmaktadır. Çalışma grubumuzda da HH1 uzunluğu, ortalama 15,26 5, 99 değeriyle bilinen norm değerlerin üzerinde bulunmuştur. Kraniofasial ölçümler değerlendirildiğinde HH1 değeri, aynı gen bölgesinde genetik değişiklik saptanan grupta (n=3) genetik değişiklik saptanmayan gruba (n=35) göre anlamlı derecede fazla bulunmuştur (P<0,01). Bu araştırmayla Obstrüktif Uyku Apne Sendromu'nun genetik kökeninde rolü olabilecek faktörler ortaya çıkarılmaya çalışılmış ve bireylerin ailesel geçiş konusunda bilinçlendirilmesi sağlanmıştır.
20. yy. müzik eğitim yöntemleri ile müziğe başlangıçta bedenin kullanımı

Çocuklar duyarak, görerek, dokunarak tanırlar. Kavrama ardından gelir. Bu nedenle çocukların eğitimi müzik, öykü, resim, konuşma, hareket, dans bağlantılarım içermelidir. Küçük yaş kuşağında ve müziğe yeni başlayan kişilerde, bedenin katılımıyla oyun ortamında yapılan eğitim; keşfetmeye dayalı, doğal aşamalarla gelişen motive edici bir ortamdır ve eğitime aktif olarak katılmayı sağlayan bir öğrenme biçimi olmalıdır. Amaç; oyun yaratmak değil, kişilerin oyuna eğitim amaçlı katılmalarını sağlamaktır. Böylece öğrencilere, farklı alanlar arasındaki bağlan kendi kendilerine kurarak, doğrudan yaşama ve tanıma olanağı verilmiş olur. Müziğin temel kavramlarının kuramsal olarak değil, oyun ortamında yaşatılarak aktarılması bilgileri daha kalıcı hale getirecektir. Böylece çocuk çalgı ve teknik eğitimler için gerekli altyapıya sahip olarak müzik yaşamlarına devam edebilirler.
Ingeborg Von Zadow'un çocuk oyunu üçlemesindeki korku unsurunun incelenmesi ve bir oyununda sahne uygulaması

Dünyanın korkulacak bir yer olduğunu, çocukların dünyasının bundan farklı bir yer olmadığı savını öne süren Ingeborg von Zadow, 'Ben ve Sen', 'Pompenya' ve 'Sadece İkimiz' adlı oyunlarını bir araya getiren çocuk oyunu üçlemesinde, bu savını kanıtlamaya çalışır. Zadow, insan için var olan, insanla var olan ve insanla şekillenen tiyatro sanatı aracılığıyla, insanın yaşamının ilk anlarından itibaren 'benlik' oluşumunu etkileyen duygulanımlarının, düşünsel deneyimlerinin, sorgulamalarının 'çocuk' dünyasındaki karşılıkları nelerdir, nasıldır? Çocuk hayatın neresindedir? sorularına yanıtlar arar. Bu sanat çalışmasında Zadow'un çocuk oyunu üçlemesinde yer alan 'korku' unsurları temel alınarak; çocuk tiyatrosunda korku duygusunun doğru tarif edilebilmesi amaçlanmış olup; çalışmayla, çocukların toplumda sağlıklı bireyler olarak var olabilmeleri, gerçek sorunlarının tesbiti, gelişimlerine katkı sağlanması hedeflenmiştir. Öte yandan Zadow'un genel olarak oyunlarını, oyun kişilerinin birbirleriyle ilişkilerini gözeterek, yalın bir dil kullanarak, sınırları çizilmiş dar mekanlar tasarlayarak ve çocukların hayal gücünü harekete geçirecek biçimde kurgulamasından hareketle, çocuk tiyatrosunun çağa uygun sahneleme önerileriyle ileriye götürülmesi; alışılagelen salt didaktik çocuk tiyatrosu algısının dönüştürülmesine de yardımcı olacağı düşünülmüştür. Çalışmanın kuramsal çerçevesi ve pedagojik perspektifi, yapılan kaynak araştırmaları dışında, başta yazar olmak üzere, ayrıca bir çocuk psikoloğu ile yürütülen görüşmeler ışığında oluşturulmuştur. Çalışmanın uygulama bölümünde Ingeborg Von Zadow'un üçlemesinden 'Sadece İkimiz' örnek oyun olarak seçilmiş; dramaturgi tercihleri ve reji konsepti belirlenip sahne uygulaması gerçekleştirilmiştir. Örnek uygulamada çocukların dünyasındaki korkulara ışık tutacak temel unsurlar olarak yazarın da işaret ettiği 'sevgi ve dostluk' düşüncesinin altı çizilmiştir. Çocuk ile yetişkin kavramlarının dönüşümü ve iç içeliği göz önünde bulundurularak yetişkin bireyler ile çocukların aynı platformda buluşması hedeflenmiş; çocuk tiyatrosunun genellikle dayandırıldığı didaktik yapının dışına çıkılarak; toplumsal, çevresel, kişisel faktörlere dayalı korkular sonucunda 'örülen duvarlar' ın, yarının 'özgür' bireylerine engel teşkil etmemesi hedeflenmiştir.
Okulöncesi dönem 4-6 yaş arası çocuklarda aileden kaynaklanan beslenme bozukluklarının incelenmesi

Araştırma, 4-6 yaş okul öncesi kuruma devam eden 183 çocuk ve aileleri üzerinde yapılmıştır. Araştırmada, anket formu kullanılmıştır. 29 sorudan oluşan anket formu, ailelerin beslenme alışkanlıklarını, çocuklarını beslerken gösterdikleri tutum ve davranışları saptamak amacıyla aileler tarafından doldurulmuştur. 29 sorudan oluşan anket formu, çocukların beslenme alışkanlıklarını belirlemek amacıyla aileler tarafından doldurulmuştur. Sonuçların istatistik değerlendirilmesinde t-testi kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, aileler çocuklarına tokluk durumlarında yemek yedirdiklerinden, çocuklar da tokluk durumlarında yemek yemektedirler. Aileler, çocuklara servis edilen yemeği sevmediği durumlarda yemesi için başka bir yiyecek hazırlamakta, çocuklarda bu durumu davranış haline getirmektedirler. Aileler günlük tüketilmesi gereken besin gruplarından yeterli miktarda tüketmemekte, ailelerin bu beslenme alışkanlığı çocukların besin guruplarından yetersiz miktarda tüketmesine neden olmaktadır. Aileler, evlerinde abur-cubur ve şekerleme türü ürünler bulundurmakta, bu durum çocukların da bu yiyecekleri sık tüketmesine neden olmaktadır. Ailelerin bu beslenme tutumları, çocuklarda yanlış beslenme alışkanlığına, dolayısıyla çocuklarda beslenme bozukluğuna yol açmaktadır.
Çocukluk çağı travmasının şizofreni kliniği ile ilişkisi

Bu çalışmanın amacı; şizofreni hastalarında çocukluk çağında travmaya maruz kalma ile hastalığın seyri, hastalık özellikleri ve yaşam kalitesi arasındaki ilişkiyi ve ciddi çocukluk çağı travmalarının şizofreni hastalığının klinik görünümü ile ilişkisini incelemektir. Gereç ve yöntem: Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi psikoz polikliniğinde takip edilen DSM-IV-TR kriterlerine göre şizofreni tanısı olan 100 hasta çalışmaya alındı. Hastalar ile ayrıntılı klinik görüşme yapılarak çocukluk çağı travma varlığı, şiddeti ve hastalığın klinik görünümü değerlendirildi. Hastalar öncelikle sosyodemografik özellikler ve hastalık özellikleri açısından karşılaştırılmak üzere 'travma var' ve 'travma yok' olarak iki gruba ayrıldı. Sonrasında, şizofreni hastalığının klinik görünümü ile ciddi travmanın ilişkisini araştırmak üzere sınıflandırmamıza göre orta ve ağır şiddette travma bildiren hastalar 'ciddi travma var' adı altında, herhangi bir travma bildirmeyen hastalar 'ciddi travma yok' adı altında gruplandırıldı. Hastalara sosyodemografik ve klinik bilgi formu, PANSS, WHOQOL-BREF-TR, Calgary Şizofrenide Depresyon Ölçeği, CTQ- 28 uygulandı. Bulgular: Çocukluk çağı travma öyküsü olan hastalarda, travma öyküsü olmayanlara göre; hastalığın daha erken yaşta başladığı, hastalığın remisyon dönemlerinde daha fazla rezidüel belirti olduğu ve daha fazla kendine zarar verme davranışı öyküsü olduğu tespit edildi. Ciddi çocukluk çağı travma öyküsü olanlarda pozitif belirtilerden işitsel varsanı, yorum yapan sesler, görsel varsanılar, suçluluk ya da günahkarlık sanrıları, büyüklük sanrıları, dinsel sanrılar, kontrol edilme sanrıları, düşünce okunması, düşünce sokulması ve düşünce çekilmesi sanrılarının daha yüksek oranda görüldüğü saptandı. Ciddi çocukluk çağı travma öyküsü olanlarda, olmayanlara göre; negatif belirtilerden kısıtlı duygulanım, duygusal alanda daralmanın ve eksiklik sendromunun daha düşük oranda görüldüğü tespit edildi. Ciddi çocukluk çağı travma öyküsü olanlarda major depresif bozukluk ve antidepresan kullanımı öyküsünün daha fazla olduğu saptandı. Çalışmamızda CTQ- 28 toplam puanı ile WHOQOL-BREF-TR fiziksel, psikolojik, sosyal ve çevre alanı arasında negatif korelasyon olduğu tespit edildi. Sonuç: Çocukluk çağı travma öyküsü olan hastalarda, hastalığın daha kötü seyrettiği, pozitif belirtilerin ve depresif bozukluğun daha sık görüldüğü, çocukluk çağı travma öyküsü olmayan hastalarda eksiklik sendromunun daha fazla olduğu tespit edildi. Bu bulgular doğrultusunda ciddi çocukluk çağı travma yaşantılarının yaşamın ilerleyen dönemlerinde gelişen şizofreni hastalığının kliniği ile ilişkili olduğu söylenebilir.
Çocuklarda effüzyonlu Otitis Media'nın vestibüler sistemin üzerindeki etkisinin posturografi ile araştırılması

Effüzyonlu otitis media, çocuk yaş grubunda iletim tipi işitme kaybına yol açan en sık neden olarak karşımıza çıkmaktadır. EOM, akut enfeksiyon bulgu ve belirtilerinin bulunmadığı ancak orta kulak boşluğunda, sağlam kulak zarı arkasında, sıvı birikimiyle tanımlanan orta kulağın enflamatuar yanıtıdır. EOM, Östaki borusu işlev yetersizliği ya da akut otitis media'yi izleyen enflamatuar yanıt nedeniyle spontan olarak ortaya çıkar. EOM genellikle kendiliğinden iyileşen bir hastalık olmasına rağmen hastaların 1 /7'sinde sekel ve komplikasyonlar görülebilir. Bu çalışmanın amacı posturografi testi kullanılarak EOM'nin denge üzerindeki etkisini araştırmak ve ventilasyon tüpü tatbiki yapılan hastalarda olası vestibüler semptomlarda iyileşme olup olmadığını araştırmaktır. Vestibüler sistemi değerlendirmek için objektif, noninvazif, sensitif olan dinamik posturografi testi kullanılmıştır. Kompüterize Dinamik Posturografi denge kontrolünde olası sensoriyel, motor ve santral adaptasyon bozuklukların objektif değerlendirilmesinde kullanılan bir değerlendirme tekniğidir. Çalışmamızda bilateral effüzyonlu otitis media nedeniyle bilateral tüp tatbiki ameliyatı endikasyonu konulan çalışma grubu, ve aynı yaş grubunda olan ama effüzyonlu otitis media veya herhangi bir kulak patolojisi olmayan kontrol grubu karşılaştırılmıştır. Tüp tatbiki endikasyonu konulan 23 çocukta preoperatif ve postoperatif birinci ve dördüncü haftalarda posturografi testi yapıldı. Her posturografi testinden önce detaylı nörolojik muayene, kulak muayenesi ve işitme testi yapılmıştır. Orta kulak değerlendirilmesi, timpanik zarın pnömotik otoskop ve mikroskop muayenesi ile, odyometri ve timpanometri ile yapıldı. Kontrol grubunu oluşturan 17 çocuğa da posturografi testi bir kez yapılmıştır. Yapılan istatistiksel analizlerde çalışma ve kontrol grubu arasında posturografi bulgu ve sonuçları yönünden anlamlı farklılık bulunamamıştır (p>0.05). Çalışma grubunda preoperatif ve postoperatif posturografi verileri arasında istatiksel olarak anlamlı farklılık bulunamamıştır (p>0.05). Elde edilen veriler 5 yaş üstündeki çocuklarda bilateral effüzyonlu otitis media'nın vestibüler sistem üzerinde etkisinin olmadığını göstermiştir.