Beş yaş üzeri çocuk femur cisim kırıklarının konservatif ve cerrahi tedavi sonuçlarının karşılaştırılması

Çocukluk çağı femur kırıklarının tedavisinde kullanılacak yöntem hakkında fikir birliği yoktur. Genel kanı 0 5 yaş aralığında hastaların konservatif olarak tedavisine sonrası dönemde ise cerrahi yaklaşımlar genel olarak uygulanmaktadır. Hangi cerrahi tedavinin seçileceği konusunda ise fikir birliği yine yoktur. Plak-vida ile tespit popülaritesine kaybetmekte iken, Elastik çiviler ile Perkutan pinleme popüler olmuş gibi görünmektedir. Kliniğimizde 2005- 2010 yılları arasında; Traksiyon sonrası Pelvi Pedal Alçılama, Açık Redüksiyon Plak vida ile İnternal Tespit ve Elastik İntramedüller Çivilerle Kapalı Redüksiyon ve Perkutan Pinleme yöntemlerinden herhangi biri ile çocukluk çağı femur kırığı sebebi ile tedavi görmüş 5-10 yaş arası 77 hastanın 79 tedavi görmüş çocuk femur kırığı çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmamızda konservatif ve cerrahi olarak tedavi edilen hastalar arasında hastanede kalış süreleri, kırık kaynama süreleri, kaynama sonucu femurda AP- Lateral planda açılanmalar, destekli ve desteksiz yürüme süreleri, kısalık- uzunluk farkları açısından farklılıkları değerlendirilerek araştırılmıştır. Konservatif tedavi olan 51 hastanın yaş ortalaması 6 ,6(5-10) Titanyum Elastik Çivi ile tedavisi yapılan 8 hastanın yaş ortalaması 5 ,9(6-10) ve Plak Vida ile İnternal Tespit uygulanan 18 hastanın yaş ortalaması 8,5 (5-10) dur. Çalışmamızdaki hasta gruplarının genel yapısına bakıldığında cinsiyet açısından; 55 hasta erkek çocuğu, 22 kız çocuğu olarak görülmektedir. Seçilen olguların hepsi kapalı kırıktı ve hastalarda ekstra cerrahi müdahale gerektirecek karaciğer yer alanması, dalak yer alanması gibi ek patolojiler mevcut değildi. Çalışmaya dahil edilen tüm olgularda ortalama 7 ,5(6-8) haftada kaynama elde edilmiştir. Hasta gruplarının hastanede kalma süreleri süreleri bakımından seçilen tedavi yöntemine göre anlamlı bir farklılık izlenmemiştir. Ortalama süreler; Traksiyon sonrası alçı uygulanan grupta; 14,7 (2-21) gün olarak görülmekte iken, cerrahi olarak tedavi edilen grupta 15,3 (8-22) gün olarak görülmektedir. Cerrahi olarak tedavi edilen hasta gurubunda materyal çıkarımIiçin gerçekleştirilen ikinci operasyonun hastanede kalış süresindeki artışın nedeni olarak görülmektedir. Traksiyon sonrası alçı ile tedavi edilen hastalarımız ortalama olarak 7 ,5(6-8) hafta alçı içerisinde kalmış sonrasında ağırlık vererek basmaya başlamış ve desteksiz olarak yürüme süreleri ortalama 9,9 (8-14) hafta olarak görülmüştür. Cerrahi olarak tedavi ettiğimiz hasta grubunda ise destekli mobilizasyon süreleri 8 ,2(8-12) hafta ve desteksiz olarak yürüme süreleri ortalama 10 ,5(8-18) hafta olarak görülmüştür. Olgular kontrollerinde klinik ve radyolojik olarak değerlendirildi. Klinik olarak; ekstremite uzunluğu, iç-dış rotasyon farkı, eklem hareket açıklığına bakıldı. Radyolojik olarak hastalara AP-Lateral direk grafi çekilerek görüntülendi. Elastik çivilerle intramedüller olarak tedavi edilen hastalarda sonuçlarımız ayrıca Flynn'in tarif ettiği kriterlere göre yeniden değerlendirildi. Olgular (Flynn kriterlerine göre, Bkz. Tablo 9); uzunluk farkı, açısal deformite ve klinik olarak ağrının olup olmaması seklinde yorumlanmış olup, buna göre 5 olguda mükemmel sonuç, 3 olguda iyi sonuç elde edilmiş olup, kötü sonuç elde edilmemiştir. Çalışma sonucunda olguların sonuçları göz önüne alındığında çocuk femur kırıklarında hastaya uygulanacak tedavi yönteminin seçiminde yaş faktörünün önemli olduğu, konservatif tedavi uygulamalarında femurda açılanma ve ekstremitede kısalık ile kaynamanın daha fazla olduğu görülmüştür. Uygulanan tedavi yönteminin hastanede kalış süresi üzerinde anlamlı bir fark oluşturmadığı görülmüştür.