turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Obez çocuklarda ve adölesanlarda leptin (+19) ag, leptin (2548) ga ve leptin reseptör gln 223 arg gen polimorfizminin, obezite ve metabolik sendrom ile ilişkisi

Obezite kabul edilir ölçülerin üzerinde aşırı yağlanma durumudur ve bilindiği üzere multifaktöriyel bir sağlık sorunu olup genetik ve çevresel faktörler arasındaki etkileşimin sonucu olarak ortaya çıkan klinik bir durumdur. Metabolik sendrom merkezi ya da abdominal obezite, hipertansiyon, hipertrigliseridemi, düşük HDL-K ve yüksek açlık glukoz düzeylerinden en az üçüne sahip olunması olarak tanımlanmaktadır. Leptin, dolaşımdaki miktarı vücuttaki yağ kütlesi ile orantlı olan metabolik ve nöroendokrin bir hormondur. Gıda alımını azaltarak ve enerji harcanmasını artırarak vücut ağırlığını, homeostazını düzenlemektedir. Leptin geninde bulunan birçok polimorfizmin obezite ile ilişkili olduğu görülmüştür. Amaç: Bu çalışmanın amacı obez çocuklarda ve adölesanlarda Leptin (+19) AG, Leptin (2548) GA ve Leptin Reseptör Gln 223 Arg Gen polimorfizminin obezite ve metabolik sendrom ile ilişkisinin belirlenmesidir. Yöntem-Gereç: Çalışmaya Eylül 2014 - Mart 2015 tarihleri arasında Gaziosmanpaşa Üniversitesi Hastanesi Çocuk Sağlığı Hastalıkları Kliniği'ne başvuran obezite tanısı alan 174 hasta ve 150 sağlıklı çocuk dahil edildi. Bütün olguların yaşları 6 ile 17 yaş arasında idi. Olguların antropometrik ölçümleri, klinik ve laboratuar sonuçları kaydedildi. Leptin (+19) AG, Leptin (2548) GA ve Leptin Reseptör Gln 223 Arg Gen polimorfizminin genotiplendirmesi Polimeraz Zincir Reaksiyonu yöntemi ile gerçekleştirildi. Bulgular: Obez çocuklarda yaş ortalaması 11,6 2, 79 yıl iken, sağlıklı kontrol grubunda 10 ,95 3,36 yıl olarak saptandı. Leptin( +19) AG, Leptin (2548) GA gen polimorfizm ve obezite arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmadı, p > 0,05 olarak bulundu. Leptin Respetör Gln 223 Arg Genom GG, AG ve AA, obezlerde 24, 54 ve 68 iken, kontrol grubunda 1877 ve 55 idi. p değeri p < 0,05 olarak saptandı. Leptin (+19) GA, Leptin ( 2548 ) GA ve Leptin Reseptör Gln 223 Arg polimorfizm ile metabolik sendrom arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmadı p > 0 ,05. Sonuç: 20 yılı aşkın süredir yapılan araştırmalar vücut ağırlığının belirlenmesinde genetik faktörlerin çok önemli roller oynadığını ifade etmektedir. Yaptığımız çalışmada Leptin (+19) AG, Leptin (2548) GA gen polimorfizim ile obezite ve metabolik sendrom arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişiki bulunmadığı ancak bizim çalışmaya dahil ettiğimiz obez grupta Leptin Reseptör Gln 223 Arg polimorfizm ile obezite arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişiki olduğu, ancak metabolik sendrom ile olmadığı görüldü.
Okul çağı çocuklarının beslenme alışkanlıklarının değerlendirilmesi ve oyunla beslenme eğitiminin beslenme alışkanlıklarına etkisi

Bu araştırmada amaç, okul çağı çocuklarının beslenme durumlarının değerlendirilmesi ve oyun ile verilen beslenme eğitiminin sağlıklı beslenme alışkanlığı kazandırmaya etkisinin incelenmesidir. Yarı deneysel, kontrol grupsuz ön test-son test deneme modeli ile yapılan araştırma İzmir Murat Reis İlköğretim Okulu'nda yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini Murat Reis İlköğretim Okulu'nda okuyan 8 yaşındaki 2. Sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise; eğitim öncesi, eğitim sonrası ve eğitimden 3 ay sonra her üç eğitime katılan 59 ilkokul öğrencisi oluşturmaktadır. Veri toplamada okul çağı çocuklarının tanıtıcı özelliklerini ve beslenme alışkanlıklarını içeren 'Okul Çağı Çocuğunun Beslenme Alışkanlıkları Anketi' ile öğrencilerin beslenme bilgisini ölçen 'Okul Çağı Çocuğunun Beslenme Bilgisi Anketi' kullanılmıştır. Öğrencilere beslenme alışkanlıkları anketi ve beslenme bilgisi anketi eğitim öncesi uygulanmıştır, daha sonra öğrencilere aktif öğrenme yöntemleri ve oyun ile beslenme eğitimi verilmiştir. Beslenme alışkanlıkları anketi ve beslenme bilgisi anketi eğitim sonrası ve eğitimden 3 ay sonra yeniden uygulanmıştır. Veriler SPSS 16.0 programında tanımlayıcı istatistik, Wilcoxon testi, McNemar testi, Shapiro-Wilk testi ile değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen verilere göre; öğrencilerin %59.3'ünün beslenme eğitimi almadığı, %84.7'sinin beslenme alışkanlıklarını 'iyi' olarak tanımladığı tespit edilmiştir. Öğrencilerin, eğitimden önce %50.8'inin, eğitimden sonra %30.5'inin, eğitimden 3 ay sonra %40.7'sinin gün içinde herhangi bir öğünü atladığı, her üç testte de en sık atlanan öğünün öğle yemeği olduğu saptanmıştır. Taze meyve ve meyve suyu tüketiminde herhangi bir değişiklik olmamasına rağmen taze sebze ve sebze yemekleri tüketimi artmış ancak davranışa dönüşmemiştir. Süt ve süt ürünleri tüketimi artış göstermiş ve davranışa dönüşmüştür. Yumurta tüketimi eğitim sonrası artış göstermesine rağmen davranışa dönüşmemiştir. Et ve beyaz et tüketiminde anlamlı bir değişiklik yoktur ancak deniz ürünleri ile kuru baklagillerin tüketimi eğitim sonrası artmıştır. Öğrencilerin eğitim öncesi %83.1'i televizyon karşısında yiyecek tükettiği, eğitim sonrası bu oranın azaldığı ancak davranışa dönüşmediği saptanmıştır. Öğrencilerin %86.4'ünün gün içinde fiziksel aktivite yaptığı saptanmıştır. Öğrencilerin beslenme bilgisi ortalaması eğitim sonrası ve eğitimden üç ay sonra artış göstermiştir. Verilen oyun ile beslenme eğitiminin beslenme bilgi, tutum ve davranışlara olumlu etki ettiği tespit edilmiştir.
Şanlıurfa'da sokakta çalışan ve çalışmayan çocukların sağlık davranışlarının belirlenmesi

Çalışma Şanlıurfa'da, sokakta çalışan ve çalışmayan çocukların sağlık durumlarının belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı tipte Şubat-Haziran 2016 tarihleri arasında yapılmıştır. Çalışmanın evreni, 2015 yılında yapılan 'sokakta çalışan çocukların mevcut durum analizi' adlı projede yer alan, en çok sokakta çalıştığını ifade eden Şanlıurfa Haliliye İMKB Çok Programlı Lise'sine devam eden tüm çocuklar oluşturmaktadır. Örnek seçiminde, Evreni bilinen örneklem formülüne göre = 0,01 % 99 güvenirlilik dikkate alınarak, çalışan çocuk 52 kişi çalışmayan çocuk 50 kişi olmak üzere toplam 102 lise öğrencisi çalışmanın örneklemini oluşturmaktadır. Veriler, veri toplama formu ve sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeği II ile yüz yüze görüşülerek oluşturulmuştur. Araştırma için Harran Üniversitesi Etik Kurulu, Milli Eğitim Müdürlüğü'nden ve katılımcılardan izin alınmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, tanımlayıcı istatistik ve ilişki testi olarak bağımsız gruplarda t testi ve varyans analizi yapılmıştır. Sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeği alt boyutu olan beslenmede çalışan çocuklar 17,8 5, 3 alırken, çalışmayan çocuklar 20 5 almıştır (p<0.05). Manevi gelişim alt boyutundan çalışan çocuklar 22 5. 6 alırken, çalışmayan çocuklar 24.1 4. 9 almıştır (p<0.05). Bu durum çalışan çocukların beslenme ve manevi gelişim konusunda sağlık davranışlarının çalışmayan çocuklara göre daha olumsuz olduğu belirlenmiştir. Sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeği II toplam puan ortalamasından çalışan çocuklar 110 26. 4 alırken, çalışmayan çocuklar 122 25. 1 almıştır (p<0.05). Bu durumu çalışmayan çocukların sağlık davranışları çalışan çocuklara göre daha olumsuz çıkmıştır. Çalışan çocukların yaşı artıkça sağlık sorumluluğu alt boyutu puan ortalamasının yükseldiği görülmüştür (p <0.05). Çalışan erkeklerde manevi gelişim boyutunda kadınlara göre daha olumsuz sağlık davranışları olduğu belirlenmiştir (p <0.05). Kardeş sayısı 1-3 arasında olan çalışan çocuklarda manevi gelişim puan ortalaması 24.5 4. 3 iken, kardeş sayısı 4 ve üzeri olan çalışan çocuklarda manevi gelişim puanı 20 .1 4.9, olarak belirlenmiştir (p <0.05). Çalışan çocukların ilk çalışma yaşına bakıldığında daha küçük yaşta başlayanların beslenme, manevi gelişim ve stres yönetiminde daha olumsuz etkilendiği belirlenmiştir (p <0.05). Çalışmayan çocuklarda ise bu faktörlerle ilgili anlamlı bir fark saptanmamıştır.
Bipolar bozuklukta bağlanma, çocukluk çağı travmaları, disosiyasyon ve aleksitimi arasındaki ilişkiler

Bipolar afektif bozukluğun etiyolojisi tam olarak aydınlatılamamış ve bazı psikolojik kavramlarla ilişkisi yeterince incelenmemiştir. Bu çalışmada BAB hastalarında bağlanma örüntüleri, çocukluk çağı travmaları, disosiyasyon ve aleksitimi düzeylerinin değerlendirilmesi ve kontrol grubu ile karşılaştırılması planlanmıştır. Çalışmaya Yüzüncü Yıl Üniversitesi Dursun Odabaş Tıp Merkezi Psikiyatri polikliniğinde Ruhsal bozuklukların tanısal ve istatiksel el kitabı tanı kriterlerine göre BAB tanısı almış olup takip edilen ve çalışma ölçütlerini karşılayan 40 ardışık hasta ile yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş 40 sağlıklı birey alındı. Katılımcılara Sosyodemografik soru formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, Disosiyatif Yaşantılar Ölçeği, Somatoform Disosiyasyon Ölçeği, Toronto Aleksitimi Ölçeği, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II, Depresyon Anksiyete Stres Ölçeği ve Young Mani Ölçeği uygulandı. İstatistiksel çalışmada anlamlılık değeri p< 0.05 olarak kabul edildi. BAB grubunda aleksitimi, somatoform disosiyasyon, disosiyatif yaşantılar, çocukluk çağı travmaları, yakın ilişkilerde yaşantılar envanterindeki anksiyöz bağlanma puanları ve kaçıngan bağlanma puanları anlamlı derecede yüksek saptandı. BAB'ta erken hastalık başlangıç yaşı ile kaçıngan bağlanma boyutu puanları ve çocukluk çağı fiziksel istismar puanlarının pozitif yönde korele olduğu gözlendi. Geçirilmiş depresif atak sayısı arttıkça disosiyatif ve aleksitimik belirtilerin arttığı saptandı. Ayrıca çocukluk çağı travmatik yaşantılarından duygusal ihmal, fiziksel ihmal ve istismar ile geçirilmiş depresif atak sayısının korele olduğu gözlenirken, geçirilmiş manik atak sayısı ile de fiziksel ihmal arasında korelasyon saptandı. Sonuç olarak bağlanma özellikleri ve çocukluk çağı travmaları gibi erken nörogelişimsel etmenlerin BAB gelişiminde ve hastalığın seyrinde önemli rolü olabilir. BAB hastalarında sağlıklı gruba göre daha fazla olduğu saptanan aleksitimik özellikler ve disosiyatif yaşantılar hastalığın seyri ile ilişkili diğer etkenler arasında sayılabilir.
Febril konvülziyonda prokalsitonin, CRP ve tam kan sayımının değerlendirilmesi

Amaç: Genel çocuk polikliniklerine, çocuk nöroloji polikliniğine ve çocuk acil servise başvuran febril konvülziyonu olan hastalarda bakteriyel enfeksiyonun göreceli iyi bir belirteci olan prokalsitonin düzeylerini ölçerek ateşi olan fakat nöbet geçirmeyen cinsiyet ve yaş uyumlu kontrol grubuyla kıyaslamayı amaçladık. Ayrıca bu hastaların CRP ve tam kan sayımı değerlerinin de iki grup arasında kıyaslanması planlandı. Bu çalışmada nöbet geçiren hastalardaki enfeksiyonun viral ve/veya bakteriyel orjinli olup olmadığının araştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma betimleyici tipte prospektif olarak Aralık 2017 -Mayıs 2018 tarihleri arasında Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları polikliniğine ve Çocuk Aciline başvuran 0-6 yaş arası 88 hasta ile yürütülmüştür. Araştırmaya dahil edilen bireylerin yaşları, cinsiyetleri, nöbet şekli, son nöbet süresi, nöbet sayısı, başka nöbet geçirme öyküsü, ailede epilepsi varlığı, konvülziyonu tetikleyen ilaç kullanımı, ek hastalık varlığı sorgulandı. Yaşları 0-12 ay, 13-36 ay ve 37-72 ay olmak üzere 3 grupta değerlendirildi. Viral ve bakteriyel ayrımı açısından PCT değerleri 0 ,15< ve 0,15 olacak şekilde hastalar 2 grupta incelendi. Bulgular: Araştırmaya dahil edilen bireylerin %48,9'u(n=43) febril konvülziyon geçirmiş, %51,1'i(n=45) ise febril konvülziyon geçirmemiştir. Bireylerin %45,5'i(n=40) kız, %54,5'i(n=48) erkek cinsiyetteydi. Prokalsitonin değerlerine göre hasta grupları arasında CRP ile prokalsitonin değerleri açısından anlamlı fark tespit edildi. CRP ile prokalsitonin ilişkisini gösteren ROC eğrisinde cut-off değeri 37,76 bulundu, ateş ile nöbet geçirme ilişkisi açısından bakılan ROC eğrisinde cut-off değeri 39,15 C bulundu. Sonuç: Febril konvülziyon erkek çocuklarda daha sık görülmektedir. Febril konvülziyonların çoğu ateşli bir hastalığın erken dönemlerinde ortaya çıkarlar ve sıklıkla ilk bulgudurlar. Febril konvülziyonlu katılımcıların ailelerinde epilepsi öyküsü, kontrol grubundan anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Febril konvülziyonlu çocuklarda jeneralize tonik klonik nöbetin ilk sırada olduğu tespit edilmiştir. Febril konvülziyonda ateş, % 80 viral nedenlere bağlıdır ve daha çok viral hastalıklarda febril konvülziyon görülmektedir. Araştırmamızda %67, 0 oranında lökosit yüksekliği saptanmış olup, febril konvülziyonlu grupta beyaz küre sayısının daha yüksek olduğu ancak bu yüksekliğin anlamlı olmadığı tespit edilmiştir. Febril konvülziyonlu hastalarda viral ve bakteriyel ayrımı yapılabilmesi için prospektif ve daha geniş çaplı araştırmalar yapılması gerekmektedir.
Çocuklarda üreteropelvik darlık deneyimleri

Bu çalışma ile pediatrik üreteropelvik bileşke darlığındaki deneyimlerimiziretrospektif olarak değerlendirmeyi amaçladık. YÖNTEMKliniğimizde 2006- 2019 yılları arasında üreteropelvik bileşke darlığı nedeni ile ameliyat edilen 64 hastanın verilerini retrospektif olarak inceledik. Vakalar yaş, cinsiyet, antenatal öykü, hidronefroz, ameliyat öncesi ve sonrası durumu, diferansiye böbrek fonksiyonu, izotopun böbrektentemizlenme yarı ömrü (T1/2), histopatolojik sonuçları, üriner sistem enfeksiyonu vereoperasyon açısından değerlendirildi. Gruplar arasındaki farkları test etmek için Anova ve Ki-Kare testleri kullanıldı. İstatistiksel olarak p<0, 05 altındaki değerler anlamlı kabul edildi. BULGULARHastaların ortalama operasyon yaşı 46,87 ay idi ve bunların 47'si (%73,4)erkek hastalardan oluşuyordu. ÜPBD %39, 1 (n=25) sağda, %56, 3 (n=36) solda ve%4, 7 (n=3) bilateral olduğu görüldü. Çalışmadakilerin %68,8'inde (n=44) antenatal hidronefroz tanısı mevcuttu. Hastaların sadece %6,3'inde (n=4) vezikoüreteral reflü olduğu gösterildi. Ameliyat öncesi ve sonrası ortalama DRF değerleri sırasıyla %49, 7 (%21-78) ve %49, 2 (%20-56) idi. Bütün hastaların T1/2 değerleri 20 dakikadan daha uzundu. Ortalama renal pelvis AP çapı 21.58 mm (10- 62 mm) idi. Eksize edilen patolojik spesmenin ortalama uzunluğu 10,26 mm (3-40 mm) vehipertrofinin daha baskın olduğu görüldü. Ureteri çaprazlayarak hidronefroza neden II olan aberan damarın hastaların %17,18'inde (n = 11) olduğu ortaya çıkarıldı. Kızçocuklarında, sol tarafta daha fazla görülmesi ve operasyon yaşının büyük olması istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Hidronefrozun aberan damar sebebi ileoluşmayanlarda oluşanlara göre daha fazla olması istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Diğer parametreler arasında anlamlı fark yoktu. Postoperatif 4 hastada nüksgörüldü (%6,2). SONUÇAntenatal tanılı ÜPBD hastalarının etiyolojisinde internal nedenler önemli bir rol oynamaktadır ve daha erken yaşlarda operasyona ihtiyaç duyulmaktadır. Bununla birlikte, daha geç yaşlarda teşhis ve ameliyat edilen hastaların etiyolojisinde aberan damar daha yaygındır.
Ankara il merkezindeki 8-18 yaş arası çölyak hastalarının tıbbi izlem durumunun ve diyete uyum oranının belirlenmesi, yaşam kalitelerinin değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amaçları, endoskopik biyopsi ile Çölyak hastalığı tanısı almış çocuklarda tıbbi izlemde kalma sıklığı ve süresi, diyete uyum oranlarının belirlenmesi, glutensiz diyetin arterial tansiyon ve antropometrik ölçümler üzerine etkisi ve hayat kalitelerinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Avrupa Çocuk Gastroenteroloji, Hepatoloji ve Beslenme Birliği kriterlerine göre tanı almış Çölyak hastalarından Ankara Yenimahalle Eğitim Araştırma Hastanesinde ve Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesinde en az bir yıl takipli olanlar ile Çölyak Derneği aracılığıyla ulaşılan en az bir yıl süreli izlemi olan, başka hastalığı olmayan ve çalışmaya katılmayı isteyen 8-18 yaş grubu 150 çölyak hastası çocuk ve ebeveyni, kontrol grubu olarak da Ankara Yenimahalle Eğitim Araştırma Hastanesi genel pediatri polikliniğine başvuran 150 sağlam çocuk ve ebeveyni çalışmaya alındı. Çalışmaya katılan bireylere 'genel bilgiler, çölyak hastalığıyla ilgili bilgiler, çocuklar için yaşam kalitesi ölçeği ve çölyak semptom indeksi olmak üzere 4 bölümden oluşan bir anket formu uygulandı. Hastaların vital bulguları ve antropometrik ölçümleri kayıt edildi. Bulgular: Hastaların ortalama izlem süresi 5 ,3 4(1-16) yıl idi. 144 hastanın (%96) düzenli aralıklarla takip edildiği, 6 (%4) hastanın ise tıbbi personelin izleminden çıktığı belirlendi. 108 (%72) hastanın diyete tam uyum gösterdiği saptandı. Başvuru anında yapılan antropometrik ölçümlere göre; obez hasta (Z skor >+2) yoktu, 8 hasta fazla kilolu (Z skor>+1) idi. En az 1 yıllık glutensiz diyet uygulanması sonrasında hastaların ortalama Beden Kitle İndeksi Z skoru tanı öncesine göre anlamlı ölçüde yüksekti (p<0,05). 15 hasta fazla kilolu, 1 hasta obez (Z skor>+2) olarak saptandı. Tansiyon ölçümleri yapılan hastaların hiçbirinde tansiyon yüksekliği saptanmadı. Diyetine tam uyan hastaların toplam yaşam kalitesi, tam uymadığını belirten hastalardan anlamlı ölçüde yüksek idi (p<0,05). Diyete tam uyan hastaların yaşam kalitesi Çölyak Semptom İndeksi'ne göre de yüksek idi (p<0,05). Çalışmaya alınan 150 hastanın 108'i (%72) kız, 42'si (%38) erkekti. Hastaların ortalama yaşı 12,7 3,3 yıl idi. En sık başvuru yakınmaları sırasıyla; karın ağrısı, ishal, karın şişliği idi. Sonuç: Çalışmaya alınan hastaların izlemde kalma süresinin ortalama 5,3 yıl olduğu, 144'ünün (%96) belirli aralıklarla izlendiği, 6'sının (%4) ise tıbbi izlemden çıktığı tespit edildi. 108 (%72) hastanın diyete tam uyum gösterdiği saptandı. Çölyak diyeti yapan hastaların süreç içinde antropometrik ölçümlerinin arttığı, uzun süreli Çölyak diyeti yapmanın arterial hipertansiyona neden olmadığı belirlendi. Diyet uyumu iyi olan çölyak hastalarının toplam yaşam kaliteleri ve çölyak semptom indeksi puanlarının daha yüksek olduğu tespit edildi.
Çocuk acil servisine başvuran adli çocuk olguların aile işlevselliğinin değerlendirilmesi

Ailenin; mevcut kültürün taşıyıcısı ve savunucusu olmak, ekonomik birlik ve bütünlük içerisinde olmak, çocuğun sosyalleşmesini ve eğitimini sağlamak, psiko-biyolojik bütünlüğü oluşturmak, bireylerle diğer toplumsal kurumlar arasında köprü görevi kurmak gibi geleneksel bazı işlevleri vardır. Çocukların gelişim süreçleri içinde çeşitli ev içi ve ev dışı kazalar geçirmesi kaçınılmazdır bir durumdur ve bu kazalara bağlı yer alanma/ölüm riskleri aile düzenini bozabilmekte ve işlevselliğini etkilemektedir. Bu çalışma çocuk acil servisine başvuran adli nitelikli çocuk olguların aile işlevlerini değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla; ailenin sosyodemografik verilerinin belirlenebilmesi için 'Aile Bilgi Formu', aile işlevselliğini değerlendirmek için ise 'Aile Değerlendirme Ölçeği', babaların çalışmaya gönüllü katılımı reddetmesinden dolayı, gönüllü olan annelere uygulanmış ve çalışma grubu ile eşleştirilmiş kontrol grubu ile karşılaştırılmıştır. Çocuk acil servisine başvuran adli nitelikli 124 çocuğun yaş ortalaması 6,78 5, 18 (min: 1; max: 17 )'dir. Annelerin yaşı değerlendirildiğinde; 18-25 yaş arası 15 (%12,1), 26-30 yaş arası 37 (%29,8), 31-40 yaş arası 56 (%45,2) ve 41 yaş ve üzeri ise 16 (%12,9) anne olduğu belirlenmiştir. Çocuk acil servisine başvuran adli nitelikli çocuk olguların annelerine uygulanan ADÖ'ye göre; annelerin yaşı, eğitim durumu, çalışıp çalışmadığı kontrol grubu ile karşılaştırıldığında Aile Değerlendirme Ölçeği toplam puanları arasında istatistiksel anlamda farklılık tespit edilmiştir (p<0.001). Eğitim düzeyi düşük ve yaşı küçük olan annelerin kontrol grubuna göre sağlıksız aile işlevselliğine sahip olduğu düşünülmektedir. Araştırma sonucunda ebeveynler ve çocuk arasında sağlıklı aile işlevselliğinin kurulabilmesi, dolayısıyla çocuklarda hayati yer alanma ve ölüme sebebiyet verebilecek ev içi ve ev dışı kazaların önlenmesine yönelik önerilerde bulunmuştur.
Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi çocuk onkoloji polikliniğine periferik lenfadenopati ile başvuran hastaların retrospektif değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, hastanemiz Çocuk Onkoloji Polikliniği'ne periferik lenfadenopati ile başvuran hastaların; epidemiyolojik özelliklerinin, klinik ve laboratuvar bulgularının, etiyolojik dağılımlarının ortaya çıkarılmasıdır. Yöntem: Ocak 2013 ile Ocak 2015 tarihleri arasında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Onkoloji Polikliniği'ne periferik lenfadenopati nedeniyle başvuran olgular incelendi. Olguların epidemiyolojik özellikleri, klinik ve laboratuvar bulguları dosyalarından retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular: Toplam 157 olgunun epidemiyolojik ve klinik verileri gözden geçirildi. Beş (%3,1) olguda yapılan incelemeler sonucunda lenfadenopati benzeri kitle olduğu saptandı ve değerlendirme dışında tutuldu. Geri kalan 152 olgunun verileri analiz edildi. Olguların 58'i kız (%38,2), 94'ü erkek (%61,8) idi, ortalama yaşları 6,48 4,39 yıl idi. Olgular etyolojik nedenlerine göre benign ve malign olarak tanımlandı. Benign olgular da 'viral lenfadenopatiler', 'bakteriyel lenfadenopatiler' ve 'diğer reaktif lenfadenopatiler' olmak üzere üç alt gruba bölündü. Buna göre lenfadenopati nedeni ile başvuran 152 olgudan 133'ünde (%87,5) benign,19'unda (%12,5) malign nedenler saptandı. Malign grupta ortalama lenfadenopati çapı; 3,29 2,18 cm idi (servikal: 3,3 2,2 cm, aksiller: 2,2 2,1 cm, inguinal: 0,6 0,3 cm). Benign grupta ortalama lenfadenopati çapı; 1,63 1,07 cm idi (servikal: 1,6 1,02 cm, aksiller: 1,1 1,1 cm, inguinal: 0,5 0,3 cm). Malign olgularda lenfadenopati çapı daha büyük saptandı. Benign grupta çoğunluğu 91 olguyla (%59,8) spesifik bir tanısı olmayan reaktif hiperplaziler oluşturdu. Malign grupta en sık neden lenfoma (%7,3) idi. Olguların 19'una (%12,5) biyopsi yapıldı. Bunların 12'sinde (%58) malign, 7'sinde benign (%42) nedenler saptandı. Lenfadenopatinin yaygınlığı açısından değerlendirildiğinde 22'si (%14,4) lokalize, 130'u (%85,5) generalize lenfadenopati idi. Sonuç: Çocukluk çağında lenfadenopati sık karşılaşılan fizik inceleme bulgusudur. Fizik incelemede lenf nodunun ele gelmesi çocuğu izleyen hekim ve ailesi için sıkıntılı bir durum yaratır. Lenfadenopatilerin çoğunda neden tekrarlayan enfeksiyonlara sekonder gelişen benign reaktif lenf nodu hiperplazisi olmakla birlikte malignitenin ilk bulgusu olarak da karşımıza çıkabileceği akılda tutulmalıdır.