turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de sosyal hizmet kurumlarında çalışanların örgütsel bağlılık ve iş tatminleri: Darülaceze Başkanlığı örneği

Günümüz iş hayatında örgütsel bağlılık ve iş tatmini önemle üzerinde durulan konulardandır. Çalışanların örgütlerine olumlu ve güçlü duygular beslediği örgütsel bağlılık, örgütlerin devamlılığı ve güçlenmesi açısından önemlidir. Örgütsel bağlılık terimi, örgütün bütününe yönelik çok geniş bir kavram iken iş tatmini terimi, daha dar anlamda olup bireyin işi ile alakalı duygusal tepkisini içermektedir. İş tatmininin artması örgütün büyümesi, başarı ve istikrarını etkilemekte; çalışanın da performansının yüksek olması işinden memnun olmasını gerektirmektedir. Sosyal hizmetin ortaya çıkışı, toplumdaki tüm bireylerin eldeki imkanlar ve fırsatlardan eşit derecede faydalanması temelidir. Sosyal hizmetin amacı, soyut ve genel ifadelerle belirlenmiş olup dengesizlikleri ortadan kaldırmayı hedefler. Temel hedef grubu, toplumda diğer bireylere göre dezavantajlı konumda bulunanlardır. Çalışmanın temel amacı sosyal hizmet alanında hizmet sunan farklı iş ve meslek gruplarından çalışanların örgütsel bağlılık ve iş tatminlerinin incelenmesidir. Çalışanların hizmet sağladıkları kuruma bağlılıkları ve yaptıkları işten aldıkları tatmin, bir anlamda çalışanların işe bakış ve iş yaşamlarındaki motivasyonlarını ve hizmet sundukları gruplara yaklaşımlarını olumlu/olumsuz olarak etkilemektedir. Çalışma, örgütsel bağlılık ve iş tatmini çerçevesinde Türkiye'deki en eski sosyal hizmet kurumlarından olan Darülaceze Başkanlığı'nda gerçekleştirilmiştir. Kurumun tercih edilme amacı, sosyal hizmet alanında faaliyet gösteren bir kurum olması ve aynı ayda üç farklı dezavantajlı gruba hizmet sunuyor olmasıdır. Bu kurumda çalışanların örgütsel bağlılık ve iş tatminlerinin incelenmesi, buradan hizmet alan yaşlı, engelli ve çocukların da aldıkları hizmetin etkinliğini ve kalitesini etkileyen önemli bir unsur olarak görülmektedir. Araştırmada nicel ve nitel analiz yöntemleri birlikte kullanılmıştır. Örgütsel bağlılığın iş tatminine etkisini ölçmek amacıyla toplam 158 anket uygulanarak veriler toplanmış ve SPSS programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Elde edilen bulgulara ve sunulan önerilere ilişkin bir nitel araştırma yöntemi olan yarı yapılandırılmış mülakat aracılığıyla görüşmeler alınmıştır. Nicel veri analizi kısmında korelasyon analizi, t-testi analizi ve anova analizi kullanılmıştır. Anketin ilk bölümü demografik sorulardan oluşmaktadır. İkinci bölümü Allen ve Meyer (1990) tarafından literatüre kazandırılan, geçerliliği ve güvenilirliği yerli ve yabancı araştırmacılar tarafından test edilmiş 'Örgütsel Bağlılık Ölçeği' kullanılmıştır. Üçüncü bölümde akademik değeri yüksek bir ölçek olan 'Minnesota İş Tatmini Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırma kapsamında yapılan analizlerde örgütsel bağlılık ve iş tatmini arasında bir ilişki olduğu, örgütsel bağlılık ve iş tatmini seviyesinin yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca kurumda çalışanların örgütsel bağlılık ve iş tatminlerinin cinsiyet ve vardiyalı çalışma sistemine göre farklılık gösterdiği ancak kurumda çalışılan süreye göre bir farklılık göstermediği sonuçları elde edinilmiştir.
Ayakkabı işçilerinde sitogenetik incelemeler

Çalışmamızda biri kadın, diğerleri erkek olan toplam 58 ayakkabı işçisi ve rasgele olarak seçilmiş biç bir mutajen ve kanserojen ajana maruz kalmamış 20 kişilik kontrol grubu üzerinde periferik kan lenfositleriyle, sitogenetik analiz yöntemi kullanılmıştır. Her iki grupta da, gap, kırık, asentrik fragman, rearrangement ve poliploididen oluşan hücresel hasarın sıklığı araştırılmıştır. Kromozomal hasar kontrol grubuna oranla, etkilenen grupta anlamlı bir şekilde yüksek bulunmuştur. Ayakkabı işçileri ve kontrol grubunu oluşturan bireylerin sigara kullanımları ve alkol alışkanlıkları hem kendi içlerinde hem de diğer grupla karşılaştırılmış, her iki durumda da karşılaşürılatt kriterler arasında bir ilişki bulunamamıştır. Ayrıca, çalışmaları sırasında benzenden etkilenme süresi ile kromozomal hasarın sıklığı arasında da anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. 47
Türkiyede'ki işçi kuruluşlarının uluslararası işçi kuruluşlarına üyelikleri ve sonuçları

YÜKSEK LİSANS TEZ OZU TÜRKİYE'DEKİ İŞÇİ KURULUŞLARININ ULUSLARARASI İŞÇİ KURULUŞLARINA ÜYELİKLERİ VE SONUÇLARI Mustafa Onur ÖZDEMİR Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kasım / 2003 Danışman: Doç. Dr. Ufuk AYDIN Küreselleşme ve beraberinde getirdiği değişen çalışma koşullan, sermayenin serbest dolaşımı, emek üzerinde olumsuz etkiler yaratmıştır. İşte bu durum ulusal alanda işlevlerini tamamlayan işçi sendikalarının, uluslararası alanda birleşerek sermayeye karşı ortak hareket etmesini gerekli kılmıştır. Temelleri Sanayi Devrimi ile atılan işçi sınıfının uluslararası alanda birleşmesi fikri, günümüze kadar gelişimini sürdürmüştür. Günümüzde ICFTU, WCL ve WFTU (World Federation of Trade Union - Dünya Sendikalar Federasyonu başta olmak üzere konu ile ilgili birçok uluslararası işçi kuruluşu bulunmaktadır. İşte bu çalışmanın amacı da; uluslararası işçi kuruluşlarının tarihsel gelişimini incelemek, günümüzde kurulu bulunan uluslararası işçi kuruluşlarının işlevlerini saptamak ve Türkiye'de kurulu bulunan işçi kuruluşlarının uluslararası işçi kuruluşlarına nasıl üye olduğunu araştırıp, bu üyeliğin sonuçlarını ortaya koyabilmektir. Birinci bölümde çalışmanın konusunu oluşturan uluslararası işçi kuruluşlarının tarihçesi ve günümüzde kurulu bulunan uluslararası işçi kuruluşları incelenmiştir. İkinci bölümde ise Türkiye'deki sendikal kuruluşların uluslararası işçi kuruluşlarına üyeliğini düzenleyen hukuksal mevzuatın tarihsel gelişimi, Türkiye'de kurulu bulunan sendikal örgütlerin uluslararası işçi kuruluşlarına nasıl ve ne amaçla üye olduğu incelenmiştir.
Aralıklı gürültünün işitme organı ve organizma üzerine etkilerinin Esenboğa havalimanında çalışan yükleme-boşaltma işçileri üzerinde araştırılması

Bu tezde gürültünün insan sağlığı üzerine işitsel ve işitsel olmayan etkileri gözden geçirilmesi ve gürültünün bazı işitsel ve kardiyovasküler etkilerini inceleyen bir saha çalışması değerlendirilmiştir. Havalimanında aralıklı olarak uçak gürültüsüne maruz kalan 101 yükleme-boşaltma işçisi ve konrol grubu olarak alınan 80 büro işçisi üzerinde kesitsel olarak yapılan bu çalışmada, gürültüye bağlı işitme kaybının prevalansı, semptomatolojisi, sigara alışkanlığı ile ilişkisi, ayrıca kardiovasküler sisteme ait parametreler olarak alınan sistolik ve diastolik kan basıncı ve nabız sayısı ile gürültüye maruziyetin ve gürültüye bağlı işitme kaybı prevalansının ilişkisi araştırılmıştır. Apron gürültü düzeyi (91, 05 + 10,38 dB, maksimum 107, 4 dB) 8 saatlik vardiyalar halinde çalışan ve koruyucu kullanmayan işçilerde, gürültüye bağlı işitme kaybı meydana getirecek şiddette olarak saptanmış ve gürültülü ortamda çalışan işçilerin %38,61'de gürültüye bağlı işitme kaybı belirlenmiştir. Bu işçilerin %58,97'si işitmede azalmadan yakınmamakta iken %43,59'unda tinnitus mevcuttur. Sigara alışkanlığı ile gürültüye bağlı işitme kaybı arasında bir ilişki saptanmamıştır.. Gürültüye maruziyet kardiovasküler parametrelerde herhangi bir değişikliğe neden olmamaktadır. Ancak gürültüye bağlı işitme kaybı olan grubun sistolik kan basıncı düzeyi kontrol grubundan yüksek olarak bulunmuştur. Bu durum hipertansiyonun gürültüye bağlı işitme kaybı için predispozan faktör olduğu görüşünü desteklemektedir. Aynca gürültüye maruz kalan işçilerin %20,51'inde ileri ya da belirgin işitme kaybı saptanması ve işçilerden hiçbirinin koruyucu kullanmaması özelde bu işyerinde genelde ise ülkemizdeki havalimanlarında periodik odyolojik taramaların, koruyucu kullanımı başta gelmek üzere işitme kaybına karşı önlemlerin alınmasının ve bu konuda eğitim verilmesi gerekliliğini ortaya koymuştur.
Yol yapım inşaatı işçilerinde sağlık algısı, sağlık riskleri ve sağlıklı yaşam biçimi davranışları

Yol Yapım inşaatı işçilerinde sağlık algısı, sağlık riskleri ve sağlıklı yaşam biçimi davranışları Amaç: Bu araştırmanın amacı yol inşaatında çalışan işçilerin sağlık algısı, sağlık riskleri ve sağlıklı yaşam biçimi davranışlarını belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipteki bu araştırma Mart 2019 tarihinde İstanbul'da özel bir şantiyede çalışan 412 işçi ile yapılmıştır. Veriler araştırmacı tarafından geliştirilen sosyodemografik anket formu, Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları Ölçeği II ve Sağlık Algısı Ölçeği ile toplanmıştır. Veriler SPSS 21,0 paket programı kullanılarak tanımlayıcı istatistikler, T-testi, Mann Whitney U testi ve tek yönlü varyans analizi ile değerlendirildi. Yanılma düzeyi 0.05 olarak belirlenmiştir. Bulgular: Katılımcıların tümü erkek işçilerdir. Katılımcıların %51,2'si sigara, %10,2'si alkol kullanmaktadır. İşçilerin %16,5'i daha önce bir iş kazası geçirdiğini bildirmiştir. Katılımcıların %47'sinin beden kitle indeksi 25'in üzerindedir ve %79,6'sı düzenli egzersiz yapmamaktadır. SYBD II ortalama puanı 208 üzerinden 127, 04 24,5 olarak bulunmuştur. İşçiler en yüksek puanı manevi gelişim (2,7 ,6) alt boyutundan almışlardır. En düşük puanı ise fiziksel aktivite (2,1 ,6) alt boyutundan almışlardır. Eğitim seviyesi ve medeni durum ile SYBD II puanı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Gelirini düşük olarak ifade eden işçilerin SYBD II ortalama puanı, gelirini yüksek olarak ifade eden işçilerin SYBD II ortalama puanından daha düşüktür (p< ,01). Katılımcıları %64,8'i sağlıklarını önemsediklerini ve %41,4'ü sağlıklı olmanın şans işi olduğunu ifade etmiştir. Sonuçlar: İşçiler riskli sağlık davranışları sergilemektedir. Gelir düzeyi sağlıklı yaşam biçimi davranışlarını etkilemektedir.
Fabrika işçilerinde eğitimin aile planlaması bilgi tutum ve davranışına etkisi

- Temmuz 1992 tarihleri arasında erkek işçilerin aile planlaması konusundaki bilgi - tutum - davranışlarını saptamak, konu ile ilgili eğitim vermek ve eğitim ile bilgi düzeyinde meydana gelen değişiklikleri saptamak amacıyla bir araştırma yürütülmüştür. Araştırmaya 190 erkek işçi alınmıştır. Bu işçilerin % 90'nın evli olduğu belirlenmiştir. İşçilerin % 50 .5'inin lise ve üstü bir öğretim kurumunu bitirmiş oldukları tesbit edilmiştir. Halen evli işçilerin % 24 .7'sinin evlilik süresinin 5 yıl ve daha az, % 22 .6'sının ise 15 yıldan fazla olduğu, % 51 .5'inin herhangi bir aile planlaması yöntemi kullandığı belirlenmiştir. Aile planlaması yöntemi kullanmakta olan evli işçilerin % 86 .4'ünün etkili ve modern aile planlaması yöntemleri ile korundukları tesbit edilmiştir. Türkiye'ye ilişkin verilerle karşılaştırıldığın da bu oranın yüksek olduğu görülmektedir. Cerrahi sterilizasyon yöntemini kullanan (vazektomi % 1.1 ve tüp Ligasyonu % 3.4) işçilerin oranı Türkiye ortalamasından yüksek bulunmuştur. İşçilere verilen 50 dakika süreli bir seanslık toplu eğitimden sonra yapılan değerlendirmede işçilerin bilgi düzeyinde anlamlı bir fark gözlenmemiştir. Eğitim özellikle eğitim düzeyi düşük olan ve geleneksel yöntem kullanan işçiler hedef alınarak planlanmış ancak sürekli olmaması nedeniyle yöntem kullanımında önemli fark elde edilememiştir. I Halka ulaştırılacak aile planlaması eğitiminin hem erkek hem kadınlara yönelik 59 ve eşler için eş zamanlı olarak planlanması, aile planlaması konusunda yapılacak eğitimlerin öncelikle toplu iş alanlarına yönelik olması ve işçi - işveren - işyeri sağlık birimi işbirliğinin sağlanması bu çalışmadan elde edilen bulgular ışığında önerilmektedir. 60
İletişim becerileri eğitiminin Mesleki Eğitim Merkezi'ne devam eden genç işçilerin iletişim becerilerini değerlendirmelerine etkisi

Bu araştırma, Mesleki Eğitim Merkezi'ne devam eden genç işçilere verilen iletişim becerileri eğitiminin genç işçilerin iletişim becerilerini değerlendirmelerine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma, 2001- 2002 öğretim yılında Ankara (4. Akşam Sanat Okulu) Mesleki Eğitim Merkezi'ne devam eden genç işçiler arasından seçkisiz örneklem yoluyla seçilen 46 öğrenciyle yürütülmüştür. Araştırmada ön test-son test kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmada, genç işçilerin iletişim becerilerini değerlendirmelerini ölçmek için Korkut (1996) tarafından geliştirilen İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmaya katılan deneklerin seçimi için Ankara Mesleki Eğitim Merkezi'ne devam eden öğrencilerden seçkisiz örneklem yoluyla sınıflar belirlenerek toplam 498 öğrenciye İBDÖ ve araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Araştırmada deneye etki edebilecek farklı değişkenleri belirlemek ve seçme yoluyla hata kontrolü sağlamak için Kişisel Bilgi Formu yoluyla toplanan değişkenlerin istatistiksel olarak İBDÖ puan farklarına bakılmıştır. Kişisel Bilgi Formu'yla toplanan yaş, cinsiyet, eğitim durumu, meslek dalı gibi değişkenlerden yaş ve eğitim durumu değişkenlerinde İBDÖ puanları açısından anlamlı fark bulunmuştur. Deney ve kontrol grubu için belirlenen gruplar, eğitim durumu olarak eşitlenmiş, yaş ve İBDÖ puanları açısından iki grup arasında anlamlı fark olmadığı saptanmıştır. Araştırmacı tarafından, deney grubundaki genç işçilere iletişim becerileri eğitimi vermek için beş oturumluk İletişim Becerileri Eğitim Programı hazırlanmıştır. Bu eğitim programı, deney grubuna haftada bir kez 90 dakika olmak üzere uygulanmış, kontrol grubuna ise herhangi bir işlem yapılmamıştır. Araştırmada, deneysel işlemden elde edilen verilerin analizinde deney grubunun ön test ve son test puanlarının karşılaştırılmasında bağımlı örneklem grupları için yapılan t testi kullanılmıştır. Deney ve kontrol gruplarının ön test-son test fark puanlarının karşılaştırılması ise bağımsız örneklem grupları için kullanılan t testi ile yapılmıştır, t testi sonuçlarına göre deney grubunun ön test-son test İBDÖ puan ortalamaları arasındaki fark. 05 düzeyinde anlamlı (p:.00); deney ve kontrol gruplarının ön test-son test fark puanları arasındaki fark da.05 düzeyinde anlamlı (p:.00) bulunmuştur. Sonuç olarak araştırma bulguları, iletişim becerileri eğitim programına katılan genç işçilerin iletişim becerilerini değerlendirmelerinin programa katılmayan genç işçilere göre daha olumlu olduğunu ortaya koymuştur.
Afetlerde psikososyal destek hizmetlerinin AFAD'da çalışan sosyal çalışmacılar tarafından değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, afet ve acil durumlarda psikososyal destek hizmetlerinin mevcut durumunu AFAD'da çalışan sosyal çalışmacıların bütüncül değerlendirmeleri ile keşfetmek ve ortaya çıkarmaktır. Bu açıdan araştırma afet ve acil durumlarda psikososyal destek hizmetlerinin genelci yaklaşım ile uygulanması ve geliştirilmesi gerektiğine dayanmaktadır. Bu çerçevede AFAD'da çalışan sosyal çalışmacıların öz değerlendirmelerine, kurumsal değerlendirmelerine, alanı ve ülke genelinde psikososyal destek hizmetlerini değerlendirmelerine odaklanılmıştır. AFAD'ın farklı illerinde görev yapan 13 sosyal çalışmacı ile yapılan derinlemesine görüşmelerde sosyal çalışmacıların deneyimleri dikkate alınmıştır. Analiz, AFAD'da çalışan sosyal çalışmacıların görev aldıkları afet ve acil durumları, mesleki sorunlarını, alanda yaptıkları çalışmaları, psikososyal müdahalede kullandıkları araçları, psikososyal destek planları hakkındaki görüş ve deneyimlerini, psikososyal destek hizmetlerinin genel sorunlarını anlamak amacıyla yapılmıştır. Gerçekleştirilen analiz sonucunda, AFAD'da çalışan sosyal çalışmacıların masa başında çalışmaktan çok afet/acil durumlara katıldıklarında daha fazla mesleki doyum aldıklarını ifade ettikleri görülmüştür. Kurumsal düzeyde ise görev tanımlarının olmaması ve psikososyal destek hizmetlerinin önemsenmemesi gibi sorunların yaşandığı belirtilmiştir. Özellikle deneyimli sosyal çalışmacılar tarafından psikososyal destek planlarının içerik olarak iyi olmasına rağmen sahada işlevsel olmadığı ifade edilmiş ve deneyimleri neticesinde böyle bir kanaatleri olduğu ortaya çıkmıştır. Afet ve acil durumlarda psikososyal destek hizmetlerinin ülke genelindeki genel sorunları arasında koordinasyonsuzluk ile yetkin kişilerden oluşan personel havuzunun olmayışı belirtilmiştir. Bu kapsamda araştırma, afet ve acil durumlarda psikososyal destek hizmetlerinin geliştirilmesi için kurum düzeyinde, uygulama özelinde ve akademik çalışmalar çerçevesinde neler yapılabileceğine ilişkin öneriler ile son bulmaktadır.
Bina inşaatında çalışan işçilerde bel ağrısının değerlendirilmesi

Bu kesitsel çalışmanın amacı bir inşaat şirketinde çalışan işçilerde bel ağrısı prevalansının incelenmesi ve bel ağrısını etkileyen risk faktörlerinin belirlenmesidir. Araştırmanın evreni bir inşaat şirketinde çalışan 347 işçidir. İnşaat işçilerinde bel ağrısını değerlendirmek için kişisel bilgileri ve iş öyküsünü, bel ağrısı risk faktörleri günlük yaşam aktivitelerini sorgulayan Oswestry skalasını içeren anket formu Ağustos-Eylül 2009 tarihleri arasında yüz yüze görüşülerek uygulanmıştır. Tüm işçilere bel ağrısından korunmayı içeren eğitim verilmiştir ve eğitim öncesi son 6 ayda işe başlayan 21 işçiye bel ağrısıyla ilgili bilgilerini ölçen anket formu yanıtlatılmış ve 1 ay sonra aynı anket formunu tekrar yanıtlayarak eğitimin etkinliliği değerlendirilmiştir. Bu çalışmada bel ağrısının yaşam boyu, yıllık, aylık ve nokta prevelansları sırasıyla %53.6, %33.4, %15.3, %14. 4 olarak bulunmuştur. İş memnuniyeti, iş monotonluğu, ağırlık taşıma ve kaldırma, dönerek ve öne eğilerek ağırlık kaldırma ya da taşıma risk faktörü olarak belirlenmiştir. Bel ağrısı olan inşaat işçilerinde oswestry puanının ve ağrı skalalarının daha yüksek olduğu bulunmuştur. Eğitim sonrası bilgi puanı eğitim öncesi bilgi puanından daha fazla ve aralarındaki farklılık anlamlı bulunmuştur. İnşaat işçilerinin kişisel ve mesleki risk faktörleri açısından bilgilendirilmesi, işe girişte bel ağrısını önlemeye yönelik eğitimlerin verilmesi, işgücü kaybına ve maliyete neden olan bel ağrısı prevelansının azaltılabileceği düşünülmektedir.
Hastane çalışanlarının iş doyumu ve tükenmişlik durumlarının aile yaşamına etkisi: Kurum ev idaresi personeli üzerine bir uygulama

Bu araştırma, hastanelerde çalışan kurum ev idaresi personelinin iş doyum ve tükenmişlik düzeylerinin aile yaşamlarına olan etkisinin belirlenmesi amacıyla planlanmış ve yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini, Ankara da faaliyet gösteren hastanelerdeki kurum ve ev idaresi personeli oluşturmaktadır. Araştırmayı kabul eden Yüksek İhtisas Hastanesi, Numune Hastanesi, Ankara Eğitim Araştırma Hastanesi, Hacettepe Hastanesi, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi ve Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi İbni Sina Hastanesinde görev yapan kurum ev idaresi personeline (n=684) anket uygulanmıştır. Araştırmada kullanılmak üzere hazırlanan anket formu dört bölümden oluşmakta olup, birinci bölümde, hastanelerde çalışan ev idaresi personelinin bazı bireysel özelliklerini belirlemeyi amaçlayan 31 kapalı uçlu soruya yer verilmiştir. Anketin ikinci bölümünde çalışanların iş doyum düzeylerini belirlemeye yönelik Minnesota İş Doyum Ölçeği kullanılmıştır. Anketin üçüncü bölümünde çalışanların tükenmişlik düzeylerini belirlemeye yönelik Maslach Tükenmişlik Ölçeğinden faydalanılmıştır. Anketin dördüncü bölümünde ise ev idaresi personelinin aile yaşamının çeşitli yönlerini değerlendirilmesini amaçlayan ve konuyla ilgili yapılmış çalışmalardan yararlanılarak hazırlanan 14 maddelik iş-aile yaşamı ölçeği kullanılmıştır. Personelin iş doyum, tükenmişlik düzeyleri ve iş-aile yaşamlarına ilişkin görüşleri ile işi sevme, işi değiştirmeyi düşünme, iş sorunlarının aileye etkisi, işe ilişkin sorunlarını evde anlatma, kurumda çalışma süresi, departmandaki çalışma süresi, günlük çalışma süresi, kurumdaki görevi, iş yerinde sorun yaşama sıklığı, her gün işe istekli gelme durumlarına göre anlamlı bir farklılık olduğu (p<0,05) belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, iş doyum düzeyleri en yüksek grubu ev idaresi koordinatörü yardımcısı olarak çalışan kişiler oluştururken; tükenmişlik düzeyi en yüksek grubu ise ekip şefi-gözetmen grubu oluşturmaktadır. Çalışma bulgularına ilişkin gerçekleştirilen korelasyon ve regresyon analizi sonuçları, çalışanların iş doyum ve tükenmişlik düzeylerinin aile yaşamları üzerinde etkili olduğunu ortaya koymuştur. Araştırma sonuçlarına göre; ev idaresi personelinin; içsel doyum, genel doyum, duygusal tükenme, kişisel başarı ile genel tükenmişlik düzeyleri ile aile yaşamları arasındaki Pearson Korelasyon Katsayısının önemli olduğu görülmüştür.
Karşıyaka Sağlık Grup Başkanlığı bölgesindeki gıda ile ilgili sıhhi müesseselerde çalışan çocuk ve genç işçiler üzerinde bir inceleme

KSGB bölgesindeki gıda ile ilgili sıhhi müesseselerde çalışan çocuk ve genç işçiler üzerinde yapılan bu araştırma tanımlayıcı ve kesitsel özellik taşımaktadır. Gıda ile ilgili sıhhi müessese kapsamı içinde lokanta, pastahane, pideci, hamburgerci, kebapçı, kahvehane, tavukçu, sakatatçı v. b. gibi işyerleri ele alınmıştır. Veriler bu işyerlerinde çalışan 18 yaşına kadar çocuk ve gençlerden anket yöntemi ile toplanmıştır. Elde edilen bulgulara göre KSGB bölgesindeki bu işyerlerinde tüm çalışanlar arasında %14. 9 oranında çocuk ve genç işçi çalışmaktadır. Çalışan bu çocuk ve gençlerin büyük bir kısmı erkektir. Çocuk ve genç işçilerin %52.1'inin ilkokulu bitirdikten hemen sonra çalışmaya başladığı görülmektedir. Çalışan çocuk ve gençlerin %28.7'si ise hem çalışmakta hem de öğrenimine devam etmektedir. Çocuk ve genç işçilerin %31.6'sı aile bütçesine katkı, %22.6'sı aile işletmesinde ailesine yardım amacıyla, daha az oranlarda da meslek öğrenmek ve okula gitmek istememek gibi nedenlerden dolayı çalışmaktadırlar. Çocuk ve genç işçilerin yarısına yakın bir oranı her gün işe gitmekte ve %64.1'i günde sekiz saatten fazla çalışmaktadır. Araştırmamıza katılan çocuk ve gençlerin nerdeyse yarısı saat 20 .00den sonra da çalışmaktadır. Çocuk ve genç işçilerin %71.4'ü ilk çalışmaya 12-15 yaş grubunda başlamıştır. Çalışan çocuk ve gençlerin %86.8'inin sosyal güvencesi yoktur. Ayrıca her gün çalışan çocuk ve gençlerin %79.0'ı haftada bir gün izin kullanırken %82.0't yıllık izin kullanmaksızın çalışmaktadır. Çocuk ve genç işçilerin %91.5'inin işe başlarken sağlık raporu alınmamıştır. Sağlık raporu olan 20 çocuktan sadece biri altı ayda bir düzenli kontrole gitmiştir.
DİSK örneğinde Türkiye'de sendika ve siyaset ilişkisi

Sendikaların birer baskı grubu olmaları ve işçi sınıfının tüm ekonomik ve sosyal çıkarlarının siyasetten bağımsız düşünülememesi sendika-siyaset ilişkisini kaçınılmaz ve zorunlu kılmıştır. Bu ilişkiden dolayı sendikalar ve siyasi partiler sürekli iletişim ve etkileşim içinde olmuşlar ve birbirleriyle mücadele etmişlerdir. Sendikaların hükümetlere, siyasi partilere ve devlete karşı tutumlarında ideolojileri belirleyici olmuş, bu bağlamda sendikalar ideolojileri doğrultusunda farklı mücadele alanları ve yöntemleri geliştirmişlerdir. Sendikal hareketin doğuşu ve gelişimi süreci ele alındığında sendikalar birçok ülkede siyasette belirleyici roller üstlenmiş ve kapitalist sistemi tehdit eder hale gelmişleridir. Türkiye'de sendikal hareketin gelişim sürecine bakıldığında, toplu sözleşme ile sınırlı sendikacılığa karşı ''sınıf'' ve ''kitle'' sendikacılığını ve siyasal mücadeleyi ön plana çıkaran sendikacılık anlayışıyla DİSK, işçi sınıfı mücadelesine önemli katkılarda bulunmuştur. Bu çalışmada DİSK'in hem Türkiye sendikal hareketine hem de işçi sınıfının siyasallaşmasına ve sınıf bilincinin oluşmasına sağladığı katkılar ideolojik ve pratik boyutlarıyla incelenmiştir. Çalışmada, kuruluşundan 1980 Askeri Müdahalesine kadar, Türkiye'de siyasete ve sendikal harekete damgasını vuran DİSK'in, siyasetle ve siyasi partilerle olan bağı ayrıntılı bir biçimde incelenmiş, ayrıca 1980 sonrası yaşadığı değişim ve güç kaybının nedenleri ortaya konulmaya çalışılmıştır.