turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocukluk çağı inflamatuvar bağırsak hastalıklarının hastalık gruplarına ve semptom başlama yaşına göre özelliklerinin değerlendirilmesi

İnflamatuvar bağırsak hastalıkları, gastrointestinal sistemin multifaktöriyel kronik idiyopatik inflamasyonu ile karakterize bir grup multisistemik hastalıktır. Crohn hastalığı, ülseratif kolit ve sınıflanamayan kolit formları mevcuttur. Aynı zamanda yaş gruplarına göre de sınıflandırılmakta olup yaşa göre hastalık seyri değişkenlik göstermektedir. Bu çalışmaya Hacettepe Üniversitesi Çocuk Gastroenteroloji, Hepatoloji ve Beslenme Bilim Dalı'nda 2000- 2017 yılları arasında İBH tanısıyla izlenmekte olan 92 hasta dahil edildi. Hastalar ülseratif kolit veya Crohn hastalığı tanısına göre ve semptom başlama yaşının 6 yaştan önce veya sonra başlamasına göre gruplandırılarak değerlendirildi. Semptom başlangıcı 6 yaştan önce olanlar erken başlangıçlı İBH olarak adlandırıldı. Hastaların 57'si (%61,9) Crohn hastalığı, 33'ü (%35,8) ülseratif kolit ve 2'si (%2,2) sınıflanamayan kolit tanısı ile izlenmekte idi. Semptom başlama yaşı Crohn hastalığında ülseratif kolite göre daha düşüktü (6,95, 6 yıl/9,65, 0 yıl). Semptom başlama ile tanı arasında geçen süre 0,1 ile 13,8 yıl arasında değişmekte idi. Crohn hastalığında semptom başlangıcı ile tanı arasında geçen süre daha uzundu (1,42, 0 yıl/1,11, 9 yıl). Crohn hastalığında en sık başvuru yakınmaları karın ağrısı ve ishal iken, ülseratif kolitte kanlı dışkılama idi. Laboratuvar tetkiklerinde en sık dışkıda gizli kan pozitifliği, anemi ve CRP yüksekliği görüldü. Crohn hastalığında eritrosit sedimentasyon hızı ve CRP ülseratif kolite göre daha yüksekti. Onsekiz hastada akut faz reaktanları normal sınırlardaydı. Özefagogastroduodenoskopide en sık midede tutulum saptandı. Kolonoskopide ülseratif kolit hastalarının tümünde anormal bulgu saptanmış olup en sık pankolit (%54,5) mevcuttu. Beş (%15,1) hastada 'backwash ileit' saptandı. Crohn hastalarında en sık ileokolonik tutulum (%45,6) görüldü. Yedi hastada kolon normalken terminal ileumda tutulum vardı. Histopatolojik değerlendirmede en sık rastlanan anormal bulgu aktif kolitti. Tedavide en sık 5 -ASA, steroid ve azatiyopürin kullanıldı. Konvansiyonel tedaviye cevap vermeyen 10 hastaya anti-TNF tedavisi verildi. İmmünolojik değerlendirme yapılan 48 hastanın 20'sinde (%41,7) immün yetmezlik saptandı. Dördüne kök hücre transplantasyonu yapıldı. Transplantasyon sonrası 2 hastanın kliniği düzeldi ve tedavileri kesildi. Semptom başlangıcı 6 yaşın altında olan 36 (%39,1) hasta mevcuttu. Altı yaş altındaki hastalarda Crohn hastalığı daha sıktı (%75,0/%53,6). İlk semptomdan tanıya kadar geçen süre 6 yaş altı grupta daha uzundu (2,02, 7 yıl/0,91, 0 yıl). Altı yaş altında en sık yakınma ishal (%80,6) iken 6 yaş üzerinde yakınma karın ağrısı (%87,5) idi. Crohn hastalığında izole üst GİS tutulumu 6 yaş altında hiçbir hastada görülmedi. Ülseratif kolitte her iki yaşta en sık pankolit görülmüş olup 6 yaş altında proktit veya sol kolon tutulumu gözlenmedi. Altı yaş altında büyüme geriliği, komplikasyonlar ve dirençli hastalık daha sıktı.
Kalp pili takılan pediatrik aritmi hastalarının fiziksel uygunluk ve fiziksel aktivite düzeylerinin değerlendirilmesi

Kalp pili olan çocuklarda fiziksel uygunluk ve fiziksel aktivite düzeylerini değerlendiren bir çalışma bulunmamaktadır. Amacımız, kalp pili takılan pediatrik aritmi hastalarının fiziksel uygunluk ve fiziksel aktivite düzeylerini sağlıklı akranları ile karşılaştırarak değerlendirmekti. Çalışmaya, yaşları 7-18 yıl arasında değişen 27 pediatrik aritmi hastası ve 21 sağlıklı birey dahil edildi. Fiziksel uygunluk, Münih Fiziksel Uygunluk Testi ile değerlendirildi. Objektif fiziksel aktivite düzeyini değerlendirmede ardışık 7 gün süre ile kayıt alan SenseWear Armband metabolik holter cihazı kullanıldı. Bireylerin fonksiyonel egzersiz kapasitesi altı dakika yürüme testi (6DYT) ile, kardiyorespiratuar kapasite, koşu bandında yapılan semptomla limitli maksimal egzersiz testi ile değerlendirildi. MFT'nin toplam puanı ve alt parametreleri kalp pili olan grupta anlamlı olarak daha düşük bulundu (p<0,05). Hastaların; toplam enerji harcaması, aktif enerji harcaması, fiziksel aktivite düzeyi, toplam mesafe ve adım sayısı sağlıklı yaşıtlarından anlamlı olarak daha düşüktü (p<0,05). Sedanter ve düşük, orta şiddetli ve şiddetli fiziksel aktivite süreleri her iki grupta benzer bulundu (p>0,05). Kalp pili olan hastaların 6DYT mesafesinin, % 6DYT mesafesinin, egzersiz testinde ulaşılan zirve iş yükü ve zirve kalp hızı değerlerinin sağlıklı akranlarından anlamlı olarak düşük olduğu belirlendi (p<0,05). Sonuç olarak; kalp pili takılan pediatrik aritmi hastalarının; fiziksel uygunluk düzeyleri, fiziksel aktivite düzeyleri, fonksiyonel ve maksimal egzersiz kapasiteleri sağlıklı bireylere göre daha düşüktür. Kalp pili olan pediatrik aritmi hastalarına uygun fiziksel aktivite ve egzersiz programları ile egzersiz kapasitelerinde, fiziksel uygunluk ve fiziksel aktivite düzeylerinde iyileşme sağlanabilir. Bu konuyu değerlendiren ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.
Kanama bozukluğu olan çocuklarda ortodontik yaklaşımlar

Hemofili hastalarında ortodontik tedavilerden geçmişşte kaçınılmaktaydı. Ancak, günümüzde bu görüş geçerliliğini yitirmiştir. Bunun sebebi, ortodontik tedavinin genel sağlık durumunu olumlu etkilemesi, dolayısı ile sistemik hastalığı olan çocuklar için bir gereklilik olmasıdır. Bu tez çalışmasının amacı, Türkiye'deki hemofili çocuklardaki ortodontik tedavi ihtiyaçlarını araştırmak, çocukların velilerinin ortodontik tedaviye karşı yaklaşım ve korkularını belirlemek ve ortodontik tedavi ihtiyacı olan hemofili çocuklar için hastaları, velileri ve hekimleri bilgilendirecek bir tedavi protokolü oluşturmaktır. Çapraz-kesitsel olarak tasarlanan çalışmada hemofili çocuklar ile sağlıklı kontrol grubunu oluşturan çocuklar arasındaki ağız sağlığı ve maloklüzyon indeksleri karşılaştırılmıştır. Her iki grubu da 5-15 yaş aralığında olan 58 çocuk oluşturmaktadır. Çürük indeksi için dmft, DMFT indeksi, ortodontik tedavi ihtiyacının değerlendirilmesi için ICON ve IOTN indeksleri ve anketler kullanılmıştır. Çalışma grubunun dmft ortalamaları kontrol grubundan istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Çalışma grubunun ICON ve IOTN ortalamaları kontrol grubundan istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Hemofili çocukların ortodontik tedavi görebileceği konusunda ailelerin daha fazla bilgilendirilmesine ihtiyaç duyulmaktadır. Erken dönemde yapılan koruyucu ve durdurucu ortodontik tedaviler büyük önem taşımaktadır. Çocuk diş hekimleri bu konuda bilinçli olmalı ve hemofili hastasına müdahale edebilme konusunda kendisini yeterli hissedecek bilgi birikimine sahip olmalıdır.
Serebral palsili çocuklarda likralı kompresyon giysi ortezinin gövde stabilitesi ve üst ekstremite fonksiyonelliği üzerine etkinliğinin araştırılması

Serebral palsili çocuklarda yetersiz kas gücü ve duyusal entegrasyon bozukluğu sebebiyle postüral kontrol bozulmuştur. Vücudun merkezinde yer alan gövde postürün kontrolünde önemli rol oynamaktadır. Daha iyi gövde kontrolüyle elde edilen proksimal stabilitenin artması üst ekstremite fonksiyonlarında iyileşmeye yol açabilmektedir. Likra bazlı kompresyon giysi ortezleri ekstra proprioseptif girdi sağlayarak vücut farkındalığında artışa yol açar. Bu giysi ortezlerinin aynı zamanda proksimal stabiliteyi ve üst ekstremite fonksiyonlarını arttırdığı öne sürülmektedir. Bu çalışmada amaç SPIO yelek adlı bir çeşit likralı kompresyon giysi ortezi kullanımın oturma sırasında denge ve postürde, oturma fonksiyonunda, gövde asimetrisinde, kalçanın lateralizasyonunda ve kaba el becerisinde iyileşmeye yol açıp açmayacağını araştırmaktı. Bu tek kör randomize kontrollü çalışmaya gövde kontrolü bozuk olan 3-7 yaşlarında 24 serebral palsili çocuk dahil edildi. Oturma fonksiyonu ve oturma sırasında postür ve dengenin değerlendirilmesinde Oturmanın Değerlendirilmesi Skalası ve Kaba Motor Fonksiyon Ölçümü'nün oturma bölümü kullanıldı. Kaba el becerisinin değerlendirilmesinde Kutu-Blok Testi kullanıldı. Değerlendirmeler tedavi öncesinde, ortez giyildikten hemen sonra tedavi sonrasında, TS 1. ve 3. aylarda yapıldı. Gövde asimetrisinin ölçümü ve ortezin kalça lateralizasyonuna olan etkisinin değerlendirilmesi için TÖ ile TS 6. ay arasında Cobb, Modifiye Cobb açılarındaki ve Migrasyon İndeksi 'deki değişim saptandı. Oturmanın Değerlendirilmesi Skalası'nda SPIO gruplarına göre daha az iyileşme gösteren kontrol grubu haricinde tüm gruplarda benzer iyileşmeler gözlendi. Aynı zamanda ortez giyildikten hemen sonra oturma sırasında postür ve dengenin kontrolü ve kaba el becerisi de iyileşme gösterdi. TS 6. ayda CA ve MCA anlamlı olarak azalırken, Mİ istatiksel anlamlı değişiklik göstermedi. CA hariç radyografik ölçümlerdeki değişimler gruplar arasında benzerdi. CA değerleri kontrol grubunda daha az değişim gösterdi. Oturma sırasında postür ve dengede ve üst ekstremite fonksiyonunda SPIO yeleğin anlık etkisi mevcuttur. SPIO yeleğin tedavi sırasında kullanımı oturma postüründe, gövde asimetrisinde, oturma fonksiyonunda ve üst ekstremite fonksiyonlarında iyileşmeye yol açmaktadır.
Kistik fibrozis dışı bronşiyektazi tanılı hastaların klinik özelliklerinin değerlendirilmesi

Bronşiyektazi, bronş duvarının kalıcı dilatasyonu ile seyreden kronik inflamatuvar bir hastalıktır. Bu çalışmada kistik fibrozis dışı bronşiyektazi tanılı çocuk olguların klinik, laboratuvar ve radyolojik özelliklerinin retrospektif olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Alerji Bilim Dalı ve Çocuk Göğüs Hastalıkları Polikliniğinde Ocak 2010 -Ocak 2015 tarihleri arasında kisitik fibrozis dışı bronşiyektazi tanısı konularak takip edilen 98 olgu alındı. Olguların; klinik, laboratuvar ve radyolojik incelemeleri, etiyolojik faktörler, eşlik eden hastalıkların varlıkları değerlendirildi. Olguların kız-erkek oranı 1,3 idi (69/51). Tanı öncesi semptom süresi ortanca 3 ay (1-14 ay) ve tanı yaşı ortanca 10 yıl (1-16 yıl) olarak bulundu. Olgularda en sık görülen semptom öksürüktü (n:91, %92,5) ve ikinci sırada balgam çıkarma yer alıyordu (n:56, %57). Tanı anında yapılan SFT'ler hastaların %18'inde restriktif, %16'sında ise obstrüktif tipteydi. Son SFT'lerin %10'u restriktif %19'u obstrüktif tipteydi. Etiyolojik faktörler içinde en sık nedenler enfeksiyon hastalıklarıydı (n:46, %47). Bronşiyektazilerin en sık akciğer sol alt lobda (%53), ikinci sırada sağ orta lobta (%35) oluştuğu görüldü. Sonuç olarak, bronşiyektazi ülkemizde hala önemli bir sağlık sorunudur ve tedavi edilmediğinde akciğerde geri dönüşümsüz hasara neden olmaktadır. Kistik fibrozis dışı bronşiyektaziler birçok yönden kistik fibrozise bağlı bronşiyektazilerden farklıdır.
Okul öncesi eğitim birimlerinde dış mekan tasarım ilkeleri

Bu çalışmada okul öncesi eğitim kurumlarının dış mekan tasarım ilkelerinin saptanması amaçlanmıştır, öncelikle okul öncesi çağı çocuklarının sosyal, bedensel, duygusal, bilişsel ve hareket gelişimleri incelenerek, yapılacak düzenlemelerde birincil kullanıcı olacak olan çocuk tanınmaya çalışılmıştır. Okul öncesi eğitimin ve oyunun çocuk gelişimine büyük katkısı olduğu araştırmalar sonucunda saptanmıştır. Okul öncesi eğitim kurumlarında dış mekan kullanım alanları, bahçede kullanılan oyun aletlerinin özellikleri ve seçiminde dikkat edilmesi gereken hususlar ile bitkisel materyalin seçimi ve kullanım amacı peyzaj mimarlığı yönünden ele alınarak irdelenmiş ve bu konularda çeşitli öneriler oluşturulmuştur. 2003, 84 sayfa
Kronik özofagial striktür gelişen çocuklarda oral midazolam, deksmedetomidin ve melatonin premedikasyonunun karşılaştırılması

Amaç: Kronik özofagus striktürü nedeniyle endoskopik dilatasyon planlanan çocukların premedikasyonu için kullanılan melatonin, deksmedetomidin, midazolamın plasebo ile karşılaştırılarak preoperatif aktivite, anksiyete, sedasyon ve maskeye yanıt skorlarına etkilerinin karşılaştırılması amaçlandıGereç ve Yöntem: Çift-kör plasebo kontrollü bir yöntemle planlanan çalışmamız Klinik İlaç Araştırmaları Yerel Etik Kurulu ve hasta yakınlarının yazılı onayı alındıktan sonra ASA I-II grubu, 2-12 yaş arası 100 çocuk çalışmaya alındı. Hastalar rastgele seçimle 25'er kişilik dört gruba ayrıldı. Preoperatif hazırlık odasına ebeveynleri ile birlikte alınan çocuklarda rutin nabız ve periferik oksijen satürasyonu monitorize edildi. Burada hastalara standart bir anestetik yöntemle genel anestezi indüksiyonuna başlanmadan 40 dk önce premedikasyon olarak 0 ,25mg veya maksimum 3 mg melatonin (1 ml parasetamol şurup içerisinde), 2 ,5 g/kg deksmedetomidin (1 ml parasetamol şurup içerisinde), 5 mg/kg midazolam (1 ml parasetamol şurup içerisinde) ve plasebo (1 ml parasetamol şurup) randomize bir şekilde verildi. Çocukların aktivite, anksiyete, sedasyon ve maskeye yanıt skorları premedikasyon verildikten sonra 10, 20, 30, 40 dk'larda değerlendirildi ve anestezi indüksiyonu sonrasında maskeye yanıt skorları kaydedildiBulgular: Çocuklarda oral yoldan verilen midazolam, deksmedetomidin ve melatoninin uygulanan dozlarda plaseboya göre; preoperatif aktivite ve anksiyete skorlarını azalttığı, sedasyon skorlarının arttığı, daha rahat maskeye uyum sağladıkları, daha stabil bir hemodinami sağlandığı saptandı. Aktivite, anksiyete ve sedasyon skorleri göz önüne alındığında en iyi grubun melatonin grubu, maskeye yanıtta en iyi grubun ise deksmedetomidin grubu olduğu belirlendi. Plasebo dahil tüm gruplarda uygulanan dozlarda ciddi bir yan etki ile karşılaşılmadığı ve taburcu olma sürelerinin etkilenmediği saptandıSonuç: Pediyatrik olgularda oral deksmedetomidin, midazolam ve melatoninin preoperatif anksiyeteyi azalttığı, oral melatoninin güvenli bir şekilde kullanılabileceği, deksmedetomidin ve midazolama iyi bir alternatif olduğu kanısına varıldı.
Spina bifida'lı çocuklarda üst ekstremite ve gövde kas kuvvetinin solunum fonksiyonlarına etkisi

Spina Bifida embriyolojik dönemde 2-6. haftalar arasında nöral tüpün kapanmasındaki defekte bağlı olarak meninkslerin ve sinirlerin protrüzyonuna neden olan bir doğum kusurudur. SB'de kas-iskelet sistemi, sinir sistemi, genitoüriner sistem problemlerinin yanında solunum sistemi problemleri de ortaya çıkmaktadır. Solunum sistemi problemleri primer problem olmadığı için değerlendirmede de ikinci planda kalmaktadır. Bu nedenle SB'de solunum sistemi problemlerinin nedenleri, değerlendirilmesi ve rehabilitasyonuna dair çalışmalar oldukça azdır. Bu çalışmanın amacı SB'li çocuklarda üst ekstremite ve gövde kas kuvveti ile solunum fonksiyonlarının değerlendirilmesinden hareketle kas kuvvetinin solunum fonksiyonlarına etkisini araştırmaktır. Araştırma kapsamında 5-18 yaşları arasında değişen 33 (15 kız, 18 erkek) SB tanısı almış ve 30 (15 kız, 15 erkek) sağlıklı olguyla çalışıldı. Çalışmaya sadece üst lumbal, alt lumbal ve sakral etkilenimli SB'li olgular dahil edildi, torakal etkilenimin varlığı dışlanma kriteri olarak belirlendi. Olguların demografik verileri ve klinik bilgileri çalışmacı tarafından hazırlanan forma kaydedildi. Üst ekstremite ve gövde kas gücü ölçümünde manuel kas testi kullanıldı. Tüm olgulara solunum fonksiyon testi ve göğüs çevre ölçümü yapıldı. SB'li olguların günlük yaşamdaki fonksiyonel yeteneği PEDI'nin Fonksiyonel Beceriler alt başlığı kullanılarak değerlendirildi. Veri analizi için SPSS v.20 programı kullanıldı. Gruplar karşılaştırıldığında hem üst ekstremite ve gövde kas gücü hem de SFT sonuçları SB'li grupta anlamlı olarak daha düşüktü (p<0.05). Gruplar arasında yapılan istatiksel analizde aksillar ve epigastrik bölgelerde yapılan göğüs çevre ölçümünde SB'li olgularda sağlıklı olgulara göre anlamlı olarak düşük bulundu (p<0.05). Kız ve erkek SB'li olgular arasında fonksiyonel becerilerde anlamlı fark yoktu (p>0.05). Lezyon seviyesi üst segmentlere ilerledikçe fonksiyonel becerilerin kendine bakım ve mobilite parametrelerinin anlamlı düzeyde azaldığı görüldü (p<0.05). SB'li olgularda ambulasyon seviyesi iyileştikçe FVC ve FEV1 değerleri de anlamlı düzeyde artış gösterdi (p<0.05). Sonuç olarak çalışmamız üst lumbal, alt lumbal ve sakral seviyeli SB'li çocuklarda üst ekstremite ve gövde kas kuvvetinde azalmanın olduğu ve bu güçsüzlüğün solunum fonksiyonlarını ve günlük yaşamdaki fonksiyonel becerileri etkilediğini göstermiştir.
Obezite önleme programının çocukların yeme davranışları, yeme bağımlılığı, fiziksel aktivite ve obezite görülme durumlarına etkisi.

Amaç: Bu çalışma, çocuklarda obezite önleme programının çocukların yeme davranışları, yeme bağımlılığı, fiziksel aktivite ve obezite görülme durumlarına etkisini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Yöntem: Bu çalışmada, yarı deneysel yöntemlerden biri olan pre-post test eşleşmemiş grup modeli kullanılmıştır. Çalışma, İzmir İl Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı iki devlet okulunda okuyan 5. sınıfta öğrenim gören girişim grubunda n=55 ve kontrol grubunda n=73 olmak üzere toplamda 128 öğrenci ile yürütülmüştür. Kontrol grubu rutin müfredat eğitim programını takip etmiş, girişim grubuna altı oturumdan oluşan obeziteyi önleme eğitim programı uygulanmıştır. Veriler, Sosyo-Demografik veri toplama formu, çocuklarda yeme davranışı anket formu, yeme bağımlılığı ölçeği, çocuk fiziksel aktivite anketi ile toplanmıştır. Veriler, çok gözlü ki-kare testi, Mc Neamer testi, Cochrane Q testi, tekrarlı ölçümlerde çok yönlü varyans analizi, Bonferroni düzeltmeli eşleştirilmiş t-testi, güç analizi, etki büyüklüğü ve regresyon analizi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Girişim grubunda yer alan öğrencilerin beden kitle indeks değerleri ve yeme bağımlılığı oranları kontrol grubundaki öğrencilerden düşük olduğu saptanmıştır (p<0.05). Girişim ve kontrol grubunda yer alan öğrenciler arasında yeme davranışı anketi puan ortalamaları ve fiziksel aktivite anketi puan ortalamaları arasında zamana, gruba ve grup zaman etkileşimi açısından anlamlı bir farklılık saptanmıştır (p<0.05). Girişim programının beden kitle indeksi üzerine büyük etki büyüklüğüne (0.39) ve güçlü (0.85) bir etkiye sahip olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Obezite önlemeye yönelik yapılan girişim programının çocukların olumlu yeme davranışlarını ve fiziksel aktivite puan ortalamalarını arttırmada, yeme bağımlılığı oranlarını ve beden kitle indeksi değerlerini azaltmada etkili olduğu belirlenmiştir.
Yarık damağı olan çocuklarda velofarengeal fonksiyonun konuşmanın temporal özellikleri açısından değerlendirilmesi

Konuşma esnasında velofarengeal bölgenin açık kalması veya tam kapanmaması durumunda nazalizasyon meydana gelir. Nazalizasyonun, nazal başlangıç aralığı, nazal bitiş aralığı, nazal ünsüz süresi, sözcüğün toplam süresi olmak üzere dört temporal özelliği vardır. Objektif değerlendirme yöntemleri, somut kriter sağlaması açısından oldukça önemlidir. Bu nedenle, yarık damak dudaklı bireylerden elde edilen nazalizasyonun temporal özellikleri aynı yaş grubundaki bireylerin normatif verileri ile karşılaştırılmıştır. Bu çalışma Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı Odyoloji ve Konuşma Bozuklukları Ünitesi'nde yapılmıştır. Çalışmaya 6-10 yaş arasında 56 birey dahil edilmiştir. Değerlendirmede nazometre ve fleksibl nazoendoskopi uygulanmıştır. Konuşmanın temporal özelliklerini değerlendirmek için bilabial /mp/ ve velar / k/ ünsüz öbeklerini ve bitişik ünsüzleri içeren anlamlı/anlamsız sözcükler bireylere tekrar ettirilmiştir. Alınan kayıtlar /m/ titreşimli-ünsüz sesinden, /p/ titreşimsiz-ünsüz sesine ve / / titreşimli-ünsüz sesinden, /k/ titreşimsiz-ünsüz sesine geçiş süresi değerleri ile tekrar edilen sözcüklerin nazal başlangıç aralık oranı, nazal bitiş aralık oranı, nazal ünsüz süresi oranı ve sözcüğün toplam süresi açısından analiz edilmiştir. Çalışmanın sonunda, yarık damak dudağa sahip bireyler ile yarık damak dudağa sahip olmayan bireyler arasında nazal başlangıç aralık oranı, nazal bitiş aralık oranı, nazal ünsüz süresi oranı ve sözcüğün toplam süresi açısından önemli farklılıklar elde edilmiştir. Özellikle nazalizasyonun temporal özellikleri açısından /a/ alçak ünlü sesinin, /i/ ve /u/ yüksek ünlü seslerine göre önemli ölçüde daha uzamış olduğu tespit edilmiştir (p<0.05). Bu sonuca göre yarık damak dudağa sahip bireyler yarık damak dudağa sahip olmayan bireylere göre nazal ünsüz sesler için erken velofarengeal açılmayı ve nazal ünsüz seslerden sonraki oral ünsüz sesler için daha geç velofarengeal kapanmayı göstermiştir. Bu çalışma yarık damak dudağa sahip bireylerin konuşmalarının temporal özelliklerini ve yarık damak dudağın velofarengeal yapının açılma ve kapanma süresi üzerine etkisini göstermiştir.
Yaz spor okullarına katılan 12-14 yaş grubu erkek futbolcuların bazı fiziksel ve fizyolojik parametrelerinin incelenmesi

Bu çalışma; Niğde ilinde, yaz spor okuluna katılan 12-14 yaş grubu erkek futbolcular üzerinde uygulanmıştır. Deney grubuna yaz spor okullarına katılan 18 erkek çocuk, kontrol grubu ise; yaz spor okullarına katılmayan, aynı yaş grubu 18 erkek çocuk seçilmiştir. Deney grubunun antrenman öncesi ve sonrası yapılan fiziksel ve fizyolojik parametre ölçümlerine göre deney grubu futbolcularının, aerobik güç, zorlu ekspirasyon hacmi, zorlu vital kapasite, vital kapasite, maksimum istemli ventilasyon 'lerinde anlamlı bir fark bulunamamıştır(p>0,05). Boy, vücut ağırlığı, esneklik, pençe kuvveti, anaerobik güç, istirahat kalp atım sayısı, sistolik kan basıncı, diastolik kan basıncı değerlerinde anlamlı gelişmeler saptanmıştır (p<0,05). Kontrol grubu çocuklarda ise; boy, vücut ağırlığı, anerobik güç, değerlerindeki gelişme istatistiksel olarak anlamlı bulunurken (p<0,05); esneklik, pençe kuvveti, istirahat kalp atım sayısı, sistolik kan basıncı, diastolik kan basıncı, aerobik güç, zorlu ekspirasyon hacmi, vital kapasite, maksimum istemli ventilasyon, zorlu vital kapasite değerlerindeki farklılık anlamlı bulunmamıştır(p>0,05). Antrenman sonrası ölçümü yapılan deney grubunun fiziksel ve fizyolojik parametre değerlerinde; boy % 0 ,51'lik, vücut ağırlığı ölçümlerinde %1,57'lik, anaerobik güç ölçümlerinde %7,83'lük, pençe kuvveti ölçümlerinde %13,3'lük, pençe kuvveti %14,8'lik, esneklik ölçümlerinde % 4 ,97'lik, istirahat kalp atım sayısı ölçümlerinde %1,73'lik, sistolik kan basıncı ölçümlerinde % 2 ,35'lik, diastolik kan basıncı ölçümlerinde %2,22'lik gelişme tespit edilmiştir (p<0,005). Kontrol grubunda ise; boy'da %0,25, vücut ağırlığında %1,57, anerobik güçte %2,94'lük, gelişme tespit edilmiştir (p<0,05). Kontrol grubunun diğer parametrelerinde anlamlı bir gelişme tespit edilmemiştir (p>0,05). Ill Bu sonuçlar ışığı altında; Haftada iki gün yapılan antrenmanlar yaz spor okuluna deve eden çocukların sadece fiziksel gelişimine katkıda bulunduğu, fizyolojik özelliklerini ise, sabit tuttuğu ya da olumlu yönde minimal artış veya azalma sağladığı belirlenmiştir. Ancak açılan bu okullarda uygulanan antrenman programlarının bir plan ve program dahilinde uygulanması ve denetime tabi tutulması gerektiğini göstermektedir.