turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Akdin müsbet ihlali

Bu çalışmada genel olarak borçlar hukukunda geniş bir alanı karşılayan akdin müsbet ihlali kavramı açıklanmaya çalışılmıştır. Bu sebeple sözleşmesel yükümlülükler, genel ifa engelleri, akdin müsbet ihlalinin ortaya çıkışı, kavrama getirilen eleştiriler, karşılaştırmalı hukuk çerçevesinde ele alınmıştır. Çalışma ile sözleşmesel sorumluluk türlerinden olan akdin müsbet ihlalinin hükümleri, alacaklının ne gibi haklarının olacağı, zamanaşımı gibi çeşitli hususlar da açıklığa kavuşturulmaya çalışılmıştır.
Tehlike sorumluluğunda bedensel zararlar ve tazminat

Toplumun ve teknolojinin gelişmesi ile sorumluluk, sadece insan iradesine dayanmaktan çıkmıştır. Sanayi Devrimi sonucu makineleşmenin artması ile tehlike sorumluluğu önem kazanmıştır. Tehlike sorumluluğu halleri; işletmenin niteliği ve faaliyet sırasında kullanılan güçler ve malzemeler sebebiyle son derece risklidir. Bu alanda uzman kabul edilen bir kişide aranan tüm özen ve dikkat gösterilse dahi, bu zararın önüne geçilemeyebilir. Fakat bu faaliyetlerden, kamunun elde ettiği menfaat çok büyük olduğundan risklere rağmen bunlardan vazgeçilememektedir. Çalışmamızın amacı, TBK md 71'de düzenlenen hükmün yorumlanması suretiyle, tehlike sorumluluğundan dolayı bedensel zararın gerçekleştiği hallerde zararın tazminine ilişkin bir çözüm önerisi ortaya koymaktır. TBK md 71 gereğince, tehlike sorumluluğu, işletmenin tipik tehlikesinin gerçekleşmesi sonucu meydana gelir. Bu tipik tehlike, işletme faaliyeti sonucu zarara sebebiyet vermelidir. Bu sebeple, zarar ile işletme faaliyeti arasında illiyet bağı olmalıdır. Zararın doğması halinde işletme sahibi ve işletenin müteselsilen sorumlu olması esası kabul edilmiştir. TBK md 71 /III hükmü gereğince, bu Kanun'un kabulünden önce düzenlenen özel tehlike sorumluluğu halleri de saklı tutulmuştur. Çalışmamızın birinci bölümünde, tehlike sorumluluğu kavramı ve sorumluluğun şartları üzerinde durulmuştur. Tehlike sorumluluğunun gelişimi ve tehlike sorumluluğunun kabul edilmesindeki düşünceler değerlendirilmiş ve ardından tehlike sorumluluğunun şartları incelenmiştir. Tehlike sorumluluğunun şartları içerisinde; önemli ölçüde tehlike arz eden işletme, tipik tehlike, zarar, illiyet bağı ve hukuka aykırılık meseleleri üzerinde durulmuştur. İlliyet bağını kesen sebeplerin incelenmesi ile bu bölüm sona erdirilmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümünde, bedensel zarar ve tehlike sorumluluğu halinde bedensel zararlara ilişkin düzenlenmeler üzerinde durulmuştur. Bu bölümde, bedensel zarar kavramı ve türleri ayrıntılı olarak incelenmiştir. TBK md 71/I bağlamında bedensel zarar kavramı üzerinde durulduktan sonra, TBK md 71 /III'e göre tehlike sorumluluğunun düzenlendiği özel kanunlarda bedensel zararın tazmini meselesi irdelenmiştir. Çalışmamızın üçüncü bölümünde ise, tehlike sorumluluğundan doğan bedensel zararların tazmini incelenmiştir. Bu çerçevede, tazminata ilişkin temel kavramlar, özellik arz eden durumlar ve sorumlulukların yarışması değerlendirilmiştir. Tehlike sorumluluğundan doğan maddi ve manevi tazminat meselelerinin üzerinde durulduktan sonra, TBK md 71 /IV'de yer alan denkleştirme kavramının hukuki niteliği ve bedensel zararların tazmini halinde uygulanabilirliği üzerinde durulmuştur. Tehlike sorumluluğunda zamanaşımı konusu da değerlendirilmiştir. Sonuç kısmında, tehlike sorumluluğunda bedensel zararlar ve tazminat hususunda vardığımız kanaatimize yer verilmiştir.
Türk Hukukunda babalık davası

Bu tez çalışmamızın amacı, 22.11. 2001 kabul tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu başta olmak üzere, gereken hallerde 743 sayılı eski Türk Kanuni Medenisindeki durumu da karşılaştırmalı olarak ele alınıp, aynı zamanda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ve diğer muhtelif kanun ve yönetmeliklerden yararlanıp, babalık davasını incelemeye çalışmaktır. Babalık davasının açılmasındaki amaç, evlilik dışı bir ilişkiden dünyaya gelmiş olan ve kendi rızası ile çocuğu tanımak istemeyen babanın, çocuğu ile arasındaki soybağı ilişkisinin mahkeme kararıyla kurulmasını sağlamaktır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunumuz, 2002 yılına kadar yürürlükte kalan 743 sayılı Eski Medeni Kanunumuzun soybağına ilişkin olan hükümlerinde önemli sayılabilecek değişiklikler yapmıştır. Babalık davası da bu değişikliklerden önemli derecede etkilenen kurumlardandır. Yapılan bu değişikliklerin ana nedeni, son zamanlarda gerek uluslararası gerekse ulusal hukuklarda çocuk haklarının gittikçe önem kazanması ve çocuk yararının üstünlüğü ilkesinin giderek evrensel bir hukuk ilkesi haline gelmesinden kaynaklanmaktadır. Babalık davası esnasında ortaya çıkan en önemli sorun olarak addedebileceğimiz babalığın ispatı, tıp biliminin gelişmesinden dolayı artık sorun olmaktan çıkmış ve günümüzde gerek kan incelemesi yöntemleri, gerek antropolojik ve kalıtımsal inceleme yöntemi, gerekse DNA testleri ile davalının çocuğun babası olup olmadığını kesin olarak tespit edilmeye başlanmıştır. DNA testinin babalık davasında en önemli delil haline gelmesi, yapılacak test için kan ve doku vermekten kaçınan davalı ve üçüncü kişilere karşı nasıl davranılacağı hususunda kanun koyucuyu düzenleme yapmaya itmiştir. Çalışmamızda, babalık davası ile ilgili hukukumuzda yer alan düzenlemeler, doktrin açıklamaları ve Yargıtay'ın bu konudaki içtihatları doğrultusunda incelenmiştir.
Ebu Yusuf'un fıkıh anlayışı

Hanefi mezhebinin kurucu imamlarından olan Ebu Yusuf, mezheplerin oluşmaya başladığı, hadis tedvin ve tasnif çalışmalarının devam ettiği bir dönemde yaşamıştır. Ebu Hanife'nin ders halkasında yetişen Ebu Yusuf, hocasının görüşlerini kaleme almak, bu görüşleri öğrencilerine aktarmak ve bu doğrultuda yeni meselelere hüküm vermek suretiyle Hanefi mezhebinde önemli bir rol oynamıştır. Yeni rivayetlere ulaşması, üstlendiği kadılık vazifesinin etkisi ve hocasıyla gözettikleri ilkelerin farklılığı sonucunda bazı meselelerde Ebu Hanife'den ayrı görüşlere sahip olmuş, bu durum mezhebin güncellik ve zenginlik kazanmasına katkıda bulunmuştur. Bu çalışmada Ebu Yusuf'un fıkıh anlayışının arka planını oluşturan unsurlar incelenmiş, daha çok kendisinin elimize ulaşan eserleri bağlamında usul görüşleri ve onun fıkıh anlayışını özgün kılan hususlar tespit edilmeye çalışılmıştır.
Yurtdışına çalıştırılmak üzere götürülen Türk işçilerin iş hukuku bakımından korunması

Uluslararası ilişkilerdeki artışa bağlı olarak ülkeler arasındaki işçi hareketleri de artmaktadır. Türk işçiler, 1957 yılından itibaren imzalanan ikili anlaşmalarla, 1972 yılından itibaren de işverenler aracılığı ile yurt dışına çalışmak üzere gitmektedir. Türk işçilerin yoğun biçimde yurtdışında istihdam edilmeleri, bu işçilerin karşılaştıkları problemleri ve korunma ihtiyacını da arttırmıştır. Yabancı ülkede çalışan Türk işçileri koruma görevi Anayasanın 62 nci maddesi uyarınca Devlet'e verilmiştir. Devlet, bu görev dolayısıyla bir takım düzenlemeler yapmış ancak bu düzenlemeler işçileri korumakta yetersiz kalmıştır. Yurtdışında çalıştırılan işçilerin yeterince korunamaması, yurtdışı iş sözleşmelerinden kaynaklanan uyuşmazlıkları arttırmış, uyuşmazlıklara uygulanacak hukukun tespiti konusu tartışmalara neden olmuştur. Mahkemelerin, kamu düzeni gerekçesiyle her uyuşmazlığa Türk hukukunu uygulaması, işverenlerin ekonomik olarak zarar görmesine yol açmış, işverenler yurt dışından aldıkları iş oranı artmasına Türk işçi istihdamından vazgeçmeye başlamıştır. Çalışmamız ile yurt dışına çalışmak üzere götürülen Türk işçilerin korunmaya ihtiyaç duydukları alanlar ve yurtdışı iş ilişkilerinde karşılaşılan problemlere ilişkin çözüm önerilerine yer verilmiştir.
Şirketler Hukukunda tüzel kişilik perdesinin kaldırılmasının yargıtay kararları ışığında incelenmesi

Tüzel kişilikler, kanuna uygun kuruluşlarıyla birlikte hukuk düzeninde ayrı bir hak süjesi oluştururlar. Bunun en önemli sebebi ayrılık ilkesine sahip olmalarıdır. Ayrılık ilkesi, tüzel kişinin onu oluşturan kişilerden ayrı bir varlık olduğunu ve yine tüzel kişiyi oluşturan kişilerden ayrı bir malvarlığı değerine sahip olduğunu ifade eder. Ayrılık ilkesi beraberinde kendisine çok benzer olan sınırlı sorumluluk ilkesini getirmekte ve sınırlı sorumluluk ilkesi ile tüzel kişinin borcundan onu oluşturanlar, tüzel kişiyi oluşturanların borcundan tüzel kişi sorumlu tutulmamaktadır. Ne var ki; ticari faaliyetlerin içerisinde ayrılık ve sınırlı sorumluluk ilkeleri dürüstlük kuralına aykırı bir şekilde kullanıldığı tespit edilmiş olduğundan bunun önüne geçebilmek için doktrinde tüzel kişilik perdesinin kaldırılması teorisi tartışılmaya başlanmıştır. Çalışmamızda, teorinin incelemesi yapılırken tümdengelim metodu uygulanmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde tüzel kişiler ve tüzel kişilere özgü ilkeler ile dünya hukuk sistemlerinde teorinin gelişimi; ikinci bölümünde teori ile benzerlik gösterebileceği düzenlemeleri barındırdığı tespit edilen şirketler topluluğu hükümleri; üçüncü bölümünde tüzel kişilik perdesinin kaldırılabileceği haller ve doktrinde buna ilişkin yapılan tartışmalar; dördüncü ve son bölümünde özellikle İcra İflas Hukuku alanında önem arz eden organik bağ kavramı ve organik bağ kavramının teoriyle benzerlik ve farklılıkları ile Yargıtay'ın teori hakkında vermiş olduğu kararların incelemesi yapılarak yargı uygulaması açıklanmaya çalışılmıştır. Bu çalışmada, istisnai durumlarda tüzel kişilik perdesinin kaldırılabileceği hem doktrin hem de yargı kararları ile belirtildiği tespit edilmişse ülkemiz hukuk sisteminde sorumluluk hukuku açısından pek fazla tercih edilmediği sonucunda varılmıştır.
Türk Rekabet Hukukunda tek elden satın alma sözleşmesi

Tek elden satın alma sözleşmesi, sağlayıcı ile tekrar satıcı arasındaki hukuki ilişkileri düzenleyen çerçeve niteliğinde ve sürekli bir sözleşmedir ki, bu sözleşmeyle sağlayıcı, tekrar satıcıya mal sağlamayı ve teslim etmeyi, ayrıca onu desteklemeyi; buna karşılık tekrar satıcı da sözleşme konusu malları bedelini ödeyerek sağlayıcıdan alıp, kendi ad ve hesabına tekrar satarak, bu malların sürümünü arttırmak için faaliyette bulunmayı ve sağlayıcıyla rekabet etmemeyi taahhüt eder. Tanımdan da anlaşılabileceği gibi tek elden satın alma sözleşmesi, sürekli borç ilişkisi içeren ve isimsiz sözleşmelerin kendine özgü yapısı olan sözleşmeler grubunda yer alan bir akittir. Tek elden satın alma sözleşmesinin unsurları süreklilik, tarafların kendi ad ve hesaplarına hareket etmeleri, tek elden satın alma, malların değişiklik yapılmadan tekrar satılması, malın satış ve sürümünün arttırılmasının amaçlanması olarak belirlenebilir. Sözleşmenin tarafları sağlayıcı ve tekrar satıcıdır. Sağlayıcının sözleşmeden doğan temel edimleri mal sağlama ve teslim etme yükümlülüğü ile tekrar satıcıyı destekleme yükümlülüğüdür. Sağlayıcının tekrar satıcıya talimat verme hakkı da vardır. Tekrar satıcının sözleşme konusu malı satın alarak bedelini sağlayıcıya ödeme ve bu malları değişiklik yapmaksızın tekrar satma yükümlülükleri sözleşmeden kaynaklanan temel borçlarıdır. Bunların yanı sıra tekrar satıcının sağlayıcı ile rekabet etmeme, sürümü arttırmak için faaliyette bulunma, bilgi verme, sağlayıcının talimatlarına uyma ve satış sonrası hizmetleri yerine getirme yükümlülüğü gibi ek edimleri de vardır. Tek elden satın alma sözleşmesi, rekabet hukuku anlamında bir dikey anlaşma olup; kurucu ve tali unsurları nedeniyle bazı rekabeti sınırlayıcı özelliklere sahiptir. Dikey anlaşmaların dağıtım anlaşmaları grubu içinde yer alan bu sözleşmenin tek elden satın alma, rekabet etmeme ve uzun süreler için yapılmasıgibi unsurları doktrin ve uygulamada rekabeti sınırlayıcı bulunmaktadır. Ayrıca sözleşmeye eklenebilecek başta tekrar satış fiyatının belirlenmesi olmak üzere müşteri sınırlamaları ve bağlama şartı gibi tali unsurların da rekabeti sınırlayıcı etkiyi arttırmaları mümkündür. Tek elden satın alma sözleşmesi yukarıda belirtilen rekabeti sınırlayıcı yönlerine rağmen malların dağıtımında sağladığı etkinleşmeyle beraber ekonomik hayatta yarattığı faydalar nedeniyle Rekabet Kurulu tarafından çeşitli grup muafiyeti düzenlemelerine (1997/ 4 ve 2002/ 2 sayılı grup muafiyeti Tebliğleri) konu edilmiştir. Tek elden satın alma sözleşmesi sözleşme süresinin dolması ya da tarafların sözleşmeyi feshetmesi nedenleriyle sona erebilir. 377
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları karşısında iç hukukta tutuklama ve adli kontrol

Çalışmamız iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde tutuklama tedbiri; ikinci bölümde de adli kontrol tedbirini incelemeye çalıştık. İTutuklama Tedbiri? adlı birinci bölümümüzde toplam on ana bölüm başlıkları altında; tutuklama ve kişi özgürlüğü ve güvenliği kavramlarını, kişi özgürlüğü ve güvenliğinin tarihsel gelişimini, tutuklamanın niteliği ve amacını, tutuklamanın özelliklerini, şekli ve maddi şartlarını, tutuklamanın hukuki niteliği ve sonuçlarını, tutuklamanın süresini, tutuklamaya ilişkin kararlara karşı kanun yolunu, tutukluluğun denetlenmesi ve sona ermesi ile tutuklu hakkında yapılacak işlemleri incelemeye çalıştık. Ayrıca her bölümle ilgili Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin kararlarını ayrıntılı olarak incelemeye çalıştık. İAdli Kontrol Tedbiri? adlı ikinci bölümümüzde toplam dokuz ana bölüm başlıkları altında; adli kontrol tedbirinin tanımı, amacı ve niteliğini, adli kontrol tedbirine başvurulabilmesinin şartlarını, adli kontrol tedbirinin kapsayabileceği yükümlülükleri, Çocuk Koruma Kanunu'nda düzenlenen adli kontrol yükümlülüklerini, adli kontrol kararının değiştirilmesi ve sona ermesini, adli kontrol kararına karşı kanun yolunu, adli kontrol kararının içeriğini yükümlülüklere uymamanın yaptırımını, adli kontrolün cezadan mahsubunu ve adli kontrol tedbiri olarak güvence yatırmayı incelemeye çalıştık.
Yargı kararları ışığında Türk Hukukunda müsadere

Suçla ilgili malvarlığı değerinin mülkiyetinin kamuya geçmesi anlamına gelen müsadere eski çağlardan beri uygulanmaktadır. Müsadereye bir suç isnadı ile ilgili ceza yargılaması neticesinde hükmedilmektedir. Ceza hukukunda müsadere hakim tarafından hükmedilen bir güvenlik tedbiridir. Ceza hukuku sistemimizde yaptırım türlerinden güvenlik tedbiri olarak düzenlenen müsadere, mülkiyet hakkını sona erdirdiğinden etkin bir yaptırım türüdür. Çalışma ceza hukuku yaptırımı olarak müsadere konusunun ayrıntılı biçimde ortaya konulmasını amaçlamaktadır. Bu amaçla kurumun tarihi gelişimi ortaya konulacak, ulusal mevzuat irdelenecek, karşılaştırmalı hukuktan da örnekler verilecektir.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde mülkiyet hakkı

Bu çalışmada bir insan hakkı olarak mülkiyet hakkı Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ulusalüstü insan hakları hukuku çerçevesinde ele alınmaktadır. AİHS, 1 Numaralı Protokolü üzerinden mülkiyet hakkına yer veren az sayıdaki insan hakkı belgesinden biridir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ile Avrupa İnsan Hakları Komisyonunun mülkiyet hakkına yönelik çok kapsamlı bir içtihadi birikimi bulunmaktadır. Bu içtihatlar incelenerek mülkiyet hakkının etkili olarak korunup korunmadığı ve mülkiyet hakkı ile diğer insan hakları arasında nitelik farkı olup olmadığı açığa çıkartılmaya çalışılmıştır. Yapılan incelemeye göre, mülkiyet hakkı, diğer haklara oranla etkili olarak korunmamaktadır. Bunun sebebi, mülkiyet hakkı ile diğer insan haklarının niteliklerinin farklı olmasıdır. Bu sebeple bu çalışmada AİHS, mülkiyete yer veren diğer insan hakları belgeleri ile uluslararası belgeler ışığında ele alınmaya çalışılmıştır. Böylelikle daha etkili bir koruma rejimi ihdas edilebilir
Türkiye'de demokratik hukuk devleti düzeninde insan onurunun yeri

İnsan onuru, özellikle batı ülkelerinde felsefe, etik, ilahiyat, hukuk gibi alanlarda temel tartışma konularından birisidir. Buna rağmen ne karşılaştırmalı hukukta ne de iç hukukumuzda insan onurunun tatmin edici ve somut bir tanımı yapılmamıştır. İnsan haklarının dayandığı temel değer olarak insan onurunun devletler tarafından anayasalarında güvence altına alınması özellikle, II. Dünya Savaşı'ndan sonra mümkün olabilmiştir. Bu sebeple kavram oldukça kısa bir süredir hukuksal korunmadan yararlanmaktadır. İnsanın sadece insan olması sebebiyle taşıdığı öz değer olarak insan onurunun korunması demokratik hukuk devletinin temel amacıdır. Bu sebeple demokratik hukuk devleti düzeninde insanı obje durumuna getiren düzenlemelerden kaçınılmalı, insana bir obje olarak davranan kişiler ise cezalandırılmalıdır. İnsan onuruna yönelik ihlalleri engellemenin ve onu bu ihlallerden korunmanın en etkili yolu demokratik hukuk devletinin varlığıdır. Fakat demokratik hukuk devleti ilkesinin ihlalleri engellemek için tek başına yeterli olmadığı, bu ilkenin sosyal devlet ilkesi ile birlikte değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Neticede, sosyal devlet ilkesinin gereği olarak herkese insan onuruna yakışan asgari bir yaşam düzeyinin sağlanması anayasal açıdan da bir zorunluluktur. İnsan onurunun insan haklarıyla ilişkisinin bir sonucu olarak insan hak ve özgürlükleri ile insan onuru arasındaki bağlantının da iyi irdelenmesi gerekmektedir. Bu çerçevede özellikle kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı, özel hayatının gizliliğinin korunması, zorla çalıştırılma yasağı, düşünce ve kanaat özgürlüğü ve din ve vicdan özgürlüğü ile sosyal haklar ve insan onuru arasındaki bağlantının incelenmesi önemlidir.
Türk Borçlar Hukukunda reklam yapım sözleşmesi

Çalışmanın temel amacı, reklam yapım sözleşmesinin niteliğini tespit etmek ve bu sözleş-meye uygulanacak hükümleri saptamaktır. Bu bağlamda konu üç farklı bölümde incelen-miştir. Birinci bölümde genel olarak reklam kavramı üzerinde durulmuş, reklamın unsurla-rı, niteliği ve çeşitli hukuk dallarının reklama yaklaşımı, bilhassa reklamın fikir ve sanat eseri niteliği ele alınmıştır. Çalışmanın esasını teşkil eden ikinci bölümde reklam yapım sözleşmesinin tanımı, tarafları, unsurları, hukuki niteliği ve diğer iş görme sözleşmelerin-den farkları irdelenmiştir. Nihayet, üçüncü bölümde reklam veren ile reklam ajansının borçları ve sözleşmenin sona erme halleri tespit edilmiştir.
Uluslararası Hukuk bağlamında terörizmin finansmanının önlenmesi

Terörizm, tanımlanması hususunda hala üzerinde uzlaşı sağlanamamış bir kavram ve yüzyıllardır süregelip günümüzde de artarak devam eden bir sorun olarak insanlığın karşısına çıkmaktadır. Bilim ve teknolojideki ilerlemelerin de etkisiyle, küresel ölçekte ve kitlesel olarak gittikçe daha büyük etkiler doğuran terörizmin finansmanı da başlı başına bir sorun teşkil etmektedir. Terörizmin önüne geçmek adına yapılması gereken ilk ve en önemli şey, finanse edilmesini önlemek olacaktır. Bu doğrultuda, gerek uluslararası alanda gerek ulusal ölçekte günümüze kadar birçok girişimde bulunulmuştur. Çalışmamızda da bu yöndeki girişimlerin, hem uluslararası belgeler hem de Türk hukukundaki düzenlemeler bakımından ele alınması amaçlanmıştır. Terörizmin finansmanının önlenmesine yönelik yapılan düzenlemeler, başta bu şekildeki fiillerin suç olarak ihdas edilmesi ve malvarlığının dondurulması tedbiri gelmek üzere ele alınmış, bu kapsamda malvarlığının dondurulması tedbirinin hukuki niteliği tartışılmıştır. Ayrıca söz konusu düzenlemelerde öngörülen hükümlerin uygulamada doğurduğu sonuçların ve sakıncaların ne şekilde olduğu irdelenmiştir.
1982 Anayasası'nda medya özgürlüğü ve anayasal sınırları

İfade özgürlüğü, özgürce düşünme, düşündüğünü ifade etme ve düşündüğünü aktarabilme anlamına gelmektedir. Kitle iletişim araçlarının işlevleri bu konuda önem kazanmaktadır. Kitle iletişim araçları bilgi verme, ikna etme, toplumlaştırma, eğlendirme ve malları tanıtma gibi temel işlevlere sahiptir. Kitle iletişim araçlarının televizyon, radyo, dergi ve gazetelerden oluşan bölümü medya olarak kabul edilebilir. Medya özgürlüğü, Birleşmiş Milletler tarafından İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'nde ilan edilen, birçok ülke tarafından kabul edilen bir haktır. Temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası bir antlaşma olan AİHS de, Anayasamızın 90/5 hükmüne iç hukukumuzun bir parçasıdır. Bu bağlamda AİHS'nin asli uygulayıcısı ve içtihat mercii konumunda olan AİHM'nin içtihatları da ülkemiz hukuku açısından büyük önemi haizdir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, uygulamalarında medya özgürlüğünü AİHS'nin 10'uncu maddesinde yer alan ifade özgürlüğü içerisinde değerlendirmiş ve içtihatlarına konu etmiştir. Anayasamızın 148'inci maddesi Anayasamızda ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde yer alan temel hak ve özgürlükler ile ilgili Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru yoluna olanak sağlamaktadır. Bu anlamda Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin konuya ilişkin içtihatları ve Anayasa Mahkemesinin medya özgürlüğüne yaklaşımı da büyük öneme sahiptir.
Tersane sahibinin kanuni ipotek hakkı

ÖZ TERSANE SAHİBİNİN KANUNİ İPOTEK HAKKI GÜLŞAH YAKŞİBu çalışmada tersane sahibinin ipotek hakkı Türk Ticaret Kanunu'nun 1013. maddesi çerçevesinde incelenmiştir. Kanun koyucu tersane sahibinin yapım ve onarım alacaklarını korumak amacı ile tersane sahibine yapımı veya onarımı yapılan gemi üzerinde ipoteğin tescilini isteme hakkı tanımıştır. Konu ipoteğin kurulmasına ilişkin atıf yapılan Türk Medeni Kanunu hükümleri ile Türk Ticaret Kanunu'ndaki yapı halindeki gemi ipoteği ve gemi ipoteği hükümleri çerçevesinde ve gerekli görülen bazı yerlerde Türk Medeni Kanunu'nda düzenlenen inşaatçı ipoteği kurumu ile ilgili açıklamalar ya da karşılaştırmalar yapılarak incelenmiştir.
Bağımsız denetim sözleşmesi

Bağımsız denetim sözleşmesi, bağımsız denetçiler ile denetime tabi müşteriler arasında yapılan bir sözleşmedir. Bağımsız denetim sözleşmesi, düzenlemelerde belirtilen unsurları içermelidir. Bağımsız denetçi ile denetim müşterisi, sözleşmenin unsurları üzerinde anlaşmalıdırlar. Bir bağımsız denetim sözleşmesi yapıldığında, bağımsız denetçiler ile denetim müşterileri karşılıklı borç altına girerler. Bağımsız denetçi, denetim müşterisinin finansal tablolarını denetleme ve finansal tabloların, finansal raporlama standartları ile düzenlemelere uygunluğu konusunda bir görüş açıklama borcu altındadır. Bağımsız denetçi, denetimi yürütürken, uluslararası denetim standartlarını, etik standartları ve düzenlemeleri dikkate almalıdır. Bağımsız denetçiler, bağımsız denetim faaliyetinde her zaman mesleki özeni göstermek zorundadırlar. Eğer, denetim raporu gerçeği yansıtmaz ise, bundan zarar gören denetim müşterisi ile üçüncü kişilerin uğradıkları zararlardan, bağımsız denetçiler sorumlu olurlar. Bağımsız denetçi, ayrıca, bağımsız denetim raporunu zamanında denetim müşterisine teslim etmelidir. Bunun yanında, bağımsız denetçi, düzenlemelerde belirtilen süre içerisinde çalışma kağıtlarını saklamalılar ve bu süre sona ermeden, çalışma kağıtlarını yok etmemeli veya atmamalıdırlar. Bağımsız denetçi, denetim müşterisine ait sırları açıklamamalı, kendisinin veya bir diğer kişinin yararına kullanmamalıdır. Denetim müşterisi, bağımsız denetçilere, denetim ücretini ödemeli ve ayrıca, denetim ile ilgili kayıt, belge ve diğer bilgileri bağımsız denetçiye vermelidir.