turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Spor yapan ve yapmayan öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme yeterliklerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesinde öğrenim görmekte olan öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme yeterliklerinin farklı değişkenler açısından incelemesidir. Betimsel araştırma türlerinden genel tarama modeli kullanılan çalışmanın hedef kitlesini Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesinde 2015- 2016 eğitim-öğretim yılında öğrenim görmekte olan lisans öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırma 332 kadın, 190'ı erkek olmak üzere toplam 522 öğretmen adayı üzerinde yapılmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerin yaşam boyu öğrenme yeterlik düzeylerini belirlemek için 2011 yılında Uzunboylu ve Hursen tarafından geliştirilen 'Yaşam Boyu Öğrenme Yeterlikler Ölçeği ' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 16 paket programında analiz edilmiştir. Y. B. Ö. Y. Ö. ile değişkenler arasındaki ilişkiyi belirlemede, iki bağımsız değişken arasındaki ilişkiyi belirlemek için Independent-Samples T-testi yapılmış ve ikiden fazla değişkeni belirlemede ise One-Way Anova analiz testleri kullanılmıştır. Ayrıca öğrenim gördükleri bölümlerine göre bir farkın olup olmadığını belirlemek amacıyla Kruskal Wallis H testi yapılmıştır Üniversite öğrencilerinin Y. B. Ö. Y. Ö. ile değişkenler arasındaki fark P.0, 05 anlamlık düzeyi dikkate alınarak yorumlanmıştır. Elde edilen bulgulara göre örnek bireylerin, spor yapma durumu, öğrenim görmekte oldukları bölüm, cinsiyet, yaş, aile geliri ile yaşam boyu öğrenme yeterlilik algılarının arasında anlamlı farklılığın olduğu tespit edilmiştir. Öğrenim görmekte oldukları sınıf düzeyi, yapmış oldukları spor türü ve haftalık yapmış olduğu spor süresi değişkenleri arasında ise anlamlı bir farklılığın olmadığı tespit edilmiştir. Spor yapan öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin olumlu gelişimi gerçeğinden hareketle, bireylerin spor yapmaları desteklenmelidir. Ayrıca yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin daha geniş, kapsamlı, nitel ve nicel çalışmalarla incelenmesi çalışmanın önerileri olarak verilebilir.
Öğretmen adaylarının problem çözme ve sosyal becerilerinin incelenmesi

Bu araştırmada, 2011- 2012 eğitim-öğretim yılında Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi'nde öğrenim görmekte olan öğretmen adayı öğrencilerin problem çözme ve sosyal becerileri tespit edilerek, bazı değişkenlere göre bunların farklılaşıp farklılaşmadığını ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırma tarama modelinde betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma evrenini, 2011- 2012 eğitim-öğretim yılında Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi'nde öğrenim görmekte olan 539 öğretmen adayı öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini, 2011- 2012 eğitim öğretim yılında Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi'nde öğrenim görmekte olan 269 öğretmen adayı öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak öğretmen adaylarının sosyal beceri düzeyini belirlemek için 1986 yılında Riggio tarafından geliştirilen ve 1989 yılındaYüksel tarafından Türkçeye uyarlanan ' Sosyal Beceri Envanteri, öğretmen adaylarının problem çözme becerilerini belirlemek için 1982 yılında Heppner ve Peterson tarafından geliştirilen ve 1993 yılında Şahin, Şahin ve Peterson tarafından Türkçeye uyarlanan 'Problem Çözme Envanteri' ve katılımcıların kişisel özelliklerini belirlemek için araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel analizi SPSS 17.0 programı ile yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, öğretmen adaylarının problem çözmebecerilerinde; cinsiyet, mezun olduğu ortaöğretim programı, baba eğitim durumu, ailelerinin aylık gelir durumu ve ailelerinin yaşadığı yer değişkenlerine göre anlamlı bir fark bulunamamıştır. Aynı zamanda öğretmen adaylarının problem çözme becerilerinde; yaş, öğrenim gördüğü program, anne eğitim durumu, annelerinin mesleği, babalarının mesleği ve öğrenim görürken kaldıkları yer değişkenlerine göre ise anlamlı düzeyde farklılaşma tespit edilmiştir. Diğer yandan öğretmen adaylarının sosyal beceri düzeylerinde; cinsiyet, mezun olduğu ortaöğretim programı, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu, annelerinin mesleği, babalarının mesleği ve ailelerinin aylık gelir durumları değişkenlerine göre anlamlı düzeyde farklılaşma olmadığı saptanmıştır. Aynı zamanda öğretmen adaylarının sosyal becerilerinde; yaş, öğrenim gördüğü program, ailelerinin yaşadığı yerleşim yeri ve öğrenim görürken kaldıkları yer değişkenlerine göre anlamlı düzeyde farklılaşma tespit edilmiştir.
Halk oyunları oynayan üniversite öğrencilerinin iletişim becerileri ve sosyal bütünleşme düzeyleri arasındaki ilişki

Bu araştırma, halk oyunları oynayan üniversite öğrencilerinin iletişim becerileri ile sosyal bütünleşme düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemek, demografik değişkenlere göre öğrencilerin iletişim becerileri ve sosyal bütünleşme düzeylerinin farklılaşıp farklılaşmadığını araştırmak amacıyla yapılmıştır. Araştırmada, betimsel taramaya ve ilişkisel taramaya yönelik bir yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini 2014- 2015 eğitim öğretim güz döneminde Selçuk Üniversitesi Halk Oyunları Topluluğu seçmelerini kazanan 300 (nerkek=93, nkadın=207) öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Korkut (1996) tarafından geliştirilen 'İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeği' , Karacan Doğan (2011) tarafından geliştirilen 'Sosyal Bütünleşme Ölçeği' ve araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin analizinde, ikili karşılaştırmalar için Mann-Whitney U Testi ve çoklu karşılaştırmalar için Kruskal-Wallis Varyans Analizi kullanılmıştır. Öğrencilerin iletişim becerileri ile sosyal bütünleşme düzeyleri arasındaki ilişkiyi ortaya çıkarmak için Spearman Brown Sıra Farkları Korelasyon katsayısı tekniğinden yararlanılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi için =0. 05 seçilmiştir. Araştırma sonucunda, halk oyunları oynayan üniversite öğrencilerinin genel olarak iletişim becerisi algılarının yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ölçek alt boyutları arasında öğrencilerin en yüksek demokratik tutum boyutuna katılım gösterdikleri tespit edilmiştir. Araştırmaya katılan öğrencilerin, iletişim becerilerini değerlendirmeye yönelik tüm boyutların demografik değişkenlerine göre anlamlı düzeyde farklılaşmadığı tespit edilmiştir. Araştırmaya katılan halk oyunları oynayan üniversite öğrencilerinin genel olarak sosyal bütünleşme düzeylerinin yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ölçek alt boyutları arasında öğrencilerin en yüksek milli ve kültürel gelişim boyutuna katılım gösterdikleri tespit edilmiştir. Araştırmaya katılan öğrencilerin sosyal bütünleşme ölçeği fiziksel gelişim boyutunun cinsiyet değişkenine göre; toplumsal gelişim boyutunun yaş değişkenine göre; milli ve kültürel gelişim boyutunun sınıf değişkenine göre; kişisel becerilerin gelişimi boyutunun baba eğitim düzeyi ve halk oyunlarına başlama zamanı değişkenine göre anlamlı düzeyde farklılaştığı, diğer alt boyutların ise cinsiyet, yaş, sınıf, baba eğitim düzeyi ve halk oyunlarına başlama zamanı değişkenine göre anlamlı bir farklılık göstermediği tespit edilmiştir. Yine öğrencilerin, sosyal bütünleşme ölçeği tüm boyutlarının gelir düzeyi, anne eğitim düzeyi ve ailede daha önce halk oyunları ile ilgilenmiş bireyler olup olmadığı değişkenine göre anlamlı düzeyde farklılaşmadığı saptanmıştır. Halk oyunları oynayan üniversite öğrencilerinin iletişim becerileri ile sosyal bütünleşme düzeyleri arasında orta ve düşük düzeyde pozitif yönlü ilişkiler olduğu tespit edilmiştir.
Fen fakültesi öğrencilerinin çevreye yönelik bakış açılarının farklı değişkenler açısından değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, fen fakültesi öğrencilerinin ekosentrik, antroposentrik ve antipatik tutumlar açısından çevreye yönelik bakış açılarını belirlemek ve bu yaklaşımların bazı demografik özelliklerden nasıl etkilendiğini ortaya koymaktır. Yapılan çalışmada betimsel araştırma yöntemlerinden Alan Taraması ve Özel Durum Yöntemi birlikte kullanılmıştır. Çalışma, 2011- 2012 eğitim-öğretim yılında Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Fakültesi'nde öğrenim gören toplam 955 öğrenci ile yürütülmüştür. Yapılan çalışma kapsamında, öğrencilerin çevreye yönelik bakış açılarını belirleyebilmek için 'Çevreye Yönelik Tutum Anketi ' ve yarı yapılandırılmış mülakat kullanılmıştır. Çalışmadan elde edilen verilerin analizinde nitel veriler için içerik analizi ve betimsel analiz kullanılırken, nicel verilerin analizinde bağımsız t-testi, tek yönlü varyans analizi, Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Yapılan çalışma sonrasında, fen fakültesi öğrencilerinin çevreye yönelik bakış açılarının; cinsiyete, öğrenim gördükleri bölüme, gelir düzeylerine, baba mesleklerine, annelerinin eğitim düzeylerine ve benimsedikleri değerlere göre anlamlı farklılıklar gösterdiği sonucuna varılmıştır. Ayrıca antroposentrik bakış açısına sahip öğrencilerin çoğunlukla bireysel-ekonomik çıkarlar doğrultusunda çevreye yönelik tutum geliştirdikleri belirlenirken, ekosentrik bakış açısına sahip öğrencilerin ise canlı çevreden hayvanları ve cansız çevreden iklim koşullarını dikkate alarak çevreye yönelik tutum geliştirdikleri tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra öğrencilerin bazılarının özellikle çevresel eylemler konusunda çevreye yönelik antipatik tutumlar geliştirdikleri tespit edilmiştir.
Yüksek öğrenim kurumları engelli öğrenci birimlerinin işlerliği üzerine bir değerlendirme

Türkiye'deki Yüksek Öğretim Kurumları Engelli Öğrenci Birimleri İşlerliği Üzerine Bir DeğerlendirmeBu araştırma, Türkiye'deki üniversitelerde kurulmuş olan Engelli Öğrenci Birimleri'nin işlerliğini değerlendirmek amacıyla planlanmış ve yürütülmüştür. Bu amaçla, Engelli Öğrenci Birimi'nde aktif olarak çalışan ve çalışmaya katılmayı kabul eden 113 (60 kadın, 53 erkek) birim koordinatörü araştırma kapsamına alınmıştır. Araştırma verilerinin toplanmasında online anket tekniği kullanılmıştır. Online anket formu; birim koordinatörlerinin sosyo-demografik bilgileri ve kurumsal bilgiyi edinmeye yönelik 'Ön-Bilgi Fromu', Sneed (2006) tarafından geliştirilen Engelli Destek Birimi Değerlendirme Envanteri'nden oluşmuştur. Envanter; danışmanlık-işbirliği, yaygınlaştırma, fakülte-personel farkındalığı, akademik uyarlamalar, danışmanlık ve kendi kaderini tayin etme, politikalar ve süreçler, program yönetimi ve değerlendirme, eğitim ve profesyonel gelişimi alt boyutlarından oluşmaktadır. Toplanan veriler, frekans analizi, normallik testti, Mann Whitney U ve Kruskal Wallis H yöntemleriyle, SPSS 16.0 paketi kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan Mann Whitney U ve Kruskal Wallis H analizi sonuçlarına göre; envanterin alt boyutlarında; cinsiyet, birimde çalışma yıllarına, engelli öğrencilerle doğrudan bağlantı halinde oldukları zaman miktarına, mezuniyet derecesi ve birincil akademik arka planlarına, engel durumlarına; birimin bağlı bulunduğu kurumun özel ya da devlet olmasına, birimden hizmet alan öğrenci sayısına, birimde çalışan koordinatör ve kısmi zamanlı öğrenci sayısına, birime ait bir bütçe olup olmamasına, birimde çalışan sosyal hizmet uzmanı olup olmamasına ve birimin bulunduğu bölgeye göre genel olarak birimler arasında farklılıklar bulunmuştur. Bu durum, Türkiye'deki Engelli Öğrenci Birimleri'nin işleyişinde farklılıklar olduğunu göstermektedir.
Okul öncesi öğretmenliği programında okuyan üniversite öğrencilerinin benlik algıları ile mesleki olgunluk düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, Okul öncesi Öğretmenliği Lisans Programlarında okuyan üniversite öğrencilerinin benlik algıları ile mesleki olgunlukları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bireyin benlik algısının ve mesleki olgunluğunun yaşam boyu gelişimini sürdüren ve birbirini etkileyen kavramlar olduğu belirtilmektedir. Bu araştırma bu iki kavram arasındaki ilişkiyi incelemeye yönelik, betimsel bir araştırmadır. Araştırmanın evrenini Ankara ilindeki üniversitelerin Eğitim Fakültelerinin Okul öncesi öğretmenliği Lisans Programlarında öğrenim görmekte olan 1. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Bu evrenden seçkisiz atama yoluyla belirlenen 146 öğrenci ise araştırmanın örneklem grubunu oluşturmaktadır. Araştırmada ele alınan değişkenler, benlik imgesi, mesleki olgunluk, öğrencilerin üniversiteye gelmeden önce yaşadıkları yerleşim birimleri, öğrencilerin anne-babalarının eğitim düzeyleri ve meslekleridir. Araştırmada veri toplama aracı olarak, öğrencilerin benlik imgesi düzeylerini belirlemek için Offer Benlik İmgesi ölçeği, mesleki olgunluk düzeylerini belirlemek için, Mesleki Olgunluk Testi ve kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS programında çözümlenmiştir. Mesleki olgunluk ile benlik imgesi arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla Pearson- Momentler çarpımı korelasyon yöntemi kullanılmıştır. Gruplar arası farkların istatistiksel analizi için ise, T Testi ve tek faktörlü varyans analizi yöntemleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular, benlik imgesi ile mesleki olgunluk arasında, pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir. Araştırmada incelenen diğer değişkenlerden anne-babanın eğitim düzeyi, mesleği, üniversiteye gelmeden önce 'şehir' de yaşam faktörlerinin bu ilişkiyi yordamadığı, ancak üniversiteye gelmeden önce 'büyükşehir' de ve 'ilçe' de yaşamış olma faktörlerinin mesleki olgunluk ile benlik imgesi arasındaki ilişkinin yordayıcısı olabileceği belirlenmiştir. Bu araştırmada elde edilen bulgular, benlik imgesi ile mesleki olgunluk arasında olumlu ve anlamlı bir ilişki olduğunu göstermektedir. Benlik imgesinin gelişimi, mesleki olgunluğun gelişimini etkileyen bir faktör olmaktadır. Ancak bu iki kavram arasındaki ilişkiyi etkileyen başka faktörler de bulunduğu belirtilmektedir. Bu araştırmada ele alınan değişkenlerin dışında, cinsiyet, akademik başarı, aile ilişkileri, anne-baba tutumları ve kültürel değerler gibi değişkenlerin etkileri de bundan sonra yapılacak olan araştırmalarda incelenebilir.
Güzel sanatlar fakültesi öğrencilerinin Türk-İslam eserlerine ilişkin farkındalık ve tutum düzeylerinin incelenmesini

Bu tezin amacı, farklı üniversitelerde öğrenim gören Güzel Sanatlar Fakültesi öğrencilerinin Türk İslam Eserlerine ilişkin farkında olma ve tutum düzeylerini cinsiyet, sınıf ve üniversite değişkenlerine göre incelemektir. Araştırmada betimsel yöntem kullanılmıştır. Araştırma, Gazi Üniversitesi, Hacettepe Üniversitesi, Atatürk Üniversitesi, Dokuz Eylül Üniversitesi ve İnönü Üniversitesi'nde okuyan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü sınıflarında öğrenim gören 134 kişi (83 kız ve 51 erkek) üzerinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmada Bay, Mert ve Alyılmaz tarafından güvenirlik ve geçerlik çalışması yapılmış ölçme aracı kullanılmıştır. Verilerin analizindeki kare, t-testi, tek yönlü varyans analizi ve Kruskal Wallis test teknikleri kullanılmıştır. Verilerin analizi sonucunda, GSF öğrencilerinin TİE ilişkin bilişsel farkındalık düzeylerinin, öğrenim gördükleri bölüm dışında ders veya eğitim alma durumlarının, TİE ile ilgili STK veya derneğe üye olma, buralardaki faaliyetlere katılma düzeylerinin, TİE ile ilişkili TV/radyo programı takip etme, kitap okuma düzeylerinin genel olarak çok düşük olduğu görülmektedir. Araştırmada okuduğu üniversite değişkenine göre TİE'ye ilişkin tutum düzeylerine bakıldığında en yüksek tutumun İnönü Üniversitesi daha sonra Dokuz Eylül Üniversitesi GSF öğrencilerinin sahip olduğu, en düşük tutuma Hacettepe Üniversitesi GSF öğrencilerinin sahip olduğu görülmektedir. Nitekim ANOVA ve Post Hoc testlerinin sonuçuna göre Dokuz Eylül ve İnönü Üniversitesi GSF öğrencilerinin TİE'ye ilişkin tutumları Hacettepe Üniversitesinde okuyan GSF öğrencilerinden istatistiksel olarak anlamlı olacak şekilde büyük çıkmıştır. Sonuç olarak güzel sanatlar fakültesi öğrencilerinin Türk İslami Eserlerine ilişkin bilişsel düzeyleri düşük olduğu ve kız ve erkek öğrencilerin bilişsel düzeyleri arası farklılık olmadığı bulunmuştur. GSF öğrencilerin daha çok TİE ile ilgili bölüm içi dersi almayı tercih ettikleri, çok az oranda öğrencinin TİE ile ilgili sosyal faaliyetlere katıldıkları ve kitap okuduğu görülmüştür. Kız öğrencilerin erkeklere göre TİE ile ilgili faaliyetlere katılmada daha istekli, daha iyi bir tutuma sahip oldukları görülmüştür. Son sınıf öğrencilerinin daha yüksek bir bilişsel düzeye ve tutuma sahip olduğu bulunmuştur. Araştırma sonuçlarına göre GSF öğrencilerine TİE ilişkin daha iyi bir eğitim verilmesi önerilmiştir.
Üniversite öğrencilerinin problem çözme becerileri ile psikolojik belirtiler arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı: üniversiteli öğrencilerin problem çözme becerileri ile psikolojik belirtileri üzerindeki etkisini tespit etmektir. Problem çözme becerisinin cinsiyet ve yaş düzeyine göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediği de araştırılmıştır. Bu çalışma 2010- 2011 eğitim öğretim göz döneminde yapılmıştır. Araştırmanın çalışma evrenini Sakarya Üniversitesinde farklı bölümlerde eğitimini görmekte olan öğrenciler oluşturmaktadır. Örneklem % 55'i kızlar ve % 45'i erkek olmak üzere toplam 400 öğrenci üzerinde uygulanmıştır. Veri toplama amacıyla ''Problem Çözme Envanteri'' (Heppner ve Petersen, 1982), ''Kısa Semptom Envanteri'' (Derogratis ve Lazarus, 1994), ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizi için istatistik programı kullanılarak örnekleme ait değişkenlerin frekans ve yüzde değerleri bulunmuştur. Demografik özelliklerin problem çözme becerisi ve psikolojik belirti düzeyleri üzerinde anlamlı bir farklılığa yol açıp açmadığı ise varyans analizi ve t testi yardımıyla ölçülmüştür. Araştırmanın bulgularından elde edilen sonuçlara göre; Problem çözme beceri düzeyi arttıkça bireylerde psikolojik belirti olarak paranoid düşünce belirtisinde bir artış gözlenmektedir. Öğrencilerin problem çözme yeteneğine güven artıkça psikolojik belirtilere sahip olmada düşüş görülmüştür. Kız ve erkek öğrencilerin psikolojik belirtilere sahip olma puan ortalamaları karşılaştırıldığında, erkek öğrencilerin obsesif-komplusif, fobik anksiyete, kişilerarası duyarlılık, depresyon, öfke-düşmanlık, psikotizm, yaklaşma-kaçınma ve kişisel kontrol belirtilerine kız öğrencilerden daha fazla sahip oldukları bulunmuştur.
Akran eğitimi modelinin üniversite öğrencilerinin cinsel mitlerine etkisi

Araştırma, akran eğitimi modelinin üniversite öğrencilerinin cinsel mitlerine etkisini belirlemek amacıyla yapıldı. Araştırmada, eğitim müfredatları içerisinde cinsel sağlık ve üreme sağlığı konularını içerecek herhangi bir ders bulunmayan iki fakülte seçildi. Seçilen bu iki fakülteden Edebiyat Fakültesi'nin 3. sınıfında okuyan öğrenciler randomizasyon yolu ile müdahale grubunu, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi'nin 3. sınıfında okuyan öğrenciler kontrol grubunu oluşturdu. Müdahale grubundan gönüllü 23 öğrenciye 35 saat 'Cinsel Mitlere İlişkin Akran Eğitici Eğitimi' verildi. Akran eğiticilerden müdahale grubuna yönelik eğitim etkinlikleri oluşturmaları istendi. Akran eğitimi etkinlikleri haftalık değerlendirildi. Veriler akran eğitimi etkinlikleri öncesinde ve sonrasında Kişisel Bilgi Formu, Cinsel Mitler Ölçeği ve Cinsel Sağlık Bilgi Testi ile toplandı. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler, Pearson Ki-kare testi, Pearson Çarpım Moment Korelasyon analizi, t testi kullanıldı. Akran eğitimi etkinliklerine katılan müdahale grubunun program öncesi CMÖ puan ortalaması 81,56 16 ,98, program sonrası 74,80 16 ,75; kontrol grubunun program öncesi CMÖ puan ortalaması 86,00 16 ,53, program sonrası 84,40 16,95 bulundu. Grupların CMÖ toplam fark ortalamaları arasında önemli fark olduğu saptandı (p<0,05). Müdahale grubunun program öncesi CSBT puan ortalaması 19,30 6 ,15, program sonrası 25,57 8 ,06; kontrol grubunun program öncesi CSBT puan ortalaması 19,85 5 ,93, program sonrası 21,70 6,36 bulundu. Grupların CSBT toplam fark ortalamaları arasındaki farkın istatistiksel olarak önemli olduğu belirlendi (p<0,05). Sonuç olarak, Cinsel Mitlere İlişkin Akran Eğitimi Programı'nın üniversite öğrencilerinin cinsel mitlerinin azaltılmasında ve cinsel sağlık bilgi düzeyinin artırılmasında etkili olduğu söylenebilir. Akran eğitimi modelinin gençlerin cinsel sağlık ve üreme sağlığını geliştirmek amacıyla örgün eğitim programlarına entegre edilerek kullanılması önerilir.
OMÜ Tıp Fakültesi kız öğrencilerinde premenstrüel sendrom görülme sıklığı, şiddeti ve etkileyen faktörler

Amaç: Menstrüel siklus; sadece dişi üreme sisteminde görülen, hipotalamus, hipofiz ve ovaryum hormonları arası etkileşim oluşturan, biyolojik bir döngüdür. Premenstrüel Sendrom ise adet siklusunun geç luteal döneminde, bu döneme spesifik olarak gelişen, birçok siklusta tekrarlayan, menstruasyonun başlamasıyla kısa zamanda hafifleyip kaybolan, foliküler dönemde en az bir hafta süreyle görülmeyen, fiziksel, psişik ve davranışsal değişikliklerin bulunduğu bir kavram olarak tanımlanmaktadır. Azımsanmayacak sıklığı, tanısının sıkça atlanması, tedavisinin güç olması hastalığı önemli kılmaktadır. Bu çalışmada Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesinde öğrenim gören kız öğrencilerde premenstrüel sendrom görülme sıklığı, şiddeti ve etkileyen faktörlerin analiz edilmesi amaçlanmıştır. Materyal ve metot: Bu çalışma tek merkezli bir anket çalışması olup, temmuz- ekim 2016 tarihleri arasında, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencisi olan 17-49 yaş arası bekar bayanları kapsayacak şekilde yürütülmüştür. Katılımcılara 'Premenstrüel Sendrom Görülme Sıklığı Anketi' ve 'Menstrual Distres Şikayet Listesi anketi' uygulanmıştır. Menstrual Distres Şikayet Listesi'nde yer alan şikayetler sekiz alt grupta toplanmıştır. Verilerin analizinde SPSS 20,0 paket programı kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan 286 bireyin yaş ortalaması 20,67 1, 91 yıl, ilk adet görme yaş ortalaması 13 ,07 1,19 yıl idi. Tanı kriterleri göz önünde bulundurularak yapılan analize göre katılımcıların %18,9'unda (n=54) PMS hastalığı mevcuttur. PMS olan kadınların ilk adet görme yaş ortalamasının daha düşük olduğu gözlenmiştir (p<.05). PMS tanılı kadınlarda, şikayetlerin görüldüğü bu sürecin fizyolojik bir süreç olduğunu düşünme oranı, PMS tanısı olmayanların çok altındaydı (p<.05). Günde üç veya daha fazla fincan çay/kahve tüketenlerde PMS daha yüksek saptanmıştır. Aile içi geçimsizliği olan katılımcılarda da PMS daha belirgindir. PMS tanısı olanlarda adetten 1 hafta önce en sık görülen şikayet anksiyete (%78,8), adet süresince en sık görülen şikayet karın ağrısı (%72,2), diğer günlerde en sık görülen şikayet ise ciltte leke ve sivilce (%29,6) idi. Negatif duygulanım alt grubu, menstruasyon öncesi, esnası ve sonrasında en sık görülen şikayetler bütünüydü. Hastaların %18,3'ü şiddetli veya çok şiddetli düzeyde PMS tanılıydı. Bu oran, genel katılımcı sayısının ise %3,5'ine denk geliyordu. Sonuç: Katılımcılarımızda PMS sıklığı azımsanmayacak boyuttadır. Kaydedilen şikayetler hastaların ailevi durumlarını ve sosyal entegrasyonunu olumsuz etkilemektedir. Kadınların ve dolayısı ile ailelerinin biyopsikososyal problemler yaşamasının önüne geçilmesi, hastalığı tanımlamak ve tedavi sürecini sağlamaktan geçecektir. İlgili şikayetlerden PMS tanısına giden süreçte hekime önemli bir rol düşmektedir.