turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Medeni Usul Hukukunda taleple bağlılık ilkesi

Taleple bağlılık ilkesi, tasarruf ilkesinin bir uzantısı ve merkezi unsurudur. Taleple bağlılık ilkesinin, tasarruf ilkesinin bir uzantısı olarak nitelendirilmesinin sebebi, mahkemeye yöneltilmiş bir talep yahut talebin bir kısmı açısından, aslında ortada bir dava olmamasıdır. Dolayısıyla mahkemenin taraflar arasındaki uyuşmazlığa ve uyuşmazlığın bir kısmına kendiliğinden el atması mümkün değildir. Tasarruf ilkesi; tarafların, yargılamanın başlatılması, konusu ve sona erdirilmesi hakkında belirleme yapabilmesi anlamına gelir. Taleple bağlılık ilkesi, tarafların dava konusu üzerindeki tasarruf yetkilerini düzenleyen bir ilkedir. Bundan dolayı, taleple bağlılık ilkesi, medeni usul hukuku için önemli bir konudur. Davacı, bir hakkını talep ederse, medeni usule hakim olan taleple bağlılık ilkesi, mahkemenin tarafın bu talebine uymasını ve sadece talep edilen haklar üzerinde karar vermesini ve talep edilmeyen haklar üzerinde karar vermemesini zorunlu kılar. Diğer bir ifadeyle mahkemenin tarafların talepleri ile bağlı olması anlamına gelir. Davacı, davanın konusunu ve bununla hakimin kararının da konusunu belirler. Yani dava konusunu belirlemek tarafın işidir. Mahkeme de ancak davacı tarafından belirlenen konuda karar verebilir. Tarafın dava konusunu belirleme üzerinde sahip olduğu bu serbesti, davaya bakan hakimi yargılamanın sonunda vereceği hükmün konusu açısından da sınırlamaktadır. HMK m. 26'da düzenlenen taleple bağlılık ilkesi, özel hukuk alanında hak sahibi olanlara verilmiş olan tasarruf özgürlüğünün, medeni usul hukukuna doğrudan bir yansımasıdır. Hak sahibi, hakkını kullanıp kullanmayacağına, kullanacaksa nasıl kullanacağına kendisi karar verir.
Kiracıdan kaynaklanan sebeplerle konut ve çatılı işyeri kiralarında sözleşmenin sona ermesi

Türk Borçlar Kanunu'nun 352. maddesinde, konut ve çatılı işyeri kiralarındakiracıdan kaynaklanan sebeplerle sözleşmenin sona ermesi düzenlenmektedir. 352. maddede kira sözleşmesinin kiracıdan kaynaklanan nedenlerle sona ermesi için üç nedenöngörülmüştür. Bunlardan birincisi, kiracının kiraya verene yazılı olarak konut veyaişyerini belirli bir tarihte boşaltmayı taahhüt etmiş olmasıdır. İkinci neden, kiracının kira bedelini zamanında ödememiş olması nedeniyle, bir kira yılı içinde kiracıya iki haklı ihtargönderilmiş olmasıdır. Üçüncü neden ise, kiracının veya eşinin aynı ilçe veya beldebelediye sınırları içinde konutu olmasıdır. Bu sona erme sebebi, kanunun düzenlenişibakımından sadece konut kiraları için uygulanabilecektir. Çatılı işyeri kiralarının bu sebeple sona erdirilmesi mümkün değildir. Çalışmada, bu nedenlere dayalı olarak kira sözleşmesinin sona ermesinin doktrinde ve Yargıtay uygulamasında aranan şartları incelenmiştir. Bu konudaki farklı görüşlere yer verilmiştir.
Kamu İhale Kanunu, yapım işleri ihale mevzuatı ve yapım işlerinde iş deneyim belgesi, alt yüklenici ve fiyat dışı unsur uygulamaları

Devletler, vatandaşlarının temel ihtiyaçlarını karşılamak, toplumsal refahı yükseltmek ve daha iyi hizmet sağlamak amacıyla kamu yatırımları ve harcamaları yaparlar. Devletin sorumluluğunda olan hizmet ve yatırımları kamu kurum ve kuruluşlar kendi personel ve araç-gereçleri ile yerine getirebileceği gibi ihale yöntemiyle özel sektör aracılığıyla da gerçekleştirebilir. Kamu kaynaklarının kısıtlı olması ve toplumsal beklentilerin gün geçtikçe artmasıyla birlikte kamu kaynaklarının etkin, verimli ve ekonomik kullanılması gerekliliği önem kazanmıştır. Bunun sonucu olarak gelişmiş ülkelerde ve uluslararası alanlarda kamu kaynaklarının etkin ve verimli kullanılmasını sağlayacak ihale mevzuatları ve direktif düzenlemeleri yapılmıştır. Türkiye'de de Avrupa Birliği ve uluslararası standartlara uygun, güncel gelişmeleri barındıran yeni bir ihale kanunu olan 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu düzenlenmiş ve 01.01. 2003 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiştir. Kamu İhale Kanunun yürürlüğe girmesiyle; kamu hukukuna tabi olan, kamunun denetimi altında bulunan veya kamu kaynağı kullanan kamu kurum ve kuruluşlarının yapacakları ihaleler bu kanun kapsamına alınmıştır. Kamu İhale Kanunu ile kamu kaynaklarının etkin, verimli, rekabet koşulları içerisinde ve ihtiyaçların uygun şartlarla ve zamanında karşılanması amaçlanmış ve temel ilkeler ile uyulması gereken kurallar belirlenmiştir. Bu tez kapsamında kamu alımlarını düzenleyen ihale kavramı, ülkemizdeki tarihsel gelişimi, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve kamu harcamalarının önemli bir büyüklüğünü tutan yapım işleri ihale mevzuatı incelenmiştir. Yapım işlerinde temel yeterlik kriteri olan iş deneyim belgesi, alt yüklenici düzenlemeleri ve fiyat dışı unsurlar mevzuat düzenlemesi ve uygulama örnekleriyle beraber değerlendirilmiştir. Çalışmada izlenen yöntem ve çıkarımlar; Kamu İhale Kanunu, Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu ve ikincil mevzuatlar ile konuyla ilgili literatür çalışmaları yapılarak konun anlaşılması ve uygulamalara yol gösterici olması amaçlanmıştır. Kamu ihale kararları ve yargı kararları incelenerek uyuşmazlık yaşanan konulara açıklık getirilmiştir. Uygulamadan da örnekler verilerek konunun daha anlaşılabilir olması sağlanmıştır.
Medeni Usul Hukukunda ön inceleme kurumu

Yeni HMK ile getirilen en önemli yeniliklerin başında yer alan ön inceleme kurumu, yargı aktörleri olan hakimler ile avukatlar ve dava taraflarınca yeteri kadar bilinmemesi, eski alışkanlıkların yenisi ile değiştirilmesinde yaşanan zorluklar ve bu konuda henüz akademik çevrelerde ve Yüksek Mahkeme içtihatlarında konuyu enine boyuna açıklığa kavuşturan çalışmalar ve kararlar bulunmaması nedeniyle özel olarak ele alınıp incelenmesi önem arz etmektedir. Bu bağlamda çalışmamızda, medeni yargılama hukukumuza yeni giren bu kurumun irdelenmesi ve yargılamayı hızlandırmaya matuf önemine vurgu yapılması, müessesenin getiriliş amacına ve doğru anlaşılıp gerçekten de iyi uygulandığında yargılamayı hızlandırma yönünden iyi bir araç olduğunun anlaşılmasına katkı sağlayacağını temenni etmekteyiz. Ancak belirtmek gerekir ki, bu kurumun aktif olarak uygulanması hakimler kadar davanın tarafları ve vekillerinin de kurumu algılaması ve buna göre hazırlık yapmasına bağlıdır. Aksi takdirde 2005 yılında Ceza Muhakemesi Kanunu ile getirilen ' Uzlaşma' müessesesi gibi birkaç yıl içerisinde neredeyse uygulanmaz bir hal alması kaçınılmaz olacaktır. Bu kapsamda ' Ön İnceleme Kurumu' bölüm başlığı altında ele alınan hususlar ayrı bir önem taşımaktadır. Bu çalışmamda, her zaman olduğu gibi içten gelen yardım ve paylaşma talepleriyle katkıda bulunmayı bir an olsun benden esirgemeyen ve manevi desteğiyle bu çalışmayı tamamlamaya beni sürekli olarak teşvik eden değerli hocam Doç. Dr. İbrahim Aşık ile vefalı ve fedakar meslektaşım Mahmut Kenger; ayrıca akademik bir çalışmanın ortaya konulmasının getirdiği zorluklar karşısında, birçok kez bu çalışmayı tamamlamam hususunda benden desteklerini esirgemeyen sevgili hayat arkadaşım Sevim'e teşekkürü bir borç bilirim.
İnsan Hakları Hukuku temelinde Türk Hukukunda cinsiyet geçiş süreci

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu madde 40 hükmü ile düzenlenen ve cinsiyet geçiş süreci için öngörülmüş olan hukuki ve tıbbi süreç transları, temel insan haklarını zedeleyici muamelelere maruz bırakmaktadır. Anılan prosedür nedeniyle ihlaller cinsiyet geçiş süreci için öngörülen tıbbi operasyonun tamamlanması için gereken şartları yerine getirmekle sona ermemekte ve tıbbi operasyonun kendisi zorunlu bir fiziksel müdahale olması nedeniyle ayrı bir ihlalin konusuna dönüşmektedir. Bu durum, cinsiyet kimliğinin özgürce yaşanmasına yönelik sınırlandırmalar sebebiyle öncelikli olarak kişinin öz varlığına saygı duyulmamasına ve buna bağlı olarak gelişen pratikler doğrultusunda özel hayatın korunması hakkının ihlal edilmesine sebebiyet vermektedir. Bu çalışmada öncelikle, çalışmanın tamamına ışık tutması adına belirli kavramlara ilişkin açıklamalara yer verilerek cinsiyet geçiş sürecinin çerçevesi çizilecek, sonrasında Türk Hukukunda yer alan cinsiyet geçiş sürecine ilişkin hukuki düzenlemenin mevcut haline gelene kadarki sürecine de yer verilerek, güncel mevzuat kapsamında cinsiyet geçiş sürecine ilişkin, operasyondan önceki ve sonraki süreçlere ve ilgili süreçlerin insan haklarına ait normlarla bağlantısına dair bir inceleme yapılacaktır. Anılan incelemenin içerisinde uluslararası uygulamalar ile karşılaştırma yapılarak, cinsiyet geçiş sürecinin herhangi bir hak ihlaline sebep olmadan meydana gelebilmesi için uygulamanın ne şekilde olması gerektiğine dair bir değerlendirme ortaya konulmaya çalışılacaktır.
Ulusaşırı silahlı örgütlerle birlikte değişen savaş stratejileri ve uluslararası insancıl hukukun kapsayıcılığı tartışması

Bu çalışmada, ulusaşırı silahlı örgütler tarafından terörün yaygın bir savaş stratejisi olarak kullanılmasının ve devletlerin bu gruplara yönelik geliştirdiği terörle mücadele adı altındaki faaliyetlerinin uluslararası insancıl hukukun kapsamı dahilinde olup olmadığı araştırılmaya çalışılmıştır. Bu araştırmada terörizm kavramının tanımlanmasına ilişkin sorunlara kısaca yer verilirken, bir yandan da post-kolonyal ve post-Sovyet süreçle birlikte değişen uluslararası dengelerin devletler ile devlet-dışı örgütler üzerindeki etkileri ve bu bağlamda ortaya çıkan Terörle Mücadele Küresel Savaşı olgusu incelenmiştir. Uluslararası insancıl hukuk tarafından terör olgusunun ele alınışı ve terörün silahlı çatışma türleri içerisindeki yeri araştırılırken, insancıl hukukun sadece silahlı çatışma eşiğinin aşıldığı durumları kapsadığına dikkat çekilmiş, terörün yalnızca insancıl hukukun değil başta insan hakları ve ceza hukuku olmak üzere ulusal ve uluslararası hukukun çeşitli dallarını da içeren çok yönlü bir olgu olduğunun altı çizilmiştir. Terörle mücadele adı altında gerçekleştirilen faaliyetlerin savaş olarak nitelendirilmesi ve bu durumlara insancıl hukukun uygulanmasının insan hakları bağlamında çeşitli risklere yol açacağına dikkat çekilmiştir. Bu araştırmada ayrıca insancıl hukukun Terörle Mücadele Savaşı'nı kapsama konusunda yetersiz kaldığı, terörün uluslararası ve uluslararası nitelikte olmayan silahlı çatışma kategorilerinden farklı olarak yeni bir silahlı çatışma kategorisi oluşturduğuna ilişkin tartışmalara da yer verilmiştir. Bu tartışmalarla birlikte terörün silahlı çatışmada kullanılan bir savaş stratejisi olduğu belirtilmiş, mevcut silahlı çatışma kategorilerinin terörle mücadele kapsamında gerçekleştirilen çatışmaları da içerdiğine dolayısıyla silahlı çatışmada tercih edilen stratejinin başlı başına yeni bir silahlı çatışma türü oluşturamayacağına kanaat getirilmiştir.
Kişisel verilerin korunmasında uluslararası düzenlemeler ve Türkiye'nin durumu

Bu çalışmada çağdaş, demokratik hukuk devleti olmanın gereklerinden biri olan kişinin korunması, özelde kişilerin ayrılmaz parçası olan kişisel verilerin korunması incelenmiştir. Bilgi teknolojisinin ve iletişimin hızla geliştiği günümüz dünyasında, kişilik hakları zarar görebilmektedir. Özellikle kişilik haklarının bir parçası olan kişisel verilerin elektronik ortamda işlenmesi, işleniş şekli ve bu bilgilerin paylaşımı noktasında son dönemde meydana gelen ilerlemeler gerek uluslararası gerekse ulusal alanlarda birçok hukuki düzenlemenin yapılmasına sebep olmuştur. 21. Yüzyılda her türlü bilgi serbest dolaşabilmeli, ancak kişiye bağlı temel haklar da korunmalıdır. Bu yüzden birçok ülke, özellikle de AB üyesi ülkeler, yeni hukuki düzenlemeler ve yönergeler kabul etmişlerdir. Avrupa Birliğine üyelik sürecinde olan Türkiye de toplulukla arasındaki hukuki eksiklikleri hızla kaldırmalı, Avrupa Konvansiyonunda kabul edilen temel insan haklarını ve temel özgürlükleri koruma çerçevesinde, insanlarının hayat şartlarını geliştirmeye, barış ve özgürlükleri koruyup kuvvetlendirmeye, demokrasiyiyükseltmeye devam etmelidir. Belirtilen çerçeve doğrultusunda hazırlanan bu çalışma, giriş ve dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, kişisel veri, kişi ve kişisel verilerin saklanması kavramları ele alınmıştır. İkinci bölümde, kişisel verilerin korunmasında, uluslararası düzenlemeler incelenmiştir. Üçüncü bölümde, kişisel verilerin korunması konusunda Türkiye'deki duruma değinilmiştir. Dördüncü bölümde Kişisel Verilerin Korunması Kanunu Tasarısı ve tasarıüzerindeki düşünceler ele alınmıştır.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve 1982 Anayasası'nda ifade ve kitle iletişim özgürlüğü

İfade özgürlüğü çoğulcu demokratik toplum düzeninin sağlanmasında çok önemli bir rol oynamaktadır. İfade özgürlüğünün günümüzdeki en etkin kullanım biçimi kitle iletişim araçları vasıtasıyla sağlanmaktadır. Bilgi, düşünce ve habere ulaşılmasında, bunların açıklanmasında ve yayılmasında kitle iletişim araçlarından sıklıkla faydalanılır. Kitle iletişim araçları, kamuoyunun oluşumundaki en etkili araçlardır. Bu bağlamda, kitle iletişim özgürlüğünün özünü ifade özgürlüğü oluşturur. İfade özgürlüğünü etkileyen hukuki düzenlemeler kitle iletişim özgürlüğünü de doğal olarak etkiler. Ancak kitle iletişim araçlarının taşıdığı özellikler nedeniyle kitle iletişim özgürlüğü, ifade özgürlüğünden ayrı olarak bazı başka yasal düzenlemelere de tabi tutulabilir. İfade ve kitle iletişim özgürlüklerinin kapsam ve sınırlarının ortaya konulabilmesi için bu özgürlüklere yönelik yasal düzenlemelerin ele alınması gerekmektedir. Bu çalışmada, ifade özgürlüğünün kitle iletişim özgürlüğünü de kapsamına alan bir özgürlük olduğu göz önüne alınarak, ilk önce ifade özgürlüğünün kuramsal boyutu ele alınmıştır. Daha sonra kitle iletişim özgürlüğünün, ifade özgürlüğünün kullanılmasındaki rolü ve tekelleşme olgusunun bu rol üzerindeki etkileri incelenmiştir. En son olarak da sırasıyla, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve 1982 Anayasası'nda ifade ve kitle iletişim özgürlükleriyle ilgili düzenlemeler irdelenmiş; Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi'nin konu ile ilgili içtihatları ışığında söz konusu özgürlüklerin her iki hukuk metnindeki kapsam ve sınırları karşılaştırmalı olarak ortaya konulmaya çalışılmıştır.
İbn Kemal Paşa'nın el-Islah adlı eserinde el-Vikaye'ye yönelttiği eleştirilerin değerlendirilmesi

XVI. yüzyılda Osmanlı ilim dünyasına damgasını vuran alimlerin başında geldiği söylenebilen İbn Kemal Paşa el-Vikaye'de gördüğü hataları tashih etmek üzere önce el-Islah'ı kaleme almış, sonra da -Şerhu'l-Vikaye'de gördüğü hataları da dikkate alarak- bir yandan el-Islah'ın ihtiva ettiği meseleleri açıklamak, bir yandan da el-Vikaye'ye yönelttiği itirazların gerekçelerini ortaya koymak için el-Islah'ı İzahu'l-Islah adıyla şerh etmiştir. Ancak İbn Kemal Paşa'nın Hanefi mezhebine mensup alimlerce pek muteber kabul edilen el-Vikaye ve şerhine yönelttiği tenkitler de tenkitten nasibini almış ve eleştirilerinin çoğunun yerinde olmadığı ileri sürülmüştür. Bu çalışmada İbn Kemal Paşa'nın tenkitleri Hanefi fıkhının muteber kaynakları ışığında tahlil edilip isabetli olup olmadığı ortaya konmaya çalışılacaktır.
Roma ve Türk Hukuklarında mülkiyet hakkının sınırlandırılması

Mülkiyet hakkı, en geniş içerikli ayni hak olmakla birlikte, bulunduğu çağın ve insanların ihtiyaçlarına göre sınırlandırmalara tabi olmuştur. Çağdaş Hukuk anlayışında Roma mülkiyeti hakkında yerleşmiş yanlış bir kanı söz konusudur. Buna göre, Roma Hukuku'nda mülkiyet vazgeçilemez egemenlik hakkı olarak kabul edilmiştir. Fakat bu Roma'da bulunan mülkiyet anlayışı ile bağdaşmamaktadır. Çünkü Roma'da mülkiyet hakkı kesinlikle, mutlak, sınırsız ve değişmez bir niteliğe sahip değildir. Roma Hukuku'nda mülkiyet bir takım sosyoekonomik nedenlerle, kamu yaran 'Utilitas publica' düşüncesi ile çeşitli biçimlerde sınırlandırılmıştır. Türk Hukuku'nda da bulunan 'hakkın kötüye kullanılmaması' ilkesi Roma'da da uygulanmış ve mülkiyet bu yönden de sınırlandırılmıştır. Roma'da şehirleşmenin gelişmesiyle şehirdeki binalara sınırlandırmalar kamu yararına ve komşuluk menfaatlerinin gerektirdiği durumlarda kişi mülkiyetine el atılmasına yol açmıştır. Binalarla ilgili sınırlandırmalar komşulara zarar vermemesi için ve şehirlerin güzelliğini koruma amaçlarım taşımaktadır. Şehircilik kaygılarıyla özellikle Dominatus Dönemi'nde mülkiyet sosyal karakterine önem verilerek kişinin mülkiyet hakkı sınırlandırılmıştır. Türk Hukuku'nda da mülkiyet çeşitli biçimlerde sınırlandırılmıştır. Bu sınırlandırmalar özel Hukuk-Kamu Hukuku alanında olmak üzere ikili bir ayrıma tabidir. Anayasamızın 36. Maddesi 'mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz' kuralını getirmiştir. Hukukumuzun mülkiyet hakkının özgürlüğüne koyduğu genel kısıtlamaların başında, iyi niyet kuralı ve hakkın kötüye kullanılmasını yasaklayan kural gelmektedir. Roma'da mülkiyet anlayışıyla, Türk Hukuku mülkiyet anlayışı arasında fazlaca bir benzerlik olduğu söylenebilir. Türk Hukuku'nun temelinde bulunan ve Anayasamızda yer alan ' mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz' ilkesinin Roma mülkiyetinin gelişimine uygun düştüğü kabul edilebilir. Roma Hukuku mülkiyetinin mutlak ve sınırsız bir hak olarak kabulü onun tarihsel gelişimine ters düşmektedir. Bu nedenle Roma Hukuku'nda mülkiyet hakkına insanlann gereksinimlerini karşılamak için getirilmiş sınırlandırmaların, Çağdaş Türk Hukukumuza yol gösterici ve kaynak olduğu söylenebilecektir.
Bölünmüş hükumet olgusu ve Türkiye örneği

Bölünmüş hükumet olgusunu ve olgu bağlamında Türkiye örneğini incelenmeyi amaç-layan bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümü, olgunun farklı boyutlarıyla kavramsal tarifinin yapılmasıyla başlamaktadır. Kavramsal tarifin hareket noktasını başkanlık sistemleri oluşturmaktadır. Çünkü bölünmüş hükumet, başkanlık sistemlerinin doğal ihtimallerinden birisidir. Birinci bölümde ayrıca bölünmüş hükumetin başkanlık sistemi haricindeki görünümü de incelenmektedir. Bu açıklamalar çalışmanın temel problem alanını oluşturmaktadır. Bu noktada olgunun parlamenter sistem ve yarı-başkanlık sistemleri açısından da söz konusu olduğu iddia edilmektedir. Teorik açıdan ileri sürülen bu iddia, seçilen örnekler ile desteklenmektedir. Birinci bölümde başkanlık sisteminden hareketle izah edilen teorik çerçeve ikinci bö-lümde yarı-başkanlık sistemi baz alınarak incelenmektedir. Yarı-başkanlık sisteminde azınlık hükumetlerinin bölünmüşlükle ilgisi, Weimar dönemi uygulamalarıyla ilişkilen-dirilmiştir. Devamında özel görünümlü bir bölünmüş hükumet türü olan kohabitasyon, Fransız tecrübesi ışığında inceleme konusu yapılmıştır. Olgunun hem aritmetik hem de davranışsal açıdan ne şekilde ortaya çıktığı, nasıl yönetildiği ve sonuçlarının neler oldu-ğu, anayasal düzen ve siyasal işleyiş bağlamında ele alınmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise; bölünmüş hükumet olgusunun Türk anayasal düzenindeki yeri tespit edilmeye çalışılmıştır. Bölünmüş hükumetin anayasal düzenlemeler ışığında aldığı görünüm, parlamenter sistem, yarı-başkanlık sistemi ve bir başkanlık sistemi olarak Cumhurbaşkanlığı Sistemi açısından değerlendirilmiştir.
Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 24. maddesi çerçevesinde sözleşmeye uygulanacak hukuk

Yeni Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun 2007 yılında yürürlüğe girmiştir. Bu Kanun önemli yenilikler ve değişiklikler getirmiştir. Yeniliklerin en vurucu derecede yaşandığı konu ise, Avrupa Birliği hukukundan esinlenerek yeniden düzenlenen sözleşmeye uygulanacak hukuk konusudur. Bu konudaki değişimin temelini MÖHUK m. 24 oluşturmaktadır. Bu hüküm önce tarafların hukuk seçimi yapması halinde, daha sonra ise, böyle bir hukuk seçiminin yokluğunda sözleşmeye uygulanacak hukuku düzenlemektedir. İşte bu çalışmada, dile getirilen bu konular karşılaştırmalı hukuk çerçevesinde ele alınmış; hükmün kaynağı olan Avrupa Birliği hukukunun güncel durumuna değinilmiş ve Türk hukukundaki düzenlemenin yerindeliği sorgulanmıştır. Ayrıca bu çalışmada, söz konusu hükmün tatbikinde karşılaşılabilecek kimi sorunlara da değinilmiştir.
İhaleye fesat karıştırma suçları

Türk Hukuku'nda da yakın zamanda yürürlüğe giren 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu, ihale kurallarındaki reform sürecini doğrular niteliktedir. Ekonomiyle doğrudan bağlantısı bulunan kamu ihalelerinin, kurallara uygun, düzenli ve sorunsuz işleyebilmesi; kanun koyucunun çeşitli denetim mekanizmalarını öngörmesiyle gerçekleşir. Bu mekanizmalar, ihalelere uygulanan ilkeler ve yaptırımlardan ibarettir. İhaleye fesat karıştırma suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 235. maddesinde düzenlenmiştir. Bu madde, Kanun'un 'Özel Hükümler' adlı ikinci kitabının 'Topluma Karşı Suçlar' başlıklı Üçüncü Kısmının 'Ekonomi, Sanayi ve Ticarete İlişkin Suçlar' başlıklı Dokuzuncu Bölümünde yer almaktadır. Maddeye göre; Kamu kurumu veya kuruluşları adına yapılan mal veya hizmet alım veya satımlarına ya da kiralamalara ilişkin ihaleler ile yapım ihalelerine fesat karıştıran kişi, üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Araştırmada ilgili kanun maddeleri çerçevesinde ihaleye fesat karıştırma suçu ele alınmıştır.
Ceza Muhakeme Hukukunda Uzlaştırma Bürosu

Bu tez çalışmasıyla 02/12/ 2016 tarih 29906 sayılı Resmi Gazetede Yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı yasa kapsamında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 vd maddelerinde yapılan değişiklikler kapsamında kurulan Uzlaştırma Bürosuyla ilgili gerek mevzuat gerekse de uygulama bakımından ortaya çıkan sorunların neler olduğu söz konusu kurumun daha işler ve aktif hale getirilip daha verimli nasıl çalışabileceği hususları gerek ceza hukuku gerekse de karşılaştırmalı hukuk disiplinlerinde yer alan uzlaştırma müesseseleri ele alınarak değerlendirilmiş yine ilgili yasa kapsamında uzlaşmaya tabi kılınan suçlar bakımından söz konusu büroyla ilgili aksayan yönlerin tespiti ve bunların nasıl giderilebileceği hususları ele alınmış olup söz konusu düzenlemelerle hedeflenenlerin nasıl hayata geçirilebileceği ve gerek mahkeme gerekse de savcılık uygulamaları bakımından hususları üzerinde durulmuş ve elimizden geldiği kadarıyla henüz çok yeni olan ve birçok eksikliği bulunan bu kurumla ilgili önerilere bu çalışmamız içerisinde yer verilerek çalışmamız sonuçlandırılmıştır.
Mülkiyet hakkı kapsamında kentsel dönüşüm kavramı

Son yıllarda dünyanın pek çok ülkesinde olduğu gibi Türkiye'deki planlama ortamında da kentsel dönüşüm kavramı üzerinde çeşitli tartışmalar yapılmaktadır. Kentsel dönüşüm kentsel sorunlara çözüm bulmak için değişime uğrayan bir bölgenin fiziksel, ekonomik, sosyal ve ekolojik koşullarına kesin çözüm sağlamaya çalışan detaylı bir vizyon ve eylem olarak ifade edilmektedir. Bu çalışmada genel olarak mülkiyet hakkı kavramı, mülkiyet güvencesi ve mülkiyetin korunması ile ilgili düzenlemeler ile kentsel dönüşüm projeleri arasındaki hukuki ilişki incelenmeye çalışılmıştır.
İslam Hukuku açısından taşınır malların kiralanması

Hukukun gayelerinden biri sosyal hayattaki olaylara çözümler getirerek bu alandaki düzeni sağlamaktır. Taşınır malların kiralanması da toplumsal hayatta sıkça karşılaşılan olaylardandır. Bu açıdan kira ile ilgili düzenlemeleri yapmak da hukukun alanına girmektedir. Sözleşmelerde tarafların haklarının koruma altına alınması ve birinin diğerine herhangi bir haksızlık yapmasının önlenmesi için hukuki düzenlemelerin yapılması kaçınılmazdır. Gelişen ve değişen günümüz dünyasında teknolojinin de etkisiyle daha önce karşılaşılmayan taşınabilir mallar ve bunlarla ilgili değişik kiralama şekilleri ortaya çıkmıştır. Çalışmamızda, mülkiyetine sahip olma yerine menfaatinden yararlanmanın daha çok tercih edildiği günümüzde, alanla ilgili hukuki belirlemeler yapma amacına yönelik olacağından hem bilimsel anlamda hem de sosyal yaşamdaki uygulamalarla ilgili derli toplu bilgi sunulmaya çalışılmıştır.