turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ücret sistemleri ve Türkiye'de asgari ücret

İşçilerin yaşamlarını sürdürebilmesi için ücret en önemli gelir kaynağıdır. İşçilerin ücretlerinin belirli bir düzeyin üzerinde kalmasını sağlayan asgari ücret, işçiler ve aileleri için yaşamsal öneme sahiptir. Bu nedenle asgari ücret çalışmaya konu olmuştur. Çalışmanın birinci bölümünde ücret sistemleri ve asgari ücretle ilgili kavramların tanımlan yapılmıştır. İkinci bölümde ücret kuramları ve tanımları ile çeşitli ücret sistemleri üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde asgari ücretin Batı ülkelerindeki ve Türkiye'deki gelişimi incelenmiştir. Daha çok Türkiye'deki asgari ücret uygulaması üzerinde durulmaktadır. Asgari ücretin etkileri ve uluslararası boyutları incelenmiş, konuyla ilgili işçi ve işveren kesimlerinin görüşlerine yer verilmiştir. Dördüncü bölümde asgari ücretin, işçilerin yaşam düzeylerine etkisi ile ilgili uygulamalı bir araştırma yapılmıştır.
Hizmet sektöründe çalışan memnuniyeti üzerine bir araştırma

Konaklama işletmeciliği hizmet sektöründe çalışanların çalışan memnuniyeti üzerine görüşlerini belirlemeyi amaçlayan bu araştırma nicel verilere dayalı genel tarama modelinde ve ilişkisel tarama modelinde bir araştırmadır. Araştırmanın çalışma evrenini Konya ilinde Turizm hizmet sektöründe faaliyet gösteren beş yıldızlı A, B, C ve D otel çalışanları oluşturmaktadır. Etik kaygılardan dolayı otel isimleri harf olarak kodlanmıştır. A otelinde çalışan sayısı ( =120) B otelinde çalışan sayısı ( =107) C otelinde çalışan sayısı ( =125) D otelinde çalışan sayısı ( =32) genel toplamda ( =384) olarak tespit edilmiştir. Araştırmada, Konya ilinde turizm hizmet sektörünün faaliyet gösteren A, B, C ve D otel çalışanlarının çalışma evrenini (n=192+) kişiden oluşacak bir örnekleme grubunun temsil edeceği düşünülmüştür. Araştırmada gerekli izinler alınarak çalışan memnuniyeti ölçeği kullanılmıştır. Araştırma genelinde otel çalışanlarının çalışan memnuniyet düzeylerinin ücret tatmini, haftalık mesai süresi, yazılı görev tanımı gibi önermeler haricinde yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Evli ve çalışan bireylerin çalışma yaşam kalitesinin evlilik uyumuna etkisi

ERBİL, Didem. Evli ve Çalışan Bireylerin Çalışma Yaşam Kalitesinin Evlilik Uyumuna Etkisi, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2016. Bu araştırmanın amacı, evli ve çalışan bireylerin çalışma yaşam kalitesinin evlilik uyumuna etkisini incelemektir. Bu amaç doğrultusunda öncelikle evli ve çalışan bireylerin sosyo-demografik değişkenler ve çalışma yaşam kaliteleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olup olmadığı saptanmıştır. Daha sonra ise, çalışma yaşam kalitesi ile evlilik uyumu arasındaki ilişki belirlenerek; sosyo-demografik değişkenlere göre incelemesi yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi, evli ve çalışan 206 erkek ve 194 kadın olmak üzere toplam 400 kişiden oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Çalışma Yaşam Kalitesi Ölçeği, Evlilik Uyum Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler, Basit Korelasyon, 't'-Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi, Mann-Whitney U Testi, Kruskall Wallis H Testi ve ki-kare istatistiği ile analiz edilmiştir. İstatistiksel analizler sonucunda araştırmaya katılan evli ve çalışan bireylerin, eğitim düzeyi, eş eğitim düzeyi, iş yerindeki görevi, görevlendirilme şekli, çalışma süresi, haftalık çalışma saati, ortalama aylık gelir düzeyi, evlenme biçimi ve çocuk sayısı ile çalışma yaşam kalitesi puanları arasında anlamlı farklılıklar olduğu görülürken; cinsiyet, yaş, evlenme yaşı ve evlilik süresi ile çalışma yaşam kalitesi puanları arasında anlamlı bir farklılık görülmemiştir. Ayrıca, evli ve çalışan bireylerin çalışma yaşam kalitesi alt boyutlarından Sağlık ve Güvenlik İhtiyaçları, ekonomik ve aile ihtiyacı, sosyal ihtiyaçlar ve gerçekleştirme ihtiyacı ile bireylerin evlilik uyumları arasında düşük düzeyde pozitif yönlü bir ilişki olduğu saptanmıştır. Çalışma yaşam kalitesinin alt boyutlarından saygınlık ihtiyacı, bilgi ihtiyacı ve estetik ihtiyaçlar ile evlilik uyumu arasında ise anlamlı bir ilişkinin olmadığı bulunmuştur. Araştırmada, evli ve çalışan bireylerin çalışma yaşam kalitesi ile evlilik uyumu arasındaki ilişki; cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi, görev, görevlendirme şekli, çalışma süresi, haftalık çalışma saati, aylık gelir ve çocuk sayısına göre incelenmiş ve bu değişkenlerle arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Bulgular literatür ışığında tartışılmış ve ortaya çıkan sonuçlar doğrultusunda öneriler verilmiştir.
Öğrenci - işçilerin güvencesizlik süreçleri: Çankırı örneği

Bu tez, eğitimlerini devam ettirebilmek için yeterli gelire sahip olmayan üniversite öğrencilerinin gelir/ek gelir elde edebilmek için çalışmaya karar verdikleri andan itibaren, içinde bulundukları güvencesiz çalışma koşullarını ve gündelik yaşam pratiklerini incelemeyi amaçlamaktadır. Piyasadaki ücretlerin ve istihdam koşullarının üzerinde belirleyici etkisi olmayan öğrenci-işçiler, işgücü piyasası ile tamamen işverene bağımlı bir şekilde çalışma ilişkisi kurarlar. İşte bu bağımlı çalışma ilişkisi öğrenci-işçilerin güvencesizliklerinin en önemli nedenlerindendir. Bu çalışmada, lisans seviyesinde eğitim alan ve düzenli/düzensiz bir işte çalışan öğrencilerin, öğrenci-işçilerin, maruz kaldıkları güvencesizlik halleri, nedenleri ve sonuçları Çankırı örneği bağlamında ele alınmaktadır. Çalışmanın temel soruları, öğrenci-işçilerin çalışma koşullarının görünen bir portresini sunmaktan öte, aynı zamanda bu portrenin arka planını oluşturan kapitalist istihdam biçimlerini de sorgulayacak şekilde hazırlanmıştır. Çankırı Karatekin Üniversitesi'nde lisans eğitimi alan ve aynı zamanda bir işte çalışan yirmi (20) öğrenci ile yapılan yarı-yapılandırılmış mülakatlar neticesinde niteliksel bir analiz ortaya konmuştur. Bu analiz neticesinde, öğrenci-işçilerin hem çalışma koşulları açısından hem de sosyal güvenlik konumları açısından güvencesizliğe maruz kaldığı ve bu durumun öğrenci-işçilerin üniversite ve çalışma hayatlarının yanı sıra, sosyal yaşantılarını ve edindikleri kimlikleri de etkilediği iddia edilmiştir.
İş görenlerin iş güvencesizliği algısı ile örgütsel güven düzeyleri ve bağlanma modelleri arasındaki ilişkilerin etkisi: Isparta özel öğretim sektöründe bir araştırma

Çalışmada özel sektörde eğitim kurumlarındaki iş güvencesizliği algıları araştırılmıştır. Araştırma ile kolejlerde görev yapan personelin iş güvencesizliği algısındaki örgütsel güvenini ve bağlanma modellerine göre değerlendirilmesi incelenmiştir. Araştırma açıklayıcı yani hipotez sınamaya yönelik bir araştırmadır. Araştırma 2015- 2016 eğitim öğretim yılında Isparta'da faaliyet gösteren Özel okul öğretmenleri üzerinde gerçekleştirilmiştir. Bu araştırma 37 soruluk bir anketle gerçekleştirilmiştir. İşgörenlerin iş güvencesizliği algısına etki eden örgütsel güven iki boyutta, bağlanma modelleri ise dört boyutta ele alınmıştır. Analizler toplamda 4 özel okuldan sağlanan 113 anket ile yapılmıştır. Ardından özel okullardaki üç ölçeğin etkinlik boyutlarındaki düzeylerine göre boyutların nasıl kümelendiği araştırılmıştır. Çalışmada güvenirlik analizi, faktör analizi, parametrik olmayan testler ve varyans analizleri kullanılmıştır. Neticede iş güvencesizliğine örgütsel güven ve bağlanma modellerinin etkisinin olduğu, mevcut ölçüm çalışmalarının zenginleştirilmesi gerektiği yargısına ulaşılmıştır. Aynı şekilde demografik faktörlerin de etkileri olduğu düşünülmektedir. Buradan yola çıkarak iş güvencesizliği algısına etki eden örgütsel güven ve bağlanma modelleri kurumlar için etkin olma gayreti içinde oldukları fakat etkinliklerinin düşük düzeyde kaldığı modeller olarak karşımıza çıkmaktadır.
Banka çalışanlarında en sık görülen mesleki hastalıkların istatistiksel ve ergonomik açıdan incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, banka çalışanlarında en sık görülen meslek hastalıklarının neler olduğunu tespit etmek, bu hastalıklara neden olan risk faktörlerini saptamak ve alınması gereken önlemleri ortaya koymaya çalışmaktır. Araştırmamızda çalışanların %67.6'sında boyun ağrısı, %62'sinde sırt - bel ağrısı, %57.6'sında baş ağrısı, %54'ünde gözde bozukluk, %48.8'inde kilo artışı,%34.8'inde el - el bileği - kol ağrısı, %23.6'sında bacak ? ayak ağrısı, %10.4'ündegöğüs ağrısı, %7.6'sında kalça haraket kısıtlılığı rahatsızlıklarının olduğu saptanmıştır. Ayrıca bu rahatsızlıkların ortaya çıkmasına neden olan risk faktörlerinin periyodik olarak muayene yaptırmama, çalışma ortamının yetersiz ısınma, ses, aydınlatma ve havalandırma koşullarında tasarlanmasının olduğu saptanmıştır. Sonuç olarak, çalışma ortamının ergonomik koşullarının çalışanların ihtiyaçlarıgözönüne alınarak yeniden düzenlenmesi ve ayrıca çalışanların kendi sağlıklarına daha fazla dikkat etmeleri ve bunun için düzenli çalışma araları vermeleri, periyodik olarakmuayene yaptırmaları, düzenli olarak spor yapmaları gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Türkiye'de gelir eşitsizliği sorununun koalisyon oyunu ile analizi

Türkiye, Gini Katsayısı sıralaması itibariyle OECD ülkeleri arasında son sıralarda yer almaktadır. Gini katsayısı itibariyle son yıllarda belirli bir iyileşme yaşanmışsa da, belirli bir oranın altına inme konusunda dirençle karşılaşılmaktadır. Türkiye'de gelir eşitsizliğini göreli olarak yüksek bir oranda seyretmesine neden olan bu direncin arkasında, iktisadi faktörler kadar siyasal faktörlerin de etkili olduğu savı, bu çalışmanın temel hipotezini oluşturmaktadır. Bu çalışmada Türkiye'de gelir eşitsizliğinin göreli yüksekliğinin politik iktisadi dinamikleri iki model aracılığı ile analiz edilmiştir. Birinci modelde, üç farklı sosyoekonomik grubun, sınai sermaye, finansal sermaye ve işçi sınıflarının, iktidar mücadelesine yer vermektedir. Bu sınıfların sahip oldukları göreli politik güçler ve nüfus oranları, politik rejimin kaderini etkilemekte; ekonomide üretilen toplam çıktıya kimin sahip olacağı ve bu çıktıdan kimlerin dışlanacağı belirlenmektedir. Türkiye'de gelir eşitsizliği, modelden elde edilen çıktılar yardımıyla yorumlanmıştır. İkinci modelde dört farklı sosyoekonomik grup arasında koalisyon yapıları ve yeniden bölüşüm süreci izlenmektedir. Sonuç bölümünde bulgular özetlenmiş ve yorumlanmıştır. Çalışmanın bulgularına göre tüm sınıfları kapsayan bir koalisyonun yokluğu, sınıflar arasında demokrasinin eksikliğine, demokrasinin eksikliği ise gelirin adil dağılmasına engel olmaktadır. Türkiye'de işçi sınıfı ne kadar örgütlü hale gelirse, demokrasinin gerçekleşme ihtimali de o kadar artacaktır.
Mobbing uygulamalarının çalışma hayatına etkileri: Zonguldak çağrı merkezi örneği

Şiddet kavramı geçmişşten günümüze yaşamın her alanında karşımıza çıkmakta olan bir olgudur. İnsan yaşamında hiçbir şekliyle kabul edilemez bir tutum olan şiddet, daha çok fiziksel olarak düşünülse de psikolojik olarak da insanların karşısınaçıkabilmektedir. Bu noktada mobbingin, diğer bir ifadeyle psikolojik şiddetin en sık karşılaşıldığı alanlardan biri çalışma hayatıdır. Mobbing, çalışanların günümüz iş hayatında maruz kaldıkları önemli sorunlardan bir tanesidir. Farklı sektörlerde çeşitli şekillerde kendini gösteren mobbing, çalışanların özel hayatlarını da etkileyebilen bir sorundur. Bu çalışmanın amacı, çağrı merkezi sektöründe de kendini gösterebilenmobbingin çağrı merkezi çalışanları üzerindeki etkisini ölçebilmektir. Bu doğrultuda yapılan çalışmada, mobbing olgusu üzerinde durulmuş, çağrı merkezi kavramı ele alınmış ve çağrı merkezinde çalışanlara yöneltilen sorular ile mobbingin çalışanlar üzerindeki etkisi konusunda bilgi verilmiştir. Araştırmada nitel anket yöntemi kullanılarak yöneltilen sorularla çalışanların düşünceleri öğrenilmeye çalışılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, mobbinginçalışanlarda verim ve motivasyon olarak olumsuz sonuçlar doğurduğu bilgisine ulaşılmıştır.
Türkiye'de özel sektörde fazla mesai yapmayı belirleyen faktörlerin Tobit-Heckman yöntemi ile analizi

45 saat ve üzerinde özel sektörde çalışan bireylerin yapmış oldukları çalışma fazla mesaidir. Tezde fazla çalışmanın kavramsal çerçevesi ve temel özellikleri üzerinde durulmuş, izleyen kısımda fazla mesai yapmaya neden olan faktörler ile işgücündeki bireyler üzerindeki etkileri incelenmiştir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de 18 yaşından büyük özel sektörde işgücündeki çalışan bireylerin neden fazla mesai yaptıklarını araştırmaktır. Bu çerçevede Türkiye İstatistik Kurumu'in hazırlamış olduğu 2015 yılı Hanehalkı İşgücü Anketi mikro veri setinden elde edilen ham verilerle çalışılmıştır. Araştırmada kullanılan yöntem En Küçük Kareler, Tobit Analiz ve İki Aşamalı Heckman Yöntemidir. EKK yöntemi sonucunda karşılaşılan değişen varyans problemi sebebiyle, Dirençli Tobit Analiz kullanılmıştır. Son olarak İki Aşamalı Heckman Yöntemi ile hangi modelin daha uygun olduğuna karar verilmiştir. Fazla mesai yapmanın başlıca faktörleri eğitim seviyesinin düşük olması, erkek olma, az sayıda çalışanın olduğu işyerleri ve diğerleridir.
TCDD Ankara Demiryol Fabrikası'nda işçilerin absenteizm durumları ve belirleyici bazı tutumların incelenmesi

Bu araştırma ADF'de çalışan işçilerle görüşülerek 1994 yılında gerçekleştirilmiştir. Değerlendirmeye 350 erkek işçi katılmıştır. Araştırma iki bölümden oluşmuştur, ilk bölümde benzer bir işyerinde odak grup görüşmeleri gerçekleştirilmiş, daha sonra odak grup görüşmesi raporuna dayanılarak soru kağıdı geliştirilmiştir. İkinci bölümde işçilerle görüşülerek soru kağıtları doldurulmuş ve değerlendirilmesi yapılmıştır. Araştırmanın yapıldığı işyerinde absenteizme ilişkin tüm ölçütler oldukça yüksek bulunmuştur. Bunlardan absenteizm oranı: yüzde 19.41 gün, yılda yüzde olarak hastalık nedeniyle kaybedilen zaman: 9.33 gün, çalışan işçi başına yıllık ortalama absenteizm süresi: 41.54 gün, absenteizm dönem sıklık hızı: 14.06 kez, işçi başına absenteizm dönemi: 0.99 kez, ortalama absenteizm dönem süreleri: 1.42 gün olarak bulunmuştur. Bu araştırma sonuçları, bu işyerinde absenteizmin gerçek bir morbidite nedeni olmaksızın, bir davranış biçimi olarak yerleştiğini düşündürmektedir. Ek işi olanların diğerlerine göre absenteizm düzeylerindeki fazlalık istatistiksel açıdan da anlamlı bulunmuştur. Her akşam içki içenlerin çalışma koşullarını daha olumlu bulduğu görülmüştür. Geleneksel aile yapısında olanların sosyal izinlerin yetersizliği yönündeki kanılarının, modern aile yapısındakilere göre daha yaygın olduğu görülmüştür. Genel olarak olumsuz tutum içinde olanların kısa süreli rapor kullanma durumları, diğerlerine göre fazla bulunmuştur. Ankara doğumluların ve İç Anadolu'dan gelenlerin diğer bölgelerden gelenlere göre, çalışma koşullarına daha kolay uyum sağladığı görülmüştür. Ankara'ya sonradan gelip 21 yıldan uzun süredir burada yaşayanların işçi-işveren ilişkilerinde, diğerlerine göre daha olumsuz tutum içinde oldukları görülmüştür. Geleneksel aile yapısında olanların işçi-işveren ilişkilerinde, modern aile yapısında olanlara göre daha olumsuz olduğu bulunmuştur. Çok uzun süre ücretsiz izin kullananların, sosyal izinlerin yetersizliği yönündeki düşünceleri diğerlerine göre belirgin olarak fazla bulunmuştur. Mazeretsiz devamsızlık arttıkça çalışma ortamındaki gürültüden yakınmanın arttığı görülmüştür. Yine mazeretsiz devamsızlık arttıkça işverenlerin iş konusunda bilgilendirilmesi ve bir eğitimden geçirilmesine gerek olmadığı yönündeki düşünce yaygınlaşmaktadır. Tüm bu bulgular istatistiksel olarak da doğrulanmıştır.
Türkiye'de Tek Parti'den çok partili hayata geçiş; Bir 'söylem': Türk İşçisi

Tek Parti İktidarı döneminde 1946 yılında Cemiyetler Kanunu'nda yapılan değişiklikle işçi sınıfına sendika kurma hakkının tanınmasının yanı sıra çok partili yaşama geçilmede de demokratik bir adım atılmıştır. Ancak, sanayileşmenin ve örgütlenme hakkının Batı toplumlarındaki gibi sınıf çatışmalarına yol açmaması için de devlet çalışma yaşamını geleneksel olarak kendi denetiminde düzenlemek istemiştir. Devlet, yasa değişikliğinden sonra kurulan muhalif sendika ve yayın organlarını kapatmadan kısa bir süre önce de 23 Kasım 1946 tarihinde 'Türk İşçisi' gazetesini çıkarmaya başlamıştır. Araştırmada, siyasi iktidarın Türk İşçisi ile yeni gelişen işçi sınıfı ve hareketini kendi egemen ideolojisi doğrultusunda yapılandırmaya çalıştığı ve toplumsal güç ilişkilerini incelenen metinlerdeki söylemler aracılığıyla yeniden ürettiği varsayılmıştır. Bu bağlamda Van Dijk'ın eleştirel söylem analizi yöntemi ile ideolojilerin, kültürel değerlerin ve toplumsal güç ilişkilerinin söylem aracılığıyla nasıl şekillendiği ve yeniden üretildiği test edilmeye çalışılmıştır. Araştırma sonucuna göre, 'Türk İşçisi' haber seçiminde tarafsız davranmadığı, haberlerin sunumu ve dağıtımında dönemin egemen ideolojisinin üretimine katkıda bulunduğu tespit edilmiştir.
İşçi sınıfının oluşumunda sendikalaşma süreci

Tez çalışmam üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde ilk olarak 1876 öncesi dönemdeki işçilere kısaca değinilmekte, daha sonra 1876 sonrası dönemdeki işçilerden ayrıntılı olarak bahsedilmiştir. Sendikal hareket Sanayi Devrimi'yle beraber Avrupa'da başlamış ve daha sonra tüm dünyaya yayılmıştır. Sanayileşmeyle birlikte sosyo-ekonomik ve siyasal yaşam yeni bir hal almıştır. Sanayileşmeyle birlikte beden gücüne dayalı üretim biçiminin yerini makine ve fabrikaya dayalı üretim almıştır. Bu üretim biçimi modern üretim şekillerini ve yeni sınıfları ortaya çıkarmıştır. Bu sınıflardan biri olan işçi sınıfı var olan düzendeki sorunları gidermek, hak ve menfaatlerini korumak ve geliştirmek için örgütlenme hareketleri başlatmıştır. İkinci bölümde, işçi sınıfının Osmanlı İmparatorluğu'nda günümüze gelene kadar geçirdiği değişimler incelenmiştir. Osmanlı'da modern anlamda ilk işçilere ordu ve saray ihtiyaçlarını karşılamak üzere kurulan fabrikalarda rastlanmaktadır. Cumhuriyet döneminde ise işçi sınıfı Osmanlı'dan kalan bir mirastır. Bölümde Osmanlı'dan Cumhuriyet'e bölümlendirme yapılarak siyasal ve ekonomik dönüşümler temel alınmıştır. Üçüncü bölümde, Cumhuriyet'in ilanıyla birlikte sosyal politika alanından önemli gelişmeler kaydedilmiştir. Osmanlı döneminden itibaren işçi örgütlenmeleriyle ilgili çeşitli düzenlemeler yapılmıştır. Tek partili dönemden çoğulcu sisteme, düzeni oturtmak için meydana getirilen darbeler, endüstri ilişkilerinin yapısını etkilemiştir. Bu gelişmeler hiç kuşkusuz sendikaları da etkilemiş, sendikaların aleyhinde bir durum oluşturmuştur. Küreselleşmenin de etkisiyle sendikalar açısından ciddi sıkıntılar yaşanmıştır. Bu konuda yaşadıkları en büyük sıkıntı, büyük oranda üye kaybetmeleri ve sendikalaşmanın azalmasıdır.
Spor çalışanlarında egzersiz yarar ve engel algılarının incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, spor çalışanlarında egzersiz yarar ve engel algılarının incelenmesidir. Araştırmaya Antalya ilinde Beden Eğitimi ve Spor Alanında çalışan, Milli Eğitime bağlı Özel ve Devlet Okullarında çalışan Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenleri ile Gençlik Hizmetleri ve Spor Müdürlüğünde çalışan Antrenörler ve Spor Eğitim Uzmanlarından oluşan toplam 200 kişi gönüllü olarak katılmıştır. Katılımcıların egzersiz yarar ve engel düzeylerini belirlemek için Sechrist, Walker ve Pender (1987) tarafından geliştirilen, Ortabağ (2009) tarafından Türkçe geçerliliği ve güvenirliği yapılan Egzersiz Yarar/Engel Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin değerlendirmesinde frekans analizi, iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testi, ANOVA testi kullanılmıştır. Sonuç olarak; Spor çalışanlarının, medeni durum, çalışma süresi, yeterli beslenme ve egzersiz yapma değişkenlerine göre egzersiz yarar/engel algısının anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Egzersiz engel algısı evli bireylerde düşük değerde iken evli olmayan bireylerin yüksek değerde olduğu belirlenmiştir. Spor çalışanlarının, yaş, cinsiyet, kıdem yılı, eğitim durumu, çalışma süresi, çocuk sahibi olma, sigara kullanma, spor yapma, ailede spor yapma durumu ve serbest zaman aktiviteleri gibi değişkenlere bağlı egzersiz yarar / engel algısının anlamlı farklılık göstermediği tespit edilmiştir. Fakat egzersiz engel algısının cinsiyet değişkenine göre ortalama değerlerine baktığımızda, kadınların egzersiz engel algısının erkeklerden daha yüksek olduğu görülmektedir. Ayrıca çalışma süresindeki artış engel algısı değerlerinin yükselmesine neden olmaktadır. Spor çalışanlarının egzersiz yarar/engel algısını bazı kişisel özelliklerin etkilediği tespit edilmiştir.
Türkiye'de taşeronlaşma ve sendikal örgütlenmeye etkileri

Bu çalışmanın temel amacını, taşeron kurumunun taşeron işçilerinin sendikal örgütlenmelerine ve sendikal haklardan yararlanmalarına engel olan olumsuz etkenlerinin ve taşeron işçilerinin yaşadığı sorunların neler olduğunun tespit edilmesi ile bu sorunlara yönelik çözüm yollarının bulunması oluşturmaktadır. Bu çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde çalışmanın daha iyi anlaşılabilmesi için geçmişşten günümüze Türk işçisinin sendikal örgütlenmeyle olan ilişkisi gösterilerek, Osmanlı'dan günümüze Türk sendikacılığının geçirdiği gelişim evresi incelenmiştir. İkinci bölümde 1980 sonrası yaygınlaşmaya başlayan taşeron kurumunun yaygınlaşma nedenlerin neler olduğu açıklanmış; bu kurumun geçmişşten günümüze kadar olan tarihi-yasal süreci ele alınarak; bu ilişkinin kurulması için gerekli olan unsurların neler olduğu belirtilmiş, birlikte sorumluluk ve muvazaa halleri teknik olarak açıklanmıştır. Üçüncü bölümde taşeron işçilerinin sendikayla olan ilişkisi açıklanmış; işçilerin sendikal haklarının ve sendikal örgütlenmeye engel olan taşeron faktörlerin neler olduğu ifade edilmiş ve taşeron işçilerinin sektörlere göre dağılımı ile günümüzdeki toplam sayısı belirlenmiştir. Dördüncü bölümde ise taşeron işçisinin genel olarak yapısall sorunları; özel olarak ise sendikal örgütlenme sorunu ele alınmış, bu sorunların çözümü için çözüm yolları üretilmeye çalışılmıştır. Çalışmada ikincil veri toplama tekniklerinden olan literatür tarama tekniği kullanılmıştır. Çok sayıda kaynak kitap, makale, internet yayını, sendikaların süreli yayınları, Yargıtay kararları, Resmi Gazete, TBMM tutanakları ve akademik çalışmalardan yararlanılmıştır. Ancak bu çalışmanın kapsam olarak yeterli olmadığını düşünmekteyiz. Çünkü taşeron kurumunun, yapısı gereği parçalı olması, kayıt altına alınabilmesinin zorluğu ve taşeron işçisinin sektörel olarak dağınıklığı çalışmanın kapsamını sınırlandırmış, sendikal örgütlenme verilerinin güvenirliğine gölge düşürmüştür.
Hastane çalışanlarında kontrol odağının öz ve kolektif yeterlilik üzerine etkisi

Kontrol odağı, öz-yeterlilik ve kolektif yeterlilik kavramları sosyal öğrenme kuramı içinde yer almaktadır. Kontrol odağı kavramı kişilerin yaptıkları bir işin sonucunu üstlenme durumu ile ilgilenirken; öz ve kolektif yeterlilik kavramları yapacakları işi yapabilme noktasında kendilerinde oluşan inanç ile ilgilenmektedir. Sağlık sektörünün sürekli gelişim içinde olan ve büyük sorumluluk gerektiren bir hizmet sektörü olması, bu nedenle de bu sektörde çalışanların hem yaptığı şeylerin sonuçlarının sorumluluğunu üstlenmesi hem de çalışanların görevini yaparken kendisine olan güveninin tam olması daha iyi bir hizmet verilmesi için önemlidir. Bu araştırmada hastane çalışanlarında kontrol odağı algısının öz ve kolektif yeterlilik algıları üzerine etkisinin araştırılması hedeflenmiştir. Bu hedefe ilişkin veri toplama aracı olarak Dağ (2002) tarafından Türkçeye çevrilen Kontrol Odağı Ölçeği, Yıldırım ve İlhan (2010) tarafından Tükçeye çevrilen Genel Öz-Yeterlilik Ölçeği ve Öcal ve Aydın (2009) tarafından Tükçeye çevrilen Kolektif Yeterlilik Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Ankara il merkezinde bulunan Ankara Eğitim Araştırma Hastanesi, Ulus Devlet Hastanesi, Özel Lokman Hekim Hastanesi ve Özel Etimed Hastanesi çalışanları oluşturmaktadır. Bu kapsamda 305 hastane çalışanına ulaşılmıştır. Araştırma da kontrol odağı boyutlarının bazılarının hastane çalışanlarının öz ve kolektif yeterlilik algıları üzerinde pozitif yönde etki yaparken bazılarının ise öz ve kolektif yeterlilik algıları üzerinde negatif etkiye sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca kontrol odağı boyutları, öz-yeterlilik boyutları ve kolektif yeterlilik demografik değişkenlere göre karşılaştırılmış ve bazı değişkenlerde farklılık bulunmuştur.