turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Akut lenfoblastik lösemili hastaların tedavi protokollerine ve zamanlamasına uyumunun ve bunun hastalık sonlanımına etkisinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmada Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Hematoloji kliniğince takip edilmekte olan Akut Lenfoblastik Lösemi tanılı hastaların demografik özellikleri, klinik ve laboratuar bulguları göz önünde bulundurularak, tedavi protokol içeriği ve protokol zamanlamalarına olan uyumun geriye dönük olarak değerlendirilmesi ve bunun hastalık sağ kalımı üzerine etkilerinin saptanması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız Mayıs 2005- Eylül 2013 tarihleri arasında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Pediatrik Hematoloji Ünitesinde izlenen ALL tanılı çocuk hastalar üzerinde geriye dönük olarak gerçekleştirildi. Hastaların dosyaları tarandıktan sonra hastaya ait demografik, morfolojik ve klinik veriler, alınan tedavi türleri, tedavide gecikme olması ve kaç gün gecikme olduğu bilgileri kaydedildi. (Araştırma verileri SPSS 18 programında analiz edildi. Analizlerde tanımlayıcı istatistikler, ki kare, Fisher'in kesin testi, Kaplan Meier Analizi ve Cox Regresyon analizi kullanıldı. p<0, 05 olduğu durumlar istatistik olarak anlamlı Kabul edildi.)Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 82,2 ay olup, %58,1'ı erkek hastadan oluşmaktaydı. Hastaların %87,9'u PreB Cell ALL, %40,7'si standart risk grubunda olup, %50,8'i TRALL BFM 2000 protokolünü almaktaydı. Hastaların %81,3'ünde periferik kanda 8. Gün blast sayısı 1000 / L'nin altında, %19,3'ünde ise t(12;21) mevcut idi. Tüm hastaların %44,4'ünde tedavide zamanlamadan sapma tespit edilmiştir. Tedaviden sapmanın en sık görüldüğü aşama Protokol I Faz II aşamasıydı. Çalışmada tedavide zamanlamadan sapma ile sağkalım arasında herhangi bir fark saptanmadı. Sekizinci gün blast sayısı 1000 / L'nin altında olan hastaların ortalama yaşam süresi daha fazla bulundu. Risk grubu ile tedaviden sapma, tedavi sonucu ve yaşam süreleri arasında herhangi bir ilişki bulunamamıştır. Sonuç: Bu çalışmada, tedavide zamanlamadan sapma ile prognoz arasında herhangi bir ilişki bulunamamıştır. Ancak periferik kandaki sekizinci gün blast sayısı 1000'in altında olan hastaların prognozunun daha iyi olduğu sonucuna varılmıştır. Tedavide zamanlamadan sapma ile prognoz arasındaki ilişkiyi değerlendiren prospektif araştırmaların yapılması, tedavide zamanlamadan sapma ile prognoz arasındaki ilişkiyi daha açık bir şekilde gösterebilecektir.
Çocukluk çağı febril nötropenisinde nötrofil lenfosit oranı

AMAÇ: Günümüzde sağlık hizmetlerinin kolay ulaşılabilir olması, erken tanı ve tedavi imkanlarının artması ile onkolojik hastaların hastaneye başvurularında artış gözlenmiştir. Yoğun ve yüksek doz kemoterapi uygulamaları kanser hastalarında morbiditesi ve mortalitesi yüksek enfeksiyöz komplikasyonlara sebep olmaktadır. Mutlak nötrofil ve lenfosit sayılarının inflamatuar yanıtta ve infeksiyöz süreçte rol oynadığı bilinmektedir. Nötrofil lenfosit oranı seviyesindeki değişiklikler birçok hastalıkta hastalık şiddeti ve mortalite ile ilişkilidir. Çalışmamızda çocukluk çağı febril nötropeni hastalarında NLR'nin tümör cinsi, fizik muayene, hastanın kliniği, laboratuar parametreleri ve tedavisi üzerindeki etkisinin araştırılması amaçlandı. GEREÇ VE YÖNTEM: Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Onkolojisi Servisi'nde yatırılarak tedavi edilen, FN tanısı almış 99 hastada 212 FN atağı çalışmaya alındı. Atakların tıbbi kayıtları taranarak, demografik bilgileri, anamnez bilgileri, fizik muayene bulguları, eşlik eden semptomları, port/kateter varlığı, arka-ön akciğer grafisi sonuçları, laboratuar sonuçları, kültürlerin sonuçları, nötropeni şiddeti, tedavisi, tedavi revizyonu, antifungal/antiviral kullanımı, tedavi süresi, hastanede yatış süresi verileri incelendi. Hastaların FN atağı tanısı aldıkları andaki tam kan sayımındaki NLR değerleri hesaplandı. BULGULAR: Çalışmamıza dahil edilenlerin 54'ü (%54,5) erkek, 45'i (%45,5) kız ve yaş ortancası 7 yıldı. Febril nötropeni hastalarında NLR değeri ile tedavi revizyonu arasında istatiksel anlamlı bir farklılık saptandı. Nötrofil lenfosit oranı için tedavi revizyonuna yönelik ROC analizi gerçekleştiriliğinde, 0 ,18'lik birleşik değer elde edildi. Nötrofil lenfosit oranı değeri 0 ,18'in altında olanlar tedavi revizyonuna gidilmeyenler ve üstünde olanlar revizyona gidilen hastalar olarak değerlendirildi. Ancak, NLR için tedavi revizyonuna yönelik Mc Nemar testi gerçekleştirildiğinde her iki değişken birbirini desteklemedi ve istatiksel olarak anlamlı değildi (p >0,05). SONUÇLAR: Febril Nötropeni olgularında NLR değerinin, hastalığın süreci, mortalite veya enfeksiyonu göstermede belirli bir NLR değeri mümkün olmasa da, hastalığın gözleminde antibiyoterapi revizyonuna gidilip gidilmeyeceğini göstermede 0 ,18'lik birleşik değer elde edilmiştir. Ancak istatistiksel olarak anlamlılık arz etmemesi nedeniyle, bu durum, ileride yapılacak farklı parametreli çalışmalarda prognostik değeri olabileceğini düşündürmektedir. Febril nötropeni hastalarının tedavileri sonrası NLR değerlerinde değişiklikler gözlenebilir. Tedaviye cevabın, enfeksiyonun ve mortalitenin değerlendirilmesinde başlangıç seviyelerine göre tedavi sonrası NLR değerlerinin ileri çalışmalarda değerlendirilmesi yararlı olabilir.
Epilepsi tanısı ile takip edilen çocukların klinik demografik ve laboratuvar bulgularının retrospektif olarak değerlendirilmesi

Epilepsi tüm dünyada yaygın olarak görülen bir sağlık problemi olup çocuklarda en sık görülen nörolojik problemlerden bir tanesidir. Bu çalışmada; hastanemiz Çocuk Nörolojisi polikliniğinde 1 Ocak 2010- 1 Ocak 2015 tarihleri arasında epilepsi tanısıyla takip edilen hastaların demografik, klinik ve laboratuvar bulgularının retrospektif olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. 01 Ocak 2010 01 Ocak 2015 tarihleri arasında, Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Çocuk Nöroloji polikliniğinde, epilepsi tanısı ile takip edilen 351 olgu alındı. Epilepsi tanısıyla takip edilen hastaların yaş, cinsiyet, aile öyküsü, nöbet başlama yaşı, etyolojik neden, akrabalık, eşlik eden hastalık, enfeksiyon, travma, doğum kilosu, doğum yapılan yer, gestasyon yaşı, doğum şekli, uygulanan antiepileptik tedavileri ve sosyodemografik özellikleri sorgulandı. Olguların 177'si (%50,4) kız, 174'ü (%49,6) erkekti. Ortalama yaş 11, 42 4, 027 olarak tespit edildi. Çalışmamızda etyolojik neden olarak en sık 288 (%82,1) hastada idiopatik nedenler tespit edilmiştir. En sık nöbet tipi 189 (%53,8) olguda görülen jeneralize tonik-klonik nöbetler olup, ikinci sıklıkta 78 (%22,2) olguda görülen jeneralize atonik nöbetlerdir. Parsiyel nöbet sıklığının yaşla birlikte arttığı, jeneralize tonik klonik nöbetlerinde 13 yaşına kadar arttığı sonra azalma eğilimine girdiği, diğer tüm nöbet tiplerinde ise yaşla azalma olduğu tespit edildi. Çalışmamızda beyin MR bulgularında anormallik tespit edilen hastalarda jenaralize tonik klonik ve jeneralize tonik nöbet geçirme olasılığının arttığı, epileptik nöbet tipi ile cinsiyet, yaşanılan yer, aile öyküsü, akrabalık, doğum öyküsü arasında herhangi bir ilişki olmadığı tespit edildi. Olguların 263'ü (%74,9) monoterapötik ilaç tedavisi, 88'i (%25,1) politerapötik ilaç tedavisi alıyordu. En sık kullanılan antiepileptik ilaç %74, 6 ile valproik asit, ikinci %8,8 fenobarbital olarak tespit edildi. Çalışmamızda jeneralize tonik klonik nöbeti olan hastalarda valproik asit tercih edilirken, jeneralize tonik nöbeti olanlarda fenobarbital, parsiyel nöbeti olan hastalarda karbamazepin tercih edildiği tespit edildi. 0-2 yaş grubunda ilk başlanılan ilacın fenobarbital, 2 yaş üzerinde valproik asit olduğu görüldü. Çalışmamızda elde edilen sonuçların daha önce yapılan çalışmalarla birçok yönden benzerlik taşıdığı tespit edildi.
Özgül öğrenme güçlüğü olan çocuklara sahip anne babaların çocuklarını kabul-red düzeyleri ile sosyal destek algılarının incelenmesi

Bu araştırmada özgül öğrenme güçlüğü tanısı olan, yedi on iki yaşları arasında çocuğa sahip olan anne babaların, çocuklarını kabul-red ve sosyal destek düzeylerini belirlemek, anne babaların kabul-red ile sosyal destek algısı üzerinde etkili olabilecek etmenleri incelemek ve kabul-red ile sosyal destek düzeyleri arasında ilişki olup olmadığını belirlemek amaçlanmıştır. Araştırma tarama modelinde betimsel bir çalışmadır. Bu çalışmanın örneklemini Ankara ili Mamak ilçesi Özel Eğitim Kurumlarına devam eden özgül öğrenme güçlüğü tanısı almış yedi-on iki yaş aralığında çocuğa sahip anne babalar oluşturmakta olup, çalışmaya gönüllü olarak katılmayı kabul eden basit seçkisiz örnekleme yöntemi ile 75 anne ve 75 baba olmak üzere 150 anne baba dahil edilmiştir. Bu çalışmada çocuklar ve aileleri hakkında bilgi edinmek için 'Genel Bilgi Formu', özgül öğrenme güçlüğü tanısı almış çocuğa sahip anne-babaların çocuklarını kabul-red düzeylerini belirlemek için Rohner, Saavedra ve Granum (1980) tarafından geliştirilen ve Erkman (2004) tarafından uyarlanan 'Ebeveyn Kabul Red Ölçeği ' ve özgül öğrenme güçlüğü tanısı almış çocuklara sahip anne babaların sosyal destek algılarını belirlemek için Kaner (2009) tarafından geliştirilen 'Yenilenmiş Anne-Baba Sosyal Destek Ölçeği ' kullanılmıştır. Araştırma sonucuna göre anne ve babaların red puanları orta seviyede, annelerin algılanan sosyal destek puanları orta seviyede, algılanan sosyal destekten memnuniyet puanları düşük seviyede, babaların hem algılanan sosyal destek hem de bu desteklerden memnuniyet puanları orta seviyede bulunmuştur. Anne babaların kabul-red düzeyleri ile sosyal destek düzeyleri arasında zayıf düzeyde pozitif yönlü ilişki bulunmuştur. Aynı zamanda anne babaların kabul-red algıları üzerinde, öğrenim, çocukla yaşanan sorun, çocuğun arkadaşlarıyla/kardeşleriyle ve öğretmenleriyle olan iletişimini olumlu değerlendirip değerlendirmeme durumlarının bazı alt puanlar ve toplam puanlar üzerinde etkili olduğu ancak; cinsiyet, kardeş sayısı, özel eğitim desteği alma süresi, gebeliğinin planı olup olmaması, ailelerin bireysel eğitim planı toplantılarına katılıp katılmamalarının etkili olmadığı görülmüştür. Anne babaların sosyal destek algısı üzerinde kardeş sayısının, gebeliğin planlı olup olmaması, öğrenim, çocukla yaşanan sorun, çocuğun arkadaşlarıyla/kardeşleriyle ve öğretmenleriyle iletişimini olumlu değerlendirip değerlendirmeme durumlarının bazı alt puanlar ve toplam puanlar üzerinde etkili olduğu ancak; cinsiyet, özel eğitim desteği alma süresi, ailelerin bireysel eğitim planı toplantılarına katılıp katılmama durumunun etkili olmadığı görülmüştür.
Koklear implant kullanan çocuklarda spektral çözünürlüğün değerlendirilmesi

Amaç: Çalışmamızın amacı koklear implant kullanan çocukların spektral çözünürlük becerilerini değerlendirmek ve normal işiten çocukların spektral çözünürlük becerileri ile karşılaştırmak ayrıca spektral çözünürlük becerisi ile konuşmayı anlama becerisi arasındaki ilişkiyi incelemektir. Materyal ve Metot: Çalışmaya 5-12 yaşları arasında toplam 72 birey dahil edilmiştir. Araştırma grubunu prelingual işitme kayıplı, koklear implant kullanıcısı 48 birey oluşturmaktadır. Kontrol grubunu ise normal işiten 24 birey oluşturmaktadır. Tüm katılımcılara rutin odyolojik değerlendirme yapılmış, konuşmayı anlama testleri uygulanmış ve SMRT ile spektral çözünürlük becerisi değerlendirilmiştir. Sonuçlar: İki grup arasında SMRT skorları bakımından anlamlı derecede fark bulunmuştur. Koklear implant kullanıcılarında SMRT skorları ile 0 dB SNR'da ve +5 dB SNR'da konuşmayı anlama skorları arasında orta düzeyde anlamlı korelasyon, sessizlikte konuşmayı anlama skorları arasında zayıf düzeyde anlamlı korelasyon elde edilmiştir. Tartışma: Bulgular koklear implant kullanan çocukların spektral çözünürlük becerilerinin normal işiten çocuklara göre daha zayıf olduğunu göstermektedir. Koklear implant kullanıcılarında SMRT skorları ve konuşmayı anlama becerileri ile ilişkilidir.
4-6 yaş grubu erken ve geç implantlı çocukların dil gelişimlerinin 4-6 yaş grubu normal işitmeye sahip çocukların dil gelişimleri ile karşılaştırılması

Çalışmamızda 4-6 yaş arasındaki koklear implantlı çocukların dil becerileri koklear implant olma yaşına göre incelenerek, aynı yaş grubundaki normal işiten akranlarının dil becerileri ile karşılaştırılmıştır. Bu amaçla, Hacettepe Üniversitesi, Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı, Odyoloji ve Konuşma Bozuklukları Bilim Dalı'nda bulunan, İşitme Konuşma Eğitim Merkezi'nde ve Ankara'daki özel eğitim merkezlerince takip edilen 18 koklear implantlı çocuk çalışmaya dahil edilmiştir. Çocukların dil becerilerini incelemek amacıyla doğal dil örneği alınarak, Türkçe Dil Örnekleri Analiz Programı bilgisayar programı ile dil örnekleri analiz edilmiştir. Türkçe Dil Örnekleri Analiz Programı'nda dil örneği verileri bulunan ve koklear implantlı çocuklarla yaş grubu bakımından eşleşen 109 çocuk kontrol grubu olarak çalışmaya dahil edilmiştir. Yapılan karşılaştırmalarda 2 yaşından önce koklear implant olan çocukların dil gelişimlerinin, 2 yaşından sonra implant olan çocuklara kıyasla daha iyi seviyede olduğu görülmüştür. Ayrıca, koklear implantlı çocukların, pek çok dil ölçümünde normal işiten yaşıtlarıyla benzer ölçüde gelişme gösterdikleri görülmüştür.
Zihinsel engelli çocuğu olan ailelerin, çocuklarının eğitimine katkı ve katılımları

Bu çalışma, zihinsel engelli çocuğa bakım veren ailelerin çocuğun eğitimine katkı ve katılımlarının hangi düzeyde olduğunu ortaya çıkartmak amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Kayseri Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde yer alan 4 özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinde eğitim alan 228 zihinsel engelli çocuğa bakım verenler araştırma kapsamına alınmıştır. İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nden, kurumlardan ve ailelerden izin alınmıştır. Veriler, araştırmacı tarafından hazırlanan anket formu aracılığı ile birinci derecede bakım veren bireylerle yüz yüze görüşülerek toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yüzde ve ki-kare testleri kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; bakım verenlerin %85.5'ini anneler oluşturmaktadır. Okula devam eden engelli çocukların %42.1'inin 0-7 yaş grubunda ve %69.7'sinin gelişim geriliği olduğu belirlenmiştir. Zihinsel engelli çocuğa verilen eğitim konularını genç yaşta ve eğitim düzeyi yüksek olan bakım verenlerin daha fazla bildiği bulunmuştur. Bakım verenin eğitim düzeyi ile eğitim konularını bilme durumu arasındaki ilişki önemli bulunmuştur (p<0.05). 13 yaş ve üstü çocuğa bakım verenlerin %23.9'u ve otistik çocuğa bakım verenlerin %19.5'i çocuğuna verilen eğitimin konularını bilmemektedir. Çocukların okula devam süresi ve ailenin sosyo-ekonomik düzeyi arttıkça eğitim konularını bilme durumunun da arttığı bulunmuştur. Birey sayısı 4 ve daha az olan ailelerde bakım verenlerin yarıdan fazlası tüm zamanını çocuğa ayrılırken, 5 ve üzeri birey sayısına sahip ailelerde %38.1'i 1-3 saat arası, %37.2'si tüm zamanlarını ayırdıkları ve ailedeki birey sayısının artmasıyla bakım verenin kendine zaman ayırma isteğinin de arttığı saptanmıştır. Bakım verenin çocuğun eğitimiyle ilgili bilgisinin yeterli olmaması, çocuğun evdeki eğitimini doğru yönlendirmesini ve yeterli eğitim almasını engellemektedir. Bu nedenle ailelere sürekli ve düzenli olarak eğitim ve danışmanlık hizmetinin verilmesi önerilmektedir.
Serebral palsi'li ve sağlıklı gelişen 6-12 yaş arası çocukların konuşma özelliklerinin maksimum performans ölçüm yöntemleri ile belirlenmesi

Dizartri ve apraksi gibi motor konuşma bozukluklarında, ses bozuklarında ve diğer konuşma bozukluklarının değerlendirilmesinde ve terapi etkiliğinin çalışılmasında klinik ortamda sıklıkla kullanılan ancak standart bir prosedürü bulunmayan Maksimum Performans Ölçüm Yöntemleri ile konuşmanın solunum, sesleme ve sesletim gibi seçilmiş konuşma bileşenleri için bireylerin performansının üst sınırları değerlendirilmektedir. Bu çalışmada sağlıklı ve SP'li çocuklarla yapılan test uygulaması ile sağlıklı çocuklarda norm değerleri oluşturulmuş, dizartrili SP'li çocuklar ve sağlıklı çocuklar arasında test değerleri açısından farklılıklar belirlenmiştir. Maksimum Performans Ölçüm Yöntemleri üç testten oluşmaktadır. Bunlar; Maksimum Fonasyon Süresi Testi Maksimum Tekrar Oranı Testi Temel Frekans Aralığı Testi Çalışmaya testin norm değerlerini oluşturmak amacı sağlıklı gelişen, anadili Türkçe olan 6-12 yaş aralığında 140 çocuk katılmıştır. Dizartrili SP'li çocuklarda spastik, diskinetik, ataksik tip SP'li toplam 60 çocuk katılmıştır. Bu çalışmada test sonuçları sağlıklı grupta yaşa ve cinsiyete göre, SP'li grupta alt tipler arasında ve sağlıklı grup ile SP'li grup arasında farklılık gösterip göstermediği araştırılmıştır. Çalışma sonucunda yaşın Maksimum Performans Ölçüm Yöntemlerinden maksimum fonasyon süresi ve maksimum tekrar oranı üzerinde etkili olduğu cinsiyetin etkili olmadığı görülmüştür. Çalışmanın bir diğer bulgusu Maksimum Performans Ölçüm Yöntemlerinin SP'li çocuklarda gözlenen dizartrik konuşma ile normal konuşmayı ayırt eden oldukça güçlü ölçüm yöntemleri olduğudur.
Çocuk kitaplarındaki kahramanların giyim biçimlerinin incelenmesi

Bu çalışmada, 0-6 yaş çocuk kitaplarında görsel metinlerdeki kahramanların giyim biçimleri, Milli Eğitim Temel Yasası ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşmenin maddeleri göz önünde bulundurularak değerlendirilmiştir. Çözümleme ve betimleme niteliğinde olan bu araştırmanın evrenini 2009 yılında yayımlanan 0-6 yaş dönemi resimli öykü kitapları oluşturmuştur. Araştırmanın örnekleminde 8 yayınevi ve bu yayınevlerinin 2009 yılında yayımladığı 30 kitap yer almıştır. Rastlantısal olarak belirlenen kitapların her birinde yer alan resimlerin %20 'sini temsil eden toplam 90 resim seçilmiş ve bu resimler göstergebilimsel yöntem kullanılarak çözümlenmiştir. Çalışmada kullanılan kitaplar, 0-2, 3-4, 5-6 yaş gruplarına ayrılarak sınıflandırılmıştır. Çözümlemeler, A. Julien Greimas'ın göstergebilimsel yöntemiyle; söylem düzlemi: göstergeler aşamasında gerçekleştirilmiştir. Çözümlemeler ışığında görsel metinlerdeki kahramanlar, kahramanların rolleri ve giyimleri, uzam, izlekler saptanmış, elde edilen bulgular ise her bir yaş grubuna ait kitaplar için uygun tablolar hazırlanarak sunulmuştur. Bu incelemeler sonucunda kitaplardaki resimlerde kadın kahramanların toplumsal cinsiyet ayrımcılığını önceleyen bir yaklaşımla, erkek kahramanların ise daha çok geleneksel bir anlayışla oluşturuldukları görülmüştür. Resimlerdeki yetişkin ve çocuk kahraman giyimlerinin model, desen ve renk çeşitliliği yönünden sığ oldukları ve uzamla örtüşmeyen giyim öğelerinin kullanıldığı belirlenmiştir. Yaş gruplarına göre incelenen kitaplardan 5-6 yaş dönemine ait olanlarda sayısı azımsanmayacak bir bölümünde kahramanların giyim ve eylemleriyle inanç ve düşünce sistemlerine dönük iletiler aktardıkları görülmüştür. Çalışmanın sonunda, çocuk kitaplarında görsel metinlerdeki kahramanların giyim biçimlerinin taşıması gereken özellikler bulguların ışığında belirtilerek sunulmuştur.
11-13 yaş grubu futbolculara uygulanan 10 haftalık core antrenmanın seçili motor parametrelere etkisinin değerlendirilmesi

Araştırmada, 11-13 yaş grubu futbolculara uygulanan 10 haftalık core antrenmanınseçili motor parametrelere etkisinin olup olmadığını belirlemek amaçlanmıştır. Araştırmanın evreni İstanbul ili, Mehmet Rauf Lisesi Spor Kulübünde futbol oynayan 148 çocuktan oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise İstanbul ili, Mehmet Rauf Lisesi Spor Kulübünde futbol oynayan 11-13 yaş aralığındaki 40 gönüllü çocuksporcudan oluşturulmuştur. Araştırma öncesi katılımcılarda durarak uzun atlama, dikey sıçrama, sağlık topu fırlatma, 20 m sprint, denge, sırt kuvveti, bacak kuvveti, sağ-sol el kavrama kuvvetiperformans ölçümleri alınmıştır. Sonrasında 10 haftalık core antrenman programıuygulatılmıştır. 10 hafta sonucunda katılımcıların son test ölçümleri alınmıştır. Araştırma grubundan elde edilen verilerin ortalama ve standart sapmaları excelyardımı ile hesaplanmıştır. Ön test ve son testler arasındaki farklılığın tespiti için SPSS 24 istatistik programında eşleştirilmiş 'Wilcoxon Rank-Sum Testi' ile 0.05 anlamlılık seviyesinde değerlendirilmiştir. Bağımsız grupların karşılaştırılması ise; ön test ve son testler arasındaki farklılığın tespiti için'Mann-Whitney U Testi' ile 0.05 anlamlılık seviyesinde değerlendirilmiştir. Bulgulara göre, 10 hafta düzeneli core antrenman uygulatılan Core AntrenmanGrubunun durarak uzun atlama (z=-1,992, p>0,046), dikey sıçrama (z=-1,153, p>0,049), 20 m sprint (z=-2,971, p>0,003), sırt kuvveti (z=-2,551, p>0,011) ve bacak kuvveti (z=-4,529, p>0,022) performansların istatiksel olarak anlamlı farklılık görülmektedir. Sonuç olarak, ortaokul çağı yaşındaki çocuklara düzenli olarak uygulatılan core antrenman temel motor gelişime olumlu yönde katkı sağlamaktadır.
Nötropenik ateş gelişen çocuk akut lösemili hastalarda nazofaringeal aspirattan viral multiplex PCR ile viral etiyolojilerin araştırılması

Dünya genelinde kanser sıklığında artış görülmekte ve kanserden mortalite hala yüksektir. Akut lösemi, çocukluk çağında en sık görülen kanserdir ve en sık ölüm nedenlerden bir tanesidir. Yeni kullanıma giren etkili kemoterapi ilaçları bir yandan primer hastalığın kontrolünü sağlarken, diğer yandan kemik iliğin daha ağır ve uzun sureli baskılanmasına neden olmaktadır. Bu durum, nötropenik ateş için büyük bir risk oluşturmaktadır. Lösemi ve diğer nötropenik hastalarda nötropenik ateş hala ciddi ve önemli komplikasyondur, mortalitesi yüksektir ve sıklıkla kemoterapi protokollerin geciktirilmesi veya ara verilmesine neden olmaktadır. Sağlıklı çocuklarda, solunum yolu virüsleri kendini sınırlayan enfeksiyonlara neden olmaktadır, ancak nötropenik çocuklarda sıklıkları ve önemi tam anlaşılmış değildir. Bu konuyla ilgili çalışmaların çoğu bakteriyel patojenler üzerinde yoğunlaşmıştır. Bu çalışmada, 01 Ekim 2009 ile 31 Ağustos 2010 arasında 44 pediatrik ALL ve AML 50 febril nötropenik epizotta, PCR ile nazofaringeal aspirattan viral enfeksiyonların etiyolojileri araştırıldı. Mikrobiyolojik olarak dokumente edilen enfeksiyonların % 22'sinde viral patojenler tespit edildi. İzole edilen bakterilerin % 56'sı gram pozitif, % 21'i E. coli idi, 1 nötropenik atakta ise fungemi saptandı. Nötropenik atakların % 48'inde ise ateşin nedeni klinik veya mikrobiyolojik olarak dokümente edilemedi.
Kronik tik bozukluğu ve tourette sendromu olan çocuk ve ergen hastalarda serum S100B, NSE ve PAR-4 protein düzeylerinin ve oksidatif metabolizmanın incelenmesi

Amaç: Sunulan bu çalışmada kronik tik bozukluğu ve Tourette sendromu ile oksidatif metabolizma arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçladık. Ayrıca nöron ve glial hücre hasarlarının potansiyel belirteçleri olan S100B, NSE ve PAR- 4 proteinlerinin oksidatif metabolizma ile birlikte değerlendirilmesiyle oksidatif stresin Tourette sendromu ve kronik tik bozukluğu ile ilişkisindeki rolünün aracılarının tespit edilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya DSM-IV'e göre TS veya KTB tanısı almış, bilinen herhangi bir kronik hastalığı olmayan 6-18 yaş aralığında 40 çocuk ve ergen ile yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş bilinen herhangi bir kronik ve psikiyatrik hastalığı olmayan 40 sağlıklı çocuk ve ergen alınmıştır. Katılımcılar Okul Çağı Çocukları İçin Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi-Şimdi ve Yaşam Boyu Şekli ve Yale Genel Tik Ağırlığını Derecelendirme Ölçeği ile değerlendirilmiştir. ELISA yöntemi kullanılarak serum TOS, TAS, S100B, NSE, PAR- 4 seviyeleri ölçülmüştür ve TOS/TAS oranıyla oksidatif stress indeksi hesaplanmıştır. Bulgular: TS/KTB hastalarının ve sağlıklı kontrollerin yaş ortalaması 10 ,95 2.96'dır. TS/KTB hastalarında serum TOS, OSİ, PAR- 4 değerleri kontrol grubundan anlamlı derecede daha yüksek bulunurken, TAS değerleri anlamlı derecede daha düşük bulunmuştur. Bununla birlikte NSE ve S100B değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Sonuç: TS/KTB hastalarında oksidatif kapasitede artma ve antioksidan kapasitede azalma bu bozukluğun patofizyolojisinde oksidatif stresin önemli bir rolünün olabileceğini göstermektedir. Ayrıca artmış PAR- 4 ve değişmemiş S100B değerleri TS/KTB'da glial patolojiden ziyade nöronal patolojiyi desteklemektedir. Bu bulgular TS/KTB'nun patogenezi üzerindeki kısıtlı literatür bilgisine katkı sağlamaktadır ve yeni tedavi yöntemlerinin gelişmesine katkıda bulunabilir.