turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk Vergi Hukukunda tarh işleminin yargısal denetimi

Türk vergi hukukunda ortaya çıkan uyuşmazlıkların çözüm yollarından birisi de yargısal çözüm yoludur. Yargısal çözümde davacı ile davalı arasındaki uyuşmazlık ortadan kalkmakta ve idarenin yargısal denetimi yapılarak vergilendirme işlemlerinin yasalara uygunluğu sağlanmış olmaktadır. Vergi yargısı sistemimiz de vergi uyuşmazlıklarından birisi de tarh aşamasında ortaya çıkan uyuşmazlıktır. Tarh işlemi ile mükellefin vergi borcu miktar olarak tespit edilmektedir. Vergi idaresi, özellikle matrahın idare tarafından belirlendiği tarh yöntemlerinde, matrahı tespit edebilmek için bazı ön işlemler yapmak zorundadır. Bizim sistemimizde ön işlemlerinde yargısal denetimi tarh aşamasında denetlenmektedir. Dolayısıyla vergi yargı sistemimizde, vergi tahakkuk edip tahsil edilebilir aşamaya gelmeden tarh aşamasında yargısal denetiminin yapılması esas alınmıştır. 1982 sonrası vergi yargısı sistemimiz yeniden yapılandırılmıştır. Bu yeni yapılanma birçok problemin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Vergi uyuşmazlıklarının büyük kısmı tarh aşamasındaki uyuşmazlıklardan oluştuğundan, tarh işleminin yargısal denetim sürecinde ortaya çıkan sorunların tespit edilmesi vergi yargısı sistemimiz açısından büyük önem taşımaktadır. Bu çalışma ile tarh işleminin yargısal denetim süreci anlatılmakta ve bu denetim sürecinde karşılaşılan sorunlar ortaya konulmaya çalışılmıştır. Tarh işleminin yargısal denetiminde ortaya çıkacak sorunlar ve hem devlet hem de mükellef açısından sorunlar yaratacaktır. Çünkü bu sorunlar verginin tahsilini etkilemektedir. Tarh işlemine karşı açılacak davada, yargısal denetimin sınırları ve davanın türü konusu karşılaşılan sorunlardan en önemlisidir. Tarh işleminin yargısal denetiminin sınırları, Anayasanın 125. Maddesinde ve İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. Maddesinde de belirtildiği üzere, hukuka uygunlukla sınırlıdır. Dolayısıyla, mahkemelerinde tarh işleminin yargısal denetiminde Anayasa ve İYUK'ta belirlenen bu sınırlar içerinde karar vermesi gerekmektedir. Fakat, bu durum uygulamada sorun yaratmaktadır. Dolayısıyla tarh işlemini karşı açılacak davanın türü İYUK'un 2. Maddesinde belirtilen dava türlerinden birisi olan iptal davası olması, fakat bu iptal davasına inşai nitelik kazandırılması gerektiğini düşünmekteyiz.
Anayasayı değiştirme sorunu ve yargısal denetimi

Anayasalar, devletin temel kuruluşuna ilişkin kuralların yer aldığı hukuki metinlerdir. Bu özellikleri nedeniyle anayasalarda yapılacak değişiklikler büyük öneme sahiptir. Bu çalışma da önceki anayasalara da değinmekle beraber; 1982 Anayasası'ndaki anayasayı değiştirme usulü tüm ayrıntılarıyla incelenmiştir. Ayrıca bunlarla da yetinilmemiş, anayasa değişiklikleri üzerindeki yargısal denetim konusu da tartışılmıştır.
İptal ve itiraz başvuruları bakımından anayasa yargısında ilk inceleme

İptal davası ve itiraz yolunda başvuru koşulları Anayasada düzenlenmiş olmakla birlikte, asıl belirleyici olan Anayasa Mahkemesinin bu kurallara ilişkin yorumudur. Anayasa Mahkemesinin ilk inceleme aşamasında verdiği kararlar çerçevesinde, iptal davası ve itiraz yolunda başvuru hakkının sınırları incelenirken, sadece teknik usul kurallarının belirlenmesi değil, Anayasaya uygunluk denetiminin etkinliğinin ölçülmesi de amaçlanmıştır. Tümevarım yönteminin tercih edildiği çalışmada, Anayasa Mahkemesinin kurulduğu günden itibaren verdiği kararların tamamı üzerinde çalışılmış, ancak özellikle 1982 Anayasası sonrası döneme ağırlık verilmiştir. Yapılan inceleme sonucunda, Anayasa Mahkemesinin, ilk inceleme aşamasında verdiği kararlarda istikrarlı bir çizgi izlemediği ve özellikle itiraz yolu ile yapılan başvurulara yönelik kararlarının çelişkili olduğu tespit edilmiştir. Kararlardaki çelişkili ifadeler, Mahkemenin daraltıcı ya da genişletici bir yorum yaptığı yönünde bir genelleme yapılmasını engeller niteliktedir. İtiraz yolu ile yapılan başvurular bakımından bir diğer önemli sorun ise, Anayasa Mahkemesinin dava mahkemelerinin ve temyiz mercilerinin alanına müdahale etmesidir. Mahkemenin bu müdahalesi, aslında çok da fazla olmayan iş yükünün artmasına ve başvuruların makul sürede sonuçlanmamasına neden olmaktadır.
Irak Federal Yüksek Mahkemesi

Anayasa yargısı modern hukuk devletlerinde kanunların anayasaya uygunluğunu denetleyen önemli yargısal mekanizmadır. Çoğu devlette Anayasa Mahkemesi olarak bilinen mahkemeler kanunların anayasaya uygun olup olmadığını denetler. Irak Cumhuriyeti'nde kanunların Anayasaya uygunluğunun denetlenmesi köklü bir geçmişşe sahip değildir. Geçici Devlet İdaresi kanunu ile kurulan Federal Yüksek Mahkeme'ye ilk olarak 2005 Irak Anayasasında yer verilmiştir. Daha sonra, 2005 tarih ve 30 sayılı Federal Yüksek Mahkeme Kanunu ile mahkemenin görevleri ve işleyiş yapısı açıklanmıştır. Buna göre, mahkeme, başkan ile birlikte sekiz üyeden oluşur. Merkezi Bağdat'ta olup, yargı organının bağımsız bir kurumudur. Mahkemenin, kanun düzenleme ve kararların anayasallık denetimini yapma yanında, anayasa metinlerinin yorumlanması ve seçim sonuçlarının onaylanması gibi görevleri de vardır. Federal Yüksek Mahkeme Irak'ta hem Anayasa Mahkemesi hem de Yüksek Seçim Kurulu görevlerini yürütmektedir. Buna ek olarak, merkezi ve bölgesel yönetim ile yerel yönetimler arasında çıkan anlaşmazlıkların çözümlenmesi görevi de Federal Yüksek Mahkeme uhdesindedir. Bu çalışmada, Federal Yüksek Mahkeme'nin yapısı, görevi ve işleyişi hakkında bilgi verilmiş ve mahkemenin daha iyi olmasına yönelik bazı tavsiyeler sunulmuştur. Bunun yanında, mahkeme hakkında çıkarılması öngörülen kanun tasarısı hakkında bazı incelemeler de içermektedir. Çalışmanın Irak'ın Anayasa Hukuku alanına ışık tutması amaçlanmıştır.
Teşebbüsün alıcılarına ayrımcılık yaparak hakim durumunu kötüye kullanması

GÜL, İbrahim, Teşebbüsün Alıcılarına Ayrımcılık Yaparak Hakim Durumunu Kötüye Kullanması, Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Doç. Dr. T. Nurkut İNAN, XIU-133S. Bu tez çalışmasının amacı RKHK'nın 6. maddesinin bendiyle yasaklanan ayrımcılığın kapsamını belirlemektir. Diğer bir deyişle teşebbüsün, alıcılarına ayrımcılık yaparak hakim durumunu koniye kullanılmasının çerçevesini belirlemektir. Hakim durumda bulunan teşebbüsün, birbirini ikame edebilen alıcılara, birbirini ikame edebilen ilişkiler için farklı fiyat uygulaması, ürün satmayı veya temel kaynak faaliyetten yararlandırmayı reddetmesi ve farklı koşullar ileri sürmesi ayrımcılıktır. Farklı fiyat uygulamak, pazarı yapay biçimde bölerek aşın kar elde etmek veya alıcıları pazar dışına atmak veya kendine bağlamak amacıyla uygulanması durumunda fiyat ayrımcılığından bahsedilir. Doğrudan fiyat ayrımcılığı, pazarın yapay biçimde bölünerek farklı fiyat uygulanmasıdır. Dolaylı fiyat ayrımcılığı, görünüşte eşit fiyat uygulanıyor görünmesine karşılık etkilerinin faklı fiyat olması durumunda söz konusudur. Dolaylı fiyat ayrımcılığı, indirim ve ödeme suretiyle yapılan fiyat ayrımcılığı olmak üzere ikiye ayrılır. İndirim suretiyle dolaylı fiyat ayrımcılığının başlıca örneği sadakat ve hedef indirimidir. Temel kaynak faaliyet, bir faaliyetten yararlanmaksızın diğer bir pazara girmenin mümkün olmaması durumunda söz konusudur. Temel kaynak faaliyet sahibi teşebbüs, alıcıların tesadüfi veya sürekli olup olmamasına bakmaksızın ayrımcılığa sebebiyet vermeyecek biçimde temel kaynak faaliyetten yararlandırmak mecburiyetindedir. Buna karşılık temel kaynak faaliyet sahibi olmayan teşebbüs, sürekli alıcıları arasında ayrımcılığa sebebiyet vermeyecek biçimde ürün satmak mecburiyetindedir. Temel kaynak faaliyet sahibi olmayan teşebbüsün, sürekli alıcısına ürün satmaya devam etmesine karşılık tesadüfi oltasına ürün satmayı reddetmesi ayrımcılık değildir. Farklı koşullar ileri sürerek abalara ayrımcılık yapmak bazı oltalara külfetler getirerek diğer altolarla rekabette dezavantajlı konuma getirmek şeklinde olabileceği gibi bazı abalara fayda sağlanarak diğer oltalarla rekabette avantajlı konuma getirmek şeklinde de olabilir.
Kollektif ortaklıkta ortakların ortaklık alacaklılarına karşı sorumluluğu

Tezin amacı kollektif ortaklıkta ortakların ortaklık alacaklılarına karşı sorumluluğunun hukuki sebebi, şartları, sonuçları, niteliği ve sorumluluğun sona ermesi hususlarını detaylı olarak incelemektir. Ticaret Kanununda sorumluluğun gerçekleşmesi şartları düzenlemeyip sadece ortaların sorumluluğunun varlığı kabul edilmiştir. Ortakların menfaati açısından bu şartların açık olarak düzenlenmesi gerekir. Ortak ile ortaklık alacaklısı arasındaki borç ilişkisi ortaklığın borç altına girmesi ile meydana gelir ancak, etkilerini T. K. 179/ 1 de sayılan ortaklığın aleyhine yapılan icra takibinin semeresiz kalması veya ortaklığın herhangi bir sebeple sona ermesi halinde gösterir. Ortaklık ile ortaklık alacaklısı arasındaki borç ilişkisi ortakların sorumluluğunun kaynağını oluşturur. Asıl borçlu kollektif ortaklık olup ortakların sorumluluğu asıl borcun varlığına ve devamına bağlıdır. Yani ortakların borcu fer'i bir borç niteliğindedir. Ortakların borcu asıl borcun yerine getirilmemesinden doğan zararı tazmin yükümlülüğüdür. Bu sorumluluk ortaklık alacaklılarına karşı sınırsız, müteselsil ve ikinci derecededir (T. K. 178 /1). Ortağın takibi için T. K.179/ 1 deki şartların ortaya çıkması gerekir. Burada ortaklık hakkında yapılan icra takibinin semeresiz kalmış sayılması için mutlaka aciz vesikası şart olmayıp borcun ödenmediğinin resmi olarak tespiti yeterlidir. Kanundaki 'ortaklığın sona ermesi' kavramı ise ortaklığın feshi ve infisahı şeklinde yorumlanmamalıdır. -1-Ortaklara başvurma şartları gerçekleşince ortaklıkla birlikte ortaklar da bazı şartlarla iflas ettirilebilir, dava ya da takip edilebilirler. Bu konuda bir zamanaşımı süresi öngörülmemiş olup genel zamanaşımı süresi süresi uygulanır, özel bir zamanaşımı süresinin öngörülmesi daha uygun olur. Ortağın borcu, asıl borcun sona ermesi ile sona erer. Ortaklıktan çıkan ya da çıkarılan ortak, çıkma /çıkarılmanın tescil ve ilanı tarihine kadar doğan borçlardan 10 yıllık zamanaşımı süresi boyunca sorumludur. Ortaklığın borcu için de bu zamanaşımı söz konusudur. Ortaklık için borç zamanaşımına uğramışsa ortaklar bundan yararlanır. Ömer BERBER
Ceza yargılamasında elektronik delil

Ceza muhakemesi hukukunun amacı maddi gerçeği ortaya çıkartmaktır. Bu amaç ise soruşturma ve kovuşturma evrelerinde elde edilecek delillerle gerçekleştirilebilir. Delil serbestisi ilkesi gereğince delil olma vasıflarını taşıyan ve özellikle hukuka uygun şekilde elde edilen her şey ceza yargılamasında delil olarak değerlendirilebilir. Bu bağlamda teknolojik ilerlemeye bağlı olarak son yıllarda ortaya çıkan ve gelecekte fiziksel deliller kadar baskın bir delil türü olacağından şüphe duyulmayan elektronik delilin de ceza yargılamasında kullanıldığı görülmektedir. Gerçekten de, belge delilleri arasında değerlendirilen elektronik delil, bilişim suçlarının yanı sıra birçok klasik suçun aydınlatılmasında önemli bir yere sahiptir. Bu bakımdan bu delil türünün ceza yargılamasındaki öneminin ortaya konması önem arz etmektedir. Elektronik delil, yürütülmekte olan bir soruşturma veya kovuşturmaya esas olmak üzere bilişim sistemleri ve veri depolama aygıtlarından elde edilen delil türünü ifade etmektedir. Elektronik delilin geçerliliği hukuken bir delilde olması gereken özellikleri bulundurmasının yanı sıra teknolojik anlamda da bazı özelliklere sahip olmasına bağlıdır. Hukuken ve teknolojik bakımdan geçerliliği denetlenen bir elektronik delilin ceza yargılamasında kullanılmasında bir sakınca bulunmamaktadır. Elektronik delilin hukuken geçerliliği her şeyden önce onun hukuka uygun biçimde elde edilmiş olmasına bağlıdır. Bu husus mukayeseli hukuk ve iç hukukumuz bakımından önemli bir konuma haizdir. Mukayeseli hukukta bazı ülkeler elektronik delilin elde edilmesi hususunda genel arama ve elkoyma tedbirlerini kullanmalarına karşın bazı ülkeler ise bilişim sistemlerinde yapılacak arama ve elkoyma tedbirlerini özel olarak düzenlemişlerdir. Ülkemizde ise bu husus Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 134. maddesinde özel olarak düzenlenmiştir. Elektronik delilin özellikle teknolojik anlamda denetimi ise onun adli bilişim kurallarına bağlı elde edilip edilmemesine bağlıdır. Adli bilişim, elektronik delile ilk temas edildiği andan itibaren onun toplanması, muhafazası, incelenmesi, analizi ve raporlanarak adli makamlara sunulması sürecinin bütününü ifade etmektedir. Adli bilişim, elektronik delilin yapısından kaynaklı bazı potansiyel sorunların yanı sıra adli bilişimin ilke ve standartlarının henüz belirlenmemesi, yeterli kaynak aktarımının sağlanmaması gibi bazı sorunları da barındırmaktadır. Bu durum, adli bilişim sürecinin etkin şekilde yürütülmesine ve dolayısıyla elektronik delilin geçerliliğine olumsuz biçimde tesir etmektedir. Bu tezde elektronik delilin ceza yargılamasındaki önemi, elektronik delilin elde edilmesinde adli bilişimin gerekliliği, mukayeseli hukuk ve Türk hukukunda elektronik delil elde etmek amacıyla bilişim sistemlerinde yapılacak arama ve elkoyma tedbirlerine ilişkin hukuki düzenlemeler incelenecektir.
Anonim şirketlerde kurucuların hukuki sorumluluğu

Anonim şirketler, ticari şirketler arasında en çok tercih edilen, büyük şirketlerin kurulmasına da olanak sağlayan bu sebeple de hukuki anlamda detaylıca ele alınıp incelenmesi gereken şirket tiplerindendir. Çok ortaklı olmaya uygun yapısı, sermayesi ve faaliyetlerinin çapı gibi nedenlerle bu tür şirketlerde, diğer şirketlerden daha fazla sayıda çıkar çatışmalarının veya uyuşmazlıkların ortaya çıktığını söylemek mümkündür. Anonim şirketlerin 6102 sayılı Ticaret Kanunu ile kurulmasının kolaylaştırılmasıyla, kurucuların hangi konularda nasıl sorumlu olacağı da hassasiyet kazanmıştır. Böylesine büyük bir önem taşıması sebebiyle anonim şirket kurucularının hukuki sorumluluğunun özel bir çalışma içerisinde ele alınması, bunun tüm boyutları ile ortaya konulması gerekmektedir. Anonim şirketlerin kuruluşu, Sorumluluk rejimleri, kurucuların sorumluluklarının nitelikleri, kurucuların sorumluluklarının tabi olduğu hukuki esaslar, sorumluluğun ibra ve fesih ile sona ermesi, sorumluluk davaları ve yargılama usulleri bu çalışma içinde ele alınmaya çalışılmış başlıca konulardır.
İslam Ceza Hukukunda Şehadet Ve Şehadetten Rücu'

Bu tez, bir Giriş ve İki Bölümden oluşmaktadır. Girişte tezin içeriği ve hazırlanmasında izlenen yöntem hakkında bilgi verilmektedir. İlk bölümde İslam Ceza Hukukunda şahidin ve şahitliğin mahiyeti, şahitte aranan şartlar alimlerin görüşleri ışığında tartışılmaktadır. Tezin ikinci bölümünde ise rücü' kavramı, şahitlikten rücü' sonucunda ortaya çıkan durumlara yer verilmektedir.
Cenine yönelik tıbbİ müdahalelerin İslam Hukuku açısından değerlendirilmesi

Hiçbir insan dünyaya kendi talebi üzerine gelmemektedir. İnsanın vücud bulmasında Yaratıcının ve ana babasının iradesi etkili olmaktadır. Yani insanın varlık bulmasında kendisi dışındaki karar vericiler rol oynamaktadır. Günümüzde insan üzerinde öyle tıbbi tasaruflar uygulanmaktadır ki, Allahın yaratmasına bile müdahale edildiği söylenebilir. Gelinen nokta neredeyse insanın üremesi değil; üretilmesidir. İnsanın varlık sahasına çıkmasında karar vericiler etkili olduğu gibi; varlık bulmamasında da karar vericiler etkili olabilmektedir. Dışarıdan bir müdahale olmasa, varlık sahasına çıkacak olan ceninin varlığına çeşitli sebeplerle/bahanelerle son verilebilmektedir. Çalışmamız, oluşum aşamasında ve oluştuktan sonra cenine yapılan tıbbi müdahalelerin İslam hukukuna göre hükmünü ortaya koymayı amaçlamaktadır. Günümüz insanının başvurduğu çocuk sahibi olma yöntemlerini ve oluşmuş ceninden kurtulmak için ileri sürülen gerekçeleri ve bunların İslam hukuku açısından hükümlerini ele aldık. Canlılığın başlangıcı konusunda görüş birliğine varılamadığı ve yaşamın başlangıcının, parçacı yaklaşımlarla tespit edilmeye çalışıldığı anlaşılmaktadır. Genel yaklaşım olarak tedavi edici, kolaylaştırıcı ve faydalı mahiyette olan tıbbi müdahalelerin dini açıdan da benimsendiğini; buna karşılık tabiatı bozma veya olumsuz mahiyyetteki müdahalelerin ise kabul görmediğini söyleyebiliriz.
Türk yargı kararları ışığında iştirak nafakası

Türk toplumunun aileyi temele koyan bir yaşama biçimini benimsediği tartışmasızdır. Bu nedenle aile içerisinde çıkan sorunların en iyi şekilde çözümü toplumun sağlıklı bir toplum olarak devamı için zorunludur. Bir ailenin boşanma sonucunda dağılması durumunda bundan en büyük zararı ailede yaşayan çocukların göreceği kuşkusuzdur. İştirak nafakası ile çocukların; ana ve babaları evlilik içerisinde iken mevcut yaşayışlarının, ana ve babalarının boşanması sonrasında da aynı ekonomik koşullarda devamı hedeflenmiştir. Bu tez çalışmasında, öncelikle genel olarak nafaka kavramı üzerinde durulmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünde toplumun geleceğinin güvencesi çocukların iştirak nafakası hakkı mümkün olduğunca detaylı bir şekilde incelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde iştirak nafakasının hukuki niteliği, iştirak nafakası ödenmesi mümkün olan haller, iştirak nafakasının kapsamı, iştirak nafakasının süresi, iştirak nafakasının miktarı ve ödenme biçimi, iştirak nafakasının artırılması veya azaltılması/kaldırılması, iştirak nafakasında istemle bağlılık ilkesi, iştirak nafakasında tarafların anlaşması, iştirak nafakasında faiz, iştirak nafakası davasının konusuz kalması konularına yer verilmiştir. Çalışmanın son bölümü olan üçüncü bölümde ise iştirak nafakası davalarında uygulanacak usul irdelenmiş; bu irdelemede iştirak nafakası davasının tarafları, görevli ve yetkili mahkeme, harç, adli yardım, istinaf sınırı, temyiz sınırı, yargılama giderleri, yargılama usulü, iştirak nafakasında arabuluculuk, iştirak nafakasına ilişkin ilamların icrası ve nafakaya ilişkin ilama uyulmamasının yaptırımı olan tazyik hapsi konuları değerlendirilmiştir. İştirak nafakası ile ilgili güncel yargı kararları metnin akıcılığını bozmamak adına genellikle dipnotlarda sunularak uygulamanın bakış açısı ortaya konulmuştur. Çalışma içerisinde ve sonucunda iştirak nafakası ile ilgili 'de lege ferenda' görüş ve öneriler sunularak çalışmaya son verilmiştir.
Kent estetiğini koruma amaçlı idari kolluk yetkisi

Çalışma kapsamında, hukukun kent estetiğini gerçekleştirme araçları ve özelde estetik kolluk faaliyeti üzerinde durulmuştur. Yalnız başına estetiği koruma ve gerçekleştirme amacının, idari kolluk faaliyetinin gerçekleştirilmesinde meşru bir temel oluşturup oluşturamayacağı tartışılmıştır. Estetik motivasyonlu yasama işlemleri ile idari eylem ve işlemlerin temel hak ve özgürlüklere olan çatışma noktaları incelenmiştir. Bu inceleme yapılırken, çeşitli ülke örnekleri, mevzuat hükümleri ve mahkeme kararlarına yer verilerek konu aydınlatılmaya ve derinlemesine irdelenmeye çalışılmıştır. Kent estetik kurullarının faaliyetleri, çalışma kapsamında incelenen diğer bir meseledir.
Anayasa yargısı ve Türkiye'deki uygulaması

Anayasa Mahkemesince yapılan Anayasaya uygunluk denetiminin konusunu; kanunlar, kanun hükmünde kararnameler, Türkiye Büyük Millet Meclisi çtüzüğü ve sadece şekil yönüyle sınırlı olmak üzere Anayasa değişiklikleri oluşturur. Bir kanunun veya Anayasada sayılan diğer normların esas bakımından denetimi, normunAnayasaya uygun olup olmadığının araştırılmasından ibarettir. Şekil bakımdan denetim ise Anayasaya uygunluğu araştırılan normun, Anayasa ve Meclis çtüzüğünde öngörülen şekil ve usullere uygun olarak yapılıp yapılmadığının belirtilmesi demektir. tiraz yoluyla denetim, Anayasaya aykırılık probleminin davaya bakan mahkemelerce Anayasa Mahkemesine intikal ettirilmesiyle gerçekleştirilmektedir. 1982 Anayasasındaki mevcut düzenlemeyegöre; itiraz yolu ile Anayasaya uygunluk denetimi, bir davaya bakmakta olan mahkemeninuygulanacak bir kanun veya kanun hükmünde kararname hükümlerini Anayasaya aykırı görmesi veya taraflardan birinin ileri sürdüğü aykırılık iddiasının ciddi olduğu kanısına varması neticesinde konuyuAnayasa Mahkemesine intikal ettirmesi suretiyle yapılır. itiraz yoluna başvurabilecek olanlar yalnızcamahkemelerdir. Davanın tarafları dava ehliyetine sahip değillerdir. tiraz yoluna başvurabilmek için iptal davalarında olduğu gibi bir süre tahdidi öngörülmemiştir. Davanın her hal ve safhasında ileri sürülebilen bir itirazdır. Anayasa Mahkemesi, kendisine gelişinden itibaren 5 ay içinde kararını verir ve açıklar. Bu süre içinde Anayasa Mahkemesinin karar vermemesi durumunda ise; dava mahkemesi yürürlükteki kanun hükümlerini uygulayarak davayı çözer. Fakat dava mahkemesinin esas hakkındaki kararın kesinleşmesine kadar Anayasa Mahkemesinin konuya ilişkin kararı gelirse mahkeme bu karara uymak zorundadır. Anayasa Mahkemesinin işin esasına girerek verdiği ret kararının Resmi Gazetedeyayınlanmasından sonra 10 yıl geçmedikçe aynı kanun hükmünün Anayasaya aykırılığı iddiasıylatekrar başvuruda bulunulamaz.
Türk Hukuku'nda şike ve teşvik primi suçları

Spor ilk çağlardan bu yana insan hayatının içerisinde yer alan bir aktivitedir. Başlangıçta hayatta kalabilmek adına zorunlu olarak yapılan atlama, koşma, zıplama gibi etkinliklerden oluşan spor, zamanla eğlence amacıyla da yapılmaya başlanmıştır. Spor;zamanla estetik, politik ve ekonomik bir etkinlik halini almıştır. Özellikle günümüzde, sporadeta bir endüstriyel fenomen olarak karşımıza çıkmaktadır. Sporun günümüzde sahip olduğu bu ekonomik değer, spora haksız bir takım davranışların karıştırılmasına yol açmış ve fair-play ruhuna aykırı bir takım fiiller spor müsabakalarında görülmeye başlanmıştır. Spora karışan söz konusu haksız davranışlardan ikisi, şike ve teşvik primi fiilleridir. Söz konusu fiiller neredeyse insanlık kadar eskidir. O kadar ki, M. Ö. 388'de TeselyalıEupolos'un yenilmeleri için rakiplerine para verdiği bilinmektedir. Şike ve teşvik primi fiilleri ile günümüzde de sık sık karşılaşılmakta ve bu konuda medyada haberler yer almaktadır. Ülkemizde de, 14 Nisan 2011 tarihinde ve 6222 sayılı Kanun'la şike ve teşvik primifiilleri birer suç haline getirilmiştir. Bu çalışmada şike ve teşvik primi suçları suç inceleme metoduna uygun olarak incelenmeye çalışılmış, ayrıca söz konusu suçlara ilişkin uluslararası hukuk düzenlemelerinden de örnekler verilmiştir.
Anonim şirket yönetim kurulu üyelerinin hukuki sorumluluğunda farklılaştırılmış teselsül ilkesi

Aynı zarardan sorumlu yönetim kurulu üyelerinden her birinin, dış ilişkide, ku-sur derecesi, zarar görenin kusurlu olması veya rızası gibi bireysel indirim sebeplerini alacaklıya karşı ileri sürerek, zararın şahsen kendilerine isnat edilebileceği ölçüde sorumlu tutulmaları durumuna farklılaştırılmış teselsül denilir. Böylelikle, başkaları ile beraber bir zarara sebebiyet veren borçlunun sorumluluğu, tek başına zarar vermiş olsaydı sorumlu tutulacağı miktar kadar olacaktır. Zararın tamamından müteselsilen sorumlu olmayacaktır. Tazminatın kapsamı ve türü belirlenirken, durumun gereğine ve kusurun ağırlı-ğına göre Türk Borçlar Kanununun 51. maddesi hükmünde düzenlendiği şekilde ha-reket edilecektir. Türk Ticaret Kanununu 557. maddesi hükmünde birlikte verilen zarardan söz edilmektedir. Bunun anlamı, müşterek zarar sorumlularının dışındaki müstakil zarar sorumlularının tek başlarına verdikleri zararlardan sadece zararı ve-renlerin sorumlu olacağıdır. Meydana gelen zarardan sorumluluğu bulunmayan kişinin sorumlu tutulması, farklılaştırılmış teselsül uygulamasına olduğu gibi, tam teselsül sorumluluk uygulamasına da aykırı olacaktır. Konunun daha iyi anlaşılması için aşağıdaki gibi bir örnekle konuyu anlatabiliriz. Örneğin, , , , , ve olmak üzere toplam 6 kişilik yönetim ku-rulu üyesine sahip bir anonim şirketin toplam 700. 000 TL. zararı olmuştur. Zararın, 300. 000 TL'na ortak zararla tüm yönetim kurulu üyeleri sebep olmuştur. Ayrıca, zararın 200. 000 TL'na adlı yönetim kurulu üyesi, 100. 000 TL'na adlı yönetim kurulu üyesi ve 100. 000 TL'na da adlı yönetim kurulu üyesi sebep olmuştur. Bu durumda, zararın 300. 000 TL. için, , , , , ve adlı tüm yönetim kurulu üyelerinden her biri, kusuruna ve durumun gereklerine göre, zarar kendilerine şahsen yükletilebildiği ölçüde, diğerleri ile birlikte bu zarardan müteselsilen sorumlu olacaklardır. Geride kalan 400. 000 TL.'lik zarar için, , ve adlı yönetim kurulu üyelerinden her biri ayrı ayrı sorumlu olacaklardır. Bu nedenle sorumluluk davası açıldığı zaman, öncelikle, sorumluların tek baş-larına ve birlikte verdikleri zararlar birbirinden ayrılmalıdır. Zira zararın bir kısmı