turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Alışveriş merkezi kira sözleşmelerinde ortak gider

14.01. 2015 tarihinde kabul edilen, 29.01. 2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6585 sayılı 'Perakende Ticaretin Düzenlenmesi Hakkında Kanun', ortak giderler ve bu giderlere katılıma ile ilgili sair hususların yönetmelik ile belirleneceğini düzenlemiştir. 'Alışveriş Merkezleri Hakkında Yönetmelik', ilk olarak 26.02. 2016 tarihli ve 29636 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olup; 30.12. 2016 tarihli ve 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 'Alışveriş Merkezleri Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik' ile ortak giderlere ilişkin bir takım değişiklikler yapılmıştır. Daha önceleri Türk Borçlar Kanunu ve Kat Mülkiyeti Kanunu'nun niteliğine uygun düştüğü ölçüde değerlendirilmesi neticesinde ele alınan alışveriş merkezi kira sözleşmelerindeki ortak gider konusu, artık Alışveriş Merkezleri Hakkında Yönetmelik kapsamında özel olarak değerlendirilmelidir. Bu tezde, alışveriş merkezlerindeki ortak gider kavramının ne olduğu ve bu kavramın kapsamı, ortak giderler ile Türk Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiş olan yan giderler arasındaki benzerlik ve farklılıklar, alışveriş merkezi kira sözleşmeleri bakımından kiracıların ortak giderlerden sorumluluğu ve katılım payının ödenmesine, ödenmemesi durumunda uygulanacak hukuki süreçlere dair hususlar, Alışveriş Merkezleri Hakkında Yönetmelik başta olmak üzere, Türk Medeni Kanunu, Türk Borçlar Kanunu, Perakende Ticaretin Düzenlenmesi Hakkında Kanun hükümleri ile niteliğine uygun düştüğü ölçüde karşılaştırmalı olarak Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri çerçevesinde ele alınmıştır.
Otonom taşıtlarda sigorta

2020'li yıllarda otonom taşıtların seri üretiminin başlandığına tanıklık edilecektir. Otonom sürüş teknolojisi, insan sürücüye gereksinim duymamaktadır. Yapay zekanın kontrolü altındaki taşıtların karayollarında konuşlanması, insan sürücü kaynaklı rizikoların elimine edilmesini sağlayacaktır. Bu suretle, trafikteki kaza sayısında önemli azalışların gerçekleşmesi öngörülmektedir. Ancak, otonom taşıtlar, trafikteki rizikoları tamamıyla ortadan kaldırmayacaktır. Otonom taşıtlar trafikteki rizikonun doğasını değiştirmektedir. Dolayısıyla, otonom taşıtların bulunduğu bir karayolu düzeninde de kazalar meydana gelmeye devam edecektir. Bu eksende insanın iradesi ürünü olmayan bir sürüşten kaynaklanacak zarardan kimin sorumlu olacağı sorusu belirmektedir. Her ne kadar siber güvenlik, altyapı ve insan-makine etkileşimsizliğinden kaynaklanan rizikolar söz konusu olsa da, otonom taşıtlar etrafında en çok öne çıkan üretici kaynaklı rizikolardır. Bu doğrultuda, ürün sorumluluk hukuku gündeme gelmektedir. Otonom taşıtların teknolojik komplikasyonu bazı belirsizlikleri ortaya çıkarmaktadır. Bu kapsamda, otonom taşıt üreticilerinin en büyük endişelerinden birisi ürün sorumluluk davalarıdır. Otonom taşıtların arz ettiği rizikolar bağlamında, bu taşıtlarda üretici tarafından yaptırılacak bir ürün sorumluluk sigortasının gerekliliği ileri sürülebilmektedir. Öte yandan, karayolları motorlu taşıtlar zorunlu mali sorumluluk sigortasının uzantısı olacak bir yaklaşım da kabul görmektedir. Nitekim bu yaklaşım, Birleşik Krallık'ta 2018 yılında kabul edilen Otomatik ve Elektrikli Taşıtlar Kanunu'nda da benimsenmiştir. Bu tez çalışması, otonom taşıtları çevreleyen hukuki sorumluluk ve sigorta meselelerine ışık tutmakta, ayrıca otonom taşıtlarda sigortaya ilişkin bir model önerisi getirmektedir.
Karşılıksız çek keşide etmek suçu ve Türkiye uygulaması

Karsılıksız Çek Keside Etmek Suçu ve Türkiye Uygulaması? konulu tez çalısmamızda karsılıksız çek keside etmek suçunu, öncelikle çeki düzenleyen hükümleri ve ardından karsılıksız çek keside etmek suçunun ceza hukukundaki unsurlarını ve yeni TCK'nın01/06/ 2005 tarihinde yürürlüge girmesiyle birlikte mevcut Türkiye uygulamasını ele alarakinceleyecegiz.
Cessas ve Kadı Abdulcebbar'ın kıyas anlayışlarının karşılaştırılması

Usul-i fıkıh metotları içerisinde iki temel ekol yer almaktadır. Bunlardan biri genellikle Hanefi alimlerin usul anlayışları doğrultusunda gelişen Fukaha ekolüdür. Diğeri ise çoğunlukla Şafii mezhebine bağlı alimlerin temsil ettiği Mütekellimin ekolüdür. Bu çalışmada Hanefi usul-i fıkıh ekolüne dair günümüze ulaşan en eski eserin müellifi olarak bilinen Ebu Bekir el-Cessas ile Mütekellimin usul-i fıkıh ekolünün temel eserlerinden birinin müellifi olan Kadı Abdulcebbar'ın kıyas anlayışları ele alınmıştır. Buna göre Cessas'ın el-Fusul fi'l-usul isimli eseri ile Kadı Abdulcebbar'ın el-Muğni fi ebvabi't-tevhidi ve'l-adl isimli eseri çerçevesinde kıyas konuları tahlil ve mukayese edilmiştir. Bu mukayese işleminde her iki alimin de kıyas tanımları, kıyasın unsurları ve kıyas maslahat ilişkisi başta olmak üzere pek çok konudaki görüşleri karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Böylece Cessas ve Kadı Abdulcebbar arasındaki kıyas konusundaki ortaklıkların ve ayrışmaların ortaya konması amaçlanmıştır.
İbn Kayyim El-Cevziyye'ye göre muhakeme usulü

Bu tez çalışmasında İbn Kayyim'in muhakeme usulüne dair görüşlerini tespit etmeye çalıştık. Tezimizin ilk bölümünde İbn Kayyim'in hayatını, ilmi şahsiyetini, yetiştiği ortamı ve eserlerini açıkladık. İkinci bölümde kadı, kadıda aranan nitelikler, davacı ve davalının nitelikleri, dava çeşitleri ve davada aranan şartlar hakkında genel bir bilgi verdik. Bununla birlikte kadı ve dava kelimelerinin terim ve sözlük anlamlarını da izah ettik. Üçüncü bölümde ispat yükünü ve ispat vasıtalarını açıkladık. İkrar, şahitlik, yemin, kasame, lian, karine, kur'a, hakimin şahsi bilgisi olmak üzere ispat vasıtalarını gerekli detaylarıyla birlikte açıklamaya çalıştık. Dördüncü bölümde ise bilirkişi, keşif, sorgulama teknikleri, iz bilimi gibi vasıtalarla delillerin toplanması mevzularına değindik. Ardından da toplanan bu delillerin değerlendirilmesi hakkında genel bir bilgi verdik. Zikrettiğimiz bu bölümlerde İbn Kayyim'in görüşleri hakkında bilgi vermekle beraber mezheplerin görüşlerini de izah ettik. Bu sayede okuyuculara muhakeme usulü konularındaki farklı görüşleri mukayese etme fırsatı vermeyi amaçladık.
Türk rekabet hukukunda birleşme ve devralmaların telekomünikasyon sektörü kapsamında incelenmesi

Faaliyet gösterilen sektörden bağımsız olarak; birleşme ve devralma işlemleri serbest piyasa ekonomisinin işleyişini doğrudan etkileyerek, rekabeti azaltmak suretiyle şirketlerin hakim durumlarını güçlendirme ve bunun sonucunda da dolaylı olarak tüketicileri zarara sokma ihtimali yüksek olabilecek olan işlemler olduklarından, bu işlemler Rekabet Kurumu tarafından yakından takip edilmekte ve ilgili sektörde yer alan teşebbüs sayısını azaltacak olan birleşme veya devralma işlemlerine izin verilmemektedir. Özellikle telekomünikasyon sektöründe meydana gelen birleşme ve devralma işlemleri, sektörün oligopol yapısı başta olmak üzere diğer tüm dinamikleri de düşünüldüğünde, korunan bu dengeyi bozma ihtimali yüksek olan işlemler olarak değerlendirilebilir. Serbest piyasa ekonomisinde devletin bir yandan şirketlerin birleşme veya devralma işlemlerinin önüne engel koymaması, diğer yandan da piyasanın sağlıklı bir şekilde işlemesi ve tüketicilerin zararına uygulamaların önüne geçmesi gereklidir. Kanun koyucu tarafından yetkilendirilmiş olan düzenleyici kurumun bu iki uç noktadaki dengeyi kurabilmesi için titiz bir çalışma yapması, somut veriler ile değerlendirme yapması, birleşme ve devralmaya ilişkin kararını buna göre vermesi zorunludur. Çalışmamızda telekomünikasyon sektöründeki birleşme veya devralma işlemleri, Türkiye'deki ilgili mevzuat çerçevesinde incelenmektedir.
Kişinin kendini suçlamaya zorlanamaması ilkesi: Nemo tenetur ilkesi

Ceza muhakemesinin amacı maddi gerçeğe ulaşmadır ve bu husus deliller vasıtasıyla gerçekleştirilecektir. Savcı ve mahkeme, suçun ispatını sağlama amaçlı bir dizi yetkiye sahip olmasına, şüpheli ve sanığı belirli bir ölçüde zorlayabilmesine rağmen bunun sınırları bulunmaktadır. Çalışmamız kapsamında delil elde etmeye yönelik yasaklardan biri olarak nitelendirilebilecek kişinin kendisini suçlamaya zorlanma yasağına, bu kapsamda değerlendirilen susma hakkına; kendini suçlamaya zorlanma yasağının uygulanmasına ve sınırlarına; bu yasağı ihlal eden yasak sorgu yöntemlerine ve bunun sonuçlarına; yasak ile yakından bağlantılı bir konu olan ikrara değinilecektir.
İşverenin iş sağlığı ve güvenliği açısından işyerinde örgütlenme yükümlülüğü

Gün geçtikçe gelişen ve tüm toplumun fayda gördüğü teknoloji iş hayatında da çeşitli riskler meydana getirdiği için iş sağlığı ve güvenliği konusunda da ileri adımlar atılmasına neden olmaktadır. Ülkemizde özellikle son zamanlarda iş sağlığı ve güvenliği bilincinin artma-sıyla birlikte oldukça ayrıntılı bir mevzuat oluşturulmuş ve bu mevzuatla iş sağlığı ve güvenliği konusunda işverene önemli sorumluluklar yüklenmiştir. İşverenlerin bu yükümlülüklerinin sınırı 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununa göre her türlü önlemi almaktır. Buna göre işverenler herhangi bir yasal düzenleme ile bağlı kalmadan iş hayatında değişen günün şartlarına uyan ve işin gerektirdiği her türlü tedbiri almak zorundadır. İşverenlerin işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliği açısından en önemli yükümlü-lüklerinden biri de iş sağlığı ve güvenliği örgütlenmesinin sağlanmasıdır. Örgütlenme kapsamında yer alan kişi ve kurumlar, işyerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağ-lanmasında büyük paya sahiptir. Çalışmamızda son dönemlerde büyük öneme sahip olan iş sağlığı ve güvenliği konusunda öncelikle genel bilgi verilmiş olup, iş sağlığı ve güvenliği kavramlarının ortaya çıkışı, gelişimi, yasallaşma süreci, ülkemizdeki yasal durumu ve işverenin iş sağlığı ve güvenliği konusundaki genel yükümlülükleri anlatılmıştır. Daha sonrasında bu yükümlülüklerden örgütlenme yükümlülüğü kapsamlı bir şekilde ele alınmıştır. Bu kapsamda iş sağlığı ve güvenliği kurulu, işyeri hekimi, iş güvenliği uzmanı, çalışan temsilcisi ve destek elemanına yer verilmiştir. Son olarak ise bu yükümlülüğe aykırılığın sonuçları üzerinde durulmuştur.
Türk Hukukunda ve karşılaştırmalı hukukta sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirme yükümlülüğü

Hipokrat'tan bu yana var olan sağlık mesleği mensuplarının sır saklama yükümlülüğü, hukuk sistemleri tarafından çeşitli hukuk normlarıyla da korunmaktadır. Bununla birlikte sır saklama yükümlülüğü, mutlak bir yükümlülük değildir. Nitekim sağlık mesleği mensuplarına bildirim yükümlülüğünü öngören çeşitli düzenlemelere de yer verildiği görülmektedir. Bu noktada en başta bulaşıcı hastalıklar gibi kamu sağlığını ilgilendiren hususların bildirimi ile esas inceleme konumuzu oluşturan suçların bildirimi hususu gündeme gelmektedir. Sır saklama yükümlülüğü ile suçu bildirim yükümlülüğü arasındaki ilişki öğretide çeşitli görüşlerin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Sır saklama yükümlülüğü karşısında bildirim yükümlülüğünü destekleyen görüşler olduğu gibi bildirim yükümlülüğünün olmasını eleştiren görüşler de bulunmaktadır. Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirme ile yükümlü kılınmasının esasının daha iyi ortaya konulabilmesi için karşılaştırmalı hukukta sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirme yükümlülüğünün kapsamının belirlenmesinde gözetilen suçun ve mağdurun özellikleri ile bildirim yükümlülüğünün doğmasını sağlayan belirtilerin kaynağı nedeniyle yapılan ayrımlara ağırlık verilerek incelenmiştir. Türk Hukuku bakımından ise suçu bildirme yükümlülüğüne yer veren düzenlemelere özellikle 5237 sayılı TCK'nın 280. maddesi ve yeri geldikçe kamu görevlisi olan sağlık mesleği mensupları açısından TCK'da 279. maddesine değinilerek ele alınmıştır. Bunu yaparken karşılaştırmalı hukukun ve 765 sayılı TCK'nın benzer ve farklı nitelikteki düzenlemelerine değinilmiştir.
Kanun-i Esasİ'de egemenlik anlayışı

Kanun-i Esasi, Türk hukuk tarihinde hem ilk anayasa olması hem de içerdiği hususlar bakımından önem arz etmektedir. Önemli konulardan biri de anayasanın egemenlik anlayışı bakımından durduğu yerdir. Bu tezde tartışılan ve açıklık getirilmeye çalışılan problem budur. Kanun-i Esasi'deki egemenlik anlayışının, Batı tarzı bir egemenlik anlayışı ile açıklanıp açıklanamayacağı ve Türk-İslam geleneğinin etkisi tezin ana eksenini oluşturmaktadır. Üç bölümden oluşan bu çalışmanın ilk bölümü, anayasa hukuku ve siyaset bilimi literatüründe önemli bir kavram olan egemenlik kavramını konu edinecektir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise İslamiyetin kabulünden önceki Türk devletlerinde hakim olan egemenlik anlayışından başlayarak Sened-i İttifak ve Tanzimat Fermanına kadar geçen sürede, Türk devletlerinde gözlemlenen egemenlik kavrayışları ele alınacaktır. Çalışmanın üçüncü bölümü ise Tanzimat dönemi ve 1876 sonrası Osmanlı Devleti egemenlik anlayışını kapsamaktadır.
Rekabet kurumunun birleşme ve devralmalar üzerindeki kolluk yetkisi

Bu çalışmanın amacı Rekabet Kurumunun birleşme ve devralma işlemleri üzerindeki kolluk yetkisini incelemektir. Bu kapsamda idarenin ekonomik kolluk faaliyeti ve bağımsız idari otoriteler ele alınmış, Rekabet Kurumunun birleşme ve devralma işlemlerine ilişkin faaliyetinin niteliği tespit edilmiş ve bu faaliyetin yürütülüş biçimi irdelenmiştir. Çalışmamız Rekabetin Korunması Hakkında Kanun, ikincil mevzuatta yer alan düzenlemeler ve doktrinde yer alan kaynaklar çerçevesinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmamız gerçekleştirilirken ayrıca Anayasa Mahkemesi, Danıştay ve Rekabet Kurulu kararlarından yararlanılmıştır.
Medenİ Usul Hukukunda davanın açılmamış sayılması ve sonuçları

Dava sayısının çeşitli ekonomik, sosyal ve teknolojik gelişmelere paralel olarak gün geçtikçe artması ve karmaşıklaşması, beraberinde mahkemelerin iş yükünün de artmasına yol açmış ve yargılama süresi giderek uzamaya başlamıştır. Kanun koyucu sürekli olarak kanunlarda değişiklik yapmak suretiyle yargılamanın hızlanmasını, usul ekonomisine uygun olarak yargılamanın yürütülmesinin gerçekleştirilmesini sağlamayı hedeflemiştir. Kanun koyucu yargılamanın mümkün olan en kısa sürede, en adil ve doğru bir biçimde sonuçlanabilmesi için davanın taraflarına da bir takım sorumluluklar yüklemeyi ihmal etmemiştir. İşte medeni yargılama hukuku çerçevesinde kanunun öngördüğü bir takım sorumlulukları yerine getirmeyen davacı davanın açılmamış sayılması sonucu ile karşılaşabilmektedir. Davanın açılmamış sayılmasını gerektiren nedenler HUMK'ta tek bir madde veya başlık halinde değil; dağınık halde düzenlenmiştir. HUMK'a göre davanın açılmamış sayılmasını gerektiren durumlar; usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin mahkemeye sunulmaması (HUMK m. 67), görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesine üzerine görevli veya yetkili mahkemeye başvurulmaması (HUMK m. 193), dava dilekçesinde kanuni eksiklik bulunması üzerine iptal edilen dava dilekçesinin yerine yeni bir dava dilekçesi verilmemesi (HUMK m. 193), derdestlik itirazı sonucunda ikinci davanın açılmamış sayılması (HUMK m. 194), işlemden kaldırılan dava dosyanın yenilenmemesi (HUMK m. 409), karşılık davanın açılmamış sayılması (HUMK m. 187 /8), tahkim itirazı (HUMK m. 523) ve tahkim süresi geçtikten (HUMK m. 529) sonra karar verilmesi olarak sayılabilir. Davanın açılmamış sayılması kararının en önemli sonucu, davanın açılması ile maddi hukuk ve usul hukuku bakımından doğan sonuçları ortadan kaldırmasıdır. Davanın açılmamış sayılması kararı ile dava açılmadan önceki durumunu geri alır. Davanın açılmamış sayılması kararının hukuki niteliği tartışmalı olup, bu konuda kanunda da herhangi bir düzenleme yer almamaktadır. Davanın açılmamış sayılması kararının maddi hukuktaki iptal yaptırımı olduğu savunulmakta ise de davanın açılmamış sayılması kararını usule ilişkin nihai bir karar olarak kabul etmek daha isabetlidir. Çünkü mahkeme bu karar ile davadan elini çekmekle birlikte talep sonucu hakkında bir karar vermemektedir. Davanın açılmamış sayılması kararlarının tümü usule ilişkin nihai kararlardır. İşbu çalışmada, yukarıda belirtilen konular anlatılmaya çalışılmış; Hukuk Muhakemeleri Kanunu Tasarısına belli konularda değinilmiş, konunun daha iyi anlaşılabilmesi için yargı kararlarına da yer verilmiştir.
Halka açık anonim ortaklıklarda önemli nitelikteki işlemler

Halka açık anonim ortaklıklarda genel kurul tarafından alınan kararların bir kısmı 'önemli nitelikteki işlemler' olarak adlandırılır. Bu özellikteki kararlar, ortaklığın yapısı, malvarlığı, faaliyet alanı ve hatta tabi olacağı kanunun belirlenmesi gibi konularda esaslı değişikliklere sebep olur. Bu durumda pay sahipleri, menfaatleri gereğince ortaklığa yaptıkları yatırımları tekrar değerlendirir. 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu m. 23'te önemli nitelikteki işlemler düzenlenmektedir. Bu hüküm ile Sermaye Piyasası Kurulu'na önemli nitelikteki işlemler ile önemlilik kriteri kapsamını; işlemlerin yapılmasında uyulması zorunlu usul ve esasları belirleme yetkisi verilmiştir. Önemi nitelikteki işlemlerin bir kısmı, pay sahiplerinin paylarını adil bedel karşılığında ortaklığa satarak ortaklıktan ayrılma hakkı doğurur. Türk hukukunda konu, Sermaye Piyasası Kurulu'nun kendisine tanınan yetkiye dayanarak çıkardığı II-23. 1 sayılı Önemli Nitelikteki İşlemlere İlişkin Ortak Esaslar ve Ayrılma Hakkı Tebliği'nde düzenlenmiş bulunmaktadır. Çalışmada da adı geçen Tebliğ esas alınarak önemli nitelikteki işlem kavramı, önemlilik kriteri açıklanmış; önemli nitelikteki işlemlerin yapılması ile ayrılma hakkının doğması ve kullanılması süreçleri incelenmektedir.
İş hukukunda rekabet yasağı

İş ilişkisi esnasında işçi işverenin işiyle ilgili müşteri çevresi, üretim ve ticaret sırları gibi kıymetli ve gizli bilgilere ulaşabilmektedir. Bu durum işveren açısından büyük bir risk oluşturmaktadır. Zira işçi bu bilgileri kendi çıkarı yahut rakip firmaların çıkarı için kullanabilir. Bu hakkaniyete aykırı sonucu önlemek için kanun koyucu bir takım kurallar öngörmüştür. Türk Borçlar Kanunu'nun 396. Maddesinde sadakat borcu düzenlenmiştir ve bu maddede işçinin çalıştığı süre boyunca üçüncü şahıslar için yahut kendi adına işvereniyle rekabet teşkil edecek bir çalışma içine giremeyeceği belirtilmiştir. Ancak sadakat borcu iş sözleşmesinin sona ermesiyle birlikte sona erdiğinden, işçinin işvereniyle rekabet etmesini ve işverenin haklı menfaatlerini korumak adına, TBK m. 444- 447 hükümlerine konu kurallar ve sınırlamalar kapsamında tarafların rekabet yasağı sözleşmesi yapmasına izin verilmiştir. Çalışmamızda, rekabet etmeme borcunu ve rekabet yasağı sözleşmesini datylı şekilde inceledik. İşçi ve işverenin menfaatleri arasında denge sağlayabilmek için kanun koyucu tarafından rekabet yasağı sözleşmesi için sıkı geçerlilik koşulları öngörülmüştür. İlgili hükümleri Yargı kararları ve akademik görüşler çerçevesinde inceleyerek konuyla ilgili görüş ve eleştirilerimizi sunmaya çalıştık. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır: İlk bölümde, rekabet ve rekabet yasağı kavramları ve haksız rekabet gibi ilgili kavramlar ile mevzuatımızdaki rekabete ilişkin düzenlemeler irdelenmiştir. İkinci bölümde, işçinin iş sözleşmesi esnasında rekabet etmeme borcu sadakat borcu ile bağlantılı olarak incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, rekabet yasağı sözleşmesi incelenmiştir. Bu sözleşmenin şartları, sözleşmenin ihlalinin sonuçları, cezai koşullar ve görevli mahkeme problemi gibi hususlar ayrıntılı olarak ele alınmıştır.
Milletlerarası Tahkim Kanunu kapsamında cereyan eden tahkim usulü

Bu çalışmada, gerek bireyle birey arasında gerekse de bireyle devletler arasındaki uluslararası boyutta ticarette, artık ihtilafların çözümünde mutad yol haline gelmiş olan 'tahkim' müessesesi, milletlerarası boyutuyla beraber incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın ağırlıklı kısmını, tezin de başlığı olan ' Milletlerarası Tahkim Kanunu Kapsamında Cereyan Eden Tahkim Usulü' oluşturmaktadır. Milletlerarası Tahkim Kanunu ile ilgili incelemeye geçilmeden evvel, genel olarak tahkim ve milletlerarası tahkim kavramları, tarihçeleri ve hukuki nitelikleri ile birlikte incelenmiştir. Bu inceleme yapılırken fark edilmiştir ki, bir dönem Türk hukuk camiasında, tahkimin ve milletlerarası tahkimin hukuki niteliği ile ilgili, yoğun tartışmalar meydana gelmiştir. Ancak, yabancı hakem kararının tenfizi ile ilgili düzenlemeler yapıldıktan sonra, bu tartışmalar güncelliğini büyük ölçüde kaybetmiştir. Genel olarak, yukarıda belirtilen şekilde inceleme yapıldıktan sonra, Milletlerarası Tahkim Kanunu'ndan evvel Türk hukukunda milletlerarası tahkime kaynaklık eden düzenlemeler üzerinde ayrıntısına girilmeden durulmuştur. Daha sonra tezin asıl konusu olan Milletlerarası Tahkim Kanunu uyarınca cereyan eden tahkim usulü incelenmeye başlanmıştır. Bu kısımda, kanunun uygulama alanı ve uygulama alanını büyük ölçüde etkileyen yabancılık unsuru üzerinde mümkün olduğunca geniş bir biçimde durulmaya çalışılmıştır. Zira, kanun hakkındaki en önemli tartışmaların bu alanda meydana geldiği görülmüştür. Daha sonra, kanun çerçevesinde, tahkim anlaşması, hakem veya hakem kurulunun teşkili ve görevinin sona ermesi, tahkime uygulanacak olan usul hukuku ve esasa uygulanacak olan hukuk, hakemlerin karar verme usulü, yazılı bildirimlerin yapılması, karara karşı başvurulabilecek olan denetim yolları gibi usuli meseleler incelenmiştir. Çalışmanın sonunda da, genel olarak kanun hakkında ve Türkiye'nin milletlerarası tahkim alanındaki durumu ile ilgili değerlendirmeler yapılmıştır.
Kanun-ı Esasi'de yürütme erki

Osmanlılar, bir uç beylikten beyliğe, beylikten devlete ve imparatorluğa giden süreçte farklı siyasi kurumlara hayat vermişlerdir. Osmanlı Devleti'nde on yedinci yüzyılda idari, askeri ve iktisadi açıdan sorunlar yaşanması üzerine çeşitli reform hareketleri ortaya çıkmıştır. Bu reform hareketleri neticesinde Sened-i İttifak, Tanzimat dönemi anayasal belgeleri ve Kanun-ı Esasi ilan edilmiştir. Bu tez çalışmasında birinci bölümde siyasal iktidarın sınırlandırılması fikrinin ortaya çıkışı ve erkler ayrılığı ilkesi incelenmiştir. İkinci bölümde Osmanlı Devleti'nin klasik döneminde yürütme erki anlayışı ve bu anlayışa etki eden hakan ve hilafet kurumları incelenmiştir. Üçüncü bölümde Kanun-ı Esasi'de yürütme erkinin organları ve fonksiyonları incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise 1909 Kanun-ı Esasi değişiklikleri neticesinde yürütme erki açısından ortaya çıkan değişiklikler incelenmiştir. Bu çalışmada anayasal belgeler ve anayasanın ilanına etki eden tarihsel olaylar ve hukuki metinler, öğreti ve siyasal tartışmalar incelenerek ortaya konulmuştur.