turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Diyabetli adölesanların pediatrik bakımdan erişkin bakıma geçişte özyönetim becerileri ve geçişe hazır oluş durumlarının değerlendirilmesi

Bu araştırma; diyabetli adölesanların pediatrik bakımdan erişkin bakıma geçiş sürecinde uygulanan gelişimsel geçiş bakım modelinin adölesanların özyönetim becerilerine, geçişe hazır oluş durumlarına ve bakım memnuniyetlerine etkisini değerlendirmek amacıyla yarı deneysel bir çalışma olarak planlanmış ve uygulanmıştır. Verilerin toplanmasında 'Adölesanların Sosyodemografik ve Tıbbi Özelliklerine İlişkin Veri Toplama Formu', 'Geçişe Hazır Oluşu Değerlendirme Ölçeği', 'Geçiş Bakım Memnuniyetini Değerlendirme Ölçeği', 'Öz-Yönetim Becerisi Değerlendirme Formu' kullanılmıştır. Bu formlar ve ölçekler çalışmanın başlangıcında ve altı ay sonrasında adölesanlara uygulanmıştır. Araştırma 30'u müdahale grubu, 30'u da kontrol grubu olmak üzere toplam 60 diyabetli adölesan ile tamamlanmıştır. Adölesanlar basit rastgele randomizasyon ile müdahale ve kontrol gruplarına alınmıştır. Müdahale grubundaki adölesanlarla bireysel görüşmeler yapılmış ve geçişe hazır oluş durumları ve eğitim gereksinimleri belirlenmiştir. Adölesan ve ebeveynlerine pediatrik bakımdan erişkin bakıma geçiş, geçiş sürecinin önemi ve uygulanan geçiş protokolü açıklanmış, glisemik kontrolleri ve diyabet ile yaşam becerilerini geliştirmeye yönelik konularda bireysel eğitimler verilmiş ve adölesanlar izlem programına alınmıştır. Adölesan ve ebeveynlerinin erişkin diyabet bakım sağlayıcıları ile görüşmesi ve erişkin diyabet servisi prosedürlerine ilişkin bilgi edinmesi sağlanmıştır. Bu süreçte kontrol grubunda ise, kliniğin normal prosedürü devam etmiş, araştırma sonunda bu gruba da gelişimsel geçiş bakımı uygulanmıştır. Uygulanan geçiş bakım modeli sonrasında müdahale grubunda, başlangıç ve altı ay sonrası değerlendirme sonuçları karşılaştırıldığında adölesanların diyabete ilişkin bilgileri ve becerileri bağımsız olarak gerçekleştirme düzeyleri artmış, HbA1c ve kan şekeri ölçüm sonuçları normal değerlere dönmüştür. 'Geçişe Hazır Oluşu Değerlendirme' ve 'Geçiş Bakım Memnuniyetini Değerlendirme' ölçeklerinin alt boyut ve toplam puanlarının olumlu yönde değiştiği; müdahale ve kontrol grupları arasındaki geçişe hazır oluş ve bakım memnuniyet puan farkının anlamlı olduğu saptanmıştır. Bu sonuçlara göre hemşire tarafından adölesanlara uygulanan gelişimsel geçiş bakım modelinin adölesanların geçiş becerileri, özyönetimi ve bakım memnuniyetleri üzerine olumlu etkileri olduğu görülmüştür. Adölesan ve ebeveynlerini pediatrik bakım sonrası erişkin bakıma hazırlamak için erken adölesan dönemde başlayan ve bakımın transferine kadar devam eden iyi planlanmış, bireysel ve gelişimsel gereksinimlere uygun bir geçiş modeli uygulanması önerilmektedir.
Hipertansif ebeveynlerin normotansif çocuklarında kan basıncı sirkadiyen ritmi

Aile öyküsü, genetik, insülin direnci, yüksek vücut kitle indeksini içeren çeşitli risk faktörlerinin esansiyel hipertansiyon gelişiminde rol oynadığı belirtilmektedir. Hipertansif aile öyküsü, çocuklarda görülen esansiyel hipertansiyon için önemli bir risk faktörü olarak kabul edilmektedir. Hipertansif hastalarda gece kan basıncı düşüşünün nondipper izlendiği bireylerde hedef organ hasarının daha fazla olduğu belirtilmektedir. Bu çalışmada, ebeveynlerinde esansiyel hipertansiyon öyküsü olan normotansif çocukların ambulatuar kan basıncı izlemi ile kan basıncı sirkadiyen ritminin araştırılması, bu ritmin hedef organ hasarı ile ilişkisi ve klinik olarak hipertansiyon saptanmadan önce erişkin dönemde ortaya çıkabilecek hipertansiyonun belirleyicisi olup olmadığının araştırılması amaçlandı. Çalışmaya yaşları 8-22 yıl arasında olan hipertansif aile öyküsü olan 40 normotansif çocuk ( 19 kız, 21 erkek ) ve kontrol grubu olarak ailesinde hipertansiyon olmayan 20 normotansif çocuk (10 kız, 10 erkek) alındı. Çocukların tıbbi anamnezi alınıp, sistemik muayeneleri ve ekokardiyografik incelemeleri yapıldı ve 24 saat süre ile ambulatuar kan basıncı izlemi uygulandı. Hipertansif aile öyküsü olan grupta gündüz yüksek sistolik kan basıncı (p<0,05) ve sistolik yük (p<0,05), ekokardiyografik incelemede artmış sol ventrikül arka duvar kalınlığı (p<0,05) ve sol ventrikül kitle indeksi (p<0,05) saptandı. Ailede esansiyel hipertansiyon öyküsü olan çocukların ambulatuar kan basıncı izleminde özelikle yirmili yaşlardan itibaren kan basıncı sirkadiyen ritminin daha çok nondipper seyir izlediği (p<0,05); nondipper seyirde sol ventrikül kitle indeksinin dipper seyire göre anlamlı yüksek olduğu, gece sistolik kan basıncının sol ventrikül kitle indeksi ile pozitif yönde korelasyon gösterdiği saptandı (p<0,001). Ailesinde hipertansiyon öyküsü olan çocuklarda klinik olarak hipertansiyon saptanmadan önce hedef organ hasarının erken dönemde oluşabildiği, gece kan basıncı düşüşünün nondipper izlendiği bireylerde özellikle yirmili yaşlardan itibaren daha belirgin olduğu gözlendi.
Çocuklarda kronik karaciğer hastalıklarının yaşam kalitesi üzerine etkisi

Bu çalışmada; kronik karaciğer hastalığı olan çocukların yaşam kalitelerini belirlemek, sağlam çocuklar ile karşılaştırmak ve yaşam kalitelerine etki eden faktörleri değerlendirmek amaçlanmıştır. Kronik karaciğer hastalığı olan 101 hasta ve ebeveyninin, kontrol grubu olarak 100 sağlam çocuk ve ebeveyninin sağlıkla ilişkili yaşam kaliteleri değerlendirilmiştir. Çalışmanın başında ilaçsız izlemde olan 75 hastadan 31 tanesine izlemde ilaç tedavisi başlanmış, tedavinin 6. ayında tekrar yaşam kalitesi değerlendirilmiştir. ilaçsız takibe devam edilen 39 hastaya sağlıklı yaşam kuralları anlatılmış, 6 ay sonra tekrar yaşam kalitesi değerlendirilmiştir. Hastaların 48'i (%47.5) kız, 53'ü (%52.5) erkek, yaş ortalaması 12.9 3.9 yıl (5-18 yıl) idi. Hastaların 51'inde (%50.5) viral-enfeksiyöz, 29'unda (% 28.7) metabolik, 9'unda (%8.9) fibrokistik, 7'sinde (%6.9) kriptojenik, 5'inde (%4.9) otoimmun karaciğer hastalığı mevcuttu. Hastaların 90'ı sirozsuz, 7'si Child A, 4'ü Child B tipi sirozlu hastalardı. Ortalama yaşam kalitesi ölçek toplam puanı hastalarda 38 .6 18.9, ebeveynlerinde 35 .4 14.2; sağlam çocuklarda 55 .4 14.3, ebeveynlerinde 54 .0 16.9, izlemde ilaç başlanan hastalarda tedavinin başında 33 .6 8.9, tedavinin 6. ayında 35 .8 13.4; ilaçsız takibe devam edilen hastalarda bilgilendirme öncesi 38 .6 18.9, bilgilendirmeden 6 ay sonra 38 .0 18.1, sirozsuz hastalarda 38.8 10.2, Child A sirozda 27 .8 10.8, Child B sirozda 25.6 10. 4 saptanmıştır. Sonuç olarak; kronik karaciğer hastalığı olan çocuk hastaların ve ebeveynlerinin; sağlam çocuk ve ebeveynlerine göre sağlıkla ilişkili yaşam kalitelerini düşük algıladıkları saptanmıştır. Kronik karaciğer hastalıklarının 10 yaş ve üzerinde özellikle psikososyal sağlığı daha fazla etkilediği, sirozlu hastalarda sirozun şiddeti ile orantılı olarak yaşam kalitesinin daha düşükalgılandığı; ilaç tedavisinin tedavinin 6. ayından sonra yaşam kalitesini iyileştirdiği gözlenmiştir.
Türkiye'de 5-14 yaş arası sağlıklı çocuklarda CE açısı değerleri

Amaç: Bu çalışmada Türkiye de 5-14 yaş arası sağlıklı çocuklarda merkez-kenar açısı değerlerini yaş, cinsiyet ve tarafa göre belirlemek ve hafif ve ağır displaziiçin açısal sınır değerlerini bulmak amaçlandı. Çalışma planı: Türkiye'de 5 ile 14 yaş arası çocuklarda karşılaşılan tedavi edilmemiş kalça çıkığı sıklığını araştırmak için oluşturulan veri havuzundanyararlanıldı. Gelişimsel kalça displazisi dışı nedenlerle çekilen pelvis ve alt karınradyografilerinden oluşan bu havuzda 18 ilden toplanan 5 yaş ile 14 yaş arası çocukların uygun grafilerinde merkez-kenar açısı değerlerinin yaş, cinsiyet ve tarafa göre dağılımları incelendi. Bulgular: Değerlendirmeye alınan 1655 çocuğun 21'inin herhangi bir kalçasınınçıkık ya da yarı çıkık olduğu saptandı. 38'inin grafisi ise dijital ortama aktarılamadı. Kalça patolojisi olmayan 1596 çocuğun 3192 kalçasının merkez-kenar açı değerleri ölçüldü. Üç yüz otuz üç (%20.8) çocuğun 449 (%14) kalçasının merkez-kenar açıdeğerinin ortlamanın 2 standart sapmanın altında ve bu değerin 1 standart sapmaüstünde, 58 (%3.6) çocuğun 70 (%2.2) kalçasının merkez-kenar açı değeriortalamanın 2 standart sapma altından daha düşük olduğu saptandı. Merkez-kenar açı değerlerinin yaşla arttığı gözlendi. Çıkarımlar: Çalışmada Türk toplumundaki 5 yaş ile 14 yaş arası çocuklardaki normal merkez-kenar açıları tanımlanmış ve her yaş grubu için hafif displazi ve ağırdisplazi sınırları belirlenmiştir.
Konjenital kalp hastalığı nedeniyle ameliyat olan çocukların ebeveynlerinde travma sonrası büyümenin değerlendirilmesi

Bu çalışma, konjenital kalp hastalığı nedeniyle ameliyat olan çocukların ebeveynlerinde travma sonrası büyümenin değerlendirilmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini, Ankara Şehir Hastanesi'nde konjenital kalp hastalığı nedeniyle ameliyat olan ve Eylül 2019 -Mart 2020 tarihleri arasında hastaneye başvuran çocukların ebeveynleri oluşturmuştur. Araştırma örneklemine, konjenital kalp hastalığı nedeniyle ameliyat olan 27 çocuğun ebeveyni dahil edilmiştir. Araştırma verileri ''Sosyodemografik Bilgi Formu'', ''Travma Sonrası Büyüme Ölçeği'', ''Olayların Etkisi Ölçeği'' ve ''Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği'' ile hastane ortamında, katılımcılarla yüz yüze görüşülerek toplanmıştır. Araştırmada, konjenital kalp hastalığı nedeniyle ameliyat olan çocukların ebeveynlerinin travma sonrası büyüme puanı 71,67 13, 54 olarak bulunmuştur ve sosyal destek algısı ile yaşanan olayın etkisinin travma sonrası büyüme üzerinde etkili olduğu belirlenmiştir. Çalışma sonucunda konjenital kalp hastalığı olan çocukların ebeveynlerinde travma sonrası büyümeyi ve etkileyen faktörleri araştıran yeni çalışmalar yapılması önerilmektedir.
Ortaokul öğrencilerinin güneşten korunma ile ilgili bilgi ve davranışları

Öğrencilerinin Güneşten Korunma İle İlgili Bilgi Ve DavranışlarıAmaç: Araştırmanın amacı, Erzurum'daki ortaokul öğrencilerinin güneşten korunma ile ilgili bilgi ve davranışlarını belirlemektir. Materyal ve Metot: Bu araştırma Erzurum ilinde bulunan üç ayrı ortaokulun öğrencileri ile yürütülmüştür. Verilerin toplanmasında; öğrencilerin kişisel bilgilerini ve güneşten korunma ile ilgili bilgi ve davranışlarını değerlendiren soruların yer aldığı iki bölümden oluşan bir form kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; yüzdelik dağılımlar, ortalamalar, ki kare, t testi, Kruskal Wallis ve Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya 139 kız, 112 erkek olmak üzere toplam 251 öğrenci katılmıştır. Ankete verilen cevaplar doğrultusunda öğrencilerin güneşten korunma bilgi ve davranışları incelenmiş; öğrencilerin bilgi puan ortalaması 7.78 2. 88 olarak bulunmuş ve temel bilgisi var şeklinde değerlendirilmiştir. Anne/baba eğitim seviyesi ve ailenin gelir düzeyi arttıkça güneşten korunma bilgi puan ortalamasının da arttığı saptanmıştır (p<0.05). Öğrencilerin güneşten korunma davranışları yetersiz bulunmuş, yaz ve kış mevsiminde güneş koruyucu krem kullanımının en az oranda (%21.1) olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Özellikle kış güneşinin zararları hakkında yeterli bilincin oluşmadığı, çalışmaya katılan öğrencilerin hemen hemen yarısının kış mevsiminde güneş ışınlarının faydalı olduğunu (%49.4) düşündüğü görülmüştür. Sonuç: Öğrencilerin güneş ışınlarının zararlı etkileri ve korunma yöntemleri ile ilgili yeterli bilgiye sahip oldukları ancak uygulamaları konusunda yetersiz oldukları saptanmıştır. Öğrencilerin özellikle bilgiyi davranışa dönüştürmede desteğe ve kış güneşinin zararları konusunda eğitime ihtiyaçlarının olduğu düşünülmektedir.
Bifidobakterium bifidum DN-173010 içeren probiyotikli meyvalı yoğurt tüketen çocuklarda dental plaktaki ve tükürükteki ağız-diş sağlığı ile ilgili bakterilerin araştırılması

Son yıllarda probiyotik ürünlerin kullanımının hızla arttığı bilinmektedir. Probiyotik bakteriler, sahip olduğu özellikler nedeniyle ortamda bulunan patojen bakterilerle yer değiştirerek konağa zarar vermeyen ve yarar sağlayan bir ortam yaratmaktadırlar. Bu nedenle çok hızlı gelişim gösteren ve ileri yıllar için umut vaat eden bu ürünlerin ağız florası ve diş plağı üzerine etkileri son yıllarda araştırma konusu olmuştur. Çalışmamızda yer değiştirme terapisi ile, konağa yararlı bakterilerden olan Bifidobacterium bifidum DN ? 173 010'un çocuklarda ağız içinde ve dişlerin çevresindeki plak ve tükürük içerisinde bulunan mikroorganizmalar üzerine etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır.
3-6 yaş çocuğu olan ebeveynlere ev ziyaretinde transteoretik model kullanılarak verilen sigara bıraktırma eğitiminin etkinliği

Yaş Çocuğu Olan Ebeveynlere Ev Ziyaretinde Transteoretik Model Kullanılarak Verilen Sigara Bıraktırma Eğitiminin Etkinliği, Sağlık Bilimleri Üniversitesi Gülhane Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Halk Sağlığı Hemşireliği Programı, Doktora Tezi, Ankara, 2017. Bu araştırma, ebeveyni sigara içen 3-6 yaş grubu çocukların ebeveynlerine sigara bıraktırmaya yönelik ev ziyareti ile verilen TTM temelli eğitimin ve hemşirelik bakımının etkinliğinin değerlendirilmesi amacıyla randomize kontrollü deneysel bir araştırma olarak yürütülmüştür. Erzurum İli Palandöken İlçesinde Eylül 2016 -Haziran 2017 tarihleri arasında MEB'na bağlı Zübeyde Hanım Anaokulu'na kayıtlı çocukların ebeveynlerinin evlerinde yapılmıştır. Çalışma 65 ebeveynle (deney 32, kontrol 33) yürütülmüştür. Araştırma verilerinin toplanmasında İlk, Ara, Son İzlem Anket Formu, Fagerstrom Nikotin Bağımlılık Testi ve Transteoretik Model Ölçekleri kullanılmıştır. Deney grubuna üç ev ziyareti ve iki telefon izlemi yapılmıştır ve ev ziyareti ile 1., 30., 60. günlerde değişim aşamalarına uygun eğitim ve hemşirelik bakımı verilerek çevre düzenlemesi yapılmış ve telefon danışmanlığı uygulanmıştır. Kontrol grubuna ise 1. ve 60. günlerde değerlendirme yapılmıştır. İlk ve son izlemlerde kotinin ölçümü için çocuklardan idrar alınmıştır. Verilerin analizi SPSS programında yapılmıştır. Çalışmada ara izlemde hareket aşamasına geçen %6 (n=2), son izlemde %9.3'dür (n=3). Deney grubunda DDSÖ, FNBT, KDÖ puanları bakımından izlemler arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0.05). ÖEÖ ve TEFÖ puanları bakımından izlemler arasında düşüş görülse de istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmamaktadır(p>0.05). Uygulama sonrası deney ve kontrol gruplarının ölçek puan ortalamalarında; en yüksek fark DDSÖ (12.83) puanında, en düşük fark KDÖ sigara ile ilgili olumsuz düşünce (0.32) puanında gözlenmiştir. Yetişkin bireylerde sigara bıraktırmaya yönelik olarak TTM temelli eğitimin sigarayı bırakmada etkili olduğu tespit edilmiştir ve uzun süreli çalışmalar yapılması önerilmektedir.
Eski harfli çocuk dergilerinin çocuk eğitimindeki işlevleri

1928'de yapılan Harf Devrimi'nden önce Arap harfleriyle elli civarında çocuk dergisi yayımlanmıştır. Genellikle kısa soluklu olan bu dergiler, yayımlandıkları dönemlerde çocuk edebiyatı ve eğitimi açısından büyük öneme sahiptirler. Çocuk Bahçesi ve Çocuk Dünyası dergileri bu dönemde yayımlanan diğer çocuk dergilerine göre biraz daha uzun soluklu olmuşlardır. Farklı dönemlerde yayımlanan bu dergilerden Çocuk Bahçesi 1905'te kırk üç sayı, 1914'te yirmi bir sayı; Çocuk Dünyası ise 1913 -1919'da doksan dört sayı, 1926 -1927'de ise otuz sayı olarak yayımlanmıştır. Çocuk Bahçesi ve Çocuk Dünyası dergilerinde yer alan hikaye, şiir, masal, fabl, sohbet, mektup, oyun, gezi yazısı, eleştiri, anı, roman ve biyografilerde çocuklara çeşitli konularda dersler verildiği ve onlara doğru olanın gösterilmeye çalışıldığı görülmektedir. Bu metinler çocukları eğitici ve eğlendirici niteliktedir. Kıssadan hisse çıkarılan metinlerde çocukların günlük hayatta karşılaşabileceği durumlar karşısında alabilecekleri tavırlar dikkat çeker. Çocukların düzeyine uygun düşen bu metinler, çocuk edebiyatı ve pedagojik açıdan önem taşırlar. 80-90 yıl önce ele alman konular güncelliğini ve çocuk edebiyatı açısından değerini korumaktadır. Bu metinlerin çocuk edebiyatının gelişmesinde ve çağdaş çizgiye ulaşmasında katkıları olduğu kanısındayız. O nedenle Çocuk Bahçesi ve Çocuk Dünyası adlı dergiler çocuk edebiyatı açısından önemlidirler. Çocuk dergileri olmalarına rağmen Çocuk Bahçesi ve Çocuk Dünyası yayın hayatında olduğu dönemin şartlarına sırt çevirmemiş, o dönemde yaşanan bir takım sosyal olayları da sayfalarına taşımıştır. Örneğin Balkan Savaşı'nın etkileri, Edirne'nin kaybından duyulan üzüntü birçok şiir ve hikayeye konu olmuştur. Bu dergilerde okuyucuların yanında birçok ünlü edebiyat adamları da yazmıştır. Mehmet Emin, Rıza Tevfık, Ali Ulvi, Ömer Seyfettin, Ziya Gökalp, Aka Gündüz, Hüseyin Cahit, İsmayıl Hakkı bunlardan bazılarıdır. Bu yazar ve şairler yazdıkları parçalarla çocukları eğlendirirken aynı zamanda onlara bir şeyler de vermeye çalışmışlardır. Bütün parçalara genel olarak bakıldığında Çocuk Bahçesi ve Çocuk Dünyası dergilerinin çocuk edebiyatı ve eğitiminde önemli bir yere sahip olduğu görülmektedir.
Çocukluk çağı malignitelerinde tanı gecikmesinin sıklığı ve nedenleri

Amaç: Çocukluk çağı kanserlerinde tanı süresi ve bunu etkileyen faktörler hakkında gelişmekte olan ülkelerde az sayıda çalışma vardır. Çalışmanın amacı ülkemizde çocukluk çağı kanserlerinde tanı süresini ve bunu etkileyen faktörleri belirlemektir. Yöntem: 0-18 yaş arasında akut lösemi, malign lenfoma ve değişik solid tümör tanısı almış 204 hasta çalışmaya dahil edildi. Çalışma süresince tanı alan hastalar ile yüz yüze görüşüldü. Daha eski hastaların dosyaları tarandı, yeterli bilgiedinilemeyen hastalara telefonla ulaşıldı. Hastaya ait gecikme ve doktora aitgecikmenin toplamından oluşan toplam tanı süresi, semptomların başlangıcından kesin tanı konuncaya kadar geçen zaman olarak tanımlandı. Bulgular: Tanı gecikmesinin uzun olduğu hastalık grupları arasındaHodgkin lenfoma, kemik tümörleri, yumuşak doku sarkomları yer alırken, kısa olduğu hastalık grupları arasında ise Wilm's tümörü, germ hücreli tümörler, akutlösemiler yer aldı. Çocuğun yaşı arttıkça tanı gecikme sürelerinin anlamlı olarakuzadığı görüldü. Hasta gecikmesinin en belirgin olarak arttığı yaş grubu 11-15 yaş olarak belirlendi. İlk başvurulan hekim pediatrist ise, tanı süresi kısa, ailehekimi/pratisyen hekim ise uzun bulundu. Tanı gecikmesinin kısa olduğu gruptaerken evrede tanı alma oranları ve sağ kalım daha yüksek bulundu. Sonuçlarımız literatür ile uyumlu idi. Sonuç: Akut lösemi, malign lenfoma ve diğer solid tümörlerde tanı süresi hasta yaşı, tümör tipi, ilk başvurulan hekime bağlı olarak değişmektedir. Özelliklepediatrist tarafından muayene edilen hastaların daha hızlı tanı almaları nedeniyle, tıp eğitiminde çocukluk çağı kanserlerinin özellikleri ve tanı gecikmesine daha fazla önem verilmesinin olumlu olacağı düşünüldü.
6 ay- 4 yaş arası demir eksikliği saptanan çocuklarda kardiyak fonksiyonların ve EKG bulgularının değerlendirilmesi

Amaç: Demir eksikliği anemisi olan çocuklarda kardiyak fonksiyonların ve elektrokardiyografi bulgularının değerlendirilmesi ve tedavi sonrası değerler ile karşılaştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Yaşları 6 ay ile 48 ay arasında değişen ve demir eksikliği anemisi saptanan 30 hasta ve 20 sağlıklı kontrol çalışmaya alınmıştır. Hastaların ilk geliş ve 4. ay kontrollerinde tam kan sayımı, serum demir, total demir bağlama kapasitesi, ferritin ve demir satürasyonu düzeyleri, ekokardiyografik ve elektrokardiyografik bulguları değerlendirilmiştir. Bulgular: Hastaların demir tedavisi öncesi ve sonrası laboratuvar değerlerinde; hemoglobin, hematokrit, kırmızı küre, ortalama eritrosit hacmi, ortalama eritrosit hemoglobini, ortalama eritrosit hemoglobin konsantrasyonu, serum demir, ferritin ve demir saturasyonu düzeylerinin tedavi sonrası istatistiksel olarak anlamlı derecede arttığı saptandı. Tedavi öncesi hasta grubunda sol ventrikül miyokard performans indeksi ve sağ ventrikül miyokard performans indeksi kontrol grubuna göre anlamlı derecede artmıştı (sırasıyla P=0,014; 0 ,025). Hastaların tedavi öncesi ve tedavi sonrası ekokardiyografi sonuçları karşılaştırıldığında ise LVMPI ve RVMPI değerlerinde anlamlı fark saptanmadı (P>0,05). Elektrokardiyografik incelemede, P dalga süresi tedavi öncesi hasta grubunda kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük saptandı (P=0,039). Sonuç: Çalışmamızda demir eksikliği anemili hastaların global kardiyak fonksiyonlarında bozulma olduğu saptandı. Demir eksikliği anemisinde gelişen kardiyak fonksiyon bozukluklarını değerlendirmede konvansiyonel yöntemler yetersiz kalırken, doku Doppler ile miyokard performans indeksi değerlendirildiğinde kalbin global fonksiyon bozuklukları gösterilebilmiştir.
Reklamların çocuk istismarına etkisi ve 7-9 yaş grubu çocuklarının reklamları değerlendirme düzeyi

Çocuk istismarı; çocukların büyüme gelişimlerini olumsuz etkileyen, zaman zaman kalıcı hasarlara neden olan toplumsal bir sorun haline gelmiştir. Geleceğin yetişkin bireyleri olan çocukların farklı şekillerde istismara maruz kaldığı bilinmektedir. Günümüzde çocukların gelişimini olumsuz yönde etkileyen istismar türlerinin açıktan veya kapalı şekillerde ortaya çıktığu görülmektedir. Özellikle çocukların farkında olmadan istismar edildiği durumların belirlenmesi ve bununla ilgili önlemlerin alınarak çözüm önerilerinin geliştirilmesi gerekmektedir. Bu araştırmanın temel amacı, ilköğretime devam eden çocukların reklamlar hakkındaki düşüncelerini belirlemek ve bunun çocuk istismarına etkisini araştırarak çözüm önerilerinin ortaya koyulmasıdır. Araştırma için 2012- 2014 eğitim öğretim yılında Yalova ili merkezinde bulunan 4 okulda, ilköğretime devam eden rastgele seçilen 7-9 yaş grubundaki 263 çocuk ile anket yöntemi kullanılarak çalışılmıştır. Örneklem grubuna uygulanan anketlerden elde edilen verilerin çözümlenmesinde SPSS 20.0 istatistik programı kullanılmıştır. Elde edilen bulguların frekans ve yüzdelikleri alınarak çapraz tablolar oluşturulmuş ve yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda çocukların televizyon izleme sürelerinin çok uzun olduğu, reklamları severek izledikleri ve reklam mesajlarından etkilendikleri belirlenmiştir. İzledikleri reklamlardan etkilenen çocukların reklam ürünlerini satın almaya çalıştıkları, talep ettikleri ürünlerin alınmadığı zamanlarda ebeveynlerini ikna etmeye çalışarak sorun yaşadıkları ve bunun istismara dönüştüğü görülmüştür. Ayrıca reklamlarda oynayan çocukların izleyici çocuklar tarafından rol-model alınarak reklamlarda oynamaya teşvik edilmesi sonucu çocukların istismar edilmeye çalışıldığı görülmektedir.