turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Dostoyevski romanlarında toplum - birey ilişkileri bağlamında iletişim sorunu

İnsan, bireysel varlığını ve toplumsal ilişkilerini iletişim yoluyla oluşturan ve sürdüren bir varlıktır. Yani insan kendisini, ailesini ve içinde yaşadığı toplumu kendisinin dışında başkaları ile kurduğu iletişim üzerinden tanımlamakta ve konumlandırmaktadır. Başkası ile kurulacak iletişimin niteliği bireyin hem duygusal gelişiminin tamamlanması, hem de ruhsal sağlığı açısından belirleyici özelliktedir. Benliğini başkası ile kurduğu iletişim ve aidiyet bağları üzerinden tanımlayan birey için iletişim, varoluşundan getirdiği ve giderilmesi gereken bir ihtiyaçtır. İletişim sorunları ve yalnızlığın bireysel nedenlerden ziyade toplumsal nedenlere bağlı bir sorun olarak ortaya çıkması ise modern dönemle birlikte başlamaktadır. Kentleşme öncesi birey yaşadığı köyde ya da kasabada hem doğayla hem de insanlarla yakın iletişim kurarken, kentte yaşayamaya başlayan bireyin bu iletişimi sürdüremediği gözlemlenmektedir. Bu noktada Rusya Modernleşmesinin vücut bulduğu St. Petersburg kenti, Dostoyevski'nin yazın evreninde kentsel yalnızlığın ve modernleşmenin getirdiği karşıtlıkların ortaya konduğu bir sahne olarak Dostoyevski romanlarının ayrılmaz bir parçasını oluşturmaktadır. Yazın dünyasının merkezine insanı yerleştiren Dostoyevski, yazarlık hayatı boyunca da iletişim sorunu yaşayan bireyi yazınının ana problematiği haline getirmiştir. Bu nedenle bu çalışmada bireyin iletişim ihtiyacı ve bu ihtiyacı giderme teşebbüsleri Dostoyevski romanlarının kahramanları üzerinden okunmakta ve de örneklendirilmektedir.
The representation of the contemporary British middle class in Ian McEwan's novels Saturday and Solar

Bu tez Ian McEwan'ın Cumartesi ve Güneş romanları ışığında çağdaş İngiliz orta sınıf kültürünün bir analizini sunar. En temelde modern nesnellik ve postmodern öznellik arasındaki savaş üzerine odaklanır. Bu savaş, orta sınıf kimliğinin iki temel bileşeni olan ilerleme fikri ve bilimsel akılcılık üzerinden tecelli eder. Bu çalışmada ilk olarak bilim, teknoloji ve ekonomi alanlarında ilerleme olduğuna dair modern inanç analiz edilir. Öznelci görüş, ilerleme fikrinin modası geçmişş bir fikir olduğunu iddia ederek modern nesnelciliğe meydan okumaktadır. İkinci olarak ise izafiyetçi görüşün akılcı düşünceye olan saldırısı analiz edilir. Bu romanlarda akılcılık çoğulculuğa karşı kendisini farklı biçimlerde savunur. Bu yüzden bu çalışma edebiyatın tasvir gücünü kullanarak bakışını iki karşıt söylem arasındaki savaşa yöneltmektedir.
Necib Mahfuz'un sembolik romanları

Bu çalışmada 1988 yılı Nobel Edebiyat ödülü sahibi Mısırlı Necib Mahfuz'un 23 Temmuz 1952 devriminden sonra yayımladığı Evladu Haratina (1959), el-Lişş ve'l-Kilab (1961), es-Summan ve'l-Harif (1962), et-Tarik (1963), eş-Şehhaz (1965), Sersera fevka'n-Nil (1966) ve Miramar (1967) isimli romanları incelendi. Giriş bölümünde romanların daha iyi anlaşılmasına yardımcı olmak amacıyla, Necib Mahfuz'un doğum tarihi olan 1911 yılından en son romanın yayım tarihi 1967 yılı arasında Mısır'ın tarihsel arka planını incelendi. Bu romanlar, Hür Subaylar tarafından Kral'a karşı gerçekleştirilen 23 Temmuz 1952 Devrimi merkezli olup, söz konusu devrim sonrasında ortaya çıkan baskıcı yönetim sebebiyle yoğun semboller içerir. Bu sembollerin, o dönemde halkın nabzını yakalamadan anlaşılması oldukça zordur. önsözde belirtildiği gibi ülkemizde daha önce yapılan tezlerde, yazarın hayatı ve eserleri ayrıntılı olarak işlendiğinden, bu çalışmanın birinci bölümünde kısa ve öz bir biçimde verilmiştir. Öte yandan yazarın etkilendiği kültür kaynaklan ve edebi yönelimleri ayrıntılı olarak ele alınmıştır. ikinci bölümde çalışma konusu olan sembolik romanlar yayım tarihi sırası takip edilerek çözümlenmiştir. Bu romanlardan Evladu Haratina (1959) 'da Adem'dan günümüze kadar insanlık tarihi ana ekseninde iyi-kötü, adalet-zulüm mücadelesi, el-Lişş ve'l-Kilab (1961)'da idealizmin çöküşü ya da idealizmin maddi menfaat ve lüks yaşam karşısında zaafıyet nedeniyle fiilen terk edilişi, es-Summan ve'l-Harif (1962) 'de 23 Temmuz 1952 devrimi öncesi ve sonrası Mısır'da cereyan eden sosyal ve siyasi olaylarla bu olayların yönetimde bulunanlara etkileri, 281 et-Tarik (1963)' de kötülüğün sembolü olan annenin ölümüyle iyiliğin sembolü olan babanın aranışı sırasında amaçtan sapmanın doğurduğu olumsuz sonuçlar, eş-Şehhaz (1965)' da savunduğu sosyalist fikirlerinden vazgeçip lüks hayata dalan bir kişinin içine düştüğü bunalım ve bu bunalımdan kurtulma çabaları, Serşera fevka'n-Nil (1966)'de devrim sonrası yönetime gelen cuntacılar tarafından bir kenara itilen aydınların bir teknede yaşadıkları uzlet hayatı, Miramar (1967)'da altmışlı yılların Mısır toplumunda her kesimden temsilcilerin bulunduğu bir gaip insanın geçici bir süre için bir araya geldikleri bir pansiyonda cereyan eden olaylar konu edilir. Mahfuz'un bu romanları genel olarak olaylardan daha çok düşünceyi ön plana çıkaran romanlardır. Devrim öncesi romanlarında şahıs sayısı daha çok iken bu romanlarda azalma göstermiş, hatta Evladu Haratina ve Miramar dışındaki beş romanda olaylar tek bir kahraman etrafında cereyan etmiştir. Modern anlatım tekniklerinden geriye dönüş, rüya yoluyla anlatım, iç monolog, montaj vb. gibi teknikler ustaca kullanılmıştır. Dil olarak diyaloglar da dahil olmak üzere yazı dili olan fasih Arapçadır.
Jane Austen in Turkish context: A critical study of re/translations and their reception

Bu çalışma Jane Austen'ın (1775-1817) alımlanmasında çeviri-yeniden çevirilerin oynadığı rolü sorunsallaştırmayı amaçlamaktadır. Bu amaçla, Austen külliyatından Türkçeye 1900 ile 2012 arasında yapılan tüm çeviri-yeniden çevirilerin veri tabanı hazırlanmıştır. Austen ve eserleri hakkındaki akademik çalışmalar üzerine yapılan inceleme, Austen'ın eserlerinin edebi yönleri üzerine, özellikle de Anglo-Sakson dünyasında çok sayıda çalışma olsa da Austen çevirileri üzerine olan çalışmaların sınırlı sayıda olduğunu göstermiştir. Austen'ın çeşitli dillere çevirileri üzerine yapılan bu çalışmaların üzerinde fikir birliğine vardığı bir nokta, Austen'ın romanlarının bu dillere yapılan özellikle en eski çevirilerinin orijinal eserleri manipüle ettiği ve bunun Austen'ın önemli bir edebi figür imajına değil de 'aşk kitapları yazarı' imajına katkıda bulunduğudur. Ayrıca, yeniden çevirilerin ortaya çıkmasına yol açan, yeni film/TV adaptasyonları veya Türkiye'de farklı seçenekler sunan rakip repertuarlar gibi nedenler tartışılmıştır. Çeviri-yeniden çevirilerin Austen'ın Türkiye'de alımlanmasını nasıl etkilediğini araştırmak için, reklamlar, tanıtıcı metinler/incelemeler ve ön kapaklar üzerine bir yan-metinsel çalışma yürütülmüş ve Pride and Prejudice (1813)'ın ilk beş çeviri-yeniden çevirisi karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Bu analizler, Türkiye'de Austen alımlanmasının, Tercüme Bürosu ve özel yayınevlerinin çeşitli planlama çabalarıyla, çeviriler-yeniden çeviriler ve bunların sunuş şekilleri yoluyla biçimlendiğini öne sürmekte kullanılmıştır.
The Changing Face of Dystopia Represented in George Orwell's Nineteen Eighty-Four and Terry Gilliam's Brazil: A uultural materialist study

Kültürel Çalışmalar alanına önemli katkılarda bulunan isimlerden biri kültürel materyalizmi ve kültür hakkında tarihsel düşünme yöntemini geliştiren Raymond Williams'dır. Kültürü 'bir bütün olarak yaşam tarzı' olarak tanımlayan Williams kültürün tanımını genişletmiş ve dikkatimizi kültür meselesine, onun ontolojisine ve deneyimsel doğasına çekerek kültürel deneyimin maddeselliğine vurgu yapmıştır. Williams'ın yaklaşımında kültür 'entelektüel bir tutum' dan çok bir bütün şeklinde algılanır. Diğer bir deyişle, kültür dinamiktir ve toplumun ekonomik, sosyal ve politik parçalarıyla ilişkili olarak ortaya çıkar. Bütün bu parçalarla iç içe geçmişş olan edebiyat, bir toplumun değişen karakterini ve toplumun üyelerini derinden etkileyen materyal koşulları su yüzüne çıkarabilir. Edebi metinleri toplumun materyal ürünleri olarak görerek anlamı okumalar yapılabilir. Distopyalar, her ne kadar gerçeğin tam tamına yansımaları olmasalar da, kültürel materyalist koşulları yansıtırlar ve eserlerin ortaya çıktıkları koşulları ve eserlerin kendisini daha iyi anlamak amacıyla derin analizlere tutulabilirler. Bu tez, George Orwell'in distopik eseri Bin Dokuz Yüz Seksen Dört (1949) ve Terry Gilliam 1985 yapımı filmi Brazil'deki distopik bakış açıların kültürel materyal koşullarla nasıl biçimlendiğinin analizini yapmayı amaçlamaktadır. Bu eserlerdeki materyal koşullar kültürel materyalizm yaklaşımı çerçevesinde incelenmektedir. Bu çalışmada söz konusu eserlerin materyal koşulları ve tarihsel bağlamları incelenerek eş zamanlı yaşam koşullarının bu eserlerdeki distopya fikrinin şekillenmesinde önemli ve belirleyici bir rol oynadığı ileri sürülmektedir. Bu tez yirminci yüzyılın ortalarından yüzyılın sonlarına kadar geçen zaman dilimde söz konusu yazarların materyal koşulların nasıl değiştiğini ve bunun yazarların distopik gelecek fikirlerini nasıl etkilediğini göstermektedir. Son olarak, eserler Raymond Williams'ın 'egemen', 'yükselişte olan' ve 'kalıntı' şeklindeki kültürel formlar çerçevesinde incelenmektedir. Bu araştırmada edebi çalışmalar, kültürel çalışmalar ve tarih alanlarındaki kaynaklardan yararlanılarak disiplinler arası bir yaklaşım benimsenmektedir.
Reworking ancient texts in contemporary mediterranean context: Allegoric projection and utopic nostalgia in the works of Naguib Mahfouz and Pier Paolo Pasolini

Bu çalışma, çağdaş sanat eserlerinde kadim metinlerin kullanılmasının, günümüz madun topluluklarının hayatlarına nasıl ışık tutabileceğini araştırmaktadır. İncelemeye kaynaklık etmesi için İtalyan yönetmen Pier Paolo Pasolini'nin 'Binbir Gece Masalları' ve 'Aziz Matyas'a Göre İncil' filmleri ile, Mısırlı yazar Necip Mahfuz'un 'Binbirinci Geceden Sonra' ve 'Cebelavi Sokağı'nın Çocukları' romanları seçilmiştir. Her iki sanatçı da, bu yapıtlarında, aynı kadim metinlere başvurup, bunlardan ilham alarak ortak bir noktada buluşmuştur. Söz konusu metinler, İbrahimi dinlerin kutsal kitaplarındaki menkıbeler ve Binbir Gece Masalları 'dır. Her iki sanatçı da eserlerinde, modernite ve kapitalizmle şekillenmiş günümüzdeki durumla ilgili hoşnutsuzluklarından yola çıkmaktadırlar. Mahfuz, romanlarında, yaşadığı çağın sorunlarının altında yatan sebepleri araştırır. Eserlerindeki kurmaca dünyalar, gerçek dünyanın alegorik birer izdüşümüdür. Kurmaca ve gerçek arasındaki ilişki ise kadim metinler üzerinden kurulur. Bu metinler sayesinde Mahfuz, okuyucuların, geçmişşi daha berrak anlamalarını sağlamayı amaçlar. Pasolini ise kadim metinlerde, eski zamanlarda hayatın önemli bir yanı olup, günümüzde, modernite ve kapitalizm tarafından dışlanmış bazı unsurlar peşinde koşar. Bunlar, modernite ve kapitalizmden önceki bir zamana ait olduklarından, bünyelerinde, mevcut durumu aşmanın ve yeni bir dünya kurmanın olabilirliğine dair umut nüveleri barındırırlar. Dolayısıyla, Pasolini, filmlerinde kadim metinleri kullanarak, geçip gidende umut arayıp, nostalji üzerinden bir ütopya kurmaktadır.
Fakir Baykurt'un 'Telli Yol' eserinde Türk ve Alman imgeleri

YÜKSEK LİSANS TEZİ ÖZÜ FAKİR BAYKURT'UN 'TELLİ YOL' ESERİNDE TÜRK VE ALMAN İMGELERİ Engin Bölükmeşe Alman Dili Eğitimi Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Temmuz 2002 Danışman: Doç. Dr. Asuman AGAÇSAPAN Bu çalışmada 22 öyküden oluşan Fakir Baykurt'un 'Telli Yol' eserindeki 1 1 öykü ele alınıp Alman ve Türk imgeleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın giriş kısmında imgebilim, kalıpyargı ve önyargı kavramları tanımlanmış, Türk ve Alman imgeleri tarihsel süreç içerisinde örnek metinler aracılığıyla gösterilmiş, ardından yazar Fakir Baykurt'un edebi kişiliği hakkında bilgi verilmiştir. Ele alınan Fakir Baykurt'un 'Telli Yol' eserindeki öyküler içerdikleri kalıpyargı ve önyargı açısından incelenmiş ve bunların hangi imgeleri oluşturdukları tespit edilmiş, öykülerdeki Türk ve Alman imgelerin hangi başlıklar altında toplandığı belirtilmiştir. Alman Dili ve Eğitimi öğrencilerinin ana dilden hareketle ulus imgelerine eleştirel bakış geliştirmeleri açısından bu eserin yararlı olacağı düşünülmektedir.
The grotesque space: Grotesque bodies and identities in wonderlands

'Harikalar diyarı' kavramı sonsuz olanak, akış ve değişimi içinde barındırdığından hayal gücünün ilk ışıklarından itibaren insanları peşinden sürüklemiştir. Bu tez, bu özelliklerden dolayı harika diyarlarının beden ve kimliklerin akışı için açık bir alan sağlayan 'grotesk uzamlar' olduklarını ve böylece gerçek olarak addettiğimiz dünyanın sınırlarının, hegemonik güçlerinin ve standartlarının aşılmasını sağladıklarını öne sürmektedir. Lewis Carroll'ın Alice's Adventures in Wonderland adlı eseri, James Matthew Barrie'nin Peter and Wendy adlı eseri ve Rudyard Kipling'in The Jungle Book adlı eseri bu önerinin ışığında incelenerek bu eserlerdeki grotesk uzamların düzen bozucu etkileriyle 'yüzyıl sonu' geçişinde Viktorya İngilteresi toplumunun ve aynı zamanda çağdaş dönemin sosyal ve politik kurumlarına, standartlarına ve dekadansına karşı koydukları kanıtlanmaktadır. Birinci bölümde groteskin yenileyici ve düzen bozucu etkisini gözler önüne sermek için grotesk kavramının tarihi, grotesk beden üzerine oluşturulmuş kuramlar ve bunlarla bağlantılı kimlik oluşumuyla ilgili kuramlar açıklanmaktadır. İkinci bölümde groteskle ilgili kuramlarla mekansal kuramlar bağdaştırılmakta ve hayal ürünü olan edebi dünyalar olarak harikalar diyarlarının beden ve kimlikler üzerinde değişim yaratan aktif yapıları ve çoğulluğa, melezliğe yatkınlıklarından dolayı grotesk uzamlara verilebilecek en uygun örnekler oldukları savunulmaktadır. Üçüncü bölümdeyse 'yüzyıl sonu' edebiyatından üç harikalar diyarı örneği incelenmekte ve harikalar diyarlarının yer, kimlik, beden sınırlarını esnetme kapasitelerinden yola çıkılarak grotesk uzamların 'gerçek' varsaydığımız dünyanın kuralları üzerindeki yıkıcı etkisi kanıtlanmaktadır. Bu tez, groteskin etkisinin çoğul kimlikleri, beden ve yer değişimlerini kucaklayan aktif ve dönüştürücü uzamlar yarattığını öne sürmektedir. Grotesk uzamlar 'gerçek' sayılan dünyanın standartları tarafından beden, kimlik ve yerler için çizilen sınırları ve oluşturulan çağrışımları aşmaktadır. Mekansallık kuramları bağlamında seçilen eserlerin dönemlerini nasıl aştıkları kanıtlanmakta ve harikalar diyarlarının çeşitlilik ve çoğulluğu desteklemesinden dolayı edebiyat için zamansız uzamlar olarak kalmaya devam edeceği öne sürülmektedir.
Nietzsche's influence on modernist Bildungsroman: The Immoralist, A Portrait of The Artist as a Young Man, and Demian

Bu tez, Andre Gide, James Joyce ve Hermann Hesse tarafından yazılan üç modernist bildungsromanın, Nietzsche felsefesi ışığında karşılaştırmalı bir analizini yapmaktadır. The Immoralist (1902), A Portrait of the Artist as a Young Man (1916) ve Demian (1919) 20. yüzyılın başında modern Avrupa'nın genel ruhunu yansıtan oluşum romanlarıdır. Başkarakterlerinin başkaldırıcı özellik gösteren ve özgürlük ve özgünlük için çabalayan tipik birer modernist karakter oldukları iddia edilmektedir. Nietzsche'nin modernist bağlamda önemini vurgulayan bu tez, bu üç romandaki Nietzschevari unsurları ortaya çıkararak, onun Gide, Joyce ve Hesse üzerindeki etkisini göstermeye çalışmaktadır. Ana karakterler Michel, Stephen Dedalus ve Emil Sinclair, kendilerini sürüden ve onun değerlerinden koparmaları ve kendi değerlerinin yaratıcıları olmaları açısından Nietzschevari karakterler olarak tartışılmaktadır. Bu çalışmada ayrıca, Gide, Joyce ve Hessenin bu felsefeyi farklı şekillerde değerlendirdikleri de gösterilmektedir. The Immoralist'te Gide yanlış yorumlanırsa Nietzsche'nin fikirlerinin amaçsız bir bireysellik ve yıkımla sonuçlanabileceği konusunda bir uyarı yapmayı amaçlamaktadır. Joyce, diğer yandan, bu felsefeyi oldukça pozitif bir açıdan değerlendirmektedir. Okuyucuya Stephen'ın geleceği açıkça belirtilmemesine rağmen, karakterin Nietzsche'nin yolundan giderek başarılı bir sanatçı olma potansiyeli kazandığı gösterilmektedir. Son olarak, Hesse, Nietzsche felsefesini karakterini değerlerin yeniden değerlendirilmesi yoluyla dünyayı değiştirebilecek az kişiden birine dönüştürmek amacıyla kullanmaktadır.
Günter Grass'ın 'Soğanı Soyarken' adlı romanında sosyo-kültürel olguların incelenmesi

20. yüzyılın başından ilk yarısına kadar meydana gelen iki büyük dünya savaşı, şüphesiz insanların hafızalarında derin yaralar açmıştır. Dünya tarihine baktığımızda en önemli sayılan olayların arasında yer almaktadır savaş kavramı. Bildiğimiz kadarıyla milyonlarca insanın hayatına neden olmuş, hayatta kalanları ise zorlu hayat koşullarına terk etmiş olan savaşların ardından sosyolojik, psikolojik ve ekonomik açıdan tarif ve tamir edilemez yaralar bırakmıştır. Savaş ve savaş sonrası dönemi başta tarihçiler olmak üzere edebiyatçılara da büyük bir çalışma alanı oluşturmuştur. Birçok yazar, savaş dönemini derinlemesine, sebep-sonuç ilişkisi içinde değerlendirerek kaleme almıştır. İkinci Dünya Savaşı'na tanıklık eden Günter Grass, bizzat içinde yaşadığı döneme sessiz kalmayarak, vahşeti, yıkımı ve en önemlisi 'Nazi Gençliğine' üye oluşunu ve hayatı boyunca bunu saklamış olduğunu 'Soğanı Soyarken' adlı eserinde okuyucularına sunmuştur. Günter Grass bu eserinde, hayatındaki en heyecanlı dönemini anlatmaktadır. Yoksul hayatından kurtulup savaşa katılmaya can atan sonrasında ise esir kamplarında açlıkla boğuşmaktan, ailesinin izini kaybetmekten, ölümlere tanıklık etmekten ve top mermisine hedef olmaya kadar tüm çıplaklığı ile paylaşıyor. Bu çalışma; insanların her an ölümle burun buruna olmalarından yaşadıkları korkuları, ekonomik ve psikolojik sorunları, savaşı besleyen faşizm ve ırkçılığı ele alarak incelemiştir. Aynı dönem; faşizmin aktif rol oynadığı Nasyonal Sosyalizm ve Hitler'in lider oluşu dönemiyle bağlantılı olduğundan bu çalışmada yer almıştır. Günter Grass'ın 'Soğanı Soyarken' adlı eserinde hayatı boyunca sakladığı 'Nazi Gençliği'ne üye oluşunu bu eserinde itiraf etmesi ve İkinci Dünya Savaşı ve sonrası dönemde Almanya'da gelişen sosyo-kültürel olguları ayrıntıları ile incelemek, günümüze kadar gelişini analiz etmek ve toplumda güncel olarak yarattığı önem derecesini ortaya koymak bu çalışmadaki esas amaçtır.
Kore Savaşı döneminde romanın gelişimi

1950'li yıllar modern Kore tarihinde kargaşa dönemidir. Kore Savaşıyla birlikte ortaya çıkan toplumsal, siyasi ve ekonomik sarsıntıların sayılamayacak kadar çok olduğu bu dönemde, tüm bu durumlardan kaynaklı psikolojik bozukluklar savaşın öncesi ve sonrasında dönemin ortaya çıkardığı en önemli etki olarak kabul görürken Kore halkının hayatını ve değer yargılarını büyük oranda etkilemiştir. 1950'li yıllarda Güney Kore toplumu genel olarak kurulan ilk cumhuriyet meclisinin izlediği siyasetten ve Komünizm karşıtı ideolojiden etkilenmiştir. Böyle bir ortamda yazılan Kore Savaşı romanları dönem toplumunu etkileyen ideolojilere değinmek zorunda kalmıştır. Edebiyat camiasının içinde bulunduğu duruma bakacak olursak önceki dönem yazarlarını takip ederek edebi camiaya giriş yapan yeni dönem yazarları daha önceki dönemde kullanılmayan konular ve yöntemlerle edebi eser vermiştir. Bu yüzden 1950'li yıllar hem tarihi hem de edebi yönden çok önemli bir yere sahiptir. Bu tezde Japon Sömürgesi Dönemi, Kurtuluş Dönemi, Kore Savaşı öncesi ve sonrası yazar ve eserlerinden bahsedilmiştir. Bunun yanı sıra dönemin en önemli yazarları ve eserlerinden bazıları seçilerek yazarların hayatı ve roman özetlerine değinilmiştir.
Construction and deconstruction of the nation and nationality in Kazuo Ishiguro's an artist of the floating world and The Remains of the Day

Bu tez karşılaştırmalı olarak Kazuo Ishiguro'nun Değişen Dünyada BirBu tez karşılaştırmalı olarak Kazuo Ishiguro'nun Değişen Dünyada BirSanatçı (1986) ve Günden Kalanlar (1989) isimli romanlarında millet ve milliyetçilik kavramlarının kurmaca olduğunun temellendirilmesi üzerinde durmaktadır. Bu tezde Benedict Anderson ve Homi K. Bhabha'nın teorileri ışığında, Ishiguro'nun romanlarının 'Japon' ve 'İngiliz' kimliklerini hangi yollarla kurguladığı ve yapıbozuma uğrattığı araştırılacaktır. Tez aynı zamanda bu romanlardaki güvenilmez anlatıcıların ulusal bir toplulukoluşturma yöntemlerindeki değişimler dolayısıyla hayal kırıklığınauğramasıyla sonuçlanan emperyal ulusal kimlik oluşturulma süreçleri üzerinde duracaktır.
Bağımsızlık sonrası Cezayir'de edebi ve kültürel çevre (1962-2018)

'Bağımsızlık Sonrası Cezayir'de Edebi ve Kültürel Çevre (1962-2016)' başlıklı doktora tezinde bağımsız olmasından XXI. yüzyıla değin modern Cezayir edebiyatının nasıl bir yol izlediği ve hangi aşamalardan geçtiği verilmeye çalışılmıştır. Bunun yanı sıra ülkede 1950'li yıllarda meydana gelen devrim hareketi ile 1962 yılında bağımsızlığın elde edilmesi gibi faktörlerin, 1970'li yıllardaki sosyalist akımın, göç ve kimlik sorunu gibi toplumsal sorunların özellikle de 1990'lı yıllardan sonra İslami kesimin seçimi kazanmasıyla beraber Cezayir'de yaşanan ve 'Kara On Yıl' olarak adlandırılan iç savaşın öncelikle toplumsal yaşama neticede edebi hayata nasıl yansıdığını anlatmaya çalıştık.
Alfred Döblin'in Berlin Alexanderplatz romanının montaj tekniği açısından incelenmesi

Mevcut Yüksek Lisans Tezi, Alfred Döblin'in 'Berlin Alexanderplatz' adlı ünlü eseri ile ilgilidir. Bu çalışmanın amacı, Alfred Döblin'in Berlin Alexanderplatz romanını montaj tekniği açısından incelemektir. Bu, özellikle ünlü eserlerini ayrıntılı olarak anlamak için yazarın biyografik tarafını anlamakla mümkündür. O zamanlar büyük bir şehir olarak Berlin sadece günlük yaşam için önemli değildi; o ayrıca şairler, ressamlar, yazarlar için siyasi ve ekonomik bir şehirdi. Yirminci yüzyıl boyunca metropol, sanatsal eserlerin sayısını artırdı ve Berlin şehri, şehrin kendisinin eylem olaylarına aktif olarak katıldığı kişisel ve tarihi olayların belirlendiği bir ticaret bölgesi oldu. Bu çalışmada ünlü roman Berlin Alexanderplatz'a ait tekniklerden özellikle montaj tekniği üzerinde durulmuştur. Montaj tekniği, Berlin dili, Ganoven Jargonu, doğrudan konuşma, dolaylı konuşma, deneyimli konuşma, iç monolog ve bilinç akışı gibi teknikler incelenmiştir. Alfred Döblin bu teknikleri çok profesyonel ve derin kullanmıştır; kişi romanı okuduğunda ve bitirdiğinde bu profesyonelliği açıkça görebilmektedir. 'Berlin Alexanderplatz' çalışmasında şehir hayatı eleştirilmektedir ve şehrin kaosu oldukça iyi tarif edilmektedir. Montaj tekniğinin iki çeşidi vardır; entegre ve demonstrasyon montajı. İlişkisel bir bağlamda, kahramanın tüm algıları, izlenimleri, kararları ve fikirleri deneyimli konuşma ve entegre montaj yoluyla yapılmaktadır. Yazar tarafından kullanılan bir diğer önemli araç doğrudan konuşmadır. O, diyalog sahnelerini doğrudan konuşma yoluyla oldukça fazla tanımlamıştır ve okuyucu yazarın başarılı çabaları ile sahnelerde yer almıştır. Yazar, okuyucunun sürece girmesine izin vermek için olayları diyaloglar şeklinde vermektedir. Karakterlerin gerçekliğini ve yaşam atmosferine aracılık etmek için konuşma dilinden faydalanmaktadır. Berlin ve Ganoven jargonu, yazar tarafından profesyonel bir çizgide kullanılan diğer farklılıklardandır. Schimmer'ın görüşüne ve hakim çevresine göre Berlin diline ek olarak sosyo-dilbilimsel olarak en alakalı dil katmanı, Jiddisch'ten çok etkilenen Ganoven Jargonudur. Romanda dolaylı konuşmanın etkili örnekleri vardır ve yazar kişisel konuşmayı ağırlıklı olarak doğrudan konuşma şeklinde yeniden üretmektedir.