turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kentsel koruma alanlarında kamusal mekanların sürdürülebilirliği: Antalya Kaleiçi Yat Limanı örneği

Kentlerin fiziksel, ekonomik, sosyal, kültürel, sembolik, psikolojik ve politik yapısını belirleyen temel mekanlar kamusal alanlardır. Kamusal alanların kentlerdeki somut biçimlenmesini ise kamusal mekanlarda izlenebilmektedir. Kentlerin sahip oldukları tarihsel ve kültürel değerlerin korunması ve geleceğe aktarılması günümüzde toplumun çoğunluğunca benimsenmiştir. Kentlere kimlik kazandıran ve kimliğini tanımlayan bu değerler kentlerin yaşamının sürekliliğini ve devinimini içselleştirmeye, dolayısı ile kente aidiyet duygusunun gelişmesine, yaşamın süreklilik duygusunun algılanmasına katkı sağlar. Bu durum, her kuşağın bir önceki dönemden edindiği birikimleri yaşadığı kültürle etkileşime girerek ve yenilerini ekleyerek yeni kuşaklara aktarılma sorumluluğunu da yükler. Antalya kentinin kimlik değeri yüksek yerlerinden birisi olan ve bu çalışmaya konu Kaleiçi Yat Limanı bölgesi, tümüyle kamulaştırılıp, alan bütününde gerçekleştirilen düzenlemelere karşın, kentsel kamusal mekan bağlamında, kentli kullanıcıda aidiyet duygusunun yeterince sağlanamadığı ve kentliye böyle bir alana sahip olmanın farkındalığının hissettirilemediği bir mekan durumuna gelmiştir. Antalya Kaleiçi Yat Limanı, ülkemizdeki en bilinen koruma uygulamalarından biri olmasına karşın bu uygulama sürecini, tarihsel gelişimi ve alandaki mülkiyet dönüşümüyle birlikte izleyip değerlendiren bir çalışma yapılmamıştır. Tez kapsamında bu alandaki uygulama süreci incelenmiş, Kaleiçi'nin korunması ve sürdürülebilir kullanımı için; sahip olduğu kültürel miras değerlerini koruyarak potansiyelinin, geleceğe dönük hedeflerinin sürdürülebilirliğini, stratejik planlama yaklaşımına dayalı olarak geliştirecek kısa, orta ve uzun dönemli eylemler içeren, tüm paydaşların katılımı ile hazırlanacak ve Kaleiçi'nin bütününü kapsayacak bir Yönetim Planı hazırlanmasının gerektiği sonucuna ulaşılmış ve bu planın genel çerçevesi belirlenmiştir.
Demiryollarının deregülasyonu küresel uygulamalar ve Türkiye için öneriler

Yolcu ve yük taşımaya yönelik kapsamlı faaliyetlerin ve birimlerin oluşturduğu sistem olan demiryolu ulaşım sektörü yol yapımı, sabit tesis işletmeciliği, lokomotif işletmeciliği, yol seyrüsefer ve trafik kontrol hizmetleri, yer ve ikram hizmetleri, eğitim, bakım, ilgili alt ve üst yapılar ve diğer faaliyetleri ile bütün bu faaliyetlerin uluslararası kurallara göre koordinasyonu ve denetimini kapsamaktadır. Tezin amacı küresel ölçekteki regülasyon ve özelleştirme uygulamalarından yola çıkılarak, ülkemiz demiryolları için öneriler ortaya koyabilmek ve bu tür stratejilerin hazırlanabilmesine öncülük edebilmektir. Uluslararası karşılaştırmalar kullanılarak yapılan çalışmanın kapsamı; mevcut durum tespiti, dünya demiryolu ulaşım ağında yaşanan gelişmeler, serbestleşme hareketlerinin değerlendirilmesi, Türkiye'de bugüne kadar oluşturulan demiryolu ulaşımının durumu, beklentiler ve sektörle alakalı önerilerden oluşmaktadır. Tez çalışmasında ilk olarak; raylı ulaştırma sektörünün tarihsel serüvenini ve mevcut durumu ile gelişmişlik seviyesini dünya ve Türkiye olarak değerlendirilmiştir. Dünyadaki mevcut durum kapsamında bölgesel ve ekonomik değişmelere yer verilmiştir. Türkiye'de genel olarak; demiryolu sektörünün geleceği, sektör içindeki konumu, TCDD'nin benzer faaliyet gösteren yabancı kuruluşlarla karşılaştırmaları, demiryolu ulaştırmasındaki trafik gelişimi, yeniden yapılandırılması, gar ve istasyonların genel durumu, alt ve üst yapının finansal sorunları ile yük ve yolcu taşımacılığı itibariyle incelenmiştir. Tez çalışmasının son bölümünde genel bir değerlendirme yapılmış olup üzerinde durulan konular itibariyle Türkiye demiryolları için bir kısım tavsiyelere yer verilmiştir. Çalışmanın, demiryolu ulaşım sektörlerindeki deregülasyon/özelleştirme stratejileri ile devletin bu yöndeki rolünün belirlenebilmesi ve geliştirilmesi açısından bir katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Gecekondu önleme bölgeleri örnekleri arasından seçilen Tozkoparan mahallesinin sosyal, ekonomik ve fiziksel açıdan irdelenmesi

Gecekondu, kentleşme sorunu olan tüm ülkelerde olduğu gibi ülkemizin de en büyük sorunlarından biri durumundadır. Hızlı şehirleşme ve yoğun göç sebebiyle konut açığı hızlı bir şekilde büyümektedir. Buna karşılık geçmişşten bugüne kadar alınan tedbirler yetersiz kalmış birçoğu uygulanamamıştır. II. dünya savaşı sonrası 1950'li yılları takip eden süreçte göçler sebebiyle İstanbul'da, konut problemleri ortaya çıkmış, devletin konut politikasındaki belirsizlikler yüzünden, herhangi bir plana sadık olmayan, kentin çeperlerinde yer tutmuş gecekondu diye tabir edilen konut birimleri oluşmaya başlamıştır. Araştırmamız, İstanbul'da oluşturulan gecekondu önleme bölgeleri örnekleri arasından seçilen Tozkoparan Mahallesinin sosyal, ekonomik ve fiziksel açıdan irdelenmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda konuyla ilgili araştırmalar yapılarak, yerel ve mahalli idari birimlerle görüşülerek, çalışma alanı içerisinde bulunan kullanıcılarla birebir görüşme ve anket çalışması yapılarak elde edilen sonuçlar ortaya konmuştur.
Metropoliten kent yönetiminde iletişim ve eşgüdümün bilişim teknolojileri ışığında değerlendirilmesi: İstanbul örneği

Dünya nüfusunun yoğunlaştığı buna paralel olarak finans, bilişim ve üretici hizmet sektörünün mekansal olarak yoğunlaştığı metropoliten kentler aynı zamanda yönetim işlevinin de merkezi konumundadır. Metropoliten ölçek, kent ölçeği ile bölge ve ulusal ölçek arasında bir arakesit oluşturmaktadır. Mekansal planlama ve mekansal yönetimin iç içe olduğu arakesit metropoliten kentlerdir. Bu yüzden dünyanın farklı metropollerinde özel yönetim biçimleri uygulanmaktadır. Metropoliten kentlerde tek ve evrensel bir yönetim modeli olmadığı gibi kentlere özgü sosyal ve kültürel özellikler ile bu özelliklerde zamana bağlı olarak ortaya çıkan değişim, kentsel yönetimin kültür ve biçimlerine etki etmektedir. Bu çalışma şehircilik ve bölgesel planlama disiplini perspektifi ile metropoliten kent planlamasının ana belirleyeni olan metropoliten kent yönetimi sürecinde yönetimin organizasyon boyutuna odaklanmıştır. Sosyoloji biliminin konusu olan iletişim ve organizasyonel iletişim ile yönetim bilimlerinin konusuna giren organizasyonel eşgüdüm kavramlarının kentsel yönetim modeli üzerinde incelenmesi amacıyla bu alanlardaki kuramsal ve kavramsal çalışmalardan yararlanılmıştır. İstanbul örneğinde metropoliten kent yönetimi organizasyonu 1984 yılında uygulamaya geçen büyükşehir belediyesi modelidir. Bu modelin organizasyonel gelişimi, mekansal planlama belirleyeni çerçevesinde analiz edilmiştir. Bilişim teknolojilerinin organizasyonel iletişim ve buna bağlı eşgüdüm süreçlerine olan etkileri örnek alanda ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Bu çalışma ve uzun yıllardır birçok bilim insanı ve uygulamacı tarafından dile getirilen eşgüdüm sorunlarının çözümüne yardımcı olacak daha kapsamlı çalışmaların gerçekleştirilmesi için bir ön çalışma niteliğindedir. Çalışmada varılan sonuçlardan biri; istanbul'da metropoliten kent yönetim modeli olarak uygulanmakta olan büyükşehir belediyesinde, planlama birimlerinin yönetsel eşgüdüm stratejilerine uygun olarak süreç içinde yönetsel olarak bir araya gelmesine karşın büyüyen organizasyon yapısı ve departmanlaşma sonucu eşgüdüm sorunlarındaki artıştır. Buna karşılık süreç içinde eşgüdüm faaliyetlerinin bilişim teknolojileri eksenli olarak uygulanmakta olduğu anlaşılmıştır. Bu alanda bilişim teknolojileri kullanımının rasyonel olarak gerçekleşmesi halinde hem planlama faaliyetlerindeki eşgüdüm sorunun teknik boyutları, hem de büyükşehir belediyesindeki diğer birimler ile ilgili yönetsel iletişim sorunları artan organizasyon büyüklüğüne rağmen azabilecektir. Bilişim teknolojileri eksenli eşgüdüm çalışmalarının sonuçlan metropoliten kentte yaşayanlara hizmetlerin elektronik ortamda sunulması için gerekli bilgi altyapısının hazırlanmasına katkıda bulunacaktır. Sonuç olarak teknolojik gelişmeler değişen ihtiyaçlar çerçevesinde uyarlanabilirliği ölçüde anlamlı olmaktadır. Bu ise büyük ölçüde değişen şartlara göre kendini yenileyebilen, öngörü sahibi yönetim kültürü ile ilgilidir. XI
Büyükşehir belediyelerinde kentleşen kırsal alanların planlama sorunlarına yönelik sürdürülebilir model önerisi

Nüfus ve demografik değişimler, nüfusun hareketliliği, konut ihtiyacı, doğa ve rekreasyon alanlarına olan talebin artması gibi etmenler nedeniyle dünyada ve Türkiye'de kırsal alanlar üzerinde baskı gün geçtikçe artmakta, kır ve kırsal alan tanımları da değişikliğe uğramaktadır. Türkiye'de genel eğilime ek olarak 2012 yılında yürürlüğe giren 6360 Sayılı Kanun ile birlikte, yerel yönetim sistemi köklü değişimlere sahne olmuştur. Kanun'la büyükşehir belediyesi sayısı 30'a çıkarılmış, büyükşehir belediyelerinde köy tüzel kişiliklerine son verilmiş, köyler mahalle statüsü kazanarak kent sınıflandırması altında tanımlanmış; kır-kent ayrımı ortadan kaldırılmıştır. Bu gelişmelerle birlikte statüsü kent olan ancak halen kır karakteri taşıyan yerleşim yerlerinde planlamanın nasıl yapılacağına dair çözüm önerileri ise geliştirilmemiştir. Bu nedenle bu tez, büyükşehir belediye sınırları içinde bulunan mahalle statüsü kazanmış eski kırsal alanların nasıl planlanacağı hususunu ele almaktır. Tezin ana araştırma sorusu 6360 Sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesiyle birlikte kent statüsünde olan ancak kırsal karakterlerini sürdürmekte olan alanların sürdürülebilirliğinin sağlanabilmesi için bu alanların yeniden organizasyonu nasıl olmalıdır? şeklindedir. Araştırmada, literatür çalışmasının ardından Türkiye'de yer alan 30 büyükşehir ve 519 ilçede coğrafi bilgi sistemleri kullanılarak analizler gerçekleştirilmiştir. Bu analizler doğrultusunda baskın kırsal, orta düzey kırsal ve baskın kentsel bölgeler tespit edilmiş, büyükşehir belediyeleri sınırları içerisinde kalan her bir yerleşim alanının kent olarak tanımlanamayacağı; büyükşehirler içerisinde farklı kırsallık kademelerinde ilçelerin bulunduğu ispatlanmıştır. Bu analizler doğrultusunda kırsal niteliklerini devam ettirdikleri tespit edilen ilçelere yönelik çevresel, mekansal, sosyo-ekonomik başlıkları altında sürdürülebilirlik için strateji rehberi oluşturulmuştur. Bu tez çalışması, Türk planlama sistematiği içinde, önümüzdeki dönemde eksikliği çok daha fazla hissedilecek olan, metropoliten gelişme alanlarında kırsal alan planlamasının nasıl olması gerektiğini ortaya koymakta, literatüre, yasa ve yönetmelikler ile pratikteki uygulamalara katkıda bulunmaktadır.
The process of intergenerational transmission of housing wealth

Türkiye'de son yıllarda konuta yatırımlar artmıştır. Bu artışlardan bazı hanehalklarının önemli ölçülerde yararlandığı görülmüştür. Konutun el değiştirmesi geleneksel süreçlerden farklı olarak sosyal ve ekonomik bir olay olmuştur. Bu süreç hakkında birçok konu olsa da mirasın varlığa dayalı farklılaşmaya etkisi evrensel tartışma konusu olmuştur. Bu sürecin konut sunumuna etkisi de diğer bir tartışma alanı olmuştur. Daha fazla konut varlığının 50 ve üzeri yaşlardaki hanehalkı reislerinin ellerinde toplanması konut varlığın kuşaklar arası el değiştirme sürecinin daha da önem kazanacağını göstermektedir. Bugüne kadar bu süreç hakkında Türkiye'de herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Bu çalışmada ise, el değiştirme sürecini etkileyebilecek faktörler incelenmiş, bu süreçte etken olabilecek yasal durumun Türkiye'deki yapısı araştırılmıştır. El değiştirme süreçleri 1994 Hanehalkı Gelir ve Tüketim Anketi verileri, Nüfus ve ölüm İstatistikleri kullanılarak incelenmektedir. Oluşturulan bir modelle, potansiyel muris ve mirasçı sayısını, bir yılda ölüm nedeniyle miras bırakılma potansiyeli olan taşınmaz varlığını incelemek mümkündür. Daha sonra, el değiştirme sürçlerindeki sorunları ortaya çıkarmanın bir yöntemi olarak Maliye Bakanlığı'nca alınan veraset ve intikal vergisi hacmi, çalışma sonucunda elde edilen değerlerle karşılaştırılmaktadır. Analiz sonuçları, bir yılda taşınmaz sahibi 30 477 kişinin öldüğünü ve yaklaşık 102 000 mirasçının el değiştiren varlıktan yararlandığını göstermektedir. Taşınmazların birçoğunun ev sahiplerine geçtiği sonucuna varılmıştır. Hazineye aktarılması gerekli veraset ve intikal vergisi miktarının gerçek değerlerin 13 katı daha fazla olması gerektiği görülmüştür. Sonuç olarak, sadece vergi sisteminin taşınmaz varlığının miras yoluyla el değiştirme sürecinde belirlenen problemlere bir çözüm olarak getirilemeyeceği, fakat Ters İpotek sisteminin eşitsizliğe ve konutun verimli kullanılmasına bir çözüm olabileceği önerilmektedir. Bunun yanında el değiştiren taşınmazların yenileme projelerinde pilot bölgeler olabileceği belirtilmektedir.
Kentte suç oranının ekonomik, sosyal ve mekansal değişkenlerle modellenmesi

Suç farklı dönemlerde, farklı bölgeler tarafından farklı şekillerde tanımlanmıştır. Bu nedenle evrensel bir tanımını yapmak zordur. Suç işlemeyi önleme çalışmaları için suça neden olan faktörlerin tespit edilmesi esastır. Bu çalışma, suça etki eden faktörlerin tespitine yönelik olarak yapılmış olan ampirik çalışmaların taraması ve bu taramalar sonucunda ortaya çıkan ağırlıkla mekansal değişkenlerin İzmir merkez ilçelerde rastlantısal olarak seçilmiş 50 sokağa ait 1998- 2006 yılı verisi üzerinden analizini kapsamaktadır. Tarama sonucunda suça neden olan faktörler dört ana başlık altında gruplandırılmıştır: (1) sosyal ve kültürel, (2) ekonomik, (3) demografik, (4)mekansal faktörler. Bu faktörlerin sayısal açıdan geçmişş çalışmalarda nasıl ölçüldüğüortaya konmuştur. Bu değişkenlerden verisine ulaşılması mümkün olanlar belirlenerek mekansal ve sosyal değişkenler arazi çalışmaları sonucunda toplanmıştır. Ekonomik değişkenler ise ilgili belediyelerin emlak ve gelirle ilgili birimlerinden elde edilmiştir. İzmir Emniyet Müdürlüğü'nden 1998- 2006 yılları arasında kalan döneme ilişkin kayıtlı olan İzmir hırsızlık suç bilgisi alınmıştır. Sonraki aşamada yapılan regrasyon analizi sonuçlarına göre (1) sokak uzunluğu, (2)duvar uzunluğu ve (3) demir parmaklık uzunluğu suçla doğru orantılı ; (4) anayolüzerinde bulunma, (5) konut kullanımı dışında fonksiyon bulunması, (6) sokak dokusunun doğal gözetime imkan vermesi, (7) sokak istikameti üzerinde toplu taşımdurağı bulunması ve (8) ekonomik statü ters orantılı bulunmuştur. Model ile hırsızlık suçlarındaki varyasyonun %98'i açıklanabilmektedir (R2=0,983). Değişkenlerden ikisi dışında tümü 0,05 seviyesinde istatistiksel açıdan değerli bulunmuştur. Çalışma bu yönüyle ileride kent ve suç arasındaki ilişkiyi irdeleyecekampirik çalışmalar için kaynak niteliğindedir. Çalışmada saptanan kriterler planlama açısından önemli olup; ıssız ve kullanılmayan mekanların oluşturulmaması çalışma sonucunda saptanan kriterlerin işaret ettiği ortak nokta olması nedeniyle önemlidir.
Rönesans Devri bahçe sanatı ve ülkemizdeki yansıması olarak Beylerbeyi Sarayı ve set bahçeleri

Bu çalışmada genel sanat tarihi içinde Ortaçağ'ın karanlık kapılarını yıkarak, insan ve onun yarattıklarının önemini vurgulayan bir yeniden doğuş olarak kabul edilen Rönesans sanat ve felsefesi ışığında, Rönesans bahçe sanatı incelenmiş ve devrin en gözde örnekleri açıklanmıştır. İtalyan Rönesans Bahçe Sanatı'nın en güzel örnekleri olan ve günümüze kadar varlığını sürdürebilmiş bu villalar ve bahçeleri, tasarım prensipleri ve Rönesans bahçe şekillenmesindeki genel prensipler içinde yerlerinde görülerek değerlendirilmiştir. Çıkış noktası İtalyan ve özellikle Toscana bölgesi olmasına rağmen kısa sürede tüm Avrupa'ya yayılmış olan Rönesans Bahçe Sanatı'nın Avrupa'daki etkileri tartışılarak ülkemizde nasıl bir uygulama alanı bulduğu ve hangi prensiplerin Türk bahçe şekillenmesi içinde nasıl yer edindiği incelenmiştir. Yapılan çalışma ile 19. yüzyılda batılılaşma hareketlerinin hızlandığı bir dönemde inşaa ettirilen Beylerbeyi Sarayı ve Set Bahçeleri'nin, Rönesans Bahçe Sanatı'nın ülkemizde gerçekleştirilen, T. B. M. M. Milli Saraylar çatısı altındaki tek bahçe olduğu, öneminin ve değerinin 1984 T. B. M. M. Milli Saraylar Sempozyumu'nda, Milli Saraylar'a bağlı diğer saray, köşk ve kasırlarla birlikte vurgulanmasına ve çeşitli önlemlerin alınmasına rağmen, bahçelerin insan ve zaman etkenleriyle maruz kaldığı tehlikeler nedeniyle bozulmalar gösterdiği tespit edilmiştir. Bu tespitlerin teşhisi için T. B. M. M. Milli Saraylar Daire Başkanlığı Park ve Bahçeler Bürosundan alınan bilgiler doğrultusunda Beylerbeyi Sarayı bahçesinde röleve çalışmaları yapılmış, kullanıcı eğilimlerini belirlemek amacıyla da anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Rönesans Bahçe Sanatı'nın temel prensipleri kullanılarak yapılan set bahçelerinin yaşayan kültür mirası olarak değişmeden gelecek nesillere bırakılması için elde edilen bütün bilgiler ışığında, bahçelerin maruz kaldığı tehlikelere karşın sahiplenilip korunarak sürekliliğinin sağlanması gerektiği saptanmıştır. Bunun sağlanması için çeşitli çözüm önerileri getirilmiştir.
Sanatsal içerikte kamu mekanları geliştirme stratejileri

Bu tez çalışmasında, mekanı giderek insansızlaştırmaya yönelik politikaların neden olduğu toplumsal bozukluklar, kitle kültürü ve algılamadaki değişimlerin insan ve mekan üzerindeki olumsuz etkilerine işaret edilmiştir. Kültürel gelişimde temel belirleyicilerden biri olan kamu mekanlarının, sanatsal içerikte geliştirilmesi amaçlanmıştır. Sanat aracılığı ile, mekanı sahiplenme ve katkıda bulunmaya özendirecek yaratıcikişiliğin gelişimi hedeflenmiştir. Çeşitli ülkelerdeki uygulamaları incelenen kamusanatı, kentsel gelişim ve yeniden canlandırmada, kamu mekanlarının değerini ve paylaşımını artırarak; insan etkileşimli hale getirmede ve yer hissi yaratmada önemli bir araçtır ve kentsel tasarım ve kent içi projelerde yer alması gereken bir süreç olarak değerlendirilmiştir. Bu süreci tanımlamak üzere, kültürel stratejiyle beraber işleyen ve yerel planpolitikalarılarıyla desteklenen ve tasarım sürecine entegre olan, örgütsel boyutlarıaraştırılan bir kamu sanatı stratejisi üzerinde çalışılmıştır.
Türkiye'de taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarını koruma olayı ve korumaya halkın katılımı konusunda yardımcı bir araştırma

Bu çalışmada Türkiye'de Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıklarının Korunması olayını incelemeye çalıştık. Taşınmaz Kültür ve Tabiat l/arlıkları ile ilgili kavramsal açıklamalar tarihi gelişim, tarhibatın nedenleri, korumanın gerekliliği ve sorunları, ilgili kurum ve kuruluşlar, koruma politikaları saptanması, koruma kararları ve tarihi çevre koruma sürecine halkın katılımı ele alınmış bu konuya bağlı olarak, örnek kent seçilen SİVAS'ta koruma sürecine halkın katılımı ve tarihi çevrenin korunmasında öneri çalışma metodolojisinin uygulandığı bir çalışma yapılmıştır. Bilindiği gibi Türkiye'de tarihi miras kötü korunmaktadır. Özellikle, büyük şehirlerde bulunan tarihi çevrelerin korunması için hiçbir tutarlı politika güdülmemektedir. Hızlı şehirleşmenin etkisiyle eski şehir bölümleri büyük baskı altında kalmakta, süratle bozulmaktadır. Tarihi çevrelerin köklü ve etkili biçimde korunabilmesi için, korumanın gereğine geniş halk kütlesinin inanması gerekmektedir. Halka bu inancın aşılanması ise çok önemli olmakla beraber uzun zaman isteyen bir iştir. Çünkü Türkiye'de ne sosya-ekonomik durum ne de gelenekler bu girişime yardımcı olmaktadır. Bu nedenle devletin konuya dikkatle eğilmesi ve korumanın sorumluluğunu yüklenmesi gereken yerel yönetimlerin, şehircilerin, mimarların ve restorasyon uzmanlarının tarihi çevrelerin tahribini durdurmaları gerekmektedir. Koruma çalışmalarının, genel kültür ve tarih yorumları içindeki yeri, korumadan beklenen sosyal ve ekonomik yararlar bu yararları en yüksek düzeye çıkartıcı tutumlar ve yöntemler bir devlet politikası içinde saptanmalı ve devlet koruma sorununa dolaysız olarak sahip çıkmalıdır. Devletin saptadığı politikaya uygun, etkili bir koruma uygulamasını yürütürken çalışmaları yönlendirecek temel ilkelerin saptanması ve bunların yaygınlaştırılması görevi, genellikle koruma planlaması, aşama ve yöntemleri Kültür Bakanlığı Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurullarınca geliştirilmelidir.
Kentsel dönüşüm uygulamalarında, müteahhit ve mülk sahibi arasındaki uzlaşma problemlerinin değerlendirilmesi 'Fikirtepe örneği'

Tarımda makineleşme sonrası, Türkiye'deki kırdan kente göç ile İstanbul gibi sanayi kentleri aşırı konut talebi karşısında hızlı şekilde plansız, çarpık ve yasal mevzuata aykırı bir yapılaşmaya girmiştir. Zaman zaman yönetimlerin de bu duruma göz yumması söz konusu olmuştur. Bu sürecin meşrulaşması, deprem gibi doğal afetlerinçok fazla yaşandığı bir bölgede gecekonduların yoğunlaşmasını teşvik etmiştir. Haladüzgün altyapısı olmayan bu bölgelerdeki yapıların mimari yapı kalitesi de soru işaretidir. İnşaat sektörünü Türkiye'nin lokomotifi olarak gören devlet politikaları, bualanlarındaki iş hacmi potansiyelinin farkındadır. Bu nedenle yetkililer, özellikle son dönemlerde kentsel dönüşüm kapsamındaki yeniden yapılanma konusunda, sürekli yeni yasal düzenlemeleri çıkartarak inşaat sektörünün önünü açmayaçalışmaktadırlar. 2005 yılında, özel proje alanı olarak ilan edilen Fikirtepe Bölgesi'nin temeli atılmıştır. Ancak uzun süre yenilenemeyen yapı stoku, 2012 yılında, resmi gazetede yayımlanarak Kentsel Dönüşüm Yasası olarak bilinen 6306 sayılı 'Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun'la bölge, 2013 yılında 'RiskliAlan' kapsamına alınmıştır. Bu kapsamda yürütülen çalışmalar hız kazanmıştır. Dönüşüm sürecini hızlandırmaya çalışan müteahhitler, bakanlığa yasal düzenleme yapması konusunda taleplerde bulunarak etkili olmuşlardır. Bu durum, bazı akademik çalışmalardan ve alandaki müteahhitlerle yapılan görüşmelerdenanlaşılmıştır. Müteahhitlerin kendi menfaatleri doğrultusunda, yasalarışekillendirmeye çalışması mülk sahipleriyle olan gerilimi arttırmıştır. Doğal afetleri dayanak olarak sunan ve kentsel dönüşüm sürecini yönetmeye çalışan aktörler, sürekli bir gerilim içerisindedir. Zaman zaman 'soylulaştırma, yerinden edilme, rant' gibi konular gündemde çok fazla yer almaktadır. Ancak bu olgularınyanında, özellikle 'uzlaşma' kavramı son dönemde önem kazanmış ve planlamanın her kademesinde kendini göstermeye başlamıştır. Bu noktada yapılması gerekenler:Tüm süreçlerdeki denetim eksikliğinin giderilmesi, adil bir şekilde paylaşımyapılması, yetki karmaşasının ortadan kaldırılması ve en önemlisi müteahhit ile mülk sahipleri arasındaki uzlaşma problemlerinin çözümlenmesi ile projelerinuygulanabilir hale gelmesini sağlamaktır. Kentsel dönüşüm sürecinde, müteahhit ile mülk sahibi arasında yaşanan uzlaşma sürecinin çok önemli bir konu olduğuna kanaat getirilince bu konu üzerine araştırma yapılması amaçlanmıştır.
An evaluation of the smart city approach

Kentlerimiz kompleks problemlerle karşı karşıyalar. Sorunlar; ekolojik, demografik, ekonomik veya mekansal gibi farklı boyutları ile sıralanabilir. Bu problemler akıllı çözümler gerektirir. Nüfusun ve kentleşmenin artması, bizi ekonomik, sosyal ve çevresel açıdan sürdürülebilir kentler yaratmak için akıllı yaklaşımlar geliştirmeye zorluyor. Yerel yönetimlerin ve kent plancılarının kentsel problemlere karşı aksiyon alabilmeleri için kesin verilere ihtiyaçları vardır. Bilgi ve iletişim teknolojileri, onlara bu verileri toplamaları ve bunları kullanarak hızlı ve akıllı karar almalarında yardımcı olur. Bu akıllı çözümler şehirlerde farklı alanlara uygulanabilir. Bu tezin amacı, akıllı kent kavramını ve kompleks kentsel sorunların çözümünde barındırdığı potansiyelleri incelemektir. Bir akıllı kent örneği olarak Singapur incelendi. Türkiye de, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı belli politikaların yürütücüsü durumundadır. Stratejik aksiyon planları ve kanuni düzenlemeler Türkiye örneğinde akıllı çözümler için bir zemin oluşturabilir.