Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma Ve Uygulama Hastanesinde 6 ay - 14 yaşlar arası çocuklarda karşılaşılan tedavi edilmemiş kalça çıkığı sıklığı

GKD ortopedinin ilgi çeken konularından biri olmaya devam ederken ülkemiz için hala önemli bir morbidite kaynağı olmaya devam etmektedir. Bizim bu çalışmamızdaKahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesidijital radyolojik görüntüleme arşivinde bulunan ortopedi dışı nedenlerle çekilmiş pelvisgrafilerinde retrospektif radyolojik incelemeler yapılarak normal çocukta tipik kalçasublüksasyonu ve çıkıklarının sıklığını saptanmaya çalışıldı. Femur başı epifizinin radyolojik olarak görünür olduğu ve asetabulum üçlü kıkırdağın açık olduğu grafiler çalışmaya alındı. Başka deformitelerin ve anomalilerin eşlik ettiği çıkıklar; teratolojik çıkıklar çalışma dışı bırakıldı. Hastanemizin dijital röntgen arşivinde kalçanın dahil olduğu toplamda 3247 AP grafibulundu. Ölçüm tekniklerine uygun olan 1407 grafi çalışmaya alındı. Bu 1407 standart ve idealgrafiler üzerinde dijital ortamda paint programı kullanılarak Hilgenreiner ve Perkins çizgileriçizildi. Perkins-Ombreddanne kadranları oluşturuldu. Bütün grafilerde femur başı merkezininPerkins-Ombreddanne kadranlarından alt iç kadranda yer aldığı görüldü. Bu 1407 grafinin hiçbirinde çıkık ve sublükse kalçaya rastlanmadı. Gelişimsel kalça displazisinin gerek tanı gerekse tedavi sonrası izleminde değişikgörüntüleme yöntemleri kullanılmaktadır. Standart ön-arka kalça grafisi femur başı ortaya çıktıktan sonra değerli bir yöntem olarak görülmektedir ve tedavi sonrası izlemlerde de halen altın standart olarak yerini korumaktadır. Litaretüre baktığımızda az sayıda yapılmış olan kalça displazilerinin sıklık çalışmalarında birbirine yakın değerler bildirilmiştir. Ulkemizin yalnızca bir bölümünü yansıtan kesitsel tarama çalışmaları ile belirlenen sıklık değerleri 1970'de 15.710, 1992'de 13.411, olarak bildirilmiştir. Ancak her iki değer sadece bir ili yansıtan çalışmalar olduğundan, toplum adınagenelleme yapmak olası değildir. 2011 yılında yapılan çalışmada ülke genelinden elde edilen verilerden elde edilen %05,9' luk oran kesitsel açıdan GKD insidansında anlamlı bir azalma olarak görülse de 0-14 yaşlar arası nüfusun 18 milyon 873 bin olduğu ülkemizde 111 binçocuğun sakatlığı anlamına gelmektedir. Ayrıca bu rakam displazik kalçaları göstermemektesadece çıkık ve sublükse kalçaları göstermektedir. Çalışmamızda hiç çıkık ve sublükse kalçaya rastlamamış olmamız Kahramanmaraş'ta GKDolmadığı anlamına gelmemektedir. Halen kliniğimizde her yaş gurubundan GKD olgusu gerekkonservatif gerekse cerrahi tedavileri yapılmaktadır. Ülkemizde okuryazar oranının artması, insanların eğitim seviyelerinin artması, internette insanların rahatça ulaşabileceği pek çok bilginin olması, çekirdek aile yapısının ve şehirlere yerleşmenin artması, Sağlık Bakanlığı'nınbilgilendirme ve bilinçlendirme çalışmaları yapması, aile hekimliğinin uygulamaya girmesi ve her yenidoğanın ve çocuğun kalça muayenesi yapılması ve şüpheli bulunan çocukların direk olarak ortopedi kliniklerine yönlendirilmesi, kundak yapma oranının azalması, gebeliktakiplerinin daha sıkı yapılması gibi GKD insidansını azaltan olumlu gelişmeler mevcuttur. Yine de önleme ve erken tanı yaklaşımın rutin haline getirilmesi temel toplumsal hedef olmalıdır. Ülkemizde kalça dislazisi sıklığının en düşük düzeylere indirilmesi ve hattasıfırlanması sağlık sistemimizin hedeflerinden biri olduğu açıktır.