turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tanzimat sonrasında sürgün edebiyatı (1870-1908)

Osmanlı Devleti'nin dağılma sürecinde toplum hayatında etkili olmaya başlayan özgürlük temelli düşünceler öncelikle aydınlar tarafından topluma aktarılmaya çalışılmıştır. Aydınların bu husustaki girişimleri ise bilhassa 1870 sonrası dönem yönetiminin basın üzerinde uygulamış olduğu sansür yüzünden ciddi kesintilere uğramıştır. Bu baskıcı ortam beraberinde toplumda muhalif bir kimliğin oluşmasına ve güçlenmesine de neden olmuştur. Oluşan bu muhalif kimlik sürgün edebiyatının ortaya çıkmasında ve gelişmesinde büyük rol oynamıştır. Çalışmamızda öncelikli olarak konu edindiğimiz sürgün hadiselerinin yaşandığı dönemdeki siyasi ve sosyal durumu inceledik. Sürgün cezalarının verilmesinde rol sahibi olan II. Abdülhamid'in kişilik özellikleri ile imparatorluk genelinde kurmuş olduğu hafiyelik ağı arasındaki ilişkiyi gözler önüne sermeye çalıştık. Ardından 1870 sonrası basın hayatını, sansür uygulamalarını ve basın üzerindeki yasaklamaları gözden geçirdik. Çalışmanın ilerleyen bölümlerinde sürgün kavramını inceleyip sürgünle ilgili sarf edilenleri araştırdık. Sürgüne dair bilgiler ışığında teze konu edindiğimiz edebiyatçıların sürgün psikolojilerini, sürgünün aile hayatlarına ve sağlık durumlarına etkisini inceledik. Bu incelemede edebiyatçıların sürgüne dair hatıralarına ve sürgün döneminde yazmış oldukları hususi mektuplara başvurduk. İncelediğimiz isimlerin sadece sürgün yıllarından değil sürgün cezasının edebi yönlerine olan etkisinden de bahsettik. Söz konusu şair ve yazarların sürgün yıllarındaki edebi faaliyetleri hakkında bilgi verdikten sonra sürgün etkisini belirlediğimiz eserlerini ayrıntılarıyla ele aldık. Yazar ve şairler arasında sürgünün farklı etkileri itibariyle karşılaştırmalar yaptık, çeşitli değerlendirmelerde bulunduk. Sonda yer alan kaynakçada ise bu tezde faydalandığımız kaynakları belirttik. Çalışmanın bu kaynaklar üzerinde çalışacak kişilere ve oluşturulacak başka tezlere yardımcı olmasını diliyoruz.
Zaman algısı ve romana yansıması

Zaman fiziğin sabit ve mutlak bir unsuru değil, sosyal ve ekonomik olgularla şekillenen ve toplumdan topluma değişiklik gösteren bir algı türüdür. Batı düşünüş tarzında çizgisel yapıda şekillenen zaman anlayışı, başka birçok toplumda döngüsel bir yapıya sahiptir. Anlatılar yaşamı, içinde şekillendikleri toplumların kültürel anlayış ve alışkanlıklarını yansıtır şekilde işlerler. Zaman algısında, anlatıların kurgularını belirleyen başlıca kültürel anlayış ve alışkanlıklardan birisidir, dolayısıyla bir anlatının zamansal kurgusu da bu algılama doğrultusunda şekillenecektir. Döngüsel bir zaman anlayışı postmodern ve büyülü gerçekçi romanlarda kendini göstermektedir. Bu çalışmada, döngüsel zaman algısının öne çıkan yönleri olan ebedi dönüş olgusu, her şeyin mevcut anda birleşmesi olgusu ve kutsal zaman ile tarihi zaman ayırımı, postmodern ve büyülü gerçekçi romanların Türk edebiyatındaki temsilcilerinden Hasan Ali Toptaş'ın romanlarında incelenecektir.
Kazak şair Maxambet Ötemisulı'nın eserlerinde kelime grupları: Metin-inceleme-dizin

Kazak şair Maxambet Ötemisulı'nın 69 şiiri kullanılarak hazırlanan bu çalışmada Kazakçada bulunan kelime grupları tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu tespit yapılırken Kazakça söz dizimi geleneği dikkate alınmıştır. Şairin Kazakça ile yazmış olduğu şiirler, Türkiye Türkçesine çevrilip şiirlerde bulunan kelimelerin dizini yapılmıştır. Dizini yapılan kelimelerin anlamları dizin-sözlük bölümüne eklenmiştir. Kelime gruplarının incelenmesi ise Mawlen Balaqaev ile Talğat Sayrambaev'in yazmış olduğu Qazirgi Qazaq Tili (Almatı: 1997) isimli kitabın kelime gruplarını anlatan kısmı dikkate alınarak yapılmıştır. Çalışmanın giriş kısmında ise Kazak şair Maxambet Ötemisulı'nın hayatı hakkında kısa bir bilgi verilmiştir. Ayrıca edebi kişiliği ile ilgili yapılan bir analiz de giriş kısmına dahil edilmiştir.
Tarık Buğra'nın eserlerinde sosyal meseleler

Tank Buğra, Cumhuriyet devri Türk edebiyatının önemli yazarlarındandır. Buğra, Türk milletinin siyasi ve sosyal tarihinde etkili olmuş birçok hadiseyi eserlerinde yeniden ele alma ve farklı açıdan ortaya koyma gayretindedir. Biz de, Buğra'nın roman, tiyatro, hikaye, ve senaryolarından hareketle bu eserlerde ele alman sosyal meseleleri tahlile ve bu tahliller ışığında bazı çıkarımlar elde etmeye çalıştık. 1 1 bölümde topladığımız konulara baktığımızda, Buğra'nın bir toplumun hayatında yer alan hemen hemen her konuya eğildiği ve bunları kalıplaşmış bakışların dışında ele aldığı görülmektedir. Devlet, siyaset, millet, önemli şahıslar, aydın, toplumsal değişme, gençlik, kadın- aile, din konularını müstakil birr başlık altında incelediğimiz gibi basın, ekonomi, gelenek, töre, Harf İnkılabı, dervişler vs. konularında, müstakil bir başlık teşkil edememeleri sebebiyle 'Diğer Sosyal Konular' başlığı altında mütalaa ettik. Çalışmamızın sonunda verdiğimiz kaynakçayla da başka araştırmacılara yardımcı olmaya çalıştık.
Bireyselleşme/özerkleşme istenci üzerinden 19. yüzyıl Osmanlı modernleşmesi

Bu çalışmada, 19. yüzyılda üretilen Tanzimat romanlarının bireyselleşme/özerkleşme istenci üzerinden okunabileceği düşüncesi ele alınmıştır. Taaşşuk-ı Talat ve Fıtnat (1872), Müsameretname (1872), Hasan Mellah (1874), İntibah (1874) romanları karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Bir 'olay' olarak babasızlık ve aşk, bir 'eylem' olarak benlik/nefs, vicdan ve irade savaşı, öznenin intikamı ve intiharı, bir 'beyan' olarak öznenin kıssadan hissesi bahsi ile incelenen romanlarda; dönem sonu kuşağının kapıldığı özerk ve öznel varoluş arzusu, bu arzunun karşılaştığı zorluklar ve mücadele sırasında görünür hale gelen zafiyetlere dikkat çekilmiştir. Yapılan bu inceleme ile yalnızca erkek karakterlerin değil, kadın karakterlerin de 'kendi' arzuları için benliklerini yeniden tanımlama çabası içerisinde olduklarını göstermek hedeflenmiştir. Böylece dönem romanlarına ilişkin yinelenen bakış açıları yerine farklı bir yaklaşım geliştirerek her türden yetkenin denetimi ve tehdidi karşısında itaate tabi olmak yerine, etken ve iradi bir varoluş mücadelesinin yürütüldüğüne, karakterlerin edilgin olmadığına dikkat çekilmiştir. Yürütülen bu mücadele ile çağın gerisinde kalan uygulama ve düzenlemeler kadar, davranış ve düşünce modlarının da tasfiyesi için eleştiri ve özeleştiriden yana bir talebin, okuyucu dikkatine sunulduğu bu çalışmada ele alınan bir diğer konudur. Geleneksel zihin yapısına göre biçim verilen özne üretim biçiminin değişmekte olduğuna da işaret eden bu mücadeleler aracılığıyla modern zihin yapısı ile etkileşime giren öznelerin; 'eşitlik', 'hak', 'hürriyet', 'özgürlük', 'özerklik' ve 'adalet' kavramlarını müzakere inisiyatifi aldıkları ve bu inisiyatifin özneden özneye değişebildiği ortaya konmuştur. Romanlardaki erkek ve kadın öznelerin erginleşme niyetlerine yönelik arzuyu netleştiren bu mücadelelerin, aynı zamanda Osmanlı'nın 19. yüzyılda ciddiyet kazanan beka savaşımı ile de koşut olduğu tepit edilmiştir. Bu bağlamda, özerk ve öznel varoluş arzusunun yalnızca romanlarda değil, siyasal alanda da gözlemlenebileceği saptanmıştır. Sonuç olarak Osmanlı'nın 19. yüzyılda deneyimlediği sürecin; hem siyasal, hem de sosyo-kültürel alanda özgün bir modernleşme olduğu, bu deneyimden pay alan öznelerin ise gerek 'kendi' arzuları için gerek imparatorluk bekası adına değerli bir mücadele verdikleri kanıtlanmıştır.
Türk klasik halk edebiyatlarının müşterekleri

Türk klasik ve halk edebiyatlarının tasnif, isimlendirme ve müştereklik problemleri bulunmaktadır. Aynı dini ve kültürel değerlere sahip olan Türk toplumunun yapısındaki bütünlük, sanat ve edebiyatta da söz konusudur. Muhteva ve kaynak bütünlüğüne sahip olan Türk edebiyatının tasnif edilmesi, sadece tahlil çalışmalarına yöneliktir. Türk edebiyatının toplumun bütün tabakalarına yayılmasında, sanat ve edebiyatın devlet tarafından desteklenmesinin rolü büyüktür. Bunun tabii bir sonucu olarak, herhangi bir tahsil görmeyen toplum kesimlerinden şairler yetişmiş, hatta Ümmi şairler ortaya çıkmıştır. Klasik ve halk edebiyatları bu ortamda gelişirler ve birbirlerine tesir ederler. Klasik ve halk edebiyatları dil, sanat, vezin, şekil ve türlerde birbirlerine tesir ederler. Her iki edebi tarz, daha çok ortak İslam medeniyeti dilini tercih etmiştir. Klasik edebiyat hariç, sanat yapma maksadı güdülmemiştir. Nazım ve nesirdeki bazı şekil ve türler birlikte kullanılmıştır, öyle ki, Klasik edebiyattaki bazı şekil ve türlerin halk edebiyatında yansımaları görülmüştür. Bazan da halk edebiyatı şekil ve türlerinin Klasik edebiyatta akisleri meydana gelmiştir. Yine, aruz ve hece vezinlerine her iki anlayışta da müştereken yer verilmiştir. İslami devir Türk edebiyatının her dönemine ait eserlerde muhteva ve şekil bakımından birçok ortak noktalar vardır. Klasik ve halk edebiyatı mensupları verdikleri eserlerde birbirlerinin tesirlerine girerler. Bu devirdeki Türki-i Basit ve Mahallileşme cereyanları, böyle gelişmelerin bir sonucudur. Tanzimattan sonraki dönemde, Klasik ve halk edebiyatlarının tesiri, gelenekten faydalanma şeklinde kendini gösterir. Son dönemdeki gelenek münakaşalarında Şeyh Galib'in yeri önemlidir. Günümüzde, Klasik ve halk şiirlerinin tesirleriyle oluşan yeni nazım şekilleri ortaya çıkmış, vezin ve kafiye uygulamalarında geleneğin izleri görülmüştür.
Korkunun edebi görüntüleri/ Peyami Safa, Ahmet Hamdi Tanpınar, Oğuz Atay'ın roman ve hikayelerinde entelektüelin korkuları

'Korkunun Edebi Görüntüleri-, Peyami Safa, Ahmet Hamdi Tanpınar, Oğuz Atay'ın Roman ve Hikayelerinde Entelektüelin Korkuları' adlı bu çalışma, roman ve hikayelerini ele alacağımız yazarların modernizm etkisiyle gelişen ve kendi yaşam öykülerinden kaynaklanan korkularını ortaya koymaya çalışmaktadır. Tezimizin temel amacını korku ve edebiyat ilişkisinin boyutlarını entelektüel düzlemde yazarlarımızın roman ve hikaye örneklerinde araştırarak korkunun nedenlerini, bireyler üzerindeki sonuçlarını belirlemek ve ulaşılan bulguları yorumlayarak edebiyat ve korku ilişkisinin temel niteliklerini yorumlamak olarak belirleyebiliriz. Bu amaca ulaşmak adına öncelikle korku, entelektüel, modernizm gibi tezimize yön veren kavramların incelenmesi gerekmektedir. Roman ve hikayelerdeki entelektüel bilinçteki kahramanların korkularının yazar kaynaklı olup olmadığını bulmak adına yazarların biyografilerini de ele almak doğru olacaktır. Genel olarak diyebiliriz ki ele aldığımız roman ve hikayelerdeki kahramanların korkularının bir kısmı yaşanmışlıklardan kaynaklanırken bir bölümü de yaşanılan devrin getirdiği sıkıntılardan kaynaklanan korkulardır. Yazarlarımızın eserlerinde çoğunlukla kahramanlarına kendi korkularını yaşatmayı tercih ettiklerini söyleyebiliriz. Yazarların kendi yaşamlarından yola çıkarak yorumlayacağımız korkularla birlikte modernizm kaynaklı entelektüel düzlemdeki korkular tezimizin asıl konusunu teşkil etmektedir.
Türk edebiyatında Kelile ve Dimne çevirileri ve Kul Mesud çevirisi (2 cilt)

Miladi 300 yıllarından günümüze gelinceye kadar çeşitli dillere çevrilmiş ve üzerinde pek çok araştırma yapılmış olan Kelile ve Dimne'nin ilk Türkçe çevirisi 14. yüzyılda Kul Mesud tarafından Aydın Oğullarından Umur Bey'in isteği üzerine yapılmıştır. Kul Mesud genel olarak Nasrullah'ın Farsça metnine sadık kalmıştır. Aydınlatıcı ve eğitici bir gayretle kaleme alındığı anlaşılan ese- rin dili oldukça sadedir. Türk Edebiyat Tarihi içinde Türkçe Kelile ve Dimne denilince akla gelen Ali Çelebi'nin Humayun-name'si olmuş, Kul Mesud ve eseri uzun müddet unutulmuş, adı hiçbir kaynakta yer almamıştır. Oysa gerek bu çevirinin ve gerekse Kelile ve Dimne'nin diğer ilk çevirilerinin edebiyat tarihimiz açısından göz ardı edilemeyecek bir öneme sahip olduğu ortadadır. Kelile ve Dimne aslında bir ahlak ve siyaset kitabıdır. Fakat dü- şünceler ve öğütler kuru bir öğretim şeklinde değil, hikayelerle verilmiştir. Alegorik bir anlatım yoluyla hayvanların insan tiple- rini karekterize ettikleri hikayeler bu nitelikleriyle hem eğlen- dirici ve hem de akılda kalıcı olmayı sağlamışlardır. Hemen hemen bütün dünya edebiyatında önemli bir yere sahip olan Kelile ve Dimne Hikayelerinin Türk dilinde yapılan ilk ve daha sonraki yüzyıllardaki çevirileri onun Türk toplumunu ne kadar çok etkilendiğini göstermesi bakımından da önemlidir.
Ali Nar ve İslamİ edebiyat düşüncesine yönelik çalışmaları

Tez çalışmamızda, İslami Edebiyatın bir bütün olarak incelenmesini savunan ve bu edebiyatın devam ettiği vurgusunu akademik camia dışında yüksek sesle dillendiren Ali Nar'ı ve İslami Edebiyat düşüncesine katkılarını konu edindik. Çalışmamızda Ali Nar'ın hayatını dikkatle inceledik ve hayatına dair dönüm noktalarını tespit ettik. Eserlerini inceleyip muhteva açısından değerlendirerek telif ve tercüme başlıkları altında dini-ilmi ve edebi olmak üzere sınıflandırdık. Tezimizin ikinci bölümünde Ali Nar'ın İslami Edebiyat düşüncesine yönelik çalışmalarını değerlendirdik ve faaliyet alanlarına göre sınıflandırdık. Bu bağlamda Ali Nar'ın İslami Edebiyata katkılarını dört başlık altında inceledik. İlk olarak içeriğini inceleyerek edebi eserlerini tanıttık. İkinci olarak İslami Edebiyat Dergisi'ni ilk sayısından son sayısına kadar inceleyip, bibliyografik kronolojisini oluşturduk. Üçüncü olarak Dünya İslami Edebiyat Birliği toplantılarını tespit edip özellikle Türkiye'de yapılmış olan toplantılara ve faaliyet raporlarına ulaşmaya çalıştık. Dördüncü ve son başlığımızda ise İslami İlimler Kültür ve Edebiyat Vakfı kısaca İSEV'in kuruluş tarihinden bu yana ulaşabildiğimiz programlarını inceleyip İSEV'in faaliyetlerini konu edindik.
Töre Dergisi üzerine bir inceleme

Yetmişli yılların basın hayatının en çarpıcı süreli yayınlarından biri olan Töre dergisi, devrinde adından çok sık söz ettirmiştir. İdeolojik amaçlar doğrultusunda çıkarılmaya başlayan derginin bir de sanat ve edebiyat boyutu vardı ki yayımladığı edebi, fikri ve günlük meselelere ait düşünce yazıları, yer verdiği kalem kavgaları bunun en açık göstergesidir. Milliyetçilik fikri yetmişli yılların hem fikir hem de hareket sahasında aktif olan fikir sistemlerinden biridir. Töre dergisinin muhtevası ve fikri yönü bu fikir sistemi üzerine kuruludur. Siyasetten sanata dergide ele alınan konulara milliyetçi fikir sistemi bakış açısıyla yaklaşılmış meseleler bu fikir sistemi ekseninde aydınlatılmıştır. Bu çalışmada öncelikle Töre dergisinin doğduğu ortam ve koşulları daha iyi ortaya koyabilmek için derginin ortaya çıktığı dönemin sosyal siyasal meselelerine değinilmiştir. Bunun hemen akabinde Türk basın tarihi kronolojik biçimde ele alınarak Türk basın hayatının gelişim süreci ve derginin Türk basın tarihindeki yeri genel bir çerçevede ifade edilmiştir. Çalışmanın esas bölümünü ise, Töre dergisinin biçim ve muhteva açısından incelenmesi kısmı oluşturmaktadır. İlk etapta biçimsel olarak ele alınan kısımda derginin dış görünümü ve iç düzenlemesi incelenerek tematik olarak belirtilmiştir. Derginin muhteva olarak incelendiği kısmında ise dergide yayımlanan yazılar 'Töre'de Dil', 'Töre'de Milliyetçilik', Töre'de Eğitim', 'Töre'de Edebiyat Sanat', 'Töre'de Kültür', 'Töre'de Türk Dünyası', 'Töre'de Milliyetçilik Karşıtı İdeolojiler' adı altında çeşitli başlıklar halinde incelenip sınıflandırılarak Töre dergisinin Türk basın tarihi ve Türk edebiyatındaki yeri ve önemi ortaya konmak istenmiştir.
Azer Yaran şiiri

Türk şiirine Rus Edebiyatından yaptığı çevirilerle büyük katkı sağlayan Azer Yaran, şiir anlayışı ve oluşturmuş olduğu şiir açısından dikkate değer bir şairdir. Hiçbir edebiyat topluluğu içerisinde yer almamış, şiirin bireysel bir yaratı olarak kalmasını, ortak anlayışın bağları ile başının hoş olmadığını savunmuştur. Memuriyet yaşamını sonlandırmasının ardından doğduğu topraklara geri dönen ve şiir hayatını merkezden uzak bir coğrafyada geçiren Azer Yaran, edebiyat odaklarından uzak kalmış, bilinçli bir yalnızlığı tercih etmiştir. Bu açıdan ismi pek duyulmamıştır. Fakat Azer Yaran gerek şiir anlayışı ve gerekse oluşturmuş olduğu şiir dili açısından Türk şiiri içerisinde farklı bir soluk olarak belirdiğinden incelenmeye müsaittir. Bu tezin yapılış amacı da şair olarak Azer Yaran'ın poetikasını, şiirinin kaynaklarını belirlemek, şiirlerini biçim, içerik, şiir dili ve metinlerarası ilişkiler açısından incelemek ve Azer Yaran şiirinin Türk şiirinde durduğu noktayı belirlemektir. Öncelikle Azer Yaran'ın hakkında yapılmış olan çalışmalar araştırılmış, sayıca az olan bu kaynaklara ulaşılmaya çalışılmış ve tezde referans olarak kullanılmıştır. Kendi yazmış olduğu ve çevirdiği eserlerin baskısı bulunmadığı için, bu eserler sahaflar vasıtasıyla temin edilmiştir. Azer Yaran'ın şiiri bağlamında diğer şiir kitaplarından da yararlanmakla birlikte çalışmada tüm şiirlerini bir arada toplayan Giz Menekşesi Toplu Şiirler (1975-2002) kitabı esas alınmıştır. Bu kitapta yer alan şiirlerden ve Azer Yaran hakkında yazılanlardan hareketle Azer Yaran'ın poetikası oluşturulmaya çalışılmış, ardından şiirlerinin kaynakları belirlenmeye çalışılmış, daha sonra ise Azer Yaran şiirleri biçim ve içerik, şiir dili, metinlerarası ilişkiler açısından incelenmeye tabi tutulmuştur. Tüm bu incelemelerin sonucunda Azer Yaran'ın özgün şiir dili ve imgeye dayalı bireyi ve toplumu aynı potada birleştiren şiiriyle Türk şiirinde önemli ve farklı bir ses olduğu sonucuna varılmıştır.
Fakir Baykurt'un romanlarında halkbilimi unsurları

Bu çalışmada yazılı ve sözlü kültür ürünlerinin, halk hafızasında yaşayan geleneklerin, göreneklerin, yazılı edebiyat ürünü olan romanlara ne derece etki etmiş olduğu Cumhuriyet Dönemi yazarlarından Fakir Baykurt'un (1929-1999) romanları; Yılanların Öcü, Irazca'nın Dirliği, Onuncu Köy, Amerikan Sargısı, Tırpan, Köygöçüren, Keklik, Kara Ahmet Destanı, Yayla, Yüksek Fırınlar, Koca Ren, Yarım Ekmek, Kaplumbağalar, Eşekli Kütüphaneci üzerinden değerlendirilmiştir. Fakir Baykurt, kendi döneminin, içinde yaşamış olduğu toplumun, her türlü kültürel özelliğini bütün doğallığıyla romanlarına aktaran bir yazardır. Onun romanları özellikle döneminin köy yaşantısını kendi iç dinamiğiyle aktarması bakımından dikkate değerdir. Üç ana bölüm halinde şekillenen bu çalışmanın birinci bölümde; yazarın hayatına, sanat anlayışına ve romanlarının özetlerine yer verilmiştir. İkinci bölüm, Dil-Anlatım, Geçiş Dönemleri, Halk Bilgisi, Bayramlar, Törenler, Kutlamalar, İnanışlar, Oyun-Eğlence-Spor, Halk Oyunları, Halk Müziği ve Müzik Aletleri, Giyim-Kuşam-Süslenme, Halk Sanatları ve Zanaatları, Halk Mimarisi, Halk Mutfağı, Dayanışma ve Yardımlaşma, Günlük Hayatla İlgili Gelenekler ve Diğer Kültür Öğeleri başlıklarından oluşmaktadır. Üçüncü bölümde ise; romanlarda karşılaşılan halk edebiyatı unsurları; Manzum Olanlar, Mensur Olanlar, Kalıplaşmış İfadeler, Aşık Edebiyatı ve Dini-Tasavvufi Edebiyat başlıkları altında ele alınmıştır. Çalışmanın sonunda varılan sonuçla birlikte, romanlarda elde edilen bütün veriler tablo halinde gösterilerek konu ve roman ölçüsünde halk kültürüne ait izlerin ne kadar görüldüğü sayısal olarak değerlendirilmiştir.
Tavşanlı'da eski Türk inançlarının izleri

Toplumlar, tarih sahnesinde izler bırakırken birçok unsurla yolları kesişmiş, bazen kesişen yolları takip etmişler bazense bu yolların kisvesine bürünmüşlerdir. Zamanın, insan ve toplum yaşamına mecburi kıldığı bu kesişmeler, sosyal, siyasi, coğrafi gibi ana etkenlerin yanı sıra akrabalık ve ticaret gibi yan etkenlerle pekişmiştir. Türkler de pek çok toplum gibi tarihi süreç içerisinde farklı inanışların, dinlerin ve kültürlerin etkisi altına girmiş, bu unsurları kendi kalıtsal özellikleriyle etkilemiş aynı zamanda da etkilenmiştir. Genel olarak; bakıldığında ise; Türklerde, diğer kültürlerle etkileşim olmasına rağmen Türklüğe ait asıl inanış ögeleri değişmemiş sadece yüzeysel bazı etkilerle zenginleşmiştir. Bu durum ise; Türk kültürünün sağlam temellere sahip olduğunu ve etkileşimlerin, değişimden çok, kültürün zenginleşmesine yardımcı olduğunu göstermektedir. Çalışmamızın birinci bölümünde; Tavşanlı'nın; tarihi, coğrafi, kültürel, ekonomik, iklimsel ve sosyal yapısı hakkında bilgi verilmektedir. Bundaki maksadımız, çalışmamızın ana konusuna geçmeden önce çalışma yaptığımız alan hakkında bilgi sahibi olmamızdır. Çalışmamızın ikinci bölümünde; tarih boyunca Türklerin etkileşim içinde bulunduğu dinler ve bu dinlerin Türk kültüründeki silinmez izleri tespit edilmeye çalışıldı. Üçüncü bölümde ise; Türklerin belki de binlerce yıl benimsediği ve halen de çoğu Türk topluluğunda farklı kimliklerle yaşatılan, Gök Tanrı Dini'nin izlerinin geçmişşten günümüze hem ülkemizde hem de yörede tespitine çalışılmıştır. Dördüncü bölümümüzde ise; insan hayatının geçiş dönemleri; evlenme, doğum, ad alma, nişan, düğün ve ölüm gibi insani, aynı zamanda da sosyolojik olaylara yer verilerek, kısmen de bu olayların tahlillerine çalışılmıştır. Genel itibarıyla; çalışmamız, yöredeki inanışları tespite çalışmış, tarihten günümüze kadar uzanan köprüye yeni ilmekler kazandırmak amacıyla hazırlanmıştır. Çalışma sonucunda görülmüştür ki: Türkler; hareketli mizaçlarıyla pek çok kültür dairesinin sınırlarını aşmış ve kültürlerinin etkilenmesinden daha fazla, diğer kültürleri etkilemişlerdir. Tüm bunları yaparken de benliklerinden ve kalıtsal özelliklerinden ödün vermeden, kimliklerini koruyarak yapmışlardır. Çalışmamızın sonucunda, elde ettiğimiz verilere de dayanarak yukarıda belirttiğimiz görüşlere ulaşılmıştır.
Kütahya ili Hüseyin Gazi Ocağına bağlı cem ritüelleri

Kütahya tarihi süreçte farklı kültürlere ev sahipliği yapmış önemli yerleşim merkezlerinden biridir. Friglerle başlayan tarihi süreç sırasıyla Romalılar, Bizanslılar, Selçuklular, Germiyanoğulları ve Osmanlı Devletiyle devam etmiştir. Bu süreç içerisinde birçok medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Kütahya, kültürel açıdan ve tarihe kaynaklık etmesi bakımından önem arz etmektedir. Bu bölgede yaşayan Türkmenlerin oluşturduğu kültürel faaliyetlerde göz ardı edilemez. Bu faaliyetleri, ortaya koymak için yapılan, bu çalışma ile Alevi-Bektaşilerin bugüne kadar sır gibi saklanan cemleri gün yüzüne çıkarılmaya çalışılacaktır. Çalışmamızın giriş bölümünde, Kütahya hakkında bilgi verilmiş, sonrasında, kült, ocak, dede, ayin-i cem kavramları ele alınmıştır. Ayrıca, Alevilik ve ocaklar üzerine, Türkiye ve Kütahya'da yapılmış çalışmalara kronolojik olarak yer verilmiştir. Kütahya'nın Körs Köyü'ndeki Hüseyin Gazi Ocağı merkezli, cem ritüelleri ile ilgili çalışmamız iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; eski Türk dini, ocak kültü ve ocak kültünün diğer kültlerle ilişkisi, Alevi-Bektaşi kültüründe ocak, ocakların hiyerarşik yapısı, ocakların sayısı ve adları, ocakların, ocakzade dedelerin işlev ve görevleri, ocakzade dedeler ile kamların benzerliği, Anadolu Alevi ocaklarından Hüseyin Gazi Ocağı, Kütahya Aleviliği ve Hüseyin Gazi Ocağı arasındaki ilişki ortaya konmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde ise; tezin amacına uygun olarak, Hüseyin Gazi'nin hayatı, Kütahya'da Hüseyin Gazi'nin Türbesi, Hüseyin Gazi Erkanı, Kütahya ili Hüseyin Gazi Ocağı cem ritüelleri ve yapılış amacına göre cemler incelenmiştir. Bu çalışmada, Kütahya ili Hüseyin Gazi Ocağı merkez alınarak Alevilik ve cem ritüelleri hakkında bilgi verilmiştir. Bu alanda çalışma yapacak, bilim insanlarına yol gösterici olmasını temenni ederim.
Türkiye Türkçesi ağızlarında zarflar ve zarf yapımı

YE TÜRKÇES AĞIZLARINDA ZARFLAR VE ZARF YAPIMIÖnder SEZERTürk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Mayıs 2006 Danışman: Prof. Dr. Gürer GÜLSEV NBu çalışmada ağızlarda kullanılan zarflar ve bu zarfların nasıl yapıldığı tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu çalışma sürecinde daha önce yapılmış olan 52 ilin ağız çalışmaları fişlenmiştir. ncelenen eserlerin birçoğunda müstakil zarfların ele alındığı bölümler vardır. Ancak bu çalışmada adı geçen eserlerin zarflar bölümündenfaydalanılmakla beraber asıl olarak metin bölümleri kullanılmıştır. Fişleme sonucunda Standart Türkiye Türkçesinde bulunan veya kullanılmayan yapılar Türkiye TürkçesiAğızlarındaki fonetik varyantlarıyla birlikte verilmiştir. Yapılan çalışma sonucundaağızlarda, kullanılan zarflar ve bu zarfların hangi yollarla yapıldığı belirlenmeye çalışılmıştır. Bunun sonucunda zarf yapma yolları: Fiillere gelen zarf-fiil ekleri: gerçekzarf-fiil ekleri, birleşik zarf-fiil ekleri; isimlere geleneklerle yapılanlar ve kelimelerle yapılan zarflar olarak tespit edilip, bunlar fonetik şekilleriyle ortaya konmaya çalışılmıştır.