turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği sürecinde Türkiye'de polis kaynaklı insan hakları ihlalleri ve çözüm arayışları

İnsan hakları, insanlığın ortak değerleri olarak 21 yüzyılın üstün değerlerinden biri haline gelmiştir. Uzun süren bir mücadele sonrasında insanın haklarının farkındalığına varması ve onu yücelterek bir koruma mekanizmasıyla taçlandırması, tüm insanlığın bu değerlere sahip çıkmasını gerektirmektedir. İnsan hakları en geniş anamda siyasal meşruluğun bir ölçütüdür. Devletler insan haklarını korudukları ölçüde meşrudurlar. Günümüz koşulları, toplumları, bölgesel birlikteliklere zorlamaktadır. Türkiye, Avrupa Birliği üyelik sürecindeki kararlılığını altına imza koyduğu uluslararası sözleşme/anlaşmalarla ortaya koymuştur. Bu kararlılık Türk toplumunun tüm kesimlerinde olduğu gibi polis teşkilatının da gelişmelere duyarlı olarak daha hassas hareket etmesini ve yeni atılımlar yapmasını zorunlu kılmaktadır. Bu atılımların motor gücünü Avrupa Birliği süreci oluşturmakla birlikte, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin varlık sebebi olan ve yapılacak her türlü iyileştirmeye fazlasıyla layık olan Türk insanının huzurlu ve müreffeh bir hayata kavuşması elbette en başta devletin görevidir. Bu çalışmada temel olarak; Türkiye'nin Avrupa Birliği sürecinde yaşadığı değişimlerin Türk Polis Teşkilatı'na yansımaları ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları doğrultusunda polis uygulamalarının değerlendirilerek, insan hakları ihlallerine neden olan etkenler ve bunları ortadan kaldırmaya yönelik çözüm arayışları ele alınmıştır. Tarama modeli kullanılarak tez konusuyla ilgili yazılı belgeler sistemli bir şekilde incelenmiş ve alan yazın taraması yapılmış, sonuçların ortaya konulmasından sonra sonuç ve öneriler izah edilmiştir. Kaynak ve literatür taraması yapılarak oluşturulan çalışmamızda kısaca şu sonuçlara varılmıştır: Türkiye'de polis uygulamalarından kaynaklanan bir insan hakları sorunu vardır. Ve fakat bu sorunu cesurca ortaya koyup, polisi kötü muameleye iten problemleri çözmeyi amaçlayan yapısall girişimler olması gerekenden azdır. Türkiye, Avrupa Birliği sürecinde etkili bir değişim geçirmektedir. Bu değişim toplumsal yapıyı ve dolayısıyla Türk Polis Teşkilatı'nı da olumlu yönde etkilemektedir. AİHM kararları incelendiğinde Türkiye aleyhine verilen ve adeta demokratikleşme ölçütü kabul edilen mahkumiyet kararlarının, polis teşkilatında yapılacak zaruri düzenlemelerle asgariye indirileceği açıktır.
Sigorta sözleşmelerinde akit öncesi ihbar külfeti ve buna bağlanan hukuki sonuçlar

Sigorta sözleşmelerinde sigorta ettiren tarafından yerine getirilmesi gereken ihbar, gerek mahiyeti gerekse müeyyideleri açısından büyük öneme sahiptir. Konuya ilişkin esas düzenleme 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1435 ila 1443. maddeleri arasında düzenlenmiştir. Mülga 6762 sayılı Kanuna nazaran daha geniş ve ayrıntılı maddeler sevk edilmesine rağmen, ihbarın önemi nedeniyle bazı konular yeni Kanun döneminde de tartışılmaya devam edilecektir. Bu çalışmada ihbarın özel olarak düzenlenmesinin nedenleri, ihbarın kim tarafından kimlere karşı yerine getirileceği, ihbarın konusu, ihbarın hukuki niteliği ve son olarak ihbarın gereği gibi yerine getirilmemesi durumunda ortaya çıkan hüküm ve sonuçlar incelenmeye çalışılmıştır.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ışığında dostane çözüm yolu

Dostane çözüm yolu, ulusalüstü insan hakları denetim organlarına yapılan başvuruların ihlal olup olmadığına ilişkin nihai bir karar verilmeksizin sona ermesini sağlamaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde dostane çözüm yolunun türleri ve benzer kurumlardan farkları incelenecek, ikinci bölümünde ise AİHS dışındaki ulusalüstü insan hakları belgeleri çerçevesinde dostane çözüm yolunun uygulanması ele alınacaktır. Üçüncü bölümde AİHS'nin yürürlüğe girmesinden bugüne kadar dostane çözüm yolunun uygulanması anlatılarak dostane çözüm girişimlerinin başarısız olması halinde başvurulan tek taraflı bildirim sonucu davaların kayıttan düşürülmesi usulü incelenecektir. Son bölümde ise dostane çözüm ve tek taraflı bildirimlere yönelik doktrinde belirtilen görüşler değerlendirilmek suretiyle önerilerde bulunulacaktır.
İlaç üreticilerinin ilaç tanıtım faaliyetlerinden kaynaklanan hukuki sorumlulukları

Geçmişi yüzyıllar öncesine dayanan ilaç kavramı; tıbbi müstehzar, beşeri ilaç gibi çeşitli kavramlarla eşdeğer anlamda kullanılmaktadır. İlk tedavi yöntemlerine dair kanıtlar Sümerlere ait olsa da, ilk ilacın M. Ö. 1500'lerde Mısır'da kullanılmaya başlanıldığı bilinmektedir. Önceleri eczacılar tarafından kişiye ya da küçük gruplara özel olarak üretilen ilaçlar, bilim ve teknolojinin ilerlemesiyle endüstriyel şekilde üretilmeye başlanılmış ve ilaç endüstrisi oluşmuştur. İlaç endüstrisi tarafından geliştirilen ilaçlar; ilaç üreticileri ya da ruhsat sahipleri tarafından insanların kullanımına sunulmaktadır. Ruhsatı alınarak piyasaya sürülen ilaçlar; çeşitli tanıtım yöntemleri kullanılarak, sağlık kurum ve kuruluşlarında sağlık meslek mensuplarına anlatılmakta, hekim ve eczacılar vasıtasıyla ihtiyacı olan hastalara ulaşımı sağlanmaktadır. İlaç üreticileri tarafından kullanılan tanıtım yöntemleri, çalışmamızın özünü oluşturmakta ve ilaç üreticilerinin tanıtım faaliyetlerinden kaynaklanan sorumlulukları araştırılmaktadır. Bu kapsamda çalışmamızın ilk bölümünde İlaç kavramı, ilaçların tarihsel gelişimi ve karşılaştırmalı hukuk araştırılmıştır. Çalışmamızın ikinci bölümünde ilaç üreticilerinin ilaç tanıtım faaliyetleri incelenmiş ve son bölümünde de ilaç üreticilerinin tanıtım faaliyetlerinden kaynaklanan sorumlulukları analiz edilmiştir. Bu çalışmada; ilaç üreticilerinin ürün tanıtım faaliyetlerinin çok büyük bir bölümünü gerçekleştiren ürün tanıtım temsilcileri ile görüşmeler yapılmış, Türkiye'de faaliyet gösteren ilaç üreticilerinin hukuki sorumlulukları hakkındaki farkındalık düzeyleri ve yaklaşımları araştırılmıştır. Araştırma sonucunda, ürün satış temsilcilerinin tanıtım faaliyetlerinde Sağlık Bakanlığı mevzuatı ile firma tanıtım yönergesinin daha çok dikkate alındığı, ürün satış temsilcilerinin genel olarak yasal düzenlemeler hakkında yeterli bilgiye sahip olmadıkları ortaya konulmuştur. Tanıtım faaliyetlerinin daha etkili ve verimli olması açısından satış baskısının ortadan kaldırılması, uygun ziyaret olanaklarının sağlanması, ürün satış temsilcilerinin mesleki kabul ve tanımlamalarının yapılması ile mesleğe yönelik evrensel, mesleki etik ve yasal kuralların oluşturulması gibi öneriler sunulmuştur.
İdari işlem veya eylem yapılması için idari makamlara başvuru ve sonuçları

Bu çalışmada, İdari Yargılama Usulü Kanunu kapsamında idari işlem ve idari eylemin tanımlarına değinilerek, idarenin tek yanlı ve iki yanlı idari işlem ve eylemin yapılmasına ilişkin, idari makamlara ilgili kişilerin başvuru şekilleri ve işleyen süreç bağlamında idarenin kararını sarih veya zımni olarak beyanlarına, İdari Yargılama Usulü Kanununun ilgili kişilere tanımış olduğu yasal sürelere ve yasal süre içerisinde davanın ilerleme şekillerine göre ilgililerin haklarına değinilmiştir. Bu kapsamda, bir idari işlem veya idari eylemin yapılması için, İdari Yargılama Usulü Kanununun 10'uncu maddesi gereğince yasal sürecin hangi şartlarda işletildiği, adı geçen yasa uyarınca, idarenin yasal süreler içerisinde sessiz kalması, kesin cevap vermemesi veya yapılan başvurulara cevap vermesi halinde ilgili kişilerin hangi yönde ilerlemesi gerektiği konuları ele alınmıştır. Aynı zamanda, İdari Yargılama Usulü Kanununun 10'uncu maddesinin vergi hukuku alanında özel uygulaması olan Gümrük Vergisi Kanununa, bu kapsamda Gümrük İdaresi ve mükellefler arasında çıkan vergi uyuşmazlıklarına ilişkin çözüm yollarına; buna bağlı olarak uzlaşma veya itiraz yollarına başvuru yapacak olan tarafların yasal süreleri ve başvuru şekilleri hakkındaki konuları incelenmiştir. İdari Yargılama Usulü Kanununun 11'inci maddesi ile üst makamlara başvuru şekilleri ve dava süreleri ile ilgili bilgilere yer verilmiş ve Danıştay kararları ışığında, adı geçen Kanunlar irdelenmiştir.
İcra kefaletnameleri

Kefalet sözleşmesi, kişisel teminat sözleşmeleri arasında önemli bir yere sahiptir. Bu sözleşme ile kefil alacaklıya karşı, borçlunun borcunu ifa etmemesinin sonuçlarından kişisel olarak sorumlu olmayı üstlenir. Çalışmamızın konusunu oluşturan İcra Kefaletnameleri kefalet sözleşmesinin bir türü olarak karşımıza çıkmaktadır. İcra ve İflas Kanunu'nun 38. maddesinde düzenlenen icra kefaletnamesi ile kefil, icra takibine konu edilen bir borcu kısmen veya tamamen ödemeyi taahhüt eder. İcra kefaletnamelerinin şekline ve şartlarına ilişkin İİK'da herhangi bir düzenleme bulunmadığından geçerli bir icra kefaletnamesinden bahsedilebilmesi için hangi kuralların uygulama alanı bulacağı doktrinde ve Yargıtay kararlarında tartışma konusu olmuştur. Buna ilişkin tartışmalar çalışmamızda ayrıntılı olarak incelenmiştir. İcra kefaletnameleri İİK'da açıkça ilam niteliğinde belgeler arasında düzenlenmiş olduğundan icra kefilinin takibi de kural olarak ilamlı icra yoluyla yapılacaktır. Çalışmamızın ilk bölümünde genel olarak kefalet sözleşmesi ve icra kefaleti kavramı ile hukuki niteliği incelenmiştir. İkinci bölümde ise icra kefaletinin şartlarına ilişkin tartışmalara yer verilmiş ayrıca icra kefilinin sorumluluğunun kapsamı ele alınmıştır. Son bölümde ise icra kefiline karşı yapılacak takibin özelikleri incelenmiştir.
Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yüklenicinin temerrüdünün sonuçları

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, yüklenicinin bir yapı meydana getirmeyi ve bu yapıyı teslim etmeyi, arsa sahibinin de bunun karşılığı olarak belirli arsa paylarının mülkiyetini devretmeyi üstlendiği çifte tipli bir karma sözleşmedir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ani- sürekli karmaşığı yapıdadır. Ayrıca, resmi şekle tabi olup farklı düzenleniş biçimleri mevcuttur. Yüklenicinin muaccel olan ve imkansız olmayan teslim borcunu ifa etmemesi halinde temerrüt olgusu ortaya çıkar. Temerrüdün meydana gelmesi üzerine arsa sahibi ifayı isteyebilir ya da sözleşmeyi sona erdirebilir. Sözleşmenin geriye etkili olarak sona erdirilip erdirilemeyeceği doktrinde tartışma konusudur. Son olarak, yüklenici temerrüde düşmede kusurluysa arsa sahibi tazminat talep edebilir. Tazminatın kapsamı yüklenicinin seçmiş olduğu hakka göre farklılıklar taşır.
Anayasa Mahkemesi kararları ışığında bireysel başvuru kurumunun incelenmesi

hak ve özgürlüklerin korunması ve gelişimi hukuk devletinin bir yükümlülüğüdür. Öncelikle bu görev idari organlar ile bağımsız ve tarafsız mahkemelere aittir. Bireysel başvuru, yargı kararıyla veya idari tasarrufla oluşan kamu gücünün temel hak ve özgürlükleri ihlal edilip etmediği çerçevesiyle sınırlı, kendine özgü, olağanüstü ve ikincil nitelikli bir hak arama yöntemidir. Bireysel başvuru yoluna başvurabilmek için; yargısal veya idari başvuru yollarının tüketilmesi, bu yollara başvurunun kusurlu olarak kaçırılmaması, ihlal iddialarının başvuru yollarında ileri sürülmesi gerekir. Tüm bu şartlar yerine getirildikten sonra Anayasa Mahkemesine başvurulabilir. Mahkeme, incelemeyi belirli kısıtlamalar çerçevesinde yapmaktadır. Anayasa'da düzenlenen temel hak ve özgürlükler ile Türkiye'nin taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Ek Protokollerinde düzenlenen haklar kapsamında inceleme yapılmaktadır. Buna karşın kanun yolunda gözetilmesi gereken iddialar incelenmemekte, koruma, tüm temel hak ve özgürlükler bakımından sağlanmamaktadır. Tez çalışmasının ana konusu; Bireysel başvurunun etkili bir hukuk yolu olup olmadığının Anayasa Mahkemesi kararları eşliğinde incelenmesidir. Belirttiğimiz kapsam dahilinde tez çalışmamız giriş, iki bölüm ve sonuç kısımlarından oluşmaktadır. Tezimizin birinci bölümünde; bireysel başvurunun hukuk sistemimizde kabul edilmesinin nedenleri ile bireysel başvurunun ön inceleme ve kabul edilebilirlik aşamaları incelenmiştir. Bu aşamada özellikle Almanya anayasa şikayeti kurumu ile bireysel başvuru kurumlarının örtüşen ve örtüşmeyen noktaları ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Bu noktada Anayasa Mahkemesinin bireysel başvuru uygulamaları irdelenmiştir. Tezin ikinci bölümünde; Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurular sonucunda verdiği kararlar eleştirel bakış açısıyla değerlendirilmiş ve Anayasa Mahkemesi kararlarının hukuki sonuçları, yargı kararlarına etkisi ve temel hak ve özgürlüklere olumlu bir katkısının olup olmadığı yorumlanmaya çalışılmıştır. Sonuç kısmında ise; çalışmada tespit ettiğimiz hususlar özet olarak ele alınıp buna bağlı olarak çözüm önerileri sunulmuştur.
Gemi işletmeyen taşıyan

Konteyner taşımacılığı sadece multimodal taşımaların gelişimini sağlamaklakalmamış diğer yandan taşıma sahnesine yeni aktörlerin çıkmasına sebep olmuştur. Tamamen konteyner taşımacılığın ihtiyaçlarından doğan bu yeni aktörlerden biri de, gemi işletmeyen taşıyan olarak adlandırabileceğimiz NVOCC'dir. NVOCC deniz taşımasının yapıldığı gemiyi işletmeyentaşıyanlar olarak tanımlanabilir. Asıl taşıyanla ilişkilerinde ise yükletenkonumundadırlar. Yapılan tanımlar NVOCC'lerin yük ilgilileri ile ilişkilerindetaşıyan mı yoksa taşıma işleri komisyoncusu mu olarak nitelendirileceği sorusuna cevap aramaktadır. Uluslararası alanda yeknesak düzenlemelere ihtiyaç duyan bu kavramın incelemesi ile NVOCC'nin ticari ilişkilerinin niteliği ve düzenlenen taşımabelgelerinin özellikleri ortaya konulmaktadır.
Kamu mali yönetiminde Sayıştay'ın yeri ve Sayıştay denetimi

Türkiye Cumhuriyeti Anayasaları'nın tümünde yer alan Sayıştay, kurumsal yapının en önemli parçalarından biridir. Kamu kaynaklarının kullanımında şeffaflık ve hesap verilebilirlik anlayışının yerleşmesi adına ve kamu mali yönetim sistemindeki hızlı değişim Sayıştay'ın görev ve sorumluluklarını arttırmıştır. Çalışmanın amacı; Türkiye'de Sayıştay kurumunun gelişimini, yapısını, işlevlerini ortaya koymak ve dünya üzerinden belirli örneklerle birlikte Sayıştay kurumunun görev ve yetkilerini tanımlamaktır. Çalışmanın ilk bölümünde Türkiye'de Sayıştay kurumunun tarihsel gelişimi ve işlevlerine yer verilmiş, ikinci bölümünde mali denetim kavramıyla birlikte kamu mali denetimi, denetim kavramı ve performans denetimi kavramları açıklanmış, son bölümde ise kamu mali denetiminde Sayıştay kurumu ve seçilmiş bazı ülke Sayıştayları açıklanmaya çalışılmıştır.
Borçlar Hukuku ve İş Hukuku açısından işverenin iş kazası ve meslek hastalığından doğan hukuki sorumluluğu

Bu çalışmada işverenin iş kazası ve meslek hastalığından doğan hukuki sorumluluğu, borçlar hukuku ve iş hukuku açısından incelenmiştir. Çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, iş kazası ve meslek hastalığı kavramsal olarak irdelenmiştir. Her iki kavramın da tanımı yapılmış ve aralarındaki farklılıklar da göz önünde bulundurularak unsurları belirlenmiştir. İkinci bölümde, işverenin işçiyi gözetme borcu, niteliği ve kapsamı üzerinde durulmuştur. Yine aynı bölümde, gözetme borcunun içinde yer alan yükümlülüklerden biri olan işverenin işçi sağlığı ve iş güvenliği önlemleri alma yükümlülüğü incelenmiştir. Bu yükümlülüğe, hem özel hukuk düzenlemeleri hem de kamu hukuku düzenlemeleri açısından bakılmıştır. Üçüncü bölümde ise, işverenin, iş kazası ve meslek hastalığından doğan sorumluluğunun hukuki niteliğine ilişkin doktrindeki ve uygulamadaki görüşler ortaya konmuştur. Son alarak da işvereni, bu sorumluluktan kurtaran nedenler üzerinde durulmuştur.
Uluslararası Adalet Divanının sınır anlaşmazlıklarının çözümündeki rolü

Bu tezde, ülkeler arasında ortaya çıkan sınır anlaşmazlıklarının çözümündeUluslararası Adalet Divanı'nın rolü ele alınacaktır. Sınır anlaşmazlıkları siyasi nedenlerden dolayı ortaya çıkmakta ve hukukçular genel olarak sınır anlaşmazlığıkonusunda, sınır hattı tayini anlaşmazlığı ile tartışmalı bir bölge üzerindeki egemenlik hakkı anlaşmazlığını birbirinden ayırmaktadır. Uluslararası Adalet Divanı sınır anlaşmazlıklarının çözümünde önemli katkılarda bulunmuştur. Uyuşmazlık içerisinde bulunan tarafların müracaatı ile hukuki, siyasi ya da ekonomik temelli anlaşmazlıkçözümlerinde Uluslararası Adalet Divanı'nın (38. madde de açık olarak görüldüğü gibi)çok önemli bir rolü vardır. Tezde aynı zamanda, sınır anlaşmazlıklarında kullanılan ispat delillerinden, bu alandaki geçmişşte verilmiş hükümlerden ve içtihatlardan bahsedilmiş olup, ayrıca ispatdelilleri; kartografik delil, anlaşmazlığın tarihi delilleri, anlaşmazlık taraflarınınmahkemeye müracaat sonrasında izleyecekleri yollar, karşılıklı egemenlik ve özgürlükdelilleri olarak açıklanmaktadır.
Birleşmiş Milletler çocuk hakları sözleşmesi çerçevesinde çocuğun ihmal ve istismardan korunma hakkı

Dünya genelinde çocukların büyük bir kısmı, her ortamda ihmale ve istismara maruz kalmaktadır. Sosyolojik ve küresel olgular şeklinde tarif edilen ihmal ve istismar eylemleri, çocuğun fiziksel ve zihinsel bütünlüğüne zarar vermekte ve çocukların haklarından yararlanmasını engellemektedir. Çocukları hak temelli koruma anlayışı ile hazırlanan Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi, çocuğun ihmal ve istismardan korunmasında taraf devletleri yükümlü tutmaktadır. Bu çalışmanın amacı söz konusu yükümlülüklerin içeriğini ve kapsamını belirlemektir. Özellikle ihmal ve istismara karşı özel olarak korunması gereken çocuklara değinilerek, devletlerin bu konuda daha hassas olmaları gerektiği vurgulanmıştır. Ayrıca çalışmanın amacına ulaşması için çocuk, çocukluk ve çocuk hakları kavramsal ve tarihsel açıdan incelenmiştir.
Türk hukukunda kat maliklerinin hakları ve yükümlülükleri

Kat mülkiyeti, günümüzde önem arz eden bir kurumdur. Bu kurum, tarihte birçok hukuk sisteminde ihtiyaç duyulan bir uygulama olmuş ve bu sebeple kendisine yer bulmuş bir kurumdur. Günümüzde ise ekonomik zorluklar, şehirlere göçler, konut sıkıntıları gibi sebeplerle bu kurumun önem derecesi artmıştır. Ülkemizde de kabul edilen kat mülkiyeti kurumunun sağlıklı bir şekilde uygulanabilmesi açısından kat maliklerine bazı haklar verilmiş, bunun yanında ise bazı yükümlülükler yüklenmiştir. Kat maliklerinin sahip olduğu hakların bir kısmı tek başlarına maliki oldukları yer ile ilgiliyken diğer bir kısmı da ortak yerlere ve yönetime ilişkin haklardır. Kat maliklerinin sahip oldukları hakların yanında bir de uymakla yükümlü oldukları bazı kurallar da mevcuttur. Bu kurallar birlikte yaşamanın bir gerekliliğidir ve bunlara uymamanın ciddi sonuçları olabilmektedir. Tezimizde kat maliklerinin sahip olduğu hakların ve uymakla yükümlü oldukları kuralların neler olduğundan bahsettikten sonra yükümlülüklere uymayan kat maliklerinin karşılaşabilecekleri yaptırımlar incelenmiştir.
Zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suçu (TCK. madde 256)

Devlet olmanın en önemli özelliklerinin başında, yasal güç kullanma tekelini elinde bulundurma gelmektedir. Devlet bu gücü emrindeki kolluk kuvvetleri vasıtasıyla kullanır. Başta Polis ve Jandarma olmak üzere diğer kolluk kuvvetlerinin, görevlerini yapabilmeleri için, yasalar kendilerine zor kullanma yetkisi vermiştir. Ancak bu yetkilere en son çare olarak başvurmak ve orantılı olarak kullanmak zorundadırlar. Kolluk kuvvetleri orantısız olarak kuvvet kullanmaları halinde, Türk Ceza Kanunu'nun 256. maddesine istinaden, kasten yaralama suçlarının nitelikli hallerine göre cezalandırılması hüküm altına alınmıştır. Bu çalışmada; konu detaylı olarak incelenmiş ve orantısız güç kullanma hallerinde, faillere uygulanacak cezalar incelenmiştir. Konu ile ilgili eleştiri ve önerilerimizi de kapsayan sonuç bölümü ile çalışma bitirilmiştir.
Milletlerarası Özel Hukukta finansal kiralama sözleşmesi

Bu çalışma milletlerarası özel hukukta finansal kiralama sözleşmesine uygulanacak hukuk hakkındadır. Milletlerarası Özel Hukukta finansal sözleşmesi uluslararası finansal kiralamayı da kapsayan daha kapsamlı bir kavramdır. Tezde genel anlamda Türk Hukukunda finansal kiralama sözleşmesinin nasıl düzenlendiği, tarafların hak ve borçları, sözleşmenin çeşitleri ve şekli gibi konularda da bilgiler verilmiştir. Bununla birlikte Türkiye'nin taraf olmadığı uluslararası finansal kiralama işlemleri hakkında unidroit konvansiyonu hükümleri de çalışmanın içinde yer almıştır. Milletlerarası Özel Hukukta finansal kiralama sözleşmelerine uygulanacak hukuku tespit edebilmek için, subjektif ve objektif yöntem kullanılmaktadır. Bu kavramlar tüm detayları ile çalışma kapsamında yer almıştır. Ayrıca, sözleşmeye uygulanacak hukukun kapsamı dışında kalan şekil ve ehliyet konuları ile kamu düzeni ve doğrudan uygulanan kuralların etkisi, çalışma da değinilen diğer konuları oluşturmaktadır. Çalışmada, Avrupa Birliği, İsviçre, İngiltere ve Amerika Birleşik Devletlerinde de konunun nasıl düzenlendiği açıklanmıştır.
Dava konusunun devri

Bir hak veya mala sahip olan bir kişi, bu sahip olduğu hak veya mal üzerinde serbest bir şekilde tasarruf edebilir. Fakat söz konusu edilen bu hak veya mal bir davanın tarafları arasında bir çekişmeye konu teşkil ederek, dava sırasında davanın taraflarından birisince devredilirse, bu devir ile maddi hukukta ortaya çıkan değişikliğin açılmış olan dava üzerindeki usuli etkisi medeni usul hukukunda dava konusunun devri kurumu ile çözülmesi gereken bir sorun olarak ortaya çıkar. Zira, böyle bir durumda, devreden tarafın dava konusu mal veya hak üzerindeki sıfatı üçüncü kişiye geçeceği için, davanın sıfat yokluğundan esastan reddedilmesi sonucunu doğurur ve davaya artık bu haliyle devam edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanunu madde 125'e göre, davalı taraf dava konusunu dava sırasında bir üçüncü kişiye devrederse, davacı tarafın iki seçimlik hakkı söz konusu olmaktadır: 1-) Dilerse, devreden ile olan davasından vazgeçerek, dava konusunu devralmış olan üçüncü kişiye karşı davayı yöneltir; 2-) Dilerse, dava konusunu başkasına devretmiş olan tarafla arasındaki davayı, tazminat davasına çevirir. Dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa, devralmış olan kişi, görülmekte olan davada kendiliğinden davacı yerine geçeceği ve dava kaldığı yerden devam edeceği için, davalının bir seçim hakkı yoktur. Görüldüğü üzere, dava konusunun devrinde öngörülen bu sisteme göre, devreden tarafın seçimi sonucunda, dava üçüncü kişiye yöneltildiği zaman taraf işlemi sebebine dayanan kanuni taraf değişikliği, tazminata çevrildiği zaman ise dava konusunda bir değişiklik, yani dava değişikliği ortaya çıkmaktadır. Ancak, davacının dava konusunu devretmesi halinde, taraf işlemi sebebine göre değil, kendiliğinden gerçekleşen bir kanuni taraf değişikliği söz konusudur.