2015-2016 tarihleri arasında genel pediatri bilim dalına başvuran vakalarda vücut kompozisyon analizi ve vitamin D düzeyinin incelenmesi

Giriş ve Amaç: Malnütrisyon günümüzde vücut kitle indeksinin aşırı fazla ve az olması şeklinde tanımlanmaktadır. Her ikisi de dünya çapında önemli bir sağlık sorunudur. Kemik kitlesi oluşumunda başta genetik özellikler olmak üzere, konstitüsyonel ve nutrisyonel faktörler, yaşam şekli, fiziksel aktivite, hormonlar gibi çevresel faktörlerin sorumludur. Normal kemik mineral dengesinin sürdürülmesinde başlıca rol oynayan D vitamini vücudumuzun pek çok yerinde önemli görevleri olan bir vitamindir. D vitamini düzeylerinin incelenmesi çocuklarda malnütrisyonun değerlendirilmesinde önemlidir. Çalışmamızda, Genel Pediatri Bilim Dalı'na başvuran olguların nütrisyonel durumlarını ve 25 D vitamini düzeylerini belirlemek ve aralarındakı ilişkiyi ortaya koymak amaçlandı. Yöntem: Çalışmaya 2015- 2016 yılları arasında Genel Pediatri Bilim Dalı'na başvuran 279 olgu alındı. Tüm olgulara İn-body 230 cihazı ile vücut kompozisyon analizi yapıldı, nütrisyonel antropometrik ölçüm ve indeksler ile BİA verileri değerlendirildi. Olguların düşük, normal, fazla tartılı ve obezite oranları belirlendi. Yetersiz beslenen, obez, halsizlik, yorgunluk, ekstremite ağrıları gibi yakınmaları olan olgularda istenmiş olan serum 25 D vitamini düzeyi incelendi. Boy, tartı, VKİ'leri belirlendi. D vitamini, cinsiyet ve yaşlara göre ilişkileri incelendi, korelasiyon analizi yapıldı. Olguların malnutre olanları diyetisyene yönlendirildi. Çalışmada elde edilen verilerin değerlendirilmesinde istatistiksel analiz için SPSS paket programı 24,0 versiyonu kullanıldı. P<0, 05 olması anlamlı kabul edildiBulgular: Çalışmaya 123'ü kız (%44,1), 156'sı erkek (%55,9) olmak üzere toplam 279 olgu alındı. Çalışmaya katılan tüm çocukların yaşları 2 ile 17 yıl arasında değişmekte olup, ortalama 10,0 3,6 yıl olarak saptanmıştır. Çalışmamızda 106 olgunun 25 D vitamini düzeylerine bakılmıştı. Çalışmaya katılan olguların D vitamini düzeyi ortalama 23,3 12, 0 (5,20-64,4) ng/ml saptandı. Çalışmaya katılan olguların %18,6'ı (n=52) zayıf, % 47 ,3'ü (n=132) normal, %14,7'si (n=41) fazla tartılı ve %19,4'ü (n=54) obezdi. Düşük, normal, fazla tartılı ve obez olguların ortalama D vitamini düzeyi sırasıyla 22,9 13, 5 ng/ml; 25,8 11, 8 ng/ml; 20,7 7, 76 ng/ml ve 17,9 9, 69 ng/ml bulundu. Olgularda obezite arttıkça D vitamini düzeyinin azaldığı görüldü, ancak aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Çalışmaya katılan tüm olguların cinsiyete göre BİA verileri karşılaştırıldığında vücut su, protein, mineral, yağsız ağırlık miktarı, kas ve vücut yağ kitlesi arasında istatistiksel olarak anlamlı derecede fark (p<0,05) saptandı. VKİ sınıflandırmasına göre BİA verileri karşılaştırıldığında; Vücut su, protein, mineral, yağsız ağırlık miktarı, kas ve yağ kitlesi, bazal metobolizma hız arasında istatistiksel anlamlı derecede fark saptandı (p<0,05). Serum 25 D vitamini düzeyi kızlarda kendi yaş grupları ile karşılaştırılma yapıldığında ergenlik döneminde erkeklere göre daha düşük bulundu (p<0,05). VKİ cinsiyete göre karşılaştırıdığında erkeklerde obezite sıklığı fazla idi. Sonuç: Çalışmada, ergenlik döneminde erkeklerde obezite sıklığı artarken, kızlarda 25 D vitamini düzeyinin azaldığı bulunmuştur.