turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Representation of Nature in D. H. Lawrence's Women in Love and The Plumed Serpent and Virginia Woolf's The Voyage Out and Orlando: A biography

Bu çalışma D. H. Lawrence ve Virginia Woolf'un doğa tasvirlerini inceleyerek, yazarların romanlarında birey-doğa ilişkisini ortaya koyar. Öncelikle, bu yazarların doğa kullanımlarını inceleyen çeşitli eleştirmenlerin farklı görüşleri ve bu yazarların doğayı nasıl ele aldıkları genel olarak değerlendirilmektedir. Bu eleştirel genel değerlendirme sonucunda, birey-doğa ilişkisinin bu yazarların doğa kullanımlarının merkezinde yer aldığı doğrulanmıştır. Modernist yazarlar olan D. H. Lawrence ve Virginia Woolf, bireylerin psikolojisiyle ilgilenir. Betimleme açısından farklı yollar izlemelerine rağmen bu yazarlar, birey psikolojisini betimlemek için doğa tasvirleri kullanır ve bu da onların doğaya karşı Romantik hassasiyeti olarak nitelendirilebilir. Lawrence'ın eserlerinde doğa kavramı Woolf'un eserlerine kıyasla daha merkezde olsa da, doğa her iki yazarın da karakter yaratma ve sunumunda çok büyük bir öneme sahiptir. Yarattıkları karakterlerin, doğayla ilişkileri yoluyla saklı kişiliklerini ortaya çıkardıkça ve kendi kişilikleri ile doğa arasındaki bağları keşfettikçe kendilerini gerçekleştirdikleri görülmektedir. Daha açık bir ifadeyle bu çalışma Lawrence'ın Aşık Kadınlar (1920) ve Tüylü Yılan (1926) ve Woolf'un Dışa Yolculuk ve Orlando: Bir Yaşamöyküsü (1928) romanlarında, karakterlerinin psikolojisini kendini gerçekleştirme tecrübeleri ile ilişkili olarak ortaya koymak için Lawrence ve Woolf'un doğayı nasıl betimlediklerini incelemeyi hedefler.
Cesare Pavese'nin roman ve öykülerinde çocukluk çağına dönüş mitosu

Yolun başında, Amerikan Edebiyatı'ndan yaptığı çevirilerle duyurdu adını, daha sonra Einaudi'deki çalışmalarıyla Kültür adamı olarak belli bir çevre edindi, şiirleri,. öykü ve kısa romanlarıyla da önce İtalya'ya, ardından dünyaya ulaştı. 19. yy İtalyan Edebiyatı'nın kilit isimlerinden Cesare Pavese hiç eksilmeyen bir ilgiyle günümüze kadar ulaşan nadir kişiliklerden biridir. Pavese'nin yazar kimliğinin öne çıkarıldığı bu çalışmada, sanatına da büyük ölçüde yansıyan otobiyografik unsurlar incelendikten sonra, etkisinde kaldığı belli başlı edebi akımlar, farklı bakış açılan karşılaştırılarak ortaya kondu. Bundaki amaç yazarın oluşumunu görebilmek, dolayısıyla sanatını değerlendirebilmekti. Daha sonra, çalışmaya da adını veren ve Pavese'nin anlatısının hareket noktalarından biri kabul edilen mitos kavramının ayrıntılı incelemesine geçildi: insanların, etraflarındaki her şeyle ilk temasının gerçekleştiği çocukluk, Pavese için mitos çağıdır; çünkü çocuklukta her nesneye bir sembo yüklenir, erişkinliğe uluşıidığında da bu semboller aracılığıyla gerçekle ikinci karşılaşma söz konusudur. Pavese'nin yaşadığı an, yaşamı olumsuz yönde etkileyen karışıklıklar şehir ve olgunlukla özdeşken, çocukluğunu geçirdiği köy ve yıllar çocukluğun, ilkelliğin, saflığın sembolleridir. Edebi anlamda olsun, kişisel anlamda olsun olgunluğa erişmiş Pavese de bu semboller yardımıyla içinde boğulup gittiği trajik yalnızlığına çare bulmak istemiş, ancak sonu da en az yaşamı kadar trajik olmuştur. 80Son olarak, Pavese'nin eserlerinden alıntılar yapılarak bu mitos ve bir anlamda buna bağlı diğer mitosların varlığı açıklamalar eşliğinde gösterilmiştir. 81
Technique de narration dans 'Les Choses' de Georges Perec

Bu tez, Fransız yazar Georges Perec'in ilk eseri olan 'Şeyler' adlı romanı üzerine bir anlatı çözümlemesidir. Fransız edebiyatında çok önemli bir yeri olan Perec, bu romanla 1965 yılında Renaudot ödülünü almıştır. Bu çalışmanın amacı, her romanını yeni bir teknik kullanarak yazan, ancak buna rağmen, eserleri ve kendisi hakkında çok fazla araştırma yapılmayan Georges Perec'i tanıtmak ve ilk eseri olan 'Şeyler'i anlatı teknikleri açısından incelemektir. Bu çalışma, giriş, dört bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Giriş bölümünde, Georges Perec, OULIPO ile bağlantısı ve 'Şeyler' adlı romanı hakkında genel bilgi verdik. Birinci bölümde, Postmodernizm ve Georges Perec'in sanat hayatı üzerinde durduk. İkinci bölümde, metodolojik yöntemleri sunduk. Üçüncü bölümde,'Şeyler' romanını, anlatı tekniklerine göre çözümlemeye çalıştık. Dördüncü bölümde ise, romandaki ana temaları inceledik, nesnelerin öneminden bahsettik ve 'Şeyler' romanı ile ilgili diğer yazarların düşüncelerini sunduk. Sonuç bölümünde de, Georges Perec ve 'Şeyler' adlı romanı hakkında genel bir değerlendirme yaptık.
Thomas Hardy'nin The Return of the Native, Joseph Conrad'ın Lord Jim ve James Joyce'un A Portrait of the Artist as a Young Man adlı romanlarında 'yabancılaşma', benzerlikler ve farklılıklar.

Bu tezin amacı 'yabancılaşma' kavramının belirleyici özelliklerini ve aşamalarını göz önünde bulundurarak iki çağın dönümünde insanın değişen dünya'ya nasıl cevap verdiğini sunmaktır. Bunun için on dokuzuncu yüzyılın ortalarından Thomas Hardy'nin The Return of the Native, tam çağın dönümüne rastlayan Joseph Conrad'ın Lord Jim ve yirminci yüzyıldan James Joyce'un A Portrait of the Artist as a Young Man adlı romanları, bu değişimin benzerlik ve farklılıklarını sunmak için seçilmiştir.'Yabancılaşma' kelimesi modern insanın duygusal ve sosyal durumunu anlatan bir kelime olduğu için kelimenin gelişimi ve çağrışımları göz ardı edilmemiştir. Bu bağlamda kavramın gelişiminin kısa bir geçmişşi verilmektedir. Birinci bölümde Thomas Hardy'nin edebi kişiliği ve yaşadığı dönem belirlendikten sonra The Return of the Native romanında Eustacia Vye'ın Egdon Heath'e ait olmama duygusunun, onu psikolojik ve sosyal yabancılaşmaya ittiği incelenmiştir. Aynı romanın diğer ana karakteri olan Clym Yeobright'ın yaşadığı yabancılaşma, aidiyetsizlik ve idealizm açısından incelenmiştir. İkinci bölümde Joseph Conrad'ın edebi kişiliği ve yaşadığı dönem belirlendikten sonra Lord Jim romanında, Jim'in yaşadığı yabancılaşma aidiyetsizlik ve toplum dışı edilme açılarından incelenmiştir. Üçüncü bölümde James Joyce'un edebi kişiliği ve yaşadığı dönem belirlendikten sonra A Portrait of the Artist as a Young Man romanında Stephen Dedalus'un yaşadığı sosyal ve psikolojik yabancılaşma aidiyetsizlik ve topluma uyumsuzluk açılarından incelenmiştir. Sonuç'ta ise bütün karakterlerin psikolojik ve sosyal yabancılaşma içinde oldukları ve roman yazarlarının kendilerinin de öz yaşamlarında bir tür yabancılaşma yaşadıkları belirlenmiştir. Ayrıca bireylerin yabancılaşmaya farklı tepkiler verdikleri gösterilmiş ve bunun ardındaki nedeninin de yazarların dünya görüşünden kaynaklandığı belirlenmiştir.
Gülten Dayıoğlu'nun çocuk ve gençlik yapıtlarında karakter incelemeleri

Bu çalışmada, Gülten Dayıoğlu'nun fantastik yapıtlarındaki kahramanların, karakter çerçeveleri açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, yazarın Parbat Dağı'nın Esrarı, Mo'nun Gizemi, Yada'nın Gizilgücü, Kıyamet Çiçekleri adlı yapıtları ele alınmıştır. Çalışmada yazarın bu dört eserindeki kahramanlar tek tek incelenip, karakter çerçeveleri açısından karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Yapıtlardaki karakter çerçevelerini irdelemek için çocuk yazınının bir türü olan fantastik yazın incelenmiştir. Çalışmada ayrıca kuramsal çerçeve kapsamında çocuk yazınının dayanması gereken temel ilkeler ve genel anlamda çocuk yazınında karakterin yeri hakkında bilgi verilmiştir. Bu araştırmadan elde edilen bulgular yazarın fantastik yapıtlarındaki başkarakterlerin, yazarın açıklaması, karakterin konuşması, diğer karakterlerin yorumu, karakterin davranışları ve yazarın yorumu yollarıyla geliştirildiği saptanırken; Parbat Dağı'nın Esrarı adlı yapıtta karakterler geliştirilirken karakterin konuşması yolunun kullanılmadığı saptanmıştır. Yapıtlarda karakterlerin, bilişsel, fiziksel ve ruhsal yönden devinim göstererek açık karakter özelliği sergilediği saptanmıştır. Parbat Dağı'nın Esrarı, Yada'nın Gizilgücü, Kıyamet Çiçekleri adlı yapıtlarda karakterlerin devingen karakter özelliği gösterdiği saptanırken, Mo'nun Gizemi adlı yapıtta Mo yaratığı dışındaki Burç, Defne, Yuma ve Yuen karakterlerinin durağan karakter özelliği sergilediğini göstermektedir
Şopen realİzma sosyalİst di romanen Kurdİ yen Sovyeta bere de (1935- 1991)

Toplumcu gerçekçilik, realizmin devamı olarak görülen ve asıl gelişimini Sovyet edebiyatıyla ön plana çıkaran bir görüştür. Toplumcu gerçekçilik, 1934'te Sovyetlerde yapılan Birinci Yazarlar Birliği Kongresi'nde devletin resmi sanat politikası olarak görülmüştür. Sovyet yazarları ister istemez bu kuramın etkisinde eserler vermeye başlamışlardır. Bu teori bünyesinde eser verenler ödüllendirilmiş, reddedenler ise sürgüne gönderilerek cezalandırılmışlardır. Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nde yaşayan kürt yazarlar kendi dilleriyle eserler verebimişlerdir. Bu çalışmada Kafkasya ekolü olarak nitelendirilen, Sovyet Kürt romanı incelenecektir. Bu çalışmanın amacı, 1935- 1991 yılları arasında Sovyetlerde Kürtçenin Kurmanci lehçesiyle yazılan romanları toplumcu gerçekçi kuramın ilkeleri doğrultusunda incelemek ve ortak noktalarını belirlemektir. Toplumcu gerçekçiliğin bu eserlerde hangi suretle yer aldığı gösterilecektir. Bu ortak noktaların belirlenmesinde belirtilen aralıkta yazılan romanlar incelenecek, içerik açısından ortak yönler gösterilecek ve toplumcu gerçekçiliğin ilkeleri doğrultusunda etkileri tespit edilecektir. Görülecektir ki, kürt yazarlar da Sovyet rejiminin sunduğu imkanlardan yararlanmış ve eserlerinin büyük bir çoğunluğunu bu kuram çerçevesinde yazmışlardır. Bu da gösteriyor ki, ideoloji, devrimci romantizm, olumlu kahraman, folklor, emek, sömürü, din ve tarisellik ilkeleri bu eserlerde çokça işlenmiştir.
Oppression, gender and sexuality in the novel The Bluest Eye

Bu çalışma En Mavi Göz romanını baskı, cinsiyet ve cinsellik konuları bakımından incelemeyi amaçlamaktadır. Baskının Afrikan-Amerikanların, özellikle romanın baş kahramanı Pecola gibi küçük kızlara nasıl bir iz bıraktığını kanıtlama hedefindeyim. Romanda, cinsiyet ve cinsellik de ana konulardandır. Öyle ustaca ele alınmışlardır ki, bu trajik hikayeden okurun etkilenmemesi imkansızdır. Roman, toplumun etkisinin baskı gören insanları nasıl hüsrana uğrattığını ve hangi kaçınılmaz sorunlara yol açabildiğini anlatır.
Romandan uyarlanan televizyon dizilerinde değişen değer temsili

Toplumsal değişime bağlı olarak değerler de değişerek farklılaşabilmekte; değerlerde meydana gelen değişim toplumun kültürel dokusunu da etkilemektedir. Osmanlı'da başlayan ve Cumhuriyet döneminde hız kazanan Batılılaşma ve modernleşme çabaları, günümüze kadar siyasi ve kültürel tarihimizde tartışma konusu olmuş; geleneksel ve Batılı değer anlayışı arasında bir karşıtlık oluşmuştur. Bu karşıtlık Osmanlı'nın son yıllarıyla Cumhuriyetin ilk yıllarında yazılan romanların da temel çatışma konusudur. Osmanlı'da başlayan ve Cumhuriyetin ilk yıllarında hızlanan Batılılaşma ve modernleşme çabalarıyla değişmeye başlayan toplumsal ve kültürel yapı, 80'li ve 90'lı yıllarda, küreselleşmeyle oluşan ve televizyon gibi geniş kitlelere ulaşabilen araçlar sayesinde yaygınlaşan postmodernizmden ve popüler kültürden etkilenmiştir. Günümüzde daha çok tecimsel amaçlarla uyarlanan diziler, romanların ortaya koyduğu toplumsal kaygıları taşımamaktadır. Melez kültürler oluşmasına neden olan küreselleşme ve postmodernizm, popüler kültürle harmanlanan değerlerin de melezlemesine yol açmaktadır. Bu bağlamda değişen zamanla birlikte değer temsilinin de nasıl değiştiğini saptamak, toplumsal değişimi belirleyebilmek açısından önem kazanmaktadır. Romanlar ve bu romanlardan uyarlanan diziler, iki farklı toplumsal dönemde üretilmiş olmaları nedeniyle değişen değer temsillerine dair önemli referanslar teşkil etmektedir. Bu çalışma, 20. Yüzyılın başlarında yazılmış romanlarla 21. Yüzyılın başlarında bu romanlardan uyarlanan dizilerin hangi değerleri temsil ettiği, hangilerini öne çıkarıp belirginleştirdiği ya da hangilerini geri planda sunup önemsizleştirdiğinin ve yaklaşık yüz yıllık bir süreçte, değer temsilinde nasıl bir değişim olduğunun tespitini amaçlamaktadır.
William Golding's 'Rites of Passage' is an examination of his novel

William Golding'in son dönem romanlarından olan Rites of Passage gerek yazarın kariyerinde gerekse İngiliz Edebiyatında tartışılmaz bir yere sahiptir. Yazar bu romanıyla İngiltere'nin edebi alanda en büyük ödülü olan Booker Prize' ı elde etmiş ve iki yıl sonra da kariyerinin en üst noktasına ulaşmış ve Nobel ödülünü almıştır. Hiç kuşkusuz onu bu noktaya ulaştıran en önemli eserlerden biri Rites of Passage' dır. Bu çalışmada esas alınan nokta bu önemli romanda işlenen temaların incelenip yüzeysel görüntünün ötesinde bir bakış açısı yakalamak ve yazarın tüm karakteristik özelliklerini yansıtan bu eserin daha iyi anlaşılmasına katkıda bulunmaktır. Bu noktadan hareketle çalışmanın ilk bölümünde yazarın kariyeri ve İngiliz Edebiyatındaki kendine özgü yerinin yanı sıra, Rites of Passage' in yayınlanması ile birlikte elde ettiği başarı ve eserle ilgili kritiklerin, aynı zamanda bizzat yazarın kendisinin değerlendirmeleri bir bütün olarak verilmiştir. Çalışmanın gelişme bölümünde roman, gerek işlenen temalar, gerek teknik ve gerekse karakter oluşumu açısından ayrıntılı bir şekilde incelenmiş, Golding'in hikayesinin ardındaki evrensel temalar ve insan doğası hakkında verdiği çarpıcı görüntü yansıtılmaya çalışılmıştır. Sonuç bölümünde ise genel bir değerlendirme yapılarak gelişme bölümünde elde edilen bakış açıları bir arada ele alınıp ortaya konmuştur.
Trans/posthumanist themes in American science fiction novels

Teknolojik ve bilimsel gelişmeler ışığında dünyamız sürekli bir değişim içindedir. Birçok düşünür bu değişimin bizi güzel bir sonuca ulaştırıp ulaştırmayacağı üzerine çalışmalar yapmıştır. Transhümanizm, insanların fiziksel ve psikolojik kapasitelerinin teknoloji ve bilim aracılığıyla geliştirilip aşılmasının mümkünlüğünü ve cazibesini konu alan entelektüel ve kültürel birtakım olarak ve 'transitional human' öbeğinden türeyerek 1980'lerde ortaya çıkmıştır. Dönüşen insanın ulaşacağı son nokta olarak ifade edilen 'posthuman' ise her açıdan insan tanımını aşan, algısal bakımından en üst seviyeye ulaşmış bir varlık olarak tanımlanmaktadır. Transhumanistler teknolojiyi, insanları biyojinin sınırlandırmalarından kurtaracak bir araç olarak görürler. Diğer yandan, teknoloji ve bilimin insanla olan ilişkisini konu alan bilimkurgu janrı, insan ve makinenin birlikte evrimleşmesi üzerine karamsar bakış açıları sunar. Bunun en iyi örnekleri 'cyberpunk' adlı bilimkurgu alt türüne ait eserlerde gözlemlenmektedir. Philip K. Dick'in Do Androids Dream of Electric Sheep adlı romanı, insan-android ilişkileri ve teknolojinin hakim olduğu yakın bir gelecekteki gerçeklik/yapaylık kavramları üzerine önemli fikirler sunmaktadır. Aynı şekilde William Gibson'ın Neuromancer adlı eserinin temel aldığı konular, insan-yapay zeka/cyborg ilişkileri, yapay gerçeklik, ve beden-zihin ilişkisidir. Bu çalışmadaki amacım, bilimkurguyu teknolojik ve bilimsel gelişmeler ile ilgili olarak iyimser ve kötümser iki zıt bakış açısı üzerinden incelemektir. Bunun için, transhümanist ve posthümanist felsefeleri temel alarak, cyberpunk eserlerdeki karamsar bakış açısını analiz etmeyi amaçlamaktayım.
Deconstructing the homonormative: Queer male identities in the novel from the 1960's to the post-millenium

Bu çalışma, yapısallcılık sonrası ortaya çıkan Queer kuram çerçevesinde erkek vücudundan ve cinselliğinden temel alarak oluşturulan erkek eşcinsel kimliğinin dilde inşası ve yapıbozumu süreçlerini inceler. Kimlik oluşturma sürecinde, vücut ve cinsellik önemli rol oynadığından, incelenen çalışmalarda eşcinsel romanlar kullanılarak, ana akım erkek incelemesinden sıyrılmış ve böylece erkek vücudunun ve cinselliğinin, ötekinin bakış açısından incelenerek verilmesi hedeflenmiştir. Seçilen romanlar, Christopher Isherwood'tan A Single Man (1962), Alan Hollinghurts'ten The Swimming-Pool Library (1984) ve Jonathan Kemp'ten Twenty-Six (2011) olup, 1960'lardan milenyum sonrasına kadar uzanan bir dönemi kapsar. Romanların başkarakterlerinin incelenmesinde yalnızlık ve içe kapanıklılık duygusundan, cinselliğini ifşa etmeye ve kimliğin dilde parçalanmasına kadar giden bir süreç izlenir.
Representation of the Victorian era in postmodern English novels: The French lieutenant's woman and ever after

Bu çalışmanın amacı John Fowles'un Fransız Teğmenin Kadını ve Graham Swift'in Sonsuza Kadar romanları üzerinden, postmodern İngiliz romanındaki Viktorya dönemine yaklaşımı incelemektir. Üstkurmaca tekniğinden pastişe postmodern roman çeşitli özellik ve tekniklere sahiptir. Bu özelliklerin arasında, incelenecek iki romanda görüldüğü üzere postmodern içerikte tarihsellik kullanımı önemli bir yere sahiptir. John Fowles hikayesini on dokuzuncu yüzyıl üzerinde şekillendirirken, Graham Swift'in on dokuzuncu yüzyıl kullanımı, çağdaş bir karakterin on dokuzuncu yüzyılda yaşamış bir akrabasının defterleriyle uygulanıyor. Buna dayanarak, bu çalışmada tarih, karakter ve anlatım teknikleri üzerinden postmodern İngiliz romanında Viktorya döneminin hangi şekilde ele alındığı incelenecektir. İlk bölümde kuramsal altyapı ele alınırken, incelenen iki romanda da postmodern yazarların Viktorya dönemi eleştirel bakışı incelenerek, kurmacayı oluşturma şekilleri ve yazar olarak eserdeki yerleri tartışılacaktır. Bu bağlamda Postmodern romanda Viktorya döneminin ayrıntılı incelenmesiyle birlikte, Viktorya dönemi temasının postmodern temaya ne katkıda bulunduğu da ele alınacaktır.
The concept of immigrant, and immigrant psychology in Monica Ali's Brick Lane and Samuel Selvon's the Lonely Londoners

Bu çalışmanın amacı iki göçmen romanda; Monica Ali'nin Brick Lane ve Samuel Selvon'ın Yalnız Londralılar'ında göç ve göçmen psikolojisini incelemektir. Ayrıca çalışma göçmen zihniyetini, göç nedenlerini, göç sürecini, göçmenlerin uyum sürecini, entegrasyonunu ve asimilasyonunu ve son olarak bu göçlerin sonunda göçmenlerin Britanya'da mı kaldığı ya da memleketlerine geri mi döndüğünü ele almaktadır. Çalışmamız göçmen karakterlerin zihinlerine giren ve onların kişisel ve toplumsal sorunlarını ve ayrıca ev sahibi toplumla olan ilişkilerini ve etkileşimlerini gün yüzüne çıkaran psikolojik bir analizdir. Bu analizdeki amaç çalışma özellikle onların bütünleşme sorunlarına muhtemel çözümler sunmak ve böylece yabancı korkusu olmayan çok kültürlü bir İngiliz topluluğu oluşturmaktır. Büyük Britanya'da ev sahibi toplum bütün göçmenlere aynı şekilde muamele etmemektedir; bazıları ev sahibi toplum tarafından ırk, renk ve kültürlerine bağlı olarak diğerlerine üstün tutulmaktadır. Bu farklı göçmen grupları içerisinde Bangladeş'li ve Trinidad'lı göçmenler de birbirleriyle eşit muamele görmemektedir. Bu çalışmada hangi göçmen grubun ayrıcalıklı olduğu ve hangi grubun İngiltere'ye daha kolay girdiği ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Bütün bunlar savaş sonrası ve romanın geçtiği çağdaş İngiltere'de özellikle de 1950ler ve sonrasına odaklanarak analiz edilmektedir. Tezin giriş bölümü sömürgecilik sonrası göçmen tarihini ve sonra bu dönemdeki göçlerin her iki romanda resmedildiği gibi ne gibi sonuçlar doğurduğunu ele alacaktır. Birinci bölümde, Monica Ali'nin romanında sömürgecilik sonrası Bangladeş'li göçmen ve göçmen zihniyeti analiz edilmektedir. Bu göçmenlerin idealleri, beklentileri, amaçları ve ev sahibi ülkeden kaynaklanan ırkçılık ve ayrımcılık gibi sorunları ve kısmen İngiltere'den kısmen de göçmenlerin kendilerinden kaynaklanan aile karmaşası ve aile bireyleri arasındaki karşılıklı anlayış yoksunluğu tartışılmaktadır. İkinci bölümde, Samuel Selvon'ın Yalnız Londralılar adlı romanını münazara ediyoruz ve Karayipli göçmenlere de atıfta bulunarak Trinidadlı siyahi göçmenlerin psikolojisine odaklanıyoruz. Trinidad'dan İngiltere'ye olan göç süreci ve İngiltere'ye varıştan sonraki gelişmeler ele alınmaktadır. Bu göçmenlerin İngiltere'ye gelmeden önceki hayallerine ve geldikten sonra karşılaştıkları durumlara özel önem verilmektedir. Karakterlerin maruz kaldığı iş ve ev bulamama gibi sorunlar, ve bu meselelerin karakterlere nasıl etki ettiği de aynı zamanda araştırılmaktadır. Sonuç bölümü bu romanların karşılıklı değerlendirilmesidir ve Bangladeş'li ve Trinidad'lı göçmen psikolojileri veya mentalitelerinin nasıl olduğu ve hangi grubun daha avantajlı olduğunu incelemektedir. Bunun yanı sıra göçmen sorunlarına bakarak daha iyi ve daha bütünleşmiş çok etnik yapılı bir toplum için edebi olarak mümkün muhtemel çözümler önerilmektedir.
Reşat Nuri Güntekin'in romanlarında din algısı

İlk insandan günümüze kadar insanoğlunun yaşam stilini belirleyen ve önemli yer işgal eden unsurlardan biri de dindir. Bunun için de din insan kültürünün oluşumundaki en önemli etkenlerden biridir. Dinin en temel ögesi kutsal, bu dinin oluşumunu sağlayan varlıktır. İnancı oluşturan bu temel öge sayesinde insan attığı her adımda, yaptığı her harekette artık O'nun ayrılmaz bir parçası gibi olma zorunluluğu hisseder. Bir inancın yaygın ve toplum tarafından benimsenebilir hale gelmesi yani sübjektif durumdan objektif bir kurum haline dönüşmesi için kutsal metinlerde belirtildiği gibi o inancı temsil eden bir varlığın olması ve bunu açıklayarak yayması gerekir. Böylece subjektiflikten objektif hale dönüşen dinler sonraki aşamalarda ya içinde yaşadığı toplum tarafından kabul görerek tarihsel sürekliliklerini devam ettirir, ya da o inanca karşı yapılan negatif propagandalarla erozyona uğrayarak toplum hayatından çekilmeye başlarlar. İnancın toplum tarafından benimsenmesi veya reddedilmesi noktasında bunun propagandasını yapacak unsurlardan biri de o toplumun içinde yaşayan yazarlar ve aydınlardır. Bu propaganda sözlü veya yazılı şekilde olabilir. Yazılı propaganda deyince elbette akıllara o toplumda kabul görmüş yazarlar gelir. Dolayısı ile yazar bir toplumda inancın yaygınlaşmasını/yerleşmesini ya da yok olmasını sağlayan önemli unsurlardan biri olduğu gibi, sadece inancın değil, toplumun şekillenmesinde, var olmasında ve sürekliliğini devam ettirmesinde Fikir Mühendisliği görevini de görür. Toplumu bu derece etkileyen aydın ve yazarların da yetiştiği zihinsel yapı ve dönemsel gelişmelerle beraber içinde bulundukları konjöktür de önemlidir. Bu açıdan biz Osmanlı Devleti'nin dağılması sonrasında ondan bakiye bu topraklarda kurulan Türkiye Cumhuriyetinde her iki devri de yaşamış olan yazarlardan Reşat Nuri Güntekin'in romanlarını inceleyerek, romanlarında işlediği din algısını, bunu okuyuculara ne şekilde sunduğunu, bu sunumundaki yöntem-teknikler ve gerekçelerinin yanında, vermeye çalıştığı açık ve gizli mesajları inceledik. Bu incelemelerimiz sonucunda; Reşat Nuri Güntekin'in tüm romanlarında olmasa da bazı romanında toplumun dini değerlerine ve inananlarına karşı açıktan tahkir, karalama ve toplumun inancının kökenine yönelik tereddütlerinin olduğuna ve bunların reddedilmesine yönelik sorgulamalar neticesinde yaşadığı dönemin bilimsel gelişmelerine uygun olarak alternatifler sunma gayretleriyle karşılaşılmıştır. Bu araştırmayı yaparken, Reşat Nuri Güntekin'in romanlarından ve Reşat Nuri Güntekin'in eserleri hakkında yapılan akademik çalışmalardan yararlanılmıştır.