turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kartal ilçesinde çocukta cinsel istismar olgularının değerlendirilmesi

Cinsel istismar, çocuk istismarı tipleri içerisinde saptanması en zor olanıdır. Çocukta kısa ve uzun dönemde fiziksel ve psikolojik yönden önemli hasarlara neden olabilmektedir. Bu çalışmada, Kartal ilçesinde cinsel istismar yönünden muayenesi yapılan çocuk olguların değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla Haziran 2005 ile Haziran 2010 tarihleri arasında Kartal Adli Tıp Şube Müdürlüğü' ne cinsel istismar iddiası nedeniyle muayeneye gönderilen 18 yaşını doldurmamış 479 olgu hakkında düzenlenen raporlar retrospektif olarak değerlendirildi. Elde edilen verilerin istatistiksel analizinde SPSS 16.0 paket programı kullanıldı. Çalışmadaki 479 olgunun 85' i ( % 17.7) erkek, 394'ü ( % 82.3) kız çocuğuydu. Olguların yaş ortalaması 13.95 3. 05 olup erkekler için 11 .00 3.92, için kızlar 14.59 2. 40 bulundu. Cinsel istismar şekli. 106' sında (%22.3) sürtünme, 161'inde (%33.6) genital penetrasyon, 32'sinde ( % 6.6) anal penetrasyon, 3'ünde (%0.6) cinsel amaçlı satma, 174' ünde ( % 36.3 ) öpme-dokunma, 1'inde ( % 0.2) oral penetrasyon, 2'sinde ( % 0.4 ) sözlü istismar şeklindeydi. 77 olguda ( % 65.3) iddia edilen cinsel saldırı eyleminin evde meydana geldiği tespit edildi. İddia edilen sanıkların 116'sı ( %98.3) erkek, 2'si (%1.7) kadındı. Olguların 73'ünde ( % 61.9) eylemin mağdurun erkek arkadaşı, 18'inde (%15.3) yabancı bir kimse, 10'unda kardeşi ( % 8.5 ), 7'sinde ( % 5.9) babası, 6'sında ( % 5.1) 2. derece akraba, 3'ünde (% 2.5) komşu, 1'inde ( % 0.8) patronu tarafından gerçekleştirildiği tespit edildi. Bu çalışmada; cinsel istismar iddiasıyla başvuran mağdurların en fazla 15 yaşında olması, eylemin çoğunlukla evde ve tanıdık kişiler tarafından gerçekleştirilmesi, tehlikenin genellikle yabancı tarafından ve bilinmeyen yerlerde olacağı inanışını sarsmaktadır.
Ailesel akdeniz ateşi tanılı çocuk ve ergenlerin uyku alışkanlıklarının psikopatoloji ve hastalık parametreleri ile ilişkisi

Ailesel Akdeniz Ateşi en yaygın kalıtsal otoenflamatuar hastalıktır. Hastaların% 90'ında klinik bulgular çocukluk çağında ya da ergenlik döneminde ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı; AAA tanılı çocukların uyku alışkanlıkları ve psikiyatrikbelirtilerini sağlıklı çocuklarla karşılaştırmak ve hastalık ilişkili faktörlere göre uyku alışkanlıkları ve psikiyatrik belirtilerdeki değişimi saptamaktır. Çalışmaya AAA tanılı 323 çocuk ve kontrol grubu olarak bilinen kronik hastalığı olmayan 260 çocuk dahil edilmiştir. Sosyodemografik veri formu, Çocuk Uyku Alışkanlıkları Anketi, Güçler Güçlükler Anketi, Çocuklarda Anksiyete ve DepresyonÖlçeği-Yenilenmiş-Çocuk Formu ve Otoinflamatuar Hastalığı Olan ÇocuklardaÇok Boyutlu Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Gruplar arasında yaş, cinsiyet ve ÇADÖ-Y açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmazken; AAA tanılı grupta ÇUAA, GGA ve yaşam kalitesi istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Uyku problemi olan AAA hastalarında ÇADÖ-Y, GGA ve yaşam kalitesi uyku problemi olmayan hastalardan anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Son bir ayda atak geçiren hastaların ÇUAA, ÇADÖ-Y ve yaşam kalitesi skorları atak geçirmeyenhastalardan anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. AAA hastalarının uyku puanlarının depresyon ve anksiyete puanları ile ilişkisini değerlendirmek için yapılan regresyon analizinde pozitif yönde ilişki bulunmakla beraber açıklayıcılık gücü zayıf bulunmuştur. AAA hastaları sağlıklı çocuklardan daha fazla uyku problemi yaşamakta ve uyku problemi varlığında psikiyatrik semptomlar daha fazla görülmektedir. Psikopatolojiyle olan yakın ilişkisi nedeniyle uyku problemleri klinisyenler tarafından dikkate alınması gereken bir sorundur.
Ev temelli erken müdahale programının geliştirilmesi: Bir vaka çalışması

Çiğdem, A. Ev Temelli Erken Müdahale Programının Geliştirilmesi: Bir Vaka Çalışması. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Programı Doktora Tezi, Ankara, 2014. Yürütülen bu tez çalışmasında, etkinlik temelli yaklaşımdan yararlanılarak ev temelli gelişimsel erken müdahale programı oluşturmak ve bu programın gelişimsel gecikmesi/gecikme riski bulunan 18 aylık E. A.'nın gelişimi üzerindeki etkililiğini ortaya koymak amaçlanmıştır. Çalışma, vaka çalışması olarak ele alınmıştır. Çalışma kapsamında geliştirilen gelişimsel erken müdahale programının uygulama sürecinde öncelikle aile ile aile merkezli uygulamalar ve erken müdahale çalışmaları kapsamında gerekli görüşmeler yapılmış, çocukla ilgili detaylı gelişimsel bilgiler alınmıştır. Sonrasında çocuğun ayrıntılı bir gelişim değerlendirmesi yapılmış, çocuk için işlevsel olduğu kararlaştırılan hedefler belirlenmiş, aile ile birlikte gelişimsel erken müdahale programı kapsamında oluşturulan Bireyselleştirilmiş Aile Hizmet Planı doldurulmuştur. Müdahale programı kapsamında, çalışılan çocuk ve ailesinin bireysel özellikleri dikkate alınarak gelişimsel destek uygulamaları planlanmıştır. Bu sürecin ardından çocuk ve ailesi ile müdahale programı uygulanmış; çocuk, anne, baba ve abla erken müdahale programına dahil edilmiş, anne ile birlikte ev ortamında toplam 36 adet gelişimsel destek uygulaması yürütülmüştür. Uygulama kapsamında, yapılan ara değerlendirmeler ile çocuğun gelişimsel ilerleme durumu değerlendirilmiş ve sonuçlar grafikler aracılığıyla ortaya konulmuş; ayrıca, çalışmaya doğrudan katılım gösteren kişi olarak anne uygulanan programı değerlendirmiştir. Çalışmadan elde edilen tüm bulgular, oluşturulan gelişimsel erken müdahale programının çocuğun gelişimsel düzeyi üzerinde ve annenin programla ilgili görüşlerinde olumlu etki yarattığına dair sonuçlar ortaya koymuştur.
Çocuk merkezli oyun terapisinin otizmli çocuklarda sosyal becerilerin gelişimine etkisinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı Çocuk Merkezli Oyun Terapisi'nin otizmli çocukların sosyal beceri gelişimleri üzerindeki etkisini incelemektir. Deney-kontrol grupları üzerinde ön test-son test ölçümlerinin yapıldığı yarı deneysel desendeki araştırmanın çalışma grubunu; 7-12 yaşlarında otizm tanılı çocuklar oluşturmuştur. Bu kapsamda deney-kontrol gruplarına 5'er otizm tanılı çocuk seçkili atama yöntemi kullanılarak seçilmiş ancak deney grubunda 1 çocuk deney sürecine katılım gösteremediğinden, 4 otizmli çocuğa, 12 hafta, haftada 3 seans ve toplamda 36 seans grup ÇMOT uygulanmıştır. Kontrol grubu herhangi bir müdahaleye maruz kalmamıştır. Araştırma süresince tüm veriler; çocuklar için aile ve öğretmenleri tarafından yanıtlanan Otizm Sosyal Beceri Profili Ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. Deney-Kontrol grubundaki katılımcıların OSBP ölçeği ön test - son test puanları arasındaki farkın anlamlılığını karşılaştırmak için Mann-Whitney U Testi ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Ibm Spss Statistics- 20 paket programı kullanılan bu araştırmanın analiz hesaplamalarında, anlamlılık değeri 0.05 olarak benimsenmiştir. Elde edilen bulgularda, müdahale öncesi deney-kontrol grubundaki otizmli çocukların OSBP'den aldıkları sosyal beceri puanları arasında anlamlı bir farklılık ölçülmemiştir. Müdahale sonrası yapılan analizler sonucunda, deney grubundaki otizmli çocukların sosyal beceri puanlarında, olumlu yönde ve istatistiki açıdan anlamlı düzeyde bir değişim ölçümlenirken, kontrol grubundaki çocukların sosyal beceri puanlarında pozitif yönde anlamlı değişim kaydedilmemiştir. Yine deney-kontrol gruplarındaki otizmli çocukların son test puanları karşılaştırıldığında deney grubundakilerin, kontrol grubundakilerden anlamlı düzeyde yüksek sosyal beceri puanı sergiledikleri ölçülmüştür. Araştırma bulguları ışığında; araştırmacının araştırma öncesinde ortaya attığı 7 hipotezin doğruluğu kanıtlanmış olup, böylece çocuk merkezli oyun terapisinin bu araştırmanın deney grubundaki 4 otizmli çocuğun sosyal beceri gelişimleri üzerinde etkili olduğu gözlenmiştir.
Geleneksel televizyondan sayısal yayıncılığa dönüşüm sürecinde değişen çocuk izleyici

Dijital devrim, enformasyon ve kitle toplumunu ağ toplumuna dönüştürmüştür. Ağ toplumunun birer bireyi olan üre-tüketici çocuk açısından geleneksel televizyon ve içerikler de etkilenmiş; değişim ve dönüşüme uğramıştır. Çevrimdışı benlikle birlikte dijital benliğe sahip yeni çağın üre-tüketici çocuğunun televizyonu artık bir self-ekrandır. Self-ekran yeni çocuğun kendi ekranı ve medyası olmakla birlikte daha da önemlisi dijital benliğin ifade edilip sunulduğu araçtır. Üre-tüketici çocuk anlamsal dijital algısı ile içerik üretebilmektedir. Geleneksel televizyon yayıncılığından sayısal teknolojiye dönüşüm süreci incelendiğinde çocuk izleyici için üretilecek içeriklerin dijital devrimin getirdiği olanaklar, değiştirdiği sosyal ve psikolojik yapılar göz önüne alınmalıdır. Bu araştırmada çocuk izleyici ve içeriklerdeki değişim ve dönüşümü ortaya çıkarmak amacıyla yüz yüze derinlemesine mülakatlar gerçekleştirilmiş, alanında uzman katılımcıların verdikleri yanıtlar analiz edilmiştir. Üre-tüketici çocuğun yapısı, geleneksel ve yeni medya ile ilişkisi, bu ilişkinin olumlu ve olumsuz sonuçları ve gelecek kurgusunda üretilecek içeriklerin yapım özellikleri ortaya konmuştur. Üre-tüketici çocuğun dijital okur-yazarlık bilinciyle üretim ve tüketim faaliyetinde bulunması, çocuğun gelişimsel süreci içerisinde önem arz ettiği gibi dijital dünyada itibarlı ve verimli bir kendilik gerçekleştirmesinin de yolunu açacaktır.
Hastaneye başvuran 0-6 yaş grubu çocuğu olan annelerin ev kazalarına yönelik güvenlik önlemleri ve ilk yardım uygulamaları konusundaki bilgi ve tutumlarının değerlendirilmesi

Amaç: Bu araştırma 0-6 yaş grubu çocuğu olan annelerin ev kazalarına yönelik alınan güvenlik önlemleri ve ilk yardım uygulamaları hakkındaki bilgi ve tutumlarının değerlendirilmesi amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntem: Araştırmaya özel bir hastanenin Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları polikliniğine başvuran 100 anne dahil edildi. Araştırmada elde edilen veriler, Anne Bilgi Formu, '0-6 Yaş Çocuklarda Annenin Ev Kazalarına Yönelik Güvenlik Önlemlerini Tanılama Ölçeği' ve 'Çocukluk Çağı Ev Kazalarına Yönelik İlk Yardım Uygulamaları ve Tutumu Değerlendirme Formu' kullanılarak toplandı. Bulgular: Annelerin yaş ortalamasının 32,12 6,412 olduğu, %73'ünün ön lisans/lisans eğitim düzeyinin altında olduğu belirlendi. Annelerin %69'u çocuğunun en az bir kez ev kazası geçirdiği ve %91'i ev kazalarıyla ilgili eğitim almadığı bildirdi. Çocukların ortalama 2,51 1,387 yaşında ve en sık düşme, çarpma, yanma tipi kazalar geçirdiği belirlendi. Çalışmada birçok değişkene göre annelerin aldığı puan ortalamaları arasında fark olduğu saptandı. Sonuç: Bulgular doğrultusunda eğitim, çalışma durumu ve yaş faktörünün annelerin aldığı güvenlik önlemleri ve ilk yardım uygulamaları üzerinde etkisi olduğu anlaşılmıştır. Ebeveynlere ev kazalarına yönelik güvenlik önlemleri ve doğru ilk yardım uygulamaları hakkında eğitimler düzenlenmeli ve farkındalıkları arttırılmalıdır.
Uyum sorunlu çocukların aile işlevlerini iyileştirmede anne eğitim gruplarının etkisi

Bu araştırmanın amacı, uyum sorunu olan çocukların aile işlevlerini iyileştirmede anne eğitim gruplarının etkisini incelemektir. Araştırmanın evreni İzmir Metropal alanı içerisinde yaşamakta olan çocuklu aileleri kapsamaktadır. Araştırma örneklemini 80 deney grubu 40 kontrol grubu olmak üzere 120 kişi oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak, araştırıcının geliştirdiği görüşme formu ve Bulut (1990) tarafından geliştirilen Aile Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Deney grubu 8 kişilik gruplar halinde 10 oturumluk eğitim gruplarına katılmıştır. Bu araştırmanın bulguları şöyle özetlenebilir. 1. Uyum sorunu olan çocukların ailelerinde sağlıksız aile işlevlerinin olduğu, uyum sorunu olmayan çocukların ailelerinin ise sağlıklı aile işlevlerinin olduğu görülmüştür. 2. Eğitim grubu uygulamasından sonra deney grubunun sağlıksız aile işlevlerinde iyileşme görülmüştür. 3. Aile Değerlendirme ölçeğinin son test uygulamasından sonra deney grubunun da, kontrol grubu boyutlarında sağlıklı aile işlevlerine sahip oldukları görülmüştür. Araştırmada elde edilen bulguların çocuk sağaltımıyla ilgilenenler tarafından kullanılması ve bu çalışmanın ikinci aşaması olabilecek bir izleme çalışması yapılması önerilmektedir.
Yeni jenerasyon cam iyonomer siman equia fil'in süt dişlerinde klinik olarak değerlendirilmesi

Süt dişlerinde meydana gelen çürüklerin restoratif tedavisi, çocuğun beslenmesi, estetiğin ve konuşma fonksiyonunun sağlanması, ark boyutunun korunması ve ardından gelecek daimi dişlere rehber oluşturması açısından önem taşımaktadır. Süt dişlerinin restorasyonu amacıyla kullanılan pek çok materyal bulunmakla beraber, günümüzde alternatif materyal arayışı hala devam etmektedir. Bu çalışmaya süt molar dişlerinde arayüz dentin çürüğü bulunan 4-9 yaş arası hastalar dahil edilmiştir. Hastaların simetrik süt molar dişlerine her grupta en az 32 restorasyon olacak şekilde uygulanan yüksek viskoziteli cam iyonomer siman Equia Fil ve yüzey örtücü Equia Coat ile kompomer Dyract XP'nin klinik ve radyolojik olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Klinik değerlendirmeler modifiye USPHS kriterleri kullanılarak restorasyonlar uygulandıktan sonraki 1. hafta, 3. ay, 6. ay ve 12. ayda yapılmıştır. Klinik değerlendirmenin yanı sıra 6. ve 12. ay kontrollerinde dişler radyolojik olarak değerlendirilmiştir. Klinik değerlendirmeler modifiye USPHS kriterlerine göre yapılmıştır. Radyolojik değerlendirmede, periapikal bölgede radyolusensi varlığı, köklerde meydana gelen fizyolojik rezorpsiyon, sekonder çürük varlığı ve restorasyonun komşu dişlerle uyumu incelenmiştir. Restorasyonlar kenar uyumu, kenar renklenmesi, postoperatif duyarlılık, sekonder çürük ve anatomik form açılarından değerlendirildiğinde; iki grup arasında hiçbir kontrol döneminde istatistiksel olarak anlamlı farklılık görülmemiştir (p>0,05). Renk uyumu kriterinde 3. ay, 6. ay ve 12. ayda gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olduğu izlenmiştir (p<0,05). Her iki grubun retansiyon ve yüzey yapısı değerlerinde 3. ve 6. aylarda gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki yokken, 12. ay sonunda gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p<0,05). Radyolojik değerlendirmeler sonrasında herhangi bir patolojiye rastlanmamıştır. Equia' nın süt molar dişlerin arayüz kavitelerinde tatmin edici bir performans gösterdiği ve altı aylık dönemlerle klinik kontrolünün sağlanmasının uygun olacağı sonucuna varılmıştır.
Çocukluk çağı ALL hastalarının idame tedavisinde kullanılan merkaptopürin farmakogenetiği ve ilaç dozları arasındaki ilişkinin belirlenmesi

Akut lenfoblastik lösemi çocukluk çağının en sık malignitesidir. Başarılı bir idame tedavisi ile remisyonun sürdürülmesi, 6 -merkaptopürin (6-MP) ve metotreksat ilaçlarının uygun dozlarda kullanılmasına bağlıdır. Ancak bu ilaçlar ciddi kemik iliği baskılanması yapıp ağır enfeksiyonlara sebep olabilmektedir. Klinik uygulamada bunu önlemek için zaman zaman tedaviye ara verilmekte ve doz azaltımına gidilmektedir. Bu ilaçların hastalarda gösterdikleri yan etkilere sık rastlanmakta; ancak sadece bir kısmı TPMT genetik polimorfizmleriyle açıklanmaktadır. Yapılan çalışmalar farklı etnik gruplarda, başka polimorfizmlerin etkili olduğunu göstermiştir. Çalışmaya alınan 48 tane çocuk ALL hastasının idame tedavisi sırasında tolere ettikleri 6 -MP/MTX dozlarının, standart protokollerde önerilen 6-MP için 75 mg/m2/gün ve MTX için 20 mg/m2/hafta'dan düşük olduğu görülmüştür. Hastaların kullandıkları ortalama 6 -MP: 37,8 mg/m2/gün ve MTX: 11,3 mg/m2/hafta'dır. Bunu açıklamaya yönelik 6 -MP/MTX metabolizmasında yer alan 8 adet gende; TPMT, ITPA, MTHFR, IMPDH2, PACSIN2, SLCO1B1, ABCC 4 ve PYGL, toplam 15 tek nükleotid polimorfizm KASP yöntemi ile genotiplendirilmiştir. SLCO1B 1 genindeki rs4149056 ve rs11045879 polimorfizmlerinde en az bir varyant allele sahip hastaların normal genotipe sahip olanlara göre daha düşük dozda 6-MP ve MTX kullandıkları saptanmıştır. Diğer analiz edilen polimorfizmler, 6 -MP/MTX dozları ve yan etkileri ile ilişkili bulunmamıştır. Sonuç olarak, idame tedavisi 6 -MP/MTX dozlarının hasta özelinde ayarlanması için SLCO1B 1 polimorfizmleri önemli bir genetik belirteç olabilir.
Topuk kanı alma işlemi uygulanan prematüre bebeklerde gelişimsel destekleyici pozisyonların bebeğin ağrısı, stresi ve konforuna etkisi

Amaç: Bu araştırma, prematüre bebeklere topuk kanı alma sırasında bebeği çevreleyerek verilen gelişimsel destekleyici pozisyonların bebeğin ağrısına, stresine ve konforuna etkisini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Yöntem: Araştırma, tek grupta ön test-son test desenli deneysel bir çalışmadır. Araştırmaya 30 -36. gebelik haftasında doğmuş olan 33 prematüre bebek alınmıştır. Araştırma verileri, Bebeği Tanıtıcı Bilgi Formu, Hasta Takip Formu, Yenidoğan Konfor Davranış Ölçeği, Yenidoğan Bebek Ağrı Ölçeği ile toplanmıştır. Topuk kanı alma işlemi sırasında 3. günde supine, 4. günde prone pozisyonu çarşaf veya havlu kullanılarak verilmiştir. Prematüre bebek verilen pozisyonda 30 dakika izlenmiştir. Daha sonra topuk kanı alma işlemi başlatılmıştır. Prematüre bebekler topuk kanı alma işlemi süresince kameraya kayıt edilmiştir. İşlem sonrası videolar, iki uzman öğretim üyesi tarafından ölçekler kullanılarak değerlendirilmiştir. İşlem öncesi, işlem sırası ve işlem sonrası oksijen satürasyonu ve kalp atım hızı kayıt edilmiştir. Ayrıca ağlama süresi kayıt edilmiştir. İşlem öncesi 5. dakika ve işlem sonrası 30. dakikada tükürük örneği alınmıştır. Tükürük örnekleri santrifüj işleminden sonra -80 C'de dondurulmuştur. Veri toplama süreci bittikten sonra Salımetrıcs Cortizol Elisa Kit ve Salımetrıcs Melatonin Eliza Kit ile tükürük analiz işlemi yapılmıştır. Verilerin analizinde Power analizi, Shapiro-Wilk analizi, Wilcoxon Testi, McNemar Test, Mann-Whitney U Test, Kruskal-Wallis Test, Sınıf İçi Korelasyon Katsayısı uygulanmıştır. Bulgular: İşlem sırası oksijen satürasyonu prone pozisyonunda anlamlı daha düşük (p<0.05), kalp atım hızı açısından anlamlı fark belirlenmemiştir (p>0.05). Prone pozisyonunda ağlama süresi daha kısadır (p<0.000). Her iki gözlemci için NIPS puanı, YKDÖ puanı, ağrı tahmini ve distres tahmini puanları açısından iki pozisyon arası anlamlı fark vardır (p<0.000). Prone pozisyonunda işlem öncesi ve sonrası tükürük kortizol düzeyleri anlamlı olarak daha az (p<0.000) melatonin değerleri açısından pozisyonlar arasında anlamlı fark belirlenmemiştir (p>0.000). Sonuç: Prone pozisyonu prematüre yenidoğanlarda ağrıyı azaltıcı, konforu arttırıcı ve stresi azaltıcı bir etkiye sahiptir ve ağrıyı azaltmada ilaç dışı bir yöntem olarak kullanılabilir.
Physical activity participation in children with autism spectrum disorders in different communities: A comparative study

Giriş: Otizm Spektrum Bozukluğuna sahip çocuklar, büyüme çağındaki akranlarına nazaran fiziksel aktivitelere daha az katılım sağlamaktadır. Amaç: Bu çalışmanın amacı; OSB'li çocukların FA alışkanlıklarını keşfetmek ve aynı zamanda, farklı toplumlardaki FA katılımlarına yönelik kolaylaştırıcı ve engelleyici faktörleri belirlemekdir. metod: Bu çalışmada doğal nitel bir yöntem uygulanmış ve fenomenolojik yaklaşım kullanılmıştır. Toplanan veriler, görüşme yoluyla elde edilmiştir. 'Amaçlı örneklem' yöntemi ve 'Ölçüt örneklem' stratejisi kullanılmıştır. Bu çalışmada, tanımlanmış kriterler çerçevesinde Amman'dan 15 ve İstanbul'dan 15 veli seçilmiş ve yüz yüze görüşmeler yapılarak açık uçlu sorular sorulmuştur. Veri analizi için 'Betimsel analiz' ve 'içerik analizi' yöntemleri kullanılmıştır. Bulgular: OSB çocuklarda FA alışkanlıkları topluma göre farklılık göstermektedir. OSB'li çocuklar açısından İstanbul ve Amman arasındaki FA alışkanlarında bariz farklılıklar görülmektedir. Yaklaşık olarak, İstanbul'daki çocukların ulusal FA önerilerini karşıladıkları veya bunun üzerine çıktıkları bildirilirken, Amman'dakilerin, tavsiye edilen minimumundan daha azını gerçekleştirmişlerdir. Veliler çocuklarının en uygun FA'si için birkaç engel ve kolaylaştırıcı etkeni belirlemiştir. Engeller ve kolaylaştırıcılar, verilerden elde edilen ve birbiriyle ilişkili olan beş genel başlık atında gruplandırılmıştır: 1. Çocukların fonksiyonel düzeyleri, 2. Toplum, 3. Kurumsal, bunun 3 alt başlığı bulunmaktadır: ; 4. Çevresel, 5. Aile katılımı.
Dramanın 5-6 yaş çocuklarının sosyal-duygusal gelişimlerine etkisinin incelenmesi

Bu araştırma okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 5-6 yaş çocuklarının sosyal-duygusal gelişimlerine dramanın etkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Deneme modeli kullanılarak yapılan araştırmanın örneklemini İstanbul ilinden 25 deney grubu, 25 kontrol grubu olmak üzere 50 çocuk ve aileleri, Zonguldak ilinden de 23 deney grubu, 22 kontrol grubu olmak üzere 45 çocuk ve aileleri oluşturmaktadır. 9 hafta boyunca eğitimciler tarafından Marmara Gelişim Envanteri Sosyal-Duygusal Gelişim alt boyutundaki gelişim itemlerine hizmet eden drama etkinlikleri uygulanmıştır. Araştırmada, veri toplamak amacıyla Kişisel Bilgiler Formu ve Marmara Gelişim Envanteri Sosyal-Duygusal Gelişim alt boyutu kullanılmıştır. Veriler frekans, yüzde ve t-testi teknikleri kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan istatistiksel işlemler sonucunda elde edilen bulgular drama çalışmalarının çocukların sosyal-duygusal gelişimleri açısından anlamlı farklılıklar ortaya koyduğunu göstermiştir. u
Tüketim toplumunun bir formu olarak çizgi filmlerde çocukluk ve toplumsal cinsiyet temsilleri: Barbie, Bratz ve Winx Club

Bu tez çalışmasının temel amacı, tüketim toplumunun etkisi ile yok olmakta olan çocukluk olgusu çerçevesinde toplumsal cinsiyet rollerinin çizgi filmlerdeki temsillerini incelemektir. Hem çocukluk anlayışının hem de toplumsal cinsiyetin birer kurgu olduğu varsayımından hareket eden çalışma, çizgi filmlerde, çocukluğun ve toplumsal cinsiyet rollerinin egemen ataerkil ideolojiyi destekler nitelikte yeniden inşa edildiği ve içselleştirilmeye çalışıldığını savlamaktadır. Örneklem olarak, özellikle kız çocuklarını hedef kitle olarak belirlemiş çizgi filmler olan, Barbie'nin Günlüğü (2006 / Lions Gate ve Universal), Bratz: Kamp Macerası (2006 / MGA) ve Winx Club: Kayıp Krallığın Sırrı (2008 / Rainbow) filmleri seçilerek metin analizi yöntemiyle incelenmiştir. Çalışma üç bölüme ayrılmıştır. Birinci bölümde, medya aracılığıyla yeniden üretildiği varsayılan toplumsal cinsiyet ve çocukluk kurguları incelenmiştir. İkinci bölümde, çizgi film kavramı, özellikleri ve tarihsel gelişimiyle ilgili bilgi verildikten sonra, sinema, çizgi film ve ideoloji ilişkisi, sundukları temsillerle gerçekliği yeniden inşa ettiklerinin kuramsal çerçevesi çizilmeye çalışılarak incelenmiştir. Son bölümde ise seçilen filmlerin metin analiziyle incelenmesi yapılmıştır. İnceleme sonucunda, sunulan çocukluk imgesinin geçerli çocukluk tanımlarının dışında bir anlatımla verilerek çocukluk kavramının yok oluşuna katkıda bulunduğu ve filmlerin, özellikle doğallaştırma ve ortak duyu inşa etme gibi temsil pratiklerini kullanarak, toplumsal yapıda kabul gören kadın ve erkek rollerini egemen ataerkil ideolojiye uygun olarak inşa ettiği görülmüştür. İncelenen filmler diğer birçok çizgi filme kıyasla kadın karakter ağırlıklı olsa da, bu biçimsel farklılığın içeriğe pek fazla yansımadığı saptanmıştır.