turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde görev odaklı yöntem ışığında yazma becerisinin geliştirilmesi

Uluslararası iletişimin önem kazanmasıyla yabancı dil öğrenmeye olan ihtiyaç artış göstermiştir. Bu artış ile yabancı dil öğretiminde kullanılan yöntemlerin önem kazandığı görülmektedir. Öğrenen kitlesi, öğrenme amaçları gibi unsurlar göz önünde bulundurularak yabancı dil öğretiminde çeşitli yöntemler kullanılmaktadır. Görev odaklı yöntem de yabancı dil öğretiminde dil becerilerinin geliştirilmesinde ve dil öğelerinin öğretilmesinde kullanılması önerilen yöntemlerden biridir. Ortak Avrupa Dil Çerçevesinde önerilmiş olması, bu yöntemi önemli kılan öğelerden biri olmuştur. Bu çalışmanın temel amacı, yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde görev odaklı yöntem kullanılarak yazma becerisinin geliştirilmesine katkı sağlamaktır. Çalışmada, öncelikle görev odaklı yöntem ve yazma becerisi ile ilgili temel bilgiler üzerinde durulmuş, ardından Türkçenin yabancı dil olarak öğretilmesinde kullanılan ders materyalleri görev odaklı yöntem temel alınarak incelenmiştir. Bu inceleme sonucunda, ders materyallerinde görev odaklı yazma etkinliklerine yer verilmediği sonucuna ulaşılmış ve son olarak alandaki görev odaklı materyal eksiğini gidermeye katkı sağlamak amacıyla A1 ve A2 seviyelerinde yazma etkinlikleri önerilmiştir.
Bayezid-i Rumi'nin Sırr-ı Canan mesnevisi: İnceleme-metin

'Sırr-ı Canan' adlı bu eser Bayezid-i Rumi tarafından XVI. yy'da (922/1516) yazılmış bir mesnevidir. Eser, Fatih Millet Kütüphanesinde (Ali Emiri Efendi, Manzum 937) Derviş Bayezid Edirneli adına kayıtlıdır. 239 yapraktan oluşan eser 5101 beyittir. 'Sırr-ı Canan' on sekiz bölüm ve dört fasıldan meydana gelmiştir. Yapılan çalışmalarda eserin biçimi ve içerik özellikleriyle ilgili bilgiler geniş bir şekilde ele alınmıştır. Eserin metin kısmı transkripsiyonlu olarak transkripsiyon alfabesi ile birlikte verilmiştir. Çalışma sırasında yararlanılan kaynaklar, bibliyografya bölümünde gösterilmiştir. Manzumelerinde şiir tekniğine, vezin ve kafiyeye fazla önem vermeyen Bayezid-i Rumi, konuya ehemmiyet veren bir üslupla şiirlerini vücuda getirmiştir. Sırr-ı Canan, yaradılış sırlarını açıklamaya çalışan 'vahdet-i vücud' prensiplerine bağlı didaktik bir eserdir. Bayezid-i Rumi, eserini Muhyiddin Arabi'nin 'Fususü'l- Hikem' adlı eserine haşiye olarak yazmıştır. Eserde birçok tasavvufi konunun -adeta bir sözlük gibi- açıklanması yoluna gidilmiştir. Allah'ın her yerde ve her şeyde olması, varlıkların Hak ile bütünleşmiş gibi gösterilmesi yanında Yaradan'ın hiçbir şeye benzememesi fikri eserin özüne sinmiştir. 'Sırr-ı Canan' adlı bu mesnevi, tasavvuf edebiyatı tarihimizin muhakkak ki en eski ve en değerli vesikalarındandır.
Refik Halid Karay'ın Memleket Yazıları'nda halk bilimi unsurları

Refik Halid'in gazetecilik-yazarlık kariyeri 1908 yılında Servet-i Fünun'la başlamıştır. Yazarın ikinci sürgün yılı 1922'ye kadar olan yayın faaliyetleri araştırmalara konu olmuş; bu dönem yazıları, eserleri kitap olarak yayımlanarak okuyucularla buluşmuştur. Ancak yazarın 1922'den 1938'e kadar 16 yıl süren ikinci sürgünlük yıllarının gazete yazılarına ulaşılamamıştır. Tuncay Birkan, Refik Halid Karay'ın 1938'de yurda dönüşüyle başlayan ve ölüm yılı 1965'e kadar süren gazete yazılarını 'Memleket Yazıları' adıyla temalarına göre ayırıp 18 kitap halinde yayımlayarak günümüz okuyucusu ile buluşturur. 'Tan', 'Akşam', 'Yeni İstanbul', 'Zafer' gibi dönemin en çok ses getiren gazete ve dergilerinde yayınlanmış bu yazılar kültür, sanat, siyaset içerikli temalarıyla sosyal bilimciler için önemli bir kaynak durumundadır. Yazarın 27 yıla yayılan yoğun gazetecilik faaliyetinin 18 kitapta toplanan verimleri, folklor açısından da zengin bir kaynak durumundadır. Bu tezin amacı, 'Memleket Yazıları'nı Sedat Veyis Örnek'in araştırma kadrosunu dikkate alarak halk bilimi açısından incelemektir. Tez çalışmasında öncelikle yazılar okunarak folklor araştırma kadrosu başlıklarına göre fişlenmiş; bu fişlemeler değerlendirmeye tabi tutularak incelenmiştir.
Türkiye Türkçesinde bilgi kiplikleri

Konuşurun ruh durumundan izler taşıyan, düşüncesini yansıtan kiplerin dildeki işaretleyicileri olan kiplikler kodladıkları anlam alanlarına göre farklı kategorilere indirgenebilir. Bu çalışmada cümlede olasılık, kesinlik, delile dayalılık, çıkarım, varsayım, hayret, merak, şüphe gibi anlam alanlarını işaretleyen bilgi kiplikleri üzerinde durulmaktadır. Bilgi kiplikleri kesinliğin derecelerine, delile dayalılık bildirmelerine ve tahmin, çıkarım, varsayım gibi yorumsal değer taşımalarına göre üç temel başlık altında incelenmektedir. Kesinliğin derecelerini bildiren kiplikler kesinlik, yakın olasılık, uzak olasılık ve kesin dışılık semantiğini kodlamaktadır. Delile dayalılık kiplikleri; görsel, işitsel, duyusal gibi doğrudan delili göstermelerine göre doğrudan delile dayalılığı; aktarımsal ve çıkarımsal olmalarına göre de dolaylı delile dayalılığı belirtmektedir. Yorumsallık/yargısallık bildiren dolaylı olasılık temelli bilgi kiplikleri başlığı altında incelenen kiplikler ise tahmin, çıkarım, varsayım, şüphe, hayret, endişe, tereddüt ve merak semantiğini kodlamaktadır. Kipliklerin tespitinde Türkiye Türkçesi ile ortaya konmuş sözlü ve roman, hikaye, şiir, gazete yazısı, tiyatro gibi yazılı metinler esas alınmıştır. Yapılan taramalardan hareketle bilgi kipini işaretleyen -DIr, -mIş, -AcAk, -Abil-, - yor, -sA, mI gibi morfolojik; ya, ya... ya, ne... ne, diye, belki, galiba, herhalde, sanırım, acaba, evet, hayır, kim bilir, nasılsa gibi sözlüksel; sözdizimsel ve söyleme dayalı işaretleyiciler olmak üzere zengin bir kiplik sistemine rastlanmıştır.
Denizli ili yerleşim yerleri adları

Türk yer adlan, Türk Kültürü'nün bir parçası olarak geçmişşten günümüze birçok değeri muhafaza etmektedir. Bu düşünceden hareketle, Denizli'nin yerleşim yerleri adlarını ele almayı, yüksek lisans tezi konusu olarak seçmiş bulunuyoruz. Devlet İstatistik Enstitüsü 1990 Genel Nüfus Sayımı Denizli Fasikülü'nden çıkarılan dört yüz yetmiş üç yerleşim yeri adının tanıtımı, tezimizin içeriğini oluşturmakladır. Bu sayı, il merkezinin, ilçe ve bucak merkezlerinin, beldelerin ve köylerin adlarından müteşekkildir. Denizli il merkezinin dışında ilde on sekiz ilçe merkezi ve dört bucak merkezi vardır. Geriye kalan dört yüz elli birim ise, belde ve köy statüsündedir. Tezin başında, ad bilim ile ilgili daha önce Avrupa'da ve Türkiye'de yapılan araştırmalar, tarih sırasına göre verilmeye çalışarak, Denizli ili için böyle bir inceleme yapmanın gerekliliği üzerinde duruldu. Daha sonra, tespit edilen dört yüz yetmiş üç yerleşim yerinin, eski ve yeni adlan, eski adlarının yazılı ve sözlü kaynaklardaki yeri, nereden gelmiş olabilecekleri, yeni adlarının hangi sebeplerden verildiği ve bu adlar üzerindeki düşünceler bakımından, Denizli merkez ilçeden başlayarak, alfabetik sıra ile tanıtılmaya çalışıldı. Bu aşamada, incelenen yer adı sayısı, eski adlar da göz önünde bulundurulduğu için, altı yüz otuz sekize ulaşmıştır. İkinci bölümde ise, elli M yerleşim yerinin adlan hakkındaki rivayetler, yazılı kaynaklardan, yazıldığı gibi; sözlü kaynaklardan ise, söylendiği gibi kaydedildi. Neticede yerleşim yerlerinin adlanmn, çeşitli özellikleri göz önünde bulundurularak, tasnifi yapıldı; Türk yer adlarında tabiat ile Türk inşam ilişkisi ve Türk yer adlan ile Türk Kültürü arasındaki bağın ne derecede kuvvetli olduğu ortaya çıkarıldı.
Sosyal değişimin aracı olarak roman: 1872-1896

'Sosyal Değişimin Aracı Olarak Roman (1872-1896)' başlıklı çalışma ile Tanzimat Fermanı'nın ilanından sonra Türk toplumunun sosyal değişim sürecine dönemin yazarlarının romanlar aracılığıyla ne şekilde yön verdiğini tespit etmeyi amaçlanmıştır. Ahmet Midhat Efendi başta olmak üzere, bu dönemin yazarları Tanzimat sonrasında toplumda meydana gelen hızlı değişimi dikkatle takip etmiş; gözlemledikleri olumlu ve olumsuz yönleri, kaleme aldıkları romanlara yansıtmışlardır. 1872- 1896 yılları arasında yayımlanmış romanlar incelendiğinde, dönemin toplum hayatına ilişkin pek çok gerçek ile karşılaşılır. Günümüzde halen tartışılmaya devam eden eski-yeni çatışmasının kökleri Tanzimat yıllarına uzanır. Roman yazarlarının, eserlerinde işledikleri konular ve yarattıkları kahramanlar ile toplumu bilinçlendirmeyi ve sosyal değişimi olumlu yönde şekillendirmeyi hedefledikleri açıkça görülen bir gerçektir.
Mevlevİ Mustafa Rüşdİ ve eserleri

Klasik Türk edebiyatı kaynaklarından biri olan Mevleviliğin başkahramanı Mevlana'nın eserlerini Farsça yazması, onun eserlerini anlamak isteyen takipçilerine Farsçayı öğrenmeyi adeta zorunlu kılmıştır. Edebiyat, musiki, hat gibi pek çok alanda bir ilim yuvası haline gelen mevlevihanelerde zamanla ortaya çıkan Mesnevihanlık, Mesnevi'yi yalnızca okuma değil, anlatma, açıklama ve şerh etmeyi dolayısıyla Farsça bilmeyi gerektirmiştir. Farsça'ya olan bu ilgi, onun kavram zenginliğinden de kaynaklanmaktadır. İran şair ve şiirleri klasik Türk şairlerine önemli ölçüde malzeme vermiştir. Adına kaynaklarda nadir rastlanan Mustafa Rüşdi, Bahariye Mevlevihanesi'nde mesnevihanlık yapmış şeyhlerdendir. Rüşdi, Farsça'ya ziyadesiyle önem vermiş, ona hayranlığını her fırsatta dile getirmiştir. Çalıştığımız eser, onun Farsça eserlerden yapmış olduğu tercümelerinden müteşekkildir. Rüşdi, kimi araştırmacılara göre Sultan Veled'e, kendisine göre Mevlana'ya ait olan Aşkname isimli mesnevinin tercümesiyle başladığı eserine Hayyam'ın 101 rubaisinin tercümesi ile devam eder ve esere Ravzatü'lUşşak Nüzhetü'l-Müştak adını verir. Geriye kalan 3 eser; 14 İranlı şairin şiirlerine yaptığı tercümelerden oluşan 'Enisü'lUşşak', Şems-i Tebrizi'ye ait olan bir gazelin tercümesi olan 'Zuhrü'l-Me'ad Tenvirü'l-Fu'ad', Acem atasözlerinin tercümelerinden oluşan 'Durub-ı Emsal-i 'Acem Tercümeleri'dir. Bu tez, Mustafa Rüşdi'nin hayatına dair elde edilebilen bilgileri sunmakta ve eserlerini tanıtmaktadır.
Ahmet Altan'ın İsyan Günlerinde Aşk ve En Uzun Gece adlı romanlarının incelenmesi

Ahmet Altan, 1980 sonrası Türk edebiyatında eser vermiş önemli yazarlardandır. Çalışmamızın amacı İsyan Günlerinde Aşk ve En Uzun Gece adlı romanlarını tanıtmak ve bu romanları roman tekniği açısından değerlendirmektir. Çalışmamız giriş ve sonuç bölümleri dışında iki bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde 1980 sonrası Türk edebiyatında roman türünün ve dönemin roman yazarlarının özelliklerine değinilmiştir. Bu dönem içerisinde Ahmet Altan'ın yeri ve önemi belirtilmiştir. Çalışmamızın ilk bölümünde Ahmet Altan'ın hayatı, sanatı ve eserleri incelenmiştir. İkinci bölümde ise yazarın iki romanı olay örgüsü, tema, şahıs kadrosu, zaman, mekan, bakış açısı ve anlatıcı, dil ve üslup yönünden incelenmiştir. Esas inceleme konusu yazarın iki romanı olduğundan metne dönük bir inceleme yapılmıştır. Ahmet Altan, eserlerinde bireysel ve toplumsal konuları ele alır. Aşk, kadın, cinsellik gibi temalar, yazarın vazgeçilmez temalarıdır
Süleyman Nazif'in şiir ve edebiyat hakkındaki düşünceleri ve şiirlerinin incelenmesi

Bu çalışmada Süleyman Nazif'in hayatı, sanat ve edebiyat üzerine düşünceleri ve şiirleri üzerine ayrıntılı bir inceleme yapılmıştır. Çalışmanın amacı, Süleyman Nazif'in şiirlerini şekil bakımından ve tematik yönlerden incelemeye tabi tutup şairin Türk edebiyatındaki konumunu belirlemektir. Şiirlerini tahlil etmeye geçmeden önce giriş bölümünde sanatçının edebi şahsiyeti ve edebiyat hayatının evrelerinden söz edilmiştir. Daha sonra hayatı hakkında kronolojik bir bilgi verilmiş ve ikinci bölümde sanat, edebiyat ve şiir hakkındaki görüşlerine yer verilerek bunların sanatına ne ölçüde yansıdığı çalışmanın sonuç bölümünde çeşitli tespitlerle tartışmaya sunulmuştur. Türk Edebiyatı tarihinde Servet-i Fünun sanatçısı olarak anılan Süleyman Nazif'in klasik bir Servet-i Fünun sanatçısı olmadığına dikkat çekilmiş, Süleyman Nazif'in Türkçü ve geleneği muhafaza eden yönleri üzerinde durulmuştur. Çalışmanın ana bölümünü oluşturan üçüncü kısımda ise kitaplarında ve dergilerde yayınlanan şiirleri öncemuhteva olarak, sonra yapı ve ahenk hususiyetleri açısından incelenmiştir. Şairinkitaplarında ve dergilerde yayınlanan şiirlerinin tamamı asıllarından okunup önce latin harflerine çevrilmiş daha sonra şiirler tahlil edilmiştir. Bugüne kadar hususiyetlenesirleri üzerinde çalışılan ve nesir alanındaki hakimiyeti ile bilinen Süleyman Nazif'in şairlik yönü esas alınarak Servet-i Fünun topluluğu içinde farklı bir şahsiyet ve şair olarak sanatçı ele alınmak istenmiştir. Sonuç bölümünde ise Süleyman Nazif'inTürk kültür ve edebiyatındaki yeri ve önemi üzerinde durularak şiirleri hakkında tespitlerde bulunulmuştur.
Büyük Duygu mecmuasının tafsilli fihristi

Büyük Duygu mecmuasının tafsilli fihristinin yapıldığı bu çalışma, dört bölümden oluşmuştur. Birinci bölümde Balkan Savaşları hakkında bilgiler bulunmaktadır. İkinci bölüm kronolojik sıraya göre, yazar adına göre ve konularına göre fihristi ihtiva etmektedir. Üçüncü bölüm mecmuadaki yazıların incelendiği bölümdür. Dördüncü ve son bölümde çeviri yazı metin yer almaktadır. Sonuç kısmında, çalışmanın bütünüyle ilgili ulaşılan yargılara yer verilmiştir.
İsmaİl Rüsuhİ-yi Ankaravİ Şerh-i Mesnevİ Mecmu'atu'l-Letayif ve Matmuratu'l-Ma'arif

TEZİİSMAİL RÜSUHİ-Yİ ANKARAVİ ŞERH-İ MESNEVİ YALAP, Hakan Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı Tez Danışmanı: Prof. Dr. Ziya AVŞARMesnevi şerhlerinin en önemlilerinden biri olan İsmail Rüsuhi-yi Ankaravi tarafından yazılan ve Anadolu sahasında üçüncü tam şerh olan Mecmu'atu'l-Letayif ve Matmuratu'l-Ma'arif adlı eserin ikinci cildi tenkitli olarak incelenmeye çalışılmıştır. Eser sadece bir şerh çalışması olarak edebi değer taşımaz; aynı zamanda dönemin Türk fikir hayatını ve tasavvuf felsefesini de çok iyi bir şekilde ortaya koyar. Bu yönüyle ilgili alanda bilgilerimize ışık tutacaktır. İsmail Ankaravi, Mesnevi'yi şerh ederken Sühreverdi'den ve özellikle İbn Arabi'den çok fazla etkilenmiş ve bu yönüyle de tenkitlere konu olmuştur. Mecmu'atu'l-Letayif ve Matmuratu'l-Ma'arif'in elde edilebilen bütün nüshalarına ulaşılmış ve uygun metin oluşturulmaya çalışılmıştır. Metin oluşturulduktan sonra eserden hareketle müellifin mensubu olduğu tasavvuf felsefesi üzerine de bir bölüm hazırlanmıştır. Bu çalışmayla Mecmu'atu'l-Letayif ve Matmuratu'l-Ma'arif bilim dünyasına kazandırılmış olunmakla birlikte; bugün hala bir bilinmez olan İbn Arabi gibi büyük filozofun anlaşılmasına ciddi bir kaynak teşkil edecektir. Son olarak da metinden hareketle 'murad sözlüğü' ve 'kelime anlamları sözlüğü' hazırlanmıştır.
Türk halk hikayelerinde sosyal hayat

Türk edebiyatının önemli bir kısmını oluşturan halk edebiyatı, tarihimizin derinliklerine uzanan zengin türlerden oluşur. Hiç şüphesiz bu zenginliği oluşturan türlerin çoğu sözlü anlatma esasına dayanmaktadır. Sözlü anlatma esasına dayanan bu türler içinde en önemli olanları destanlar, masallar ve halk hikayeleridir. Sözlü gelenekte yaşayan kültür ürünlerimiz olan halk hikayeleri XV. yy. dan itibaren Türk toplumunun hayatında önemli roller üstlenmiştir. Bu çalışmada toplumumuzun yaşama biçimini yansıtan sosyal hayat kavramı tespit edilmeye çalışılmış ve kendi içerisinde başlıklara ayrılmıştır. Gerçek ya da gerçeğe yakın olayların anlatıldığı uzun soluklu halk hikayelerimizde geçen sosyal hayat ve kültürlerine ait özellikler bu başlıklar altında verilmeye çalışılmıştır. Sözlü halk yaratmalarının, genel Türk gelenekleri içindeki yerleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Toplumun geçmişşten bugüne yapmaya alışageldiği davranışlar, hikayelerde geçen bölümleriyle ele alınmıştır. Çalışmada, geçmişşten günümüze anlatılagelen halk hikayelerinin halktan kopuk olmadığı; sosyal hayat ile iç içe olduğu gösterilmek amaçlanmıştır.
Abdurrahim Karahisari'nin hayatı ve eserleri ve Vahdetname mesnevisinin tenkitli metni

Türk kültür hayatında önemli bir yere sahip olan Divan Edebiyatı üzerine birçok araştırma yapılmış olmasına rağmen daha fazla araştırmanın yapılması gerektiği inancındayız. Kültür ve edebiyat tarihimizin vesikaları olan eserler incelenmeyi beklemektedir. Biz bu düşünceden hareket ederek, 1 5. yüzyılda Afyon'da yaşamış olan Abdurrahim Karahisari'yi ve Vahdetname adlı eserini inceleyip değerlendirdik. Araştırmamızda öncelikle Abdurrahim Karahisari'yi ele aldık. Şairlerimizin hayatları hakkında bilgi veren kaynak eserlerde Karahisari hakkında yeterli bilgi bulamadık. Bu nedenle Karahisari'nin hayatını, şeyhi Akşemseddin'den bahseden eserlerden ve dolaylı yollardan araştırdık. Tespit ettiğimiz bilgileri Vahdetname adlı eserinden çıkardığımız sonuçlarla birleştirerek değerlendirdik. Abdurrahim Karahisari'nin hayatı, kişiliği, edebi kişiliği ve eserleri hakkında bilgi verdik. Karahisari'nin en önemli özelliği, mutasavvıf bir şair olmasıydı. Vahdetname adlı eseri de tasavvufi bir eser olduğu için şairi daha çok bu yönüyle ele aldık. Çalışmamızın ikinci aşaması şairin Vahdetname adlı eseri üzerine oldu. Eserin yurt için de on altı, yurt dışında beş olmak üzere yirmi bir yazma nüshasını tesbit ettik. Yurt dışındaki dört nüsha dışında bütün nüshaları bizzat görerek inceledik. İncelememiz sonucunda yedi nüshayı tenkitli metnimizi meydana getirmek amacıyla seçtik. Bu nüshaları birbiriyle karşılaştırarak nüsha farklarını dipnotlarda gösterdik. Burada beyitlerin numaralarını dipnot numarası olarak kullandık. Vahdetname'deki Arapça başlıklar ile müstakil olarak kaydedilmiş olan ayet ve hadisleri de ayrı bir dipnot numarası ile gösterdik. Arapçakısımların, ayet ve hadislerin Türkçe tercümelerini de dipnotlarda verdik. Vahdetname'yi klasik mesnevi planına göre değerlendirdik. Eserden şairin kişiliği ile ilgili bilgileri çıkararak değerlendirdik. Ayrıca eseri şekil yönünden de inceledik. Bibliyografya kısmına çalışmamızda bize ışık tutan, Karahisari ve eserleri hakkında bilgi veren kaynak kitap ve çalışmalar aldık. Çalışmamızda Karahisari'nin eserlerinden söz ederken künyelerini de verdiğimiz için, bunları bibliyografyaya almadık. Ayrıca bir dizin çalışması yaparak, dini-tasavvufi terimleri, kişi ve yer adlarını alfabetik sırayla dizine aldık. Sayfa numarası yerine kelimelerin bulundukları beyitlerin numaralarını verdik. Çalışmamızla Abdurrahim Karahisari'nin hayatına, edebi kişiliğine ışık tuttuğumuza ve Vahdetname'sini araştırmacıların istifadesine sunduğumuza inanıyoruz. Tezi Hazırlayan Tez Danışmanı Ayşe Gülay KESKİN Prof. Dr. Cemal KURNAZ
Seyfullah Nizamoğlu Dİvanı: İnceleme-tenkitli metin

Seyfullah Nizamoğlu, XVI. yüzyılda yaşamış bir şairdir. Şairin mürettep bir divanı bulunmaktadır. Bu çalışma, Seyfullah Nizamoğlu divanı üzerine yapılan detaylı bilimsel inceleme çalışmasıdır. Seyfullah Nizamoğlu Divanı'nın 17 yazma nüshası ve 3 külliyatı vardır. Biz bu nüshalardan 12 tanesini göz önünde tutarak yaptığımız karşılaştırma sonucu kurduğumuz 'Tenkitli Metin'de sırasıyla 7 kaside, 248 gazel, 27 musammat, 1 kıt'a, 8 rubai, 1 muamma ve 30 mesnevi 23 müfred ve 51 hece vezniyle yazılan şiir tespit etmiş bulunmaktayız. Divan üzerine yapılan incelemede, Seyfullah Nizamoğlu Divanı'nında dini ve tasavvufi konuların işlendiği görülmüştür.
Özdemir İnce'nin hayatı-sanatı ve şiirleri üzerine bir araştırma

Bu çalışmada Özdemir nce'nin hayatı, sanat anlayışı ve şiirleri bütün yönleriyle kapsamlı bir şekilde incelenmiştir. Çalışmanın amacı Özdemir nce'nin şiirlerini yapılandırma biçiminin ortaya konularak, şiirlerin epistemolojik, tematik ve estetik alt yapısının belirlenmesidir. Şiirlerin organize ediliş biçimi, şairin şiir tekniklerinden yararlanma şekli ve öne çıkan temalar üzerinde durularak, şairin şiirlerine estetik değerini ne şekilde kazandırdığı tespit edilmiştir. Şiir metninin çok anlamlılığı ve anlamın sonsuzluğu ilkesinden hareketle çalışmada tek bir disiplininin ölçütleriyle sınırlı kalınmamış, anlamlama noktasında metinlerinyönlendirdiği farklı disiplinlere başvurulmuştur. Bununla birlikte edebiyat metninin kendi içinde organik bir bütün olduğu gerçeği unutulmayarak, çalışmada temel eksene metin oturtulmuş, metnin desteklediği veriler esas alınmıştır. Giriş bölümünde Özdemir nce'nin estetik alt yapısını belirlemek için 1940 sonrası Türk şiirindeki eğilimler ve bu eğilimler karşısında şairin tutumu üzerinde durulmuştur. İHayatı? bölümde şairin kronolojik yaşam öyküsü çıkarılmış, günlük yaşantısının sanat hayatına etkileri belirlenmiştir. Şairin aynı zamanda bir edebiyat bilimcisi kadar edebiyat kuramı üzerinde yazılarıolduğu gerçeği ile 2. bölümde şairin sanat, edebiyat ve şiir üzerindeki görüşleri ayrı başlıklar halinde Dünyanın ve Türk Edebiyatının önde gelen kuramcılarının ve yazarların görüşleriyle karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır. Şiirlerin incelendiği ana bölüm olan 3. bölümde öncelikle şiirlerde ağırlıklı olarak işlenen temalar belirlenmiş, temaların ele alınış biçimleri üzerinde durulmuştur. Aynı bölümde şiirlerin ahenk ve şekil özellikleri belirlenmiş ve şairin dil ve anlatım özellikleri tespit edilmiştir. İSonuç? bölümünde elde edilen veriler birbirleriyle ilişkilendirilerek, Özdemir nce'nin şiirlerinin ve şairliğinin Türk şiiri içindeki konumu belirlenmiştir. 548
Konusunu Türk tarihinden alan dramalar -Başlangıçtan cunhuriyete kadar-

Türk edebiyatında, tarihi dramalarla ilgili, yeterli çalışma henüz yapılamamıştır. Bu konuda yapılan bibliyografya çalışması da yetersizdir. Çok dağınık halde bulunan eserlerin, bugün bile temininde güçlük çekilmektedir. Tanzimat'tan itibaren tercüme ve adaptelere fazla önem verilmesi, tiyatro tekniği yönünden sağlam eserler yazılmasını zorlaştırmıştır. Bu bakımdan, tiyatro şeklinde yazılan birçok eser, anlatan itibariyle roman ve hikayeye benzer. Namık Kemal ve Abdulhak Hamid'in dışında, edebiyatımızda gerçek manada Türk tarihine yönelme II. Meşrutiyet'ten sonra başlar. Bu tarihten itibaren meydana gelen siyasi gelişmelerin heyecanı ile yazılan eserler, genelde Abdulhamid ve yönetimini dikkatlere sunulmaktadır. Özellikle Balkan Savaşları'ndan sonra, savaşin insanımız üzerindeki yıkıcı etkisine şahit olan yazarlar, milletin ve askerin direnç gücünü artırmak için, Türk tarihine yöneldiler. Bu arada aydınlarımız arasında tartışılan çeşitli siyasi düşünceler de tiyatro sahnelerine taşındı. Söz konusu dönemde kaleme alınan tarihi dramaların birçoğu tabiilik ve sadelikten uzaktır. Birkaç eser hariç, hemen hemen hepsinde çok ağır bir dil kullanılmıştır. Tiyatronun her şeyden önce bir dil olduğu gerçeği, yazarlarımız tarafından dikkate alınmamıştır. Teknik yönden de birçok eksiği bulunan eserlerin bir kısmı manzum yazılmıştır. Mekan ve şahıs kadrosu genelde tarihden alınan eserlerde, hayali şahıslar da zaman zaman ön plana çıkarılmıştır. Eserlerde anlatılan vak' aların zamanı ile anlatma zamanı arasında büyük benzerlikler vardır. Yazarların Türk tarihine yönelmeleri tesadüfi değildir. Yapılan itibariyle de pek başarılı olmayan eserlere, tezli olmasından dolayı hitabet üslubu hakimdir. Biz de tiyatronun istenilen seviyeye gelememesinin en büyük nedeni, yazarlarımızın tiyatroyu çok iyi tanımamalarıdır. Dil meselesini ihmal etmeleri, sanat kaygısından uzak tezli eserler vermeleri ve alt yapısı olmayan tiyatroyu halka sevdirecek sanatkarların yetişememesi diğer sebepler olarak düşünülebilir.
Aşık Paşa'nın Mevlidi inceleme-metin

Bu çalışmada Eski Türk Edebiyatı için önemli kaynaklardan biri olan mevlid türüne ait bir eser incelenmiştir. İlk olarak mevlid tarihi seyri içinde ele alınmış, günümüze kadar yazılan mevlid türündeki eserlere değinilmiştir. Edebi bir tür olan mevlid şekil, muhteva, dil ve üslup olarak açıklanmış, ortaya çıkarılmak istenen eser ele alınan bu bilgiler üzerinden özet niteliğinde tanıtılmıştır. Eserin ait olduğu düşünülen 14. yy dil kurallarından eseri tanıtmada gerekli görülen kısmıyla, eserin sahibi olduğu düşünülen Aşık Paşa'nın Garibname adlı eseri mukayase edilerek incelenmiş ve benzer unsurlar ortaya konmuştur. Bu unsurlar eserde geçen ifadeler ile örneklendirilmiştir. Tüm bunlar yapılırken eserdeki transkribe edilmiş beyitlerden faydalanılmıştır. Ardından orijinal metin transkribe edilerek sunulmuştur.