Flütün tarihsel gelişimi

Tez çalışmamda flütün tarihsel açıdan evrimleşmesini inceledim. Bu konuda yaptığım araştırmayı; İlkel Flüt Dünyası, Rönesans Flütü, Barok ve 18. yy. Flütü, 19. yy. ve Boehm Devri başlıkları altında topladım. Araştırmamın sonunda ise flüt ve flüt ailesi ile ilgili bilgilere yer verdim. Flütün, özellikle yan flütün, ilk çıkış noktası tam olarak bilinmemekle birlikte bu konuda çeşitli varsayımlar ve araştırmalar bulunmaktadır ve bunlar da, tezin kapsamında incelenmiştir. Flütün gelişimi, ilkel çağda, ilkel çağın gereklerine göre ve ilkel müziğin gelişimi doğrultusunda ilerlemiştir. Özellikle de, sihiri ve büyüyü temsil etmesinin de etkisi ile, tarihin her döneminde, hemen hemen her uygarlıkta kullanılmıştır. Rönesans'taki gelişiminden itibaren de, dönemin müziksel özelliklerine paralel olarak ilerlemiştir. Flütün 16. yy. dan itibaren gelişimini kronolojik olarak şöyle sıralayabiliriz; 1511- Zwerchpfeiff, 6 parmak delikli, önceki dönemlere kıyasla daha dar bir flüt yapılmıştır. 1529- Soprano, alto, tenor ve bas flütler ortaya çıkmaya başlamıştır. 83 -1636- Flutes Allemands yeni silindirik bir boru ile ağaçtan yapılmış olarak, Re ve Sol flütleri ortaya çıktı. 1670- Jean Baptise Lully' nin ünlü orkestrasında üç parçadan ibaret ve bir tuşlu olan Re flüt kullanılır. Bu flüt konik ve parmak delikleri daha küçüktür. 1720- Orta kısım ikiye bölünür ve bu; 'Corps de recharge' olarak adlandırılır. 1722- Ünlü flütçü Quantz, flütün baş kısmına akord mantarı ve ayak kısmına Do# tuşu ekler. 1726- Ayak kısmına Mi bemol tuşu eklenir. 17 60- London Makers, Florio, Gedney ve Potter tarafından Sol#, Si bemol ve Fa tuşları eklenir. 1780- Mozart ve Haydn' m senfonik müziklerinde dört ve altı tuşlu flütler ortaya çıkar. Meyer sistemi flüt 8 tuşlu olarak ortaya çıkar 1806- Claude Laurent üç, dört ve yedi tuşlu cam flütler yapar. 1810- George Miller Londra'da metal borular yapmaya başlar. 1822- Nicholson' lar flütü daha ince bir hale.. getirip tuşları düzenlerler 1830- Flüt, Beethoven'in senfonilerinde ortaya çıkmaya başlar. Boehm Devri: (1810-1881) 84 -1834- Boehm flütü Fransız ve Alman profosyonel flütçüleri ile değer kazanır ve pek çok yerde geniş şekilde adapte edilir. 1841- Rudall&Rose, Lonrda' da, Clair Godfroy ile birlikte Paris'te Boehm flütlerini imal etmeye başlarlar. 1846 -1847- Boehm, silindirik boruyu parabolik eğri üzerine oturtur. (Enstrümanın başında iç çap 17 mm. ve ortasında 19mm. Olacak şekilde). Aynı zamanda embouchure' u, daha 4 dolu ve temiz bir ton için dörtgensel olarak genişletir. Kapalı tuşların içi keçe ile örtülmeye başlanır ve vidalar ile birleştirilir. Boehm, çeşitli metaller ile denemeler yapar ve gümüşün en verimli olacağı yönünde bir karar verir. 1847 -Boehm imalat haklarını Rudall&Rose ve Clair Godfroy/Louis Lot' a satar ve ünlü kitabı 'The Flute and Flute Playing in Acustical, Tehnical and Artistic Aspects' i yayımlar. Boehm flütleri New York City' ye imal edilir ve Paris konservatuvarmda resmi enstrüman olarak kabul edilir. 1850- Giulio Briccialdi (1818-1881), başparmak için B bemol tuşunu ekler. Briccialdi, Londra'da yaşayan İtalyan bir flütçüdür. Boehm' in dizaynında Si' ye hakim olan tek tuş var ve Si bemol için sağ el 1. Parmak kullanılıyor iken, Briccialdi sol el başparmak için alternatif bir Si bemol tuşu yapar. 1855- Boehm flütleri Paris'te altın madalya kazanırlar ve çalgıcılar Boehm sayesinde büyük teknik avantajlar elde -85ederler. 19. yy. in sonlarında flüt, Bhrams, Strauss ve Tchaikovsky'nin parçalarında belirir ve solo repertuvarı hızla gelişir. 20. Yüzyıl: 1948- Alexander Murray, yapımcılar Albert Cooper ve Elmar Cole ile flüt üzerinde çalışmalar yaparlar ve tuşlar üzerinde düzenlemeler yapılır.