turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocuk suprakondiler humerus kırıklarının açık redüksiyon internal fiksasyon ve kapalı redüksiyon perkütan pinleme sonrası klinik sonuçlarının karşılaştırılması

Bu çalışmada çocuklarda görülen suprakondiler humerus kırıklarının tedavisinde uygulanan iki yöntemin klinik sonuçları, komplikasyon oranları ve fonksiyonel sonuçları retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Etik kurul onayı alındıktan sonra çalışmaya başlandı. Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalında Mayıs 2008 ve Mayıs 2014 tarihleri arasında suprakondiler humerus kırığı nedeniyle cerrahi tedavi yapılan çocuk hastalar çalışmaya dahil edildi. Açık cerrahi yapılan 30 hasta grup I, kapalı cerrahi yapılan 30 hasta grup II olarak sınıflandı. Hastaların yaş ortalaması 5.6 (2-12) idi. Hastaların 36'sı erkek (%60), 24'ü (%40) kızdı. Hastaların tamamı genel anestezi altında opere edildi. Tüm hastaların proksimal humerusuna turnike uygulandı ama sadece açık redüksiyon uygulanacak hastalarda şişirildi. Kapalı redüksiyon ve perkutan pinleme skopi kontrolünde yapıldı. Açık redüksiyon ve pinleme sonrası tüm hastalara yine skopi kontrolü yapıldı. Tüm hastaların ameliyat süreleri, alınan floroskopi görüntüleri, erken ve geç dönem komplikasyonları, reoperasyon oranları, hastanede kalış süreleri ve Flynn Kriterlerine göre fonksiyonel durumları değerlendirildi. Kapalı redüksiyon yapılan hastaların 1 tanesinde iyatrojenik ulnar sinir hasarı tespit edildi. Fonksiyonel değerlendirme sağlam taraf referans alınarak Flynn kriterlerine göre yapıldı. Açık redüksiyon grubunda fonksiyonel olarak % 96. 6 mükemmel ve iyi sonuç bulunurken, kapalı redüksiyon grubunda %93. 2 oranında mükemmel ve iyi sonuç tespit edildi. Sonuç olarak her iki tedavi yönteminin klinik sonuçları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Bu nedenle tedavi yöntemi seçiminde cerrahın tecrübesine göre karar verilmesinin daha uygun olabileceği kanaatindeyiz.
Çölyak hastalığı tanılı çocuklarda MEFV gen mutasyonunun araştırılması

Amaç: Çölyak hastalığı, genetik olarak yatkın bireylerde diyetle alınan glutene karşı oluşan uygunsuz inflamatuvar yanıt ile karakterize kronik otoimmün bir hastalıktır. Hastalığın günümüzdeki tek tedavisi katı ve yaşam boyu süren glutensiz diyettir. Ancak pek çok çölyak hastasında, bu diyete uymalarına karşın, bulgular ve enteropati devam etmektedir. Ailevi Akdeniz Ateşi ise antijen spesifik T hücrelerinin patogenezde rol oynadığı ve tetikleyici bir neden olmadan inflamasyon varlığı ile karakterize olan, otoinflamatuvar hastalıklar içinde yer almaktadır. Kendini sıklıkla tekrarlayan ateş, peritonit, sinovit, plörit ve nadiren de olsa perikardit ve menenjit atakları ile gösteren otozomal resesif geçişli bir hastalıktır. Glutensiz diyet tedavisine karşın yakınmaları devam eden çölyak hastalığı tanılı çocuklarda, benzer bulgulara sahip, ülkemizde sık görülen kronik genetik otoinflamatuvar bir hastalık olan AAA'nın ortak patogenetik inflamatuvar mekanizmalarla ortaya çıkabileceği kuşkusu ve yapılacak taramalar ile ortak bir patogenetik yolağa varabilme ve/veya açıklama getirebilme isteğinin çalışmamızın motive edici yönünü oluşturabileceği düşünülmüştür. Bu amaçla yola çıkarak, çölyak hastalığı tanılı çocuklarda AAA hastalığının varlığını ve MEFV gen mutasyon sıklığını araştırmayı amaçladık. Yöntem: Bu tanımlayıcı çalışmaya, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Çocuk Gastroenteroloji polikliniğine 1 Ocak - 1 Kasım 2015 tarihleri arasında rutin kontrol amacıyla başvuran ve aileleri tarafından onam verilen çölyak hastalığı tanılı 48 çocuk kabul edildi. Genetik bilim dalınca moleküler analizleri yapılarak değerlendirildi. Rutin kontrol amacıyla alınan kan örneklerinden MEFV gen mutasyon analizi allel spesifik floresans PCR yöntemi ile tamamlandı. Onsekiz mutasyon ve bir değişim araştırıldı. Veriler SPSS 15.0 paket programında değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya katılan hastaların 13'ünde (%27,1) MEFV geninde mutasyon saptandı. On beş hastada ise R202Q değişimi saptandı. Bunlardan iki hastada (%4,2) R202Q homozigot değişimi bulunmaktaydı. On üç hastada (%27,1) ise R202Q heterozigot değişimi vardı. Yakınmalarının glutensiz diyete karşın devam ettiğini bildiren 14 hastanın (%29,1) 5'inde homozigot veya heterozigot MEFV gen mutasyonu saptandı. Sonuç: MEFV gen mutasyonunun çölyak hastalığı tanılı çocuklarda görülme sıklığı, sağlıklı toplumda görülme sıklığından daha yüksek bulunmuştur. Uygun tedaviye karşın yakınmaları süren çölyak hastalığı tanılı çocuklarda AAA mutlaka akla getirilmelidir. Bu iki hastalık arasındaki ilişkinin net olarak gösterilmesi ve inflamatuvar patogenezlerinin daha iyi açıklanabilmesi için daha geniş kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır.
Kardiyopulmoner bypass uygulanan pediyatrik olgularda modifiye ultrafiltrasyonun sitokinler üzerindeki etkisi

Amaç: Pediatrik kalp cerrahisi uyguladığımız, siyanotik/asiyanotik pediatrik vakalarda, MUF öncesi ve sonrası kandaki sitokin (IL-1b, IL-6, IL-8, IL-10, TNF- ) düzeylerinin karşılaştırılması ve postoperatif dönemdeki etkilerinin araştırılmasıdır. Materyal ve Metod: Eylül 2013 ile Ağustos 2014 tarihleri arasında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Kalp ve Damar Cerrahisi Cebeci Kalp Merkezi Kliniğinde, konjenital kalp hastalıkları nedeni ile KPB kullanılarak opere edilen siyanotik ve siyanotik olmayan çocuklarda, MUF öncesi ve sonrası kandaki sitokin (IL-1b, IL-6, IL-8, IL-10, TNF- ) düzeylerinin karşılaştırılması ve postoperatif dönemdeki etkilerini araştırmak amacıyla 25 hastanın verileri prospektif olarak analiz edildi. Ağırlıkları 3-30 kg aralığında değişen, önceden bilinen sistemik otoimmün, genetik, akciğer, böbrek ve karaciğer hastalığı olmayan, total sirkülatuar areste girilmeyen, elektif şartlarda opere edilen, kalp yetmezliği olmayan, şant operasyonu yapılmayan hastalar çalışmaya dahil edildi. Bulgular: Çalışmamızda sitokinlerin seyrine baktığımız zaman, IL-6, IL-8, IL-10 ve TNF- düzeyi MUF işleminden hemen sonra en yüksek değerine ulaşmıştır. IL-1b ise postoperatif 1. saatte en yüksek değerine ulaşmıştır. IL-6 ve IL-8 postoperatif 1. saatte düşmüş ve 24. saatte ise en düşük değerine ulaşmıştır. Hastaların ekstübasyon saatleri ve interlökin düzeyleri arasındaki ilişkiye baktığımızda; IL-1b, IL-10 ve TNF- 'nın ekstübasyon süresini etkilemediği görülmüştür. IL-6 ve IL-8'in ise ekstübasyon süresini negatif yönde etkilediği görülmüştür. İstatistiksel olarak da anlamlı bulunmuştur. (p<0,05)Anestezi indüksyonundan sonra (T1) IL-10 düzeyi diğer zamanlarda ölçülen düzeylerin ortalamanın üzerinde ( 1.5- 2 katı) olduğu hastalarda, IL-6ve IL-8 düzeylerin (özellikle T5veT6) hep düşük geldiği görülmüştür. Hastaların postoperatif durumlarını da değerlendirdiğimizde, erken ekstübasyon, inotrop ihtiyacı olmamış, yoğun bakım süresi ve taburcu süresi kısa olmuştur. Sonuç: Pediatrik açık kalp cerrahisinde modifiye ultrafiltrasyonun kullanımının hemokonsantrasyon özelliğinden dolayı sitokin düzeylerinin azaltmadığıno düşünmekteyiz.
Pediyatrik hastalarda operasyon öncesi anksiyete değerlendirmesi ve modifiye yale preoperatif anksiyete skalası'nın Türkçe versiyonunun geçerlilik güvenirliliği

Preoperatif ansiyete; gerginlik, sinirlilik, üzgünlük ve mutsuzluk gibi subjektif duygular ile karakterizedir. Yapılan çalışmalar çocuklarda preoperatif anksiyetenin postoperatif olumsuz psikolojik etkilerle sonuçlandığı göstermiştir. Çocukların %60-80'inin preoperatif dönemde anksiyete yaşadığı tahmin edilmektedir. m-YPAS, çocuklarda ameliyat öncesi anksiyetenin göstergesi olarak yaygın olarak kullanılan bir gözlemsel davranış kontrol listesidir. Bu çalışmanın amacı mYPAS'ın bir Türkçe versiyonunu geliştirmek ve bu ölçeğin geçerlilik ve güvenilirliğini belirlemektir. Bunun yanı sıra çalışmada anksiyete düzeyine etki eden faktörlerin incelenmesi amaçlanmıştır. Mersin Üniversitesi Klinik Araştırmalar Etik Kurulu onay alındıktan sonra, çalışmaya 5-16 yaş grubu 330 çocuk hasta dahil edildi. Değerlendirme 3 ayrı gözlemci tarafından oyun odası ve operasyon odasında olmak üzere 2 kez yapıldı. Çalışmada gözlemciler arası uyum ICC ile değerlendirildi. Üç gözlemci arasındaki uyumu değerlendirmek amacıyla hesaplanan ICC değeri oyun odasında yapılan ölçümler için 0,9949 (%95 CI 0 ,9939-0,9958), operasyon odasında yapılan ölçümler için ise 0,9952 (%95 CI 0 ,9942-0,9960) olarak bulundu. Her üç gözlemcinin oyun odası ve operasyon odasında gerçekleştirmiş olduğu değerlendirmelerin Cronbach's katsayıları sırasıyla 1. Gözlemci için 0 ,959;0,956, 2. Gözlemci için 0 ,956;0,962, 3. Gözlemci için 0,955;0, 959 olarak bulundu. Bu değerler ölçeğin Türkçe versiyonunun geçerli ve güvenilir olduğunu göstermektedir. Premedikasyon uygulanan hastalarda anksiyete düzeyinin anlamlı düzeyde azaldığı(p<0,001) tespit edilmiştir. Yapılan değerlendirmede yaş ile anksiyete düzeyi arasında zayıf bir ters ilişki olduğu tespit edildi (p<0,001, r:-0,350). Cinsiyet, komorbid hastalık varlığı, operasyon öyküsü ve operasyonun acil veya elektif olmasının anksiyete düzeyi üzerine herhangi bir etkisinin olmadığı görüldü (p>0,001). Sonuç olarak çalışmamızda mYPAS'nın Türkçe versiyonunun geçerli ve güvenilir olduğu saptanmıştır. Premedikasyonun preoperatif kaygıyı anlamlı düzeyde azalttığı ve yaş ve anksiyete düzeyi arasında zayıf bir ters ilişki olduğu görülmüştür. Preoperatif anksiyeteye neden olan faktörlerin araştırılması için daha fazla klinik çalışmalara ihtiyaç olduğu kanaatindeyiz.
Süt dişlenmeye sahip çocuklarda maloklüzyon sıklığı ve çürük ile ilişkisinin belirlenmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Aydın ilindeki anaokuluna giden süt dişlenmeye sahip çocuklarda maloklüzyon görülme sıklığını belirlemek ve çürük ile ilişkisini değerlendirmektir. Bireyler ve Yöntem: Anaokulları ve anasınıflarında 3-5 yaş arası 1053 çocuk üzerinde kesitsel bir çalışma yapılmıştır. Çalışma kriterlerine uymayan 91 çocuk çalışma dışı bırakılmıştır. İkinci süt molar terminal düzlemi, kanin ilişkisi, overjet-overbite dereceleri, ön-arka çapraz kapanış, makas kapanış, fizyolojik boşluklar, çapraşıklık, lateral profil, temporomandibular bozukluk gibi çeşitli oklüzal parametreler değerlendirilmiştir. Çürük varlığı dft indeksi ile kaydedilmiştir. Bulgular: 3-5 yaş grubundaki çocuklarda en sık görülen terminal düzlem ilişkisi %46, 7 oranında vertikal tip okluzyon, %29, 5 ile mesial tip ve 14,9 ile distal tip okluzyon olarak bulunmştur. Süt kanin oklüzal ilişkileri değerlendirildiğinde en yaygın ilişki Sınıf I (%69,6), ardından Sınıf II ilişki (%17,9) ve Sınıf III ilişki (%6,3) belirlenmiştir. Aydın'da süt dişlenmede maloklüzyon prevalansı %84, 5 bulunmuştur ve cinsiyetler arasında anlamlı bir fark gözlenmemiştir. Toplanılan veriler çocuklarda en yüksek maloklüzyon tipinin derin kapanış olduğunu (%55,7) göstermiştir. Ardından maksiller diestema (%27,1), mandibular diestema (%20,6) orta hat sapması (%15,8) izlenmiştir. Diğer maloklüzyon tiplerinin görülme sıklığı %7'nin altındadır. Çocukların yaklaşık yarısında (%51,2) çürük varlığı tespit edilmiştir. Ortalama dft skoru 2,7 3,5 olarak kaydedilmiştir. Sonuç: Sonuçlar, Aydın'daki 3-5 yaş arası çocuklarda, özellikle vertikal anomalilerde süt dişlenmede maloklüzyon görülme sıklığının yüksek olduğunu ve çürük varlığı ile ilişki bulunmadığını ortaya koymuştur.
Çevresel sigara dumanı maruziyetinin çocuklarda oksidatif stres durumuna ve apoptozis belirteci olan kaspaz 3 ve kaspaz 7 aktivitesine etkisi

Amaç: Çevresel sigara dumanı maruziyeti hem yaygınlığı hem de önlenebilir olması halk sağlığı bakımından oldukça önemlidir. Risklerini tanımlamak ve sigara karşıt müdahalelerin yararlarını saymak için pasif sigara içiminin kesin biyokimyasal ölçümlerine gerek vardır. Oksidatif hasara ve DNA hasarına neden olduğu bilinen sigara maruziyetinin apoptozisle ilişkisi yeni çalışmalarla incelenmektedir. Biz de çalışmamızda daha önce çalışılmamış bir parametre olan kaspaz 3 ve kaspaz 7 yi seviyelerini tespit ederek bu çocuklarda oluşan etkileri göstermeyi amaçlamaktayız. Yöntem: Çevresel tütün dumanına maruz kalan 0-5 yaş arası 30 adet çocuk ve tütün dumanına maruz kalmayan aynı yaş grubu 30 hasta toplandı. Anket dolduruldu ve çocuklardan serum ve idrar örnekleri toplandı. Uygun ortam ve sıcaklıkta saklanan numuneler biyokimya laboratuarında çalışıldı. İstatistiksel analizler yapıldı ve p<0, 05 olması anlamlı olarak kabul edildi. Bulgular: Çevresel tütün dumanı maruziyeti olan grupta anne ve babaların eğitim seviyesi kontrol grubuna göre anlamlı olarak düşüktü. Çevresel maruziyet olan grupta idrarda kotitin/kreatinin seviyesi, kaspaz 3 ve kaspaz 7 seviyesi anlamlı derecede yüksekti. (p<0,05) Çevresel tütün maruziyeti olan grupta oksidan seviye kontrol grubuna göre belirgin yüksek bulundu. Sonuç: Sonuç olarak çevresel tütün dumanı maruziyeti olan çocuklarda kotinin ve kotinin/kreatinin seviyesi, oksidatif stres ve kaspaz 3 ile kaspaz 7 seviyesi arttığı saptandı. Çalışmamızda çevresel tütün dumanının apoptozisi arttırdığı gösterilmiştir. Bu durum malignite riskine karşı vucudun kendini savunması ve maligniteyi önleme çabası olarak değerlendirilmiştir.
Sürekli olarak medikal cihaz desteği ile yaşayan çocukların primer bakım verenlerinin bakıcı yükü ve yaşam kalitesi çalışması

Amaç: Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Aile Hekimliği Anabilim Dalında eğitim gören araştırma görevlileri tarafından erişilebilen, sürekli olarak tıbbi cihaz desteği ile yaşayan çocukların birincil bakım verenlerinin bakım verme yükü ve yaşam kalitesinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Retrospektif, anket tabanlı gözlemsel bir çalışmamız, bir anket seti yoluyla yüz yüze görüşerek yapılmıştır. Veriler, SPSS ver. 25 .0'ı kullanarak analiz edilmiştir. Karşılaştırmada, 2'den fazla grubun karşılaştırmasında, normallik ve varyansların homojenliği koşullarının sağlandığı durumlarda One Way Anova Testi, en az birinin sağlanmadığı durumda Kruskal Wallis Testi kullanıldı. 2 grubun karşılaştırmalarında, normallik ve varyansların homojenliği koşullarının sağlandığı durumlarda Bağımsız T testi, sağlanmadığı durumlarda Mann-Whitney U testi kullanıldı. Korelasyon hesaplanmasında da Pearson korelasyon yöntemi kullanılmıştır. SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği alt gruplarının hesaplanan puan ortalamaları, Türkiye ortalaması ile karşılaştırılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan 100 katılımcıdan 63'ü kadın 37'si erkektir. Katılımcıların 61' i bakım verilen bireyin annesi 33'ü babasıdır. Katılımcıların 79'unun yaşı 40 yaş altındadır. Katılımcıların 26'sı en az bir kronik hastalığa, 32'si en az bir ruhsal hastalığa sahiptir. Katılımcıların 62'si üç yıldan uzun süredir bakım verme işini yapmakta olup toplam katılımcılar arasında 64 katılımcı günde üç saatten fazla aktif olarak bakım verme hizmetini yapmaktadır. Katılımcıların 75'i evde hasta bakım hizmetlerinden faydalanmamakta ve toplam katılımcıların arasında 48'i evde yardımcı bakıcı desteğine olumlu bakmaktadır. Sonuç: Bakım verme yükü yükseldiği zaman yaşam kalitesinin düştüğü görülmüştür. Bakım veren yükünü arttıran faktörler, kadın cinsiyet, artan yaş, düşük gelir düzeyi, kronik hastalık sahibi olma, çocuk sayısı, toplam bakım verme süresi ve günlük olarak aktif bakım verme süresi olarak bulunmuştur.
8-10 yaş çocuklarda denge egzersizlerinin denge gelişimi üzerine etkileri

Amaç: 8-10 yaş grubu çocuklarda uygulanacak düzenli denge egzersizlerinin, denge gelişimi üzerine etkilerinin incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Araştırma, Muğla ilinde öğrenci olan 8-10 yaş grubundaki 120 kız ve erkek öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Bu yaş ve cinsiyetlerden eşit sayıda 10'ar öğrenciden oluşan 60 kişilik altı deney grubuna, sekiz haftalık düzenli egzersiz programı uygulanırken, yine bu yaş ve cinsiyetlerden eşit sayıda 10'ar öğrenciden oluşan 60 kişilik altı kontrol grubuna egzersiz programı uygulanmamıştır. Grupların; boy ve ağırlık ölçümleri yapılıp, beden kütle indeksleri hesaplanmıştır. Egzersiz programı uygulanmadan önce ve program uygulandıktan sonra, grupların statik denge ölçümleri için, flamingo denge testi ve dinamik denge ölçümleri için yıldız denge testi ön-test, son-test sonuçları alınmış ve tüm bu değerler sosyal bilimler için istatistik programı olan Statistical Package for the Social Sciences programında analiz edilmiştir. Analizler için; SPSS 22.0 versiyonunda, Eşleştirilmiş Örneklem t-Testi kullanılmıştır. Bulgular: Analizler sonucunda, elde edilen bulgulara göre; statik ve dinamik denge ölçümlerinde, araştırmanın tüm yaş ve cinsiyet gruplarında hesaplanan ortalama değerler için, egzersiz programı uygulanan tüm deney gruplarında, bu programın uygulanmadığı tüm kontrol gruplarına göre, daha yüksek bir gelişme görüldüğü belirlenmiştir. Deney grubundaki 102 ölçümün 100'ünde istatiksel olarak anlamlı bir farklılık (p<0,05) bulunmuştur. Sonuçlar: Araştırma verilerinden elde edilen sonuçlara göre; 8-10 yaş grubu çocuklarda uygulanan düzenli denge egzersizlerinin, denge gelişimi üzerine olumlu etkilerinin olduğu belirlenmiştir.
4-6 yaş arası down sendromlu çocukların bilişsel rehabilitasyonun davranışlarına etkisi

Kognitif Süreçler, yönetici işlevler, çalışma belleği, problem çözme, karar verme, gerektiği durumlarda davranışı değiştirebilme, farklı stratejiler üretebilme, planlama, duygusal kontrol, bir işi başlatabilme, organizasyon olabilme, neden sonuç ilişkisi kurabilme, dürtü kontrolü ve zaman yönetimi olayları kapsamaktadır. Bu çalışmamızın amacı, nörolojik temeller açısından 4-6 yaş arası Down Sendromlu çocuğun duygu kontrolüne ve dürtüselliğe ilişkin özelliklerinin büyük bir kısmını kapsadığı düşünülen yönetici işlevlerin eğitsel değişkenler üzerinde incelenmesidir. 4-6 yaş arası Down Sendromlu çocuklar örneklem olarak belirlenmiş, Yürütücü İşlevleri geliştirici Görev Değiştirme Becerisi Geliştirici eğitime tabi tutulmuşlardır. Eğitim verilmeden önce araştırmaya katılan çocukların gelişim seviyelerini ölçmek için Ankara Gelişim Tarama Envanteri uygulandı. Ayrıca Görev Değiştirme eğitiminden öncesi eğitim verildikten sonra Okul Öncesi Öz Düzenleme Ölçeği ile Okul Öncesinde Davranış Sorunları Tarama Ölçeği yapıldı ve sonuçlar karşılaştırıldı. Uygulanan Görev Değiştirme Eğitimi yönetici işlevler üzerinde farklılık yarattığı ve eğitimin etkili olabileceği tespit edilmiştir. Nörobilim açısından Yönetici İşlevlerin içinde değerlendirilen duygu ve dürtü kontrolü gibi özelliklerin gelişmesinde Down Sendromlu çocuklarda Problem Davranışların azaltabileceği konusu tartışıldı. Ayrıca Yönetici İşlevlerin geliştirilmesinde çocukların kognitif becerilerin artması ile ilgili bazı konular değerlendirildi. Sonuç olarak, Down Sendromlu çocukların yürütücü İşlevler gelişimi Davranış edinebilme becerilerine olumlu etki etmektedir.
0-24 aylık bebek/ çocukların ebeveynlerinin aşı red sıklığı ve nedenleri

tarihleri arasında elde edildi. Araştırmanın evrenini bu tarihler arasında iki ASM'ye başvuran 3942 ebeveyn, örneklemini ise çalışmaya katılmaya istekli 470 ebeveyn oluşturmuştur. Araştırmada soru formu ebeveynlerle yüz yüze görüşülerek uygulandı. Veriler SPSS 21,0 programına aktarılarak uygun istatistiksel testler ile analiz edildi. Ebeveynlerin bebek/çocuklarını aşılatma durumları incelendiğinde; %80,4'ünün bebek/çocuklarının aşılarını yaptırdığı, %11,9'nun bazı aşıları yaptırmadığı belirlendi. Ebeveynlerin %7,7'sinin (n=36) ise aşı yaptırmayı reddettiği belirlendi. Ebeveynlerin %79,1'inin 'Aşıların/gerekli yararlı olduğuna inandığı için' aşı yaptırdığı %46,7'sinin ise 'İçeriğindeki maddelerin zararlı etkileri olduğunu düşündüğü için' aşı yaptırmadığı saptandı. Ebeveynlerin aşı yaptırma durumları ile bebeğin/çocuğun tanıtıcı özellikleri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamsızdı (p>0,05). Görüşülen ebeveyn ile aşı yaptırma durumları karşılaştırıldığında ise gruplar arasındaki farkın anlamlı olduğu belirlendi (p<0,05). Ebeveynlerin aşıların yan etkileri olup olmadığını düşünmeleri ile bebeğin/çocuğun tanıtıcı özellikleri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamsızdı (p>0,05). Görüşülen ebeveyn, öğrenim durumu ve aile tipi grupları ile aşıların yan etkisi olup olmadığını düşünme durumları karşılaştırıldığında ise gruplar arasındaki farkın anlamlı olduğu belirlendi (p<0,05). Ebeveynlerin aşılama ile ilgili bilgi almak isteyip istememeleri ile bebeğin/çocuğun tanıtıcı bilgileri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamsızdı (p>0,05). Bebek/çocuğun yaşı, görüşülen ebeveyn ve sosyoekonomik durum ile aşılamayla ilgili bilgi almayı isteme durumları karşılaştırıldığında ise gruplar arasındaki farkın anlamlı olduğu belirlendi (p<0,05). Sonuç olarak ebeveynlerin çoğunluğunun çocukların aşılarını tam yaptırdıkları ancak ebeveynlerin aşıların içeriğiyle ilgili endişlerinin ve aşıları yaptırıp yaptırmama konusunda kaygılarının devam ettiği belirlendi.
Frajil X sendromu ön tanısı alan çocuklarda sitogenetik değişiklikler ve FMR 1 geni trinükleotid tekrar sayılarının araştırılması

Bu çalışmada; FXS ön tanısı ile gelen çocuklarda sitogenetik ve moleküler analizler ile hastalık oranını tayin etmek ve her iki analiz arasındaki uyumu göstermek amaçlandı.
Çocuklarda cerrahi girişim gerektiren meme kitlelerinin değerlendirilmesi

Kız çocuklarda cerrahi tedavi gerektiren meme kitlelerinin tanı ve tedavi özelliklerini incelemek amacıyla Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi Anabilim Dalı'nda 1977- 2013 yılları arasında meme kitlesi nedeniyle opere edilen 18 yaş altı kız hastalar yaş, geliş semptomları, operasyon öncesi takip süresi, tanısal özellikleri, operasyon önce ve sonrası tanıları, cerrahiye gidiş endikasyonları, kitlenin histopatolojik özellikleri, postop komplikasyonları, nüks oranları ve postop takip süreleri açısından geriye dönük olarak incelenmiştir. Çalışmaya alınan 68 olgudan 41 hastanın bilgilerine ulaşılmıştır. Olguların yaş ortalaması 14,4 2.02 yıldır (8-18 yaş). Kitlenin en sık yerleşim yeri sol üst kadrandır (n=12, %29). Olguların 39'u postpubertal olup 3 hastada menstrüsyonla ile ilişkili semptom saptanmıştır. İki olgu ise prepubertaldir. Aile öyküsü hiçbir olguda bulunmamaktadır. Başvuru öncesi semptom süreleri ortalama 2, 3 2 ay (10 gün- 36 ay) olup en sık başvuru şikayeti memede kitledir (n=25, %61). Diğer başvuru şikayetleri sırasıyla memede şekil bozukluğu, kitle ve ağrı, kızarıklık ve şişlik, kitle ve şekil bozukluğu ve akıntıdır. Yedi olguda eşlik eden hastalık mevcuttur. Tanıda en sık ultrasonografi olmak üzere mamografi ve ince iğne aspirasyon biopsisi kullanılmıştır. Preoperatif incelemelerde en sık solid nodül (n=23, %57) saptanmıştır. Malinite şüphesi (n:26, %65) en sık cerrahi endikasyondur. Olguların 11'i (%27,5) takip sonrası, 29'u (%72) ise takip edilmeden opere edilmiştir. Ortalama takip süresi 7,45 ay'dır (1-24 ay). Histopatolojik incelemede en sık tanı fibroadenomdur (n=15,%36). Postoperatif izleminde 9 olguda (%22,5) nüks saptanmıştır. Nüksler olguların hepsi benign histopatolojik özellik göstermektedir. Hiçbir olguda komplikasyon izlenmemiştir. Sonuç olarak meme kitlelerinin çocukluklarda nadir olup malinite riski düşüktür. Malinite şüphesi en sık cerrahi endikasyon olmasına karşın histopatolojik incelemede fibroadenomlar ilk sırada yer almaktadır. Ayrıca nüks eden olguların hepsi benign özellik göstermektedir.