turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Edirne Selimiye Kütüphanesi yazma eserler kataloğu 22 sel 7168 numarada kayıtlı cönkün inceleme-metin ve MESTAP'a göre tasnifi

-Cönk kelime anlamı olarak gemi, sefine gibi anlamlarda kullanılmaktadır. Edebiyat terimi olarak ise şiir sever kişilerin kendi zevklerine göre seçtikleri şiirleri kaleme aldıkları, aşağıdan yukarıya doğru açılan şiir defteri anlamına gelmektedir. Cönkler mecmu'aların bir çeşididir. Bir mecmu'a çeşidi olan cönkler edebiyatın kaynakları arasında yer almaktadır. Cönkler, ismi duyulmamış şairleri ya da ismi bilinen şairlerin bilinmeyen şiirlerini tespit etmede önemli bir yere sahiptir. Cönkler aynı zamanda yazıldığı dönemin kültürünü yansıtması açısından da değerli kaynaklardır. Zira mecmu'alar gibi cönkler de bünyesinde sadece şiirler değil derlendiği dönemdeki önemli olaylar, doğumlar, ölümler, fetvalar gibi notları da barındırabilmektedir. İncelediğimiz cönk 19. yy'da yazılmış, farklı şairlere ait, farklı türlerde şiirlerin kaleme alındığı bir cönktür. Cönkte toplam 90 adet şiir yer almaktadır. Bu şiirler çoğunlukla gazel, koşma, divan gibi nazım şekilleriyle yazılmış şiirlerdir. Eserde bulunan şiirlerin 86 tanesini yazan şairin mahlasları tespit edilirken 4 tanesini yazan şairlerin mahlasları tespit edilememiştir. Şairleri tespit edilen şiirlerden, divanlarda bulunanlar varsa tespit edilerek karşılaştırılmıştır. Cönkte bulunan şairlerin yaşadıkları yüzyıllar, şiirlerinin nazım şekilleri, sayıları, numaraları tablo halinde gösterilmiştir. Cönkün iki sayfasında kısa nesir bölümler yer almaktadır. Bu nesir bölümlerde not edilen tarihler ışığında cönkün ne zaman yazıldığı tahmin edilmektedir. Bu çalışmada Edirne Selimiye Kütüphanesi Yazma Eserler Kataloğu 22 SEL 7168 Numarada Kayıtlı Cönkün İnceleme-Metin ve Mestap'a Göre Tasnifi yapılmıştır. Üç bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde cönk ve mecmu'alar hakkında genel bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde cönk incelenmiş ve içeriği hakkında bilgi verilmiştir. Son bölümde ise MESTAP tablosu ve transkripsiyonlu metin yer almaktadır.
Ağrı masalları üzerine bir araştırma

'Masal, nesirle söylenmiş, dinlik ve büyülük inanışlardan ve törelerden bağımsız, tamamiyle hayal ürünü, gerçekle ilgisiz ve anlattıklarına inandırmak iddiası bulunmayan kısa bir anlatı türüdür.' Bu çalışma, Ağrı masallarının derlenmesi ve incelenmesine yönelik bir çalışmadır. Çalışmamız, giriş ve dört bölümden meydana gelmektedir. Giriş bölümünde, masal ile ilgili kısa bilgi verilmiştir. Birinci bölümde, Ağrı masalları üzerine yapılmış çalışmalarla, çalışmalırımızdaki masalları anlatan kaynak kişiler tanıtılmıştır. İkinci bölümde, Ağrı masallarının tasnif, tahlil ve motif karşılaştırması yapılmıştır. Motif karşılaştırılması sınırlı tutularak sadece Prof. Dr. Bilge Seyidoğlu'nun Erzurum Halk Masalları Üzerinde Araştırmalar, Prof. Dr. Umay Günay'ın Elazığ Masalları, Yrd. Doç. Dr. Yılmaz Onay' in Van Masalları Üzerine Bir Araştırma ve Metin Eren'in Bitlis Masalları Üzerine Bir Araştırma çalışmalarındaki masallar kullanılmıştır. Üçüncü bölümde, Ağrı masallarındı ortak unsurlar üzerinde durulmuştur. Bu bölüm şu kısımlardan meydana gelmektedir. 1. Ağrı masallarında temler 2. Ağrı masallarında kahramanlar 3. Ağrı masallarında mekanlar 4. Ağrı masallarında eşya 5. Ağrı masallarında yiyecek ve içecekler 6. Ağrı masallarında kullanılan formeller Dördüncü bölümde Ağrının değişik yerlerinden derlenmiş altmış masal metni yer almıştır. Metinler ilk tespit edildikleri şekilleriyle yazıya aktarılmıştır.
'Ermeni harfli Kıpçakça Zebur=Psalter' adlı eser ile memlük Kıpçak Türkçesiyle yazılmış 'İrşadü'l-Müluk ve's-Selatİn' adlı eserin şekil bilgisi bakımından karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı, tarihi Kıpçak Türkçesinin iki önemli kolunu oluşturan, Karadeniz'in kuzeyinde bugünkü Ukrayna topraklarında filoloji, hukuk, din, edebiyat, doğa bilimleri, felsefe ve ziraatçilik gibi birçok sahada önemli eserler vermiş Ermeni harfli Kıpçak Türkçesi ile Mısır coğrafyasında dil, din, askerlik ve edebiyat vb. alanlarda önemli eserler vermiş olan Memlük Kıpçak Türkçesi arasındaki morfolojik benzerlikleri ve farklılıkları ortaya çıkarmaktır. Söz konusu çalışmada Ermeni harfli Kıpçak Türkçesi ile yazılmış 'Kıpçakça Zebur' adlı eser ile Memluk Kıpçak Türkçesi ile yazılmış 'İrşadü'l-Müluk ve's-Selatin' adlı eserin şekil bilgisi bakımından karşılaştırması yapılmış ve tespit edilen şekil bilgisi unsurlarının tarihi Türk lehçelerindeki durumları örneklerle gösterilmeye çalışılmıştır. Tez çalışmasının ana malzemesini oluşturan, tarihi Kıpçak Türkçesinin farklı iki sahasına ait iki eserin söz varlığında bulunan morfolojik unsurların benzerlikleri ve farklılıkları, bilgisayar ortamında fişleme yöntemiyle amaca yönelik kullanılmak üzere belirlenmiştir. Karşılaştırma sonucu görülen morfolojik biçimlerin ortaya çıkardığı görünüm şöyledir: Memlük Kıpçak Türkçesi temsilcisi İM, dönemin standart yazı dilini, Ermeni harfli Kıpçak Türkçesi temsilcisi KZ ise tarihi Kıpçak Türkçesi konuşma dilini yansıtmaktadır.
Kısasü'l-Enbiya'da çok anlamlılık

ı a ü'l-Enbiya'da kullanılan isim ve fiiller çok anlamlılık ve yapı bakımından incelenmiştir. Eserde çok anlamlı fiillerin ve isimlerin tespitinde öncelikle dizin taranmıştır. Dizindeki çok anlamlı olarak verilen sözcüklerin dışında metin incelenirken dizindeki anlamı verilmeyen birçok sözcükle karşılaşıldığı gibi, sözcüğün dizinde verilen anlamı dışında farklı anlamlar da yüklendiği görülmüştür. Çok anlamlı olarak tespit edilen isimler ve fiiller, etimolojik olarak incelenmiş olup sözcüğün hemen yanında parantez içerisinde gösterilmiştir. Sözcüklerin metinde geçtiği yerler de örneklendirilmiştir. Çok anlamlı olarak toplamda yüz yetmiş fiil tespit edilmiş olup bu fiillerin yetmişi basit yapılı, yüz üçü türemiş yapılıdır. İsim olarak doksan üç tane çok anlamlı sözcük tespit edilmiştir. Bunların kırk beşi basit yapıda diğerleri türemiştir.
Kaşif Es'ad Efendi Divanı: İnceleme - metin

Kaşif, 17. yüzyılın önemli mutasavvıflarından Ümmi Sinan'ın halifelerindendir. Halvetiyye tarikatına olan mensubiyeti, kaleme aldığı eserler, Elmalı kültür coğrafyasında yetişmesi ve şiirlerinde öne çıkan yetkin üslubu ile şair, bizce yüzyılın önemli şair mutasavvıflarındandır. Ancak şair ile ilgili, kaynaklarda kuşatıcı bilgiler bulunmamaktadır. Ayrıca şair hakkında halihazırda herhangi bir akademik çalışmanın yapılmayışı şaşırtıcıdır. Bu bakımdan Kaşif'in Divanı'nın metin neşrinin yapılması ve onunla ilgili akademik bir çalışmanın gerçekleştirilmesi hem tasavvuf ve tarikatlar tarihi için önemli bir ismin gün yüzüne çıkmasına vesile olacak hem de tasavvufi şiir katagorisinde değerlendirebileceğimiz güçlü bir şairin tanıtımına olanak tanıyacaktır. Dahası 17. yüzyılda Ümmi Sinan, Niyazi-i Mısri ve Sun'ullah Gaybi gibi güçlü Halveti şairlerle temsil edilen genel planda tasavvufi şiir ve özelde Halvetiyye şiiri, kendi poetik zeminini destekleyici önemli bir metne kavuşacaktır. Tüm bu düşüncelerden hareketle Kaşif Divanı'nın, biri Ankara Milli Kütüphane'de '06 Mil Yz FB 251/3' arşiv numarasında kayıtlı diğeri Almanya Milli Kütüphanesi'nde 'Ms. or. oct.2718' arşiv numarasında kayıtlı nüshalarını temin ettik. Akabinde divan metninin neşrinin merkeze alındığı bir tez çalışmasında bulunduk.
Kısa oyun ve Cumhuriyet Dönemi kısa oyun çözümlemeleri (1980- 2000)

çalışmanın amacı, yeni bir dramatik tür olarak değerlendirilen tek perdelik oyunların biçim ve içerik açısından karakteristik özelliklerini metin merkezli bir yaklaşımla gerçekleştirilen çözümlemeler ışığında ortaya koymaktır. Bu amaca ulaşabilmek için Cumhuriyet Dönemi Türk tiyatrosundan (1980- 2000) dokuz tek perdelik oyun seçilmiştir: Adalet Ağaoğlu, Duvar Öyküsü (1992); Turgut Özakman; Ben, Mimar Sinan (1987); Sabahattin Kudret Aksal, Bay Hiç (1981); Murathan Mungan, Bir Garip Orhan Veli (1980); Güngör Dilmen, Galatea ile Pigmalion (1986); Nezihe Meriç, Sevdican (1984); Sezai Karakoç, Çeyiz (1980); Orhan Asena, Bir Küçük Gece Müziği (1991); Turan Oflazoğlu, Çağrı (1990). Seçilen bu eserler; Freytag tarafından ortaya konulan, beş bölüm ve üç krizden oluşan yapısall metin çözümleme tablosu olan Freytag Piramidi ile B. Roland Lewis'nin Contemporary One-Act Plays/ Çağdaş Tiyatroda Tek Perdeli Oyunlar kitabının giriş bölümünde yer alan tek perdelik oyunların ana özelliklerinin belirlenmesine ilişkin veriler ışığında çözümlenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde kısa oyunları diğer oyunlardan ayırabilecek ana özelliklere işaret edilmiştir. Çalışmanın sonuç bölümünde gerçekleştirilen metin çözümlemelerinden hareketle tek perdelik oyunlarda konu ve teknik; karakterler, olay örgüsü, klasik sıralanış ile epik düzen, diyalog/ konuşma örgüsü ile sahne işçiliği ve sahne yönetimi üzerine ulaşılan sonuçlar ortaya konulmuştur. Tek perdelik oyunlarda okur/ seyirci üzerinde bırakılmak istenilen etkinin tekliği, oyun yazarının teknik unsurları bir araya getirme sürecindeki ince işçiliği, gündelik hayatta sıklıkla karşılaşılan durumlardan ziyade nadir olanın izinin sürülmesi, insan hayatının her aşamasının değil en can alıcı noktalarının ele alınarak bütünün gözler önüne serilmek istenmesi; kişi sayısının azlığı, zaman ve mekanın sınırlılığı ancak yoğunluğu ve derinliği; konu çeşitliliği çalışma boyunca tespit edilen tek perdelik oyunlara ait karakteristik özelliklerden bazılarıdır. Aslında kısa oyunlar, çoğunlukla oyunların doruk noktası/ kriz anı denilebilecek bölümleri gibidir. En vurucu anlar ile hayatın en dramatik kesitleri bir projeksiyonun aydınlığı ile sahnede belirir. Sanatçının işaret ettiği yöne ilerleyen felsefi ve derin bir mesaj hissettirilir. Bazen klasik bazen de klasik ögelerin seyreltildiği epik anlayış ile sahneye taşınsa da kısa oyunun en temel özelliği, ele alınan konunun çoğunlukla metafor/ yerdeğiştirmece yüklü oluşudur.
Ayşe Kilimci insan-eser-üslup

Günümüz öykü yazarlarından Ayşe Kilimci'nin hayatı, sanatı, eserleri, dil ve üslubu hakkında derinlemesine bir araştırmanın yapıldığı bu çalışmada yazarın Türk edebi hayatına yaptığı katkılar değerlendirilmiştir. Ayşe Kilimci'nin hikayeleri, araştırma - inceleme tarzındaki çalışmaları ve katkıda bulunduğu eserler bu çalışmada temel kaynaklar olarak kullanılmıştır. Yazarın hayatı ile ilgili bilgiler mülakat, eser ve belge inceleme yöntemleriyle ortaya çıkarılmıştır. Yazarın basılı olan yüzün üstündeki hikayesi yapı - tema ve anlatım bakımından incelenmiştir. Yazarın eserleri, kendisi ile ilgili yapılan çalışmalar, yazılan makaleler ve kendisinin katkıda bulunduğu kitaplar incelenerek hikayeciliğine, dil ve üslubuna ait özgün hususlara ve şimdiye kadar dikkat edilmeyen yönlerine işaret edilmiştir. Kendine has üslubu ve özgün anlatımıyla Türk hikayeciliğinin beğenilen isimlerinden Ayşe Kilimci, toplumsal sorunları sanatçı duyarlılığıyla dile getiren, toplumda gördüğü aksaklıklara dil ve edebiyat vadisinde çözümler arayan bir yazardır. Çocuk kitapları hariç basılı yedi hikaye kitabı olan Ayşe Kilimci; kadın, çocuk, aşk, ölüm, göç, eğitim, kentleşme, fakirlik, cinsellik, sanat, adaletsizlik, kuşak çatışması, evlilik, konut sorunu, ahlaki, toplumsal ve kültürel yozlaşma gibi tema bakımından zengin eserler ortaya koymuştur. Kurgu yönünden öykülerine baktığımızda merkezde bir veya birden fazla kişinin olduğu öykülerinin yanı sıra bir sembol, durum, mekan veya mektup vasıtasıyla da kurgu oluşturmuştur. Yerel söyleyişlere sıkça yer veren ve yalın bir dil kullanmaya özen gösteren yazar, karakterleri konuşturmada başarılıdır. Hikayelerinde deyimler, atasözleri, halk deyişleri ve yerinde argo gibi unsurlar eksik olmayan yazarın kullandığı imgeler, canlı ve etkileyicidir. Eserlerinde mizahi ve metaforik bir sesin varlığı söz konusudur. Bu tezde Ayşe Kilimci'nin hayatı, sanatı ve eserleri ele alınmakla birlikte hikayeleri detaylı bir şekilde incelenerek edebiyat tarihindeki yeri belirgin hale getirilmiştir.
Adnan Özyalçıner'in öykücülüğü

Adnan Özyalçıner, 1950 kuşağı Türk öykücülüğünün önemli temsilcilerindendir. İlk öyküsü 1953'te Demet Dergisi'nde yayınlanmasından bugüne kadar öykücülüğünün yanı sıra roman, inceleme-araştırma, deneme-eleştiri, çeviri, seçki ve çocuk kitapları gibi farklı anlatı türlerinde de eserler veren Özyalçıner hakkında kapsamlı bir çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmada, Adnan Özyalçıner'in yaşamı ve sanat anlayışının yanı sıra öyküleri yapı ve tema olarak incelenmeye çalışılmıştır.
XVII. yüzyıl siyasi hayatının klasik Türk şiirine etkileri

Bu çalışmamızda, Klasik Türk Şiiri'nin XVII. yüzyılın siyasi hayatından etkilenişi ortaya koyulmuştur. Bu yüzyılın siyasi çerçevesinde, dönemin öne çıkan ve arka planda kalan olayları vurgulanmıştır. Dönem olarak, olayların doruk noktasında yaşanmış olması; bu sahayı geniş ölçüde değerlendirme gereğini ortaya çıkarmıştır. Bir olay başka bir olayı tetikler nitelikte olduğu için geniş bir kaynak taramasına gidilmiştir. Şairler eserler yazıp, bunları devlet makamındaki kilit kişilere sunmuşlardır. Karşılığında ise çoğu zaman caize ya da mevki ile ödüllendirilmişlerdir. Eleştiri mahiyetinde yazan ya da birini överken bir diğerini yermiş olan kimi şairler de kıskanç çevreler tarafından, aldıkları görevlerden azledilmiş, hatta öldürülmüşlerdir. Devlet erkanında görevli olan şahısların psikolojik, sosyal, iktisadi, fizyolojik yapılarının kişilikleriyle örtüşür duruma geldikleri görülmüştür. Yani kimi şairlerin, eleştiri yönleri ağır bastığından Nef'i gibi hicviyeleri ile tanınmışken, kimisi ise dünyevi işleri arka planda tutarak, Nabi gibi hikemi tarzı ile tanınmıştır. Dış baskılar da şiire her daim konu olmuştur. Böylelikle kısır bir döngü içinde dönemi değerlendirmek yerine, dış olaylar ve bu olayların diğer kişilerle bağlantıları da incelenmiştir. Siyasi ve askeri nitelikteki kelimelerin, reaya-şair-ulema üçgeni içindeki anlamlandırılmaları, beyitlerle birleştirilerek ele alınmıştır. Rüşvet, iltimas, ayak kaydırma ve bunun benzeri birçok olayın sebeplerine inilmiş, sonunda da makam sahibi olabilmek için girişilen çabalar karşımıza çıkmıştır. Devlet kademelerinin zaman zaman para ile liyakatsiz kişilere devredilmesi de bu problem çerçevesinde ortaya çıkmıştır. Bu yüzyıldaki paşaların kazandıkları zaferler, yaptıkları fetihler, savaşlar ve barışlar bir yandan devletin başı konumundaki padişahın manevi gücünü arttırıp, hazineye de katkı sağlamışken; bir yandan da bu dönemin şairleri tarafından beyitlere dahil edilmiştir. Kısacası kasideler, fetihnameler, cülusiyeler, medhiyeler, ve beşaretnameler art arda bu mutlu havadisleri, her kesimin duyabileceği şekilde ifadelendirmek için kağıda dökülmüştür. İşte bu çalışmamızda, XVII. yüzyıl şairlerinin, dönemin siyasi hayatını Klasik Türk Şiiri içerisinde ele alışları incelenmiştir.
Ankara Milli Kütüphanede bulunan 06 Mil Yz Cönk 31 numaralı Cönk

Bu çalışma, '06 Mil Yz Cönk 31'' künyesi ile Milli Kütüphanede kayıtlı bulunan cöngün transkripsiyonu, tahlili ve değerlendirilmesinden oluşmaktadır. Çalışma dört bölümden meydana gelmektedir. Birinci bölüme kadar olan kısımda 'Kabul ve Onay Sayfası'', 'Etik Beyanı'', 'Özet'', 'Teşekkür'' ve 'İçindekiler'' bulunmaktadır. Birinci bölümde Giriş yer almaktadır. İkinci bölümde cönkler hakkında genel bir bilgilendirme bulunmaktadır. Ardından çalışmanın ana kaynağı olan '06 Mil Yz Cönk 31'' numaralı cönk hakkında bilgilendirme yapılmış ve cönk transkripsiyonunda karşılaşılan sıkıntılara değinilmiştir. Daha sonra cönkte şiiri bulunan aşık ve şairler hakkında verilen bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde transkripsiyonunu yaptığımız metinlerin tahlili bulunmaktadır. Tahlil, Cemal Kurnaz'ın 'Hayali Bey Divanının Tahlili'' kitabının inceleme yöntemi referans alınarak yapılmıştır. Tahlil, 'Deyimler'', 'Din-Tasavvuf'', 'Cemiyet'', 'İnsan'' ve 'Tabiat'' olmak üzere beş ana başlıktan ve bu ana başlıklara ait alt başlıklardan meydana gelmektedir. Dördüncü bölümde ise cöngün transkripsiyonlu metni bulunmaktadır. Dördüncü bölümün bitiminde genel bir değerlendirmenin yapıldığı 'SONUÇLAR'' ve tezde yararlanılan tüm kaynakların künyesinin bulunduğu 'KAYNAKLAR'' yer almaktadır. Ardından şiirlerin konularına, ölçülerine, nazım birimlerine göre tasnifi; şiirlerin anonim ve aşık/şairlerine göre tasnifi; şiirlerin isimleri, bulundukları varak ve sayfa numarasının yer aldığı tasnif ve aşıklar/şairler ve şiirlerinin tasnifi 'EKLER'' başlığı altında verilmiştir.
İstanbul Büyükşehir Belediyesi Atatürk Kitaplığı BEL_Yz_ O0092 numaralı şiir mecmuası (1a-85a v.) ve Mestap'a göre tasnifi

Çalışmamız, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Atatürk Kitaplığı BEL_Yz_ O0092 numaralı mecmuanın 85 varaklık bölümünün tanıtımı ve muhtevası ile manzum kısmının transkripsiyonlu metninden oluşmaktadır. Bu iki ana bölümün akabinde mecmuaya ait MESTAP tabloları yer almaktadır. 172 varaktan oluşan bu mecmuanın çalışmış olduğumuz kısmı 85 varaklık kısmıdır. Burada değerlendirmeye alınmayan 2 Farsça şiir ve toplamda 84 şaire ait 425 şiir vardır. Şiirler tespit edebildiğimiz kadarıyla 16, 17 ve 18. yüzyıllardan seçilmiştir ve şairi bulunmayan 51 şiir bulunmaktadır. En fazla şiir Nedim'den alınmış olup onu Baki, Piri, Nabi, Vehbi, Asım, Yahya ve Ruhi takip etmektedir. Çalışmamız kaynaklarda bulunmayan şiirlerle edebiyat tarihine katkı sunmaktadır.
Nasuh Nevalİ'nin Çeşme-i Hayat adlı nasihatnamesi inceleme-metin-sözlük

'Nevali'nin Çeşme-i Hayat Adlı Nasihatnamesi İnceleme-Metin-Sözlük' başlığını taşıyan bu çalışmada, 16. yüzyılda yaşamış olan şair, münşi ve müderris Nevali'ye ait 'Çeşme-i Hayat' isimli nasihatname türündeki eser incelemeye tabi tutulmuştur. Eserin tespit edebildiğimiz tek nüshası Atatürk Kitaplığı Osman Ergin Yazmaları bölümünde mevcuttur. Yaptığımız araştırmalarda Çeşme-i Hayat ile alakalı herhangi bir çalışma yapılmadığı anlaşılmış ve eserin başka nüshası tespit edilemediğinden Atatürk Kitaplığındaki tek nüsha çalışmada esas alınmıştır. Bir sayfası eksik olan ve 111 varaktan oluşan metin, harekesiz nesih ile yazılmış olup okunaklı bir yapı arz etmektedir. Metin, müellif hattı olmayıp eserin sonunda müstensihin adı ve istinsah tarihi kaydedilmiştir. Metindeki bazı kelimeler okunamadığından okunamayan kelimeler olduğu gibi bırakıldı. Metnin bağlamına uygun düşmeyen bazı kelimeler anlam gereği düzeltildi. Bu düzeltme ve ilaveler köşeli parantezle gösterildi. Atıflar metin içinde gösterildi. Çeşme-i Hayat'a yapılan atıflarda eserin yalnızca varak numaraları belirtildi. Çalışmanın sonuna metnin içinde geçen kelimelerden müteşekkil bir sözlük, kişi ve yer adlarıyla ayet ve hadisler dizini eklendi. .
Türk kaynaklarında Maninin öğretisi

Mani'nin İran'da kurduğu bir din olan Maniheizm'in yayıldığı dönemde Bögü Kağan'ın Maniheizmi Uygur Bozkır Kağanlığı'nın devlet dini yapmasından sonra, bu dinin etkisiyle Maniheist Uygur metinleri ortaya çıkmıştır. Bu metinler genellikle Süryani alfabesinin benzeri olan Maniheist Alfabe ve Sogd yazısından geliştirilen Uygur Alfabesi olmak üzere iki alfabe ile yazılmışlardır. Eski Uygur medeniyetinden günümüze kalan bu eserler, Le Coq'tan bu yana ilk kez bu çalışmada Orta Asya Maniheizmi ve Eski Uygurcadaki görünüşü, bu metinlerin Orta İran ve Sogd Maniheist metinleri ile ilişkileri bağlamında yeni bir bakış açısıyla incelenmiştir. Ancak bu şekilde Orta Asya Maniheizmi'nin niteliği, Eski Uygur kaynaklarına göre Maniheizm ve bu döneme ait metinlerin özellikleri hakkında somut yargılar ortaya konabilirdi. Bu çalışma, Le Coq'un yayımladığı Manichaica'nın I. kitabında yer alan metinlerle, yine aslında I. kitaba ait olan ama Le Coq'un III. kitapta yayımladığı dört metinden oluşmaktadır. Çalışmanın 'Giriş' adını verdiğimiz I. bölümünde Orta Asya Maniheizmi ile ilgili Araştırmaların Tarihçesi, Eski Türkçedeki Biçimiyle Maniheizm, Sogdlar ve Uygurların ilişkilerini gösteren Tarihsel Özet ve Sogdcanın Uygurcadaki Etkisi, Maniheist Yazı ile Uygur Yazısı arasında Karşılaştırma ve Yeniden Yayımlanan Metinler ve Metinlerin Türleri'nde Metinlerin Seçimi ve Metin Türleri başlıklarına yer verilmiştir. II. bölümde çalışmayı oluşturan 'Metinler', metin türlerine göre dört ana başlık altında ele alınmıştır. Bu bölümde yer alan metinlerin her biri İçerik, Çalışmaların Tarihçesi, Yazı ve Yazım Kuralları açısından incelenmiş, Metinlerin Transkripsiyonu ve Transliterasyonu verildikten sonra Uygurca metnin Türkiye Türkçesine çevirisi ve metnin açıklamalarına yer verilmiştir. III. bölümde metnin İndeksi bulunmaktadır. Bu bölümde metinde geçen sözcüklerin anlamlan ve satir numaralan verilmiştir. Bazı sözcükler kullanıldığı ikilemelerle birlikte alınmış, bazı sözcüklerin de kökeni ile ilgili bilgilere değinilmiştir. 315 IV. bölümde ise çalışmanın bibliyografyasına yer verilmiştir. Bibliyografya, birincil ve ikincil bibliyografya olmak üzere iki bölümde verilmiştir. Bibliyografya olarak adlandırdığımız birincil bibliyografyada çalışmanın ana kaynaklan, yani alıntı yapılan, tezlerimizi destekleyen, konuyla ilgili görüşlerin ve bilgilerin bulunduğu birincil başvuru kaynaklan verilmiş, ikincil bibliyografyada ise direkt olarak değil, kanıt göstermek için ikincil başvuru kaynağı olarak kullandığımız kaynaklar verilmiştir. Bibliyografyayı Sonuç, Özet ve İngilizce Özet takip etmektedir. Eklerini. Bölümde T II D 176 = MIK III 201 numaralı metnin Ritter'in İlahi- name adlı eserinde yer alan Farsça versiyonu ve Farsça metnin Türkçe çevirisi bulunmaktadır. II. bölümde Uygurlarda katipleri gösteren fotoğraflar, III. bölümde Uygurların ve Sogdların yaşadığı bölgeleri gösteren haritalar yer almaktadır. IV. bölümde verilen metinlerin tıpkıbasımlarının fotokopileri ile çalışma sona ermiştir.
Ahmet Hamdi Tanpınar'ın romanlarında bağlaçlar

Türkiye Türkçesinde kelimeler anlamlı ve görevli kelimeler olmak üzere ikiye ayrılır. Görevli kelimelerin bir kısmını bağlaçlar oluşturur. Bağlaç; kelimeleri, kelime gruplarını ya da cümleleri birbirine bağlayan, bünyesine tabi oldukları gramer unsurları arasında mana veya şekil bakımından bir birliktelik sağlayan, tek başlarına görevleri olmayan ancak, üstlendikleri görev dolayısıyla içinde bulundukları birliğe farklı manalar katan gramer unsurlarıdır. Bu çalışmada bağlaçların tanımı, yapısı, işlevleri, bağlaçlar konusunda ilgili çalışmalardaki fikir ayrılıkları ve bağlaçların kökenlerine değinilmiştir. Tüm bu bilgiler ışığında A. H. Tanpınar'ın üç romanında bağlaçlar tespit edilip incelenmiştir. Çalışmanın giriş kısmında bağlaçlarla ilgili genel bilgilere değinilmiş ve Ahmet Hamdi Tanpınar'ın hayat, eserleri ve edebi kişiliği hakkında bilgi verilmiştir. Daha sonra Türkiye Türkçesindeki bazı gramer kitaplarında yer alan bağlaç tanımlarına yer verilmiş ve bunlar ışığında tarafımızca bir bağlaç tanımı yapılmıştır. Ayrıca bağlaçlarla edatlar arasındaki farka değinilip, bağlaçların Türkçedeki kullanımları kronolojik olarak araştırılmıştır. Çalışmanın ikinci kısmında bağlaçlar kökenlerine göre, işlevlerine göre ve yapılarına göre ele alınıp incelenmiştir. Ayrıca bağlaçlarla ilgili ulaşabildiğimiz yayınların bir bibliyografisi de eklenmiştir. Çalışmanın 3. kısmında ise Tanpınar'ın 3 romanı bağlaçlar açısından incelenip, bağlaçlar tespit edilmiş, bağlaçların cümlede hangi fonksiyonda kullanıldığı ile ilgili kısa bir bilgi verildikten sonra her bağlaçla ilgili örnek cümleler söz konusu bağlacın altında sıralanmıştır. Sonuç kısmında ise romanlarda tespit edilen bağlaçların sayısal verileri verilmiş ve hangi grup bağlaçların çoğunlukta olduğu belirtilmiştir.