turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Beden eğitimi ve spor öğretmenliği ve sınıf öğretmenliği bölümü öğrencilerinin algılanan stres düzeyleri ile stresle başa çıkma tarzlarının incelenmesi

Bu araştırmada, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği ile Sınıf Öğretmenliği Bölümü öğrencilerinin farklı değişkenlere göre algılanan stres düzeyi ile stresle başa çıkma tarzları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma grubunu, 2018- 2019 eğitim öğretim yılı Afyon Kocatepe Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği (138) ile Sınıf Öğretmenliği (197) Bölümlerinde öğrenim gören toplam 335 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada tarama yöntemi kullanılmıştır. Verilerin toplanmasında katılımcıların algıladıkları stres düzeyinin belirlenmesi için 'Algılanan Stres Düzeyi Ölçeği', stresle başa çıkmada sıklıkla yararlandıkları tarzlarının belirlenmesi için ise 'Stresle Başa Çıkma Tutumları Envanteri' kullanılmıştır. Verilerin analizinde non-parametrik testler kullanılmıştır. Araştırmanın sonunda katılımcıların algıladıkları stres düzeyinin cinsiyet değişkenine göre farklılık gösterdiği tespit edilmiş (p<0.05), buna karşılık algılanan stres düzeyinin bölüm ve sınıf değişkenlerine göre farklılaşmadığı bulunmuştur (p>0.05). Bunun yanında Beden Eğitimi ve Spor Bölümü ile Sınıf Öğretmenliği Bölümü öğrencilerinin stresle başa çıkmada sıklıkla kullandıkları tarzların cinsiyet, sınıf ve bölüm değişkenlerine göre anlamlı farklılık gösterdiği bulunmuştur (p<0.05). Sonuç olarak öğretmen adaylarının algılanan stres düzeyleri ile stresle başa çıkmada kullandıkları tarzlar üzerinde demografik değişkenlerin önemli birer belirleyici olduğu söylenebilir.
Sağlık bilimleri öğrencilerinin maneviyat ve manevi bakım algılarının incelenmesi

Amaç: Bu araştırma sağlık bilimleri öğrencilerinin maneviyat ve manevi bakım algılarının incelenmesi amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipte olan bu araştırmanın evrenini bir vakıf üniversitesinin sağlık bilimleri fakültesinde eğitim gören Beslenme ve Diyetetik, Çocuk Gelişimi, Fizyoterapi ve Rehabilitasyon, Hemşirelik ve Sağlık Yönetiminden toplam 1382 öğrenci oluşturdu. Araştırmada örneklem seçimine gidilmedi, araştırmaya katılmayı kabul eden öğrenciler araştırma kapsamına alındı. Araştırmanın verileri 03-08 Ocak 2018 tarihleri arasında toplandı ve 857 öğrenci ile araştırma tamamlandı. Veriler 'Bireysel Bilgi Formu' ve 'Maneviyat ve Manevi Bakım Dereceleme Ölçeği' ile toplandı. Verilerin değerlendirilmesinde SPPS 24.0 istatistik paket programı kullanıldı. Bulgular: Araştırma kapsamına alınan öğrencilerin yüzde 37 ,7'sinin Beslenme ve Diyetetik bölümünde oldukları, yüzde 23'ünün 20 yaşında ve yüzde 84 ,7'sinin kadın olduğu bulundu. Sınıf bazında incelendiğinde yüzde 27 ,4'nün 3. sınıfta öğrenim gördüğü, yüzde 77 ,2'sinin maneviyat ile ilgili eğitim almadığı, eğitim alan öğrencilerin çoğunluğunun aldıkları maneviyat eğitimini yeterli buldukları belirlendi. Araştırmada tüm öğrencilerin 'Maneviyat ve Manevi Bakım Destek Ölçeği' toplam puan ortalaması 53,600 9 ,589, olarak bulundu. Öğrencilerin bulundukları bölüm ve yaş değişkenine göre ölçek puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı (p>0.05) fark yoktu. Bölümlerin kendi sınıfları arasında birinci sınıftan son sınıfa kadar olan öğrencilerin ölçek puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı (p<0.05) fark vardı. Maneviyat ile ilgili eğitim alan ile eğitim almayan öğrencilerin ölçek puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı (p<0.05) fark vardı. Sonuç olarak; Çalışma, öğrencilerin maneviyat ve manevi bakım ilişkin ortalamanın üzerinde bir algıya sahip oldukları fakat yeterli düzeyde bilgi almadığı ve eğitimin gerekli olduğunu göstermektedir. Eğitim kurumlarında manevi bakım konusunda derslerin verilmesi, öğrencilerin bu konudaki eksik bilgilerinin giderilmesi önerilmektedir.
Türkiye'de yüksek öğrenim gören Türkmenistanlı öğrencilerin sosyo- ekonomik sorunları: Gaziantep örneği

Bu çalışma ile Türkmenistan'dan gelen ve Gaziantep'te ön lisans, lisans ve lisansüstü düzeyde öğrenim gören 325 öğrencinin yükseköğrenim sürecinde karşılaştıkları sosyal ve ekonomik sorunlar araştırılmıştır. Uluslararası öğrencilerin bu araştırmaya gönüllü olarak katılım sağlanmıştır. Bu öğrencilerle birebir anket uygulaması yapılarak elde edilen veriler bilgisayar ortamında SPSS istatistik paket programı ile değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler tablolar ve şekiller haline getirilerek yorumlanmıştır. Önceki çalışmalara bakıldığında, Türkiye'ye yükseköğrenim için gelen uluslararası öğrencilerin nerdeyse tamamı kültürel farklılıklardan, aile ve memleket özleminden, dil yetersizliğinden, ekonomik sıkıntılardan, ülkelerinden burs alamamalarından, istedikleri üniversiteyi veya bölümü yerleşememelerinden vb. nedenlerden dolayı birçok sorunlar yaşadıkları görülmüştür. Gaziantep'te yükseköğrenim gören Türkmenistanlı öğrencileri ise; dil yetersizliği sorunu, kültürel farklılıktan kaynaklanan sorunlar, Türk öğrencilere entegre olamama sorunu yaşadıklarını, ama hiçbir zaman baskı görmediklerini, öğretim elemanları tarafından kendilerine ayrımcılık yapılmadığını belirtmektedirler. Öte yandan bu öğrenciler, aile ve memleket özleminden dolayı psikolojik sorunlar yaşadıklarını, arkadaş, dost ve çevre edinemediklerini, sosyal ve kültürel faaliyet yapma ortamı bulamadıklarını ifade etmektedirler. Yine bu öğrenciler bir yıl TÖMER için zaman kaybettiklerini, barınma, ülkelerinden eğitim bursu alamama ve ekonomik sorunlar nedeni ile eğitim sürecinde bir işte çalışmak zorunda kaldıklarını belirtmektedirler. Bu araştırma ile Türkmenistanlı öğrencilerin eğitimi sürecinde bir işte çalışmak zorunda kalmaları nedeniyle eğitimlerinden verim alamadıkları ortaya konulmuştur. Uluslararası öğrencilerin Türkiye'ye gelmeden önce yerleştiği üniversite, üniversitenin bulunduğu şehir ve yaşam koşulları hakkında detaylı bilgi edinmelidir. Eğitim masraflarını karşılamak için ailesinin, ülkesinin desteğini mutlaka almalıdır. Bu öğrenciler Türkiye'de çalışmak için değil, yükseköğrenimlerini alıp, hizmet etmek için tekrar ülkelerine dönmelidirler.
Önleyici terapötik rekreasyon uygulaması; işitme engellilere yönelik çalışma

Bu çalışmanın amacı, Serbest Zaman Beceri Modeli kapsamında üretilmiş Terapötik rekreasyon programı aracılığıyla gönüllü üniversite öğrencilerinin engelli bireylere yönelik tutum, yaşam doyumu ve serbest zamanı anlamlandırma düzeylerindeki değişimlerin incelenmesidir. Bu amaçla araştırmada nicel teknikler kullanılmış olup betimsel bir araştırmadır. Celal Bayar Üniveristesindeki öğrenciler örneklem grubunu ise rastgale örnekleme yöntemiyle seçilen 45 deney grubu (Xyas=21, 00 +/- 2 ,31) ve 40 kontrol grubu (Xyas=21, 27 +/- 1 ,48) olmak üzere toplam 85 öğreciden oluşmaktadır. Çalışmamıza katılan katılımcıların 43'ü kadın (Xyas=20, 43 +/- 2 ,08) 42'si ise erkek (Xyas=21, 77 +/- 1 ,94) katılımcılardır. İki farklı gruba ayrılmış ve deney grubu 8 hafta boyunca işaret dili eğitmi verilip işitme engellilerle, serbest zaman etkinliklerine katılımları sağlanmıştır. Çalışmanın amacına ulaşmak için 3 farklı ölçekten faydalanılmıştır. Katılımcıların boş zamanın anlamına ilişkin davranışlarını anlamak için Henderson (1996) tarafından geliştirilmiş ve Türkçe adaptasyonu Gürbüz ve diğ. (2007) tarafından yapılmış 'Boş Zamanın Anlamı' ölçeği, yaşam doyumlarını anlayabilmek için Diener ve diğ. (1985) tarafından geliştirilmiş ve Türkçe'ye uyarlaması Köker (1991) tarafından yapılan 'Yaşam Doyumu Ölçeği' ve son olarak Dökmen (2000) tarafından geliştirilen 'Engellilere Yönelik Tutum' ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimleyici istatistikler ortalama yüzde ve frekans değerleri kullanılmıştır. Alt boyutları oluşturan tüm maddelerin normal dağılım gösterip göstermediğinin belirlenmesinde Kolmogrof-Smirnof ve Shapiro-Wilks testlerinden faydalanılmış ve normal dağılımlar göstermediği anlaşılmıştır. Bu yüzden öntest-sontest karşılaştırmları için Wilcoxon İşaretli Sıralar testinden; ikili karşılşatırmalar için ise Mann Whitney-U testinden faydalanılmıştır. Yapılan Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ve Mann Whitney-U test analizi sonucunda kontrol grubunun işitme engellilere yönelik tutum ölçeği puanlarının ön testleri ve son testleri arasında anlamlı farklılıklar yokken; deney grubunun son testinin puanları ön test puanlarından anlamlı derecede düşük bulunmuştur. (p<0,05). Ayrıca deney grubunun boş zamanın anlamı ölçeği alt boyutlarının (İçsel Motivasyon (z=-,420); Boş Zamanın Kullanımı (z=-3,368)) son testleri ön testlerinden anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. (p<0,05). Yaşam kalitesi açısından ise; kontrol grubu ve deney grubunun ön testleri ve son testleri arasında anlamlı farklılıklar ortaya çıkmamıştır. (p>0,05) Topluma yönelik gerçekleştirilen önleyici TR çalışmlarının engellilere ilişkin tutum ve serbest zaman becerileri üzerine pozitif etkiye sahip olduğu söylenebilir.
Öğretmen adaylarının bireysel yenilikçilik düzeyleri ile bilgi edinme becerileri arasındaki ilişki

Bu araştırma, Güneydoğu Anadolu Bölgesi Üniversitelerinin Eğitim Fakültelerinde okuyan öğretmen adaylarının bireysel yenilikçilik düzeyleri ile bilgi edinme becerileri arasındaki ilişkiyi belirlemek ve çeşitli değişkenler açısından incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri, 2011- 2012 öğretim yılı bahar yarıyılında Adıyaman Üniversitesi, Dicle Üniversitesi ve Harran Üniversitesi Eğitim Fakültelerinde öğrenim görmekte olan 1 182 öğretmen adayından elde edilmiştir. Araştırmanın verileri Öğretmen Adaylarının Bireysel Yenilikçilik Düzeyleri ile Bilgi Edinme Becerileri Arasındaki İlişki anket formu ile toplanmış; anket dahilinde Bireysel Yenilikçilik Ölçeği ve Bilgi Okuryazarlığı Ölçeği olmak üzere iki ölçek kullanılmıştır. Veriler, SPSS 17.0 programıyla bilgisayar ortamında analiz edilmiştir. Verilerin analizinde, frekans ve yüzde dağılımı, aritmetik ortalama ve standart sapma, t-testi, tek yönlü varyans analizi, pos-hoc Tukey testi ve Basit Korelasyondan yararlanılmıştır. Araştırma sonucu, öğretmen adaylarının bireysel yenilikçilik düzeyleri ile bilgi edinme becerileri arasında orta derecede pozitif yönde bir ilişki olduğu bulunmuştur. Bunun yanı sıra, öğretmen adaylarının bireysel yenilikçilik düzeyleri ve bilgi edinme becerilerini etkileyen bazı faktörler tespit edilmiştir. Bu bağlamda, ilköğretim matematik öğretmenliği bölümü öğretmen adaylarının bireysel yenilikçilik ve bilgi okuryazarlığı bağlamında daha geri düzeyde, okul öncesi öğretmenliği ve sosyal bilgiler öğretmenliği bölümü öğretmen adaylarının ise bireysel yenilikçilik ve bilgi okuryazarlığı bağlamında daha ileri düzeyde oldukları bulunmuştur. Benzer bir şekilde, sınıf düzeyi arttıkça bireysel yenilikçilik düzeyi ile bilgi edinme becerilerinin artış gösterdiği ortaya çıkmıştır. Buna ek olarak, daha fazla kitap okuyan adaylar ile düzenli olarak bir dergi ya da gazeteyi takip eden adayların bireysel yenilikçilik düzeyi ve bilgi edinme becerileri açısından daha ileri düzeyde oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Öğretmen adayların internet kullanma düzeylerinin de bireysel yenilikçilik düzeylerine ve bilgi edinme becerilerine olumlu etkide bulunduğu tespit edilmiştir. Son olarak, sosyal ilişki düzeyi daha iyi olan adayların daha yüksek bireysel yenilikçilik düzeyine sahip oldukları ve aynı şekilde bilgi okuryazarlık becerilerinde daha başarılı oldukları sonucuna varılmıştır.
Beden eğitimi spor yüksek okulunda okuyan öğrencilerin proaktif kişilik özellikleri ile çeşitli değişkenler arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Yapılan bu çalışmada beden eğitimi spor yüksekokulunda okuyan öğrencilerin, kariyerlerine yön verirken hangi kişilik özelliklerine sahip olduklarını belirlemek ve öğrencilerin demografik özelliklerine göre kişilikleri arasındaki farklılıkları ortaya çıkarmaktır. Araştırmanın evreni 2014 2015 eğitim-öğretim yılında Türkiye'nin 7 bölgesinden 28 Üniversite'nin Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokullarından 1., 2., 3., ve 4. sınıflarda farklı bölümlerinde öğrenim gören 847 si erkek 585 kadın olmak üzere toplam 1432 üniversite öğrencisi gönüllü olarak katılmıştır. Elde edilen verilerin SPSS 18.0 programı ile analiz edildiği araştırmada, örneklem gruplarında yer alan deneklerin demografik özellikleri frekans ve yüzde dağılımlarıyla hesaplanmıştır. Proaktif kişilik özellikleri ile ilgili görüşleri frekans ve yüzde dağılımlarının yanı sıra aritmetik ortalama ve standart sapma değerlerinin tanımlayıcı istatikleri hesaplanmıştır. Araştırmada katılımcıların proaktif kişilik özelliklerine ilişkin görüşlerinin bireysel özelliklerine göre karşılaştırılmasında ise iki grup için bağımsız örneklemler için t testi ikiden fazla grup için ise varyans analizi ile test edilmiştir. Gruplar arası farklılıkların hangi grup ya da gruplardan kaynaklandığının tespiti için de Tukey testi kullanılmıştır. Araştırmada katılımcıların yaşı ile proaktif kişilik özellikleri ortalamaları arasındaki ilişki Pearson korelasyon analizi ile belirlenmiştir. Araştırma verilerinin toplanmasında, Bateman ve Crant (1993) tarafından geliştirilen ve bireylerin 'Proaktif kişilik özelliklerini sorgulayan' 'dan yararlanılmıştır. Proaktif Kişilik Ölçeği tek boyutlu olup 17 maddeden oluşmaktadır. Toplam 17 maddeden oluşan ölçek 7'li Likert türünde olup, 1-7 arasına derecelendirilmiştir. Araştırmada kullanılan proaktif kişilik ölçeğine ilişkin güvenirlik katsayısı Cronbach's Alpha değerleri ile belirlenmiş ve 0,93 olarak bulunmuştur. Bu sonuca göre proaktif kişilik ölçeğinin güvenirlik düzeyinin yüksek olduğu istatistiksel açıdan anlamlı kabul edilmiştir. p<0,05 in altındaki değerler istatistiksel açıdan anlamlı kabul edilmiştir. Sonuç olarak; cinsiyet, kardeş sayısı, yaşadıkları çevre, spor branşları, anne eğitim durumu, babanın eğitim durumu, ve ankete katılan öğrencilerin gelir düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunamazken (p>0,05) spor yapma durumları, spor yaşı, başarı düzeyleri, aile gelir düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. (p<0,05). Yaş (p<0,05) , pozitif yönde bir ilişki olmasına rağmen bu ilişki istatistiksel olarak anlamsız bulunmuştur.
Üniversite öğrencilerinde tam tahıl bilgi, algı seviyesi ve tüketimi arasındaki ilişki

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin tam tahıl bilgi ve farkındalık seviyesinin tam tahıl tüketim durumu ile ilişkisini değerlendirmektir. Araştırmaya, Acıbadem Üniversitesi'nde 18-25 yaş arası, 277 kadın, 36 erkek olmak üzere toplam 313 gönüllü lisans öğrencisi dahil edilmiştir. Bireylere tam tahıl bilgi ve algı düzeyi anketleri uygulanmış ve tahıl tüketim sıklığı ve miktarları öğrenilmiştir. Sonuçlara göre, araştırmaya katılan bireylerin %90.7'si daha önceden tam tahıl ifadesini duymuş ve %81.2'si tam tahılı doğru şekilde tanımlamıştır. Ürünün tam tahıllı olduğunu gösteren etiketteki bilgiler ile ilgili olarak, bireylerin %74.1'i tam tahıl logosunun, %76.7'si tam tahıl beyanının ve %79.9'u ürünün isminde '%100 tam buğday' veya 'tam tahıl' ifadesinin ürünün tam tahıllı olduğunu gösterdiğini belirtmiştir. İçindekiler listesinin ise ürünün tam tahıllı olduğunu gösterdiğini belirtenlerin oranı %59.7'dir. Bireylerin %26.5'i yetişkinler için günlük tam tahıl önerisini bilmemektedir. Bireylerin %56.2'si tam buğday ekmeğinin beyaz ekmekten daha pahalı olduğunu düşünmektedir. Bireylerin %23'ü tam tahıllı/tam buğday ekmeğini ayda 1 kez veya hiç tüketmemekte, bireylerin sadece %3.5'i ise tam tahıllı/tam buğday ekmeğini her öğün tüketmektedir. Tam tahıllı besinlerin günlük toplam tüketim miktarı erkeklerde ortalama 113. 2 g, kadınlarda ise 137. 3 g olarak bulunmuştur. Cinsiyete göre tam tahıllı/buğday ekmeği ve kahverengi pirinç dışında tüketim miktarlarının kadınlar ve erkekler arasında anlamlı bir şekilde değişmediği belirlenmiştir (p>0.05). Araştırmanın sonuçları, üniversite öğrencilerinde tam tahıl bilgi seviyesinin ve tüketim miktarının düşük olduğunu göstermektedir.
Sağlık bilimlerinde öğrenim gören üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyleri ile yaşam kalitesi arasındaki ilişkinin diğer bölümlerde öğrenim gören üniversite öğrencileriyle karşılaştırılması

Dünyada olduğu gibi bizim ülkemizde de teknolojik, ekonomik ve sosyal yaşamımızda meydana gelen değişmeler maalesef her zaman iyi sonuçlar vermemektedir. Özellikle yaşamımızda fiziksel aktiviteye yeterince yer verilmemesi ve bu konuda bilinçli olunmaması veya çeşitli sebeplerden kaçınılması sonucu sağlığımız bundan olumsuz etkilenmektedir. Bu durum çeşitli şekillerde fiziksel ve ruhsal yaşam kalitemizi de olumsuz olarak etkilemektedir. Bu çalışma ile sağlık konularındaki eğitimleri dikkate alınarak, Sağlık Bilimleri öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyleriyle yaşam kalite düzeyleri arasındaki ilişkinin diğer bölümlerde okuyan öğrencilerinden farklı olup olmadığı araştırılmıştır. Bu amaca yönelik olarak İstanbul Haliç Üniversitesinde öğrenim gören Sağlık Bilimlerinden 150 ve diğer bölümlerden 150 olmak üzere 300 öğrenci ile bir çalışma yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda, Sağlık Bilimleri öğrencilerinin tüm fiziksel aktivite boyutları puanlarının, diğer bölüm öğrencilerin puanlarından anlamlı bir şekilde yüksek olduğu bulunmuştur. Yaşam kalitesi anketi boyutları bakımından ise Sağlık Bilimleri öğrencilerinin genel Fiziksel Sağlık kategorisi ve alt boyutlarının tümü bakımından puanlarının daha yüksek olduğu bulunmuştur. Genel Ruhsal Sağlık kategorisi altında yer alan boyutlardan ise öğrenci gruplarının canlılık ve sosyal fonksiyon puanlarının farklılaştığı ve farkın yine Sağlık Bilimleri öğrencileri lehine olduğu bulunmuştur. Son olarak, iki anketin, fiziksel aktivite ve yaşam kalitesi, ilişkisine bakıldığında yine Sağlık Bilimleri öğrencilerinin ilişki katsayılarının anlamlı bir şekilde diğer bölüm öğrencilerinden yüksek olduğu bulunmuştur. Bu da, Sağlık Bilimleri öğrencilerinin mesleki öğrenim durumlarının fiziksel aktivite ve yaşam kalite düzeylerinde bir farklılaşmaya neden olduğunu, farkındalık düzeylerini artırdığını göstermektedir.
Üniversite öğrencilerinin kendini kabul düzeylerinin çatışma eğilimleri üzerindeki etkisi

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin çatışma eğilimi ile kendini kabul düzeyleri üzerinde çeşitli değişkenlerin etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini üniversite öğrencileri oluşturmaktadır. Çalışma evrenini ise Selçuk Üniversitesi, Eğitim Fakültesi ile Fen-Edebiyat Fakültesinin öğrencisi bulunan bölüm ya da anabilim dalları oluşturmaktadır. Örneklemin oluşturulmasında tesadüfi yolla her fakültenin listelenen bölümlerinden dörder tanesi seçilmiştir. Her bölümün III. sınıflarında okuyan birer şube araştırmanın üzerinde bilgi toplandığı örneklem olarak tespit edilmiştir. Araştırma ile ilgili verileri toplamak üzere öğrencilere Üstün DÖKMEN'in Ç. E. Ö. ile Yadigar KILIÇÇI'nın K. K. E uygulanmıştır. Veriler bilgisayar ortamında excel -7.0 paket programı yardımıyla analiz edilmiştir. Araştırmanın sonucunda kendini kabul puanları ile çatışma eğilimi arasındaki ilişkinin negatif olduğu ortaya çıkmıştır. Yani; çatışma eğilimi puanlan arttıkça, kendini kabul ölçeği puanları düşmekte veya kendini kabul puanları yükseldikçe çatışma eğilimi puanları düşmektedir. Öğrencilerin çatışma eğilimi düzeyleri üzerinde bölüm, ÖYS puanı ve barınma biçimi değişkenlerinin etkisi bulunmuştur. Öğrencilerin kendini kabul düzeyleri üzerinde de bölüm, yaş, ÖYS puanı ve barınma biçimi değişkenlerinin etkisi ortaya çıkmıştır. Bu bilgiler ışığında, üniversitelerde öğrencilere iletişim becerisi eğitimi ile kendini ve başkalarını kabul konularında çeşitli programlara ağırlık verilmesinde yarar vardır.
Bilkent Üniversitesi öğrencilerinin alkol kullanım özellikleri ve alkol kullanımını etkileyen bireysel ve psiko-sosyal faktörler

Araştırma Bilkent Üniversitesi öğrencilerinin alkol kullanım özelliklerini ortaya koymak ve alkol kullanımını etkileyen bireysel ve psikososyal faktörlere ilişkin varsayımların test edilmesi amacıyla, tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini, 1991- 1992 öğretim yılında Bilkent üniversitesi'nde okuyan TC. uyruklu 6213 lisans, önlisans ve ingiliz Dili Meslek Yüksekokulu öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırma kapsamına alman okullar önce sınıflara göre tabakalanmış sonra her bölümden evrenin %20'si sınıf ağırlıklarına göre (1142 kişi) örneklem kapsamına alınmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, Yüzdelik Ki-Kare önemlilik testi kullanılmıştır. Bilkent üniversitesi öğrencilerinin alkolle tanışma oranı, ülkemizde adölesan grupla yapılan diğer araştırmalara göre çok yüksek olmasına rağmen çok sık ve fazla miktarda alkol kullanan öğrenci oranının çok yüksek olmadığı görülmüştür. Alkol alan öğrenciler daha çok alkol oranı yüksek olan içkileri tercih ederken, en çok kullandıkları içki türü bira olmuştur. Alkol kullanan öğrencilerin büyük bir kısmının alkolden zevk almakta olduğu, en çok eğlence yerlerinde ve arkadaşlar ile içildiğinde zevk alındığı belirtilmiştir. Araştırmaya katılan tüm öğrencilerin en çok 87 alkolün rahatlatıcı özelliğinde yoğunlaştıkları, alkol kullanan öğrencilerin büyük çoğunluğunun ise alkolün kendini rahatlatıp neşelendirdiğini belirttiği görülmüştür. Alkol kullanan öğrenciler, merak gidermek ve arkadaş grubuna uymak için alkole başlamışlardır, öğrencilerin büyük bir çoğunluğunun grubundaki arkadaşlarının da alkol kullandığı görülmüştür. Alkol alımının öğrencilerin sosyal yaşamını düşük oranda da olsa etkilediği görülmüştür. Yüzdelik ki-kare önemlilik testi ile yapılan istatistiksel değerlendirme sonucunda, yaşın, cinsiyetin, başarı durumunun, tek başına ve arkadaşlarla evde kalmanın, öğrencinin alkole verdiği anlamın, aldığı cep harçlığının, annenin eğitim durumunun, ailenin ortalama aylık gelirinin, ailenin çocuğa olan tutumunun, ailenin alkol kullanımının, ve grubunda alkol kullanan arkadaşlara sahip olmanın, öğrencinin alkol kullanımını önemlilik düzeyinde etkilediği bulunmuştur. öğrenim yılının, burs alma durumunun, üniversiteye gelmeden önceki ikamet yerinin, kardeşe sahip olma durumunun, babanın eğitim durumunun, anne-babanın yaşama durumunun, anne-baba boşanmasının, anne-baba arasındaki ilişkisinin, yeni durumlara uyum sağlayabilmenin, yaşanan yalnızlık duygusunun, sürekli kaygı durumunun ve depresyon düzeyinin öğrencinin alkol kullanımına etkisi önemsiz bulunmuştur. 88
Beden eğitimi ve spor öğrencilerinin stresle başa çıkma yöntemlerinin ve yaşam tatmin düzeylerinin incelenmesi

Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin Stresle Başa Çıkma Yöntemlerinin ve Yaşam Tatmini Düzeylerinin İncelenmesiBu çalışmanın amacı, üniversitelerin Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokullarında eğitim gören öğrencilerin stresle başa çıkma yöntemleri ve yaşam tatmini düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırma grubunu Sakarya, Sivas, Niğde, Bolu, Kars ve Aydın illerindeki üniversitelerin Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokullarında öğretim gören 275'i kadın (%39), 430'u erkek (%61) olmak üzere toplam 705 öğrenci oluşturmaktadır. Katılımcıların stresle başa çıkma yöntemlerini ölçmek amacıyla Özbay ve Şahin (1997) tarafından Türkçe uyarlaması yapılan 'Stresle Başa Çıkma Tutumları Ölçeği', yaşam tatmin düzeylerini ölçmek amacıyla da Köker (1991) tarafından Türkçe uyarlaması yapılan 'Yaşam Tatmini Ölçeği' kullanılmıştır. Örneklem seçiminde tesadüfi örnekleme metotlarından olan 'Kolayda Örnekleme Yöntemi', verilerin toplanmasında da yüz yüze anket yöntemi kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizi, SPSS paket programı aracılığıyla Tanımlayıcı İstatistikler, Independent Sample t-Testi, One-Way ANOVA, Pearson Korelasyon analizlerinden yararlanılmıştır. Elde edilen bulgular sonucunda, cinsiyet ile stresle başa çıkmanın alt boyutları olan kaçma-duygusal eylem ve kaçma-biyokimyasal arasında istatistiksel açıdan anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Yaş ve stresle başa çıkmanın alt boyutu olan kaçma-biyokimyasal alt boyutunda istatistiksel açıdan anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Ek olarak araştırmanın ana problemi olan, stresle başa çıkma ve yaşam tatmini arasında pozitif düzeyde ilişki olduğu tespit edilmiştir. Buna göre, katılımcıların stresle başa çıkma ortalama puanları artarken yaşam tatmini düzeyleri de artış göstermektedir.