turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Anadolu sahası Türk halk hikayelerinde şiddet

Çalışmanın temel konusu ve amacı güncelliğini hiçbir zaman kaybetmeyen ve insanlığın en büyük sorunlarından biri olan şiddetin halk hikayelerindeki varlığını tespit etmektir. Kaynakları ve nedenleri ile ele alınan şiddete biyoloji, psikoloji ve sosyoloji disiplinlerinin bakış açısı da çalışmada yer almaktadır. Anadolu sahası halk hikayelerinde neredeyse tamamında şiddetin yer aldığı görülmektedir. Uygulanan şiddetin türlerine, taşıdığı amaçlara ve hikayelerde hizmet ettiği işlevlere değinilmiş, bireysel ve toplumsal farklılıklar göz önünde bulundurularak örnekler yorumlanmıştır. Fiziksel anlamının dışına çıkarılan şiddetin duygusal, ekonomik ve sözlü olarak da canlı ve cansız varlıkları hedef alan yönlerine dikkat çekilmektedir. Halk hikayeleri ile ilgili yapılan çalışmalarda, bol malzemeye sahip olan bu konu ile ilgili yeterli çalışmaya rastlanılmamış olması konunun incelenmesi açısından önemlidir.
Kars ili ve çevresindeki manevi halk inançlarının dinler tarihi açısından değerlendirilmesi

'Kars İli ve Çevresindeki Manevi Halk İnançlarının Dinler Tarihi açısından Değerlendirilmesi' adlı tezimiz, incelediğimiz bölgenin manevi halk inanışlarıdır. Bu çalışmayı yapmaktaki amacımız bölgede yaşayan halkın yaşattığı manevi inançları incelemek ve Dinler Tarihi açısından değerlendirmesini yapmaktır. Araştırmamız giriş bölümü hariç üç bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde Kars İli'nin tarihi, coğrafi, sosyal ve kültürel yapısı verilmiştir. Birinci bölümde yörede yaşatılan halk inanışları doğum, evlenme, ölüm, sünnet, efsaneler, ikinci bölümde kabir ziyaretleri ile ilgili manevi halk inanışları incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise yaşatılan halk inançlarına Dinler Tarihi ve Din Fenomenolojisi açısından değerlendirme yapılmıştır. Kars'ta İslam inancıyla birlikte birçok manevi halk inancı yaşamaktadır. Bu inançlar eski Türk inançlarının bir devamı niteliğindedir. Örneğin; ölüler için uygulanan aş dökmek, helva kavurmak Gök Tanrı/Ulu Tanrı ve Hun dönemine ait eski Türk inançlarıdır. Yas tutanların elbiselerini ters giymeleri, karalar bağlamaları, saç-baş olarak ağlamalarının izlerine Manas Destanı'nda rastlanmaktadır. Kesikbaş motifli efsanelerde, Türklerin yaşadığı hemen her yerde karşımıza çıkmaktadır. Kars'taki Celal Baba örneği, Kosova'da Gül Baba, Erzurum'da Abdurrahman Gazi, Ankara'da Hüseyin Gazi şeklinde, başı kesildiği halde savaşmaya devam eden kahramanlık örnekleridir.
Lekolİnek li ser çanda devkİ ya Çaldirane

Bu çalışmada Çaldıran yöresinin sözlü kültür ürünleri üzerinde durulmuştur. Sözlü kültür ürünlerini şu şekilde sıralayabiliriz: Halk hikayesi, fıkra, tekerleme, bilmece, mani, dini efsaneler, atasözleri, deyim, lakap, beddua, dua, yemin ve v. b. Bu çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde bu çalışma; konu, amaç, kapsam ve çalışmada kullanılan yöntemler dahilinde tanıtılmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde ise Çaldıran'ın sözlü kültürü ele alınmıştır. Bu bölüm tezimizin ana ayağını oluşturmaktadır. Bu bölümde, çalışma sahasında elde edilen ürünler teorik olarak açıklanmış, daha sonrasında ise sahadan elde edilen eserler alfabetik olarak sıralanmıştır. Çalışmamızın sonuna da elde edilen sözlü eserlerin daha iyi anlaşılabilmesi için sözlükçe eklenmiştir.
Çerkes dünyasının Ç'eraşe Tembot'un «tek atlı» romanındaki görünümü

Bu çalışmada Çeras'e Tembot'un 'Tek Atlı' adlı kitabı incelenmiş, Çerkesler ve Çerkes kültürü ile ilgili kültürel unsurlar belirlenmiştir. Bu romanda, Çerkeslerin yaşadığı coğrafya, Çerkes atlısı, Çerkes giysileri ve Çerkes silahları incelenmiştir. Çerkeslerin yaşam biçimlerinin önemli bir parçasını oluşturan konukevi ele alınmıştır. Konuk evinin kuralları, düğünler, düğünlerde gerçekleştirilen çeşitli yarışmalar ve danslar Çerkes kültüründe taşıdığı önem bakımından ele alınmıştır. Ayrıca, kitapta yer alan Çerkeslere ve Çerkes kültürüne ait sosyal sınıflar belirlenmiştir. Bu kitap Çerkes dilinde yazılmıştır ve kitabın Türkçe çevirisi dil, ifade ve anlam açısından incelenmiş ve değerlendirilmiştir. Kitabın Türkçe çevirisi ile orijinal dili olan Çerkesçesi karşılaştırılarak anlam ve anlatım açsından değerlendirilmiştir. Türkçe çevirideki bazı hataların anlam kaymalarına neden olduğu belirlenerek bunların etkileri tespit edilmiştir. Kitaptaki atasözleri dil ve anlam bakımından ayrı ayrı incelenmiştir. Romanda yer alan atasözleri çeviri bakımından incelenmiş ve beş grupta sınıflandırılmıştır: anlam bakımından aynı olanlar, kelime kelime çevrilmiş olanlar, Türkçede var olan karşılıkları ile çevrilmiş olanlar, yanlış çevrilmiş olanlar ve hiç çevrilmemiş olanlar.
İzmir'de yaşayan Balkan Türkleri ve müslümanlarının geçiş dönemleri üzerine bir inceleme

'İzmir'de Yaşayan Balkan Türkleri ve Müslümanlarının Geçiş Dönemleri Üzerine Bir İnceleme adını taşıyan çalışmamız bir saha araştırması olup İzmir'de yaşayan Arnavutluk ve Kosova'dan göç eden Müslüman Arnavutların; Bulgaristan, Makedonya ve Yunanistan'dan göç eden Türklerin 'geçiş dönemi' olarak adlandırılan doğum, evlenme ve ölüm ile ilgili yapmış oldukları uygulamaları içermektedir. Bu sahaların seçilmesindeki amaç İzmir'de bu kitlelerin yoğun olması ve de böyle bir toplu çalışmanın daha önce yapılmamasıdır. Çalışma alanı olarak belirlemiş olduğumuz 11 ilçe ve bu ilçelere bağlı 20 köy ve mahalleden, 100 kaynak kişi ile iletişime geçilmiştir. Kaynak kişilerden elde edilen bilgiler görüşme yöntemi kullanılarak elde edildikten sonra sınıflandırılmıştır. Bu bilgiler öncelik, sonralık sırasına uyularak kullanılmıştır. Hazırlamış olduğumuz çalışma temelde; 'Giriş', üç ana bölümü oluşturan 'Doğum, Evlenme, Ölüm' bölümleri ve 'Sonuç' kısmından oluşmakla birlikte; 'Sözlü ve Yazılı Kaynakları', 'Özgeçmişş' ve 'Türkçe, İngilizce Özetleri' de içermektedir. Tezin giriş kısmı dört başlıktan oluşmakla birlikte, Balkanlar, Balkan Türkleri ve Müslümanları hakkında bilgiler verildikten sonra, çalışmamız için tercih ettiğimiz Arnavutluk, Bulgaristan, Kosova, Makedonya ve Yunanistan sahaları için kısa ve kılavuz niteliğinde Türkiye'de yapılmış olan bilimsel çalışmalarla ilgili bilgiler verilmiştir. Giriş'in son başlığını ise çalışmamızın konu, amaç, yöntem ve kaynak kişiler hakkında veriler/bilgiler oluşturmaktadır. Tezin birinci bölümünde beş sahada yapılmış olan doğum ile ilgili uygulamalar anlatılırken ikinci bölümde evlenme, üçüncü bölümde ise ölüm ile ilgili yapılan uygulamalar verilmiştir. Bu bütün ana başlıklar öncesi, sırası ve sonrası şeklinde düzenlenmiştir. Sonuç kısmında ise yaptığımız çalışmalardan elde edilen çıkarımlar sıralanmakla birlikte; bu beş sahada devam eden, dönüşen, gelişen ve icat edilen gelenekler aktarılmıştır. Sonuç kısmının ardından ise Sözlü ve Yazılı Kaynaklar ile çalışmamıza yardımcı olan kişi ve eserler; Özgeçmişş ile kişisel bilgiler; Türkçe ve İngilizce özetlerle çalışmanın esası anlatılmıştır.
Kırgız epik anlatılarında çatışma unsurlarının incelenmesi

Epik anlatılar; bir toplumdaki yazılı olmayan kuralları, gelenekleri, inançları, kolektif bilinç ile yansıtan kahramanlık konulu halk edebiyatı metinleridir. Folklor disiplini son iki yüzyılda oluşmuştur. Bu dönem boyunca halk edebiyatı metinlerinin yapısını, çözümlemek için birçok çalışma ortaya konulmuştur. Bu çalışmalar destan ve masal gibi halk edebiyatına ait türleri incelemektedir. Çalışmaların amacı yapısall bir çözümleme modeli teklif etmektir. Günümüzde modern edebiyat ürünlerinin incelenmesinde denenen yöntemler halk edebiyatı metinleri içinde kullanılmaktadır. Çatışma ögesi ise bu noktada devreye girer. Bir arzu nesnesi etrafında şekillenen çatışmanın tarafları vardır. Bu taraflar ülkü değer ve karşıt gücü sembolize eder. Ayrıca çatışma alegorik boyutta da gerçekleşir. Bunun en önemli sebebi epik anlatıların çok katmanlı yapısıdır. Tezde Kırgız epik anlatılarının çözümlemesi zihniyet, olay, kişiler, zaman ve mekan unsurları dikkate alınarak yapılmıştır. Her unsur çatışma ögeleri bakımından değerlendirilmiştir. Böylece epik anlatılar için yeni bir inceleme metodu ortaya koymak amaçlanmaktadır.
Meslek folkloru bağlamında hekimlik

Bu çalışmada meslek folkloru bağlamında hekimlerin kültür ve folkloru ele alınmıştır. Alan araştırmasına dayanan çalışmada farklı yaş, cinsiyet ve branşlardaki yüz hekim ile görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında görüşülen hekimler, Ankara ilinde görev yapan ve Sağlık Bakanlığına bağlı kamu kurum ve kuruluşlarında çalışan hekimlerden oluşmaktadır. Birinci bölümde araştırmanın teorik ve metodolojik çerçevesi belirtildikten sonra meslek kavramı hakkında bilgi verilmiştir. Mesleklerin sınıflandırılması, hekimliğin de içinde yer aldığı profesyonel meslek kavramı ve özellikleri, profesyonelleşme süreci ve halkbilimi çalışmalarının yoğunlaştığı geleneksel meslek kavramları ele alınmıştır. Birinci bölümde ayrıca dünyadaki ve Türkiye'deki halkbilimi çalışmalarında meslek folklorunun gelişim süreci incelenmiştir. Meslek folkloru çalışmaları içerisinde ise hekim folkloruyla ilgili daha önce yapılan çalışmalar hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde, Türk kültür tarihi içerisinde hekimlik ve hekimler ele alınmıştır. Eski Türk tıbbından modern tıbba gelinen süreçte hekimlerin eğitimleri, çalışma koşulları ve toplum içindeki konumları hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde ise, alan araştırmasında tespit edilen hekim folkloruna ait malzeme ele alınmıştır. Öncelikle hekimlerin folklorunun anlaşılabilmesi için onlar tarafından algılanan ve deneyimlenen boyutlarıyla hekimlik incelenmiştir. Hekim folklorunu oluşturan anlatılar, ritüeller, töre, adet ve görenekler, meslek ahlakı, stereotipler ve lakaplar, semboller, giyim kuşam, meslek jargonu ve inançları bağlamsal yaklaşım ile ele alınmış, söz konusu malzemeden hareketle bir ortak ve mesleki kimlik olan hekim kimliğiyle ilgili çözümlemeler yapılmıştır.
Kütahya'ya bağlı Sofça ve Sobran köylerindeki Alevilik ile ilgili inanç ve uygulamalar

Anadolu Aleviliği, Batınilik, Yesevilik, Haydarilik, Kalenderilik, Hurufilik gibi tarikatlardan, Yunan felsefesi, tasavvuf gibi akımlarından ve Şamanizm gibi inançlardan etkilenmiş bir düşünce ve inanç sistemidir. Bunun dışında Yahudilik, Hıristiyanlık, Budizm, ruh göçü, paganizm gibi inanç ve kültürlerin de etkisinde kalmıştır; çünkü her inanç ve kültür eski kültürü tamamen silip yerine tamamen yeni bir kültür ikame edemeyeceği gibi, komşu olduğu inanç ve kültürlerden de ister istemez etkilenecektir. Sofça ve Sobran köyleri de Alevi ananesi ve düşünce sistemini içinde barındıran Kütahya'ya bağlı köylerdendir. Tarihsel süreç içinde bu inanç sistemi dahilinde gelenek-göreneklerini devam ettirme çabası içinde olan bahsi geçen köylerdeki inanç ve uygulamalar; göç, yaşam şartları, merkeze ve farklı kültürlere yakınlık veya değişen dünya görüşü nedenlerinden ötürü eskiye nazaran değişiklikler ihtiva etmektedir.
Adıgecenin söz varlığı açısından Çeraşe Tembot'un 'Tek atlı' adlı romanı

Bu tezin amacı, Adıge Edebiyatı'nın önemli yazarlarından Çeraşe Tembot'un 'Tek Atlı' adlı romanındaki söz varlığının, atasözleri ve tematik söz varlığı açısından incelenmesidir. Söz varlığı kelime hazinesi, sözcük dağarcığı, sözcük gömüsü gibi anlamlara da gelmektedir. Söz varlığı bir dilin zenginliğini ve ne denli köklü olduğunu ortaya koyar. Söz varlığı; bir toplumun ürettiği maddi-manevi kültürel birikimin süreğenliğinin sağlanmasında, sonraki nesillere aktarımında önemli bir yer tutar. Söz varlığı, sözcük bilimi, leksikoloji bilimi disiplinindedir. Tematik sözlüklerde söz varlığı çalışmalarının bir parçasıdır. Atasözleride söz varlığının önemli bir unsuru olarak toplumun dünyayı algılama ve onu izleme şekli olup, yine o toplumun atasözlerinde belirgin bir şekilde yer alır. Atasözleri; bir toplumda yaşamın içselleştirilme halini, insana değer biçilme şeklini ve bireyler arası iletişimi bünyesinde taşır. Çalışmamızda önce söz varlığının Adıgece ve Türkçedeki kavramsal karşılıklarına bakılmış, literatürdeki belli başlı tematik söz varlığı guruplarıda tespit edilmiştir. Çalışmamız kurgusal bir yapı izleğinde tarama metoduyla yapılan betimsel bir araştırmadır. Çeraşe Tembot'un 'Tek Atlı' adlı romanı üzerinde var olan bir durumun mevcut haliyle betimlenmesi şeklindeki yaklaşımla ilişkisel türden bir taramayla romanda geçen atasözleri ile kelimeler tespit edilerek, kelimelerin tematik söz varlığı açısından guruplandırılması yapılmıştır. Bu guruplandırmada; insan uzuvları, akraba ve arkadaşlar, ev hayvanları ile yabani hayvan isimleri, dini terimler, ekonomik ve ticari adlar, sağlıkla ilgili kelimeler, savunma ve savaş ile ilgili terimler, bitkiler, otlar ve ağaçların isimleri, toplumsal tabakalaşma terimleri, müzik ve yaşamsal araçların adları, diğer dillerden alınan kelimeler, yapılara ait terimler, ev, avlu ve ziraat aletlerinin isimleri, meslek adları, yaşam alanları isimleri, gelenek, görenek, dil ve kültür ile ilgili terimler, toprağa ait kelimeler, taşıma araçlarının isimleri, halk ve toplumlara ait isimlendirmeler, yön ve yer bildiren kelimeler, dünyadaki coğrafik yer isimleri, sayı ve zaman bildiren kelimeler, yiyecek ve içecek adları, renkler ve görünüş biçimleri ile ilgili terimler, elbise ve kumaş ürünlerinin adları gibi başlıklar altındaki kelimeler yer almaktadır. Çalışmamızda elde edilen atasözleri ile tematik söz varlığı terimlerinin Türkçe karşılıkları da verilerek, içinde geçtiği cümledeki yerleri de gösterilmiştir. Böylelikle çalışmamızda Adıgece öğretiminde öğrenicilerin kelime dağarcığı gelişimine, Adıge Edebiyatı'ndaki söz varlığı çalışmalarına ve literatüre katkı sağlamak hedeflenmiştir.
Aşık tarzı şiir geleneğinde kalenderİ

'Aşık Tarzı Şiir Geleneğinde Kalenderi' adlı çalışmada 'Kalenderi' konusu detaylı olarak incelenmiştir. Kalenderiler, hem hece ölçüsü hem de aruz ölçüsü ile yazılmışlardır. Aruz ölçüsü ile yazılan kalenderiler, aruzun 'Mefulü Mefailü Mefailü Feulün' kalıbıyla oluşturulmuşlardır. Kalenderilerde toplumun düzenine karşı çıkan ve dünya hayatına ehemmiyet vermeyen bir düşünce tarzına yer verilmektedir. Bununla birlikte kalenderiler, gazel, murabba, muhammes, müseddes, müstezat gibi nazım şekilleri ile vücuda getirilmişlerdir. Çalışmalar neticesinde hece ölçüsü ile bir tane; aruz ölçüsü ile ise pek çok kalenderinin yazılmış olduğu tespit edilmiştir. Çalışmada kalenderileri diğer türlerden ayıran kendisine özgü havalarla okunması üzerinde de durulmuştur. Bununla birlikte kalenderiler konuları açısından tetkik edilmiş ve bu incelemelere konu olan metinler, çalışmanın son kısmında aynen aktarılmıştır.
The transformation of Ludruk Theatre in Indonesia: The case of Irama Budaya Sinar Nusantara and the Luntas groups in the city of Surabaya

Endonezya'daki, Java Kabilesinin Halk Tiyatrolarından biri olarak Ludruk gösterisi, 19. yüzyılın başlarından beri vardır. Yerel kültür ününü olarak tiyatroyu, müziği, dansı, diyaloğu, monologu ve mizahı içeren Ludruk, güncel konular ile birlikte toplumsal ve siyasi hayata dair alay ve eleştiriyi de içerir. Ancak, Ludruk performansı yavaş yavaş neslinin tükenmesiyle karşı karşıya kalmaya başlamıştır. Son zamanlarda, Ludruk'un varlığını yeniden inşa etmek ve güçlendirmek için sanatçı, birey, topluluk, toplum ve hatta hükümet düzeyinde desteklenen yeni bir hareket vardır. Ludruk'u korumaya çalışan birkaç grup vardır, ancak çalışmanın odak noktası olarak sadece iki Ludruk grubu ele alınmıştır. Bu çalışma, eski yapı ve geleneği koruyan geleneksel grup olarak Irama Budaya Sinar Nusantara grubunu ve modifikasyon ve yenilik kullanan yeni grup olarak Luntas grubunu ele almaktadır. Her iki gruba yönelik görüşme ve saha gözlemleri Surabaya'daki Ludruk üretimini kavramak için kullanılmıştır. Kültürlerarası bakış açısı kullanılarak yapılan analiz sonucunda: Ludruk'un bir ritüel performans iken popüler eğlenceye dönüşmüş olduğu görülmüştür. Bulgular, kültürün ve toplumun etkileşim içinde dönüşüğünü ve bu dinamiğin Endonezya'daki Ludruk tiyatrosunda belirgin olduğunu göstermektedir.
Derviş ruhan örneğinde alevi bektaşi dervişlik geleneği

Derviş kimliği ruhsallığın nasıl yaşandığını anlamak için başvurulabilecek en önemli kaynaktır. Alevi-Bektaşi dervişlik geleneği de Aleviliğin ruhsal yönü ile ilişkilidir. Konu, kaynak toplamak açısından farklı yöntemlerin kullanılmasını ve disiplinler arası bir bakış ile yorumlama yapılmasını gerekli kılmıştır. Çünkü dervişler, insanların iç dünyalarına hitap etmeye çalışmışlardır. İnsanın iç dünyasıyla kurulan bağlantının anlaşılması ise uzun erimli bir çalışma ile katılımlı gözlem tekniğini kullanmayı gerektirmektedir. Derviş ve dervişlik çok farklı anlamlara karşılık gelmektedir. İnsanlar inançlarına göre dervişliği tanımlamışlardır. Dervişliğin kökenleri, ait olunan coğrafyadaki insanların kökenleri ile birlikte anılmalıdır. Bu bağlamda Anadolu'daki dervişlerin, eski Anadolu medeniyetlerindeki ruhsal insanlarla, eski Türk inançlarındaki şaman ve rahiplerle ve İslam geleneğindeki sufilerle doğrudan bağlantısı vardır. Dervişlerin inançlarındaki senkretik yapı ve heterodoks anlayış, Alevi-Bektaşi zümreleri içinde kendilerini rahat ifade edebilmelerine imkan sağlamıştır. Bu sayede dervişler Alevi kesiminin ruhsal önderi olmuştur. Dervişler Alevileri ruhsal olarak beslemiş ve yönlendirmiş, Aleviler de dervişlerin yaşayabileceği maddi bir ortam sağlamıştır. Araştırmamızın örneği olan Derviş Ruhan da Alevi-Bektaşi dervişlik geleneği içinde yer almaktadır. Derviş Ruhan'ın hayatı, dervişlik geleneğinin sosyal boyutu hakkında bilgiler vermektedir. Yaşadığı yörede halk derviş hakkında söylenceler vasıtasıyla bir bağ kurmuş ve ondan ruhsal önderlik talep etmiştir. Derviş Ruhan'ın yaşadığı dönem Türkiye'nin hızla modernleştiği bir dönemdir. Derviş Ruhan, hem kendinden önceki geleneksel dervişlere hem de kendinden sonraki çağdaş dervişlere benzemektedir. Derviş Ruhan ortadan kalkan bir geleneğin son temsilcilerindendir. Bu araştırma Alevi-Bektaşi geleneği içinde gözlemlenen ruhsal anlamda yabancılaşmanın da sebeplerini göstermektedir.
Adana Boşnakları halk bilimi araştırması

Adana Boşnakları Halk Bilimi Araştırması adlı çalışmada Adana ili sınırları içerisinde yaşayan Boşnakların halk kültürü ürünleri ele alınıp incelenmiştir. Bu çalışmada Adana'daki Boşnakların halk kültür ürünleri, inanç ve pratikleri Bosna halk kültürü ve Türk halk kültürü ürünleri ile benzerliklerinin ve farklılıklarının ortaya konulması hedeflenmiştir. Çalışmamızda kullandığımız temel yöntem alan araştırmasıdır. Boşnakların yaşadığı yerleşim birimlerindeki kültürel değerlerin tespitinde gözlem ve mülakat yöntemleri kullanılmıştır. Derlemeler yapılırken ses kayıt cihazı, kamera ve fotoğraf makinesi gibi teknik cihazlardan yararlanılarak elde edilen veriler kayıt altına alınmıştır. Kaynak kişiler farklı yerleşim birimlerinden seçilmiştir. Kültürel ögeleri olabildiğince ve hızlı, doğru bir şekilde derlemek için yönlendirilmemiş görüşme yöntemi kullanılmıştır. Kaynak kişi seçiminde de kılavuz kişilerden muhtar ve dernek yöneticilerinden cami görevlilerinden yararlanılmıştır. Bütün bunlarla birlikte Bosna halk kültür unsurları ile Adana Boşnak halk kültür unsurları karşılaştırmalı yöntem ile verilerek kültürlerin benzerlikleri ve farklılıkları da ortaya konulmuştur. Boşnaklar ile ilgili yapılmış tarihsel ve halkbilimsel çalışmalar literatür taramasıyla incelenmiştir. Çalışmamızın kapsam ve sınırları Boşnakların yoğun olarak yaşadığı Adana ili Ceyhan ilçesi Hamitbeybucağı köyü, İmamoğlu ilçesi Ufacıkören köyü ve Sarıçam ilçesi Ünlüce köyü ile merkezde Çukurova, Yüreğir, Seyhan ilçelerindeki mahalleler ile sınırlı tutulmuştur. Çalışmamız on bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm giriş bölümü ile başlar. İkinci bölümde Boşnaklar hakkında genel ve tarihi bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde Boşnakların Bosna'dan göçleri ve nedenleri, Anadolu'da iskan edilme süreci üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde ise Boşnaklar üzerine yapılan bilimsel çalışmalar hakkında bilgiler verildikten sonra, beşinci bölümde Adana Boşnaklarının yaşadıkları bölgenin coğrafi, tarihi ve sosyo-kültürel hayatı hakkında bilgilere verilmiştir. Altıncı bölümde doğum sünnet, askerlik, evlenme, ölüm geçiş dönemleri ile ilgili inanç ve pratiklere yer verilmiştir. Yedinci bölümde bayramlar, törenler ve kutlamalar, Sekizinci bölümde halk inanmalarına yer verilmiştir. Dokuzuncu bölümde Boşnak halk mutfağının yiyecek ve içecek ürünlerine ve bunların yapılışlarına, onuncu bölümde ise halk bilgisi, halk hekimliği, halk veterinerliği, halk meteorolojisi, halk hukuku ve halk takvimine ait inanç ve uygulamalara yer verilmiştir. Çalışmanın bölüm sonlarında değerlendirmelerle yaşanan değişimler ortaya konulmuştur. Sonuç bölümünde tüm bölümlerin genel değerlendirilmesi yapılmış, yöreye ait fotoğraflar, sözlü ve yazılı kaynaklara yer verilmiştir. Bu araştırma sonunda Adana Boşnak halk kültüründe Bosna-Hersek ve Anadolu halk kültürüne ait inanç ve kültür yapısına ait izlerin bir arada bulunduğu ve bugünkü Adana Boşnak halk kültürünü oluşturduğu tespit edilmiştir.
Türk halk oyunlarının kökeni

Dans, insanoğlunun kendi ifade etmek için seçtiği ve geliştirdiği ilk araçtır. Bu iletişim aracında insanoğlu bütün vücudunu, bu enstrüman olarak kullanır. Geleneksel danslar olarak nitelendirdiğimiz halk dansları ait oldukları toplumların kültürlerini yansıtan en önemli öğelerdendir. Bir toplumun dansları o toplumu inceleme, tanıma ve araştırmada kullanılacak kaynaklardan, ilk dikkat çekilmesi gereken unsurlardan biridir. Amacımız; a)Dansın doğuşunu araştırmak b)Dansın gelişimini etkileyen unsurları belirlemek c)Bu unsurların Türk halk oyunları üzerindeki etkilerini belirlemek d)Günümüz Türk halk oyunlarının değişen fonksiyonlarını belirlemek.
Türk kültür tarihinde sığır

Dünya üzerinde var olan ulusların kültürleri kendilerine özgün gelenek, sembol, ritüel ve uygulamaları içermektedir. Bir diğer deyişle her kültürün farklı türden geleneklerin bileşkesi sonucunda ortaya çıktığı söylenebilir. Bu bağlamda doktora tezinde, sığır mitolojik, tarihi, coğrafi, toplumsal-ekonomik ve kültürel açıdan ele alınarak halk biliminin metin ve bağlam merkezli kuramları verileriyle incelenmiştir. Genelde sığırın devlet ve millet, özelde ekonomik sosyal hayattaki yeri tespit edilmiştir. Sığırın Türk kültürüne faydalarının temelleri, değer oluşumuna katkısı, geleceğe taşınması, gelecekte nerede olacağı halkbilimi düşüncesi ile bağdaştırılmaya çalışılmış ve çeşitli çıkarsamalarda bulunulmuştur. Bu tezin giriş bölümünde sığır veya öküz kelimesinin anlam ve etimolojisi noktasından hareketle sığır veya öküzün tanım ve tarihçesi, edebiyattaki yeri değerlendirilmiştir. Türkiye'de halkbilimi çalışmalarındaki durumu açıklanmıştır. Tezin ikinci bölümünde sığır veya öküzün beslenmesi, bakımı, iğdiş edilmesi gibi konular sahadan elde edilen bilgilerle yorumlanmıştır. Üçüncü bölümde ise Türk kültür ekolojisi bağlamında halk anlatıları incelenmiştir. Söz konusu üç bölüm karşılaştırılmış, benzerlikler veya farklılıklar ortaya konulmuştur. Sığır veya öküzün Türkistan coğrafyasından Anadolu'ya geliş serüveni, değişen yaşam koşulları ve teknolojiye bağlı olarak konumları, insanın doğayı ve çevreyi anlamlandırmadaki önemi açığa kavuşturulmuştur.