Serebral palsili çocuklarda tüm vücut titreşim terapisi ve D vitamini takviyesinin kas-iskelet sistemi üzerine etkisi

Amaç: Serebral palsi'li çocuklarda yürüme güçlüğüne neden olan en önemli faktörlerden biri alt ekstremite kas güçsüzlüğü ve spastisitedir. Kas güçsüzlüğü zamanla ilerlemektedir; etkili tedavi seçenekleri kısıtlıdır. Çocukluk çağındaki osteoporozun en sık nedeni CP'dir ve oldukça da yaygındır; kemik mineral yoğunluğunu artıran tedaviler oldukça azdır ve başarıları düşüktür. Kas kuvvetini, kemik yapımını arttırması ve spastisiteyi azaltması nedeni ile rehabilitasyonda son yıllarda yaygınlaşan tüm vücut titreşim terapisi ile eksikliği pandemi şeklinde görülen, kaslar ve kemikler üzerine olumlu etkileri olan D vitaminin birlikte kullanılmasının sadece WBVT'ye göre CP'li çocukların alt ekstremite kas gücü, eklem ROM, spastisite, kaba motor fonksiyonları, kemik yapımı, vücut yağ ve yağ-dışı yumuşak doku kütlesi üzerine ek etkisini incelemek için bu çalışma başlatılmıştır. Uygulanacak yaklaşım ve yöntemler:Randomize, kontrollü, tek kör ve prospektif olarak planlanan bu çalışmaya alınma kriterlerine uyan 52 CP'li çocuk dahil edilmiştir. Grup 1 (n=15): kontrol grubu, grup II (n:19) yalnızca WBVT ve grup III (n:18): WBVT+D vitamini takviyesi alanlar olarak ayrılmıştır. Çalışmaya alınan çocuklara haftada 3 gün olmak üzere toplam 9 hafta WBVT verilmiştir; WBVT'ye başlamadan 2 hafta önce D vitamini takviyesi başlanmıştır, toplam 11 hafta devam edilmiştir. Tedavi öncesi ve tedavi sonrası dizlerin fleksiyon-ekstansiyon izometrik, 30 /sn ve 60 /sn hızlarında izokinetik kas gücü pik torku CybexTM Norm izokinetik dinamometre cihazıyla; spastisitesi modifiye Ashworth skalasıyla, aktif ve pasif ayak bileği ROM'ları görsel değerlendirme metoduyla; kaba fonksiyonlarındaki gelişim kaba motor fonksiyonel sınıflandırmaya göre ; kemik yapımı, FM ve LM DXA ile ölçüldü. Kemik yapımı ayrıca serum osteokalsin ve BALP düzeyleri ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 8,6 1, 9 yıldı. Diz fleksiyon-ekstansiyon izometrik, 30 /sn ve 60 /sn hızlarında izokinetik kas gücü pik torkları, pasif ayak bileği ROM'u, alt ekstremite BMD, BMC her üç grupta da artmıştır (p<0,05). Aktif ayak bileği ROM ve osteokalsinde artma; GMFCS ve spastisite seviyelerinde azalma yalnız grup II ve grup III'de anlamlı bulunmuştur (p<0,05). Kol LM, bacak FM, bacak LM değerleri sadece grup II'de (p<0,05) artmıştır. Z skor, toplam BMD, toplam BMC, kol BMD, kol BMC, BALP değerleri her üç grupta da değişmemiştir (p>0,05). Gruplar arası analizde kas gücü, pasif ve aktif ayak bileği ROM, GMFCS, spastisite grup II ve grup III'de kontrol grubuna göre önemli derecede gelişmiştir (p<0,05); grup II ve grup III arasında ise hiçbir parametrede anlamlı fark saptanmamıştır (p>0,05). Sonuç: CP'li çocuklarda WBVT alt ekstremite kas gücünü, aktif/pasif ayak dorsifleksiyonunu, kaba motor fonksiyonlarını önemli derecede arttırmaktadır; spastisiteyi azaltmaktadır. BMD, FM ve LM vücut kompozisyonu üzerine ise kısa dönemde etkin görünmemektedir. Çalışmamızın sonuçları WBVT'nin CP'li çocukların rehabilitasyonunda kullanılmasına katkı sağlayacak yeni bir dönemin kapılarını aralamaktadır; WBVT'yi rehabilitasyonda kullanmak için bizi cesaretlendirmektedir fakat rutin pratiğe girmeden önce WBVT'nin uzun dönem sonuçlarının araştırılmasına ihtiyaç vardır.