turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Duygusal zeka ile akademik başarı ilişkisi: Turizm lisans öğrencileri üzerine araştırma

Bu araştırmanın temel amacı Türkiye'de turizm eğitimi alan öğrencilerin duygusal zeka düzeyleri ile akademik başarıları arasında ilişkinin olup olmadığını saptamaktır. Araştırmaya Anadolu, Gazi, Eskişehir Osman Gazi Üniversitesi ve Adnan Menderes Üniversitelerinde turizm eğitimi alan 2, 3 ve son sınıf öğrencilerinden 470 öğrenci katılmıştır. Öğrencilerin duygusal zeka düzeyi değerlendirilirken Reuven Bar-On'un Duygusal Zeka Envanteri esas alınmıştır. Akademik başarıları değerlendirmek için ise ağırlıklı genel not ortalaması tercih edilmiştir. Elde edilen birincil verilerin analizinde ki-kare ve Kruskal-Wallis testleri kullanılmıştır. Araştırma sonucuna göre turizm öğrencilerinin duygusal zeka düzeyleri ile akademik başarıları arasında anlamlı bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir. Duygusal zekanın alt boyutları olarak ele alınan özgüven, özdeğerlendirme, genel ruh hali, strese dayanıklılık ve özdenetim ile akademik başarı arasındaki bir ilişkinin anlamsız karakter taşıdığı saptanmıştır. Duygusal zekanın uyum sağlama boyutu ile akademik başarı arasındaki ilişkinin anlamlı karakter taşıdığı tespit edilmiştir. Ayrıca farklı üniversite ve bölümlerin öğrencilerinin duygusal zeka düzeyleri arasındaki fark anlamlılık göstermemiştir.
Üniversite öğrencilerinin yenilikçilik kapasitelerinin teknolojik yenilikçilik eğilimlerine etkisini ölçmeye yönelik bir model

Artan küresel rekabetin etkisi ile son zamanlarda Teknolojik Yenilikçilik ve Girişimcilik Ülke toplumlarında önemli bir güç haline gelmiştir. Ülkeler ve toplumlarda son dönemle hızla ilerleyen ve yenilenen bilim toplumu haline gelmiştir ve bu değişime uyum sağlamak gerektiği aksi takdirde ülke ve kişisel olarak gelişimin ve ilerlemenin gerisinde kalacağımız aşikardır. Bu çalışmanın amacı, toplumumuzda Teknolojik Yenilikçilik ve Girişimciliğe ne ölçüde eğilim olduğunu saptayabilmektir. Üniversite öğrencilerine anket yapmamızın sebebi toplumda öncü rol oynadığı için üniversite öğrencileri seçilmiştir. Bu yüzden Teknolojik Yenilikçilik ve Girişimcilik arasındaki ilişki arttıkça Ülke ve bireylerde ilerleme sağlanacağı ve refah düzeyi artacağı öngörülmektedir.
Beden eğitimi ve spor yüksek okullarındaki öğrencilerde değerler sisteminin araştırılması

'Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okullarındaki öğrencilerde Değerler Sisteminin Araştırılması' Hülya GÜRKAN 8u Araştırmamızda, günümüzde hızla değişmekte olan değer yargılarına veya kısaca değerlere ilişkin ve Ülkemizde halen bakir sayılabilecek Beden Eğitimi ve Spor Öğrencilerinde değerler sistematiği konulu bir temayı işleyerek siz kıymetli okuyucularımıza ve konu ile ilgilenen araştırmacı ve meslekdaşlanmıza takdim etmek istedik. Psikolojik değerler Sokrates'ten bu yana sayısız araştırmaya konu olmuş ise de metodolojik hatta ampirik gelişmesini bitmekte olan asrımızın son çeyreğinde idrak etmiştir. Biz bu çalışmamızı ilerleyen başlıklar altında da görüleceği üzere 'Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okullarındaki Öğrencilerde Değerler Sisteminin Araştmlmasına' odakladık. Konu ile yakinen ügilenenlercede çok iyi bilindiği gibi Değerler Psikolojisi, psikoloji ilminin ki bugün hayli ileri merhalelere ulaşmıştır, önemli bir konusunu kapsar. Zira insanın daha doğru ve bilimsel bir deyimle bireyin sosyal gelişmesi ancak ve ancak değer yargılarının gelişmesiyle mümkündür. Çalışmamızı Ülkemizin üç. üniversitesinin Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okullarında öğrenim görmekte olan üç yüz elli kız ve erkek öğrenci belli kesimlerinde yürüttük. Araştırmayı Milton Rokeach değerler hiyerarşisinde belirlenilmiş bulunan temel ve aracı değer yargılarını esas alan bir soru-cevap yazılı anketine dayanarak yönlendirdik ve elde olunan verileri bilgisayar programlan ile çözümledik. Yaptığımız araştırmaya ilişkin bütün parametreleri genelde tablolar halinde topladık ve yorum keza sonuçları ile birlikte sunduk. X Yaptığımız araştırmaya ilişkin bütün parametreleri genelde tablolar halinde topladık ve yorum keza sonuçlan ile birlikte sunduk.
Sosyo-demografik değişkenlerin üniversite öğrencilerindeki şiddet tutumuna etkisi

Bu tezde; üniversite öğrencilerinin şiddete yönelmesine neden olan faktörlerin belirlenmesi, sosyo-demografik değişkenlerin öğrenciler üzerindeki etkisinin incelenmesi, elde edilecek sonuçlar ışığında aile ve topluma yönelik bilgilendirmelerin yapılması ve gerçekleştirilecek sosyal hizmet müdahalelerine ilişkin önerilerin sunulması amaçlanmaktadır. Daha önce yapılan araştırmalar öğrencilerin aile dinamikleri ve sosyal medya kullanımı üzerinedir. Bu araştırmada ise, sosyo-demografik değişkenlerin; aile yapısı, kültürel farklılık, okul ortamı vb. etkenler üzerinde durulup sorunlar tespit edilmiştir. Sosyal hizmet müdahaleleri kapsamında, sosyal hizmetin temel yaklaşımları olan genelci yaklaşım, aile üzerindeki yaklaşım, ekolojik yaklaşım ve güçlendirme yaklaşımı ele alınmıştır. Anket formu iki bölümden oluşmaktadır. Formun ilk bölümü öğrencilerin kişisel bilgilerinin toplanması amacıyla 'Sosyo-demografik Veri Formu', formun ikinci bölümünde ise öğrencilerin şiddet eğilimi düzeyini belirlemek amacı ile 'Şiddet Eğilimi Ölçeği ' kullanılmıştır. Anket formu aracılığıyla elde edilen verilerin girişi, analizi ve sınıflandırılması bilgisayar ortamında 'SPSS 24 programı ile analiz edilmiştir. İlişkisel tarama modeline göre tasarlanmış betimsel bir çalışmadır. Mann Whitney U Testi, Kruskal Wallis H testi, Cronbach Alpha analiz yöntemleri kullanılarak, araştırmanın bulguları, sayı ve yüzde değerleri hazırlanarak tablolar halinde gösterilmiştir. Araştırma sonucunda sosyo-demografik değişkenlerin öğrencilerin şiddet eğilim düzeyleri üzerinde etkisi olduğu görülmüştür. Anne ve babanın eğitim durumları, çalışma durumları, sosyal medya kullanımı, seyredilen programlar, çocukluklarının geçtiği yer ve kardeş sayıları ile şiddet tutumları arasında pozitif ilişki olduğu gözlemlenmiştir. Öğrencilerin şiddet eğilimi düzeylerinin azaltılması ve var olan durumun minimum seviyeye indirgemek için okul sosyal hizmetinin yaygınlaştırılması, ebeveynlerin ve öğretmenlerin bilinçlendirilmesi hususunda önerilerde bulunulmuştur (P<0.05)
Tam aileye ve tek ebeveynli aileye sahip üniversite öğrencilerinin aile aidiyetlerinin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı, tam aileye ve tek ebeveynli aileye sahip üniversite öğrencilerinin aile aidiyetlerinin karşılaştırılmasıdır. Nitel ve nicel araştırma yöntemlerinin bir arada kullanıldığı bir karma yöntem araştırması olarak tasarlanan bu çalışmanın nicel boyutunda ilişkisel tarama modeli, nitel boyutunda ise fenomenolojik model tercih edilmiştir. Örnekleme yöntemi olarak çalışmanın nicel boyutu için olasılıklı, nitel boyutu için amaçlı örnekleme stratejilerinin sıralı bir şekilde kullanılmasını kapsayan sıralı karma örneklem seçilme yöntemi kullanılmıştır. Çalışmanın nicel bölümüne 383 tek ebeveynli aileye sahip, 383 tam aileye sahip toplam 766 üniversite öğrencisi; nitel bölümüne ise 13 tek ebeveynli aileye sahip, 13 tam aileye sahip 26 üniversite öğrencisi dahil edilmiştir. Veri toplama aracı olarak, nicel bölümde araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu ve Mavili ve ark (2014) tarafından geliştirilen Aile Aidiyet Ölçeği; nitel bölümde tek ebeveynli aileler ve tam aileye sahip öğrenciler için ayrı ayrı hazırlanan görüşme formu kullanılmıştır. Nicel veriler IBM SPSS Statistics 23 programı ile analiz edilmiş, nitel verilerin analizinde ise betimsel yöntem ve Nvivo 11 programı kullanılmıştır. Çalışmada tam aileye sahip üniversite öğrencilerinin aile aidiyetlerinin tek ebeveynli aileye sahip üniversite öğrencilerinden daha yüksek olduğu görülmüştür. Tam aileye sahip katılımcı grubunda cinsiyet, yaşanılan yer, devam edilen program, babanın eğitim durumunun aile aidiyeti açısından anlamlı bir fark yarattığı, kardeş sayısının ise iki katılımcı grubunda da aile aidiyeti üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Tek ebeveynli aileye sahip katılımcılarda tek ebeveynli aile tipi, tek ebeveynli aile olma nedeni ve beraber yaşanılmayan ebeveyni ile ilişki durumunun aile aidiyeti açısından anlamlı bir fark yarattığı görülmüştür. Nitel boyuttaki bulgular değerlendirildiğinde, her iki grupta da katılımcıların büyük bir bölümünün çekirdek aile kompozisyonunu işaret ettikleri, ailenin anlamı, ailenin işlevleri ve aile aidiyeti bileşenlerini benzer temalar çerçevesinde ele aldıkları görülmüş, katılımcıların ebeveynleriyle olan ilişkilerinin aile aidiyetini etkilediği belirlenmiştir. İki katılımcı grup da aile aidiyetini en çok hissettikleri ve en az hissettikleri anlara örnek olarak 'özel günler' ve 'zor zamanlar'ı işaret etmişlerdir. Bu dönemlerde yaşanılanların içeriğinin katılımcıları ailelerine daha fazla ait hissettirdiği ya da uzaklaştırdığı sonucuna ulaşılmıştır.
Okulöncesi eğitimi öğretmenliği öğrencilerinin yaratıcı düşünme becerilerinin gelişiminin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı Okul öncesi Eğitimi Öğretmenliği öğrencilerinin yaratıcılık düzeyleri ve bu düzeylerle öğrencilerin yaşları, mezun oldukları lise türü, okul öncesi eğitim durumları, anne-baba meslekleri, anne-baba eğitimleri, bulundukları sınıf düzeyi arasındaki ilişkileri incelemektir. Araştırma Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Okul öncesi Eğitimi Anabilin Dalında öğrenim gören 116 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmanın verileri öğrenci Tanıtım Formu ve Torrance Yaratıcı Düşünme Testi ile toplanmıştır. Araştırmanın verilerinin analizinde ortalama, Standart sapma, Frekans, Yüzde, t Testi, Varyans analizi, Scheffe Testi ve LSD Testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonunda öğrencilerin yaratıcılık düzeyleri belirlenmiştir. Öğrencilerin yaşlarının ve okul öncesi eğitim durumlarının yaratıcı düşünmenin düzeylerinden akıcılıkta ve esneklikte önemli farklılıklar gösterdiği ortaya çıkmıştır. Öğrencilerin bulundukları sınıfa göre yaratıcılıklarının akıcılık, esneklik ve özgünlük düzeylerinde önemli farklılıklar gösterdiği bulunmuştur. Öğrencilerin yaratıcı düşünmelerinin akıcılık, esneklik, özgünlük düzeylerinin mezun oldukları lise türüne, anne-baba mesleklerine, anne-baba eğitimlerine göre önemli farklılıklar göstermediği saptanmıştır. IV
Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin engellilere yönelik tutumlarının öz yeterlilikleri açısından incelenmesi

Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin Engellilere Yönelik Tutumlarının Öz Yeterlilik Açısından İncelenmesi Bu çalışmanın amacı, beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin engelli bireylere yönelik tutumlarını öz yeterlilikleri açısından incelemektir. Araştırmanın evrenini, 2017 2018 eğitim öğretim yılında Hatay ili Mustafa Kemal Üniversitesi Beden Eğitimi Ve Spor Yüksekokulu'nda okuyan toplam 295 (110 kadın, 185 erkek ) öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada, Yuker vd. (1970 ) tarafından geliştirilen ' Attitudes Towards Disabled Person ' skalasının, Özyürek (1977 ) tarafından Türkçe'ye uyarlanan ' Yetersizlikten Etkilenmiş Kişilere Yönelik Tutum Ölçeği' ve Sherer ve ark. (1982 ) tarafından geliştirilmiş, Yıldırım ve İlhan (2010 ) tarafından Türkçe'ye çevrilen ' Genel Öz-Yeterlilik Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde SPSS 20.0 paket programı kullanılmıştır. Normal dağılıma bakmak için Kolmogorov - Smirnow testi uygulanmıştır. Alt problemlere bağlı verilerin çözümlenmesinde Mann Whitney U testi, ilişkisiz örneklemler için Kruskal Wallis H testi uygulanmıştır. Çalışmanın sonuçlarına ilişkin verilere bakıldığında; 18-22 yaş aralığında olan öğrencilerin genel öz yeterlik algılarının yaşları 23-31 aralığında olan öğrencilere göre anlamlı derecede yüksek olduğu bulunmuştur. Ayrıca, 18-22 yaş aralığında olan öğrenciler ile 23-31 yaş aralığında olan öğrencilerin yetersizlikten etkilenmiş kişilere yönelik tutumlarının da benzer olduğu belirlenmiştir. Kadın ve erkek öğrencilerin genel öz yeterlilik algıları ve yetersizlikten etkilenmiş kişilere yönelik tutumlarının benzerlik gösterdiği gözlenmiştir. Farklı sınıf düzeylerinde eğitim gören öğrencilerin genel öz yeterlilik algıları ve yetersizlikten etkilenmiş kişilere yönelik tutumlarının benzerlik gösterdiği belirlenmiştir. Farklı aile gelir durumuna sahip öğrencilerin genel öz yeterlilik algıları ve yetersizlikten etkilenmiş kişilere yönelik tutumlarının benzerlik oldukları belirlenmiştir. Ailesinde engelli birey olan ya da olmayan öğrencilerin genel öz yeterlilik algıları ve yetersizlikten etkilenmiş kişilere yönelik tutumlarının benzerlik oldukları bulunmuştur. Engelli bir birey ile etkileşimde bulunan öğrencilerin bir işten yılmama durumları ve o işte ısrarcı olmaları, engelli bireyle hiç etkileşimde bulunmayan öğrencilere göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir.
Matematik öğretmen adaylarının teknolojik pedagojik alan bilgileri ile düşünme stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı ilköğretim matematik öğretmen adaylarının teknolojik pedagojik alan bilgilerinin ölçülmesi, aynı adayların düşünme stillerinin belirlenmesi ve bu değişkenler arasında ilişkinin olup olmadığının incelenmesidir. Araştırma değişkenler arasındaki ilişkileri inceleyerek bilimsel bilgilere yenilerini katmak amacıyla yapılan, temel araştırma niteliğinde bir çalışmadır. Çalışma, 2010- 2011 bahar yarıyılında Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesinin İlköğretim Matematik Eğitimi Anabilim dalında 3. ve 4. sınıfta okumakta olup yaşları 19 ile 26 arasında değişen toplam 288 öğrenci üzerinde yürütülmüştür. Araştırmanın verileri 3 grup halindedir. Bunlar; öğrencilerin teknolojik pedagojik alan bilgisi puanları, düşünme stilleri puanları ve demografik özellikleridir. Veriler Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi Ölçeği ve Sternberg-Wagner Düşünme Stilleri Ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. Ölçeklerden elde edilen veriler ve katılımcılara ait bilgiler SPSS 15.0 paket programı yardımıyla analiz edilmiştir. Verilerin analizinde bağımsız t-testi, korelasyon, regresyon ve frekans teknikleri kullanılmıştır. Özet olarak, araştırmada elde edilen bulgulara göre öğrencilerin düşünme stilleri ve teknolojik pedagojik alan bilgileri bir bütün olarak ele alındığında cinsiyet, sınıf ve bilgisayara sahip olup olmama durumuna göre farklılaşmaktadır. Aynı zamanda yargılayıcı, yenilikçi ve aşamacı düşünme stillerinin diğer düşünme stillerine göre teknolojik pedagojik alan bilgisi alt boyutları ile anlamlı düzeyde ilişkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Sonuçta, araştırmada elde edilen bulgular eğitimsel açıdan değerlendirilmiş ve eğitimcilere ve araştırmacılara önerilerde bulunulmuştur.
Genetiği değiştirilmiş organizmalar hakkında tutum ölçeği geliştirilmesi ve biyoloji öğretmen adaylarının genetiği değiştirilmiş organizmalar hakkında tutumlarının farklı değişkenler açısından değerlendirilmesi

Bu çalışma, üniversite öğrencilerinin Genetiği Değiştirilmiş Organizmalar'a yönelik tutumlarının belirlenmesi için bir ölçek geliştirme amacıyla yapılmıştır. Geliştirilen ölçek 5'li Likert tipi bir tutum ölçeğidir. Ölçek geliştirilme safhası sonrasında ölçek üzerinde faktör analizi ve ölçek maddeleri ve boyutları ile ilgili olarak uyum modeli çalışması yapılmıştır. Ölçek, 40 maddelik taslak olarak oluşturulmuş ve 400 üniversite öğrencisine uygulanmıştır. GDO' ya yönelik tutum ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışmaları kapsamında, genel güvenirlik için Cronbach Alpha güvenirlik katsayısı analiz öncesi 0 .714, analiz sonrasında ise 0.741 olarak hesaplanmıştır. Analizler %95 güven aralığında değerlendirilmiştir. Yapı geçerliği kapsamında açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi sonucunda taslak ölçek 23 maddelik ölçeğe indirgenmiştir. Veri yapısının faktör analizine uygun olup olmadığı KMO testi ve Bartlett testi yöntemlerinden yararlanılarak kontrol edilmiştir. KMO testi değeri 0.747 ve Bartlett testi 3294. 183 (p<0.05) olarak bulunmuştur. Elde edilen 23 maddelik GDO' ya yönelik tutum ölçeği 4 faktörden oluşmaktadır. Bu boyutlar 'Davranışsal', 'Duyuşsal', 'Önem' ve 'Bilgi' boyutlarıdır. Dört boyuttan oluşan GDO' ya yönelik tutum ölçeği açıklanan toplam varyans miktarı %63. 315 olarak belirlenmiştir. Ölçek maddelerinin yük değerleri 0.41 ile 0.68 değerleri arasında değişmiştir. Ayrıca faktör analizi sonrasında ölçeğin bütününe ve her bir alt boyutuna ilişkin madde analizi gerçekleştirilmiştir. Ölçeğin bütünü ile alt ölçekleri arasındaki ve alt ölçeklerin birbirleri arasındaki ilişkilere bakılmış ve bu ilişkilerin anlamlılık düzeyleri incelenmiştir. Faktör analizi ile 23 maddeye indirilen ölçek, doğrulayıcı faktör analizi ile kurulan modellerin verilere uyumu incelenmiştir. Doğrulayıcı faktör analizi kapsamında, 2/df değeri 2.31 olarak bulunmuştur ki bu sonuç modelin kabul edilebilir uyuma sahip olduğunu göstermektedir. Modelin RMSEA değeri 0 .057, GFI değeri 0 .87, AGFI değeri 0 .87, RMR uyum indeksi 0.098 ve SRMR uyum indeksi 0 .051, NFI değeri 0 .75, NNFI değeri 0.82 ve CFI değeri 0.84 değerine sahip olduğu görülmektedir. Araştırma sonucunda, geçerli ve güvenilir bir GDO' ya yönelik tutum ölçeği geliştirilmiştir.
Üniversite öğrencilerinde obsesif kompulsif yeme davranışı ölçeği ile beslenme durumu arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Bu çalışma 14 sorudan oluşan Obsesif Kompulsif Yeme Davranışı Ölçeği'nin geçerlik-güvenirliliğini belirlemek ve bu ölçek ile beslenme durumu arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amacı ile planlanmış ve yürütülmüştür. Araştırma Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi'nde lisans eğitimi alan, herhangi bir besin veya besin grubundan kaçındığını belirten 265 (170 kadın, 95 erkek) öğrenci ile yapılmıştır. Çalışma iki aşamalı olarak yürütülmüştür. İlk aşamada Obsesif Kompulsif Yeme Davranışı Ölçeği'nin geçerlik ve güvenirliği yapılmıştır. Ölçeğin geçerliği için açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri uygulanmış, Yeme Tutum Testi- 26 (YTT-26) ve Yale Besin Bağımlılığı Ölçeği ile arasındaki korelasyonlar incelenmiştir. Ölçeğin güvenirliği için ise Cronbach- katsayısına bakılmıştır. İkinci aşamada öğrencilerin genel bilgileri, beslenme alışkanlıkları ile yeme tutumu (YTT-26), besin bağımlılığı, sağlıklı beslenme takıntısı (ORTO-11), antropometrik ölçümleri ve fiziksel aktivite düzeyleri değerlendirilmiştir. Bireyler obsesif kompulsif yeme davranışı olma (OKYD 11) ve olmama (OKYD<11) durumuna göre değerlendirilmiştir. Bireylerin yaş ortalaması 20,83 1,96 yıl, Beden Kütle İndeksi ortalaması 22,19 2,85 kg/m2, toplam OKYD, düşünce bastırma & kontrol, çabalama & performans, imajinasyon, besin bağımlılığı semptom sayısı, YTT- 26 ve ORTO- 11 puan ortalamaları sırasıyla; 7,94 6 ,53, 4,59 4 ,02, 1,15 1 ,62, 1,73 1 ,57, 3,51 1 ,33, 15,76 9 ,34, 27,24 4 ,43'tür. Çalışmaya katılan bireylerin %33,2'sinde Obsesif Kompulsif Yeme Davranışı belirlenmiştir. Bireylerin OKYD'ye göre cinsiyet, yaş, , öğrenim durumu, sağlık sorunu varlığı, öğünleri tüketme durumu, arasında anlamlı bir farklılık bulunmazken (p>0,05), ana öğün atlama nedenleri arasında 'yemek hazır olmadığı için yanıtını veren bireyler arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p<0,05). OKYD'ye göre bireylerin fiziksel aktiviteleri ve antropometrik ölçümleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Toplam OKYD puanı ile besin bağımlılığı semptom sayısı, YTT- 26 puanı ve ORTO- 11 puanları arasında anlamlı bir korelasyon bulunmuştur (p<0,05). Bel çevresi, bel/kalça oranı ve bel/boy oranı ile OKYD puanı, besin bağımlılığı semptom sayısı ve ORTO- 11 puanları arasında bir korelasyon bulunmazken (p>0,05); bel çevresi ve bel/kalça oranı ile YTT- 26 puanları arasında zayıf, negatif bir korelasyon saptanmıştır (p<0,05). Obsesif kompulsif yeme davranışı ile besin bağımlılığı ve sağlıklı beslenme takıntısı arasındaki ilişkinin daha iyi anlaşılabilmesi için toplumda farklı yaş gruplarına yönelik çalışmalar yapılmalıdır.
Ondokuz Mayıs Üniversitesi öğrencilerinde sosya anksiyete bozukluğu yaygınlığı, sosyodemografik değişkenlerle ilişkisi ve komorbid psikiyatrik bozukluklar

Amaç: Üniversite öğrencilerinde, sosyal anksiyete bozukluğu yaygınlığını, sosyodemografik değişkenlerle ilişkisini ve komorbid psikiyatrik bozuklukları saptamaktır. Gereç ve yöntem: Çalışmaya Ondokuz Mayıs Üniversitesinde eğitim gören 509 öğrenci katıldı. Katlımcılara, ilk görüşmede 16 sorudan oluşan sosyodemografik veri formu, Liebowitz Sosyal Anksiyete Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği, Anksiyete Duyarlılığı Ölçeği uygulandı. İlk aşamada, Liebowitz Sosyal Anksiyete Ölçeğinden 30 ve üzeri puan alan öğrenciler ikinci görüşmeye davet edildi. İkinci görüşmede ise SCID-I, SCID-II, Hamilton Anksiyete Ölçeği, Sheean Yeti Yitimi Ölçeği ve hastalık öyküsü formu uygulandı. Bulgular: Çalışmamız sonucunda üniversite öğrencilerinde sosyal anksiyete bozukluğu yaşam boyu yaygınlığını %18,3, şu andaki yaygınlığını ise %14, 4 bulduk. Yaşam boyu sosyal anksiyete bozukluğu görülenlerin %80,8'ini özgül sosyal anksiyete bozukluğu oluşturmaktadır. En sık gözlenen belirti seyirci önünde hareket, gösteri ya da konuşma yapmaktan çekinmeydi. 12 yaşına kadar köyde yaşama, düşük sosyoekonomik düzey ve annenin eğitim süresinin az olması sosyal anksiyete bozukluğu gelişmesi açısından önemli risk etkenleri olarak tespit edildi. Yaygın sosyal anksiyete bozukluğu başlangıç yaşı, ailede görülen psikiyatrik rahatsızlıklar, komorbidite ve psikometrik ölçümler açısından özgül sosyal anksiyete bozukluğundan farklı yönlere sahiptir. İkinci görüşmeye gelenlerden sosyal fobik olanlar ve olmayanlar arasında, özgül ve yaygın tip sosyal anksiyete bozuklukları arsında, sosyal fobik olup komorbiditesi olanlar ve olmayanlar arasında yeti yitimi açısından anlamlı farklar bulduk. Sonuç: Çalışmamız üniversite öğrencilerinde sosyal anksiyete bozukluğunun oldukça yüksek bir oranda olduğunu göstermiştir. Bu açıdan risk gruplarının belirlenmesinde epidemiyolojik çalışmalar önem kazanmaktadır. Sosyal anksiyete bozukluğunun daha iyi anlaşılması, önlenmesi ve daha etkili tedavisi için çalışmalara ihtiyaç vardır.
Eğitim fakültesi öğrencilerinin mesleki kişilik tipleri ile beş faktör kişilik özellikleri arasındaki ilişki

Bu araştırmada, eğitim fakültesi öğrencilerinin beş faktör kişilik kuramına dayalı kişilik özelliklerinin, mesleki kişilik tipleriyle ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini, 2016- 2017 Bahar yarıyılında İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesinde eğitimini sürdüren 323 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında öğrencilerin mesleki kişilik tiplerinin belirlenmesinde 'Mesleki Kişilik Envanteri' kullanılmıştır. Öğrencilerin kişilik özelliklerinin ölçülmesinde ise 'Beş Faktör Kişilik Özellikleri Testi' kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları; sorumluluğun geleneksel kişilik (r=.45) ve sosyal kişilik tipleriyle (r=.33), uyumluluğun sosyal kişilik (r=.52) ve geleneksel kişilik tipleriyle (r =.30), açıklığın sanatçı kişilik tipi ile (r=.47) ve dışa dönüklüğün sosyal kişilik (r =.33) ve sanatçı kişilik (r=.34) tipleri ile anlamlı bir ilişkisi olduğunu göstermektedir (p<0.05).