turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Limited ortaklıklarda genel kurul toplantıları

Bu çalışmanın amacı, ticaret hayatında geniş yer tutan limited ortaklıkların genel yapısının ve ortakları tarafından limited ortaklığın iradesinin oluşturulduğu genel kurul toplantılarının, Türk Ticaret Kanunu çerçevesinde incelenmesidir. Bu çalışmada, 1 Temmuz 2012 tarihinde yürürlüğe girmiş olan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu çerçevesinde limited ortaklıkların genel esasları, limited ortaklık genel kurulunun organ yapısı ve niteliği, görev ve yetkileri, genel kurul toplantıları, çeşitleri, toplantıya çağrılma, toplantı gündemi, toplantıya katılma hakkı ve elektronik ortamda katılım, genel kurulda oylamalar, başkanlık divanı ve başkan, oy hakkı, kapsamı, oy hakkından yoksunluk ve oy hakkının donması, oylama türleri, genel kurul kararlarının alınması, toplantı tutanağı, genel kurul kararların tescili ve kararların hükümsüzlüğü konularına yer verilmiştir. Limited ortaklıklarla ilgili düzenlenmiş bu hükümlerin birçoğunda, anonim ortaklıklarla ilgili hükümlere atıflar yapılmış ve anonim ortaklıklara uygulanan hükümlerden, limited ortaklıklara uygulanacak olanlara işaret edilmiştir. Kanunun bu şekilde yapmış olduğu atıflar bazı hallerde yetersiz kalmaktadır. Limited ortaklıkların yapısı ve iş hayatındaki geniş kapsam ve konumuna özgü detaylı hükümlerin, anlaşılır ve net bir şekilde kanunun limited ortaklıklarla ilgili düzenlemelere yer verdiği bölümlerde bulunabilmesi amacıyla, hukukçuların, ortaklıkların ve kaynak kanun olan ve olabilecek diğer ülke kanunlarıyla alakalı yeterli donanıma sahip tarafların da görüşleri alınarak, meclis alt komisyonlarında yeterince tartışılıp, gereğince yasalaştırılması önem arz etmektedir.
Borçlar Kanunu hükümleri çerçevesinde taksitle satım sözleşmesi

Uygulamada büyük bir yere sahip taksitle satım sözleşmesi, konusunu taşınır malların oluşturduğu, alıcı tarafından satım bedelinin kısım kısım ödendiği veresiye satımın bir türü niteliğindedir. İhtiyaç duyulmakta olan malların bedelini peşin ödeyerek almak imkanı bulunmayan alıcılar, bedeli taksitler halinde ödemek suretiyle edinmektedirler. Bu sayede bedelin daha sonra ödenmesine rağmen malın kullanılması ve ihtiyaçların giderilmesi mümkün olmaktadır. Taksitle satım sözleşmesinde malın tesliminden önce yapılan ödemeler taksit niteliğine sahip değildir ve malın tesliminden sonra en az iki taksitin varlığı gerekmektedir. Taksitle satım sözleşmesi, temel olarak Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun ve Borçlar Kanunu'nda düzenleme altına alınmaktadır. Borçlar Kanunu Tasarısı ile taksitle satım sözleşmelerine ilişkin olarak farklı ve daha kapsamlı bir düzenleme getirilmektedir. Tasarı'nın yürürlüğe girmesi ile Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun arasında uygulama ve yorum sorunları ortaya çıkacaktır. Tasarı kanunlaştığında daha sonra yürürlüğe giren genel kanun olmakla, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un tatbik edildiği taksitle satım sözleşmelerine de Tasarı hükümleri uygulanacak ve Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un Tasarı'ya aykırı olmayan hükümleri uygulanmaya devam edilecektir. İncelememizde taksitle satım sözleşmesi, Borçlar Kanunu ve Borçlar Kanunu Tasarısı hükümleri çerçevesinde değerlendirilmeye çalışılmıştır. Tasarı'nın taksitle satım sözleşmesine ilişkin düzenlemeleri ayrıntılı olarak açıklanmaya gayret edilerek Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un taksitle satım sözleşmesini düzenleyen hükümleri arasındaki mevcut temel farklılıklar üzerinde durulmaya çalışılmıştır.
İşletme birleşmelerinin Türk hukuku ve Türkiye muhasebe standartları açısından karşılaştırmalı olarak incelemesi

Uluslararası iktisadi sınırların azalması sonucunda oluşan rekabet ortamında işletmeler, sürdürülebilirliklerini sağlamak için işletme birleşmelerine gitmektedirler. Özellikle gelişen teknoloji ve ekonomi karşısında birçok ülkede yaşanan krizler işletme birleşmeleri yöntemleri ile çözülebilmektedir. Bu nedenle, işletme birleşmeleri; ülke ekonomisi ve küresel ekonomide önem arz etmektedir. Artan işletme birleşmeleri sayıları da bu konuda düzenlenen kanun ve standartların incelenmesini gerektirmiştir. Bu çalışmanın amacı, işletme birleşmelerinin Türk Mevzuatı ve Türkiye Muhasebe Standartları açısından karşılaştırmalı olarak incelenmesidir. Çalışma kapsamında işletme kavramı hakkında tanımlar verilmiş ve işletme birleşmeleri sınıflandırılmıştır. Ayrıca, işletme birleşmelerinin nedenleri, avantajları ve dezavantajları hakkında daliteratürden yararlanılarak bilgiler verilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde Türk Hukuku açısından işletme birleşmeleri ele alınmış ve bir sonraki bölümde ele alınan Türkiye Muhasebe Standartları ile karşılaştırmalı inceleme yapılmıştır.
Haksız yapı

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 721 -724. maddeleri arasında düzenlenen haksız yapı kurumu, bir kimsenin geçerli bir hukuki sebebe, yapı meydana getirmesine olanak veren herhangi bir şahsi ya da ayni hakka dayanmaksızın, kendi malzemesi ile başkasının arazisinde, başkasının malzemesi ile kendi arazisinde veya başkasının malzemesi ile başkasının arazisinde kalıcı olarak meydana getirdiği yapı olarak tanımlanmaktadır. Çalışmamızda, konuya ilişkin Türk hukukundaki pozitif düzenlemeler, doktrindeki görüşler ve Yargıtay kararları değerlendirilmiş, konu ele alınırken, haksız yapının unsurları, türleri, haksız yapıya yol açan sebepler, tarafların talepleri, haksız yapının benzer kurumlarla karşılaştırılması incelenmiştir. Çalışmanın amacı, meydana getirilen yapının hangi hallerde haksız yapı sayılabileceğinin tüm unsurlarıyla değerlendirilmesi ve bu tür yapılara uygulanacak hükümlerin tespitidir.
Belirsiz alacak davasının iş yargılamasında uygulanması

Belirsiz alacak davasının literatürümüze girmesi ile beraber bu dava türünün uygulanmasına ilişkin en çok tartışma işçilik alacakları talepli davalar bakımından yaşanmıştır. Uygulamada oldukça sorun yaratan bu konuda birbirinden farklı ve konsensustan uzak görüşlerin varlığı, söz konusu işçilik alacaklarının her birinin belirsiz alacak davasına konu edilmesi bakımından tarafımızca değerlendirilmesi gerekliliğini doğurmuştur. Bu nedenle yapmış olduğumuz araştırmamızda niteliksel bir metodoloji izlenmiş, çeşitli doktrin görüşleri, makaleler, akademik çalışmalar ile konuya ilişkin yargı kararları ele alınmış ve nihayet tez haline getirilmiştir. Konuya ilişkin elde ettiğimiz bilgiler ışığında, işçilik alacakları bakımından belirsiz alacak davasının kural olarak uygulanabilir olduğu kanaatine varılmıştır. Buna ilaveten somut olayın özelliği dikkate alındığında alacağın belirli olduğu tespit edilebiliyor ise bu kuralın uygulanamayacağı sonucuna varılmıştır. İşçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olabilmesine imkan verilmesi ile İş hukukunun özünde gerçekleştirilmek istenen amaçlar sağlanacağı tespit edilmiştir. Böylelikle belirsiz alacak davasının, işçilerin uygulamada yaşadıkları zorlukların bertaraf edilmesinde ve hak arama özgürlüklerinin güvence altına alınmasındaki rolü ortaya çıkmıştır.
İş sözleşmesinin feshinde işverenin eşit davranma borcu

Adalet kavramı ile çok yakın bir ilişki içersinde bulunan eşitlik kavramı, tüm hukuk alanında geçerli olan genel bir ilke olmakla birlikte, sosyal hayatta bireyler arasında haklar ve imkanlar bakımından ayrım gözetilmemesi ve var olan ayrımların kaldırılmasını amaçlamaktadır. Eşitlik kavramı sahip olduğu bu önem sebebiyle tarihin bütün dönemlerinde hukuk felsefesi açısından üzerinde en çok durulan ve tartışılan kavramlardan birisi olmuştur. Ancak, insanın sosyal bir varlık olması sebebiyle insanlığın var olup gelişiminden bu yana toplum yaşamında bir takım ayrımcılıklar meydana gelmiştir. Bu ayrımcılıklar insanların fiziksel, ruhsal ya da sosyal durumlarından kaynaklanmaktadırlar. İş sözleşmesinin bir tarafı olan işçinin işveren karşısında sahip olduğu zayıf durum ve işçinin hayatını devam ettirebilmesi için çalışmak zorunda olması karşısında, iş sözleşmesinin feshinde işverenin eşit davranmakla yükümlü olması gerek işçi açısından gerekse içinde yaşadığı toplum açısından son derece önemlidir. Aksi halde işveren kötü niyetli, keyfi davranışlarla işçinin iş sözleşmesine son verebileceği için işçi adeta işverenin kölesi haline dönüşecektir. Bu sebeple işçinin keyfi ve kötü niyetli fesihlere karşı korunması gerekmekte olup, bunu sağlamanın yollarından birisi de eşit davranma ilkesi kapsamında işverenin fesih yetkisini kısıtlamaktır.
Nakdi kredi sözleşmesinin banka tarafından feshi ve sonuçları

Nakdi kredi sözleşmesi banka ve kredi alan arasında sürekli bir borç ilişkisi oluşturan bir sözleşmedir. Bu sözleşme kapsamında bankanın temel yükümlülüğü kredi alana bir miktar parayı ödünç olarak vermektir. Kredi alan ise bunun karşılığında faiz ödemekle yükümlüdür. Kredi sözleşmelerinde bankanın sözleşmeyi fesih hakkı ayrıntılı olarak düzenlenmektedir. Hatta bu sözleşmelerde bankaya serbestçe kullanabileceği bir fesih hakkı tanıyan hükümler de yer almaktadır. Banka, kredi sözleşmesi ile üstlenmiş olduğu riskin artması durumunda söz konusu hükümlerden yararlanarak sözleşmeyi feshetmektedir. Kredi sözleşmesinin geçerli olarak feshi sonucunda sözleşme ileriye etkili olarak sona ermektedir. Sözleşmenin sona ermesi ile birlikte bir takım tasfiye yükümlükleri doğabilir. Bundan başka tarafların tazminat talepleri de gündeme gelebilir. Ancak kredi sözleşmesinin banka tarafından feshi, haksız bir fesih ise fesih beyanı herhangi bir sonuç doğurmayacaktır. Bu durumda sözleşme ilişkisi devam edecektir. Haksız feshin muhatabı olan kredi alan bankadan kredi kullandırma borcunun aynen ifasını her zaman talep edebilir. Aynen ifa talebinden başka, haksız fesih sebebiyle güveni sarsılmış olan kredi alan kendisi nakdi kredi sözleşmesini feshedebilir. Şartları gerçekleştiği takdirde kredi alan bankadan maddi ve manevi zararının da tazmin edilmesini talep edebilir.
Bağımsız yönetim kurulu üyelerinin hukuki sorumluluğu

Çalışmamızda bağımsız yönetim kurulu üyelerinin hukuki sorumluluğu konusu ele alınmıştır. PaylarıBİAŞ'ın Yıldız Pazar, Ana Pazar ve Kollektif Yatırım Ürünleri ve Yapılandırılmış Ürünler Pazarı'nda işlem gören halka açık ortaklıkların yönetim kurullarında bağımsız yönetim kurulu üyelerinin bulunması zorunludur. Söz konusu zorunluluk, bahse konu halka açık şirketlerin kurumsal yönetiminin bir gereğidir. Bu nedenle, çalışmamızın birinci kısmında kurumsal yönetim ilkeleri bakımından bağımsız yönetim kurulu üyelerinin durumu ayrıntılı şekilde incelenmiştir. İkinci kısımda ise, hukuki sorumluluk konusu ele alınmış olup, öncelikle genel anlamda tüm yönetim kurulu üyelerinin ve bu kapsamda bağımsız yönetim kurulu üyelerinin de duruma göre tabi oldukları hukuki sorumluluk rejimi ortaya koyulmuştur. İkinci kısmın ikinci bölümünde ise, bağımsız yönetim kurulu üyelerinin hukuki sorumluluklarının diğer üyelere nazaran farklılaşabileceği haller irdelenmiştir. Bu kapsamda, hangi hallerde bağımsız yönetim kurulu üyelerine düşen görevlerin ve bu kapsamda sorumluluk tavanlarının diğer üyelere nazaran ağırlaşabileceği sermaye piyasası mevzuatı da dahil edilerek incelenmiştir.
Kamu inşaat projelerinde oluşan ihtilafların yargı kararları çerçevesinde incelenmesi

İnşaat sektörünün ülke ekonomisindeki payı giderek büyümektedir. Büyüme, proje yönetiminin tüm süreçlerinde oluşabilecek ihtilafları beraberinde getirmektedir. Kamu ve özel sektörün bu büyümedeki payları dikkate alındığında kamu inşaat projelerinin ayrıca sosyal devlet anlayışının gereği bir misyona sahip olduğu gözükmektedir. Bu durumun bir sonucu olarak kalkınma politikalarının üretim aracı olan kamu inşaat projelerinin önemi gün geçtikçe artmaktadır. Kamu inşaat projelerinin planlanan maliyet, süre ve kalite ölçütlerine uygun olarak gerçekleştirilmesiyle öncelikle kamu yararı sağlanmakta, kamu kaynakları israfa izin verilmeyecek şekilde doğru kullanılmakta ve yatırım gerçekleştirilebilmektedir. Kamu inşaat projelerinin herhangi bir sürecinde meydana gelen ihtilaf doğru ve ivedi bir şekilde çözülemediği takdirde sürecin uzamasına neden olmaktadır. Bu nedenle yatırımın gerçekleşmesi sekteye uğratmakta, toplam maliyet, süre ve kalite değişkenlik göstermekte ve tarafları maddi ve manevi zararlara uğratmaktadır. Sürecin uzamasının yanı sıra ihtilafın yargı makamları tarafından teknik ölçütlere uygun olarak değerlendirilememesi projeyi ve tarafları olumsuz yönde etkilemektedir. Bu çalışma kapsamında kamu inşaat projelerinde meydana gelen ihtilafların tespitinde Yüksek Fen Kurulu heyeti ve nihai çözüm makamı olan Yargıtay'ın kamu inşaat projeleri hakkında verdiği kararlar incelenmiştir. İncelemenin sonucunda ihtilaflar altı başlık altında toplanmıştır. Ülkemizde kamunun taraf olduğu inşaat projelerinde yaşanan ihtilafların çözümünde resmi yargı kullanılmaktadır. Resmi yargı sürecinin uzun olmasından dolayı yüklenici maddi kayıplar yaşamakta, yatırım sahibi idare ise, kamu yararına olan yatırımı gerçekleştirememektedir. Yerel mahkeme kararlarının %97'sinin Yargıtay tarafından eksik inceleme ve hatalı değerlendirmelerden dolayı bozulduğu tespit edilmiştir. Bu nedenle ihtilaf çözümüne yönelik mevzuat ve şartnamede köklü değişikliklerin yapılması gerekmektedir. Yapılacak değişikliklerin doğru ve etkili olabilmesi için dünyadaki yapım işlerinin %30'unda kullanılan FIDIC standart sözleşmelerinin ihtilaf çözüm prosedürü incelenmiştir. Yapım işlerine yönelik standart sözleşmeyi içeren en son 2017 yılında güncellenen FIDIC Kırmızı Kitap'ta tarafların ihtilafı resmi yargıya taşımadan önce başvuru yapabilecekleri bağımsız, alanında uzman ve tecrübeli bir mühendis, İhtilafı Giderme/Önleme Heyeti ve tahkim yolunun varlığı dikkat çekmektedir. Yapım İşleri Genel Şartnamesinde risk dağılımının adilane olmaması, yüklenicinin hak taleplerini iletememesi, resmi yargının dışında çözüm yolunun olmayışı ve şartname hükümlerinin çoğunluğunun idare lehine olması gibi temel konular ihtilafın çözümü önündeki engellerdir. Sunulan çalışma kapsamında; tespit edilen ihtilaf nedenleri incelenerek ihtilafın oluşmasını engelleyecek ve oluşması halinde ise resmi yargı yoluna kıyasla daha az maliyetli ve sürede çözülmesini sağlayacak çözüm önerileri sunulmuştur.
Vergi Usul Kanununda yer alan suç ve cezaların Bankacılık Kanununda yer alan suç ve cezalara etkileri

Vergi Usul Kanunu ve Bankacılık Kanunu'nda muhtelif suç ve cezalar düzenlenmiş olup daha evvel anılan suç ve cezaları mukayese eden bir çalışma yapılmadığından, bu suç ve cezaların birbirleri üzerinde doğurdukları etkiler ceza hukuku sistematiği içerisinde incelenmiştir. Söz konusu inceleme yapılırken İHAM içtihatları göz önünde tutulmuştur. Söz konusu çalışma her iki kanundaki suç ve cezaların uygulanmasında nasıl hareket edilmesi gerektiğini belirtmeyi amaçlamaktadır.
Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru yolunda verilen ihlal kararlarının kesinliği ve bağlayıcılığı

Anayasa yargısına ilişkin tarihsel süreç içerisinde, anayasa mahkemelerine bireysel başvuru yolunun ortaya çıkış sebebi, soyut ve somut norm denetimi yoluyla temel haklara sağlanan korumanın dolaylı olarak gerçekleştirilebilmesi ve bu sebeple yetersiz olmasıdır. Dolayısıyla anayasa mahkemelerine bireysel başvuru yolunun asıl işlevinin, temel hakları korumak olduğu söylenebilir. Bu, bireysel başvuru yolunun sübjektif işlevidir ve bu işlevin sağlanması, bireysel başvuru yolunda verilen ihlal kararlarının gereği gibi yerine getirilmesine bağlıdır. Bireysel başvuru yolunun objektif işlevi ise, anayasanın temel haklara ilişkin rejiminin yorumlanmasına ve geliştirilmesine hizmet etmektedir. Bu işlevin yerine getirilebilmesi için ise, anayasa mahkemelerinin, anayasalarda öngörülen temel haklar rejimine ilişkin yorumlarının belli ölçüde bağlayıcı olması gereklidir.
5521 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu ve 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu bağlamında iş yargısı

İşçi ve işveren arasındaki hukuki ilişkinin temelini iş sözleşmeleri oluşturur. Özel hukuk sözleşmelerinde tarafların eşitliği sözleşme sürecinde söz konusuyken, iş sözleşmelerinde tarafların eşitliğinden bahsedilemez. Söz konusu eşitsizlik iş yargısının şekillenmesinde de etkili olmuş ve iş mahkemeleri bir uzmanlık mahkemesi olarak iş uyuşmazlıklarının yoğun olduğu çevrelerde kurulmuştur. Uzmanlık mahkemesi olan iş mahkemelerindeki görev, yetki ve yargılama prosedürü, genel mahkemelerden bazı yönleriyle ayrılmaktadır. İş uyuşmazlıklarında ilk başvurulacak Kanun 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'dur. Bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde ise genel hukuk yargısını düzenleyen kanun olan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na başvurulur. Bu iki kanun birbirini tamamlamaktadır. Ayrıca özel kanunlarda iş yargısıyla ilgili hükümlere yer verilirse bu kanun hükümleri uygulanmalıdır. 5521 sayılı Kanun günümüz iş yargısı ihtiyaçlarına cevap vermemektedir. Bu nedenle Adalet Bakanlığı İş Mahkemeleri Kanunu Tasarısı Taslağı'nı yayımlamıştır. Henüz taslak halinde olan metin zorunlu arabuluculuk başta olmak üzere bazı yenilikler içermektedir. Fakat Taslak kendi içinde problemler de barındırmaktadır. Dolayısıyla metnin doktrinde tartışıldıktan sonra kanunlaşmalıdır.
Hedefte sapma ve ceza sorumluluğu

Failin hareketleri, iradesine dahil olmayan bir takım nedenlerden dolayı üzerinde suç işlemek istediği konunun değil de başka bir konun üzerinde etkisini meydana getirmiş olabilir. Böyle bir ihtimalde tek neticeli hedefte sapma söz konusudur. Diğer bir ihtimalde ise, failin üzerinde suç işlemek istediği konu ile birlikte başka bir konu daha hareketlerden etkilenmiş olabilir. Böyle bir durumda ise çok neticeli hedefte sapma söz konusudur. Sapmanın gerçekleştiği durumlarda, failin gerçekleştirdiği tek hareketi ile birden fazla suç işlemiş olmasından dolayı ceza sorumluluğunun belirlenmesi önemli bir problem olarak karşımıza çıkar. 765 sayılı mülga Türk Ceza Kanunu'nda hedefte sapma halinde uygulanabilecek 52. madde hükmü bulunmaktaydı. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda ise hedefte sapmaya ilişkin bir düzenleme yoktur. Ancak madde gerekçelerinde bu bakımdan yol gösterici açıklamalara yer verilmiştir. Buna göre, hedefte sapma fikri içtima bağlamında ele alınması gereken bir meseledir.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamında ağ tarafsızlığı tartışması

Ağ tarafsızlığı kavramına ilişkin tartışmalar gerek insan hakları hukuku gerekse de rekabet hukuku kapsamında güncelliğini korumaktadır. Türkiye'de henüz ağ tarafsızlığına ilişkin hukuki düzenleme mevcut olmamakla birlikte, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ağ tarafsızlığı düzenlemeleri ile bunların ilga edilmesi ve Avrupa Birliği'nin ağ tarafsızlığına ilişkin düzenlemeleri, bu alandaki tartışmalara büyük oranda yön vermektedir. Bununla birlikte henüz internet servis sağlayıcıların tarafsızlığının nasıl düzenlenmesi gerektiğine ilişkin bir görüş birliği bulunmamaktadır. Fakat günümüzde, internetin sosyal yaşamda sahip olduğu büyük önem dolayısıyla, temel hak ve özgürlüklerin internet üzerinde de etkili bir şekilde korunması ile bunun önemi sıklıkla dile getirilmektedir. Bu çerçevede internet servis sağlayıcıların tarafsızlıklarını korumasının, temel hak ve özgürlükler açısından önemi gerek insan hakları aktivistleri tarafından gerekse de uluslararası insan hakları örgütleri tarafından gündeme getirilmektedir. Bu çalışmada ise ağ tarafsızlığı kavramı ve ağ tarafsızlığına ilişkin mevcut düzenlemeler Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamında değerlendirilerek, internet servis sağlayıcıların ağa müdahalelerinin insan hakları hukuku açısından olası etkileri incelenmiştir. Bu kapsamda öncelikle konuya ilişkin terimler açıklanmış, kavramın tarihsel gelişimi ile farklı sistemlerdeki ağ tarafsızlığı düzenlemeleri değerlendirilmiştir. Ağ tarafsızlığı tartışmaları doğrultusunda, internet servis sağlayıcıların problemli kabul edilen ağ yönetimi teknikleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin ifade özgürlüğü hakkı, özel yaşama ve aile yaşamına saygı hakkı ve mülkiyet hakkı çerçevesinde incelenmiştir. Bu incelemede, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin içtihatları doğrultusunda ilgili haklar ile bu hakların sınırlandırılması, Sözleşmeci devletlerin pozitif yükümlülükleri ve hakların çatışması göz önünde bulundurulmuş olup Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi'nin tavsiye kararları ile konuya ilişkin uluslararası düzenlemeler ve politikalar da değerlendirilmiştir. Çalışma ile ağ tarafsızlığı kavramının temel hak ve özgürlükler açısından önemi ile konu hakkında düzenleme yapılmasının gerekliliğinin ortaya konulması amaçlanmıştır.
İş hukukunda fazla çalışma

Ekonomik ve teknolojik gelişmeler, çalışma sürelerinin uygulanmasında esneklik sağlamaya yönelik düzenlemeler yapılması ihtiyacını doğurmuştur. 1475 sayılı İş Kanunu'nun katı düzenlemelerinden çıkılarak oluşturulan 4857 sayılı İş Kanunu'inuzda işçi sağlığı ve işveren ihtiyaçları arasında bir denge kurulmak istenmiştir. Bu nedenle 4857 sayılı Kanunla gerekli esnekleştirilmelere gidilmiş; çalışma süreleri ile fazla çalışmalar yeniden düzenlenmiş, fazla saatlerle çalışmalar, fazla çalışma ücreti yerine serbest zaman verilmesi gibi yeni düzenlemeler hüküm altına alınmıştır. Yapılan değişiklikler ve yenilikler ile birlikte, fazla çalışmalar ve fazla sürelerle çalışmalar, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41 -43. ve Türk Borçlar Kanunu'nun 398 ve 402. maddeleri ve 06.04. 2014 tarihinde yürürlüğe giren İş Kanuna İlişkin Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliği ile düzenlenmiştir. Çalışma hayatının getirdiği zorluklar ve ihtiyaçlar nedeniyle işveren, işçisini haftalık ve günlük çalışma süresi sınırlarının üzerinde çalıştırmaya devam etmiştir. Bu durum işçinin fazla çalışma ve fazla saatlerle çalışma kavramlarını da beraberinde getirmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu ile Fazla Çalışma Yönetmeliği'ne göre, 'Fazla çalışma, iş kanununda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalardır'. Fazla çalışma tanımına eski kanunlarda da yer verilirken, fazla saatlerle çalışma 4857 sayılı İş Kanunu ile getirilen yeni düzenlemeler arasında yer almıştır. 4857 sayılı İş Kanunu ile Fazla Çalışma Yönetmeliği'ne göre, 'Fazla sürelerle çalışma; haftalık çalışma süresinin sözleşmelerle kırk beş saatin altında belirlendiği hallerde, uygulanmakta olan ortalama haftalık çalışma süresini aşan ve kırk beş saate kadar yapılan çalışma' olarak tanımlanmaktadır.
İş kazalarında cezai ve hukuki sorumluluk

İş Sağlığı ve Güvenliği öneminin, sanayileşmenin ve teknolojinin gelişmesiyle doğru orantılı olarak artış göstermemesiyle birlikte; ucuz insan gücü çalıştırma, olumsuz çalışma koşullarındaki artış ile yeni sağlık ve güvenlik riskleri meydana gelmektedir. Tüm bunların bir sonucu olan iş kazalarındaki artış; bilinçsiz işverenlere ciddi sorumluluklar yüklemekte ve işverenleri ağır sonuçlarla karşı karşıya bırakmaktadır. Bu tez çalışmasında İş kazasının İşverene yüklediği sorumluluklar, iş kazaları sonrasında cezai yaptırımlar ve yargılanma süreçleri ele alınmıştır. Genel anlamda, 4857 sayılı İş kanunu, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu, 5510 Sayılı SGK Kanunu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ve Yargıtay Kararları ışığında tez çalışması oluşturulmuştur. Çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, iş kazası kavramsal olarak irdelenmiş ve iş kazası unsurları belirlenmiştir. İkinci bölümde, iş kazalarında cezai sorumluluklar, kast ve taksir kavramları, yetkili mahkemeler ile yargı süreçleri üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise, işverenin iş kazalarından doğan hukuki sorumluluğu Yargıtay kararları ışında incelenmiş ve aynı zamanda işverenin SGK ve Türk Borçlar Kanunu karşısındaki sorumlulukları ele alınmıştır. Yine ikinci ve üçüncü bölümde 6331 sayılı kanun gereği işverenin iş sağlığı ve güvenliği önlemleri alma yükümlülüğü ile iş kazası sonucu karşılaşabileceği cezai yaptırımlar ve yargılamalar bağdaştırılarak konuya açıklık getirilmiş ve tez çalışması sonlandırılmıştır.