turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Şükrullah el-Amasyavȋ'nin Kitabu Behçeti't-Tevarȋh'inin Mustafa el-Farisȋ çevirisinin isim şekil bilgisi açısından incelenmesi (vr. 61b-91a)

Üzerine çalışmış olduğum tez, Şükrullah el-Amasyavi'nin Sultan II. Mehmed'e sunmak üzere 15. yüzyılda Farsça kaleme aldığı Kitabu Behçeti't-Tevarih'in 16. yüzyılda Mustafa el-Farisi tarafından dönemin hükümdarı Kanuni Sultan Süleyman ve dönemin Sadrazamı Frenk Damat Makbul ve Maktul İbrahim Paşa'ya sunmak üzere Osmanlı Türkçesine tercüme ettiği 'Mahbubu'l-Kulubi'lArifin' adlı eseridir. Tez çalışmamız Mahbubu'l-Kulubi'lArifin adlı eserin Beyazıt Devlet Kütüphanesi Veliyüddin Efendi 2342- 2343 numaralı nüshasının 61 b-91a arasındaki varakları üzerine yapılmıştır. Tez çalışmamızda ele aldığımız bölümün başlangıcında vücudu oluşturan organlardan bağırsak, böbrek, mesane, hayalar, penis, rahim hakkında bilgi verilir. Ceninin oluşumu ve anne karnındaki gelişimi anlatılır. Çalıştığımız kısımda on dördüncü faslın; birinci, ikinci ve üçüncü makaleleri de yer alır. Birinci makalede yeryüzünün miktarı, ikinci makalede yedi deniz ve üçüncü makalede de yedi iklim hakkında bilgi verilir. Çalışmamızın ilk bölümünde, Osmanlı dönemi tarih yazıcılığı ve ilk tarih eserleri; müellifimiz Şükrullah el-Amasyavi'nin hayatı, müellifimizin kişiliği ve eserleri; Kitabu Behçeti't-Tevarih hakkında bilgi; tezin kapsamı; tezin hazırlanışında izlenen yöntem ve sonuç yer almaktadır. İnceleme kısmında ise 16. yüzyılda yazılmış ve geçiş dönemi özelliği gösteren Mahbubu'l-Kulubi'lArifin'in 61 b-91a arasındaki varaklarında geçen kelimelere gelen isim çekim ekleri incelenmiştir. Metin bölümünde eserin ilgili varakları Times Turkish Transciription fontuyla Latin alfabesi ile metinde yer alan Arapça ve Farsça şiir, hadis ve ayetler ise Arap alfabesi ile yazılmıştır. Dizin kısmında metinde geçen tüm kelimeler ele alınarak alfabetik sıralanmış, metinde geçtiği anlamlar verilmiş, kelimelerin geçtiği tamlamalar ve varak numaraları belirtilmiştir. Tıpkıbasım bölümünde; metinle kıyaslama yapılabilmesini sağlamak için 61 b-91a arasındaki varakların tıpkıbasımı bulunmaktadır.
Fahrİ'nin Husrev u Şİrİn'i, Nizamİ ve Şeyhİ'nin eselerleriyle karşılaştırılması

Fahri, hakkında kaynaklarda hiçbir bilgi bulunmayan XIV. yüzyıl şairidir. Onun 1367 /h.768'de yazdığı Husrev u Şirin mesnevisi günümüze tek nüsha olarak ulaşabilmiştir. Fahri, Aydınoğlu İsa Bey'e sunduğu bu eserini oluştururken Firdevsi'nin Şehname'sinden ve Nizami'nin Husrev u Şirin'inden faydalanmış ve hikayeyi bazı motifler katarak zenginleştirmiştir. Fahri'nin Husrev u Şirin eserini inceleyen bu çalışma giriş ve üç ana bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde XIV. yüzyıl mesnevi edebiyatı ve Husrev u Şirin tercümeleri hakkında bilgi verilmiştir. Birinci bölüm, Fahri'nin hayatı hakkında eserinden elde edilen bilgilerin tartışıldığı ve mesnevinin şekil ve muhteva bakımından incelendiği bölümdür. Ayrıca bu bölümde Nizami ve Şeyhi'nin aynı adlı mesnevileri şekil özellikleri bakımından Fahri'nin Husrev u Şirin'i ile karşılaştırılmıştır. İkinci bölümü Fahri'nin eserinin Nizami ve Şeyhi'nin mesnevileriyle konu ve motifler bakımından mukayesesi oluşturmaktadır. Üçüncü ve son bölümde ise Fahri'nin Husrev u Şirin'inin transkripsiyonlu metni bulunmaktadır. Fahri, bu mesneviyi Anadolu'da tercüme eden ilk şair olması nedeniyle önemlidir. Türkçe kelimeler kullanmaya çalışması ve döneminin dil özelliklerini vermesi bakımından Türk dili ve edebiyatı için zengin bir kaynaktır.
Hakas Türkleri destan kahramanları üzerine bir araştırma: İnceleme-metin

Günümüzde Rusya Federasyonu içerisinde yaşamakta olan Hakas Türkleri Türklüğün ilk kaynağı olan bir coğrafyanın üzerinde çok uzun asırlar boyunca bölge tarihinde kültürel ve siyasi anlamda önemli roller üstlenmişlerdir. Bu zengin kültürel birikim Hakas Türklerinin halk edebiyatı ürünlerine de fazlasıyla sirayet etmiştir. Bu halk edebiyatı dairesi içinde yer alan destanlar ve bunun meydana getirdiği destancılık geleneği zengin ürünlerle doludur. Bu çalışma içerisinde Hakas destancılık geleneği içerisindeki destanlarda yer alan kahramanlar üzerine tipolojik, biyografik ve yapısall bir incelemede bulunduk. Çalışmanın kaynak malzemesini dördü tarafımızdan Türkiye Türkçesi'ne aktarılmış on iki destan metni oluşturmaktadır. İHakas Türkleri Destan Kahramanları Üzerine Bir Araştırma ? başlıklı bu tez Giriş haricinde üç ana bölümden meydana gelmektedir. Giriş bölümünde öz ancak açıklayıcı bir şekilde Hakas Türklerinin tarihi, günümüz Hakas Türkleri ve Hakas Türklerinin dili üzerinde durulmuştur. Bu bölüm Hakas Türklerinin Tarihi başlığını taşımaktadır. Ardından Hakas Destanları ve Destancılık Geleneği içerisinde destan türü ve tanımları hakkında kısa bilgiler verildikten sonra Hakasların destancılık geleneği metin, yapı, icra ve işlev boyutları bakımından incelenmiş daha sonra yurtdışında ve Türkiye'de Hakas destanları hakkında yapılan çalışmalar tanıtılmıştır. Hakas Destanlarında Kahraman başlığını taşıyan birinci bölümde destanlardaki kahraman kavramı üzerinde kısaca değinildikten sonra incelemeye tabi tuttuğumuz Hakas destanlarındaki kahramanlar tek tek tespit edilerek biyografik yöntem esasına göre incelenmiş olup kahramanların kültürel boyutları hakkındaki değerlendirmeler ikinci alt başlıkta irdelenmiştir. İkinci bölüm olan Hakas Destanlarının Epizot ve Motif Yapısı başlığı altında destan kahramanları merkezinde epizot ve motif yapısı diğer Türk destan kahramanları ile karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır. Üçüncü ve son bölüm olan Metinler kısmında Türkiye Türkçesi'ne aktardığımız dört Hakas destanı Hakas Türkçesi- Türkiye Türkçesi karşılıklarıyla verilmiştir. Sonuç bölümünde tezin genel bir değerlendirmesi yapılmış olup çalışma Kaynaklar bölümüyle nihayete ermektedir.
XIX. yüzyıla ait bir şiir mecmuası (V.: 206b-410a)

Estetik endişenin ön plana alındığı ve duygunun yoğun olduğu divan şiiri, yedi asırlık bir maziye sahiptir. Önceleri Arap ve Fars etkisinde olan divan şiiri tedricen kendi mecrasında gelişmiştir. Bu süre içerisinde birçok üstat şair yetişmiştir. Çalışmamıza konu olan mecmua da böyle üstat şairlerin şiirlerini ihtiva eden XIX. yüzyıla ait bir şiir mecmuası olup, Konya Yazma Eserler Bölge Kütüphanesi Kahramanmaraş Karacaoğlan İl Halk Kütüphanesi Koleksiyonu 128 numarada kayıtlıdır. Tamamı 578 varak olan bu mecmuadaki şiirlerin çoğu dini-tasavvufi içeriktedir. Mecmua, genelde divan şairlerinin şiirleri, özelde ise Maraşlı şairlerin şiirlerinden müteşekkildir. Bu çalışmayla üzerinde hiçbir ilmi çalışma yapılmamış bir şiir mecmuasını tanıtmış bulunmaktayız.
Samiha Ayverdi'nin eserlerinde mimarİ

Yeni Türk Edebiyatımıza kırkın üzerinde eser kazandıran Samiha Ayverdi Hanımefendi, Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinden, kuruluş dönemine, mütareke yıllarından, Cumhuriyet dönemine kadar tanıklık etmiş; içinde yaşamış olduğu topraklara ve medeniyete karşı kayıtsız kalmayıp bunları neşretmiştir. Bu eserlerinde sıkça çocukluğunun da geçtiği köşklerden, yalılardan, konaklardan ve diğer mimari unsurlardan da bahsetmiştir. Bu mimari unsurlardan bahsederken Türk sanatının ince zevkini okuyucularına büyük bir ustalıkla aktarmıştır. Türk Edebiyatında roman, deneme, şehir hayatı, tarih türünde eserler vermiş, özellikle klasik şehir kültürünü kitaplarında anlatan yazarımızın daha çok Türk mimarisi hakkında söylediklerini, değerlendirmelerini, bilhassa 1950'den sonraki değişmeleri yorumlamasını inceledik. Öte yandan yazarın geçmişşe ve dönemine tuttuğu aynayı okuyuculara vermenin faydalı olacağını düşünüyoruz. Bildiği gibi özellikle İstanbul, 1950'den sonra çok değişikliklere uğramıştır. Yazarımız sadece bunların şahidi değil, aynı zamanda da değerlendiricisidir.
Türk halk şiirinde pınar motifi

İYoksa yamacında çınar bir de pınarÖlmüşsün ha yaşamışsın neye yarar. İHalk edebiyatı nazım türleri açısından son derece zengindir. Halk edebiyatı nazım ürünleri; anonim halk edebiyatı, aşık edebiyatı ve dini-tasavvufi halk edebiyatı olmak üzere üç başlıkta incelenir. Bu nazım ürünlerinde birçok motif işlenmiştir. Halk edebiyatında karşımıza sık çıkan motiflerden biri de pınar motifidir. Yerden kaynayarak çıkan su, kaynak veya bu suyun çıktığı yer, memba anlamına gelen pınar halk edebiyatının birçok nazım türünde motif olarak işlenmektedir. Bazı yörelerde pınar; bulak, bulah, büngül, göze, büngür, bıngıldak, göz? vb. isimlerle karşımıza çıksa da özelliklerini yitirmemektedir. Toplumun su ihtiyacını karşılama görevini üstlenen pınarlar, zamanla birbirini sevenlerin buluştuğu ya da birbirini bekledikleri mekanlar olmuştur. Önceleri mekan olarak kullanılan pınarlar gerek yaşantı sonucu gerekse anlatıcının kabiliyeti neticesinde benzetme, abartma, kişileştirme ve mecaz anlamlarıyla da sık sık karşımıza çıkmaktadır. Halk, edindiği bir takım yaşantılar neticesinde pınarı mani, ninni, türkü ve ağıtlarında, manzum şekilde yazılan bilmece ve tekerlemelerde, koşma, semai, varsağı ve destanlarda, ilahi ve hikmetlerde bu anlam ve görevlerde başarılı bir şekilde işlemiştir. Gerek ihtiyaçtan gerekse yüklenen anlamdan dolayı pınar halk edebiyatı ürünlerinde duygu ve düşüncenin ifade edilmesinde bir motif olarak sıkça kullanılmıştır. Bu çalışmada amacımız pınarın bir motif olarak halk edebiyatı nazım türlerinde ne derece önemsenip kullanıldığını ayrıca ne tür anlamlar kazandığını örneklerle göstermektir.
Halide Edip Adıvar'ın son dönem romanlarında İstanbul'da gündelik hayat ve müzik

Hemen her anlatı türünde eserler vermiş olan Halide Edib Adıvar (1882-1964), başta hikaye ve romanlarında olmak üzere, çeşitli dergi ve gazetelere yazdığı yazılarda İstanbul'un gündelik hayatını ele almıştır. Kurtuluş Savaşıyla birlikte yaşadığı yıllar içinde tarihsel, toplumsal ve siyasal olaylarda etkin bir biçimde rol alan yazarın, eserleri üzerine yapılan çalışmalardan Cumhuriyet dönemi edebiyatında gerçekçi roman geleneğinin öncülerinden biri olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır. Eserleri üzerine yapılan çalışmalarda, Yolpalas Cinayeti (1936)'nden itibaren yazdığı romanlarında toplumsal konulan ele aldığı, İstanbul'un gündelik hayatını 'bir tarihçi kadar nesnel' bir biçimde yansıttığı tekrarlanmış, eserlerinin dönemin tarihine kaynaklık ettiği söylenegelmiştir. Genelde söylenenin aksine, yazarın İstanbul'un gündelik hayatıyla ilgili gözlemlerini romanlarının sadece arka planını oluşturmak amacıyla kullanmadığı, İstanbul'un gündelik hayatının kendisini sorunsallaştırdığı görülür. Yazar, romanlarında, yönetim ve ideolojik görüşlerde görülen değişimlerin İstanbul'un gündelik hayatını nasıl etkilediğini göstermeyi hedeflerken, ele aldığı tarihsel süreç içinde var olan kültür ürünlerini simgeler olarak kullanır. Bu tezde, Yolpalas Cinayeti (1936), Sonsuz Panayır (1946) ve Akile Hanım Sokağı (1957)'nda birer kültür simgesi olarak beliren 'cazband'lar ve 'rock'n roll', edebi ve tarihsel kaynakların yanında, incelenen dönemde kaleme alınmış çeşitli kaynaklarla kıyaslanarak araştırılmış ve bu eserlerin içerdiği söylenen tarihsel gerçeklikler, Yeni Tarihselciliğin edebiyat eleştirisine sunduğu bakış açılan doğrultusunda irdelenmiştir. Tezde, kullanılan tarihsel kaynaklar ve incelenen romanlarda yansıtılan tarihsel olayların olgular olarak ele alınamayacağı, yazarın başta eleştirel yaklaşımı dolayısıyla romanlarında İstanbul'un gündelik hayatını bir tarihçi gibi kaydetmesinin mümkün olmadığı vurgulanmıştır. Diğer taraftan, bu romanların bir takım kültür ürünlerinin zaman içindeki dönüşümlerinin araştırılmasında Önemli kaynaklar oldukları sonucuna varılmıştır.
Ebubekir Samİ Paşa hayatı, edebİ kişiliği ve dİvanının tenkitli metni

Üzerinde çalıştığımız eser 18. yüzyıl devlet adamlarından Ebubekir Sami Paşa'ya ait bir divandır. Eserin on iki el yazma nüshasını tespit ettik. Bunlardan beşi İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi Nadir Eserler Bölümü'nde, üçü İstanbul Süleymaniye Kütüphanesi'nde biri Topkapı Sarayı Kütüphanesi'nde, biri İzmir Milli Kütüphane'de, biri İstanbul Millet Kütüphanesi'nde ve biri de İstanbul Belediye Kütüphanesi'ndedir. Nüshaların varak sayıları 65 ile 85 arasında değişmektedir. Eser tam olarak bir divan tertibine göre yazılmamıştır. Tenkitli metin çalışması kuralları doğrultusunda yukarıdaki nüshalardan dördünü çalışmamıza dahil ettik. Bu dört nüshayı da iki gruba ayırdık. İlk gruba istinsah tarihi en eski, tertipli ve hattı güzel olan SÜİ; yine tertipli okunaklı ve hacimce geniş olan Ül nüshalarını dahil ettik. Bu iki nüsha tenkitli metnimizin temelini oluşturmaktadır. İkinci gruba ise; yine istinsah tarihi ikinci en eski olan SÜ3 ve tüm nüshalar içerisinde en hacimli olan Ü2'yi aldık. Bu iki nüshada özellikle Ü2'de çok sayıda müstensih hatası, ifade ve anlam yanlışlıkları mevcut olduğu için çalışmamızda bu iki nüshadan gerek gördüğümüz durumlarda yararlandık. Esas alınan nüshanın transkripsiyonu yapıldıktan sonra çalışmaya dahil ettiğimiz diğer nüshalarla karşılaştırdık ve farklılıklarını ortaya koymaya çalıştık. Amacımız en güvenilir ve sağlam nüshayı ortaya çıkarmaktır. Tenkitli metin çalışmamıza nüshaların baş taraflarında bulunan nesir bölümlerini, Arapça-Farsça şiirleri ve Ül nüshasında olan 'Tuhfe-i Sami-i Şikeste' adlı 236 beyitlik mesnevi tarzında yazılmış bir şiiri dahil etmedik. Okuyamadığımız birkaç kelimenin yerine asılları elle yazılmıştır. İlgililer okunmayan bu bölümler için ekler bölümünde yer alan metnin tıpkıbasımına başvurabilirler. Eserde Arapça ve Farsça tamlamaların yoğun olarak kullanıldığı şiirlerin yanı sıra sade bir dille yazılmış şiirlere de rastlamaktayız. Hikemi tarzdaki şiirlerin yoğun olduğu divanda tasavvuf temelar da kullanılmıştır. Bunun yanında divan şiirinin değişmeyen konuları; aşk ve kadını ele alan şiirlerin sayısı da az değildir. Tezimizle daha önce üzerinde çalışma yapılmamış orijinal bir el yazma eseri edebiyat sahasına aktarmaya çalıştık
Eski Anadolu Türkçesi dönemi eserleri üzerinde ad bilimsel birinceleme

Kişi, yaşadığı toplumdan bağımsız değildir ve bağımsız düşünemez. Bundan dolayı insanlar bir yere, bir kişiye veya herhangi bir unsura ad verirken yaşadığı toplumun düşünüş biçimine uygun olarak davranır. Kişi adları, yer adları, mit adları, kök adları gibi alanlardan oluşan özel adlar ataların psikolojisini, yaşam biçimlerini ve gelenek/göreneklerini anlayışnoktasında da bize rehberlik eder. Ad verme, sıradan bir olay olmadığı için belirli temayüllerin etkisiyle bir gelenek dairesi içinde yapılır. İster Türkçe kökenli olsun, isterse başka dillerdenalınsın özel adlar, dili zenginleştiren önemli bir ifade unsurudur. Dil biliminin önemli bir kolu olan ad bilimi ise özel adları çeşitli açılardan inceler. Özel adların kökenlerini, zaman içindeki değişimlerini, anlamlarınıinceleyerek ait olduğu dönemin dili ile kültür varlığı arasındaki ilişkiyi ortaya çıkarmaya çalışır. Bu çalışmanın amacı, Eski Anadolu Türkçesi döneminde yazılmış telifeserlerdeki özel adları tespit etmek ve elde edilen verilerden yola çıkarakad verme geleneği üzerinde etkili olan faktörleri ortaya çıkarmaktır. Bununla birlikte verme geleneğinin esaslarının tespit edilmesi, dönemin dili ile zihniyeti arasındaki ilişkinin daha iyi kavranması noktasında yardımcı olacaktır.
Edebiyat ve ideoloji: 1917 sonrası Sovyet edebiyatında kimlik yozlaşması -Azerbaycan edebiyatı örneği-

Bu çalışma, 1917 yılında gerçekleşen Ekim Devrimi sonrasında sosyalist ideoloji temelinde şekillenen Sovyet edebiyatının Azerbaycan sahasına yansırken dini ve milli kimliği yozlaştırmaya yönelik kullandığı söylemlerin tespiti ve incelenmesi hakkındadır. Çalışmada ideolojilerin kendi meşruiyet alanlarını devam ettirecek kimlik kurguları oluşturmak için edebiyattan faydalandıkları öne sürülmüş, bu kabulden hareketle Azerbaycan edebiyatındaki toplumsal kimlikle ilgili metinlerin Sovyet edebiyatının ideolojik arka planıyla ilişkilendirilmesi amaçlanmıştır. 'Giriş' bölümünde edebiyat-ideoloji ilişkisi ortaya konulmuş, ideolojilerden arındırılmış bir edebiyatın imkanı sorgulanmış ve açıktan belli bir ideolojinin propagandasını yapan metinlerin nitelikleri ele alınmıştır. 'Birinci Bölüm'de, devrim öncesindeki sosyal ve siyasi yapı göz önünde bulundurularak Marksist propaganda edebiyatının Ekim Devrimi'ne giden yolda üstlendiği rol incelenmiş, bu süreçte Bolşeviklerin geçici olarak ortaya koyduğu özgürlükçü söylemlerden yararlanan Azerbaycanlı yazarların modern anlamda milli kimlik inşası için edebiyatı nasıl kullandıkları araştırılmıştır. 'İkinci Bölüm', edebiyat-kimlik ilişkisine ayrılmış, sosyalist realizm anlayışıyla yazılan metinlerdeki yeni Sovyet kimliğini oluşturma çabası incelenmiştir. Çalışmanın 'Üçüncü Bölüm'ünde Azerbaycan-Sovyet edebiyatındaki yozlaşmış kimlik oluşturma yöntemleri şiir, poema, tiyatro, roman ve hikaye türlerinde ele alınmıştır. Devrim öncesinde düzenlenmişbirliği yapan beyler ve hanlar, Çarlık taraftarı milliyetçiler, sahtekar din adamları ve devrimci bilinçten yoksul insanlardan hareketle Türk ve Müslüman kimliğinin ötekileştirildiği ve tahrip edilmeye çalışıldığı saptanmıştır. Sosyalist realizmin 'olumlu kahraman' ilkesi doğrultusunda kurgulanan işçi, aydın ve askerlerin ideal birer Marksist tip olarak Türk ve Müslüman kimliğinin anti-tezini oluşturduğu ortaya konmuştur. Kadın sorunu üzerinden geleneksel kimlik değerlerini hedef alan söylem biçimleri analiz edilmiş ve kapitalizm, faşizm ve din düşmanlığı üzerinden propaganda yapan metinler ele alınmıştır. Hümanizm ve enternasyonalizm/halkların kardeşliği söylemleri üzerinden yapılan propagandanın kimlik tahribatına etkisi araştırılmıştır. Çalışmada Azerbaycan-Sovyet edebiyatının kendi oluşturduğu ideolojik/modern mit ve söylem biçimleri yoluyla kimlik yozlaşmasına hizmet ettiği gösterilmiştir.
Manavgat manavları: Folklor ve etnografyası

Bu çalışmada Manavgat'a adını veren Manav Türkleri üzerinden gidilerekyörede yaşatılmakta olan folklorik ve etnografik özellikler tespit edilip çeşitli açılardan incelenmiştir. Manavgat'ta yaşayan Manavların yöreye isim vermeleri bağlamındaburadaki folklorik özellikler etnografya kullanılarak ve diğer Türk toplumları arasındaki benzerlik ve farklılıkları da eklenerek ayrıca sözlü ve yazılı kaynaklara başvurularakaraştırılmaya çalışılmış, ele geçen veriler tahliller yoluyla açıklanmıştır. Manavların bir Türk boyu olduğu, diğer Türk toplumlarından farklı olarak yerleşik hayata öncedengeçtikleri böylelikle kendilerine has bir Manav kimliği ve kültürü oluşturdukları ve bir kente ad vermeleri üzerinde durulmuştur. Bu çalışma Manavgat'a ilk yerleşen Manavların folklor ürünlerinden, kültürelyaşantılarından, tarih içerisindeki rollerinden yola çıkılarak Manavgat Manavları'nınkimliklerini tespit etmeye çalışan çalışmadır.
Zeynep Cemali'nin çocuk kitaplarının çocuk edebiyatının temel ögeleri açısından incelenmesi

Bu araştırma, son dönem çocuk edebiyatı yazarlarından Zeynep Cemali'nin roman ve öykülerini çocuk edebiyatının temel ögeleri olan biçim, içerik, dil anlatım ve ileti bakımından inceleyerek, yazarın eserlerinin değerini ortaya koymayı ve onun çocuk edebiyatımızdaki yerini belirlemeyi amaç edinerek hazırlanmıştır. Bu amaç kapsamında, yazarın bütün çocuk roman ve öykülerinin biçim çözümlemesinde kapak, resimleme, boyut, kağıt, sayfa düzeni, harfler, yazım ve noktalama unsurlarına; içerik çözümlemesinde konu, ana düşünce, olay, kahramanlar, yer ve zaman, bakış açısı ve anlatıcı, ileti unsurlarına yer verilmiştir. Eserlerin dil ve anlatım özellikleri incelenirken atasözleri, deyimler ve ikilemeler tespit edilmiştir. Araştırmada kullanılan doküman incelemeye dayalı nitel bir çalışmayı içeren yöntem uyarınca elde edilen veriler, yazarın ele alınan tüm eserleri, çocuğa ve çocuk edebiyatına bakış açısı göz önünde bulundurularak yorumlanmıştır. Bu yorumlamada eserlerde değerlendirmeye alınan içerik, dil anlatım ve ileti özellikleri göz önünde tutulmuştur. Zeynep Cemali edebiyat yaşamı boyunca sadece çocuk edebiyatıyla ilgilenmiştir. Çocuk romanı ve öykülerinden başka türde eserler vermemiştir. Yazarın çocuk roman ve öyküleri ile ilgili yaptığımız bu çalışma; onun çocuklara ve çocuk edebiyatına bakış açısını göstermesi, eserlerinin değerini ortaya koyması bakımından önemlidir.
Ali bin Abdurrahman Acaibü'l-Mahlukat (1.-35. varak)

Acaibü'l-mahlukat tarzında eserler Yunan kültüründen İslam kültürüne Arapça'ya yapılan tercümelerle geçmişş. Bu dilden de Farsça ve Türkçe çevirilerle geniş bir coğrafyaya yayılmıştır. Eser coğrafi bilgilerden astronomiye, biyolojiden tıpa verdiği bilgilerle teorik bir kitap olmakla yetinmeyip okuyucusuna yol göstererek ona pratik bilgiler de aktarır. Bu çalışmamızın giriş bölümünde acaibü'l-mahlukat, Türk edebiyatında acaibü'l-mahlukat ve tercümeleri, eserin nüshasının tavsifi, eserin konusu, eserin yazılış tarihi, eserin yazarı hakkında bilgi verilmiştir. Yazılış, ses bilgisi bölümünde dönemin dil anlayışını örneklerle verdiğimiz dil incelemesi yer almıştır. Çalışmamızın temelini oluşturan Ali b. Abdurrahman'ın Acaibü'l-Mahlukat'ı günümüz noktalama işaretleri ve imla kurallarına uygun hale getirilmiş, metinde paragraflar oluşturulmuş, metnin transkripsiyonu yapılmıştır. Eserin çözümlemeli dizinin ardından çalışmamız sonuç kısmıyla tamamlanmıştır.
Ferdi Abdullah Efendi ve Divanı

Bu çalışma ile Ferdi Abdullah Efendi Divanı'nın Süleymaniye ve İzmir nüshalarını karşılaştırmak suretiyle edisyon kritikli metninin oluşturulması amaçlanmıştır. Bu çerçevede Ferdi'nin hayatı ve edebi kişiliği ortaya konulmuştur. Abdullah Ferdi Efendi 19. yüzyılda yaşamış bir şairdir. Manisa'ya bağlı Kasaba/Turgutlu'da doğmuştur. Doğum tarihi bilinmemektedir. İlim tahsilini İstanbul'da tamamladıktan sonra Kasaba müftülüğüne tayin edilmiştir. Bu görevinin ardından tekrar İstanbul'a dönmüş, orda h. 1275/m. 1857'de vefat etmiştir. Tez çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde şairin hayatı, edebi kişiliği ve eserleri hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde divandaki şiirler şekil ve muhteva yönünden incelenmiş ve metin teşkilinde kullanılan nüshalar karşılaştırılmıştır. Son bölümde ise iki nüsha karşılaştırılmak suretiyle tenkitli metin hazırlanmıştır. Ayrıca üçüncü bölümün sonunda sözlük ve çalışmamızdan çıkardığımız sonuç yer almaktadır.
Elif Şafak'ın eserlerinde bölünmüşlük

Her yazar, kendinden önceki dönemlerde ve kendi döneminde ortaya konulan ürünlerden faydalandığı kadar toplumsal değişimlerden ve hareketlenmelerden de değişik oranlarda etkilenir. Roman türündeki eserler, ilk zamanlar basit bir kurgu ile Doğu-Batı ikilemi ve sosyal problemler çerçevesinde oluşturulurken şimdi daha sıkı ve girift bir yapıya bürünmüştür. Teknolojik gelişmeler paralelinde gündelik yaşamdaki yükü biraz daha rahatlayan insanoğlunu, artık kendisini iç dünyasındaki huzursuzluklar ve çalkantıların kucakladığı koyu bir yalnızlık ve parçalanmışlık beklemektedir. Günümüz insanının içine düştüğü bu çıkmaz, Elif Şafak eserlerinden ve bölünmüşlük kavramından hareketle incelenmeye çalışılmıştır. Yapılan çalışmada Elif Şafak'ın Pinhan, Şehrin Aynaları, Mahrem, Bit Palas, Araf, Baba ve Piç, Siyah Süt, Aşk adlı romanları inceleme kaynaklarını oluşturmaktadır. Elif Şafak'ın eserlerinde bölünmüşlük kavramı, bireysel olarak insanoğlunun özünden ayrı veya özünden uzaklaşmış bir vaziyette birden fazla kimlik içinde bocalamasını ihtiva ederken toplumsal açıdan da batılılaşmayı; dini, etnik, kültürel bir ötekileştirmeyi, yabancılaşmayı içerdiği görülür. Bu yüzden bölünmüşlük kavramı çerçevesinde yapılan incelemede sırasıyla Batılılaşma, Ötekileştirme, Yabancılaşma ve Kimlik Bunalımı başlıklarının tezin bütünlüğünü oluşturduğu söylenebilir.