turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Konjenital kalp hastalığı olan çocukların ebeveynlerinde bakım yükünün değerlendirilmesi

Bu tanımlayıcı araştırma konjenital kalp hastalığı olan çocukların ebeveynlerinde bakım yükünü değerlendirmek, etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla bir Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin Çocuk Kardiyoloji ve Kalp Damar Cerrahisi Servisi'nde, 24.07.2017-04.09. 2017 tarihleri arasında yatan, araştırma kriterlerine uyan 3 ay 16 yaş grubu çocukların ebeveynleri ile (n:85) yürütüldü. Evrende örneklem seçimine gidilmeden evrenin tamamı araştırma kapsamına alındı. Verilerin toplanmasında, Kişisel Bilgi Formu ve Zarit Bakım Yükü Ölçeği kullanıldı. İstatistiksel analizler için NCSS 2007 Statistical Software programı kullanıldı. Çalışma verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metodların yanı sıra normal dağılım göstermeyen parametrelerin gruplar arası karşılaştırmalarında Kruskal Wallis test ve farklılığa neden çıkan grubun tespitinde Bonferroni düzeltmeli Mann Whitney U test kullanıldı. Bakım veren ebeveynlerin yaş ortalaması 34,17 6, 70 yıl, KKH olan çocukların yaş ortalaması 43,55 44, 08 ay bulundu. Zarit toplam puanı 5 ile 62 arasında değişmekte olup ortalaması 29,47 13, 61 olarak saptanmıştır. Form dolduran ebeveynlere göre Zarit ölçek puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık görülmemektedir (p>0,05). Çocuğun bakımında yeterli olmadığını düşünen olguların zarit puanları yeterli olan olgulardan anlamlı düzeyde yüksek olarak saptanmıştır (p<0,01). Çocuk cinsiyetleri ve tanıdan sonra geçen sürelere göre zarit ölçek puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmamıştır (p>0,05).
Obez ve normal ağırlığa sahip çocuklara uygulanan eliminasyon ve düşük glisemik indeksli diyetin vücut kompozisyonuna etkilerinin karşılaştırılması

Besin İntoleransı besinlere karşı verilen immünolojik olmayan olumsuz tepkilerdir ve besin alerjileriyle karıştırılır. Yapılan çalışmalar, besin antijenlerine karşı oluşan gamma immunoglobulin G'nin obezite gelişiminde rol aldığı olasılığını yükseltmiştir. IgG antikorlarının giderilmesinde eliminasyon diyetinin terapötik etkisini göstermek amacıyla yapılan birçok çalışma vardır. Problem oluşturan besinin diyetten elimine edilmesi birçok durumda hastanın durumunda hızlı bir iyileşme sağlayacaktır. Bu çalışmada amacımız; besin alerjilerini tespit etmede altın standart kabul edilen gamma E immunoglobulin yanında birçok sağlık çevresince de umut vaad eden, IgG aracılı besin intolerans testi olan 'PinnerTest' ile intoleransa sebep olan besinlerin eliminasyonu ve düşük glisemik indeksli diyetin vücut kompozisyonuna etkilerini saptamaktır. BKİ>25,0kg/m olan 6-15 yaş arası 40 çocuk, 20 kişilik iki gruba ayrılarak 'PinnerTest' adlı besin intolerans testi aracılığıyla hangi besinlere intoleransları olup olmadığı belirlenmiştir. Bir gruba 2 ay eliminasyon diyeti uygulanmıştır. Diğer gruba ise hem eliminasyon diyeti hem de Ek 2'de yer alan kalorik olmayan glisemik indeksi düşük diyet uygulanmıştır. Çalışmanın başında ve sonunda olmak üzere iki kez vücut kompozisyon ölçümleri alınmıştır. Katılımcıların besin intoleransı testi sonuçlarına göre, en yüksek duyarlılığın inek sütü, buğday, maya, susam tohumu, pirinç, yumurta sarısı, arpa, patates, çilek, fındık, kayısı ve acı bibere karşı oluştuğu belirlenmiştir. Hem eliminasyon diyeti hem de glisemik indeksi düşük diyet uygulanan grubun antropometrik ölçümlerinde diğer gruba oranla daha anlamlı düzelmelerin olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak; kilolu ve obez kişilere, eliminasyon diyeti ve glisemik indeksi düşük diyetlerin birlikte uygulanması ile oluşan vücut kompozisyonundaki olumlu değişiklikler nedeniyle; bu diyetin obezitenin tıbbi beslenme tedavisinde, uygulanabilecek bir tedavi seçeneği olabileceğini düşünüyoruz.
Akut romatizmal ateş ve kronik romatizmal kalp hastalıklarında tenascin-C ve oksidatif stres düzeylerinin değerlendirilmesi

Amaç: Akut romatizmal ateş inflamatuar, otoimmün bir hastalıktır. Doku remodelinginde kilit role sahip olan tenascin-C ekstrasellüler matriks glikoproteinidir. İnflamatuar birçok hastalıkta oksidan ve anti-oksidan sistem arasındaki denge bozulur. Bu çalışmanın amacı ARA ve kronik romatizmal kalp hastalığı'nın tanısında ve prognozunu öngörmede TnC'nin kullanılabilirliğini araştırmak ve ARA'da oksidatif stresi değerlendirmektir. Metod: Çalışma ARA (n=35), kronik RKH (n=25) ve kontrol (n=20) grubu olmak üzere üç gruptan oluşmaktaydı. Tenascin-C, total anti-oksidan seviye, total oksidan seviye ve paraoksonaz 1 (PON1) düzeyleri ARA grubunda tanı anında ve akut faz reaktanlarının normale döndüğü dönemde iki kez çalışıldı. Bulgular: İlk değerlendirmede kontrol grubuna göre ARA kardit grubunun TnC düzeyleri düşük (p<0.001), kore grubunun yüksek (p<0.01), izole artrit grubunun ise benzer bulundu. İkinci değerlendirmede kardit ve izole artrit grubunda TnC düzeylerinde artış olmasına rağmen (her ikisi için p<0.01), kore grubunda artış saptanmadı. İkinci değerlendirmede ilk değerlendirmeye göre TnC düzeylerinin belirgin düzeyde artış saptanan hastaların kapak yetmezlik derecelerinde önemli düzeyde azalma olduğu görüldü. Ayrıca TnC düzeyleri ile akut faz reaktanları arasında negatif ilişki bulundu (p<0.01). Kronik RKH grubunun TnC düzeyleri kontrol grubuna göre yüksek (p<0.05) bulunmasına karşın ağır derecede kapak yetmezliği olanların ki belirgin olarak düşüktü (p<0.001). İlk değerlendirmede ARA grubunda TAS ve PON1 düzeyleri kontrol grubuna göre yüksek saptandı (her ikisi p<0.01) ve TnC ile PON1 arasında negatif ilişki bulundu (p<0.05). İkinci değerlendirmede ise TAS düzeylerinin azaldığı, PON1 düzeylerinde ise artışın devam ettiği saptandı (sırasıyla p<0.001, p<0.05). İlk ve ikinci değerlendirmede TOS düzeyleri kontrol grubu ile benzerdi. Sonuç: Tenascin-C romatizmal karditin tüm safhalarında tanı koymada ve prognozunu öngörmede biyokimyasal bir belirteç olarak kullanılabilir. Akut romatizmal ateşte anti-oksidan sistemin baskın olmasında yüksek PON1'in rolü olduğu ve böylelikle oksidatif stresin önlendiği düşünülebilir. Hastalığın seyri ve tedavinin etkinliğinin değerlendirmesinde de PON1 enzim aktivitesi kullanılabilir.
Tütün tarımında kadın ve çocuk emeği: Muğla ili örneği

Türkiye'de geleneksel yöntemlerle yapılan tütün tarımı ağırlıklı olarak kadın ve çocuk emeğine dayanan, emek yoğun bir üretim sürecini kapsar. Tütün tarımını yapan çiftçi fidelerin yetiştirilmesi, sökülmesi, tarlaya dikilmesi, bakım işlemleri, hasadı, dizilmesi, kurutulması, muhafaza edilmesi gibi işlemleri aile fertleri ile birlikte yerine getirmektedir. Aile üyelerinden ağırlıklı olarak kadın ve çocuklar çalışmakta, bu nedenle tütün tarımı denilince akla ilk olarak bu gruplar gelmektedir. Tütünün miktarına göre yevmiyeli işçiler de çalıştırılmakta bu durumda zor ve zahmetli üretim sürecine yevmiyeli işçiler de dahil olmaktadır. Bu çalışmada tarladan fabrikaya kadar tütün üretim sürecinde çalışanların aile profilleri analiz edilmiş, özellikle kadın ve çocukların üretime katılma süreçleri, üretim aşamalarındaki emek kullanım biçimleri, çalışma ve yaşam koşulları, eğitim ve sağlık durumları, çevre ile ilişkileri gibi özellikleri incelenmiştir. Bu çerçevede tütün üretim süreci Muğla ilinde gerçekleşen alan çalışmasında yapılan görüşmeler aracılığı ile incelenmiştir. Çalışma sırasında soru formlarından yararlanılmış, alandaki kaynak kişilerle yüz yüze görüşmeler yapılmış, yılın hemen her ayını kapsayan tütün üretim süreci görsellerle desteklenerek aktarılmıştır.
Çocuklarda dirençli demir eksikliği anemisi tanısında oral demir absorbsiyon testinin yeri ve dirençli demir eksikliği anemisi etyolojisinin değerlendirilmesi

Oral demir absorbsiyon testi, demir eksikliği anemisi olan hastalarda emilim problemlerinin taranmasında basit ve güvenli bir yöntem olarak görülmektedir. Son yapılan çalışmalarda ODAT demir eksikliği olan hastalarda demir emilimini değerlendirmede rutin bir klinik test olarak önerilmektedir. Klinik ve laboratuvar olarak DEA tanısı konulan 6 hafta oral demir tedavisi sonucu hemoglobin değerinde 1 gr/dl'nin altında artış olan hastalarda dirençli demir eksikliği anemisi düşünülmelidir. Dirençli demir eksikliği olgularında Çölyak hastalığı, otoimmun gastrit, Helicobacter pylori'ye yönelik dair tarama önerilmektedir. Çocuklarda DDEA tanısını koyduracak süre ve doz konusunda net bir bilgi bulunmamaktadır. Bu çalışmanın amacı; DEA tanısıyla başvuran hastalarda yapılan ODAT ile DEA ve DDEA ayırımını yapmak ve DDEA'nin etyolojisine yönelik Çölyak hastalığı ve Helicobacter pylori enfeksiyonu prevalansını saptamaktır. Çalışmamızda çocuk hematoloji polikliniğine DEA ön tanısı konan 18 ay-17 yaş arası 78 çocuk hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Tüm hastalara ODAT yapıldı. 8 saatlik açlık sonrasında hastaların hemogram, serum demir, demir bağlama kapasitesi, serum ferritin düzeyine bakıldı. 4-6 mg/kg/gün +3 değerlikli demir oral yoldan verilerek uygulandı ve 2-4 saat sonra yalnızca serum demir düzeyi bakıldı. DDEA tanısı 6 haftalık oral demir tedavisi almalarına rağmen hemoglobin değerinde 1 gr/dl'den daha az artış olarak kabul edildi. DDEA olanlara etiyolojiye yönelik serum doku transglutaminaz IgA, anti-endomisyum antikor ve gaitada Helicobacter pylori antijeni testleri yapıldı. DEA'li ve DDEA'li hastaların tedavi öncesinde hemoglobin değerleri arasında istatiksel fark yokken (p>0,05), her iki grup arasında tedavi sonrası 6. hafta hemoglobin değerleri arasında istatiksel anlamlı fark bulundu (p<0,001). DDEA'li olan hastalarda 0. saat ve 3. saat serum demir düzeyleri arasında istatiksel fark bulunmadı (p>0,05). DDEA olan hastaların 3. saat serum demir düzeyi DEA olanlara göre düşük bulundu. ODAT' nin ROC eğrisine göre eğri altındaki alan 0,96 (p<0,001) olup kesim değeri 30 mg/dl alındığında sensitivitesi %74,4, spesifitesi %93 saptandı. DDEA'li olan 38 hastada etiyolojiye yönelik bakılan doku transglutaminaz Ig A 5 (%12,8) kişide pozitif, antiendomisyum antikor 5 (%12,8) kişide pozitif ve gaitada Helicobacter pylori antijeni 6 (%15,4) kişide pozitif saptandı. Bu çalışmayla çocuklarda demir emilimini değerlendirmede ODAT'nin yararlı ve güvenilir bir test olduğunu düşünmekteyiz. Çalışmamızda demir emiliminin DDEA olanlarda azaldığı görülmüştür. DDEA'nde etyolojiye yönelik tarama yapılması ve demir emilimini değerlendirmede ODAT'nin kullanılabileceğini düşünmekteyiz. Ancak bunun için kontrollu, geniş kapsamlı ve uzun çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.
Oral health status of asthmatic children related to medication

Giriş: Astım, özellikle gece veya sabahları tekrarlayan hırıltı atakları, nefes darlığı, göğüs sıkışması ve öksürük ile karakterize, solunum yollarının kronik inflamatuvar bir bozukluğu olarak tanımlanmıştır. Bu periyotlar genellikle müköz membran ödeminden, artmış mukus sekresyonlarından ve düz kas spazmından kaynaklanan, akciğerlerdeki yaygın, ancak değişken hava akışı tıkanıklığı ile ilişkilidir ve kendiliğinden ya da tedavi ile genellikle düzelebilir. Etiyolojisi tam olarak anlaşılamamıştır, ancak immünolojik, bulaşıcı, biyokimyasal, genetik ve psikolojik faktörleri içeren karmaşık bir hastalıktır. Çocuklarda en sık görülen kronik hastalıktır ve çocukluk çağında hastaneye yatışta önde gelen bir nedendir. Farmokolojik tedavi astımın temel taşlarından biridir. Astım ilaçları genellikle kontrolör veya bronkodilatör olmak üzere 2 kategoriye ayrılır. Kontrolörler; inhale kortikosteroidler ve kısa etkili beta agonistlerdir, bronkokonstriksiyonu tersine çevirmek ve semptomları gidermek için gerektiğinde veya düzenli olarak kullanılır. Bu ilaçlar hastanın ağız sağlığını olumsuz yönde etkileyebilir. Astım, ağızdaki sert ve yumuşak dokuları etkileyerek geniş bir yelpazede ağız ve dişler üzerinde etkilere sahip olabilir. En sık görülen etkileri artmış çürük prevalansı, oral kandidiyazis, periodontal hastalıklar, diş erozyonu, ülserasyonlar, kserostomi ve halitozistir. Amaç: Tezin amacı, Astımlı Türk çocuklarının kullandıkları ilaçlara göre ağız-diş bulgularını araştırmak ve ağız sağlığı durumlarını belirlemektir. Materyal ve metod: 102 hasta 2 gruba ayrıldı; 51'i kısa etkili ß2 agonistlerle tedavi edilen astımlı çocuklar, 51'i inhale kortikosteroidler ile tedavi edilen astım hastalarıydı. Ağız Sağlık Durumu; çürük, debris, diş taşı, gingival bulgular belirli indeksler kullanılarak elde edilmiştir. Her hastanın için tıbbi ve dişsel geçmişşi kaydedildi. Bulgular: ICS kontrolör kullanan gruptaki çocukların çürük prevalansının daha düşük olduğu, fakat daha fazla diş taşı ve kötü oral hijyene sahip olduğu saptandı. Sonuç: SABA ile tedavi edilen Astımlı çocuklar, ICS ile tedavi edilen çocuklardan daha fazla diş çürüğü geliştirme riski altındadır.
Kütahya'da anaokuluna giden 3-5 yaş grubu çocukların temel motor beceri düzeylerinin araştırılması

Bu çalışmada anaokuluna giden 3, 4 ve 5 yaşındaki çocukların temel motor beceri düzeylerinin, yaş, cinsiyet ve beden kitle indeksine göre araştırılması amaçlanmıştır. 2013 güz döneminde Kütahya il merkezinde bulunan 12 ve ilçe merkezlerinde bulunan 10 anaokulunda eğitim gören 1511 öğrenciden ölçüm alınmıştır. Ölçüm yöntemi olarak temel motor özellikleri ölçmede yaygın olarak kullanılan TGMD-II Testi uygulandı. Beden kitlesindeki için ise çocukların boy ve kilo öçümleri alındı. Çalışmaya 3 yaşında 301 çocuk (147 kız, 154 erkek), 4 yaşında 546 çocuk (254 kız, 292 erkek) ve 5 yaşında 664 çocuk (307 kız, 357 erkek) katılmıştır. Çalışmaya katılan çocukların beden kitle indeksine göre; 122 çocuk zayıf, 1006 çocuk normal kiloya sahip, 160 çocuk fazla kilolu ve 223 çocuk obez olarak sınıflandırılmıştır. İstatistik yöntem olarak çocukların yaş, cinsiyet ve beden kitle indeksine bağlı olarak temel motor gelişim düzeyi ölçüm derecelerine öncelikli olarak homojenlik testi uygulandı. Homojenlik testinden sonra, çocukların yaş, cinsiyet ve Beden Kitle İndeksine bağlı olarak temel motor gelişim düzeyleri arasında bir fark olup olmadığını belirlemek için =0. 05 anlamlılık düzeyinde çift yönlü varyans testi uygulandı. Yaş grupları ve Beden Kitle İndeksi arasındaki farkı belirlemede ikinci seviye testi olarak Tukey's testi uygulandı. Test sonuçları, 3, 4, ve 5 yaş grubu çocukların TGMD-II lokomotor toplam puanları (p<0.05), TGMD-II obje kontrol toplam puanları (p<0.05) ve TGMD-II toplam puanları (p<0.05) arasındaki farkın anlamlı olduğunu gösterdi. Cinsiyete bağlı olarak da çocukların TGMD-II lokomotor toplam puanları (p>0.05), TGMD-II obje kontrol toplam puanları (p<0.05) ve TGMD-II toplam puanları (p>0.05) arasındaki farkın sadece TGMD-II obje kontrol toplam puanında anlamlı olduğu görüldü. Beden kitlesindekine bağlı olarak da çocukların TGMD-II lokomotor toplam puanları (p<0.05), TGMD-II obje kontrol toplam puanları (p<0.05) ve TGMD-II toplam puanları (p<0.05) arasındaki farkın anlamlı olduğunu gösterdi. Bu çalışma sonuçları yaşa ve beden kitle indeksine bağlı olarak temel motor becerilerde gelişme farklılıkları olduğunu göstermektedir. Yaş artıkça temel motor becerilerde de bir artış görülmektedir. Beden kitle indeksi göre zayıf ve normal kiloya sahip çocukların fazla kilolu ve obez çocuklara göre temel motor becerileri daha yüksek bulunmuştur. Fazla kilolu ve obez çocukların zayıf ve normal kiloya sahip çocuklara göre günlük yaşamlarında daha hareketsiz olduklarından kaynaklandığı düşünülmektedir.
Çocuk suprakondiler humerus kırıklarında cerrahi tedavi sonuçlarımız

Çalışmamızda kliniğimizde Ağustos 2007 ile Mayıs 2014 tarihleri arasında kapalı Gartland tip 3 suprakondiler humerus kırığı nedeniyle opere edilen 51 olgunun verileri retrospektif olarak değerlendirildi. Çalışmamızdaki 51 hastanın 31 (%60,8) i erkek, 20 (%39,2) si kız idi. Yaşları 2 ile 14 arasındaydı. Yaş ortalaması 6,39 idi. Kontrol muayenelerinde hem klinik hem de radyolojik olarak değerlendirilen hastaların takip süreleri 6 ay ile 6 yıl arasında değişmekte olup ortalaması 2,24 yıl idi. Kırık ile operasyon arasında geçen süre 0 ile 12 gün arasında değişmekte olup ortalama süre 3,88 gün idi. Açık redüksiyon uygulanan hastalar Flynn kriterlerine göre değerlendirildiğinde kozmetik sonuç açısından 20 (%66,7) hastada mükemmel, 5 (%16,7) hastada iyi, 5 (%16,7) hastada kötü sonuç olduğu saptanmıştır. Kapalı redüksiyon uygulanan hastalar Flynn kriterlerine göre değerlendirildiğinde kozmetik sonuç açısından 17 (%81) hastada mükemmel, 2 (%9,5) hastada iyi, 2 (%9,5) hastada kötü sonuç olduğu saptanmıştır. Bu sonuçlar karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır. (p değeri : 0 ,350)Flynn kriterlerine göre değerlendirdiğimizde 46 (%90,2) hastanın fonksiyonel sonucunu, 43 (%86,3) hastanın ise kozmetik sonucunu tatminkar olarak bulduk. Sonuç olarak ; cerrahi başarı açısından açık redüksiyon perkutan pinleme ve kapalı redüksiyon perkutan pinleme sonuçları birbirine yakındır. Eğer kırık kapalı olarak redükte edilebiliyorsa ; kırık hattının açılmaması, cerrahi travmanın daha az olması, operasyon süresinin daha kısa olması gibi avantajları nedeniyle kapalı redüksiyon perkutan pinleme tercih edilmelidir.
Çocuk kanser hastalarında semptomlara yönelik tamamlayıcı ve alternatif tedavi kullanımı

kullanımındaki artışa paralel olarak çocuk kanser hastalarında da tamamlayıcı ve alternatif tedavi kullanımında bir artış vardır. Bu araştırmanın amacı çocukluk çağı kanser hastalarının tamamlayıcı ve alternatif tedavi kullanma nedenlerinin ve oranlarının semptomlara yönelik olarak belirlemektir. Araştırma Mersin Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Hastanesi Çocuk Hematoloji ve Onkoloji ünitesinde çocuklardan birinci derecede sorumlu hasta yakınları ile yüz yüze anket çalışması ile yapılmıştır. Anket çalışmaya katılan hasta yakınlarının sosyodemografik özellikerini, TAT yöntemlerini kullanma durumlarını, kullanım nedenlerini ve çocuk hastaların özelliklerini içeren sorulardan oluşmaktadır. Sonuçlar Shapiro Wilks testi, independent sample t test ve ki-kare testi ile değerlendirilmiştir. Araştırma çocuk kanser hastalarından birinci derecede sorumlu 85 aile üyesi ile yapılmıştır. Araştırmaya katılan birinci derece aile üyelerinin %40'ı TAT yöntemlerinden en az birini çocukları için kullanmaktadır. Sosyodemografik özelliklerin TAT kullanımını etkilememiştir. Çalışmamızda ebeveynlerin kendileri için TAT kullanımı ile çocukları için TAT kullanımı arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0.005). Kabızlık ve ağrı semptomlarında semptom sıklığı arttıkça TAT kullanımı da artmaktadır (p<0.005). TAT yöntemlerinden ilk sırada bitkiler (n=34), ikinci sırada dini uygulamalar (n=33) kullanılmaktadır. Aile üyelerinin TAT yöntemleri hakkındaki bilgi kaynakları birinci sırada diğer hasta yakınlarıdır. Sonuç olarak aile üyeleri semptomlara yönelik TAT kullanmakta ve TAT'lar hakkında hastaların bakımından birinci derecede sorumlu hemşireler tarafından bilgilendirilmek istemektedirler.
Eskişehir ilinde 2006-2010 yılları arasında çocukluk çağı koroziv madde hasarlanmalarının adli tıp açısından değerlendirilmesi

Koroziv madde içimi nedeni ile yer alanmaçocukluk çağında karşılaşılan en önemli tıbbi sorunlardan birisidir. Gelişmiş ülkeler, bu sorunla ilgili olarak aldıkları tüm önlemlere rağmen çocukluk çağı koroziv maddeyer alanmalarının tamamen önüne geçebilmiş değildir, gelişmekte olan ülkeler için halen önemini koruyan bir sorundur. Hekimlik uygulamaları esnasında karşılaşılan bu tür olguların adli bildirimlerinin yapılması gerekir. Ayrıca yer alanmalar hakkında adli rapor düzenlenirken kullanılan kılavuzun koroziv madde yer alanmaları ile ilgili kısmında da eksiklikler bulunduğu belirlenmiştir. Çalışmamızda hastanemize, koroziv madde yer alanması nedeni ile başvuran çocukların demografikdeğerlendirilmesinin yapılması, bu olguların hasta dosyalarının düzenlenmesinde yapılan eksiklikler, adli bildirimlerinin değerlendirilmesi ve kılavuzdaki eksikliklerintartışılması amaçlanmıştır. Bu amaçla, 1 Ocak 2006 ile 31 Aralık 2010 tarihleri arasında çocuk acil servisine başvuran ve çocuk cerrahisi servisinde yatarak tedavi gören hastaların dosyaları incelenerek, olguların demografik ve adli tıbbideğerlendirilmesi yapılmıştır. Çalışmanın sonucunda, toplum sağlığını tehdit edenkoroziv madde yer alanmalarının önlenebilmesi için alınması gereken önlemlerin yanı sıra, maddeyi alan çocukların tedavi ve rehabilitasyonunu yapabilecek donanıma sahip merkezlerin sayısının artırılması ve toplumun bu konuda bilgilendirilmesi, olguların adli vaka olarak değerlendirilmesinin gerektiğinden, adli bildirimlerininyapılmasına gereken özenin gösterilmesi ve adli rapor düzenlenmesi esnasında kullanılan kılavuzdaki eksikliklerin tartışılması sonucuna varılmıştır.
12-14 yaş arası güreşçilerde 8 haftalık kuvvet antrenmanının bazı fiziksel uygunluk parametrelerine etkisi

Bu araştırmada 12-14 yaş arası güreşçilerde 8 haftalık kuvvet antrenmanının bazı fiziksel uygunluk parametreleri üzerine etkisi incelendi. Araştırmaya yaşları 12-14 arasında değişen, Kayseri Güreş Eğitim Merkezinde bulunan 20 güreşçi deney grubu ve 20 çocuk kontrol grubu olarak katıldı. Araştırmaya katılan çocukların yaş, boy uzunluğu ve vücut ağırlığı ortalamaları sırası ile deney grubunda; 12 ,95 0,83, 156,84 11, 14 cm, 55,91 13, 48 kg, kontrol grubunda sırasıyla; 12 ,85 0,81, 150,65 10, 51 cm, 48,36 14, 22 kg olarak tespit edildi. Bazı fiziksel uygunluk parametrelerinin belirlenmesi için 8 haftalık kuvvet antrenmanı uygulandı. Çalışmamızda incelemiş olduğumuz bazı fiziksel uygunluk parametreleri; flamingo denge testi, otur ve eriş testi, durarak çift ayak öne sıçrama testi, dikey sıçrama testi, anaerobik güç testi, sağ el ve sol el kavrama kuvveti testi, bükülü kol asılma testi, 10x5 mekik koşusu testi, mekik testi ve şınav testi uygulandı. Çalışmada uygulanan tüm testlerin yaş gruplarına deney ve kontrol gruplarına göre yüzdelik dağılımları hesaplanarak değerlendirilmiştir. Deney grubu için; flamingo denge testi, otur eriş testi, durarak çift ayak öne sıçrama testi, anaerobik güç testi, kavrama kuvveti testi, mekik koşusu testi mekik ve şınav testleri ön test ve son test karşılaştırıldığında istatiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p<0,05). Kontrol grubunda istatiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmamıştır (p>0,05). Grupları arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p<0,05). Sonuç olarak, 8 haftalık kuvvet antrenmanı yapan 12-14 yaş arası güreşçilerin bazı fiziksel uygunluk özelliklerinin gelişimine katkı sağladığı ve çocuk yaşlarda kuvveti artırmak için kendi vücut ağırlığıyla yapılan egzersizlerin ve güreş sporunun uygun olduğu görülmüştür.
Günübirlik cerrahi uygulanan çocuklarda anne ve baba anksiyete düzeyinin belirlenmesi

BAŞKAN B. Günübirlik cerrahi uygulanan çocuklarda anne ve baba anksiyete düzeyinin belirlenmesi. Namık Kemal Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Cerrahi Hastalıkları Hemşireliği Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Tekirdağ, 2017. Bu araştırma günübirlik cerrahi uygulanan çocuklarda anne ve baba anksiyete düzeyinin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapıldı. Araştırmanın örneklemini Namık Kemal Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinde rastgele seçilen günübirlik cerrahi geçiren çocukların anneleri ve babaları, 122 hasta yakını oluşturdu. Veriler, kişisel bilgi formu ve 'durumluluk ve sürekli kaygı ölçeği (STAI 1 ve STAI 2)' kullanılarak toplandı, SPSS 17.0 paket programında analiz edildi. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel metotların yanı sıra T testleri, Mann Whitney U testi ve Kruskal Wallis testi kullanıldıEbeveynlerin ölçeklerden aldıkları toplam puan ortalamaları annelerde stai 1 47 ,3279 8,30406, stai 2 46,4590 5, 98769 ve babalarda stai 1 41 ,7541 7,61721, stai 2 41,0820 8, 08970 olarak bulundu. Ebeveynlerin anksiyete durumları orta düzey olarak değerlendirildi. Annelerin anksiyete puanlarının babaların anksiyete puanlarından daha yüksek olduğu görüldü ve aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulundu. Ebeveynlerin, cerrahi sonrası komplikasyon oluşması, evde ağrıyı kontrol edememe ve cerrahi girişimin başarısız olması gibi düşünceler nedeniyle endişe yaşadığı ve cerrah tarafından verilen bilgilendirme ile kaygılarının azalacağına inandıkları sonucuna ulaşıldı. Ebeveyn anksiyetesini azaltan yöntemleri belirlemek amacıyla daha geniş gruplarda araştırma yapılması, olumlu yönde geliştirmek amacıyla günübirlik çocuk cerrahisinde hemşirelerin evde bakım uygulamaları hakkında anneye ve babaya eğitim vermesi önerildi.