turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Changing relationship between urban and rural: The observed features of new rurality in rural areas

1980'den bu yana, özellikle ulaşım ve iletişim teknolojilerindeki gelişmeler, pazarların küreselleşmesi, bilgi, fikir akışının kolaylaşması gibi yenilikler, kent ve kır arasındaki etkileşimin artmasına yardımcı olarak, kırın kente bazı özellikleri ile benzeme sürecinde önemli bir role sahip olmuştur. Sonuç olarak da, kır-kent arasındaki keskin farklılıklar dünya genelinde azalmaya yüz tutmuştur. Tezde, Yeni Kırsallık yaklaşımı ana teori olarak ele alınmıştır. Bu yaklaşım, kırsal alanların yeni özelliklerini açıklamaya çalışarak daha önce göz ardı edilmiş veya yeterli önem verilmemiş olan kırda meydana gelen değişimlere ilgiyi yöneltmiştir. Yeni Kırsallık, kırda değişmeye başlayan özellikleri; tarım-dışı aktiviteler, kadınların rolü, girişimcilik, iş bölümü, nüfus artışı olmak üzere beş ana başlık altında incelemiştir. Bu bağlamda, kır-kent arasında artan ilişkilerin, kırda değişen özellikler üzerindeki etkisi Türkiye'de iki köy bağlamında incelenmiştir.
The influence of design considerations of metro stations in the context of city identity: The case of Ankaray and Ankara Metro

ÖZKENT KİMLİĞİ BAĞLAMINDA METRO İSTASYONLARINDA TASARIMETMENLERİNİN ETKİSİ: ANKARAY VE ANKARA METROSU ÖRNEĞİGÜNEŞ, SerkanDoktora, Şehir ve Bölge Planlama Bölümü Tez Yöneticisi: Yar. Doç. Dr. Adnan BARLASMart 2007, 258 sayfa Çalışmanın kuramsal çerçevesi metronun hayat döngüsünü üç evrimsel süreç üzerinden tanımlanmakdır. Bu üç evrimsel süreç tanımlaması sırası ilemetroya ait bir talebin varlığıyla başlamakta, metronun şehirli tarafından vazgeçilmez bir ulaşım alternatifi olmasıyla devam etmekte, ve son olarak şehir kimliğinin ayrılmaz bir parçası olup onun içine gömülmesi ile son bulmaktadır. Her evrimsel aşamanın ifadesinde metroya ait fiziki tasarım kriterlerine yer verilmektedir. Böyle bir öngörünün gerekçesi metrotasarımının metronun hayat döngüsünün oluşmasında ve şehir kimliğinin yaratılmasında önemli bir rol üstlendiğine dair hipotetik yaklaşımdır. Hipotezlerin sınanması iki yol ile yapılacaktır. Bunlardan ilki evrimsel süreçlerin ilk iki aşamasını tanımlamaya yönelik tetkik çalışması olup talep ve işleyişe dair tasarım niteliklerini ölçen kontrol listesinden oluşmaktadır. İlk aşamada, metro kavramına ulaşırken, yeraltı ve yeraltı kullanılmasıkavramları ele alınmış, daha sonra dünyada ve ülkemizde demiryolu tarihi ve kenti içi raylı sistemlerin durumu incelenmiştir. İkincisi, tasarım ölçütleri ile yerel kimliğin sorgulandığı kullanıcı değer yargıları analizidir. Bu aşamadaiUygunluk Analizi kullanılarak hipotezin geçereliliği denetlenecektir. Uygunluk Analizi sonucunda ulaşılan kullanıcı değer yargıları, Bertin Grafikleri halinde, değerlerin ifade ve teyit ediliş biçimleri sistemin fiziki yapısının yerel kimlik ile ilişkili saptamalar olarak kabul edilmektedir. Çalışmanın varlığı, metronunfiziki yapısının, kentli için, fizyolojik ve psikolojik konfordan daha fazladeğerler ifade ettiğine dair yaklaşımdan kaynaklanmaktadır. Çalışma sonunda, metronun hayat döngüsünün fiziki yeterlilikler açısından sınanması ve alt başlıklar olarak ifade edilmesi ve ayrıca ulaşılan fiziki yapı ve yerel kimlik ilşkisi tezin alana katkıları olarak önerilmektedir.
Sürdürülebilir şehirleşme ve toplu konut projelerinde etkin enerji kullanımı

Sanayi devrimini takiben, ufak çaptaki çevre kirliliklerinin yerini global veya bölgesel kirlenme veya tahriplere bırakmasıyla ve ciddi kaynak darboğazları sonucunda 'Sürdürülebilir Kalkınma' birçok gelişmiş ve gelişmekte olan ülkenin hedefi haline gelmiştir. Sürdürülebilir Kalkınma veya Sürdürülebilir Şehirleşme kısa vadede, izole olarak veya toplumun bir kesimi tarafından benimsenerek erişilebilecek hedefler değildir. Toplumun kendi içinde, ülkeler ve uluslar arasında ve kurumlar arasında bir eşgüdüm sürdürülebilirlik bilincinin oluşması ve uygulamaya geçebilmesi için şarttır. 'Sürdürülebilir Kalkınma'nın', yapılaşmış çevreye indiği, fonksiyon bölgelerinin, konutların doğaya uygun olarak tasarlandığı ve sürdürülebilirlik fikrine hizmet ettiği boyutu 'Sürdürülebilir Şehirleşme' 'dir. Sürdürülebilir Kalkınma bir neslin ihtiyaçlarını, kendinden sonra gelen nesillerin kendi ihtiyaçlarını giderme ve yaşama şansını yok etmeden gidermesidir. Bu tezin amacı; Sürdürülebilir Şehirleşme için enerji kaynaklarının etkin kullanımı, yenilenebilir enerji kaynaklan, doğaya uygun yapılaşma konularına çeşitli boyutlarda ve örneklerle eğilmek ve ülkemizdeki durumu 5 toplu konut alanını esas alarak incelemektir. Sekiz bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde konu ana hatlarıyla anlatılmış, ikinci bölümde sürdürülebilirliğin tarihçesi, tanımı, boyutları ve eksikleri üzerinde durulmuş, üçüncü bölümde Sürdürülebilir Şehirleşme' nin Şehir Ekolojisi ile ilişkisi ve Şehir Ekolojisi'nin tanımı ele alınmış, dördüncü bölümde Sürdürülebilir Kalkınma ve Ekolojik Planlama'nın fiziksel mekana yönelik yönleri üzerinde durulmuş, beşinci bölümde enerjinin etkin kullanımı, yenilenebilir enerji kaynaklan ve geri kazanım incelenmiş, altıncı bölümde örnekler verilmiş, yedinci bölümde Ataşehir, Bahçeşehir, Halkalı, Mimaroba ve Sinanoba'da kullanıcı anketleri, teknik personel anketleri, doğal yapı analizleri ve şahsi araştırmalarla elde edilen bilgiler açıklanmış ve sonuçlar ortaya konmuş, sekizinci bölüm olan sonuçlar ve öneriler bölümünde çalışmanın sonuçları ve öneriler genel bir değerlendirme çerçevesinde ortaya konmuştur. xn
Bölgesel kalkınma politikaları çerçevesinde, Türkiye'de faktör analizi yöntemiyle illerin kalkınma göstergelerinin sınıflandırılması

Bölgesel kalkınma olgusu önemi giderek artan bir olgudur. Geçmişten günümüze hem dünya da hem ülkemizde bölgesel kalkınmaya önem verilmiş ve bu alanda çalışmalar yapılmıştır. Bu amaca hizmet etmesi için kalkınma ajansları kurulmuş, Avrupa Birliğin' den yapısall fonlar sağlanmış ve kalkınma politikaları hazırlamıştır. Bu şekilde ülkemiz de bölgeler arası gelişmişlik farkları en az indirilmeye çalışılmıştır. Bu doğrultuda bu çalışmanın amacı 2016 yılındaki veriler ile 81 ilin sosyo-ekonomik gelişmişlik düzeyini belirlemektir. Elde edilen bu sonuçlar ile 2012 yılında yapılan çalışmanın sonuçları karşılaştırılacaktır. Daha önceden Avrupa Birliği ve yapısall fonlar aracılığı ile ülkemize sağlanan kaynaklar göz önüne alınarak kalkınma politikaları aracılığı ile Katılım Öncesi Mali Yardım miktarları da dikkate alınarak yapılan yardımlar ile illerin gelişmişliklerine etkisi gözlenmeye çalışılmıştır. Yapılan araştırmaların değerlendirilmesi ve yorumlanması aşamasında Faktör Analizi Yöntemi kullanılmıştır. Bu ekonometrik analiz sonucunda 81 ilimizin sosyo-ekonomik düzeyi ortaya konmuş ve gelişmişlik sıralamaları ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada, Türkiye'deki az gelişmiş bölgeleri belirlemek için 81 ile ait 38 adet sosyo-ekonomik değişken kullanılmıştır. Yapılan sıralamasında en gelişmiş ilk on il sırasıyla İstanbul, Ankara, İzmir, Antalya, Bursa, Konya, Kocaeli, Mersin, Muğla, Adana iken; en sonda yer alan on il sondan başa doğru sırası ile Ardahan, Tunceli, Muş, Hakkari, Kars, Iğdır, Bingöl, Ağrı, Şırnak ve Bitlis'dir. 2016 sıralamasında 2012 sıralamasına göre 31 il de sıralamada ilerleme olmuş, 44 il de sıralamada gerileme kaydetmiş ve 6 ilinde konumu değişmemiş sabit kalmıştır.
The impact of urban form on urban vitality: Comparative analysis of two cases in yenikale neighborhood

Kentsel canlılık şehirlerdeki aktif sokak hayatını temsil eder. Şehirler için en önemli kamusal mekanlar olan sokakların yaya yoğunluğu ve çeşitliliği, ve ayrıca sokaklardaki yaya aktivitelerinin çeşitliliği kentsel canlılık göstergeleridir. Kentsel canlılık, farklı gruplardan insanları, farklı amaçlarla, günün farklı saatlerinde bir araya getirerek, sosyal etkileşimi ve aidiyet duygusunu geliştirir. Canlı kentsel alanlar, güvenli, sürdürülebilir ve başarılı kentsel çevreler oluşturmanın temelidir. Araştırmalar, yerleşim alanlarının kentsel form bileşenlerinin, kentsel canlılığı teşvik ettiğini veya sınırladığını iddia ediyor. Bu doğrultuda, bu tez, kentsel formun kentsel canlılık üzerindeki etkisini incelemektedir. Türkiye de kentsel canlılık çalışmaları, çoğunlukla tarihi şehir merkezinde veya merkezi iş alanlarında gerçekleştirilmiştir. Kentsel blok ölçeğinde, yerleşim alanlarında bir kentsel alanın kentsel canlılık seviyesinin belirlenmesi hakkında önemli bir literatür açığı vardır. Kentsel blok ölçeğinde kentsel canlılığın değerlendirilmesi, sosyal ve ekonomik açıdan sürdürülebilir yerleşim alanları oluşturmak için çok önemlidir. Tezin amacı, kentsel form ile ilişkili kentsel canlılık faktörlerinin kentsel canlılık üzerindeki etkisini ölçmek ve değerlendirmektir. Bu doğrultuda, kentsel form ve kentsel canlılık arasındaki ilişkiyi vaka çalışması ile ortaya koymayı amaçlamaktadır. Tez kapsamında, İzmir'in Narlıdere İlçesinin Yenikale Mahallesi'nde farklı kentsel formları temsil eden iki bölge örnek vaka alanı olarak seçilmiştir. Ilk olarak, bölgelerin kentsel canlılık seviyesini belirlemek için her bölge için 5 ayrı sokakta yaya sayımları yapılmıştır. Daha sonra, bölgelerin kentsel form verileri toplanmış ve analiz edilmiştir. Son olarak, kentsel canlılığı etkileyen faktörler puanlama yöntemi ile değerlendirilmiştir. Ayrıca, tezin bulgularına göre, kentsel canlılığı arttırmak için önerilerde bulunulmuştur. Sonuç olarak, kentsel canlılığı korumak için kentsel form bileşenlerinin önemi ve kentlerin sürdürülebilir geleceği için kentsel canlılığın gerekliliği ortaya konulmuştur.
Transformation of the arcades in Beyoğlu

Bu tez Beyoğlu'nda yer alan 19. yy pasajlarına ilişkin bir çalışmadır. Amaç; Beyoğlu'nda yer alan pasajların ve içinde bulundukları kentsel çevrenin, oluşum ve dönüşüm süreçleri içerisinde birbirleriyle kurdukları ilişkiyi keşfetmek ve pasajların İstanbul'un dönüşüm ve yeniden merkezileşme süreçlerine yapabilecekleri olası katkıları ortaya koymaktır. Oluşum ve dönüşüm süreçlerini anlayabilmek için sosyo-ekonomik ve politik koşulların yanı sıra pasajların münferit öyküleri de araştırılmıştır. Dolayısıyla çalışmada hem tarihsel hem de mekansal analizler yapılmıştır. Pasajların tarihi, kentlerin gelişim ve dönüşümüne ilişkin önemli ipuçları vermektedir. Kentsel çevrenin yapısındaki ve işleyişindeki değişimlerin yanı sıra, mevcut sosyo-ekonomik koşullar içinde yapılan bireysel teşebbüsler de dönüşümün belirleyici unsurlarıdır. Dolayısıyla, yapıdaki değişimlerle birlikte mülkiyet değişimleri bu çalışmanın temelini oluşturmuştur. Çalışmanın sonucu olarak; eğilimlerden ve mekansal imkanlardan yola çıkılarak belirlenen pasajların kent mekanına yapacakları muhtemel katkılar tartışılmış, ve merkezi alanları yeniden geliştirmekte oynayabilecekleri roller tespit edilmiştir. Bu tez, sunduları mekansal ve sosyal olanaklarla, pasajların çeperlerde gelişmekte olan alışveriş merkezlerine alternatif olabileceklerini göstermektedir.
Transformation of collective memory in the case of Ankara Atatürk Boulevard

Türkiye'de mimarlık ve kentsel tasarımın temel problemlerinden biri fiziksel çevrede, sokak deneyimlerinde meydana gelen hızlı değişim ve bunların beraberinde getirdiği kollektif bellek dönüşümüdür. Bu temel problemin bir nedeninin kentsel mekanın anlamını yitirmesinden kaynaklandığı söylenebilir. Bu beraberinde, kentsel mekanda kollektif belleği oluşturan belirgin özelliklerin tarihsel bir değerlendirmesini yapmayı gerekli kılmaktadır. Bu bağlamda, bu tez bulvarların fiziksel karakterindeki değişimi, kollektif belleğin dönüşümü üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır. Bunun için deneysel bir kanıt oluşturmak adına, farklı yaş gruplarından kişilerin Atatürk Bulvarı özelinde kollektif belleklerindeki değişimler, kentsel mekanın ve insan deneyimlerinin belirgin özelliklerindeki değişimler göz önüne alınarak son 60 yılın değerlendirmesi yapılacaktır.
Kamu yararı bağlamında kamusal mekanlarda bir yayalaştırma örneği: Eminönü Tarihi yarımada yayalaştırma projesi

Kamu yararı kavramı farklı disiplinler tarafından çalışmakta ancak kesin bir tanıma ulaşılamamaktadır. Kavramın tam olarak tanımlanamaması uygulama çalışmalarında çelişkilere yol açmakta ve sahip olduğu etik ve siyasal nedenlerinden ötürü doğru koşullarda kullanılamamaktadır. Kent planlaması ve tasarımının en önemli dayanağını oluşturan kamu yararı kavramının uygulamalarda yetersiz kalması kentlerin gelişiminde olumsuzluklara neden olmaktadır. Kentlerde meydana gelen değişimler planlama ve tasarım uygulamalarını etkilemekte ve bu değişimler sonucunda kamusal mekanlar etkilenmektedir. Bu etkilerin sonucunda kamusal mekanlar kullanım amaçlarından uzaklaşmakta, geçiş bölgeleri veya atıl alanlar olarak kullanılmaya başlamaktadı. Bu nedenle idari ve yerel yönetimler yeni politikalar oluşturarak alanlarda çeşitli uygulamalar ile bu sorunları çözmeye çalışmaktadır. Yaya alanlarında uygulanan yayalaştırma düzenlemeleri de bu uygulamaların başında gelmektedir. Dünya ve Türkiye örneklerinde yayalaştırma düzenlemelerinin kentlerde aktif yaşam alanları ve kamusal mekanlar sağladığı gözlemlenmektedir. Bu bağlamda planlama ve kentsel tasarım düzenlemelerinde yaya yollarının kamu yararı ilkesi ile düşünülerek planlanlanması gerekliliği oldukça önemlidir. Bu tez çalışmasında yaya alanlarının günümüzde sadece geçiş bölgesi olarak kullanılmakta olduğu ve kentsel kamusal mekan özelliklerini taşımadığı ve ayrıca kamu yararı özelliklerini göstermediği vurgulanmaktadır. İstanbul'un en önemli tarihi alanlarından olan Eminönü Hobyar Mahallesinde uygulanan yayalaştırma projesi kapsamında incelenen tez çalışmasında anket ve gözlem yoluyla değerlendirme alanı incelenmiştir. Yapılan analizler sonucunda kamu yararının ön plana çıkarılması gerektiği, kamusal mekanların tasarlanma süreçlerinde tüm katılım araçlarını kullanma zorunluluğu ve alanı kullanan tüm kesimlere hitap etmesi gerekliliği ön plana çıkmaktadır. Ortaya çıkan kararların kentsel tasarımın müdahale araçlarına etki edebildiği ölçüde kente ve topluma fayda sağlayabileceği bir gerçeklik olarak karşımıza çıkmaktadır.
Yaşam kalitesi ve kullanıcı memnuniyetinin kentsel tasarımdaki etkisine çok boyutlu yaklaşım

Çok boyutlu bir yapıya sahip olan yasam kalitesi, mutlu insanlar ve saglıklı bir toplumda önemli bir olgu ve değerlendirme aracı olarak düsünülmektedir. Yasam kalitesi ölçümlerinde memnuniyet ve konut alanı memnuniyeti kavramları detaylı olarak ele alınmaktadır. Yasam kalitesi ve konut alanı memnuniyetinin literatürde yapılan çalısmaları degerlendirilmis ve degerlendirilen parametrelerin sonuçlarına yer verilmistir. Yasam kalitesinin gelistirilmesi için yapılacak olan çalısmalar, bireylerin ve toplumun yasam kalitesi hakkındaki düsüncelerini, duygularını, memnuniyetlerini ve algılarını anlamamızı sağlam aktadır. Bu çalısmada, degisen kentsel alanda yasam kalitesi kriterlerini ve konut alanı memnuniyet göstergelerini inceleyerek kaliteye çok boyutlu bir yaklasım modeli olusturulması amaçlanmıstır. Yasam kalitesi ve konut alanımemnuniyeti konuları ile ilgili olarak yapılan arastırmalar incelenerek bu konunundeğerlendirimesi farklı bir bakıs açısıyla yapılmaya çalısılmıstır. Bu kapsamda yasam kalitesi ve memnuniyet kavramlarının degerlendirildigi bir yaklasım ortaya konulmaya çalısılmıstır.
Türkiye'nin bölgesel gelişim süreci ve yeni bölgecilik

Son yıllarda dünyadaki küreselleşme ve yerelleşme dinamiklerinin etkisiyle, ekonomik, toplumsal ve siyasal yapılanmalar büyük bir değişim içine girmiş, değişimin kuramsal ve pratik nedenlerini açıklamaya yönelik olarak bazı kavramlar ön plana çıkmıştır. 1970'li yıllarda ortaya çıkan petrol kriziyle başlayan süreç sonucunda, 1980'li yıllarda devletin öncelikli olarak ekonomik alandaki rolü tartışmaya açılmış, piyasa ekonomisi çerçevesinde örgütlenmiş bir devlet ve yönetim anlayışı gündeme gelmiştir. Özellikle, dünya ekonomik sisteminde küreselleşme ve yerelleşme dinamilderinin bakim olduğu 1980'li yıllardan itibaren, bölgesel kalkınma politikaları artık doğrudan devlet yarchmlarından ziyade işgücü, yaşam kalitesi ikilemi gibi mekanın niteliğini artırıcı rekabetçi yatırımlara ve içsel gelişmeye daha çok önem vermiştir. Daha önceki bölgesel kalkınma politikaları sadece pazara, işgücüne ve hammaddeye olan mesafeyi göz önüne alırken, yeni bölgesel politikalar sosyal ilişkiler, normlar ve kurumlardan oluşan bir yapıyı dikkate almıştır. Bu çerçevede, bölgesel gelişmenin kavramsallaştinlması ve bölgesel politikaların uygulanmasına dair tüm hususlarda, önemli temel değişimler yaşanmıştır. Bu değişim, bölgesel gelişmenin teorik temellerinin yeniden yorumlanmasına yol açmış ve kalkınma ekonomisini açıklayan yeni faktörlerle başlamış; amaçlar, hedefler, faaliyet alanlarındaki değişimlerle devam etmiştir. Bu kapsamda, Yeni Bölgecilik akımı, Bölge Kalkınma Ajansları, Rekabetçilik, Yenilik, Öğrenen Bölgeler, Yönetişim gibi kavramlar bölgesel gelişmedeki yeni dinamikleri tanımlamaya yönelik yeni bir gündem oluşturmuştur. Bu yeni gündem Avrupa Birliği bölgesel politikalarında da yerini almış ve AB üyeliği için aday olan Türkiye'de de bu politikaların yansımaları görülmeye başlamıştır. Tez kapsamında AB bölgesel politikalarının Türkiye bölgesel politikalarını nasıl etkilediği yeni gündemin ortaya çıkardığı kavramların Türkiye'deki bölgesel yapıya nasıl yerleştirildiği tartışmalarına cevap aranmaya çalışılacaktır. Türkiye'de yaşanan bu değişim sürecinin kalkınma planlarına, bölgesel gelişme politikalarına, yerel yönetimler ve kurumsal yapıya etkileri ve yaşanan değişimler incelenecektir.
Beyoğlu tarihi konut bölgesinde sosyo-mekansal ayrışma

Kentler 1970 sonrasında kapitalist ekonominin yeniden yapılanması ile birlikte yeniden kurgulanır. Bu yeni kurgulanışla birlikte açığa çıkan en önemli olgu, yaşanan eşitsiz gelişmelerin toplumsal gruplar arasında yarattığı ayrışma süreci olmuştur. Ayrışma kentsel ekonomiyi ve kentsel düzeni tehdit edici şekilde gelişmektedir. Üst ve üst-orta sınıflar kendilerini enklavlarına kapatırken, düşük gelirli gruplar zorunlu olarak kentsel yaşamdan kopma ile karşı karşıya kalmaktadır. Beyoğlu tarihi konut bölgesi, hem kentsel üstü, hem de kentsel alanda yaşanan süreçlere bağlı olarak, çeşitli dinamikler nedeniyle farklı gelişmeler göstermiş olan konut alanlarından oluşmaktadır. Farklı toplumsal grupların yaşamlarını sürdürdükleri alanlar olarak değişen nitelikleri ise, Beyoğlu kentsel mekanında yaşanan eşitsizliklere kaynaklık etmektedir. Bölge; bir tarafı orta, orta-üst sınıf apartmanları ve yenilenmeye başlayan dokusuyla, diğer tarafı göçün de etkisiyle yoğunlaşan alt-gelir grubunun köhnemiş tarihi binaları ile eşitsizliklerin ve çelişkilerin birlikte aynı zamanda gözlenebileceği mekan olarak dikkat çekmektedir. Bölgede yaşanan bu gelişmeler eşitsizliği arttırarak, ayrışmayı destekleyici şekilde işlemektedir. Bu bağlamda; çalışmanın ilk bölümünde; amaç ve kapsam ortaya konmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde; dünya genelinde ekonomik yeniden yapılanma sürecinin mekansal kurgusu ve kentlerin yeni kurgulanışta yeri ve anlamı değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde; uluslararası alanda yaşanan gelişmelere Türkiye'nin ve özelde uluslararası sermaye ile iletişimin odakladığı kent olan İstanbul'un nasıl uyum gösterdiği ve sosyo-ekonomik yapısının bu bağlamda nasıl değiştiği ve değişen sosyo-ekonomik yapının kentsel mekanda yarattığı değişimler ortaya konmaya çalışılmıştır. Dördüncü bölümde ise; metropoliten alanın küçük fakat eşitsiz gelişmelerin yaşanması açısından anlamlı bir mekanı olan Beyoğlu Tarihi Konut bölgesi incelenmiştir. İlk olarak; alanın sınırlan tanımlanarak neden seçildiğinin yanıtlan verilmiştir. İçinde yer aldığı yönetsel birim ve tarihsel gelişim süreci genel olarak verildikten sonra, mekanı bölüşen toplumsal grupların ve yaşadıkları alanların özellikleri ortaya konmaya çalışılmıştır. Son olarak; birbirleriyle karşılaştırılan toplumsal gruplar arasındaki eşitsizliğin, ayrışmanın varlığı ve etkileri incelenmiştir. Bu amaçla; farklı sosyal grupların yaşadığı bu mekanlar birbirleri ile hem fiziksel doku hem de barındırdığı nüfusun sosyal ve ekonomik durumu temelinde karşılaştırılmıştır. Çalışma konusunun niteliği nedeniyle yöntem olarak alanda görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Arazi tespitlerinin yapıldığı bölgede, aynı zamanda bölge ile ilgili yapılmış olan çeşitli anket çalışma sonuçları kullanılmıştır.
İstanbul kent parklarının bedensel özürlüler açısından değerlendirilmesine yönelik bir araştırma

Bu tezin amacı geçici veya sürekli özürlüler olarak tanımladığımız özürlü bireylerin, özellikle bedensel özürlü, yaşlı ve görme özürlü bireylerin sosyal hayattan dışlanmadan, toplumun bütünü ile birlikte bağımsız olarak kentsel çevre unsurlarından olan kentparklarından yararlanabilmeleri için yapılması gereken çalışmaları araştırarakulaşılabilirlik ve kullanılabilirlik için gereken tasarım kriterleri ve standartları dikkate alarak engelsiz yapılaşmayı sağlamaya yardımcı olmaktır. Parkların mevcut durumları tespit edilerek 2005 yılında çıkarılan 5378 sayılı yasaya göre 2012 yılına kadar kentsel çevrenin, planlanan durumlarının tamamlanması ile kent parklarının özürlü bireylerinulaşabileceği ve kullanabileceği duruma getirilmesi için gerekli önlemleri alarak, engellerden arındırılmış tüm insanlar için ulaşılabilir ve kullanılabilir kent parklarınınoluşturulması amaçlanmıştır. Yapılan bu çalışma sekiz bölümden oluşmaktadır. İkinci bölüm ve üçüncü bölüm, ulaşılabilirlik ve kullanılabilirlik açısından sorunlar olan mekanların ve sorunu yaşayan bireylerin tanımlanması ve istatistiki verilerden oluşmaktadır. Dördüncü bölümde özürlüler için tanınmış evrensel ve ulusal haklara değinilerek yerel yönetimlerin sorumluluğunda olan kent parklarının ve diğer kentsel çevrenin özürlülereihtiyaçları dikkate alınarak kent parklarının kullanım alanları ve donatıları ile ilgilioluşturulmuş standartlar araştırılmıştır. Yedinci bölümde ise seçilen parkların bu kriterlere uygunluğu incelenmiştir. Anket çalışmalarında özürlü kişilerin kent parklarındaki aktivite alanları ile ilgili beklentileri değerlendirilmiş, katılımcıların çoğunluğunun, kent parklarınınsosyalleşmeye imkan tanımasını istediği gözlemlenmiştir. Bu nedenle özürlüler için ayrı bir yerde, toplumun genelinden soyutlanarak oluşturulan özürlüler parkı yerine, toplumla bütünleşebilecekleri, bütünün içinde var olabilecekleri kent parklarınaulaşılabilirliğin ve bu alanların kullanabilirliğinin sağlanması gerekmektedir. Özürlü bireylerin toplumda yalnız kalmak ve toplumdan dışlanmak istemedikleri gözlemlenmiştir. Yapılan araştırmanın bütünü değerlendirilecek olursa, nüfusun yüzde12.29'u özürlü olan ülkemizde, bu bireyler mekansal olarak evleriyle sınırlandırılmak istememekte, kentsel çevrede kent parklarında aktivitelerde bulunmak istemektedirler. Bu nedenle yasal süreci de göz önüne alarak mevcut parklarda ulaşılabilirlik ve kullanılabilirlik için çalışmalar başlatılmalıdır. Yeni oluşturulan planlarda, topografik yapısı sorun oluşturmayacak alanlar kent parkları için ayrılmalı, bu parklarda kullanılan tümdonatılar ve kullanım alanları özürlü bireylere uygun olmalı, kullanılan donatılar özürlü bireylerin hareketlerini kısıtlamayacak şekilde konumlandırılmalı, aktivite alanlarıözürlü bireylerin kolayca ulaşabileceği, kullanabileceği şekilde tasarlanmalı ve işaretlerle yönlendirmeler yapılmalıdır.