turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bebek ve çocuklarda pandemik influenza aşısının Otitis Media'ya olan etkinliği

Otitis mediaya en sık neden olan bakteriyel patojenler, Streptococcus pneumoniae, tiplendirilemeyen Haemophilus influenzae ve M. catarrhalis olmakla birlikte akut otitis media ataklarının viral enfeksiyonlarla ilişkili olduğunu gösteren kanıtlar önemli oranda artmıştır. Viral ajanlar ve özellikle influenza virüsü, östaki tüpü işlevlerini bozarak solunum sistemi epitel hücrelerinde yapısall ve işlevsel kayıplar meydana getirerek, lökosit işlevlerini değiştirerek ve bakterilerin solunum yolu hücrelerine adezyonunu kolaylaştırarak AOM'ya eğilimini artırmaktadır. Daha önce, mevsimsel grip aşısının tekrarlayan otitis mediaya etkiniği gösterilmiştir. 2009 yılında tüm dünya ile birlikte ülkemizde de H1N1 pandemisi olmuştur, buna bağlı olarak otitis media sıklığının artmasını bekleriz. Bu çalışmanın amacı; 2009 yılında uygulanmaya başlanan pandemik H1N1 aşısının da, mevsimsel İnfluenza aşısında olduğu gibi, hem sağlıklı çocuklarda otitis media ataklarını önleyebileceğini göstermektir. Ancak aşılı ve aşısız grup arasında yapılan, AOM, EOM ve otit sıklığını karşılaştıran çalışmamızda, her 2 grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanamamıştır. Otit geçiren ve geçirmeyen hastalarda, logistik regresyon analizi yapıldığında, pandemik H1N1 aşısı yapılmamış olmanın otit olma durumunu 2.9 kat etkilediği saptanmıştır. Ek olarak orta kulak boşluğunda efüzyona ve enfeksiyonu gösteren C2 ve B tipi eğri sıklığı da aşılı ve aşısız grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark göstermemiştir. Bu sonuçlarla başlanan pandemik H1N1 aşısının, mevsimsel influenza aşısından farklı olarak sağlıklı çocuklarda otitis media ataklarına etkinliğinin olmadığı söylenebilir.
Okul öncesi eğitim alan çocuklarda denge ve koordinasyon çalışmalarının bazı motorik özellikler üzerine etkisi

Bu çalışmanın amacı, okul öncesi döneminde, bazıları bu çalışma için özel geliştirilmiş ekipmanlarla, oyun formatına dönüştürülmüş denge ve koordinasyon çalışmalarının etkisini incelemektir. Çalışmada öncelikli olarak 7 farklı test uygulamasının test tekrar yöntemi ile geçerlilik çalışması yapılmış ve testler geçerli bulunmuştur. Yaşları 4 ve 6 arasında değişen 33 erkek 34 kız toplam 67 öğrenci deney 1, deney 2 ve kontrol grupları olmak üzere 3 farklı gruba ayrılmış, deney 1 grubu, haftada 2 gün 20 dakikalık sportif aktivite dersine katılmış ve günlük okul aktivitelerine devam etmiş, deney 2 grubuna 8 hafta boyunca özelleştirilmiş denge ve koordinasyon antrenmanı haftada 2 gün 40 dk olarak uygulanmış, kontrol grubu ise sadece günlük okul aktivitelerine katılmıştır. Deney 2 kontrol grubu koordinsyon testi puanları arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. 'Deney 1' ve 'Deney 2' grubunun tüm denge ve koordinasyon testleri için ön test ve son test değerleri arasındaki fark anlamlı bulunmuştur. 'Kontrol' grubunun 'Test 1' için ön test ve son test sonuçları arasında anlamlılık vardır. 'Kontrol' grubunun 'Test 2 ,3,' için ön test ve son test arasında anlamlılık vardır. Bu sonuçlara bakılarak yapılan denge ve koordinasyon egzersizlerinin 4-6 yaş grubu çocuklar üzerinde etkisi olduğu sonucuna varılmıştır.
Halit Ziya Uşaklıgil'in hikaye ve romanlarında çocuk

Türk edebiyatında çocuk kavramı, edebiyatımızın ilk ürünleri olan Orhun Kitabeleri'nden itibaren görülmeye başlar. Bundan sonraki dönemlerde de çocuk kavramına sıklıkla yer verilir. Servet-i Fünun dönemine kadar bir ideal etrafında verilen çocuk kavramı, Servet-i Fünun'dan sonra bireysel olarak yer almaya başlar. Türk edebiyatının batılı anlamda ilk gerçek eserlerini vermiş olan Halit Ziya Uşaklıgil, çocuğu da ilk defa bireysel olarak işlemiştir. Çocuk, Halit Ziya Uşaklıgil'in roman ve hikayelerinde bir ideali benimsetmek için araç olarak kullanılmamış. Onları psikolojilerine yer verilmiştir. Bu sayede çocukların olaylar ve durumlar karşısında verdikleri tepki ve bu dönemlerde yaşadıklarının yetişkin hayatlarına etkileri işlenmiştir.
2-7 yaş arası çocuklarda sevgi ve merhamet değerlerinin hadisler ışığında öğretimi

Yaşadığımız hayatın anlamlı olması, değerine inandığımız bir hayat tarzı ile gerçekleşebilir. Değerler bir bakıma hayatımızın gayeleridir. Sevgi, saygı, merhamet, yardımlaşma ve paylaşma gibi değerler küçük yaşlardan itibaren kazanılabilmektedir. Çocuk eğitiminde ve buna bağlı olarak da ahlaki eğitimin verilmesinde aile önemli bir yere sahiptir. Çocuğun yetiştiği aile ortamında öğrendiği temel değerler ona bir ömür boyu rehberlik eden yol arkadaşıdır. Bu değerlerden olan sevgi ve merhamet, araştırmamıza konu olmuştur. Çocuk eğitiminde ilk altı yıl, kişilik ve karakterin önemli bir bölümünün oluştuğu dönemdir. Bunun için araştırmamızı çocuğun konuşmaya başladığı iki yaş ile öğretime başladığı yedi yaş ile sınırlandırmış bulunmaktayız. Çocuğun ilk yıllarında aile ve çevrenin büyük etkisi vardır. Anne ve baba önemli bir ahlaki modeldir. Çocuklar yetişkinlerin davranışlarını, duygu ve tavırlarını taklit ederek ve benimseyerek bir yapı geliştirirler. Sevgi ve merhamet gibi tavırlar, bu süreç içinde yetişkinlerden görerek öğrenilir. Sevgi insanlar arası iletişimi sağlayan ve güçlü bir bağ kuran duygudur. Bütün olumlu duyguların temelinde sevgi vardır. Merhamet ise sevginin bir sonucu olarak şefkat gösterme ve iyilik yapma anlamına gelmektedir. Seven insan, şefkatli, merhametli ve iyi niyetli olur. Araştırmamıza konu olan sevgi ve merhamet değerleri, toplumsal birlik ve beraberliğin de temelini oluşturur. Küçüklüğünde sevgi ve merhamet gören kişi, büyüdüğünde de aynı duyguları çevresine yansıtır. Araştırmanın temel amacı; okul öncesi çağda 2-7 yaş arası çocukların gelişim özelliklerini inceleyip, ahlaki gelişimi sağlayan duygusal, sosyal ve zihinsel faktörleri ortaya koymaktır. Ayrıca bu yaş grubuna verilecek değer eğitiminin planlanmasına yardımcı olacak bilgi birikimi sağlamak ve bu yönde çözüm önerileri getirmektir. Araştırmanın sonucu olarak; çocukların gelişimine uygun olarak verilen bir ahlak eğitimi, çocukta hedeflenen amacı gerçekleştirebilir. Bunun için günümüz şartlarına uygun olarak görsel ve işitsel her türlü vasıtadan yararlanılabilir. Başta Peygamberimizin örnek davranışları olmak üzere, insanlığa hizmet etmiş Türk ve İslam büyüklerinin, kahramanların, bilim adamlarının hayatlarını anlatabiliriz.
10-13 yaş grubu çocuklarda gözler kapatılarak yapılan psikomotor beceri öğretiminin niteliksel öğrenmeye etkileri

Amaç: Bu çalışmanın amacı, bir spor tekniğinin bileşenleri olan temel sportif becerilerin öğretiminde görsel enformasyonların, gözleri örtülerek engellendiği bir öğrenme ortamında yapılan çalışmanın, öğrenme çıktıları olan temel hareket becerilerinin niteliksel analizinin yapılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Basketbol topunu; yerinde durarak, yürüyerek, koşarak vb. top sürme, topu duvara, duvardaki bir hedefe, belirlenen bir çembere atma-tutma vb. becerileri uygun koordinasyon ve postürde yapamayan 10-13 yaş grubu çocuklar deney ve kontrol gruplu çalışmaya alınmıştır. 8 hafta boyunca haftada iki kez (toplam 80 dk.) her iki gruba aynı beceri öğretimi aynı alıştırmalarla yaptırılmıştır. Dördüncü haftada ara test, sekizinci haftada son test değerlendirmeleri yapılmıştır. Bulgular: Ara test ve son test olarak saptanan bulguların istatistiksel analizlerine bakıldığında basketbolda top sürme tekniğinin alt becerilerinin öğrenimi, görme duyusu engellenen grup lehine anlamlı düzeyde farklılıklar ortaya koymuştur. Sonuçlar: Eğitimde farklı teknik kullanılmasının öğrencilerin temel hareket becerilerinin gelişiminde daha etkili olduğu görülmüştür. Öğrencilerin gözleri kapatılarak yapılan çalışmalar sonucunda öğretilmesi hedeflenen hareket becerilerinin daha hızlı ve nitelikli bir öğrenmeyi sağladığı, eğitimde zamandan tasarrufa ve daha hızlı beceri kazanımına neden olabileceği sonucuna ulaşılmıştır.
Dirençli epilepsili çocuklarda IL-1 gen polimorfizmlerinin sıklığı

Çocukluk çağı epilepsi hastalarının yaklaşık %6-14'ü dirençli epilepsi grubuna girmektedir. Bu çalışmanın amacı epileptogenezde ve ateşli nöbette etkisi olduğu düşünülen IL-1ß ve IL-1 Ra gen polimorfizmlerinin incelenmesi, saptanan allellerin çocukluk çağı epilepsilerinde direnç gelişimine neden olup olmadığının tespit edilmesidir. Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Nöroloji polikliniğinde dirençli epilepsi tanısı ile takip edilen 1-18 yaş arası 200 hasta ve ilaca yanıt veren epilepsi grubundaki 208 hasta çalışmaya dahil edildi. Bu hastalar direnç gelişimine neden olabilecek etmenler açısından geriye dönük olarak incelendi. Tüm hastalardan elde edilen periferik kan örneklerinden DNA ayrıklanarak IL-1ß -511, IL-1ß +3953 ve IL-1 Ra gen polimorfizmlerinin varlığı polimeraz zincir reaksiyonu yöntemi ile araştırıldı. Yaş ve cinsiyet açısından aralarında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmayan epilepsi grupları karşılaştırıldığında dirençli epilepsi grubunda direnç gelişiminin erken belirlenmesinde rol oynayabilecek etmenlerden; başlama yaşının <1 yaş olması, nöbet sıklığının yüksek olması, yenidoğan nöbeti, ateşli nöbet, status epileptikus öyküsü, motor gerilik, zeka geriliği, EEG anormalliği, MRG anormalliği, mikrosefali, birden fazla nöbet tipinin birlikteliği, gün içinde çoklu nöbet varlığı, semptomatik etiyoloji ve özgün epileptik sendrom varlığı anlamlı ölçüde yüksek saptandı. IL-1ß gen polimorfizmleri ile direnç ilişkisine bakıldığında IL-1 Ra allel 1 varlığının dirençle ilişkili olabileceği, IL-1 Ra allel 2 ve 3 varlığının ise direnç gelişimi için koruyucu olabileceği görüldü. IL-1ß -511 allel 2 ve IL-1ß +3953 allel 2 varlığıyla direnç gelişimi arasında anlamlı ilişki saptanmazken, bu iki allel epilepsi gruplarında kontrol grubuna kıyasla anlamlı ölçüde yüksek saptandı. Her üç polimorfizm ile cinsiyet, ateşli nöbet varlığı, nöbet tipi arasında anlamlı ilişki saptanmadı. Sonuç olarak bu polimorfizmler ile epilepsi arasında ortaya konulan ilişki yapılacak ileri araştırmalarla desteklenmeli, elde edilecek sonuçlar doğrultusunda alternatif tedavi yöntemleri geliştirilmelidir.
Zihinsel engeli olan çocukların ebeveynlerinde içselleştirilmiş stigma, umutsuzluk ve yaşam doyumunun incelenmesi

Amaç: İçselleştirilmiş Stigma Ölçeği'nin Türk kültüründe geçerlilik ve güvenilirliğini sınamak, zihinsel engeli olan çocuğa sahip ebeveynlerin içselleştirilmiş stigma, umutsuzluk ve yaşam doyumlarını inceleyerek, etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Metot: Birinci aşaması metodolojik, ikinci aşaması ise tanımlayıcı türde olan araştırma, Erzincan'da bütün özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde Nisan 2016 - Mayıs 2017 tarihleri arasında yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini araştırmaya katılmayı kabul eden, birinci aşamada 178, ikinci aşamada ise 203 ebeveyn oluşturmuştur. Veriler yüz yüze görüşme yöntemi ile Kişisel Bilgi Formu, İçselleştirilmiş Stigma, Beck Umutsuzluk ve Yaşam Doyumu Ölçekleri kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde, dil ve kapsam geçerliği, açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi, cronbach alfa katsayısı, tekrar test yöntemleri ve Mann Whitney-U testi, Kruskall Wallis Spearman korelasyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: İçselleştirilmiş Stigma Ölçeği'nin dil ve kapsam geçerliği sağlanmıştır. Açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi sonucunda ölçeğin tek boyutlu bir yapı gösterdiği, faktör yüklerinin (0.585 - 0 .857) uygun aralıkta olduğu Cronbach katsayısının 0.965 olduğu saptanmıştır. Engelli çocuğun cinsiyeti, yaş grubu ve engel düzeyine göre ebeveynlerin İçselleştirilmiş Stigma, Beck Umutsuzluk ve Yaşam Doyumu ölçek puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı saptanmıştır (p>0.05). İçselleştirilmiş Stigma ile Beck Umutsuzluk arasında pozitif yönde, Yaşam Doyumu ile arasında ise istatistiksel olarak anlamlı negatif yönde ilişki bulunduğu tespit edilmiştir. Sonuç: Zihinsel engeli olan çocuğa sahip ebeveynlerde, içselleştirilmiş stigmanın ve umutsuzluğun azaltılması, yaşam doyumlarının ise arttırılması gerekmektedir.
Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi çocuk acil servis başvurularının adli olgular yönünden incelenmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı bir eğitim araştırma hastanesi acil servisine başvuran çocuk adli olguların demografik epidemiyolojik özelliklerini ortaya koymak, başvuru nedenlerini, başvuru zamanlarını, yatış ve ölüm oranlarını belirlemektir. Böylece kliniğimizde sık karşılaşılan adli olgulara farkındalığı arttırmak, adli olguların nitelikleri ve sonuçları hakkında ulusal ve uluslararası karşılaştırma yapabilmek için veri tabanı oluşturmaktır. Gereç ve Yöntem: Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk AcilÜnitesine 01.01. 2012 ile 31.12. 2014 tarihleri arasında 3 yıl boyunca başvuran 0- 18 yaş arası 605 adli olgu geriye yönelik olarak incelendi. Her bir olgu yaşı, cinsiyeti, başvuru saati-günü-ayı, başvuru şekli, izlendiği yer, geliş nedenleri, ikametgahları ve doğum yeri yönlerinden incelendi. Çalışma sonucu elde edilen veriler, tanımlayıcıyöntemler, t test ve ki-kare testleri kullanılarak değerlendirildi. Sonuçlar %95'lik güven aralığında ortalama SD olarak verildi, anlamlılık p<0. 05 düzeyinde değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya 590 hasta dahil edildi. Erkeklerin yaş ortalaması 6,6 yıl ve standart sapması 5, 6 yıl iken; kızların yaş ortalaması 8,4 yıl ve standart sapması6, 4 yıl saptandı. Hastaların 319 (%54)'u kız, 271 (%46)'i erkek idi. 0-6 yaş grubu hasta sayısı (n=342, %57,9) diğerlerine oranla fazla saptandı(p<0,0001). Yaz mevsimi başvuruların en sık gözlendiği mevsim idi. En sık başvuru yapılan saatdilimi 16:00-23: 59 arası saptandı. En sık başvuru nedeni kaza ile ilaç alımı (n=162,%27,4) ikinci sırada ise intihar amaçlı ilaç alımı (n=104, %17,7) saptandı. Hastanemiz çocuk acil polikliniğine başvuran olguların 467'si (%80) il içinden123'ü(%20) il dışından gelmiştir. Adli olgulara bağlı ölüm vakasına rastlanmadı. Sonuç: Çalışmamızda 0-6 yaş grubu adli vakaların büyük kısmı (n=303,%51,3) zehirlenme nedeniyle başvurmuş ve bu zehirlenmelerin kaza gibi tedbir alınarak önlenebilecek zehirlenmeler olduğu görülmüştür. Buna istinaden toksik maddelerin kilitli kapaklı ambalajlarda saklanması, ev içinde güvenlik tedbirlerine önem verilmesi ve buna yönelik eğitim verilmesi zehirlenme sıklığını azaltabileceğidüşünüldü. Erken müdahale ve tedavi ile ölüm oranlarının düşük olduğu saptanmış olup, sağlık personelinin zehirlenme konusunda bilgilerinin güncellenmesi acil ünitelerinin güçlendirilmesi gerektiği düşünüldü.
Kreş çocuklarının boğaz kültürlerinden izole edilen a grubu beta hemolitik streptokokların bazı antibiyotiklere karşı duyarlılıklarının incelenmesi

Bu çalışmada, Ocak 99- Eylül 99 tarihleri arasında Ankara' da bulunan 3 kreşteki 802 çocuktan boğaz kültürleri alınmış, bunların 50' sinde ( % 6,2 ) Beta-hemolitik streptokok izole edilmiştir. identifıkasyon testleri, basitrasin ve baktrim duyarlılık testleri uygulanan suşların 37'sinin ( %74 ) A grubu beta-hemolitik streptokok olduğu belirlenmiştir. Çalışma 30 suş ile yürütülmüş ve tümünün basitrasin' e duyarlı, SXT' ye dirençli olduğu belirlenmiştir. Suşların antibiyotik duyarlılık testleri disk diffüzyon yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Çalışmada tetrasiklin, eritromisin, kloramfenikol, penisilin G, amikasin, amoksisilin klavulanik asit diskleri kullanılmıştır. GABHS' ların denenen tüm antibiyotiklere karşı duyarlı olduğu bulunmuştur. GABHS' ların penisilin' e karşı direnç göstermediği ve yine penisilin'e karşı alerjisi olan kişilerde kullanılan eritromisine duyarlı olduğu gözlenmiştir. Ayrıca, çalışmada, GABHS' ların en sık Mayıs ve Haziran aylarında görüldüğü bulunmuştur. Çalışma, penisilinin GABHS' ların tedavisinde kullanımının devamını göstermiştir.
Din ve ahlak bilgisi kitaplarının çocuklara yaklaşımı

Bu çalışmada, İlköğretimin ikinci kademesinde 1990- 2000 yıllan arasında okutulmuş bulunan Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi resmi ders kitaplarının çocuklara eğitim-öğretim açısından yaklaşımlarının bilimsel bir çerçeve içerisinde değerlendirilmesi yapılmıştır. Söz konusu ders kitaplarına baktığımızda onlarda genel olarak pedagojik, didaktik ve psikolojik özelliklerin önemi fazla hissedilmemiş gibi bir görüntü verdiklerini tespit ettik. Metod bakımından da bunların geliştirilmeye muhtaç oldukları kanaatini taşıyoruz. Ayrıca, bu ders kitaplarının insani özellikleri dikkate almaktan daha çok, dini hareket noktası olarak kabul ettikleri görülmüştür. Ders kitaplarında işlenen konuların sık sık fazla özetlenmiş ve doyurucu olmaktan uzak olduklarını belirledik. Biz bu çalışmamız ile değerlendirmeye tabii tuttuğumuz ders kitaplarının, öğrencilerin bilgi ve kültür seviyelerine, genel gelişim durumlarına uygunluğu sorusunun cevabını bulmaya çalıştık.
Diyabetli çocukların aşılanma durumlarının tespiti ve eksik aşılarının tamamlanması

Diyabet ve benzeri kronik hastalığı olan çocuklar da sağlıklı çocuklar için önerilen aşı şemasına göre aşılanmalıdır. Kronik hastalıkların seyri sırasında özellikle grip, kızamık, suçiçeği ve pnömokok enfeksiyonları çok daha ağır seyretmektedir. Bu çalışmada, Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Endokrinoloji bölümünde izlenmekte olan 163 diyabetli çocuk değerlendirildi. Çalışmanın amaçları diyabetli çocukların aşılanma durumlarını, bu çocukları izleyen hekimlerin aşı önerme hızlarını saptamak, grip ve pnömokok aşıları ile birlikte hepatit A, B, kızamık, kızamıkçık, kabakulak ve suçiçeği açısından seronegatif olanlara aşı önerisinde bulunmak ve öneri sonrası aşılanma hızlarındaki değişiklikleri saptamaktı. Diyabet hastalarına aşı önerilme hızı %15.5, en fazla önerilen aşı grip (%75.0) en düşük pnömokok idi (%4.2). Çalışma ile aşı önerme hızı %97.5'a (n=159) ulaştı. Çalışma öncesi ailelerin öneri ya da kendiliklerinden çocuklarını aşılatma hızı %41. 3 (n=66) iken müdahale sonrası önerilen en az bir aşıyı yaptırma hızı %97.5'e (n=155), önerilen tüm aşıları yaptırma hızı %95.0'a (n=151) yükseldi. Dört diyabet olgusu önerilen hiçbir aşıyı yaptırmadı. Diyabetli çocukların aşılanma hızlarının istenenden düşük olmasının muhtemel nedenleri ailelerin bilgilendirilme eksikliği, kronik hasta izleyen bölümlerin aşılamanın önemi konusunda farkındalıklarının az olması, asıl hastalık ile uğraşırken bütünü gözden kaçırmalarıdır. Uygun önerilerde bulunulduğunda hasta kabulü ve aşılanma hızlarının çok arttığı görülmektedir. Sonuç olarak kronik hastalığı olan çocuklarda bağışıklama izlem sürecinin bir parçası olmalıdır. Aşılama önerilerinde eksiklikler aşılama fırsatının kaçırılması ile sonuçlanacağından diyabet olgularının izlemi sırasında başta grip ve pnömokok aşıları olmak üzere tüm aşılanma öyküsü alınmalı ve eksikler kronik hasta izleyen hekim tarafından tamamlanmalıdır.
Parental education and time with children: An analysis using 2006 Turkish time use survey

Ebeveyn eğitiminin olumlu etkilerinin çocuğa aktarılmasında ebeveynlerin çocuklarıyla geçirdiği zaman önemli olmakta ve bu onların gelişiminde ve beşeri sermayelerinin oluşumunda rol oynamaktadır. Anne-baba eğitim düzeyinin çocuklarıyla geçirdikleri zamana olan etkileri pek çok ülkede çalışılmış olmasına rağmen, Türkiye'de henüz incelenmemiştir. Bu bağlamda, Türkiye'de anne-babaların eğitim düzeyinin çocuklarıyla geçirdikleri zamana etkisini incelemek için TÜİK'in 2006 yılında yapmış olduğu Zaman Kullanım Anketi verileri kullanılmıştır. Eğitimin yanı sıra, bu zamanı etkileyen diğer faktörler de tezde tartışılmıştır. Anne-babaların çocuklarıyla geçirdikleri zamanı etkileyen faktörleri ortaya çıkarabilmek için çift engelli model tahmin edilmiştir. Bu modelin tercih edilme sebebi, bağımlı değişken olan zamanın pek çok anne-baba için sıfır olmasıdır. Sonuçlar üniversite mezunu olmanın ebeveynlerin çocuklarına zaman ayırma olasılığında etkili olduğunu göstermiştir. Üniversite mezunu anne babaların okula gitmemiş ebeveynlere göre çocuklarına zaman ayırma olasılığı daha yüksektir. Ayrıca, eğitimin çocuklara ayrılan zaman üzerinde de istatistiki olarak anlamlı etkisi bulunmuştur. Zaman harcayanlar arasında eğitimli anne babalar çocuklarına daha fazla zaman ayırmaktadır. Erkeklerin çocuklarıyla geçirdikleri zaman üzerinde etkili olan bir diğer eğitimle ilgili faktör ise eşlerinin eğitim düzeyidir. Eğitimli eşi olan erkekler çocuklarıyla daha fazla zaman geçirmektedir.
10-12 yaş erkek futbolcuların bazı fizyolojik ve antropometrik özelliklerinin incelenmesi

Bu çalışmada 10-12 yaş erkek futbolcuların bazı fizyolojik ve antropometrik özelliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya Konya Beşiktaş Futbol Okullarında ortalama 3 yıldır aktif spor yapan, 10-12 yaşlarındaki 20 denek gönüllü olarak katıldı. Bu deneklerin; vücut ağırlığı, boy uzunluğu, vücut yağ yüzdesi, kulaç, bacak, büst uzunluğu, sırt, bacak, pençe kuvveti, anaerobik güç, aerobik güç ve 30 m sürat koşu testleri yapıldı. Ölçülen ve hesaplanan değerlerin ortalama ve standart sapmaları 'IBM SPSS Statistics Version 21.0' istatistik programı ile hesaplandı. Uygulanan bu testler sonunda 10-12 yaş futbolcu çocukların ortalama vücut ağırlıkları 37,31 7, 71 kg, boy uzunluğu 147,66 9, 25 cm, vücut yağ yüzdeleri 17 ,99 3,92%, kulaç uzunlukları 145,4 10, 1 cm, bacak uzunlukları 69,62 6, 57 cm, büst uzunlukları 76,51 3, 4 cm, sırt kuvveti 51,95 12, 86 kg, bacak kuvveti 52,77 14, 36 kg, pençe kuvveti, 17,67 5, 34 kg, anaerobik güç 46,07 12, 22 kgm/sn, aerobik güç 44,61 3, 23 ml/kg/dk, 30 m sürat koşusu 5,74 0, 32 sn bulunmuştur. Yapılan literatür taraması sonucunda aynı yaş grubundaki çocukların benzer fizyolojik ve antropometrik özelliklere sahip olduğu tespit edilmiştir.
Gülten Dayıoğlu'nun eserlerindeki ebeveyn çocuk ilişkisinin iletiler açısından değerlendirilmesi

Ebeveyn çocuk ilişkisi edebiyatçılar tarafından her dönemde işlenen bir konudur. Gülten Dayıoğlu da kaleme aldığı eserlerde ebeveyn çocuk ilişkisine değinen yazarlardandır. Gülten Dayıoğlu'nun çocuk edebiyatı alanındaki eserlerinin edebiyatımıza zenginlik kattığı bir gerçektir. Yazar kimi zaman çocuk edebiyatı ile sınırlı kalmayan çalışmalarında gençlere ve yetişkinlere de seslenmeyi ihmal etmemiştir. Çalışmamızda Gülten Dayıoğlu'nun bu amaçla yazdığı on eseri incelenmiştir. Eserlerde ebeveyn çocuk ilişkisi üzerinde durularak yazarın bu bağlamda vermek istediği iletiler dört ana başlık altında sınıflandırılmıştır. Bunlar anne baba ilişkisi, anne-çocuk ilişkisi, baba-çocuk ilişkisi ve ebeveyn çocuk ilişkisi ile ilgili iletilerdir. Çalışmada eserler iletiler açısından incelendikten sonra her kitabın kendi içinde değerlendirildiği bir bölüme de yer verilmiştir.