turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Trombonun solo enstrüman olarak kullanımı ve repertuvarındaki önemli eserlerin incelenmesi

Bu araştırma projesinin amacı, trombonun varoluşundan itibaren solo enstrüman olarak nasıl geliştiğini araştırmak ve repertuvarındaki önemli eserler hakkında faydalı bilgiler sunmaktır. Tezin ilk bölümünde trombonun yapısall olarak geçirdiği evreler, ikinci bölümde ise daha çok kullanıldığı alanlar tarihsel olarak incelenmiştir. Üçüncü bölümde, trombonun solo enstrüman olarak kullanımının yanısıra, bu çalgı için yazılmış ilk eserlerden günümüze kadar olanları, bestecileri ve bu eserleri seslendiren solistler kapsamında araştırılmıştır. Dördüncü bölümdetrombonun solo repertuvarındaki eserler ve orkestra soloları çalım teknikleri bakımından incelenmiştir.
Zekai Dede Efendi'ye ait Mevlevi Ayin-i Şerif'lerin makam, usul ve güfte yönünden incelenmesi

'Zekai Dede Efendi'ye Aİt Mevlevi Ayin-i Şeriflerin Makam, Usul ve Güfte Yönünden lncelenmesi'konulu çalışmada, bugüne kadar üzerinde durulmayan hususlar ele alınarak, incelenmiştir. XIX. yüzyılın ikinci yarısında büyük önem kazanmış olan Zekai Dede Efendi, dini ve ladini eserler bestelemiştir. Musiki tarihinde Buhurizade Mustafa Itri ve Hammamizade İsmail Dede gibi, ekol sahibi olan bir bestekarımız da hiç şüphe yok ki Zekai Dede Efendi'dir. Bu çalışmada, Zekai Dede Efendi'nin Suz-idil, Maye, Isfahan, Suzinak ve Saba Zemzeme Ayin-i Şeriflerinin makam analizi, usul tasnifi ve Farsça, Arapça güftelerinin Türkçe açıklaması yapılmıştır. Zekai Dede Efendi'nin hayatı ve Ayin-i Şerif Formu özet olarak ele alınmıştır. Ayin-i Şerifler; dini musikimizin en büyük formu, hatta şaheserleri olarak kabul edilmektedir. En fazla Ayin-i Şerifin XTX. yüzyılda bestelenmiş olması ve bu yüzyılın en büyük bestekarı olan İsmail Dede Efendi'den sonra en fazla Ayin-i Şerif bestelemiş bestekarın Zekai Dede Efendi olması nedeniyle bu çalışma yapılmıştır. Araştırmada, konusunda uzman kişilere danışılarak İstanbul Konservatuarı Neşriyau'nın Dr. Suphi Ezgi, Mes'ud Cemil ve Zekai Dede Efendi'nin oğlu Ahmed Irsoy tarafindan hazırlanan Mevlevi Ayin-i Şerif fasikülleri, yetkili kişilerle yapılan görüşmeler ve yazılı kaynaklar materyal olarak kullanılarak değerlendirilmiştir. Güftelerin çevirisi icrada, ifade kazandırması açısından önem taşımaktadır. Usullerin ayırımı Ayin-i Şerif besteleyecek bestekarlarımıza bu konuda kaynak olabilecektir. Makamların analizi, Zekai Dede Efendi'nin dini eserlerindeki mistik heyecanla, din dışı alanlarındaki sanat anlayışı ve duyuşunu karıştırmamış olduğunu, makamları büyük bir ustalıkla Ayin-i Şerif Formu'na uyguladığını göstermesi açısından ele alınarak incelenmiştir.
Güzel sanatlar liselerindeki piyano eğitim sürecine ilişkin öğretmen ve öğrenci görüşleri

Bu araştırma, Güzel Sanatlar Liselerinde piyano dersine giren öğretmenlerin ve bu okullarda okuyan öğrencilerin Piyano dersinde karşılaştıkları sorunları tespit etmek ve bu sorunlara ilişkin öneriler sunmak amacıyla hazırlanmıştır. Araştırma, durum tespitine yönelik tarama modelini esas alan betimsel bir araştırma olup, kaynak tarama ve anket uygulama yöntemleriyle hazırlanmıştır. Anketlerle ulaşılan veriler frekans ve yüzde tablolarına dönüştürülmüştür.
Ahmed Adnan Saygun'un hayatı ve op.44 keman konçertosu'nun yapısal analizi

Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulması ile birlikte Ulu Önder Atatürk'ün üzerine düştüğü en önemli konulardan biri ülkemizdeki çağdaş çoksesli müziğin gelişimi olmuştur. Yirminci yüzyılda ülkemizde yaşamış en büyük bestecilerden biri olan Ahmed Adnan Saygun, müzik araştırmacılığı ve eğitmenliğiyle bu gelişime katkıda bulunmuştur. Bu çalışmada, bestecinin hayatı, sanatçı kişiliği ve eserleri incelenmekte; Op.44 Keman Konçertosu'nun yapısall analizi yapılarak, solo keman partisi ile şef partisyonundaki bir takım farklılıkların nedenleri araştırılmaktadır. Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulması ile birlikte Ulu Önder Atatürk'ün üzerine düştüğü en önemli konulardan biri ülkemizdeki çağdaş çoksesli müziğin gelişimi olmuştur. Yirminci yüzyılda ülkemizde yaşamış en büyük bestecilerden biri olan Ahmed Adnan Saygun, müzik araştırmacılığı ve eğitmenliğiyle bu gelişime katkıda bulunmuştur. Bu çalışmada, bestecinin hayatı, sanatçı kişiliği ve eserleri incelenmekte; Op.44 Keman Konçertosu'nun yapısall analizi yapılarak, solo keman partisi ile şef partisyonundaki bir takım farklılıkların nedenleri araştırılmaktadır.
Kitabü fİ Marifeti'i-Engam ve'l-Hünuk ve't-Tarab fi'l-İsna 'Aşar ve's-Sitte isimli anonim musikİ eseri

Kitabü fi Ma'rifeti'l-Enğam ve'l-Hünuk ve't-Tarab fi'l-İsna 'Aşar ve's-Sitte isimli anonim musiki risalesi XVI. yüzyılda yazılmış, Arapça bir eserdir. İçeriğinde on iki makam, altı avaze ve bu makamların hangi hastalıklara iyi geldiği gibi bilgiler verilmiştir. Musiki ve şifa konusunda yapılan çalışmalara bir örnektir. El yazması olan eser, bu çalışma ile incelemeye tabi tutulmuştur. Öncelikle eser hakkında bilgi verilmiştir. İkinci olarak eserdeki bilgiler incelenmiştir. Sonrasında eserin Türkçe tercümesi verilmiştir. Son olarak ise eserin orijinal metni ve tahkik edilmiş hali verilmiştir. Eser hakkında daha önce bir çalışma yapılmamıştır. Bu çalışma sayesinde eser ile ilgili bir takım yanlış bilgiler düzeltilmiştir.
İlköğretim ve ortaöğretimde görev yapan müzik öğretmenlerinin bağlama kullanımlarının incelenmesi

Bu araştırma, İlköğretim ve Ortaöğretimde Görev Yapan Müzik Öğretmenlerinin Bağlama Kullanımının İncelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini, İlköğretim ve Ortaöğretimde görevli müzik öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini Türkiye'nin her coğrafi bölgesinden 10 müzik öğretmeni olmak üzere toplam 70 müzik öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada elde edilen verilere anket yolu ile ulaşılmıştır. Anket formlarından elde edilen bilgiler frekans ve yüzde kullanılarak tablolaştırılmıştır. Araştırma sonucunda, öğretmen görüşleri doğrultusunda, müzik öğretmenlerinin genel müzik eğitiminde dersi içi ve ders dışı etkinliklerde bağlama kullanımının düzeyi ve amaçları, öğrencilerin bağlamaya olan ilgileri, bağlamanın müzik derslerinde işlenmeye uygunluğu ve müzik eğitimine sağladığı katkı saptanmıştır. Araştırmada, varılan sonuçlara dayalı olarak ortaya konulan öneriler sunulmuştur.
20. yüzyıl müziğinde 'ses' ögesinin kullanımına genel bakış (2 cilt)

Sesin tarihi çok uzun süren bir seyahat gibidir. Yüzyıllar süren bir maceradan sonra günümüzde ses, yeni boyutlar kazanmıştır. Çalgıların bilinen kullanımları yirminci yüzyılın ikinci yarısından sonra geliştirilen yeni teknikler ile genişlemiştir. Bu çalışmada ses öğesinin çalgı teknikleri açısından yeni kullanımları kısaca gözden geçirilmiştir. Çalışmanın amacı okuyucuyu olabildiğince aydınlatmak ve yalın örneklerle konuları özetlemektir. Yirminci yüzyılın ikinci yarısı yeni tınıların, yeni renklerin arandığı bir çağdır. Vurumsal etkiler çağın müziğinde ağırlık kazanan bir çalgısal kullanım unsuru olmuştur. Multifonikler; susturucu kullanımı, dramatik etkiler çağın müziğine yeni unsurlar ve boyutlar katması bakımından önemlidir. Bestecilerin eserlerini tasarlarken yeni çalgıları da eserle birlikte tasarlamaları, var olan çalgılara yeni ve farklı boyutlar kazandırmış; içi kırık cam dolu bir kabın hareketi neticesinde çıkan sesi besteciler, müziğin bir unsuru olarak kullanmışlardır. Elektronik müzik ise yirminci yüzyılın ikinci yarısında başlayan bir ses devrimidir. Avrupa ve Amerika'da başlayan çalışmalar sonucunda concrete müzik gelişmiş ve elektronik müzik laboratuvarları oluşmuştur. Elektronik müzik alanındaki gelişmeler halen devam etmektedir.
Kilis-Musabeyli yöresinin folklorik özellikleriyle incelenmesi

Folklor, halkı bilme, tanıma anlamına gelen Türkçe karşılığı ''Halk Bilimi'' olan bir kavramdır. Halkın kültürel kimliğini ortaya koyan en önemli unsurlardan birisi de folklordur. Geçmiş yıllardan günümüze kadar gelen uzun bir süreç içerisinde Anadolu insanlarının gelenek ve göreneklerini gerek yazılı, gerek sözlü kaynaklar doğrultusunda yaşattıklarını ve kendilerinden sonraki nesillere aktardıklarını görmüş oluyoruz. Bu kültür aktarımlarını genellikle sözlü kaynaklar ve görsel kaynaklar oluşturmaktadır. Sözlü kaynaklar genellikle halk türküleri alanında, görsel kaynaklar ise genellikle halk oyunları alanında etkili olmuştur. Anadolu coğrafyasında insanları topluluk halinde bir araya getiren en önemli unsurlardan birisi de şüphesiz ki halk oyunlarıdır. Halk oyunları icra edilen yörenin kimliğini, benliğini yansıtan kültür değerlerinden birisidir. Toplulukların geleneklerine bağlı kalarak icra ettikleri halk oyunları insanları bir araya getirirken uzlaştırıcı, barışçıl düşünceleri de bir araya getirmektedir. Geleneklere bağlı yaşayış biçimleri olan topluluklar kendi kültürel kimliklerini hayatlarının her safhasında ortaya koymuşlardır. Bu araştırma Kilis-Musabeyli Yöresindeki kültürel kimliğin araştırılması ve ortaya çıkan kültür değerlerinin incelenmesi hedefi doğrultusunda yapılmıştır. Bu doğrultuda araştırma, yazılı kaynaklardan sınırlı sayıda bilgiler elde edilerek, daha çok yöredeki alan araştırmaları ve yöre halkı ile mülakatlar ve bilgi edinmeler sonucu yapılmıştır. Alan araştırmasında Musabeyli Yöresinin köylerine gidilerek orda yaşayan kişilerle halk oyunları, gelenek ve görenek, kılık kıyafet, halk çalgıları ve halk kültürü hakkında mülakatlar sonucu elde edilen bilgilere ulaşılmış ve kayıt altına alınmıştır. Bu kişiler Araştırmanın Sözlü Kaynaklar bölümünde mevcuttur. Yazılı Kaynaklar ise araştırmanın Kaynakça bölümünde mevcuttur. Araştırma yöre kültürüne hizmet doğrultusunda bir sonraki yapılacak olan araştırmalara yol göstermek amacıyla yapılmıştır.
Özel liselerdeki amatör müzik topluluklarının öğrencilere sosyal kazanımları

Bu çalışmada müziğin farklı tanımları eski gelenekten günümüze sıralanmış, müziğin insanlar üzerinde ne tür etkilerinin olduğu anne karnından itibaren araştırılmıştır. Farklı üniversitelerde yapılan araştırma örnekleri ile anlatılmıştır. Çalıştığım okulda amatör müzik topluluğu olarak sahnelenen müzikal tiyatro örneğinin tanımı yapılıp, öğrencilerin zamanlarını kaliteli geçirmeleri, özgüvenlerinin gelişmesi, kendilerini daha rahat ifade edip girişken birer birey olmaları anket çalışmasıyla incelenmiştir. Lise ve daha sonraki eğitim kurumlarında yapılacak kolektif çalışmaların birlikte uyum, dostluk ve paylaşım niteliklerini geliştirmesi üzerine yapılan uygulama tez çalışmasında ayrıntılarıyla belirtilmiştir.
Instrumentalization of music in the late Ottoman Empire: The case of the Teutonia

Bu çalışma, müziği; siyasi gündemler tarafından yön verilen bir mecra olarak ele almayı amaçlamaktadır. Arşiv belgeleri, hatıratlar, gazeteler, dergiler, seyahatnameler ışığında bu tez, geç Osmanlı İmparatorluğu'nda müziğin siyasi amaçlar uğruna kullanımını gözlemleyebilmek için Osmanlı İmparatorluğu'nda klasik batı müziğinin evrimine odaklanmıştır. Sarayda başlayarak, Batıya erişme emelleri ile saray dışına çıkan klasik batı müziğinin kullanımı, Batılılaşma sürecinin önemli bir parçası olarak değerlendirilmiştir. Tezin ikinci bölümünde, müziğin araçsallaştırılmasının gözlemlenebildiği; başta müzikal faaliyetler olmak üzere Almanlar tarafından düzenlenen, kültürel performanslar incelenmiştir. Her ne kadar pek çok iktisat tarihçisi tarafından Osmanlı İmparatorluğu'nda ekonomik emperyalizm ele alınmışsa da, Alman kültür emperyalizmi oldukça az çalışılmıştır. Bu eksikliği gidermek ve Alman kültür emperyalizmi açısından Osmanlı İmparatorluğu'nun durumuna dair üretilmiş tarih çalışmalarına yeni bir bakış açısı getirmek amacıyla, bu tez 1847'de kurulmuş olan Alman kulübü Teutonia vaka incelemesi yardımıyla Alman kültür emperyalizmini tartışmaktadır. Vaka incelemesinin satır araları, müziğin siyasal amaçlarla araçsallaştırıldığı tezini kanıtlayacaktır.
19. yüzyılda çok seslendirilmiş Türk müziği eserleri

19. YÜZYILDA ÇOK SESLENDİRİLMİŞ TÜRK MÜZİĞİ ESERLERİ '19Yüzyılda Çok Seslendirilmiş Türk Müziği Eserleri' isimli çalışmamız altı bölümden oluşmaktadır. Tezimizde, bu eserleri gün ışığına çıkarma amacı güdülmüş ve söz konusu eserlerin bant kaydı yapılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde; sorunun belirlenmesi, çalışmanın amacı, önemi, kapsamı ve kullanılan yöntemlerle ilgili bilgiler verilmiştir. Yurdumuzdaki müzikte ilk yenileşme hareketlerinin II. Mahmut ile başladığı, ilk Batı müziği öğretiminin Mehterhane'nin kaldırılıp yerine Muzıka-i Humayun'un kurulmasıyla uygulandığı (1826), İtalya'dan getirilen Donizetti ve Guatelli Paşaların Batı müziği eğitimini tam olarak saraya sokmaları, I. Abdülmecit zamamnda müzikteki yenileşme hareketlerinin doruk noktasına ulaştığı ve Muzıka-i Humayun'un önemi ikinci bölümde yer almıştır. Üçüncü bölümde, tezimizde bulunan çok seslendirilmiş Türk Müziği eserlerinin günümüze ulaşmasını sağlayan ve yurdumuzdaki ilk nota yayıncısı olduğunu bildiğimiz Hacı Emin Efendi hakkında bilgi verilmiştir. Ayrıca nota yayıncılığının kısa tarihçesi anlatılmıştır. Dördüncü bölümde, 19. yüzyılda çok seslendirilmiş, 8 tanesi peşrev, bir tanesi ise şarkı formunda yazılmış Türk Müziği eserlerinin makamsal ve armonik analizleri yapılmıştır. Yapılan armoniyle, makamın genel karakterinin uygunluğu, yatay armoninin mi, dikey armoninin mi daha çok kullanıldığı, kullanılan dikey armonide klasik armoni kurallarına uyulup uyulmadığı, piyanistik açıdan hangi noktalara dikkat edildiği incelenmiştir. Beşinci bölümde ise tezimizde bulunan eserlerin piyano için çok seslendirmesini yapan Guatelli Paşa ve Dikran Çuhacıyan'ın, ayrıca söz konusu eserlerin bestecilerinin biyografileri yer almıştır. Altıncı bölümde ise çıkarılan sonuçlar gündeme getirilmiştir. Bu çalışmada konuyla ilgili bilgiler için çeşitli kitaplara başvurulmuş, çeşitli kişilerle görüşülerek alan çalışması da yapılmıştır. Diğer bütün sanat dallarında olduğu gibi belirli bir dönemin müziğinin de, toplumun o dönem içerisinde sergilediği sosyal, ekonomik, kültürel yapı ile ilgili olarak bir takım değişme ve gelişmelere tabi olduğu bir gerçektir. 18. Yüzyıl sonu ve 19. Yüzyıl başında başlayan ıslahat hareketleri ile insanlar politik hayatta fikirlerini söylemeye başlamış, MUbu siyasi yaşamdaki çok seslilik müzikte de kendini göstermiş ve Muzıka-i Hümayun' la sanatın politikadaki karşılığı olmuştur. 19. Yüzyılda çok seslendirilmesi yapılan fakat sanat açısından fazla bir değer taşımayan bu eserlerin Muzıka-i Hümayun döneminde yapılmış olan ilk çok sesli örnekler olması dolayısıyla çok büyük bir önemi vardır. Bu eserler o dönemin diğer çalışmalarına da örnek teşkil etmişlerdir. Donizetti ve Guatelli'nin yetiştirdiği öğrenciler bu geleneği sürdürerek bugün hala keşfedilmemiş olan Osmanlı çok sesli müziğinin ilk temsilcileri olmuşlardır.
Mardin'de dinİ musikİ

Bu çalışmanın konusu, Mardin'de var olan dini musiki kültürüdür. Mardin'de dini musiki kültürünün en önemli unsuru şüphesiz cami musikisidir. Hafız Mehmet Ali Demir, cami musikisi formlarının önemli bir uygulayıcısıdır. Mehmet Ali Demir, aynı zamanda Mardin'deki 'mevlidhanlık' geleneğinin yaşayan son temsilcisidir. Çalışmanın hedefi, bugüne kadar kayıt altına alınmamış dini musiki geleneğini Hafız Mehmet Ali Demir örneğiyle yazılı ortama aktararak kalıcı hale getirmektir. Çalışma, Mardin'deki dini musiki geleneğini, bu gelenek içerisinde Mehmet Ali Demir'in yerini, icralarının geniş bir yelpazesini ve çağdaşlarıyla olan ilişkilerini konu almaktadır. Dolayısıyla araştırmacılar tezde Mehmet Ali Demir'in okuduğu çeşitli formları hem güfte hem de nota üzerinde görerek, onun Mardin dini musikisine kazandırdığı farklı perspektifi müşahede edebileceklerdir. Mehmet Ali Demir'in temsil ettiği geleneği de icra tavrında, eğitim tarzında, yöresel motiflerde tespit etmek mümkün olacaktır.
Yirminci yüzyılda değişen müzik ve gelişen akımlar

Müzik tarihinin hiçbir dönemi, Yirminci Yüzyıl kadar hızlı ve köklü değişikliklere sahne olmamıştır. Bunda, daha önceki yüzyılların büyük bilgi ve deneyim birikiminin rolü yadsınamazsa da, asıl nedeni bu yüzyılın getirdiği olağanüstü ve baş döndürücü değişim rüzgarlarında aramak gerekir. Gerçekten de, teknolojiden sosyal yapıya, bilimden sanata hemen her alanda yenilikçi, yanı sıra sancılı ve zor dönemler adeta birbirleri ile yarış içinde olmuşlar, bu arada temel ve köklü değişimler, kimi zaman insan topluluklarının kolay kabullenemeyeceği ölçüde bir hızla ortaya çıkmışlardır. Bu çalışmada, 'Çağdaş Müzik' olarak adlandırabileceğimiz, ilk örnekleri artık çoksesli batı müziği klasikleri arasına çoktan girmeye başlamış olan Yirminci Yüzyıl Müziği, bu müziğin getirdiği değişiklikler ve başlıca akımları ana çizgileri ile incelenmiştir.
Dokuz zamanlı Rumeli ile Ege yöresi sözlü halk ezgileri arasındaki etkileşim ve sonuçları

İ9 zamanlı Rumeli ve Ege sözlü halk ezgileri arasındaki etkileşim ve sonuçları? konulu çalışma iki yöre halkı arasındaki müzik etkileşimlerini ortaya koymak amacı ile seçilmiştir. Rumeli'de Türk varlığının tarihine, Rumeli Türklerinin kültürünü oluşturan unsurlara, balkan savaşları sırasında Anadolu'ya ve Ege bölgesine yapılan göçlere ve Ege bölgesinin illerine göçün nasıl dağıldığı, Ege halkı ve Ege'ye gelen Rumeli Türklerinin kültürel zenginliğe katkısı anlatılmıştır. Bu çalışmada dokuz zamanlı Rumeli ve Ege ezgilerinin Edebi yönü, karar sesleri, ezgi sonları, donanımları, ses sahası, dizisi, seyri, melodik ve ritmik varyantları incelenmiş, ortak ve farklı özellikler tespit edilmiştir. Bu belirlemeler sonucunda da iki yöre arasında, yukarıda sayılan unsurlar itibariyle farklılıktan çok benzerlikler ortaya çıktığı görülmüştür.
Sivas İmranlılı Ozan İsa koç türkülerinin derlenmesi

Bu çalışmada Sivas ili İmranlı ilçesinde ozanlık geleneğinin yaşayan temsilcilerinden Ozan İsa KOÇ'un eserleri incelenecektir. Sanatçının eserlerinin gelecek kuşaklara doğru bir biçimde ulaştırılması ve ölümsüzleştirilmesi amaçlanmaktadır. Böylece milli kültüre katkı sağlanacağı ve gençliğe rehber olunabileceği düşünülmektedir. Bu çalışma, alan araştırması yöntemi ile yapılmıştır. Araştırma Ozan İsa KOÇ'un kaynak kişi olarak belirttiği notaya alınmamış türkülerden oluşmaktadır. Bu eserler 'Sivas Destanı' adlı albümünde bulunan 14 eserinden ve ayrıca sunduğu 1 türküden oluşmaktadır. Çalışma kapsamında ozanın türküleri derlenerek notaya alınmıştır. Eserler kırık havalar ve uzun havalar türündendir. Çalışmada sonuç olarak Sivas İmranlılı Ozan İsa KOÇ tarafından söylenen eserler kayıt altına alınmış olup; sözleri, hece yapıları, kafiyeleri, makamları, usulleri ve hikayeleri incelenerek tablo halinde sunulmuştur. Daha önce Sivas ili İmranlı yöresinde akademik anlamda bir derleme çalışması yapılmamıştır. Bu anlamda bu çalışma, yörede yürütülen, yüksek lisans tezi olarak yapılmış ilk çalışma olma özelliğini taşımaktadır.
Tanbur Öğretim Yöntemlerinin Pedagojik ve Didaktik Analizleri

Tanbur öğretim yöntemlerinden olan meşk ve metodik sistemin işleyişini pedagojik ve didaktik açıdan içerik analizi yapmanın yanı sıra, bu analizler ışığında bir tanbur öğretim dizini oluşturmayı amaçlayan bu araştırmada, nitel yöntem ve tarama modeli kullanılmıştır. Çalışma, 'Giriş', 'Dört Bölüm', 'Sonuç ve Öneriler', 'Ekler' kısımlarından oluşmaktadır. 'Giriş' kısmında, tanburun genel olarak yapısından, tarihsel süreçteki yapısall değişikliklerinden bahsedilerek günümüze kadar tanbur üzerine yapılan çalışmalar kronolojik olarak değerlendirilmiştir. Bunun yanı sıra, tezin kuramsal çerçevesini oluşturan pedagojik, didaktik, anlatma yöntemi ve gösterip yaptırma yöntemi kavramları ve bunların müzik ile ilişkileri açıklanmıştır. Birinci Bölümde, tanburun tarihçesi ve yapısall özellikleri; tanburun etimolojisi, yapısı, kökeni, perdeleri, tanbur ismiyle anılan çalgılar hakkında bilgiler verilmiştir. İkinci Bölümde; tanburi icracıların hayatı ve musiki çalışmaları ele alınmıştır. Üçüncü Bölümde, çalgı eğitimi açısından tanbur incelenerek geleneksel Türk müziğinde çalgı eğitim yöntemleri, basılı olan tanbur metotları ve basılı olmayan tanbur metotlarının karşılaştırmalı içerik analizi yapılmıştır. Tanbur öğretim süreci ve icra teknikleri hakkında bilgiler verilmiştir. Dördüncü Bölümde ise, Ankara Müzik ve Güzel Sanatlar Üniversitesi'nden iki, Selçuk Üniversitesi Dilek Sabancı Devlet Konservatuvar'ından bir, Ege Üniversitesi Devlet Türk Musikisi Konservatuvarı'ndan üç, Gaziantep Üniversitesi Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı'ndan bir, İstanbul Teknik Üniversitesi Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı'ndan bir, Karadeniz Teknik Üniversitesi Güzel Sanatlar Bölümü'nden bir, Kocaeli Üniversitesi Devlet Konservatuvarı'ndan bir, Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Devlet Konservatuvarı'ndan bir olmak üzere on bir akademisyen ile görüşülmüştür. Bunun yanı sıra Cumhurbaşkanlığı Klasik Türk Müziği Korosu'ndan iki, İstanbul Devlet Türk Müziği Araştırma ve Uygulama Topluluğu'ndan bir, T. C Kültür ve Turizm Bakanlığı Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğü İstanbul Tarihi Türk Müziği Topluluğu'ndan bir, İstanbul Devlet Türk Müziği Topluluğu'ndan bir, İzmir Devlet Klasik Türk Müziği Korosu'ndan bir, İstanbul Üniversitesi Osmanlı Dönemi Müziği Uygulama ve Araştırma Merkezi'nden bir, TRT Ankara Radyosu'ndan iki, İstanbul Küçükçekmece Belediyesi'nden bir olmak üzere on bir tanbur sanatçısı ve üç tanbur metot yazarı ile görüşülerek, toplamda yirmi dört kişiye yarı yapılandırılmış görüşme tekniği uygulanmıştır. Murat Aydemir, tanbur sanatçısı ve metot yazarı olarak iki şekilde değerlendirilmiştir. Bu görüşmeler sonucunda, meşk ve metodik sistemlerin içerik analizi yapılmıştır. Sonuç kısmında ise; tüm bölümlerden elde edilen veriler ışığında, pedagojik ve didaktik açıdan tanbur öğretim dizininin değerlendirilmesi yapılmıştır.
Eğlence sektörü müzisyenliğine toplumsal bakış

KAYA, Ümit Uğur, 'EĞLENCE SEKTÖRÜ MÜZİSYENLİĞİNE TOPLUMSAL BAKIŞ', Yüksek Lisans Tezi, Malatya, 2015. Bu araştırma, eğlence sektörü müzisyenlerine yönelik toplumsal bakışı tespit etmek amacıyla hazırlanmıştır. Mevcut durumu ortaya koymayı hedeflemesi bakımından araştırmanın betimsel bir nitelik taşıdığı söylenebilir. Konu hakkındaki temel bilimsel veriler dijital ve yazılı kaynak taraması ile elde edilmiştir. Bireylerin konu ile düşüncelerine yönelik verilerin toplanmasında ise anket tekniğinden faydalanılmıştır. Araştırmanın evrenini Malatya ilinde farklı sosyo-kültürel ve ekonomik yaşam düzeylerinde yaşayan farklı yaşlarda ve cinslerdeki bireyler, örneklemini ise rastlamsal yöntemle belirlenen ve anket uygulaması yapılan 750 örneklem oluşturmaktadır. Araştırmada eğlence sektörü müzisyenlerinin toplumdaki bireyler arasında saygın bir yer edinmelerinde aldıkları mesleki eğitimin niteliği ve derecesinin, mesleki kazançlarının miktarının, mesleki beceri ve performans seviyesinin önemli olduğu ulaşılan sonuçlardan bazılarıdır.
J. S. Bach'ın BMW 1003 numaralı Solo Keman Sonatı'na farklı stilistik yaklaşımlar üzerine karşılaştırmalı bir performans analizi

Konser programlarında 'yeni' müziğin 'eski' müziklere nazaran pek az yer aldığı günümüzde, bir konsept olarak eski müzik yorumculuğu git gide daha çok rağbet gören bir olguya dönüşmektedir. Ses kayıt teknolojileri öncesi, başka çağların ruhuna hitaben yazılıp çalınmış bu müziklerin birçoğunun nasıl yorumlanacağını salt yazılı notaya bakarak çıkarsamak her zaman mümkün görünmemektedir. Bir müziğin ilk yazıldığı ve çalındığı tarihle günümüz arasında geçen süre ne kadar uzunsa, o müziğin yorumlanma biçiminin de o kadar değişime uğradığını söylemek mümkündür. Aynı sebeplerle, ses kayıt teknolojilerinin de gelişmesiyle bestecinin istek ve niyetlerine sadık bir yorumculuk arayışıyla başlayan 'eski müziği canlandırma' girişimlerinde dahi yorum anlayışının değişikliğe uğradığını gözlemlemek mümkün olmuştur. Bu bağlamda yapılan çalışmada, 'eski müzik yorumculuğu' olarak ortaya çıkan stilistik yaklaşımın tarihsel, sosyo-kültürel ve teorik altyapısı sunulmuş, eski müzik yorumunun tarihsel süreçte geçirdiği değişimler ve günümüzdeki rolü, ses kayıtlarının sağladığı kantitatif veriler ışığında, yorumları ödül almış üç kemancı tarafından seslendirilen J. S. Bach'ın BWV 1003 La minör Solo Keman Sonatı'nın odağa alındığı bir analizle değerlendirilmiştir.