turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ebeveyn okuma inancı ile 60-72 aylık çocukların dil becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

İnsan hayatının ilk altı yılında en yakın çevresel etki olan ebeveynlerinin desteği ile büyük oranda tamamlanan dil becerilerinin gelişimi ve buna bağlı iletişimin yeterli düzeyde olması, çocukluk çağından itibaren bireylerin özgüven gelişimi ve akademik başarı açısından önem arz etmektedir. Bu çerçevede konuyla ilgili yapılan çalışmalar bireylerin yaşamlarını daha verimli geçirebilmesi açısından büyük faydalar sağlayacaktır. Bu doğrultuda bu çalışmanın amacı, 60-72 aylık çocukların dil becerileri ile ebeveynlerinin okuma inançları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın değişkenlerini oluşturan kavramlar hakkında yerli ve yabancı literatür taraması yapılarak kuramsal alt yapı ortaya konmuştur. Araştırmada veri toplama araçları olarak, çocuklar ve aileleri hakkında bilgi almak amacıyla ' Genel Bilgi Formu', 60-72 aylık çocukların dil becerilerini tespit etmek için, Uyanık ve Kandır (2014) tarafından Türkçe'ye uyarlanan K-EADBAT ve araştırma kapsamındaki çocukların ebeveynlerinin kitap okuma süreci ve amaçları ile ilgili inançlarını belirlemek amacıyla Şimşek Çetin, Bay ve Alisinanoğlu (2014) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 'Ebeveyn Okuma İnançları Ölçeği' kullanılmıştır. İlişkisel tarama modelindeki araştırmanın evrenini 2019- 2020 eğitim öğretim yılında Afyonkarahisar merkez anaokulları ve anasınıfları okul öncesi eğitim kurumlarında eğitime devam eden 60-72 aylık çocuklar oluşturmaktadır. Evrenden tesadüfi olarak seçilen, araştırmaya katılmaya gönüllü toplam 478 çocuk ve ebeveynleri değerlendirmeye alınmıştır. Katılımcıların testlerden elde edilen puanların hesaplamalarında, ortalama, mod, medyan gibi betimsel istatistiklerle beraber, Pearson Korelasyon analizi ve basit doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda, ebeveynlerin okuma inançlarının yüksek düzeyde olduğu ancak çocukların alıcı dil becerilerinin ortalamanın üzerinde, ifade edici dil becerilerinin ortalamanın altında ve toplam dil becerilerinin ise ortalama düzeyinde olduğu belirlenmiştir. Ebeveyn okuma inancı ile çocukların dil becerileri arasında cinsiyet, kardeş sayısı, okulda devam süresi gruplarına göre anlamlı bir ilişki olduğu ve ebeveyn okuma inancının 60-72 aylık çocukların alıcı, ifade edici ve toplam dil becerilerinin düşük düzeyde yordayıcısı olduğu tespit edilmiştir.
The childhood imagery in the poetry of William Blake and William Wordsworth

Bu tezin amacı, William Blake ve William Wordsworth şiirlerinde çocuk imgesini tarihsel ve kuramsal çerçevede tartışmaktır. Tezin başlangıç noktası çocuk imgesi kavramının romantik algıyla bağlantısını incelemektir. Çocuk imgesinin kavramsal analizi adı geçen iki Romantik şairin bu kavramı hayal gücünün kaynağı şeklinde ifade ettiğini ortaya koymaktadır. Çocuk imgesi, William Blake'in Songs of Innocence and of Experience başlıklı eserinden seçilen şiirlerine ve William Wordsworth'ün Intimations of Immortality from Recollections of Early Childhood ve The Prelude eserlerine göndermeler yaparak Jung'un çocuk arketipi kuramı açısından ele alınmaktadır. Birinci bölümde, Romantik dönemin sosyal, tarihsel gelişimi ve Romantik şiirde çocuk imgesi kavramları incelenmektedir. Jung'un kolektif bilinçdışı ve çocuk arketipi kuramlarının William Blake ve William Wordsworth'ün şiirlerinde nasıl yansıtıldığı analiz edilmektedir. Tezin ikinci bölümü, William Blake şiirlerinde çocuk imgesini ve bu imgenin bir bütünleşme ve hayal gücü kaynağına dönüşümünü incelemektedir. William Blake, çocuk imgesini masumiyet ve deneyim gibi birbirine zıt iki kavram açısından ele almaktadır. Üçüncü bölümde William Wordsworth'ün Intimations of Immortality from Recollections of Early Childhood başlıklı eserinde çocuk imgesi ve ölümsüzlük kavramını nasıl ifade ettiği üzerinde durulmaktadır. Bu bölümde ayrıca Wordsworth'ün The Prelude eserinde çocuk imgesi ve insan zihninin gelişimi arasındaki ilişki üzerinde durulmaktadır. Sonuç kısmında, William Blake ve William Wordsworth'ün şiirlerinde çocuk imgesini ele alış biçimleri arasındaki farklılıklar ve benzerlikler ortaya konmaktadır. Jung'un kuramı ışığında çalışılan bu tezde çocuk imgesinin ilham, hayal gücü ve bütünleşme kaynağı olarak söz konusu şairler ve eserlerinde önemli bir yeri olduğu sonucuna varılmıştır.
Şükrü Erbaş şiirinde çocuk ve çocukluk kavramı üzerine bir araştırma

Şükrü Erbaş, modern Türk şiirinin özgün ve üretken şairlerindendir. Bu çalışma Şükrü Erbaş şiirinde 'çocuk' ve 'çocukluk' kavramlarını ilişkilendirildiği konularla birlikte geniş çerçevede irdeleme ve yorumlama amacı taşımaktadır. Sanatçının şiirlerinin 'çocuk' kavramı yönünden zengin olması böyle bir çalışma yapmaya zemin hazırlamış ve bu zengin konular çalışmamıza çok yönlü bakma imkanı tanımıştır. Şükrü Erbaş şiirine, tematik özellikleri açısından bakıldığında insana özgü tüm hallerin psikolojik bir arka planın ve yöneliminin yansıması olarak öne çıkan ana temalar ve 'çocuk' kavramı arasında bağlantı kurulmuştur. Çalışma, Şükrü Erbaş'ın şiirlerinde çocuğa bakışını yakalamaya, 'çocuk-çocukluk' kavramını işleyiş tarzını ele alarak bu iki önemli kavramın tema ve imge olarak şiirlerinin içerisinde ulaştığı mana derinliğini ve çağrışım gücünü tespit etmeye yöneliktir. Şairin ilgili şiirleri farklı bakış açılarıyla bir bütünlük içinde analiz edilmiş ve sonuca ulaşılmıştır.
İlkokul öğrencilerinin ve annelerinin yeme davranışı arasındaki ilişkinin çocuklarda kilo problemi üzerine etkisi

Bu çalışma annelerin yeme davranışı ile çocukların yeme davranışları arasındaki ilişkiyi açıklayıp, çocukluk çağı kilo problemleri üzerine etkisini değerlendirmek amacıyla tanımlayıcı ve kesitsel tipte, Haziran 2018- Kasım 2018 tarihleri arasında Silifke İlçe Sağlık Müdürlüğü Obezite Polikliniğine başvuran ve araştırmaya katılmayı kabul eden, ilkokul 1,2, 3 ve 4. sınıftaki 210 öğrenci ve anneleriyle gerçekleştirilmiştir. Sosyodemografik bilgiler, Çocuklarda Yeme Davranışı ve Hollanda Yeme Davranışı ölçeklerinden oluşan anket annelerle yüz yüze görüşülerek doldurulmuş ve öğrencilerle annelerinin boy-kilo ölçümleri alınmıştır. Öğrencilerin ölçüm sonuçları WHO Anthroplus programına girilerek normal, fazla kilolu ve obez olarak üç gruba ayrılmıştır. Çalışmamıza katılan öğrencilerin %51,9'u kız, %48,1'i erkektir. Annelerle çocuklarının beden kitle indeksi arasında pozitif ilişki saptanmıştır. Çocukların kilo durumu annelerin çocuklarının kilosunu nasıl bulduğuna bağlıdır (p<0,05). Çocuklarda gıda hevesliliği, gıdadan keyif alma, duygusal aşırı yeme, içme tutkusu ve yemek seçiliği puanları beden kitle indeksi arttıkça artarken, tokluk hevesliği, yavaş yeme puanları beden kitle indeksi arttıkça azalmaktadır (p<0,05). Annelerdeki duygusal yemenin çocuklardaki duygusal az- aşırı yeme, gıda hevesliliği, gıdadan keyif alma ve içme tutkusu davranışı üzerinde pozitif yönlü etkisi olduğu görülmüştür. Annelerde dışsal yemenin normal kilolu çocuklarda gıda hevesliliği, duygusal az-aşırı yeme davranışları; annelerde kısıtlayıcı yemenin normal kilolu çocuklarda tokluk hevesliliği davranışıyla pozitif yönlü ilişki görülmüştür. Annelerde duygusal yeme davranışıyla fazla kilolu çocuklarda içme tutkusu ve duygusal az-aşırı yeme arasında pozitif, annelerde dışsal yeme davranışıyla fazla kilolu çocuklarda tokluk hevesliliği, yavaş yeme ve duygusal az yeme arasında pozitif, yemek seçiciliğiyle negatif yönde ilişki olduğu görülmüştür. Araştırmamıza göre ilkokul öğrencileriyle annelerinin yeme davranışlarının beden kitle indeksini etkilediği ve yeme davranışları arasındaki ilişkinin çocuklarda kilo problemi üzerine etkisinin olduğu görülmüş olup bu etkiyi daha net görebilmek ve değerlendirebilmek için daha kapsamlı ve uzunlamasına çalışmalar yapılması gerekmektedir.
Anasınıfına devam eden çocukların problem çözme becerileri ile anne-baba tutumlarının incelenmesi

Bu araştırma, anasınıfına devam eden çocukların problem çözme becerilerini ve anne-baba tutumlarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. 2015- 2016 eğitim öğretim yılında Çorum il merkezinde Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı olan ilkokulların anasınıflarına devam eden, normal gelişim gösteren 228 çocuk (110 kız, 118 erkek) ile bu çocukların anne-babaları bu araştırmanın çalışma grubunu oluşturmaktadır. Anne ve babası birlikte yaşayan ve araştırmaya gönüllü olarak katılan çocuklar ile anne-babaları çalışma grubuna dahil edilmiştir. Araştırmada, çocuklar ve anne-babaları ile ilgili demografik bilgileri elde etmek için araştırmacı tarafından hazırlanan Genel Bilgi Formu, çocuklarda problem çözme becerilerini belirlemek amacıyla Oğuz ve Köksal Akyol (2015) tarafından geliştirilen Çocuk İçin Problem Çözme Becerisi Ölçeği ve anne-baba tutumlarını belirlemek amacıyla Karabulut Demir ve Şendil (2008) tarafından geliştirilen Ebeveyn Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde t-testi ve tek faktörlü ANOVA kullanılmıştır. Önemli çıkan sonuçlarda farklılığın hangi gruplar arasında olduğunu belirlemek amacıyla Post Hoc Tukey HSD ve Scheffe testleri uygulanmıştır. Çocukların problem çözme becerileri ile anne-babaların ebeveyn tutumları arasında ve annelerin ebeveyn tutumları ile babaların ebeveyn tutumları arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla 'Pearson Korelasyon Katsayısı Önemlilik Testi' kullanılmıştır. Araştırma sonucunda çocuğun cinsiyetinin, doğum sırasının, kardeş sayısının, okul öncesi eğitim alma süresinin, anne-baba öğrenim düzeyinin, annenin çalışma durumunun anasınıfına devam eden çocukların problem çözme becerileri üzerinde anlamlı bir farklılığa neden olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Anasınıfına devam eden çocukların problem çözme becerileri ile anne-baba yaş grubu arasında anlamlı bir ilişki olmadığı belirlenmiştir (p>0,05). Çocuğun doğum sırası, kardeş sayısı, okul öncesi eğitim aldığı süre, anne-baba yaş grubu, anne-baba öğrenim düzeyi ve anne çalışma durumunun anne-baba tutumları üzerinde anlamlı bir farklılık yarattığı görülmüştür (p<0,05). Çocuğun cinsiyetinin anne-baba tutumlarında etkili olmadığı sonucuna ulaşılmıştır (p>0,05). Yapılan korelasyon katsayısı önemlilik testi sonucunda çocukların problem çözme becerileri ile anne-baba tutumları ve anne tutumları ile baba tutumları arasındaki ilişki istatistiksel açıdan önemli bulunmuştur.
Akut lenfoblastik lösemili çocuklarda VEGF-A, MMP-2, MMP-9, TIMP-1 ve TIMP-2 genlerinin ekspresyon ve metilasyon düzeylerindeki değişikliklerin incelenmesi

Akut lenfoblastik lösemi, lenfositik progenitörlerin malign hastalığı olup tek bir B ya da T hücre klonundan köken alır. Blastik hücrelerin kemik iliğinde birikimi ve çoğalması kemik iliği baskılanmasına neden olur ve hastalık tablosu ortaya çıkar. VEGF-A, TIMP-1, TIMP-2, MMP- 2 ve MMP- 9 genleri solid tümörlerde hastalığın invazyon ve metastazı ile ilişkilendirilmiş ancak hematolojik kanserlerin etiyolojisine etkileri tam olarak bilinmemektedir. Çalışmamızda, Çukurova Üniversitesi, Pediatrik Onkoloji Bilim Dalı'nda ALL tanısı almış 26 hasta ile bu hastalara yaş ve cinsiyet açısından uygun olan sağlıklı ve ailesinde kanser öyküsü olmayan 26 kontrol dahil edildi. Hastalarda vasküler endotelyal büyüme faktörü-A, matriks metalloproteinaz- 2 (MMP-2), matriks metalloproteinaz- 9 (MMP-9), doku inhibitörü matriks metalloproteinaz- 1 (TIMP-1) ve doku inhibitörü matriks metalloproteinaz- 2 (TIMP-2) genlerinin ifadesi ile metilasyon düzeyi RT-PCR yöntemi ile tarandı. İnceleme sonucunda; VEGF-A, TIMP-1, TIMP-2, MMP- 2 ve MMP- 9 genlerinin ifadeleri hasta ile kontrol grubu karşılaştırıldığında; VEGF-A (p<0,05), TIMP- 1 (p<0,05), MMP- 2 (p<0,05) ve MMP- 9 (p<0,05) genleri için anlamlı bir fark saptanırken, TIMP- 2 (p>0,05) geninin anlamlı olmadığı tespit edildi. VEGF-A, TIMP-2, MMP- 2 ve MMP- 9 genlerinin metilasyon yüzdesi hasta ile kontrol grubu arasında karşılaştırıldığında; VEGF-A (p<0,05), TIMP- 2 (p<0,05), MMP- 2 (p<0,05) ve MMP- 9 (p<0,05) genleri için anlamlı bir farkın olduğu saptandı. Çalışmamızda, hastaların yaş, lökosit, hemoglobin, trombosit, CD yüzey antijenleri, metilentetrahidrofolat redüktaz geni polimorfizmi ve sınıflandırma ölçütleri de istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Sonuç olarak çalışmamızda hasta grubumuzda tanı anında VEGF-A, TIMP-1, TIMP-2, MMP- 2 ve MMP- 9 genlerinin ifadeleri ve metilasyon değerlerinin ALL hastalığının tanısında önemli olabileceği, hastalığın takibinde nüks ve mortalite için araştırılması gereken hedef genler olabileceği iler sürülebilir.
Osmanlı İmparatorluk dönemi Türk çocuk giysileri üzerine bir araştırma

Tüm toplumlar için çocuğun şüphesiz ayrı bir yeri ve önemi vardır. Osmanlı sarayında ve Türk ailesinde de çocuk en kıymetli ve en önemli varlıklardan biri olmuştur. Türk çocuk giysileri ile ilgili yapılan araştırmaların ise, bu zenginlikte, yeterli sayıda ve konuya açıklık getirecek nitelikte olmadığı tespit edilmiştir. Bu çalışmada; Türk giyim kuşam kültüründe önemli bir yeri olan çocuk giysileri 'Osmanlı İmparatorluk Dönemi Türk Çocuk Giysileri' başlığı altında, çocuklar tarafından kullanılmış olan giysiler tespit edilerek, çeşitli özellikleri giyim alanı disiplininin gerektirdiği sistematik ve estetik yaklaşımla sanat değerleri ve çeşitli özellikleri açısından bir bütünlük içerisinde incelenmiştir. Öte yandan bu giysilerin özelliklerinden yola çıkarak; moda ve hazır giyim sektöründe çalışan tasarımcılara esin kaynağı oluşturacak verilerin elde edilmesi ve sunulması amaç edinilmiştir. Tüm bu düşüncelerle; Osmanlı İmparatorluk Dönemine ait olduğu belirlenen, ülkemizin çeşitli müze ve kolleksiyonlarındaki 86 parça çocuk giysisi örneği araştırma kapsamına alınmıştır. Beş bölümde tamamlanan araştırmanın birinci bölümünde giyinmenin insan açısından gerekliliği ile moda ve hazır giyim sektöründe tasarımın önemi, ülke ekonomisindeki yeri ve kültür varlıklarımızın bunlara etkileri üzerinde durularak; çalışmanın tanımı, amacı ve önemi belirlenmiştir. İkinci bölümde; moda ve giysi modasının tanımı, modanın etkileri, ülkemizdeki hazır giyim sektörü ve çocuk giysileri hakkında genel bilgiler verilmiştir. Türklerde çocuğa verilen önem anlatılarakçocuk giysilerinin tarihsel gelişimi şekillerle desteklenmiş ve konu ile ilgili araştırmaların bazıları açıklanmıştır. Üçüncü bölümde; araştırmada kullanılan materyal ve yöntem açıklanmıştır. Dördüncü bölümde; araştırma kapsamına alınan 86 parça çocuk giysisinin gözlem fişleri yolu ile elde edilen verileri tablolar halinde düzenlenerek gerekli istatistik analizler ile elde edilen sonuçlar tartışılmış ve yorumlanmıştır. Son bölümde; elde edilen bulgulara bağlı olarak ulaşılan sonuçlar ortaya konulmuş ve günümüz hazır giyim sektörüne yararlı olacağı düşünülen bazı öneriler getirilmiştir. Ek-A' da ise Ek-B Gözlem Fişlerinden yer alanılarak hazırlanan ; giysilerin fotoğraflarının, teknik çizimlerinin, 1/5 oranında küçültülmüş kalıp çizimlerinin, kumaş, renk, model, ölçü, dikiş, dikim ve süsleme özelliklerinin yer aldığı katalog sunulmuştur.
TRALL BFM 2000 pprotokolü ile tedavi edilen akut lenfoblastik lösemi tanılı olgularda metilentetrahidrofolat redüktaz geni C677T ve A1298C polimorfizmlerinin tedavi üzerine etkilerinin araştırılması

Akut lösemiler, çocukluk çağının en sık görülen maliyn hastalığıdır. Lösemilerin %75-85'ini akut lenfoblastik lösemi oluşturur. Tedavi protokollerinde kullanılan, antimetabolit ve antifolat olan metotreksat, dihidrofolat redüktaz enzimini inhibe ederek folik asidin tetrahidrofolik aside dönüşümünü engeller. Tetrahidrofolatın azalması sonrasında gelişen olaylarla deoksiribonükleik asit ve ribonükleik asit sentezi inhibe olur. Bu metabolik yollar üzerindeki etkileşimleri ile MTX'in toksik etkileri ortaya çıkmaktadır. Metilentetrahidrofolat redüktaz enzimi de aynı metabolik yolakta görev yapmakta olup herhangi bir mutasyon sebebiyle aktivitesinin azalması MTX'in neden olduğu toksisitenin artışından sorumlu tutulmaktadır. Çalışmamızın amacı, ALL'li pediatrik olgularda MTHFR geni C677T ve A1298C polimorfizmlerinin varlığında, tedaviyi etkileyecek hematolojik ve hepatik toksisite sıklığında artış olup olmadığını araştırmaktır. Çalışmaya ALL tanısı konulmuş ve TRALL BFM 2000 protokolü ile tedavi edilen 39 olgu alındı. Metilentetrahidrofolat redüktaz geni C677T ve A1298C polimorfizmleri çalışılan olgular 6 ay süreli indüksiyon-konsolidasyon tedavisi ve bunu izleyen 3 aylık idame tedavisi süresince izlendi. Belirli aralıklarla National Cancer Institute kriterlerine göre hepatotoksisite ve hematolojik toksisiteyle birlikte transfüzyon sayıları ve tedavideki gecikme süreleri saptandı. Takip dönemlerinde ağır toksisite gelişen olguların oranı, tedavideki toplam gecikme günü, eritrosit ve trombosit süspansiyonu transfüzyon sayıları, C677T ve A1298C polimorfizmini taşıyan ve taşımayan gruplarda benzer bulundu. Ayrıca her iki polimorfizmi birlikte taşıyan olgularla herhangi bir mutasyonu bulunmayan ya da sadece bir polimorfizm taşıyan grup arasında da fark yoktu. Sonuç olarak ALL'li olgularda, MTHFR geninde C677T ve A1298C polimorfizmlerinin varlığında, tedavi sırasında gözlenen hematolojik ve hepatik toksisitenin artmadığı ve tedavide aksama olmadığı kanaatine varıldı.
İşeme disfonksiyonu olan çocuklarda tedavi planlanmasında urotelyal nerve growth faktör düzeyi ve mesane duvar kalınlığı ölçümünün katkısı

'İşeme disfonksiyonu olan çocuklarda tedavi planlanmasında U-NGF faktör düzeyi ve mesane duvar kalınlığı ölçümünün katkısı'Amaç: Biz bu çalışmada işeme disfonksiyonu olan çocukların tedavisinde idrardaki sinir büyüme faktörü seviyeleri ve mesane duvar kalınlığı ölçümü sonucunda elde edilen değerleri kullanarak klinik olarak yararlı tanı aracı elde etmek ve bu çocukların tedaviye yanıtı ve takibinde prognozu öngörmeyi, özellikle işeme disfonksiyonlu hastalarda ayırıcı tanıda yardımcı olabilecek eşik bir değer bulmayı ve U-NGF'nin bu hastaların tanı ve tedaviye yanıtında bir belirteç olarak kullanılabilmesini amaçladık. Gereç ve Yöntem: Ankara Üniversitesi Çocuk Üroloji Bilim Dalı'nda Aralık 2015 ve Eylül 2016 tarihleri arasında ilk kez idrar kaçırma tanısı alan 6-16 yaş arasındaki 40 çocuk hasta çalışmaya alındı. Hastalar üç gruba bölündü. Birinci gruba nonmonosemptomatik enurezis tanısı alan hastalar, ikinci gruba birinci gruptaki işeme önerilerinden fayda görmeyen hastalar, üçüncü gruba ise işeme disfonksiyonu olmayan sağlıklı hastalar dahil edildi. Tüm hastalara tedavi öncesi USG ile mesane duvar kalınlığı ölçümü, işeme sonrası rezidü idrar miktarı, mesane kapasitesi, idrar U-NGF düzeyi, NGF/Kre oranı bakıldı ve İBSS formu dolduruldu. Ardından tüm hastalara işeme önerileri verildi. 4 hafta sonra tüm çocuklarda başlangıçta yapılan tüm tetkikler tekrar yapıldı. 22 hastanın hem klinik olarak, hem de tetkiklerinde iyileşme olduğu görüldü ve işeme önerilerine devam edildi. 18 hastanın klinik ve yapılan tetkikler sonucunda fayda görmediği kanıtlandı ve antikolinerjik ilaç verilerek 4 hafta sonra yani 8'ci haftada başlangıçta yapılan tüm işlemler tekrarlandı. NME tanısı konulan 40 çocuk hasta (12 erkek, 28 kız) ve benzer yaş ve cinsiyet dağılımına sahip 15 sağlıklı (7 erkek, 8 kız) kontrol bireyi alındı. Gruplar arasında cinsiyet açısından istatistiksel farklılık saptanmadı (p>0.05). Çalışmamızdaki işeme önerilerinden fayda gören, 22 hastanın Üroterapi öncesi ve sonrası mesane duvar kalınlığı, işeme sonrası kalan rezidü idrar miktarı, idrar U-NGF düzeyi, mesane kapasitesi ve idrar NGF/Kre oranının Üroterapi öncesi ve sonrası değerleri kontrol grubuyla istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Mesane kapasitesi dışında diğer kriterler istatistiksel olarak anlamlı çıktı. NME'li hastaların tanısı için, sağlıklı kontrol grubu ile karşılaştırılarak, U-NGF, NGF/Kre, Mesane duvar kalınlığı oranı kullanılarak tanısal birleşik değer bulunabilmesi için ROC analizi yapıldığında her üç kriter için %100 spesifite elde edildi ve sensitivite için fark saptanmadı. Sonuç: Sonuç olarak çalışmamızda NME'li çocuklarda sinir büyüme faktörü olan idrar U-NGF düzeyi ve NGF/Kre oranlarının oldukça güvenilir ve duyarlı belirteçler olduğu görülmüştür. Ayrıca bu çocukların tanı, tedavi, tedaviye yanıtı ve izleminde mesane duvar kalınlığı, idrar U-NGF ve NGF/Kre oranı korelasyonunun büyük rolü olduğu düşünülmektedir.
Çocukluk çağı gastroduodenal patolojilerinde helicobacter pylori enfeksiyonlarının epidemiyolojik özellikleri

Amaç: Bu çalışmada Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Gastroenteroloji Polikliniği'ne dispeptik yakınmalarla başvuran hastalarda H. pylori enfeksiyonunun sıklığını bulmak ve genotip düzeyinde epidemiyolojik özelliklerini tespit edip, virulans faktörlerinin dağılımını, aile içi geçişinin önemini, ayrıca makrolid ve kinolon grubu antibiyotiklere direnç dağılımını göstermek amaçlanmıştır. Materyal Metod: Bu çalışmaya 13 Şubat 2015- 1 Aralık 2016 tarihleri arasında dispeptik yakınmalarla başvuran 110 olgu alınmıştır. H. pylori pozitifliği tespit edilen olgulardan dispeptik yakınması olan ve üst gastrointestinal sistem endoskopisi erişkin gastroenteroloji tarafından yapılan 7 ebebeynde çalışmaya dahil edilmiştir. Gastrik biyopsi materyalinden H. pylori, histopatoloji, kültür ve glmM-PCR yöntemleri ile araştırılmıştır. PCR pozitif örneklerde vacA, cagA ve cagE genleri yine PCR ile araştırılmış, ayrıca kültürde izole edilen H. pylori suşlarının klaritromisin ve levofloksasin dirençlerini belirlemek için E-testi yapılmıştır. PCR-RFLP yöntemi ile de klaritromisin direncinden sorumlu tutulan A2142G ve A2143G nokta mutasyonları araştırılmıştır. H. pylori suşlarının olguların kliniklerine etkisi araştırılmış ve aile içi H. pylori geçişinin etkisi değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmada, 110 çocuk hastanın 30'unda (%27,3) H. pylori pozitif olarak saptandı. Olguların yaş ortalaması 12,2 4, 39 (3-18 yaş) idi. % 65 ,5'i kız, % 34 ,5'i erkek idi. H. pylori pozitif hasta örneklerinin % 40'ında vacAs1, % 56 ,6'sında vacAs2, % 36 ,7'sinde cagA, % 23,3' ünde ise cagE pozitif idi. Olguların % 6 ,6'sında vacAs1+cagE birlikteliği, % 16 ,6'sında vacAs1+cagA+cagE birlikteliği ve yine %16,6'sında vacAs2+cagA birlikteliği saptandı. Çalışmamızda klinik bulgular ile H. pylori suşları arasında anlamlı ilişki saptanmadı. Kültürde H. pylori üretilebilen hastalardan sadece bir hastada (% 4,3) levoflaksasin direnci tespit edildi. Bu hastada genetik A2142G ve A2143G genetik mutasyonlarının her ikisi de pozitif olarak bulundu. Hastaların 8'inde (% 34,7) klaritromisin direnci saptandı. A2142G mutasyonu pozitif saptananların tamamında, A2143G mutasyonu pozitif saptananların ise % 55'inde klaritromisin direnci gözlendi. Çalışmaya katılan çocukların ebeveynlerinde saptanan H. pylori ile suşları ile çocuklardaki H. pylori suşları birbilerinden farklı saptandı. Sonuç: H. pylori enfeksiyonu dispeptik yakınmaları olan çocukların yaklaşık üçte birinde pozitif saptanmıştır. Dispeptik yakınmalar ile başvuran çocuklarda ağırlıklı genotipin vacAs 2 olduğu gözlenmiştir. Genetik mutasyonlardan A2142G ve A2143G genetik mutasyonlardan en az birine sahip olmak bile antibiyotiklere direnç potansiyeli taşımaktadır. Çocuklarda H. pylori standart üçlü tedavisinde kullanılan klaritromisine karşı yüksek oranda direnç saptanmıştır