turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tunceli yöresindeki eski Türk inançlarının izleri

Kadim bir geçmişşe sahip eski Türk inanışları, Türk kültürünün ve medeniyetinin en önemli kaynaklarındandır. Eski Türk inanışları geçmişş zamandan günümüze kadar, değişen zaman, mekan ve kültürel etkileşimlere rağmen izlerini yaşatmaktadır. Özellikle Anadolu toplumunun dini ve sosyal yaşantısı içerisinde eski Türk inançlarının ve kültürünün izlerini görmek mümkündür. Bu doğrultuda yaptığımız çalışma, Tunceli yöresindeki dini ve sosyal hayatı inceleyerek, kadim inançların İslam'la harmanlanarak günümüze kadar nasıl devam ettiği sorusunun cevabını ve eski Türk inançlarının Tunceli yöresindeki yansımalarını ortaya koymaktadır. Bu maksatla tezimizin birinci bölümünde eski Türk dini ve bu din içerisinde bulunan yer-su, ağaç, ateş, dağ, su, kurban kültleri incelenmiş, bu kültlerin günümüzdeki yansımalarına değinilmiştir. İkinci bölümde; yörede baskın olan Alevilik/Kızılbaşlık ve Alevilik/Kızılbaşlığın Tunceli yöresindeki görünümü, önemli dini ve kültürel günler, Hızır kültü, yörede yaşayan eski Türk kültür motiflerinden mezar taşı ve balbal geleneği, dağ keçisi/geyik kültü ele alınmıştır. Üçüncü Bölümde Tunceli yöresinde eski Türk inançlarının yansımalarının somut olarak görüldüğü kutsal ziyaret mekanları, türbeler ve bir takım inançsal mekanlar incelenmiş, bu mekanlardaki ibadet pratikleri ve ritüeller gözlemlenmiş, buralarda yaşamaya devam eden eski Türk inanç motifleri tespit edilmiştir. Dördüncü ve son bölümde ise geçiş dönemleri kapsamında, doğum, sünnet, kirvelik, evlilik, musahiplik ve ölüm ile ilgili inanışlar, gelenekler ve ritüeller ele alınıp, eski Türk inancı ve kültürünün yansımaları ortaya koyulmaya çalışılmıştır.
Türk halk oyunlarında tür sorunu

Bu çalışmada Türk Halk Oyunlarında Tür Sorunu ele alınmış, şimdiye kadar ortaya koyulan türler incelenmiş, bu türlerin yanlışlıkları ve eksiklikleri saptanıp, yeni bir tür sınıflaması yapılmaya çalışılmıştır. Ayrıca bazı terim ve isimlendirmelerle yeni oluşturulan tür çalışması anlatılmaya çalışılmıştır. Girişten sonraki ilk bölümde, oyun, dans ve halk oyunları kavramları ele alınmış, ikinci bölümde, türün oluşumundaki etkenler incelenmiştir. Üçüncü bölümde, bugüne kadar ortaya koyulan türler ve bu konu hakkındaki bazı görüşlere yer verilerek yeni ve özgün bir tür çalışması ortaya koyulmaya çalışılmıştır.
Geçmişten günümüze Nallıhan folklorü

Bu tezimde amacım geçmişşten günümüze kadar pek çok değeri bünyesinde bulunan Nallıhan'ı daha derinden tanımak ve ayrıca Nallıhan'ın var olan potansiyelini ortaya çıkarıp, ilçenin sadece Nallıhanlılar tarafından değil pek çok kişi tarafından tanınmasını sağlamaktır. Yapmış olduğum tezimde Nallıhan'ın coğrafi konumunda İpek Yolu'nun önemine, İpek Yolu'nun ekonomik getirisinin yanında bir diğer işlevi olan İpek İğne Oyalarına ve bu oyaların Nallıhanlı pek çok hanım için aile ekonomisine destek anlamına geldiğine değinilmiştir. İpek İğne Oyaları sayesinde Nallıhan uluslararası pek çok platformda da sergilenerek hem beğeni kazandığı hem de ilçenin tanıtılmasına katkı sağladığı belirtilmiştir. Tarihi bakımdan önemine de değinilen Nallıhan'da geçmişşten günümüze kalan; Nasuh Paşa tarafından yaptırılan han, hamam ve camiden günümüze sadece han ve cami kalmıştır. Çeşitli kuruluşlar tarafından da restore ettirilerek varlıkları korunmaya çalışılmaktadır. Nallıhan'ın Nallıhan olarak anılmasında Körolu'nun da önemi yadsınamayacağı anlaşılmıştır. Rivayetlerde de belirtildiği üzere Nasuh Paşa tarafından yaptırılan handa kalan Köroğlu'nun atının nalı düşmesi üzerine ilçeye bu ad verildiği belirtilmiştir. Sonuç olarak tezimde Nallıhan'ın folkloründen, ekonomisine; tarihinden, Nallıhan'da yetişen önemli kişilere kadar kapsamlı bir çalışma bölümler halinde hazırlanmış ve çıkarımlar değerlendirme kısmında ele alınmıştır.
Le processus de réécriture et de recréation dans la traduction: Exemple du discours vulgaire

Çeviri etkinliği yüzyıllardır kendini gösteren bir eylem olup son yıllarda bilimsel bir platformda tartışılmaya başlayan bir olgu haline gelmiştir. Bilimsel bir nitelik kazanmasıyla birlikte çeviri artık sadece bir dil aktarımı olmaktan çıkıp metinsel ve kültürel bir aktarım bağlamında ele alınmaya başlamıştır. Çeviride kültür kavramı söz konusu olduğunda, her kültürün kendine ait farklı kodları bulunduğu için tek başına dilsel bir çeviri işlemi yeterli olmamaktadır. Biçimsel açıdan metinlerarası, bağlamsal açıdan kültürlerarası bir nitelik gösteren çeviri işleminde, metin, bağlam, kültürel arka plan, anlam, metnin toplumdaki durumu ve konumu gibi normlar göz önüne alınmaktadır. Bu bağlamda, kültürel söylemlerin çeviri sürecinde çeviri işlemi salt bir dil aktarımından daha çok bir 'yeniden yazma' ve 'yenidenyaratma' işlemine dönüşür. Kültürlerarası çeviri işleminde çevirmen, kültürel söylemlerin eşdeğerlerini kendi dil ve kültüründe yeniden yazarak ve yeniden yaratarak sağlamaya çalışır. Çevirmenin buradaki amacı kaynak metin ve kültürdeki ifadelerin anlamını ve etkisini erek dil ve kültürde olabildiğince aynı şekilde sağlamaktır. Böylelikle çevirmen aslında bir 'çevrimsel yenidenyazma' işlemine girişir. Çalışmamızın amacı, çevirinin aslında metinlerarası ve kültürlerarası bir işlem olduğunu ve bu sürecin özellikle de kültürel bir nitelik taşıyan 'halk ağzı söylemi' çevirisinde işleyebileceğini göstermektir.
Lekolİneke Giştİ li ser Çİroken Kurdİ yen gelerİ

Bu tezde kürt halk masalları şekil ve içerik bakımından incelenmiş ve şam ekolü yayınlarındaki masallar konuları bakımından 'Aarne-Thonpson Kataloğu'na göre sınıflandırılmıştır. Amaç masalın tanımı, teori ve termolojisi üzerine genel bir çerçevenin ortaya konulması ve şam ekolü yayınlarının kürt masalları bakımından mahiyetini ortaya koymaktır.
Rize ili Çamlıhemşin ilçesi köylerinin yemek kültürü üzerine bir çalışma

Bu çalışmanın amacı Rize ili Çamlıhemşin ilçesi köylerinde yaşayan ailelerin yemeklerini ve mutfak kültürünü ortaya çıkarmaktır. Araştırmanın analiz birimi Çamlıhemşin ilçesi köylerinin yemekleridir. Veriler bütün yaşamını köylerinde geçirmiş ve halen orada ikamet eden erkek ve kadınlardan elde edilmiştir. Topluca köyünden 5, Çayırdüzü köyünden 7, Dikkaya köyünden 8, Köprübaşı köyünden 6, Behice köyünden 7, murat köy köyünden 8, Güllü köyünden 8, Kadıköy'den 9 cevaplayıcı seçilmiştir. Görüşülenlerin toplam sayısı 58'dir. Tüm görüşmeler araştırmacı tarafından kaydedilmiş ve cevaplayıcıların isteği doğrultusunda ses kayıt cihazı, kamera kaydı veya yazı ile kayda alınmıştır. Araştırmanın bulgularına göre Çamlıhemşin ilçesi köylerinin yemeklerinde büyük değişiklikler gözlenmemiştir. Köyler arasında ciddi farklılıklara rastlanmamakla birlikte hemen hemen aynı oldukları gözlenmiştir. Çamlıhemşin ilçesi köylerinin yemekleri kaynak kişilerden alınan tariflere sadık kalınarak sunulmuştur. Yemekler kaynak kişilerden alınan tariflere sadık kalınarak hazırlanmış, panelistlere tattırılmış ve elde edilen sonuçlara göre standartlaştırılmıştır. Ayrıca yemeklerin bir porsiyonuna düşen yaklaşık besin değerleri hesaplanmıştır.
12-14 yaş arası halk oyunları oynayan ve oynamayan çocuklarda gövde stabilizasyonlarının karşılaştırılması

Amaç: Bu tezin amacı Erzurum yöresi halk oyunları çalışmalarına katılan ve katılmayan çocukların gövde stabilizasyonları, denge ve esneklik arasındaki farkı ortaya çıkarmaktır. Materyal ve Metot: Araştırma yaş ortalamaları 12,95 0, 67 yıl olan 40 erkek öğrenci ile gerçekleştirilecektir. Öğrencilerden 20'si ortalama 5 yıldır düzenli olarak her hafta sonu halk oyunları kurslarına katılan, 20 kişi ise hiçbir kursa katılmayan sedanter yaşam süren öğrencilerden oluşmaktadır. Bireylerin boy kilo esneklik denge ve gövde stabilizasyonlarını ölçmek için geçerliliği önceden ispatlanmış olan ölçüm aletleri ve testler uygulandı. Gövde stabilizasyonu için plank, yan plank, sorensan sırt ve mekik testleriyle ölçüm yapılmıştır. Denge ölçümleri için yıldız denge testi ve stork denge testleri uygulandı. Esneklik testi için uzan eriş testi uygulandı. Ölçümler SPSS istatistik programında p<0, 05 anlamlılık düzeylerinde değerlendirildi. Bulgular: Araştırmadan yapılan ölçümlerde plank testinde oynayan grup 71.70 27. 282 oynamayan grup 41 .05 17.813, mekik testinde oynayan grup 23.4 9. 255 oynamayan grup 5 .90 4.090, oynayan grup 164.55 51. 221 oynamayan grup sorensan sırt testinde 91.60 58. 593 yan plank testinde oynayan grup 47.20 16. 929 oynamayan grup 28 .55 13.367, yıldız denge testinde denek grubu 626.05 57. 530 oynamayan grup 528.50 49. 896 yıldız denge testinde oynayan grup 617.30 58. 441 oynamayan grup 526.05 47. 486 stork testinde oynayan grup 97.10 60. 594 oynamayan grup 43.65 34. 358 uzan eriş testinde oynayan grup 27.95 4. 261 oynamayan grup 16.60 5. 789 bulguları saptanmıştır. Sonuç: Sonuç olarak uzun süre Erzurum yöresi halk oyunları çalışmasına katılan çocukların sedanter yaşam süren çocuklara göre gövde stabilizasyon, denge ve esneklik daha iyi olduğu saptanmıştır.
Saints as healers: The medical thought and practices as reflected in Byzantine saints' lives from the fourth to the eleventh century

Bu çalışma erken ve orta Bizans dönemleri boyunca yazılmış olan Bizanslı aziz hayatlarında görülen şekliyle ruhsal ve bedensel hastalıklar hakkındaki popüler fikir ve algılayışları analiz etmeyi amaçlamaktadır. İlk olarak, Bizans toplumunun değişik sınıfları arasında akıl hastalılarının nasıl algılandığı, toplumun akıl hastalarına gösterdiği tepki, akıl hastalıklarına yol açtığı iddia edilen sebepler ve akıl hastalarının ne şekilde tedavi edildiği incelenmektedir. İkinci olarak, bedensel hastalıkların değişik sınıflara mensup insanlar için ne anlama geldiği ve farklı gruplar tarafından fiziksel hastalıklara gösterilen değişik tepkilerin nedenleri araştırılmaktadır. Son olarak, kullanılan kaynakların müsade ettiği ölçüde Bizans imparatorluğu'ndaki hastanelerin işleyişleri ve tarihsel gelişim süreçleri incelenmiştir. Hastalıklara karşı farklı gruplardaki bireylerin değişik yaklaşımlarının olduğu ve herkesçe kabul gören tek bir algılayışın ve tedavi yönteminin bulunmadığı görülmüştür. Genel olarak ulaştığım sonuç, doktorlar ile azizler arasında var olduğu ileri sürülen sözde düşmanlığın kullanılan kaynak türünün bir özelliği olduğu ve gerçeği yansıtmadığıdır.
1913-1938 yılları arası Türk halkbilimi tarihçesi

Avrupa da ve diğer ülkelerde oldukça gelişmiş ve bilimsel bir disiplin halini almış olan halkbilimi ülkemizde terim olarak 20. Yüzyılın başlarında ortaya çıkmıştır. 1913 tarihinde ilk kez folklor teriminden bahsedilmeye başlanmıştır. Belirttiğimiz tarihten daha önce de amatör halkbilimsel faaliyetler olmuşsa da asıl, Ziya Gökalp'in 1913 yılında folklora karşılık olarak 'halkiyyat' terimini kullanmasıyla ülkemizde halk bilimi tanınmaya başlanmıştır. Daha sonra çeşitli makalelerle halk biliminin bilimsel bir disiplin haline gelişinde hızlı bir yol kat edilmeye başlanmıştır. Halkbilimi konusundaki ilk çalışmalar genellikle tanımına ve içeriğine yönelik olmuştur. Her dönemde farklı bir biçimde tanımlanan folklor, günümüze gelinceye kadar toplumsal, siyasal, tarihsel olaylardan etkilenmiş ve bunlara göre şekil almıştır. Cumhuriyet öncesi siyasal değişmelere karşı alınan tavırda folklor kullanılmış, böylelikle yeni devletin temelleri atılmıştır. Cumhuriyetin kuruluşundan sonra da yeni rejimi yerleştirebilmek için yine halk bilimine başvurulmuştur. Ancak bu oluşumlar sonucu folklor, kurumlardan üniversitelere geçebilecek bir güç kazanmış, halk biliminin sosyal alandaki gerekliliği anlaşılmıştır. 1913- 1938 yılları arasında halk biliminin oluşundaki etkenlerin irdelenmesi gelecekte bu alana dair ortaya çıkabilecek değişimlerin, halk biliminin yararına, kontrol altına alınmasını olanaklı hale getirecektir.
Sivas folkloru dergisi kapsamında yerel Türk halkbilimi dergiciliği ve araştırmacılığı geleneği

Sivas Folkloru dergisi, İbrahim Aslanoğlu ve yerel folklor araştırmacıları tarafından Sivas'ta çıkarılmış, 1973 yılının Şubat ayından itibaren aylık olarak yayınlanmaya başlamış yerel folklor dergisidir. Bu dergi, toplam 78 sayı çıkmış yayın hayatını 7 yıl sürdürmüş, son sayısını da 1979 yılının Temmuz ayında çıkarmıştır. Sivas Folkloru dergisi Kültür Bakanlığı'nın da isteğiyle Sivas ili dışına çıkartılmak istenmiş, abone yetersizliği ve maddi imkanların kısıtlı olması sebebiyle isim değişikliğine gitmek zorunda kalarak, adını Türk Folkloru olarak değiştirmiş ve yerel folklor dergiciliğinden genel folklor dergiciliğine geçiş yapmıştır. Türkiye'de yerel folklor araştırmacılarının bir kısmının yetişmesinde bir okul görevi üstlenen Sivas Folkloru dergisi, yereldeki Türk Halkbilimi çalışmalarına kaynaklık edecek pek çok konunun çalışılmasın da öncü olmuştur. Yerel folklor araştırmacılarının yaptıkları derlemeler, günümüzde yapılan ve yapılacak olan akademik çalışmalara ışık tutacak niteliğe sahiptir. İncelenen cönkler sayesinde çok sayıda Aşık ve eserleri Türk Halkbilimine kazandırılmıştır. Böylelikle daha sonraki yıllarda gerçekleştirilecek araştırmalar için zemin hazırlamıştır. Dergide Sivas ilinin bütün ilçeleri ve köylerinin yanında çevre iller ve ilçeler de yerel folklor araştırmacıları tarafından incelenmiştir. Sivas Folkloru dergisi, Halkevi dergileri kapatıldıktan sonra oluşan büyük boşluğu kapatmış, yerel folklor araştırmacılarının, dolayısıyla da yerel folklor araştırmacılığı geleneğinin gelişmesine önemli katkılar sağlamıştır. Sonuç olarak bu tezde yerel folklor araştırmacılığı geleneğinin oluşumu ve gelişme süreci Sivas Folkloru dergisi kapsamında incelenmiştir.
Geçiş dönemlerinde mutfak kültürü ve yöresel mutfak uygulamaları: Ege Bölgesi'nde nitel çalışma

Beslenme, tüm canlılar için olduğu gibi insan için de fizyolojik bir gereksinimdir. İnsanoğlu, geçmişşten günümüze beslenme ihtiyacını karşılamak için farklı uğraşlar içinde olmuştur. İnsan hayatının doğal bir süreci olan doğum, evlenme ve ölüm gibi durumları içine alan geçiş dönemleri, hem sevincin hem acının hem de heyecanın paylaşıldığı özel günlerdir. Anadolu örf ve adetlerinde, bu tarz özel günlerde duyguların paylaşılması adına insanlar bir arada bulunmakta bu durum toplu yemek olgusunu oluşturmaktadır. Günümüzde birçok gelenek, görenek ve uygulamalar unutulmaya başlamış; mutfak kültürü ve yöresel mutfak uygulamaları da bu durumdan aynı şekilde etkilenmiştir. Bir milletin milli kimliği olan kültürün unutulmaya başlaması; toplumların yozlaşmasına, milli kimliklerinin yanında milli birliklerinin de kaybolmasına neden olmaktadır. Bu çalışmada; Ege bölgesinde yer alan Afyonkarahisar, Uşak, İzmir, Manisa, Muğla, Aydın, Denizli ve Kütahya illerinde geçiş dönemlerindeki mutfak kültürünün ve yöresel mutfak uygulamalarının tespit edilerek yeniden gün yüzüne çıkarılması, toplumda uygulanmalarının yaygınlaştırılması için tanıtımının yapılması ve yazılı kaynak haline getirilerek sürdürülebilir turizm kapsamında gelecek nesillere aktarılması amaçlanmaktadır. Bu amaç doğrultusunda çalışmada, nitel araştırma yöntemlerinden yüz yüze görüşme tekniği kullanılmış, araştırmacı tarafından hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu her ilden araştırmaya katılmayı kabul eden 15 kişi olmak üzere 8 ilde toplam 120 kişiye uygulanmıştır. Yapılan görüşmeler esnasında edinilen bilgiler, kaynak kişilerin izinleri dahilinde ses kayıt cihazı kullanılarak kayıt altına alınmış ve görüşme bitiminde yazıya dönüştürülmüştür. Elde edilen verilerin tematik analizinde ise, MAXQDA Analytichs Pro 2018 nitel veri istatistik programı kullanılmıştır. Çalışma sonucunda, araştırma kapsamına alınan illerin geçiş dönemlerinde yöresel mutfak kültürüne ait birçok geleneğin, kadınların iş hayatında yer almaya başlaması, toplumda yöresel mutfak konusundaki bilgi ve tutumların değişmesi gibi çeşitli nedenlerle günümüzde büyük oranda uygulanmadığı ya da kısmen uygulandığı, yöresel mutfak kültürüne ait yemekler yerine hazırlaması ve servisi daha pratik yiyecek ve içeceklerin tercih edildiği tespit edilmiştir. Giderek azalan bu uygulamaların unutulmaması ve gelecek nesillere aktarılmasının sağlanabilmesi için araştırılarak kayıt altına alınması, geçiş dönemlerinde yöresel mutfak uygulamalarının sürdürülebilirliğinin sağlanmasında ilgili kuruluşların teşvik edici konumda olmaları kültürel değerlerimiz açısından büyük önem arz etmektedir.
Yaşayan kültürel miras müzeciliği kapsamında Türkiye'deki oyun ve oyuncak müzelerinin kültürel ve eğitsel boyutu

Halkbilimin alt alanı olan çocuk folkloru kapsamındaki oyun ve oyuncak müzeleri, kültürel ve etnografik yönüyle halkbilim, öğretim yönüyle eğitim bilimlerinde önemli bir araştırma konusudur. Oyun ve oyuncak müzelerinin yapısall analizinin yapılması, halkbilim ve eğitim kuramları açısından işlevlerinin tartışılması, oyun ve oyuncak müzelerinin alan çalışması yoluyla çözümlenmesi ve yaşayan kültürel miras perspektifi ile oyun-oyuncak müzelerini birleştiren bir yapı önerilmesi bu tezin amacını oluşturmaktadır. Araştırma sonunda, Türkiye'deki oyun ve oyuncak müzelerinin mevcut durumlarına dair değerlendirme yapılarak çözüm önerileri sunulması ve yaşayan kültürel miras perspektifinin oyun ve oyuncak müzelerinde hangi yöntemlerle sürdürülebileceğinin araştırılması planlanmaktadır. Tüm dünyada formal eğitimi destekleyici ve bağımsız eğitim kurumları olarak her eğitim düzeyinde yararlanılan oyun ve oyuncak müzeleri Türkiye'de yirmi bir tanedir. Bu müzelerin uluslararası anlamda ve her yönden kendilerini geliştirmeleri ve yenilemeleri için bir rapor oluşturmak ve mevcut durumlarını saptamaya yönelik çalışmalar yapmak büyük önem arz etmektedir. Bu çalışma, oyun ve oyuncak müzelerine yapılan alan çalışması sonucunda elde edilen bulgular analiz edilerek oluşturulmuştur. Çalışmanın 'Giriş' bölümünde araştırmanın konusu, amacı ve yöntemi açıklanmış, oyun ve oyuncak müzeleri üzerine Türkiye'de ve dünyada yapılan ve bu çalışmaya kaynak oluşturan araştırmalar yöntem, yaklaşım ve kuram bakımından özetlenmiştir. Birinci bölümün birinci kısmında, yaşayan kültürel miras, yaşayan kültürel miras müzeciliği, çağdaş müzecilik, oyun, oyuncak, oyun ve oyuncak müzeciliği kavramları, dünyada ve Türkiye'de oyun ve oyuncak müzeciliğinin tarihsel gelişimi, oyun ve oyuncak müzelerinin konusu ve malzemesi, oyun ve oyuncak müzelerinin yöntem, yaklaşım ve çıktıları açıklanmıştır. Bu bölümün ikinci kısmında çözümleme yaklaşım ve yöntemleri, ilgili araştırmalar ve tezin iskeletini oluşturan çözümleme yaklaşımı sunulmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünde, Türkiye'deki oyun ve oyuncak müzelerinin yapısall çözümlemesi yapılmıştır. Ziyaret edilen müzeler, listesi verilen kriterler ışığında analiz edilerek, her analizin hemen ardından çözüm önerileri ve örnek modeller sunulmuştur. Çalışmanın üçüncü bölümünde oyun ve oyuncak müzelerinin işlevsel çözümlemesi yapılarak, sosyo-kültürel, ekonomik, eğitsel ve siyasi işlevleri tartışılmıştır. Çalışmanın sonuç bölümünde ise genel bir durum tespiti yapılarak, sorunlar tartışılmış ve çözüm önerileri sunulmuştur
Türk Halk Oyunları derneklerinin Türk kültürüne katkısı

Türk Halk Kültürünün zengin ve etkileyici öğelerinden biri- si de halk oyunlarıdır. Aynı zamanda Türk halk oyunları ortaya çıkışları nedeniyle, halk kültürünün vazgeçilmez anlatım aracı- dırlar. Geçmişte olduğu gibi bugün de halk oyunlarımız kültürümüzün yaşayan en canlı örneklerindendir. Halk oyunları toplumun ortak coşku ve üzüntülerini simgelediği gibi birleştirici, kaynaştırıcı ve coşturucu bir rol oynamaktadır. Günümüzde insanların dil, din, ırk vb. gibi farklar gözetmek- sizin bir arada olduklarında anlaşabildikleri tek ortak dil, kuşkusuz oyun ve müziktir. Gelecekte de dünya barışının ve ortak dilinin oluşturulmasında, sağlıklı ilişkilerin kurulmasında da etkili olacaktır. Türk halk oyunları, oyunun insanların duygu ve düşüncelerini anlatım aracı olarak ortaya çıkışından bugüne kadar çok büyük bir gelişim göstermiştir. Halk oyunlarımız geçirdiği değişmeler, köyden-kente geçişteki düzenlemeleri ile günümüzde çok yönlü sahne sanatlarından birisi olmaya başlamıştır. Türk halk oyunlarının günümüzde birçok sorunlarla karşı karşıya kaldığını ve hala bu konu üzerinde çalışanların ortak karar alarak uygulamaya geçemediklerini görmekteyiz. Merkezi ör- güt ve taban örgüt arasında eşgüdüm- -137-lü kararlar alınmadığı ve uyumlu bir birliktelik yaratılamadığı da bir gerçektir. Halk oyunları konulu örgütün, kültürümüzün geçmişşten-günümüze ve geleceğe aktarımında çok önemli bir role sahip olduğunu düşünüyorum. Tezimde yapmış olduğum araştırma; halk oyunları konulu örgütün, Türk Halk Kültürünün korunması, bu- güne uygulanarak yaşatılması ve geleceğe sağlıklı bilgilerle nasıl aktarılabileceği, daha yararlı, etkili ve başarılı bir örgütün nasıl oluşturulabileceği üzerine kuruludur. -138-
Kosova'da yayımlanan İmza Dergisi'nin halk bilimi açısından incelenmesi

17 Şubat 2008 tarihinde kurulan Kosova Cumhuriyeti, yüzyıllar boyunca Türk-İslam kültürü ile etkileşim halinde olmuştur. Bugün hala Kosova sınırları içerisinde; Türk köylerine, Türkçe konuşan insanlara, Türkçe eğitim veren okullara ve dolayısıyla Türk halk kültürü unsurlarına rastlanılmaktadır. Kosova'da yaşayan Türkler, Türk kültürünü korumak ve gelecek nesillere aktarmak için birçok çalışma yapmaktadır. Agim Rıfat Yeşeren tarafından aylık çıkarılan Kosova İmza Dergisi de bu çalışmalardan biridir. Bu tezde, yayın hayatına 2012 tarihinde başlayan ve aktif faaliyetlerini hala sürdüren Kosovaİmza Dergisi'nin kuruluş ve gelişim süreçleri incelenmiş Kosova'da yaşayan Türk Halk Kültürünün bahse konu dergiye yansımaları incelenmiş ve derginin toplam 33 sayısı tasnif edilerek açıklamalı bibliyografyaları hazırlanmıştır. Bunun yanı sıra Kosova'daki Türk varlığı incelenerek Kosova topraklarında yaşayan Türklerin bölgedeki tarihsel geçmişşine ve Türk halk kültürünün yaşayan miras örneklerine de yer verilmiştir. Karşılaştırmalı Balkanlar özelinde Kosova'da halk kültürü çalışacaklara kılavuz mahiyetinde olan bu çalışmayla Kosova'da yaşayan Türklerin, kültür koruma faaliyetlerine ayna tutularak bazı eleştirilerde bulunulmuştur
Sorgun yöresi halk inanışları üzerine karşılaştırmalı bir araştırma

Din insanlık tarihi kadar eski bir olgudur. Hk insanla beraber ortaya çıkmış, tarihin her döneminde varlığını ve etkisini devam ettirmiştir, insanın bireysel ve toplumsal yaşamını etkileyen din kurumu etrafında birçok inanç, amel ve halk inanışları meydana gelmiştir. Bu tezimizde din kurumu etrafında meydana gelen inanç, amel ve halk inanışlarını yöresel açıdan tespit etmek üzere Sorgun yöresi Esenli ve Çamurlu köylerinde anketi i bir çalışma yapılmıştır. Bu çalışmanın sonuçlarına göre; her iki köy halkının Allah, melek ve peygambere inanç şekillerinin hemen hemen aynı özellikleri taşıdığı tespit edilmiştir. Her iki köyün birbirlerine göre farklı yorumladıkları inanç esasları ise, ahiret hayatının ne şekilde olacağı ve kader inancının nasıl anlaşılması gerektiği hususudur. Esenli ve Çamurlu köyü halkının ibadet anlayışları konusunda da belli bazı farklılıklarının olduğu görülmüştür. Bunlar özellikle namaz, Ramazan orucu ve hac ibadetleri hakkında kendisini göstermiştir. Geleneksel halk inanışları hususunda ise farklılığın pek fazla olmadığı ortaya çıkmıştır. Bütün bu sonuçlara göre yöredeki farklı iki köy halkı, inanç, ibadet ve halk inanışları konusunda genelde ortak görüşler etrafında toplanmakla birlikte, küçük ama anlamlı farklılıkları da yaşatmaktadır.
İnsan ve dans

Bu tezi hazırlamamdaki amaç, dansın iletişimsel gücünü ortaya koymaktır. Ayrıca bu tezde, bireylerin kendilerini geliştirmelerinde, sosyal hayatta aktif bir şekilde yer almalarında dansın önemli bir yer tuttuğu örneklerle açıklanmaya çalışılmıştır. Tezin birinci bölümünde, dansın insanlar üzerindeki etkisi, fiziksel, ekonomik, sosyal, psikolojik ve kültürel yönleri anlatılmıştır. İkinci bölümde, dansın iletişim yönü ele alınmıştır. Sosyal rol ve statülerin, kadın ve erkek yaşamının toplumların danslarından da anlaşılabileceğine değinilmiştir. Üçüncü bölümde ise geleneksel yaşam biçinüerinin dansı nasıl şekillendirdiğine yer verilmiştir. Coğrafi konum, inanç ve ekonomik yaşam biçiminin danslara olan etkisi açıklanmıştır. Son bölümde, danslarda taşman anlamlara, kullanılan sembollere değmlmiştir. Ayrıca dans araştırmalarında kullanılacak teknikler ve bu teknikler uygulanırken dikkat edilecek noktalar açıklanmıştır.