turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Fındıklılı İsmet Efendi'nin Tekmiletü'ş-Şaka'ik Fİ Hakkı Ehli'l-Haka'ik'ı

Taşköpri-zade İsameddin Ahmed Efendi tarafından kaleme alınan ve Osmanlı ilim ve kültür hayatının bir yansıması olarak ön plana çıkan Şaka'iku'n-Nu'inaniyye, ulema ve mutasavvıfların hal tercümelerine yer verildiği bir eserdir. Esere Taşköpri-zade henüz hayattayken tercüme, telhis ve zeyiller yazılmış; XIX. asrın sonlarına kadar devam edecek olan bir gelenek zinciri meydana getirilmiştir. Fındıklılı İsmet Efendi, Tekmiletü'ş-şaka'ik Fi Hakkı Ehli'l-haka'ik'ını, Şeyhi Mehmed Efendi'nin Vekayi'ü'l-fuzala'sına zeyil olarak kaleme almış; fakat eseri 1896 Fındıklı yangınında yanmıştır. Daha sonra müellif hatırlayabildiği zatları iki cilt halinde yeniden derlemiş; Sultan II. Abdülhamid Han'a takdim etmiştir. İsmet Efendi eserinde, 1143/ 1730 1314/ 1896 yılları arasında Sultan I. Mahmud devrinde vefat eden ulema ve meşayihin biyografilerini konu edinmiştir. Osmanlı Devleti'nin modernleşme çabalarının olduğu bir zamanda yazılan Tekmiletü'ş-şaka'ik modern biyografik eserlerden de izler taşımaktadır. Bu haliyle eser, mensubu olduğu Şaka'ik zeyillerinden hem şekil hem de muhteva olarak farklı bir görünüm arz etmekte olup; söz konusu zeyil silsilesinin son halkasını meydana getirmektedir. Bu çalışmada, evvela biyografi kavramı ve mahiyetinde üzerinde durulacak; akabinde Şaka'iku'n-Nu'inaniyye müellifi Taşköpri-zade İsameddin Ahmed'in hayatı, eserleri ile birlikte Şaka'iku'n-Nu'inaniyye'ye yazılan tercüme, telhis ve zeyiller mevzu bahis edilecektir. Daha sonra Fındıklılı İsmet Efendi'nin şahsiyeti ve eseri Tekmiletü'ş-şaka'ik Fi Hakkı Ehli'l-haka'ik ayrıntılı bir incelemeye tabi tutulup; eserin şu an elimizde mevcut tek ve eksik nüshası üzerinden transkripsiyonlu metni verilecektir.
Oğuzname ve Şehname üzerine karşılaştırmalı bir inceleme

'Oğuzname ve Şehname Üzerine Karşılaştırmalı Bir İnceleme' adlı çalışmamızda, Türk kültürü ve tarihinin temel taşlarından biri olan Oğuz Kağan Destanı veya Oğuznameler adıyla bilinen İslamiyet'ten sonraki dönemlerde yazıya geçirilen rivayetler, öte yandan da İran kültürü ve Farsların İslamiyet'ten önceki tarihini yansıtan Şehname ele alınmıştır. Hacim itibariyle çok büyük olmayan Oğuz Kağan Destanı'nın çok sayıda varyantlarının bulunması, Şehname'nin de başlı başına hacimli ve büyük bir eser olması, çalışmamızı bazı nüshaları incelemekle sınırlı tutmamıza sebep olmaktadır. Oğuz Kağan ve çocuklarının hayatını başka bir ifadeyle Türk boylarının sosyal, siyasal ve hukuki yaklaşımlarını incelemek adına, İslamiyet'ten önceki dönemlere ait Uygurca Oğuz Kağan Destanı, İslami rivayetlerden de Reşideddin Oğuznamesi, Ebülgazi Bahadır Han'ın Şecere-i Terakimesi ve Kazan'da bulunup son yıllarda bilim alemine tanıtılan, literatürde Kazan Oğuznamesi olarak adlandırılan üç eser esas alınmıştır. Dünya çapında birçok geçerli nüshası olan Şehname için de Muhammed Dabirsiyaki'nin hazırladığı beş ciltlik çalışmadan yola çıkarak 'Oğuzname ve Şehname Üzerinde Karşılaştırmalı Bir İnceleme' adlı tezimizin İran Milli Destanı Şahnameh bölümü oluşturulmuştur. Çalışmamızın başında tarihin ilk çağlarından bu yana bulundukları coğrafya nedeniyle devamlı münasebette bulunan İranlılar ve Türklerin siyasi ve tarihi ilişkilerine değinilmiştir. Bu münasebetlerden sonra destan mefhumu, iki milletin literatüründedestanların özellikleri ve çeşitliliği ele alınıp İran epik anlatıları için bir sınıflandırma yapılmıştır. Bu sınıflandırma çerçevesinde farklı tarihi devirlerde ortaya çıkmış olan kahramanlık eserleri için örnekler verilmiştir.'Oğuzname ve Şehname Üzerine Karşılaştırmalı Bir İnceleme' adlı çalışmamızın asıl amacına -iki eserin karşılaştırılmasına- geçmeden önce, Türk destan geleneği kapsamında namecilik ve oğuznamecilik kavramları incelenip Oğuznamelerin farklı varyantları tanıtılmıştır. Bugüne kadar üzerinde çok az çalışma yapılmış Kazan Oğuznamesi'nin de etraflı bir özetine yer verildikten sonra sıra Firdevsi ve şaheseri Şehname'yi tanıtılmasına gelmiştir, Şehname'den de detaylı bir özet sunulmuştur. Oğuzname ve Şehname'nin karşılaştırılması bölümünde, iki eserin mitik, epik ve tarihi yönleri ele alınıp incelenmiştir. İran ve Türk edebiyatı için birer destan mahiyetinde olan Şehname ve Oğuzname'nin ana kahramanlarının özellikleri ve bu iki eserde yer alan kahraman tiplerinden söz edilmiştir. Oğuzname ve Şehname'nin kahraman kadrosu dahilinde yer alan kadın kahraman tiplerinden sonra, iki eserde bulunan erkek kahramanlar üzerinde de durulmuştur. Her ne kadar birbirinden bağımsız görünseler de ilginç noktalarda benzerlik gösteren Oğuzname ve Şehname'nin mitik unsurları, mekan ve zaman kavramları, olay örgüsü ve motif yapısı, bu iki eserdeki hükümdarlık ve padişahlık kavramları ve İslami unsurları tartışıldıktan sonra, bu karşılaştırmanın bizi ulaştırdığı sonuçlar tespit edilip sıralanarak 'Oğuzname ve Şehname Üzerinde Karşılaştırmalı Bir İnceleme' adlı çalışmamız sonlandırılmıştır.
Muhammedoğlu Sabir'in Kerkük'ün Müntehab Horyatları adlı eserinden hareketle standart Türkiye türkçesi ile Kerkük ağzı karşılaştırmalı ses ve şekil bilgisi

YÜKSEK LİSANS TEZİMUHAMMEDOĞLU SABIR'IN KERKÜK'ÜN MÜNTEHAB HORYATLARI ADLI ESERİNDEN HAREKETLE STANDART TÜRKİYE TÜRKÇESİ İLE KERKÜK AĞZI KARŞILAŞTIRMALI SES VE ŞEKİL BİLGİSİZainab Adnan RİDHATez Danışmanı: Prof. Dr. Kazım KÖKTEKİN2019, 245 sayfaJüri: Prof. Dr. Kazım KÖKTEKİNJüri: Prof. Dr. Muharrem DAŞDEMİRJüri: Doç. Dr. Yusuf Ziya SÜMBÜLLÜKerkük Hoyratlarının derlendiği en eski eser olan Kerküklü Büyük Hafız Molla Mehmedoğlu Sabır tarafından kaleme alınan Kerkük'ün Müntehab Horyatları kitabını dört bölümde inceledik. Giriş kısmında Irak Türkmenlerinin tarihçesi, edebiyatları ve hoyrat geleneklerinden bahsederken, Muhammed oğlu Sabır'ın hayatı ve Kerkük'ün Müntehab Horyatları eseriyle ilgili bilgilere yer verilmiştir. Birinci bölümde Kerkük'ün Müntehab Horyatları kitabından hareketle ses bilgisi incelemesi yapılmıştır. İkinci bölümde Kerkük'ün Müntehab Horyatlarından örnekler verilerek şekil bilgisi incelemesi yapılmıştır. Üçüncü bölümde üç ciltten oluşan Arap harfleriyle yazılmış 1233 hoyratın yer aldığı eserin çeviri yazısı yer almıştır. Dördüncü bölümde Kerkük'ün Müntehab Horyatları eserinde geçen yabancı kelimelerin Türkçe anlamları verilmiştir.
Mecmua-i Eş'ar AEMnz 635]

Klasik Türk edebiyatı içinde önemli bir yeri olan şiir mecmuaları günümüz araştırmacılarına önemli bir kaynak oluşturmaktadır. Derleyicisinin yanında dönemin de edebi zevkini yansıtan bu mecmualar sosyokültürel veriler sunmasının dışında edebiyat tarihi araştırmaları için de önemli kaynaklardır. Bu çalışmada Millet Yazma Eser Kütüphanesi, Manzum 635 numarada kayıtlı şiir mecmuası incelenmiştir. İncelemede adı geçen mecmua transkripsiyon alfabesiyle Latin harflerine aktarılmıştır. Giriş kısmında mecmuanın edebiyat tarihimizdeki yeri ve önemi üzerinde durulmuş, inceleme kısmında tespit edilen manzumeler; yayınlanmış divanlar, yüksek lisans ve doktora tezleri ile karşılaştırılmıştır. Elde edilen verilen tablolar halinde sayısal verilere dökülerek mecmuanın edebiyat tarihindeki yeri ve edebiyat tahine katkısı belirlenmeye çalışılmıştır.
Mikayıl Müşfiq ile Ataol Behramoğlu'nun şiirlerinin karşılaştırmalı çözümlenmesi

Bu tez çalışmasında günümüzde yaşayan Türk şairi Ataol Behramoğlu ve XX. asır Azerbaycan şairi Mikayıl Müşfik'in şiirlerinde ortak olan aşk, ölüm, ayrılık, özgürlük, mücadele kavramları seçilmiştir. Her iki şairin bu kavramları ortak olarak incelenecektir. Bunun için Mikayıl Müşfik ile Ataol Behramoğlunun uygun şiirleri seçilerek bir araya getirilimiştir. Her iki şairin tercih ettiği şiirler daha çok sosyal-toplumsal konulu şiirlerdir. Bu nedenle de şiirlerinde rastlanan bu aşk, ölüm, ayrılık, özgürlük, mücadele kavramları incelenecek, aralarındaki benzer ve farklı hususlar dikkate alınacaktır. Mikayıl Müşfik ile Ataol Behramoğlu'nun şiirlerinde söz konusu düşüncelernasıl kullanılmış, hangi boyutlarda vasf olunmuştur? Onların şiirlerinin en önemli özelliğini, amacını neler kapsamaktadır? Bu çalışmada bu sorulara açıklık getirilecek, şiirlerin amacı ve ana fikri tartışılacaktır. Birinci bölümde kavramlar, şairlerin kimliği ve edebi kişiliği, Ataol Behramoğlu'nun kimliği ve edebi kişiliği ve Mikayıl Müşfik'in kimliği ve edebi kişiliği araştırılmıştır. İkinci bölümde mücadele kavramı, Mikayıl Müşfik'te mücadele kavramı ve Ataol Behramoğlu'da mücadele kavramı tespit edilmiştir. Üçüncü bölümde ayrılık kavramı, Mikayıl Müşfik'te ayrılık kavramı Ataol Behramoğlu'da Ayrılık Kavramı üzerine araştırma yapılmıştır. Dördüncü bölümde ölüm kavramı, Mikayıl Müşfik'te ölüm kavramı, Ataol Behramoğlu'da ölüm kavramı incelenmiştir. Beşinci bölümde aşk kavramı, Mikayıl Müşfik'te aşk kavramı, Ataol Behramoğlu'da aşk kavramı irdelenmiştir. Altıncı bölümde özgürlük kavramı, Mikayıl Müşfik'te özgürlük kavramı, Ataol Behramoğlu'da özgürlük kavramı araştırılmıştır.
Celil Mehmetkuluzade'nin hikayeleri, inceleme-metin-aktarma

Azerbaycan edebiyatının ünlü hikayecilerinden Celil Mehmetkuluzade'yi ve hikayelerini tanıtmayı amaçlayan bu tez, iki bölümden oluşmuştur. Birinci bölümde, Celil Mehmetkuluzade'nin hayatı; yaşadığı dönem içerisindeki fikir akımları ve onun kendine özgü düşünceleri; hikayelerindeki konular; Celil Mehmetkuluzade'nin edebi eser ve dil ile ilgili görüşleri yer alır. İkinci bölümde ise Kiril harflerinden Latin harflerine çevriyazısı yapılan on dört hikayeden her birinin önce çevriyazısı, ardından Türkiye Türkçesine aktarılmış metni verilmiştir. Toplumdaki aksaklıkları mizahi bir yaklaşımla ele alan Celil Mehmetkuluzade, hikayelerinde halk dilini kullanmıştır. Bu sebeple, hikayeler Türkiye Türkçesine aktarılırken, mümkün olduğu kadar yazarın üslubuna bağlı kalınmıştır.
Şevkİ İbrahim Efendi Divanı

Sevki brahim Efendi, XIX. yüzyılda yasamıstır. Bolu'da dogmustur; ancakhayatının büyük kısmını Kastamonu ve çevresinde geçirmistir. Halveti tarikatınamensuptur ve Seyh Saban-ı Veli'nin 16. halifesidir. Hayatı hakkında yeterli bilgiye sahip degiliz. Uzun yıllar Halveti tarikatına hizmette bulunmuştur. Sanatçının tek eserisimdiye kadar basılmamıs Divanı'dır. Divan'da 230 siir bulunmaktadır. Siirler, Dini-Tasavvufi Türk Edebiyatı ölçülerine göre değerlendirmek gerekir; çünkü Sevki brahimEfendi siirlerinde tasavvufi dünya görüsü, Halveti tarikatının özellikleri ve tasavvufun insan üzerindeki etkilerini yansıtır. Çalısmamızda Divan'ın transkripsiyonlu metnini sunduk. Bununla birlikte Halveti tarikatının ve tasavvufi dünya görüsünün Divanüzerindeki etkilerini tespit etmeye çalıstık
12 Mart 1971 Muhtırası'nın Türk romanına yansımaları

12 Mart 1971'de TSK bir muhtıra vererek hükümeti istifaya zorlamış; bu askeri muhtıranın ve ardından gelen sıkıyönetim rejiminin toplumda -özellikle de sol çevreler üzerinde politik, sosyal ve bireysel bakımdan sarsıcı etkileri olmuştur. Toplumu derinden etkileyen bu Muhtıra ve Muhtıra'nın artçı etkileri romanlara da yansımıştır. 12 Mart romanları, -yazarlarının çoğu gibi- devrimci düşünceyi savunan küçük burjuva kahramanları merkezinde 12 Mart döneminin birey ve toplum üzerindeki etkilerini anlatır. Bu etki, özellikle sol çevreler üzerinde bir yenilgi psikolojisi şeklinde tezahür etmiş ve küçük burjuva bireylerinin diğer kişisel bunalımları ile birleşerek travmatik bir hal almıştır. Bu çalışmada 12 Mart Muhtırası'nın ve artçı etkilerinin romanlara yansımaları, 1970- 2014 yılları arasında yayımlanan 40 roman üzerinden tematik ve kurgusal yönden incelenmeye çalışılmıştır. Bu romanlarda merkezde küçük burjuva bireyinin problemleri ve farklı tonlarda da olsa 12 Mart yenilgisinin birey üzerindeki etkileri anlatılırken geri planda 12 Mart döneminin baskı ve şiddet ortamı, en arka planda ise bozuk toplumsal yapısı ile Türkiye'nin bir panoroma olarak yer aldığı görülmektedir. Muhtıra'nın devrimci çevreler ve toplum üzerindeki etkileri romanlarda merkezden farklı uzaklıklara koyulsa da her romanda küçük burjuva bireyinin bunalımlarına yer verilmiş ve bir anlamda bu bunalımların da sebebi olan arka plandaki bozuk toplumsal yapı gözler önüne serilerek asıl problemin bir 'düzen sorunu' olduğuna dikkat çekilmek istenmiştir.
Oktay Akbal'ın romanlarında eleştirel gerçekçilik

Bu çalışmanın amacı, Cumhuriyet dönemi yazarlarından biri olan Oktay Akbal'ın romanlarını Eleştirel Gerçekçilik açısından incelemektir. Eleştirel Gerçekçiliği anlamak için öncelikle Marx'ın diyalektik görüşüne değinmek ve ideolojisini açıklamak gerekir. Marksist estetiğin savunucularından George Lukacs'a göre, sanat bir yansıtmadır. Yansıtmayı, gerçekçilik ve doğacılık olmak üzere ikiye ayıran Lukacs, daha sonra gerçekçiliği kendi içinde Toplumsal Gerçekçilik ve Eleştirel Gerçekçilik olmak üzere ikiye ayırır. Toplumcu Gerçekçilikle, Eleştirel Gerçekçiliğin çok farklı olmadığını, ikisinin de Toplumsal Gerçekçiliğin özünü yansıttığını söyler. Bu iki yaklaşımın ayrıldığı nokta ise perspektif sorunudur. Toplumcu Gerçekçiliğin perspektifi, toplumculuğu kurma mücadelesidir. Bu perspektifin biçimi ve özü toplumsal gelişme düzeyine ve konuya göre değişirken önemli olan nokta, Eleştirel Gerçekçilikte olduğu gibi sadece toplumculuğu benimsemekle yetinilmemesidir. Toplumcu Gerçekçi edebiyat en güçlü yanlarını Eleştirel Gerçekçilikten alırken, bu anlayış okuyucunun esere farklı açılardan bakmasını sağlayarak çok çeşitli bir imge dünyası kazandırır. Eleştirel Gerçekçilikte kapitalist güçler düşman görülür ve olumsuzluklar sadece yadsınırken, Toplumcu Gerçekçilikte olumsuzluklar yenilebilir bir nitelikte görülür. Bu araştırmada Oktay Akbal'ın romanları Eleştirel Gerçekçilik kuramı bağlamında değerlendirilmiştir. İlk romanını 1950 yılında yayımlayan yazar romanlarında çocukluk ve gençlik anılarına yer vermiştir. Bireysel konulardan yola çıkarak yazdığı eserlerinde, eleştirel bir bakış açısı yaratmaya çalışmış ve yol göstermek yerine mevcut durumun resmini çizmiştir. Sadece iyi ve güzel olanı değil gündelik hayattaki her şeyi malzeme olarak ele alan Oktay Akbal'da özneden nesneye dönüşememenin azabını yaşayan bireyin varoluş sancıları da vardır. Sosyalizmin başkaldıran tavrı, onun romanlarında yerini anlatma, sezdirme ve gösterme tekniğine bırakmıştır. Sosyalist düşnceyi benimsemiş bir yazar olan Akbal'ın hem sosyalist hem de eleştirel tavrı romanlarında ön plana çıkmış, bu görüşteki diğer sosyalist yazarlardan farklı olarak romanlarında 'anarşizm' yerine 'pasif direnişi' tercih etmiştir. Sonuç olarak Akbal'ın romanlarında Toplumcu Gerçekçilikten çok Eleştirel Gerçekçiliğin varlığından söz edilmesi gerektiği tespit edilmiştir.
Romanı 'iki kilise arasında bİnamaz' kılmak: Karamanlıca edebi üretim, Evangelinos Misailidis ve bir yenidenyazım örneği olarak Temaşa-i Dünya ve Cefakar u Cefakeş

Bu tezde, Türkçe edebiyat tarihlerinin pek çok nedenden ötürü görmezden geldiği, Yunan harfli Türkçe olarak, Hıristiyan Ortodoks bir Osmanlı vatandaşı Evangelinos Misailidis (1820-1890) tarafından yazılmış bir kurmaca metin olan Temaşa-i Dünya ve Cefakar u Cefakeş (1871-1872) modern Türkçe edebiyat içerisinde konumlandırılmaya çalışılmıştır. Bu konumlandırmanın tezde üç hat üzerinden yürüdüğü söylenebilir. Çalışmada bir yandan Osmanlı edebiyatının çoğulluğu, bu çoğulluğun önemli bir ayağı olan Karamanlıca edebi üretimiyle görünür kılınmaya çalışılmakta, öte yandan Temaşa-i Dünya üzerinden söz konusu edebiyatın üretilme koşullarının, Müslüman-Türk ve Yunan edebiyatları gibi diğer çağdaş edebiyatlarla tahakküm içeren çok boyutlu ilişkisi irdelenmektedir. Tezin üçüncü ayağı ise, Temaşa-i Dünya'yı, Yunanca yazılmış O Polipathis (1839) adlı romanın 'taklit bir metni' olarak değerlendiren görüşün eleştirisinden oluşmaktadır. Temel olarak Gerard Genette'in kuramsal çerçevesi ve anlatıbilimsel kavramlarıyla bakıldığında; Misailidis'in Polipathis'i hem anlamsal hem de yazınsal açıdan dönüştürdüğü, dilini ve üslubunu değiştirdiği, ona birçok farklı karakter, hikaye ve bağlam eklediği ve müslim ve gayrimüslim kaynaklardan beslenen geleneksel folklor biçimlerini kattığı görülmektedir. Dolayısıyla bu çalışma, bir yazarın bir metni farklı stratejiler kullanarak nasıl 'yeniden yazıp' dönüştürebileceği meselesine de odaklanmaktadır. Temaşa-i Dünya'nın içeriğini belirleyen ve türsel özelliklerini etkileyen kurucu kavram ise, var olan düzenlerin arasında olma hali olarak tanımlanabilecek 'eşiktelik'tir. On dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısından itibaren Grekofon/Rum otoriteler tarafından Türkofon olmaları nedeniyle bir anomali olarak algılanmaya başlanan Anadolulu Ortodoks Hıristiyanların bir ferdi olarak; Osmanlı/Rum, Müslüman ve Anadolulu kimlikleri arasında kalan Misailidis'in ürettiği eserde de 'eşikte' olma özellikleri görülmektedir. Metin, toplumsal ve dilsel olarak beslenilen Osmanlı Rum ve Müslüman geleneklerinin, dinsel olarak mensup olunan Hıristiyan-Ortodoks inancının ve Yunan Aydınlanma ideolojisinin arasında, onları dönüştürerek yazılmıştır. Sonuç olarak tezde, Temaşa-i Dünya'nın; içerdiği türsel ve söylemsel çeşitlilik ve sunduğu yeni anlatım olanaklarıyla, on dokuzuncu yüzyılın çok kültürlü Osmanlı dünyasını ve edebiyatını anlamamızda yol gösterici özgün bir roman olduğu öne sürülmektedir.
Türkiye Türkçesinde hitaplar

Toplumların dünya görüşlerini, değer yargılarını ve inançlarını içinde barındıran kültür, gelenek tarafından şekillendirilen ve toplum üyeleri tarafından paylaşılan bir düzendir. Kültürün yansıtılmasını ve nesilden nesile aktarılmasını sağlayan en önemli vasıta ise dildir. Dilin söz varlığı içinde bulunan her bir sözcük, ait olduğu toplumun dünya görüşünün birer etiketidir. Dil konuşurları, dünyayı kendi dillerindeki sözcüklerin anlam boyutuyla kavrar. Söz varlığının birer parçası olan hitaplar, dilin ifade gücünü yansıtmaları ve toplumun çeşitli özelliklerine ışık tutmaları yönüyle en önemli dil ögelerinden biridir. Cümlede tonlamalarla veya çeşitli dilbilgisel işaretleyicilerle ayırt edilen hitaplar, konuşan tarafından muhatabın dikkatini çekmek, onun konuşmaya ilgisini sürdürmek maksadıyla kullanılan, içinde aynı zamanda muhataba yönelik önyargı barındıran, genellikle cümle başı vurgulu sözcük türleridir. Hitapların seçiminde konuşanların yaşları, cinsiyetleri, toplumsal statüleri, eğitim seviyeleri ve aralarındaki samimiyetin derecesi önemli bir rol oynamaktadır. Genellikle nezaket kaygısı güdülerek doğru yerde ve doğru biçimde kullanılan hitaplar vasıtasıyla iletişimin bütün süreçlerinin aksamadan ilerleyeceği söylenebilir. Bu çalışmada, seslenenlerin aynı durumda ve aynı kişiye yönelik, o durumu paylaşan bütün dil kullanıcıları için geçerli olan genel hitap biçimleri incelenmiştir. Bu doğrultuda günümüzdeki konuşma dilinden ve Türkiye Türkçesinin en eski dönemlerinden Çağdaş Türkiye Türkçesi dönemine kadar olan evrelerde çeşitli edebi metinlerden derlenen hitap biçimleri belli ölçütlere göre tasnif edilmiştir. Tasnif sonucunda günümüzde kullanılan hitaplar ile Türk dilinin daha önceki dönemlerinde kullanılan hitaplar karşılaştırılmış, hitapların seçiminde belirleyici olan toplumsal etkenler ile tarihi süreç içinde geçirdikleri değişimler ortaya konulmuştur. Bunların yanı sıra hitapların dilbilgisi çalışmalarında sözcük türü ve söz dizimi açısından nasıl ve nerede değerlendirilmesi gerektiği sorularının cevapları verilmiştir. Dilbilim, toplumdilbilim ve kültür tarihi açısından bu derece önemli bir konu üzerinde yeteri kadar çalışılmadığı düşünülmektedir. Bu çalışma ile belirlenen hitaplar ışığında Türk toplumunun dilinin, kültürel kimliğinin, yaşama biçiminin, dünya görüşünün birçok noktasının aydınlatılması, belirsizliklerin giderilmesi, bu konuda yapılacak çalışmalara katkı sağlanması, böylece söz konusu boşluğun doldurulması amaçlanmaktadır.
İsmet Özel, hayatı, şiiri ve poetikası

İsmet Özel, 19 Eylül 1944 tarihinde doğar. Bir süre Siyasal Bilgiler Fakültesi'nde okur, eğitimini yarıda bırakıp askere gider. 1977 yılında Hacettepe Üniversitesi'nin Fransız Dili ve Edebiyatı bölümünü bitirir. 1977'den itibaren kaleme aldığı gazete yazılarından çoğunu kitaplaştırır. 1980 yılından itibaren emekliye ayrıldığı 1998 yılına dek İstanbul Devlet Konservatuarı ve Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuarında Fransızca okutmanlığı yapar. Şair ve yazar olarak birçok ödül alır. Birçok yayın kuruluşunda ve salon toplantılarında sanat, siyaset ve toplum konularında görüşlerini anlatmış ve halen anlatmaktadır. Bir süre Bilgi Üniversitesi'nde şiir üzerine dersler de vermiştir. 1960'lı yıllarda Batı'da ve Türkiye'de etkili olmuş bir düşünce akımı olan 'Varoluşçuluk', İsmet Özel şiirinde de önemli bir yer tutmaktadır. İsmet Özel, şiirlerini genellikle serbest nazım tarzında yazmıştır. İsmet Özel şiirsel ahenge ve şiirde müziğe önem veren bir şairdir. Orta uzunluktaki şiirlerinde İsmet Özel'in dili son derece rahattır. Zengin görsel çağrışımlar içerir ve coşkun bir lirizm, okuru hemen şiire bağlar. İsmet Özel, şiire başladığı yıllarda sosyalist bir dünya görüşüne bağlıdır ve sosyalist kültür çevresinin önemli üyelerinden biridir. Fakat 1970'li yıllardan itibaren biyografisinde geçen bir ibareyle 'Müslüman dünya görüşü'ne bağlanır. 2007 yılında İstiklal Marşı Derneği'ni kurarak yönetimini üstlenir. Bu çalışma, 'Giriş'ten sonra 'İsmet Özel'in Hayatı-Sanat Hayatı-Eserleri', 'İsmet Özel'in Şiiri', 'İsmet Özel'in Poetikası, 'Sonuç', 'Kaynakça' ve 'Ekler' bölümlerinden oluşmaktadır. Tezin birinci bölümünde İsmet Özel'in hayatı ve eserleri, ikinci bölümünde şiirinin biçim ve içeriği, üçüncü bölümde şiir anlayışı çeşitli alt başlıklar altında incelenerek tartışılıp yorumlanmıştır. Ekler bölümünde ise bibliyografik bilgiler verilmiştir
Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde bildirme ve tasarlama kiplerinin öğretimi ve sıralaması

Küreselleşen dünyada iletişimin artan önemi, yabancı dil öğrenme gereksinimini doğurmuştur. Ülkeler, dillerini öğretme adına çalışmalar yapmaktadır. Türkiye'de de benzer çalışmalar gözle görülür oranda artmakta ve bu bağlamda, yabancılara Türkçe öğretimi hızla yaygınlaşmaktadır. Gerek yurt içinde, gerekse yurt dışında pek çok yerde Türkçe öğretimi yapılmaktadır. Türkçe öğretimini yapan kurumlar, öğretim materyallerini kendileri hazırlamaktadır. Hazırlanan bu materyaller, kurumların belirlediği müfredatlara paralel oluşturulmaktadır. Bu müfredatlarda içerik açısından, farklı yaklaşımlar dikkat çekmektedir. Çalışmanın bir bölümünde incelenen ders kitaplarında da görüldüğü gibi, zamanlar farklı sıralamalarla öğretilmektedir. Bu durum yaklaşım farklılığı olarak görülse de, yabancılara Türkçe öğretiminde evrensel bir tutumun olmadığını göstermektedir. Kitaplardaki konu sıralamasında bütünlüğün olmaması, Türkçe öğrenenlerin farklı kaynakları aynı anda kullanmalarını engellemektedir. Çalışmada incelenen temel seviyedeki iki farklı kitaptan birinde, ilk olarak şimdiki zaman öğretilirken, diğerinde görülen geçmişş zamanın öğretildiği görülmektedir. Yabancı dil olarak Türkçe kitaplarında buna benzer farklılıklar söz konusudur. Çalışma, yabancı dil olarak Türkçe öğretim programlarındaki bildirme ve tasarlama kiplerinin, öğretimi ve sıralaması üzerine yapılan incelemeden oluşmaktadır. Çalışmanın amacı, yabancılara Türkçe öğretimi için yapılacak çalışmalarda, zamanların öğretimindeki sıralama sorununa çözüm önerileri sunmaktır. Ortaya çıkan sonuçlara göre hazırlanmış örnek bir ders planı da çalışmada yer almaktadır.
Özbek halk masalları ile ilgili olarak metin, aktarma ve inceleme

Bu çatışmada Özbek Halk Ertaklari adlı kitaptan alınan dokuz tane masal, transkripsiyonlu olarak Türk Alfabesine aktarılmış, daha sonra Türkiye Türkçesi'ne çevrilmiş; son olarak da masalların kurguları, konulan, tipleri ve epizotları incelenmiştir. Sonuçta, seçtiğimiz dokuz örnekten hareketle masallarla ilgili bir değerlendirme yapılmıştır. Çalışmanın amacı, Özbek masallarıyla ilgili çalışmalara katkıda bulunmak, Türkiye'de çok fazla yayımlanmamış olan Özbek Türkçesine ait masal metinlerini araştırmacıların kolaylıkla faydalanabileceği bir şekilde yansıtmaktır.