turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocuk suprakondiler humerus kırıkları cerrahi tedavisi orta-uzun dönem sonuçlarımız

Suprakondiler humerus kırıkları çocuklarda distal radius kırıklarından sonra en sık görülen kırıklardır. Dirsek ve çevresi kırıklarının %50- 75 ini oluştururlar. Sıklıkla okul çağında (7-11) görülür. Genellikle ekstansiyon tipi kırıklar açık el üzerine düşme sonucu oluşur. Ciddi komplikasyonların gelişme riski nedeniyle, yakın takip ve iyi bir tedavi gerekir. Deplase suprakondiler kırıkların tedavisinde birçok yöntem tanımlanmasına rağmen halen tedavide tam bir konsensus oluşmamıştır. Tedavideki temel amaç tam bir hareket açıklığı ve normal dirsek görümünün kazanılmasıdır. Bizim yaptığımız retrospektif çalışmada, suprakondiler humerus kırığı olan pediatrik yaş grubundaki 50 hasta tedavi edilmiştir. Bunların 24'ü erkek, 26'sı kızdır. Ortalama yaş 9.95 (3-14 yaş)'dir. Yirmidört hastada sağ tarafta kırık varken yirmi altı hastada sol tarafta kırık mevcuttu. Kırıklar Gartland sınıflamasına göre sınıflandırılmıştır ve sadece tip III kırıklar çalışmaya dahil edilmiştir. Tüm hastalarda ekstansiyon tip kırık görülmüştür. Etyolojide basit düşme olduğu saptanmıştır. Son kontrolde Bauman açısı, humerokapitellar açı, dirsek taşıma açısı ölçülmüş ve sağlam ve kırık taraf karşılaştırılınca fark bulunamamıştır. Flynn Kriterlerine göre: opere edilen 50 vakamızın 48'inde (%96) fonksiyonel sonuç mükemmel; 1'inde (%2) kötü; 1'inde (%2) iyi olarak bulunmuştur. Kozmetik sonuç açısından ise vakaların 48'inde (%96) sonuç mükemmel, 2'sinde (%4) iyi olarak bulunmuştur. Deplase olmuş çocuk suprakondiler kırıkların tedavisinde, kapalı redüksiyon perkütan telleme yönteminin kırık hattının açılmaması, daha az travma özelliği gibi avantajları olmasına rağmen, bizim çalışmamız göstermiştir ki Gartland tip III suprakondiler humerus kırıklarının tedavisinde lateral yaklaşımla açık redüksüyon perkütan telleme, kırık hattının gözle görülerek tam bir anatomik redüksiyona izin vermesi nedeniyle yüksek başarı oranına sahipken komplikasyon oranı oldukça düşüktür.
Çocuk acil ve çocuk nöroloji polikliniğine ilk nöbetle başvuran olguların değerlendirilmesi ve izlemi

Epileptik nöbet bir grup serebral nöronun ani, anormal ve aşırı boşalmasına bağlı olarak geçici bulgu ve/veya semptomların ortaya çıkmasıdır. Epilepsinin çeşitli çalışmalarda genel popülasyonda görülme sıklığı % 0 ,5-0,8'dir. Çalışmamızda bir yıl içinde başvuran 138 hastanın nöbet tipleri, etyolojik faktörleri, altta yatan risk faktörleri, nöbet tekrarı, prognozu ve prognozu belirleyen faktörlerin belirlenmesi, hastaların özgeçmişşinin, aile öyküsünün, EEG kayıtlarının, beyin MRG bulgularının değerlendirilmesi amaçlandı. Çalışmamızda 138 olgunun 60'ı (% 43,5) febril nöbet, 8'i (% 5,8) MSS enfeksiyonu, 6'sı travma (% 4 ,3), 3'ü (%2,1) intoksikasyon, 4'ü (% 2,9) metabolik problem sonrası nöbet, 4'ü ateşin tetiklediği nöbet (% 2 ,9), 55'i (%39,9) tetiklenmemiş nöbet olarak değerlendirildi. Elli beş tetiklenmemiş nöbetin 22'si (% 40) tek tetiklenmemiş nöbet, 13'ü (% 23,6) iki kez, 12'si (% 21,8) üç kez, 3'ü (% 5,5) dört kez, 2'si (% 3,6) beş kez, 3'ü de (% 5,5) altı kez nöbet geçirdi. İki ve üzeri tetiklenmemiş nöbet geçirenler epilepsi olarak kabul edildi ve ilaç başlandı. Çalışmamızda tüm olgularda yaşın 72 aydan küçük olması ile nöbet tekrarı arasında istatistiksel anlamlı ilişki bulundu. Nöroradyolojik verilerin patolojik olması durumunda nöbet tekrarının arttığı görüldü. Verilerimiz değerlendirildiğinde EEG'nin patolojik olması ile de nöbetin tekrarı arasında da istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulundu. Çalışmamızda tetiklenmemiş nöbeti olan olgularda ise yaşın 72 aydan büyük olması ile nöbet tekrarı arasında istatiksel olarak anlamlı ilişki saptandı. Ayrıca tetiklenmemiş nöbeti olan olgularda patolojik EEG bulgusu ve patolojik beyin MRG bulguları ile nöbet tekrarı arasında istatiksel olarak anlamlı ilişki vardı.
Bornova'nın çocuk oyun alanlarının peyzaj mimarlığı yönünden etüdü ve daha uygun koşulların oluşturulmasına yönelik bir çalışma

Bu araştırmada, İzmir ili Bornova ilçe belediyesine bağlı çocuk oyun alanları, belediyelerin, üniversite öğretim üyelerinin, yerli ve yabancı oyun alam konstrüksiyon malzemeleri imalatçılarının ve güvenlik komisyonlarının görüşlerinden, mevcut çalışmalardan ve çeşitli literatürlerden yararlanarak oluşturulan çocuk oyun alanlarının tasarım ve planlama kriterleri doğrultusunda incelenmesi amaçlanmıştır. Eksiklikler belirlenerek, optimal koşulların sağlanabilmesi için gereken düzenlemeler ve yönlendirmeler ortaya konmuştur. Bu amaçla, Bornova belediyesi çocuk oyun alanlarının konstrüksiyon, malzeme, bitkilendirme, güvenlik, tasarım ve planlama bakımından uygunlukları araştırılmış ve eksiklikleri saptanmıştır. 10 adet çocuk oyun alam incelemesi sonucu, hiçbirinin optimal koşullan sağlamadığı, tasarım ve planlama, güvenlik, içerdikleri donatı ve tesisler açısından çoğunluğunun yetersiz durumda olduğu saptanmıştır. Avrupa Birliğine giriş süreci içerisinde bulunan ülkemizde bu alanların düzenlenmesi için gerekli olan TSE standartlarının bulunamaması üzücü bir sonuç olarak karşımıza çıkmıştır. Karşılaştırmalar yerli ve yabancı literatürlerde yer alan standartlara göre yapılmıştır. Literatür incelemeleri sonucunda kriterler ve düzenlemeler belirlenmiş ve gerekli yönlendirmeler ortaya konmuştur.
Çölyaklı çocuklarda glutensiz diyet tedavisinin intestinal mikrobiyotaya etkisi

Çölyak hastası çocuklarda glutensiz diyet tedavi sonrasında intestinal mikrobiyotada gözlenen değişimleri saptamak ve besin ögesi alımları ile mikrobiyota arasındaki ilişkileri belirleyerek glutensiz diyet tedavisinin etkinliğine yönelik öneriler geliştirmek amacıyla planlanan bu çalışmaya yaşları 3-12 yıl arasında değişen biyopsi ile doğrulanmış 11 (erkek:6, kız:5) yeni tanılı çölyak hastası dahil edilmiştir. Çocuklar glutensiz diyet tedavisi altında altı ay boyunca izlenmiştir. Çocukların diyet tedavisi öncesi ve sonrası beslenme durumları antropometrik ölçümler ve besin tüketim kayıtları alınmıştır. Çocukların rutin biyokimyasal bulguları dosyalarından kaydedilmiş, bağırsak geçirgenliğinin göstergesi olarak serum zonulin düzeylerinin belirlenmesi için kan örnekleri ve mikrobiyota analizleri için gaita örnekleri toplanmıştır. Serum zonulin düzeyleri immünoenzimatik yöntemle, mikrobiyota analizleri 16s rRNA yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışmaya alınan erkek ve kız çocukların yaş ortalaması sırasıyla; 6,83, 23 ve 5,81, 98 yıldır. Çocukların ortalama beden kütle indeksi ve boy uzunluğu z-skorları sırasıyla; diyet tedavi öncesinde ortalama -0,31, 40 ve -0,31,49; tedavi sonrasında ise -0,11, 08 ve -0,31, 34 olarak hesaplanmıştır (p>0,05). Çocukların tanı sırasında yükselmiş çölyak serolojilerinin diyet sonrasında altıncı ayda normalleştiği ve kan hemoglobin, hematokrit, ferritin, serum folat, B12 vitamini ve D vitamini düzeylerinde artışlar olduğu gözlenmiştir. Serum zonulin düzeylerinde anlamlı değişimler bulunmamıştır (p>0,05). Çocukların diyet tedavisi öncesi ve sonrası enerji alımlarının diyet referans değerlerini karşılama yüzdeleri sırasıyla; %94,019, 19 ve %99,212, 67 olarak bulunmuştur (p>0,05). Çocukların diyet tedavisi sonrasında enerjinin sükrozdan gelen yüzdesinde azalma bulunmuştur (p<0,05). Çocukların mikrobiyotaları incelendiğinde; glutensiz diyet sonrası öncesine göre bakteriyal çeşitliliğin azaldığı ve diyet sonrasında Lachnospiraceae UCG- 004 cinsinin göreceli bolluğunda azalma ve Bacteroides ovatus türünün göreceli bolluğunda artış saptanmıştır (p<0,05). Glutensiz diyet öncesi ve sonrasında diyet karbonhidrat, protein, yağ, posa, hayvansal protein, bitkisel protein, doymuş yağ asitleri, sükroz, kalsiyum, demir ve potasyum ile mikrobiyal bazı cins ve türler arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler elde edilmiştir. Diyetisyen gözetiminde diyete tam uyum sağlayan çocukların altı ayda serolojilerinin negatif hale gelebileceği ve mikrobiyotada olumlu değişimlerin başladığı belirlenmiştir. Her ne kadar çalışmadaki izlem süresi çölyak hastalığına özgü bir mikrobiyotanın belirlenmesi için yetersiz olsa da çölyak hastası çocukların bağırsaklarında bakterilerin varlığı/yokluğunun önemli olduğu ve beslenmenin mikrobiyota üzerine etkili bir faktör olduğu sonucuna varılmıştır.
Evaluation of the oral and dental health of children with hemophilia in Turkey

Amaç: Bu çalışmanın amacı hemofili hastalığı olan çocuklarda diş çürüğü, plak ve dişeti iltihabı prevalansını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Hemofili A ve B tanılı 3-15 yaşları arasındaki 50 çocuğun ebeveynlerini, ağız sağlığı alışkanlıkları, ağız hijyeni ve ziyaret edilen diş hekiminin sıklığı, şeker tüketim sıklığı ve sosyoekonomik durumları hakkında sorular içeren bir anket yapıldı. Ek olarak, aşağıdakileri kaydetmek için intraoral muayene yapıldı: süt dişlerinde dmft, kalıcı dişlerde DMFT, modifiye gingival indeksi ve basitleştirilmiş oral hijyen indeksi. İstatistiksel değerlendirmede ortalama, standart sapma, ortanca, sıklık, yüzde ölçümleri kullanıldı. Farklılıklar için Mann Whitney U testi ve Chi-Square testi kullanıldı. Anlamlılık seviyesi p <0.05 olarak ayarlandı. Bulgular: İstatistiksel olarak DMFT skoru, Gingival Index skoru, şeker tüketimi, anne ve baba eğitim durumu açısından anlamlı fark bulundu. Bununla birlikte, dmft, OHI-S skoru, fırçalama sıklığı ve önceki diş muayenesinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı. Sonuç: Sonuçlar hemofilik çocuklar ağız sağlığının sağlıklılara neredeyse eşit olduğunu ortaya koydu. Aslında, ebeveynler için çocuklarının ağız sağlığı hizmetlerinin önemi konusunda eğitime daha fazla destek verilmelidir.
Çocuk hastalarda dental biyofilm ve tükürükte, üreaz ve arjinin deaminaz aktivitesinin incelenmesi

Amaç: Arjinin ve üre kaynaklı alkali üretimi; biyofilm pH'sı üzerinde, ortamın dengelenmesinde ve diş çürüklerinin engellenmesinde önemli bir rol oynamaktadır. Bu çalışmada, aktif çürüğü bulunan ve çürüksüz çocukların dental biyofilm ve tükürüklerinde arjinin deaiminaz ve üreaz aktivitelerinin incelenmesi amaç olarak belirlenmiştir. Gereç ve yöntem: Çalışma 4-6 yaşlarında toplam 40 çocuk üzerinde gerçekleştirildi. Klinik incelemenin ardından çocukların tükürük akış hızı, pH, plak indeksi ve gingival indeks değerleri saptandı. 20 çürüksüz (dmft=0) ve 20 aktif çürüklü (dmf 4) çocuktan, tedavi öncesi ve tedavi sonrası tükürük ve supra-gingival plak örnekleri toplandı ve çocuklara 12 hafta boyunca düzenli olarak günde 2 kez fluoridli diş macunu kullandırıldı. Çocukların tedavi öncesi, tedavi sonrası ve 3 ay sonraki tükürük ve plak örneklerinde üreaz ve ADS aktiviteleri spektrofotometrik yöntemle ölçüldü. Bulgular, IBM SPSS Statistics 22 programı kullanılarak istatistiksel olarak değerlendirildi. Çalışma verilerinin normal dağılıma uygunluğu Shapiro Wilks testi ile, normal dağılım göstermeyen parametrelerin iki grup arası karşılaştırmaları ise Mann Whitney U testi ile değerlendirildi. Bulgular: Çürüksüz çocuklarda plak üreaz aktivitesi anlamlı derecede yüksek bulundu, tükürük üreaz aktivitesinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmadı. Çürüksüz çocuklarda tükürük ve plak ADS aktivitesi aktif çürüğü bulunan çocuklardan daha yüksek bulundu. Sonuçlar: Çürüksüz çocukların plak örneklerinde arjinin ve üre kaynaklı alkali üretiminin aktif çürüğü bulunan çocuklardan daha yüksek olduğu saptandı. Çürüksüz çocuklarda tükürük ADS aktivitesinin yüksek seviyede olduğu görüldü.
Comparative evaluation of verbal and verbal-written oral health education on the parents of early childhood caries patients undergoing general anesthesia

Toplumsal düzeyde ağız diş sağlığının iyileştirilmesi ancak çocukluk döneminden itibaren topluma yönelik koruyucu programların uygulanması ile mümkün olabilir. Yapılan araştırmalarda ağız-diş sağlığının sağlık programının en önemli bileşenlerinden birisi olduğu belirtilmektedir. Ebeveynlere uygulanan ağız ve diş sağlığı eğitim programları çocukların ağız ve diş sağlığını iyileştirmede büyük bir öneme sahiptir. Bu tez çalışmasının amacı, erken çocukluk çağı çürüğü tanısı konulan ve genel anestezi altında diş tedavileri gerçekleşmiş olan 4-6 yaş arasındaki çocukların ebeveynlerine uygulanacak sözlü ve sözlü-yazılı eğitim yöntemlerinin çocukların ağız diş sağlığı durumu ve ebeveynlerin bu konu hakkındaki bilgi düzeyleri üzerine etkisinin karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesidir. Çalışma kapsamında 90 çocuk ve ebeveyni rastgele şekilde kontrol ve deney grubu olarak ikiye ayrılmıştır. Kontrol grubundaki ebeveynlere sadece sözlü eğitim verilirken, deney grubundaki ebeveynlere hem sözlü hem de yazılı eğitim verilmiştir. Çalışma verileri eğitim öncesi ve sonrasında çocukların plak ve gingival indeks değerleri kaydedilerek ve ebeveynlere anket uygulanarak toplanmış ve SPSS 24.0 paket programı ile analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda; ebeveynlere uygulanan sözel ve sözel-yazılı eğitim yöntemlerinin her ikisinin de ailelerin ağız sağlığı bilgi düzeylerinin artırılmasında etkili olduğu, bununla birlikte sözel-yazılı eğitim uygulamasının daha etkin olduğu belirlenmiştir. Ayrıca aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmamakla birlikte her iki eğitim yönteminin de çocukların ağız diş sağlığı davranışlarını değiştirmesinde etkili olduğu görülmüştür.
İnek sütü alerjisi tanısı konulan çocuklarda keçi ve koyun sütü arasındaki çapraz duyarlılığın ve ısıtılmış süt ürünlerine klinik reaktivitenin değerlendirilmesi

İnek sütü alerjisi süt çocukluğu döneminde en sık görülen besin alerjisidir. İlk iki yaşta inek sütü alerjisi sıklığı %2-3 civarındadır. Günümüzde inek sütü alerjisi diğer besinlerle kıyaslandığında görülme sıklığı giderek artış göstermektedir. Bu nedenle inek sütü alerjisi olan hastaların takibi çok önemlidir. Çalışmamızda inek sütü alerjisi olan hastaların inek sütü yerine koyun, keçi sütünü ve farklı inek sütü formu olan fırınlanmış süt ürünlerini kullanıp kullanamayacağının belirlenmesi amaçlandı. Çalışmaya yaşları 0-4 yaş arası 40 inek sütü alerjisi olan hasta ve 40 sağlıklı kontrol grubu alınmıştır. Bu hastalarda vitamin D düzeyi çalışılarak inek sütü alerjisi olan hastalar ile sağlıklı çocuklar arasında serum vitamin D düzeyinde anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. İnek sütü alerjisi olan hastaların tamamında koyun sütü alerjisi olduğu, %10 hastada keçi sütü alerjisi olmadığı bulunmuştur. Fırınlanmış süt ürünlerini %62, 5 hasta tolere etmiş olup bu hastalarda kazein spesifik IgE için kesim noktası 4,08 kU/L olarak saptanmıştır. Fırınlanmış süt ürünlerini tolere eden ve edemeyen hastalar arasında inek sütü deri testi, inek sütü, koyun sütü, keçi sütü prick to prick testi, inek sütü, koyun sütü, keçi sütü, alfalaktalbumin, betalaktoglobulin, kazein spesifik IgE, vitamin D düzeylerinde anlamlı farklılık bulunmamıştır. Anamnezde ve prediktif değerin altında olan hastalara yapılan inek sütü yüklemede anaflaksi gelişen hastaların inek sütü deri testi, inek sütü, koyun sütü, keçi sütü prick to prick testi, inek sütü, koyun sütü, keçi sütü, alfalaktalbumin, betalaktoglobulin, kazein spesifik IgE, vitamin D düzeylerinin anaflaksi gelişmeyen hastalara göre anlamlı olarak farklı olmadığı görülmüştür. Daha geniş hasta grupları ile yapılacak çalışmalar, inek sütü alerjisi olan hastalarda fırınlanmış süt ürünlerinin immunoterapi aracı olarak kullanılarak takipte bu hastaların inek sütüne daha çabuk tolerans geliştirdiğinin görülmesini sağlayacaktır.
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite tanısı ile izlenen çocukların algıladıkları ebeveyn tutumları ile yaşam kalitesi arasındaki ilişkinin belirlenmesi

Bu araştırma dikkat eksikliği ve hiperaktivite tanısı ile izlenen çocukların algıladıkları ebeveyn tutumları ile yaşam kalitesi arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Hastalıkları polikliniğinde son 6 ayda izlenen 485 çocuk oluşturmuştur. Araştırmanın örneklem büyüklüğü 215 çocuk olarak hesaplanmıştır. Araştırma Nisan-Temmuz 2019 tarihleri arasında yapılmıştır. Verilerin toplanmasında 'Veri Toplama Formu'', 'Anne Baba Tutum Ölçeği'' ve 'Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu Yaşam Kalitesi Ölçeği'' kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen veriler SPSS 21.0 paket programına aktarılmış olup uygun istatistiksel analizler kullanılarak değerlendirilmiştir. Çocukların %86, 5 erkek, %51,6'sı 10 yaşında olup %83,7'sinin kardeşi vardır. Çocukların %54,9'u okul başarılarını orta düzey olarak ifade etmiştir. Çocukların %57,7'sinin tanı yaşı 7-9 yaşları arasındadır. Araştırmaya katılan çocukların cinsiyet, tanı yaşı, kardeş olma durumları, sağlık sorunlarının olma durumları, baba yaşı, anne ve baba çalışma durumları ile Anne Baba Tutum Ölçeği alt boyut puan ortalamalarının arasındaki fark istatistiksel olarak anlamsızdır (p>0,05). Öte yandan çocukların yaşlarına göre 'Kontrol/Denetleme' alt boyut puan ortalamaları, aile yapılarına göre 'Kabul/ İlgi' alt boyut puan ortalamaları ve okul başarısı algılarına, dönem not ortalamalarına göre 'Psikolojik Özerklik' ve 'Kabul/ İlgi' alt boyut puan ortalamaları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,05). Çocukların tanı yaşı, kardeşi olma, sağlık sorunları olma durumları, anne yaşı ile çalışma durumu ve baba yaşı ile çalışma durumu ile Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Yaşam Kalitesi Ölçeği alt boyut puan ortalamaları arasındaki farkın okulda ve evde şeklinde iki değerlendirmeye göre de istatistiksel olarak anlamsız olduğu belirlenmiştir (p>0,05). Çocukların yaşlarına göre, okulda 'Bilişsel', evde hem 'Bilişsel' hem de 'Duygusal' alt boyutları, aile yapılarına göre, okulda ve evde 'Duygusal'' okul başarısı algılarına göre, okulda ve evde 'Bilişsel' ve 'Sosyal' dönem not ortalamalarına göre, okulda ve evde 'Bilişsel' ve 'Sosyal' alt boyut puan ortalamaları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,05). Araştırmada ABTÖ-Psikolojik Özerklik, Kabul/ilgi ve Kontrol/Denetleme alt boyut puan yordayıcısı olarak modele alınan DEHB/YKÖ sırasıyla; 'sosyal'' alt boyut puanının %37,3'lük kısmını, 'duygusal'' alt boyut puanının %33,2'lik kısmını okulda sosyal, evde 'sosyal'' ve 'duygusal'' alt boyut puanları %27,8'lik kısmını açıklamaktadır. Bu sonuç çocuğun algıladığı ebeveyn tutumları ile yaşam kalitesi arasında anlamlı bir ilişki olduğu görülmektedir. Bu bağlamda çocuğun yaşam kalitesi ebeveyn tutumlarından sosyal ve duygusal boyutlarda etkilendiğini göstermiştir.
Pediatrik hematoloji-onkoloji hastalarında hepatit B, hepatit C ve HIV seroprevalansı

Amaç: Yoğun kemoterapi alan pediatrik onkoloji hastaları sık kan ve kan ürünleri transfüzyonuna gereksinim duyarlar. Bu hastalar hepatit B, hepatit C ve insan immün yetmezlik virüsü gibi transfüzyonla bulaşan hastalıklar açısından yüksek risk altındadırlar. Bu çalışmada pediatrik onkoloji hastalarında hepatit B, hepatit C ve HIV seroprevalansının tespit edilmesi ve sonuçların, ulusal hepatit B aşı programından ve kan donörlerinde rutin HCV tarama testlerinden önce yapılmış çalışmalarla karşılaştırılması amaçlanmaktadır. Gereç ve yöntem: Bu çalışma Ocak 2002 ve Ocak 2012 tarihleri arasında yoğun kemoterapi ve sık kan ve kan ürünleri transfüzyonu alan kanser tanılı 100 çocuk (51 kız, 49 erkek) hastanın geriye dönük kayıtlarında tedavi öncesi ve tedavi sonrası EIA ile rutin olarak bakılmış olan HBsAg, Anti-HBs, Anti-HCV ve Anti-HIV sonuçlarının retrospektif taranması yöntemi ile veri elde edilerek yapılmıştır. Hasta grubu Eylül 1998 ulusal hepatit B aşı programı sonrası doğmuş hastalardan oluşturuldu. Bulgular: HBsAg, anti-HBs, anti-HCV ve anti-HIV seroprevalansı tedavi öncesi % 0, % 58, % 0, % 0 ve tedavi sonrası % 0, % 42, % 0, % 0 olarak bulundu. Tedavi öncesi ve tedavi sonrası da HBsAg % 0 saptandı. Bu sonuç 1986- 89 yıllarında % 40 ve 1994- 95 yıllarında % 10 olarak saptanan HBsAg prevalansına göre anlamlı olarak düşüktür. 1994- 95 yıllarında % 14 olarak saptanan HCV seropozitifliğine karşın bu çalışmada Anti-HCV % 0 olarak saptandı. Anti-HIV önceki çalışmalarda olduğu gibi % 0 bulundu. Tedavi öncesi seronegatif olan 42 (%42) hastanın hiçbirinde hepatit B enfeksiyonu gelişmedi. Yoğun kemoterapi alan onkoloji hastalarında beklendiği gibi tedavi öncesi Anti-HBs seropozitifliği olan hastaların 17 (% 17 )'inde tedavi sonrası Anti-HBs seronegatifliği saptanmış, bu hastaların hiçbirinde hepatit B enfeksiyonu gelişmemiştir. Sonuç: Bu sonuçlar pediatrik onkoloji hastalarında ulusal hepatit B aşılama programlarının önemini göstermektedir. Ayrıca, HBsAg, HCV ve HIV seropozitifliğinin saptanmaması kan bankalarında HBV, HCV ve HIV tarama testlerinde yüksek teknolojinin ve pediatrik hematoloji-onkoloji birimlerinde hijyenik gelişmelerin önemini vurgulamaktadır.
Çocukluk çağı nüks akut lösemi hastalarında tüm genom analizleri

Akut lösemilerin genetik karakterizasyonu genellikle sitogenetik analizler ve spesifik translokasyonların veya mutasyonların moleküler tekniklerle tespitine dayanmaktadır. Bu yaklaşım tanı için önemli olmakla beraber lösemilerin genetik alt yapısını açıklamak ve yüksek riskli hastaların belirlenebilmesi için yeterli değildir. Akut lenfoblastik lösemi nüksü çocukluk çağı kanserleri arasında dördüncü en sık rastlanan malignitedir. Var olan tedavi protokolleri ile daha iyi sonuçlar alınamaması ve akut löseminin heterojen bir hastalık olması nedeni ile nüks akut lösemilerin biyolojik ve moleküler temelinin daha iyi anlaşılması gerekmektedir. Bu doğrultuda hematoloji kliniklerinde n=10 B-ALL, n=6 T-ALL tanısı almış 16 hastanın tanı ve erken dönem nüks örnekleri ile ilgili kontrol örnekleri tüm genom metilasyonu Infinium HumanMethylation450K BeadChip kullanılarak incelenmiştir. Genel metilasyon profili analizlerinde, ALL örneklerinin kontrol örneklerine nazaran artmış metilasyon gösterdiği tespit edilmiştir. Kümelendirme analizlerinde ise ALL hastaları farklı alt gruplara ayrılmıştır. Eşlenik karşılaştırma analizlerinde nüks örnekleri artmış CpG metilasyonu ve kanser yolaklarında bozulmuş metilasyon paterni göstermiştir. Kontrol grupları ile yapılan analizlerde hücre döngüsü, adezyon ve glikolizlenmede rol oynayan genlerde anlamlı düzeyde metilasyon farklılığı tespit edilmiştir. Tüm genom metilasyon yaklaşımının uygulanması ile ALL'de sadece CpG adalarında değil genler arası bölgelerde de değişmiş metilasyon varlığı gösterilmiştir. Erken dönem nüks örnekleri genellikle kendi tanı örneklerine benzer bir profil göstermektedir. Bu bulgular tanı anında var olan klonun baskın hale geçerek nükse yol açtığını desteklemektedir. Kanser gelişiminde anahtar role sahip olan genlerdeki bozulmuş metilasyon, epigenetik mekanizmaların ALL'de tedavi direnci ve kötü prognoz ile ilişkili olabileceği savını kuvvetlendirmektedir.