turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
556 sayılı MarKHK hükümleri çerçevesinde marka hakkının tüketilmesi ilkesi

556 Sayılı MarKHK hükümleri çerçevesinde marka hakkının tüketilmesi isimli yüksek lisans tez çalışmamda; marka hakkının tüketilmesi ilkesini ayrıntılı olarak inceleyerek ve ulusal/uluslararası mahkeme kararlarını bir arada değerlendirerek genel bir sonuca varılmaya çalışılmıştır. Şöyle ki; Bu kapsamda marka hakkının tüketilmesi ilkesini incelemeden önce tükenecek olan marka hakkının kapsamının daha iyi irdelenebilmesi sadedinde; marka hakkının tanımı, marka olarak hangi işaretlerin tescil edilebileceği, markanın türleri ile işlevi ve son tahlilde marka hakkının hukuki niteliği ve özelliklerinden bahsedilmiştir. Bu hususlar tezimde ayrıntılı olarak açıklandıktan sonra marka hakkının tüketilmesi ile ilgili temel kavramlardan bahsedilmiş ve devamında marka hakkının tüketilmesi ilkesinin şartları ulusal ve uluslararası mahkeme kararları da dikkate alınarak ayrıntılı bir biçimde açıklanmaya çalışılmıştır. Son olarak ise; marka hakkının tüketilmesi ilkesinin istisnası kapsamında; hangi hallerin marka hakkının tüketilmesi ilkesi kapsamında değerlendirilemeyeceği vurgulanarak olması gereken hukuk üzerine tartışmalar yapılıp marka hakkının tüketilmesi ile ilgili olarak yüksek lisans tezi kapsamında savunduğum görüş, tez içerinde açıklamaya çalıştığım argümanlarla desteklenerek ispatlanmaya çalışılmıştır
Türk özel hukukunda tehlike esasına dayanan sorumluluk

Türk Özel Hukukunda Tehlike Esasına Dayanan Sorumluluk adını tasıyan çalısma, yüksek lisans tezi olarak hazırlanmıs olup, üç ana bölümden olusmaktadır:Birinci bölümde Sorumluluk Kavramı baslıgı altında sorumluluk türlerine ve unsurlarına yer verilmistir. Tehlike Esasına Dayanan Sorumluluk Kavramı baslıklı ikinci bölümde, öncelikle tehlikeesasına dayanan sorumlulugun tanımı yapılmıs ve sorumlulugun gelisim süreci aktarılmaya çalısılmıstır. Daha sonra, tehlike sorumlulugunun unsurları açıklanmaya çalısılmıs ve tehlikeesasına dayanan sorumlulugun benzer sorumluluk türleri ile karsılastırmasına yer verilmistir. Çalısmanın son bölümünde ise Tehlike Esasına Dayanan Sorumlulugun Düzenlenmesi baslıgı altında çesitli hukuk sistemlerinde tehlike sorumlulugunun düzenlenme sekillerine yer verilmistir. Daha sonra, Türk Hukukunda tehlike sorumlulugu hususunda benimsenmis olan düzenleme sekline deginilerek, özel kanunlarda düzenlenmis tehlike sorumlulugu halleriaçıklanmaya çalısılmıstır.
Modern siyasal sistemlerin sınıflandırılması ve çağdaş otoriter sistemlerin bu sınıflandırmadaki yeri

Siyasal sistem, bir toplumda değerlerin dağıtımına yönelik otoriter yöntemlerle alınan kararların gerçekleşmesine yönelik yapılar ve süreçler bütünüdür. Modern siyasal sistemlerin sınıflandırılması demokratik sistemler, totaliter sistemler ve otoriter sistemler olmak üzere üç ana tip içermektedir. Bu üç ana tipe dair 20. yüzyılda yapılan tanımlar içinde bulunduğumuz çağın ortaya çıkardığı yeni siyasal sistem tiplerini açıklamakta yetersiz kalmaktadır. Günümüzde bazı siyasal sistemler yoğun bir şekilde otoriter yönetim politikalarına sahne olmalarına rağmen, siyasal yapıları ve kurumları itibariyle otoriter sistemlerin modern tanımından farklılık göstermektedir. Bu çalışmada 'çağdaş otoriter sistemler' olarak adlandırdığımız bu siyasal sistemlerin sınıflandırmadaki yeri tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu amaca yönelik olarak çalışmanın ilk bölümünde siyasal sistem kavramı üzerinde durulmuştur. İkinci bölümün konusu modern siyasal sistemlerin sınıflandırılmasıdır; fakat otoriter sistemlerle ilgili modern tanımlamaya bu bölümde yer verilmemiştir. Çalışmanın son bölümünde önce otoriter sistemlerin modern tanımı, ardından çağdaş otoriter sistemlerin yapısall özellikleri ve siyasal kurumları üzerinde durulmuştur. Bu sayede çağdaş otoriter sistemlerin, otoriterliğin modern tanımından hangi noktalarda ayrıldığı ve bu tanımla hangi noktalarda ortak özellikler gösterdiği değerlendirilmeye çalışılmıştır.
Sigorta tahkiminde yargılama usulü

Bir hak sebebiyle uyuşmazlığa düşen tarafların, bu uyuşmazlığın çözümünü devlet mahkemelerinin yerine özel kişi veya kişilere bırakmalarına tahkim denir. Alternatif uyuşmazlık çözüm yöntemlerinden biri olan tahkim ülkemizde ve dünyada her geçen gün daha fazla önem kazanmaktadır. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30. maddesindeki özel bir hükümle sigorta ettiren veya sigorta sözleşmesinden menfaat sağlayan kişiler ile riski üstlenen taraf arasında sigorta akdinden veya Güvence Hesabı'ndan faydalanacak kişiler ile hesap arasında doğan uyuşmazlıkların çözüme kavuşturulması amacıyla, Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Birliği nezdinde, Sigorta Tahkim Komisyonu kurulmuştur. Sigorta Tahkim Komisyonu, komisyon başkanlığı ile komisyon müdürü ve müdür yardımcıları, raportörler ve diğer çalışanlardan teşekkül etmektedir. Tezimizin konusu Sigorta Tahkiminde Yargılama Usulü olup çalışmamızda öncelikle sigorta ve tahkim kavramları üzerinde durulacaktır. Tez çalışmamızın devamında ise karşılaştırmalı hukuk sistemlerinde sigorta tahkimi anlatılacak, tahkim komisyonunun teşkilat yapısından söz edilecek ve nihayet sigorta tahkiminde yargılama usulünün nasıl olduğu irdelenecektir. Sigorta tahkiminin yargı sistemimize sağladığı büyük katkının yanında sigorta tahkimi ile ilgili kanuni anlamda bazı eksiklikler de mevcuttur. Bu eksikliklerin uygulamacılar tarafından giderilmesini beklemek ise hukuk devleti ilkesi ile çelişmektedir. Sigorta tahkimi ile ilgili özellikle doktrinde eleştirilen konuların bir an önce çözüme kavuşturulması gerekmektedir. Tahkimden beklenen menfaat de bu şekilde artacak ve istikrar kazanmış uygulamalarıyla örnek bir tahkim sisteminin yolu açılacaktır.
Rama Hukukunda exercitor navis'in actio exercitoria'dan doğan sorumluluğu

'Roma Hukuku'nda Exercitor N av i s' in Actio Exercitoria'dan Doğan Sorumluluğu' isimli bu Yüksek Lisans Tez çalışması, Giriş ve Sonuç dışında iki Bölüm'den oluşmuştur. Birinci Bölüm'de, exercitor navis'in sorumluluğunun doğmasında etkili olan Roma aile yapısı, Roma Hukuku'ndaki temsil kurumunun özelliği ve actio exercitoria'nin da içinde yer aldığı ek nitelikteki davalar incelenmiş; böylece actio exercitoria'nin ortaya çıkışı ve Roma Hukuku'ndaki yeri saptanmıştır. İkinci Bölüm'de ise, actio exercitoria'dan doğan sorumluluk, özellikle 'de exercitoria actione' edictum'unu içeren Digesta metinlerinden yararlanılarak incelenmiştir. Corpus luris Civilis'in, Digesta Bölümünde ayrıntılarıyla düzenlenmiş olan actio exercitoria'ya ilişkin kuralların, Grek Hukuku kaynaklı olduğunu söylemek mümkündür. Actio exercitoria, exercitor navis'in, gemisinin başına magister navis olarak getirdiği kişinin, yaptığı sözleşmelerden doğan borçlardan in solidum sorumlu tutulmasını sağlayan bir praetor davasıdır. Actio exercitoria'nin açılabilmesi için gerekli koşullar şöyle saptanabilir: 1. Bir navis'in varlığı, 2. Navis'in exercitor navis tarafından işletilmesi, 3. Geminin başında bir magister navis'in bulunması, 4. Magister navis ile bir sözleşme yapılması, 1375. Yapılan işlemin praepositio kapsamında olması. Deniz ticareti işletmesinin başında bulunan, gemiyi işleten ve ondan gelir elden kişiye exercitor navis ismi verilirdi. Exercitor navis geminin maliki olabileceği gibi, gemiyi malikinden süreli veya süresiz olarak kiralayan kişi de olabilirdi. Magister navis ise geminin idaresiyle ilgili tüm sorumluluk kendisine bırakılmış olan kişiydi. Geminin başına getirilen magister navis'in, bir başkasını magister navis olarak geminin başına getirmesi mümkündü ve bu kişi de, Digesta'dan anlaşıldığına göre, magister navis kabul ediliyordu. Actio exercitoria'nm taraf lan, magister navis ile sözleşme yapan üçüncü kişi ve exercitor navis'ti. Actio exercitoria, ek nitelikteki davalardan biridir; ayrıca praetor tarafından tanınan bir dava olduğu için, bir praetor davasıdır. Actio exercitoria'da, exercitor navis, magister navis'in praepositio sınırlan içinde gerçekleştirdiği sözleşmelerden doğan borcun tamamından sorumluydu. Principatus Dönemi'nin başlarında, exercitor navis'in, extraneus magister navis'in borçlarından da sorumlu olması sağlanmıştır. Actio exercitoria'nm açılabilmesi için bir süre söz konusu değildi, yani bu dava için bir zamanaşımı öngörülmemişti. Ayrıca bu dava gerek mirasçılar tarafından, gerekse mirasçılara karşı açılabilirdi. 138
Türkiye'de katılımcı demokrasi

Demokrasi, başlangıçtan günümüze gelişim gösteren siyasal sistemlerden birisidir. Günümüzde siyasal ve yönetsel alanlarda halkın karar alma süreçlerine dahil edilmesi öncelikli hale gelmiştir. Halkın kendi kendisini yönetmesine daha çok olanak veren ve halka daha yakın kurumlar olması, katılımcı demokrasiyi ön plana çıkarmaktadır. Katılımcı demokrasi anlayışı ve Türkiye'deki uygulamaları bu çalışmanın temelini oluşturmaktadır. Katılımcı demokrasi uygulamaları bağlamında halkın kendisini yönetmesi olgusu, ülkenin daha demokratik bir zeminde olmasında ve halkın da kendisini yönetime yakın hissetmesinde anahtar rol oynamaktadır. Ulusal düzlemde demokrasi alanında yaşanan sıkıntılar yerel demokrasi ve katılıma da yansımıştır. Ancak yasaların getirmiş olduğu olumlu katkıların yanı sıra, katılım konusunda halkın yönetime nasıl ve ne kadar katılacağı konusu da önemli sorunlardan biridir. Halkın yöneticileri seçebilmesi demokrasi açısından değerli olmakla birlikte artık kesinlikle tek başına yeterli değildir. Dolayısıyla halkın farklı yollarla kendisinin yönetime katılması ve fikirlerini yansıtması ülkenin demokrasisinin gelişmesi ve sisteme yabancılaşmaması adına önemli bir parametre teşkil etmektedir.
Avrupa Birliği'nde özel tüketim vergilerinin uyumlaştırılması ve Türkiye

çalışma özel tüketim vergilerinin Avrupa Birliği'ne üye ülkelerdeuyumlaştırılmasını ve Türkiye'nin bu uyumlaştırma çalışmasında almış olduğumesafeyi konu almaktadır. Tek pazarın kurulması Avrupa Birliği'nin en önemli hedeflerinden biri olmuştur. Tek Pazar için önemli bir koşul olan emek, sermaye, mal ve hizmetlerin serbest dolaşımının önündeki engellerin kaldırılması 1957 Roma Antlaşması ile gündeme gelmiştir. Bu engellerden birini de üye ülkeler arasında rekabeti bozucuvergi oranları oluşturmaktadır. Üye devletler ve sermaye arasındaki rekabeti önemli ölçüde bozan bir yapıya sahip bulunması ve Avrupa'da gümrük birliğinin uygulanması açısından özel tüketimvergilerinde uyum sağlama zorunluluğu bulunmaktadır. Avrupa Birliği'nde beş büyük olarak adlandırılan tütün, alkol, bira, şarap ve madeni yağlar üzerindekivergilerin uyumlaştırılması çalışmaları yapılmıştır. Avrupa Birliği ile Türkiye arasındaki ilişkiler 1963 tarihli Ankara Anlaşması ile başlamıştır. Türkiye, Avrupa Birliği'nin tek pazar hedefine uygun hareket etmeyükümlülüğüne girmiştir. Türk vergi sisteminin ve vergi oranlarının Avrupa Birliği standartlarına uyumlaştırılması ve yakınlaştırılması bu yükümlülüklerden biridir. Türkiye özel tüketim vergilerinin uyumlaştırılması konusunda atılan en önemli adım Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun yürürlüğe girmesi olmuştur. Özel Tüketim Vergisi Kanunu ile vergi uyumlaştırması ve vergi sisteminin sadeleşmesihedeflenmiştir. Ancak vergi uyumlaştırması konusunda Türkiye'nin hala kat etmesi gereken uzun bir yol bulunmaktadır.
Suça teşebbüste hazırlık hareketleri ile icra hareketlerinin birbirinden ayrılması meselesi

Suça teşebbüste hazırlık hareketleri ile icra hareketlerinin birbirinden ayrılması meselesi, ceza hukukunun uzun bir süredir üzerinde tartıştığı ve halen güncelliğini koruyan önemli bir ceza hukuku problemidir. Bu mesele bir yandan devletin hangi andan itibaren ceza hukuku araçlarıyla bir insan davranışına müdahale edebileceğini ilgilendirirken, diğer yandan da bireyin hareket serbestisinin sınırlarının belirlenmesi bakımından önemli bir fonksiyonu icra etmektedir. Ceza kanunlarında genellikle hazırlık hareketlerinin cezalandırılmaması prensibi benimsenir. Çünkü bu tarz hareketler korunan hukuki yarar yönünden tehlikeli kabul edilmedikleri gibi, çoğu zamanda failin kastının belirsiz olması sebebiyle cezaya layık görülmezler. Bununla birlikte, hazırlık hareketlerinin istisnai olarak cezalandırıldığı durumlar da bulunmaktadır. Bunlar genellikle, ceza kanunlarının özel hükümler kısmında hazırlık hareketlerinin cezalandırıldığı suç tiplerine yer verilmek suretiyle kendilerini gösterirler. Hazırlık hareketlerinin kural olarak cezalandırılamaması, cezalandırılabilir olan icra hareketleriyle birbirinden ayrılması gerekliliğini ortaya çıkarır. Bu iki hareket tarzının ve bunların gerçekleştirildiği aşamaların birbirinden ayrılması, bireyin hukuki güvenliği açısından önem taşır. Bu bakımdan, hazırlık hareketleri ile icra hareketleri arasındaki sınırın kesin bir biçimde ayrılması, bir yandan ceza hukukunun bir ödevi iken, böyle bir ayrımın bireyler tarafından bilinmesinin sağlanması ise birey açısından bir hak olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada, hazırlık hareketlerinin icra hareketlerinden ayrılması meselesine ilişkin doktrinde ileri sürülen teorilerin ortaya koyduğu görüşler ve meseleye ilişkin yargı kararlarında benimsenen uygulamalar incelenmiştir. Bu iki hareket tarzı arasındaki sınırın nasıl belirleneceği hususunda, pozitif düzenlemelerin yanı sıra olması gereken hukuk açısından hangi yaklaşımın benimsenmesi gerektiği konusunda görüş ve düşüncelere yer verilmiştir. Bahse konu ayrımın, iştirak halinde işlenen suçlarda, ihmali suçlarda, sebebinde serbest hareketlerin varlığı durumunda, suçun nitelikli hallerinin gerçekleştiği durumlarda ve özellik arz eden bazı suç tiplerinde ne şekilde yapılacağı, çalışmanın son bölümünde inceleme konusu yapılmıştır.
Türk hukukunda çocukların yargılanması

Tezimizde arastırılan sorun Türk Hukukunda çocuk yargılamasının esasları ve bu esasların yasamdaki etkileridir. Bu konu arastırılırken, yalnızca yerel mevzuat değil uluslararası düzenlemeler de dikkate alınacaktır. Çocuk; Türk Ceza Hukuku, Ceza Muhakemesi Hukuku ve Çocuk Ceza Hukuku kapsamında incelenecektir. Bu incelemede, öncelikle temel ilkeler belirlenecek, daha sonra ise, yasal düzenlemeler, uluslararası sözlesmeler ve çesitli görüsler hakkında bilgi verilecek, son olarak konuya iliskin öneri ve yorumlar sunulacaktır. Bazı bölümlerde yargı kararlarından örnekler sunulacak ve gerektiği takdirde eski mevzuattaki hükümler açıklanacaktır. Tüm bu kaynaklar neticesinde elde edilen sonuçlar konu bazında ve tez sonunda sonuç bölümünde ifade edilecektir
Yoksulluk nafakasının süresi

Türk Medeni Hukuku'nda nafaka türleri yardım nafakası ve bakım nafakası olarak ikiye ayrılmaktadır. Bakım nafakası ise kendi içinde; tedbir nafakası, yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası olmak üzere üç alt başlığı içermektedir. Çalışma kapsamında yardım, tedbir ve iştirak nafakalarına yalnızca gerektiği yerlerde değinilmiş; tez çalışmasının genelinde yoksulluk nafakası ve özellikle bunun süresi üzerinde durulmuştur. Türk boşanma hukukunda, evliliğin sona ermesinin mali sonuçlarından birisi de yoksulluk nafakasıdır. Yoksulluk nafakası istemi, eşler, daha doğrusu eski eşler arasında doğabilen birsistemdir. Yoksulluk nafakasının kendine has özelliklerinden biri, belki de en dikkat çekicisi 'süresizliği'dir. Çalışmada yoksulluk nafakasının süresine ilişkin TMK.'nun 175. maddesinde yer alan düzenlemenin ve buna ilişkin yargı kararlarının, doktrinden ve karşılaştırmalı hukuktan yararlanılarak tahlil edilmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda çalışmada öncelikle nafaka kavramı, nafaka alacağının özellikleri ve nafaka türleri hakkında genel bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde ise yoksulluk nafakası isteminin doğduğu andan, yoksulluk nafakasının sona erdiği ana kadarki hukuki aşamalar incelenmiş, yoksulluk nafakasının süresi konusu ise üçüncü bölüme bırakılmıştır. Çalışmanın yalnızca yoksulluk nafakası süresini içeren üçüncü ve son bölümünde ise; ilke olarak süre ile ilgili yasal düzenlemelerin tarihçesi ile karşılaştırmalı hukukta yoksulluk nafakasının ve süre düzenlemelerinin görünümleri incelenerek karşılaştırmalı hukuk ile Türk hukukunun farklılıkları üzerinde durulmuştur. Devamında, yoksulluk nafakasının süresi bakımından hakimin takdir yetkisi, süreye ilişkin doktrin eleştirileri ve Yargıtay uygulaması, Anayasa Mahkemesi kararları ile önerilerimiz ele alınmıştır.
Boşanmanın sonuçlarından maddi ve manevi tazminat

Bu çalısmanın konusu, evlilik bosanma ile sonuçlandıgında tarafların birbirlerinden talep edecekleri maddi ve manevi tazminatın kosuları, bu tazminat miktarının belirlenmesinde dikkate alınacak hususlar, 4721 sayılı Medeni Kanunun getirdigi yenilikler, bu davalarda uygulanacak usul kuralları ve Yargıtay uygulamasının neler olduğudur. Bu çalısma giris, üç bölüm ve sonuç kısmından olusmaktadır. Giris bölümünde; genel olarak bosanmanın sonuçları, birinci bölümde;tazminat hukuku, ikinci bölümde; maddi tazminat taleplerinin maddi ve biçimsel kosulları, üçüncü bölümde; manevi tazminat taleplerinin maddi ve biçimsel kosulları, dördüncü bölümde, maddi ve manevi tazminatdavalarındaki usul kuralları ve sonuç bölümünde ise, Yeni Medeni Kanundamaddi ve manevi tazminat ile ilgili degisiklikler incelenmistir.
Eser sözleşmesinde iş sahibinin ayıptan dolayı sözleşmeden dönme hakkı

Çalışmamızın amacı; eser sözleşmesinde iş sahibinin, teslim edilen eserdeki ayıplara karşı, sözleşmeden dönme hakkına başvurabilmesinin koşulları ve bu hakkın kullanılmasının doğuracağı sonuçları değerlendirmektir. Tez konusu incelenirken, eser sözleşmesi açısından mülga Borçlar Kanunu ve Türk Borçlar Kanunu hükümleri ayrımına önem verilerek ve Türk Borçlar Kanunu ile eser sözleşmesine ilişkin olarak getirilen değişikliklere değinilmiştirÇalışmamız, temel olarak üç ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, ayıba karşı tekeffül hükümlerinin şartları ve iş sahibinin sözleşmeden dönme hakkı incelenmiştir. İkinci bölümde, sözleşmeden dönme kavramı ve sözleşmeden dönmenin sonuçları incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, sözleşmeden dönme üzerine tasfiye ilişkisinin kapsamı belirlenmeye çalışılmıştır.
İş yargılamasında tasarruf ilkesi

Bu çalışma tarafların dava konusunu belirleme ve yargılamanın kapsamı üzerinde kontrol sahibi olmasını ifade eden tasarruf ilkesinin kapsamı ve bu ilkenin iş yargılamasında uygulama alanını incelemeyi amaçlamaktadır. İlk olarak iş yargılamasının tarafları, iş mahkemeleri ve bu mahkemelerde uygulanan yargılama usulü incelenmiş ve iş yargılamasına hakim olan temel ilkelere tasarruf ilkesi kapsamında değinilmiştir. İlerleyen bölümlerde, tasarruf ilkesinin yargılamanın başlaması, sürdürülmesi, dava konusu üzerinde tasarruf imkanına sahip olunması ve yargılamanın sona erdirilmesine olan etkileri ele alınmıştır. Bu çerçevede dava konusunun devri, davanın konusuz kalması, yargılamanın taraflarca takip edilmemesi, davanın geri alınması, sulh, kabul ve feragat konularının iş yargılamasında uygulama alanına değinilmiş ve son olarak bu kurumların farklı dava türleri ve özellikle tasarruf ilkesinin sınırlı uygulama alanı olarak hizmet tespit davaları üzerindeki yansımaları incelenmeye çalışılmıştır.
Türk İş Hukukunda alt işveren kavramı ve Türkiye'de alt işveren uygulamasının yarattığı sorunlar

işverenler, çeşitli nedenlerle işlerinin belirli bir bölümünü veya bazı işlerin alt işverenlere yaptırma yoluna gitmektedirler. Bu nedenler arasında uzmanlaşma, teknolojideki gelişmeler ve ekonomik nedenler sayılabilir. Alt işverenler, üstlendikleri bu işleri kendi araç-gereç ve işçileriyle yaparak işverenlere teslim etmektedirler. Kanun koyucu, alt işverenlerin ekonomik yönden daha zayıf olmaları nedeniyle alt işverenin işçilerinin ücret ve diğer işçilik haklarını koruyabilmek için İş Kanunumuzda bu amaca yönelik düzenlemeye yer vermiştir. Alt işveren işçilerininde diğer işçiler gibi İş Kanununda yer alan haklarının yani sıra Toplu İş Hukuku açısından da sahip oldukları bazı haklar vardır. Bu çalışmanın amacı, asıl işverenlerin işlerinin belirli bir bölümünü veya bazı işlerini alt işverene vermelerine dayanan asıl işveren-alt işveren ilişkisini incelemek ve alt işveren uygulamasının yarattığı sorunları ortaya koymaktır.
Avrupa parlamentosu'nun değişen rolü: Avrupa parlamentosu'nda lobicilik

Avrupa Birliği seviyesinde kabul edilen düzenlemeler tüm AB vatandaşlarının hayatlarını etkilemektedir. Brüksel'de AB Mahallesi olarak bilinen alana yerleşmiş Komisyon, Avrupa Parlamentosu ve Konsey arasında gerçekleşen yasama süreciyle oluşan tasarruflara etki eden lobiler ve bu lobilerin özellikle AP üzerindeki etkisi bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Brüksel'de lobicilik faaliyetlerinin gerçekleşmesinin AB'nin demokrasi açığı sorununa bir çare oluşturduğuna ve çıkarların lobi faaliyetleriyle temsilinin AB kurumları özelinde vatandaşların güvenini artırmak için bir araç olarak görüldüğüne kanaat getirilmektedir. Ancak lobilerin olumsuz etkilerinin de olabileceği şüphesi mevcuttur. Çalışma kapsamında gerçekleştirilen mülakatlar ile lobiciliğin AP üzerindeki etkisi araştırılmaktadır. Çevre alanında kabul edilmiş Ambalaj ve Ambalaj Atıkları Direktifi özelinde AP'ye yapılan lobi faaliyetlerinin etkilerine dair çıkarımlar sunulmaktadır.
Mesnevi'nin 1. defterindeki insan haklarının veda hutbesi açısından değerlendirilmesi

'Mesnevi'nin 1. Defteri'ndeki İnsan Haklarının Veda Hutbesi Açısından Değerlendirilmesi' konulu tez çalışması giriş, üç bölüm ve sonuçtan ibarettir. Giriş kısmında; tezin yazılma amacı, izlenen yöntem ve belli başlı bazı kaynaklar hakkında bilgi yer alır. Birinci bölümde kısaca hak ve insan hakları kavramlarının tanımları yer almaktadır. Veda Hutbesi'nde yer alan insan hakları başlıklarının, İslam'ın kaynakları açısından özet bilgilerine yer verilmektedir. İkinci bölümde Veda Hutbesi'nin mevcut kaynaklardaki metinleri ve Veda Hutbesi'nde geçen insan haklarının günümüz haklarından hangileriyle bağlantılı olduklarına dair tespitler mevcuttur. Üçüncü bölümde Mesnevi'nin 1. Defteri'ndeki bazı hikaye ve beyitlerindeki insan haklarının Veda Hutbesi açısından tespiti vardır. Sonuç kısmında konu ile ilgili genel değerlendirilmeler yer alır.
Avrupa Birliği ve Türk Rekabet Hukuku çerçevesinde hakim durumun kötüye kullanılması

Bu tez, 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun'un 6. maddesi çerçevesinde hakim durumun kötüye kullanılmasının yasaklanması ile ilgili temel kavramları, bu düzenlemenin Avrupa Topluluğu Antlaşması'ndaki karşılığı olan 82. madde ile karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Tarihsel olarak, 80'li yıl1ara kadar Türk ekonomisinin, serbest rekabet şartlarının ve rekabet kültürünün bulunmadığı ve devletin ya da devlet tarafından himaye edilen teşebbüslerin piyasalara hakim olduğu bir yapıda olduğu bilinmektedir. 80'li yıllardan itibaren izlenen liberal politikalar, Türk ekonomisinin anti-rekabetçi yapısını reforme etmede yeterli olmamış; bilhassa ekonomik yoğunlaşma konusunda yapılan iktisadi analizler, piyasalardaki tekelci yapının fazla değişmediğini ortaya koymuştur. Böylece hem fiili durumun yarattığı bir ihtiyaç hem de üyelik hedefi doğrultusunda Avrupa Birliği'ne verilen taaahhütlerin bir neticesi olarak, 13 Aralık 1994 tarihinde 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun yürürlüğe girmiştir. Rekabet Kanunu'nun yürürlüğe girmesi ile belirli bir pazardaki hakim durum kavramı önem kazanmış; bir veya birden fazla teşebbüsün, ülkenin bütününde veya bir bölümünde bir mal veya hizmet piyasasındaki hakim durumunu tek başına yahut başkaları ile yapacağı anlaşmalar ya da birlikte davranışlar ile kötüye kullanması hukuka aykırı kabul edilerek yasaklanmıştır. 4054 sayılı Kanun'u uygulamak ile tek başına sorumlu olan Rekabet Kurumu'nda, kanunda hakim durumun yasaklanmasına ilişkin öngörülen kavramları pek çok uyuşmazlığa uygulamıştır. Bu tezin yazılmasındaki amaç, hakim durumun ve kötüye kullanmanın varlığının tespitinde gözetilen temel ilkeler açısından, Avrupa Birliği Rekabet Hukuku ve Türk Rekabet Hukuku'nun bir karşılaştırmasını yapmak ve Rekabet Kurumu'nca ilgili kavramların yorumlanması ve uyuşmazlıklara uygulanması sürecinde, Avrupa Birliği Rekabet Hukuku düzenlemeleri ile Komisyon ve Avrupa Toplulukları Adalet Divanı kararlarının ne derece yönlendirici olduğunu ortaya koymaktır.