turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Deindustrialisation and neoliberal urbanisation: The rear port of İzmir, Alsancak

Bu tez İzmir Alsancak liman arkası bölgesindeki eski endüstriyel alanların dönüşümünü incelemektedir. Bu çalışma alanı neoliberal yeniden yapılanma sürecinde sanayisizleşme, kentsel girişimcilik ve soylulaştırma kavramları için önemli bir örnektir. İzmir Alsancak liman arkası, sanayisizleşme süreçleri ve neoliberal politikaların yükselişi ile kentsel girişimcilik pratikleri için kaçınılmaz olarak önemli bir değer kazanmıştır. Bu çalışma alanında dönüşüm süreci parçacı ve spekülatif dönüşüm projeleri ile gerçekleşmektedir. Tek sahipli ve büyük eski endüstriyel alanlar üzerinde büyük ve lüks konut, ticaret ve turizm kullanımları yer almaktadır. Planlama disiplini ise sürece merkezi yönetimin ve yerel yönetimin önemli bir aracı olarak dahil olmaktadır. Yasasızlaştırma politikaları, yeniden düzenleme politikaları ve özelleştirme programları ile mülkiyet hakkının devredilmesi ve kentsel girişimcilik pratikleri eski sanayi alanlarının yeniden değerlendirilmesine ve soylulaştırılmasına sebep olmaktadır. İlk olarak, kentsel mekan ve bir üretim biçimi olarak kapitalizmin ilişkisi incelenecektir. İkinci olarak, sermaye birikim süreçlerinin değişimi ve neoliberal politikaların yükselişi aktarılacaktır. Ardından, neoliberal kentleşmenin kentsel girişimcilik, spekülatif kentleşme ve soylulaştırma kavramları ile ilişkisi incelenecektir. Üçüncü olarak, Türkiye'de neoliberal kentleşme ve sanayisizleşme süreci aktarılacaktır. Son olarak, İzmir Alsancak liman arkasının dönüşüm süreci incelenecektir.
Balat Tarihi Süreç İçinde Sosyal Yapının Değişimi ve Mekansal Etkileri

İstanbul, konumu ve sahip olduğu güzel doğası nedeniyle tarih boyunca çeşitli halkların ve kültürlerin yerleşim merkezi olmuş, devletlere başkentlik yapmış, önemli bir odak noktası olmuştur. Çağlar boyunca birlikte, yan yana yaşayan ve kendi kültürlerini kente yansıtan farklı dinlere ve dillere sahip topluluklar, İstanbul mozaiğinin parçalarını oluşturmuşlardır. İstanbul'a iş yapmaya gelenler ve İstanbul'da yaşayan azınlıklar kentin farklı kesimlerinde yerleşmiştir. İstanbul'da özellikle Pera bölgesinde elçilik binaları ve kiliselerini inşa etmeye başlamışlardır. Varlıklı olan kesim Beyoğlu'nda, diğer gruplar da kendi mahallelerinde taş binalar yaptırmışlardır. Bu akım sonucu İstanbul'da ilk katlı konut örnekleri ortaya çıkmış ve apartmanlaşmaya ilk adımlar atılmıştır. Ahşap köşkler ve evler arasında bu binalar o dönemi ve özelliklerini yansıtan belgeler haline gelmişlerdir. İstanbul'da bugüne kadar yaşamlarını sürdüren azınlık gruplar; ağırlıklı olarak; Museviler, Ermeniler ve Rumlardır. Tarih süreci içinde 1. Dünya Savaşı, Mübadele Antlaşmaları, Kıbrıs sorunu, 6-7 Eylül olayları, siyasal gerginlikler gibi nedenlerle bu etnik grupların nüfusunda önemli değişimler olmuştur. İstanbul'da yaşayan azınlık grupları içinde, tarih olarak en eskilere dayanan museviler ise 'varlık vergisi'nin getirdiği güçlükler ve İsrail Devletinin kurulması ile birlikte göç etmiş, varlıklı olanlar da kendi kurdukları mahalleler; Balat ve Hasköy'ü terk ederek kentin daha modern ve prestijli bölgelerine yerleşmişlerdir. Tüm bu nüfus olayları İstanbul'da azımsanmayacak sayıda binayı mülkiyet açısından sorunlu hale getirmiştir. Bu mülkiyet sorunları, binaların, giderek de mahallelerin çöküntü haline gelmesine sebep olmuştur. Kentin içinde yayılmış azınlık mahallerinin bir kısmı terk edilmeleri sonucu ortaya çıkan mülkiyet sorunları ve yeni sahiplerinin kötü kullanımı sonucu yok olan tarihi bölgelerdendir. Bu tezde Balat semtinin tarih içinde değişen mekansal, sosyal ve ekonomik yapı özellikleri incelenmiştir. Yapılan analitik çalışmalar sonucu hedeflenen ise; bugün büyük bir kısmı çöküntü alanı haline gelmiş ve özgün tarihsel ve mekansal değerleri yok olmaya yüz tutmuşBalat semtinin geçmişşte ve bugün sahip olduğu tarihi değerleri ortaya çıkarmaktır. Bugün bir kısmı yıkımlar, terk edilmeleri ve yangınlar sonucu yok olmuş olan, ancak İstanbul'un siyasi, sosyal ve ekonomik yaşamı doğrudan etkileyen azınlıkların inşa ettikleri anıtsal yapıları belgelemektir. Balat semtini oluşturan ve simgesi haline gelen Musevi cemaatini, geçmişş dönemlerdeki siyasal ve ekonomik gelişmelerin etkileriyle birlikte inceleyerek, Balat'taki sosyal yapı dönüşümünün nedenlerini ortaya koymak tezin hedefleri arasındadır. Kentsel ya da bölgesel ölçekte korumanın sağlanabilmesi büyük oranda halkın katılımı ile gerçekleşebilmektedir. Balat'taki koruma sorunlarının temelinde bugün Balat'ta yaşayan kesimin sosyo-ekonomik koşulları yatmaktadır. Araştırmanın amacı doğrultusunda, alan ve anket çalışmaları ile bugünkü 'Balat'ın sosyo-ekonomik yapısı ve halkın korumaya yaklaşım ve katılımına yönelik sonuçlar ortaya konmuştur.
Mekansal planların değerlendirilmesinde tutarlılık tespiti üzerine bir yöntem önerisi: Trabzon örneği

Mekansal planlar, hem yerleşimlerin kendi koşullarını iyileştirmede hem de içinde yer aldıkları bölge üzerindeki olumsuz etkilerini azaltmada güçlü araçlardır. Etkin olmalarında önemli olan yapım süreçlerinin 'değerlendirme' aşamasına odaklanan bu çalışmada; benzer ve farklı ölçekli planların belirli ölçütlere göre tutarlılık testlerinin gerekliliği ele alınmaktadır. Mevcut sistemde sadece basit bir denetlenme işlemi olarak görülen değerlendirme ve buna yönelik ölçütler Türkiye planlama yazınında ve mevzuatında ele alınmayan bir konu olarak durmaktadır. Çalışmada mekansal planlama sürecinin bu eksikliğinden hareketle, yazında ve mevzuatta yapılan incelemelerle bu aşamayı, içinde nicel verilerin yer aldığı nitel ölçütlü tutarlılık testlerine dayandıran analitik bir yöntem ortaya konulmaktadır. Bu kapsamda, çalışmanın ilk adımında mekansal planların değerlendirilmesine yönelik 'Mekansal Planlar Değerlendirme Kılavuzu' hazırlanmıştır. Kılavuzda mevzuat, plan raporu ve/veya plan ve mesleki öğretilerin sabit alındığı tutarlılık testleriyle; planların süreç, bilgi akışı, yöntemi ve plan kararları tutarlılıkları incelenmiştir. Testler; 'içsel' ve kendi içinde 'yatay' ve 'dikey' olarak detaylanan 'dışsal' tutarlılık olmak üzere iki ana grupta oluşturulmuştur. İçsel tutarlılık testleri, her bir farklı ölçekteki plan için ayrı; yatay dışsal tutarlılık testleri, aynı ölçekli komşu yerleşme planları arasındaki; dikey dışsal tutarlılık testleri ise, aynı yerleşimin farklı ölçekli planları arasındaki incelemeleri kapsamaktadır. Çalışmanın ikinci adımında, örnek yerleşimler üzerinde belirlenen ölçekteki planların, hazırlanan kılavuzdaki ölçütlere göre tutarlılıkları test edilmiştir. Bu amaçla Trabzon kentini kapsayan üst ölçekli planlar ve bu kent içinden seçilen bazı yerleşimlere yönelik alt ölçekli planlar incelenmiştir. Çalışmayla ortaya konan kılavuzun, ülkedeki planlama sisteminde planların onaylanmadan önceki sürecinde pratikte doğrudan kullanımının sağlanması ve yeni mevzuat çalışmalarında bu konudaki içerik altyapısına yönelik hazırlıklara temel oluşturması hedeflenmiştir.
Kentsel planlama yaklaşım farklılıklarının ve plamlama sürecinde rol alan aktörlerin değişiminin yapılı çevre oluşumuna etkisi Mardin Artuklu Üniversitesi Yerleşkesi ve yakın çevre

Yapılı Çevreler, insan müdahalesi ile meydana gelmekte, değişmekte ve gelişmektedir. İnsanlar yapılı çevreye hayat ve mekan ruhunu aşılamaktadır. Uzun bir zaman diliminde meydana gelen ve uzun zamanlar yaşamlarını sürdüren yapılı çevreler geçmişşten edindikleri birikimlerini geleceğe aktarmaktadır. Her bir yapılı çevre yaratıldığı döneme tanıklık etmekte ve bizlere kendi dönemini anlatmaktadır. Yapılı çevre planlama ve tasarım aşaması ile yaratılmaktadır. Planlama ve tasarım aşamasında farklı çıkar ve beklentilere sahip birçok aktör rol almaktadır. Farklı bileşenlerden oluşan yapılı çevre, bu farklı aktörlerin uyumlu ve uzlaşı içinde olması durumda kendini daha güçlü okutmaktadır. Yapılı çevrenin planlama ve tasarım aşamasında rol alan aktörlerin rollerinin ve süreçte izlenen planlama yaklaşımlarının değişimi yapılı çevre öngörüsünde değişime neden olmaktadır. Çalışmada, yapılı çevreninin planlama ve tasarım aşamasında rol alan aktörlerin rollerinin değişmesinin planlama sürecini ve yapılı çevre öngörüsünü nasıl değiştirdiği Mardin Artuklu Üniversitesi Yerleşkesi ve Yakın Çevre Yerleşimi örneğinde irdelenmiştir. Çalışmada, Mardin Artuklu Üniversitesi ve yakın çevre yerleşimi yapılı çevre oluşum sürecinde bir yıllara ile iki ayrı planlama yaklaşımı ile hazırlanan imar planları sorgulanarak Artuklu Üniversitesi Yerleşkesi ve Yakın Çevresi örneğinde yapılı çevrenin oluşumunda rol alan aktörler ve bu süreçte kullanılan araçları incelenmiştir. Çalışma, Artuklu Üniversitesi Yerleşkesi ve Yakın Çevre Yerleşimi İmar Planı sürecine tüm aktörlerinin dahil edilmesi ve aktörler arasında uzlaşı sağlanmasının Artuklu Üniversitesi Yerleşkesi ve Yakın Çevre Yerleşimi yapılı çevre oluşumu için, en kısa, en doğru ve en kalıcı çözüm olacağını önermektedir.
Türkiye'de yeni bir bölgesel politika aracı olarak cazibe merkezlerini destekleme programı

Bölgesel dengesizlikleri azaltmak için uygulanan bölgesel politikalar ve politika araçları dönemsel farklılıklar göstermektedir. Ülkemizde Avrupa Birliği'ne uyum ve dünyada değişen koşullarla birlikte yeni bölgesel politika araçları gündeme gelmektedir. Türkiye'de yeni politika araçlarından biri Cazibe Merkezlerini Destekleme Programı'dır. Farklı kalkınma planı dönemlerinde öngörülen az gelişmiş bölgelerde büyüme kutbu yaratma politikasını uygulamak için ilk kez 9. Kalkınma Planı döneminde ortaya konulmaktadır. Tez kapsamında, ülkemizde bölgesel gelişme politikalarının ve politikaların uygulanmasında kullanılan politika araçlarının geçirdiği değişim vurgulanmaktadır. Yeni bölgesel politika araçlarından biri olan Cazibe Merkezlerini Destekleme Programı'nın temel özellikleri incelenerek, programın ortaya çıkışı süreci, cazibe merkezi seçim kriterleri ve projeleri, program kapsamında yaşanan sorunlar, programın yereldeki etkileri ve beklentiler, diğer politika araçlarından hangi yönleriyle farklılaştığı ve programın kurumsal çerçevesi ilgili aktör görüşleri üzerinden değerlendirilmektedir.
Yaratılan imaj odaklı mekansal tüketim süreçlerinin kentsel mekana etkileri

Modern dönemi var eden üretim süreçlerinin yasadıgı degisiklik basta ekonomik yapıyı degistirmis; Üretime odaklı sanayiden, tüketimi ön plana alan sisteme geçispostmodern kültür ve yasam tarzını sekillendirmis, küresellesme ve pazar dinamiklerinin önem kazanması bugün içinde bulundugumuz tüketim toplumunuyaratmıstır. Postmodernizmin yeni düzeni içinde kentler de metalasmıs, verdikleri hizmetten çok temsiliyetleri, sahip oldukları sembolik anlamlar ve imajlardogrultusunda tüketilen ürünler haline gelmistir. Tez çalısması kentlerin ve kentsel mekanların tüketim süreçleri konusunda bir yaklasım geliştirmekte, mekansaltüketim üzerinde önemli etkisi bulunan kentsel imajları tespit ve analiz ederek kentsel mekan üzerindeki etkilerini saptamaya çalısmaktadır. Alan çalısmasıasamasında stanbul'un yeni is merkezi olan Büyükdere aksı Levent Bölgesi için yaratılan imajlar tespit edilerek alandaki etkileri izlenmis, mekan bilesenleri ve imajlar arasındaki ilişkiler saptanarak yorumlanmıstır.
Evaluation of sustainability performance of urban regeneration projects: The case of the north entrance of Ankara urban regeneration project

1980'lerden bugüne, kentlerin; merkezi bölgeleri, konut alanları, eski endüstri bölgeleri ve liman alanları ile sit alanları gibi bölgelerinde çok sayıda kentsel dönüşüm projesi uygulanmıştır. Geride bıraktığımız 20 yıl boyunca, kentsel sürdürülebilirliğe yönelik artan ilgi nedeniyle, kentsel dönüşüm ve sürdürülebilir gelişme kavramları arasındaki ilişki güçlenmiştir. Bu nedenle, dünya çapında, kentsel dönüşüm projeleri, sosyal, ekonomik ve fiziksel açıdan sürdürülebilirlik ilkeleri ile bütünleştirilmeye çalışılmaktadır. Kentsel dönüşümün, kentlerin sosyal, ekonomik ve fiziksel açıdan yıpranan bölümlerinde uygulanan önemli bir araç olmasına rağmen, kavramın Türkiye'de sorunsuz bir biçimde uygulandığı söylenemez. Bu tezin amacı; Türkiye'deki kentsel dönüşüm projelerinin, kentin bozulan kısımlarındaki problemlere sürdürülebilir çözümler bulmada ne kadar başarılı olduğunu değerlendirmektir. Çalışma alanı olan Kuzey Ankara Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi, kentsel dönüşüm uygulamalarının ilk örneklerinin sergilendiği Ankara'da olup, uygulama ve büyüklük bakımından en kapsamlı projelerden biridir. İlan edilişi ve uygulama esasları ile kendi özel kanunu olması açısından da diğer projelerden farklıdır. Bu tez kapsamında yapılacak araştırmada; sosyal, ekonomik ve fiziksel açıdan sürdürülebilirlik göstergeleri kullanılarak, Kuzey Ankara Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi'nin sürdürülebilirlik performansı değerlendirilecektir. Sonuçlardan hareketle, Türkiye'de kentsel dönüşüm projelerinin daha sürdürülebilir bir niteliğe kavuşturulması için bazı politika önerileri geliştirilecektir.
Laborforce formation and spatial organizations; restructuring of the automotive industry in Turkey and hs repercussions on the laborforce formation and organizations in the years of 1980 s

Bu çalışmanın amacı işgücü oluşumu ve mekanın yapılanması arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Bu nedenle, temel ilgi alanı işgücü oluşumunun mekanizmaları, dönüşümü ve sosyo-ekonomik ve politik kategorileşmesi ve bütün bunların mekansal organizasyonlara ilişkin süreçlerle etkileşimidir. İşgücü oluşumu kapital birikim mekanizmaları ve süreci tarafından belirlenmekte ve karakterize edilmektedir. Her ikisi de mekansal organizasyonlar üzerinde de karmaşık etkilere sahiptir. Bu bağlamda işgücü oluşumu, zamanın ve mekanın üstünde kesintisiz bir süreçtir. Ancak, her özel zaman ve mekanda da özgüllükler taşır ve bu özgüllükleriyle birlikte gözlenebilir. Toplumdaki her değişme işgücü oluşumu üzerinde köklü bir dönüşüm yaratmayabilir. Değişme ve dönüşümleri daha uzun zaman vıaralıklarında ortaya çıkabilir. Öyle ki birikim mekanizmalarındaki köklü değişmeler bile, işgücü yapılanmasının derhal değişmesine yol açmayabilir. Aynı bağlamda, işgücü oluşumundaki her değişme mekansal yapılanmanın ve organizasyon dokusunun dönüşümüne de yol açmayabilir. Çünkü birikim mekanizmaları ve süreci temel düzey olarak emek süreci ve üretim organizasyonu üstünde toplumdaki tüm sosyo-ekonomik, politik faktör ve ilişkilerin etkileşmesiyle oluşmaktadır. Bu yaklaşımla, 'işgücü oluşumu' çok yönlü ve çoğul disiplinli bir konudur. Bu nedenle bu tezin konusu '19801i Yıllarda Türkiye Otomotiv Sanayiinin Yeniden Yapılanmasının İşgücü Oluşumu ve Mekansal Organizasyonlara Etkileri' olarak saptanmıştır. Tezin bulguları, Kapitalist Merkezlerin Otomotiv Sanayiilerinin işgücünün politik, ekonomik kazanımlarını azaltan, ona yeni roller veren yeni bir emek süreci ve üretim akışı organizasyonuna dayanan esnek üretim sistematizasyonunun yapılanmasından kaynaklanan köklü dönüşümler yaşamasına karşın, Türkiye Otomotiv Sanayiindeki mevcut üretim yapısının birikim mekanizmaları değişmediği için, köklü dönüşümler yaşamadığını ve dönem sonunda gecikmiş reaksiyonların ortaya çıktığını öne sürmektedir. Çünkü mevcut emek süreci ve üretim organizasyonunda içsel dinamiklere dayanan değişiklikler yapılmamıştır. Dönüşüm yerine sektör, üretimde, üretim ilişkilerinde ve son olarak üründe rasyonalizasyona yöneldi. Bu süreç içinde yabancı firmalarla, onların 1980 lerin sonu ve 1990 ların başında dünya mekanında yayılma stratejilerinden ikisi olan, ürün çeşitlenmesi ve pazarlama/pazarlama sonrası hizmet etkinliklerinde işbirliğine açık hale geldi. Bu gelişmeler içinde işgücü oluşumu ve mekansal yapılar 19901ı yıllarda belirginleşecek olan değişmelere yönelik etkileşimler yaşadı.
Boğaziçi koruma alanında 1970-1990 yılları arasındaki gelişimin değerlendirilmesi

Z E T Boğaziçi yerleşmeleri, başta doğal yapısı olmak üzere pek çok özelliği nedeniyle tarihin hemen her döneminde adından sıkça bahsettirmiştir. özellikle Osmanlı döneminde, Boğaziçi yerleşmeleri, doğal çevrenin ve mimarinin dengeli bileşimiyle en olgun düzeyine ulaşmıştır. Cumhuriyet döneminde ise sanayileşme ve kentleşmenin olumsuzluklarından etkilenmiş, yöre özelliğine uygun olmayan yeni fonksiyon alanlarına hizmet vermeye başlamıştır. Günümüzde olumsuz gelişmeler sonucu ve bilinçli koruma-planlama kavramlarının eksikliği nedeniyle Boğaziçi peyzajı önemli ölçüde tahrip edilmiş ve yok olmuştur. 1. Bölümde çalışmanın amacı 'Boğaziçi imajını oluşturan yeşil dokunun zaman içinde azalmasının nedenlerini incelemek, planlı ve plansız yerleşmelerin bugünkü durumunu ortaya koymak, 1970- 1990 yılları arasında Boğaziçi nüfusundaki değişim ile bu yıllar arasında hazırlanmış koruma plan ve kararlarının arazi kullanımıyla-görsel yapıyı nasıl etkilediğini irdeleyerek bir sonuç çıkarmak' olarak belirlenmiş ve çalışmanın yöntemi ortaya konmuştur. Boğaziçi yerleşmelerinin tarihteki yeri ve önemine 2.. Bölümde değinilerek Osmanlı İmparatorluğu döneminde olgunluk düzeyine erişen Boğaziçi'nin nasıl değerlendirildiği orta ya konmuş, Cumhuriyet döneminde yerleşmelerin gelişimine nelerin etki ettiği belirtilmiştir. 3. Bölümde Boğaziçi'nin doğal yapısı, yeşil dokuyu oluşturan görsel ve rekreatif yeşillerin peyzaj özellikleriyle geçmişş ve günümüzdeki kullanımları incelenmiştir. 4. Bölümde ise 1970- 1990 yılları arasında nüfusun gelişimi çeşitli yönleriyle ortaya konmuştur. Boğaziçi'nde Cumhuriyet'in ilanından günümüze kadar alınan koruma kararlarının ve hazırlanan planların bu alanı nasıl ve ne yönde etkilediği 5. Bölümde incelenmiştir. 6. Bölümde Boğaziçi'ndeki arazi kullanımı-görsel yapı etkileşimi açıklanmıştır. Sonuç bölümünde ise kaybedilen değerlerin yeniden kazanılmasının zorluğuna değinilerek bazı önerilerde bulunulmuştur. ü
İstanbul metropolitan alanında kentsel arazi değerlerinin mekansal dağılımının analizi

Bu çalısmada, İstanbul Büyüksehir Belediyesi sınırları içindeki mahallelerin ortalama arazi degerlerinin hangi kentsel ve ekonomik faktörler sonucu olustugu arastırılmıstır. Bu konuda yapılan akademik arastırmalar incelenmis, bu arastırmalar dogrultusundaönemli etkenler belirlenmistir. Arastırmada özellikle merkezi alanların, ulasım agı ve raylı sistemlerin, yapılasmıs çevrenin, ticaret, hizmet ve sanayi alanlarınınçevrelerindeki araziler üzerindeki ekonomik etkilerinin belirlenmesi hedeflenmistir. Bu hedef dogrultusunda olusturulan çoklu regresyon modelinin sonuçları yorumlanmıstır. Kentsel arazi deger modellerinin stanbul gibi karmasık mekansal yapıya sahip kentler için önemi belirtilmistir.
Kıyı dolgusunun kent morfolojisine etkisinin mekan dizimi yöntemiyle incelenmesi: İstanbul Tophane bölgesi

Kıyı dolgusu, kıyıda yeni mekansal düzenlemeler için kullanılan bir mekan üretim yöntemidir. Mekan üretim yöntemi olan dolgu uygulaması, yapıldığı kıyı alanında ve kentte mekansal değişimlere neden olmaktadır. Dolgu alan üretimi ve kent morfolojisinin yeniden üretiminin birbirleriyle ilişkili olduğu savı çalışmanın çıkış noktasını oluşturmaktadır. Bu kapsamda kıyı dolgusuyla pek çok kez yeniden üretilen bir kıyı alanı olan Tophane Bölgesi, dolgunun mekansal etkilerinin incelenmesinde çalışma alanı ve tezin ana materyali olarak seçilmiştir. Bu doğrultuda, çalışmanın temel yöntemi olarak, bir mekansal analiz yöntemi olan, fiziksel analizle beraber aynı zamanda mekanın kullanım özelliklerine ve kullanıcı algısına yönelik değerlendirilmesini de sağlayan Mekan Dizimi yöntemi kullanılmıştır. Çalışma alanı olarak seçilen Tophane Bölgesi'ndeki geçmişşten bugüne her dolgu uygulaması sonrasındaki mekansal değişimler Mekan Dizimi yöntemiyle incelenmiş ve karşılaştırılmıştır. Kentsel mekan yalnızca fiziksel olarak tanımlanmayan, işlevsel ve sosyal etkenler ile şekillenen bir yapıda olduğundan, kent morfolojisine yönelik analizlerde bu etkenler, morfolojik analizin tamamlayıcısı olarak yazılı ve görsel kaynaklardan da incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda dolgu alan üretiminin her dönem kent morfolojisini de yeniden ürettiği, morfolojik yapıyla beraber alanda işlevsel değişimlere yol açtığı ve mekanın kullanım özelliklerinde de farklılaşmalara neden olduğu görülmüştür. Güncel durumda alanda devam eden son dolgu uygulaması olan Galataport Projesi'nde Mekan Dizimi yöntemiyle değerlendirilmiş, çıkan bulgular ve alanda yapılan anket çalışmasının sonuçlarına göre Galataport Projesi'ne ilişkin öngörüler ve alana dair öneriler yapılmıştır.
İstanbul çeperlerinde konut gelişim eğilimleri: Bahçeşehir Mahallesi üzerine bir inceleme

İstanbul kentinin makroformu gittikçe büyümekte, bu büyüme fiziksel ve sosyal çevrede sonuçlarını gördüğümüz sorunsallar yaratmakta ve mevcut ekolojik eşikler gittikçe zorlanmaktadır. Bu çalışmada kentin genişleyen makroformu içinde büyük yer tutan konut yerleşimlerini ve bunların kent ve kent yaşamı ile bütünleşme sorunsalı üzerinde durulmuştur. Çalışmada ilk olarak konut üretim modelleri araştırılmış, konut üretimi süreç ve aktörler bağlamında irdelenmiştir. Konut yerleşimlerinin bütünleşme sorunsalını incelemek üzere, sorunsal gözlemlenen problemler ışığında alt bileşenler ayrılmıştır. Bu alt bileşenler irdelenmiş, sorunsalın çözümü için Avrupa Mekansal Gelişme Perspektifi ve kentsel tasarım alanında başarılı çevrelerin yaratılması için CABE tarafından uygulanan kriterlere başvurulmuştur. Bu kaynaklardan konut çevrelerinin bütünleşme sorunsalını irdeleyecek tasarım ilkeleri geliştirilmiştir. Belirlenen ilkeler kapsamında inceleme yapmak üzere İstanbul Avrupa yakasında Bahçeşehir Bölgesi seçilmiştir. Bu seçimin nedeni bölgenin farklı üretim modelleri ile oluşturulmuş konut çevrelerini barındırıyor oluşudur. Bölgeden dört farklı konut alanı ele alınmıştır. Bu alanların tasarım ilkelerinin alt açılımlarında veriler değerlendirilmiş ve en sonunda dört konut alanı birbirleri ile karşılaştırılmıştır.
Kent planlama hiyerarşisinde koruma amaçlı imar planlarının konumlanması Germir-Kayseri örneği

Ülkemizde imar hukukunda plan hiyerarşisi başka bir deyişle planların kademeli birlikteliği ilkesine göre alt ölçekli planlar üst ölçekli plan kararlarına uyum sağlamalı ve çelişmemeli, üst ölçekli planlar ise alt ölçekli plana girdi ve yön verecek şekilde olmalıdır. Uygulamada ise İmar Kanunu'nda ve ilgili mevzuatta bu tanımlamanın yer almasına rağmen bu tanımla çelişen ayrıntıları görmek olasıdır. Plan hiyerarşisine göre üst ölçekli planlar alt ölçekli planların mekana uygulanması anlamında kılavuzluk eden planlardır. Bu bağlamda üst ölçekli planlar; planlama alanında doğal, tarihi, ekonomik, sosyal ve kültürel özellikler bakımından kısıtlayıcı, koruyucu, yönlendirici ve yol gösterici kararları içeren planlardır. Plan hiyerarşisi ve planlamanın doğası gereği her plan bir üst ölçekli plana uygun biçimde plan kararı üretmek zorundadır. Planlama dizgesinde koruma amaçlı imar planları da üst ölçekli planlarla ilişki kurulmadan üretilmekte, bu nedenle plan hiyerarşisindeki konumu ve yeri sorgulanır olmaktadır. Mekansal strateji planlarından bölge planlarına dek paralel olarak ilerlemeyen planlama süreci, doğal olarak farklı planlar arasında kopukluklar meydana getirmektedir. Evrensel koruma hedefi, koruma amaçlı imar planına gelene kadar diğer üst ölçekli planlarda plan kararlarına doğrudan yansıtılmamakta ve yalnızca koruma amaçlı imar planında ele alındığında üst-alt ölçek uyumsuzluğu ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada, koruma amaçlı imar planları ve üst ölçekli planlarla ilişkisi plan hiyerarşisi bağlamında incelenmektedir. Kayseri-Germir Kentsel Sit Alanı Koruma Amaçlı İmar Planı örneği üzerinden, planların kademeli birlikteliği ilkesi değerlendirilmektedir. Bu amaçla; bölge planı, çevre düzeni planı, nazım imar planı, koruma amaçlı nazım ve uygulama imar planları incelenerek örneklem üzerinden plan hiyerarşisi irdelenmekte, öneriler getirilmektedir.