turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Subklinik hipotiroiditli çocuklarda ağız sağlığı durumunun değerlendirilmesi

Subklinik Hipotiroiditli Çocuklarda Ağız Sağlığı Durumunun Değerlendirilmesi Amaç: Bu tez araştırmasında, subklinik hipotiroiditli çocuk hastaların ağız sağlığı durumunun değerlendirilmesi ve sağlıklı çocuklarla karşılaştırılması amaçlandı. Materyal ve Metot: Araştırmaya 4-18 yaş aralığındaki 36'sı subklinik hipotiroiditli, 36'sı sağlıklı toplam 72 çocuk dahil edildi. Annelerin eğitim düzeyi, çocukların cinsiyet, boy ve kilosu, karyojenik gıda alım sıklıklıkları, diş fırçalama sıklıklarının kaydedildiği anket formları dolduruldu. Araştırmaya dahil edilen çocukların ağız sağlığı durumunun belirlemek için dft/DMFT indeksi, gingival indeks, plak indeksi, CPITN indeksi kullanıldı. Ayrıca tükürük akış hızı, pH'sı ve tamponlama kapasitesi değerlendirildi. Elde edilen verilerin istatistiksel analizleri IBM SPSS Statisics 22 yazılımı kullanılarak gerçekleştirildi. Bulgular: Deney grubunun DMFT değerlerinin kontrol grubundan daha yüksek olduğu ancak aradaki farkın sadece 13-18 yaş grubunda istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlendi (p<0.05). Plak indeksi, gingival indeks skorları ve CPITN kodlarına göre periodontal tedavi gereksinimi açısından kontrol ve deney grubu arasında anlamlı bir fark olmadığı tespit edildi (p>0.05). Ayrıca, tükürük parametreleri açısından da gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı gözlendi (p>0.05). Çürük ve tükürük parametreleri arasındaki ilişki değerlendirildiğinde hem kontrol hem de deney grubunda DMFT ile tükürüğün pH'sı arasında negatif bir ilişki olduğu belirlendi (p<0.005). Periodontal durum ve tükürük parametreleri arasındaki ilişki değerlendirildiğinde ise sadece deney grubunda uyarılmış tükürüğün pH'sı ile gingival indeks arasında negatif bir ilişki olduğu tespit edildi (p<0.005). Sonuç: Subklinik hipotiroiditli çocuk hastaların çürük görülme sıklığının sağlıklı çocuklara oranla daha yüksek olduğu ancak periodontal sağlığın etkilenmediği belirlendi. Bununla birlikte, bulgularımızın desteklenmesi için daha geniş popülasyonlu çalışmaların yapılması gerektiği kanısındayız.
İki-altı yaş grubu çocukların anne sütü alma düzeylerine göre enfeksiyon hastalıkları görülme sıklığının ve besin tüketim düzeylerinin değerlendirilmesi

Çalışma, iki-altı yaş grubu çocukların anne sütü alım düzeylerine göre enfeksiyon hastalıkları görülme sıklığının ve besin tüketim düzeylerinin değerlendirilmesi amacıyla yürütülmüştür. Kasım 2018 -Şubat 2019 tarihleri arasında, İstanbul'un Şişli ilçesinde iki anaokulunda bulunan, iki-altı yaş grubu 131 çocuk çalışmaya dahil edilmiştir. Araştırmanın verileri, altı bölümden oluşan anket formundan elde edilmiştir. Anketin birinci bölümünde çocuğa ait, ikinci bölümünde ise aileye ait genel bilgiler bulunmaktadır. Üçüncü bölümde çocuğun sağlık durumu ve kullandığı ilaçlar sorgulanmış, dördüncü bölümde beslenme alışkanlıkları incelenmiştir. Anketin beşinci bölümü çocuğun besin tüketim sıklığını belirlemeye yöneliktir. Anketin altıncı bölümünde ise, annelerin enfeksiyon hastalıkları ve hijyen konusundaki davranışlarını saptamaya yönelik ölçek kullanılmıştır. Ayrıca çalışmada, bir gün hafta içi, bir gün hafta sonu olmak üzere birbirini takip eden iki günlük besin tüketim kaydı da bulunmaktadır. Besin tüketimlerinin analizi için Beslenme Bilgi Sistemleri Paket Programı, elde edilen verilerin istatistiksel analizi için ise SPSS programı kullanılmıştır. Analiz sonucunda, çocukların %46,6'sının erkek, %53,4'ünün kız olduğu görülmüş olup, antropometrik ölçüm değerlerinden beden kütle indeksinin, en yüksek %22, 1 oranı ile 50 -75. persentil arasında olduğu belirlenmiştir. Çocukların %11,5'i altı ay, %47,3'ü ise 7-24 ay anne sütü almıştır. Solunum yolu enfeksiyonları çocukların %79,4'ünde, kulak burun boğaz enfeksiyonları %81,7'sinde, üriner sistem enfeksiyonları %15,3'ünde, mide-bağırsak enfeksiyonları %29,8'inde görülmüştür. Günlük ortalama enerji ve besin öğesi tüketimlerinin çocukların yaşı, cinsiyeti ve geçirilen enfeksiyon sıklığı ile ilişkili olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Çocuklarda görülen enfeksiyon hastalıkları sıklığı ile anne sütü alım düzeyi arasındaki ilişki değerlendirildiğinde, sadece üriner sistem enfeksiyonları sıklığı ile anne sütü tüketimi arasında anlamlı ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır (p<0,05).
10-12 yaş aralığındaki çocuklarda rekreatif amaçlı yapılan sporun; internet bağımlılığı, iyimserlik ve iletişim becerileri üzerine etkisi

Amaç: Bu araştırmanın amacı; Kocaeli Büyükşehir Belediyesi 10-12 Yaş AralığındakiÇocuklarda Rekreatif Amaçlı Yapılan Sporun; İnternet Bağımlılığı, İyimserlik ve İletişim Becerileri Üzerine Etkisinin incelenmesidir. Incelenen bireylerin yaş, cinsiyet, anne-babaeğitim durumu, aile gelir düzeyi, spor okullarına devam süresine gore farklılaşıp farklılaşmadığının araştırılmasıdır. Yöntem: Tez çalışmasının yürütebilmesi için Kocaeli Büyükşehir Belediyesi İnsan Kaynakları ve Daire Başkanlığından ve etik kuruldan yazılı onay alınmıştır. Önceliklespora yeni başlayan 10-12 yaş aralığındaki çocukların velileriyle görüşülmüş, araştırma hakkında bilgi verildikten sonra, aileleri tarafından onay verilen çocuklara da gerekli tüm açıklamalar yapılmıştır. Araştırmaya gönüllü katılmak isteyenlere; bilgi anketi, Young (1998) tarafından geliştirilen internet bağımlılığı ölçeği Balcı ve Yılmaz tarafından (2002)geliştirilen, iyimserlik ölçeği Korkut (1996) tarafından geliştirilen iletişim becerileriölçekleği ön testler olarak uygulanmıştır. Ön test uygulamalarını takiben çocuklar, 12 hafta süresince Kocaeli Büyükşehir Belediyesine bağlı spor okulları tarafından yürütülen spor programlarına katılmışlardır. 12 haftalık rutin yürüyen spor programına katılım sonrası son test olarak aynı ölçekler tekrar uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 21.0 paket programında analiz edilmiştir. Bulgular: Araştırmamızda elde edilen bulgulara göre internet bağımlılığı, iyimserlik ve iletişim becerileri puanları analiz edildiğinde ön test ve son test arasında anlamlı farklılıklar olduğu görülmüştür (p<0,05). Sonuç: Araştırma sonucunda katılımcı çocukların; internet bağımlılığı yaş değişkeni son test ortalamalarında farklılaşma olduğu görülmüştür. İnternet bağımlılığı sınıf düzeyi değişkeni son test ortalamarında ve iyimserlik ön test sınıf düzeyi değişkeniortalamalarında farklılaşmaların olduğu, internet bağımılığı, iyimserlik, iletişim becerileri ön test ve son test istatiksel verilerinde anlamlı farklılık olduğu ve rutin olarak spora devam eden çocuklarda cinsiyet değişkeni açısından hiç farklılaşma olmadığı görülmüştür.
Çocuk Besleme Anketi'nin geçerlilik ve güvenilirliğinin saptanması ve Türk ebeveynlere uygulanması

Bu çalışmanın amacı; Çocuk Besleme Anketi ölçeğinin Türkçe formunun ilköğretim çağındaki öğrencilerin ebeveynleri için geçerliliği ve güvenilirliğinin sınanmasıdır. Ayrıca çalışmada ebeveynlerin çocuklarını besleme biçimleri ile çocukluk çağı şişmanlığı veya zayıflığı ve besin alımı arasında önemli bir etkileşim olup olmadığını incelemek amaçlanmaktadır. 25-75 yaş grubu arası 112'si (% 22.9) erkek ve 378'i (% 77.1) kadın olmak üzere toplam 490 ebeveyn araştırma kapsamına alınmıştır. Ebeveynlerin ilköğretime devam eden çocuklarının 240'ı kız (% 49.0) ve 250'si erkek (% 51.0) olmak üzere antropometrik ölçümleri alınmıştır. Analizler sonucunda 'Çocuk Besleme Anketi-CFQ'nun orijinalinde olduğu gibi 7 alt ölçek ve 28 maddeden meydana geldiği bulunmuştur. Bu alt ölçekler 'Kısıtlama', 'İzlem', 'Yeme Baskısı', 'Çocuk Besleme İçin Algılanan Sorumluluk', 'Çocuk Ağırlığı Hakkındaki İlgi', 'Algılanan Çocuk Ağırlığı' ve 'Algılanan Ebeveyn Ağırlığı' dır. Belirlenen 7 faktör CFQ anketinin % 66 .96'sını açıklamaktadır. Faktör yükleri 0.61 ile 0.95 arasında değişmektedir. Tüm ölçeğin iç tutarlılık katsayısı ise 0.79 olarak bulunmuştur. Tüm ölçeğin test-tekrar test sonucu bulunan güvenirlik katsayısı ise 0 .81'dir. Bulgular 'Çocuk Besleme Anketi-CFQ'nun Türkiye'de kullanılabilir geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğunu göstermiştir. Erkek ve kız çocuğa sahip ebeveynlerin BKİ'leri artıkça 'algılanan aile ağırlığı' ve 'kısıtlama' davranışları da artmaktadır. Çocuk besleme davranış biçimleri açısından saptanan bu ilişki erkek çocuğa sahip ebeveynler de kız çocuğa sahip ebeveynlerden daha güçlüdür. Ayrıca kız çocuğa sahip ebeveynlerin BKİ'leri ile 'çocuk ağırlığı hakkındaki ilgi' davranışı arasında pozitif yönde korelasyon tespit edilmiştir. Erkek çocuğa sahip ebeveynlerin çocuklarının BKİ'leri artıkça 'algılanan çocuk ağırlığı' ve 'kısıtlama' davranışları artarken, 'yeme baskısı' azalmaktadır. Kız çocuğa sahip ebeveynlerin çocuklarının BKİ'leri artıkça 'algılanan aile ağırlığı', 'çocuk ağırlığı hakkındaki ilgi', 'kısıtlama' davranışları artmakta, 'izlem' ise azalmaktadır. Kız çocuğa sahip ebeveynlerin; çocuk besleme davranışlarından 'kısıtlama' alt faktörü ile 'kısıtlayıcı yeme' davranışı arasında pozitif yönde, 'algılanan aile ağırlığı' ve 'kısıtlama' ile 'dışsal yeme' davranışı arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Erkek çocuğa sahip ebeveynlerin, 'algılanan çocuk ağırlığı' ile 'kısıtlayıcı yeme davranışı' arasında negatif yönde anlamlı, 'kısıtlama' ile ise pozitif yönde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca 'izlem' çocuk besleme davranışı ile 'duygusal yeme' davranışı arasında da anlamlı negatif bir ilişki saptanmıştır
Milli edebiyat dönemi romanlarında çocuklar

İnsan hayatı anne karnında yaratılmasıyla başlar ve ölümle sona erer. İnsan hayatının her evresi, insanın hayata, dünyaya ve nesnelere bakışı, bunları algılayışı, en eski zamanlardan beri sanat eserlerine konu olmuştur. İnsan hayatının önemli bir devresi de çocukluk yıllarıdır. Çocukluk yılları, sanatın her dalında, özellikle de edebiyatta önemli konulardan biridir. Romanlar ve hikayeler; insanı her yönüyle, her bakımdan ele alan eserlerdir. Bu çalışmada, Türk edebiyatının önemli bir devresi olan Milli Edebiyat Dönemi yıllarında yayımlanan romanlarda çocuğun durumu incelendi, çocuğun aile içindeki ve sosyal çevre içindeki konumu tespit edildi, çocuk eğitiminin romanlara yansıyan yönleri ortaya çıkarıldı. Yazarların çocuğa bakışı, çocuğu eserlerinde nasıl yansıttıkları ele alındı. Dönem romanlarının bu konudaki yaklaşımları tespit edildi.
0-5 yaş arası çocuklarda boy ve ağırlık için büyüme eğrilerinin modellenmesi

Büyüme eğrilerinin kullanımı çocukların büyümelerinin değerlendirilmesinde büyük öneme sahiptir. Ülkemizde, 0-5 yaş grubu sağlıklı Türk çocukları için kullanılan referans büyüme eğrileri elde edilirken İstanbul ve çevresindeki çocuklara ait veriler kullanılmıştır. Çocukların büyüme ve gelişmesinde çevresel faktörlerin etkisi olduğu bilinmektedir. Bu durumda, bölgeler arasında çevresel faktörlerin farklılığı dikkate alındığında, İzmir ve çevresindeki çocuklardan elde edilen verilere dayalı referans büyüme eğrilerinin oluşturulmasının yararlı olacağı düşünülmektedir. Bu amaçla, İzmir ilinde bulunan Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Sağlıklı Çocuk Polikliniği'nde, 1985- 2011 yılları arasında izlenmiş, 0-5 yaş grubu sağlıklı çocuklara ait boy uzunluğu, vücut ağırlığı ve VKI verileri kullanılmıştır. Çalışmada 2 .269'u (%49,55) kız, 2 .309'u (%50,45) erkek olmak üzere toplam 4.578 sağlıklı çocuk yer almaktadır. Boy değişkeninde kız çocuklara ait 18 .185, erkek çocuklara ait 18.292 veri bulunurken, ağırlık değişkeninde ise sırasıyla 19.203 ve 19.009 veri kullanılmıştır. İzmir ve çevresine ait çocuklar için büyüme eğrilerinin modellenmesinde, LMS Yöntemi kullanılmıştır. Bu yönteme dayalı olarak cinsiyet gruplarında yaşa göre 3., 5., 10., 25., 50 .,75., 90., 95. ve 97. persantil eğrileri ve z-skorlarıyla oluşturulan eğriler elde edilmiştir. Son olarak çalışma bulguları 50. persantillerinde DSÖ (2006) standardı, CDC (2000) ve Neyzi ve ark. (2008) referans verileri ile karşılaştırılmıştır. Çalışmada erkek ve kız çocuklarının ağırlık sonuçları ile hem Neyzi ve ark. (2008) hem de CDC (2000) referans büyüme sonuçları arasında anlamlı fark vardır. Erkek ve kız çocuklarının boy uzunluğu sonuçlarında ise; Neyzi ve ark. (2008) referans ve DSÖ (2006) standart büyüme eğrileriyle arasında anlamlı fark bulunmuştur. Çalışmadaki boy uzunluğu verileri CDC (2000) referansıyla, vücut ağırlığı verileri ise DSÖ (2006) standardıyla benzer özelliklere sahip olduğu bulunmuştur. Bununla birlikte Neyzi ve ark. nın 2008 yılı Türkiye referansı olarak yayınladığı ağırlık, boy ve VKİ değerlerinin genel olarak çalışmada elde ettiğimiz verilerden daha yüksek olduğu dikkat çekmiştir. Bunun nedeni, İstanbul'da optimal şartlarda yaşayan çocuklardan elde edilen verilerle karşılaştırılması nedeniyle olabileceği gibi, bu çalışmaya aldığımız grubun daha geniş bir zaman dilimine ait olması da neden olabilir. Bu nedenle, son 10 yıla ait verilerin ayrıca değerlendirilmesinin uygun olacağı düşünülmüştür.
Sepsis tanısında multipleks 'real-time' polimeraz zincir reaksiyonu testi ve prokalsitoninin yeri

Çocukluk çağında en ciddi ve hayatı tehdit eden klinik durumlardan biri sepsistir. Sepsisin komplikasyonlarının ve mortalitesinin önlenebilmesi için kısa sürede kesin tanı koyduran laboratuvar tetkiklerine gereksinim vardır. Polimeraz zincir reaksiyonu yöntemiyle patojenlerin nükleik asitlerinin tayini bakteriyemi ve sepsise tanı konulması süresini kısaltmaktadır. Klasik PCR yöntemlerine göre daha yeni bir tetkik olan multipleks 'real-time' polimeraz zincir reaksiyonu testinin sensitivitesinin yüksek olduğu daha önceki çalışmalarda gösterilmiştir. Bu çalışma sepsis düşünülen hastalarda sorumlu mikroorganizmanın, erken dönemde saptanması açısından multipleks 'real-time' PCR yönteminin ne ölçüde yararlı olduğunun saptanması ve sepsis erken döneminde seri prokalsitonin ölçümünün sepsis tanısının desteklenmesi ve sepsisin şiddeti ve seyrinin takibinde ne ölçüde yararlı olduğunun belirlenmesi için planlandı. Çalışmaya 01.09.2009-29.02. 2012 tarihleri arasında Hacettepe Üniversitesi İhsan Doğramacı Çocuk Hastanesi'nde sepsis düşünülen ve çalışmaya alınma kriterlerini sağlayan 79 hasta alındı. Hastaların demografik bilgileri kaydedildi. Hastalardan sepsis düşünüldüğü gün (0. gün) PCR tetkiki ve prokalsitonin düzeyi ve ek olarak 1. ve 2. günlerde prokalsitonin düzeyi tayini için kan alındı. Sepsis düşünülen hastaların değerlendirilmesinde toplam 69 hastadaki 79 klinik sepsisin 24'ünde (%30,37) kan kültüründe üreme ve 19'unda (%24) PCR pozitifliği saptandı. Kan kültürü ve gerçek zamanlı multipleks PCR'nin sonuçları karşılaştırıldığında multipleks PCR'nin sensitivitesinin %75, spesifitesinin %100 olduğu saptandı. Ancak gerçek zamanlı multipleks PCR yönteminin tespit edemediği iki mikroorganizmanın sonuçları hariç tutulduğunda hesaplanan sensitivitenin %81,8'e yükseldiği, spesifitenin değişmediği saptandı. Sepsis düşünüldüğü ilk gün (0. gün) içinde alınan prokalsitonin değerleri ortalaması 13,91 ng/mL ( 49,26), birinci gün (24 saat sonra) değer ortalaması 15,05 ng/mL ( 43,95), ikinci gün (48 saat sonra) değer ortalaması 14,89 ng/mL ( 41,57) bulundu. Enfeksiyon ve sistemik enflamasyon dışı nedenlerle getirilen 50 çocuktan bir kez alınan kan örneklerinde prokalsitonin düzeyi ortalaması 0,06 ng/mL ( 0,04) olarak bulundu. Sonuç olarak kan akımı enfeksiyonlarının ve sepsisin tanısında kan kültürü halen altın standart olmakla birlikte multipleks 'real-time' PCR testinin sensitivite ve spesifitesinin yüksek bulunması testin sepsis tanısının erken konulmasında yararlı olacağını ortaya koydu. Prokalsitonin düzeylerinin ise sepsisin erken tanısında yardımcı olduğu ancak serum düzeylerinin kan kültüründe üreme ve sağ kalım ile ilişkili olmadığı saptandı.
Serebral palsi'li çocuklarda denge ve solunum kas eğitiminin fonksiyonel kapasite, denge, solunum fonksiyonları ve solunum kas kuvvetine etkileri

Serebral Palsi, immatür beynin çeşitli nedenlerle etkilenmesi sonucu ortaya çıkan bozukluklardır ve beyindeki bu hasar, kas-iskelet-duyu sistemlerinde problemlere neden olur. Çalışmamızın amacı; SP'li çocuklarda denge eğitimi ile birlikte uygulanan solunum kas eğitiminin fonksiyonel kapasite, denge, solunum fonksiyonları ve solunum kas kuvvetine etkilerini araştırmaktır. Çalışmaya, Kaba Motor Fonksiyon Sınıflama Sistemi'ne göre seviye I ve II olan 30 hemiplejik serebral palsi tanılı olgu dahil edildi ve olgular randomizasyonla kontrol (n=15) ve çalışma (n=15) gruplarına ayrıldı. Çalışmaya dahil edilen tüm olgular 8 hafta süresince haftada 1 seans fizyoterapist gözetiminde, haftada 2 seans ev programı olacak şekilde haftada 3 seans fizyoterapi ve rehabilitasyon programına alındı. Kontrol grubunun fizyoterapi programı nörogelişimsel tedavi temelli denge egzersizlerini içerirken, çalışma grubunun programı NGT-temelli denge egzersizlerine ek olarak inspiratuar kas eğitimini içerdi. Çalışma grubunun İKE haftada en az 5 gün olacak şekilde ayarlandı. Demografik bilgileri alındıktan sonra tüm olgulara, Altı Dakika Yürüme Testi (6DYT), solunum fonksiyon testi, solunum kas kuvveti ölçümü ve Biodex Balance System ile postüral stabilite ve denge değerlendirmesi yapıldı ve 8 hafta tedavi sonrası tüm değerlendirmeler tekrarlandı. Çalışma sonucunda, her iki grubun da tedavi öncesi ve sonrası FVC, FEV1, FEV1/FVC değeri değişmezken (p>0,05), PEF, maksimum inspiratuar ve ekspiratuar ağız içi basınç değerlerinde, 6DYT mesafesinde artış, denge fonksiyonlarında gelişme saptandı (p<0,05). Gruplar arası farkların karşılaştırmasında ise solunum fonksiyonu, 6DYT mesafesi ve denge skorları arasında anlamlı fark bulunmazken (p>0,05), maksimum inspiratuar ve ekspiratuar ağız içi basınç değerlerinde çalışma grubu lehine anlamlı artış bulundu (p<0,05). Sonuç olarak, SP'li çocuklarda solunum kas eğitiminin solunum fonksiyonları, fonksiyonel kapasite ve denge üzerine etkisi görülmemekle birlikte, solunum kas kuvvetinde anlamlı artış sağlamıştır. SP'li çocuklarda solunum kas kuvvetine ve solunum kas eğitimine yönelik kısıtlı sayıda araştırma vardır. Solunum problemlerinin SP tablosuna eşlik edebildiği düşünüldüğünde, SP'li çocuklarda solunum kas kuvveti değerlendirmelerinin ve ihtiyacı olan çocukların belirlenerek fizyoterapi programlarına solunum kas eğitiminin eklenmesinin SP'li çocuğun rehabilitasyon yönetimine büyük katkı sağlayacağını düşünmekteyiz.
Ailevi Akdeniz ateşli çocuklarda kemik metabolizması ve büyümenin değerlendirilmesi

Ailevi Akdeniz ateşi, tekrarlayan ateş ve poliserozit atakları ile kendini gösteren otozomal resesif geçişli, peryodik enflamatuvar bir hastalıktır. Ataklar dışındaki dönemde AAA'lı hastalar klinik olarak tamamen normale dönseler bile, ataksız dönemlerde de subklinik enflamasyonun devam ettiği gösterilmiştir. Bu çalışmada, subklinik enflamasyonun AAA'lı çocuklardaki büyüme ve kemik metabolizmasına olan etkilerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya AAA tanısı ile takip edilen ve düzenli kolşisin tedavisi alan ataksız dönemdeki 35 puberte öncesi hasta ile; yaş ve cinsiyeti benzer 30 sağlıklı çocuk kontrol grubu olarak alındı. Çalışma grubundaki tüm olguların fizik muayenesi yapılarak; hastalıkları ile bilgileri, bulunan genetik mutasyonları değerlendirildi. Tüm çocukların vücut ağırlığı ve boy ölçümleri yanı sıra, ebeveynlerinin boy ölçümleri yapıldı; altı-oniki ay ara ile yapılan iki boy ölçümü ile yıllık büyüme hızı hesaplandı. Hastaların biyokimyasal tetkikleri, kemik döngüsü parametreleri, kemik yaşı ve lumbar 1-4 KMD'leri değerlendirildi. Tanı anında saptanan en sık klinik bulgular ateş ve karın ağrısı (%97) idi, en fazla M694V heterozigotluğuna saptandı. Çalışma ve kontrol grubu arasında boy, kilo, VKİ ve SDS'leri, hedef boy, kemik yaşı, büyüme hızı ve SDS'leri, KMD, serum IGF- 1 açısından anlamlı bir farklılık yoktu (p>0,05). Serum IGFBP- 3 düzeyi çalışma grubunda düşük bulundu (p<0,05). Tüm vakalar normal boy ve ağırlık persantilindeydi. Çalışmaya alınan AAA'lı olgulardan tanı öncesi vücut ağırlığı ve boy değerleri bilinen 17 hastanın, tanı öncesindeki büyüme parametreleri ile kolşisin tedavisi sonrasındaki değerleri karşılaştırıldı, istatiksel olarak anlamlı olmayan düzelme saptandı. Eritrosit sedimentasyon hızı ile serum IGFBP- 3 düzeyi arasında negatif korelasyon saptandı (p:0, 001 r:-0,523). Olguların değerlendirilmesinde 25-OH D vitamini düzeyi ile BMC arasında pozitif korelasyon tesbit edildi (p:0, 024 r:0,38). AAA'li olguların 5 (%14)'inde kemik yaşının kronolojik yaşa göre geri olduğu ve ayrıca 2 (%5)'inde KMD Z skorunun -2'nin altında olduğu görüldü. Sonuç olarak düzenli kolşisin tedavisi altındaki AAA'li çocuklarda büyümenin, büyüme hızının, serum IGF- 1 düzeyinin yaşıtlarından farklı olmadığı fakat serum IGFBP- 3 düzeyinin düşük olduğu, KMD ve kemik döngüsü parametrelerinin benzer olduğu saptandı. Bazı hastalarda görülen kemik yaşı geriliği, KMD ve serum IGFBP- 3 düzeyi düşüklüğü subklinik enflamasyona ikincil etkilenme olduğunu düşündürmüştür. Hastalık aktivitesinin derecesi ile ilişkili olarak KMD'de etkilenme olduğu sonucuna varılmıştır.
GÜTF Çocuk Onkoloji Bilim Dalı'nda izlenen yumuşak doku sarkomlu olguların değerlendirilmesi

Yumuşak doku sarkomları rabdomyosarkom ve rabdomyosarkom dışı yumuşak doku sarkomları olmak üzere iki ana gruba ayrılmıştır ve ülkemizde pediatrik kanser vakalarının %6,5' ini oluşturmaktadır. Her iki grupta da prognoz çoğunlukla hastalığın tanı anındaki yayılımı, tümörün köken aldığı bölge ve seçilen tedavi tipine bağlı olarak değişmektedir. Çalışmamızda Pediatrik Onkoloji Bilim Dalı'nda izlenen yumuşak doku sarkomlu hastalar retrospektif olarak değerlendirerek epidemiyolojik ve klinik verileri saptanmış; uygulanan tedavi yöntemleri ile genel ve olaysız yaşam arasındaki ilişki ile indüksiyon tedavisi sonrası tümör regresyonu ve prognoz arasındaki ilişki araştırılmıştır. Çalışmamızda 34 RMS olgusunun ortalama yaşı 7,0 4, 7 yaş; erkek/kız oranı ise 1/1, 3 olarak saptandı. Olguların en sık başvuru şikayeti orbita dışı kitle, şikayetlerinin başlamasından başvuruya kadar geçen süre ortalama bir aydı. Olguların %61,7'si baş-boyun, %21,6'sı abdomen, %14,7'si ekstremite ve %2,9'u toraks kaynaklı tümörlere sahipti. Histopatolojik olarak olguların %52,9' i embryonal, %32,3' ü alveolar, %5,8' i iğsi hücreli, %8,8' i ise andiferansiye RMS tanısı aldı. IRSG evreleme sistemine göre olguların dağılımı %37, 6 evre I, %6,2 evre II, %34, 4 evre III, %21, 8 evre IV idi. Hastalara evrelerine uygun olarak IRS ya da CWS- 96 protokollerine göre kemoterapi ve radyoterapi verildi. Olaysız ve genel sağ kalım üzerinde etkili faktörler yaş, hastalığın evresi, metastaz varlığı, indüksiyon tedavisi sonu cevap olarak saptandı. Lenf nodu tutulumunun genel sağ kalım üzerine etkisi bulunmazken olaysız sağ kalımda prognostik önemi mevcuttu. Tümör histolojisinin tek başına prognoz üzerine etkisi yokken baş boyun yerleşimli tümörler arasında en iyi prognoz orbita yerleşimiydi. Çalışmamızda yer alan 7 RDYDS hastasının 5 (%71,4)'i erkek, 2 (%28,5)'si kız ve hastaların ortalama başvuru yaşı 10,1 4, 6 yaş idi. Hastaların primer tümör yerleşim yeri 3 (%42,8) hastada ekstremite, 3 (%42,8) hastada abdomen, 1 (%14,4) hastada ise toraks kaynaklıydı. Dört hasta fibrosarkom, 2 hasta leiyomyosarkom ve 1 hasta da anjiosarkom tanısı aldı. Altı olguya geniş eksizyon, bir olguya subtotal eksizyon uygulandı. Üç olguya ise yüksek histolojik evre nedeniyle kemoterapi + radyoterapi verildi. Olguların 3' ü takipten ayrıldı, 3'ünde ise tam kür sağlandı. Sonuç olarak; merkezimizde izlenen olguların demografik dağılımı, kullanılan tanı ve tedavi yöntemleri, olguların sağ kalım oranları ve prognostik belirteçleri literatür ile uyum göstermektedir. Prognozu etkilediğinden erken tanı ve tedavi hayati önem arz etmektedir.