turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kafa travması tanısı alan olgularda ileriye dönük hipofiz işlevlerinin değerlendirilmesi.

Bu çalışmada, kafa travması tanısı almış çocuklarda hipofiz işlev bozukluğunun gelişip gelişmediği, en fazla hangi eksenlerin etkilendiği, kafa travmasının şiddeti ve tanıdan sonra geçen süre ile hipofiz işlev bozuklukları arasında bir bağlantı olup olmadığının araştırılması amaçlanmıştır. Nisan 2006 -Aralık 2008 tarihleri arasında Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Acil servisinde kafa travması tanısı alıp, en az 24 saat süresince hastanede tedavi altında kalan, Glaskow koma ölçeği 13 ve altında ya da bilgisayarlı beyin tomografisinde patolojisi olan 24 olgu hipofiz hormon eksikliği açısından değerlendirildi. Tüm olgulardan 12 saatlik açlık sonrasında serum kortizol, serbest tiroksin, serbest triiyodotronin, tiroid stimulan hormon, prolaktin, insulin benzeri büyüme faktörü-1, serum sodyum, idrar dansitesi, folikül stimulan hormon, lüteinizan hormon, kız olgularda östradiol, erkek olgularda total testosteron çalışıldı. Çalışmaya alınan 24 (16 erkek, 8 kız) olgunun yaş ortalaması 9,5 3, 1 desimal yıl idi. Olguların 14'ü (%58,3) prepubertal, 10'nu (%41,7) pubertaldi. Glaskow koma ölçeğine göre 14 (%58,3) olgu hafif, 9 (%37,5) olgu orta ve 1 olgu (%4,2) ağır kafa travmasıydı. Olguların travma sonrası geçen süreleri 29,4 9, 8 (12-44) aydı. Tüm olguların çalışma anında boy standart deviasyon skoru (-0,059 1,1) ve tartı standart deviasyon skoru (-0,016 0,85) idi. Olguların büyüme hormonu ve adrenokortikotropik hormon ekseni dışında diğer eksenlere yönelik hormonal değerlendirmelerinde patoloji saptanmadı. Tüm olguların İnsülin like growth factor- 1 değerleri normal olmasına karşın İnsülin like growth factor- 1 z-skoru < -2 standart deviasyon olan 9 (%37,5) olgu saptandı. Ancak bu olguların boyları normal sınırlar içindeydi ve hiçbirinde boy uzamasında duraklama öyküsü yoktu. Bir (%4,2) olgunun bazal kortizol değeri düşük bulundu. Bu olguya yapılan düşük doz adrenokortikotropik hormon uyarı testine kortizol yanıtı normaldi. Çalışmaya alınan hastalarda hipofiz hormon eksikliği olan olgu saptanmadı. Tüm hastalar ileri dönemde ortaya çıkabilecek hormonal eksiklikler açısından poliklinik izlemine alındı. Travma sonrası gelişen hipofiz işlev bozukluğu erken dönemde gözlenebilmekle birlikte, bazı olgularda geç dönemde de ortaya çıkabileceği için tüm olguların uzun dönem klinik izleme alınmaları gerektiği sonucuna varılmıştır.
Üst solunum yolu enfeksiyonu geçiren çocuklarda tamamlayıcı ve alternatif tedavi uygulamalarının incelenmesi

tarihleri arasında, İstanbul'da Kağıthane ilçesine bağlı bir Aile Sağlığı Merkezinde, üst solunum yolu enfeksiyonu tanısı almış çocukların ebeveynlerinden elde edildi. Araştırmanın örneklemini 236 ebeveyn oluşturdu. Veriler araştırmacı tarafından, literatür taranarak hazırlanan anket formu ile elde edildi. Çalışma verilerinin elde edildiği ebeveynlerin %95,8'i anne ve yaş ortalaması 33,38 6, 56 idi. Çocuğu üst solunum yolu enfeksiyonu geçirdiğinde ebeveynlerin %86'sının tamamlayıcı ve alternatif tedavi uyguladığı, %73,3'ünün tıbbi yöntemlerin faydası olmadığı ve ilaç kullanmak istemediği için tercih ettiği ve %92,1'inin ilaç tedavisinden önce uyguladığı belirlendi. Ebeveynlerin öksürük (%66,9) ve boğaz ağrısını gidermek (%41,1) için sıklıkla bitki çayları verdiği saptandı. Ebeveynlerin tamamlayıcı ve alternatif tedavi kullanması ile anne eğitimi arasında (r=0,271) pozitif yönde, ailedeki birey sayısı arasında (r=-0,198) negatif yönde anlamlı bir ilişki olduğu saptandı (p<0,01). Annenin eğitimi arttıkça tamamlayıcı ve alternatif tedavi kullanma oranının azaldığı belirlendi. Sonuç olarak; ebeveynlerin çoğunluğunun çocuğu üst solunum yolu enfeksiyonu geçirdiğinde tamamlayıcı ve alternatif tedavileri uyguladığı ve öksürük ve boğaz ağrısında en çok bitkisel tedavileri kullanıldığı ve ebeveynlerin eğitimi arttıkça tamamlayıcı ve alternatif tedavi kullanma oranının azaldığı belirlendi.
Investigating the links between children's pretend play and emotion regulation in a Turkish clinical sample

Duygu düzenleme becerilerinin gelişmesi sağlıklı çocuk gelişiminin önemli gerekliliklerinden bir tanesidir. Duygu düzenlemedeki aksaklıklar çocuklarda uyum problemleri ile ilişkilidir. Sembollerin, fantezinin ve hayal gücünün kullanıldığı sembolik oyunlar çocuğun duygusal gelişimine katkıda bulunur. Fakat alan yazında, özellikle de Türkiye alan yazınında sembolik oyun ve duygu düzenleme arasındaki ilişkiyi inceleyen çalışmaların sayısı azdır. Bu çalışma çocukların sembolik oyun özellikleri ve duygu düzenleme becerileri arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Yaşları 3 ve 11 arasında olan ve çeşitli duygusal ve davranışsal problemlerden ötürü psikoterapiye yönlendirilen 99 çocuk çalışmaya katılmıştır. Çocukların sembolik oyundaki bilişsel ve duygusal süreçleri ve duygu düzenleme becerileri çocuklar psikoterapiye başlamadan önce yapılmıştır. Çocuklar 5 dakikalık sembolik oyun uygulamasına tabii tutulmuştur ve oyun süreçleri daha sonra kodlanmak üzere görsel ve işitsel kayıt altına alınmıştır. Çocukların anneleri çocuklarını duygu düzenleme ölçeğini üzerinde değerlendirmiştir. İstatiksel analiz sonuçları sembolik oyundaki duygusal ve bilişsel süreçlerin duygu düzenleme ile anlamlı olarak ilişkili olmadığını göstermiştir. İleri analiz sonuçlarına göre ise sembolik oyunda ifade edilen saldırganlığın duygu düzenleme becerisi ile anlamlı olarak ilişkili olduğu görülmüştür. Ayrıca sembolik oyunun duygusal ve bilişsel süreçlerinin birbiriyle anlamlı ölçüde ilişkili olduğu bulunmuştur. Çalışmanın sonuçları alan yazındaki diğer çalışmaların bulguları ışığında tartışılmıştır.
Erken yaşta koklear implant uygulanan çocuklarda sözel çalışma belleği ve dil ile ilişkisinin incelenmesi

Normal gelişim gösteren çocuklarda sözcük dağarcığı ve sözel çalışma belleği birbiriyle ilişkili becerilerdir. Bu çalışmanın amacı erken yaşta koklear implant uygulanan çocukların sözel ÇB, sözcük dağarcığı ve konuşma anlaşılırlığı açısından değerlendirmek, normal işiten çocuklarla karşılaştırmak ve dil ile ilgili parametrelerden sözcük dağarcığı ve konuşma anlaşılırlığı ile sözel ÇB arasındaki korelasyonu incelemektir. Çalışmanın bir diğer amacı normal işiten çocukların sözel ÇB ve dille ilgili ölçüm puanlarının demografik, bilişsel, eğitimsel değişkenler arasındaki, Kİ' li çocukların da bu değişkenlere ek olarak odyolojik değişkenler arasındaki korelasyonun incelenmesidir. Sözel ÇB Kısaltılmış Anlamsız Sözcük Tekrarı ve Ters Sayı Dizisi görevi, konuşma anlaşılırlığı Konuşma Anlaşılırlığı Ölçeği, üretim becerileri Ankara Artikülasyon Testi, sözcük dağarcığı TİFALDİ Türkçe İfade Edici ve Alıcı Dil Testi ile değerlendirilmiştir. %90 ve üzerinde konuşma algısı ve normal performans zekaya sahip 27 Kİ' li çocuk çalışma grubunu, normal zekaya sahip normal işiten 27 çocuk kontrol grubunu oluşturmuştur. TSD'de gruplar arası fark bulunamazken K-AST tekrarı görevinde ve dille ilgili ölçüm puanları arasında Nİ grup lehine anlamlı fark bulunmuştur. Her iki grupta da sözel ÇB görevleri kendi arasında ve TİFALDİ ve K-AST arasında anlamlı korelasyon bulunmuştur. Kİ' li grupta AAT ile K-AST, KAÖ, TİFALDİ arasında ve KAÖ ile alıcı dil TİFALDİ arasında korelasyon bulunmuştur. Nİ grupta okul öncesi eğitime başlama yaşı ile alıcı dil sözcük dağarcığı arasında, okul öncesi eğitim süresi ile K-AST arasında, anneyle geçirilen sözlü etkileşim oyun süresi ile ifade edici sözcük dağarcığı arasında pozitif yönde korelasyon bulunmuştur.
Kistik fibrozis, non-kistik fibrozis bronşektazi tanılı olgular ve sağlıklı çocuklarda postür, fonksiyonel egzersiz kapasitesi, kas kuvveti ve yaşam kalitesinin karşılaştırılması

Amaç: Kistik fibrozis ve non-kistik fibrozis bronşektazi'de görülen solunum problemleri bireylerin postür, fonksiyonel egzersiz kapasitelerini, kas kuvvetlerini ve yaşam kalitelerini olumsuz yönde etkilemektedir. Çalışmanın amacı KF, NKFB tanılı olgular ve sağlıklı çocuklarda postür, fonksiyonel egzersiz kapasitesi, kas kuvveti ve yaşam kalitesinin karşılaştırılmasıdır. Yöntem: Çalışmaya 15 KF'li, 15 NKBF'li ve 15 sağlıklı birey alındı. Demografik ve fiziksel özellikler kaydedildi. Solunum fonksiyon testi, göğüs çevre ölçümü, postür analizi, solunum ve periferik kas kuvveti ölçümü, 6 Dakika Yürüme Testi, Çocuk Depresyon Envanteri, Çocuklar için Sosyal Anksiyete Ölçeği ve Çocuklar için Yaşam Kalitesi Ölçeği uygulandı. Postür analizi; Posture Print Fotoğraflama yöntemiyle yapıldı. 6 DYT öncesinde ve sonrasında KH, KB ve SpO , dispne ve yorgunluk algılaması kaydedildi. Bulgular: KF ve NKFB'li olgularda göğüs ekspansiyonu, sağlıklı gruba göre anlamlı olarak azaldı (p<0.05). KF'li olguların el kavrama kuvveti NKFB'li gruba göre anlamlı olarak azaldı (p<0.05). KF ve NKFB'lilerde 6 DYT öncesi ve sonrasında algılanan dispne şiddeti yüksek bulundu (p<0.05). Postür analizinde KF'li olgularda postür bozukluğu sağlıklı gruba göre daha yüksekti (p<0.05). CDİ ve ÇİSAÖ sonuçlarında anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). KF'li grubun yaşam kalitesi diğer gruplara göre anlamlı olarak azaldı (p<0.05). Sonuç: KF ve NKFB'li bireylerde erken dönemde postür, kas kuvveti ve yaşam kalitesi etkilenmektedir. KF ve NKFB'li hastaların pulmoner rehabilitasyon programında erken dönemden itibaren uygulanan postür egzersizlerinin etkileri değerlendirilmelidir.
Çocukluk çağı obsesif kompulsif bozukluğunda serum inflamatuar parametrelerinin değerlendirilmesi

Obsesif ve kompulsif bozukluğun etyopatogenezinde inflamatuar süreçlerin olası rolüne dair artan veriler mevcuttur. Bu verilere dayanarak yapılan bu çalışmada obsesif ve kompulsif bozukluğu olan çocuk ve ergen bireylerde serum inflamatuar parametrelerinin değerlendirilmesi, sağlıklı kontrollerle karşılaştırılması ve bu parametrelerin bozukluğun şiddetiyle olan olası ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları polikliniğine başvuran daha önce hiç ilaç kullanmamış ve komorbid hastalığı olmayan obsesif kompulsif bozukluk tanısı alan çocuk ve ergenlerde beyaz küre sayısı, ferritin, c-reaktif protein, prokalsitonin, interlökin 1 (IL-1), interlökin 2 (IL-2), interlökin 6 (IL-6), interlökin 8 (IL-8), interlökin 10 (IL-10), tümör nekroz faktör alfa düzeyleri çalışılmış ve sonuçlar sağlıklı çocuk ve ergenlerin kan sonuçlarıyla karşılaştırılmıştır. Ayrıca serum sitokin düzeyleri ve diğer inflamatuar parametreler ile OKB'nin şiddeti arasında ilişki olup olmadığı değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonucunda OKB hastaları ile sağlıklı kontroller arasında sosyodemografik açıdan farklılık saptanmamıştır. İncelenen inflamatuar parametrelerden beyaz küre sayısı, CRP, prokalsitonin, IL-1, IL-2, IL-6, IL-8 ve TNF- açısından gruplar arasında farklılık saptanamazken, IL-10 düzeyi hasta grupta anlamlı olarak daha yüksek olarak tesbit edilmiştir. Semptom şiddetiyle beyaz küre sayısı, CRP, prokalsitonin, IL-1, IL-2, IL-6, IL-8, IL-10 ve TNF- arasındaki ilişki incelendiğinde ise herhangi bir parametre ile semptom şiddeti arasında herhangi bir ilişki tespit edilememiştir. Ferritin ise gruplar arasında farklılık göstermezken, demir eksikliğini gösterecek şekilde düşük ferritin düzeylerinin saptanma oranı hasta grupta daha fazla oranda gözlenmiş ve bu fark istatistiksel olarak da anlamlı bulunmuştur. Dahası ferritin düzeyleri ile OKB hastalarının kompulsiyon skorları arasında negatif yönde doğrusal bir ilişki saptanmıştır. Bu çalışmanın sonuçları OKB etyopatogenezindeki olası inflamasyon durumunu saptamaya yönelik beyaz küre sayısı, CRP ve prokalsiton düzeylerinin kullanılabilirliğini desteklememektedir. OKB'de serum sitokin düzeylerindeki değişikliklerin değerlendirilmesinin ise etiyolojik değerlendirmede önemli olabileceğine işaret etmektedir. Öte yandan OKB olgularında sağlıklı bireylerden daha fazla demir eksikliği görülebileceğini ve bu durumun OKB şiddetini arttırabileceğini gösteren literatürdeki ilk çalışmadır.
Evde mekanik ventilatöre bağlı trakeostomili çocukların ebeveynlerinin bakım yükü ve depresyon düzeylerinin belirlenmesi

Günümüzde teknolojik gelişmelerin sağlık alanına yansıması sonucu evde teknolojik cihazlara bağımlı olarak yaşamını sürdüren, özel bakım gereksinimli çocukların sayısı giderek artmaktadır. Bu çalışma evde mekanik ventilatöre bağlı trakeostomili çocukların ebeveynlerinin bakım yükü ve depresyon düzeylerinin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Veriler, çocuk ve ebeveynlerine ilişkin 38 soru içeren 'Sosyo-demografik Veri Formu', ebeveynlerin bakım yükünü belirlemek amacıyla kullanılan''Bakım Verme Yükü Ölçeği'' ve ebeveynlerdeki depresyon düzeyini belirlemek amacıyla kullanılan ''Beck Depresyon Ölçeği'' ile toplanmıştır. Araştırma Eylül 2017- Eylül 2018 tarihleri arasında Ankara'da Sağlık Bakanlığına bağlı Dr. Sami Ulus Kadın Doğum Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin Evde Sağlık Hizmetleri Birimine kayıtlı 1-18 yaş arası evde mekanik ventilatöre bağlı trakeostomili çocuğu olan 70 ebeveyn ile yapılmıştır. Çalışmamıza katılan ebeveynlerin çocuklarının %62.9'u erkek olup, %32.9'u 3 yaş ve altı, %47.1'i nöromüsküler hastalık grubundadır. Çocukların %51.4'ü 25 ay ve üzeri süredir mekanik ventilatöre bağlı yaşamını sürdürmektedir. Görüşülen ebevenylerin tamamı anne olup, %55.7'si 31-40 yaş arasında, %35.7'si ilkokul ve altı eğitim düzeyindedir. Çalışmanın sonucunda, annenin eğitim düzeyi, aile tipi, çocukların cinsiyeti, yaşı, hastalık grubu, beslenme tipi ve ventilatöre bağlı kalma süresinin, annenin bakım verme yükü ve depresyon puan ortalamaları üzerinde etkili olmadığı belirlenmiştir (p>0.05). Annenin yaşı ve annede hastalık olması, ailenin ekonomik durumu, annenin sosyal izolasyon ve bakım sırasında sorun yaşaması, aile bağlarının ve mahremiyetinin etkilendiğini düşünmesi ile bakım verme yükü ve depresyon puan ortalamaları arasında anlamlı ilişki olduğu saptanmıştır (p<0.05). Ayrıca bakım verme yükü ve depresyon ölçeği puan ortalamaları arasında pozitif yönde, zayıf derecede ilişki tespit edilmiş olup, bakım verme yükü puanı arttıkça, depresyon ölçeği puanının arttığı belirlenmiştir. Sonuç olarak, teknolojiye bağımlı çocukların evde bakımları öncelikle anneler tarafından karşılanmakta olup, anneler fiziksel ve psikolojik olarak zorlanmaktadır. Hastaneden eve geçiş döneminde hemşirelerin ebeveynleri evde bakım konusunda yeterli desteklemesi, taburculuk eğitimi ve danışmanlık yapması, ev ziyaretleri ile desteği sürdürmesi çok önemlidir. Tıbbi teknolojiye bağımlı çocuklara yönelik evde bakım hizmetlerinin planlanması, geliştirilmesi, değerlendirilmesi, destek ve eğitimin düzenli aralıklarla verilmesi ve annelerin bakım verme yükünü azaltacak çalışmaların yapılması önerilebilir.
Normal endokrin fonksiyonu olan prepubertal çocuklarda hipofiz bezi hacminin 3 boyutlu MRG ile değerlendirilmesi

Amaç: On iki yaş altındaki normal endokrin fonksiyonu olan kız ve erkek çocuklarının hipofiz bezi volümünün ölçümü ve bu ölçümlerle prepubertal dönemdenormal hipofiz hacminin referans aralığına ulaşmakMateryal ve Metod: Çalışmamızda 2012- 2014 Eylül tarihleri arasındaRadyoloji AD MRG ünitesine gelen değişik endikasyonlarla kraniyal MRG incelemesi yapılan normal endokrin fonksiyonu olan, 12 yaş ve altındaki çocuklar retrospektif olarak incelendi. Her yaş ve cinsiyet için hipofiz bezinin hacim ve yükseklik değerlerinin en az, en fazla ve ortalama değerleri bulundu. Her yaş ve cinsiyet için hipofiz bezi hacim değerlerinin 5 -10-25-50-75-90-95. persantilleriiçeren referans değerleri oluşturulduBulgular:. Prepubertal dönemde her iki cinsiyet için hipofiz bezi hacim ve yükseklik değerlerinin yaşla birlikte anlamlı bir şekilde arttığı bulundu. Hipofizhacmi yenidoğan döneminden itibaren erkek cinsiyette kız cinsiyete göre dahabüyükken; 6 yaşından itibaren kız cinsiyette daha büyük izlenmektedir. Hipofiz beziyüksekliği yaşla birlikte kademeli olarak artış göstermekte olup; yenidoğandöneminden itibaren erkek cinsiyette fazla olan hipofiz bezi yüksekliği 4 yaşla beraber kız lehine değişmektedir. Sonuç: Normal endokrin fonksiyonu olan prepubertal dönemdeki çocukların3D MRG ile hipofiz bezi hacmi ve yüksekliği ölçülerek her yaş grubu için ayrı ayrıbelirlendi ve normal referans aralığını oluşturuldu.
Pediyatrik kemik iliği transplantasyonu ünitesinde pre-transplantasyon, transplantasyon ve post-transplantasyon süreçlerinde ilaç kaynaklı sorunların tespit edilmesi ve önlenmesinde klinik eczacının rolü

Bu çalışmada klinik eczacının hematopoetik kök hücre nakli ünitesi ekibi içerisinde yer alarak süreç içerisinde meydana gelen ilaç kaynaklı sorunların tespit edilip önlenmesi suretiyle tedavi sürecine katkıda bulunması amaçlanmıştır. Yatan hasta servisinde yaşları 0.6- 17 yıl arasında değişen 20 ve poliklinik servisinde yaşları 2-17 yıl arasında değişen 22 hasta ilaç kaynaklı sorunlar açısından izlenip, değerlendirilmiştir. Potansiyel ilaç etkileşimleri, ilaç etkileşimlerinin klinik anlamlılığı, ilaç yan etkileri, ilaç hazırlanması ve uygulanması ile ilgili değerlendirmeler yapılmıştır. Yirmi hastada toplam 454 potansiyel ilaç etkileşimi saptanmıştır. HKHN için kullanılan ilaçlardan kaynaklanan etkileşimlerin sayısı 396 (%87.2) olarak bulunmuştur. Hekim ve eczacının ilaç etkileşimlerinin klinik anlamlılığını değerlendirmesinde hazırlık rejimi sürecinde karşılaşılan etkileşimlerin %21.4'ü hekim tarafından, %52.3'ü eczacı tarafından; nakilden sonraki süreçte saptanan etkileşimlerin %24.6'sı hekim tarafından ve %52.3'ü eczacı tarafından klinik açıdan anlamlı olarak ifade edilmiştir. Hastalarda karşılaşılan 245 sorunun %37.14'ü ilaç kaynaklıdır ve ilaç kaynaklı sorunların önemli bir bölümü siklosporin kullanımına bağlı olarak meydana gelen yan etkilerdir. Hekimlere çalışma süresince en fazla verilen danışmanlık hizmeti ilaç yan etkisi, dozu ve uygulaması konusunda olmuştur. Hemşirelere verilen danışmanlıklar ise ilaç-ilaç geçimsizliği ve ilaçların hazırlanması ile ilgilidir. Çalışmamızda ilaç kullanımının fazla olduğu Kemik İliği Transplantasyonu ünitesinde klinik eczacının; ilaç etkileşimleri, ilaç yan etkileri ve ilaçların hazırlanması konularında hekim ve hemşirelere katkıda bulunabileceği gösterilmiştir.
Erzincan ili 6-10 yaş grubu çocuklarda obezite prevalansı ve etkileyen faktörler

Amaç: Çocuklukta obezite çok çeşitli ciddi sağlık komplikasyonları ve daha sonra yaşamda erken hastalık ve ölüm riski artışı ile ilişkilidir. Bu çağdaki obezite yalnızca bir hastalık da olabilir, başka bir hastalığın göstergesi de. Bu yüzden erken dönemde obez çocuğun hekime götürülmesi önemlidir. Obezitenin başlıca sebebi olduğu ve ölüme kadar uzanan bir dizi ciddi hastalıklardan dolayı, çocuklukta başlayan ve hatta hamilelik sırasında obezitenin daha erken önlenmesi halk sağlığı önceliği olmalıdır. Bu çalışmanın amacı, Erzincan'da 6-10 yaş grubu çocukların obezite prevalansını ve etkileyen faktörleri belirlemek ve ortaya çıkan sonuçlar ile bu konuya dair yapılmış diğer çalışmaların sonuçlarını karşılaştırmaktır. Materyal ve Metot: Betimsel araştırma yöntemlerinden tarama modeli kapsamında yürütülen çalışmada rasgele örnekleme yöntemi kullanıldı. Çalışma, 2017- 2018 eğitim öğretim yılında merkez ilçedeki ilkokullar arasından rastgele seçilen beş ilkokulda toplam 904 çocuk (K: 439, E: 465) üzerinde yürütüldü. Anket formu ve antropometrik ölçümler ile elde edilen verilerin analizi sonucu cinsiyete ve yaşa göre vücut kitle indeksi, vücut ağırlığı ve boy persantilleri referans tabloları oluşturuldu. Ordinal Lojistik Regresyon analizi aracılığıyla sosyo-demografik özelliklere, beslenme alışkanlıklarına ve fiziksel aktivite durumlarına göre çocukların obeziteye yatkınlık düzeyleri ve etki eden faktörler incelendi. Tanımlayıcı istatistik teknikleri olarak minimum ve maksimum değerleri, ortalama, standart sapma, frekans ve yüzdelikler kullanıldı. Anlamlılık düzeyi başlangıçta p 0. 05 olarak belirlendi. Analizlerde SPSS 22 paket programı, persantil eğrilerinin oluşturulmasında LMS Chart Maker Pro programı, veri girişleri ve odds değerlerinin hesaplanmasında ise Microsoft Office 2016 Excel programı kullanıldı. Bulgular: Çalışmamızda yer alan çocukların belirlenen VKİ düzeylerine göre %10.18' i fazla kilolu (Kız: %10.25, Erkek: %10.11) ve %4.65' i obezdir (Kız: %4.56, Erkek: %4.73). Çocukların, cinsiyet ve yaş grupları açısından VKİ düzeylerinde herhangi bir anlamlı değişikliğe rastlanmadı (p>0.05). Çocuklarda her iki cinsiyette de obezite ve fazla kilolu olma sıklığını etkileyen en önemli faktörlerin anne VKİ' leri, anne meslekleri ve çocukların yemek yeme hızı olduğu tespit edildi (p<0.05). Genel olarak değerlendirildiğinde ise çocukların obeziteye eğilimleri, ulusal çalışmaların sonuçlarına göre daha düşüktür. Dünya çapında ise Dünya Sağlık Örgütü'nün 2016 yılı verilerine nazaran yine daha düşük seviyededir. Sonuç: Doğru beslenme alışkanlıklarının kazanılmasına küçük yaşlardan itibaren başlanmalıdır. Bu anlamda anne her iki cinsiyet için ön plana çıkmıştır. Dolayısıyla anneye yönelik eğitimler artırılmalıdır. Beslenme ve fiziksel aktivite kültürü edinilebilmesi adına ders içeriklerinde sağlıklı yaşam konularının etkinliği artırılmalıdır. Ayrıca, bölgesel olarak VKİ referans değerlerinin oluşturulması, çalışmalar arasındaki farklılıkları en aza indirecektir.
Ankara'daki halk kütüphanesi çocuk bölümlerinin çocukların okuma alışkanlığındaki rolü

Çocuklara okuma alışkanlığı erken yaşlardan itibaren önce aile ortamında daha sonra okuldakazandırılır. Çocuk kütüphaneleri, çocukların okuma alışkanlığı kazanma aşamasında onlarıeğlenceli ortamlarla buluşturur, nitelikli kitaplarla ve diğer kaynaklarla tanıştırır. Bu çalışma, Ankara'daki halk kütüphanesi çocuk bölümlerinin çocukların okuma alışkanlığıkazanmalarındaki rolünü belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma alanını, Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde yer alan 8 ilçede bulunan halk kütüphanelerinin çocukbölümleri oluşturmaktadır. 8 ilçe, 17 halk kütüphanesi ve 10-14 yaş arası 197 çocuk ile örneklenen araştırma betimleme yöntemi ile gerçekleştirilmiş, anket, gözlem ve görüşme teknikleri kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre, çocuklar halk kütüphanesi çocuk bölümlerinin okuma alışkanlıklarını güçlendirmede önemli bir role sahip olduğu görüşündedir. Onlar, kütüphaneler, kütüphane unsurları ve kütüphane hizmetleri ile ilgili genel olarak olumlu görüşlere sahiptirler. Kütüphaneler daha fazla çocuk kullanıcıyı çekmek içindermelerini çocukların gereksinimlerine ve beklentilerine göre geliştirmeli, binalarını çocukların kendilerini evlerinde hissedecekleri biçimde rahat ve eğlenceli hale getirmeli, çok sayıda etkinlik düzenleyip duyurmalıdır. Elde edilen sonuçlara göre, 'Ankara'da bulunan halk kütüphanesi çocuk bölümlerinin çocukların okuma alışkanlıkları üzerinde olumlu bir etkisi vardır.' biçiminde oluşturulan hipotezimiz doğrulanmıştır.