turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Koruma amaçlı imar planları ve kentsel tasarım ilişkisi : Eğirdir örneği

Kentsel ölçekteki korumanın bir planlama sorunu olduğu, planlamanın sadece bir boyutunun plan hazırlamak olduğu bilinmektedir. Başka bir deyişle, sadece fiziksel nitelikli bir yaklaşım yetmemekle beraber, olgunun parasal, sosyal, örgütsel ve yasal boyutlarının da plana koşut olarak ele alınması ve üretilmesi gerekmektedir. Bu nedenle bugüne değin yapılan klasik planlamalardaki veri toplama, gelişmeleri kestirme, değerlendirme ve plan kararlarını oluşturma aşamaları, koruma planlamasında aynen izlenmekle beraber, bilgilerin değerlendirilmesi ve yorumlanması çok daha değişik süreçlere gerek göstermektedir. Çünkü burada 'korumak' ön koşul, 'geliştirme', 'sağlıklaştırma' da diğer koşullardan bazılarıdır. Koruma sözcüğü sadece fiziksel çevreyi ve onun fiziksel bileşenlerini değil; yaşamı, çevrede alışagelmiş etkinlikleri, alışkanlıkları, klasik bir planlamada düşünülmesi gerekmeyen birçok ögeyi de içermektedir. Yapılan tez çalışmasında yukarıda sıralananlar kapsamlı bir şekilde değerlendirilmiş Koruma amaçlı İmar Planı ile Kentsel Tasarım arasındaki organik bağın sadece bir çizim olmadığı, eki belgelerle, yol gösterici, yönlendirici bir nitelik taşıması öngörülmüştür. Kentsel koruma ve kentsel tasarım kavramlarının tanımları yapılmış, Türkiye'de ve Dünya'da bu tanımları gerektiren nedenlerin neler olduğu ve mevzuatı kısaca tarihsel süreç içinde incelenmiştir. Daha sonra, kentsel tasarım ve kentsel koruma alanlarında ortaya çıkan sorunlar belli bir sistem içinde incelenmiş ve bu sorunların bir örnek alan içinde nasıl ortaya çıktığı araştırılmıştır. Bu çalışma, bundan sonraki koruma planlarına rehber olması açısından kentsel alanın çözümlenmesinde farklı bir yaklaşım geliştirilmesinde bir başlangıç olarak değerlendirilmelidir. Aynı zamanda koruma planlarında kentsel tasarımın gerekliliğinin vurgulanmasıdır.
Bölgesel kalkınma ajansları ve yönetişim: Doğu Marmara Kalkınma Ajansı uygulaması olarak Düzce turizm strateji ve eylem planı örneği

Dünyayı küçük bir köy haline getiren küreselleşme, geleneksel yönetim modelleri yerine yenilikçi yaklaşımların geliştirilmesi ihtiyacını doğurmuştur. Yönetişim kavramı, klasik yönetim biçimlerinin zaafları neticesinde doğmuş gibi görünmekle birlikte, genel olarak gücün kendisinden ziyade, nasıl kullanılacağıyla ilgilenmektedir. Bu bağlamda yönetişim; çeşitli işbirliği modellerini içinde barındıran, toplumun her kesiminden katılımı esas alan ve taraflar arasında etkileşimi yüksek tutan bir çoklu-karar verme sürecidir. İyi yönetişim kavramı ise, Dünya genelinde ekonomik kalkınmaya önem veren birçok uluslararası donör kurum tarafından kullanılan bir terim olup, hesap verebilirlik, hukukun üstünlüğü, katılım, şeffaflık ve uyum gibi çeşitli kriterlerle yönetişimin iyi yapılıp yapılmadığına yönelik bir değerlendirmedir. Bölgesel kalkınma ajansları, özellikle İkinci Dünya Savaşı'nın olumsuz etkileri sonrasında yaşanan yeniden yapılanma faaliyetleri sonucu ortaya çıkmış olup, giderek daha da belirginleşmeye başlayan bölgeler arası farklılıkları gidermeye yönelik politikalar üretme ve uygulama araçlarından biridir. 50 yılı aşkın bir süredir etkin bir biçimde birçok ülkede faaliyet gösteren bölgesel kalkınma ajansları; genellikle kamu yönetimi tarafından finanse edilen, bölgesel ekonomik gelişmeyi özendirmek üzere merkezi ve yerel hükümetin arasında bir düzeyde oluşturulan ve modern yönetişim unsurları çerçevesinde çalışan kurumsal yapılardır. Türkiye'de bölgesel kalkınma ajansı kurma çabaları, 2000'li yılların başında Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinin hızlanmasına paralel olarak ivme kazanmıştır. 2002 yılında İstatistiki Bölge Birimi Sınıflandırmasının kabul edilmesiyle başlayan süreç, 2003 yılında Avrupa Birliği'ne Katılım Ortaklığı Belgesinde ve Ön Ulusal Kalkınma Planında kalkınma ajansların kurulmasına yönelik taahhütler verilmesiyle devam etmiştir. 2006 yılında 5449 sayılı Kalkınma Ajanslarının Kuruluşu, Koordinasyonu ve Görevleri Hakkında Kanun çıkarılmış ve bunu takip eden 3 yıl içerisinde İBBS- 2 düzey bölgelerinde 26 adet bölgesel kalkınma ajansı kurulmuştur. Bu çalışma ile ülkemizde merkezi yönetim ile yerel yönetim arasındaki bir ölçekte örgütlenen, karar vericiler ile toplumun her kesiminden temsilciyi içinde barındıran bir yapıda kurgulanan, bölgesinin ekonomik kalkınmasına yönelik faaliyetlerde bulunan bölgesel kalkınma ajanslarının uygulamalarının; çeşitli iyi yönetişim unsurları bakımından hangi düzeyde olduğunun araştırılması amacıyla yapılmıştır. Bu çalışma, Düzce Turizm Strateji ve Eylem Planı örneği üzerinden kalkınma ajanslarının sunmuş olduğu destek faaliyetlerinin; iyi yönetişim kriterleri açısından uygulanabilirliğine yönelik detaylı bilgi edinilmesini sağlayacaktır.
Gayrimenkul geliştirme sürecinde yeşil binaların sürdürülebilirlik kriterleri açısından incelenmesi

Bu çalışmada, gayrimenkul geliştirme sürecinde sürdürülebilirlik kavramı, sürdürülebilirlik çerçevesinde yeşil bina kavramı ile yeşil binaların maliyet ve getiriye etkisi incelenmiştir. Yeşil bina geliştirme sürecinde genel niteliksel ve niceliksel sürdürülebilirlik kriterleri, Türkiye'deki yeşil bina uygulamaları ve yasal süreç ile yeşil bina geliştirme sürecinde bütünleşik tasarım süreci ve bu sürecin önemi tezde verilmiştir. Örnek incelemesinde, yeşil binaların gayrimenkul geliştirme sürecine ve projeye olan etkilerinin değerlendirilmesi, Türkiye'deki ilk yeşil alışveriş merkezi projesi olan Meydan Alışveriş Merkezi özellikleri dikkate alınarak yapılmıştır. Bu kapsamda proje, sürdürülebilirlik kriterlerine göre genel olarak değerlendirilmiştir. Yapılan değerlendirmeye göre proje, yeşil çatı sistemi ve jeotermal enerji sistemi ile yeşil bina özelliklerinin bir kısmını karşılamaktadır. Ancak, bütünleşik tasarım sürecindeki eksiklikler, yerel bir değerlendirme sisteminin olmaması ve yeşil binaları teşvik eden herhangi bir yasal aracın olmaması projenin tam anlamı ile yeşil bina özelliklerine sahip olmasını engellemektedir.
Kamusal mekanda sokak sanatı: Grafiti; İstanbul, Beyoğlu, Yüksek Kaldırım sokak incelemesi

Kamusal mekanlar; kentler için toplumsal hayat ve bireyin varoluşu açısından çok önemlidir. Bu önem; Kamusal mekanın estetik düzeyini oluşturan içeriğin, toplumların ve kentlerin yaşam kalitesi düzeyinin belirleyicisi olmasından ileri gelmektedir. Kamusal mekanlar; iktidar çatışmalarının şekillendiği, gündelik yaşam biçimlerinin yer aldığı, bireyin varoluş mekanlarıdır. Bu; mekanların tasarım, üretim ve tüketim süreçlerini de doğrudan etkilemektedir. Mekanların kimliğini ortaya koyan bu bağıntıları değerlendirmek, anlamlandırmak ve yönlendirmek kent biliminin de konusudur. Sanat, kamusal mekanda yer bulduğu ölçüde bütün bu ilişki ve etkileşimler bağımsız bir şekilde yaşar ve demokratik katılım bu sayede ideale yaklaşır. Kamusal mekanlarda yer alan sanat eylemlerinin, mekan, içerik, üretim kurguları sosyoloji ve kent bilim açısından dikkate alınmayı gerektirmektedir. Kamusal sanatın bağımsızlığı; kentsel mekana yerleştirilmiş sanat objelerinden, mekan için kurgulanmış sanata ulaşmada önemli bir açılım sağlayacaktır.20. yüzyıl'ın hareketleri karşı kültürün görsel kodları ile anlamlar kurmaktayken, küreselleşme yerel kültürleri parçalamakta, imgelerle aynı dili konuşmaya olanak sağlamaktadır. Günümüzde iletişimi imajlar ve simgeler üzerinden sağlamaktayız. Özgürlüğün mekanı kentler, bu dönemde karşı hareketleri de üretmekte; yeraltı kültür kavramını yaratmaktadır. Duvarlar; içinde bulunduğu sisteme hizmet ettiği kadar, bu hegamonik duruşun karşısında, bireysel ve toplumsal mücadelelerin de bir aracı olmaktadır. Karşı kültürün söz söyleme aracı olan grafitiler; stencil, sticker, poster gibi ürünlerle 'kendin yap' kültürünü de uyandırmaya çalışmaktadır. Bu çalışmanın merkezinde; Kamusal sanatın kentsel mekandaki anlamının değerlendirilmesi amacıyla sokak sanatı grafiti ele alınmış ve İstanbul Yüksek Kaldırım Sokak uygulamalarının analizi somut olarak değerlendirilmiştir.
Karma kullanımlı proje geliştirme süreci: İzmir Salhane Projesi örneği

Birden fazla kullanımın birlikteliğini içeren karma kullanımlı proje geliştirme süreci, tek kullanım içeren projelere göre daha kapsamlı bir yapıya sahiptir. Bu bağlamda, karma kullanımlı proje geliştirme sürecinin farklı bir kapsama sahip olduğunu ortaya koymak amacıyla tez çalışmasında karma kullanımlı proje geliştirme süreci ele alınmıştır. Tezde, ilk olarak karma kullanımlı projelerin tanımı yapılmış ve sonrasında; geliştiriciler, süreç yönetimi, geliştirme koşullarının değerlendirilmesi, planlama ve geliştirme başıkları altında konu detaylı olarak ele alınmış, geliştirme sürecinde geliştiriciler açısından ortaya çıkan zorluk ve fırsatlar değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmeler ışığında İzmir Salhane Projesi, karma kullanımlı proje geliştirme sürecine örnek oluşturması açısından ele alınmış, süreç içerisinde geliştirici açısından ortaya çıkan zorluk ve fırsatlar belirlenmiş ve projenin değerlendirilmesi yapılmıştır. Çalışmanın sonuç bölümünde, tez çalışması kapsamında yapılan literatur araştırmaları, sektörde yer alan profesyonellerle görüşmeler, yurtdışı ve Türkiye'de incelenen örnekler ve çıkarımlar ile İzmir Salhane Projesi geliştirme sürecinin değerlendirilmesiyle elde edilen veriler doğrultusunda, Türkiye'de karma kullanımlı projelerin geliştirici, kullanıcı ve kent mekanı açısından değerlendirilmesi yapılmış, projelerin sundukları fırsatlar, karşılaşılan zorluklar ve zorluklara yönelik çözüm önerileri ortaya konulmuştur.
Türkiye'de harita kadastro çalışmaları ile mülkiyet yapısının şehir planlama ile ilişkisi

Şehir planlama çalışmalarının en önemli girdilerinden olan toprağa ve onun üzerindeki her türlü yapıya ve mülkiyet hakkına ilişkin bilgiler harita ve kadastro çalışmaları ile tespit edilmektedir. Bu bilgilerin doğru ve eksiksiz olması sağlıklı bir plan yapımı ve uygulaması için son derece önemlidir. Çalışmada bu düşünceden yola çıkılarak; ülkemizdeki harita ve kadastro faaliyetlerinin ve mülkiyet yapısının planlamaya etkilerinin araştırılması ve olumsuz etkilerin giderilmesi için öneriler geliştirilmesi, planlama süreci boyunca birbirini bütünleyen çalışmalar yürütmekte olan şehir plancısı ile harita ve kadastro mühendisinin işbirliğinin gerekliliğinin vurgulanması amaçlanmıştır. Bu amaca yönelik olarak, yazılı kaynaklar ve yasal düzenlemeler incelenmiş ve planlama faaliyetiyle aktif olarak uğraşan şehir plancıları ve harita mühendisleri ile bir anket çalışması yapılmıştır. Bir yerleşmenin planının yapılabilmesi için; öncelikle kadastrosunun tamamlanmış olması ve yerleşmenin gözle görülebilen ve görülemeyen tüm doğal ve yapay tesislerini, mülkiyet bilgilerini güncel olarak gösteren topoğrafık ve kadastral nitelikteki halihazır haritasının hazırlanmış olması gereklidir. Bu çalışmaların yapılabilmesi için plancı-harita mühendisi planlama sürecinin her aşamasında işbirliği içinde olmalı, harita mühendisi planlama ekibi içinde yer almalıdır. Kadastro yapımı ile belirlenen kamuya ait arazilerin verimli olarak kullanılabilmesi ve planlamaya kolaylık sağlanması amacıyla; maliye, yerel yönetimler ve vakıflara ait araziler olmak üzere türleri belirlenmeli ve envanteri çıkarılmalıdır, özel mülkiyete konu olan araziler de müstakil ve hisseli olmak üzere sınıflandırılmalıdır. Planlamayı olumsuz yönde etkileyen parsel şekilleri, kadastro yapımı sırasında aynen tescil edilmek yerine ön düzenlemeye tabi tutulmalı ve sınırlar düzeltilerek haritalara işlenmelidir. Planların hazırlanmasında mevcut kadastral sınırlar göz önüne alınarak imar parsellerinin nasıl oluşacağı düşünülmeli, imar planı ile parselasyon planı eş zamanlı olarak yapılmalıdır. İmar parselasyon planı yapılmadan kesinlikle uygulama yapılmamalı, 18. Madde uygulaması yaygınlaştırılmalıdır. vm
Yaratıcı sınıf ve soylulaşma ilişkisi: Yeldeğirmeni örneği

Literatürde farklı araştırmacılar tarafından yaratıcı insanlar, sanatçılar, bohemler ya da yeni orta sınıf olarak ifade edilen yaratıcı sınıfın ortaya çıkması, kentlerin yeniden yapılanması sürecinde kent merkezlerinde yaratıcı endüstrilerin gelişmesi ile ilgilidir. Fordist üretim örgütlenmesinin aksine, post-fordist bir üretim örgütlenmesi içinde organize olabilen ve bilgi, teknoloji ile yaratıcılığı ön planda tutan hizmet sektörlerinin kent merkezlerinde sanayinin boşalttığı alanları doldurmasıyla, bu sektörlerde istihdam edilen bir yaratıcı sınıf ortaya çıkmıştır. 'Süper yaratıcı çekirdek' ve 'yaratıcı profesyoneller' olmak üzere sahip oldukları meslekler/uzmanlıklar üzerinden Florida tarafından 2 farklı kola ayrılan yaratıcı sınıf, bölgesel ölçekte bölgenin ekonomik büyümesindeki rolü üzerinden tanımlanmaktadır. Kentsel ölçekte aynı sınıf yaratıcı kentler, , , , ' ve 'yaratıcı endüstri kümeleri, , , ' yerel öçekte ise kent merkezlerine etkileri bağlamında 'soylulaşma ve yerinden edilme, , , , ' kavramları ile ilişkili olarak incelenmektedir. Bu tez kapsamında yerel ölçekte kent merkezlerine etkileri bağlamında, yaratıcı sınıf ile soylulaşma ve yerinden edilme arasındaki ilişkinin Yeldeğirmeni-Kadıköy üzerinden incelenmesine odaklanılmıştır. Bu amaçla 2 farklı kesitte, Yeldeğirmeni'nde yaşanan değişim sürecini anlamak adına yerleşmedeki farklı kullanıcı grupları (yaşayanlar ve çalışanlar-2016- 100 tane) ile Yeldeğirmeni'nde gerçekleşen uygulama ve karar alma süreçlerinde etkin aktörlerle (2018- 6 tane) yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Görüşmelerden elde edilen sonuçlara göre, sahip olduğu özellikler nedeniyle yaratıcı sınıfın süper yaratıcı çekirdek kolundaki 'bohemler' grubunda yer alan 'sanatçılar' tarafından oldukça çekici bir yerleşme olan Yeldeğirmeni; 2013- 2014 yıllarında yerleşmede sanat atölyelerinin ve beraberinde kafelerin sayıca artmasıyla, kira ve mülk değerlerinin artmaya başladığı bir değişim sürecine girmiştir. Soylulaşmanın 1. aşaması olarak tanımlanan bu süreci, düşük gelirli ve kiracı konumundaki hanehalklarının öğrenci grupları; artan kiralar ile başa çıkamayarak dükkan kapatan esnafın kafeler ve Yeldeğirmeni'ndeki mahalle kültürünün yerleşik ögeleri olan zanaatkarların sanatçılar tarafından yerlerinden edildikleri soylulaşmanın 2. aşaması takip etmiştir. Bugün soylulaşmanın 3. aşamasından izler görmenin mümkün olduğu Yeldeğirmeni'nin mahalle yaşantısı; komşuluk ilişkilerinin zayıflaması, tanımadık kişi oranının artması ve dolayısıyla bulunulan yeri sahiplenme duygusunun azalması nedeniyle yok olma tehlikesi ile karşı karşıyadır. Bu tehlikeye karşı kim tarafından nasıl bir rol üstlenilmesi gerektiği, görüşme yapılan aktörler ile birlikte tartışılmış; alan çalışması ile elde edilen bulguların literatür ile ilişkili bir şekilde değerlendirildiği 'sonuç' kısmıyla tez sonlandırılmıştır.
Kültürel miras alanlarinda kamusal mekan yaratma ve halk katiliminin rolü.

Kentsel alanlarda kültürel mirasın son yıllarda korunması, şehirlerimizin tarihi, kültürel ve ekonomik merkezinin önemi nedeniyle planlama açısından önemli bir faktör haline gelmiştir. Tüm düzeylerde paydaşları dahil eden bu mirasa yönelik sürdürülebilir koruma ve kamusal mekan yaratma faaliyetlerini garanti altına almak amacıyla, dünya mirası unvanıyla ya da bu unvan olmaksızın farklı alanlarda miras yönetim planları formül haline getirilmiş ve uygulanmıştır. Bu tezin amacı, vatandaş katılımına ilişkin çerçeveleri ve bazı değerlendirme katsayılarını, miras alanlarında kamusal alanların algılanışını ve söz konusu unsurların iki örnek kapsamında miras yönetim planlarının formülasyonuna yönelik etkilerini ortaya koymaktır. kamusal mekan yaratma kavramı bu analiz için çok önemlidir çünkü şehirlerdeki ortak alanların toplu şekilde inşa edilmesine vurgu yapılmaktadır. Mekan algısı ve toplulukların tasarım ve planlama kararlarına katılımı da dikkat çekmektedir. Kültürel miras alanları kapsamında dengeli ve sürdürülebilir yönetim için bu fikir çok önemlidir. İstanbul ve Bogota bu araştırma için analiz edilen şehirlerdir. Bu şehirlerin farklı bir bağlamı, tarihi ve miras olguları bulunmaktadır. İstanbul ve Bogota, farklı kılavuzlar izlendiğinde bile toplulukları ve kullanıcıları farklı oranlarda kapsayan miras alanlarının yönetimine yönelik bir ana çerçeve oluşturmak için uygundur. Çalışmanın metodolojisi ile başlayacak olursak katılım ve kamusal mekan yaratma kavramına yönelik teoriler ve modeller, araştırmaya yönelik ilk çerçeveyi tanımlamaktadır. Bu süreci, kamusal alanın tanımı, rolleri ve yönetim planları vasıtasıyla kentsel miras alanlarındaki merkezi unsurlar olarak koruma, yönetim ve kolektif sorumluluklara yönelik kamusal kullanımı takip etmektedir. Her örnekte olanak sağlanan planlama sistemi ve katılım süreci, tarihi alanlar ve miras alanları için önerilen yönetim planına yönelik bir çerçeve olarak sunulmuştur. Bu araştırma bizlere resmi birimler tarafından sunulan ve onaylanan unsurlar ile kamusal farkındalık ve olan yaklaşımı arasındaki zıtlıkları anlamamıza olanak tanısa da her şehirdeki miras yönetim faaliyetinin bağlamının anlaşılması için farklılıkları ve diğer önemli özellikleri ile birlikte hedefler, özellikler ve katılım süreçleri sunulmakta ve yürütülmektedir. Resmi kaynaklardan edinilen veriler her iki örnekte de paydaşlarla yürütülen anketlerle ve görüşmelerle birlikte incelenmiş ve kültürel miras yönetim planları ile önerilen ve öngörülen katılım faaliyeti ve paydaşların bu süreçlere yönelik algıları arasındaki tezatlığın aydınlatılması amaçlanmıştır.
Metrobüs sistemlerinin planlama, tasarım ve işletim özellikleri

Metrobüs sistemlerinin yurt dışındaki uygulamaları gün geçtikçe yaygınlaşmakta, ülkemizde de uygulanmakta ve yaygınlaştırılması planlanmaktadır. Metrobüs, bir toplu taşıma sisteminin sahip olması gereken bileşenleri, literatürdeki tanımı gereğince, esnek ve yüksek performanslı bir yapıda bünyesinde toplamaktadır. Bu nedenle, sistem ve bileşen özelliklerinin doğru seçilmesi ve bunlar arasındaki ilişkilerin doğru kurulması gerekmektedir. Metrobüs sistemlerinin temel bileşenleri arasında seyir yolları, istasyonlar, taşıtlar, ücret toplama, Akıllı Ulaştırma Sistemleri ile ilişkiler, hizmet ve işletim planları bulunmaktadır. Bu bileşenlerin Metrobüs sisteminin performansına olan etkileri seyahat süresi, güvenilirlik, sistem kimliği, güvenlik ve sistem kapasitesi bağlamında ele alınmaktadır. Sistem kapasitesi, metrobüs sisteminin bileşenleri ve amaçlanan hizmet düzeyine göre farklılık göstermektedir. Sistem kapasitesini arttıracak alternatif işletim planları oluşturmak mümkündür. Sistem, toplu taşıma sisteminin geneline yolcu sayısı ile maliyet verimliliği artışı ve etkin yönetim biçimiyle katkı yaparken; sistemin sosyal faydaları arasında toplu taşımanın desteklenmesi, çevreyle olumlu ilişkiler, arazi kullanımı üzerindeki olumlu etkiler, yatırım maliyeti verimliliği ve işletme verimliliği artışı bulunmaktadır. Çalışmada, İstanbul Metropoliten Alanı Avcılar-Topkapı Metrobüs Hattı'na da değinilmekte, sisteminin işletilmesine yönelik bazı öneriler sunulmaktadır.
Yaya hareketleri ve mekan ilişkisi-İstanbul Galata bölgesi örneği

Bu çalışmada, kentsel mekanlarda kullanım seviyelerinin çevresel değişkenlerden ne derece etkilendiği araştırılmıştır. Çalışma, canlılığını yitirmiş bir merkez olan tarihiGalata bölgesinde yürütülmüştür. Galata'da mevcut yaya hareketlilik dokusu tespit edilmiş ve hareket dokularıyla karşılaştırmak amacıyla bir dizi değişken belirlenmiştir. Bu değişkenler, eğim, arazi kullanımı, görsel kalite, çekicilik ve konfor, güvenlik ve erişilebilirlik olmak üzere beş ana başlık altında değerlendirilmiştir. Erişilebilirlikdeğişkeninin hesaplanmasında, şehirlerin karmaşık fiziksel yapılarını tanımlamaya yönelik olarak çalışan ve mekansal sistemin temsil edildiği matematiksel yöntemler kullanan Space Syntax yönteminden faydalanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler, yaya hareketlerinin bağımlı değişken olarak ele alındığı bir regresyon analizi ile irdelenmiştir. Regresyon analizi sonuçları, yaya hareketlerini %60 oranında açıklayan bir model vermiştir. Modele göre yaya hareketlerini, güvenlik, arazi kullanımı ve Space Syntax yöntemi kullanılarak elde edilen erişilebilirlik değişkenleri belirlemektedir. Gelecekte önerilecek kentsel tasarım projelerinde bu bulgular ışığında bir düzenlemeyapılması, erişilebilirliğin önemle ele alınması ve önerilerde, tespit edilen mevcuteğilimler ve potansiyeller doğrultusunda alanın merkez konumuna hitap edecek ticaret ve hizmet kullanımlarına ağırlık verilmesi önerilmektedir. Araştırmanın sonuçları doğrultusunda, Galata'yı etkilemesi öngörülen kentsel tasarım çalışmalarının yaya hareket dokuları üzerindeki olası etkilerinin sınanması da mümkün olacaktır.
Stratejik mekansal planlamada stratejik seçim yaklaşımı ile karar verme

Türkiye planlama pratiğinin değişen dünya planlama söylemini ve pratiğini yakından takip edemediği, gelişmeleri gecikmelerle yakalasa da içselleştiremediği görülmektedir. Kendini çeşitli aksamalarla yineleyen planlama pratiklerinin toplumun planlamaya güvenini zayıflattığı da bilinmektedir. Mevcut planlama pratiğimizin arka planında yer alan planlama anlayışının iki boyutla sınırlanmış, durağan, katılımcılıktan uzak, sosyoekonomik ve kültürel gelişmelerden soyutlanmış, doğal değerlere duyarsız yapısının değişmesi gerektiği günümüzde tartışılmaktadır. Mekansal kararların, bilimsel temelli müzakerelere açık, sürekli, katılımcı ve çok aktörlü olarak gerçekleştirilen bir planlama süreci içinde bütüncül bir bakış açısıyla ele alınması gerektiğine inanılmaktadır. Bu gerçekten hareketle, ortak bir geleceğin tanımlanması ve hayata geçirilmesinde, mekansal planlamanın birleştirici rolüne vurgu yapan bu tezde süreç odaklı bir yaklaşım izlenmiştir. Katılımcı karar verme sürecinde, planlama aktörlerinin ve yerelin özgün yapısını ortaya çıkaracak, birlikte ortak bir vizyon oluşturup üzerinde uzlaşılmış ortak kararlar üretebilecek yaklaşım ve yöntemler tartışılmıştır. TÜBİTAK KAMAG-KOKAP Projesi Salacık alan çalışması ile deneyimlenme şansı bulan bu uzun soluklu süreçte, yerel halk ile planlamanın birleştirici zemininde buluşmanın, ortak bir gaye için birlikte fikir üretmenin ve öğrenmenin hazzına varılmıştır. Katılımcı anlayışla yerel bağlam ortaya çıkartılmıştır. Stratejik mekansal planlamada birlikte karar vermeyi kolaylaştıran karar destek sistemlerinden Stratejik Seçim Yaklaşımı kullanılarak yerel halkla birlikte eğitim alanına ilişkin stratejik mekansal bir karar verilmiştir.
Kentsel planlama ve tasarım süreçlerinde kentsel kuşak alanları: İstanbul ve Barselona kentleri karşılaştırmalı değerlendirmesi

Bu çalışmada öncelikle kentsel kuşak alanı kavramı anlaşılmaya çalışılmıştır. Tarih boyunca kent gelişimine çeşitli disiplinlerce birçok farklı açıdan yaklaşılmıştır. Bu yaklaşımlardan biri morfolojik yaklaşımdır. Kentsel kuşak alanı kavramı da son yarım yüzyıldır kent morfologları ve coğrafyacılar tarafından araştırılan, ancak planlama ve tasarım ölçeklerinde fazla tanımlanmamış bir kavramdır. Uygulanan farklı planlama sistemlerinin kuşak alanlarını hangi açılardan etkilediği, bu alanların kent içerisindeki konumları, fonksiyonları ve kente kazandırdıkları değerin anlaşılması açısından, çalışmada çeşitli kavramlar belirlenmiş ve bir puanlama sistemi oluşturularak sayısallaştırılmıştır. İstanbul ve Barselona şehirleri üzerinde uygulanan yöntem ile şehirlerin gelişim süreçleri, kuşak alanları üzerindeki olası etkileri ve kuşak alanı oluşumları karşılaştırılmıştır. Kuşak alanları, yapılaşma döngüleri arasında kent çeperinde oluşan ve kentin genişlemesiyle kent içinde gömülü kalan kentsel birimlerdir. Sıklıkla önemli kent mirası ve ekolojik koridor özellikleri gösteren kuşak alanları, turizm potansiyeline sahip olmakla birlikte, kent sakinlerinin geleneksellik ve süreklilik hissi açısından önemlidir. Ayrıca bu alanlar, kentin doğaya ve kırsal bölgelere olan olumsuz etkisini azaltan tampon bölgelerdir. Ancak, hızlı nüfus artışı ve artan rant sonucunda, özellikle kent merkezinde bulunan iç kuşak alanlarına yeni gelişim alanları olarak bakılmaya başlanmıştır. Kuşak alanlarının kimliklerini korumalarının, geleceğe miras bırakılabilecek bir kentsel kalite olabileceği düşünülmektedir.