turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
United Nations climate change regime: Equity or fairness for indigenous people

Adalet sorununun daha önemli hale geldiği ve iklim değişiminin yıkıcı etkilerinin artış gösterdiği bir dünyada iklim değişimi ve adalet ilişkisinden söz etmek kaçınılmazdır. Kırılgan bir grup olarak yerli halklar ise bu her iki sorunun da öznesidir. Hem uluslararası insan hakları rejimi hem de iklim değişimi rejimi yerli halkların iklim değişimi ve adalet sorunlarını çözmek için bazı standartlar koymuştur. Ancak şu ikisinden hangisinin adaleti getireceği sorusu vardır: eşitlik ya da hakkaniyet. Arka planda bu soruyu tutarak, Amerikalı liberal düşünür John Rawls'un adalet teorisi bu çalışmaya yön veren teori olacaktır. Adalet teorisinin ışığını kullanarak ve Birleşmiş Milletler iklim değişimi rejimini inceleyerek şu iki soru cevaplanmaya çalışılacaktır: Birleşmiş Milletler iklim değişimi rejiminin arka planı hakkaniyet olarak adaleti içeriyor mu yoksa eşitlik düzeyinde mi kalıyor; bu rejimin bu konudaki hassasiyeti anlaşmalar düzeyinde mi kalıyor yoksa uygulama ve denetleme safhalarında da pratikler içerisinde uygulanıyor mu?
6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu kapsamında toplu iş sözleşmesi yapma yetkisi ve uluslararası normlar çerçevesinde değerlendirilmesi

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 07 Kasım 2012 tarih ve 28460 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmesiyle birlikte, 05 Mayıs 1983 tarihinde, aynı gün yürürlüğe girmiş olan 2821 sayılı Sendikalar Kanunu ile 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'nun 29 yıllık varlıkları sona ermiştir. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun Genel Gerekçesi'nde, kanun değişikliğinin amacının; 2010 yılında yapılan referandum ile Anayasa'da yapılan değişikliklere uyum sağlamak, sendikal haklar için özgürlükçü olmadığı değerlendirilen sınırlamaları daraltmak, uygulamadaki sorunlara çözüm getirmek, Türkiye tarafından da onaylanmış olan Uluslararası Çalışma Örgütü'nün 87 No'lu Sendika Özgürlüğü ve Sendikalaşma Hakkının Korunması Sözleşmesi ve 98 No'lu Örgütlenme ve Toplu Pazarlık Hakkı Sözleşmesi hükümlerine uyum sağlamak olduğu belirtilmiştir. Bu tezin konusu, ülkemiz çalışma hayatında henüz altı yılını doldurmuş olan 6356 sayılı STİSK kapsamında, 'Toplu İş Sözleşmesi Yapma Yetkisi' ile sınırlandırılmıştır. Gerekli görülen yerlerde yürürlükten kaldırılan mevzuat ile karşılaştırma ve uluslararası normlar çerçevesinde değerlendirme yapılmıştır.
Kefalet sigortası

Çalışmamızın amacını teminat sözleşmesi niteliği taşıyan kefalet sigortasının incelenmesi oluşturmaktadır. Bu kapsamda çalışmada, ilk bölümde kişisel teminat sözleşmeleri incelenmiş, akabinde kefalet sigortası sözleşmesi ve dünyadaki uygulamaları, kefalet sigortasıyla teminat altına alınabilecek rizikolar ve sözleşmenin benzer kurumlardan farkı ele alınmıştır. Son bölümde ise konu Türk hukuku açısından incelenmiştir. Çalışma konumuzla ilgili açıklamalar yapılırken monografik eserlerin yanı sıra makalelerden yararlanılmış, mevcut mevzuat hükümleri de göz önüne alınarak değerlendirmelerde bulunulmuştur.
UCP 600 kuralları çerçevesinde akreditifin işleyişi

Dış ticaretin taşıdığı riskleri en aza indirmek için ortaya çıkan en etkin ödeme araçlarından birisi akreditiftir. Yetkili hukukun farklılığından kaynaklanan sorunların önüne geçebilmek için her ülkede uygulanabilecek yeknesak kurallara ihtiyaç duyulmuştur. Son haliyle UCP Kuralları, 1 Temmuz 2007 tarihinde, MTO tarafından yayımlanmıştır. UCP 600 Kurallarının hukuki niteliği doktrinde tartışılmıştır. Ancak, UCP 600 Kurallarının 1. maddesine göre akreditif metni akreditifin UCP 600 Kurallarına tabi olduğunu açıkça belirttiğinde bu kurallar uygulanabilir. Bu kurallar çerçevesinde semen borcunun ödenmesi ise, ön ödeme, ibrazda ödeme, poliçenin kabulü ile ödeme, iştira ve vadeli ödeme şekillerinden biri ile gerçekleştirilebilmektedir. Söz konusu ödeme şekilleri çerçevesinde akreditif metnine uygun belgelerin doğru zamanda, doğru yerde ve doğru şekilde ibraz edilmesi üzerine ödeme yapılabilir. Belgelerin ibrazı üzerine banka çeşitli sebeplerle belgelere çekince koyarak ödeme yapmayı reddedebilmektedir. UCP 600 Kurallarının da önsözünde belirtildiği üzere, tüm dünyada akreditiflerin ilk ibrazda %70'lik bir oranının geri çevrildiği bilinmektedir. Bu oran bir hayli yüksektir ve zaten diğer ödeme yöntemlerine kıyasla maliyetli olan akreditifi zaman kaybı ve ek maliyetler açısından daha da külfetli hale getirmektedir. Halbuki ilk ibrazdaki çekince sebepleri bankalara sorulduğunda, bunların çok büyük bir kısmının kolaylıkla düzeltilebilecek uyumsuzluklardan kaynaklandığı görülmektedir. Bu ise UCP 600 ve ISBP kurallarının daha özenli bir şekilde tetkik edilmesi sayesinde uygulamada yaşanan zaman ve para kaybının büyük ölçüde engellenebilir olduğunu ortaya koymaktadır.
Tasarım Hukukunda ürün tasarımı açısından benzerlik kavramının irdelenmesi

Bu çalışma endüstriyel tasarım davalarında, görev yapan bilirkişilere, benzerlik ve ayırt edici nitelik saptaması sırasında kaynak oluşturacak temel tasarım kavramları ile ilgili kuramsal bilgi ve sonuca yönelik bir yöntem önerisi oluşturmayı hedeflemiştir. Bu çalışma dört aşamadan oluşmaktadır. 1. Bölümde Sınai Mülkiyet Hakları kavramı incelenmiş, dünyada ve ülkemizde sınai mülkiyet haklarının tarihsel gelişimi ve bu hakların korunması için yapılan uluslararası anlaşmalara yer verilmiştir. Türkiye'nin 1990 yılı sonrası Avrupa Gümrük Birliği anlaşmasına dahil olma çalışmaları sonucunda ülkemizde yürürlüğe giren 27 Haziran 1995 tarihli ve 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması ile ilgili Kanun Hükmünde Kararname'nin temelini oluşturan Avrupa Topluluğu'nda tasarımların koruması ve Topluluk Tasarımı kavramları ile özellikleri incelenmiştir. 2. Bölümde tasarım ve endüstriyel tasarım kavramları detaylı olarak incelenmiş ve bu kavramların farklı tanımlarına yer verilmiştir. 27 Haziran 1995 tarihli ve 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması ile ilgili Kanun Hükmünde Kararname temel alınarak ülkemizde endüstriyel tasarım koruması ve kanun hükmünde kararnamede geçen tanımlar ve gereklilikler incelenmiştir. Ayrıca bu bölümde 27 Haziran 1995 tarihli ve 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması ile ilgili Kanun Hükmünde Kararname ile elde edilen haklar, hak sahipliği, hizmet ilişkisinde hak sahibi, tasarım hakkının kapsamı, üniversite mensuplarının tasarımları, tasarımcı olarak belirtilme hakkı, rüçhan hakkı, tasarım hakkının sınırlandırıldığı durumlar konularında incelemeler yapılmıştır. Araştırma tezinde, kaynak olarak kullanılan 27 Haziran 1995 tarihli ve 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması ile ilgili Kanun Hükmünde Kararname, Ek 1 olarak sunulmuştur. 3. Bölümde ayırt edici nitelik olarak tasarımı oluşturan faktörler başlığı altında, algı kavramı ve çeşitleri, algı yanılsamaları ve özellikle ürün algısında önemli yeri olan gestalt teorisi incelenmiştir. Gestalt teorisi bağlamında bir ürün tasarımını oluşturan temel tasarım prensipleri ve ögeleri ayrıntılı olarak araştırılmıştır. 4. Bölümde 27 Haziran 1995 tarihli ve 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması ile ilgili Kanun Hükmünde Kararname doğrultusunda tasarımda yenilik, benzerlik ve etkilenme ile taklit ve kopyalama kavramları incelenmiştir. Sonuç bölümünde ise, önceki bölümlerde açıklanan kavramlar doğrultusunda tasarlanan örnek ürünler üzerinde, ayırt edici nitelik saptamaları sırasında izlenmesi için bir yol ve yöntem geliştirilmiştir.
Deniz taşımacılığında gemi acentelerinin hukuki sorumluluğu, yaşanan problemler ve çözüm önerileri: Mersin ili örneği

Uluslararası ticaretin yüzde 90'lık kesimi denizyolu taşımacılığı ile yapılmaktadır. Denizyolu taşımacılığının tarihsel gelişiminden günümüze kadar birçok aşamadan geçmesine rağmen tarih boyunca ticaretin vazgeçilmez bir faktörü olmuştur. Denizyolu taşımacılığı sayesinde malların el değiştirmesi küresel rekabette önemli bir etmen haline gelmiştir. Zaman kavramı bu küresel rekabette önemli bir maliyet unsuru olduğundan şirketler maliyetlerini düşürücü daha doğrusu zamanı en optimum kullanılacak hale getirmeye çalışmaktadırlar. Bir maliyet unsuru olan zaman kayıplarını en aza indirmek amacıyla deniz ticaretinin en önemli bileşeni olan gemi acenteliğine önemli roller düşmektedir. Gemi acenteleri dünyada deniz ticareti açısından kıyısı olan her ülkede faaliyet göstermekte ve bu faaliyet alanları ulusal ve uluslararası hukuk kurallarıyla teminat altına alınmaktadır. Bu çalışmanın birinci bölümünde taşımacılık ve deniz ticareti üzerine literatür taraması yapılıp bilgiler verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise gemi acentelerinin özellikleri, yaptıkları görevler ve bağlı bulunduğu kuruluşlar hakkında detaylı bilgi verilmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise çalışmanın yöntemi konusunda ve deniz taşımacılığında gemi acentelerinin hukuki sorumlulukları hakkında bilgi verilmiş olup bu bilgiler ışığında gemi acentelerinin hukuki sorumluluklarının tespiti yapılmıştır. Çalışmanın sonuç ve değerlendirme kısmında çalışmanın genel değerlendirilmesi ve gemi acentelerinin hukuki olarak yaşadıkları problemlere çözüm önerileri yer almaktadır.
Anayasa Mahkemesi'nin yargısal aktivizmde negatif tutumu

Bu çalışmanın amacı, Türk Anayasa Mahkemesi'nin bazı kararlarında kendi yetkisini aşarak takındığı aktivist tutumu ve Mahkeme'yi bu tutuma sevk eden nedenleri araştırmaktır. Bundan dolayı, çalışmada Türk Anayasa Mahkemesi'nin yargısal aktivizmde sergilemiş olduğu negatif tutumu ve Mahkeme'yi bu tutuma sevk eden sebepler irdelenip incelenmektedir. Bu doğrultuda çalışma, amacına ve kapsamına değinen giriş kısmının haricinde iki bölüm ve sonuç kısmından oluşmaktadır. Birinci bölümde, ilk olarak anayasa yargısı kavramına ve bu kavramı ortaya çıkaran teorik ve pratik nedenlere yer verilmektedir. Daha sonra, bir anayasa yargısı organı olarak ortaya çıkan Türk Anayasa Mahkemesi'nin kuruluşu, yapısı, statüsü, görev ve yetkileri ele alınmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise, Türk Anayasa Mahkemesi'nin kamuoyunun da ilgisini çeken önemli bazı kararları incelenerek, bu kararlar etrafında yaşanan tartışmalara değinilmektedir. İnceleme sonucunda, Mahkeme'nin bazı konularda devletin resmi ideolojisi bazı konularda ise güçlü siyasal iktidarın istekleri doğrultusunda hareket ederek negatif aktivist bir tutumun içine girdiği gözlemlenmiştir.
Sosyal Güvenlik Hukukunda çocuklar

Çocuklar, her alanda öncelikli olarak korunmaya gereksinim duyan gruplardandır. Bunun sebebi çocukların kendilerini ve haklarını koruyamayacak durumda olmaları ve geleceğimizin yetişkinleri olarak yetişmelerinde özel bir hassasiyete ihtiyaç duyulmasıdır. Çocukların hukuksal ve sosyal alanda haklarının korunması amacıyla ulusal ve uluslararası alanda birçok yasal düzenleme getirilmiştir. Avrupa Sosyal Şartı, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu, 4857 sayılı İş Kanunu, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu bu düzenlemelerden bazılarıdır. Sosyal güvenlik hakkı ise temel insan hakkı olan yaşama ve sağlık hakkının olmazsa olmaz bir parçası niteliğindedir. Konu çocuklar olduğunda sosyal güvenlik hakkının önemi daha da artmaktadır. Sosyal güvenlik hakkı sadece çalışan gruplar için değil çalışmayan ancak destek olunmadan insan onuruna yaraşır bir hayat süremeyecek olanlar ile çeşitli sebeplerden korunmaya ihtiyacı olan çocuklara sosyal yardım ve sosyal hizmetler sağlanmasını da kapsamaktadır. Bu gelişmeler çerçevesinde tezimizde çocukların sosyal güvenlik alanında haklarının temini ve korunmasına yönelik hukuksal durum; tarihçesi, uluslararası belgeler boyutu, Türkiye'deki primli sosyal güvenlik rejiminde sağlanan ölüm yardımı, ölüm geliri, genel sağlık sigortası gibi haklar ve primsiz rejim çerçevesinde sağlanan sosyal yardım ve hizmetler boyutuyla incelenmiştir.
Türk Sosyal Güvenlik Hukukunda kısa vadeli sigorta kollarından sağlanan haklar

Günümüz Türkiyesine sosyal güvenlik hakkı, mevcut hukuk sistemimizde, 1961'de olduğu gibi anayasal güvenceye sahip bir ' insan hakkı ' olup ' herkes' için öngörülmüştür. Öyle ki, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nin 60' ıncı maddesi çok net bir şekilde bunu ortaya koymaktadır. Bu çalışmada, Türk Sosyal Güvenlik Hukukuna göre Kısa Vadeli Sigorta Kollarından Sağlanan Haklarin neler olduğu açıklanmaya çalışılacaktır.
Kentsel dönüşüm

Yaşanan göçler, küreselleşme, teknolojinin gelişmesi gibi nedenlerle kentler zaman içinde çöküntü sürecine girmiştir. Tüm dünyada kentlerin bu sorununa çözümler üretilmiş olup, günümüzde ise kentsel dönüşüm uygulamaları çözüm olarak görülmektedir. Ülkemizde de kentler aynı sorunlarla karşılaşmış, çeşitli yöntemlerden sonra kentsel dönüşüm uygulamaları kentlerin sorunlarına çözüm olarak benimsenmiştir. Ülkemizde kentsel dönüşüme doğrudan yer veren düzenlemeler 2000'li yıllarda tesis edilmiş olup, bu kapsamda tarihi varlıkları konu alan 5366 sayılı Kanun ve belirli bir alanı konu alan 5104 sayılı Kanun karşımıza çıkmaktadır. Ancak, kentsel dönüşümü genel olarak düzenleyen bir kanun da bulunmamaktadır. Bu durum, yetki karmaşası, plan bütünlüğü ilkesinin ihlaline sebep olabileceği gibi, kentsel dönüşüm konusunda genel geçer uygulamalar yapılmasını zorlaştırmaktadır. Diğer bir yandan mevzuattaki bir takım eksiklikler idarenin yapacağı uygulamalarda da mülkiyet hakkı, katılım, kamu malları, takdir yetkisi gibi konularda sorun yaşanmasına neden olabilecektir. Anılan nedenle, kentsel dönüşüm yerinde bir çözüm olmakla beraber yasal düzenlemelerdeki eksiklikler ve çatışmalar düzeltilmeden bu çözümden istenen verimin sağlanması mümkün olmayacaktır.
Türk Ceza Kanununda suçu bildirmeme suçları

Ceza doktrininde devletin adli fonksiyonlarının işleyebilmesi için, toplumda bazı kişilerin kamu düzenini bozan haksız eylemlerin işlendiğini öğrendikleri hallerde bu hususları ilgili mercilere bildirmeleri gerektiği anlayışı kabul edilmiştir. Bu anlayış çerçevesinde bu çalışmada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 'Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler' başlıklı Dördüncü Kısmının 'Adliyeye Karşı Suçlar' başlıklı ikinci kısmında düzenlenen, 'Suçu Bildirmeme' suçu, 'Kamu Görevlisinin Suçu Bildirmemesi' suçu ve 'Sağlık Mesleği Mensuplarının Suçu Bildirmemesi' suçu konu alınmıştır. Çalışmaya konu suçların unsurları ayrı ayrı incelenmiş olup, ayrıca TCK 278, 279 ve 280'de düzenlenen bu suçlara ilişkin doktrindeki farklı görüşler ile Yargıtay İçtihatları çalışma içeriğinde ele alınmaya çalışılmıştır.
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu hükümlerine göre kira sözleşmesinin feshi

Kira sözleşmesi kiraya veren ile kiracının anlaşması sonucu kurulur. Sözleşmenin kurulması için kiralananın teslim edilmiş olması şart değildir. Kira sözleşmesi, sürekli bir ilişki doğurur. Sözleşme bitene kadar kiraya veren ile kiracı muhatap olur. Sözleşme devam ederken taraflar arasında bir takım anlaşmazlıklar çıkabilir. Bu anlaşmazlıklar üzerine taraflardan biri sözleşmeyi bozduğunu açıklayabilir. Buna 'fesih' denir. Bu fesih beyanı, her zaman sözleşmeyi bozmaz. Çünkü fesih sebeplerinden birinin gerçekleşmiş olması gerekir. Fesih, sözleşmeyi sona erdirir. Sözleşme sona erince kiracının kiralananı iade etmesi gerekir. Bazen fesih sonucu tazminat ödemek gerekebilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nda belirtilen genel fesih sebepleri şunlardır: Temerrüt, özensiz kullanım, komşulara saygısızlık, kiralananın ayıplı olması, çekilmez durum, iflas, ölüm ve önel vermek.
Ceza Muhakemesi Hukukunda Süreler

Ceza muhakemesi hukukundaki süreler, bütün muhakeme hukukları tarafından sistemli bir biçimde düzenlenen ve modern hukuk tarafından benimsenen kurumlardan birisidir. Bu süreler, ceza muhakemesinin hızlı ve düzenli olması gibi ceza muhakemesi açısından çok önemli bir görevi yerine getirirler. Bu Tezde ceza muhakemesi açısından oldukça önemli bir yeri olan süreleri dört ana başlık altında inceledik. Birinci Bölümde, konu hakkında genel bilgiler vererek, süre kavramı, sürelerin amacı ve sürelerin ispatı konularını ele aldık. İkinci Bölümde, CMUK'nda düzenlenmiş süreleri çeşitli açılardan ayrımlara tabi tutarak CMUK'nda düzenlenmiş süreleri incelemeye çalıştık. Üçüncü Bölümde, sürelerin başlaması, sona ermesi, uzama halleri ve süreye uymak için yapılması gereken işlemlerden bahsederek sürelerin hesaplanması konusunda bilgi verdik. Son Bölümde ise kusursuz bir şekilde süresi içinde işlemi yapamayan kişilere CMUK tarafından tanınan ve işlemi tekrar yapmasına izin veren eski hale getirme kurumunu inceledik.
6769 Sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu kapsamında markanın dürüst ticari kullanımı

İletişim ve bilgi teknolojileri alanında yaşanan gelişmeler, fikir ürünlerinin de dünya genelinde yaygınlaşmasına neden olmuştur. Marka hakkı geniş bir çerçevede değerlendirildiğinde fikri ve sınai haklar hukuku içerisinde yer almaktadır. Sınai Mülkiyet Kanunu hükümleri incelendiğinde markanın, bir teşebbüsün sahip olduğu mal ve hizmetleri diğer mal ve hizmetlerden ayıran temel unsur olduğu görülmektedir. Markanın sahip olduğu en temel özellik, marka olarak seçilen işaret vasıtasıyla teşebbüsün mal veya hizmetlerinin diğer mal veya hizmetlerden ayrılmasının sağlanmasıdır. Bu bağlamda markanın önemli bir ayırıcılık fonksiyonu üstlendiği söylenebilir. Marka hakkı günümüzde, tüketici hukukundan ceza hukukuna kadar çok geniş bir yelpazede malvarlığına ilişkin mutlak bir hak olarak kabul edilmektedir. Bir hak, hak sahibince dürüstlük kuralına ve hakkın kötüye kullanılması yasağına aykırı bir biçimde kullanılması halinde hukuk düzeni tarafından korunamayacaktır. Marka hakkı da dürüstlük kuralı çerçevesinde kullanılması gereken bir hak olarak ön plana çıkmaktadır. Marka hakkının kullanımında aranan temel ölçüt, dürüstçe ve ticari hayatın olağan akışı içerisinde bir kullanımın gerçekleştirilmesidir. Dürüst hareket etmeyen kişinin marka hakkına tecavüz iddiası ile karşı karşıya kalması oldukça olasıdır.
Togan Şeyh el-Eşrefİ'nin Siyaset-i Şer'iyye anlayışı

Bu çalışmada, neşredilmiş bir eseri dışında hakkında herhangi bir araştırma yapılmamış, 15. yüzyılda Memlükler döneminde yaşamış, politik ve ilmi yönünün yanı sıra sufi bir alim olan Togan Şeyh el-Eşrefi'nin siyaset-i şer'iyye anlayışı incelenmektedir. Togan Şeyh'in siyaset-i şer'iyye düşüncesi, bu alana dair yazdığı el-Burhan fi fadli's-sultan, Menhecü's-süluk fi sireti'l-müluk, el-Mukaddimetü's-sultaniyye fi's-siyaseti'ş-şer'iyye eserlerinin yazma nüshaları esas alınarak, İslam hukukunun teşekkülünden Memlükler döneminin sonlarına kadar kaleme alınmış siyaset-i şer'iyye ve ahkamu's-sultaniyye literatürünün temel metinleriyle mukayeseli bir biçimde bu metinlerle aralarındaki benzer ve farklı yönler tespit edilerek ele alınmaktadır. Memlüklerin çoğulcu yapısına uygun olarak dört mezhebe göre siyaset-i şer'iyye yazma iddiasıyla yola çıkan müellifin çabaları tetkik ve tenkit edilerek ortaya konulmaktadır.
Yüksek mahkeme kararları çerçevesinde vergi tebligatı ve karşılaşılan sorunlar

Tebliğ veya tebligat, herhangi hukuki işlemden dolayı muhatabın tebliğ konusu işlemin tabi olduğu kanunda yer alan şekil ve usul şartlarına bağlı kalarak hazırlanan tebliğ evrakı ile haberdar edildiği bilgilendirme ve belgelendirme işlemidir. Bu bağlamda bilgilendirme ve belgelendirme işlemi olan tebliğ, konusu işlemden haberdar olan muhatabın hukuk aleminde sonuç doğuracak işlemler yapmasını sağlayan bir araç iken idare açısından ise kamu alacağının tahsili amacıyla üzerinde vergiyi doğuran olayın doğduğu tebliğin muhatabıyla irtibata geçtiği veya mahkemenin hukuki bir olayı sonlandırmak amacıyla davalı veya davacı konumunda olanlarla ya da idarenin işleyişi sırasında irtibatı sağlayan, muhatap ve idare olmak üzere her iki tarafa da çeşitli kazanımlar sağlayan usulü işlemler bütünüdür. Bu çalışmada tebligatın hukuk alemindeki anlamı açıklanarak, ardından tebliğ işlemi konusuna göre kazai tebligat, mali tebligat ve idari tebligat olmak üzere üç ana temel kriter çerçevesinde incelenmiş ve ayrıma gidilmiştir. Ardından çeşitli kanunlarda tebliğ işlemine yönelik hükümler kısaca incelendikten sonra esas itibariyle Tebligat Kanunu ve Vergi Usul Kanununda bu işleme yönelik yer alan hükümler karşılaştırmalı olarak ele alınarak çeşitli çıkarımlarda bulunulmuştur. Mali tebligatlar çerçevesinde yüksek mahkeme kararlarından faydalanılarak tebliğ işleminin idareden muhataba ulaşana kadar geçmişş olduğu tüm süreçlerde ortaya çıkan sorunlar ve Yüksek mahkeme kararları ile doktrindeki fikir ayrılıkları da ele alınarak tebliğ işlemi ile ilgili sorunlar tespit edilmiş ve önemli öneriler sunulmuştur.
Kara para aklama suçu

Suç ve suça karşı mücadele insanlık tarihi kadar eski olmasına rağmen, kara para ve kara para aklama suçları hem dünya hem de Türk hukuk literatürüne yeni girmiş bulunmaktadır. Günümüz dünyasında, kara para ve kara para aklama suçundan elde edilen büyük ölçekli ekonomik güç, hükümetlerin ve rejimlerin kurulup yıkılmasına, hukuk devleti ve demokrasinin zedelenmesine, ülkede terörün gelişmesine, ülke imajını bozulmasına, toplumsal, siyasal ve sosyal yozlaşmalara, rüşvet ve yolsuzlukların artmasına, ahlaki değerlerin bozulmasına, toplumsal ve siyasal yapının kirlenmesine, adaletsizliklere, yargının bağımsızlığının zedelenmesine, ekonomik krizlere, bütçe, maliye, dış ticaret politikalarının olumsuz etkilenmesine, hatta bu politikalarda yanılma olmasına, ülkedeki gelir dağılımı ve toplumsal refahın bozulmasına, kamu kurum ve kuruluşlarının işlevlerinin azalmasına, ülkede çete ve mafya tipi örgütlerin artmasına, önlem alınmaz ise kamu örgütleri yerine çete ve mafya tipi örgütlerin ülkeyi yönetmeye kalkmasına ve kamu düzeninin dolayısıyla hukuk sisteminin olumsuz etkilenmesine neden olmaktadır. Kara para ve kara para aklama suçlarının örgütlü suçlar olması ve global yapıları nedeniyle, ulusların bu suçlarla tek başına mücadele etmesi mümkün değildir. Bu nedenle, bu suçlarla hem ulusal hem de uluslararası platformlarda mücadele edilmelidir. Ülkemizde 19.1 1.1996 tarihinden itibaren 4208 Sayılı Kara paranın Aklanmasının Önlenmesine Dair Yasa'yı uygulamaya başlamak suretiyle, kara paranın aklanmasını suç sayan ülkeler arasına katılarak uluslararası ve organize suçlulukla mücadele de önemli bir mesafe alınmıştır. Kara para aklama, yeni bir kavram değildir. Birçok suçla ilgili faaliyetin hedefi, suçu işleyen birey veya grup için bir yarar sağlamaktır. Kara para aklama, bu suçlarla ilgili faaliyetlerin, kendi illegal kaynaklarıyla ilgili görünüşlerini değiştirme çabalarıdır. Bu çaba, suçu işleyenleri, suçtan elde edilen yararları, kaynağını tehlikeye atmadan kullanabilme imkanı sağladığından kritik derecede önemlidir. İllegal silah satışı, kaçakçılık ve organize suç faaliyetleri, büyük miktarlarda paralelde edinilmesini sağlayabilir. Bir suç faaliyete büyük miktarlarda paralar kazandırdığında, bununla ilişkili birey veya grup bu paraları, kaynağını oluşturan faaliyetlerle ve ilişkili olduğu kişilerle ilişkisini ortaya çıkarmadan kontrol etmenin bir yolunu bulmalıdır. Suçlular bunu, kara paranın kaynağını değişik göstererek, şeklini değiştirerek veya paraları daha az dikkat çekecekleri yerlere taşıyarak yapmaktadırlar. Bu çalışmada, kara para suçunu bütün yönleriyle incelemeye çalıştık.