turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İslam Hukukunda anne ile ilgili hükümler

İnsanlar, yaşadıkları sürece pek çok rol üstlenmektedirler. Nitelikleri ve etkileri farklı olan bu rollerin hepsi de önemlidir. Annelik de bu rollerden birisidir. İslam hukuku insanların hayatlarının her dönemiyle ve taşıdıkları her rolüyle ilgili hükümler koymuştur. Anne hakkında vaz edilen hükümler, annenin, anne olmasından önce başlayan, hamileyken ve çocuğunu doğurduktan sonra da devam eden dönemleri içine almaktadır. Kadının, insan ve kadın olmasının dışında anne olması hasebiyle yerine getirmesi gereken sorumlulukları ve haklan araştırmanın kapsamını oluşturmaktadır. Araştırma, bir giriş ve üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, annenin tanımı, anne olmanın yolları, anneliğe engel olma ve bir annede bulunması gereken nitelikler hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde, annenin haklan ve görevleri üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde, İslam hukukunun ibadetler, aile, yargılama, ceza, devletler hususi ve miras gibi farklı branşlarında yer alan anne ile ilgili hükümler ele alınmıştır. Araştırmanın amacı, bu farklı branşlarda bulunan hükümlerin tek bir başlık altında toplamaktır. Anne ile ilgili hükümler, klasik hukuk kitaplarında tetkik edilmekle beraber, sistematik bir şekilde tek bir başlık altında ele alınmamıştır. Konu, İslam hukukunda 'neseb'. 'hidane', 'rada' vb. ilgili bölümlerde işlenmiştir. Çağdaş İslam hukuku çalışmalarında ise, konu ya klasik usulde olduğu gibi ya da ansiklopedi maddesi olarak ele alınmıştır. Araştırmanın diğer bir amacı da, annenin, insan hayatındaki yerine ve önemine dikkat çekmektir. Araştırmada öncelikle İslam hukukunun ilk kaynaklarına müracaat edilerek veriler toplanmıştır. Konu ile ilgili meseleler ele alınırken genellikle meşhur hukuk ekolleri; Hanefi, Maliki. Şafii ve Hanbeli mezheplerinin görüşleri mukayeseli olarak verilmiştir. Ayrıca İslam hukuku kaynaklarının dışında diğer modern ve klasik kaynaklardan da yararlanılmıştır. Daha sonra elde edilen bilgiler bilimsel olarak ele alınıp isabetli görüşlere ulaşılmaya çalışılmıştır. Araştırmanın sonucunda görülmüştür ki, anne ile ilgili hükümler, İslam hukukunda hayli yekun teşkil etmekte ve bu konu İslam hukukunun hemen hemen her alanını ilgilendirmektedir. İslam hukuk doktrininde anneye hakiki ve mecazi anlamlar yüklenmiş, anne ile ilgili hükümler çocuk doğurmadan önce başlamış, annenin kocası ve çocukları, çocuğun annesi üzerinde bir takım haklara sahip olduğu görülmüştür. Kadının, anne olması hasebiyle İslam miras, ceza, yargılama, devletler hususi hukukunda ve ibadetlerde farklı hükümlere tabi olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca anneliğin çok önemli bir vasıf ve hiçbir şekilde ihmale gelmemesi gereken bir konu olduğu sonucuna da varılmıştır.
Kira sözleşmesinde kiracının ayıptan doğan hakları

Kiralananın teslimi sırasında mevcut olan veya sözleşme devam ederken sonradan ortaya çıkan ayıplar nedeni ile kiracının ayıbın giderilmesi, bedel indirimi, sözleşmeyi sona erdirme ve tazminat talep etme şeklinde dört seçimlik hakkı bulunmaktadır. Kiracının Bu haklardan tazminat talebi dışındaki 3 hakkını kullanabilmesi için kiralayanın ayıpların oluşmasında bir kusurunun bulunmasına gerek yoktur. Yani kiralayan ayıpların doğumunda kusurlu olsun ya da olması kiracı bu 3 seçimlik haklarını kullanabilir. Ancak kiracının tazminat talep edebilmesi için kiralayanın ayıpların doğumunda kusurunun bulunması gerekir. Kiracı, bedel indirimi ve sözleşmeyi sona erdirme hakkını sadece önemli nitelikteki ayıplarda kullanabilir. Kiralanandaki ayıp ister önemli olsun ister önemsiz olsun ayıbın giderilmesini ve tazminat hakkını kullanabilir. Önemli ayıp, giderilmesi için yüksek miktarlarda masraf yapılması gereken ayıplar olup önemsiz ayıp, giderilmesi küçük miktarlarda masrafı gerektiren ayıplardır. Kiracının, seçimlik haklarını kullanabilmesi için muayene yükümü bulunmamaktadır ancak ayıpları fark ettiği anda vakit kaybetmeden bu ayıpları kiralayana ihbar etmelidir. İhbar etmezse ayıptan doğan haklarını kullanamaz. Kiracının ayıptan doğan hakları yenilik doğurucu hak niteliğindedir. Bu yüzden kiracı hangi hakkı seçtiyse o hakkı kullanabilir, daha sonradan seçtiği bu hakkı değiştirip başka bir hakkı seçemez. Kiracının ayıptan doğan hakları bir sözleşme ile sınırlandırılabilir ya da ortadan kaldırılabilir. Ancak ayıp kiracının veya onunla birlikte yaşayanların sağlığı için ciddi bir tehlike oluşturacak nitelikte ise veya ayıpların doğumunda kiracının hilesi varsa bu sözleşme geçerli olmaz.
Evlilik mallarına uygulanacak hukuk

Üç bölümden oluşan tezin, birinci bölümünde, common ve civil law sistemine dahil bazı ülkelerin iç maddu hukukunda evlilik malları konusunun nasıl düzenlendiğigenel hatları ile incelenmiştir. Tüm ülke hukuklarında, sözleşme rejimi ve yasal rejimbaşlığı altında, temelini mal ayrılığı veya mal ortaklığı rejimlerinin oluşturduğu rejim türleri bulunmaktadır. Bazı ülkeler eşlere mal rejimleri konusunda tam bir seçim özgürlüğü tanırken, bazı ülkelerde bu özgürlük, kanunlarda belirlenmiş modellerlesınırlandırılmıştır. İkinci bölümde, konunun kanunlar ihtilafı boyutu incelenmiştir. Common law sisteminin geçerli olduğu ülkelerde, evlilik malları, taşınır-taşınmaz mal olarak ayrılmakta ve bu mal türleri için farklı bağlama noktaları uygulanmaktadır. Civil lawülkelerinde ise, evlilik malları bir bütün olarak düşünülmekte ve belirlenen bağlama noktaları tüm mallara uygulanmaktadır. Evlilik mallarına uygulanacak hukukunseçiminde, eşlere tanınan irade muhtariyetinin sınırları da farklılık göstermektedir. Tezin üçüncü bölümü ise Türk Hukukuna ayrılmıştır. MÖHUK'da, evlilikmallarına uygulanacak hukuk konusu, tamamen bağımsız bir maddede açıkça düzenlenmiştir. Bu düzenlemede öncelik sübjektif bağlama kuralına verilmiş; eşlerin evlilik malları hukuk seçimi sözleşmesi yapmamış olmaları halinde objektif bağlamakurallarına başvurulabileceği açıkça belirtilmiştir. Evlilik mallarına uygulanacak hukukun objektif olarak belirlenmesinde de, modern yaklaşıma paralel olarak eşlerden biri diğerine tercih edilmemekle birlikte, ortak bağlama noktalarının tercih edildiğini görüyoruz. Ayrıca, eşlere sınırlı irade muhtariyeti veren Türk hukukunda yürürlükte olan düzenleme ve MÖHUK Tasarısı çerçevesinde eşlere tam irade muhtariyetinintanınması mümkün görünmemekle birlikte, olması gereken hukuk açısından, tamirade muhtariyetinin kabul edilmesinin taraf menfaatine hizmet edeceğini düşünmekteyiz. Aynı şeklide, sübjektif bağlama noktalarının yorumlanmasında, Kanunda açık hüküm bulunmayan hallerde ve kanunlar ihtilafına ilişkin genel problemler bakımından da eşlerin iradelerini esas alan yorum yapılmasının yerinde olacağı kanısındayız.
Anayasal dilin semantiği üzerine: Anayasanın ruhu kavramı

Bu çalışmada anayasanın ruhu kavramı özelinde anayasal dilin semantiği incelenmiştir. Çalışmanın temel motivasyonu, incelenen kavramın genel kullanımı ile Anayasa metnindeki işlevinin birbiriyle örtüşmemesi olmuştur. Çalışmanın birinci bölümünde, anayasa normlarının geçerliliğini farklı şartlara bağlayan iki düşünürün teorileri karşılıklı olarak incelenmiştir. Carl Schmitt ve Hans Kelsen'in teorilerine yer verilen bu bölümde, farklı geçerlilik anlayışlarına göre ortaya konan anayasa tanımlarına bağlı olarak anayasanın ruhu ve ona benzer çekirdek yapıların ne şekilde kavranabileceği tartışılmıştır. Kavramın teorik açıdan incelenmesinden sonra, çalışmanın ikinci bölümünde Türk Anayasa Hukuku özelinde bir inceleme yapılmıştır. Bu bölümde 1961 Anayasası ile anayasa metnine giren kavramın anayasal niteliği merkeze alınmış; düzenlemeler, temel yaklaşımlar ve Anayasa Mahkemesi Kararları incelenmiştir. Otantik tanım girişimlerinin birinci bölümde sunulan teorik çerçeve bakımından ne şekilde değerlendirilebileceği tartışılmış ve istikrarlı bir tanımlamanın imkanları sorgulanmıştır. Çalışmanın sonunda, incelenen kavramın ulusal sistemdeki kendine özgü nitelikleri ortaya konmuş ve özellikle anayasanın sözü-anayasanın ruhu ikiliğinin yorum sürecinde neden olduğu güçlükler tartışılmıştır.
Anonim şirketlerde şarta bağlı sermaye artırımı

Şarta bağlı sermaye artırımı, 6012 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun Türk Hukuku'na kazandırdığı yeniliklerden biridir. Sonrasında 6362 Sayılı Sermaye Piyasası Kanunu ve Sermaye Piyasası Kurulu düzenlemelerinde de yer alan bu artırım yöntemi ile anonim şirketler, diğer yöntemlere kıyasla, yeni pay senetlerini daha kolay oluşturulabilecektir. Yeni pay senetlerinin oluşturulabilmesi için gereken sermaye artırımı, şirketin veya topluluk şirketlerinin tahvil ve benzeri borçlanma araçlarını elinde bulunduran alacaklılarına ya da şirket çalışanlarına yönelik olmalıdır. Kısacası, gerçekleştirilecek sermaye artırımında finansal kaynak, tahvil benzeri borçlanma araçlarının ihracı ya da çalışanların şirkete katılımı sayesinde sağlanacaktır. Şarta bağlı sermaye artırım yönteminde, yeni çıkarılan tahvil benzeri borçlanma araçları sahiplerine ya da çalışanlara, şirket tarafından, değiştirme veya alım hakkı tanınmaktadır. Çalışanların veya borçlanma aracı sahiplerinin, alım haklarını kullanarak pay bedellerini ödemeleri ile birlikte şirket sermayesi kendiliğinden artış göstermektedir. Değiştirme hakkı tanınan borçlanma aracı sahiplerinin bu haklarını kullanmaları ve pay bedellerine karşılık alacaklarını takas etmeleri ile de sermaye aynı şekilde artış gösterecektir. Şirketin mevcut ortaklarının pay oranlarını koruyabilmeleri için ihraç edilecek tahvil vb. borçlanma araçlarından iktisap etmeleri gerekmektedir. Bunun sağlıklı bir şekilde gerçekleştirilebilmesi için kanun koyucu tarafından kendilerine, önerilmeye muhatap olma hakkı tanınmıştır. Bu hak ile mevcut ortakların pay oranlarını koruması sağlanarak zarara uğramaları engellenmek istenmiştir. Ancak bu hak, şirket çalışanlarının katılımında kullanılamayacaktır. Bunun haricinde kanun koyucu tarafından, sermaye artırımına katılımı amaçlanan alacaklıların veya çalışanların korunmasına yönelik tedbirler de alınmıştır.
İslam hukukunda akitlerin birleştirilmesi yasağı ve günümüz finans uygulamalarına etkisi

Bu çalışmada İslam borçlar hukukunun en temel konularından biri olan safkateyn yasağı ve bu yasağın günümüzde uygulanan faizsiz finansman araçlarına etkisine yer verilmiştir. Çalışmamız bir giriş, dört bölüm ve bir sonuçtan meydana gelmiştir. Giriş kısmında çalışmanın çerçevesini belirlemek amacıyla araştırmanın konusuna, önemine, amacına, yöntemine, sınırlandırılmasına ve daha önce yapılmış çalışmaların değerlendirilmesine yer verilmiştir. Birinci bölümde ise İslam hukukunda akitler genel teorisi ele alınarak, akitlerin tasnifi ve akit hürriyeti konuları üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde safkateynin sözlük ve terim anlamları, terimleşme süreci ve literatürde işlenişi konuları kronolojik olarak incelenmiştir. Ayrıca safkateynin benzer kavramlarla ilişkisi ele alınmıştır. Üçüncü bölümde İslam hukuk doktrininde akitlerin birleştirilmesine yer verilmiştir. Bu çerçevede safkateyn yasağının fıkhi dayanakları, mahiyeti, illeti ve akitlerin birleştirilmesine yol açan faktörler birer başlık altında incelenmiştir. Çalışmanın dördüncü bölümü, safkateyn yasağının günümüz faizsiz finans uygulamalarına etkisi konusuna tahsis edilmiştir. Bu bölümde İslami finansman araçlarından finansal kiralama, çağdaş murabaha, sukuk, azalan müşareke ve teverruk uygulamalarına yer verilmiştir. Çalışmamız vardığımız neticeleri içeren bir sonuç bölümüyle tamamlanmıştır.
6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'na göre markanın iptali

Bu çalışmada, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'na göre tescilli bir markanın iptalinin nasıl gerçekleştiği incelenmiştir. Mülga 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'de hükümsüzlük ve iptal şeklinde iki ayrı düzenleme yapılmamış iken, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nda hükümsüzlük ve iptal halleri ayrı ayrı düzenlenmiştir. Bunun yanında 6769 sayılı SMK ile birlikte usulen köklü değişiklikler yapılarak markanın idari yolla iptali öngörülmüştür. Çalışmada 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'na göre markanın iptali hususu incelenir iken, konunun daha iyi anlaşılması adına 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile karşılaştırmalar yapılarak Sınai Mülkiyet Kanunu ile getirilen yenilikler ve farklılıklar ortaya konulmuştur. Markanın iptaline neden olan durumlar ve iptal usulü bakımından uygulamada yaşanan çelişkiler ve uyuşmazlıklar doktrin ve Yargıtay Kararları ışığında çözüme kavuşturulmaya çalışılmıştır.
Türk Ceza Hukukunda ön ödeme

Ön ödeme, Türk Ceza Kanunun TCK'nin 119. maddesinde düzenlenmiştir. Ön ödeme kaynak kanun olan 1889 tarihli Zanardelli Kanunun 101. maddesinden aktarılmıştır. Ön ödeme kişi ile Devlet arasında cezai ilişkiyi sona erdiren bir kurumdur. Ön ödeme de kişi, TCK'nin 119. maddesine göre, kanun maddesinde öngörülen cezanın asgari haddine karşılık gelen miktarını ödeyerek, uyuşmazlığı sona erdirebilmektedir. Bu haliyle ön ödeme kişinin kabulüyle uygulanabilir. Ön ödeme ile ceza idari cezaya dönüşmektedir. Ön ödeme bir mahkumiyet değildir. Ön ödeme, TCK'de yalnız para cezası gerektiren veya yukarı haddi üç ayı geçmeyen hürriyeti bağlayıcı ceza gerektiren suçlar bakımından uygulanabilmektedir. Bu haliyle ön ödeme kurumu hem kamu davası açılmadan hem de kamu davası açıldıktan sonra uygulanan bir kurumdur. Ön ödeme uyuşmazlığın idari bir usulle çözümlenmesini sağlayan ve özellikle kabahat suçlan bakımından uygulanabilen bir kurumdur. Bu haliyle kişiyi ceza müeyyidesinin ağır sonuçlarından korumakta, aynı zamanda da mahkemelerin iş yükünü azaltmaktadır. 184
Adliye Nezareti'nin kuruluşu ve faaliyetleri (1876-1914)

oz Bu çalışmada Adliye Nezareti'nin Kuruluşu ve Faaliyetleri (1876-1914) belirlenen dönem içerisinde ele alınmıştır. Osmanlı adliye teşkilatında Tanzimat'tan sonra başlayan değişim sürecinde batı hukukunun devreye girmesi ile yeni kanunlar hazırlanmıştır. Bu süreç içerisinde şer'iyye mahkemelerinin yanında nizamiye mahkemelerinin de kurulması, Adliye Nezareti'nin kurulmasına zemin hazırlamıştır. Tanzimat'tan sonra başlayan bu sürecin tamamlanması ise, 1879 tarihinde yapılan adli ıslahat ile olmuştur. Yapılan düzenlemelerle adliye teşkilatı yeniden yapılanma sürecine girmiştir. 1879 tarihinde Adliye Nezareti'nin ilk teşkilat nizamnamesi hazırlanarak nezaretin idari birimleri ve yapısı ortaya çıkmıştır. Aynı tarihte hazırlanan Mahkemeler Teşkilatı Kanunu ile Adliye Nezareti'ne bağlı mahkemeler olarak bilenen nizamiye mahkemelerinde köklü değişiklikler yapılmıştır. Mahkemelerin yetki ve görevleri açıkça ortaya konulmuş, ilk defa mahkemelere doğrudan dilekçe verme usulü getirilmiştir. Ayrıca nizamiye mahkemeleri için muhakeme usul kanunları hazırlanarak mahkemeler teşkilatı bir düzene oturtulmuştur. Yine bu dönemde mahkeme harçları düzenlenmiş, icra daireleri açılmış, savcılık ve noterlik gibi kurumlar adliye teşkilatında yerini almıştır. Bununla birlikte Adliye Nezareti bünyesinde çalışan memurların tayinleri, sicilleri, izin durumları ve emeklilik haklan ile ilgili önemli düzenlemeler de yapılmıştır. Tüm bu düzenlemeler Adliye Nezareti çatısı altında gerçekleşmiştir. Çalışmada, Adliye Nezareti'nin idari yapısı, çalışanları, mahkemeleri, adli teşkilatta ortaya çıkan savcılık, noterlik gibi yeni kurumlar ele alınarak son dönem Osmanlı adliye teşkilatı belirlenen dönem içerisinde Adliye Nezareti temelinde ortaya konulmaya çalışılmıştır. ııı
Anayasa Hukuku açısından çok hukuklu sistem

Bu çalışmada çok hukukluluk, anayasa hukuku penceresinden ele alınmaktadır. Çok hukukluluk sosyal bir olgu olarak birçok sosyolog tarafından irdelenmiştir. Ancak hukukçular tarafından konunun incelenmesi oldukça yenidir. Aynı egemenlik alanında bir arada yaşayan kuralların birbiri ile ve devlet tarafından konulan resmi kurallarla etkileşimi tezin araştırma sorusunu oluşturmaktadır. Çok hukukluluk ile anayasa hukukunun insan hakları, hukuk devleti, kadın hakları gibi bazı temel kavramları arasındaki gerilim noktaları ortaya konarak çözüm önerileri getirilmiştir. Dört bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde öncelikle teorik planda konu tartışılmış, çok hukukluluk çeşitleri ve çok hukukluluğun tarihsel seyrine yer verilmiştir. İkinci bölümde İslam devletlerinde çok hukukluk ve Osmanlı millet sistemi tahlil edilmiştir. Daha sonra üçüncü bölümde Dünya genelinde incelenen 33 ülkeden çok hukukluluk örnekleri verilmiştir. Dördüncü bölümde ise Türkiye'deki çok hukukluluk tartışmalarına yer verilerek, sekiz ay süren nitel alan araştırması sonuçları ekseninde konu analiz edilmiştir.
Kazak ve Türk İş Hukuku çerçevesinde tele çalışmanın düzenlenmesi

21. yüzyılda işçilerin işlerini nerede ve nasıl yaptığı önem taşımamaktadır. Bu yüzyılda önemli olan işlerin tamamen ve zamanında işverenlere ulaştırılmasıdır. Tele çalışma ya da başka bir deyişle uzaktan çalışma, esnek çalışmanın yeni bir türü olarak kabul edilmiştir. Tele çalışmanın temel özelliği, işçilerin belli bir işyerine bağlı kalmadan istedikleri yerden işlerini yapabilmeleridir. Tele çalışma yolda, otelde, müşterinin bulunduğu yerde de yapılabilmektedir. Dünyada özellikle, iletişim ve bilgi teknolojisinin gelişmesiyle birlikte bu esnek çalışma türü kullanılır hale gelmeye başlamış ve yaygınlaşmıştır. Bu çalışmada, 4857 sayılı Türk İş Kanunu'nda tele çalışmayı düzenleyen hükümler incelenmiş ve yeri geldikçe Kazak İş Kodu ile karşılaştırmalar yapılmıştır. Ayrıca, 2002 tarihli Avrupa Birliği'nin Tele Çalışma Hakkında Anlaşması'nın konuya ilişkin düzenlemelerine de yer verilmiştir. Tez çalışmanın ilk bölümünde esnek çalışma tanımlanmış; esnek çalışmanın ortaya çıkma nedenleri ile esnek çalışmanın türleri üzerinde durulmuştur. Ayrıca, esnek çalışmanın işveren ve işçi açısından olumlu ve olumsuz yanları incelenmiştir. İkinci bölümde, tele çalışmanın tanımı, bu çalışmanın ortaya çıkma nedenleri, türleri ve olumlu/olumsuz yanları incelenmiştir. Son bölümde ise, Avrupa Birliği'nin Tele Çalışma Hakkında Anlaşması dikkate alınarak tele çalışmada işçinin, işverenin hakları ve yükümlülükleri ile tele çalışmanın sona ermesi Kazak ve Türk İş hukuku çerçevesinde incelenmeye çalışılmıştır.
Türk Ticaret Kanunu'nun 18'inci maddesinin 3'üncü fıkrası uyarınca tacirler arası ihbar ve ihtarların şekli

Çalışmamızla amaçlanan, teknik gelişmelere uygun şekilde yeniden düzenlenen TTK. 18/3 hükmünde yer alan ihbar ve ihtarların şeklini incelemektir. TTK. 18/3 hükmü tacir olmaya bağlanan özel bir sonuçtur. Tacirler, ticari işletmeleriyle ilgili temerrüde düşürme veya sözleşmeyi fesih ya da sözleşmeden dönmeyi istemeleri halinde ihbar ve ihtarlarını yalnızca birbirinin alternatifi olan dört şekilden biri ile gönderebilmektedir: Noter aracılığı, taahhütlü mektup, telgraf, kayıtlı elektronik posta sistemi. Çalışmamızda ulaşılan sonuç şudur: TTK. 18 /3'te düzenlenen şeklin hukuki niteliği geçerlilik şeklidir ve bu şekle aykırılığın yaptırımı kesin hükümsüzlüktür.
Level of equivalence in the translation of British and Turkish legal texts

Küreselleşen dünyamızda, insanlar veya devletler arasında çeşitli amaçlar için kurulan uluslararası ilişkiler, hukuk kuralları çerçevesinde yürütülmektedir. Bu ilişkilerin kurulmasında, sağlamlığında ve devamlılığında hukuk çevirisinin önemi, elbette ki yadsınamaz; zira, her devletin kendine özgü hukuk kuralları vardır ve bu ilişkilerin kurulabilmesi için söz konusu hukuk kurallarının farklı dillere çevrilmesi bir zorunluluk haline gelmiştir. Ancak hukuk metinlerinin kültüre özgü hukuk terimlerini ve kavramlarını içermesi ve bunların erek dile doğru bir şekilde aktarılmasının zorluğu, hukuk çevirisinde eşdeğerlik sorununu gündeme getirmiştir. Bu nedenle, hukuk sistemlerindeki farklılıkların kaynağını bilmek, hukuk çevirisinin zorluklarını bilmek ve çeviri sürecinde uygun yöntem ve teknikleri kullanmak hukuk çevirilerinde eşdeğerliği sağlamada büyük önem taşır. Bu tezin hedefi İngiliz ve Türk hukuk metinlerinin çevirisinde eşdeğerlik seviyesini belirlemek ve eşdeğerliği olmayan hukuk terim ve kavramları için farklı çeviri yöntemlerini kullanarak eşdeğerliği sağlamaktır. Mevcut çalışma, Anglosakson hukuku ve Kara Avrupası hukuk sistemlerine dayanan İngiliz ve Türk hukuk sistemlerine ait hukuk metinlerinin çevirisinde hukuk sistemlerinin farklılıklarından dolayı ortaya çıkan sorunlar üzerinde yoğunlaşır. Söz konusu sorunlar en çok hukuk terimlerinin çevirisinde yaşandığı için, bu çalışma, bazı hukuk dalları çerçevesinde eşdeğerliğin olmadığı tespit edilen bir takım hukuk terimleri ve kavramları için çeşitli çeviri yöntemleriyle çözümler ortaya koyar. Bu çalışmada, işlevselciliği savunan çeviri kuramcılarının eş değerlikle ilgili görüşlerine yer verilmiştir. Bu nedenle, betimleyici yöntem bu çalışmanın yöntemi olmuştur. İngiliz ve Türk hukuk metinleri ve hukuk terminolojileri karşılaştırmalı olarak incelendiği için, karşılaştırmalı yöntem de bu çalışmada kullanılan bir yöntem olmuştur. Bu çalışma neticesinde, erek dilde eşdeğerliği olmayan bazı hukuk terimlerinin çeşitli çeviri yöntemleriyle erek dile çevrilebileceği sonucuna ulaşılmıştır. Kelimesi kelimesine çevirinin yanı sıra, işlevsel eşdeğerliğini bulma, açımlama, ödünç alma, yeni sözcük türetme, çevirmen notu ve kaynak dildeki terimi erek metinde aynı hukuk ailesindeki diğer hukuk dillerinden eşdeğerlikleriyle kullanmak gibi bazı çeviri yöntemlerinin eşdeğerlik sıkıntısını çözmede faydalı olabileceği gözlemlenmiştir.
Vergi hukukunda izaha davet kurumu

Bu çalışmada, 6728 sayılı Kanun'un 22'nci maddesi uyarınca 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 370'inci maddesinde düzenlenen İzaha Davet kurumu incelenmiştir. Bu bağlamda Hazine ve Maliye Bakanlığına verilen yetki doğrultusunda çıkarılan 482 Sıra No. lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği hükümleri de çalışma kapsamına dahil edilmiştir. İzaha Davet kurumunun kuramsal temelleri ve Türk vergi hukukuna ilişkin temel mevzuat çerçevesinde değerlendirilmesi, çalışmanın esasını oluşturmaktadır. İzaha Davet kurumu irdelenirken, doktrinde vergi hukukunun temel konularına ilişkin görüşlerden faydalanılmış, İzaha Daveti inceleyen çalışmalara ve bu çalışmalarda öne sürülen görüş farklılıklarına değinilmiş, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Türk mahkemelerinin kararları da göz önünde bulundurularak değerlendirmeler yapılmıştır. Kamu alacağının hazineye intikal süreci ile mükellef hakları arasındaki denge gözetilmeye çalışılarak, önerilerde bulunulmuştur.
İslam Hukuku ve Türk Medeni Kanunu açısından sahih evlilik akdi dışında oluşan nesep ve ortaya çıkan sonuçlar

Tezde İslam Hukuku ve Türk Medeni Kanunu'nda sahih/kanuni evliliğe dayanmayan ilişkiler sonucu nesep ve gündeme gelen hukuki sonuçların benzer ve farklılıkları sunularak hükümlerinin amaçları ortaya koyulmuştur. Birinci bölüm, konuyla alakalı iki hukuk sisteminde bulunan/bulunmayan kavramları içermektedir. Kavramsal çerçeve altında yer alan başlıklar, nesep tayininde ve sonuçlarında gündeme gelen meseleler olduğu için ayrıntıya girilmeden sunulmuştur. İkinci bölümde batıl evlilik, gayr-i meşru ilişki ve yapay döllenme alanları iki hukuk sistemi üzerinden, diğer gayr-i sahih evlilikler İslam Hukuku'na has olması hasebiyle tek taraflı izah edilmiştir. Gerçekleşen bu birleşmelerin nesebe olan etkisi daha sonra incelenen konuların hareket noktası olmuştur. Üçüncü bölümde İslam Hukuku ve Türk Medeni Kanunu açısından nesebin bir evliliğe mebni olarak normal koşullarla kurulmadığı durumlarda sonradan sabit olma yöntemleri ele alınmıştır. Nesebi reddetme şekil ve sonuçları da aynı bölümde açıklanmıştır. Dördüncü ve son bölüm, nesebin sabitliği veya meçhul olması ile meydana gelen fıkhi ve hukuki sonuçları ortaya koyan ve bu şekilde iki hukuk sisteminin benzer ve farklılıklarının yorumlandığı bölüm olmuştur. Bölümde gayr-i sahih evlilik, şüpheli birleşme, evlatlık, gayr-i meşru ilişki ve yapay döllenme sonuçları gruplandırılırken yer yer sahih evliliğe de göndermeler yapılmıştır.