turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üniversite öğrencilerinde teknolojik cihaz kullanımının fiziksel aktivite düzeyi ve vücut kompozisyonuna etkisinin incelenmesi

Bu araştırmada Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi öğrencilerinde teknolojik cihaz kullanımının, fiziksel aktivite düzeyi ve vücut kompozisyonuna etkisinin incelemesi amaçlanmıştır. Çalışmanın evrenini Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi'nde öğrenim gören 466 kadın, 434 erkek öğrencisi oluşturmaktadır. Verilerin toplanması aşamasında Tekkurşun ve ark. tarafından 2018'de geliştirilen ve güvenirlik, geçerliliği yapılan Fiziksel Aktiviteye Katılım ve Motivasyon anketi kullanılmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerin fiziksel aktiviteleri günlük adımsayar ile ölçülerek belirlenmiştir. Vücut kompozisyonlarını belirlemek amacıyla bioelektirik impedans aletiyle yağ oranları ölçülmüştür, boy ve kilo ölçümlerinden yararlanılarak vücut kitle indeksi (kg/boy2) hesaplanmıştır. Verilerin analizinde SPSS IBM SPSS 23.0 paket programı kullanılmıştır. İstatistiki işlem olarak araştırma amacı doğrultusunda oluşturulan hipotezleri test etmek için Mann Whitney U, Kruskal Wallis-H Testi ve Spearman Korelasyon analizlerinden faydalanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre zayıf öğrenci oranı %16, 4 normal %74, 2 fazla kilolu öğrenci oranı ise %16, 4 olarak saptanmıştır. Katılımcıların hafta içi-hafta sonu televizyon izleme süresine, izlenen televizyon programı değişkenine, bilgisayar ve akıllı telefon başında geçirdikleri süre, teknolojik cihaz kullanma amaçlarına göre fiziksel aktivitelere katılım motivasyonu düzeyleri arasında anlamlı farklılık bulunmuştur.(p<0.05) Katılımcıların BKİ göre fiziksel aktivitelere katılım motivasyonu, BKİ göre adım aktiflik durumları, aktiflik durumlarına göre fiziksel aktivitelere katılım motivasyonu arasında anlamlı farklılık olduğu tespit edilmiştir. Katılımcıların cinsiyetlerine göre fiziksel aktivitelere katılım motivasyonu arasında anlamlı fark bulunamamıştır. (p>0.05) Buna karşın sıra ortalamaları dikkate alındığında erkeklerin kadınlara oranla daha yüksek şiddetli fiziksel aktivitelere katılım motivasyon düzeyine sahip olduğu saptanmıştır. Sonuç olarak; bilgisayar, televizyon ve akıllı telefon gibi teknolojik cihazların uzun süre kullanımı fiziksel aktivite düzeyini ve vücut kompozisyonunu olumsuz etkilediği düşünülmektedir.
Üniversite öğrencilerinin psikososyal gelişim düzeyinin üniversiteye uyumla ilişkisi

Bu araştırmanın genel amacı, Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi öğrencilerinin psikososyal gelişim düzeylerini incelemek ve psikososyal gelişim düzeylerinin üniversiteye uyumunu yordayıp yordamadığını incelemektir. Araştırma, 2012 yılında Akdeniz Üniversitesine bağlı Eğitim Fakültesinde öğrenim gören Sınıf Öğretmenliği, Türkçe Öğretmenliği, İngilizce Öğretmenliği, Fen ve TeknolojiÖğretmenliği, Okul Öncesi Öğretmenliği Matematik Öğretmenliği ve Sosyal Bilgiler Öğretmenliği bölümlerinin birinci ve ikinci öğretiminde öğrenim gören birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü sınıfı öğrencileri ile yürütülmüştür. Araştırmaya 263 kız öğrenci ve 159 erkek öğrenci olmak üzere toplamda 422 kişi katılmıştır. Araştırmanın verileri ''Erikson'un Psikososyal Gelişim Dönemleri Ölçeği '' ile ''Üniversite Yaşamı Ölçeği '' kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde cinsiyete göre farklılıkları incelemek için t - Testi, sınıflara göreuyumda farklılık olup olmadığını test etmek için ANOVA uygulanmıştır. Sınıflar arasındaki farklılığın kaynağını belirlemek için ise Tukey Testi kullanılmıştır. Araştırmada öğrencilerin psikososyal gelişim dönemlerinin üniversiteye uyumlarınıyordayıp yordamadığı regresyon analizi ile belirlenmiştir. Bu araştırmada anlamlılık düzeyi. 05 olarak kabul edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulguları sınıf düzeyine göre değerlendirdiğimizdeuyum düzeyi en yüksek olan sınıfın birinci sınıf, uyum düzeyi en düşük olan sınıfın ise dördüncü sınıf olduğu görülmektedir. Ayrıca bu araştırmada; üniversite öğrencilerinin psikososyal gelişim düzeyi toplam puanlarının üniversite ortamına uyum düzeyini, duygusal uyumunu, kişisel uyumunu ve akademik uyumunu yordadığı bulunmuştur.
Ondokuz Mayıs Üniversitesi öğrencilerinde depresif belirti sıklığının ve etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi

Giriş-Amaç: Depresif bozukluklar, gençlik döneminde sık görülmeleri, genellikle tekrarlamaları, belirgin sıkıntı ve işlev bozukluklarına sebep olmaları, intihar girişimi ve madde kullanımıyla sonuçlanabilmeleri ve erişkinlikte de devam edebilmeleri gibi özelliklerinden dolayı ciddi bir halk sağlığı sorunudur. Gençlik döneminde görülen depresif bozuklukların sıklığı ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi ruh sağlığı hizmetlerinin planlanması ve sunulması yönünden önemlidir. Bu çalışma ile Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi öğrencilerinde depresif belirti sıklığının ve etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç-Yöntem: Kesitsel tipteki bu araştırma Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi'nde yapılmıştır. Çalışma grubu, öğrenciler öğrenim gördüğü programa göre tabakalandırıldıktan sonra fakülte, yüksekokul ve meslek yüksek okulları öğrenci sayılarına göre ağırlıklandırılarak, tabakalı rastgele örneklem yöntemiyle seçilen 870 öğrenciden oluşmaktadır. Çalışma verileri öğrencilerden 20.11. 2015 01.01. 2016 tarihleri arasında gözlem altında anket yöntemiyle toplanmıştır. Sözlü onamları alınan öğrencilere, sosyodemografik özelliklerini ve depresif belirti oluşturabilecek bazı durumlarını belirlemek amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan 37 soruluk bilgi formu ve Beck Depresyon Ölçeği uygulanmıştır. İstatistiksel analizlerde Pearson Ki-kare Testi, Mann-Whitney U Testi, Kruskall-Wallis Testi ve Lojistik Regresyon Analizi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma grubunda olası depresyon oranı %27, 3 iken, BDÖ puan ortalaması 12 ,43 8,24'tür. Erkek ve kız öğrencilerde depresif belirti düzeyi açısından fark bulunmamıştır. Öğrencilerde sigara içme 2,26 kat, genellikle kendini yalnız hissetme durumu 3,65 kat, okuduğu bölümü istemeyerek tercih etme 1,82 kat, Samsun'da yaşamaktan memnuniyetsizlik 2,17 kat ve ruhsal hastalık dışında kronik hastalık varlığı 2,03 kat fazla olası depresyon riski oluşturmaktadır. Ayrıca derslerinde başarısız olan öğrenciler başarılı olanlara göre 3,43 kat ve evde tek başına kalan öğrenciler ailesi veya arkadaşıyla evde kalanlara göre 4,72 kat daha fazla olası depresyon riski taşımaktadır. Sonuç-Öneriler: Çalışma sonucunda, Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi öğrencilerinde olası depresyon oranı (BDÖ 17) %27, 3 bulunmuş olup; bu oran toplumdaki genel depresyon prevalansından yüksektir. Sigara içmenin, kendini yalnız hissetmenin, okuduğu bölümü istemeyerek tercih etmenin, okuduğu şehirden memnuniyetsizliğin, kronik hastalık varlığının, derslerde başarısızlığın ve evde tek başına ikamet etmenin üniversite öğrencilerinde olası depresyon için risk faktörleri olduğu ortaya çıkmıştır. Tüm sağlık sorunlarında olduğu gibi depresyon gibi ruh sağlığı bozukluklarıyla mücadele etmede de en etkin yol koruyucu sağlık hizmetlerine ağırlık vermektir.
Üniversite öğrencilerinde okul tükenmişliği ile psikolojik yardım ihtiyacı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinde okul tükenmişliği ile psikolojik yardım ihtiyacı arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. İlişkisel tarama modelleri iki veya daha fazla değişken arasındaki ilişkilerin betimlendiği ve derinlemesine analiz edildiği araştırmalardır. Araştırmada okul tükenmişliği ile psikolojik yardım ihtiyacı arasındaki betimsel ve yordayıcı ilişkiler incelenmiştir. Çalışma grubunun seçiminde uygun örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Bu amaçla araştırmanın çalışma grubunu Atatürk Üniversite'sinde öğrenim görmekte olan 812 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Maslach Tükenmişlik Envanteri-Öğrenci Formu, Psikolojik Yardım İhtiyacı Belirleme Ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre ilgili bulgular aşağıda belirtilmiştir. Araştırmada; okul tükenmişliğinin ve psikolojik yardım ihtiyacının cinsiyet, akademik başarı düzeyi, barınma yerlerine ve fakülte değişkenlerine göre anlamlı farklılaşmalar gösterdiği tespit edilmiştir. Okul tükenmişliği ile psikolojik yardım ihtiyacı arasındaki ilişkileri ortaya koymak amacıyla uygulanan analizler sonucunda; okul tükenmişliği ile psikolojik yardım ihtiyacı arasında pozitif yönlü ve anlamlı ilişkiler olduğu tespit edilmiş, okul tükenmişliğinin psikolojik yardım ihtiyacının anlamlı bir yordayıcısı olduğu saptanmıştır. Araştırmadan elde bulgular doğrultusunda, okul tükenmişliğinin psikolojik yardım ihtiyacı için önemli bir etken olduğu ve okul tükenmişliği ile psikolojik yardım ihtiyacının ilgili değişkenlere göre anlamlı farklılaşmalar gösterdiği söylenebilir.
Diş hekimliği fakültesi öğrencilerine yönelik akılcı ilaç kullanımı anket çalışması

Dünyada ve Ülkemizde yapılan çalışmalar doğrultusunda akılcı ilaç kullanımı'nın önemi giderek artmaktadır. Akılcı olmayan ilaç kullanımı hem sağlığımızı hem de ekonomiyi ciddi şekilde tehdit etmektedir. Bu sorunun üstesinden gelebilmenin en önemli yolu ise; altta yatan nedenlerin bilinmesi ve bu nedenlerin ortadan kaldırmak için ciddi adımların atılmasıdır. AİK'de en önemli sorumluluk başta ilacı reçete eden hekimlere düşmektedir. Bu nedenle bu çalışmamız; Diş hekimliği öğrencilerinin mezuniyet öncesi AİK'e ilişkin bilgilerinin ölçülmesi ile AİK konusunda bilgi ve farkındalıklarının arttırılması için yapılmıştır. Çalışmamızda örneklem seçimi monografik örnekleme yöntemi ile yapılmıştır. Örneklem sayısını belirlerken %95 güvenle, %5 hata ile 240 kişilik evrenden AİK farkındalığının da %50 olduğunu düşünerek Rasoft isimli program yardımı ile örneklem sayısı yaklaşık 150 bulunmuştur. Ancak eksik veriler dikkate alınmayacağından 177 kişiye anket ulaştırılmıştır. Ankete katılanlara göre endikasyonu olmayan durumlarda, ilaç yazmada hekimi etkileyen durumların dağılımına baktığımızda; en çok etkileyen durum %38, 4 oranında hastanın şikayetleri geçmediğinde ve %23, 2 oranla hastanın ısrarı olduğu belirlenmiştir. Hekimlere ilişkin, akılcı ilaç kullanımına neden olan en büyük engelin dağılımına baktığımızda yanlış tanının %29,9, hasta yoğunluğundan yeterince hastayla ilgilenememeye bağlı %22, 6 ve ilaç kullanımına ilişkin bilgi eksikliğinin ise %22, 0 etkili olduğu belirtilmiştir. Öğrenciler; reçetede yazılan ilaca muadil diğer jenerik preparatların hastalara verilmesi konusunda, ilaç seçme yetkisinin eczacılara verilmesinin tedavinin başarısı açısından %77, 4 oranında yanlış olduğu belirlenmiştir. Diş hekimliği öğrencileri eczanelerin mevcut durumda, hastalara ilaç danışmanlığı yapmaları hakkında yetersiz, kısmen ilaç danışmanlığı yapılıyor diyenler %62, 7 oranında bulunmuştur. Ankete katılanlara göre %67,2'si akılcı ilaç kullanımındaki en önemli paydaşın öncelikle hekim olduğu, sonra %20, 9 oranıyla hastanın, sonra da eczacı ve hasta yakının geldiği belirlenmiştir. Maddeler halinde çıkarılan sonuçları belirtirsek; 1) AİK'in ne olduğu konusunda öğrencilerin bilgi sahibi oldukları ve farkındalıklarının var olduğunu göstermektedir. 2) En sık yazılan ilaç grubunun ağrı kesiciler olduğunu düşünmektedirler. 3) Hekim hastanın yönlendirmesine asla bakmamalı ve gerekmedikçe ilaç yazmamalıdır. 4) AİK konusunda öğrencilerin %93, 2 oranla eğitim almak istediği görülmektedir. Bu durum AİK konusunda öğrencilerin aslında iyi bir duyarlılık içinde olduklarının göstergesidir. 5) Öğrenciler ilacın sorumluluğunu alan ve yetkili olan hekimin verdiği ilacın verilmesi gerektiğini ve eczacının buna göre davranması gerektiğini düşünmektedirler. 6) Rutin ilaçlardaki faz çalışmaların veya en azından akut, subakut ve kronik toksisite çalışmaların bu bitkisel ürünlerde de mutlaka zorunlu olması gerektiği. 7) AİK konusunda öncelikle hekimin dikkatli hassas olması ve sonrasında hastanın hekimin yazdığı reçeteye harfi harfine uyması gerektiği sonuçlarına varılmıştır.
Tekrarlamalı ölçümlerin çok değişkenli değişke çözümlemesi için uygun teknik belirlenmesi ve öğrenci bakış açısıyla üniversite yaşamının kazandırdıklarının ölçülmesine ilişkin bir uygulama

Bu çalışmada öncelikle q zaman periyoduna ve m bağımlı değişkene sahip tekrarlaman ölçümlü deneyler sistematik olarak incelenmektedir. Çok değişkenli tekrarlamak ölçümlü deneylerde her bir denekten q zaman periyodunun her birinde m kadar yanıt alınır; araştırmacı bu durumda çifte çok değişkenli, çok değişkenli karma ve ayarlanmış çok değişkenli karma sınama teknikleri ile m kadar ayrı tek değişkenli sınama tekniği arasında bir tercih yapmak zorundadır. Bu çalışmanın üçüncü bölümünde çok değişkenli karma sınama tekniği, ayarlanmış çok değişkenli karma sınama tekniği ve çifte çok değişkenli sınama tekniği incelenmektedir. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi öğrencilerine uygulanan anketten elde edilen veriler bölüm beşte çifte çok değişkenli sınama tekniği ve ayarlanmış çok değişkenli karma sınama tekniğiyle analiz edilmektedir. Bu bölümün amacı fakültenin farklı bölümlerinin bağımlı değişkenlerde farklı değişimlere neden olup olmadığım belirlemektir; bölüm ve dönem etkisinin sınanmasında ayarlanmış çok değişkenli karma sınama tekniğiyle çifte çok değişkenli sınama tekniği kullanılmaktadır.
Üniversite öğrencilerinin affetme düzeylerinin öz-anlayış, kişilerarası hataya ilişkin ruminasyon ve kişilik özellikleri açısından incelenmesi

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin affetme düzeylerinin öz-anlayış kişilerarası hataya ilişkin ruminasyon ve kişilik özellikleri açısından incelenmesidr. Çalışmanın örneklemini tesadüfi küme örnekleme yöntemiyle seçilen Pamukkale Üniversitesi'nin farklı fakültelerinden 840 üniversite öğrencisi (460 kız, 380 erkek) oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında affetme Heartland Affetme Ölçeği, öz-anlayış Öz-Anlayış Ölçeği, ruminasyon Kişilerarası Hataya İlişkin Ruminasyon Ölçeği, kişilik özellikleri ise Sıfatlara Dayalı Kişilik Ölçeği ile ölçülmüştür. Araştırmada affetme açısından cinsiyete göre anlamlı bir fark olup olmadığı t-testi ile analiz edilmiştir. Ayrıca öz-anlayış, ruminasyon ve kişilik özelliklerinin affetme üzerindeki yordama gücünü öğrenmek için hiyerarşik regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, kendini ve başkalarını affetme düzeylerinin, cinsiyete göre anlamlı şekilde farklılaşmadığı görülmektedir. Araştırma bulguları öz-anlayış ve kişilik özelliklerinden dışadönüklük değişkenlerinin kendini affetmenin önemli yordayıcıları olduğunu göstermiştir. Araştırma bulguları ayrıca öz-anlayış, ruminasyon ile kişilik özelliklerinden dışadönüklük, yumuşak başlılık ve sorumluluk değişkenlerinin başkalarını affetmenin önemli yordayıcıları olduğunu göstermiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular alanyazın kapsamında tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite seviyeleri ile motorik ve antropometrik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Düzenli fiziksel aktivite, çocukların ve gençlerin sağlıklı büyümesi ve gelişimi için esastır. Fiziksel aktivite, gençlere sosyal, davranışsal ve zihinsel yararlar sağlamaktadır. Eğlenmek ve arkadaşlarıyla birlikte olmak, çocuklar ve gençler için fiziksel aktivite ve sporla uğraşmanın temel nedenleri arasındadır. Bu bilgiler ışığında bu araştırmada üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite seviyeleri ile motorik ve antropometrik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu Araştırmaya 56 erkek 57 kadın olmak üzere 113 üniversite öğrencisi gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmada SPSS 22.00 İstatistik programı kullanılmış olup anlamlılık derecesi 0,05 olarak alınmıştır (p<0,05). Araştırma sonucunda üniversite öğrencilerinin yaş değişkeni açısından en düşük 18 yaş en yüksek 37 yaş olduğu, öğrencilerin yaş ortalamaları da 21,6 olduğu tespit edilmiştir. Öğrencilerin boy ortalamalarının 171, 5 cm, vücut ağırlığı ortalamaları 66,7 kg, VKI (kg/boy2) ortalamalarının 22,5 olduğu tespit edilmiştir. Yine araştırma sonucunda üniversite öğrencilerinin ölçeğin yürüme alt boyutu ile boy, kilo, VKI, yağ kütlesi, yağ kütlesi, yağsız vücut kütlesi, vücutta bulunan su özellikleri pearson korelasyon testi ile karşılaştırılmış olup, karşılaştırma sonucunda yürüme ile boy arasında pozitif yönde orta düzeyde, vücut ağırlığı ile pozitif yönde orta düzeyde, VKI ile pozitif yönde güçlü bir ilişki, YVK ve VBS arasında 0,98 pozitif yönde güçlü bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Öğrencilerin fiziksel aktivite durumlarının düşük seviyede yer alması araştırmanın yapıldığı bölgenin sportif tesis ve rekreatif etkinlik sosyal alanlarının az olmasından kaynaklandığı düşünülebilir. Sonuç olarak üniversite gençliğinin beslenme durumları ile ilgili bilgilendirme yapılması fiziksel aktivite ve egzersizin yararlarının anlatılması ve sportif tesislerin arttırılması önemli bir sağlık sorunu olan hareketsizliğin önüne geçilmesi bakımından yararlı olacağı araştırma sonucunda önerilmektedir.
Üniversite öğrencilerinde bilgi-motivasyon-davranış becerileri modeli'ne dayandırılan premenstrual semptomlar ile baş etme eğitim programı'nın etkinliğinin değerlendirilmesi

Bu araştırma, üniversite öğrencilerinde Bilgi-Motivasyon-Davranış Becerileri Modeli'ne dayandırılan Premenstrual Semptomlarla Baş Etme Eğitim Programı'nın etkinliğinin değerlendirilmesi amacıyla yapılan kontrollü bir müdahale çalışmasıdır. Aynı zamanda çalışmada Premenstrual Semptomlarla Baş Etme Ölçeği'nin üniversite öğrencilerinde Türkçe geçerlik ve güvenirliği metodolojik olarak incelenmiştir. Çalışmanın birinci aşamasında ölçek geçerliği dil, kapsam ve yapı geçerliği; ölçek güvenirliği ise cronbach alfa güvenirlik katsayısı hesaplaması ve test-tekrar test yöntemleri kullanılarak 364 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. IMB Modeli'ne dayandırılan PSBEP'nin etkinliğinin değerlendirildiği ikinci aşamada, müdahale grubunu Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Hemşirelik Bölümü birinci sınıfında öğrenim gören tüm kız öğrenciler (n=115) arasından araştırmanın ikinci aşama dahil edilme kriterlerine uygun olan 40 öğrenci oluşturmuştur. Kontrol grubunu ise Ankara Üniversitesi Hemşirelik Bölümü birinci sınıfında öğrenim gören tüm kız öğrenciler arasından (n=154) araştırmanın ikinci aşama dahil edilme kriterlerine uygun olan 45 öğrenci oluşturmuştur. Aybaşı Öncesi Belirtileri Tarama Gereci kullanılarak premenstrual semptom yaşadığı belirlenen müdahale grubundaki öğrencilere Premenstrual Semptomlarla Baş Etme Eğitimi verilmiş olup, eğitim sonrası birinci ve ikinci ayda bireysel danışmanlık yapılmıştır. Kontrol grubuna ise herhangi bir müdahalede bulunulmamıştır. Çalışmanın birinci aşaması sonucunda; 27 madde ve beş alt boyuttan oluşan PSBÖ'nün üniversite öğrencileri için geçerli ve güvenilir olduğu belirlenmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasının sonucunda ise; premenstrual semptomlarla baş etme davranışlarından düzenli egzersiz yapma (Müdahale Grubu =%57.5, Kontrol Grubu =%26.7), beslenmeye özen gösterme (M=%70, K=%42.2), aile üyeleri ve arkadaşlarla iletişim kurma (M=%67.5, K=%37.8), gevşeme egzersizi yapma (M=%80, K=%55.6) ve stresle baş etme yöntemlerini kullanma (M=%65, K=%17.8) yüzdeleri PSBEP sonrasında müdahale grubunda kontrol grubuna göre daha yüksek bulunmuştur (p<0.05). PSBÖ'nün alt boyut puan ortalamaları incelendiğinde; müdahale grubunun Zarardan Kaçınma (x Öntest=19.15 6.974, x Sontest=22.55 6.563), Premenstrual Semptomların Farkında Olma ve Kabullenme (x Öntest=34.00 5.760, x Sontest=39.10 6.050), Özbakım (x Öntest=14.13 3.44, x Sontest=15.75 3.706) ve İletişim (x Öntest=9.90 3.020, x Sontest=12.90 4.056) alt boyut puan ortalamalarının PSBEP sonrasında PSBEP öncesine göre yükseldiği belirlenmiştir (p<0.05). Bu kapsamda, IMB Modeli'ne dayandırılan PSBEP'nin öğrencilere bazı premenstrual semptomlarla baş etme davranışlarının kazandırılmasında etkili olduğu ve PSBÖ'nün üniversite öğrencileri için geçerli ve güvenilir bir ölçüm aracı olarak kullanılabileceği sonucuna ulaşılmıştır.
İzmir'deki Afrikalı öğrencilerin yaşam kalitesinin belirlenmesi ve ilişkili etmenlerin değerlendirilmesi

Gereç ve Yöntem: Kesitsel bir araştırma planlanıp yürütülmüştür. İzmir'de öğrenim gören ve 'Afrikalı Öğrenciler Derneği'ne üye olan 352 öğrenci araştırmanın evrenini oluşturmaktadır. Çalışma öğrencilerin ikamet ettiği yurtlar ya da okuduğu üniversitelerde yürütülmüştür. Öğrencilerle yüz yüze görüşülerek 3 bölümden oluşan anket formu doldurulmuştur. Bağımlı değişken olan yaşam kalitesi düzeyini belirlemek üzere WHOQOL-BREF yaşam kalitesi ölçeği kullanılmıştır. Bağımsız değişkenler; sosyo-demografik özellikler, sağlık durumu ve alışkanlıklar ve sosyal uyumdur. Katılımcıların sosyal uyumunu belirlemek için 20 sorudan oluşan 'Üniversite Sosyal Uyum Ölçeği' kullanılmıştır. Çalışmanın verileri SPSS 20,0 programı kullanılarak değerlendirilmiştir. P<0. 05 anlamlılık düzeyi olarak kabul edilmiştir. Afrikalı öğrenciler yaşam kalitesi puanı ile bağımsız değişkenlerin ilişkisi t-testi ve ANOVA analizi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Öğrencilerin %28, 6 kız, %74,4'sı erkektir. Öğrencilerin yaş ortalaması 23 .78 2.61'dir. Öğrencilerin WOQOL-BREF alt boyutlarından aldıkları puanlar: Fiziksel sağlık 12 ,70 2,80, genel sağlık durumu 15 ,90 0,70, psikoloji 11 ,40 1,70, sosyal 14 ,38 3,34, çevre 5,45 1,80 olarak hesaplanmıştır. Fen fakültesinde okuyan, Türkçe okuma seviyeleri iyi olan, Türkçe yazma seviyeleri çok iyi olan öğrencilerin WOQOL-BREF yaşam kalitesi ölçeğinin fiziksel alt boyutu puanları yüksektir (p<0.05). Gelir giderden fazla olan öğrencilerin, Türkçe okuma düzeyi çok iyi olan, TÖMER dil seviyesi C1 olan öğrencilerin, sosyal uyum düzeyleri yüksek olan öğrencilerin, geliri giderinden fazla olan öğrencilerin WHOQOL-BREF psikolojik alt boyutunda yaşam kalitesi puanları daha yüksektir (p<0.05). Lisans öğrencilerinin, geliri giderden az olan öğrencilerin, Türkçe yazma düzeyleri orta olan öğrencilerin, TÖMER dil seviyesi C1 olan öğrencilerin, sosyal uyum düzeyleri düşük olan öğrencilerin WHOQOL-BREF yaşam kalitesi sosyal boyutundan aldıkları puanlar düşüktür (p<0.05). Sonuç: İzmir'de okuyan Afrikalı öğrencilerin yaşam kalitesinin, yaş, gelir, sağlık sigortası okunan bölüm, Türkçe okuma yazma düzeyinden, sosyal uyum düzeyinden etkilendiği tespit edilmiştir. İlgili risk faktörlerinin iyileştirilmesi Afrikalı öğrenciler yaşam kalitelerinin yükseltilmesine fayda sağlayacaktır.
Üniversite öğrencilerinin beslenme alışkanlıkları ve fiziksel aktivite düzeylerinin belirlenmesi

Amaç: Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin beslenme alışkanlıkları ile fiziksel aktivite düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Materyal ve Metot: Araştırmaya 2018- 2019 eğitim öğretim yılında İnönü üniversitesinde eğitim-öğretim gören ve gönüllü katılım gösteren 270 öğrenci dahil edilmiştir. Katılımcılara Sosyo-demografik Bilgi Formu ile birlikte Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi'nin kısa formu ve Hollanda Yeme Alışkanlıkları anketi uygulanmıştır. Veriler IBM statistics (SPSS versiyon 25.0, Armonk, NY) windows paket programında analiz edilmiş olup analizlerde betimleyici istatistiklerle birlikte bağımsız örneklem t testi, Kruskal Wallis H testi ve Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında ve %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Bulgular: Üniversite öğrencilerinin beslenme alışkanlıkları ile bölümleri, sınıfları, aylık gelirleri ve yaşadıkları yer arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmazken VKİ'leri, yeterli ve dengeli beslenme durumu ile öğün atlama nedenleri arasında anlamlı bir fark bulundu. Ayrıca, üniversite öğrencilerinin yeme tutumları ile fiziksel aktivite düzeyleri arasında anlamlı herhangi bir ilişki olmadığı ancak erkeklerin kadınlara göre fiziksel olarak daha aktif oldukları gözlendi. Sonuç: DEBQ anketinden yüksek puan alan öğrencilerle yüz yüze görüşülerek ruh halinin yeme davranışı ve dolayısıyla fiziksel aktivite üzerine olası etkileri daha ayrıntılı bir şekilde belirlenmelidir. Ayrıca, üniversite öğrencilerine yönelik fiziksel aktivite ve sağlıklı beslenme alışkanlığı kazandırılmasına yönelik eğitimler ve bilgilendirme toplantıları düzenlenerek öğrencilerin bu yöndeki farkındalıkları arttırılabilir.