turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çukurova Üniversitesi öğrencilerinde sigara içme durumu ve tütün kontrol yasası ile ilgili bilgi, tutum ve davranışları

Amaç: Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinde tütün kullanım yaygınlığı, halen yürürlülükte olan 'Tütün Kontrol Yasası' ile ilgili bilgi, tutum ve davranışlarını değerlendirmektir. Materyal ve Metot: Çalışmamızın evrenini, 2018- 2019 akademik yılında Çukurova Üniversitesi'nde öğrenim gören lisans öğrencileri oluşturmuştur. Çalışmamıza; fen bilimleri, sosyal bilimler ve sağlık bilimleri fakülteleri dahil edilmiştir. Bu üç fakülte rastgele örneklem yoluyla elde edilmiştir. Veriler anket yoluyla elde edilmiştir. Anketler; öğrencilere sınıflarında, önce açıklama yapıp daha sonra dağıtılarak uygulanmıştır. Veriler bilgisayar ortamına girilip değişkenler arasındaki ilişki incelenmiştir. Parametrik ve parametrik olmayan koşullara göre analizler yapılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0, 05 olarak kabul edildi. Bulgular: Çalışmamıza Çukurova Üniversitesi'nde öğrenim görmekte olan toplam 1412 üniversite öğrencisi dahil edildi. Çalışmamıza katılan öğrencilerin yaş ortalaması 21,78 2, 811 (min: 16, max: 57) olarak belirlenmiştir. Öğrencilerden 400'ü ise halen tütün veya tütün ürünü kullandığını ve 326'sı (%23,0) sigara içmekte olduğunu belirtti. Sigara içen öğrencilerinin anne ve babalarının yaşı sigara içmeyenlerden anlamlı olarak yüksekti. Sigara içenler içinde arkadaşları arasında ve yaşadığı ortamda sigara içenlerin bulunma yüzdesi sigara içmeyenlerden anlamlı olarak yüksekti. Katılımcıların %43,2'si Tütün Kontrol Yasası'nın uygulanmadığını belirtti. Sonuç: Öğrencilerin %88'i sigara kullanmaya üniversiteden önce başlamışlardır. Bu yüzden sigara kullanımı ile ilgili mücadeleye ergen-gençler sigara ile karşılaşmadan başlanmalıdır. Tütün Kontrol Yasası'nın kapsamı ve yaptırımları hakkındaki farkındalık oranı çok düşüktür. Ve Tütün Kontrol Yasası ile ilgili farkındalık ve sorumluluk eğitimleri düzenlenmelidir.
Üniversite öğrencilerinin rekreatif faaliyetlere katılımlarının ve motivasyonlarının akademik başarı düzeylerine etkisi

Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin rekreatif faaliyetlere katılımlarının ve motivasyonlarının akademik başarı düzeylerine olan etkisini araştırmaktır. Araştırmanın evreni belirlenirken rekreasyonun eğitim öğretim hayatındaki önemi göz önünde bulundurularak, geleceğin öğretmen adaylarının bulunduğu Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi tercih edildi. Örneklem de bu evren içinden rastgele seçilmiş 414 öğrenciden oluşturuldu. Ayrıca özel yetenek sınavı ile girilen bölümlerde okuyan öğrenciler, araştırmanın objektifliğine zarar verebilme ihtimalinden dolayı çalışmaya dahil edilmedi. Nicel araştırma yönteminin betimsel ve tarama modeline göre yapılan bu çalışmada veri toplama yöntemi olarak anket kullanıldı. Anketin birinci kısmında demografik bilgiler, ikinci kısmında Mutlu (2008) tarafından Türkçeye çevrilen 'Boş Zaman Motivasyon Ölçeği' ve üçüncü kısmında Akgül ve Gürbüz (2010) tarafından Türkçe uyarlanan 'Boş Zaman Tutum Ölçeği' kullanıldı. Toplanan veriler SPSS programı ile analiz edildi. Elde ettiğimiz bulgularda boş zamanlarını etkili kullandıklarını düşünenlerin daha yüksek not ortalamalarına sahip oldukları belirlendi (p<0.05). Ayrıca rekreatif faaliyetlere katılan bireylerin daha yüksek akademik not ortalamalarına ve daha yüksek ölçek puanlarına sahip olduğu belirlendi (p<0.05). Bununla birlikte faaliyetlere 1-2 saat arası ve 3-4 saat arası katılım gösterenlerin de daha yüksek not ortalamalarına sahip oldukları saptandı (p<0.05). Sonuç olarak, üniversite öğrencilerinin günlük 4 saate kadar rekreatif faaliyetlere katılımlarının akademik başarılarına olumlu etki edebileceği söylenebilir.
Afet eğitiminde öğrenci topluluklarının önemi ve küresel sosyal sorumluluk çerçevesinde değerlendirilmesi: Uludağ Üniversitesi örneği

Tüm dünya her geçen gün artan riskleriyle afet olgusuyla karşı karşıya kalmaktadır. Bu çalışmada afet kavramı sosyal sorumluluk çerçevesinde değerlendirilmekte olup özellikle üniversitelerde sorumluluk ve gönüllülükle oluşturulan öğrenci topluluklarının küresel sosyal sorumluluk düzeyleri incelenmekte ve afet eğitimine katkısı tartışılmaktadır. Veri toplama aracı olarak; öğrencilerin sosyo-demografik özelliklerini araştıran form, temel afet bilgisi soruları ve Başer ve Kılınç (2015) tarafından geliştirilen küresel sosyal sorumluluk ölçeği kullanılmıştır. Araştırma Uludağ Üniversitesi'ne bağlı öğrenci topluluklarında 342 öğrencinin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonunda elde edilen verilerin analizinde IBM SPSS Statistics 22 programı kullanılmıştır. Araştırmada kullanılan ölçeğin açıklanan 4'lü faktör yapısının bu araştırma kapsamında toplanan veri içinde doğruluğunun tespit edilmesi için LISREL 8.7 programında doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. Uyum kriterleri istenilen seviyede olduğundan maddeler arasında herhangi bir modifikasyon yapılmasına ihtiyaç duyulmamış ve orijinal kaynakta açıklanan faktör yapısının bu araştırma için de doğrulandığı belirlenmiştir. Küresel sosyal sorumluluk ölçeğinin ve temel afet bilgisi sorularının güvenirlik analizleri için Cronbach's Alpha değerleri incelenmiş; öğrencilerin demografik özellikleriyle olan farklılıklarının anlamlılık gösterip göstermediği ANOVA ve bağımsız örneklem t-testi ile belirlenmiştir. Küresel sosyal sorumluluk ölçeği ve alt boyutları ile temel afet bilgisi soruları arasındaki ilişkinin belirlenmesi için de pearson korelasyon analizi uygulanmıştır. Topluluk üyesi olan öğrencilerin küresel sosyal sorumluluk ölçeği genel ortalamasının (x =4,00) üniversite öğrencileriyle yapılan çalışmalar içinde küresel sosyal sorumluluk düzeylerinin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Kadınların erkeklere göre küresel sosyal sorumluluk düzeylerinin daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Sosyal sorumluluk projelerinde yer alan öğrencilerin küresel sosyal sorumluluk ve eyleme dönük sorumluluk düzeyleri de yüksek bulunmuştur.
Sakarya Üniversitesi öğrencilerinin kilofobi düzeyleri ve obez bireylere yönelik tutumlarının değerlendirilmesi

Sakarya Üniversitesi Öğrencilerinin Kilofobi Düzeyleri ve Obez Bireylere Yönelik Tutumlarının DeğerlendirilmesiGİRİŞ ve AMAÇ: Dünya çapında prevelansı ve insidansı gün geçtikçe artış gösteren obezite yol açtığı hastalıklar ve ölüm nedeniyle ciddi bir halk sağlığı sorunu olarak karşımıza çıkmaktadır. Obezitenin neden olduğu hastalıklar ve bunlara bağlı ölümlerin görülmesi, aynı zamanda kişilerin bedeninde meydana gelen değişiklikler gibi nedenlerle obez bireylere karşı olumsuz tutum ve kilofobik davranışlar sergilenebilmektedir. Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin kilofobi düzeyini ve obez bireylere yönelik olumsuz tutumları değerlendirmektir. GEREÇ ve YÖNTEM: Tanımlayıcı ve kesitsel özellikte planlanan çalışma, Mayıs 2015 -Aralık 2015 tarihleri arasında, Kurum izni ve etik kurul onayı alındıktan sonra, Sakarya Üniversitesi'nde okuyan 2100 öğrenciyle yapıldı. Sosyodemografik özellikleri içeren tanıtım formu, Kilofobi Ölçeği, Obez Bireylere Yönelik Tutum Ölçeği ve Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları Ölçeği II ile toplanan verilerin analizi bilgisayar ortamında yüzdelik, ortalama, standart sapma, Cronbach Alpha, Mann Whitney U, Kruskall Wallis-H ve Pearson's korelasyon testi kullanılarak yapıldı. BULGULAR: Üniversite öğrencilerinin KFÖ puan ortalaması 3 ,72 0,63, OBYTÖ puan ortalaması 59,95 0, 63 olup öğrencilerin orta düzeyde kilofobiye sahip olduğu belirlendi. Cinsiyet, eğitim türü, sınıf, anne ve baba eğitim durumunun öğrencilerin kilofobi düzeylerini etkilediği, obez bireylere yönelik tutumlarını ise anne eğitim durumu dışında diğer değişkenlerin etkilemediği saptandı. BKİ ile kilofobi arasında negatif yönde zayıf ilişki olduğu belirlenirken, BKİ'nin obez bireylere yönelik tutumları etkilemediği görüldü. KFÖ, OBYTÖ ve SYBDÖ arasında anlamlı düzeyde ilişki olduğu belirlendi. SONUÇ: Üniversite öğrencilerinin kilofobi seviyelerinin orta düzeyde olduğu, cinsiyetin, eğitim, sınıf ve anne baba eğitiminin kilofobi düzeylerini, sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının ise kilofobi düzeyi ve obez bireylere yönelik tutumları etkilediği belirlendi.
An investigation of Turkish university preparatory class students' listening comprehension problems and perceptual learning styles

Yabancı dilde dinleme birçok Türk üniversite öğrencisinin süregelen problemler yaşadığı bir beceri ve öğrencilerin algısal öğrenme stilleri de yabancı dil öğrenimlerinde önemli roller oynayan bir faktördür. Bu çalışma, öğrencilerin en az ve en çok sıklıkla bahsettikleri dinleme problemlerini, bu problemlerinin seviye ve cinsiyet açısından gösterdiği değişiklikleri, Türk üniversite öğrencileri arasındaki yaygın algısal öğrenme stillerini ve öğrencilerin algısal öğrenme stilleriyle dinleme problemleri arasındaki ilişkiyi bulmayı hedeflemiştir. Bu çalışma Gazi Üniversitesi Yabancı Diller Yüksek Okulu'nda, farklı seviyelerden 295 öğrencinin katılımıyla yürütülmüştür. Veriler her biri 30 maddeden oluşan iki anketten elde edilmiştir. Sayısal veri analizi, Türkiye'deki İngilizce öğrencilerinin en sık karşılaştığı dinleme problemlerinin dinleyicilerin kendileriyle ilgili olduğunu, en az karşılaştıkları problemlerin de dinleme etkinlikleriyle ilgili olduğunu göstermiştir. İleri seviyedeki öğrencilerin diğer iki seviyedeki öğrencilerden daha fazla dinleme problemi rapor ettiği görülmüştür. Üstelik, bayan öğrenciler ve erkek öğrenciler tarafından rapor edilen problemlerin farklı tiplerden olduğu ortay çıktı. Sonuçlar, algısal öğrenme şekilleri için öğrencilerin tercihlerinin öncelikle görsel, daha sonra işitsel, daha sonra da hareketsel öğrenme stilleri için olduğunu gösterdi. Öte yandan, ileri düzeydeki analizler öğrencilerin algısal öğrenme tercihlerinin cinsiyete ve dil seviyesine göre değiştiğini gösterdi. Son olarak, görsel öğrenme stilini diğer iki öğrenme stilinden daha çok tercih eden öğrencilerin dinleyici ve konuşmacıdan kaynaklı dinleme problemlerini daha fazla rapor ettiği bulundu.
Mobil öğrenme özelliğinin öğrenciler tarafından kullanılabilirliği

Günümüzde gelişen teknoloji ile öğrenme uygulamaları daha çok kişiye daha kısa sürede ulaşmaktadır. Teknolojinin bu gelişimi mobil teknolojiyi de yakından etkilemektedir. Mobil teknolojideki bu gelişimler öğrenmeyi daha etkili hale getirmek için kullanılmaya başlanmıştır. Mobil öğrenme cihazları kullanıcıya yer zaman sınırı olmaksızın öğrenme ortamları oluşturur. Aynı zamanda internet tabanlı uzaktan eğitim sistemlerinde, cep telefonlar gibi yaygın olan mobil aygıtlar için öğrenme ortamlarının ve etkinliklerin geliştirilmesi ve gelecekte yaygın olarak kullanılabilir olması öğretme ortamları içerisinde yer alan öğrencilerin görüşlerinin ve kullanımlarının belirlenmesinin önemli olacağı düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı, günümüz teknolojisi ile eğitim teknolojisindeki yeniliklerin artması sonucu ortaya çıkan mobil öğrenmenin öğrenciler tarafından kullanım durumlarının belirlenmesi ve görüşlerinin alınmasıdır. Araştırmada kullanılması amacıyla geliştirilen anket 2009- 2010 Eğitim Öğretim yılı içerisinde SAÜ Eğitim Fakültesi BÖTE bölümünde okuyan 3. ve 4. sınıf öğrencilerine uygulanarak, elde edilen bulgular SPSS 17 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Bu çalışmanın sonucunda öğrencilerin mobil öğrenmeye yönelik görüşleri cinsiyet ve sınıf değişkenlerine göre anlamlı farklılık göstermezken, mobil aygıtları öğrenme amaçlı kullanım durumu değişkenine göre anlamlı farklılıklar gösterdiği belirlenmiştir.
Yardım arama davranışları ile fatalistik düşünce ve beş faktör kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin araştırılması

Bu araştırmanın amacı fatalistlik düşünce ve beş faktör kişilik özellikleri ile yardım arama tutumları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma farklı yardım arama tutumları olan kişiler arası duyarlılık, zorlama, danışmaya olan inanç, ihtiyaç hissetme ve sosyal kabul üzerinde beş faktör kişilik özelliklerinden dışa dönüklük yumuşak başlılık, öz-denetim/sorumluluk, duygusal denge ve gelişime açıklık gibi kişilik özellikleri ile fatalistlik düşüncenin yordayıcı etkisini belirlemeye yöneliktir. Araştırma üniversite öğrencileri üzerinde gerçekleştirilmiş ve 413 öğrenci üzerinde işlemler yapılmıştır. Araştırma da Beş Faktör Kişilik Testi, Yardım Arama Tutumları Ölçeği, Kader Bilgisi Ölçeği ve Fatalistlik Düşünce Ölçeği kullanılmıştır. Bunların yarımda değişik demografik özellikler de bilgi formuyla birlikte elde edilmiştir. Araştırma sonuçları her bir yardım arama davranışı üzerinde çok yönlü hiyerarşik regrasyon analizi yapılarak gerçekleştirilmiştir. Kişilerarası açıklık türü yardım arama tutumlannm yordanmasında demografik özellikler, kader bilgisi ve fatalistik düşüncenin manidar olmadığı görülmüştür. Bunun yanında dışadönüklük, yumuşak başlılık ve gelişime açıklık yordayıcı özellikte bulunmuştur. Zorlanma türü yardım aramanın yordayıcılan olarak cinsiyet ve dışadönüklük ortaya çıkmıştır. Erkekler kızlara oranla yardım arama davranışlarına başvurmaları, problemlerin ileri düzeye çıkması ile olduğu saptanmıştır. Dışadönük kişiler zorlanma yaşamadan yardım arama davranışını gerçekleştirirken, içedönükler kendilerini belli düzeyde zorlayıncaya kadar profesyonel yardıma başvurmamaktadırlar. Danışmaya olan inancı yordayıcı olarak ele alman demografik değişkenler, kader bilgisi, fatalistik düşünce ve beş faktör kişilik özelliklerinin istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. İhtiyaç hissetme, kader bügisinin ve fatalistik düşünce yapısının yardım almayı ihtiyaç olarak görme açısından önemli olduğu belirlenmiştir. Sosyal kabul türü yardım arama eğiliminde olmanın erkeklerde, fatalistik düşünceleri az olanlarda ve duygusal denge olanlarda olduğu saptanmıştır. Kişilik özelliklerinin cinsiyetler açısından farklılıkları araştırma çerçevesinde incelemiş yumuşak başlılık ve öz-denetim kişilik özelliklerinde cinsiyet farklılığına rastlanmıştır. Araştırma sonuçlan profesyonel yardım aramanın farklı boyutlarım açıklama da ve özellikle kişilik özellikleriyle yardım arama davranışları arasında bir kesinlik veya netliğin olmadığını ortaya koymaktadır. vn
Sporun Üniversite öğrencilerinin sosyal kaygı ve öznel iyi oluş düzeylerine etkisi

Bu çalışmanın amacı; sporun üniversite öğrencilerinin sosyal kaygı ve öznel iyi oluş düzeylerine etkisinin incelenmesidir. Araştırmaya Konya Selçuk Üniversitesi Spor Bilimleri, Ziraat, Tıp, Fen Edebiyat, Diş Hekimliği Fakültesi ve Konservatuarda öğrenim gören 50'şer kız 50'şer erkek olmak üzere toplamda 600 üniversite öğrencisi katılmıştır. Araştırmaya katılanlara sosyal kaygı (Özbay-Palancı 2002) ve öznel iyi oluş (Dost 2005) ölçeği uygulanmıştır. Verilerin analizinde Spss 16.0 istatistik paket program kullanılmıştır. Bağımsız gruplarda T testi ve varyans analizi farklılıklar da çoklu karşılaştırma testlerinden Tukey testi kullanılmıştır. Sürekli veriler arası ilişki pearson korelasyon testi ile test edilerek, hata düzeyi 0.05 olarak alınmıştır. Araştırmada, spor yapan kadın ve erkek üniversite öğrencilerinin öznel iyi oluş puanları spor yapmayanlardan yüksektir (P<0,05). Spor yapan erkeklerin kritize edilme puanları yapmayanlardan düşüktür (P<0,05). Kadın üniversite öğrencilerinin sosyal kaçınma puanları erkeklerden yüksektir (P<0,05). Annesi ev hanımı ve kamuda çalışan spor yapanların öznel iyi oluş puanları spor yapmayanlardan yüksekken (P<0,05), kritize edilme puanları düşüktür(P<0,05). Spor Bilimleri, Diş Hekimliği, Tıp, Fen Edebiyat Fakültelerinde ve Konservatuarda okuyan spor yapan öğrencilerin öznel iyi oluş puanları spor yapmayanlardan yüksektir (P<0,05). Spor Bilimleri Fakültesinde okuyanların sosyal kaçınma, kritize edilme ve toplam sosyal kaygı puanları spor yapmayan katılımcılardan düşüktür (P<0,05). Babası serbest mesleğe tabii olan spor yapanların kritize edilme puanları yapmayanlardan yüksekken (P<0,05), babası kamuda çalışanların sosyal kaçınma ve öznel iyi oluş düzeyleri düşüktür (P<0,05). Annesi ilkokul mezunu olan spor yapanların sosyal kaçınma, kritize edilme, değersizlik duygusu, toplam sosyal kaygı puanı düşük, öznel iyi oluş puanları spor yapmayanlardan yüksektir (P<0,05). Babası ilkokul mezunu olan spor yapan üniversite öğrencilerinin kritize edilme, öznel iyi oluş ve toplam sosyal kaygı puanları düşük bulunmuştur (P<0,05). Sonuç olarak; sporun üniversite öğrencilerinin sosyal kaygı ve öznel iyi oluş düzeylerine olumlu etkisinin olduğu görülmüştür.
Üniversite öğrencilerinin vakıf ve devlet üniversitelerini tercih etme nedeni ve öğrencilerin üniversitelerden beklentileri

Bu araştırmanın amacı devlet ve vakıf üniversitelerinde okuyan öğrencilerin eğitim gördükleri üniversite ve bölümü tercih etme nedeni ve buna ilişkin aile, arkadaş vb. görüşleri ile tercih ettikleri üniversitelere duydukları memnuniyeti incelemektir. Bu kapsamda Ankara Üniversitesi, TOBB ETÜ, Ufuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi ile İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İşletme Bölümünde eğitim gören 3. ve 4. sınıf öğrencileriyle yüz yüze anket çalışması yapılmıştır. 300 öğrenciye uygulanan anket çalışması ile elde edilen veriler, ki-kare (X2) yöntemi ile SPSS programında analiz edilerek değerlendirilmiş ve yorumlanmıştır. Yapılan anket çalışması sonucunda; öğrencilerin cinsiyet, yaş, bölüm, ebeveynlerin ortalama gelir ve eğitimi, üniversite ve bölümü tercih nedeni, tercihte ailenin etkisi, seçme sınavında tercih sırası, aldıkları yabancı dil eğitimi, üniversite ile şehir ilişkisi, mezun olduktan sonraki gelecek planları açısından vakıf ve devlet üniversitesini tercih etme ve üniversitelerine duydukları memnuniyette anlamlı farklılıklar olduğu görülmüştür.
Engelli üniversite öğrencilerinin yaşam kalitesinin incelenmesi

Bu çalışma, ülkemizdeki üniversitelerde öğrenim gören engelli üniversite öğrencilerinin yaşam kalitesinin incelenmesi amacı ile planlandı. Çalışmaya 104 engelli üniversite öğrencisi katıldı, analize uygun 96 öğrenci çalışmaya dahil edildi. Öğrenciler ile ilgili kişisel bilgiler sosyodemografik bilgi edinme soruları ile değerlendirildi. Yaşam kalitesi, Üniversite Yaşam Kalitesi Ölçeği ile, genel yaşam kalitesi Genel Yaşam Kalitesi Ölçeği ile ve Yaşam Doyumu Ölçeği ile ölçüldü. Çalışmadan elde ettiğimiz sonuçlar ergoterapi yaklaşımmodellerinden Kişi-Çevre-Aktivite Modeli çerçevesinde incelendi. Çalışmamıza katılan engelli üniversite öğrencilerinin genel memnuniyet puanlarına baktığımızda memnuniyet ortalaması 2 .659 0.803, minimum memnuniyet 0.56 ve maksimum memnuniyet ise 4.99 olduğu saptandı. Elde ettiğimiz verilere göreÜYKÖ'nin üç ana alt parametresi için hesapladığımız Cronbach' s Alfa değerleri en az 0.761 en fazla 0.956 arasındaydı. Sonuç olarak, engelli üniversite öğrencilerinin üniversite yaşam kalitelerinin ve genel yaşam kalitelerinin orta seviyede olduğu sonucuna varıldı. Engelli üniversite öğrencilerinin aktivite performansını oluşturankişi, çevre, aktivite bileşenlerini ayrıntılı şekilde tanımlayacak değerlendirmelere ihtiyaç vardır.
Televizyon haberlerinde nesnellik ve magazinleşme dikotomisi: Magazinleşme kıskacındaki haber paradoksallığına üniversite öğrencilerinin bakış açısı

Televizyon yayın hayatına başladıktan günümüze kadar olan süreçte insan hayatının ayrılmaz bir parçası olmakta, görsel ve işitsel özellikleri nedeniyle insanların olup biteni anlaması, çevresinden haberdar olması açısından bir kurum haline dönüşmektedir. Teknolojinin hızla gelişmesi ile birlikte ekonomik, sosyal ve politik gelişmeler de de televizyon önemli bir rol üstlenmektedir. İnsan, var olduğu ilk andan itibaren haberle ilgilenmiş ve dünyada neler olduğunu hep merak etmiştir. Televizyonculuğun en önemli programları arasında habercilik vardır. Aynı zamanda yayınlandığı kurumun prestiji olarak da kabul edilen haber bültenleri izlenme oranlarının en yoğun olduğu saatlerde yayınlanır ve toplum üzerinde yoğun etkisi vardır. İnsanın gördüğüne inanması ve televizyonun bunu sağlaması nedeniyle gündem oluşturma ve yaratmada en önemli iletişim biçimlerinden biri televizyon haberciliğidir. Günümüzde toplumsal yaşamın bir yansıması olan televizyon, rahatlama, sorunlardan kaçış ve eğlenme ihtiyacı olan bireyin bu duygusunu televizyon haberciliği ile gidermektedir. Bu noktada karşımıza en önemli bozulma olarak magazinleşme olgusu çıkmaktadır. En ciddi haberde bile karşımıza çıkan bu olgu sebebiyle televizyon haberleri ciddiyetten uzaklaşmakta magazinleşmiş öğelere büründürülen içeriksiz bültenler ortaya çıkmaktadır. Hazırlanan çalışmanın konusu haber içeriğinin ya da sunumunun magazinleşmesi sorunsalıdır. Haber, toplumun siyasal, ekonomik, kültürel değerlerinden bağımsız olarak yapılamaz. Bu yüzden oluşturulacak içerik bu değerlere bağlı olarak oluşturulmaktadır. Bu noktada haberde nesnellik olgusu gerçeği olduğu gibi yansıtma durumunda eksik kalmaktadır. Haberi oluşturacak muhabir, haberi hem toplumun değerlerinin hem çalıştığı kurumun politikasının hem de kendi düşüncelerinin süzgecinden geçirerek yazmaktadır. Haberciliğin ana ilkelerinden olan nesnellik olgusu burada işlevini yitirmekte ve bir ikileme yol açılmaktadır. Bu ikilem, haberin haber sayılabilmesi için nesnel olması gerektiği ve yine haberin izlenebilmesi için içeriğin magazinleşmiş olarak sunulması gerektiği fikridir. Çalışmada haberde nesnelliğin dikotomisi ve içinde bulunduğu paradoks durum kavramsal olarak incelenmiş ve Fırat Üniversitesi öğrencileri örnekleminde anket çalışması yapılmıştır. Bu araştırma ile yapılan anket çalışmasında, magazinleşmiş televizyon haberleri hakkında bireylerin düşüncelerini öğrenmek ve konu üzerinde dikkat çekmek amaçlanmıştır.
Üniversite öğrencilerinin beslenme alışkanlıkları ve karbonhidrat alımlarının değerlendirilmesi

Araştırma Düzce Üniversitesi'nde öğrenim görmekte olan ve özel yurtta kalan farklı ağırlık değerlerine sahip, yaşları 18-27 arasında değişen kız öğrencilerinin besin tüketim durumu, karbonhidrat kaynaklarının tüketim sıklığı, üniversite öncesi ve sonrası beslenmelerindeki değişimin incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bireylerin genel özellikleri, bir günlük besin tüketim kaydı, yeme alışkanlıkları, besin tüketim sıklıkları sorgulanmak üzere hazırlanan soru kağıtları gönüllü katılmak isteyen 217 kız öğrencilere uygulanmıştır. Çalışma sonucunda öğrencilerin %45,6'sının beslenmesine bazen dikkat ettiği, %54,4'ünün hızlı yemek yediği, %64,5'inin sabah öğününü atladığı ve genelde sabah öğünlerini okul kantininden simit, poğaça türü besinlerle geçiştirdikleri görülmüştür. Katılımcıların karbonhidratlı besin tüketim sıklıklarının üniversite öncesi ve sonrası tüketimleri incelendiğinde, öğrencilerin üniversite öncesi haftada 1-2 kez simit (%52,3), tost (%44,1), sandviç (%41), poğaça (%39,3) tüketirken, üniversiteye başladıktan sonra bu tüketim oran ve sıklıkları gün aşırı simit (%63,5), tost (%58,4), sandviç (%60,2), poğaça (%65,7) olarak saptanmış ve tüketim oranları ile beraber sıklıkları da artmıştır. Öğrencilerin günlük tükettikleri besinlerin değerleri incelendiğinde aldıkları enerji, protein, karbonhidrat, yağ, E vitamini, kalsiyum günlük almaları gereken değerlerin üstünde çıkarken, aldıkları A, B1, B2, B6, C vitaminleri, demir, çinko ve folik asit ise günlük almaları gereken değerin çok az altında olduğu gözlenmiştir.