turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Osmanlı Dönemi tezhip sanatında Barok-Rokoko üslubu: 18. -19. yüzyıl

Osmanlı imparatorluğunda XVI. yüzyıl sonlarında başlayan askeri ve siyasi gerilemelerin getirdiği durgunluk sonucu Osmanlı İmparatorluğunun yöneticileri geri kaldıkları teknolojiyi yakalayabilmek için Avrupa'ya yönelmeyi uygun görmüşlerdir. Osmanlı Devleti'nin Batıya yöneldiği dönemde, Avrupa'da Barok ve Rokoko üslupları etkindir. XVIII. Yüzyılın başlarında elçilik düzeylerinde başlayan Osmanlı -Avrupa ilişkileri, sanat üzerinde etkileri motiften, mimarlığa kadar geniş bir alanda olan değişimlerinde başlangıcı olmuştur. Avrupa'da yaygınlaşan sanat üsluplarının etkilerinin yansıdığı alanlardan birisi de, tezyini sanatlarımızdan olan tezhip sanatıdır. Zenginliğini, kazandığı üsluplardan alan tezhip sanatımızın, XIX. yüzyılda üretilen örnekleri ise ünik özellikler göstermektedir. Çünkü XIX. yüzyılda Avrupa'da kitap sanatları önemini yitirmiş, dolayısıyla da bu döneme ait tezhip örnekleri görülmemiştir. XIX. yüzyılda Osmanlı müzehhipleri batı motiflerinden seçerek aldıkları bazı motifleri, kendi motifleriyle birlikte tasarımlarında kullanmışlardır. Ayrıca XV. yüzyıldan itibaren unutulan üslupların yeniden canlanan izleri yanında bu yüzyılda geliştirilen yeni özellikler, Osmanlı'nın XIX yüzyıl tezhiplerinde etkin olmuştur. Altın kullanımı artmış, renkler canlanmış ve perspektif arayışları ile hacim gibi resimsel özellikler girmiştir. Avrupa'ya ilgisini arttıran Osmanlı İmparatorluğunda özellikle XIX. yüzyılın ikinci yansından sonra Avrupa'da beliren üslupların hemen Osmanlı'da da ortaya çıktığı görülmüştür. Art Nouveau üslubunun tezhip sanatı üzerindeki etkisi bunu göstermektedir. Dönemin modası olan buVI üslupların özelliklerini, müzehhiplerin tezhip sanatına uyarlaması, üstelik de bunu yaparken, önceden yapılmış örneklerinin olmaması, tamamen sanatçının yaratıcılığının ürünü olması, önemle vurgulanması gereken özelliklerdendir. Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi ile Türk İslam Eserleri Müzesi'nin kütüphanesinde bulunan, eserler üzerinde sürdürülen çalışmalarımızda, bu belirlediğimiz dönem ve üslubu içeren eserler incelenmiştir. Konumuza açıklık getirecek, farklı özellikleri olan 25 eser seçilmiş, bunların detaylı incelenmelerinde sayfa düzenlemeleri, motif analizleri ile tasarım özellikleri üzerinde durularak, çalışmamızda yüzyıllar arasında köprüler kurulmuştur. Tezin içeriği, söz konusu eserlerin oluşumuna etki eden sosyo-kültürel gelişimlerin, toplumlar arası ilişkilerin gerçeklerine, genel olarak değinmek ve tüm bu etkilerin hazırladığı zeminde gelişen XIX. yüzyıl Osmanlı dönemi Türk tezhip sanatının detaylarıyla incelenmesi şeklindedir.
İran coğrafyası ve Osmanlı coğrafyasında nestalik hat yazısının karşılaştırılması

Bu araştırmanın amacı Türk-İslam sanatları içerisinde Hüsn-i Hat sanatının bir türü olan Nesta'lik yazısının İran ve Osmanlı coğrafyalarındaki gelişim ve değişimini karşılaştırarak iki üslup arasındaki farklılık ve benzerlikleri ortaya koymaktır. İran ve Osmanlı coğrafyalarındaki Nesta'lik hat yazılarındaki harf açıları, ters yuvarlak harfleri, harf bağlantıları, keşideler ve satır düzeni ve nokta işaretleri karşılaştırılmıştır. Araştırmada tarama yöntemi kullanılmıştır. Çalışmada Nesta'lik hat sanatının kavramsal bilgileri verildikten sonra nesta'lik yazısının tarihi, özellikleri ve kullanıldığı alanlar ile İran ve Osmanlı coğrafyalarındaki Nesta'lik üslubunun önemli hattatları hakkında bilgiler verilmiştir. Bulgular kısmında ise İran ve Osmanlı coğrafyalarındaki Nesta'lik hat üslupları karşılaştırılmıştır. Çalışmada İranlı ve Türk hattatların Nesta'lik kural ve ilkelerine göre eser ürettikleri ancak üsluptan kaynaklanan bazı farklılıklar tespit edilmiş ve bir takım sonuçlara ulaşılmıştır. Osmanlı Dönemi hattatların yazı açılarını değiştirmelerine karşın İranlı hattatların Nesta'lik yazısında 65 ile 70 derecelik yazı açılarını korudukları sonucuna ulaşılmıştır. Osmanlı hattatlarının kelimelerindeki bağlantılar yuvarlak ve kıvrımsız iken İranlı hattatların bağlantıları yumuşak ve kıvrımlı bir daireyi andırmaktadır. Osmanlılarda keşideler düze yakın iken İranlılarda inişin çıkıştan daha yüksek ve hafif bir eğime sahip olup Osmanlı hattatlarının Nesta'lik dizeleri daha kolay okunduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca İranlı hattatlar noktaları harflerin üzerinde ya da altında istedikleri gibi yazarken Osmanlı hattatları noktalarını çoğunlukla alışık olunan biçimde kurallı kullandıkları sonucuna ulaşmışlardır.
Accessing the sultan through ceremony and photography: Dissemination of a new imperial image during Sultan Mehmed V Reşad's reign (1909-1918)

Bu çalışmanın amacı Sultan V. Mehmed Reşad dönemindeki imparatorluk seremonilerinin fotoğraflarını incelemek, ve bu fotoğrafların sultanın daha erişilebilir ve halka açık bir imaj yaratmasındaki rolünü açıklamaktır. Sultan V Mehmed Reşad tahta 1909 yılında, Osmanlı İmparatorluğu'nun iç ve dış çatışmalarla dolu özellikle karmaşık bir döneminde tahta geçti. Bu yıllarda Sultan V Mehmed Reşad'ın seremonileri izleyenleri arasında beraberlik duyguları ile birlikte sultan ve Osmanlı hanedanına saygı yarattı. Seremoniler güç sahiplerinin kendilerini istedikleri biçimde tasvir etmeleri için bir araçtır. Devletler seremonileri meşruiyetlerini pekiştirmek için kullanmışlardır. Hem Sultan V. Mehmed Reşad hem de İttihat ve Terakki Cemiyeti politik güçlerini meşrulaştırmak istemişlerdir ve seremoniler de bunun için fırsat yaratmıştır. Sultan Mehmed V. Reşad selefine göre daha açık, görünür, ve erişilebilir bir görüntü yaratmak istemiştir. Reşad, Sultan II. Abdülhamid'in gazetelerde padişahın fotoğrafının basılması yasağını kaldırdığı gibi saray dışına ve İstanbul dışına birçok tören ve gezi yapmıştır. Bunların sayesinde resimli gazetecilik, padişahın dini törenler ve diplomatik ziyaretçilerini ağırlamak gibi vesilelerle yaptığı seremonileri fotoğraflayarak yeni imajının yayılmasında çok önemli olmuştur. Bu çalışma Sultan V. Mehmed Reşad döneminin üç yayınında basılmış seremoni fotoğraflarını derlemiştir. Bu fotoğraflar halkın padişaha bağını güçlendirmek amacıyla Sultan V. Mehmed Reşad'ın yeni ve erişilebilir imajını Osmanlı'da yaymıştır.
Erzurum Müzesi'nde bulunan bir grup lüle

Erzurum Müzesi'nde Bulunan Bir Grup Lüle adlı tez çalışmamızda Erzurum Kale Kazısı, Bayburt Kale Kazısı, Sos Höyük Kazısı ve Tasmasor Kurtarma Kazısı ile hediye, satın alma, Halkevi'nden devir, istirdat vb. yollardan müzeye gelen 100 adet lüle incelenmiştir. Lüle, pişmiş toprak malzemeden yapılmış, bir kenarında deliği bulunan, içerisine tütün ya da tömbeki koyularak içilen kaba verilen isimdir. Tütünün 17. yüzyılın başlarında Osmanlı topraklarına girmesi ve toplumun her kesiminde hızlı bir yayılım göstermesiyle birlikte lüle zanaatı ortaya çıkmış ve bir esnaf loncasına bağlanarak Osmanlı Sanatı içinde kendine yer edinmiştir. Tütünün 20. yüzyıl başlarında içim şeklinin değişmesiyle birlikte lülecilik son bulmuş ve tarihteki yerini almıştır. Tez çalışması kapsamında incelenen eserler, çanakları dikkate alınarak; basık yuvarlak, yuvarlak, lale, torba, krater, silindir, karinalı, konik, kaideli basık yuvarlak çanaklı ve disk kaideli lüleler olmak üzere 10 tipe ayrılmış, süsleme özellikleri, boyutları, renkleri ve bütün ayrıntılarıyla tanıtılmıştır. Bu eserlerin başka kazılardan çıkarılan lülelerle benzer ve farklı özellikleri ile renkleri, boyutları ve duman yolu ağız çapları dikkate alınarak tarihlendirilmesi ve bir bütün içindeki yeri belirlenmeye çalışılmıştır.
Peter Paul Rubens'in sanatında melek figürü

Avrupa'da en tanınmış Flaman sanatçı olan Peter Paul Rubens (1577-1640), Barok resim sanatının önde gelen usta isimlerindendir. Reform karşıtı sunak resimleri, portreler, manzara resimleri, mitolojik ve canlandırma içeren tablolarıyla tanınan ressam, Rönesans hümanizmiyle eğitim görmüş bir bilim adamı ve sanat koleksiyoncusudur. Rubens yalnızca memleketi Flandre'ın değil, 18. yüzyılın İngiliz, 18. ve 19. yüzyılların Fransız resmini de etkileyen evrensel bir sanatçıdır. Rubens'in üslubu ve onu diğer Barok ressamlardan ayıran özellikleri taşkın canlılığı, yaşama sevinci ve yaratma dehası ile açılanabilir. Resimlerinde yer alan sedef tenli, taşkın vücutlu, keyifli melekler, onun eşsiz sanatını yansıtan en önemli figürlerdir. Bu çalışmanın amacı, ressamın dini, mitolojik ve alegorik tablolarında yer alan melek figürlerinin analizlerini yaparak, bu figürleri ikonografik anlatımlarıyla tanıtmaktır. Konu ele alınırken öncelikle Peter Paul Rubens'in hayatı, kişiliği, sanatı, etkilendiği ressamlar ve bulunduğu dönem içerisindeki sanatsal üslubu değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmenin devamında Barok sanat üzerinde durularak ressamın ürün verdiği sanat çağı, Rubens'in sanatını analiz edebilmek amacıyla detaylandırılmıştır. Çalışmanın devamında Hıristiyan sanatındaki melek anlayışı üzerinde ayrıntılı olarak durulmuştur. Bu bağlamda, tez çalışmamın katalog kısmında Rubens'in dini, mitolojik ve alegorik konulardan oluşan 25 tablosu tanıtılmış, melek figürleri ikonografi ve üslup açısından detaylandırılmıştır. Çalışmanın ana kurgusu olan melek figürü üzerinde durularak, sadece sanatçının melek figürleri bağlamında değil, melek figürlerinin Avrupa sanatında geçirmiş olduğu değişimleri ele almak amacıyla, kendinden önceki ve çağdaş olduğu sanatçıların eserleriyle örneklendirilerek incelenmiştir.
Kars Müzesinde yer alan taş eserler

Taş eserler ait oldukları dönemin sanatsal, sosyal, kültürel anlayışının izlerini taşımaktadır. Bu sebeple Kars Müzesinde bulunan 54 adet taş eserin inceleme çalışmalarıtarafımızca gerçekleştirilmiş olup taş eserler Türk İslam Dönemi ve Hıristiyanlık Dönemi olarak iki dönemde incelenmiştir. Gregoryen Cemaati Hayk, Türk, Pers, Grek, Gürcü gibi farklı etnik unsurların bir araya gelerek meydana getirdiği ve içerisinde ortak ananeler barındıran Kuzeydoğu Anadolu ve Kafkasya coğrafyasında ortaya çıkan Hıristiyan cemaatidir. Bucoğrafyalardaki birçok Hıristiyanlık dönemi maddi kültür verileri bu cemaate ait izler taşımaktadır. Özellikle Bagratlı Krallığı zamanında bu cemaatin en yüksek kültürel zenginliğe ulaştığını söyleyebiliriz. Haçkarlar da bu dönemin ve daha sonraki dönemlerintek başına sanat eseri olma özelliği gösteren kültürel zenginliğidir. Hıristiyanlık dönemi taş eserleri içerisinde ayrıca kabartma tekniğinde, kiliselerin cephelerini hareketlendirenfigürlü taşlar ile de karşılaşmaktayız. Türk-İslam Dönemi taş eserler koleksiyonunu oluşturan koç, koyun ve at heykelibiçimli mezar taşları çoğunlukla Kars, Erzurum, Erzincan, Tunceli illerinde mezarlıkalanlarda karşımıza çıkmaktadır. Mezar taşları üzerinde yer alan Figürler bizlere bu mezar taşlarının kime ait olduğu yönünde bilgiler sunmaktadır. En erken örneklerine Orta Asya bozkırlarında rastladığımız bu taşlar Orta Asya menşeili bozkır yaşam tarzının Türk sanatına yansımalarıdır.
Türkiye'de güncel sanatta parrhesiatik bir duruş:'ilk raunt' sergisi

Türkiye'de Güncel Sanatta Parrhesiatik Duruşlar, ilk kez Yunan Tragedya yazarlarının metinlerinde karşılaşılan, İngilizce'ye 'free-speech' Türkçe'ye ise 'doğruyu söylemek' olarak çevrilen 'parrhesia' kavramını İlk Raunt Sergisi'ni odağına alarak Türkiye'de güncel sanat pratikleri bağlamında okuma amacı taşır. Fransız filozof Michel Foucault'nun 1983'te Berkeley'de University of California'da verdiği 'Söylem ve Hakikat' başlıklı seminerin bir parçası olarak verdiği derslerde yeniden gündeme getirdiği parrhesia kavramı ilk bölümde tanımı, tarihsel gelişimi ve Antik Yunan Edebiyatı'ndaki temsilleri kapsamında ele alınmış olup ikinci bölümde ise 2018 yılında Galata Rum İlkokulu'nda açılan 'İlk Raunt' sergisinden seçilmiş işler bağlamında gündeme getirilmiştir. Sergiden seçilen işlerin, otoritelerin kimlik politikalarına bir eleştiri niteliğinde olması ve göç, militarizm, toplumsal cinsiyet, milliyetçilik gibi konular hakkında okuma yapma imkanı sunması ile bir parrhesia pratiği olarak okunup okunamayacağı üzerine tartışılmıştır.
Ressam Cemal Bingöl ve eserleri (1912-1993)

19. ve 20. yüzyıllarda yaşanan toplumsal olaylara paralel olarak resim sanatında Rönesans'tan beri geçerli olan gelenekçi olanakların tükendiği düşünülmeye başlanmıştır. 1870'lardan sonra Empresyonizm ile Natüralist sanatın kalıpları kırılmış, resim yüzeyindeki boyama anlayışı ile soyut sanata giden yol hazırlanmıştır. 1908'de ortaya çıkan Kübizm ise geleneksel perspektif kurallarına başvurmadan, nesnenin kavramsal yorumunu yansıtarak, resim yüzeyinde parçalamaya giderek görsel bir devrime imza atmıştır. İlk soyut resim çalışmaları olarak Kandinsky'nin 1910'larda yapmış olduğu eserler kabul edilmektedir. Yeni bir sanat ilkesinden hareket eden soyut sanat, doğanın bir deformasyonu olarak başlamış ve sonunda sadece çizgi, biçim ve renklerden oluşan bir ifadeye kavuşmuştur.1940'lı yıllara gelindiğinde Türkiye'den yurt dışına eğitim amacıyla giden ressamların geri döndüğünde ortaya koydukları eserler vasıtasıyla soyut sanat tartışılmaya başlanmıştır. Gerçek anlamda soyut çalışmalar ise ancak 1950'lerden sonra yapılmaya başlanmıştır. 1948 yılında Paris'e giden ve iki yıl boyunca soyut sanatın en önemli kuramcılarından biri olarak kabul edilen Andre Lhote'dan eğitim alan Cemal Bingöl, yurda döndüğünde soyut sanat bağlamında çalışmalar yapmaya yönelmiştir. Türkiye'de ilk soyut resim çalışmaları yapan sanatçılardan olan Bingöl, kendi sanat süreci içerisinde non-figüratif eğilimler ortaya koymuştur. Aynı zamanda Resim Öğretmeni olan Bingöl, bu yönde yaptığı çalışmalar ile de dikkat çekmiştir.
İngiliz gezgin Mary Adelaide Walker'ın eserlerinde Osmanlı dünyası

Seyahatnameler bir toplumun tarihinin, kültürü ile sanatının aydınlatılmasında arşiv belgeleri kadar önemli rol oynar. Bu anlamda sadece tarih, edebiyat, coğrafya gibi disiplinlerde değil aynı zamanda sanat ve kültür tarihi gibi sosyal disiplinlerde de başvurulan kaynaklar arasındadır. Osmanlı'nın sosyal ve kültürel yaşamına ışık tutan Mary Adelaide Walker'ın yazmış ve resimlemiş olduğu seyahatnameler, Batı dünyasının Doğu'ya karşı önyargılı yaklaşımını farklı bir bakış açısıyla, bir kadın seyyahın gözünden değerlendirmiştir. Bu tezde Osmanlı topraklarında yaşamış olan gezgin-ressam Mary Adelaide Walker'ın izlenimleri, yazılı ve görsel anlatımlarında kullandığı dil ve aktardığı bilgiler üzerinde durulmuştur. Bu bağlamda Walker'ın Türk toplumunun yaşam biçimine ilişkin aktardığı önemli ve ayrıntılı bilgiler, gezdiği şehirlerdeki yaşama ve kültür varlıklarına dair izlenimleri, tarihi ve kültürel birer belge niteliğine sahip kaynaklar olarak tespit edilmiştir.
Tezkire-i Şuara minyatürlerinde yazı gereçleri: Millet Kütüphanesi AE 772 numaralı yazma üzerine bir inceleme

Bu tezde, Millet Kütüphanesi Ali Emiri Tarih 772 numarada kayıtlı Aşık Çelebi'nin, 16. yy sonuna tarihlenen Meşa'irü'ş-Şu'ara nüshasında yer alan toplam 88 minyatürden içinde kamış kalem, kalemtıraş, kağıt, hokka, divit, kalemlik, kağıt makası gibi yazı gereçleri ile yazı masası, kitaplık gibi eşyalardan, defter ve kitaptan en az birinin tasvirini içeren 42 minyatür seçilerek incelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde konumuzla ilgili kaynaklar ve yapılan araştırmalar hakkında bilgi verilerek Osmanlı minyatür sanatı, hat sanatı ve hat sanatında malzeme üzerinde durulmuş, söz konusu yazmanın kitap sanatlarındaki yeri belirlenmeye çalışılmıştır. Katalog bölümünde, incelenen minyatürlerin tanımı, konumuzla ilgili malzemelerin çizimi ve açıklaması yapılmıştır. Son bölümde ise ele aldığımız malzemenin tanımlanması, işlevi, sınıflandırılması ve karşılaştırılması yapılarak bu bağlamda bir değerlendirmeye gidilmiştir.
Orhan Gazi Dönemi'ndeki İznik kenti ve mimarisi

'Orhan Gazi Döneminde iznik Kenti ve Mimarisi' başlıklı çalışmamızda, İznik Kentinin Orhan Gazi dönemindeki (1326-1362) fiziksel yapısı ve mimari özellikleri ele alınmıştır. Orhan Gazi döneminde iskan edilmiş olan kentsel ve kırsal nitelikli 56 yerleşimden kentsel nitelikli iznik Kenti ve kentte bulunan 12 yapı tezimizin sınırlarını oluşturmaktadır. iznik yaklaşık 1302 yılında Osman Gazi ile başlayan ve 1331 yılında Orhan Gazi döneminde kentin teslim edilmesi ile son bulan bir kuşatmanın sonrasında alınmıştır. iznik Osmanlı öncesinde önemli bir Bizans kentidir. Kent, Orhan Gazi tarafından alındığında fiziksel yapısına dair bilinenler, kenti dört yandan saran surlar, iki sur arasında yer alan hendek, kapılarda yer alan tahta köprüler, Ayasofya Kilisesi, Koimesis Kilisesi ve konutlardır. Kentin Orhan Gazi tarafından alınmasından itibaren mevcut dokunun ihtiyaç duyulan mimari düzenlemeler ile yeniden şekillendirildiği görülmektedir. Bu düzenleme Ayasofya Kilisesi'nin camiye, bir manastırın da medreseye dönüştürülmesi ile başlamış, ihtiyaç duyulan yapıların inşası ile devam etmiştir. Bu dönemde iznik'te on iki yapı inşa edildiği bilinmektedir, iznik'te inşa edilen bu yapılardan yerleri bilinen yedi yapının dördü sur içinde, üç yapıda sur dışında bulunmaktadır. Orhan Gazi döneminde sur içinde, Yenişehir Kapı ile İstanbul Kapı arasında uzanan cadde ile ikiye ayrılan kentin doğu bölümünde yerleşildiği görülür. Kentin batı bölümünde yerleşimi ortaya koyacak herhangi bir mimari oluşum görülmez. Sur dışındaki mimari örnekler ise, Yenişehir Kapı civarında bulunmaktadır. Sur dışındaki bir başka oluşum ise Lefke Kapı yakınlarında oluşturulan mezarlık alanıdır. Orhan Gazi döneminde İznik'te inşa edilen yapılar günümüze ulaşan ve ulaşamayan yapılar olarak ele alınarak değerlendirilmiştir. Bu yapılardan günümüze kadar ulaşabilen yapılar Ayasofya Camii, Hacı Özbek Camii, Orhan Gazi İmareti, Süleyman Paşa medresesi, Orhan Gazi Hamamı, Kırgızlar Türbesi'dir. Günümüze ulaşamayan yapılar ise Hacı Hamza Camii, Süleyman Paşa Mescidi, Orhan Gazi Medresesi, Hacı Hamza Türbesi, Orhan Gazi Mektebi, Süleyman Paşa Mektebi'dir. İznik'te Orhan Gazi döneminde inşa edilen yapı tipleri bu dönemde örnekleri bulunan tüm yapı tiplerini içermez. Orhan Gazi dönemi mimari örneklerinden, külliye, saray, han, hisar ve köprü örnekleri İznik'te yoktur. İznik Kenti'nin Orhan Gazi dönemindeki fiziksel yapısı ve kentte bulunan yapıların mimari özellikleri, Orhan Gazi dönemindeki oluşum ve değişim olgusunda görülen tercihler ile bu tercihlerin belirlediği beğeni ve uygulamaları yansıtır özellikler taşır.
Beşkaza Yöresi Yörük-Türkmen mezar taşları ve damgaları

Ölüm, kültürleri çok yönlü kuşatan bir olgudur. Bu olgu karşısında çaresizliğinin farkına varan toplumlar, ona karşı dini inançları ve kültürleriyle tutumlar geliştirmiştir. Zamanla bu tutumlar uygulama halini almış ve toplumların vazgeçemediği adetleri halini almıştır. Dünya üzerindeki toplumlar ele alındığında farklı coğrafyalara dağılmış olmalarına rağmen Türklerin, yüzlerce yıl boyunca sürdürdükleri konar-göçer hayatın etkisiyle kültürlerindeki dirençle ölüm olgusuna yönelik mezar taşı, damgalar ve mezar biçimi olmak üzere çeşitli geleneklerini uyguladıkları görülür. Türk toplulukları arasında bu gelenekleri günümüzde en sıkı uygulayanlara baktığımızda Yörük-Türkmenlerin olduğu görülür. Eski Türk sosyal yaşantısına sahip olan Yörük-Türkmenler, mevcut kültür birikimleriyle adeta İslamiyet öncesi dönemden günümüze ulaşmışlardır. Bu tez çalışması ile tarihi kayıtlarla XIII. yüzyıldan günümüze dek Yörük-Türkmen topluluklara ev sahipliği yaptığı sabit olan Beşkaza Yöresi'ndeki mezar taşı, damga ve mezar biçimlerinin kökenleri kaynaklar ışığında incelenmiştir. Tezin ilk bölümünde Beşkaza Yöresi'nin mezar kültürüne etki eden unsurlar ve bu unsurların Türk Kültürü'ndeki tarihi kökenleri incelenmiştir. İkinci bölümdeyse mezarların ilk örnekleri, oluşum sebepleri ve İslamiyet öncesi dönemdeki örnekleriyle yöredeki yansımaları ele alınmıştır. Üçüncü kısımda, Türklerdeki taş inancının meydana gelişi, mezar taşını oluşturan faktörler ve İslamiyet öncesi döneme ait mezar taşları ile Beşkaza'daki örnekleri açıklanmıştır. Dördüncü ve son kısımdaysa Türklerde damga geleneği, damgaların kullanım amaçları ve yöredeki mezar taşlarında bulunan damga örnekleri incelenmiştir. Beşkaza Yöresi'ne yönelik yapılan bu çalışmayla Türk Kültürü'nün önemli unsurları olan mezar taşlarının, damga geleneklerinin ve mezar yapılarının tarihi seyri ortaya konulması hedeflenmiştir.
Ahlat Meydan Mezarlığı kadılar bölümü mezar taşı envanteri

Sanat ve Kültür Tarihimiz açısından büyük önem taşıyan mezar taşları, ait oldukları toplumun inanç sistemi başta olmak üzere o dönemin; sosyal, kültürel ve ekonomik özellikleri hakkında da önemli ipuçları sağlayan birer tarihi belge niteliğindedir. Bu tarihi belgelerin Anadolu'daki en eski örneklerini üzerinde taşıyan Ahlat Meydan Mezarlığı'ndaki Kadılar Bölümü'nde gerçekleştirdiğimiz çalışmamız bölgenin kültür tarihi hakkında önemli veriler elde etmemizi sağlamıştır.'Ahlat Meydan Mezarlığı Kadılar Bölümü Mezar Taşı Envanteri' başlığı altında elde edilen bu veriler yüksek lisans tez kurallarına göre bilimsel anlamda bir değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Öncelikle ilçenin coğrafi konumu ve tarihçesiyle çalışma alanın tanıtımı sağlanmış ardından ilçedeki mezarlıklar hakkında detaylı bilgiler sunulmaya çalışılmıştır. Katalog bölümünde Ahlat Meydan Mezarlığı Kadılar Bölümü'nde yer alan 45 adet mezar taşının gözlem fişlerine göre tanıtımları verilmeye çalışılmıştır. Değerlendirme ve sonuç bölümünde ise sandukalı, şahideli sandukalı olmak üzere iki farklı tipolojiye ayırdığımız mezarların, tipolojileri, yapım teknikleri, kitabeleri, süslemeleri, usta ve atölye problemi ile diğer tüm özellikleri göz önünde tutularak kendi aralarında ve benzer örnekleriyle karşılaştırmaları yapılmıştır. Bu bölümün ardından yararlandığımız kaynakların alfabetik listesi verildikten sonra, bu mezar taşlarının çizimleri ile fotoğrafları katalog düzenine göre sıralanmıştır. Böylece tezin amacına uygun olarak Kadılar Bölümü'nün mezar taşı envanteri; tipoloji, süsleme ve kitabe bilgileri ile tanıtılmaya çalışılıp, yok olma tehlikesi ile karşı karşıya olan bu milli değerlerimizin sanat tarihi içerisindeki önemi saptanarak, Türk Sanatındaki yerleri bir nebze de olsa vurgulanmaya çalışılmıştır.
Technical and aesthetic values of the Ottoman hotels in Tripoli

Trablus'un Batı'daki mimarisinin oluşturulması pek de kolay değildi, ancak mimarinin coğrafya ve bu coğrafyanın mimari üzerindeki etkisi açısından Trablus'a ayrıntılı bir bakış açısıyla bakmamızı sağlayan şeylerin doğruluğu ve gerçekliği üzerinde durana kadar kontrol edilmeli ve koordine edilmeliydi. Trablus kıyı kenti olduğu için özellikle araştırmanın ana odak noktası, sayısı yirmiden fazla olmayan, Osmanlı'nın hüküm sürdüğü döneme ait otellerin ayrıntılı bir incelemesini yapmak ve otellerin cephelerinde bulunan bazı resimlerin anlamlarını açıklığa kavuşturmaktır. AutoCAD ve Photoshop'u kullanarak mimari ve süslemelere uygulanan desenlerden bahsetmek, bu araştırmanın da konusu olan düzenli çizgilerin ve çekici süslemelerin bulunduğu hatasız zarifliğin detaylarına dayanan o sahnenin ayrıntılarının ihtişamını ve güzelliğini ortaya çıkardı. Gerçekçi kesikler, dönemin Osmanlı otellerindeki mimariden göz kararı usulünü çıkarmak ve kaldırmak için kullandığımız bir simülasyon aracıydı. Bazılarının bu noktalara karşı çıkmaması için bir uygulama gerekliydi ve kısa bir süre sonra bazılarımız uygulama gerektiren bazı noktalara ulaşmasıyla, en önemli cephelerin tasarımı ve basit ayrıntıları benimsemiş oldu.