turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de yayımlanan çocuk dergilerinde çocuk kimliği tasarımı: Çocuk Sesi, Gürbüz Türk Çocuğu, TRT Çocuk, Bilim Çocuk dergilerinin karşılaştırmalı analizi

Çocuk yayıncılığının gelişimin en önemli öğesi ve örneği olan çocuk dergilerinin geçmişşi 1926'lı yıllarda yayımlanan çocuk dergilerine dayanır. Cumhuriyetin ilanından sonra Latin Alfabesi'nin kabulüyle birlikte çoğunlukla dönemin gerekliklerine ve o zamanın milli duygusu olan milliyetçilik coşkusuna yönelik yayımlanan çocuk dergilerinin 2002'li yıllardan sonra içeriği değişmeye başlaması ve iki farklı dönemde çocuk dergileriyle tasarlanan çocuk kimliği araştırmanın konusu olmuştur. Cumhuriyetin ilanından sonra yayımlanan çocuk dergilerinin sayısı hızlı bir şekilde artış göstermiştir.. Cumhuriyetin ilanından 1950'li yıllara kadar çok sayıda aylık ve haftalık periyotlarda yayımlanan çocuk dergilerinin içeriklerini, görseller, milli duygular, vatan ve millet sevgisi ileten mesajlar oluşturmuştur. 1923 yılından sonraki on altı yıl ve 2002 yılından bu yana geçen on altı yılda yayımlanan çocuk dergilerinde ise; görsel içerikler ön plana çıkmaya başlarken, yakın dönemde yayımlanan çocuk dergilerinin içeriği bambaşka olmuştur. Tarihsel süreçte değişen çocuk dergiciliğinde tasarlanan çocuk kimliği ortaya konulmaya çalışılmıştır. Günümüzde aylık ve haftalık periyotlarda çeşitli içeriklerde ve kategorilerde yayımlanan birçok çocuk dergisi bulunmaktadır. Bu dergilerin birçoğu zengin bir içeriğe ve eğiticiliğe sahip olsa da sosyo-politik konular, ekonomik bağlılıklar ve tüketim bağımlılığının yaratmış olduğu etkilerle yeterli bilgi ve mesajı aktaramamaktadır. Bu çalışmada çocuk edebiyatının gelişiminde önemli rolü olan çocuk dergilerinin Cumhuriyetin ilanından sonraki ilk on altı yıl içerisinde ve 2002 yılından bu yana yayımlanan çocuk dergilerinin içerikleri incelenmiş, Türkiye'de çocuk dergilerindeki çocuk kimliği tasarımı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışma kapsamında Cumhuriyetin ilanı döneminde yayımlanan Çocuk Sesi, Gürbüz Türk Çocuğu ile 2002 yılından sonra yayımlanan Bilim Çocuk ve TRT Çocuk dergilerinin ulaşılabilen on sayısı analize tabi tutulmuştur.
Okul öncesi öğretmenlerinin çocuk sevme düzeyleri ile iletişim becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Araştırma okul öncesi öğretmenlerinin çocuk sevme düzeyleri ile iletişim becerileri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, Aksaray ilinde 2014 2015 eğitim-öğretim yılında bağımsız ve özel anaokulu, ilkokul, ortaokul ve lise bünyesinde görev yapan 317 okul öncesi öğretmeni oluşturmuştur fakat araştırma amacına uygun doldurulan ölçeklere göre 304 okul öncesi öğretmeniyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmada kullanılan veri toplama araçları, öğretmenlerin demografik bilgilerini belirlemek için kişisel bilgi formu, öğretmenlerin çocuk sevme düzeylerini belirlemek için Barnett Çocuk Sevme Ölçeği ve öğretmen ve çocuk arasındaki iletişim düzeyini belirlemek için Öğretmen-Çocuk İletişim Ölçeği'dir. Verilerin analiz edilmesinde betimsel ve kestirimsel istatistikten faydalanılmıştır. Evrenin genel özelliklerinin belirlenmesinde ortalama, standart sapma, frekans ve yüzde hesaplamaları yapılmıştır. Öğretmenlerin iletişim ölçeği ve çocuk sevme ölçeklerinden aldıkları puanların demografik değişkenlere göre farklılıklarını analiz etmek için Mann-Whitney U ve Kruskal Wallis H testleri yapılmıştır. Çocuk sevme düzeyleri ile iletişim becerileri arasındaki ilişkiyi ölçmek için ise Sperman sıra farkları korelasyon analizi yapılmıştır. Analizler sonucunda, öğretmenlerin mesleği seçme nedeni değişkeninin, çocuk sevme düzeyleri ve iletişim becerilerinde farklılık oluşturduğu, her iki değişken için de bu farklılığın 'çocukları sevdiğim için bu mesleği seçtim' ifadesini belirtenler lehine olduğu; yaş değişkenine göre iletişim becerilerinin farklılaştığı ve bu farklılığın '41 ve üzeri yaş grubu' lehine olduğu; diğer değişkenlerin ise çocuk sevme düzeylerinde ve iletişim becerilerinde anlamlı bir farklılık oluşturmadığı görülmüştür. Öğretmenlerin çocuk sevme düzeyleri ile iletişim becerileri arasında orta düzeyde, pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Öğretmenlerin çocuk sevme düzeyleri arttıkça iletişim becerilerinin de artma eğiliminde olduğu ifade edilebilir. Öğretmenlik mesleği çocuk sevgisi ve iletişim becerileri üzerine temellendirilebilir. Öğretmenin çocuğa değer vermesi ve bu değeri etkili iletişim becerileriyle çocuğa hissettirmesi, eğitim-öğretimde başarıyı arttırırken öğretmen ve çocuk arasındaki bağları da kuvvetlendireceği düşünülmektedir.
Çocuklarda kafatası kırıklarının epidemiyolojik ve klinik özelliklerinin değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmada çocukluk çağı travması sonrası kafatası kırığı saptanan olguların epidemiyolojik özelliklerinin ortaya konması, kırık açısından risk faktörlerinin belirlenmesi ve başvurudaki klinik durum ile prognoz arasındaki ilişkinin saptanması amaçlanmaktadır. Gereç ve yöntem: Travma nedeniyle Haziran 2011 -Mayıs 2016 arasında hastanemiz çocuk acil servisine başvurup kafatası kırığı saptanan olgular yaş, cinsiyet, travma mekanizması, başvuru kliniği, görüntüleme bulguları, hastanede kalış süresi, ameliyat, Glasgow çıkış skoru açısından geriye dönük incelenmiştir. Bulgular: Çalışmaya 235'i (%60,4) erkek, 154'ü (%39,6) kadın 389 hasta alınmıştır. Olguların %59,2'si ile en sık travma mekanizması düşme olup 2 yaş altı olgularda %81, 3 görülmüştür. İki yaş altı olguların çoğu (%32) asemptomatiktir. Olguların %84,1'inde lineer kırık saptanmıştır. Lineer kırıklı olguların %30,7'sinde kafa içi yer alanma mevcuttur. Kafa içi yer alanma açısından risk faktörleri bilinç kaybı, düşük Glasgow koma skoru, temporopariyetal bölgede hematom varlığı, lineer dışı kırıklardır. Olguların %77,1'ine ikinci nörogörüntüleme uygulanmış; 10 (%2,6) olguda ikinci görüntülemede yeni kafa içi yer alanma saptanmıştır; bu olguların hiçbirinin ameliyat ihtiyacı olmamıştır. Olguların %64,7'si çocuk acil servisinden taburcu edilmiş olup %29'unun hastaneye, %6,2'sinin ise yoğun bakıma yatmıştır. Üç yüz elli üç (%90,7) olguda iyileşmiş; 5 (%1,3) olgu ölmüştür. İzole lineer kırıklı olgularda ölüm görülmemiştir. Sonuç: Bilinç kaybı, lineer dışı kırık, temporopariyetal bölgede hematomu olan ve/veya kafatası kırığı olan olgularda kafa içi yer alanma riski yüksektir. Kafatası kırığı olan çocuklarda bilinç kaybı, temporopariyetal bölgede hematom ve/veya kırık varlığı, lineer dışı kırk görülmesi, kafa içi yer alanma olması kötü prognoz göstergesidir. Nörolojik muayenesi normal olan izole lineer kafatası kırığı olan olgular hastaneye yatış ve uzun süreli gözlem gerektirmemekte olup güvenle çocuk acil servisten taburcu edilebilirler.
Türkiye'de çocuk işgücü kullanımı, sorunları ve ülke açısından alınması gereken tedbirler

Çocuk işgücü kavramı; ülkeden ülkeye farklı sosyal yapılara sahip toplumlarda ve ülke içinde kırdan kente farklılıklar arz etmektedir. Dünyada yaşanan değişimler ve bunların toplumları etkilemeleri sonucunda çocuk işçiliği, her geçen yıl artarak büyümektedir. ILO'nun raporlarına göre, dünyadaki 2 milyar 625 milyon çocuktan 5-14 yaş grubu arasında 252 milyon çocuk çalışıyor. Türkiye'de çocuk işçiliği çok eski tarihlerden beri vardır. Yalnız, belirttiğim gibi dünyada yaşanan değişimlerden Türkiye de etkilenmiştir. Çocukların tehlikeli, riskli ve sosyal güvenliğinin olmadığı çalışma ortamından uzaklaştırılmalarını öngören uluslararası anlaşmalara rağmen Türkiye'de küçük ve orta ölçekli işletmelerde çocuklar çalıştırılarak hakları ihlal ediliyor. Çocukların medeni, siyasi, toplumsal, kültürel ve ekonomik bütün haklardan yararlanabilmesi için hazırlanan Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'de '18 yaşına kadar her insan çocuktur' denilmesine karşın ülkemizde milyonlarca çocuk, çocukluklarını yasayamadan iş hayatına atılıyor. Çalışan çocukların büyük çoğunluğu, kendi serbest seçimlerini yapabilecek konumda olmadıklarından kendi gelişimlerine zararlı olabilecek işlere itiliyor. DİE'nün verilerine göre (1994), Türkiye'de yaklaşık 3 milyon çocuk işçi vardır. Her 4 çocuktan birinin sosyal güvencesiz çalıştırıldığı ülkemizde ekonomik faaliyette bulunan 6-14 yaş arası çocuklar nüfusun % 20'sini oluşturuyor. 6-14 yaş grubu çalışan çocukların işgücüne oranı yaklaşık % 5'tir. Kısacası, Türkiye'de çalışan her 100 kişiden 5'i 6-14 yaş grubu çalışan çocuklardır. Türkiye'de çocuk işçiliğinin ortaya çıkmasında ve giderek artmasının arasında hızlı nüfus artışı, kırsal kesimden sanayileşmiş illere doğru bir göç, düzensiz kentleşmenin sonucunda ortaya çıkan gecekondulaşma _ bunun neticesinde gelişen alt kültürler ve genel toplum yapısından farklı 94 değerler_, işsizlik, eğitim sistemindeki yetersizlikler, enformel sektörün gelişmesi ve 1980'den sonra yaratılan 'serbest piyasa ekonomisi'nin yattığı söyleniyor. Ben de bu nedenlere katılıyorum. Bu nedenlerin hemen hemen hepsi dünyada bir değişimin yaşandığını gösteriyor. Çocukların çalışma hayatında karşılaştıkları riskler ve tehlikeler çok fazladır. Bunlar kısaca; _ Günlük Uzun Çalışma Saatleri, _ İşin Sağlıksız Koşullarda Yapılması, _ Kişisel Koruyuculardan Yoksun Çalışma, _ Sosyal Güvenlik Haklarından Yararlanamama, _ Düşük Ücret, _ Yetersiz Beslenme dir. Gelişmekte olan bir ülke konumunda olan Türkiye'nin hala çözüm bekleyen temel sorunları vardır. Bunlar daha önceden de belirtilen hızlı nüfus artışı, kırdan kente göç, işsizlik vb. sorunlardır. Bu sorunların kısa zamanda halledilmesi çok zordur. Bu yüzden, ilk önce kısa vadede çalışan çocukların çalışma koşulları iyileştirilmeli, korunmaları sağlanmalıdır. Uzun vadede ise, çocuk işçiliği sona erdirilmelidir. Bunun için de gereken çalışmalar ivedilikle yapılmalıdır.
Çocukluk çağı akut lenfoblastik lösemi tedavisinde karşılaşılan tıbbi sorunlar

Amaç: Çocukluk çağı akut lenfoblastik lösemi tanısı alan hastaların tedavi sürecinde yaşadığı sorunların ortaya konulması. Gereç ve Yöntemler: İstanbul Üniversitesi Onkoloji Enstitüsü Pediatrik Hematoloji/Onkoloji Bilim Dalı'nda 1999- 2014 yılları arasında 'Children's Oncology Group' tedavi ve takip protokolüyle izlenen hastaların verileri geriye dönük olarak incelendi. Akut lösemi tanısıyla izlenen 110 hastanın tanı sırasındaki demografik, klinik ve laboratuvar özellikleri kaydedildi. Yüz hasta takipte gelişen hastalık / tedaviye bağlı gelişen sorunlar açısından incelendi. Bulgular: Hastaların 45'i (%40,9) kız, 65'i (%59,1) erkekti. Hastalardan 97'si (%88,2) Pre-B hücreli ALL, 11'i (%10) T-hücreli ALL, 1'er tanesi bifenotipik (%0,9) ve matür B-hücreli (%0,9) ALL tanısı aldı. Tanı esnasında yaşları 1,5 23 yıl arasında değişmekteydi. Kırk (%36) hasta standart risk grubunda, 70 (%64) hasta ise yüksek risk grubundaydı. Yüz on hastadan %9'unun tedavisi devam ediyorken, %71'i şifa olurken, %15,4'i kaybedildi, %4,6'sı ise takipsiz / tedavi terkti. İzlemde 12 hastada (%10,9) rölaps gelişti. Yüz hastadan %65'inde herhangi bir fazda değişik şiddette enfeksiyon, %28'inde nörolojik sorun, %25'inde febril nötropeni, 13'ünde avasküler nekroz, %16'sında metabolik/endokrin sorun, %16'sında ilaç alerjisi, %11'inde trombotik sorun, %2'sinde ciddi psikiyatrik sorun, %21'inde diğer sorunlar görülürken, %7'sinde herhangi bir fazda sorun saptanmadı. Çıkarımlar: Sağ kalım oranlarının yükselmesiyle kür sağlanabilen maligniteler arasına giren çocukluk çağı akut lenfoblastik lösemilerinde hastalığa ve tedavisine bağlı birçok sistemi ilgilendiren sorunlar görülebilmektedir. Multidisipliner yaklaşımla üst uzmanlık deneyimi olan hekimlerin sorumluluğunda takip ve tedavi gerekmektedir.
Alerjik hastalıklı çocuklarda prolidaz enzim aktivitesinin IGE ve eozinofil düzeyleriyle ilişkisi

Amaç: Alerjik rinit, astım, alerjik dermatit ve atopik egzama gibi astım hastalıkları kronik hastalıkların en yaygın nedenleri arasındadır. Bu hastalıkların prevalansları gün geçtikçe artmaktadır. Hastalıkların önlenebilmesi ve erken tanısı önemlidir. Biz bu çalışmada prolidaz aktivitesinin alerji hastalarındaki etkisini ve IgE ve eozinofil ile ilişkisini incelemeyi amaçladık. Materyal Metod: Çalışma grubu olarak 40 alerji hastası çocuk ve yaş ile cinsiyet uyumlu 40 sağlıklı çocuktan alınan kanlardan elde edilen serumda Chinard yöntemi ile prolidaz aktivitesi, ELISA yöntemiyle IgE ve Flow sitometri yöntemiyle eozinofil ölçüldü. Bulgular: İki grup arasında yaş ve cinsiyet açısından anlamlı bir fark bulunmadı (p>0,05) VKİ alerji grubunda kontrol grubuna kıyasla daha düşük bulundu (p<0,05). Prolidaz aktivitesi, IgE ve eozonofil düzeyleri alerji grubunda kontrol grubuna kıyasla daha yüksek bulundu (Sırasıyla alerji grubu için; 142, 13 54,39 U/L, 134, 57 168, 13 IU/L ve 445, 15 450 ,45. Kontrol grubu için 94,30 45,28 U/L, 38,54 58,13 IU/L ve 180, 58 69 ,84). Alerji grubunda prolidaz ile IgE ve eozinofil arasında istatiksel olarak anlamlı bir ilişki yokken (p>0,05), IgE ve eozinofil arasında pozitif bir ilişki bulundu (p<0,05). Sonuç: Alerji tanısında rutin olarak değerlendirilen IgE ve eozonofil düzeylerinin yanı sıra prolidaz aktivitesindeki artış giderek önem kazanmaktadır. Prolidaz aktivitesindeki artışın, astımın alerjik kökenli mi yoksa tekrarlayan bronşit sonrası gelişen bir astım tablosu mu olduğunun ayrımında ayırıcı kriter olarak kullanılabileceği kanaatindeyiz. Çünkü kronik bronşite bağlı astımda prolidaz aktivitesinde azalmaya bağlı olarak kollajen doku yapımı artarken alerjik astım olgularında prolidaz aktivitesi artmış olarak gözlenmiştir.
Ratlarda oksijen aracılı akciğer zedelenmesinde L-karnitinin koruyucu etkisi

Bronkopulmoner Displazi çocukluk çağının en sık kronik akciğerhastalığıdır. Günümüzde uygulanmakta olan birçok önleyici ve tedavi edici stratejilererağmen, prematüre doğumların önlenmesi dışında etkin bir tedavi yöntemi yoktur. Bu çalışmanın amacı BPD rat modelinde doğal bir antioksidan olan L-karnitinin koruyucu etkisi olup olmadığını araştırmaktır. Otuz bir adet 3 günlük Sprague Dawley rat rastgele 4 gruba ayrıldı. Birinci grup(n=8) oda havasında tutuldu; bunlara hiperoksi uygulanmadı. Diğer grup (n=7) pleksiglas hood ile hayatın 4 -14. günleri arasında 11 gün boyunca %80oksijene maruz bırakıldı. Geri kalan ratlara 3 -14. günler arasında, günaşırı intraperitoneal olarak L-karnitin (100 mg/kg, n=10 veya 200 mg/kg, n=6)enjeksiyonu yapıldı (LK100 ve LK200 grubu). L-karnitin grupları aynı zamanda oksijengrubundakilere benzer şekilde oksijene maruz bırakıldılar. Tüm ratlar 14. gün dekapiteedildi. Akciğer dokuları, dokuların hangi gruba ait olduğunu bilmeyen bir patologtarafından ışık mikroskobunda incelendi. Örnekler Polimorfonükleer Lökosit infiltrasyonu, Mononükleer Lökosit infiltrasyonu ve alveolar septal kalınlaşmaaçısından değerlendirildi. Oksijen grubunda PNL infiltrasyonu, MNL infiltrasyonu ve alveolar septal kalınlaşma kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha şiddetliydi (her bir parametre için değeri 0 ,002). LK100 ve LK200 grubunda PNL infiltrasyon skoru, MNL infiltrasyonskoru ve alveoler septal kalınlaşma skoru oksijen grubuna göre daha düşük bulundu (p değerleri PNL infiltrasyon skoru için sırasıyla 0,001 ve 0 ,08; MNL infiltrasyon skoru için sırasıyla 0,002 ve 0 ,02; alveoler septal kalınlaşma skoru için 0,001 ve 0 ,006). Lkarnitininfarklı iki dozu ile istatistik olarak anlamlı derecede artan koruyucu bir etkigözlemlemedik. Bu çalışmanın sonuçları BPD rat modelinde L-karnitinin koruyucu etkisi olabileceğini düşündürmektedir. Sonuçlarımızı doğrulamak için ileri çalışmalar gereklidir.
Konjenital kalp hastalığı olan çocuklarda malnütrisyon sıklığı ve etkileyen faktörler

Amaç: Konjenital kalp hastalığı olan çocuklarda malnütrisyon gelişimi, artan maortalilite ve morbidite ile ilişkilidir. Bu çalışmanın amacı, konjenital kalp hastalarında malnütrisyon sıklığını arttıran faktörleri göstermek ve erken müdahalenin önemini vurgulamaktır. Materyal ve metod: Çalışmamıza 1 Kasım 2017- 30 Mayıs 2018 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Kardiyoloji Polikliniğine başvuran 215 konjenital Kalp hastalığı olan hasta ve genel çocuk polikliniğine bavuran 242 sağlıklı çocuk dahil edildi. Kalp hastalığı dışında nörolojik hastalık, kronik romatolojik veya gastrointestinal sistem hastalığı, endokrin ve metabolik hastalık, kilo kaybına neden olan akut hastalık olan hastalar, dismorfik görünümü olan veya bilinen genetik hastalık tanısı olan hastalar; prematür doğum ya da IUGG olan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Hastaların beslenme durumları sorgulandı. Hastalar ekokardiyografik, elektrokardiyografik, antropometrik ve laboratatuar verileriyle değerlendirildi. Tanımlayıcı istatistikler ve analizler R version 3.2. 3 (2015-12-10) Copyright 2015 The R Foundation for Statistical Computing free software bilgisayar paket programı kullanılarak yapılmıştır. Bulgular: Gomez sınıflamasına göre hasta grubumuzun 129'unda (%60), Waterlow sınıflamasına göre 123'ünde (%57) malnütrisyon saptandı (p:<0,001). Gomez sınıflamasına göre siyanozu olan 38 hastanın 29 (%76)'unda, Waterlow sınıflamasına göre 31 (%81)'inde malnütrsiyon saptandı (p<0,001). Pulmoner hipertansiyon bulunan 21 hastanın da Gomez sınıflamasına göre 17 (%80)'sinde, Waterlow sınıflamasına göre de 18 (%85)'inde malnütrisyon saptandı (p:0,001). Sonuç: Pulmoner hipertansiyon ve siyanoz olan KKH'lı çocuklarda malnütrisyon anlamlı düzeyde yüksek oranda saptandı. Düzeltme ameliyatının yapılması ile malnütrisyon gelişimi arasında ilişki saptanmadı. Bunun hastaların postop izlem süresinin kısa olmasına bağlı olduğunu düşündük.
Kırsal bölge toplumunun çocukluk çağı aşılarına yönelik tutumlarının sağlık inanç modeline göre değerlendirilmesi

Araştırma kırsal alanda yaşayan 18-65 yaş arası bireylerin çocukluk çağı aşıları hakkındaki bazı bilgi, tutum ve davranışlarını sağlık inanç modeline göre değerlendirmek amacıyla tanımlayıcı türde yapılmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu Konya iline bağlı Kadınhanı Devlet Hastanesi, Kadınhanı Bir Nolu Aile Sağlığı Merkezi'ni kullanan bireyler ile ilçeye bağlı yedi köyde yaşayan toplam 392 birey oluşturmuştur. Veriler, araştırmacı tarafından ilçe merkezinde Kadınhanı Devlet Hastanesi ve Kadınhanı Bir Nolu Aile Sağlığı Merkezi ziyaret edilerek kurumlara herhangi bir nedenle başvuran hasta ve hasta yakınlarından, ilçeye bağlı köylerden ise anketör tarafından ev ziyareti yapılarak Aşıyla İlgili Toplum Tutumu - Sağlık İnanç Modeli Ölçeği formu aracılığıyla toplanmıştır. Ölçeğin geçerlik güvenirlik analizi yapılmıştır. Veriler yüz yüze görüşme yöntemi kullanılarak toplanmıştır. Verilerin istatistiksel analizi için SPSS 20 paket programından yararlanılmıştır. Elde edilen veriler sayı, yüzde ve frekans olarak özetlenmiş, değerlendirmelerde çoklu regresyon analizi, Hiyerarjik model kullanılmıştır. Çalışmaya katılan bireylerin yaş ortalaması 37 11, 9 olup %76,3' ü köyde yaşamakta, %28,6'sı ilkokul mezunu ve %45,7'si gelir getirici bir işte çalışmamakta, %22,2'si sağlık kuruluşlarına ulaşmakta sorun yaşamaktadır. Katılımcıların önemli bir çoğunluğu aşının bulaşıcı hastalıkları önlemede önemli bir yöntem olduğu konusunda yüksek duyarlılığa sahiptir. Bireylerin %89,0'ı çocukluk dönemi aşılarını duyduğunu ve farkında olduğunu söylemiş, yetişkin aşılarını yaptırma oranı ise %38,0'dır. Bireylerin %37,2'si son dönemde aşı ile ilgili tartışmaların fakında olduğunu belirtirken; %87,8'i 'Aşı uygulamasında yasal zorunluluk olmalı, her doğan bebek/çocuğa zorunlu olarak aşı yapılmalı' önermesine katılmaktadır. Engel alt boyutunda aşının dini inançlara uygun olmadığına katılanların oranı en düşükken, en yüksek katılım oranı bebek/çocuklara önerilen aşılar hakkında bilgi sahibi değilim önermesindedir. Sağlık sorumluluğunda ise toplum sağlığı için aşının gerekliği olduğunu (%88,3) düşünme ve buna bağlı olarak da kendi çocuk ya da torunlarına aşı yaptıracaklarını söyleme (91.1) oranları yüksektir. Aşılar hakkında sağlık personelinden bilgi almak isteyenlerin oranı ise yüksektir. Aşı tutumunun önemli belirleyicileri sağlık güvencesine sahip olma, yaşanılan yer, medeni durum, cinsiyet, çocukluk aşılarının farkında olmama, aşı zorunluluğuna inanma, çocuk çağı dışında aşı yaptırma ve 0-6 yaş arası çocuk/torun sahibi olma olarak belirlenmiştir. Sonuç olarak kırsal alanda aşının reddinin yaşandığı ancak oranının kentsel alana göre daha az olduğu bulunmuştur. Aşı karşıtlığının önlenmesinde kırsala alana bilgi ve olanakların ulaştırılmasının önemli olduğu görülmektedir.
Çocuklarda akut astım atakta ve atak sonrasında nazofarengeal sürüntüde polimeraz zincir reaksiyonu ile viral panel taraması

AMAÇ: Astım, çocukluk çağının en sık rastlanan kronik hastalığı olup, gelişmişlik düzeyine bakılmaksızın tüm ülkelerde görülmektedir. Astımın morbidite ve mortalitesini belirleyen en önemli faktör akut ataklardır Çocukluk çağında akut astım ataklarının %60-80'inde özellikle rinovirüslerin oluşturduğu solunum yolu virüsleri rol oynamaktadır. Bu çalışmada astım ataklarıyla başvuran olgularda nazofarengeal sürüntü örneklerinde viral solunum paneli çalışılarak; virüsler ile akut astım ataklarıyla arasındaki ilişki değerlendirildi. GEREÇ-YÖNTEM: Astım ataklarıyla başvuran 2-18 yaş arası 50 çocuk hasta çalışmaya alındı. Tüm hastaların astım atağı sırasında ve uygun tedavi verildikten 15-30 gün sonrasında nazofarengeal sürüntü örneklerinde viral solunum paneli çalışıldı. Atopi varlığı, atak görülme mevsimi, yaşam koşulları, geçirilen üst solunum yolu enfeksiyonu ve atak varlığı arasındaki ilişki değerlendirildi. Virüsler ile atopi varlığı, hastaların yaşı, akut tedavide sistemik steroid gereksinimi arasındaki ilişki değerlendirildi. BULGULAR: Astım ataklı 50 olgunun %42'si kız, %58'i erkek idi. Olguların yaş ortalaması 10,22 3,82 (3-17), ilk atak yaşı 5,34 3,17 (2-12) idi. Ataklar daha çok kış mevsiminde (%44) ve ÜSYE sonrası (%80) geçirilmişti. Otuz (%60) çocukta atak sırasında virüsler saptandı, en sık izole edilen virüs rinovirüs (%73,3) olarak belirlendi. Kontrol sürüntülerde altı çocukta (%12) virüs saptandı. Bu altı çocuğun beşinde rinovirüs, birinde adenovirüs saptandı. İzole edilen virüsler ile; olguların yaşı, atopi varlığı ve akut tedavide sistemik steroid gereksinimi arasında anlamlı bir ilişki bulunmadı. SONUÇ: Akut astım atakları ile viral enfeksiyonlar ilişkili bulundu. En sık görülen virüs rinovirüstü. Ayrıca, rinovirüsün diğer virüslere göre mukozalarda daha uzun süre kaldığı düşünülmektedir.