turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Geleneksel çocuk oyunlarının oryantasyon ve ritim yeteneği üzerine etkisi

Bu çalışmada, geleneksel çocuk oyunlarından kaleli yakan top ve mendil kapmacanın oryantasyon ve ritim yeteneği üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya, yaşları ortalaması 8.50 0. 51 yıl, boyları ortalaması 1.28 0. 07 metre ve vücut ağırlığı ortalamaları 28.83 6. 68 kg olan 18 erkek çocuk, yaşları ortalaması 8.42 0. 52 yıl, boyları ortalaması 1.28 0. 06 metre ve vücut ağırlığı ortalamaları 27.86 3. 54 kg olan 12 kız çocuğu olmak üzere toplam 30 çocuk deney gurubu olarak katılmıştır. Aynı zamanda, araştırmaya, yaşları ortalaması 8.58 0. 52 yıl, boyları ortalaması 1.29 0. 07 metre ve vücut ağırlığı ortalamaları 29.12 4. 65 kg olan 12 erkek çocuk, yaşları ortalaması, 8.39 0. 51 yıl, boyları ortalaması 1.24 0. 06 metre ve vücut ağırlığı ortalamaları 26.66 8. 99 kg olan 18 kız çocuğu olmak üzere toplam 30 çocuk kontrol gurubu olarak katılmıştır. Deney gurubunu oluşturan çocuklara 8 hafta süreyle haftada 3 gün geleneksel çocuk oyunlarından mendil kapmaca ve kaleli yakan top oyunu oynatılmıştır. Kontrol gurubunda yer alan çocuklar ise geleneksel çocuk oyunlarıyla ilgili bir oyunun içerisinde bulunmamış olup sadece beden eğitimi derslerine katılmıştır. Araştırmaya katılan çocukların oryantasyon ve ritim yetenekleri saha testleri ile ölçülmüştür. Araştırmada elde edilen veriler öntest son test modeline göre elde edilmiştir. Okullarda oynatılan geleneksel çocuk oyunlarının ritim yeteneği üzerine istatistiksel olarak anlamlı etkisinin olduğu (P<0.05), oryantasyon yeteneği üzerine ise istatistiksel olarak anlamlı bir etkisinin (P>0.05) olmadığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak, geleneksel çocuk oyunlarının, 8-9 yaş çocuklarda ritim yeteneğini %16 geliştirdiği fakat oryantasyon yeteneği açısından bir etkisinin olmadığı düşünülmektedir. Bu çalışmanın bulguları ve literatür dikkate alındığında, ilköğretim dönemindeki çocukların hareketlerinin düzenlenmesi, yönlendirilmesi ve ileriki süreçte hazır bulunuşluğu sağlamak bakımından koordinatif yeteneklerin, 7-10 yaş çocuklarda geleneksel oyunlar oynatarak geliştirilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır.
Orak hücre anemisi olan çocukların yaşam kalitesinin değerlendirilmesi

Melek HATA'nın araştırmasında, orak hücre anemili çocuklarda yaşam kalitesini belirlemek amaçlanmıştır. Araştırma Mersin Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi Çocuk Hematoloji-Onkoloji kliniği ve Polikliniğinde yapılmıştır. Araştırma örneklemini 8-18 yaşlar arası 60 hasta çocuk oluşmuştur. Araştırma grubuna 8-18 yaşlarında olan MEÜSAUM Çocuk Hematoloji-Onkoloji Polikliniğinde OHA tanısı ile izlenen çocukların tamamı alınmıştır. Araştırmada geliştirilen Orak Hücre Anemisi Olan Çocuğun Yaşam Kalitesinin Belirlenmesine İlişkin Veri Toplama Formu ve Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma öncesinde etik kurul onayı ve kurum izni alınmıştır. Hasta çocuklar araştırma hakkında bilgilendirilmiş ve çalışmaya kendi istekleriyle katılmışlardır. Verilerin değerlendirmesinde; ANOVA testi, ki-kare analizi, yüzdelik analiz yöntemleri kullanılmıştır. Sonuç olarak, araştırma kapsamındaki çocukların %70'i erkek, %86,7'si okula gidiyor, okula gidenlerin %23,7'si en az bir kez sınıf tekrarı yapmış, % 73 ,3'ü hastalığı hakkında eğitim almamış, %20'sinin ailesinde en az bir kişi orak hücre anemisi, %33'ünün boya ait persentili on persentilin altında, %38,4'ünün kiloya ait persentili on persentil altındadır. Araştırma kapsamındaki çocukların tamamı yılda en az bir kez hastaneye yatmış, %90'ını hastanede yatmaya bağlı korku, endişe ve üzüntü yaşamaktadır. Çocukların tamamı yılda en az bir kez ağrılı krize girmekte ve en az on saat ağrı çekmektedir. Bu sürede çocukların % 88 ,3'ü okula gidememektedir. Araştırma kapsamındaki çocuk ve ebeveynlerin Pediatrik Yaşam Kalitesi Ölçek puanlarının düşük ve birbirine yakın bulunmuştur. Çocukların PedsQL puanı 69, 68, annelerinki ise 67,76 olarak belirlenmiştir.
Çocukluk çağında görülen melanositik nevuslerin dermoskopik özelliklerinin, ailenin güneşten korunma alışkanlıklarının ve bilgi düzeylerinin değerlendirilmesi

Melanositik nevuslar benign melanositik proliferasyonlardır. Deri renginde, mavi, kırmızı-kahverengi ya da siyah renkte olabilen makül ve papüllerdir. Melanositik nevuslar konjenital ve edinsel olarak görülebilir. Dermoskopi epidermis, dermoepidermal bileşke ve papiller dermisin değerlendirilmesini sağlayan non-invaziv bir tekniktir. Bu yapılar histolojik özellikleri ile korelasyon gösterir. Dermoskopik yapıların değerlendirilmesi ve patern analizi lezyonların benign-malign ayrımının yapılmasında yararlıdır. Çalışmamızda Aralık 2016 Mart 2017 tarihleri arasında Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Dermatoloji polikliniğine farklı sebeplerle başvuran 0-18 yaş arasındaki hastaların, sosyodemografik verileri, güneşten korunma alışkanlıkları, nevuslerin sayısı, anatomik yerleşimi, boyutu ve dermoskopik özellikleri değerlendirildi. Çalışmamızda hastaların yaşı ile nevus sayısında artış olduğu ve deri tipi 3 olanlarda tip 4 ve 5'e oranla nevus sayılarının daha yüksek olduğu saptanırken, cinsiyet ve düzenli güneş koruyucu kullanımı ile nevus sayı ve boyutları arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı. Aynı zamanda nevus sayısının güneş yanığı öyküsü olan, çil oluşturmaya yatkın ve ailesinde deri kanseri öyküsü olan bireylerde belirgin olarak yüksek olduğu saptandı. Ailelerin güneşten korunma ile ilgili bilgi düzeyleriyle, eğitim ve gelir düzeyleri arasında da istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulundu. Güneşten kaçınma, güneş koruyucu ürün kullanma ve uygun giyinme ile deri kanseri gelişimi önemli ölçüde önlenebilir. Dolayısıyla deri kanserini önlemeye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri öncelikle çocuklara odaklanmalıdır. Bu nedenle çocukların günlerinin büyük zamanını geçirdikleri kreşlerde, anaokullarında, ilk ve ortaöğretim kurumlarında hem çocuklar hem aileler güneşten korunma yolları konusunda eğitilmeli ve bu bir devlet politikası haline getirilmeye çalışılmalıdır.
Rotavirüs enfeksiyonu tanısı konulan 0-18 yaş hastaların kan gazı parametreleri ile acil servis gözlem odası kalış süresi ve servis yatış süreleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Amaç: Çocukluk yaş grubunda gastroenteritler, morbidite ve mortaliteyle sonuçlanabilen önemli halk sağlığı problemlerinden biridir. Enfeksiyöz Akut Gastroenteritlerin beş yaş altında en sık sebebi Rotavirüs'lerdir. Kesin tanısı için serolojik yöntemler geliştirilmiş olsa da her zaman bu yöntemlere ulaşmak kolay olmayabilir. Çalışmamızdaki temel amacımız Rotavirüs antijeni pozitif olan hastalardan alınan kan gazı parametreleri ile acil servis gözlem odası kalış süresi ve servis yatış süreleri arasındaki ilişkinin değerlendirmesidir. Gereç ve yöntem: Bu geriye dönük olarak düzenlenmiş çalışmaya, Adıyaman Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi çocuk acil, çocuk poliklinikleri ve çocuk servisine ishal yakınması nedeni ile başvuran Rotavirüs antijeni pozitif saptanan, yaşları 0-18 yaş arasında değişen toplam 237 hasta alındı. Hastalar yaşlarına, cinsiyetlerine, kan gazı parametrelerine, hemogram, biyokimya değerlerine, acil gözlem odasındaki kalış süresi, çocuk servisinde yatış sürelerine göre gruplara ayrıldı. Tüm hastaların demografik verileri, kan gazı, hematololojik ve biyokimya parametreleri kaydedildi. Veriler SPSS 22.0 programı kullanılarak analiz edildi. Verilerin karşılaştırılmasında Fischer's Exact analiz yöntemi, Kolmogrov-Smirnov testi, Student t testi Ki-kare ve Mann Whitney-u testleri kullanıldı. Bulgular: Grup 1 ve Grup 2 hastaların bakılan kan gazı tetkikinden pH, pO2, HCO3 parametreleri, bakılan hematolojik parametrelerinden de MPV değeri istatistiksel açıdan anlamlı bulundu. RV pozitif olup kan gazındaki pH değeriyle hastanın acil gözlem odasındaki kalış süresi istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Kan gazı parametreleri ile servis yatış süresi arasında herhangi bir korelasyon tespit edilemedi. Sonuç: Rotavirüs gastroenteritinde kan gazı analizinin servis yatış süresi öngörmediği ancak kan gazı analizinde pH'sı düşük olan hastaların acil servis gözlem odasında kalış süresinin daha kısa olması nedeniyle, acil serviste Rotavirüs gastroenteriti tanısı koyulan hastaların kan gazı tetkiki yapılmalıdır.
Çocuklarda üriner sistem taş hastalığının araştırılması

Çocukluk çağı üriner sistem taş hastalığı tüm dünyada nadir görülen bir patoloji olmakla birlikte Türkiye endemik bölgelerden biridir. Tekrarlayan üriner patoloji üriner sistemde fonksiyonel ve morfolojik değişikliklere yol açabilir. Çalışmamızda Mersin yöresinde yaşayan ve üriner sistem taşı saptanan hastaların yaş, cinsiyet, ekonomik ve sosyokültürel özellikleri, ayrıntılı aile öyküsü, klinik semptom ve bulguları, sık rastlanılan taş tipleri, taş yerleşimi, eşlik eden patolojik faktörleri ve uygulanan takip ve tedavi yaklaşımının sonuçlarını ortaya koymayı amaçladık.2001- 2008 yılları arasında üriner sistem taş hastalığı nedeni ile başvuran toplam 106 hasta (59 erkek, 47 kız) çalışmaya dahil edildi. Hastalar konservatif izlenen ve cerrahi uygulananlar olarak iki grupta ele alındı. Yaş ortalamasının tıbbi grupta 7.00 3 .98, cerrahi grupta 6.06 3.21 olduğu görüldü. Tüm hastaların % 71.7 ağrı, % 60.4 hematüri, % 32 .1'inde ateş,% 49.1 dizüri, % 44.3 bulantı-kusma, % 33.0 hastada işeme disfonksiyonu saptandı. Hematürinin cerrahi grupta istatistiksel olarak anlamlı şekilde yüksek olduğu görüldü. (P<0,05) Mesane taşları ile dizüri ve anürinin istatistiksel olarak korelasyon gösterdiği belirlendi. (p<0.05) Hematüri ve kusmanın üreter taşı olan hastalarda istatistiksel olarak korelasyon gösterdiği görüldü. (p<0.05) Üriner sistem taşlarının % 76 .4'ünün böbrekte, % 9.4 üreterlerde, % 14 .2'sinin mesanede yerleştiği saptandı. Tıbbi grupta 1 (%1.7) ve cerrahi grupta 5 (%10.6) olmak üzere toplam 6 (%5.7) hastada KBY geliştiği belirlendi. En sık kalsiyum oksalat taşı görüldüğü saptandı. 24 saatlik idrar hacmi düşüklüğünün çoklu taş saptanan hastalarda istatistiksel olarak korelasyon gösterdiği görüldü. (p<0.05)Çocuklarda üriner sitem taş hastalığının kliniği ve semptomları farklıdır. 5 yaşından küçük çocuklarda spesifik olmayan karın ağrısı bulguları, renal kolik şeklindeki taş bulgularından daha sık görülmektedir. Obstrüksiyona veya akut renal koliğe neden olan taşlarda erken müdahale gerekir. Asemptomatik ve küçük taşlar konservatif olarak takip edilebilir. Aile öyküsü olan çocuklar taş tekrarı yönünden dikkatle takip edilmelidir. Sonuç olarak, uygun tanı, değerlendirme ve konservatif veya cerrahi tedavi ile üriner sistem taş hastalığı olan çocuklarda morbidite ve tekrar taş oluşumu azaltılabilir.
Elazığ ili Karakoçan ilçesinde yaşanan yıkıcı deprem sonrasında, depremi yaşayan İlköğretim çağı çocuklarda kaygı düzeyi, depresyon belirtileri ve etkileyen faktörler

Deprem, tüm toplumlarda sık görülen önemli bir halk sağlığı sorunudur. Elazığ ili Karakoçan ilçesinde yaşanan yıkıcı deprem sonrasında, depremi yaşayan ilköğretim çağı çocuklarda kaygı düzeyi, depresyon belirtileri ve etkileyen faktörleri saptamak amacıyla yapılan bu kesitsel çalışmada; depremden etkilenen bölgede yaşayan tüm ilköğretim çağı çocuklar (1070 kişi) araştırmanın evrenini oluşturmuş, ayrıca bir örneklem seçimi yapılmamış, evrenin tümü araştırma kapsamına alınmıştır. Tekrarlayan ziyaretlerle 701 kişiye ulaşılmıştır. Araştırma kapsamına alınan çocuklara genelde durumluk kaygı, sürekli kaygı ve çocuklar için depresyon seviyelerini belirlemeye yönelik çoktan seçmeli sorulardan oluşan bir anket formu direkt gözlem altında uygulanmıştır. Araştırma kapsamına alınan çocukların %51.7'si kız öğrenci, %41.1'i köy ya da bucakta yaşamakta, %11.1'i okul pansiyonu ya da akraba, komşu yanında kalmaktadır. %6.7'sinin herhangi bir yakını enkaz altında kalmış, enkaz altında kalanların %57.4'ü hayatını kaybetmiştir. %87.6'sı her an deprem olacağı endişesi taşımakta, %44.8'i deprem sonrası kabus, kötü rüya ya da uykusuzluk gibi sorunlar yaşamaktadır. Çocukların %58.4'ü deprem ve depremden korunma konusunda eğitim aldığını belirtirken, %36.4'ü sosyal destek, %29.5'i ise maddi destek aldığını belirtmiştir. Kız öğrencilerin, köy ya da bucakta yaşayanların, her an deprem olacağı endişesi taşıyanların, kabus, kötü rüya gören ya da uykusuzluk çekenlerin ve herhangi bir maddi destek almayan çocukların durumluk ve sürekli kaygı puan ortalamaları yüksek saptanmıştır. Köy ya da bucakta yaşayanların, enkaz altında kalan, yer alanan, sakat kalan ya da ölen herhangi bir yakını olanların, sosyal destek ve maddi destek almayanların depresyon puan ortalaması yüksek saptanmıştır. Sonuç olarak; depremi yaşayan çocukların durumluk kaygı, sürekli kaygı ve depresyon puanları önemli düzeyde yüksek saptanmıştır. Bu nedenle; depremi yaşayan çocuklarda oluşabilecek sorunların en aza indirilmesi ya da giderilmesi için eğitim, hizmet ve rehabilitasyon çalışmalarına öncelik verilmelidir.
Besin alerjisi olan çocukların beslenme durumunun değerlendirilmesi

Besin alerjisinin tek tedavisi neden olan besinin diyetten çıkartılmasıdır. Çocukluk döneminde besin alerjisine neden olan besinler çocuğun büyümesi için gerekli esansiyel nutrientleri içerir. Bu çalışmanın amacı bu önemli besinleri tüketemeyen çocukların beslenme ve büyüme durumunun değerlendirilmesidir. Çalışmaya Ekim 2017- Nisan 2018 tarihleri besin alerjisi tanısı ile izlenen en az 3 aydır eliminasyon diyeti yapan 6 ay 8 yaş arasında hastalar ile besin alerjisi olmayan kontrol grubu alındı. Hastaların boy ve vücut ağırlıkları ölçülerek yaşa göre boy, yaşa göre vücut ağırlığı, boya göre vücut ağırlığı ve vücut kitle indeksi Z skorları hesaplandı. Üç günlük diyet listesi kaydı ile beslenme değerlendirmesi yapıldı. Mikronutrient durumunu değerlendirmek için laboratuvar sonuçları kaydedildi. Çalışmaya 143 besin alerjisi olan ve 61 besin alerjisi olmayan çocuk alındı. Çalışmada 2 yaş altı ve 2 yaş ve üzerindeki hastalar ayrılarak besin alerjisi olanlarla kontrol grubu karşılaştırılarak analiz edildi. Her iki yaş grubunda da besin alerjisi olanlar ile kontrol grubunun boy, vücut ağırlığı, boya göre vücut ağırlığı ve vücut kitle indeksi Z skorları benzerdi. Diyet kayıtlarında 2 yaş ve üzerinde enerji, protein, karbonhidrat tüketimi ; 2 yaş altında yağ tüketimi benzerdi. İki yaş ve üzerinde besin alerjisi olanların çoklu doymamış yağ asidi ve lif tüketimi fazlayken; yağ ve doymuş yağ asidi tüketimi daha azdı. İki yaş altında enerji, karbonhidrat, çoklu doymamış yağ asidi ve lif tüketimi fazlayken protein, doymuş yağ asidi ve kolesterol tüketimi daha azdı. Tüm yaşlarda besin alerjisi olanlarda demir tüketimi daha fazlayken kalsiyum ve riboflavin tüketimi daha azdı. Tüm yaşlarda besin alerjisi olanlarda vitamin B6, vitamin E ve vitamin C tüketimi fazlaydı. Laboratuvar sonuçlarında 2 yaş ve üzerinde besin alerjisi olanların ferritin düzeyi daha yüksekti. Besin alerjisi olan hastaların diyetisyen değerlendirmesi ile yakın beslenme ve büyüme takibi yapılması, eksik alımı saptanan makro ve mikronütrientlerin desteklenmesi ile uzun dönemde besin eliminasyonu ilişkili eksikliklerin önüne geçilebilir.
Kliniğimizde laringeal papillom nedeniyle lazer cerrahisine alınan çocuk hastalarda anestezi uygulamalarının cerrahiye ve postoperatif komplikasyonlar üzerine etkilerinin retrospektif değerlendirilmesi

Laringeal papillamatozis yenidoğan ve çocuklarda benign bir hastalık olmasına rağmen lokalizasyonu ve tekrarlama eğilimi nedeniyle tehlikeli ve sıkıntılı bir durumdur. Çocuklarda mikrolaringeal cerrahi için çeşitli anestezi teknikleri önerilmektedir. Spontan ventilasyon, mekanik kontrollü ventilasyon, apneik aralıklı ventilasyon ve jet ventilasyon yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada amacımız, mikrolaringeal cerrahide uygulanılan farklı anestezi yöntemi ve ventilasyon stratejileri ile ilgili komplikasyonlar ve bu komplikasyonların intraoperatif ve postoperatif dönemdeki insidansı ve birbirleri ile ilişkilerini incelemektir. Ocak 1990 -Ocak 2010 yılları arasında 18 hastaya ait 184 mikrolaringeal cerrahi işlem retrospektif olarak analiz edildi. Total intravenöz anestezi ve aralıklı apneik endotrakeal entübasyon ile ventilasyon uygulandığında, laringospazm ve oksijen satürasyonu (SO2) düşüklüğünün, inhalasyon anestezisine oranla daha az görüldüğü tespit edildi. Total intravenöz anestezi uygulaması ile ağrı ve ajitasyon insidansı daha fazla, halotan kulanımı ile daha düşük bulundu. Kas gevşetici ajan kullanımı daha az ağrı ve ajitasyonla ilişkili bulundu. Lazer kullanımı sırasında cerrahi sahada endotrakeal tüp olmaması cerrah için bir avantajdır. İnhalasyon ajanları ile intavenöz ajanların birlikte kullanımı dengeli bir anestezi sağlarken, anestezinin derinliğinin takibi için monitörizasyon ve anestezistin klinik gözlemi komplikasyonların önüne geçilmesinde en iyi yöntemdir. Anestezi yönetiminin, ventilasyon tekniğinin ve havayolu güvenliğinin en iyi şekilde sağlanarak ek sorunların önüne geçebilmek için cerrah ile anestezist arasında iyi bir işbirliğinin olması gerektiği akıldan çıkarılmamalıdır.
Kocaeli Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nde 2001-2014 yılları arasında akut lenfoblastik lösemi tanısı almış çocuk hastalarda tedavi sonuçlarının değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmada, Ocak 2001- Aralık 2014 tarihleri arasında Kocaeli Üniversitesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Çocuk Hematoloji Bölümü'ne başvurmuş ALL tanılı hastaların tedavi sonuçlarının kronolojik olarak uygulanan üç farklı kemoterapi protokolüne göre değerlendirilmesi, ülkemiz ve Avrupa sonuçlarıyla karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: BFM-TRALL-2000, BFM- 95 ve BFM-ALLIC- 2009 protokolleri ile tedavi edilen, tanısı üzerinden en az 4 yıl geçmişş olan 18 yaş altı 207 hasta geriye dönük olarak değerlendirildi. TRALL- 2000 protokolü 2001- 2010 yılları arasında, BFM- 95 protokolü 2010- 2012 yılları arasında, ALLIC- 2009 protokolü ise 2012- 2014 yılları arasında uygulanmıştır. Bulgular: Olguların 117'si (%56,5) TRALL-2000, 31'i (%15) BFM-95, 57'si (%27,5) ALLIC- 2009 protokolü ile tedavi edildi. Risk grupları SR %27, MR %56,4, HR %16, 7 idi. İmmunfenotiplemede, olguların 174'ü B-ALL (%84,1), 28'i T-ALL (%13,5), 2'si bifenotipik (%1) idi. Hastaların 5'i (%2,4) t(4;11) pozitif, 5'i (%2,4) t(9;22) pozitif saptandı. Sekizinci günde yaşayan 206 hastanın 188'inde (%90,8) prednizolon cevabı iyi idi. On beşinci gün kemik iliği 41 hastada (%19,8) M2, 24 hastada (%11,6) M3 olarak belirlendi. Otuz üçüncü günde 195 hastada (%94,2) remisyon sağlandı; 8 hasta indüksiyon sırasında (6 hasta enfeksiyon, 1 hasta toksisite, 1 hasta lökostazise bağlı beyin kanaması nedeniyle) kaybedildi. Takip edilen olgulardan 41'i (%19,8) kaybedildi, 40'ında (%19,3) relaps oldu, 1 hastada sekonder malignite gelişti, 2 hasta tedaviyi terk etti. Kaybedilen 41 hastanın 8'i indüksiyon ölümü, 1'i rezistan hastalık, 13'ü tedavi ilişkili (n:10 enfeksiyon, n:2 toksisite), 17'si refrakter relaps, 2'si nakil ilişkili nedenlerle kaybedildi. Hastaların %3,8'ine (n:8) 1. remisyonda, %4,8'ine (n:10) 2. remisyonda hematopoetik kök hücre transplantasyonu yapıldı. Bir hastaya ikinci nakil sonrası ulaşılamadı. Ortalama takip süresi 14,56 0,45 yıl; EFS %72,5, RFS %79,5, OS %80, 2 saptandı. Protokollere göre TRALL-2000, BFM-95, ALLIC- 2009 EFS sırasıyla %70,9, %67, 7 ve %78, 9 iken OS sırasıyla %81,2, %71 ve %84, 2 olarak hesaplandı. Tüm hastalarda RFS %79, 3 olup BFM-TRALL-2000'de RFS %77, 6 iken ALLIC-2009'da %84,9'a yükselmiştir. BFM-TRALL- 2000 protokolünde koruyucu kranyal RT oranı %54, 7 iken ALLIC-2009'da bu oran %36,8'e düşmüştür. Sonuç: Tedavi sonuçlarımız ülkemizin batısındaki üniversite hastanelerinin çocukluk çağı ALL sonuçları ile benzerdir ancak batı Avrupa ve ABD sonuçlarına göre biraz daha düşüktür. ALLIC protokolünde MRD ile daha güvenilir risk sınıflaması yapılması ve remisyon sonrası tedavi yoğunluğunun daha iyi belirlenmesi ile standart risk grubu küçülmüş, kranyal RT oranı azaltılmış, EFS, RFS ve OS'de iyileşme sağlanmıştır. İndüksiyon ölümleri ve tedavi ilişkili ölümlerin azaltılması, tedavi terklerin ortadan kalkması, hastanelerin oda şartlarının iyileştirilmesi, MRD'nin daha hassas yöntemlerle değerlendirilmesi ile sonuçlarımız iyileştirilebilir.
Metropoliten bir kentte acil çocuk ünite hizmetleri

ı3ı- 0Z8İ Bu çalışma, metropolitan bir kent olan İstanbul'da yataklı tedavi kurumlarında yer al&n acil ;ocuk ünit yapı laşmasını, bu yapılaşmadaki fiziksel alan, elemanların nitelikleri, başvuran ve hizmet verilen vakaların sayı ve cin3İerif don-. nım-techizatın incelenmesi ereği ile gerçekleştirilmiştir. Ülkemizin saflık sisteminde geniş kapsamlı ii; özerk sistem olan üniversite, Sosyal Sigortalar turumu ve Sağlık 3 akanlıctına bağlı hastanelerin mevcut acil çocuk ünit ya da poliklinikleri örnek olarak sejilmij toplam beş acil jocuk iiniti ve bir şocuk acil polikliniği karşılıklı görüşme ve gözlemsel araştırma yöntemi ile incelenmiştir. çalışma bulgularımıza göre, acil jocuk üniteleri e-eğitim hastanelerinin yapısı içinde yer almakta ve bu üniteler acil çocuk birimi adı altında gerçek acil ünit kimliğinden uzak yapılanma göstermektedir. Bu yapılar eleman, donanım-techizat, fiziki alan olarak gocuk kliniklerine bakımlı idiler. İyi bir hizmet için gerekli olan kayıtlardaki bilgi girişimleri yine çocuk kliniklerinin kayıtları içinde erimekte idi. 7 ocuk acil durumlardan yanıklar, elektrik şok ve yanıkları gibi cerrahi müdahale gerektiren vakalar ve kulak burun boğaz ile ilgili acil durumlarda ilgili kliniklerden yardım. isteniyordu. Çalışma kapsamına alınan tüm hastanelerin hiçbirinde bu hizmetler acil çocuk yapılanmaları içinde verile miyordu. Acil çocuk Uniti için gerekli olan donanım-techizat, Unit yapısında uluslararası standartlara uygun değildi. Üniversite hastaneleri olan İstanbul Tıp ve Cerrahpaşa Tıp Fakülteleri eleman, donanım-techizat, fiziki alan ve hizmet verilen vaka cinsleri nedeniyle imleyen 3 İ3tem içinde, olabildiği ölçüde, en iyi acil çocuk hizmetini veren Unit kimliğine yakındı. SSI Göztepe hastanesi acil ;ocuk Uniti yine bu kuruma bağlı Okmeydanı hastanesi acil çocuk Unitinden daha bağımsız olarak hizmet veriyordu. Sağlık Bakanlığı hastaneleri acil çocuk ünite hizmetini poliklinik, nöbetçi hekim kanalıyla sunmaktadırlar. Unit yapılanması, bakanlık bünyesinde yer almamaktadır. füm bu yapıların ortak sorunu, hasta ya da has t a sahibi ile kurulamayan iletişim eksikliği ve eleman yetersizliğidir. SSX hastanelerine bağlı acil çocuk Unitleri dışın da yer alan Unitlerin en önemli sorunlarından biri de ila; ve tıbbi malzeme yetersizliğidir. Jalıma sonucunda elde edilen verilerden yola sıkılarak gelişmiş Ülkelerdeki standartlarla karşılaştırdığımızda yaptırımız eleştiriler yalnızca çocuk acil Unitlerine yönelik olmayıp bu Unitlerin yer aldığı yataklı tedavi kurumlarının ve genel sağlık hizmeti modelini de kapsamaktadır.
Parental influence and childrens responses to television advertising

Annelerin, ilkokul birinci, üçüncü ve beşinci sınıf çocuklarına etkileri ile, çocukların televizyon reklamlarına karşı bilişsel, tutumsal ve davranışsal tepkileri araştırılmıştır. Üç değişik sosyo-ekonomik seviyeyi temsil eden okullardan, 140 öğrenci ve anneleri ile aynı anda, fakat ayrı ayrı görüşülmüştür. Annelerin etkisi iki şekilde ele alınmıştır: 1) anne ve çocuğun televizyon reklamları üzerine konuşma sıklığı ; 2) çocuğun televizyon izleme alışkanlığının anne tarafından denetlenmesi. Çocukların TV reklamlarına karşı tepkileri ise üçe ayrılmıştır: 1) Bilişsel : Çocukların, reklamların içeriği ve niyetini anlayabilmeleri; 2) Tutumsal : Çocukların TV reklamlarına karşı hissettikleri; 3) Davranışsal : Reklamların etkileri ile çocukların satın alma davranışlarında görülen sıklık. Bulgulara göre, anne ve çocuğun televizyon reklamları üzerine konuşma sıklığı arttıkça, çocukların satın-alma isteğinin de arttığı gözlenmiştir. Bunun yanı sıra, bilişsel ve tutumsal açıdan istatistiksel olarak manidar seviyeye ulaşılamamıştır. Çocuğun televizyon izleme alışkanlığının anne tarafından denetlenmesi ile çocuğun bilişsel, tutumsal ve davranışsal tepkileri arasındaki ilişkilerin de kayda değer bir boyutta olmadığı görülmüştür.