turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Gitar eğitiminde sol el bağlamında parmak ve tel seçiminin geliştirilebilirliğine yönelik görüşlerin değerlendirilmesi

Gitar çalan müzisyenlerin performans yaşantılarındaki sorunlardan birisiparmak numaralandırmaya ilişkin ilkelerdir. Diğer birçok çalgıda olduğu gibi, gitardada parmak numaralarının kullanımı tartışmaya açık bir konu olarak görünmektedir. Parmak numaralarının kullanımında usta/çırak ilişkisinin temel alındığı veyadeneyime dayalı rastgele öğrenme yaşantılarından faydalanıldığı düşünülmektedir. Ayrıca konunun kavramsallaştırılmasında da dağınıklık olduğu ileri sürülebilir. Bu bağlamda gitar eğitiminin önemi sorunlarından biri de parmaklandırmadır. Bu araştırmada, gitar eğitiminde sol el bağlamında parmak ve tel seçiminin geliştirilebilirliğine yönelik görüşlerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırma betimsel bir araştırma olup karma metod yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın verileri görüşme ve anket yoluyla toplanmıştır. Gitar eğitimcilerine yönelik 10 sorudan oluşan anket yoluyla toplanan verilerin, frekans analizi yapılarak tabloları oluşturulmuş ve yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda parmaklandırmanın, gitar eğitiminin önemli bir sorunu olduğu belirlenmiştir. Araştırmanın en önemli sonucuparmak numarası kullanımının öğretilebilir bir eğitim konusu olmasına yönelik geniş fikir birliğidir. Diğer bir sonuç ise gitar sanatçılarına göre parmak numarasıbelirlemede belli bir standart anlayış bulunmamaktadır. Çalgı yaşantısıdüşünüldüğünde müziğin bireyselliği gibi müzik yapmayla doğrudan ilintili bir konu olarak parmak numarası yazmanın da bireysel deneyimle geliştiği ve kişiye özgüyaklaşımlardan oluştuğu anlaşılmaktadır Soruların yöneltildiği tüm uzmanlar çeşitli gerekçelerle zaman zaman öğrencilerin çaldıkları eser veya etütlerde parmak numarası yazdıklarını veya değiştirdiklerini ifade etmişlerdir. Bu gerekçeleröncelikle müzikal gerekçeler olduğu kadar kolay çalmaya, gücü korumaya ve fiziksel sağlığı korumaya işaret eden ergonomi ile de ilişkilendirilmiştir. Bazı gitar sanatçılarıegzersiz olması amacıyla parmak numarası değiştirdiklerini ifade ederek, aslındakonuya ilişkin bir öğretim stratejisine işaret etmişlerdir.
Viyolonsel eğitiminde en sık kullanılan yay teknikleri, bu tekniklerin öğretilmesinde kullanılan metotlar ve öğretim yöntemlerinin uzman görüşleri doğrultusunda belirlenmesi

Bu araştırmada Türkiye'deki bireysel çalgı dersinde viyolonsel eğitimi veren Güzel Sanatlar Liseleri, Eğitim Fakülteleri Müzik Öğretmenliği Anabilim Dalları, Güzel Sanatlar Fakültesi Müzik Bölümleri, Devlet Konservatuvar Müzik Bölümlerinde viyolonsel eğitimcilerinin yay tekniklerinin öğretiminde izledikleri ilk beş sıradaki yay teknikleri, bu tekniklerin öğretiminde kullandıkları ilk beş sıradaki başlangıç metotları ve yay tekniklerinin öğretiminde en sık kullandıkları öğretme yaklaşımları hakkında bilgi edinmek amaçlanmıştır. Araştırmaya 15 üniversite düzeyinde viyolonsel eğitimi veren viyolonsel eğitimcisi ve kadrolu olarak Güzel Sanatlar Liselerinde görev yapan viyolonsel dersinden sorumlu 10 öğretmen katılmıştır. Araştırmada nitel veri toplama tekniğinden faydalanılmıştır. Viyolonsel eğitimcilerine doldurmaları için birer 'viyolonsel eğitimcisi görüşme formu' verilmiş ve çalışmaya ilişkin literatür taraması yapılmıştır. Görüşme formlarından elde edilen verilere göre yay tekniklerinin öğretilmesinde genellikle izlenen sıra 1. sırada detashe, 2. sırada legato, 3. Sırada staccato, 4. sırada spiccato ve 5. sırada martele olarak tespit edilmiştir. Yay tekniklerinin öğretiminde en sık kullanılan metotlar ise 1. sırada L. R. Feuillard, 2. sırada F. Doutzauer, 3. sırada S. Lee, 4. sırada J. Werner, 5. sırada ise O. Sevcik olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca bu yay tekniklerinin öğretiminde en sık kullandıkları öğretme yaklaşımlarının 1. sırada Gösterip-yaptırma, 2. sırada Anlatım, 3. sırada Soru-cevap, 4. sırada sunuş, 5. sırada ise uygulama olduğu gözlemlenmiştir. Sonuç olarak, viyolonsel eğitimcilerinin viyolonsel eğitiminde kullanılan yay tekniklerini öğrencilere aktarırken genel olarak ortak bir sıralama kullandıkları görülmüştür. Kullanılan metotların tercih edilme sayısı genel olarak 5 tane metot üstünde yoğunlaşmaktadır. Bu tekniklerin öğretiminde ise viyolonsel eğitimcilerinin sıklıkla gösterip yaptırma yaklaşımı üzerinde yoğunlaştığı gözlemlenmiştir.
Kanun, ud ve tanburun 3/4-1/2 boyutta projelendirilmesi ve yapımı

Türk Müziği çalgılarından kanun, ud ve tanbur hakkında yapılan çalışmaların büyük bir bölümünde, çalgıların organolojik özellikleri, icrasının eğitimi ve icracıları gibi konular işlenmiş, yapımları ile ilgili çalışmalara ise az yer verilmiştir. Sınırlı sayıdaki bu çalışmalarda da geleneksel boyutları ve yapım teknikleri anlatılmış, erken müzik eğitiminde kullanılmak üzere boyutlandırılmış herhangi bir çalgıya yer verilmemiştir. Avrupa müziğinde kullanılan keman ailesi ve gitar gibi çalgıların, çocuk icracıların eğitimi için imal edilmiş küçük boyutlu olanları vardır. Türk müziği eğitiminin başarılı şekilde sürdürülebilmesi için, çalgı eğitimine erken yaşlarda başlanması gerekmektedir. Bu sayede eğitim süresi önemli ölçüde uzamış olacaktır. Bu çalışmada kanun, ud ve tanbur, 3/4 ve 1/2 boyutlarda ölçülendirilmiş, icra eğitimine erken yaşta başlanabilmesi için gerekli çalgıların imalat sürecinin ilk adımı olan projelendirme gerçekleştirilmiştir. Türk Müziği Çalgıları'nın tümünde kullanılabilecek perde ve frekans hesaplamaları yapılmış, kanun ve tanbur ses sahalarına ait değerler, tablolar halinde verilmiştir. Çalgıların imalat projeleri, bilgisayar ortamında 1/1 ölçekte hazırlanmıştır. Ayrıca çalgıların üretim aşamaları anlatılmış, aşamalar iş sırası şeklinde düzenlenmiştir. Çalgıların yapımında kullanılabilecek ana malzeme olan ağaçlar incelenmiş ve kullanılacak aletlere detaylı olarak yer verilmiştir. Sonuç olarak, halen boyutları sebebiyle erken müzik eğitiminde kullanılamayan çalgıların üretim aşamalarının ilki gerçekleştirilerek, çalgıların üretilmesiyle ilgili bir model oluşturulmuştur.
Kontrbasistlerde kas iskelet sistemi rahatsızlıkları ve önleme yöntemleri

Çalışma hayatında, mesleki açıdan oluşacak rahatsızlıklar sanayi devrimi ile farklı bir boyut kazanmıştır. Bu iki yüzyıllık süreç içinde pek çok mesleki alan için gerek tıbbi gerekse psikolojik etkiler üzerine çeşitli çalışmalar yapılmıştır. Buna rağmen müzisyenler, sporcular ve öğrenciler ihmal edilmiştir. Günümüzde spor ve müzik sektörlerindeki gelişme, bu alanlarda çalışanların performanslarını sürekli kılmanın ve verimli mesleki yaşantılarınıuzatmanın önemini arttırmıştır. Sektördeki bu hızlı gelişmenin sonucunda çoğunlukla hobi olarak değerlendirilen bu meslekler için özel tıbbi ve psikolojik birimler oluşturulmuş ve araştırmalar başlatılmıştır. Bu tezde, kontrbasistlerde meslekten kaynaklanan rahatsızlıklar ve bunları önleme yöntemleri değerlendirilmiştir. Bu rahatsızlıkların başında, kas-iskelet sistemi problemleri gelir. Bu problemler, beden, psikoloji ve mekanla ilişkili olarak ve farklı ekoller gözetilerek incelenmiştir. Kontrbasistlerde görülen bu rahatsızlıklar, kaynak tarama yöntemi kullanılarak araştırılmıştır. Rahatsızlıkların olası nedenleri tespit edilmiş ve önleme yöntemleri üzerinde durulmuştur. Enstrüman eğitimcileri, öğrenciler ve enstrümantistler için bu rahatsızlıklardankorunma amaçlı uygulama ve teoriye dayalı önerilerde bulunulmuştur.
Automatic music transcription

Bilişimsel müzik araştırması birçok alanda dünyaya yayılmıştır. Bu alanlardan biri de özdevimli müzik çevriyazımıdır. Bu tez sırasında, bir ses iminin içerisindeki müzik notalarının algılanması üzerine yoğunlaştık. Bir vurmalı müzik aleti olan piyano üzerine çalışmaya karar verdik çünkü vurmalı nota başlangıçlarınınalgılanılması diğer nota başlangıç tiplerine göre göreceli olarak daha kolaydır. HızlıFourier Dönüşüm'ü ve alçak geçirgen süzgeci gibi im işleme tekniklerinden veHinkley'in CUSUM algoritması ve doğrusal regresyon gibi sayımlamayöntemlerinden faydalandık. Orta oktav notalarından ve ilk beş nota değertürlerinden oluşan bireşimsel olarak yaratılmış bir ses verisine uygulanan bir algoritma teklif ettik. Algoritma müzik parçalarını ayarlanmış değistirgelerkullanarak ortalama yüzde 96,7 bir doğrulukla yazılı biçime dönüştürmektedir.
Gümüşhane ilinde tespit edilen ortak oyun havalarının asma davul çalım tekniğine göre notasyon yazılımı

'Gümüşhane İlinde Tespit Edilen Ortak Oyun Havalarının Asma Davul Çalım Tekniğine Göre Notasyon Yazılımı' adlı yüksek lisans tezinde, Anadolu'nun hemen her ilinde, ilçesinde, köyünde icra edilen iki önemli sazın, davul ve zurnanın birlikte çalım geleneği dikkate alınarak ve bu konuda sınırlanan alan olarak Gümüşhane ilinin de tespit edilen ortak oyun havalarının kendine has ritmik yapılarını içeren ortak oyun havalarının ezgileri seçilmiştir. Birinci bölümde, ülke kültürümüzün temel yapısında önemli bir yere sahip olan halk oyunları anlatılırken, araştırma yapılan Gümüşhane ilinin örf, adet ve geleneklerini, mahalli sanatçı ve yöre halkından bireyler ile ne şekilde görüşmeler yapılarak tespit edildiği aktarılmıştır. Bölümde incelenecek olan ezgilerin hangi kaynaklardan tespit edildiği ve çalışma alanın nasıl sınırlandırıldığına değinilmiştir. İkinci bölümde, araştırmanın yapıldığı Gümüşhane ilinin birçok uygarlığa da ev sahipliği yapmış tarihi, coğrafi konumu ve ilin içinde bulunduğu Kelkit vadisinin Gümüşhane ili ile bağlantısı anlatılmıştır. Gümüşhane ilinin sosyoekonomik yapısı ve kültürüne yer verilmiştir. Üçüncü bölümde, Gümüşhane ilinde, ilçe merkezlerinde, köylerinde tespit edilen ortak oyun havaları aktarılmıştır. Bu oyun havalarının icra ortamları ve biçimleri, içerisinde yer aldıkları Türk halk oyunlarının halay, horon ve bar türleri başlıkları altında yöresel özellikleri ile sunulmuştur. Dördüncü bölümde, çalışmada tespit edilen ortak oyun havalarının icrasında kullanılan davul ve zurna enstrümanları yöredeki yapı ve özellikleri ile ayrı başlıklar altında ele alınarak incelenmiştir. Beşinci bölümde, temel amaçlarından biri olan asma davul enstrümanının daha önce yapılan tezler ve çalışmalarda çıkan seslerin nasıl notaya alındığı ve bunların arasında hangi yöntemin benimsenerek tezimize uygun hale getirildiği sunulmuş olup. Asma davul çalgısının notasyonun da gösterilecek olan sesler tek tek ele alınmıştır. Altıncı bölümde, tespit edilen ortak oyun havalarının asma davul çalım yöntemine göre notasyon yazılımı yer almıştır. Bu ezgiler belli başlıkları altında toparlanmış ve tablolar oluşturularak gösterilmiştir. Yörede yapılan çalışmalar doğrultusunda sınırlandırılıp incelenen kayıtlar üzerinden belirlenen ve temel amaç olan Gümüşhane ilinde ortak oynana halk oyunlarının ezgileri, asma davul sazı ile icra özellikleri eserlerin tempoları belirtilerek aktarılmıştır. Sonuç bölümünde, bütün başlıkların içeriğinde incelenen ve açıklanan tüm veriler, genel çıkarımlara varılarak bütün olarak sunulmuştur.
İlköğretim kurumları müzik dersi programında geleneksel Türk Sanat Müziği müfredatı üzerine bir çalışma

Jüri : Prof. M. Salih ERGAN Doç. Yusuf AKBULUT Yrd. Doç. Hamit ÖNAL Bu çalışmada, öncelikle müziğin ve müzik eğitiminin işlevleri ele alınmış, Türkiye'de Okul Müzik Eğitimi programlarında GTSM öğretimine ilişkin tarihsel gelişim incelenmiş, GTSM'nin Okul Müzik Eğitimi'nde kullanılması ile ilgili yasalar ve çeşitli görüşler irdelenmiştir. Daha sonra İlköğretim Kurumlarında GTSM öğretiminin bugünkü durumunu ortaya koymak amacıyla, halen yürürlükte olan İlköğretim Kurumlan Müzik Dersi Programı ve bu programa uygun olarak hazırlanıp, MEB 'lığınca okullarda okutulmak üzere seçilen ders kitaplarının tümü, GTSM öğretimi yönünden incelemeye alınmıştır.
La Boheme Operası ile Rent Müzikali'nin dramatik ve müzikal açıdan karşılaştırılması

Hazırladığım bu tezde, La Boheme Operası ile Rent Müzikali'nin dramatik ve müzikal yapısı incelenerek iki eserin karşılaştırması yapılmıştır. Tezin tamamı dört bölümden oluşmuştur. İki eserin karşılaştırmasını yapmadan öce değinilmesi gereken opera ve müzikalin tarihsel gelişiminden birinci bölümde kısaca bahsedilmiştir. İkinci bölümde La Boheme Operası'nın dramatik ve müzikal yapısı, üçüncü bölümde Rent Müzikali'nin dramatik ve müzikal yapısı incelenmiş olup dördüncü bölümde de iki eserin karşılaştırılması yapılmıştır. La Boheme Operası ve Rent Müzikali'nin dramatik ve müzikal yapısı karşılaştırmalı olarak incelenerek benzerlik ve farklılıklar, olaylar ve şarkı sözleriyle örneklendirilerek değerlendirilmiştir.
Müzik öğretmeni yetiştiren yükseköğretim kurumlarında anaçalgı keman eğitiminin progranlar yönünden incelenmesi

ivedim YILDIZ, M. S, Fen Bilimleri Enstitüsü, Mart 1986. Bu araştırma, Müzik Üretmeni Yetiştiren Yükseköğretim Kurumları'nda uygulanmakta olan ana çalgı keman özetim programının geliştirilmesine katkıda bulunmak amacı ile yapılmıştır. Bu amaçla önce ilgili program metinleri incelenmiş sonra da uygulanan programın 'çağdaş program anlayışı' açısından keman öğreticisi ve son sınır ana çalgı keman öğrencilerinin görüş ve önerileri alınarak bir değerlendirilmesi yapılmaya çalışılmıştır. Yapılan araştırma sonunda, uygulanmış ve uygulanmakta olan keman öğretim programlarının metin olarak bir konular başlığı ya da kapsamlı beceriler listesinden ibaret olduğu görülmüş; konuların ya da becerilerin nasıl kazandırılacağı ya da öğretileceği konusunda, bunların ne oranda gerçekleştirildiğini ortaya çıkarmak için yapılması gereken sınama-ölçme ve hem öğrenciyi, hem öğretmeni ve hem de programı değerlendirme işlemlerine ilişkin belirli bölümlere ve yeterli açıklamalara rastlanmamıştır. Günümüzde uygulanmakta olan keman öğretim programının metin olarak diğerleriyle benzer nitelikte olmasına -'a&men, uygulamada, çağdaş program anlayışına az da olsa yaklaşıldığı, anketle toplanan verilerin değerlendirilmesi sonunda ortaya çıkarılmıştır. Ancak, Keman öğreticileri tarafından gerçekleştirilen bu çalışmalar olumlu yönde fakat kısmen yeterli bulunmuş, keman öğretim programının çağdaş program anlayışı doğrultusunda oluşturulup geliştirilmesine ilişkin bazı önerilerde bulunulmuştur. iii
Beethoven'ın Op. 57 'Appassionata' başlıklı piyano sonatına analitik bakış

Alman besteci Ludwig van Beethoven'in (1770-1827) müzik yaşamında orta dönemine rastlayan başlıca klavye eserleri arasında yer alan Op. 57 Fa minör 'Appassionata' piyano sonatının, bestecinin, kompozisyon konusundaki yaratıcılığını etkileyen toplumsal dönüşümler, müziğe getirdiği yenilikler, besteleme yöntemi açısından özel bir yere sahip olduğu bilinmektedir. Bu çalışmada; kapsamlı bir araştırma yapılarak, piyano literatürünün çok sevilen ve çok çalınan söz konusu eserin form analizi, piyano tekniği ve karakteri açısından incelenerek, piyanistlerin yorumlarına analitik bakış getirilerek eserin daha nitelikli icrasına katkı sağlanması amaçlanmıştır.
Alevilikte duazimamlar ve Şah İbrahim Veli Ocağındaki örnekleri

Alevi inancında en temel ibadet biçimi cemdir. Cemler başta olmak üzere, geleneğin yansıdığı her ritüelde sözel ya da müzik eşlikli etkin işleve sahip duazimamlar; Hz. Ali'den başlayarak sırasıyla On İki İmam'ları öven aynı zamanda inanca ait kavramlara ve tarihsel olaylara vurgu yapan, hece veya aruz ölçüsüyle yazılan nazım biçimidir. Literatürde; düvaz, düvazimam, düvaz-ı imam, düvazdeh, düvazdeh imam, duvaz, duvazimam gibi kullanımları vardır. Bu araştırmada Şah İbrahim Veli süreği cemleri üzerinden duazimamların cem içindeki yeri ve anlamı nedir sorusuna cevap aranmış ve analitik bir bakış açısıyla analiz edilmiştir.
Zaman-mekan ilişkisi ve müziğin plastisitesi bağlamında ses heykelleri kavramı; Başat yapıtlar ve temel önermeler üzerinden yeni bir değerlendirme denemesi

Sanat ve tasarım kavramları içinde kendini ifade etme çabası içine giren bireyler ya da topluluklar bunlara koşut alanların birçoğunda olduğu gibi ses ve müzik üzerinde de duysal bağlamda kesişmeler deneyimlemişlerdir. Müzik yazımından bu müziği gerçekleştirebilecekleri enstrümanlara; ötesinde, müziğe mekan olacak alanların mimarisine, son derece geniş bir alana yayılan bu süreç, özellikle 19. Yüzyılın son çeyreğinden itibaren, plastik ve görsel sanatların iyiden iyiye kesiştiği bir zeminde ilerlemiştir. 20. yüzyılın ilk yarısında ortaya çıkan yeni teknolojiler, savaşlarla birlikte silahlar, uçaklar ve devasa makineler ses ve gürültü kavramına bambaşka boyutlar katmasının yanı sıra gürültü iyiden iyiye gündelik yaşamın kabul edilen bir gerçeği olmaya başlamıştır. Hızla gelişen teknolojiyle yaşanan köklü toplumsal değişimler ve yeni yaşam alışkanlıkları, insanoğlunun yeni bir yaşam tasarımına doğru sürüklendiği bu yüzyılda aydınlanmacı ve yenilikçi sanatçıların hiçbirisinin gözünden kaçmamış daha yüzyılın başından itibaren plastik sanatlarda peşi sıra yeni akımlar ortaya çıkmıştır. Plastik sanatlardaki bu hareketlilik müzik ve ses çalışmalarındaki yerini alarak ilk meyvelerini vermeye başlamıştır. Fütüristlerin sıkça örneklenen üretimleri, özellikle Intonarumori'leri ile Luigi Russolo'nun, aynı zamanda Sound Art'ın erkence tanımlamalarından birini verdiği, bu alanın en önemli, kurucu belgeleri arasında sayılan manifestosuyla pekiştirilmiştir. İlerleyen dönemlerde çağın gereksinimleri, gelişen teknolojiler ve farkındalıklar üzerinden Sound Art tanımının sınırları genişlemiş; ses ile mekanın, ötesinde 'ses nesnesi' kavramı üzerinden sesin plastisitesine dair algının boyutları genişlemiştir. 1960'lardan bu yana sound art olarak tanımlanan sanatsal ses çalışmalarının, yeni teknolojilerle birlikte yolları plastik ve görsel sanatlar ile sıkça kesişmeye başlamış, günümüz dijital çağında ise çoğu kez birbirlerinden kopuk düşünülemez bir noktaya ulaşmıştır. Bu tez çalışmasında sürecin öznel bir yansıması olan; önceleri salt deneysel başlayan, ama zamanla başlı başına bir türe evirilen sound sculpture türünün gelişimi, özellikle sound art kavramının, 20. yüzyıl ve sonrası çağdaş sanat akımları içerisindeki varoluşu ve dönüşümü üzerinden yeniden değerlendirilecek ve örneklenecektir.
Transkripsiyon sanatına genel bir bakış ve Sergey Rahmaninov'un bu alandaki yapıtlarının incelenmesi

Bu çalışma, geçmişşten günümüze transkripsiyon sanatını ve Sergey Rahmaninov'un solo piyano için transkripsiyonlarını çeşitli açılardan inceler. İlk bölümde transkripsiyon sanatının tarihsel gelişimi incelenir, farklı dönemlerden bestecilerin önemli piyano transkripsiyonlarına genel bir bakış sunulur. İkinci bölümde yazar, Sergey Rahmaninov'un hayatı ve müzikal diliyle ilgili detaylı bilgiler verir. Üçüncü bölüm, Rahmaninov'un farklı bestecilerin eserleri üzerine bestelemiş olduğu transkripsiyonlara yoğunlaşır. Bölümün başında Rahmaninov'un bestelemiş olduğu tüm transkripsiyonların kronolojik olarak sıralandığı bir liste verilmiştir. Rahmaninov'un müzikal dilinin farklı dönem ve stilden bestecilerin eserleri üzerindeki yansımasının incelenmesi tezin ana sorunudur. Bununla beraber bestecinin kendine özgü müzikal dili ve piyano tekniğine olan yaklaşımı, piyano transkripsiyonları aracılığıyla incelenmeye çalışılmıştır.
Geçmişten günümüze ud yapımcıları, ud yapımında kullanılan yöntemler.

Bu çalışmanın amacı ud sazının tarihçesini, geçmişşten günümüze kadar gelen süreçtekiyapımcılarını ve ud yapım tekniklerini belirli başlıklar halinde, genel özelikleriyleanlatmaktadır. Bu doğrultusunda gerçekleştirilen çalışmada, önce ud sazını tanıtmak maksadıyla, tarihçesi ve genel yapısıyla ilgili bilgiler verilmiş, aynı zamanda icra yönünden gelişimi ve önde gelen icracılarına değinilmiştir. Ardından ud yapımcılarının hayatları hakkında bilgiler verilmiş ve yaptıkları udlar da kullandıkları etiket bilgileri belirtilmiştir. Klasik ud yapım yöntemi anlatıldıktan sonra, belli başlı ud yapımcılarının yaptığıudlar incelenmiş ve yapım konusunda ortaya çıkan farklı yöntemler tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırma, ud sazının, yapım ve yapımcılarının her yönüyle tanınmasında, bir başvuru eseri olma işlevi görecektir.
Franz Liszt´in La Major (s.125) İkinci Piyano konçertosunun incelenmesi

Romantik dönemin en parlak virtüöz piyanisti ve bestecisi Franz Liszt, dönemin içten, duygusal ve doğal piyanistik yazı tarzına olmasına rağmen piyanoyu orkestra gibi ele almıştır. Orkestra renklerini aktardığı piyanoda zarif ve duygusal ezgilerin yanı sıra göz kamaştırıcı teknik gösterilere de yer vermiştir. Liszt'in iki piyano konçertosu arasında birincisi daha çok tanınmasına karşın ikincisi bazı yönlerden daha ilgi çekicidir. Sürekli değişen tempo başlıkları ile tek bir bölümden oluşan ve bestecinin iç dünyasını yansıtan gösterişli bir eserdir. Piyanistlerin repertuvarına giren (S. 125) La Majör 2. Piyano konçertosunun form ve temalarının analizlerinin, Franz Liszt'in hayatı, piyanistik yazı tarzı, eserleri ve romantik dönem konçerto formu bağlamında incelenmesi bu araştırmanın konusunu oluşturmaktadır.
Şarkı söylerken bedenin bir eşlik çalgısı olarak kullanılması

Bu araştırma ile müzik eğitiminde yeni bir yaklaşım olarak beden müziğinin kullanımına dikkat çekilmesi ve kullanımının yaygınlaştırılması amaçlanmaktadır. Bu çalışmayla, birlikte söylemeyi kolaylaştırmak, koro çalışmasını, müzik derslerini eğlenceli hale getirmek, çocukların beden hareketlerini müzik eğitimine taşıyarak psiko-motor gelişimine katkı sağlamak, dünyada hızla yayılmaya başlayan beden müziğinin ülkemizde gelişimini sağlamak ve yöntemin eğitim dünyasına kazandırılmasına katkı sağlaması hedeflenmektedir. Araştırma kapsamında ele alınan alt problemlerin çözümlenmesi için, hem nicel hem de nitel araştırma yöntemlerinden yararlanılmıştır. Nicel yöntem olarak gerçek deneme modellerinden öntest-sontest kontrol gruplu model ve tarama modelleri, nitel yöntem olarak içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırma kapsamında kullanılacak eserler müzik eğitimcilerinin görüşüne sunulan 'Uygulama Yapılacak Şarkı Seçki Formu' ile belirlenmiştir. Daha sonra araştırmacı belirlenen şarkılara beden müziği eşlikleri tasarlamış ve 8 haftalık çalışma boyunca deney grubuna öğretmiştir. Aynı şarkılar kontrol grubunda karma yöntemle öğretilmiştir. 'Tartım Yineleme Başarı Formu' hazırlanmış ve her iki gruba da öntest-sontest olarak uygulanmıştır. 8 haftalık çalışma sonrasında 'Öğrenci Görüşleri Alma Formu' ile öğrencilerin görüşleri alınmıştır. Kontrol ve deney grubu öğrencileri 8 hafta sonunda bir konser vermiştir. Son olarak da deney grubunda yapılan çalışma sürecini özetleyen bir video müzik eğitimcilerine izletilerek, beden müziği eşliği ile şarkı öğretimine ilişkin öğretmen görüşleri alınmıştır. Elde edilen bulgulara göre deney grubu öğrencilerinin tartım yineleme başarısında istatistiksel olarak anlamlı yönde artış gözlenmiştir. Çalışma sürecine ilişkin öğrenci görüşlerine bakıldığında öğrencilerin yapılan çalışmaları sevdiği görülmüştür. Deney grubu öğrencilerinin kontrol grubuna kıyasla öğrendiklerini ders dışı zamanlarda çevresiyle paylaştığı görülmüştür. Bulgulardan elde edilen sonuçlar şarkı söylerken bedenin bir eşlik çalgısı olarak kullanılmasının müzik eğitiminde etkili bir yöntem olabileceğini göstermiştir. Araştırma sonuçlarından yola çıkarak beden müziğinin kullanımının öneminin algılanabilmesi ve yaygınlaştırılması için, eğitimcilere, müzik eğitim kurumlarına yönelik öneriler sıralanmıştır.