turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The study of A. S. Byatt's Possession A Romance on a postmodernist movement in literature

Yapılan bu çalışmanın amacı, postmodernizmin tanıtılması, toplumsal ve insan ilişkilerinin yanı sıra, edebiyattaki yansımalarının da gösterilmesidir. İçinde yaşıyor olduğumuz bu postmodern dönem, hayatımızın her alanına sızmış ve tüketici durumunda modern çağın sonunu getirmiştir. Her ne kadar postmodern çağda yaşandığım söylemek bir 'cliche' olsa da, yapılan bu çalışma hayatımızdan kesitler sunarak postmodern dönemi anlatmaya çalışacaktır. Postmodern kültürün incelikleri A. S. Byatt'in Booker Prize For Fiction ve Irish Times International Fiction Prize ödüllerini kazandığı Possession: A Romance adlı eseri ile yansıtılacaktır. Kitabın edebi çalışmasına geçmeden önce kısa bir özeti verilerek kitap içeriği hakkında bilgi kazandırılacaktır. Çalışmada bir takım unsurlar ele alınmıştır: Yazar feminizmin sınırlarından içeri girerek kardeşlik kavramı üzerinde durmaktadır. Kitabın feminizm açısından ele alınabilmesi için konuyla ilgili bir takım kaynaklara başvurulmuştur. Eserin içindeki feminist öğeler, özellikle de karakterlerden biri olan Christabel LaMotte'un Fairy Melusina adlı şiiri üzerinde durulmuştur. Dil kullanım özellikleri de bu çalışmanın üzerinde durduğu konulardan biridir. Eserde kullanılan semboller ve bunların kullanılış amaçları incelenmiştir. Viktorya döneminde kullanılan dil ile günümüz kullanımı arasındaki farklar kitaptan alınan örneklerle ortaya konulmuştur. Kitaptaki 'kolaj' tekniği üzerinde yapılan çalışmalarda eser içindeki şiir mektup ve günlüklerden yararlanılmıştır. İ. V Tarih boyunca yapılan arşivleme ve güvenirliği üzerindeki sorgulamalarda ise eserdeki parça-bütün kullanımından yola çıkılarak değerlendirmelerde bulunulmuştur. Televizyon ve kitle iletişim araçlarım postmodern dönemdeki kullanımı üzerine de bir takım örneklemeler yapılmıştır. Yapılan çalışmalarda farklı kaynakların yam sıra internetten de yer alanılmıştır. Çalışmayı şu şekilde nitelendirebiliriz: Geçmişin günümüze etkisi küçümsenemez; herkesin kaderi diğerlerinden farklıdır ancak bizler tarihin bilinmezlikleriyle kuşatılmışızdır.
Grotesque selfness of traumatic otherness in Martin Amis' novels Other People, Time's Arrow, and Money

Bu tezin amacı Martin Amis'in Other People: A Mystery Story, Time's Arrow or The Nature of the Offence ve Money: A Suicide Note adlı romanlarını travma teorisi ışığında, Bakhtin'in grotesk realizm teorisi, yapısöküm ve benlik ve ötekilik kavramlarına odaklanarak çalışmaktır. Postmodern edebiyatın öncülerinden olan Martin Amis, yenilikçi yazım tekniği, hayatın ve insanın gerçekliğine dokunan çeşitli temaları ile edebiyatta özel bir yere sahip olmuştur. Romanlarında, hayatın her alanında, modern insanın ikilemini ele almaktadır. Karakterleri genellikle, dönemin psikolojik ve sosyal koşulları ve olayları tarafından şekillendirilmiş travmatik kişiliklerdir. Karakterlerinin travmatik durumları, onları yalnızca parçalanmaya ve kişilik çözülmesine götürmez, aynı zamanda travmatik ötekiliğin, grotesk benliklerini de yaratır. Birinci Bölüm travma teorisinin detaylı açıklamasını, bu teorinin tarihsel gelişimini ve travmanın benlik, dış dünya ve zaman algısı üzerindeki etkilerini sunmaktadır. Bu bölümde ayrıca, travma ve grotesk arasındaki ilişki incelenerek, travma edebiyatının ve romanların analizinde kullanılan yapısökümcü yaklaşımın da özellikleri sunulmuştur. İkinci Bölümde travmanın kişinin dış dünya algısı üzerindeki etkisi, Other People: A Mystery Story adlı eserde incelenmiştir. Üçüncü Bölümde ise Money: A Suicide Note adlı romanda dış dünyanın, kişinin iç dünyasını ihlal ederek karakter üzerinde travmatik bir etki yaratmasına odaklanılmıştır. Dördüncü Bölümde Time's Arrow or The Nature of the Offence romanında değişen zaman algısı bazında, bireyin travmatik soykırım tarihi kaynaklı, hafıza ve kişilik değişimleri incelenmiştir. Bu tez travmanın bireyin üzerinde yıkıcı etkilere sebep olduğunu ve bu etkilerin bireyin kimliğini, dünya ve zaman algısını yeniden yapılandırarak ona grotesk bir hayatın kapılarını açtığını öne sürmektedir.
Uwe Johnson'un 'Zwei Anscihten' romanı örneği ile Alman edebiyatında iki Almanya gerçeği

Alman tarihinde ülkenin kaderinin bir anda değiştiği, tek bir ülke iken iki ülke olarak 1949 yılından 1989 yılına kadar devam eden süreç ele alınmıştır. Ülkenin bölünmesinde dönüm noktası olan 1961 yılında inşa edilen Berlin Duvarının toplumsal açıdan etkilerinden bahsedilmiştir. İnsanlar kendilerini her zaman yaşadıkları evlerinde, dolaştıkları sokaklarında, yani vatanlarında hapis durumunda hissetmektedirler. Sevgililer, kardeşler, arkadaşlar, akrabalar arasında artık kocaman bir duvar vardır. İnsanlar bu duvarın yıkılma ihtimalinin bile olmadığını düşünerek birleşmek için türlü yollar denerken bu uğurdu ölenlerin sayısı hiç de az değildir. Ülke böyle bir tarihi değişim yaşarken edebiyatta elbette bundan etkilenmiş ve iki Alman edebiyatı ortaya çıkmıştır. Dönemin yazarları bir yandan politik eleştiriler yaparken bir yandan da kimi yazarlar devletin isteği üzerine onların politikasını destekleyen eserler vermişlerdir. Uwe Johnson böyle bir dönemde Doğu Almanya'da iken 1959 yılında Batı Almanya'ya kaçmış, oradan da önce İngiltere'ye sonra New York'a yerleşmiştir. Bu yüzden Uwe Johnson için ne Doğu ne de Batı Almanya yazarı değil her iki ülkenin yazarı ifadesi daha doğrudur. Çalışmamızda yazarın 1965 yılında yayınladığı Zwei Ansichten adlı eseri Alman edebiyatında iki Almanya gerçeğini anlatan eserlerinden bir örnek olarak incelenmiştir. Yazar içinde bulunduğu dönemi iyi gözlemlemiş ve incelediğimiz bu romanında iki farklı açı olarak Doğu ve Batı Almanya'daki yaşamdan ipuçları vermiştir. Çalışmamızda romanda geçen karakterlerden, mekanlardan ve yaşantılarından sunulan kesitlerle, sosyolojik ve tarihsel gerçekliğe ışık tutmaya çalışacağız. Romanın ana karakterlerinden Bay B.'nin Batı Almanya'yı, Bayan D.'nin ise Doğu Almanya'yı temsil etmesiyle iki Almanya olgusu romanın ana konusudur.
Postnatural environments: Literary cartographies of pollution in Jim Crace's The Pesthouse, John Burnside's gGlister, and Joseph D'Lacey's Garbage Man

Doğa-kültür etkileşimlerinin karanlık yönüne dikkat çeken bu tez, Jim Crace'in The Pesthouse (2007), John Burnside'ın Glister (2008) ve Joseph D'Lacey'in Garbage Man (2009) romanlarında zehirliliğin nasıl el değmemiş, bakir doğanın sonuna işaret ettiğini ve doğanın nasıl 'doğa sonrası' hale geldiğini inceleyerek doğadan sonra ne geldiği sorusu üzerine eğilir. Temel olarak çevre sorunlarıyla ilgilenen bu üç roman, kirlenen ve zehirlenen çevrelere ışık tutmaktadır ve günlük yaşantılarda insanın zehirliliğe maruz kalmasını göz önünde tutarak ekolojik kaygıları dile getirmektedir. Bu bağlamda romanlar özellikle insan ve çevre arasında süregelen toksik etkileşimi vurgulayarak nasıl doğa sonrası çevrelerin zaten insan bedeninin bir parçası olduğunu ortaya koyarlar. Böylelikle 'yeşil sonrası ekoloji,' 'karanlık ekoloji' ve 'çöp ekolojisi' ile ilgili son dönem akademik tartışmaları ayrıntılarıyla açıklayan bu çalışma, her romanın nasıl kirlenen çevrelerle edebi, kültürel ve ekolojik varsayımlara odaklandığını ve nasıl bu varsayımları sorunlaştırdığını örneklendirir ve seçili romanlarla ekoeleştirel bir bağlantı kurar. Bu tezin giriş bölümünde güncel ekoeleştirel kuramlar kullanılarak doğa sonrası çevrelerle ilgili tartışmalar açıklanmıştır. Bu üç roman, zehirlilik bağlamında doğa sonrası kartograflar yaratan yeşil sonrası, karanlık ve çöp ekolojileri olarak üç farklı bölümde tartışılmıştır. Birinci bölüm insan kaynaklı müdahaleyle gezegene ve atmosfere yapılmış çevresel zararın nasıl yeşil sonrası ekolojiler ürettiğini mercek altına alarak Jim Crace'in The Pesthouse romanını incelemektedir. İkinci bölüm sanayi sonrası bir kasabada harabe kimya tesisi yüzünden havada ve toprakta biriken zehirlerin ve kirleticilerin nasıl karanlık ekolojik dönüşümler ortaya çıkardığını gösterecek ve bu bağlamda John Burnside'ın Glister romanını irdeler. Üçüncü bölüm ise çöp ve çöp atıklamanın nasıl çöp ekolojiler yarattığını ve tüketimciliğin nasıl çöp toplumlar oluşturduğunu sorgularken sosyal ve ekolojik bağlamlarda Joseph D'Lacey'in Garbage Man romanını analiz etmektedir. Bu bölümler ilgili kuramsal tartışmalarla bağlantılı olarak ekoeleştirel okumalarda bulunmaktadır. Sonuç olarak bu romanlarda örneklenen doğa sonrası çevreler yeşil sonrası, karanlık ve çöp ekolojilerin meydana getirdiği 'ekolojisonrası' gerçeği göstermektedir. Bu gerçeklik insanların ve insan-dışı canlıların nasıl bedenler-arası olarak toksik ilişkiler içerisinde birbiriyle bağlantılı olduğunu belirtmektedir.
The problem of identity and cultural belonging in Zadie Smith's multicultural novel: On Beauty (2005)

Bu tez Zadie Smith'in çok kültürlü romanı, On Beauty (2005)'de çok kültürlü toplumlardaki bireylerin kimlik problemi, öz kimlik ve aidiyet duygusu arayışı üzerine odaklanacaktır. Zadie Smith postyapısallcı ve humanist eleştirilerin arasındaki sorunu, bu eleştirmenlerin hayata problemli yaklaşımını ve kimlik oluşumu üzerindeki etkilerini irdeler. Seçilen romanda, ırklar, toplumsal cinsiyetler, sınıflar ve kuşaklar arası iletişim kopukluğu hayatı daha karmaşık bir hale getirip gençleri toplumdaki yerlerini bulma hususunda rol modelsiz bırakmıştır. İletişim problemi ve insanların hayatlarındaki kaos gerçek hayat ve ideolojiler arasındaki kopukluktan kaynaklanmaktadır. Bu yüzden, bu çalışma özellikle çok kültürlü toplumlarda kimlik oluşumunu etkileyen faktörler üzerinde duracaktır. Smith sadece kimlik problemini sunmakla kalmaz, aynı zamanda karakterlerin sanata ve güzelliğe yaklaşımları üzerinden bu probleme bir çözüm de sunar. Zadie Smith karakterlerin hayatlarındaki kaosa bir çözüm olarak sanatı sunar. Smith'e göre sanatın kendi içinde dönüştürücü bir etkisi olduğunu söylenebilir. Genel bir deyişle, sanat bireye farkındalık kazandırarak kişinin kendini gerçekleştirme sürecine zenginlik katmaktadır.
The Un-heroic heroes of George Orwell's novels Burmese Days, Coming Up For Air, Nineteen Eighty Four

Yirminci yüzyıl romancılarından ve ülkemiz de daha çok Hayvan Çiftliği ve 1984 isimli romanlarıyla tanınan George Orwell eserlerinde yaşadığı dönemin politik, sosyal ve toplumsal problemlerini gerçekçi, açık ve basit bir dille anlatır. Romanlarının bazıları kendi kişisel gözlem ve tecrübelerine dayanırken, diğer bir kısmı da insanlığın geleceğini tehdit eden sistemlere karşı uyarıcı hicivlerdir. George Orwell romanlarında bireylerin emperyalist sistemler ve totaliter rejimler karşısında nasıl bireyselliklerini yitirdiklerini anlatır. Orwell bu sistemleri, faşist veya komünist diye ayırmaz. İnsanın diğer bir insana hükmetmeye çalıştığı her türlü rejim ve sistemlerin ne denli tehlikeli olduğunu göstermeye çalışır. Orwell romanlarının kahramanları olarak, genellikle dış görünüşleri ve sosyal statülerinde hiç fevkaladelik olmayan sıradan insanları seçer. Bunlar, yalnız, çoğu zaman çevresinden gelen baskılardan bunalmış, çare arayan insanlardır. Toplumlarda çoğunluğu oluşturan bu insanlar Orwell' e göre bireylerin hak ve hürriyetlerini engelleyen ve yok etmeye çalışan sistem ve rejimleri değiştirebilecek, düzeltecek güce sahip yegane toplum sınıfıdır. Bu tip insanları kullanması yazarın aynı zamanda gerçekçiliğinin de bir göstergesidir. Giriş, üç ana bölüm ve sonuç bölümlerinden oluşan bu tezin amacı George Orwell'in Birmanya Günleri, Nefes almak için ve 1984 isimli romanlarındaki kahramanların kaygıları, zayıflıkları, çaresizlikleri, ııı sağduyu ve duyarlılıklarıyla toplumu oluşturan sıradan insanlar olduklarını gösterip, onların baskı rejimleri ne karşı direnmelerini anlatmaktadır. Tezin giriş bölümünde, 20. yüzyılda tarihi olayların gelişimi, modern ve çağdaş İngiliz romanı arasındaki farklar ve Orwell'in sanatını etkileyen belli başlı olaylar verilmektedir. Diğer üç ana bölümde ise kronolojik sıraya göre romanlar kahramanları açısından incelenmektedir. Araştırmanın sonucunda, Orwell'in Birmanya Günleri, Nefes Almak İçin ve 1 984 isimli romanlarındaki baş kişilerin sıradan insanlar oldukları ve Orwell'in bu tipi kullanmaktaki amacının baskı, diktatörlük ve modern çağın getirdiği kısıtlamalara ancak toplumun çoğunluğunu oluşturan bu insanların karşı çıkabileceğini ve değiştirebileceğini göstermek olduğu anlaşılmıştır.
Modernity, modernism and women novelists

Bu çalışmanın amacı, 1910- 1930 yılları arasında İngiliz kadın yazarlar tarafından kaleme alınmış romanlar üzerinde odaklanarak modernizm ve modernite kavramlarını irdelemektir. Genel olarak şehirli insanın ruhsal ve sosyal deneyimlerini aktaran birtakım olan modernizm, edebiyat alanında mevcut biçimsel özellikleri ve anlatı tekniklerini radikal bir biçimde değiştirmiştir. 1980'lere kadar, bu yeni biçimsel özellikler büyük ölçüde erkek yazarların ürünü olarak görülmüştür. 1980'li yıllarla birlikte, modermizm ve modernite üzerine yapılan çalışmalar kadınların da erkekler kadar yeni tekniklerin geliştirilmesi ve kullanılması konusunda öncü olduklarını göstermiştir. Ayrıca söz konusu çalışmalar, modernizmin değerlendirilmesinde eserlerin içeriğinin de biçimsel özellikler kadar önemli olduğunu vurgular. Bu tezde Virginia Woolf'un Night and Day (1919), Radclyffe Hall'un The Well of Loneliness (1928), Rebecca West'in Harriet Hume: A London Fantasy (1929) ve Sylvia Townsend Warner'ın Lolly Willowes, or, the Loving Huntsman (1926) adlı romanları hem biçim hem de içerik açısından incelenmiştir. Söz konusu yazarların ortak özelliği, kadınların özerkliğini ve kapasitelerini görmezden gelen geleneksel değerleri sorgulamalarıdır. Bu metinlerde, şehirde yaşayan kadınların deneyimleri yeni anlatı teknikleri kullanılarak aktarılmış ve romans, fantastik roman ve gelişim romanı gibi edebi türlerin yapısında değişiklikler yapılmıştır. Woolf, Hall, Warner ve West bu değişiklikler aracılığıyla hem modernist edebiyatın oluşumuna hem de kadın yazınının gelişimine katkıda bulunmuşlardır.
Bir edebiyat metni olarak Peter Weiss'Ìn Direnişinin Desteği adlı romanında anlama ve aktarma süreçleri

oz Bu çalışmanın çıkış noktasını, çeviri süreçleri, yani anlama, anlamlandırma, aktarma ve alımlama süreçleri bakımından incelemeye çalıştığımız edebiyat metninin iki çevirmenli bir çeviri projesi olarak gündeme gelmesi oluşturdu. Bu çeviri uygulamasından yola çıkılarak, çeviri süreci, çevirmenin metinle ilişkisinde anlama, anlamlandırma ve aktarma süreçleri saydamlaştırmaya çalışıldı. Bu bağlamda, teorik bölüm olarak tanımlayabileceğimiz 1. bölümde, edebiyatbilim ve çeviribilimin çeviri pratiği ile ilişkisini göstermek amacıyla, çeviri sürecinde anlamanın yeri ve sürecin aşamaları, edebiyat kuramları açısından anlama süreçleri, çeviribilim açısından edebiyat çevirisi ve bilimler arası ilişki açısından çeviri olgusu ele alındı. 1. bölümden elde edilen veriler ışığında 2. bölümde çalışmanın malzemesi olan metin, 'Direnişin Estetiği' çözümlendi ve 3. bölümde de metnin erek kültür içindeki yeri tartışılıp belirlendi; 4. bölümde çevirmen kararlarının erek kültürün tarihsel toplumsal koşullarından bağımsız alınmadığı, çevirmenlerin stratejisi ve temsil ettikleri çeviri anlayışı örneklerle gösterilmeye çalışıldı.
The Path to god: An analysis of the human world in Graham Greene's catholic novels

Bu çalışmanın amacı Graham Greene'in Katolik romanlarındaki insan dünyasını ahlaki ve humanistik eleştiri ışığında incelemektir. Bu çalışma Graham Greene'in The Power and the Glory (1940), Ihe Heart of the Matter (1948) ve The End of the Affair (1951) adlı Katolik romanlarıyla sınırlandırılmıştır. Giriş bölümünde Graham Greene'in içinde yetiştiği yirminci yüzyıl İngilteresinin sosyal, tarihi, ekonomik, siyasi ve dini geçmişşi ele alınır. Ayrıca Giriş bölümünde Graham Greene'in Katolik romanlarının incelemede ahlaki ve humanistik yöntemin uygulanabilirliği irdelenir. Birinci Bölümde üretken bir yazar olan Graham Greene'in Katolik romanlarına kısa bir giriş yapılır. İkinci, Üçüncü ve Dördüncü Bölümlerde ise sırasıyla The Power and the Glory, The Heart of the Matter ve The End of the Affair romanlarında altı çizilen Tanrı sevgisi, insanoğlunun manevi dünyası çerçevesinde ayrıntılı olarak incelenir. Matthew Arnold'un belirttiği üzere bir edebi metin yüce bir hakikat taşımalıdır. Graham Greene'in Katolik romanlarındaki yüce hakikat Tanrı sevgisidir, ve incelediğimiz romanlardaki karakterlerin bu hakikata ulaşma süreci açıkça gösterilir. Bu çalışma çelişkili bir mesele olan Katolik Kilisesinin insanoğluna bakışı ve insanoğlunun Tanrı karşısındaki yerine ışık tutarak Graham Greene'in incelediğimiz Katolik romanlarının kısa bir değerlendirmesiyle son bulur. t..- m 95
Eugenics and social order in Aldous Huxley's Brave New World and Margaret Atwood's Oryx and Crake

On dokuzuncu yüzyılda yaşanan bilimsel ve endüstriyel devrim, kentleşmeye, örgütsel karmaşıklığa ve seri üretime yol açmıştır. Bu değişikliklerin çalışanlar üzerindeki etkisi sarsıcı oldu. Fabrikaların çalışmasını sağlayacak makinelerin bir parçası olarak değerlendirildiler. Dönemin kilit sözcükleri etkinlik ve ilerlemeydi. Spartalılara kadar izi sürülebilen eski bir fikir olan öjenik yeniden gündeme geldi. Evrim Teorisinin ilkeleri daha iyi bir insan ırkı yetiştirmeye yönelik bir teori oluşturmak için kullanıldı. Bu tez hem Britanya'daki öjenik hareketin kökeni ve doğasının hem de bu hareketin yazınsal ütopya ve distopyalara yansımasının bir özetidir. Tepkisel distopyalar olan Aldous Huxley'nin Cesur Yeni Dünya' sı ve Margaret Atwood'un Oryx ve Crake' inde her birinin kendi toplumlarındaki sosyal düzenin oluşmasında öj eniğin ilişkisi incelenmiştir. Sosyal reformlarda ve ideal toplumların yaratılmasında ütopik bir tema olarak öjenik uygulamaların olumlu yanları iktidarın baskıcı manipülasyonlarıyla kolaylıkla etkisini yitirebilir. Seçilmiş eserlerde bu olasılık ve onun rahatsız edici sonuçlan her iki yazarın da yazınsal imgeleminin oluşturduğu dönüştürülmüş karmaşık dünyalar aracılığıyla incelenmiştir.
Un Exemple d'intertextualite: Gide et Sarraute dans les romans Orhan Pamuk

'Metinlerarası Bir Çalışma: Orhan Pamuk'un Romanlarında Gide ve Sarraute' adlı bu çalışmada ortak metinlararası öğeler bağlamında Gide'in 'Vatikan'ın Zindanlan', 'Kalpazanlar' romanlanyla Nathalie Sarraute'un 'Les Fruits d'Or' adlı romanının Orhan Pamuk'un Kara Kitap', 'Yeni Hayaf'taki etkileri araştırılmıştır. Tezin ilk bölümünde, genel anlamda yazınsal metnin özelliklerine dikkat çakilerek, bu açıdan klasik metnin 1950'li yıllardan itibaren batı edebiyatlarında metinlerarası adıyla, gerek kuramsal, gerek roman düzeyinde nasıl bir dönüşüm yaşadığı vurgulanmış ve ortaya çıkan yeni yazınsal bağlamın nitelikleri belirtilmiştir. İkinci bölümde Orhan Pamuk'un Türk romanı içindeki özgün yeri vurgulanarak yazarın, romanlarında metinlerarası bir yöntemi benimsediği, bu bağlamda gerek batı edebiyatlarından gerekse klasik Türk yazınından nasıl yararlandığı belirtilmiştir. Üçüncü bölümde Gide, Sarraute ve Parnuk'ta roman kurgusu açısından, kişi - uzam-zaman ilişkilerinin nasıl bir metinlerarasıkk örneği oluşturduğu incelenmiştir. Dördüncü bölümde bu kez, her üç yazarın romanlarında yararlandıkları ortak anlatım teknikleri çeşitli örneklerle gösterilmiştir. Beşinci ve son bölümde ise Gide ve Sarraute'un romanlarının çeşitli açılardan Pamuk'un romanlarına nasıl yansıdığı etki araştırması düzeyinde örneklerle ortaya konmuştur. Sonuçta, bu çalışmada Orhan Pamuk'un gerek roman kurgusu, gerekse kimi baskın izlekler açısından Gide ve Sarraute'tan etkilendiği, ancak bu etkinin özgün bir yaratıya dönüştürüldüğü gösterilmiştir.
The Conflicting claims of psychological realism versus moral teaching in Richardson's novels

162 Tezin amacı Richardson' ın karakterlerinin psikolojik gerçekliği yansıtmasını sağlayan yazar kimliğinin gerektirdikleri ile 18. Yüzyılın kendisine yüklemiş olduğu ahlaki ders vermeyi öngören sosyal kimliğinin gerektirdikleri arasında nasıl denge kurabildiğini araştırmaktır. Giriş bölümünde 18. yüzyıl kültürü ve roman türünün gelişimine ortam hazırlayan dönem hakkında, okuyucunun sosyal ve ahlaki açıdan yazar tarafından yönlendirilme beklentilerine işaret ederek bilgi verir. Bu bölüm ayrıca psikolojik eleştiriyi inceler ve bu eleştirel bakış açısının Richardson' in romanlarının daha iyi anlaşılması ve değerlendirilmesindeki katkılarım anlatır. İkinci bölümde Richardson' m ilk romanı Pamela hakkındadır. Richardson, bir gena kızın heyecan ve korku duygularını açığa çıkararak nasıl bir canlılıkla onun bilincini ortaya koyabildiğim gösterip Pamela'ya hayat katar. Ancak bütün bir bölüm boyunca ağırlık okuyucuya romanın sonunda yazarın kendi yarattığı karakterlerin davalarını 163 paylaşmakla kalmayıp, ayrıca yol gösteren, eğitici bir ahlak dersi verdiği izlenimini vererek Richardson' ın ahlaki mesajım nasıl bir titizlikle muhafaza edebildiği üzerindedir. Üçüncü bölümde Richardson' ın ikinci ve en büyük romanı olan Clarissa hakkındadır. Bu romanıyla Richardson ilk romanındaki zayıflıkları gidermiştir. Pamela' da sadece bir anlatıcı vardır; o da Pamela'nin kendisidir. Clarişşa' da ise tarafsızlığı daha iyi sağlayabilmek ve karakterlerin gerçek duygularını okuyucuya daha iyi yansıtabilmek için dört anlatıcı vardır. Richardson' ın okuyucuya ahlak dersi verme amacı bu romanda da kendini gösterir. Nitekim Pamela namuslu ve erdemli kalarak ödüllendirilirken; Clarissa aile otoritesini hiçe sayıp aksine hareket ettiği iin ölmelidir. Sonuç bölümünde Richardson' ın bilinçli olarak ahlak yönü ağır basan öyküler yazma eğitiminde olmasına rağmen, Richardson' ın eserlerinin aslında derin ve karmaşık bir altyapıya sahip olduğunu ve yarattığı kişilikleri de aynı derinliğe sahip olarak inandırıcı kıldığın açıkça gösteriyor. IRWi
Plurality, subjectivity, and relativity in John Fowles's novels: A study on postmodernism

Bu çalışmanın ilk bölümünde, 'postmodernizm' kavramı, tanımı, kapsamı ve farklı yorumları, temel odak noktasıdır. Özellikle bu konu üzerine yazmış olan kimi önemli eleştirmenlerin fikirleri üzerinden, bir taraftan teori kavramsallaştırılmaya çalışılırken diğer taraftan teorinin çağdaş kültürde değişen gerçeklik, otorite, öz ve kurgu algılarına olan katkıları tartışılır. İkinci bölüm ve üçüncü bölüm bahsedilen postmodern gerçeklik, otorite, öz ve kurgu algılarının John Fowles'ın romanlarına nasıl yansıdığı üzerinedir. Bu sebeple, önceki bölümde, Fransız Teğmenin Kadını daha çok yazarın biçim/anlatım açısından meselelerini gösteren, en iyi postmodern üstkurmaca örneği olarak analiz edilir. Aynı mantıkla, sonraki bölüm Büyücü'yü konu edinir ve yazarın benzer meselelerini burada görmeyi amaçlar, fakat bu kez çoğunlukla gerçekliğin temsili açısından bakılır. Postmodernizmin 'doğumu' ile başlayan bu çalışmanın sonuç kısmında ise postmodernizmin 'ölümü' üzerine 'post-postmodernizm' tartışmaları eşliğinde bir sorgulama bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı, John Fowles'ın postmodern felsefi fikirleri ve anlatı stratejileri yoluyla nasıl tek/mutlak gerçeklik ve otorite iddialarına, hem kurgu içinde hem de kurgu dışında, meydan okuduğunu ve ne şekilde onlara karşın olabildiğince çoğul, öznel ve göreceli gerçeklikler ve otoriteler ürettiğini tartışmaktır.