turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uluslararası Hukukta meşru müdafaa hakkı

Uluslararası hukuk, bir devletin bir başka devlete karşı kuvvet kullanmasını ilke olarak yasaklamıştır. BM Antlaşmasının 51. maddesinde düzenlenen meşru müdafaa hakkı ise 2 (4). maddede düzenlenen kuvvet kullanma yasağının en önemli istisnasını oluşturmaktadır. Bu nedenle, bir başka devlete karşı kuvvet kullanan devletler, fiillerinin temel hukuki gerekçesi olarak genellikle meşru müdafaa hakkını ileri sürmektedir. 51. madde, kuvvet kullanan, ancak BM Antlaşması'nı açıkça çiğneyen ya da geçersiz kabul eden bir söylemle bunu yapmak istemeyen bütün devletlerin sığındıkları bir hüküm haline gelmiştir. Çoğu zaman, devletlerin meşru müdafaa iddialarının meşru müdafaa hakkıyla hiçbir ilişkisi bulunmamaktadır. Meşru müdafaa hakkının hukuka uygun olabilmesi için, silahlı bir saldırının gerçekleştirilmesi şarttır. Ayrıca, Güvenlik Konseyine bilgi verilmeli ve Konseyin olaya el koyması durumunda hakkın kullanımına son verilmelidir. Savunma fiili, zorunluluk, orantılılık ve aciliyet koşullarını da taşımalıdır. Meşru müdafaa hakkı, devletlerin diledikleri zaman kullanabilecekleri bir hak değildir. Bu hakkın geniş yorumlanmasının, uluslararası toplumun barış ve güvenliği için yaratacağı tehdit ortadadır. Ancak, meşru müdafaa hakkını, kullanımını imkansız hale getirecek şekilde dar yorumlamak da uluslararası hukuk sistemi için aynı ölçüde tehdit edicidir. Günümüzde, savaş teknolojisinin kitle imha silahlarının geliştirilmesiyle paralel olarak olağanüstü ilerlemesi, iki devletin düzenli ordularının karşı karşı gelmesiyle yapılacak bir savaşı çok riskli hale getirmektedir. Devletler bunun yerine, başta terör örgütleri olmak üzere düzensiz silahlı grupları hasım devletin üzerine göndererek daha risksiz bir mücadele aracını kullanmayı seçmektedirler. Meşru müdafaa hakkını özellikle terör mağduru devletlerin elini bağlayacak şekilde dar yorumlamak, devletlerin kendilerini koruma haklarını ellerinden almak anlamına gelecektir.
Fıkıh kaidelerinden istisna sebepleri

Bu araştırmada neredeyse bütün fıkıh kaidelerinde bulunan istisna olgusu ele alınmıştır. Bu konuyu araştırmamızın nedeni, fıkıh bilginlerimizin çoğunun, istisna sebeplerini ve şer'i amaçlarını yeterli ölçüde açıklamamış olmalarıdır. Bununla birlikte, kavaid ve füru-ı fıkıh kitaplarında çokça görülen istisna örneklerinin incelenmesiyle, fıkıh bilginlerimizin bu konuda uyguladığı ölçülerin tespit edilmesi mümkündür. Bu amaçla, istisnaya konu olan fıkıh meseleleri tümevarım metoduyla incelenip tahlil edilerek bu meselelerde fıkıh kaidelerinden istisna yaparken fukahanın gözettiği istisna sebeplerinin ve şer'i amaçlarının tespit edilmesine çalışıldı. Bunu yaparken de kapsamlı olması amacıyla, dört mezhebi de kuşatacak şekilde, karşılaştırmalı yöntemden yararlanıldı. Bu çalışmada, istisna sebepleri ile mekasıd-i şeria arasında güçlü bir ilişkinin olduğu; fıkıh kaidelerinde özellikle şeri bir gayeye aykırılık durumunda veya sıkıntıyı defetmek amacıyla istisnaya başvurulduğu görüldü. İncelenen örneklerden hareketle istisna yöntemini anlamada ve açıklamada kullanışlı olduğunu düşündüğümüz bazı sonuçlara ulaşıldı. Bu sonuçlar; istisnanın sebebi, türü, yönü ve maksatları ölçü alınarak fıkhın muhtelif konularından alınmış örnek meseleler üzerinde karşılaştırmalı bir şekilde tatbik edilerek açıklanmaya çalışıldı. Araştırmamız dört ana bölüm halinde düzenlenmiş olup birinci bölümünde konunun kavramsal çerçevesi, ikinci bölümünde fıkıh kaidelerinden istisnanın türleri, üçüncü bölümünde fıkıh kaidelerinden istisnanın genel ve ayrıntılı sebeplerinin tasviri, dördüncü bölümünde ise fıkıh kaidelerinden istisnanın yöntemi ve uygulamalı örnekleri ele alındı.
Parlamento Hukukunda çift meclis sistemi ve uygulaması

Parlamento, yasama görevini yerine getiren siyasal bir kurumdur. Bu kurum hukuk düzeninin ana kurallarını koyar. Ana kurallar ise Anayasa ve kanunlardır. Hukuk düzeninin sınırlarını yasama organı belirler. Modern demokrasilerde parlamento, demokratik bir yasama meclisidir ve temsil esasına dayanır. Parlamentolar yapıları bakımından tek meclisli ya da çift meclislidirler. Parlamento yetkilerinin iki ayrı meclis tarafından birlikte kullanılmasını ve yasama yetkisinin bu iki meclis eliyle yerine getirilmesini ifade eden sisteme çift meclis sistemi denir. Parlamentonun tek veya çift meclisten oluşması devletin temel kuruluşu, toplumun sosyal ve siyasi yapısı, içinde bulunduğu tarihi şartlar, bağlandığı siyasi ve iktisadi anlayışla ilgilidir. Çift meclis sistemi, halkın ve aristokrasinin aynı zamanda temsil edilebilmesini sağlamak amacıyla İngiltere'de ortaya çıkmış ve daha sonraları, pratik faydaları sebebiyle, bazı ülkeler tarafından kabul görmüş bir sistemdir. Çift meclis sistemi tarihsel gelişim içerisinde önce monarşilerde uygulanmaya başlamış ve Fransa'da parlamenter sistemde uygulanmasıyla daha sonraları parlamenter sistemlerde de uygulama alanı bulmuştur. Ülkemizde çift meclis sistemi 1876 Anayasası ve 1961 Anayasaları döneminde uygulanmıştır. Tezimiz üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde yasama fonksiyonu ve yasama organı, ikinci bölümde çift meclis sistemi ve üçüncü bölümde ise Türkiye'de uygulaması ve uygulanabilirliği incelenmiştir.
Hukuk sosyolojisi açısından vahiy döneminde ticari hayat

Modern dönemde ticari hayatta ortaya çıkan mübadele yöntemlerini İslam ticaret hukuku açısından değerlendirebilmek ve İslam'ın ticari alandaki temel ilkelerine aykırı işlemlere alternatif yöntemler üretebilmek için öncelikle vahiy dönemindeki ticaret hukukunu tespit etmek gerekmektedir. Vahiy dönemindeki ticaret hukukunun sağlıklı bir şekilde anlaşılabilmesi ise dönemin ticari kurallarının sosyolojik açıdan incelenmesini zorunlu kılmaktadır. Bu amaçla yapılan bu araştırmada ulaşılan sonuçları kısaca şu şekilde ifade etmek mümkündür:Cahiliye döneminde Hicaz bölgesinde sosyal hayat, bölgenin coğrafi yapısı ile dönemin siyasi ve dini şartları etkisi altında sürdürülmüştür. Yeni bir yaşam biçiminin hedeflendiği vahiy döneminde toplumsal hayatın bütün ünitelerinde değişikliğe gidilmiş, Hicazlılar'ın iktisadi tecrübe ve ihtiyaçları göz önünde bulundurularak yeni bir ticaret hukuku oluşturulmuştur. Mekke devrinde, Hz. Peygamber kanun koyup uygulayacak siyasi güce sahip olmadığı için, hayatın diğer alanlarında olduğu gibi ticaret hukuku alanında da temel ahlaki değerler müslüman tebaaya benimsetilmeye çalışılmakla yetinilmiştir. Hicretten sonra Medine'de siyasi ve askeri bakımdan yeterli güce kavuşulunca ekonomik sisteme müdahale edilmeye başlanmıştır. Bir önceki dönemden devralınan ticari kurum ve işlemler adalet eksenli yeni hukuki ve ahlaki kurallara göre değerlendirilmeye tabi tutulmuştur. Ticaret hayatında yapılan değişiklikler içtimai kurallara uygun bir şekilde gerçekleştirilmiştir. Yeni hukuki düzenlemelerin kargaşaya meydan vermemesi için gerekli görülen konularda tedrici yöntem uygulanmış ve alternatif uygulamalar devreye sokulmuştur. Öte yandan toplumsal yapıyı oluşturan diğer kurumlarda gerçekleştirilen değişiklikler de yeni ticaret hukukunun kolaylıkla topluma mal edilmesinde oldukça etkili olmuştur.
Uluslararası Hukukta restitutio in integrum ilkesi

Sorumlu devletin kendisine düşen onarım yükümlülüğünü yerine getirmesini sağlayabilecek onarım şekillerinden biri olarak restitutio in integrum uluslararası bakımdan haksız fiilin işlenmesinden önceki durumun yeniden tesis edilmesini ifade etmektedir. Bu itibarla restitutio in integrum onarımın mümkün olduğu kadar haksız fiilin tüm sonuçlarını ortadan kaldırması ve mezkur fiil işlenmemiş olsaydı muhtemelen var olacak durumu tesis etmesi gerektiği yönündeki 'tam onarım' ilkesine en uygun onarım şekli olarak görünmektedir. Diğer onarım şekillerine nazaran ilkesel bir öncelik taşmasına ve devletlerin birçok uluslararası ihtilafta tazminat yerine eski hale iade talebinde bulunmuş olmalarına rağmen, güçlükle gerçekleşen uygulama şartlarına bağlı olması sebebiyle restitutio in integrum pratikte nispeten nadiren hayata geçirilebilen bir çaredir. Restitutio in integrum bilhassa Birleşmiş Milletler Uluslararası Hukuk Komisyonu'nun devletlerin sorumluluğu alanındaki tedvin çalışmaları çerçevesinde önemli incelemelere konu olmuş ve 'iade' adıyla Devletin Uluslararası Bakımdan Haksız Fiilden Ötürü Sorumluluğuna İlişkin Maddeler Taslağı (2001)'nda bir onarım şekli olarak yer bulmuştur. Ancak restitutio in integrum halen kapsamı, uygulama şartları, diğer onarım şekilleriyle eklemlenmesi, farklı yükümlülük ve haksız fiil tipleriyle olan ilişkileri bakımından çok sayıda teorik ve pratik meseleleri gündeme getirmektedir. Doktora tezimiz genel olarak bu meseleleri ele alarak restitutio in integrum'un özgül niteliğini ortaya koymaya çalışmaktadır.
Ürün sorumluluğu sigortasında teminatın kapsamı

Bu çalışmada ürün sorumluluğu sigortasında teminatın kapsamı incelenmektedir. Çalışmanın ilk bölümünde ürün, üretici, ayıp ve üreticinin sorumluluğu çerçevesinde ürün sorumluluğu ile niteliği, dayanakları ve konusu açısından ürün sorumluluğu sigortası kavramları incelenmektedir. İkinci bölümde ürün sorumluluğu sigortasında, istisnalar ve sınırlandırmalar ile teminatın riziko bakımından kapsamı belirlenmeye çalışılmaktadır. Üçüncü ve son bölümde ise, teminatın zarar bakımından kapsamı ile zararın tazmini ve sonuçlarına yer verilmektedir.
1982 Anayasasında siyasi haklar ve ödevler

İnsan hakları kavramı kişilerin doğuştan sahip oldukları vazgeçilmez, devredilmez ve herkes tarafından uyulması, saygı gösterilmesi gereken temel hak ve hürriyetlerin tamamı için kullanılan genel bir ifadedir. İnsan hakları çeşitli haklardan oluşan bir katalog olarak da düşünülebilir. Bu katalogun özeti, insanların eşit, hür ve onurlu yaşama hakkı olarak ifade edilebilir. İnsan hakları ile ilgili düzenlemeler başta uluslararası sözleşmeler olmak üzere ülkelerin anayasaları ve alt hukuki normlarında görülmektedir. Örneğin, Birleşmiş Milletler Genel Kurulunca kabul edilip yayınlanan İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi veya Avrupa Komisyonu tarafından hazırlanıp yayımlanan İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi, insan haklarıyla ilgili en temel uluslararası düzenlemelerdir. İnsan hakları, anayasal metinlerde somutlaştığı anda temel haklar haline gelmektedir. Yani, insan hakları mevzuatlarda ya da yargı kararlarında tanındığı zaman temel hak niteliğini kazanmaktadır. Bu sebeple doktrinde insan hakları kavramı, 'temel haklar' veya daha kapsamlı bir ifade ile 'temek hak ve hürriyetler' kavramıyla eş anlamlı olarak kullanılmaktadır.
İslam Borçlar Hukukunda selem akdi

Selem akdi, akit esnasında özellikleri belirlenmiş madum bir malın, belli bir vadede temin edilip müşteriye teslim edilmek üzere, peşin bedel karşılığında satılmasını konu edinir. Akdin vade içermesi ve henüz tahsil edilmemiş şeyleri konu edinmesi, İslam hukukunda kredileşmeye imkan tanıyan model akitlerden biri olmasını mümkün kılar. Çalışmamızda, ma'dum'u konu edinmesiyle sisteme aykırı olarak nitelenen bu akdin mahiyeti incelenmiş, vadeli olup deyni konu edinmesinden dolayı, İslam'ın iki temel yasağı olan 'deyn'in deyn karşılığı satımı' ve 'riba'dan akdi koruma düşüncesi etrafında oluşturulan şartları incelenerek, diğer ivazlı akitler arasındaki yeri netleştirilmeye çalışılmıştır. Selem akdinin, cins borcunu konu edinmesiyle ivazlı akitlerin prototipi bey akdinden ayrıldığı temel noktalarına değinilerek, kabzdan önce tasarruf yasağı çerçevesinde, akdin konusuna ilişkin tasarruf biçimleri incelenmiştir. Ma'dumu konu edinmesiyle riskli bir işlem haline gelen bu akitte, ifa esnasında, akdin konusu, teslim zamanı ve teslim yeriyle ilgili ortaya çıkabilecek problemler incelenmiştir. Son olarak selem akdi ile bey, istısna, karz, sarf, icare ve cuale gibi akitler mukayese edilerek, özellikle istısna, bey ve icare akitlerinin selem akdiyle olan organik bağlarına değinilmiştir.
Uluslararası Ceza Mahkemesinin kuruluşu ve yargılama yetkisi

Ad hoc mahkemeler, II. Dünya Savaşı sonrası galip devletlerce kurulan Nürenberg ve Tokyo Uluslararası Askeri Ceza Mahkemeleri ile dünya uluslararası hukuk camiasında önemli bir eksikliğin giderilmesi için büyük katkı sağlamıştır. Birleşmiş Milletler tarafından kurulan ve halen faal durumdaki ad hoc mahkemeler olan Yugoslavya ve Ruanda Uluslararası Ceza Mahkemeleri, daimi bir uluslararası ceza mahkemesi kurulması sürecinin son safhasını oluşturmuşlardır. Uluslararası Ceza Mahkemesini kuran Roma Statüsü, bir ay süren müzakereler sonucunda 17 Temmuz 1998 tarihinde, 120 devletin lehte, 7 devletin aleyhte ve 21 devletin çekimser oyu ile Roma Statüsü kabul edilmiş ve 1 Temmuz 2002 yılında yürürlüğe girmiştir. Daha önce kurulan Ad hoc mahkemeler olan Nürenberg ve Tokyo Uluslararası Askeri Ceza Mahkemeleri galip devletlerce, Ruanda ve Eski Yugoslavya İçin Kurulmuş Olan Uluslararası Ceza Mahkemeleri, BM Güvenlik Konseyi'nce, BM Antlaşmasının VII. Bölümüne istinaden alınan karar dahilinde kurulmuştur. Bu açıdan, BM örgütünün bir alt organı konumundadırlar. Uluslararası Ceza Mahkemesi ise uluslararası bir sözleşmeyle kurulmuş bağımsız bir mahkemedir. İnsanlığa karşı suçlar, savaş suçları, soykırım suçu ve saldırı suçu, Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin yetki alanına giren suçlardır. Mahkemenin oluşturulmasının arkasındaki temel neden Roma Statüsünün önsözünde de belirtildiği üzere, insanlığa yönelik bu en ağır suçlar kim tarafından, nerede işlenirse işlensin soruşturulması, cezasız kalmaması; böylece yenilerinin işlenmesinde caydırıcı bir rol oynanmasıdır. Kısaca, Uluslararası Ceza Mahkemesi, uluslararası toplum vicdanı için bir umut olduğu söylenebilir. Bundan sonra önemli olan Mahkemenin aktif ve etkin bir şekilde işletilebilmesidir.
Limited şirket sözleşmesi

'Limited Şirket Sözleşmesi' başlıklı tezimizde, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 573. maddesi ve devamı maddelerde düzenlenmiş olan limited şirketin, kuruluşuna temel teşkil eden şirket sözleşmesinin incelenmesi konu edilmiştir. Bu kapsamda; ilk bölümde şirket sözleşmesi kavramı ve hukuki niteliği açıklanmış, ikinci bölümde limited şirket sözleşmesinin önemi ve işlevleri saptanmış, üçüncü bölümde de limited şirket sözleşmesinin içeriğine yer verilmiştir. Son bölüm olan dördüncü bölümde ise, limited şirket sözleşmesinin değiştirilmesi, yorumlanması ve sona ermesi hususlarına ana hatlarıyla temas edilmiştir.
Türk sermaye piyasası hukukunda kira sertifikaları ile gayrimenkul projelerinin inşaatının finansmanı

Yüksek montanlı gayrimenkul projeleri çoğu zaman bankalardan alınan krediler ve proje finansmanı yolu ile finanse edilse de, sermaye piyasalarından toplanan fonlarla bu projelerin tamamının ya da bir kısmının finanse edilmesi de tercih edilmektedir. Sermaye piyasalarında bu amaçla fon toplanabilmesi için mevcut olan araçlardan bir tanesi de İslami sermaye piyasası araçlarından sukukun ülkemizdeki uygulaması olan kira sertifikalarıdır. Kira sertifikaları hem İslami kurallara uygun araçlara yatırım yapmak isteyenler ile hem de yatırım yaptığı araçlarda riski dağıtmak isteyen yatırımcıların ellerindeki fonları değerlendirebileceği bir yatırım aracı olarak giderek önem kazanmaktadır. Ayrıca, bankalardan alınan krediler karşısında önemli bir faiz yükü ile karşılaşan proje sahipleri açısından da daha az maliyetli bir alternatif finansman aracı olduğu ifade edilmektedir. İşte bu çalışma, kira sertifikalarının hukuki niteliği ile unsurlarının ortaya konulması ve benzer özellikler gösteren gayrimenkul projelerinin finansmanında kullanılabilecek olan diğer sermaye piyasası araçları ile kıyaslanması bakımından önemli sayılabilir. Özellikle proje finansmanında alternatif bir fon toplama yöntemi olarak önem arz eden İslami esaslara dayalı bu yatırım aracının ne şekilde ihraç edilebileceği, ihraca dayanak teşkil edecek sözleşmelerin niteliği ve özellikleri ayrıntılı bir biçimde ele alınmıştır.
İfa zamanı

Bu çalışmanın konusu, ifa zamanıdır. Zaman, ifanın unsurlarından biridir. İfanın gereği gibi olması için, borçlu, borcunu zamanında ifa etmelidir. Bu çalışmada ilk olarak, ifa zamanına ilişkin kavramlar ele alınmıştır. Söz konusu kavramlar muacceliyet ve ifa edilebilirliktir. Daha sonra 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun m. 91-95 arasındaki hesaplama yöntemlerine değinilmiştir. İkinci olarak, ifa zamanının belirlenmesi anlatılmıştır. Bu çerçevede, vade kavramı ve türleri, vadeyi tayin yetkisi ve ifa zamanının sözleşmede belirlenmemesi halinde tespiti için nasıl bir usul izlenmesi gerektiği açıklanmıştır. Ardından ifa zamanında değişiklik yapılmasına değinilmiştir. Son olarak, ifanın zamanında gerçekleştirilmemesi ele alınmıştır. Bu kapsamda, öncelikle erken ifa anlatılmıştır. Ardından vade türlerine göre, borçlunun temerrüdünün ve ifa imkansızlığının meydana gelmesine değinilmiştir.
Nefret saiki ile işlenen suçlar

NEFRET SAİKİ İLE İŞLENEN SUÇLARBulut, İlhanNefret saiki ile işlenen suçlar, bir kişinin temel veya değiştirilemez bir özelliğine karşı önyargı ve nefret saiki ile işlenen suçlar olarak tanımlanmaktadır. Yaygın olarak nefret suçları veya önyargı suçları adıyla bilinen bu suçlar, diğer suçlara göre mağdura daha fazla zarar vermekte, hedef grup ve toplum üzerinde de ciddi etkiler göstermektedir. İlk olarak 1970'lerin sonlarında ABD'de düzenlenen nefret saiki ile işlenen suçlar, son 30 yılda Avrupa'da ve AGİT ülkelerinde büyük ölçüde kabul görmüştür. Avrupa Birliği, Avrupa Konseyi, AGİT gibi uluslararası kuruluşlar nefret saiki ile işlenen suçların kapsamına giren konularda çeşitli tavsiye kararları ve direktifler çıkarmaktadırlar. Nefret saiki ile işlenen suçlarda nefret ve önyargı kavramlarının nasıl anlaşılacağı, hangi karakteristik özelliklerin nefret suçları kategorisine dahil edileceği ve hangi temel suçların nefret saiki ile işlendiğinde daha fazla cezalandırılacağı gibi temel tartışmalar bulunmaktadır. Bu tartışmalar neticesinde nefret saiki ile işlenen suçların temel düzenleniş şekilleri ile saikin kapsamı ve niteliği açısından farklı modeller ortaya çıkmıştır. Bir diğer önemli konu olan karakteristik özellikler ise düzenlenme sıklığına göre evrensel olarak korunan karakteristikler, sıklıkla korunan karakteristikler ve nadiren korunan karakteristikler olmak üzere üç kategoriye ayrılmaktadır. Türkiye'de de nefret saiki ile işlenen suçlar son yıllarda yaygın olarak tartışılmaya başlanmıştır. Bu suçların yasalaşması için sivil toplum kuruluşlarının büyük çaba sarf ettikleri ve hükümetin de bu konuda ciddi adımlar attığını görmekteyiz. Bu bağlamda nefret saiki ile işlenen suçların Türkiye'deki sosyolojik boyutu, mevzuattaki mevcut durum ve olası bir değişikliğin taşıması gereken niteliklerin tartışılması gerekmektedir. Bu çalışmada öncelikle nefret saiki ile işlenen suçlarla ilgili nefret, önyargı ve saik gibi kavramlar açıklanmış ve temel tartışmalar ile uluslararası hukuktaki boyutu, bu suçların suç teorisi açısından durumu ve Türkiye'de nefret saiki ile işlenen suçlar konuları incelenmektir. Türkiye'de yapılması muhtemel bir yasalaşma için de değerlendirmeler ve öneriler bulunmaktadır.
Dolaysız vergilerde ayrımcılık yasağı

Bu tezde Avrupa Birliği ve Türk vergi hukukunda dolaysız vergilerde ayrımcılık yasağı, teori ve uygulama bakımından analiz edilmiştir. Avrupa Birliği'nde dolaysız vergilendirme alanında tam bir uyumlaştırma bulunmamaktadır. Dolaysız vergilendirme alanında tam bir uyumlaştırma bulunmamaktadır. Bu nedenle üye devletler, dolaysız vergilendirme alanındaki egemenliklerini halen ısrarla korumaktadırlar. Fakat bu egemenlik, Avrupa Birliği vatandaşlarının temel serbestileri bakımından Avrupa Birliği'nin İşleyişine Dair Antlaşma'daki yükümlülüklerle sınırlandırılmıştır. Avrupa Birliği Adalet Divanı, bir ulusal düzenlemenin sınırlama veya ayrımcılık oluşturup oluşturmadığınıdeğerlendirdiğinde, Mahkeme farklı durumlar arasında bir karşılaştırma yapar. Eğer durumlar objektif olarak karşılaştırılabilirse bazı nedenler ayrımcı düzenlemeyi haklılaştırabilir. Başka bir söylemle AAD, bir temel serbesti üzerinde sınırlama veya ayrımcılık olduğunu saptadığında, ayrımcıdüzenlemenin haklı olup olmadığını değerlendirir. Ancak düzenlemenin yine de orantılı olması gereklidir. Orantılılık ilkesi, böylece AAD'nin yargılamasında çok önemli bir role sahiptir. Sonuç itibariyle Avrupa Birliği'ne üye ülkelerinin yanı sıra Türk vergi mevzuatında da sınırlayıcı veya ayrımcı düzenlemeler bulunmaktadır. Bunların sistemden çıkarılması ve yasal değişikliklerin yapılmasıgerekmektedir
Mükellef davranışları ve caydırıcılık ekseninde vergi suçları kabahatleri ve yaptırımlarının değerlendirilmesi

Suçlar ve cezalar, her zaman bir toplum içerisinde yaşamış olan insanoğlunun tarihi kadar eski dönemlere dayanmaktadır. Bu nedenle suçları ve cezaları tek bir ölçüt kullanarak değerlendirmek mümkün değildir. Hem ceza hukuku boyutu hem de ekonomik boyutu olması nedeniyle vergi suçları, kabahatleri ve yaptırımları, çok daha özgül bir değerlendirmeyi zorunlu kılmaktadır. Bu değerlendirmede ekonomik boyutun ön plana çıkması da vergi mükelleflerinin/sorumlularının davranışlarının önem kazanmasına neden olmaktadır. Bu davranışlar da ceza korkusu olmadan da vergi uyumu sağlanması açısından önem göstermektedir. Bu bağlamda vergi düzeninde, iki başlı bir yapı ile tam işlerlik sağlanmaktadır. Vergi mükelleflerinin/sorumlularının davranışları, vergiye uyum sağlanması ve uyum sağlanamaması olarak vergiye yansımaktadır. Ayrıca vergi suç, kabahat ve yaptırımları ile vergi borçlusunun davranışları birbirini önemli ölçüde etkilemektedir. Bu nedenle bu iki olgunun ortak bir çatı altında değerlendirilmesi bu çalışmanın temelini oluşturmaktadır. Bu temelde inşa edilen çalışmanın konusu, mükellef davranışları ekseninde vergi suçları, kabahatleri ve yaptırımlarının değerlendirilmesidir. Yapılacak bu değerlendirme kapsamında çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk olarak, vergi mükellefi davranışları kapsamında vergi ahlakı, vergi bilinci ve vergi isyanı gibi kavramlar örneklendirilerek açıklanmıştır. İkinci olarak, 1949 tarihinde kabul edilen Vergi Usul Kanunu'ndan günümüze vergi suç ve kabahatlerine ilişkin yasal düzenlemeler ele alınmıştır. Son olarak ise vergi cezaları, vergi mükellefi davranışları ekseninde değerlendirilmiştir. Sonuç olarak yapılan bu çalışma ile suç ve kabahat ayrımı ve vergi borçlusu davranışları çerçevesinde, vergi düzeninin en iyi nasıl işleyeceği, nelerin bu düzeni olumlu ya da olumsuz etkileyeceği incelenmiştir.
1982 Anayasası'na göre Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin kanun yapma yetkisi

Tezimiz Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin kanun yapma yetkisini kullanma yöntemini incelemektedir. Çalışmamız başta torba kanunlar ve temel kanun yöntemi olmak üzere bir kanun önerisinin Meclis Başkanlığına gelişinden yayımlanmasına kadar olan süreci ele almaktadır. İncelememiz çoğunlukla kanun türlerinin esaslarıyla ilgili tartışmaların gölgesinde kalan, ancak parlamentoda iktidar ve muhalefet arasında sürekli gerilim yaratan yöntem kurallarını kapsamaktadır. Anayasa Mahkemesi kararları ışığında, uygulamayı da aktaracak şekilde kaleme aldığımız çalışmamız iki bölümden oluşmaktadır. Tezimizin 'Genel Yasama Yöntemi' başlıklı birinci bölümü hukukumuzda özel yöntem hükümlerine bağlanmamış olan kanunların yapılma yöntemini ele almaktadır. 'Özel Yasama Yöntemleri' başlıklı ikinci bölüm ise hukukumuzda istisnai kanun türleri hakkındaki yasama yöntemlerine ayrılmıştır. 6771 sayılı Anayasa değişikliği Kanununun ardından yasama sürecinde yapılması gereken değişiklikler de ilgili kısımlarda açıklanmıştır.