turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocukluk çağı kanserlerinde görülen nörolojik komplikasyonlar

Amaç: Bu çalışmada kanserli çocuklarda görülen nörolojik komplikasyonlar, etyolojik faktörler, sekel ve sağ kalım oranlarının belirlenmesi amaçlandı. Materyal ve metod: Ocak 2005 -Ağustos 2015 tarihleri arasında Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Hematoloji-Onkoloji bölümünde takip edilen ve dosyalarına ulaşılabilen 794 kanserli çocukta görülen nörolojik komplikasyonlar, etiyolojik faktörler, tedavi ve son durum özellikleri değerlendirildi. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 6,8 yıl 4,8yıl, 448'i (% 56,4) erkek 346'ü (% 43,6) kızdı. Çalışmaya dahil edilen 313 çocukta (%39,4) toplam 507 nörolojik komplikasyon saptandı. En sık görülen nörolojik komplikasyonlar; yürüme güçlüğü, baş ağrısı, konvülziyon, kuvvet kaybı, görme ve işitme bozukluklarıdır. Akut lenfoblastik lösemili hastalarda en sık yürüme güçlüğü, baş ağrısı, konvülziyon saptandı, lenfomalı hastalarda yürüme güçlüğü, baş ağrısı, konvülziyon, işitme kaybı, SSS tümörlerinde baş ağrısı, yürüme güçlüğü, konvülziyon, görme ve işitme kayıpları ile kuvvet kaybı saptandı. Akut lenfoblastik lösemili hastalarda nörolojik komplikasyon oranı %26, 6 bulunmuş olup risk grubu ile nörolojik komplikasyon arasında anlamlı ilişki saptanmadı. Lenfomalı hastaların evresi ve histolojik tanısı ile nörolojik komplikasyon arasında anlamlı ilişki saptanmadı. En yüksek oranda SSS tümörlerinde nörolojik komplikasyon saptandı. Nörolojik komplikasyonların en sık nedenleri intrakranial kitleler, ilaçlar, serebrovasküler hastalık ve metastazlar olarak saptandı. Yıllara göre nörolojik komplikasyon ve sekel arasında ilişki saptanmadı. Nörolojik komplikasyon görülme ile mortalite arasında anlamlı ilişki saptandı. Sonuç: Çocukluk çağı kanserlerinde nörolojik komplikasyonlar sık gelişmektedir. Özellikle akut lenfoblastik lösemi, SSS tümörleri ve lenfomalar en sık görülen tümörler olmakla birlikte komplikasyonlar da en sık bu kanserlerde gelişmektedir. Nörolojik olarak şikayeti olsun ya da olmasın hastalar dikkatle incelenmeli altta yatabilecek nörolojik komplikasyonlar akılda tutulmalıdır.
Çocukluk çağı epilepsilerinde levetirasetam monoterapisinin etkinliği

Amaç: Levetirasetam özellikle parsiyel epilepsilerin tedavisinde çocuk ve erişkinlerde yaygın olarak kullanılan yeni antiepileptik ilaçlardandır. Bu çalışmada levetirasetam kullanan çocuk hastalarda ilacın monoterapide etkinik ve güvenirliğini belirlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya epilepsi tanısı ile levetirasetam tedavisi başlanan, en az 12 aylık takibi olan, 1 ay-18 yaşları arasında 225 hasta alındı. Epilepsi tanısı, iki veya daha fazla provoke olmayan nöbet öyküsü ile kondu. Tüm olguların dermografik özellikleri, antiepileptik başlama nedeni, günlük alınan levetirasetam dozu, tedavi süresi, önceden kullandığı antiepileptik ilaçlar, nöbet şekli, nöbet süresi, kraniyal görüntüleme ve EEG bulguları, nöbet etyolojisi, ilaç yan etkisi kaydedildi. Bulgular: Çalışmaya 95'i kız, 130'u erkek toplam 225 hasta alındı. Hastaların 125 (%55,6)'inde jeneralize, 90 (%40)'ında parsiyel nöbet, 10 (%4, 4 )'unda da çocukluk çağı epileptik sendromları vardı. Olguların 186 (%82,7)'sında nöbet sonlandı. Nöbet tipine göre; jeneralize epilepsilerde %80, 8 (101/225) ve parsiyel epilepsilerde %87, 8 (79/225) oranında nöbetlerde sonlanma saptandı. EEG bulgularına göre değerlendirildiğinde; jeneralize epileptik anormalliği olan olgularda nöbetlerde sonlanma %82, 8 ve fokal epileptik anormalliği olanlarda %82, 9 oranında saptandı. Parsiyel ve jeneralize epilepsi hastalarında levetirasetam etkinliği açısından fark bulunmadı. Hastaların %8 (18/225)'inde, en sık hırçınlık ve sinirlilik olmak üzere, yan etkiler gelişti. Yan etki ile ilaç dozu arasında ilişki bulunmadı. Sonuç: Çocukluk çağı epilepsilerinde, levetirasetam parsiyel ve jeneralize nöbetlerin tedavisinde monoterapi olarak etkin antiepileptik ilaçtır. Yan etkilerin ilaç kesmeyi gerektirmeyecek kadar hafif ve geçici olması nedeniyle çocuklarda güvenilir bir ilaç olarak kullanılabilir.
Danışmanlık tedbiri sürecine yönelik bir karma yöntem araştırması

Çocukluk kavramı tüm toplumların gelişim ve değişim dönemleri ile birlikte ve sürekli olarak 'çocuklar' için avantaj sağlayacak şekilde ilerleme göstermektedir. Türkiye'de çocuk koruma politikaları süreç içerisinde değişim ve gelişime tabi olmuş, tüm bu süreçler çocuğun yüksek yararı ilkesi gözetilerek yerine getirilmiştir. Korunma ihtiyacı olan çocuklara sunulan hizmetler de zamanla değişime uğramış ve kurum bakımı son çare olarak görülmüş ve çocuğun aile odaklı hizmetlerden faydalanması önem kazanmıştır. Çocuğun biyolojik ailesinin yanında desteklenmesini amaçlayan danışmanlık hizmeti bu bağlamda sunulan en önemli hizmetlerden biridir. Bu araştırmada, danışmanlık hizmetinden faydalanan korunma ihtiyacı olan çocukların sosyo-demografik özellikleri, aile yapıları ve yaşam biçimleri hakkında somut bilgi temeli oluşturarak; çocukların yer alandıkları hizmet modeli hakkında ne düşündükleri, hizmeti nasıl değerlendirdikleri ve onların gözünden sunulan hizmetin nasıl geliştirileceği konusunda derinlemesine bilgi edinme ve anlatıları yorumlayarak çözümleyebilme amacıyla karma araştırma yöntemi uygulanmıştır. Araştırmanın evrenini Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı bünyesinde danışmanlık hizmetinden faydalanan çocuklar oluşturmaktadır. Araştırmanın nicel kısmının örneklemini Ankara ilinde 2016 yılında hakkında danışmanlık tedbir kararı verilen toplamda 526 çocuk, nitel kısmının örneklemini ise 2016 yılında hakkında danışmanlık tedbir kararı verilen ve 2019 yılı mart ayına kadar bu hizmetin sürdürüldüğü çocukların ebeveynleri ve hizmeti uygulayan meslek elemanları oluşturmaktadır. Araştırmanın nicel verilerinin analizi SPSS yardımıyla, nitel verilerin analizi ise betimleyici yönteme bağlı olarak üzerinde durulan konuların temalaştırılması ve akabinde kodlanması ile çözümlenmiştir. Danışmanlık tedbirinden faydalanan çocukların en çok 13-18 yaş aralığında ve kız çocuklardan oluştuğu, hizmeti alınmasına sebep olan durumlara bakıldığında ise en çok ailesi veya yakın çevresi tarafından ihmal edilmenin öne çıktığı, tedbir kararlı çocukların anne ve babalarının yüksek oranda ilkokul mezunu olduğu tespit edilmiştir. Ebeveynler ve meslek elemanları için danışmanlık tedbir sebeplerinin farklılık gösterdiği; ebeveynler için çocuğa yönelik tutum, ihbar ve başka kamu kurumlarından bildirim, meslek elemanlarının göre ise ebeveynlere çocuk yetiştirmede destek olarak nitelendirilmiştir. Ebeveynler ve meslek elemanları, hizmetin olumlu etkilerinin olduğunu belirtmişlerdir.
Çocuklarda manyetik rezonans görüntülemede sedasyon uygulamalarının güvenilirliği

Giriş: Manyetik rezonans görüntüleme radyasyon içermediği için ve diğer görüntüleme yöntemlerine kıyasla anatomik yapı hakkında daha ayrıntılı bilgi verdiği için pediatristler tarafından sıklıkla tercih edilmektedir. Ancak bu işlemin başarıyla tamamlanabilmesi için hastanın uygun bir şekilde immobilizasyonu sağlanmalıdır. Amaç ve Yöntem: Çalışmamız temel olarak sedasyon uygulanan ve klinik takibi güç olan çocuklarda ilaçlara bağlı olarak ortaya çıkabilen komplikasyonların sıklığını ve türünü belirlemeyi amaçlamıştır Bu amaçla Ocak-Haziran 2008 dönemleri arasında MRG yapılması planlanan ve bu amaçla sedasyon uygulanan ASA I ve II grubuna giren 112 hasta değerlendirilmiştir.. Sedasyon uygulanan 112 hastanın 8'inde (%7) işlem yetersiz sedasyon nedeniyle iptal edilmek zorunda kalınmıştır. Bunun yanında hastaların 22'sinde(%20) işleme bağlı komplikasyonun görülmüş olması tanı koymak amacıyla yapılan masum bir görüntüleme yönteminin aslında önemli riskler taşıdığını düşündürmektedir. 7 hastada (%6) ciddi hipoksi (Oksijen saturasyonu %92'den düşük) gözlenmiş olması da uyarıcı bir sinyal olarak değerlendirilmiştir. Sonuç: Bu çalışmada Pediatristlerin korktuğu komplikasyonları önlemek ve tekrarlanan çekimler ile iptal edilen işlemler nedeniyle ortaya çıkan ekonomik ve işgücü kayıplarını azaltmak için MRG gibi çocuklarda oldukça sık uygulanan işlemler için sedasyonun daha profesyonelce uygulanması gerektiğini ortaya çıkarmış olduk.
Psöriazisli hastaların yaşam kalitesi, çocukluk çağı travması, anksiyete ve sosyodemografik özelliklerinin araştırılması

Amaç: Dermatolojik hastalılar içinde en sık görülen hastalıklardan biri olan psöriazis, sadece dermatolojik değil çeşitli psikososyal sorunları da beraberinde getirmektedir. Psöriazis hastalarında psikolojik değişkenler birçok çalışmada incelenmiştir. Çalışmamızda ise hastaların depresyon, anksiyete, yaşam kalitesi ve çocukluk çağı travma düzeylerini incelemeyi amaçladık. Yöntem: Çalışmaya Mustafa Kemal Üniversitesi Tayfur Ata Sökmen Tıp Fakültesi Araştırma Hastanesi Dermatoloji Ana Bilim Dalı Polikliniklerine başvuran ve psöriazis tanısı almış olan 70 hasta alındı. Sağlıklı gönüllü 72 kişi kontrol grubunu oluşturdu. Bu kişilere Psöriazis Alan Şiddet İndeksi, Psöriazis İşlev Kaybı Endeksi, Kısa Form 36 Yaşam Kalitesi Ölçeği (SF36), Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği, Çocukluk Çağı Travma Ölçeği, Sheehan Yetiyitimi Ölçeği uygulandı. Bulgular: Çalışmamızda psöriazisli hasta grubunda sağlıklı kontrol grubundan istatistiksel olarak anlamlı daha fazla depresyon olduğu, psöriazisli hasta grubunda sağlıklı kontrol grubundan istatistiksel olarak anlamlı daha fazla anksiyete olduğu saptandı. Hastaların işlevselliğinde bozulma meydana geldiği ve hastaların kontrol grubundan istatistiksel olarak anlamlı daha fazla işlevsellikte bozulma olduğu saptandı. Psöriazisli hasta grubunda sağlıklı kontrol grubundan istatistiksel olarak anlamlı daha fazla çocukluk çağı travması olduğu saptandı. Hasta grubu olguların Sf-36 alt puanlarına bakıldığında enerji canlılık aktivite alt boyutu, canlılık alt boyutu ve sosyal işlevsellik alt boyutu puanları kontrol grubu olgulara göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük saptanmıştır. Sonuç: Bizim çalışma bulgularımıza göre psöriazisli hastaların anksiyete, depresyon, yaşam kalitesi ve çocukluk çağı ruhsal travma gibi psikiyatrik belirtilerle birlikteliği anlamlı bulunmuş olup farklı çalışmalarda bu bulgular değişiklik gösterse de hastaların psikiyatrik yardıma ihtiyacı olduğunu göstermektedir.
Routine vaccination coverage and related factors among chldren aged 12-23 months in one rural area of nangarhar porvince-aghanistan

Sherzai M I. Nangarhar-Afghanistanın bir kırsal alanında 12-23 aylık çocuklarda Rutin Aşı Programı kapsama düzeyi ve ilişkili faktörlerin değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Epidemiyoloji Programı, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2014. Aşılamanın dünyada en maliyet etkin sağlık müdahalelerinden biri olduğu gösterilmiştir aşılama yoluyla bir grup çocukluk çağı hastalığı başarıyla eradike veya önlenebilmiş edilmiştir. Bu araştırmada Afganistan'ın, Kama İlçesi' bir kırsal alanda yaşayan 12-23 ay arası çocukların aşılanma durumunun, ilişkili faktörlerin ve aşılanmama nedenlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma kesitsel tipte bir araştırmadır. Araştırma verileri yapılandırılmış ve ön testi yapılmış bir anket formu aracılığı ile toplanmıştır. 882 katılımcıdan yazı ile toplanan veriler IBM SPSS Statistics 21 Programı kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular tek ve iki boyutlu tablolar ile sunulmuştur. İlişkilerin değerlendirilmesinde Ki-Kare testi ( =0,05), bağımlı ve bağımsız değişkenler arasındaki ilişkinin gücünü değerlendirmek için lojistik regresyon analizi kullanılmıştır. Çocukların aşıları tek tek değerlendirildiğinde aşı kapsayıcılığı, aşı kartı ek olarak annenin sözlü ifadesinden hesaplanan, sadece aşı kartına göre hesaplanandan daha yüksek bulunmuştur ve en yüksek yüzdenin, OPV1 (%92,3; %59,3), sonra BCG (% 90,8; %59,2), Penta 1 (%90,0; %59,3), OPV2 (%87,9; %57,4), Penta 2 (%85,6; %57,1), OPV3 (%77,2; %52,7), Penta 3 (%73,1; %51,8), ve en düşük kızamık aşısında (%70,9; %49,8) olduğu belirlenmiştir. Aşı bırakma hızı kabul edilebilir seviyeden daha yüksektir. Toplam 882 çocukta, aşı kartı ek olarak anne ifadesi ile %69, 7 tam aşılı (sadece aşı kartı %82,3; sadece annenin ifadesi %51,4( %23, 0 eksik aşılı (sadece aşı kartı %17,7; sadece annenin ifadesi %30,7) ve %7,3 aşısızdır. Ebeveyn eğitimi, hane halkı sayısının az olması, , annelerin ana sağlığı hizmetlerinden yararlanma ve annenin aşılar ve aşılama ile ilgili bilgi olması, çocukların tam aşılı olma durum ile ilişkili faktörler olarak saptanmıştır. Çocuklaın aşılanmaması ile ilgili sık belirtilen sebeplerden aile ve sorunları (%25,6) aşılar ile ilgili söylentiler (%16,9), ve yan etkilerinden korku (%16,6) dur.
Viral meningoensefalit olgularında klinik laboratuvar ve prognoz değerlendirilmesi

Amaç: Viral meningoensefalit, morbidite ve mortalitesi yüksek bir enfeksiyon hastalığıdır. Viral meningoensefalit tanılı hastalarda erken tanı ve tedavisi prognoz açısından son derece önemlidir. Bu çalışmada BOS incelemesinde viral panel çalışılmış ve meningoensefalit ön tanılı hastaların; klinik ve laboratuvar bulguları incelenerek daha erken tanı alınabilirliği araştırılmıştır. Hastalar ve Yöntem: Bu çalışmada İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'na Temmuz 2013 - Temmuz 2016 tarihleri arasında başvurmuş ve viral meningoensefalit ön tanısı ile BOS viral panel çalışılmış 69 hasta alınmıştır. Hastaların dosyalarından klinik yakınma ve bulguları, laboratuvar tetkikleri, BOS bulguları ve nörolojik görüntülemeleri retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Hastaların yaş aralığı 1.5 ay ile 275 ay arasında değişmekte olup 25'i (%36.2) kız, 44'ü (%63.8) erkekti. Hastaların en sık başvuru yakınma ve bulguları; ateş ve bilinç değişiklikleri olup kusma, ishal, konvülziyon, fokal nörolojik bulgu, meningeal irritasyon bulguları, döküntü ve papilödem diğer gözlenen bulgulardı. Hastaların %20.3'ünde BOS'ta viral etken saptandı. En sık viral etken enterovirus (n: 5, %35.7) olup diğer etkenler; HSV- 1 (n: 4, %28.5), HHV- 6 (n:12, %14.2), HHV- 7 (n: 1, %7.1), CMV (n: 1, %7.1) idi. Bir hastada ise hem HHV- 6 hem de HSV- 1 etkenleri saptandı. Başvuruda fokal nörolojik bulgu varlığı HSV- 1 pozitifliği saptanan hastalarda daha fazla idi. Sonuç: Meningoensefalit enfeksiyonu geniş kapsamlı ve sistematik yaklaşım gerektiren ciddi bir enfeksiyon hastalığı olmasının yanında acil tanı ve tedavi de gerektiren bir durumdur. Öykü ve fizik muayene bulguları tanı için oldukça önemli ipuçları verebilir. Ensefalit etkeni virusun BOS örneklerinde gösterilebilmesi hastaların tedavi yaklaşım ve sürelerini belirlemede oldukça önemli olup prognozu doğrudan etkileyebilmektedir.
Okul öncesi dönemde (6 yaş) belli başlı oyunların çocukların psikomotor gelişimine etkisi

Bu araştırmanın amacı, okul öncesi dönemde (6 yaş) belli başlı oyunların çocukların psikomotor gelişimine etkisini incelemektir. Bu nedenle ön test-son test kontrol grup deseni kullanılmıştır. Araştırmayı yapmak için Malatya'da bulunan bir anaokulu ve Adıyaman'da ilköğretim okulu bünyesinde bulunan bir anasınıfı 6 yaş grubu çocukları çalışma grubunu oluşturmuştur. Veri toplamak için Morris ve arkadaşlarının 1980 yılında geliştirmiş oldukları motor performans testi kullanılmıştır. Ön test ve son testte motor performans testi uygulanmış olup, çocukların denge, sekme, sıçrama, koşma, yakalama, durarak uzun atlama, tenis topu fırlatma becerileri ölçülmüştür. Araştırmada çocuklarla haftada iki saatlik seanslarla iki ay boyunca, çocukların psikomotor becerilerini geliştirdiği düşünülen bazı oyunlarla etkinlikler gerçekleştirilmiştir. Bu oyun etkinlikleri sonucunda çocukların temel hareketler dönemindeki her bir hareket boyutunda gösterdikleri performanslar, çocukların cinsiyet, yaş, boy ve kilolarına göre değerlendirilmiştir. Elde edilen verilerin analizi için SPSS 15.0 paket programı kullanılmış; Frekans, Yüzde ve verilerin homojen dağılıp dağılmadıklarına göre, bağımsız gruplar t testi, eşli gruplar t testi ve basit korelasyon anlamlılık testlerinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda, oyun etkinliklerinin;-Çocukların yakalama becerisi dışındaki denge, sekme, sıçrama, koşma, durarak uzun atlama ve tenis topu fırlatma becerilerini olumlu yönde etkilediği,-Çocuklardaki denge, sekme, sıçrama, koşma, yakalama, durarak uzun atlama ve tenis topu fırlatma becerilerinde yaşa göre farklılaşma oluşturmadığı,- Çocuklardaki denge, sekme, sıçrama, koşma, yakalama, durarak uzun atlama ve tenis topu fırlatma becerilerinde boya göre farklılaşma oluşturmadığı,- Çocuklardaki denge, sekme, sıçrama, koşma, yakalama, durarak uzun atlama ve tenis topu fırlatma becerilerinde kiloya göre farklılaşma oluşturmadığı,-Kız çocukların denge, sekme, sıçrama, koşma, yakalama, durarak uzun atlama ve tenis topu fırlatma becerilerini olumlu yönde etkilediği,-Erkek çocukların yakalama becerisi dışındaki denge, sekme, sıçrama, koşma, durarak uzun atlama ve tenis topu fırlatma becerilerini olumlu yönde etkilediği, ortaya çıkmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara dayalı olarak çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
Gelişimsel yetersizlik ve normal gelişim gösteren çocukların annelerinin aile yaşam kalitesi, evlilik uyumu ve öznel iyi oluşlarının incelenmesi

Araştırmada, gelişimsel yetersizlik gösteren çocuklu annelerin ve normal gelişim gösteren çocuklu annelerin aile yaşam kaliteleri sosyodemografik değişkenler, evlilik uyumları ve öznel iyi oluşları dikkate alınarak incelenmiştir. Aile yaşam kalitesini açıklayan modeller önerilmiş ve iki grup arasında karşılaştırmalar yapılmıştır. Çalışmanın araştırma grubunu normal gelişim gösteren çocukların anneleri (n=116) ile gelişimsel yetersizlik gösteren çocukların anneleri (n=134) oluşturmaktır. Araştırmada 'Sosyodemografik Bilgi Formu', 'Yaşam Doyumu Ölçeği', 'Pozitif ve Negatif Duygulanım Ölçeği', Aile Yaşam Kalitesi Ölçeği' ve Evlilik Uyumu Ölçeği' veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Araştırma modeli betimsel ve ilişkisel tarama modelidir. Çalışmada ilk olarak, gelişimsel yetersizlik gösteren çocukların annelerinin ve normal gelişim gösteren çocukların annelerinin aile yaşam kalitesi puanları sosyodemografik değişkenlere göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediği araştırılmıştır. Sonuçlara göre, GYÇA ile NGÇA ve eğitim durumu birlikte aile yaşam kalitesi üzerinde etkilidir. GYÇA ile NGÇA olma durumu ve evlenme şekli faktörlerinin tek başlarına aile yaşam kalitesi puanlarına etkisi olmadığı görülmüştür. İkinci olarak, öznel iyi oluş, evlilik uyumu ve aile yaşam kalitesi puanları gelişimsel yetersizliği olan çocuk annelerinde ve normal gelişim gösteren çocuk annelerinde farklılık gösterip göstermediği araştırılmıştır. Normal çocuklu annelerin aile yaşam kalite algısı ve öznel iyi oluş düzeyi, gelişimsel yetersizlik gösteren çocuk annelerine göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Üçüncü olarak, gelişimsel yetersizlik gösteren çocukların annelerinin aile yaşam kalitesi alt boyut algıları normal gelişim gösteren çocukların annelerinin aile yaşam kalitesi alt boyut algılarından daha düşük bulunmuştur. Son olarak, evlilik uyumu öznel iyi oluş değişkeni, gelir durumu (2500 TL altı ve 2500 TL üst gelir durumu), anne olma durumu değişkenlerinin aile yaşam kalitesini yordama güçleri araştırılmıştır. Yordayıcı değişkenlerin aile yaşam kalitesi algısı üzerindeki göreli önem sırası; öznel iyi oluş, gelirim 2500 TL altında olması, evlilik uyumu ve NGÇA olma durumu şeklindedir.
Watson'ın bakım teorisine temellendirilmiş hemşirelik girişimlerinin, pediatri hemşirelerinin ağrı yönetiminde kanıta dayalı önerilere uyumlarına ve hasta sonuçlarına etkisi

Amaç: Bu projenin amaçları, Watson'ın İnsan Bakım Kuramı'na temellendirilmiş hemşirelik girişimlerinin, pediatri hemşirelerinin ağrı yönetiminde kanıta dayalı önerilere uyumlarına ve hasta sonuçlarına etkisini incelemek ve Watson İBK'nın, kanıta dayalı uygulamayı kolaylaştırma girişimi olarak kullanılmasının hemşireler tarafından nasıl değerlendirildiğini tanımlamaktır. Yöntem: İki aşamada yürütülen araştırmanın; ilk aşaması, tek gruplu ön test-son test yarı deneysel tasarım; ikinci aşaması, nitel araştırma yöntemlerinden fenomenolojik yaklaşım kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırma, Sağlık Bakanlığı'na bağlı bir Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde bulunan çocuk dahiliye, çocuk cerrahi ve süt çocuğu kliniklerinde yürütülmüştür. Araştırmanın bağımlı değişkenleri olan 'hemşirelerin kanıta dayalı önerilere uyumu ve çocukların ağrı düzeyleri' girişim sonrası 3, 6 ve 9. aylarda değerlendirilmiştir. Araştırma verilerinin analizinde, tanımlayıcı istatistikler, ki-kare ve tematik analiz yöntemleri kullanılmıştır. Bulgular: Kanıta dayalı kılavuz önerilerine uyumu arttırmak için kullanılan stratejilerin uygulanması sonrasında, hemşirelerin çocuk hastada ağrı değerlendirme ve yönetiminde kanıta dayalı önerilere uyum ile ağrı yönetiminde ağrı kesici ilaç uygulama ve ilaç dışı girişimlerin hemşirelik uygulamalarının kullanımı anlamlı olarak artmıştır. Çocukların ağrı düzeylerinde girişim sonrasında anlamlı bir fark saptanmamıştır. Sonuç: Çocuk hastada ağrı değerlendirme ve yönetiminde İBK'na temellendirilmiş hemşirelik girişimleri ile birlikte çok yönlü girişimlerin kullanılması hemşirelerin kanıta dayalı uygulama önerilerinin uyumunu sağlamada kullanılabilecek etkili yaklaşımlardır. İnsan Bakım Kuramı'na temellendirilmiş bakım uygulamaları ile ilgili yapılacak çalışmalar hem sağlık profesyonellerine hem kuruma yönelik olarak planlanmalıdır.
Kabız çocuklar için izlem protokolü geliştirilmesi ve hasta yönetimine etkisinin incelenmesi

Araştırma, kabız olan çocuklar için izlem protokolü geliştirilmesi ve hasta yönetimine etkisinin incelenmesi amacıyla yarı deneysel olarak planlanmıştır. Araştırma Ege Üniversitesi Çocuk Cerrahisi Polikliniği'nde Eylül 2008- Eylül 2010 tarihleri arasında yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini fonksiyonel kabızlık ve komplikasyonları şikayetiyle başvuran çalışmaya katılmaya istekli çocuklar ve aileleri (n=26) oluşturmuştur. Çalışmada; kabızlıkla ilgili uzman hekim, hemşireler ile ön görüşmeler yapılarak protokol geliştirilmiştir. Çocuklar geliştirilen protokol doğrultusunda izlenmiştir. Veriler; polikliniğe kabızlık nedeniyle başvuran çocuklar ve çocukların ailelerinden aylık kontroller sırasında araştırmacı tarafından yüz yüze görüşme yöntemi ile toplanmıştır. Veriler Çocuk ve Aile Veri Toplama Formu, Protokol İzlem Formu, Dışkılama İzlem Formu ile toplanmıştır. Ayrıca Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği ve aileler için SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılmıştır. Çocuklar Rome III kabızlık kriterlerine göre ilk görüşmede ve 12. ay görüşmesinde değerlendirilmiştir. Veriler SPSS for windows istatistik programı ile sayı, yüzde, McNemar Testi, Wilcoxon testi, Mann-Whitney U testi, Fisher's Exact testi kullanılarak değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgularla fonksiyonel kabızlık şikayeti olan çocuklarda düzenli bakım ve izlemin kabızlığın tedavisinde etkisi olduğu görülmüştür.