turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The question of fragmentation in E. M. Forster's The Longest Journey and Howards End

Avrupa tarihinde, yirminci yüzyılın ilk yılları bilim, teknoloji, felsefe ve sanat gibi, hayatın tüm alanlarında büyük değişimlerin yaşandığı bir dönem olmuştur. Bu değişimler İngiltere'de de bireylerin yaşamları üzerinde çok büyük etkiler yaratmıştır. Endüstri Devrimi'nin sonucu olarak makinelerin günlük yaşama girişi on dokuzuncu yüzyılın sonlarında başlamıştır; ancak, makinenin, özellikle arabanın, tüm zararlı etkileriyle doğada ve insan yaşamında belirgin hale gelmesi yirminci yüzyıl başlarına rastlar. Ayrıca, evrim, görelilik ve kuantum kuramları gibi bilimsel gelişmeler bireylerin dünya görüşünde büyük değişimlere neden olmuştur. Bu değişimin sebebi, önceleri tanrısal bir düzende işlediği düşünülen evrende insanoğlunun eşsiz konumunun sarsılmasıdır. Geçmiş dönemlerin huzur ve güvenliğinin yerini, modern dünyanın hızına yetişmek için sürekli bir çabanın getirdiği huzursuzluk ve hem sosyal hem de bireysel alanda korku ve kaygı almıştır. Önceki yıllardaki ilerlemeye olan inanç artık geçerli değildir. Ayrıca, endüstrileşmeye bağlı olarak şehirler her sınıftan insanın karşılaşma yeri olmuştur; bazen çatışmalara da yol açan bir sınıflar arası etkileşim kaçınılmaz hale gelmiştir. Bu yüzden, insan ilişkileri sosyal değişimlere paralel olarak farklı bir boyut kazanmıştır. E. M. Forster (1879- 1970) romanlarında yukarıda sözü edilen şartlar altındaki modern toplum ve bireyin durumunu anlatmıştır. Forster özellikle The Longest Journey (1907) ve Howards End (1910) romanlarında, bireyin modern dünyanın hızlı değişimi karşısındaki yaşam mücadelesini sunarken, toplum ve bireyin parçalanmışlığı konusundaki endişelerini yansıtmıştır. Bu çalışmanın amacı, sosyal, felsefi ve bilimsel değişimlerin yansımalarını Forster'ın The Longest Journey ve Howards End romanlarında sınıf, aile ve bireyin parçalanmışlığı sorunu çerçevesinde ele almaktır. Forster'ın toplumsal ve bireysel parçalanmışlığa karşı duygusal ve toplumsal istikrar arayışının ve çözüm olarak insan ilişkilerine yaptığı vurgunun altı çizilmiştir. Forster'ın romanlarında, toplumu ve benliği bütünleştirmede insan ilişkilerinin gücünü göstermek için, karakterlerin parçalanmışlığın üstesinden gelme yolları örneklenmiş ve ana karakterlerin tutumları ve romanların farklı sonları karşılaştırılmıştır.
Peter Stamm'ın romanlarında heterotopyalar

Bu çalışmada günümüz İsviçre edebiyatının önemli yazarlarından olan Peter Stamm'ın 'Böylesi Bir Günde', 'Agnes' ve 'Nacht ist der Tag' romanları, mekan merkezli bir bakış açısı ile incelenmiştir. Giriş bölümünde mekan üzerine ortaya konmuş temel bakış açıları ve İsviçre edebiyatında mekanın yeri hakkında bilgi verilmiştir. Ayrıca mekan üzerine edebiyat bilimi alanında ve Stamm hakkında yapılmış çalışmalara değinilmiştir. İki bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde, mekan ve beden alanında yapılmış kuramsal çalışmalardan yararlanılmıştır. Tezin merkezini oluşturan Michel Foucault'nun 'Öteki Mekanlar' çalışmasının dışında Foucault'nun 'Ütopik Beden', Markus Schroer'in 'Raume, Orte, Grenzen' ve son olarak Gaston Bachelard'ın 'Mekanın Poetikası' çalışmaları ele alınmıştır. İkinci bölümde yazarın 'Agnes', 'Nacht ist der Tag' ve 'Böylesi Bir Günde' romanları kuramsal çerçevede oluşturulmaya çalışılan bakış açısı bağlamında irdelenmiştir. Sonuç bölümünde ise Peter Stamm'ın incelenen eserlerinde farklı öyküler anlatılsa da figürlerin memleketlerinden ya da yaşadıkları yerlerden farklı mekanlarda bulunmaları ve mekan içindeki hareketleri, figürlerin İsviçreli oldukları düşünüldüğünde ülkenin sahip olduğu konumdan kaynaklanan darlık duygusunun edebi alanda figürler üzerinde de etkili olduğu tespit edilmiştir.
Translating the dialect: a case study of İlknur Özdemir's Turkish translations of Toni Morrison's Tar Baby and Nadine Gordimer's July's People

Bu tez, Toni Morrison'ın ve Nadine Gordimer'in romanlarında kullanılan Afrikan Amerikan Yerel İngilizcesi ve Güney Afrika İngilizcesinin standart dışı dilsel özelliklerinin, çeviri süresince çevirmen İlknur Özdemir'in rolüne odaklanarak Türkçe çevirilerine aktarılıp aktarılmadığını göstermeye çalışmaktadır. Morrison'ın Tar Baby adlı eserinin Türkçe çevirisi olan Katran Bebek ve Gordimer'in July's People adlı romanının Türkçe çevirisi olan July'ın İnsanları, bu tezde vaka çalışmasında kullanılmaktadır. Gideon Toury'nin Çeviri Normları ve Metinsel Analizi, romanların Özdemir tarafından yapılan Türkçe çevirilerinde önemli bir metodolojik çerçeve işlevi görmektedir. Ayrıca, Edvard Said, Gayatri C. Spivak ve Homi Bhabha'nın teorileri, sömürgecilik sonrası edebiyatta ve çeviride diyalekt kullanımı, bu tezin teorik çerçevesi olarak benimsenmektedir. Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanan, kendi romanlarında siyahi karakterleri betimlemek için diyalekti kullanan Morrison ve Gordimer, yerli kültürleri ulusal düzeye taşımaya katkıda bulunmuştur. Bu tezin amacı, orijinal metinlerde yaratılan Afrikan Amerikan ve Güney Afrika kökenli karakterlerin konuşmasının hedef metinlerde yeniden yaratılıp yaratılmadığını göstermektir. Bu tez, AAYİ ve GAİ'nin standart dışı dilsel özelliklerini analiz eden ilk çalışmadır. Analiz incelemeleri, diyalektin standart dışı dilsel özelliklerinin romanın mesajı için önem teşkil ettiği ve bu dilsel özelliklerin çeviride dikkate alınması gerektiğini göstermiştir.
Kemal Tahir'in romanlarındaki ikilemelerin Türkçe öğretimi bakımından değerlendirilmesi

Araştırmada ikilemeler, çeşitli yönleriyle incelenmiştir. Araştırmanın amacı Kemal Tahir'in romanlarını ikilemeler açısından incelemek ve ikilemelerin Türkçe öğretimi bakımından durumunu ortaya koymaktır. Araştırmanın giriş bölümünde, konuyla ilgili problem durumu, varsayımlar, sınırlılıklar ve ilgili araştırmalara yer verilmiştir. Bu bölümde ayrıca araştırmanın modeli, evreni, örneklemi ve araştırmada kullanılan veri toplama araçları ile veri çözümleme tekniklerine değinilmiştir. Araştırmanın kavramsal çerçeve bölümünde, öncelikle bu yapı için kullanılan çeşitli terimler üzerinde durulmuştur. Terim karmaşasının önüne geçmek amacıyla ikileme terimi tercih edilmiştir. İkilemenin tarihi seyri içinde gösterdiği değişim ve gelişim ortaya konmuştur. Bununla birlikte ikilemenin Türkçe öğretimi açısından önemine değinilmiştir. Araştırmanın bulgular bölümünde ikilemeler, yapı, tür, anlam, sıralama kuralları, aldıkları çekim ekleri, fiilimsi ekleri ve oluşumları bakımından incelenerek sınıflandırılıp tablolar halinde gösterilmiştir. Bunun yanında herhangi bir sınıflandırmaya girmeyen ikilemeler de çalışmaya dahil edilmiştir. Tartışma ve sonuç bölümünde, elde edilen verilerden hareketle, ikilemelerin rastgele değil çeşitli kurallara bağlı kalarak oluştuğu belirtilmiştir. Öneriler kısmında ise bu gramer birliklerine Türkçe öğretiminde nasıl yer verilmesi gerektiği örnek etkinliklerle gösterilmiştir. Bu etkinlikler okuma, yazma, dinleme, konuşma ve dil bilgisi kazanımları doğrultusunda Türkçe Dersi Öğretim Programı esas alınarak hazırlanmıştır.
Ilse Kilic'ın 'Das Sich Selbst Lesende Buch' ve Cem Akaş'ın '7' adlı romanlarında deneysel öğeler

Bu çalışmada Ilse Kilic'ın Das Sich Selbst Lesende Buch ve Cem Akaş'ın 7 adlı romanlarında deneysel öğeler araştırılmıştır. Giriş kısmında deneysel edebiyat analizi yapılmış ve bu bölümün sonunda çalışmanın amacı, yöntemi ve hipotez belirtilmiştir. Çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde deneysel yazma biçimlerinin tarihsel gelişimi irdelenmiştir. İkinci bölümde yazar Ilse Kilic hakkında bilgi verildikten sonra Kilic'ın Das Sich Selbst Lesende Buch adlı romanının kısaca konusu verilmiş ve romanda deneysel öğeler aranmıştır. İkinci bölümün ikinci kısmında ise yazar Cem Akaş hakkında bilgi verilmiştir. Akaş'ın deneysel romanı 7'nin kısaca özeti verildikten sonra romanda deneysel öğeler aranmıştır. Sonuç kısmında ise seçilen yazarlar ekseninde Avrupa ve Türkiye'de deneysellik çalışmalarının karşılaştırması yapılmıştır.
Jana Hensel'in romanlarında kara eğitim

'Jana Hensel'in Romanlarında Kara Eğitim' adlı bu çalışmada gerek psikolojik, gerekse fiziksel şiddet ve baskıyla şekillenen eğitim politikası anlatılmaktadır. 'Kara eğitim' olarak adlandırılan bu eğitim metodu, genel itibariyle diktatör rejimler tarafından benimsenmektedir. Adını baskı ve şiddetle duyurmuş Doğu Almanya ve onun yanında Doğu Alman edebiyatı bu çalışmanın temelini oluşturmuştur. Doğu Almanya'nın asli politikaları arasında yer almış olan antipedagojik uygulamaların edebiyata yansıması incelenmiştir. Yeni nesil Doğu Alman yazarlardan Jana Hensel'in var olan Sınır Çocukları, Yeni Alman Kızları ve Dikkat Sınır adlarındaki her üç romanında da 'kara eğitim' kavramı aranmıştır. Amaç olarak, var olan sosyolojik ve pedagojik bir kuramı incelemek ve edebiyatla birleştirmek benimsenmiştir. Bu yolda, eğitim ve kara eğitimin tanımı, tarihçesi ve Doğu Alman edebiyatına yansıması irdelenmiştir. Bu çalışmada, kara eğitimin genel seyrine, Doğu Almanya'da uygulanış biçimine ve bireyler üzerindeki etkilerine dair bilgiler verilmiştir. Ağırlık noktası olarak, baskı ve şiddet duygusunun eksilmediği Doğu Almanya sürecinde bireylerin tabii tutuldukları uygulamaların şokunu henüz atlatamadan Yeniden Birleşme sürecine geçişleri incelenmiştir. Bu süreçte yaşanan değişimler, dönüşümler, geçişler ve kırılmaların insanlara yansıması sorgulanmıştır.
80'li yıllar İtalyan Edebiyatında Andrea De Carlo'nun Uccelli da gabbia e da voliera romanında korku ve kaçış izlekleri

Çalışmada 80'li yıllar İtalyan edebiyatının popüler yazarlarından olan Andrea De Carlo'nun Uccelli da gabbia e da voliera adlı romanındaki korku ve kaçış izleklerinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Bu bağlamda öncelikli olarak romanda irdelenecek olan korku ve kaçış izleklerinin oluşum nedenlerini belirlemek amacıyla İtalya'da İkinci Dünya Savaşı sonrasından 80'li yıllara uzanan süreçte meydana gelen sosyo-kültürel değişiklikler ve 'gli anni di piombo' genel hatlarıyla ele alınmıştır. Çalışmamızın konusunu oluşturan Uccelli da gabbia e da voliera romanının, dönemi yansıtan korku ve kaçış izleklerini barındırmasının yanı sıra 80'li yıllarda İtalya'da oluşum gösteren ve gençlerin konu alındığı bildungsroman yapısını anımsatan genç ya da yeni anlatıya dahil olması nedeniyle bu anlatı türünün ortak konuları ve özellikleri genel hatlarıyla belirlenmiş, genç yeteneklerin yazarlık kariyerlerine başlamalarına fırsat yaratarak genç anlatının güçlenmesinde büyük rol oynayan Pier Vittorio Tondelli'nin Under 25 projesi incelenmiştir. Elde edilen bu veriler ışığında Uccelli da gabbia e da voliera'daki korku ve kaçış izlekleri belirlenmiş, genç anlatının belirlenen özellikleri inceleme konumuzu oluşturan yapıtta saptanmıştır. Çözümlemede çoklu bir yöntemsel yaklaşıma gidilerek yapıttaki yapısall özellikleri belirlemek amacıyla anlatıbilimsel yaklaşım da çalışmaya dahil edilmiştir. Böylelikle araştırma konusu hem izleksel, hem toplumbilimsel hem de anlatıbilimsel açıdan olabildiğince kapsamlı şekilde kuşatılmaya çalışılmıştır.
Virginia Woolf's Orlando as a fictional biography

99 Türkçe Abstrakt İnsanlık tarihinin birçok güç savaşlarına sahne olduğu bir gerçektir. Din, dil, ırk, bilgi, para ve cinsiyet gibi güç dengeleri üzerine farklı düzlemlerde sürekli olarak çatışmalar yaşanmıştır. Cinsiyet kavramı, toplumsal çatışma nedenlerinden biri olduğu kadar, bireyin kendi içinde yaşadığı çatışmaların da başında gelmektedir. Feminist ve modernist olarak bilinen İngiliz yazar Virginia Woolf tarafından 1928 yılında kaleme alınan Orlando, kendisi de aristokrat kökenli bir yazar olan Vita Sackville-West'in hayatını konu almaktadır. Ancak romanda, Orlando, üç yüzyıl, erkek, ve yaşantısının bir döneminde cinsiyet değişimine uğrayarak kadın olarak yaşayan, zaman ve cinsiyet unsurlarına karşı mücadele veren bir kurgu kahraman olarak karşımıza çıkmaktadır. Biyografi ; genel anlamda, tarih biliminin bir dalı olarak işaret edilmektedir. Somut gerçekliklere, delillere ve araştırmaya ihtiyaç duyan ve teknik bir terim olarak 'kurgusal-olmayan edebiyat şekli' olarak tanımlanan biyografi, Virginia Woolfun O/ara/o'sunda kurgulandırılmış bir şekilde ortaya çıkmaktadır. Peki, Virginia Woolfun, biyografi gibi, temelde tarihsel gerçekliklerden ayrılmayan bir türe, kurgusal ve hayal ürünü öğeler katmasındaki nedenler neler olabilir? Olay kahramanının I. Elizabeth döneminden 1920'lere dek yaşamasının arkasında hangi gerçek yatmaktadır? Woolf u, Orlando'nun hayatının bir döneminde cinsiyetinde değişiklik yapmaya iten nedenler nasıl ele alınabilir? Bu değişime şahit olan toplum hangi yargılarla tasvir edilmiştir? İşte tüm bu sorulan tezimizde cevaplamaya çalıştık. Yazarımız Virginia Woolf tür, cinsiyet ve zaman gibi kavramları söküme alarak bizi çalışmamızın sonunda oldukça şaşırtıcı ve etkileyici sonuçlara ulaştırmaktadır. Bir toplumsal cinsiyet kimliği olarak Androjenlik tüm cinsiyet tartışmalarının ortasına kayda değer bir çözüm olarak konulmakta ve geleneksek cinsiyet kavramı Woolf tarafından büyük bir ustalıkla sorgulanmaktadır. Sadece cinsiyet kavramı değil erkek merkezli tüm geleneksel formların Orlando' ah eleştrildiği görülmektedir.
Siegfried Lenz'in 'Deutschstunde' romanının filme uyarlanması

DOKTORA TEZİ SİEGFİRED LENZ'İN 'DEUTSCHSTUNDE' ROMANINTN FİLME UYARLANMASI Şennaz AYBAR DANIŞMAN: Prof. Dr. Ydmaz ÖZBEK JÜRİ: Prof. Dr. Yılmaz ÖZBEK Doç. Dr. Arif ÜNAL Doç. Dr. S. Zeki BAYRAM Bu çalışmamızda, Nasyonal Sosyalizm ve etkilerini konu edinen Siegfried Lenz'in 'Deutschstunde' romanı ve filmi irdelenmiştir. Bu romanın filme uyarlanışı ve filmde konunun aktarımı ortaya konmaya çalışılmıştır. Çalışma dört ana bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde sinema tarihi üzerinde kısaca durularak, sinema ve edebiyata etki eden çeşitli akım ve ekoller üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde sinema edebiyat ilişkisi, üçüncü bölümde ise I. ve n. Dünya Savaşı Almanyası'na sosyolojik ve tarihi bir bakış üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde ise, roman ve filmin olay örgüsü üzerinde durulup çeşitli açılardan incelenmiştir. Çalışmanın vardığı sonuç şöyle özetlenebilir. Deutschstunde romanı çok yoğun bir tarihsel arka plan üzerinde kurgulandığı ve çok sayıda figür söz konusu olduğu için filme uyarlanması sırasında bir takım değişikliklere uğratılmıştır. Örneğin romandaki bazı yan kişiler filmde yer almamıştır. Lenz'in romandaki yoğun ruhsal betimlemeleri filmde aynı yoğunlukta yansıtılamamıştır. Zaman ve mekan açısından romana sadık kalındığını gözlemlediğimiz film yine de başarılı bir roman uyarlaması olarak değerlendirilebilir.
A Comparative analysis of the existential elements in F. Dostoyevsky's Crime and Punishment and J. Fowles'The Magus

Varoluşçuluk bireyselliği insan hayatı için önemli bir başlık olarak kabul eden modern bir felsefedir. Danimarkalı bir filozof olan Soren Kierkegard bu felsefenin kurucusu olarak kabul edilmektedir. Görünüşlerinde Nazi ancak düşüncelerinde hümanist olan alman filozoflar Martin Heidegger ve Karl Jaspers de Varoluşçuluk teorisinin gelişimine büyük katkıda bulunmuşlardır. Bu felsefe, Fransız dahi Jean-Paul Sartre'nin yardımlarıyla günlük hayatta görünmeye başlamıştır. Bir başka değişle, o Varoluşçuluğu İkinci Dünya Savaşından sonra üçüncü popüler felsefe yapmıştır. Şu anda Dünyada, tüm ülkelerdeki ciddi edebiyat yazarları Varoluşçuluğun fikirlerinden etkilenmişlerdir. Fakat eserleri sadece edebi değerlerinden dolayı değil, bunun yanı sıra içerdikleri fikirlerin çağdaşı olan veya olmayan tüm yazarları etkilemesinden dolayı bilinen 19. yy.'ın önemli Rus yazarı F. Dostoyevsky, Varoluşçuluğu edebi ürünlerde ilk defa kullanan yazardır. Suç ve Ceza, Dostoyevsky'nin en Önemli eserlerinden birisidir ve bu felsefenin elementleri eserinde açıkça görülmektedir. Post-modern bir İngiliz yazar olan J. Fowles ise bu Rus edebiyat adamının fikirlerinden etkilenen yazarlardan birisidir. O da bu felsefeyi eseri Büyücüde kullanmış ve kahramanının davranışlarıyla 'özgür seçim' olgusunun anlamını göstermiştir. Bu yüzden bu iki romanın karşılaştırılabilirliğinin geçerli olduğuna karar vererek, bunun YüksekIll Lisans tezimizde güzel sonuçlar vereceğine inandık. Ayrıca, iki romandaki Varoluşçu elementlerin varlığına da özel bir dikkatle yaklaştık. Araştırmamızın sonucunda, adı geçen eserler üzerinde yaptığımız karşılaştırmalı incelemede eserler arasında birçok benzerlik olduğunu kanıtladık. Bu benzerlikler eserlerin yapıları, ana karakterler ve davranışları, diğer karakterler ve tutumları gibi noktalarda görülmektedir. Tüm bu noktaların varoluşçuluk felsefesinin temel prensiplerine dayandığını belirledik ve bu elementleri çalışmamızda ortaya çıkardık.
Herta Müller'in 'Yürekteki Hayvan', 'Tilki Daha O Zaman Avcıydı' ve 'Tek Bacaklı Yolcu' romanlarında sosyo - politik panorama

Bu çalışmada Herta Müller'in Tilki Daha O Zaman Avcıydı, Yürekteki Hayvan ve Tek Bacaklı Yolcu adlı romanları sosyopolitik bağlamda incelenmektedir. Yazarın, Çavuşesku baskısını, otoritesini, diktatörlüğünü en çok kaleme aldığı bu üç romanda sosyopolitik bakış açısıyla bir ulusun ya da toprağın sosyal, toplumsal ve politik yani siyasi unsurlarının araştırılması amaçlanmaktadır. Sosyopolitik unsurlar, sosyal ve politik unsurların harmanlanması olduğundan, aile, akrabalık ilişkileri gibi sosyal olarak nitelendirebileceğimiz tüm veriler ve Çavuşesku rejimi, diktatörlük, Securitate gizli örgütü, parti, muhbirlik kurumu, ajanlık gibi politik olarak değerlendirilebilecek tüm unsurlar, tezimizde bölüm bölüm tartışılmaktadır.
The British climate change fiction in the age of the anthropocene: Ecocritical readings of J. G. Ballard's The Drowned World, Maggie Gee's The Ice People and Ian Mcewan's Solar

Jeolojik bir kavram olarak, Antroposen, ağır sanayileşme, aşırı nüfus artışı, doğal kaynakların sömürülmesi ve çevre kirliliği gibi çeşitli insan eylemlerinin küresel ölçekte çevresel değişimlere sebep olduğu, Yerküre'nin jeolojik zaman çizelgesindeki en son 'devre'ye işaret eder. Bir araya geldiklerinde, tüm bu eylemler, gezegenimizde yaşamın sürdürülebilirliğini ve Yerküre'de ikamet etmekte olan sadece insan türünün değil, diğer tüm canlıların da hayatta kalabilmesi için ciddi bir tehdit oluşturan ekolojik felaketlere sebep olurlar. Dolayısıyla, Antroposen çağında insan yaşadığı gezegenin ekosistemlerini değiştirebilme kapasitesine sahip jeolojik bir güç olarak görülür. İnsan kaynaklı pek çok çevresel değişim arasında muhtemelen en tehlikeli olanı iklim değişimidir. Antroposen'in önde gelen belirtilerinden biri olan iklim değişimi krizi, edebi metinlerde, çevresel yıkım ve gezegenimizde yaşamın sürdürülebilirliği, türlerin yok oluşu gibi geleceğe dair ekolojik endişelerin ön planda olduğu, çeşitli yansımalara sahiptir. Bu bağlamda, bu çevresel endişeleri edebiyata yansıtmayı amaçlayan iklim kurgu, Antroposen çağında doğan yeni bir edebi tür olarak ortaya çıkar. Bu doktora tez çalışması, seçilen İngiliz iklim kurgu romanları yoluyla, (J. G. Ballard'ın The Drowned World (1962), Maggie Gee'nin The Ice People (1998) ve Ian McEwan'ın Solar (2010) romanları) Antroposen'de görülen insan kaynaklı iklim değişimleri ve sonuçlarını araştırırken, Yerküre'nin yeni bir jeolojik çağa girişini tartışmaya açar. Bu bağlamda, bu çalışmanın amacı, Antroposen'i, edebi, psikolojik, sosyo-kültürel ve ekonomik alanlara da sızan, çok katmanlı bir kavram olarak sunmak ve insan-doğa birlikteliğini, aynı zamanda da yeryüzü bilimleri ile çevreci beşeri bilimlerin ortaklığını, seçilen romanların ekoeleştirel okumaları yoluyla vurgulamaktır.
Arap milliyetçiliği bağlamında Corci Zeydan'ın romancılığı

XIX. ve XX. yüzyılda dünya genelinde olduğu gibi Arap coğrafyasında da büyük değişimler meydana gelmiştir. Fransız İhtilali'nin etkisiyle ortaya çıkan milliyetçilik akımı XIX. yüzyılın ikinci yarısından itibaren Arap bölgelerini etkisi altına almaya başlamıştır. Başlangıçta Suriye ve Lübnan vilayetlerinde Hıristiyan orta sınıf arasında görülen Arap milliyetçiliği düşüncesi zamanla Orta Doğunun geneline yayılmış, bunun sonucu olarak Arap dili, tarihi ve edebiyatı alanında yapılan çalışmalar hareketlilik kazanmıştır. XIX. yüzyılın ikinci yarısı ile XX. yüzyılın ilk çeyreğinde yaşayan ve milliyetçi kişiliği ile dikkat çeken Corci Zeydan bu dönemin önde gelen edip ve yazarlarındandır. Arap tarihi, dili ve edebiyatı alanında kaleme aldığı eserlerle hem yaşadığı dönemde hem de ölümünden sonra adından sıkça söz ettirmiştir. Onun telif ettiği eserler arasında İslam tarihini konu edinen romanlar oldukça dikkat çekicidir. Bu çalışmada Arap milliyetçiliği bağlamında Lübnan asıllı bir Hıristiyan olan Corci Zeydan'ın romancılığı üzerinde durulmuştur. Bir giriş ve dört bölümden oluşan çalışmanın giriş kısmında Arap milliyetçiliğinin doğuşundan ve Arap edebiyatında edebi bir tür olarak tarihi romanın ortaya çıkışı üzerindeki etkisinden söz edilmiştir. Birinci bölümde Zeydan'ın hayatı ve eserleri üzerinde durulmuş, ikinci bölümde romanlarındaki yapı incelenmiş, üçüncü bölümde anlatım teknikleri, dil ve üslup konularına değinilmiştir. Dördüncü bölümde ise romanların Arap milliyetçiliğinin düşünsel altyapısını oluşturmayı hedefleyen içeriği hakkında bilgi verilmiştir.
Cumhuriyet dönemi Türk romanında HZ. Peygamber algısı (1920-1940)

Bu çalışmada Cumhuriyet Döneminde (1920-1940) kaleme alınan Türk Romanlarında Hz. Muhammed algısının tespiti amaçlanmıştır. Osmanlı Devleti'nin yıkılışından sonra siyasi, kültürel ve sosyal açıdan her alanda yapılan devrimlerle yeni bir döneme geçilmiştir. Cumhuriyet Dönemi bu yenilikleri temsil etmektedir. Yapılan inkılapların etkileri hemen hemen bütün alanlarda hissedilmiştir. Romancılar bu değişim ve dönüşümleri eserlerinde yansıtmışlardır. Tezimiz bir giriş, iki bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde öncelikle romanın mahiyeti, bizdeki serüveni ve Cumhuriyet Dönemindeki seyrinden bahsedilmiştir. Daha sonra Türk romanın genel özellikleri ile birlikte Cumhuriyet Döneminin din ve Hz. Peygamber algısına değinilmiştir. Birinci Bölümde, Cumhuriyet Döneminin önde gelen romancılarının hayat hikayelerine, çalışmamıza konu olan eserlerine, dini hassasiyetlerine ve ideolojilerine kısaca yer verilmiştir. İkinci bölümde ise bu yazarların 1920 1940 yılları arasında kaleme aldığı otuz sekiz romanın konuları kısaca anlatılarak romanlardaki Hz. Peygamber algısı tespit edilmiştir. Bu bulgular neticesinde eserlerdeki olumlu veya olumsuz bir Hz. Muhammed algısının varlığı değerlendirilmiştir.
Migration literature and Moris Farhi's novels

Bu tez göç edebiyatının tematik ve yapısall bir çerçevesini oluşturmak üzere göç edebiyatının tanımını, kapsamını ve motiflerini inceleme gayesi gütmektedir. Ayrıca, göçmen bir yazar olan Moris Farhi'nin üç romanındaki göç edebiyatıyla bağlantılı olarak; toplumsal kimlikle uyuşmazlık, doğal ve evrensel kimliğe ulaşma isteği ve bunun yurtsuzluk nedeniyle yeniden kazanılma çabası gibi kimlik sorunlarını ele alacaktır. Moris Farhi'nin romanları, göçmen bir yazar olması ve eserlerinde kullandığı yerinden edilmiş karakterler nedeniyle göç edebiyatına uyum göstermektedir. 'Göç nedir? sorusunu cevaplamak üzere dahil edilen ve göç ve göçmenin nasıl edebiyatın ilgi alanına girdiğini eşeleyen giriş kısmını takiben üç bölümden oluşmaktadır. Onu müteakip 'göç edebiyatı' adlı bölüm göç edebiyatı eseri olarak nitelenedirilebilecek bir çalışmanın hangi temaları bünyesinde barındırması gerektiğini veya barındırabileceğini belirtmektedir ve birer birer her biri hakkındaki bilgileri açıklamaktadır. İkinci kısım sömürgecilik sonrası edebiyat eserlerine, başka bir ifadeyle bunların göç edebiyatıyla bağlantısına dairdir. Bu bölüm sömürgecilik sonrası eserlerin ve dekolonizasyon sürecinin göç edebiyatına nasıl zemin hazırladığını göstermektedir. Üçüncü kısım, göçmen yazarı kimliğini ele alır ve tartışır. Kılavuz, teorik açıdan incelenen ilk üç kısmın, Moris Farhi'nin üç romanı ile - Gökkuşağının Çocukları, Genç Türk ve Atanmış Erkek- bağlantıları ve benzeri hususlara ilişkin bölüm ile son bulmaktadır. Diğer bir deyişle, bu tez mevcut göç edebiyatı türünü Moris Farhi'nin bu üç romanı üzerinde uygulamaktadır.