turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Dede Ömer Ruşenİ'nin Asar-ı 'Işk adlı mesnevisi'nin diliçi çevirisi

Bu çalışma, XV. yüzyılın ilk yarısında Dede Ömer Ruşeni tarafından yazılan Asar-ı Aşk adlı isimli manzum bir eseri incelemek üzere yapılmıştır. Eser, içerik itibariyle Miskin-name'deki şiirlerden oluşmakta olup, Divan, Ney-name ve Çoban-name'den de manzumeler içermektedir. Biz bu çalışmamızda eseri, daha önce yapılan çalışmaları da görmediğimiz için, eseri tam metin ve detaylı olarak incelemeyi uygun bulduk. Çalışmamız iki bölümden terekküp etmektedir. 'Giriş' bölümünde Dede Ömer Ruşeni'nin hayatı ve eseri/eserleri hakkında bilgiler vererek onları açıkladık. Tezimize 'İkinci Bölüm'de ise, Asar-ı Aşk'ın transkripsiyonlu metnini ve dil içi çevirisi verdik
Klasik Türk şiirinde melek düşüncesi

Görünmeyen varlıklar, her dönem insanların ilgisini çekmiştir. Bu varlıklar iyi varlıklar ve kötü varlıklar olarak ayrılmaktadır. Farklı inançlara sahip toplumlar, tarih boyunca iyiliğin temsilcisi olan meleklerin varlığına inanmıştır. Bu çalışmada fikir kaynakları arasında İslam inancı başta olmak üzere başka inanç sistemlerine ait unsurları da bulunduran klasik Türk şiirinde melek düşüncesi işlenmiştir. Tezde öncelikle İslamiyet, Yahudilik, Hristiyanlık, Zerdüştlük ve Yezidilik'te karşılaşılan melek inanışı hakkında teorik bilgi verilmiştir. Çalışmanın ana eksenini melek düşüncesinin klasik Türk şiirine yansıması oluşturduğu için bu çerçevede divan ve mesneviler taranmıştır. Burada elde edilen veriler konu başlıklarının anlatımında örnek olarak kullanılmıştır. Genel olarak melek düşüncesi, meleklerin görevleri, özellikleri, sınıflandırılması gibi başlıklar altında klasik Türk şiirinde melek düşüncesi ortaya konulmaya çalışılmıştır. Yapılan çalışmada yer yer konuyla ilgili İsrailiyyat ve mitolojik unsurlara ait tespitler de bulunmaktadır. Aynı zamanda çalışma klasik Türk edebiyatının muhteva dünyasının zenginliğini gösterme noktasına katkı sağlamayı da amaçlamıştır.
Azerbaycan şairi Halil Rıza ve Men Şergem adlı eseri

Bu çalışma, 1932- 1994 yıllan arasında yaşamış ve Azerbaycan Türklerinin Milli Şair olarak kabul ettikleri Halil Rıza Ulutürk'ün Men Şergem adlı şiir kitabındaki şiirleri üzerinde yapılmış bir dil incelemesidir. Çalışmada şairin Kiril alfabesiyle yayınlanmış Men Şergem adlı şiir kitabı esas alınmıştır. Şiir kitabının son bölümünü oluşturan Tercümeler çalışmaya dahil edilmemiştir. Giriş, Metin, Dizin bölümlerinden oluşan çalışmaya Sonuç ve Bibliyografya da eklenmiştir. Giriş bölümünde Azerbaycan adı ve tarihi hakkında bilgi verilerek Azerbaycan Türkçesi anlatılmıştır. Metin bölümünde metnin transliterasyonu yapılmış, metnin genel özellikleri başlığı altında ise kısaca fonetik özellikler verilmiş ve metindeki morfolojik özellikler üzerinde durulmuştur. Dizin bölümünde ise metnin 9464 dizesinin dizini yapılmıştır. Dizinde söz kök ve gövdeleri, köken, tür, anlam bilgileriyle birlikte çekim eklerinden ayrılmış şekliyle gösterilmiştir.
Al-Ukyanusu'l-Basİt fİ Tarcamati'l-Kamusi'l-Muhİt - Ğayn maddesi Giriş - Metin - Sözlük - Dizin

Bu çalışma, Al-Ukyanusu'l-Basit fi Tarcamati'l-Kamusi'l-Muhit adlı eserin 34 cm boyunda ve üç cilt olarak yapılan 1305/ 1887 baskısının 3. cilt 524- 894 arası sayfalarında yer alan 'ğayn' maddesinin 'al-ğatmu' maddesinden 'al-iğyau' maddesine kadarki kelimeleri kapsamaktadır. Çalışmada bu maddelerin yazı çevrimi verilmiş, Türkçe ve Arapça bütün kelimelerin dizini hazırlanmıştır. Arapça madde başı kelimeler sözlükteki aslına göre ayrıca dizilmiş ve Asım'ın çevirisi günümüz Türkçesine aktarılarak ayrı bir dizin halinde çalışmaya eklenmiştir. Bu çalışmada amaç Türkçe için önemli bir söz varlığı kaynağı olan 'Al-Ukyanusu'l-Basit fi Tarcamati'l-Kamusi'l-Muhit' adlı eserin yarım kalmış yayımına kaldığı yerden devam etmektir. Sözlük daha önce Hüseyin Atay - İbrahim Atay ve Mustafa Atay tarafından Arapça Türkçe Büyük Lugat (C. I. Ankara 1964; C. II. Ankara 1968; C. III. Ankara 1981) adıyla başka sözlüklerden katkılarla çevirilerek yayımlanmaya başlanmış; ancak 'ayn' maddesinde kalmıştır. Al-Kamusu'l-Muhit aslen Arapça'dan Arapça'ya bir sözlüktür ve Muhammed Mecdü'd-din Yakup Firuzabadi tarafından hazırlanmıştır. Mütercim Asım, Kamusu'l-Muhit'i Türkçeye Al-Ukyanusu'l-Basit fi Tarcamati'l-Kamusi'l-Muhit adıyla çevirmiştir; eser Kamus Tercümesi olarak tanınır. Al-Ukyanusu'l-Basit fi Tarcamati'l-Kamusi'l-Muhit Arapça sözlüklerde görülen bab-fasıl tekniği ile dizilmiştir. Bu sebeple Sözlükte tarama yöntemi kullanılmıştır. Tezin kapsamı içine alınan sayfalar taranarak '?ayn' harfi ile başlayan Arapça kelimeler tespit edilmiştir.
Konya yazma eserler kütüphanesi 8358 numaralı şiir mecmuasının tanıtımı ve transkripsiyonu (1-183. sayfalar)

İslamiyet'in kabulüyle Türkler sadece inanç değiştirmekle kalmaz, Arap ve Fars Edebiyatlarına da yönelirler. Böylelikle Türk Edebiyatının en zengin kaynaklarına sahip dönemlerinden biri olan Divan Edebiyatı dönemi başlar. Bu dönemde birçok eser kaleme alınır. Eserlerin kaydedilme ve çoğaltılma işi, ilk zamanlar, matbaa henüz icat edilmemiş olduğundan, kişiler tarafından gerçekleştirilir. Bu noktada ise, çalışmamıza konu olan mecmualar ortaya çıkar. Mecmualar, belli bir eğitim seviyesine sahip kişilerin, duydukları ya da okudukları ve hoşlarına giden şiirleri kaydettikleri eserlerdir. Bu eserler günümüzde hem yazıldığı döneme hem de içinde yer alan şairler hakkında yapılan çalışmalara ışık tutmaktadır. Tezimizin konusu, Konya Yazma Eserler Bölge Müdürlüğü Kütüphanesi'nde 8358 numarada 'Mecmu'a-i Eş'ar' adıyla kaydedilen el yazması Mecmuanın 1 -183. sayfalarıdır (1-183. sayfalar). Giriş kısmında 'Türk Edebiyatında Mecmua' başlığı altında mecmuaların tarihsel gelişimi ve özellikleri üzerinde durulduktan sonra birinci bölümde, ele aldığımız şiir mecmuası tanıtılmış ve daha sonra eserin transkripsiyonlu metni verilmiştir. Eser transkript edilirken ulaşabildiğimiz divanlarla mukayese yapılmış ve farklılıklar dipnotlarda gösterilmiştir.
Henry James ve Ahmet Hamdi Tanpınar'ın uzun hikayelerinde anlatıbilimsel bir unsur olarak yüzleşme

Hem hikaye hem de roman türünde usta birer yazar olan Henry James ve Ahmet Hamdi Tanpınar eserlerindeki yeniliklerle edebiyat dünyasına önemli katkılarda bulunmuşlardır. Roman ve hikayelerini üçüncü kişi yazar-anlatıcıdan ziyade bakış açısı tekniğiyle yazan James anlatmaktan çok göstermeyi tercih ederek kurmaca anlatılarında söylemek istediklerini hikaye karakterlerinin bilinçlerinden aktarmıştır. Böylelikle karakterlerin iç dünyalarında olup bitenleri yansıtarak psikolojik bir gerçeklik sağlamıştır. Roman anlayışı ve kullandığı bakış açısı tekniği bakımından James ile benzerlik gösteren Tanpınar ise kurmaca anlatılarında ağırlıklı olarak bilinç akışı tekniği kullanmış ve karakterlerinin zihinlerine odaklanarak onları analiz etmeyi amaçlamıştır. Bu çalışmada her iki yazarın uzunlukça birbirine yakın olan dört hikayesi anlatıbilimci Mieke Bal tarafından önerilmiş önemli bir unsur olan yüzleşme kavramı üzerinden mukayeseli olarak incelenmiştir. Ele alınan bu kurmaca metinler James'in Saklı Yaşam, Owen Wingrave, Dostlarımızın Dostları ve Northmoreların Alçalışı hikayeleri ile Tanpınar'ın Abdullah Efendi'nin Rüyaları, Evin Sahibi, Yaz Yağmuru ve Emirgan'da Akşam Saati hikayeleridir. Çalışmada her iki yazarın da yüzleşme unsurunu anlatılarına dahil edip etmedikleri veya ne şekilde ettikleri araştırılmıştır. Yazarların bu unsuru kullanmaları kadar kullanmamaları da kurmacaya olan yaklaşımları ve kendi anlatılarını ne şekilde kurmayı tercih ettiklerine dair önemli tespitler yapılmasını sağlamıştır. İnceleme sonucunda her iki yazarın da yüzleşme unsurunu kullandığı; fakat kimi hikayeleri yüzleşmenin varlığı, kimi hikayeleri ise yüzleşmenin yokluğu üzerine kurduğu ve bu durumun hikayelerin temasına da yansıdığı ortaya çıkmıştır.
Michigan Üniversitesi'nde 421 numara ile kayıtlı şiir mecmuası içerisinde yer alan Türkçe şiirler

Şiir mecmuaları, Eski Türk edebiyatında ayrı bir değer arz etmektedir. İçerisinde yer alan eserler bilhassa bu mecmualarda yer alan şiirler edebiyat araştırmacıları için önemli bir kaynak oluşturmaktadır. Bu mecmualarda divanı bulunan şairler ve tezkirelerde adı zikredilen şairlere rastladığımız gibi, divanı olmayan ve kaynaklarda adına yer verilmemiş şairlere ve bu şairlerin şiirlerine rastlamak da mümkündür. Bu mecmualarda pek tanınmış şair olmasına rağmen divanında olmayan şiirlerin bulunması, şiir mecmualarının ne denli araştırmaya değer olduğunu göstermektedir. Tezimize kaynak olan bu şiir mecmuası, Michigan Üniversite'sinde 421 numara ile kayıtlıdır. Bu mecmua içerisinde yer alan Türkçe şiirler, transkribe edilip inceleme-metin esasıyla ele alınmıştır. Michigan Üniversitesi'nde 421 numara ile kayıtlı olan mecmuada; fal ile alakalı bilgiler, Ayet tefsirleri, denizcilik kavramları ve birçok şairin şiirleri mevcuttur. Bu mecmua 177 sayfa olup metinler incelenirken sayfa esasına göre hareket edilmiştir. Bütün Türkçe şiirler, tek tek incelenmiştir. Mecmuada en çok muhammes ve tahmisler dikkati çekmektedir.
Nüzhet Erman hayatı sanati ve eserleri

Mehmet Nüzhet Erman, 28 Nisan 1926 yılında İstanbul'da dünyaya gelir. Şiire 1941 yılında başlayan şairin ilk şiiri, 11 Ağustos 1941 tarihinde ''Köyde Akşam'' başlığıyla Yedi Gün dergisinde yayınlanır. Şiirleri Yedi Gün, Varlık, Ülkü, Hisar, Türk Dili, Türk Edebiyatı ve Milli Kültür dergilerinde yayınlanır. İlk şiir kitabı, 1945'te Ülkü yayınları arasında çıkan Yeşil'dir. Daha sonra sırasıyla: A Benim Canım Efendim (1958); Anadolu 1970 (1970); Hem Hürriyet Hem Ekmek (1974); Gazi Mustafa Kemal Atatürk (1981); Halk Haktır (1990); Türk (1990); Her Gün Yeni Doğarız (1996); İpe Un Seren Adam (2000) adlı şiir kitapları yayınlanmıştır. Nüzhet Erman, dokuz tane şiir kitabına sahip üretken bir şairdir. Şairin, kitaplarında ve edebiyat dergilerinde yayınlanmış yedi yüz altmış üç şiiri vardır. Bu şiirlerin üç yüz on bir tanesi edebiyat dergilerinde çıkmıştır. Nüzhet Erman'ın en fazla şiiri Hisar Dergisinde; en az şiiri ise Milli Kültür Dergisinde yayınlanmıştır. Türk Edebiyatında şair-vali olarak anılan Nüzhet Erman; Antalya, Rize, Muğla ve Tekirdağ illerinde valilik görevinde bulunurken Türk toplumunun psikolojik, kültürel, ekonomik ve sosyal yapısını yakından tanıma fırsatı bulmuştur. Şair, Türk insanının duygu ve düşüncelerini, hayatı ve dünyayı algılayış biçimini şiirlerinde ustalıkla dile getirmiştir. Nüzhet Erman, toplumsal yaşamdaki aksaklıkları, kent hayatının zorluklarını, bireyin yalnızlığını, doğa ve deniz sevgisini, Türk tarihi ve kültürel değerlerini, Atatürk sevgisini şiirlerine konu olarak seçmiştir. Şair nesneleri, tarihi kişilikleri ve olayları kullanarak Türk tarihi ve günümüz arasında bir köprü kurmuştur. Bu bağlamda şiirleri Türk tarihi ve kültürüne, sosyal yaşama, insana ve bugünün dünyasına ışık tutar. Erman'ın ilk düzyazısı Ülkü dergisinde 15 Mart 1948 yılında ''Gazete ve Politika Edebiyatı'' başlığıyla yayınlanmıştır. Ocak 1970'ten, Haziran 1974'e kadar şairin on yedi tane düzyazısı '' büyüteç'' adı altında, Hisar dergisinde çıkmıştır. İnsanı ve toplumsal yaşamı kendine has yapısıyla işleyen şair; halk söyleyişlerini, deyimleri, atasözlerini ve günlük konuşma dilini şiirlerinde ustalıkla kullanmış; şairane bir üslupla Anadolu insanını özgün bir dille anlatmıştır. Şiirlerinde serbest ölçüyü ve manzum hikaye tarzını tercih eden şair; duygularını içten gelen bir anlatımla yalın bir şekilde ifade etmiştir. 11 Kasım 1996 yılında hayata gözlerini yuman şair adına, ailesi tarafından her yıl 11 Kasım tarihinde ''Nüzhet Erman Şiir Ödülü'' yarışması düzenlenmektedir.
Hilmi Yavuz'un şiirlerinde lirizm

Bu tezde, Hilmi Yavuz'un şiirleri 'lirizm' açısından değerlendirilmiştir, önce 'lirik' kavramının tarihsel gelişimi üzerinde durulmuş, daha sonra 'Dünya Edebiyatı' ve 'Türk Edebiyatı'nda 'lirik şiir' in gelişimi hakkında bilgi verilmiştir. Hilmi Yavuz'un şiirlerinde 'lirizm' verilirken; şairin içinde yer aldığı gelenek göz önünde bulundurularak, şiirlerini temellendirdiği yapı içerisinde etkilendiği Yahya Kemal, Ahmet Haşim gibi şairlerin ve Batı edebiyatından da Adorno ve Paul de Man' m 'lirizm 'ile ilgili görüşleri çerçevesinde şiirleri incelenmiştir. Çalışma, giriş, sonuç ve üç ana bölümden oluşmaktadır. Girişte 'lirik' kavramı üzerinde durularak edebiyat içinde 'lirik' in yerine değinilmiş ve buradan hareketle 'lirik şiir' tanımı yapılmıştır. Birinci bölümde dünya edebiyatında ve Türk edebiyatında 'lirik şiir'in gelişimi hakkında bilgi verilmiştir. ikinci bölümde şair Hilmi Yavuz'un hayatı ve sanatı üzerinde durulmuştur. Tezin ana konusunu oluşturan üçüncü bölümde ise Hilmi Yavuz'un şiir kitaplarından Bakış Kuşu (1969), Bedrettin Üzerine Şiirler (1975), Doğu Şiirleri (1977) , Mustafa Suphi Üzerine Şiirler, Yaz Şiirleri (1981), Gizemli Şiirler (1984), Zaman Şiirleri (1987) , Söylen Şiirleri (1989), Ayna Şiirleri (1989), Çöl Şiirleri (1996), Akşam Şiirleri (1999), Yolculuk Şiirleri (2001) ve Hurufi Şiirler (2005) kronolojik sırayla değerlendirilmiştir. Şiirlerinde kendi bireysel tarihinden izler bulunan Hilmi Yavuz, gerek toplumsal olaylar ve gerekse geleneğin içinden yazdığı her şiir kitabında belli bir temayı ele almış ve seçtiği temaları 'dil' ile kuşatmıştır. Toplumsal olayları konu edinirken bile şairin kendi 'ses'ini duyarız. Adorno'nun 'toplumsal çatışmanın öznel ifadesi' olarak tanımladığı lirizm, Hilmi Yavuz'da kendini dilde duyurur. Kavramları imgeye dönüştüren şair, söz dizimi kurallarının dışına çıkarak, dilbilgisel aykırılıklara başvurarak ve yeni biçim denemeleriyle anlamı geriye itmiş; Dil'e Saussure'ün verdiği anlamı yükleyerek, şiirde sözcüğün kendini, sözün müziğini ön plana çıkarmıştır. Hilmi Yavuz'un şiirlerinde Dil'in anlam yönü, imgeyle ortaya çıkar. Ancak yine şairin şiirlerinde Dilin ses yönü, anlam yönünün önüne geçer. Bu da Hilmi Yavuz'un şiirlerinde ritmin, ahengin ön plana çıkmasını, lirik bir üslup yakalamasını sağlar. Sonuç'ta bu verilerden yola çıkarak, Hilmi Yavuz'un şiirlerinde bütünlük içerisinde lirizmin nasıl bir gelişim gösterdiği saptanmıştır.
Murathan Mungan'ın eserlerinde benlik arayışı ve kendini gerçekleştirme

Benlik kavramı, bireyin kendisini tanımaya çalışmasını, ne olduğunu, ne olmak istediğini ve çevresince nasıl tanındığını ifade eden özellikler bütünüdür. Benlik arayışı, kişinin varlığını kanıtlama ve kendisini gerçekleştirme kaygısını dile getiren bir kavram olarak da tanımlanabilir. Benlik arayışı, bireyi başkalarından ayıran değerleri kapsar. İdealize edilen benlik olarak da tanımlanan bu kavramın kalıntılarını sanatçının ortaya koyduğu sanat eserinde bulmak mümkündür. Sanatçı; sahip olduğuna inandığı ve başkalarını da inandırmak istediği benliğini, eserlerinde ele aldığı temalar, yarattığı kişiler, oluşturduğu durum ve olgular üzerinden ele alırken bilinçli ya da bilinçdışı olarak kişiliğinin herkesçe bilinmeyen yönlerine ışık tutacak bir yaklaşım sergiler. Her sanat ürünün ortaya çıkışında temel motive edici etmenler arasında öncelikli yeri olan sanatçının 'ben'ini hemen her eserde izlerini sürdürmek mümkündür. Sanatçı, 'ben'ini kimi zaman eserine oldukça gömülmüş olarak yerleştirse de eserlerinin derin yapısına bakıldığında bu, bir filigran gibi rahatlıkla görülebilir. Sanatçının, eserine yüklediği herhangi bir anlam örüntüsü de ben'ini yansıtabilir. Bir edebiyat eserinde yazarın bilinçli ve bilinçdışı niyet ve eğilimlerinin, eserin şekillenmesinde belirleyici rolü vardır. Birçok sanatçı, sanat dünyasında yer edinmeye çalışırken kendisini kabul ettirme endişesi yaşar. Bu açıdan sanatçılar sanat dünyasında varlığını kanıtlama kaygısıyla hareket eder. Bu tezde, adını 1980'li yılların başında, şiir başta olmak üzere oyun, öykü roman ve deneme türlerinde duyuran Murathan Mungan'ın (d.1952) şiir dışındaki eserlerinde iki temanın izi sürülmüştür. Mungan'ın öykü ve romanlarındaki tip ve karakterlerin bir kısmı yazarı temsil yetisiyle donatılmıştır. Mungan, büyüme ve yazar olma öyküsünden parçaların serpiştirdiği bu karakterlerle yazarsal ben'ini güçlü biçimde yansıtır. Bu kişilerin büyüme hikayeleri, Mungan'ın varoluşsal çabalarıyla paralellik arz eder. Babasının hareketli iş yaşamı içinde geçen çocukluk ve ilk gençlik yıllarına kadar yaşadığı Mardin, üniversite eğitimi aldığı Ankara ve yazarlık yaşamının önemli bir kısmının geçtiği İstanbul, Mungan'ın yazar kimliğinin şekillendiren üç temel mekandır. Bu üç mekan arasında geçen gerçek, zihinsel ve kurgusal yolculuklar, önemli ölçüde psikanalizin verilerinden yararlanılarak anlamlandırılmaya çalışılmıştır. Bu anlamlandırma çabasında yazarın ideal beninin sanatsal yansımalarına görünürlük kazandırılmıştır.
Üzeyir Gündüz'ün çocuk kitaplarındaki eğitsel değerler

Çocuğun kişiliğinin, ruhunun ve bilincinin gelişmesinde çocuk kitaplarınabüyük pay düşmektedir. Çocuğun gelişmeye başlaması anne karnında başlar. Yaniçocuk ilk eğitimini aileden alır. Kişiliği, ruhu, bilinci ve yapısı ailenin temel taşlarıylainşa edilir. Daha sonra ise bu şekillenme okulla beraber devam eder. Eğitim sayesinde çocuk yeni bir dil öğrenir ve yeni bir kimlik kazanır. Bu dil ve kimliğin kazanılmasında Türkçe kitapları, edebiyat ve çocuk kitapları büyük öneme sahiptir. Çocuk, aileden ve kitaplardan edindiği değerler aracılığıyla hayatına yön verir. Bu çalışmada günümüz çocuk edebiyatçılarından olan Üzeyir Gündüz'ün on dört kitabındaki eğitsel değerler; evrensel, milli, dini, kişisel ve ahlaki değerler olarak sınıflandırılmış ve ortaya konmuştur.
Alper Canıgüz'ün romanlarında söz varlığı

Alper Canıgüz, günümüz yazarlarından biridir. Eser vermeye 2000 yılında başlayan yazarın, beş romanı bulunmaktadır. Alper Canıgüz sadece roman türünde eser vermiştir. Son romanını 2017 yılında çıkaran yazar, yazmaya devam etmektedir. Bu çalışmada Alper Canıgüz'ün beş romanı incelenmiş ve söz varlığı çıkarılmıştır. Yazarın romanlarında söz varlığı ögeleri olarak; atasözleri, deyimler, ikilemeler, kalıp sözler, argolar, terimler, yabancı sözcükler tespit edilmiştir. Çalışmanın giriş kısmında dille ilgili kısa bilgi verildikten sonra, çalışmanın amacı, kapsam ve sınırı, yöntemi belirtilmiştir. Çalışma, iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Alper Canıgüz'ün hayatı ve eserleri incelenmiş, edebi kişiliği ortaya konmuştur. İkinci bölümde, Alper Canıgüz'ün romanlarında tespit edilen söz varlığı ögeleri incelenmiştir. Bu bölümde her başlıkta ilgili öge hakkında bilgiler verilmiştir. Ögeler, romanlardan alınan örnek cümlelerle ve sözlük anlamlarıyla desteklenmiştir. Ayrıca her öge sınıflandırılmış ve alt başlıklara ayrılmıştır. Bazı ögelerin romanlardaki kullanım oranları da belirlenmiştir. Elde edilen söz varlığı ögeleriyle ve yazarın üslubuyla ilgili çıkarımlar ortaya konmuştur. Sonuç bölümünde bu çalışmadan elde edilen bulgular değerlendirilmiştir. Bu bulgular üzerinden çalışmayla ilgili genel çıkarımlar yapılmıştır.
Çağatay Türkçesinde söz dizimi

15. yüzyıldan 20. yüzyıla dek Doğu Türklüğünün konuşma ve yazı dili olarak kullanılan Çağatay Türkçesi üzerine bugüne kadar pek çok çalışma yapılmıştır. Ancak bu çalışmalar arasında Çağatay Türkçesinin söz dizimine dair yapılan çalışmalar oldukça azdır.'Çağatay Türkçesinde Söz Dizimi ' başlıklı bu çalışma Çağatay Türkçesinin dil özelliklerini yansıtan üç eseri karşılaştırarak, dönemin sözdizimsel özelliklerini saptamak amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla birlikte Türk dilinin zengin edebi eserleriyle dolu ve Özbekçenin temel taşı olan Çağatay Türkçesinin söz dizimine dair yorumlamalarda bulunarak; yapılacak olan diğer çalışmalara sözdizimsel bakımdan destek olmak ve Çağatay Türkçesine farklı bakış açıları kazandırmak esastır. Elbette ki asırlarca etkisini göstermiş, İslami Orta Asya Türk Edebiyatının üçüncü evresi olarak kabul edilen Çağatay edebiyatına ait eserler, incelemiş olduğumuz üç eserle sınırlı değildir. Ancak seçtiğimiz bu üç eser Çağatay Türkçesinin farklı dönemlerinde yazılan ve farklı dil özellikleri içeren eserlerdir. Çalışmamızın yöntemini belirlerken Leyla Karahan'ın 'Türkçede Söz Dizimi' adlı eseri esas alınmıştır. Bu çalışma ile Çağatay Türkçesine farklı açıdan yaklaşılarak, bundan sonraki yapılacak farklı sözdizimsel çalışmalara yol açmak en büyük gayemizdir.
16. yüzyıl şairlerinden Bakİ, Fuzulİ ve Hayalİ Bey Divanlarında gül mazmunu

Yazılan bu tezin amacı; Türk Edebiyatında en çok kullanılan mazmunlardan birisi olan gülün, mazmun olarak diğer çiçeklerle ilişkisini tespit etmektir. Diğer taraftan bu çiçekler hangi benzetme ve tedailerle insan unsuru için ele alınmıştır ya da bu tezde alışılagelmiş benzetmelerin dışında yeni benzetmeler var mıdır? Bu zikrettiğimiz soruları cevaplandırmaya çalışarak, bulabildiğimiz cevapları ilim alemine kazandırmak istedik. Bu konunun; gülün, Türk Edebiyatında ve Türk kültüründeki önemini anlatmak için bir basamak olduğunu düşündük ve bu düşüncenin ışığında tezimize başladık. Çalışmamız için 16. yy. şairlerinden Fuzuli, Baki ve Hayali Bey divanlarını esas aldık. Divanlarda bulunan gül ile ilgili beyitleri fişledik. Toplanan bu fişleri konularına göre sınıflandırıp tahlil ettik. Çalışmamız sonucunda gülün Klasik Türk Edebiyatı'nda önemli bir yeri olduğunu tespit ettik. Gül, çiçek anlamı dışında peygamber, sevgili, aşık, sultan, içki, kadeh manalarına gelmekle birlikte insan ömrü, baht, talih, ayna gibi çeşitli manalarda da kullanıldığını tespit ettik. Sonuç olarak gül mazmununun kullanımı ve bu mazmun hakkındaki bilgileri ortaya koymaya çalıştık.
Beyanİ-i Karahisarİ dİvanı

Bu çalışmada Beyani-i Karahisari'ye ait müstensih yazması eser transkripsiyonlu metin olarak hazırlanmış, bilimsel metotlar kullanılarak incelenmiş, şairin edebi kişiliği değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde eserin kime ait olduğu tespit edilmeye çalışılmış ve şairin edebi yönü ele alınmıştır. İkinci bölümde Yazma'nın şekil ve muhteva yönünden incelemesi yapılmıştır. Üçüncü bölümde ise Divan metni yer almaktadır. Neredeyse tamamen tahmislerden oluşan, fakat şimdiye kadar gün yüzüne çıkarılamayan önemli bir eser bu çalışmayla edebiyatımıza kazandırılmıştır.
Cumhuriyet Dönemi Türk hikayesinde milli kimlik inşası (1922-1940)

Bu çalışma, 1922 ve 1940 yılları arasında Türkiye'de kitap olarak yayımlanmış hikayelerde milli kimlik inşasının izlerinin tespiti üzerine kurulmuştur. Türk modernleşmesinin toplumun farklı sahalarındaki yansımalarının olacağı fikrinden hareketle, kitlesel bir değişimin bir edebi tür üzerinden gözlemlenebileceği düşünülmüştür. Çalışmada dönem hikayelerine kimlik ve modernleşme kavramları etrafında geliştirilen bir bakışla yaklaşılır. Bu amaçla hikayelerin kimlik çerçevesindeki teorik ve kavramsal yapısı tanımlanmıştır bunu takiben modernleşme sürecinin genel yapısı ve Türk modernleşmesinin gelişim sürecine yer verilmiştir. Böylelikle, hikayelere milli kimlik üzerinden bakabilmek mümkün olmuştur. Kimlik ve modernleşmenin kavram dünyası ve tarihsel gelişimi milli kimlik inşasının nasıl gerçekleştiğine dairi bir ipucu sunmuştur. Hikayelerin tasniflenmesinde kimlik meselesine dair bulgular kullanılmıştır. Modernleşmeye dair bulgular ise hikayelerin ortaya çıktığı sosyal ortama dair bir ön bilgi sağlamış ve bu bakış açısı üzerinden bir okumanın yolunu açmıştır. Çalışmanın hikayeleri esas ana bölümü, cumhuriyet dönemi hikayelerinde milli kimlik vurgusu barındıran eserlerin Türk kimliği açısından nasıl bir kimlik çerçevesi çizdiklerini gösterir. Bu bakımdan hikayelerin geçmişş tasarımı, benlik ve öteki gibi unsurlar açsından ortak mesajlar içerdikleri görülür. Kahramanlardan, tarihe, mekandan, semboller ve kutsallara uzanan başlıklarda Türk kimliğinin algılanış ve sunuluş biçimleri farklı örnekler üzerinden gösterilir. Aidiyetlerini dışa vuran yazarların bazı hikayelerinde kimlik miraslarından yararlanarak bir kimlik bilinci önermesi yaptıkları görülür. Özellikle savaşın getirdiği ortamın milli kimliğin şekillenmesinde etkin bir rol oynadığı düşünülür.