turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk kültüründe büyüler

İnsanoğlu, tarih sahnesine çıktığı günden beri, fizyolojik ihtiyaçlarını gidermede bir takım güçlüklerle karşılaşmıştır. Ruh kavramının ve bilimsel düşünce yapısının gelişmediği dönemlerde karşılaşılan sıkıntıları aşmak için kullanılan yöntemlerden birisi de büyüdür. Tarih boyunca diğer milletlerde olduğu gibi Türklerde de büyüsel pratiklerin yaşamı kolaylaştırmanın yanı sıra vatanı savunmak ve savaşta düşmanı yıpratmak için kullanılan bir doğaüstü silah olduğu görülmektedir. Türk kültüründe çağlar öncesinden beri kendisine yer bulan büyünün farklı toplum ve inançların etkisiyle bir takım değişiklere uğrayarak günümüze kadar geldiği görülmektedir. Çalışmada büyünün insanlar üzerindeki etkisi ana hatlarıyla değerlendirildikten sonra Konya'da görülen büyüsel uygulamaların nesilden nesile aktarılma şekilleri, uygulayıcıların doğaüstü güçlere başvurma sebepleri, büyüsel pratiklerin gerçekleştirildiği mekanlar ve zaman dilimleri ile uygulama sırasında kullanılan araçlar üzerinde durulacaktır. Konya'da derlenen uygulamalardan hareketle Türk kültüründe büyünün yeri belirlenmeye çalışılacaktır.
Türk basınında ve edebiyatında Kore Savaşı

'Türk Basınında ve Edebiyatında Kore Savaşı' adlı bu çalışmanın amacı, Kore Savaşı'nı konu alan malzemeyi tanıtmak ve incelemektir. Bunun yanında Kore Savaşı'nın Türk Edebiyatında ve Basınında önemli bir yeri olduğunu ortaya koymaktır. Kore Savaşı, onun gelişmeyi çok yakında takip eden gazeteler tarafından haber, makale, röportajla Türk halkına bildirilmiştir. Türk halkı ise, modern şiir, destan, hikaye, roman, tiyaro, hatıra gibi edebi türlerle bu Kore Savaşı'nı tasvir etmiştir. Böylece ortaya çıkan eserler Türk halkının duygusunu yansıtan son derece önemli kaynaklar olmalarıyla birlikte sosyal ve tarihi açıdan değerlidir. Maalesef bu eserlerin çoğu edebi seviye bakımından çok yüksek değere sahip değildir ve evrensel boyutu kazanamamıştır. Ama bu eserler belgesel edebiyat niteliğini taşıyan Savaş Edebiyatı olmaları açısından anlam taşımaktadır. Kore Savaşı'nın Türk Edebiyatında Savaş Edebiyatını oluşturan çok önemli sosyal hadise olması açısından büyük önemi vardır.
Kemallettin Tuğcu'nun romanlarında kurgu ve gerçeklik

Bu mastır tezi Kemalettin Tuğcu'nun romanlarındaki kurgu ve gerçekliği tespit etmek için yapılan bir çalışmadır. Çalışma yedi bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde metin kavramı üzerinde duruldu. İkinci bölümde tahkiyeli metinlerde kurgu ve gerçeklik yansımaları araştırıldı. Tezin üçüncü bölümünde ise gerçeklik kavramının hem Türk edebiyatında hem dünya edebiyatındaki anlamları irdelendi. Dördüncü bölümde ise henüz üzerinde tartışmaların bitmediği çocuk edebiyatı incelendi. Beşinci bölümde Kemalettin Tuğcu'nun hayatı, sanatı ve eserleri üzerinde duruldu. Altıncı bölümde çalışmanın metodolojisi ve yöntemi hakkında bilgi verildi. Yedinci bölümde Tuğcu'nun eserlerini incelenmesi yer almaktadır. Tezimizin sonunda ise sonuç ve değerlendirme yer almaktadır.
Dede Korkut Hikayeleri'nde yapı

Edebi metinlerin ortaya koyduğu evrensel dönüşümler, felsefik anlamda bir yolculuğun ele alınmasını gerektirir. 'Dede Korkut Hikayeleri' de Türk edebiyatında anlatma esasına bağlı türler arasında önemli bir yere sahiptir.'Dede Korkut Hikayeleri', genel anlamda Türk milleti, evrensel anlamda ise insan ve insanlığın yaşantısını simgesel bir dille ele alır. Türk aile yapısı, yaşantısı, ananesi, gelenek ve göreneğini folklorik değerler bütünü içinde yansıtan, 'Dede Korkut Hikayeleri', merkezine insanı alan ve Türk kültürünün ortak duyuşunu anlatan bir başyapıttır. Kolektif bilincin yarattığı değerlerle örülü bu eser, toplum ve insanlık tarihine ışık tutan bir derinlik ve yapıya sahiptir. Bu bakımdan 'Dede Korkut Hikayeleri' de mit, destan, masal ve efsaneler gibi toplumun ortak hafızasının ürünü kolektif bilincin yarattığı edebi türler yer alır. 'Dede Korkut Hikayelerinde Yapı' adlı çalışma temel iki ana başlık altında toplanarak hikayelerin kurmaca yapısall unsurları ve bu unsurların kurgulanma biçimleri yapısall inceleme başta olmak üzere farklı yöntemler eşliğinde ele alındı. Çalışmanın 'Giriş' bölümünde 'Dede Korkut Hikayeleri' hakkında genel bilgi verilirken, Birinci Bölüm'de 'Dede Korkut Hikayeleri'nin Ortaya Çıktığı Dönem ve Hikayelerin Türk Tarihi Açısından Önemi', 'Dede Korkut Hikayeleri'nin Nüshaları' ve 'Oğuz'un Bilgesi ve Tam Bilicisi: Dede Korkut' hakkında bilgi verildi. Tezin İkinci Bölümün'de 'Dede Korkut Hikayeleri'nde Yapı' adlı başlık altında olay örgüsü, bakış açısı ve anlatıcı, şahıs kadrosu, zaman, mekan irdelendi.
Pervane Beg Nazire Macmu'ası

Bu çalışma, Topkapı Sarayı Kütüphanesi, Bağdat 406 numarada Mecmu'a-i naza'ir ismiyle kaytlı bulunan Pervane b. Abdullah'ın hazırladığı nazire mecmuasının 511 b-534a varaklan arasını konu edinmiştir. İlgili kısımdaki tüm şiirler transkripsiyonlu metin haline getirilmiş, divanları yayınlanmış bulunan şairlerden divanlarına ulaşabildiklerimizin şiirleri divandaki biçimleriyle karşılaştırılarak farklılıklar dipnotta belirtilmiştir. Bu şekilde çalışmamızda 299 şiir yer almıştır. Çalışmamıza dizin ve içindekiler bölümü de eklenmiştir.
XVIII. yy. Divan Şairi İbrahim Hafid Paşa hayatı, eserleri, edebi kişiliği ve divanın tenkitli metni

XVIII. yy sonlarında yaşamış olan şair ibrahim Hafid Paşa'nın hayatı, eseri ve edebi kişiliği ile Divanının tenkitli metni tezimizin konusunu oluşturmaktadır. Hafid' in hayatına ilişkin kaynaklarda fazla bir bilgi yer almamaktadır. Bilgilere göre, Hafid'in asıl adı İbrahim'dir. 1747 tarihinde Diyarbakır'da dünyaya gelmiştir. Şeyh Yusuf Veli'nin torunu olduğundan şiirlerinde Hafid mahlasını kullanmıştır. Soylu bir aileden gelmesiyle birlikte edebiyat, ilim ve irfan konularında iyi bir terbiye almış; voyvodalık ve valilik gibi çeşitli görevlerde bulunmuştur. Vefatı 1813 tarihindedir. Mevcut bilgilere göre Hafid'in tek eseri divanıdır. Divanın nüshaları İstanbul da bulunmaktadır. Tezimiz, giriş kısmından başka üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde İbrahim Hafid'in hayatı, eseri ve edebi kişiliği hakkında kaynaklardan yola çıkarak bilgi verilmiştir. Edebi kişiliği ortaya konulurken kaynaklardaki bilgilerin azlığından dolayı şiirlerinden yararlanılmıştır. Bu bölümde daha çok edebiyat tarihine kaynaklık edecek bilgiler sunulmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde, Hafid divanının şekil, muhteva, dil ve üslup Özellikleri incelenmiştir. Şekil özellikleri tablolar yardımıyla ortaya konmaya çalışılmıştır. Muhteva bölümünde, divanda bulunan şiirlerin konulan değerlendirilmiştir. Hafid'in dil ve anlatım özellikleri de dil ve üslup bölümünde ifade edilmiştir. Üçüncü bölümde ise, Hafid divanının iki nüshası tanıtılmış ve tenkitli metin verilmiştir. 447 Çalışmamızın konusunu oluşturan İbrahim HafM divanında 2 kaside, 1 tercic -bend, 4 muhammes, 2 müseddes ve 294 gazel yer almaktadır. Hafid nazım şekillerinden en çok gazele yer vermiş ve onda başarılı olmuştur. Birkaç beytin dışında tasavvufla ilgili şiiri bulunmamaktadır. Bu nedenle Hafid' in lirik bir şair olduğunu söylemek uygun olacaktır. Hafid, divanında 'aşk, sevgilinin vefasızlığı, ayrılık acısı...' konulan işlemiştir. Şairimiz, aynı zamanda döneminin özelliği olarak sade, konuşma diline yakın üslubuyla karşımıza çıkmaktadır. 448
Garib-name'de deyimler ve atasözleri

' Garib-name'de Deyimler ve Atasözleri' adını taşıyan bu çalışma Aşık Paşa'n ın10592 beyitlik bu mesnevisindeki bütün beyitler taranarak bulunan 187 deyim ve 12 atasözü Örneği üzerindeki incelemelerden oluşmaktadır. Çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Giriş; Aşık Paşa, Garib-name, deyimler, atasözleri, deyim-atasözü ilişkisi ile ilgili bilgilerden ve bulunan deyimlerin yapı ve söz dizimi, kavram özelliklerinin incelenmesinden oluşmaktadır. Çalışmanın sözlük bölümü ise tarama yoluyla bulunabilen deyim ve atasözü örneklerinin alfabetik sıralamasından oluşur. Ayrıca bu bölümde deyim ve atasözlerinin anlamlan verilerek, Türkçe'nin değişik dönemlerdeki kullanım anlamlan ile karşılaştırılmış ve bunu örneklendirmek için deyim ve atasözlerinin geçtiği beyitler gösterilmiştir.
Gayrı redifli gazeller

Bu çalışmada, ilki 15. yüzyılda Necati Bey tarafından yazılmış olan 'gayrı' redifli gazel ve diğer yüzyıllarda buna nazire olarak yazılmış 55 'gayrı' redifli gazel üzerinde tahlil ve mukayese yöntemi uygulanmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde nazire gazeller şekil, muhteva, dil ve üslup açısından incelenmiş, tahlil ve mukayese edilmiştir. İkinci bölümde gazeller üzerinde metin çözümleme yöntemlerinden, açıklama yöntemi kullanılarak gazeller açıklanmıştır. Birinci bölümde şekil olarak incelenen gazellerin, beyit sayılarına bakıldığında şairlerin gazellerini, genellikle 5 beyit olarak yazdıktan görülecektir. Şairler vezin olarak en çok Fe'ilatün / fe'ilatün / fe'ilatün / fe'ilün kalıbını tercih etmişlerdir. Kafiye olarak da en çok tam kafiye kullanılmıştır. Bunun yanında yarım ve zengin kafiyeden oluşan gazeller de bulunmaktadır. Gazeller üzerinde tahlil ve mukayese yapılırken, önce gazeller muhtevalarına göre tasnif edilmişlerdir. Bu tasnif sonucunda şairlerin en çok aşıkane-rindane gazel yazdıkları görülmüştür. Bu gazellerde en çok işlenen konular, 'aşkın verdiği mutluluk, sevgiliden yakınma, sevgiliden ayrı oluş, sevgiliye karşı duyulan aşk, sevgi, felekten ve insanlardan şikayet, riyakarlık, karamsarlık, sıkıntı, üzüntü' dür. Gazellerdeki ana tema ise yalnızlıktır. İncelenen gazellerde şairler, yalnızlıktan ' -den /-dan gayrı' redifinin önündeki anlamın odaklaştığı kelimeye sığınırlar. Sığınılan bu unsurların şairlerce en çok kullanılanları; 'bela, cevr ü cefa, mihr ü vefa, bad-ı saba, Huda, dua, ra, mah-lika, tebhale, baht, ah, bimar, cam' dır. Kelime hazinesi bakımından gazellerin, en çok Türkçe kelimelerden oluştuğu tespit edilmiştir. Kelime türü olarak da en çok isim kullanılmıştır. Bunu sırasıyla fiil, edat, sıfat, zamir ve zarf izlemektedir. Cümle türü olarak yüklemine göre, en çok fiil cümlesi mevcuttur. Buradan da şairlerin daha çok, iş ve oluş tasviri yaptıkları anlaşılmaktadır. Gazellerde yer alan cümlelerin anlamına göre en çok olumsuz cümleler olduğu görülmüştür. Buna '-den/-dan gayrı' kullanımı yol açmaktadır. Edebi sanatlar bakımından da gazellerde en çok tenasüp sanatına rastlanılmıştır. Gazellerde toplam olarak 543 edebi sanat bulunmuştur. Buradan da şairlerin, klasik şiirin estetiğini 'gayrı' redifli gazellere yansıttıktan sonucunu çıkarabiliriz. Ayrıca 'Bela, cevr ü cefa, mihr ü vefa, bad-ı saba, ne ararsan, ne dilersen, hayr dua, elimizden ne gelir, nesne gelmez, kapı açmak, kimse yok, nesne yok. ' gibi deyişlerin, şairlerce en çok kullanılan ortak söyleyişler olduğu tespit edilmiştir. Yapılan inceleme ve mukayese sonucunda model şiire yazılan nazire şiirlerin, hayal dünyası, şekil, muhteva, dil-üslup ve anlam yönünden model şiirden daha zengin olduğu görülmüştür. Fuzulinin Necati Bey'e yazdığı nazire bunun en güzel örneğidir.
Ortaöğretim 9. sınıf öğrencilerinin kitap okumaya yönelik tutumlarının akademik başarıya etkisi

Bu araştırma Ortaöğretim 9. sınıfta okuyan öğrencilerin kitap okuma düzeyini ve kitap okumayı alışkanlık haline getirmiş öğrencilerin bu alışkanlıklarının akademik başarılarını nasıl etkilediğini ortaya koymak üzere hazırlanmıştır. Öğrencilerin okuma alışkanlıklarını tespit etmek ve akademik başarıya etkisini belirlemek için 2011/ 2012 Eğitim öğretim yılında Muş ilinde öğretim yapan toplam on ortaöğretim kurumunda eğitim gören 273 9. sınıf öğrencisinin okuma tutumlarını ölçen ölçek uygulanmıştır. Ölçeğe verilen yanıtlar doğrultusunda SPSS programıyla sonuçlar değerlendirilmiştir. Elde edinilen bulgular bilimsel kriterler çerçevesinde incelenmiş ve yorumlanmıştır. Okuma alışkanlığı ve akademik başarı arasındaki ilişkinin yaş, cinsiyet, aile, okul, çevre, gelir düzeyi gibi farklı unsurlardan nasıl etkilendiği belirtilmeye çalışılmıştır. Ortaöğretim 9. sınıf öğrencilerinin okuma alışkanlığını etkileyen faktörler tanımlanmış ve okumayı olumlu veya olumsuz yönde etkileyen faktörler açıklanmıştır. Okumayı kalıcı hale getirmek ve okuduğunu iyi anlayabilmek için yapılması gereken faaliyetler çalışmada yer almaktadır. Ortaöğretimde farklı türdeki okullar arasında okuma alışkanlığı seviyeleri ve farklı türlerde okuyan öğrencilerin okuma alışkanlığı ile akademik başarıları arasındaki ilişki incelenmiştir.
Reşid Paşa divan

19. yy Türk Edebiyatı değişimlerin ve modern anlamda gelişmelerin olmaya başladığı bir dönemdir. Asırlarca süregelen Divan şiiri geleneği, son dönemde tesirini yitirmeye başlasa da bazı şairlerin ilgisinin sürdüğü görülmektedir. Reşid Paşa, hukuk ve tarih alanında önemli çalışmalarda bulunan son dönem Osmanlı valilerindendir. Devlet kademelerinde değişik yerlerde görevler yapan vali, şiirlerini Klasik Edebiyat çizgisinde vermiştir. Farklı nazım türlerinin bulunduğu eseri, şiir türünde sahip olduğu tek kitabıdır. Reşid Paşa, hukuk ve tarih alanında öne çıkan bir isim olsa da, Divan'ından hareketle onun edebi şahsiyeti ve hayatı hakkında bilgi sahibi olmaya ve aynı zamanda içinde bulunduğu dönemin şartlarını görmeye çalışacağız.
Şeyhi Divanı: İnceleme - tenkitli metin - dizin

XIV. yüzyılın sonu ile XV. yüzyılın ilk yansında yaşayan ve eski Türk edebiyatının kurucularından sayılan Şeyhi, Germiyan Beyliğinin merkezi Kütahya'da doğmuştur. Kaynaklarda doğum tarihi ile ilgili bir kayıt bulunmamasına rağmen bu tarihin H.773- 778/M.1371- 1376 olabileceği tahmin edilmektedir. Şeyhi'nin asıl ismi Yusuf Sinan'dır. Şeyhi'nin babası ve ailesi hakkında kaynaklarda bilgi verilmemiştir. Kaynaklarda Şeyhi'nin yeğenleri olarak Fatih devri şairlerinden Molla İzari ve Cemali'nin isimleri kaydedilmiştir. Şeyhi, Kütahya'da Ahmedi gibi devrin alim ve sanatkarlarından ders almış, daha sonra İran'a gitmiştir. Burada Seyyid Şerif Cürcani ile ders arkadaşlığı eden Şeyhi, özellikle tasavvuf ve tıp alanında bilgisini artırmıştır. Şeyhi, muhtemelen H.818/M. 1415 İran dönüşünde Ankara'da Hacı Bayram-ı Veli'ye intisap etmiştir. Kaynaklar bu nedenle onun şiirde Şeyhi mahlasım aldığım ifade etmişlerdir. Ankara'dan memleketine dönen ve bir artar dükkanı açan Şeyhi, göz hekimliği alanında maharetini göstererek Hekim Sinan adıyla şöhret kazanmıştır. Şeyhi'nin Çelebi Sultan Mehmed'in gözündeki rahatsızlığı iyileştirdiği ve ondan büyük ihsan ve iltifatlar gördüğü kaynaklarda ifade edilmiştir. Şeyhi'nin son yıllarını nerede ve nasıl geçirdiği, hangi tarihte vefat ettiği konusunda kaynaklarda yeterli bilgi verilmemiştir. Şeyhi üzerine yapılan çalışmalarda onun muhtemelen H.834/M. 1431 yılında vefat ettiği ve mezarının Kütahya yakınında Dumlupınar'da bulunduğu söylenmiştir. Germiyanoğullanndan II. Yakup Bey, Osmanoğullarından Emir Süleyman, Çelebi Sultan Mehmed ve E. Murad ile ilişkileri bulunan Şeyhi'nin elimizde Divariı, Hüsrev ü Şirin ve Har-name mesnevileri bulunmaktadır. 535 Kaynaklar Şeyhi'nin mesnevi alanında yeni bir yol açtığını, gazel alanında ise eskinin bir takipçisi olarak devam ettiğini, Türk edebiyatından en güzel Hüsrev ü Şirin mesnevisinin Şeyhi'nin eseri olduğunu ifade etmişlerdir. Şeyhi Divanı 15 kaside, 4 terci-i bend, 2 terkib-i bend, 1 mesnevi, 2 müstezat ve 204 gazeli içermektedir. Hüsrev ü Şirin mesnevisi 7000 beyit civarında bu konuda yazılmış en güzel eserdir. Har-name ise 126 beyitten oluşan, toplumdaki sosyal adaletsizliği dile getiren küçük bir mesnevidir.
Mevlana İdris Zengin'in hikaye ve masallarındaki iletiler ve bu iletilerin Türkçe eğitimi açısından incelenmesi

İleti, verilmek istenilen mesaj ya da yazı veya sözle anlatılması amaçlanan duygu düşüncedir. Mevlana İdris Zengin, hikaye ve masallarıyla çocuklar için edebiyat yapan yazarlardan biridir ve kaleme aldığı masalları ileti açısından zengindir. Mevlana İdris; hikaye ve masallarında okuruna ferdi, içtimai, ahlaki, dini, milli ve evrensel konularda iletiler vermektedir. Taşımış oldukları amaçlara göre; çocuğun sosyal hayatı, kişisel gelişimi, tabiat ve hayvanlar, dini ve milli gelişim, savaş karşıtlığı ve dünya barışı, aile hayatı, okul ve eğitim, teknolojinin yersiz kullanımı ve kapalı iletiler olarak sınıflandırıldı. Mevlana İdris'in hikaye ve masallarında çocuğun sosyal hayatına dair iletiler, diğer iletilere oranla daha fazla kullanılmıştır. Mevlana İdris'in masal ve hikayelerindeki iletiler incelendiğinde pek çok iletinin çocuğa uygun olduğu, bazılarının da çocuğa göre olmadığı görülmektedir. Bunun yanında yazarın hikaye ve masalları dışında kalan bazı eserlerindeki iletiler de incelenmiştir. Mevlana İdris'in eserleri Türkçe dersi temaları ve kazanımlarına elverişlidir; ancak MEB tarafından basılan yazarın, Türkçe ders kitaplarındaki masalları, düzenlenerek aslından uzaklaşmış ve iletiler bakımından zayıflamış olduğu görülmüştür.
Ahmed Edirnevİ Mevlid-i Nebevİ inceleme metin

Mevlidler Hz. Peygamber'in doğumu vesile edilerek kaleme alınmış manzum ve mensur edebi metinlerdir. Hz. Muhammed'in dünyaya geldiği gün İslam alemi için bir sevinç kaynağı olmuş, bu sevincin ve peygamber sevgisinin ekseninde birçok eser kaleme alınmıştır. Ahmed Edirnevi'ye ait olan, 'Mevlid-i Nebevi, İnceleme-Metin' adlı bu çalışma, Türk-İslam edebiyatında kaleme alınan onlarca mevlidden birisidir. Elimizde tek nüshası bulunan söz konusu eserin bu nüshadan hareketle inceleme çalışmaları yapılmıştır. Bu çalışmamız daha önce mevlid türüyle ilgili hazırlanmış kaynaklarda adı zikredilmemiş olan Ahmed Edirnevi'nin Mevlid-i Nebevi adlı eserini bilim dünyamıza tanıtmak amacıyla hazırlanmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde mevlid kavramı üzerinde durulmuş, bir edebi tür olarak mevlidin, tarihimizdeki ve edebiyatımızdaki yeri hakkında genel bilgi verilmiştir. Mevlid türünün Türk edebiyatındaki en önemli örneği olan Süleyman Çelebi'nin mevlidi ile söz konusu eserin mukayesesi yapılmıştır. Eser üslup ve muhteva bakımından incelendikten sonra mesnevi formatında kaleme alınmış mevlidin çeviri metni verilmiştir.
II. Meşrutiyet Dönemi tiyatro eserlerinde II. Abdülhamit algısı

1908 yılında II. Meşrutiyet'in ilanı ile birlikte Tanzimat döneminde başlayan sansür ve yasaklar kaldırılmıştır. Sansür ve yasakların kaldırılmasının ardından sosyal ve kültürel alanda en fazla hareketliliğin yaşandığı yerlerden biri de tiyatro olmuştur. Bu dönemde İttihat ve Terakki'nin kürsüsü halini alıp tamamen politik bir vasfa bürünen tiyatro, II. Abdülhamit muhaliflerinin sahnesi durumuna gelmiştir. II. Abdülhamit'e şiddetle muhalif veya İttihat ve Terakki mensubu yazarlar tarafından yazılan bu oyunlarda padişah, her yönüyle eleştirilmiş, alay ve tahkir edilmiştir. Bu dönem yazarlarının birçoğu daha önce tiyatro ile ilgilenmemiş ve bir iki eser verdikten sonra tiyatrodan çekilmiş isimlerdir. Bunun neticesinde birbirine benzer, tiyatro tekniği bakımından zayıf ve sanat değeri düşük metinler ortaya çıkmıştır. Yazarların gerçeklikten uzak, benzer bir çerçeveden ele aldıkları bu eserlerde II. Abdülhamit, şahıs kadrosunda yer verilsin verilmesin, kişisel özelliklerinden başlanarak politikasına kadar her yönüyle eleştirilmiştir. Yazarların eser isimlerine dahi yansıyan II. Abdülhamit nefreti, oyunlarda Yıldız Sarayı, Hafiye Teşkilatı, jurnaller ve paşalar üzerinden sıklıkla vurgulanmıştır. Bu dönem tiyatro eserlerinin çerçevesinden bakıldığında; bir padişaha yakışmayacak şekilde hal ve hareketlerde bulunan, korkak, ruh hastası, görünümü perişan, kadın ve para düşkünü, dış devletlerin himayesine muhtaç, cani bir II. Abdülhamit portresi karşımıza çıkar.
Rıfat Ilgaz'ın eserlerinde çocuk ve çocuk eğitimi

Çalısmamızda, Rıfat Ilgaz'ın eserlerinden hareketle çocuga bakısı ve çocukegitimiyle ilgili unsurları tespit edilerek bu alanda çalısma yapacaklara kaynak teskil etmesi hedeflenmistir. Çocukları konu edinen pek çok sair ve yazar vardır. Bunlardan biri de Rıfat Ilgaz'dır. Çalısmamızın sınırlarını sanatçının çocuklar için yazmıs olduğu eserler okunmak suretiyle fislenmis daha sonra yazıya geçirilmistir. Rıfat Ilgaz'ın kendi yazdıgı eserlerin yanı sıra, hakkında yazılmıs diger eserlerden de faydalanılmıstır. Giris bölümünde sanatçının hayatı ve eserleri teze zemin hazırlaması bakımından kısaca tanıtılmıstır. Birinci bölümde egitim nedir, sorusuna cevap ararken, çocuk ve çocuk egitimiyle ilgili unsurlar üzerinde durulmustur. kinci bölüm tezimizin asıl kısmını olusturmaktadır. Burada Rıfat Ilgaz'ın çocuga bakısı ve çocuk egitimi ile ilgili görüsleri sunulmustur. Sonuç kısmında çalısmamız genel hatlarıyla toparlandıktansonra, yararlandıgımız kaynaklar kaynakça kısmında verilmistir. Türk edebiyatının sair ve yazarlarından olan Rıfat Ilgaz aynı zamanda ögretmen ve egitimcidir. Toplumcu gerçekçi olan sanatçı eserlerinde daha çok toplumun aksayan yönlerini ele almıstır. Egitimci yönüyle de alakalı olarak insana ve insanın egitimine önem vermistir. Rıfat Ilgaz'ın tespit ettigi eksiklerin günümüzde de devam ettigi dikkatealdıgında çalısmamızın önemi ortaya çıkmaktadır. Degisimin sürekliligi egitim kurumlarında kazandırılan bilgi ve becerilerin zaman içinde yetersiz kalmasına neden olmakta, bir baska deyisle yasam boyu ögrenmeyi gerekli kılmaktadır. Egitim veögretimin yeniden yapılandırılması sürecinde ögretmenler daha çok rehber ve yol gösterici rolünü üstlenmekte, böylece ögrencilere, ögrenme sürecinde sorumlulukvermektedir. Yasadıgı dönem içerisinde Türk toplumunun ve insanının temel özelliklerini ele alarak Türk edebiyatının zenginlesmesini saglayan Rıfat Ilgaz'ın çocuklara ve çocukegitimine, görüslerini ve bakıs açısını sunmaya çalıstık.
Ermeni harfleriyle yazılmış Kıpçakça Zebur metin-dizin

Kıpçak Türkleri XI. yy. dan itibaren Karadeniz'in kuzeyindeki bozkırları yurt edinmişlerdir. Burada Ermenilerle birlikte yaşamaya başlayan Kıpçaklar, Ermenilerin dillerinden ve dinlerinden etkilenmişlerdir. Ermenilerin dini inançlarını benimseyenKıpçaklar, oluşturdukları yazılı metinlerde Ermeni alfabesini kullanmaya başlamışlardır. Bu çalışmada dini bir metin olan Ermeni harfli Kıpçakça Zebur'unkelime varlığı incelemeye tabi tutulmuştur. Metnin dizini oluşturulmuş ve ses özellikleri ile ilgili önemli noktalar tespit edilmeye çalışılmıştır. Elde edilen sonuç ise Ermeni harfleriyle yazılmış Kıpçakça Zebur'un söz varlığının temel katmanınınTürkçe olduğunu göstermiştir.
East meets west: Pierre Loti's Aziyade and Ahmet Midhat Efendi's a Turk in paris

East Meets West: Pierre Loti's Aziyade and Ahmet Midhat Efendi's A Turk in Paris başlıklı bu tez dahilinde Doğu ve Batı sorunsalı iki farklı perspektiften incelenmiştir. Çalışmaya öncelikle tezin çerçevesini oluşturan Oryantalizm ve Oksidentalizm hakkında bilgi verilerek giriş yapılmıştır. Tezin odaklandığı ana nokta bir Batılı'nın gözünden Doğu'yu; bir Doğulunun gözünden Batı'yı anlatmak şeklindedir. Hemen hemen aynı tarihlerde basılmış olan bu iki roman ile (Aziyade- 1879 ve Paris'te Bir Türk-1876) Doğu ve Batı iki farklı bakış açısıyla irdelenmiştir. Bakış açıları değerlendirilirken de konular arasında paralellik kurularak bakış açıları sistematize edilmiştir. Romanlar stereotipik bakış açıları, şehir manzaraları, karakterler ve kadın sorunsalı konuları üzerine yoğunlaşılarak incelenmiştir. Ayrıca tez boyunca Osmanlı döneminde 19. yy.'da cereyan eden ikilikler ve Osmanlı kültürünün kendi kendini kolonileştirdiği düşüncesi irdelenmiş; Ahmet Midhat Efendi'nin erken bir Oksidentalist; Pierre Loti'nin Türk dostu olarak tanıtılmasına karşın aslında Doğu hakkında basmakalıp düşünceleri de destekleyen bir Oryantalist olduğu fikri tartışılmıştır. Sonuç olarak denilebilir ki, bu çalışmada Doğu ve Batı'nın farklı yazarlar gözünden betimlenişi Edward Said'in Oryantalist eleştirisi dahilinde, romanların da beslediği doğrultuda belli başlıklar dahilinde incelenmiştir.