turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ahlam Musteganimİ'nin Zakiratu'l - Cesed adlı romanı

Ahlam Musteganimi'nin ilk romanı ve aynı zamanda da üçlemesinin ilki olan Zakiratu'l-Cesed adlı eser Cezayir'in kurtuluş savaşına kadar içinde bulunduğu durumu ve özgürlük mücadelesini ayrıntılı bir şekilde anlatan, bu yönüyle de Cezayir tarihine ışık tutan bir roman özelliği taşımaktadır. Bu tezde tarihsel bir arka planın ardından birinci bölümde Ahlam Musteganimi'nin hayatı ve eserleri hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde Zakiretu'l-Cesed konu edilmiştir. Romanda işlenen konular Cezayir'in sosyal ve siyasi durumu, sanat, aşk ve cinsellik başlıkları altında değerlendirildikten sonra roman kişileri ele alınmış, daha sonra romanda geçen siyasi ve toplumsal eleştirilere değinilmiştir. Daha sonra romanın dili ve üslubu, kullanılan teknikler üzerinde durulmuş, zaman zaman metin dışı unsurlardan yararlanılarak roman analiz edilmeye ve yorumlanmaya çalışılmıştır.
Gertrude Stein's cognitive poetics: The deconstruction of self and time

Amerikan modernist yazınının önde gelen isimlerinden Gertrude Stein, on dokuzuncu yüzyıldan yirminci yüzyıla geçiş döneminde kendisini modernist kanonun en önemli isimleri arasında konumlandırır. Yirminci yüzyıl edebiyatının daha farklı bir yönde gelişmesi gerekliliğini savunarak kendi yazınsal yaklaşımını oluşturur. Bu yaklaşım, temel olarak, on dokuzuncu yüzyılın erkek egemen sosyal geleneklerinden ve yerleşik yazınsal yaklaşımlardan kopuşu içerir. Bu tez çalışmasında yazarın iki otobiyografisi, The Autobiography of Alice B. Toklas ve Everybody's Autobiography, ve baş yapıtı, The Making of Americans, ele alınmakta ve psikanalizin kurucusu Sigmund Freud'un İngiliz Nesne İlişkileri Okulu'nun önemli temsilcilerinden Melanie Klein ve D. W. Winnicott'un teorik görüşleri çerçevesinde incelenmektedir. Gertrude Stein'in yeni bir yazın anlayışı oluşturma çabasında ön plana çıkan kendisini yazını ile ilişkilendirme ve tanımlama çabasıdır. Burada yazarın bu yöndeki çabası D. W. Winnicott'un geçiş nesneleri ve potansiyel alanlar kavramları açısından ele alınarak yazının yazarın yaşamındaki konumu incelenmektedir. Gerçek kendiliğin oluşturulması sürecinde yazınsal arayışların önemi sorgulanarak bu durumun Gertrude Stein romanının deneysel yapısına ne ölçüde etki ettiği irdelenmektedir. Tez çalışmasında otobiyografilerin incelenmesinde özellikle yazarın yaşamında yer alan ve yazınsal kimliğini etkileyen geçmişş yaşantılar üzerinde durulmaktadır. Nesne ilişkileri kuramına göre öteki ile ilişkinin kendiliği şekillendirmesi üzerinden yola çıkarak kendilik ve zamansallık algısının oluşumu ve sürekli değişime uğramasının yansımaları The Making of Americans romanında incelenmektedir.
Metinbilimsel bir çözümleme: Eduardo Mendoza'nın La Verdad Sobre el Caso Savolta, el Misterio de la Cripta Embrujada el Laberinto de las Aceitunas adlı yapıtlarında deli tipi

oz Diktatörün ölümüyle aynı yıl (1975) yayımlanan, Eduardo Mendoza'nın ilk romanı La verdad sobre el caso S a volta, gerek ulusal, gerek uluslararası önemli sosyal hareketlerin meydana geldiği 1917 yılının Barcelonası'nda yaşanan olayları konu eder. Yazarın bu ilk romanını izleyen iki romanında - El misterio de la cripta embrujada ve El lab erin to de las aceitunas - öykü, akıl hastanesinde sağaltım gören adsız deli dedektifin serüvenleri çevresinde döner. Her üç romanın da ortak noktası, La verdad sobre el caso Savolta'da bir tür ilkörnek, bunu izleyen iki romanda ise başkişi olan 'deli' tiplem esidir. Eduardo Mendoza'nın, birbirini sırasıyla izleyen üç romanındaki deli tiplemesini metinsel çözümleme yoluyla inceleyen bu çalışma, şu temel konuları ayrıntılı olarak çözümlemeyi amaçlar: Üç romandaki iki delinin benzerlikleri ve farklılıkları ve deliliklerinin belirtileri. Sözü edilen temel konuları ele alırken, ilk roman ile bunu izleyen iki roman arasındaki cins, biçem ve yapı farklılıklarını da göz önünde bulundurduk. El misterio de la cripta embrujada ve El lab erin to de las aceitunas adlı romanlar, zamandizinsel düzende polisiye öyküler anlatırken, La verdad sobre el caso Savolta'da yazar polisiye türü, yirminci yüzyılın başlarındaki Barcelona kentinin gerçekçi betimiyle harmanlar ve farklı yazınsal teknikleri zamandizinsel sırasızhk içinde birleştirerek kullanır. Bu çalışma, elden geldiğince ayrıntılı ve dizgesel bir çözümlemeyi ortaya koymayı amaçlamıştır. 111
Unheroic heroes in Kingsley Amis's novels: The Folks That Live on the Hill, The Russian Girl, You Can't Do Both

Kingsley Amis ilk romanlarını 19501er de yazmış ve bu romanlarının baş kişilerinin sözde kahraman olmaları nedeni ile 'Öfkeli Genç Adam' akımına dahil edilmiştir. Ancak, 'Öfkeli Genç Adam' akımı 19501i yıllarda başlayan ve sona eren bir edebi akımdır. 1990 yıllarında artık bu akımdan bahsetmek mümkün değildir. Kingsley Amis bu akıma dahil edilmeyi ret etmiştir. Bu tezde, Kingsley Amis'in 19901ı yıllarda yazdığı son romanları olan The Folks That Live on the Hill, The Russian Girl ve You Can't Do Both çalışılmıştır. Bu tezin amacı Kingsley Amis'in son romanlarında da sözde kahramanlar yaratmağa devam ettiğini ortaya koymaktır. Bu tez giriş, üç ana bölüm ve sonuç bölümünden oluşmakta olup, giriş bölümünde İkinci Dünya Savaşı sonra İngiliz toplumunun ekonomik ve sosyal durumu hakkında bilgi verilmiş ve bu savaşın İngiliz edebiyatına etkileri üzerinde durulmuş ve 'Öfkeli Genç Adam' akımı hakkında genel bir bilgi sunulmuştur. Ana bölümlerde, romanlar yayınlanma tarihleri sırasına göre çalışılmıştır. Her bir bölümde amaç sözde kahraman tiplerini incelemektir. Samimiyetsizlik, beceriksizlik, ahlaksızlık, ikiyüzlülük ve sorumsuzluk gibi sıfatların sözde kahraman tiplerinin ortak özellikleri olduğu görülmüştür. Bu çalışma ile şu sonuca varılmıştır: Kingsley Amis, kendisinin 'Öfkeli Genç Adam' akımına basitçe dahil edilemeyeceğini ispatlarcasına son romanlarında da sözde kahraman tiplemeleri yapmıştır. Bu tiplemeler de, Amis, geleneksel İngiliz romanı çizgisinde, toplumdaki yozlaşmalar ve ahlaki sorunlarla ilgilenmiş ve bunu komedi aracılığı ile ifade etmiştir.
Lock of communication and the alienation in Virginia Woolf's Mrs. Dalloway, To the Lighthouse, The Waves

Günümüzde tüm dünyada romanları okunan, özellikle akademik çevrelerde büyük ilgi gören, Virginia Woolf modernist İngiliz romanının öncülerinden biridir. Woolf için yaşamın gerçekleri 'inaddesel' değil 'ruhsal'dır. Woolf romanlarında insanın dış dünyasından daha çok iç dünyasına ilgi duyar ve insanın iç dünyasında yaşadığı sorunları ele alır. Bu çalışmanın amacı Virginia Woolf'un Mrs. Dalloway, To the Lighthouse, ve The Waves adlı romanlarında iletişimsizlik ve yabancılaşma sorunlarını incelemektir. Bu çalışma, giriş, üç ana bölüm, ve sonuç olmak üzere beş kısımdan oluşur. Giriş bölümünde yirminci yüzyıl başlarında İngiliz edebiyatım etkileyen gelişmeler, modernist İngiliz romanı ve geleneksel roman arasındaki farklar ve Woolf'un sanatı hakkında bilgi verilmiştir. Diğer üç ana bölümde ise romanlar kronolojik sıraya göre iletişimsizlik ve yabancılaşma sorunları açısından incelenmiştir. Araştırmanın sonunda Woolf'un Mrs. Dalloway, To the Lighthouse ve The Waves adlı romanlarında iletişimsizlik ve yabancılaşma sorunlarının var olduğu sonucuna varılmıştır.
Italo Calvino'nun 'Örümceklerin Yuvalandığı Patika' adlı eserinde İtalyan yeni gerçekçiliği ve otobiyografik ögeler

Italo Calvino'nun 'Örümceklerin Yuvalandığı Patika' romanının Yeni Gerçekçilik Akımı yönünden incelenmesi ve otobiyografik ögelerin açığa çıkarılması çalışmamızın konusunu oluşturur. Gerçekleri anlatırken hayal gücünü kullanmaktan çekinmeyen ve onu en iyi şekilde kullanan yazarlardan biri olan Calvino, bu romanında da yarattığı masalsı havayla hem kendi yaşamından hem de hayatında önemli izler bırakan insanlardan bir takım kesitler kullanıp İkinci Dünya Savaşı sırasında partizanların yaşamını ve çektiği zorlukları bir çocuğun gözünden anlatarak okuyucuya yalın bir dil ve üslupla sunar. Calvino, okuyucuya halktan insanların başkahraman olduğu bir hikaye anlatır. Ancak otobiyografik bir roman yazmayı tercih etmese de, başkahraman hikayeyi yaşamış olan kendisidir, böylece yazarın hayatı partizan hareketine katılımından doğan 'Örümceklerin Yuvalandığı Patika'nın her sayfasında vardır. Calvino çocukluk ve gençlik yıllarını geçirdiği yer olan Liguria topraklarını kendi deyimiyle bir manzara yaratarak romanında ustalıkla kullanır. Çocukluğunu doğayla iç içe geçiren küçük Calvino'nun maceraları, 'Örümceklerin Yuvalandığı Patika'nın başkahramanı olan Pin'in maceralarının arka planını oluşturur. Sonuç olarak bu çalışma yarattığı hikaye aracılığıyla politik düşüncelerini dile getirme fırsatı bulan Calvino'nun partizanlık yaptığı dönemin daha iyi anlaşılması bakımından yararlı bir kaynak oluşturacaktır.
'Fabulation' of metanarratives in Julian Barnes's Novels Metroland, Flaubert's Parrot, a history of the world in 10 1/2 chapters and England, England

Mevcut tezin amacı, günümüzdeki post-postmodernizm'in, postmodernizm tarafından bozulmuş yadsınmış, 'fabülasyon' aracılığı ile iyileştirilmiş üst-anlatıların yeniden gözden geçirilmesini tartışmaktır. Julian Barnes'in Metroland (1980), Flaubert'in Papağanı (1984), 10 1⁄2 Bölümde Dünya Tarihi (1989) ve İngiletere İngeletere'ye Karşı (1998) romanlarında, çok başarılı bir biçimde tasvir edilen bu süreç incelecektir. Postmodernizm çağı, sarsıcı ironisiyle, umutsuzluğuyla, kötümserliğiyle ve kaçınılmaz sonun geleceğinin neden olduğu hisle, dünya'yı, belirsizliğin neden olduğu önlenemez bir kedere terkediyor. Bir keder ki, ortaya çıkışını, simulakların ve bastırılmış olanın, melezin zaferinin, kesin olmayanın, farklılıkların, yokluğun, sonuçsuzluğun saklı propogandasına borçlu. Dolayısıyla, doğal olan, insanoğlunu bitmez tükenmez anlam boşluğundan kurtarmak için, üst anlatıların yeniden kurumlaşması zorunlu bir takım çağrıları olarak meydana geliyor, ki doğal olanın bu belirişi, ancak ütopik anlatıların başarısının ortaya çıkması ile güven duygusuna vesile olabilir. Julian Barnes'ın kurgusu da aynı özellikleri barındırıyor. Bir çokları yazarın yapıtlarını postmodernin tipik bir örneği olarak dikkate alırken, aslında böyle olmaktan oldukça uzak, bunun ötesinde yazarın asıl vurgulamak istediği post-postmodernizm aşamasında anlam farklılığının çeşitliliğine rağmen tek bir doğrunun varlığı, üst-anlatıların ve 'fabülasyonun' insanoğlunun yaşam sürecindeki rehberlik rolünün önemidir.
L' Analyse des procedes narratifs dans le Rouge et le Noir et dans la Chartreuse de Parme de Stendhal

Stendhal' in iki büyük romanı, Kırmızı ve Siyah ve Parma Manastırı, üç farklı anlatım biçimiyle yazılmış olmaları bakımından ayrı bir önem taşır. Anlatıcının bakış açısı, kahramanların iç konuşmaları ve yazar müdahalelerinden oluşan bu üçlü teknikte, Stendhal kendine özgü edebi bir yaklaşım geliştirir. Kelimeler, cümleler ve olaylar bu biçimsel çeşitlilik ve derinlikle apayrı bir anlam kazanır. Söz konusu iki romanın anlatı tekniklerinin analizinde, Gerard Genette tarafından ortaya atılan anlatıbilimsel ele alış biçimini izledik. Bu ele alış biçiminin, dilbilimsel konularıyla ilgilenmedik. Romanın temel biçimlerini sunmak için, bakış açısını, anlatıcının kimliğini, zamansal ilişkileri ve kişileri ortaya koyan ikinci yöntemi tercih ettik. Anlatıcının bakış açısı, söyleme biçimi ve zamanı olayların ritmini düzenler. Kişiler üzerindeki eleştirmeli açıklamalarını ve yargılarını açığa vuran anlatıcı, okuyucuya olayların gerçekliğinden ipuçları sunar. Olaylar arasında kurduğu bağlantılar sayesinde, okuyucuya inanılabilir bir ortam hazırlar. Zaman zaman olaya müdahale eden anlatıcı, okuyucuyu da olayın içine çeker. Stendhal' in anlatı tekniği ruhbilim ile iç içe girer. Yazar kendi ruh çözümünü kişilerin iç konuşmalarına uygular, fakat okuyucunun dünyayı kendi gözleriyle görmesini istemez, zira her okuyucunun kendi bakış açısına sahip olması gerekir. Bakış açımız bizim kişiliğimizi belirler. Öykünün ortasındaki bu iç konuşma yeniliği Stendhal'e özgüdür. Ill Kırmızı ve Siyah ile Parma Manastın, bir yaşam mücadelesini yansıtır. Ruhbilimsel çözümleme, anlaşılması güç olayları ayırdetmeye olanak sağlar. Bu iki eser, bakış açısının, iç konuşmaların ve ruhbilimsel karakterlerin yer almasıyla çağdaş eserler olarak görünürler. Kehanet tekniği, temel kişilerin kaderinin habercisidir. İkinci dereceden kişilere uygulanmış, ikileme tekniği çekici bir hava yaratır. Kişilerin karakterlerinin incelenmesi, Stendhal' in çağının toplumunu tanımaya olanak sağlar. Parma Manastın'nın sonunda bulunan 'Az sayıda mutlu azınlığa' yazısı, Stendhal tarafından kitabının onu anlayabilecek çok az sayıda duygulu okuyucuya hitap ettiğini vurgulamak için tercih edilmiş bir semboldür. Fakat, günümüzde, bir avuç mutlu azınlık, mutlu çoğunluğa dönüşmüştür.
Franz Kafka'nın romanlarında devlet-birey ilişkisi

Bu çalışmada, Franz Kafka'nın Dava, Şato, Kayıp romanları ile Değişim ve Cezalılar Kolonisi öykülerinde, devlet-birey ilişkisi ele alınmıştır. İlk aşamada, 1883- 1924 yıllan arasında yaşayan Kafka'nın yaşamı ve kişiliği ele alınmıştır. Kafka yaşamı ile olsun, kişiliği ile olsun, yapıtları ile olsun dünya edebiyatında önemli bir yer edinmiştir. Kafka'nın yapıtlarının arka planında, yıkılmak üzere olan Avusturya-Macaristan İmparatorluğu vardır. Bu imparatorluktan hareketle yirminci yüzyılın evrensel sorunlarını yapıtlarında ortaya koymuştur. İkinci aşamada, Kafka'nın yapıtları incelenmiştir. Kafka, Dava'da, Joseph K.'nın suçsuz yere tutuklandıktan sonra mahkeme ile olan ilişkisini anlatır. Joseph K., suçsuz olduğunu ispatlamak için Avukat Bey'den, Tüccar Block'tan, Ressam Titorelli ve kadınlardan yardım ister. Joseph K., suçunu bile öğrenemeden devlet tarafından öldürülür. Şato'da, bir köye kadastro memuru olarak atanan K.'nın başından geçen olaylar, geleceğin dünyasındaki hukuk ve yargı sistemine olan güvensizliğin sembolik ifadesidir. K.'nın amacı şatoya ulaşıp kadastrocu olduğunu göstermektir; fakat bu amacına ulaşamaz. K., şatonun köydeki temsilcisi Klamm'a ulaşmak için köylülere başvurur. Kafka, Şato'da toplum içinde silikleştiği için topluma yabancılaşan 'birey'i verir. Kayıp'da, Amerika'ya gitmek zorunda kalan Kari Rossmann'ın bu ülkede başından geçen olayları anlatır. Rossmann'ın amacı, bir iş bulmaktır. Birkaç işe girip çıkar, en sonunda tiyatroculuk işini bulur. Değişim 'de, Gregor Samsa'nın böceğe dönüştükten sonra ailesiyle yaşadıklarını anlatır. Yazar, burada bize, duygusallığın kaybolduğu bir dünyada, yüzeysel ilişkilerin bizi götüreceği tehlikeyi gösterir. Cezalılar Kolonisi'nde, yabancı bir ülkeden gelen bir Konuk'un geldiği ülkenin çarpık, geri kalmış hukuksal yapısını anlatır. Üçüncü aşamada, devlet, bürokrasi ve mahkeme gibi temel kavramlar tanımlanmıştır. Sonra Kafka'nın yapıtlarında devlet, bürokrasi, mahkeme, avukatlar, haberciler, memurlar ve kadınlar ele alınıp bireyin özgürlük ve yabancılaşma problemleri incelenmiştir.
Les éléments de la fiction dans le roman moderne : J. Echenoz, E. Carrère, D. Foenkinos

Bu çalışma, Modern Fransız Romanında kurguyu oluşturan kurgusal yapıyı ve anlatı elemanlarını, Çağdaş Fransız Edebiyatının roman söyleminin yeni eğilimlerini temsil eden üç eser üzerinden incelemeyi hedeflemektedir. Çalışmanın bütüncesi üç romandan oluşmaktadır: Jean Echenoz - Ben Gidiyorum, Emmanuel Carrere - Rakip ve David Foenkinos - Henri Pick Gizemi. Tezin temel amacı, kurgu, yazınbilim, anlatıbilim ve metinlerarasılık kuramları ışığında kurgusal anlatı ile gerçeğe dayalı anlatı arasındaki ilişkiyi ortaya koyarak anlatı yöntemlerini analiz etmektir. İncelemeler günümüz Fransız romanında kurgu ögelerinin modalitelerini meydana çıkarmamıza olanak sağlayacaktır. Adı geçen üç romanın anlatı yapısı iki ana eksen üzerinde kurulmuştur, bunlardan ilki gerçek göndergeler olarak, diğeri ise kurgusal göndergeler olarak belirir. Bu iki düzey arasındaki ilişki çalışmamızın irdelediği alanlardan biridir. Romansal anlatı yapısının kodlarıyla ilgili değişiklikler ve yeni kavramlar, anlatısal ögelerin farklı roller üstlenmesi ve anlatı içindeki anlatısal işlevlerinin incelenmesi bu çalışmanın ele aldığı sorunsallar arasında bulunur. Anlatı aracılığıyla yapıtta gerçeklik etkisi oluşturan göndergesel boyutun varlığı, romansal sözleşmelerin yeniden değiştirilmesi ve metinlerarası düzenlenim çalışmamızın ele aldığı temel konular içerisinde yer alır. Çalışmamız kurgulararası bir anlatıda gerçeğin yer değiştirmesi olarak ortaya çıkan olası dünyaların anlatısal, söylemsel ve izleksel bileşenlerini belirlemeyi hedefler. Bu tez ile, Fransa'daki roman üretimini etkileyen yeni yaratıcı eğilimlere genel bir bakış sunmak istiyoruz.
Narrative of the untold: Rewriting ancient myths in Margaret Atwood's the Penelopiad and selected poems

Postmodern dönem, mitolojinin yeniden ele alınmasıyla, eski ve yeni arasında bağ kuran sayısız edebi esere tanıklık eder. Var olan anlatıların, edebiyat kanonunun ve mitlerin gözden geçirilmesi, arketipleri ve ataerkil söylemi alt üst etmekle birlikte, özgünlük, eşsizlik ve yazarlık kavramlarına da meydan okuyor. Feminist mitoloji uyarlamasının yükselişi erkek egemenliğine dayalı binlerce yıllık geleneksel yapının çürütülmesi temeline dayandırılıyor. Mitin feminist yeniden yazımı, anlam kurmada masküliniteyi inkar edilemez şekilde imtiyazlı kılan fallogosantrik klasik edebiyatın baskın paradigmalarını yıkarak küçümsenmiş, ikinci plana atılmış, susturulmuş, dışlanmış ve geride bırakılmış olanı temsil eder. Margaret Atwood'un Odysseia yeniden yazımı, sadakatli Penolope'nin Homerik mitini alt üst edip erkek kahramanlığını göklere çıkaran klasik mitin karanlık sokaklarına ışık tutuyor. Margaret Atwood, baskın toplumlarda azınlık üyesi olan kahramanlarına taşıdıkları yükü ifade edebilecekleri konuşma özgürlüğünü bahşediyor. Söylenmeyeni anlatıp susturulmuş olanı konuşturarak ve böylece güç dengesi sağlayarak, Atwood odak noktasını kadın merkezli bir açıya alıyor. Odysseia olmasaydı, The Penelopiad hiçbir anlam ifade etmeyecekti. Bununla birlikte, Atwood'un eseri, Odysseia ve İlyada'nın tekrar ilk seferki gibi okunmasını imkansız kılar. Atwood'un postmodern kahramanları Penelope, Circe ve Helen, Odysseia'nın ve hatta İlyada'nın anlatısını düzeltmelerle, gerekçelerle ve düzenlemelerle yeniden dokuyarak dişil bir perspektif sunarlar. Bu, süregelen bir süreçtir: dokumak, sökmek ve yeniden dokumak.
The depiction of orphans as a threat in victorian novel: Wuthering Heights, Jane Eyre and Great Expectations

Bu çalışma, yetim karakterler üzerine odaklanan üç Viktorya dönemi romanının ? Emily Bronte'nin Uğultulu Tepeler, Charlotte Bronte'nin Jane Eyre, ve Charles Dickens'ın Büyük Umutlar adlı romanlarının ? analizinden oluşmaktadır. Yetim çocuklar gerçek hayatta kolayca incinebilmelerine rağmen, bu romanlarda ataerkil tolpumun geleneksel değerlerini tehdit eden bir karaktere sahip olarak betimlenmişlerdir ve bu da onların Viktorya döneminde orta ve üst sınıfları tehdit eden işçi sınıfıyla özdeşleştirilmelerine yol açmıştır. Toplumda kendine bir yer edinmeye çalışan yetim figürünün bu arayışı, işçi sınıfının üst sınıfları devirmeye çalışmasıyla paralellik gösterir. Otoriteye meydan okumanın yarattığı korku ve yetim figürünün bastırılmış öfkesi bu romanlardaki Gotik unsurlar aracılığıyla ifade edilmiştir. Romanlarda simgesel bir tehlike olarak görülmesine rağmen, aslında korumasız bir birey olan yetim karakter, toplumun çürümüşlüğünü ve acımasızlığını ortaya koymayı amaçlayan yazarlar için bir araç olmuştur. Yetim figürü, zor kullanan, ahlak değerleri çökmüş ve zalim olan toplum tarafından dışlanmış ve mağdur edilmiştir. Sonuçta da dışlanan ve baskı altında tutulmaya çalışılan yetim karakter hem onu ezenlerden öcünü almış hem de kişilik gelişimini tamamlayarak en sonunda toplumda kendine bir rol ve yer edinmiştir.
The language of Jane Austen: In sense and sensibility, pride and prejudice and Emma

İngiltere'de 18. yüzyılın ikinci yarısında ve 19. yüzyılın başlarında, birey ve toplumda sosyal, politik ve ahlaki değişmeler olmuştur. Tüm bu değişmelerin etkileri pek çok yazarın eserlerinde dışa vurulmuştur. Bu eserler arasında Jane Austen'in yazdığı Sense and Sensibility, Pride and Prejudice ve Emma eserini sayabiliriz. Bu tezin amacı tüm bu değişimleri bu üç romanda Jane Austen'in diliyle yansıtıldığı şekilde incelemektedir. Bu tez, bir giriş, üç esas ve bir de sonuç bölümünden oluşmaktadır. Giriş bölümünde 18. yüzyıl İngilteresi ve birey toplum ilişkileri yazar Jane Austen'a göre ele alınmaktadır/Değişen 'moral değerler' ve 'sosyal roller' toplumsal kuralları içine almaktaydı. Birinci bölümde sosyal durum, romandaki ortamla incelenmiştir. İkinci bölümde 'aşk, para ve evlilik, ilişkileri' üzerinde durulmuştur. Erkeklerle karşılaştırıldığında evliliklerde kadınların statülerinin son derece kısıtlı olduğu görülmüştür. Dönemin düşüncesine göre sınıf ayrımı çok önemliydi. Bu nedenle üçüncü bölümde 'alt ve üst topluluklar' ve 'değişen ahlaki değerler' ele alınmıştır. Bu çalışmadan çıkartılan sonuç, 18. yüzyıl İngiltere'sinde birçok sosyal ve ahlaki yaptırımların olması ve bunların aşılmak zorunluluğunun bulunmasıdır; Austen aynı, sıkıcı gibi görünen tüm bu durumları eğlenceli bir dille ele almaktadır.
The Evolution of the Character Sherlock Holmes within the Fan Fiction Narratives and Discourse

Sir Arthur Conan Doyle (1859-1930) tarafından yazılan ilk Sherlock Holmes romanının yayınlanmasından kısa bir süre sonra Sherlock Holmes karekteri ve maceraları okuyucuları arasında son derece sevilir hale geldi. Bu sevgi edilgen okur kavramını değiştirerek ana kültüre girmeyi başaran, oldukça rağbet gören bir Sherlock Holmes fan topluluğu olan 'Holmesian' fan topluluğunun ortaya çıkmasına yol açtı. Bu topluluğun 'fan-yazarları,' kanonik dedektif hikayelerinin yeniden okunması ve yeniden yazılması yoluyla 'fan kurgusu' adı verilen kurgusal metinlerinin üretiminde etkin okuyucular haline geldiler. Buna ek olarak, fan kültüründe fan olmak edilgen bir tüketici olmakla eşdeğer değildir. Tam tersine, tüketim ile üretim arasındaki sınırlar bulanıklaştığı için fan olmak demek topluluk bağlarına sahip etkin tüketicilere dönüşerek katılımda bulunma, üretme ve birbirleriyle etkileşime girme fırsatı bulabildikleri bir fan topluluğuna sahip olmak demektir. Bu doğrultuda, bu tez fanların hem üretim hem de tüketim sürecindeki etkin katılımları ile tanınmış dedektif Sherlock Holmes'un evrimine nasıl yol açtıklarının analizini yapmaktır. Ayrıca, fanların yaratıcı çalışmalarının, on dokuzuncu yüzyıldan itibaren disipline arası bir alan haline gelen fan kurgusu çalışmalarının önemini vurguladığı öne sürülmektedir. Bu bağlamda katılımcı taraftar kültüründen ortaya çıkan fan kurgusu türünün önemi ortaya konulmaktadır. Sonuç olarak, bu tezin amacı Sherlock Holmes karakterinin fan anlatıları ve söylemi içerisindeki evrimini tartışmak için bir kanonik eser ile (Sir Arthur Conan Doyle'un Sherlock Holmes hikayeleri koleksiyonu olan, Sherlock Holmes'un Anıları (1893)) seçili 'fanon' eserleri, diğer bir değişle fan kurgusu eserleri, (Nicholas Meyer'in Yüzde Yedi Çözüm'ü (1974) ve Michael Chabon'un Son Çözüm'ü (2004)) arasında kapsamlı bir inceleme yapmaktır.
Bir tarihsel roman olarak 'Ateş ve Kılıçla'

Nobel Edebiyat Ödülü -sahibi Polonyalı bir yazar olan Henryk Sienkiewicz, çok kereler yurt dışında bulunmuş, yaşadığı yerler hakkında gözlemler yapmış, ama en önemlisi Polonya halkının gördüğü zulmü, baskıyı ve yabancı devletler tarafından parçalanışını hemen hemen her eserinde kendisine konu olarak seçerek, yapıtları aracılığıyla vatanperverlik duygusunun filizlenmesini teşvik etmiştir. Böyle yapıp, bir tarih yazan olarak büyük popülarite kazanmasının yanında, önemli bir siyasi misyon da yüklenmiştir. Bu tez çalışmasının amacı, Polonya Edebiyat Tarihi ile ilgilenen biri olarak bu ünlü yazarı daha kapsamlı bir şekilde ele ahp, Türk okuruna tanıtmak ve bir nebze de olsa okuru onun hakkında daha ayrıntılı bilgiyle donatabilmektir. Dört ana başlık allında topladığım çalışmamda elimden geldiğince onun yaşadığı dönemin özellMerini aynntılanyle sunarak, ' Trylogia yi oluşturan diğer kitaplara ve benim incelediğim ' Ateş ve Kılıçla'ya titizlikle değinmeye çahşıp, yazan, onun hakkında. mestektaslarnmr ve okulların düşünceterini -yansıtmaya özen gösterdim. 97