turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Observations on selected Ottoman mosques in the light of social transformation of the eighteenth and the beginning of the nineteenth century

öz ONSEKİZİNCİ YÜZYIL İLE ONDOKUZUNCU YÜZYIL BAŞLANGICINDA, TOPLUMSAL DÖNÜŞÜMÜN IŞIĞINDA, OSMANLI MİMARLIĞI'NDAN SEÇİLMİŞ CAMİLERE İLİŞKİN GÖZLEMLER Mera, Serpil Yüksek Lisans, Mimarlık Tarihi Bölümü Tez Töneticisi: Prof. Dr. İnci Aslanoğlu Mart 1999, 183 sayfa Mimari bağlamın toplumsal bağlamdan ayrı düşünülemeyeceği, toplumsal bağlanım diğerinin önşartı olduğu göz önüne alınarak, bu çalışmada, Osmanlı İmparatorluğunun toplumsal yapısıyla fiziksel çevre arasında bir bağ kurulmaya çalışılmaktadır. Bu bağ genel anlamda kentsel ölçeği, özel olarak da mimari ölçeği kapsamaktadır, önce toplumsal yapının kurgusu çözümlenmiştir. Bu çözümlemede, batılılaşma sürecinde toplumun üst tabakalarındaki değişim incelenmiştir. Geleneksel toplum yapısı bize, müslüman olsun olmasın tüm tebanm uyumlu bütünlüğünün portresini çizer. Oysaki Batı model alınarak batili yaşam tarzının ve toplumsal örgütlenmenin içselleştirilmeye çalışılması toplumsal bir çözülmeye yol açar. Çözülme süreci temel alındığında, toplumsal bağlamdaki değişikliklerle fiziksel çevrenin şekillenmesi arasında, eğretileme ile bir bağ kurulabildiği görülür. Hem bağlam hem de ölçek konularının hiyerarşik yapılanmaları göz önüne alınarak, geleneksel ve değişen kentsel çevre mimarlığın kavramsal çerçevesini çizmek için tarif edilmişlerdir. Mimari örnekler selatin camilerindendir. Bu yapılar yeni ideolojiyi yani batılılaşma sürecini kentsel ölçekte olduğundan çok daha çabuk yansıtmaktadırlar. Geleneksel kentsel örüntü ile selatin camilerinde kütle ve iç yapı organizasyonu, mimari elemanların söz dizimi oransal ilişkiler açısından çözülmeye uğrarlar. Toplumsal yapmın batılılaşma sürecine girmesi, diğer alanlardaki değişimlerin de temel nedenidir. Bu değişimler, yani her alanın elemanları arasındaki çözülme, birbirleriyle yer yer örtüşmektedir. Tüm batılılaşma süreci iki asırdan daha uzun sürmüştür. Osmanlı Barok Mimarisi ise bu sürecin yalnızca bir bölümünü oluşlurmaktadır.
Bafra Arkeoloji ve Etnografya Müzesi'ndeki etnografik madeni mutfak eşyaları

Eşsiz örneklerine rastladığımız Türk maden sanatının ilk adımları Orta Asya'da atılmıştır. Bölgede bulunan ve Ön Türk Kültürler olarak kabul edilen çeşitli kültürler, Türk maden sanatının şekillenmesinde önemli bir role sahiptir. Biri diğerinin ardılı olarak gelişen bu kültürlerin ekolünü diğer bütün Türk devletleri miras alarak sürdürmüştür. Orta Asya'ya sığmayıp taşan bu miras Avrupa içlerine kadar sıçramış, Anadolu'ya kadar gelmiştir. Gelirken de karşılaştığı bütün sanat üsluplarıyla etkileşim içine girmiştir. Özellikle İslam sanatıyla büyük bir sentez oluşturarak Karahanlı'dan Gazneliler'e, Büyük Selçuklu'dan, Anadolu Selçuklularına kadar uzanmış ve Osmanlı Devletine kadar ulaşmıştır. Osmanlı maden sanatı da neredeyse bütün üretim yöntemleri denenmiş ve çeşitli biçimleri geliştirilmiş olan bu hazır miras üzerinde yükselmiştir. Metale dair en eski izlere Paleolitik ve Neolitik dönemlerine ait Karain ve Beldibi mağaralarında rastlanan Anadolu, maden işleme sanatının en eski örneklerini bünyesinde barındırması nedeniyle madenciliğin beşiği olarak bilinmekte ve madenciliğin buradan başlayarak diğer bölgelere yayıldığı kabul edilmektedir. Jeolojik yapısı gereği zengin maden rezervlerine sahip bu topraklarda yaşayan uygarlıklar, maden bilimine dair pek çok yöntemi deneyip geliştirerek bir sonraki buluşlara ilham olmuştur. Kökleri Orta Asya'da Ön Türklere, Anadolu'da Karain ve Beldibi yerleşkelerine kadar inen bu buluşlar, insanlığın ortak mirası olup tezimizin de temelini oluşturmaktadır. Bu bağlamda maden sanatında kullanılan başlıca madenler incelenmiş, maden işleme tekniklerine değinilmiş, madeni parçaları birleştirme yöntemleri açıklanmış, madeni eserleri süsleme teknikleri görsel bilgiler eşliğinde anlatılmış ve tezde yer alan madeni kap türleri tanımlanarak tez kapsamınca bilimsel veriler ışığında ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir. En nihayetinde ise tezimizin konusu olan madeni kullanım eşyaları katalog bölümünde kapsamlı bir şekilde anlatılmıştır.
Artists' books in Turkey

Sanatçı kitabı, sanatçılar tarafından sanat yapıtı olarak üretilen kitaplara verilen addır. Bu kitaplar, özellikle 20. yüzyılın sanatında önemli bir yere sahiptir. Sanat üretme yöntemi olarak kullanılan resim, fotoğraf, heykel gibi ana akımlara alternatif olmuştur. Kitabın başlı başına bir sanat işi olarak yapılması, kitap kavramına da farklı bir bakış açısı getirir. Sanatçı kitabı ile iş üreten sanatçılara Türkiye'de 1980'lerde rastlanmaktadır. Sanat eseri olarak yapılan kitap çalışmalarının dünyadaki örnekleri ile kıyaslandığında bu coğrafyadaki üretimin geç başladığı ve az miktarda olduğu görülmektedir. Bu tez çalışması, bu tür kitapların Türkiye'deki tarihini örnekleriyle vermektedir. Türkiye'deki gelişimine gelmeden önce kitabın ortaya çıkışı anlatılarak, kağıt cinsi, kullanılan resimlendirme ve baskı yöntemleri gibi sanatçı kitabını oluşturan önemli unsurlar hakkında giriş yapılmıştır. Kitabın yaygınlaşması ve modern kitap kavramının oluşumunu inceledikten sonra sanatçı kitabı kavramı, tarihi ve bu basılı malzemeyle ilgili merkezler dünyadaki örnekleriyle verilmiştir. Türkiye'deki sanatçı kitabı üretimiyle ilgili yazılı bir kaynak bulunmadığından, dönemin sanatçılarıyla görüşmeler yapılmış ve dönem sergileri incelenerek bu eserlere ulaşılmıştır. Günümüzde bu yöntemle yapılan kitaplara daha çok rastlanmaktadır. Son etapta ise bu iş üretme biçimini sanat pratiği içerisinde daha çok kullanan sanatçılara odaklanılmıştır. İstanbul'da bulunan BAS adlı kurumun sahip olduğu sanatçı kitabı arşivini temel alan bu çalışma, Türkiye'deki üretimleri içermektedir.
Hacıbektaş müzesinde bulunan düz dokumalar

Bu çalışmanın konusu 'Hacıbektaş Müzesinde Bulunan Düz Dokumalar' başlığı altında, Hacıbektaş Müze Müdürlüğü koleksiyonunda bulunan yetmiş dört (74) adet düz dokuma örneğinden oluşmaktadır. Çalışmanın katalog kısmında; Müze koleksiyonunda yer alan yetmiş dört (74) adet düz dokuma örneğinin envanter kayıtları incelendiğinde, 1925 yılı öncesi Hacı Bektaş Veli Dergahı Döneminden günümüze gelen yirmi üç (23) adet örnek ile 16 Ağustos 1964 yılında Dergahın Müze olmasıyla birlikte kırk üç (43) adet örnek bağış, altı (6) adet örnek satın alma ve iki (2) adet örnek ise İlçe Hacıbektaş Müftülüğünden devir yoluyla Müze koleksiyonuna kazandırıldığı görülmüştür. Bu incelenen dokuma örnekleri arasında, kilim, cicim, zili, sumak teknikleriyle yapılmış düz dokumlar yer almaktadır. Bahse konu incelemeye alınan yetmiş dört (74) adet düz dokuma örneği, otuz (30) adet taban yaygısı, on dokuz (19) adet seccade, on yedi (17) adet yolluk, beş (5) adet heybe, iki (2) adet çanta/kuranlık ve bir (1) adet yastık dokumadan oluşmaktadır. Tez kapsamında bu dokumalar, genel anlamda, tanımları, yapılış şekilleri ve kompozisyon özellikleri gibi yönlerden ayrıntılı bir şekilde verildikten sonra, ilgili koleksiyonda yer alan örnekler, katalog düzeninde ele alınarak, cins, malzeme, renk, ebat, motif ve kompozisyon yönleriyle tanıtılmaya çalışılmıştır. Ayrıca, dokumalar üzerinde yapılan incelemeler sonucunda eserlerin bir kısmının ufak tefek tamirler geçirdiği, bir kısmında ise ezik ve yırtılmaların oluştuğu gözlenmiş, buna rağmen büyük çoğunluğunun iyi durumda olduğu tespit edilmiştir. Değerlendirme ve karşılaştırma bölümünde ise, incelenen Hacıbektaş Müze Müdürlüğü'nün envanterine kayıtlı bu düz dokumalar, farklı yörelere ait düz dokumalarla karşılaştırılmış benzer ve ayrı yönleri ortaya konularak dokumaların Anadolu dokumaları içerisindeki yeri belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmamızın son kısmını ise, çalışma kapsamında incelenmiş olan literatürlerle ilgili kaynakça, katolog listesi ile birlikte dokumalarda yer alan motiflerin çizimleri ve dokumalara ait resimlerinden meydana getirilen levhalar kısmı oluşturmuştur.
Erzurum/İspir ilçesinde geleneksel ev mimarisi

'Erzurum/İspir İlçesinde Geleneksel Ev Mimarisi' konulu bu çalışmada araştırma kapsamına alınan evler, plan, mimari ve süsleme özellikleri açısından ele alınmıştır. İspir ilçe merkezi ve merkeze bağlı 101 köye gidilerek tescilli ya da tescilsiz toplam 140 ev/konak tespit edilmiştir. Kayıt altına alınan bu evlerden bölgesel özellikleri bünyesinde barındıran 30 evin planları çıkarılmış, geleneksel evler fotoğraflarıyla birlikte katalog bölümünde ayrıntılıca anlatılmıştır. Bu evlerin Türk Ev Mimarisi'ndeki yeri, farklı yerleşim yerlerinde bulunan fakat aynı özelliklere ve tipolojiye sahip örneklerle karşılaştırılarak değerlendirilmiştir. Araştırma sahasında, Doğu Anadolu Bölgesi'ne has tandırevi ve çevresinde gelişen tipolojiye uygun tek katlı evler tespit edildiği gibi, alt katında tandırevi ve üst katında yaşam alanları bulunan çok katlı evler de bulunmaktadır. Sadece tandırevi ve etrafındaki hizmet birimlerinden oluşan ve günümüze kadar ulaşan evler XVIII. yüzyıl sonunda yapılan evlerdir. Tek katlı, düz damlı olan bu evler zamanla ekonomik ve sosyal şartlar ile beraber değişmiştir. İspir geleneksel evlerinde ana unsur olan sofa ve sofa etrafında gelişen evler çoğunluktadır. Sofanın olup olmamasına ya da bulunduğu konuma göre sofasız, iç sofalı ve dış sofalı plan tipine ait evler ise bir, iki veya üç katlı olarak yapılmıştır. İçinde yaşayan ailelerin büyüklüğüne ve ekonomilerinin gücüne göre şekillenen bu çok katlı evler genel olarak XIX. yüzyıl ve XX. yüzyılın başlarına tarihlendirilen evlerdir. Bu evler, Geleneksel Türk Evi özelliklerinin yanı sıra bölgesel özellikler ile harmanlanarak mimariye kazandırılmıştır.
Barok sanat'ta Helenistik etki ve hareket olgusu

İnsanoğlu, varoluş tarihinin başlangıcından günümüze kadar, kendini ve duygularını ifade etmek için çeşitli yollar aramıştır. Bu araştırmada; insanoğlunun kendini ve duygularını ifade etmek için kullandığı Plastik Sanatların gelişim süreci incelenmiştir. İnsanın gelişimi; toplumsal, kültürel ve ekonomik yapı bağlamında araştırılıp, Plastik Sanatlara etkisi tespit edilmeye çalışılmıştır. İnsanoğlunun inanç sistemi, akıl yürütme denemeleri ve bilimsel olarak hayata, doğaya bakışı, ifade aracı olan sanatla birebir ilintili olduğu gözlemlenmiştir. İnsanın bireysel ve kültürler arası etkileşimi, birey olarak kendini ve ait olduğu toplumun gelişimini de etkilemiştir. Etkileşim, ifade aracı olan sanatı da geliştirip, zenginleştirmiştir. Sanat ve sanatçı belirli dönemlerde dinin yasaklarına tabi olarak, belirli dönemlerde de dinin çizdiği çerçeve doğrultusunda üretim yapmış olsa da, gelişim sürecini sürekli devam ettirmiştir. Sanatçı, yaşadığı dönemin ve toplumun bir aynası olarak kültürünü, ekonomisini ve inanç sistemini eserlerine yansıtmıştır. Toplumlar belirli periyodlarda, kimi zaman ilerleme göstererek, kimi zaman durağanlaşarak, içinde bulunduğu süreç ne olursa olsun hep yeni arayışlara yönelmişlerdir. Hayatta kendine yön bulan bu döngünün, sanatta da var olduğu gösterilmeye çalışılmıştır. Bu araştırma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Yunan toplumu ve kültürü, ikinci bölümde Roma İmparatorluğu, üçüncü bölümde Ortaçağ Avrupası ve dördüncü bölümde Barok Sanatı incelenmiştir. Özellikle, Helenistik dönemdeki sanat yorumlarında kullanılan hareket olgusunun, Geç Rönesans ve Barok Sanatındaki yansımaları tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu noktada, Geç Rönesans'tan bahsedilme nedeni, hiçbir değişimin birdenbire olmadığının, belirli bir hazırlık dönemi geçirmesi gereğinin göz önünde bulundurulmasından kaynaklanmaktadır.
Bursa Kalesi içindeki Osmanlı Dönemi mimari eserler

Erken Dönem Osmanlı Mimarisi 14.- 15. yy'lar arasında etkili olan bir devir olup bu devrin ilk örnekleri İznik, Bursa ve Edirne'de verilmiştir. Bursa'nın başkent olmasından sonra erken dönem Osmanlı mimarisinin eserleri, Bursa üslubu adı altında verilmeye başlanmıştır. Çalışmamız öncelikle kale içinde yer alan mimari eserlerin tespiti yapılarak envanter araştırmasıyla desteklenmiş ve daha sonra bu yapıların plan, mimari, süsleme bakımından incelenmesiyle bilimsel anlamda bir kaynak oluşturulması amaçlanmıştır. Kale içerisinde bulunan Erken Dönem Osmanlı eserlerinden toplamda 15 adet cami ve mescit, 1 adet medrese, 1 adet tekke, 1 adet darulkurra, 5 adet türbe ve 2 adet hamam incelenmiştir. Tez beş bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde; çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi anlatılmıştır. Birinci bölümde; Bursa'nın coğrafi konumu ve tarihçesi hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde mimari yapılar olan cami, mescit, medrese, tekke, darulkurra, türbe ve hamam hakkında bilgiler anlatılmıştır. Üçüncü bölümde kale mimarisi anlatılarak Bursa Kalesi üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde katalog kısmına yer verilerek yapıların tarihsel ve mimari olarak geçirdiği evreler, mevcut durumları, plan ve mimari özellikleri, malzeme ve süsleme bakımından tek tek incelenerek, eserler tanıtılmıştır. Beşinci bölümde katalog kısmında tanıtılan mimari eserler değerlendirilmiş, Bursa'da ve İstanbul'da yer alan diğer yapılarla da karşılaştırması yapılarak bunların önemi vurgulanmıştır. Yapılan araştırmalar sonucunda erken dönem Osmanlı mimari üslubunda yapılan eserlerde, Selçuklunun mimari unsurlarının bazı örneklerde devam ettiğini bazı örneklerde de giderek değişime uğradığını görmek mümkündür. Ayrıca Erken Dönem Osmanlı mimarisi klasik dönem yapılarına da kaynaklık etmektedir.
Bursa Kent Müzesi Çengiç Beyleri'ne ait silah koleksiyonu

Sanat tarihi çalışmalarında silahlar, süsleme özellikleri bakımından bir dönemin tarihine ve estetik anlayışına yönelik iyi bilgiler sunabiliyor olmalarına rağmen, seramik, cam gibi diğer küçük eserlere göre daha az konu edinilmektedir. Bu bağlamda 'Bursa Kent Müzesi Çengiç Beyleri'ne Ait Silah Koleksiyonu' başlıklı çalışma ile Osmanlı dönemi silahlarının Sanat Tarihi disiplini içerisinde değerlendirilmesi ve alandaki boşlukların giderilmesi amaçlanmıştır. Bursa Kent Müzesi'nde sergilenen Osmanlı dönemine ait 37 adet eser incelenmiştir. İncelenen eserler iki grup halindedir; 14 tabanca, 5 tüfek, 6 kılıç, 3 adet yatağan ve 1 adet kama silahlar grubunu oluştururken, 2 barutluk, 3 muhafaza ve 1 adet kolçak ise savaş gereçleri kısmını oluşturmaktadır. Tez kapsamındaki eserlerin tamamının 18. ve 19. yüzyıllara ait olduğu anlaşılmıştır. Eserlerin yarıya yakın kısmının Avrupa diğer yarısının ise Osmanlı menşeili olduğu süsleme özellikleri ve üzerlerindeki kitabelerden anlaşılmaktadır.
Diyarbakır yapılarında çini süsleme

Yıldırım, Savaş, Diyarbakır Yapılarında Çini Süsleme, Yüksek Lisans Tezi, Danışmam Prof. Dr. Rüçhan Arık, XXIII- 137 sayfa. Bu çalışmada Diyarbakır'da Artuklu'dan Osmanlıya uzanan süreçte inşa edilmiş mimari eserlerin çini süslemeleri ele alınmaktadır. Çalışmamız yapılar üzerindeki mevcut çini süslemelerin yanı sıra kaynaklardan tespit edebildiğimiz ancak bugün mevcut olmayan çini süslemeler ve müzelerde bulunan çini süslemeleri de içermektedir. Araştırmamızda önce bu çini süslemeler katalog sistemi içerisinde beli bir şemaya bağlı olarak tanıtılmış daha sonra da çeşitli açılardan değerlendirilerek ve gereken yerlerde karşılaştırmalara tabi tutularak Türk çini sanatı içerisindeki yeri ortaya konmaya çalışılmıştır. Ayrıca bu bağlamda Diyarbakır'daki çinilerin üretim yerleri ve çini kaplamalarının tarihlendirmesi hususunda bugüne kadar ileri sürülmüş görüşlerden bir senteze ulaşılmaya ve bunlardan hareketle özgün görüşler ileri sürülmeye çalışılmıştır. Diyarbakır'daki mimari eserlerde çini dışta minarede, iç mekanda mihrapta ve duvar yüzeylerinde kullanılmıştır. Minarede çini kullanımı Safa Camii ve Melek Ahmet Paşa Camii'nde karşımıza çıkar. Diyarbakır'da mihrabı çini kaplı tek örnek Melek Ahmet Paşa Camii'dir. Ele aldığımız örneklerin tamamında iç mekan duvar yüzeyleri 100- 120 cm arasında değişen yüksekliklerde çini ile kaplanmıştır. Çini levhalar form itibariyle kare, dikdörtgen ve altıgen olmak üzere üç ayrı forma sahiptir. Kare çini levhalar genellikle 32.5x32. 5 cm ile 35x35 cm arasında değişiklik göstermektedir. Dikdörtgen çini levhalarda ise ölçüler itibariyle belli gruplar oluşturulmakla birlikte bir standart belirlemek çok güçtür. Bu çinilerde 18x8 cm ile 44x23 cm arasında değişen ölçüler mevcuttur. Altıgen çinilerin ise bir kenarı 6.5 cm ile 8.5 cm arasında değişmektedir. Diyarbakır'daki çini kaplamaların tamamı sarımtırak hamurludur ve Osmanlı örneklerinde genellikle hamurun üzerine beyaz bir astarın çekildiği görülmektedir. Çinilerde şeffaf renksiz sır, şeffaf renkli sır, çok renkli sır ve tek renk sır kullanılmıştır. Kullanılan renklere bakıldığında koyu ve açık mavi, turkuaz, siyah, kırmızı, yeşilin çeşitli tonları, mor, kahverengi ve sarının yer aldığı görülmektedir. Sıraltı renkli sır, çini mozaik, tek renk sır ve kabartma bu çinilerde karşılaştığımız tekniklerdir. Motif ve kompozisyonlara bakıldığında en büyük ağırlığı bitkisel süslemelerin teşkil ettiği görülmektedir. Yanısıra daha az olarak geometrik, figürlü, yazı, sembolik motifler, nesneli bezemeler ve mimari unsurlara da rastlanmaktadır. Diyarbakır'da kesin bir belgeye dayandırmasak da gerek arşiv kayıtlarındaki birkaç kısa not ve gerekse malzeme, teknik ile motif ve kompozisyon özellikleri yerel üretime dair izler taşımaktadır. Diyarbakır yapılarındaki çini kaplamalara yapının tarihini de göz önünde tutarak, stil kritiği yöntemiyle 13. yüzylın ilk yarısı ile 17. yüzyılın ilk yarısı arasında değişen yaklaşık tarihler vermek mümkündür.
İstanbul Tophane Kasrı: Koruma sorunları ve çözüm önerileri

Bu çalışmada, İstanbul ili, Tophane semtinde yer alan, Tophane Kasrı'nın binasının yapı malzemelerindeki bozulmaların tespit edilmesi ve korunmasına yönelik öneri üretilmesi amaçlanmıştır. Sade bir mimariye sahip iki katlı yapı, dönemin ünlü mimarları William James Smith ve Gaspare Fosatti'nin imzasını taşımaktadır. Yapıya ait; harç, sıva, taş, tuğla ve ahşapların yapısall özellikleri ve bozulmaları; Polarized Energy Dispersive-X Işını Floresans anlizi, petrografik ince kesit mikroskop analizi, ince kesit polorizan mikroskopla ahşap analizi ve kimyasal tuz testleri ile belirlenmiştir. Çalışma kapsamında yapıya ait özgün malzemeler kod verilerek alınmış, laboratuvarda tasnifleri ve analize hazırlık işlemleri yapılmıştır. Analizlerden elde edilen bulgular; dönem özellikleri, görsel veriler ve çevresel faktörlerle birlikte değerlendirilerek korumaya yönelik öneriler geliştirilmiştir. Yapı dolgu alan üzerindedir. Bu durum; organik malzemelerde çürüme ve metal malzemelerde korozyona neden olurken, iç ve dış sıvası çimentolu harçla onarılmış olan yapıdaki bozulmaların, beden duvarının içlerine işlemesini engellemiştir. Yapıda en büyük hasarı ise hatalı onarımlar, işlev değişikliğinden kaynaklı imalatlar ve bakımsızlık oluşturmuştur. Restorasyon önerilerinde; yapıyı ilk haline dönüştürmek adına özgün dokuya zarar vermekten imtina edilerek, günümüzde özellikle tezyinatlarda gerçekleştirilen restorasyon uygulamalarına alternatif oluşturmak amaçlanmıştır.
18. yüzyıl İngiliz sanatında Türk modası / Turquerie

Bu çalışmada 18. yüzyılda İngiliz sanatında rokoko ve neo-klasik akımlarının içinde varlığını gösteren Türk modası/Turquerie kapsamında üretilen sanat eserleri; dönemin tarihsel ve siyasi koşulları içinde, gündelik hayat ve kültür-sanat ortamındaki gelişmelerle birlikte ele alınmıştır. Turquerie 18. yüzyılda Fransa başta olmak üzere neredeyse tüm Avrupa'da benimsenmiştir. Bu moda resim, mimari, el sanatları başta olmak üzere opera, tiyatro, edebiyat gibi sanat alanlarında etkili olmuştur. Bu modayı benimseyenler; gündelik hayatlarında Türk kahvesi ya da tütün tüketen, Türk figürlü porselenler satın alan / talep eden, Türk konulu seyahatnamelere, hikaye kitaplarına, resim ve tiyatro oyunlarına ilgi gösteren, Türk odaları döşeten, Türk giysileri edinip maskeli balolara katılan ve/veya bu tür kostümler içinde portrelerini yaptıran kişilerdir. Yine bu modaya ilgi gösterenler yüzyıl sonunda panorama sergileri ile zahmetsiz bir şekilde İstanbul'da bulunmayı da deneyimleyebilmişlerdir. Bu çalışmada İngiltere'de Turquerie'nin ilk örnekleri, yayılım alanları, katalizör rolündeki figürler, sanat alanında konu ile doğrudan ilişkili bazı patronlar/cemiyetler ile öne çıkan sanatçılar ele alınmıştır. Bu dönemde ilgi gören Grand Tour'lar, Lady Montagu'nün mektupları, Divan Kulübü üyeleri ile Jean-Etienne Liotard gibi önemli isimler İngiltere'de Turquerie'nin oluşumunda ve yayılımında etkili olmuştur. Tezde İngiltere'nin kültür-sanat ortamının içinde bu modayı uygulama pratiklerinin örnekleri ele alınmakta, bu örnekler üzerinden Fransa ve diğer Avrupa ülkeleri ile karşılaştırmalar yapılmaktadır.
20. yüzyıl batı resminde Birinci Dünya Savaşı'nın etkileri

bu çalışmada, savaşın yoğun olarak etkisinde bıraktığı Alman, İngiliz, İtalyan ve Fransız sanatçılarının çalışmalarına yer verilmiştir. Sanatçıların eserleri, bulunan kaynaklar ölçüsünde değerlendirilmiş ve belli bir sınırlamaya gidilmiştir. Birinci Dünya Savaşı, birçok insanın ve sanatçının hayatına mal olmuş, sanatçılar yaşadıklarını ve gördüklerini kendilerine özgü bir tarzda dile getirmişlerdir. Çoğunluğunu siper savaşı temalı resimlerin oluşturduğu bu çalışmada, ülkeler arasında bir takım üslup farklılıkları gözlenmiştir. Örneğin Alman Ekspresyonistleri, İngiliz Vortisistleri, Fransız Kübistleri ya da İtalyan Fütüristleri gibi... Ayrıca, çoğu İngiliz sanatçmın da resmi savaş ressamı olarak görevlendirildikleri anlaşılmıştır. Sonuç olarak denilebilir ki, toplumun birer üyesi olarak sanatçılar, savaş konusuna duyarsız kalmamışlar ve içinde yaşadıkları toplumun sesi olmuşlardır. Böylelikle, Birinci Dünya Savaşı edebi ve felsefi çalışmalar dışında, resim sanatında da geniş bir yankı uyandırmıştır.
The effectiveness of art as therapy for ptsd and depression Pakistan

Sanat ve psikolojiyi bir araya getirmenin, duyguları ve zihin durumlarını ifade etmek amacıyla oldukça faydalı bir araç olduğu kanıtlanmıştır. Kimi zaman bazı hastalar terapistler ile doğrudan sözlü iletişim kurarken rahat hissetmemektedir. Sanat ortamı terapist ile hasta arasında bir güven bağı oluşturmaya yardımcı olmakta, bu da hastanın konuşurken kendini rahat ifade etmesini sağlamaktadır. Bu tezin çalışma amacı, çeşitli psikolojik bozukluklardan etkilenen kişiler için sanat terapisini bir meslek ve bir kaynak olarak araştırmaktır. Tezin bölümlerinde, Sanat Terapisinin önemi, dünya çapında nasıl ortaya çıktığı ve özellikle Pakistan'da Sanat Terapisi mesleğinin önemi ele alınmıştır. Yazar, Sanat Terapisi tekniklerinin etkisini Pakistan'da TSSB ve Depresyondan mustarip bazı askerler üzerinde şahsen gözlemlemiştir. Son bölümde, hastanede kalan hastalar ve sanat terapistleri için de özel olarak tasarlanan, hasta ve sanat terapisti arasındaki terapi seansını yürütme konusundaki sorunlara çözüm getiren AT cepler adı verilen yeni bir ürün hakkında bilgiler sunulmuştur.