turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mahbubü'l-kulub

Mahbubü'l-kulub, Çağatay edebiyatının tanınmış, çağına damgasını vurmuş Ali Şir Nevai'nin son eseridir. Eser, içerik olarak ahlaki, öğretici ve eğitici bir özellik taşır. Üç bölümden oluşan eserin birinci bölümünde Nevai toplumdaki hemen hemen tüm meslek gruplarına mensup kişilerin ruh yapılan hakkındaki görüşlerini dile getirir. Dini, tasavvufi konuların ağırlıklı olduğu ikinci bölümde iyi ve kötü huylar hakkında bilgiler verir. Üçüncü bölümde ise, 'tenbih' başlıkları alünda çeşitli konularda öğütler verilmiştir. 906 (1500-1501) yılında yazılan eserin tespit edebildiğimiz yirmi altı nüshası vardır. Biz bu çalışmamızda metni, elde edebildiğimiz on bir nüshayı karşılaştırarak kurduk. Paris Bibliotheque National numara 747'de kayıtlı 961 istinsah tarihli nüsha, istinsah tarihi en eski olan nüshadır. Bu nedenle bu nüshayı esas alarak, istinsah tarihi ona en yakın olan Süleymaniye kütüphanesi, Lala İsmail numara 252'de kayıtlı olan 966 istinsah tarihli nüshayı da yardımcı nüsha olarak kullandık. Çalışmamızın Gramer bölümü Ses bilgisi ve Biçim bilgisi olarak iki ana başlıktan oluşmaktadır. Yöntem olarak Eckmann'in 'Chagatay ManuaF'inin takip edildiği Gramer bölümün Ses bilgisi kısmında ünlüler ve ünsüzler ayrı ayrı incelenmiştir. Biçimbilgisinde bütün sözcük türleri ele alınarak alt başlıklarla ad ve eylem çekiminde kullanılan ekler; ad-eylemler, sıfat-fiiller ve ulaçlar incelenmiştir. Bu bölümde Çağatay Türkçesinin dil özelliklerini oluşturan ses ve biçim özelliklerinden hangilerinin eserde görüldüğü tespit edilmeye çalışılmıştır. Açıklamalar bölümünde sözlüklerde farklı yazılmış, okunmuş ve metnimizde geçen anlamlarının dışında farklı anlamları olan sözcüklerle Moğolca'dan geçenIV sözcüklerin yanı sıra açıklama gerektiren kimi Arapça ve Farsça sözcüklere yer verilmiştir. Dizin ise, Kutadgu Bilig dizinindeki yönteme göre hazırlanmıştır. Arapça, Farsça ve Moğolca'dan geçen sözcükler belirtilmiştir. Metnimizde orjinal biçimiyle yer almayan kimi Arapça, Farsça sözcüklerin orjinal biçimleri parantez içinde yazılmak suretiyle gösterilmiştir.
Selçuk Altun'un romanlarında içerik

2001 yılından bugüne yedi romanı, üç deneme kitabı yayımlanan ve yazmaya devam eden Selçuk Altun, salt sanat anlayışıyla, kendine özgü bir üslupla ve postmodern bir anlayışla Türk edebiyatında yer edinmiş bir yazardır. Bu tezde; romanlarını bireysel konular temeline dayandırılmakla birlikte, sosyal konuları da irdeleyen yazarın romanlarında yer alan ve sorunsallaştırılan meseleler açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışma giriş, yazarın hayatı ve edebi kişiliği, içerik ve sonuç kısmından oluşmuştur. Birinci bölümde yazarın edebi anlayışı ve sanat görüşü verilmeye çalışılmış, bunun yanında yazarın kullandığı roman tekniklerine de kısaca yer verilmiştir. Romancılık anlayışının ele alındığı bu bölümde yazarın metinlerinde kullandığı çeşitli unsurlar da ele alınmıştır. İkinci bölümde ise; romanlarda sorunsallaştırılan konuların içeriği ele alınmış, değişik kaynaklar taranarak bu meseleler hakkında bilgi toplanılmış ve elde edilen bulgular ve yazarın verileri ışığında değerlendirmeler yapılmıştır. Sonuç kısmında ise yazarın romanları genel bir değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Kaynakça kısmında ise tezin hazırlanma sürecinde faydalanılan eserlerin künyeleri verilmiştir.
Peçevİ Tarihi (yazmaların tanıtımı, 1b-20b metin, dizin, özel adlar sözlüğü)

Bu çalışma giriş, eserin yazma nüshalarının tanıtımı, metin, dizin, özel isimler sözlüğü, tıpkıbasım olmak üzere altı bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde eser baklanda bilgi, eserin kısaca muhtevası, yazılış amacı ve önemi, eseri hazırlamada yazarın yararlandığı kaynaklar, tezin kapsamı, tezin amacı ve eserin neşrinde takip edilen metot yer almaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde eserin yazma nüshalarının tanıtımı bulunmaktadır. Çalışmanın üçüncü bölümünde eserin Bağdad köşkü 206 nolu yazma nüshasının lb- 20b arasındaki varaklarının transkripsiyonu ve eserin diğer iki nüshası ile tenkitli neşri mevcuttur. Çalışmanın dördüncü bölümünde ise hem ana nüshada, hem de dipnotta geçen sözcüklerin dizini bulunmaktadır. Beşinci bölümde genel sözlük dışmda hazırladığımız özel adlar sözlüğünde her üç nüshada geçen özel adlar yer almaktadır. Çalışmanın sonuna ise her üç metnin tıpkıbasımı eklenmiştir.
Sıdkİ'nin Hurşİd - name'si: İnceleme - metin

İnsan fıtratında var olan merak ve istikbale dair kaygı duygusu, bireyi ve içinde bulunduğu toplumu zamanla geleceğe dair bilgi edinmeye ve beraberinde de bu bilgileri öğrenebilme metotları geliştirmelerine neden olmuştur. Kullanılan bu metotlardan biri de faldır. Fal insanlık tarihinin ilk zamanından bu yana hemen hemen her kültürde ve toplumda, farklı şekillerde bakılma yöntemleriyle kabul görerek günümüze kadar varlığını sürdürmüştür. Bu merak, beraberinde fal tekniklerinin gelişmesine ve bu tekniklerin toplandığı kitapları yani fal-namelerin kaleme alınmasına neden olmuştur. İncelemesini yaptığımız eser, Bursa İnebey Yazma Eser Kütüphane'sinde bulunan 16 Or 950 numarada bulunan Hurşid-name isimli yazmadır. Eser kur'a falı özelliğini taşımaktadır. Bu falın usulü, isminden hareketle 'Hurşid' kelimesini meydana getiren harflerle kur'a atılarak, eserin bölümlerini oluşturan yıldızlara, bitkilere, kuşlara, hayvanlara ve en sonunda da peygamberlere atıfta bulunmasından meydana gelmektedir. Çalışmamızın amacı esere ait olan üç nüshadan tenkitli bir metin hazırlayarak, içerikte zikredilen altı gezegen, otuz altı bitki, otuz altı kuş, otuz altı hayvan, otuz altı peygamber ve ehl-i beytin fal üzerindeki tesiri ve atfedilen manaların geniş bir şekilde açıklanmasıdır. Çalışmamız içerisinde yer alan; İstanbul Süleymaniye ve Ali Emiri Yazma Eserler Kütüphanesinden bizzat, Ankara Milli Kütüphane Yazma Eserlerden internet ortamında yapılan fal, fal-name, tefe''ül-name kelimelerinin taranması sonucunda ilgili eserlerin tespiti, E-Kitap ile Yök tez sisteminde kayıtlı Divanlarda fal ve ilgili unsurların sayısal tespiti ve grafiksel şekli, ilgili beyitler, alfabetik sistemle tüm fal çeşitleri ve uygulama tekniklerinin belirlenmesiyle bu alanda yapılan çalışmalara katkı sağlaması amaçlanmaktadır.
Yeni Gün Gazetesi (1918-1919) 1-180 sayılarındaki edebi metinlerin çeviri yazısı ve değerlendirilmesi

Yeni Gün gazetesi Yunus Nadi tarafından 2 Eylül 1918 tarihinde yayımlanmıştır. Sansürün ve basın özgürlüğünün kısıtlandığı bir dönemde yayın hayatına devam et-meye çalışmıştır. Halkı uyarmak amacıyla her gün yeni başlıklarla karşımıza çıkmıştır. Dönemine ayna tutarak yakın tarihin incelenmesine olanak sağlamıştır. Yeni Gün gazetesinin 1 -180. sayılarında yer alan edebi metinler eski harflerden günümüz harflerine aktarıldı. Seçilen metinler türlerine ayrılıp içerik olarak değerlendirildi. Çalışmamız, Giriş ve Sonuç bölümleri hariç üç bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde Türk basın tarihi ile ilgili kısa bilgi verildi. Ardından çalışmanın içeriği ele alındı. Birinci bölümde gazetenin ismi, yayın hikayesi, şekil özellikleri, kurmaca ve kurmaca dışı metinlerin sınıflandırılması, şair ve yazar kadrosu, görsel malzemeler ve ilanlara yer verdik. İkinci bölümde metinlerin türlerine ve konularına göre tasnif ederek inceledik. Üçüncü bölümde ise edebi metinler günümüz harflerine aktarıldı. Sonuç bölümünde tezimizle amaçladığımız hususların kısa bir değerlendirmesini yaptık. Ekler bölümünde bazı gazete görsellerine yer verdik. Gazete, istibdat ve sansürün hakim olduğu bir dönemde yayın hayatına başlamıştır. Bu durum özellikle kurmaca metinlerdeki eleştirilerin mizahi ve ironik bir şekilde dile getirilmesine sebep olmuştur. Kurmaca dışı metinler ise daha çok döneminin siyasi ve ekonomik boyutlarını gözler önüne sermiştir. Bütün bu özelliklerinden yola çıkarak Yeni Gün gazetesinin dönemin şartlarını siyasi, sosyal, ekonomik ve kültürel olarak yakından incelenmesine imkan sağladığını söylemek mümkündür. Sözü edilen gazete literatürde edebi olarak nitelense de edebi yazıların yoğun olmadığını söyleyebiliriz. Çalışmamız ile birlikte Türk edebiyatında çeviri yazı ve inceleme alanına katkıda bulunulmuştur.
Cemal Şakar'ın öykücülüğü ve öyküleri üzerine tematik bir inceleme

1980 kuşağı öykücülerinden biri olan Cemal Şakar, bugüne kadar yayımladığı öykü, deneme ve inceleme türlerindeki eserleri ile edebiyatımızdaki yerini almıştır. Yaptığımız çalışmada yazarın öyküleri tematik olarak derinlemesine incelenerek, yazarın Türk öykücülüğündeki yeri saptanmaya çalışılmıştır. Öykülerini bireysel ve toplumsal temalar başlığı altında incelediğimiz yazar, yayımladığı ilk beş öykü kitabında bireysel temaları işlemiştir. Bu öykülerde baskın olan tema 'arayış'tır. Yazar, 2010 yılında yayımlanan Sular Tutuştuğunda adlı eseriyle birlikte bireysel temaların yanında toplumsal temalara da öykülerinde yer vermeye başlamıştır. İslam coğrafyasında yaşanan acılar ve zulümler, zor şartlar altında sokaklarda yaşama tutunabilmeye çalışan insanlar toplumsal temaların ana dayanağını oluşturur.
Metin Altıok'un şiirlerinde kelime grupları

İnsanı diğer canlılardan ayıran en önemli özelliklerinden biri kompleks dil kullanımı sayesinde daha gelişmiş bir iletişim yeteneğine sahip olmasıdır. Yazılı ve sözlü iletişimin sağlanmasına aracı olan dilin de kendi içinde bileşenleri mevcuttur. Bazı varlık ve kavramları karşılamak için bir kelimenin yetmediği durumlarda kelime gruplarından faydalanılır. Bu çalışmada, Metin Altıok'un tüm şiirlerinin bir derlemesi olan 'Bir Acıya Kiracı' isimli eserin incelendiği bu çalışmada birinci bölümde şairin hayatı ve eserleri ile ilgili bilgiler verilmiş, ikinci bölümde ise konunun uzmanlarının kelime grupları hakkındaki görüşlerine değinilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde, söz konusu kitabın ilk 226 şiirindeki kelime grupları incelenmiş ve sınıflandırmaları yapılmıştır. Son bölüm olan dördüncü bölümde ise kitapta yer alan şiirler numaralandırılmış bir şekilde verilmiştir. Örneğin; yirmi dördüncü şiirin beşinci dizesi '24.5.' şeklinde ifade edilmiş bu sayede her şiirin her dizesinin kolaylıkla bulunabilmesi amaçlanmıştır. Yaptığımız literatür araştırmasında, daha önce Metin Altıok'un şiirlerindeki kelime gruplarının incelenmediği görülmüş ve hem Metin Altıok ile ilgili hem de kelime grupları ile ilgili çalışmalara katkıda bulunmak amacıyla bu çalışma yapılmıştır.
Edebiyatımızda nefes geleneği ve Ruhullah'ın Bektaşi nefesleri antolojisi üzerine bir inceleme

Alevi Bektaşi Edebiyatı'nın çeşitli türleri vardır. Bunlar : Nefes, devriye, destan, koşma, taşlama ve şathiyedir. Biz de Alevi Bektaşi Edebiyat'ında bulunan ve icra edilen bu türlerin ne anlama geldiğini, bunlardan öne çıkan ' nefes' türünü ve bu edebiyatta ne denli önemli olduğunu göstermek ve bununla beraber nefes geleneği temelinde Derviş Ruhullah'ın bir araya getirdiği ve Alevi-Bektaşi inanç ögelerini ve kurallarını bize sunan 'Bektaşi Nefesleri' üzerine çalıştık. Nefes geleneğinin Alevi-Bektaşi Edebiyatı'nda önemini ortaya koyduktan sonra asıl çalışma alanımız olan Ruhullah'ın oluşturduğu 'Bektaşi Nefesleri' antolojisini muhteva ve şekil yönünden ele almakla kalmayıp eserin içerisinde bulunan nefesleri oluşturan şahsiyetleri ve yaşadıkları yüzyıllara göre ele aldık.
Kelimelerin anlam yakınlığı derecelerine göre Nabİ Divanı'nda yakın anlamlılık

Anlambilimin tartışmalı konularından biri 'anlam aynılığı' konusudur. Anlamın aynılığı konusu anlambilimde 'eş anlamlılık/eşanlamlılık' adı ile ele alınmaktadır. Konu genel anlamda sözcük eş anlamlılığı ile sınırlandırılmıştır. Anlambilim çevresinde konu ile ilgili pek çok tartışma bulunmaktadır. Tartışmaların iki tarafı bulunmaktadır: Bir dilde 'eş anlamlılık' durumunun varlığını kabul edenler ve etmeyenler. Bir dilde aralarında hiçbir fark olmaksızın iki sözcüğün aynı anlamı ifade etmesi mümkün değildir. İki veya daha fazla dilsel formun aynı anlama gelemeyeceği görüşü ile bu çalışmada 'yakın anlamlılık' terimi tercih edilmiştir. Ayrıca, anlam yakınlığı sadece sözcüklerle sınırlı değildir. Dilde anlamlı her birim arasında anlam yakınlığı görülebilir. Bu çalışmada, konu üzerindeki tartışmalar irdelenerek 'yakın anlamlılık' konusu detaylı bir şekilde açıklanmaya çalışılmıştır. Anlam yakınlığının bağlam içinde incelenmesi gerekliliği ile örnek metin üzerinden yakın anlamlılık değerlendirilmiştir. Anlam yakınlığı göz önünde bulundurularak, Nabi Divan'ından seçilen beyitlerde sözcük, sözcük üstü ve sözcük altı düzeyinde yakın anlamlılık örnekleri incelenmiştir. İncelemelerde sözcüklerin neden 'eş' anlamlı olamayacağıaçıklanmaya çalışılmıştır. Bu örnekler arasında sözcük düzeyinde olanlardan bazıları seçilmiştir. Bu sözcüklerin birbirlerine yakınlık oranları tespit edilerek listelenmiştir. Bu oranlar, sözcüklerin sözlük anlamları bakımından birbirlerine ne kadar yakın ve ne kadar uzak olduklarını göstermektedir. Burada, dilde anlamlı birimler arasında eşsüremli bir aynılığın olmadığı örnekler üzerinden açıklanmaya çalışılmıştır. Diğer yandan, anlam üzerinde yapılacak çalışmalarda matematiksel verilerin bir kıstas olamayacağı gerçeği ile anlambilimin problemlerinden biri olan 'eş anlamlılık' tartışmalarına 'anlam' düzeyinde dahil olmaya çalışmak amaçlanmıştır.
Kuddusİ dİvanı sözlüğü

Edebiyatın malzemesi hiç şüphesiz dildir. Şairler ve yazarlar edebi eserlerini dilin verdiği imkanlar ölçüsünde meydana getirirler. Eseri meydana getiren edibi ve edibin de üslubunu dolaylı ve doğrudan yollarla şekillendiren dönemin sosyal, kültürel şartlarını tam manasıyla anlamak, eserin temel yapı taşı olan dili anlamaktan geçmektedir. Bu durum dil üzerine yapılan çalışmaların önemini artırmaktadır. Bu çalışmaların en önemlisi hiç şüphesiz bağlamsal dizin ve işlevsel sözlük çalışmalarıdır. Günümüzde, TEBDİZ, bir başka ifadeyle 'Türk Edebiyatı Bağlamlı Dizin ve İşlevsel Sözlük' projesinin sağladığı imkanlarla bağlamsal dizin ve işlevsel sözlükler daha etkili ve verimli bir şekilde hazırlanabilmektedir. Türk dili ile yazılmış olan eserlerdeki sözcüklerin hangi sözcüklerle bir araya getirildiği, hangi anlamlarda ve bağlamlarda kullanıldığı bu sayede ortaya konulabilmektedir. Kuddusi Divanı Sözlüğü bu amaçla hazırlanmıştır. Çalışmada Kuddusi Divanı'nın 401 ve 456 sayfaları arasında bulunan 93 şiir incelenmiştir. Bu 93 şiiri oluşturan sözcükler ve sözcüklerle oluşan kimi kelime grupları veya kalıp ifadeler metnin bağlamı dikkate alınarak tek tek anlamlandırılmış ve alfabetik bir sözlük oluşturulmak amaçlanmıştır. Sonuç olarak XVIII. yüzyılın önemli dini-tasavvufi şairlerinden biri olan Şeyh Ahmed Kuddusi'nin dil ve üslup özellikleri, yaşadığı yüzyılın hakim dil anlayışı, dönemim sosyal ve kültürel özellikleri ve şairin dünya görüşü yansıtılmaya çalışılmıştır.
Refik Halit Karay'ın eserlerinde Hiciv ve Mizah

Bu çalısmada Refik Hali Karay'ın kitap halinde basılan mizahi yazıları basta olmak üzere roman ve hikayeleri okunarak mizahi unsurlar bir araya getirilmistir. Bu unsurlar, kendi içinde bir bütün olusturacak sekilde sınıflandırılmıs ve üç bölümde ele alınmıstır. Birinci bölümde siyasi hayatla ilgili mizahi yaklasımları, ikinci bölümde sosyal hayatla ilgili mizah yaklasımları, üçüncü bölümde kültür hayatla ilgili mizahiyaklasımları incelendi. Çalısmanın sonunda unsurları Refik Hali Karay'ın roman ve hikayelerinde tespit edilen mizah, bütün yönleri ile ortaya koyulmaya çalısılmıstır.
Celal-zade Salih Çelebi Cevami'ü'l-Hikayat ve Levami'ü'r-Rivayat (Topkapı Revan K. No. 1085 y. 565-752) çeviri yazı

Edebiyatımızda, mensur eserler denilince her ne kadar akla tezkireler gelse de eğitici ve öğretici yönü olan mensur hikayeler de kaleme alınmıştır. Şiir kadar rağbet görmemesine rağmen, pek çok hikaye, te'lif edilmiş; tercüme, adaptasyon veya derleme yoluyla edebiyatımıza kazandırılmıştır. Cevami'ü'l-Hikayat ve Levami'ü'r-Rivayat, aslı Muhammed Avfi tarafından yazılmış dört kısımdan oluşan ve her kısım da yirmi beş baba ayrılmış hacimli bir hikaye külliyatıdır. İbn Arabşah, Necati gibi şahsiyetlerin çevirilerinden ziyade en bilinen çeviri Celal-zade Salih Çelebi'ye aittir. Bu çalışmada kültürel niteliği ile edebiyatımızda önemli bir yer tutacak olan Cevami'ü'l-Hikayat ve Levami'ü'r-Rivayat'ın Topkapı Revan K. No.1085 (565-752) adlı nüshası incelenmiştir. Mensur hikayenin ne olduğu, tasnifi ve edebiyat tarihindeki önemine değinilmiştir. Çalışmaya konu olan Cevami'ü'l-Hikayat ve Levami'ü'r-Rivayat hikayesi, tanıtıldıktan sonra hikayenin çeviri yazılı metni verilmiştir.
Abdurrahman Nesib Efendi, hayatı, dinİi-tasavvufİ kişiliği ve Divanı'nın tahlili

Celveti meşayıhından olan Şeyh Abdurrahman Nesib Efendi, İstanbul'da doğmuş - doğum tarihi bilinmiyor-aynı yerde vefat etmiştir (ö.1842). Şeyh Şehabeddin Efendi'nin oğludur. Üsküdar Hüdayi Asitanesi'nde babasının gözetiminde yetişmiştir. Daha sonra babasından hilafet alarak Aziz Mahmud Hüdayi asitanesinde 24 yıl meşayihlik yapmıştır. Dergahta insanların irşadıyla uğraşmıştır. En az 5 kuşak şeyhlik yapan bir aileye mensuptur. Edebi ve sanatçı kişiliği yanında, bir mutasavvıf kimliğiyle aslında klasik anlamda bir tarikat adamı olduğunu ifade edeceğimiz Nesib hakkında kaynaklarda doyurucu bir bilgiye sahip değiliz. Dini ve tasavvufi edebiyat içinde sayabileceğimiz faaliyet ve eserleriyle birlikte, merkeziyetçi anlayışla yönetilen bir tarikatın liderliğini üstlenmiş, bir mutasavvıf ve şair olan Nesib'in Divanı'nın dini ve tasavvufi tahlili yapılmıştır. Bir dünya görüşü ve inanç sisteminin savunucusu olan Nesib'in şiirlerinde yer verdiği dini ve tasavvufi unsurlar, estetik olduğu kadar, kabullendiği bir inancın sonucudur. Bilinen iki eseri vardır: Divan ve Mecmua. Bu çalışmada, Abdurrahman Nesib Efendi'nin hayatı, Dini ve Tasavvufi kişiliği ve Divanı'nın tahlili yapılmıştır. Çalışma, bir giriş iki bölümden oluşmuştur. Giriş bölümü, 19. yy'ın siyasi, edebi ve kültürel hayatının yanında, aynı yy'ın tasavvufi hayatını ele almıştır. Birinci bölümde, Nesib'in hayatı, dini ve tasavvufi kişiliği ve eserleri ele alınmıştır. Çalışmamızın esasını oluşturan ikinci bölümde, Divan, dini ve tasavvufi yönden tahlile tabi tutulmuştur.
Mürİdİ Aydİnİ'nin Mansur-name'si ve Mansur-name'deki tasavvuf öğretisi

Tasavvuf veya Sufizm; Allah'a ulaşmayı, Allah'la beraber olmayı, kısaca ilahi aşkı amaç edinen bir yaşam biçimidir. Temelleri 8. yüzyılda atılan bu akım zaman içerisinde kurumsallaşmış, Arap ve İran edebiyatıyla bereber Türk edebiyatını da etkilemiştir. Türk edebiyatında Hoca Ahmet Yesevi'nin hikmetleriyle başlayan tasavvufi Türk edebiyatı, Anadolu'da 'tekke' edebiyatı adını almıştır. Mevlana Celaleddin Rumi, Yunus Emre, Hacı Bektaş-ı Veli gibi mutasavvıflar; eserleriyle uzun soluklu bir etkinin perdesini aralamış, geçen yüzyıllar içerisinde birçok Türk sanatçısı tasavvufi ürünler vermiştir. Hallac-ı Mansur'un hayatını, tasavvufi görüşünü, kerametlerini ve idam edilişini anlatan menakıbnameler tasavvufi eserler içerisinde 'mansur-name' türüyle yerini almıştır. Türk edebiyatında birçok örneği bulununan mansurnamelerden biri de Müridi Aydini'ye ait olan Mansur-name'dir. Bu çalışmada diğer bilimsel çalışmalara kaynak oluşturmak amacıyla Müridi Aydini'nin 'Mansur-name''sinin transkripsiyon alfabesiyle günümüz Türkçesine aktarımını gerçekleştirdik. Aynı zamanda eserdeki bütün kelimelerin alfabetik olarak gramatikal dizinini verip dizin sırası olarak Kutadgu Bilig'in dizin sırasını takip ettik. Çalışmada ayrıca eserin imla özelliklerine de yer verildi. Son olarak günümüzde de tartışma konusu olan Hallac-ı Mansur'un tasavvufi görüşünü Mansur-name üzerinden irdeleyip açıklayarak tasavvufi yaşam şeklinin daha iyi anlaşılmasını hedefledik. Çalışmamız tasavvuf kavramı, tasavvuf edebiyatı ve Hallac-ı Mansur'la ilgili bilgiler veren bir girişle başlamaktadır. Değerlendirme bölümünde eserin özellikleri ve yazarla ilgili bilgiler verilmiştir. Ardından sırasıyla Mansur-name'deki tasavvuf öğretisine, Mansur-name'nin transkripsiyon harfleriyle aktarımına, dizin ve kaynakça bölümlerine, son olarak da diğer araştırmacılar tarafından incelenebilmesi amacıyla tıpkıbasımına yer verilmiştir.
17. yüzyıl mesnevilerinin zihniyet çözümlemesi ve yapılandırmacı eğitim sürecinde kullanımı

Klasik Türk şiirinin mesnevi nazım biçiminde XI. yüzyıldan XIX. yüzyıla kadar pek çok eser verilmiştir. XVII. yüzyıl mesnevi edebiyatı ise yüzyılın genel panoraması sebebi ile ayrı bir öneme sahiptir. XVII. yüzyıl önceki yüzyıllardan farklı olduğu gibi bu çağ mesnevileri de önceki asırlara göre farklıdır. XVII. yüzyıl mesnevileri yüzyılın zihniyetini önemli ölçüde ortaya koymaktadır. İncelememizde yüzyıla hakim olan zihniyet unsurları tespit edilerek ayrı ayrı başlıklar altında toplanmıştır. Çalışmamız boyunca asıl hedefimiz mesneviler okunduktan sonra bu mesnevilere yansıyan kelime ya da ifadelerin hangi zihniyetlerin yansıması olduğunu tespit edebilmek olmuştur. Bunun için yüzyıl Osmanlısı pek çok kaynaktan tahlil edildikten sonra sanat dünyası ile gerçek dünya mukayese edilmiş ve tespit edilen her bir zihniyet unsuru somut karşılığı ile ortaya konulmaya çalışılmıştır. Mesnevi öteden beri klasik bir anlayış çerçevesinde ele alınmıştır. Mesnevi geleneğine yönelik araştırma ve incelemelerde mesnevilerin bir sanat eseri olduğu ve her bir yüzyılın sanat eserleri üzerinde farklı tesirler oluşturabileceği göz önünde bulundurulmalıdır. XVII. yüzyıl mesnevileri, birer sanat eseri olarak orijinal pek çok vasfa sahip olmakla beraber yüzyılın önemli pek çok izdüşümünü bünyesinde taşımaktadır. Çalışmamız bu izdüşümlerin neler olduğunu tespit edebilmenin bir ürünüdür. Çalışmamızda çağa ait ve gelenekten süzülen zihniyet unsurları tespit edilmiştir. Zihniyetin ne olduğu, zihniyetin temelleri, zihniyetin kültür, medeniyet ve sanatla ilişkisi; düşünce hayatı, din, tasavvuf, birey hayatı, şiir anlayışı, sosyal hayat, ekonomik hayat, sanat hayatı, askeri hayat ve zihniyetteki farklılaşmalar gibi pek çok zihniyet unsuru çağ ve gelenek içinde ele alınarak keşfedilmeye çalışılmıştır. Tespit edilen her bir unsurun yapılandırmacı eğitimde nasıl kullanılabileceği değerlendirilmiştir.
Tanıklarıyla tarama sözlüğü esasında eski Anadolu Türkçesinde isimden isim yapma ekleri

Tanıklarıyla Tarama Sözlüğü Esasında Eski Anadolu Türkçesinde İsimden İsim Yapma Ekleri adlı yüksek lisans tez çalışmamızda zengin bir ekosistemine sahip olan Türkçenin isimden isim yapma eklerini fonetikmorfolojik ve fonksiyonel özelliklerine göre incelemeye çalıştık. Türkçenin işlek ekleribazı şekil ve görev değişiklikleri göstermekle birlikte Türkiye Türkçesinde olduğu gibi Eski Anadolu Türkçesi devresinde de kullanılmaktadır. İşlek olmayan eklerin bazıları bugünkü Türkiye Türkçesinde ya birkaç kelimede yaşamakta ya da hiç kullanılmamaktadır. Tespit ettiğimiz 41 ekten işlek ve az işlek eklerin sayısı Eski Anadolu Türkçesinde kullanılıp da bugün kullanılmayan eklerin sayısı -ek kalıplaşması olayına uğrayarak kullanılanları saymazsak -1 0 civarındadır. Eklerdeki ses ve görev değişiklikleri dilin canlı bir varlık olduğunun en güzel delilidir. Mesela bugün yaylajaşla gibi yer isimleri yapan -la,-le eki aslında isimden fiil yapan -la,-le eki ile fiilden isim yapan -k ekinin kalıplaşmasından meydana gelen -lak,-lek ekindeki k ' mn düşmesi ile ortaya çıkmıştır. Ayrıca -sagı,-segi eki de Eski Anadolu Türkçesinde benzetme ve küçültme fonksiyonunda kullanılan ancak bugünkü Türkiye Türkçesinde kullanılmayan eklerdendir. Bu çalışmamızda dilimizin belli bir devresindeki isimden isim yapma ekleri sesşekil ve fonksiyon açısından yer yer de Eski Anadolu devresine kadarki lehçelerle karşılaştırılmak suretiyle incelenmiştir.