turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Adapazarı'nda konut alanlarının planlama sorunları konut-işyeri ilişkileri yönünden bir model önerisi

Bu çalışmada, Adapazarı' nın mevcut sosyo-ekonomik yapısına analiz edilerek şehrin geleceğe yönelik gelişmesine cevap verecek konut alanlarının yer seçimi için bir model önerilmiştir. Bu. amaçla konut-işyeri ilişkileri yönünden daha etkin olan endüstri sektöründe çalışan nüfus ile bir. anket yapılmış ve değerlendirilmiştir. Mevcut fiziksel yapıda endüstri sektörünün belli alanlarda odaklaştığı ve lineer düzenler oluşturduğu görülmüştür. Buralarda çalışan nüfusun daha çok işyeri komşuluğundaki konut yerleşmelerinde oturdukları saptanmış ve önerilen modelde bu özellik korunmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak kentin güneybatısında ve kuzey-güney doğrultusunda uzanan büyük endüstri kuruluşlarının iki yanında yer alan Erenler ve Serdivan yerleşmelerinin Adapazarı Kent Bü tünü' nün gelecekteki nüfusunun yarısını iskan edebilecek kapasiteye ve topoğrafik özelliklere sahip olduğu görülerek bu yerleşme alanları modelde toplu konut alanları olarak önerilmiştir. Ayrıca ikinci aşamada, daha güneydeki Hanlıköy ve Arifiye yerleşmeleri, bütünüyle benzer özelliklere sahip olmamakla birlikte, anılan iki yerleşmenin yükünü hafifletici alt kademe merkezleri olarak düşünülmüşlerdir.
Kamil Abduş gölü doğal sit alanı ve çevresinde koruma ve yenileme çelişkisinin irdelenmesi

İnsanoğlu kent kurmaya başladığından beri çevresinde olup biten doğa olaylarını kontrol altına almaya çalışmış ve bu amaca yönelik müdahalelerde bulunmuştur. Önceleri basit ve doğa ile uyumlu olan bu müdahaleler zamanla doğa ile uyumlu olmaktan çıkmış; doğanın dengesinin bozulmasına ve kentlerin sahip olduğu doğal, tarihi ve kültürel özelliklerin zarar görmesine sebep olmuştur. Bu süreçte korunması gerekli alanlara zararlı müdahalelerin önlenmesi amacıyla yasal düzenlemeler yapılarak koruma eylemi oluşturulmaya başlanmıştır. Çalışmanın temel savlarından biri; teknoloji, çevre, doğa tüm hızıyla değişirken ve bu değişimin en büyük etkileri korunması gerekli alanlarda gözlemleniyorken; günümüz koruma politikaları ile korumanın sürekliliğin sağlanamayacağının nesnel örneği olarak, Kamil Abduş Gölü ve çevresindeki mekansal değişimin incelenmesidir. Gölün özelliğini kaybetme süreci ve sonrasında geri kazanılabilmesi için yapılan son müdahale olan 5366 sayılı yasa aracılığı ile alanın Yenileme Alanı ilan edilmesi ve bu bağlamda koruma alanından yenileme alanına geçirilmesinin yerinde bir karar olup olmadığının sorgulanması temel amaçtır. Çalışma alanı ile ilgili en önemli verilerden biri Kamil Abduş Gölü ve Çevresindeki mekansal değişimi kronolojik olarak analiz etmektir. Bu amaçla, Tuzla Belediye Başkanlığı arşivi, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı arşivi, TC. Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Seyir Hidrografi ve Oşinografi Dairesi Başkanlığı, Tuzla kent tarihi ile ilgili yerel kaynaklar tarafından yazılmış kitaplar, sahanın tarihsel fotoğrafları, sahanın günümüzdeki durumu, alanda analiz çalışmaları ve yerel kütüphanelerden yararlanılmıştır. Tez kapsamında doğal bir koruma alanı olan Kamil Abduş Gölü ve çevresinin, lagün gölü olma özelliğini, hangi planlama kararları ve bilinçsiz müdahaleler ile kaybettiği tespit edilecek, göl ve çevresinin yeniden kazanılması amacıyla hangi müdahalelerde bulunulduğu ve tüm bunların sonuçlarının doğal sit alanına yansımaları ortaya konulacaktır.
Bölgesel kalkınmada bilimsel ve teknolojik gelişimin etkileri ve Marmara Bölgesi kapsamında bir değerlendirme

Bugün toplumsal, siyasi ve ekonomik etkileri açısından İngiliz Sanayi Devrimi ile eş tutulan ve kimilerince yeni bir sanayi devrimi kimilerince de, yeni bir çağ olarak enformasyon çağma ve sanayi ötesi toplum olarak enformasyon toplumuna geçiş süreci olarak nitelenen tarihsel bir olguya tanık olmaktayız. Bu olgu, daha çok üretim sistemlerinin ve iş sürecinin dayandığı teknoloji tabanındaki köklü değişimle ayırt edilmektedir. Bu değişim sürecinde, teknolojiye ve çağımız teknolojisinin kaynağı olan bilime, ister firmalar ister ülkeler düzeyinde olsun her kim egemense, yeni teknolojileri kim daha üst düzeyde yeniden üretebiliyorsa ve daha bir yetkinlikte kullanabiliyorsa, sanayi başta olmak üzere bütün ekonomi etkinlik alanlarında, bu teknolojilerin sağladığı üstünlükten de önce o yararlanmaktadır. Başka bir deyişle, rekabet üstünlüğüne önce o sahip olmaktadır. Çok açıktır ki, bilim ve teknoloji, ulusların rekabet üstünlüğünün tek anahtarı haline gelmiştir. Bu nedenle bilim ve teknoloji politikaları, ülkelerin kalkınma programlarında ekonomiyi düzenleyici önlemler olarak önemini korumaktadır. Bu tezde, bilimsel ve teknolojik kalkınma politikalarına yön veren kalkınma planlan ülkemiz koşulları içinde ele alınıp, bölgesel ölçekte bilimsel ve teknolojik kalkınma kavramının planlama yaklaşımı çerçevesinde incelenmesi için gerekli kaynaklar ve araçlar değerlendirilmiştir. Amaç, kalkınmakta olan ülkelerde bilimsel ve teknolojik kalkınma konusuna, ulusal ve bölgesel ölçekte örneklerle eğilmek ve ülkemizdeki durumu Marmara Bölgesi'ni esas alarak incelemektir. Bu amaç doğrultusunda, bilimsel ve teknolojik gelişme konusunundaki araştırmanın tanıtıldığı giriş bölümünü, kalkınmada bilimsel ve teknolojik gelişimin incelendiği ikinci bölüm izlemektedir. Bunu teknolojik gelişmenin ve yenilenmenin bölgesel kalkınmada oynadığı rolün kavramsal olarak incelendiği üçüncü bölüm izlemektedir. Dördüncü bölümde ise, bilimsel ve teknolojik kalkınma doğrultusunda, kalkınma vmplanlan ülkemiz koşullan içinde ele alınmıştır. Son bölümde ise, teknolojik gelişmelerin Türkiye'de imalat sanayii üzerindeki etkileri, Türk imalat sanayiinde yer alan özel ve kamu sektör işletmelerinin teknolojik yapısı ve teknolojik yenilenme faaliyetleri Marmara Bölgesi esas alınarak incelenmiş ve bulgular sunulmuştur. Kalkınma planlanmızm ve Marmara Bölgesi imalat sanayiinin incelenmesi sonucu; ülkemizin teknolojik yetkinliği kazanma konusunda gereken seviyeye henüz ulaşamadığı ve imalat sanayimizde yeni teknolojilerin yaygınlaşma hızının, ürün ve üretim sürecindeki teknolojik yenilenme düzeyinin istenilen seviyeye ulaşamadığı saptanmıştır. Küreselleşme karşısında sanayimizin sorunlanndan biri de teknolojik yenilenme ve yeniden yapılanma olarak belirmektedir.
Türkiye'de imar planlamasında uygulama sorunları ve çözüm önerileri

Türkiye'de son yıllarda yaşanılan kentsel mekan ve çevresel alanlardaki bozulma, hızlı kentleşme olgusunun olumsuz bir boyutunu oluşturmaktadır. Kent merkezlerinin oluşmuş yerleşik dokusunun yerlerini giderek yüksek ve yoğun yapılara bırakması, kent çevrelerinin kalın bir gecekondu ve kaçak yapı kuşağıyla sarılması, kısıtlı bir kaynak olan toprağın bu biçimde hızla tüketilmesine yol açarak, özellikle kentsel alanlarda ciddi sorunlar yaşanılmasına neden olmaktadır. Ülkemizdeki fiziksel çevrenin sağlıklı ve düzenli gelişmesini sağlamak amacıyla uygulanan imar yasa ve yönetmelikleriyle bunların en etkin uygulama aracı olan imar planlarının ise bu hızlı değişim sürecine ayak uyduramadığı bilinen bir gerçektir. imar planlarının benimsemiş olduğu planlama yaklaşımının dar oluşu ve bunun yanı sıra kendi yapısından kaynaklanan yetersizlikler yüzünden yaşanılan planlama-uygulama sorunlarının neler olduğu konusunda yapılan araştırmayı kapsayan bu çalışmanın, birinci bölümünde konuyu ele alıştaki amaçlar açıklanmaktadır. İkinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci bölümler ise ülkemizde imar planlarının yapım ve uygulanmasında en çok karşılaşılan farklı uygulama sorunlarının neler olduklarını kapsamaktadır. Altıncı bölümde ise, Türkiye genelinde belediyeler ve şehir plancılarına bu konuda posta ile uygulanan anket soruşturması sonuçlarının bulgularına grafiklerle açıklamalı olarak yer verilmiştir. Araştırmadan çıkan sonuçlar ile amaçlara ulaşılabilmesi için geliştirilen çözüm önerilerine sonuç ve öneriler bölümünde değinilmektedir. XVIII
Space organisation in urban block: Interfaces among public, common and private spaces based on conzen method in Bahçelievler

Kentsel mekanlarda çeşitliliği geliştirerek birbiriyle ilişkili kent parçaları elde etmek amacıyla, yapı adalarında mekan örgütlenmesi, kentsel tasarım alanındaki önemli konulardan birisine karşılık gelmektedir. Ancak, Türk kentlerinde gerçekleşen hızlı kentsel büyüme, mekan çeşitliliğin ihmal edildiği birbirine benzer yapı adalarının oluşmasına sebep olmuştur. Söz konusu sorunun üstesinden gelebilmek amacıyla, yapı adalarının mekan kurgusunun yeniden değerlendirilmesi bir tasarım sorunu olarak ortaya çıkmaktadır. Bu çerçevede çalışmanın ana unsurunu, mekan kurgusunun biçimlendirici parçası olarak, kamusal, ortak ve özel mekanlar arasındaki arayüzler oluşturmaktadır. Nitekim, yapı adasının morfolojik öğeleri olan sokak, parsel ve bina sürekli olarak bu alanların karşılıklı ilişkileri üzeriden yeniden şekillenmiş ve yeniden tanımlanmıştır. Bu amaçla, bu çalışmada, gerçekleşen dönüşüm ve morfolojik oluşum süreçleri boyunca değişen-dönüşen sokak, parsel ve bina ilişkilerinin değerlendirilmesi için Bahçelievler Konut Kooperatifi örneği Conzen'in yöntemi ile incelenmiştir. Tanımlanan bu sorun ve uygulanan yöntem ışığında, Bahçelievler'de, sokak, parsel ve bina arasındaki değişen ilişkilerin aslında sınırlar boyunca geçirgenliğe bağlı olarak kamusal, ortak ve özel alanlar arasındaki arayüzlerin bir sonucu olduğunu ortaya koymuştur. Bu sonuca istinaden, bu çalışmada, sokak, parsel ve bina karşılığında kamusal, ortak ve özel alanlar arasındaki arayüzler üzerinden yapı adalarındaki yeni bir mekan kurgusu anlayışının, tasarım ve planlama süreci tanımlanırken kentsel tasarımcılar, mimarlar, plancılar ve kamu otoriteleri tarafından yeniden ele alınması gerektiği belirtilmektedir.
Housing cooperatives as a tool of urban development in Adana

Türkiye'de, Cumhuriyetin ilanı ile birlikte ilk Ankara'da ortaya çıkan konut sorunu II. Dünya Savaşı sonrası hız kazanmıştır. Kırsaldan kentlere olan göçün yarattığı nüfus artışına paralel olarak konut ve kentsel altyapı hizmetler gereksinimi de çoğalmış ve büyük boyutlara ulaşmıştır. Ruhsatlı konut sunum biçimlerinden biri olan konut kooperatifleri ile konut üretiminin ilk ortaya çıkışı 1934'lere dayanmaktadır. Ankara'da başlayan devlet finansmanı destekli konut kooperatifleri ile konut üretimi 1960'lı yıllardan sonra giderek artmıştır. 1980'lere gelindiğinde konut ihtiyacı ulaştığı yüksek boyutu ile bu alanda yeni düzenlemeler yapma ihtiyacını ortaya çıkarmıştır. Toplu Konut Yasaları gündeme gelmiş ve bu yasalar ile birlikte konut sektöründe bir canlanma söz konusu olmuştur. Adana'da ise 1960'larda başlayan kooperatifleşme ile konut edinilme çabaları yaklaşık her 10 yılda bir sıçramalar göstermiştir. Bu tez kapsamında, konut yapı kooperatiflerinin yer seçimlerinin Adana kentinin kentsel gelişimindeki etkileri incelenmeye çalışılmıştır.
Bir kamusal açık alan olarak meydan kullanımını etkileyen kararların kullanıcılar tarafından değerlendirilmesi: Bakü Azadlık Meydanı örneği

Eski dönemlerden günümüze kadar kentlerde ortak yaşamın geçtiği kentsel mekanlara ihtiyaç duyulmuştur. Bu mekanlar toplumsal örf ve adetlere göre biçimlenmiş, yer aldıkları toplumun kültürünü, inançlarını ve yaşam değerlerini yansıtmıştır. Meydan biçiminde ortaya çıkan ilk kentsel dış mekanlar kentin kültürünü yansıtmakla kalmayıp kent toplumunun sosyal özelliklerini sergiledikleri mekanlar da olmuştur. İnsanların kullanmayı keşfettiği ilk kentsel mekan olarak tanımlanan meydanlar, tarihsel süreçte kentlerde farklı işlevler taşımış ve kentsel yaşamın önemli bir parçası haline gelmiştir. Kentlerin yaşanabilir olmasında, meydanları oluşturan temel ögelerin, yaşayanların fiziksel, sosyal vs. gereksinimlerini karşılayabilmesinin payı büyüktür. Yaşanabilir kentler, insanların birbirleriyle ilişki kurmasına olanak tanıyan, barınma, çalışma, ulaşım, dinlenme, eğlence gibi temel işlevlerin konfor koşulları içinde gerçekleşmesini sağlayan ortamlardır. Bu açıdan, kentsel yaşamın önemli bir ögesi olarak meydanlar, nitelikli yaşam alanları sunarak kullanıcıların beklentilerine cevap verebilmelidir. Bu çalışmada, kentlerin yapı taşları olan meydanlar ve meydan mekanını oluşturan temel ögeler incelenmiş, örnek alan olarak seçilen Bakü Azadlık Meydanı bu ögeler bağlamında analiz edilmiş, bu perspektifte kullanıcıların Azadlık Meydanının fiziksel ve işlevsel nitelikleri hakkındaki görüşleri ve Meydanın kullanımını etkileyecek mekansal kararlara yaklaşımları sorgulanmıştır. Saha çalışması iki safhadan oluşmaktadır. İlk safhada Azadlık Meydanı gözlemlere dayalı olarak sosyal ve fiziksel faktörler çerçevesinde analiz edilmiş ve tanımlı bir meydan niteliğine kavuşabilmesi için işlevsel ve estetik tasarım önerileri getirilmiştir. İkinci safhada bir anket formu aracılığı ile Azadlık Meydanı kullanıcılarının mekana ilişkin görüşleri ve Meydana yönelik projelendirilen mekansal kararlar hakkındaki düşünceleri sorgulanmış, elde edilen veriler istatistik analiz metotları ile değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlar, meydanın işlevsel kullanımını güçleştiren önemli erişim sorunları bulunduğunu, mekanın kullanıcı gereksinimlerini yeterince karşılayamadığını, bu bağlamda, kamu idaresi tarafından geliştirilen projenin başta erişim sorunu olmak üzere bununla ilişkilendirilen mekansal yetersizliklerin indirgenmesine olanak vereceğinin düşünüldüğünü ve bu nedenle anlamlı düzeyde desteklendiğini ortaya koymaktadır.
Post disaster temporary houses: The production of place in the case of 1999 Marmara earthquakes in Kocaeli

Bu çalışma, 1999 Marmara Depremleri afet sonrası yeniden yapılanma döneminde Kocaeli ilindeki prefabrike geçici konutlar ve yerleşmelere yer yapma süreci olarak yaklaşacaktır. Ülkedeki akademik ve profesyonel alanlarda afetlerin baskın güçleri altında değişen kentsel ve sosyal çevrelerin yeterince kabul görmemesi bu araştırmanın temel çıkış noktasını oluşturmaktadır. Afetler nedeniyle ortaya çıkan zorunlu yer değiştirme afetzedelerin hayatlarında aksamaya yol açar. Geçici barınakların kişiselleştirilmesi ve kendilenmesi, bu aksamaya verilen tepki ve oluşan koşullara uyum sürecidir. Bu süreç barınağı eve, mekanı yere dönüştürür. Bu dönüşüm başkalaşan kentsel alanlar, afetler ve hane halkının evi yeniden kurmak için geçirdiği uyum süreçleri çerçevesinde analiz edilecek, örnek inceleme, Kocaeli ilindeki geçici prefabrik konut yerleşmelerine odaklanacaktır. Bu çalışma afet sonrası geçici barınma dönemlerindeki etkin güçleri anlamayı, yürütülen araştırmadan edinilen bilgiyle yeniden yapılanma ve planlama süreçlerini geliştirmeyi ve politika geliştirici otoritelerle akademik alana veri sağlamayı hedeflemektedir.
A Revaluation of functional potentialites of ankara based on the capacity and incapacity of the labour force

öz ANKARA'NIN İŞLEVSEL POTANSİYELLERİNİN KENTSEL EMEK GÜCÜNÜN KAPASİTESİNE DAYANILARAK YENİDEN DEĞERLENDİRİLMESİ Erkal, Funda Yüksek Lisans, Şehir Planlama Bölümü Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Baykan Günay Eylül 1997, 133 sayfa 1 980'li yıllarda dünyanın tekno-ekonomik ve sosyo-politik yeniden yapılanmasıyla birlikte; kente ilişkin kuramsal yaklaşımlar da kenti yalnızca etkilenen değil aynı zamanda etkileyen, yani etkileşerek değişen, dönüşen bir kavram olarak açıklamaya başlamışlardır. Küreselleşen ekonomik etkinlikler ve uluslararasılaşan işbölümü, bu etkileşimin ulusal sınırlan aşarak gerçekleşmesini olanaklı kılmaktadır. Kentlerin gelecekteki rollerinde, bu yeniden yapılanma çerçevesinde taşıdığı potansiyeller ve etkileşim kapasitesi ölçütlerine göre tanımlanmaktadır. Tezin amacı, Ankara'nın işlevsel kimliğinin taşıdığı potansiyellerin yeniden değerlendirilmesidir. Bu değerlendirme için kentsel işgücü profilinin dönüşümü ve yeni işlevsel roller tanımlama kapasitesi incelenmektedir. Ankara'nın işlevsel kimliği, devletin yönetsel, sosyal, iktisadi ve hizmet faaliyetlerinin ulusal mekan organizasyonu ile etkileşimi çerçevesinde kurgulanmıştır. Ancak bu kimliğin, son on yıldır etkileştiği toplumsal konjonktür gereği yeni potansiyeller taşıdığı, bu potansiyellerin Ankara'nın gelecekteki rolüne ilişkin önermeler içerdiği sonucuna varılmıştır.
Toplumsal mekan üretiminde müşterekleştirme pratikleri: düzce umut evleri

Müştereklerler, herkese ait olan ve aynı zamanda hiç kimseye ait olmayan anlamında kullanılan ve tarihsel olarak çoğunlukla ortak kullanılan doğal alan ve kaynaklara işaret eden bir kelimedir. Müşterekler çoğunlukla kamu ve özel mülkiyetin dışında üçüncü bir alternatif, toplulukların kullanımı ve yönetiminde olan alanlar olarak tariflenmektedir. Bununla beraber müşterekleri, ortaklaştırılan, toplumsal ilişkileri dönüştüren her türlü alan, mekan, hak ve diyalog olarak tarifleyen ve gündelik hayata dair çeşitli toplumsal mücadelelerden beslenen bir literatür gelişmektedir. Özellikle 1980'ler itibariyle tüm dünyada etkilerini, kamunun çözülmesi ve özelleştirmeler yoluyla toplumsal yeniden üretim alanının hızla metalaşması, kırsal ve kentsel müştereklerin çitlenmesi şeklinde kendini gösteren neoliberal politikalar; müştereklerin savunusu, inşaası ve müşterekleştirme mücadelelerini de beraberinde getirmiştir. Düzceli evsiz depremzedelerin 13 yıl boyunca mücadele ederek sonuç alabildikleri sağlıklı, güvenli konut hakları, kamu ve sermaye eliyle çözülemeyen toplumsal yeniden üretim alanlarından biridir. Düzce örneğinde, bir hak talebi ile başlayan konut mücadelesinin, topluluk tarafından, katılımcı tasarım ve imece usülü inşaa yöntemleri ile devam ettirilen kolektif bir sürece dönüşmüştür. Bu çalışma içerisinde Düzceli evsiz depremzedelerin sürdürdüğü barınma hakkı mücadelesi, ardından gerçekleşen katılımcı konut ve mahalle tasarımı süreci, dayanışma ile devam etmekte olan inşaat ve geleceğe yönelik hedefleri müşterekler literatürü çerçevesinde ortaya konulmakta; tüm bu süreçler içerisinde müşterekleştirme pratiklerinin nasıl oluştuğu ve toplumsal mekan üretiminde oynadığı rol incelenmektedir.
Planlama sürecinde Sivas'ın kentleşmesi ve kent formu

Anadolu kentlerinin yapılaşmasındaki değişim 19. yüzyılın ikinci yarısında, Osmanlı İmparatorluğu döneminde 1848 tarihli 'Ebni- ye Nizamnamesi' ile başlamıştır. Sivas şehri de bu değişimden etkilenmiştir. Osmanlı imparatorluğu'nda sosyo-ekonomik yapının genel durumu, 17. ve 19. yüzyıl arasındaki iki yüzyıllık dönemde toplumun durağan yapısından dolayı, şehirler ve mekansal yapılan da oldukça durağandır. 16. ve 17. yüzyıllarda yeni mahalleler kurulması yoluyla hızlı bir şekilde genişleyen yerleşme alanları 17. yüzyıl başlarında u- laştığı sınırları yaklaşık 19. yüzyılın sonlarına kadar korumuştur. Romalılar zamanında kaleden şehir olmaya başlayan Sivas şehrinin esas formu ışınsal niteliktedir ve 20. yüzyılda da bu yapısını korumaktadır. Bununla birlikte batı ve güney yönünde yapılan yatırımlardan dolayı, şehir bu yöndeki akslar boyunca gelişerek devam etmektedir. Nüfusu çok hızlı artmayan, nüfus artışı bakımından statik bir görüntü veren şehirin nasıl bir yapı değişikliğine uğradığını belirlemek amacıyla şehir formu ve şehirleşme konusu seçilmiştir. Araştırmanın temel amacı, son yıllarda diğer illere önemli oranda göç veren Sivas'ın kentleşmesini, planlanlama süreci içinde ele alarak 1/5000 ve 1/25000 ölçekli ana plan kararlarıyla mevcut kentsel gelişmenin uyumunun irdelenmesi, geçmişşten bugüne kent formu vecluşumunu etkileyen faktörlerin tespiti ve. kent formunun belirlenmesidir. Araştırmanın diğer bir amacı ise, İç Anadolu kenti o- lan Sivas'ın, daha önce yapılan bazı çalışmalardan faydalanarak şehirsel gelişmesini sağlayan ve sınırlayan faktörlerin belirlenmesidir. Bu faktörler çalışma içerisinde ayrıca anlatılmıştır. Ana planların incelenmesi sonucunda planda gösterilen gelişme alanları ve plan kararlarına uyulmadığı gözlenmiştir. Plan dışı gelişme alanları içinde, özellikle kuzey-batı ve kuzey-doğu yönünde gecekondu alanları tespit edilmiştir. Planda gelişme alanı olarak gösterilmeyen bu alan, arsanın ucuz olmasından dolayı şehre göçen dar gelirli vatandaşlar tarafından tercih edilmektedir. Diğer taraftan güneyde yapılan bölgesel ölçekteki yatırımlar, şehrin yerleşme alanlarının Kızılırmak havzasına yayılması endişesini ve eğilimini ortaya çıkarmıştır. Ayrıca, şehir merkezinin ağırlıklı olarak güneye doğru kaydığı gözlenmektedir. Sivas şehrinin batı yönündeki gelişmesi durdurularak çimento fabrikasıyla arasındaki mesafe korunmalıdır. Gelişme yönleri kuzey ve doğu yönlerinde belirlenmelidir. Sivas'ın mevcut gelişmesi belirli. akslar boyunca gerçekleşmektedir. Kurulduğundan beri kompakt ve ışınsal formda gelişen Sivas günümüzde de aynı şekilde gelişmesini devam ettirmektedir.
An assessment of the planning and operational performance of the bus rapid transit in Istanbul

Otobüs sistemi kentlerin toplu taşıma yükünü taşıyan ana ulaşım omurgasıdır. Ancak, diğer taşıt trafiğiyle beraber işleyen otobüs sistemlerinde, hizmet kalitesi kaçınılmaz olarak düşmektedir. Bu nedenle otobüs sistemlerini daha etkin hale getirmeye ve hizmet kalitesini arttırmaya yönelik olarak yeni yaklaşımlar ve uygulamalar otaya çıkmış; otobüslerin kendilerine tahsis edilmiş öncelikli şerit veya koridorlarda işletilmesini sağlayan Hızlı Otobüs Taşımacılığı dünyada 120'den fazla kentte ulaşım problemlerine ucuz ve hızlı bir çözüm sağlamak amacıyla uygulanmaya başlanmıştır. Günümüzde, Türkiye'de ulaşım problemlerine çözüm olarak HOT uygulayan teknokent İstanbul'dur. Dünya'da bu tür sistemlerin performansını inceleyen çok sayıda araştırma olmasına rağmen, ülkemizde İstanbul Metrobüs sistemine ilişkin çalışmalar kısıtlıdır. Metrobüs'ü dünyadaki diğer sistemler ile karşılaştırarak, kapsamlı ve sistematik bir şekilde başarılı HOT deneyimleri kapsamında inceleyen çalışmalar bulunmamaktadır. Bu nedenle İstanbul'da yapılan Metrobüs yatırımının planlama, işletim ve yolcu sayısı özelliklerini karşılaştıran çalışmalara ivedilikle ihtiyaç vardır. Bu çalışma İstanbul'daki Metrobüs koridorunu inceleyerek bunun başarılı bir uygulama olup olmadığını araştırmaktadır. Başarı kriterlerini belirlemek üzere yzın taraması yapılmış; ayrıca planlama, işletim ve yolcu sayısı özelliklerine bakılarak 3 başarılı HOT örneği olan Curitiba, Bogota ve Mexico City kentlerinde halihazırda işletilen HOT yatırımları incelenmiştir. Gerek daha önce bu sistemlere ilişkin olarak yapılmış çalışmalar incelenerek, gerekse bu projelere fiilen katılan kişiler ile yapılan görüşmelerde elde edilen cevaplar ile planlama, işletim ve yolcu sayılarına dayalı veriler toplanmıştır. Elde edilen sonuçlar Metrobüs ile karşılaştırılmıştır. Yapılan karşılaştırmalı analiz, İstanbul Metrobüs uygulamasının güçlü ve zayıf yönlerini açıkça ortaya koymaktadır. Istanbul Metrobüs deneyimi hem bu sistemin gelecek hatlarının planlanması aşamasında hem de bu tür teknolojiyi uygulamayı planlayan diğer kentler için önemli dersler ve tavsiyeler sunmaktadır.
Comparison of hydrologic and hydraulic flood routing, a case study on the tigris river

Bu çalışma, nehir taşkın öteleme problemini iki yaklaşımla ele almaktadır: sırasıyla HEC-HMS ve HEC-RAS yazılım programlarını kullanarak hidrolojik ve hidrolik taşkın öteleme yöntemleri. Bu yöntem ve yazılımların karşılaştırılması için, Dicle Nehri üzerinde Al Shargat ve Samarra Barajı arasındaki 158 km'lik kısımda bir örnek çalışma yapılmıştır. Her iki yazılıma girdi olarak 2019 ilkbaharındaki sel olayının gözlemlenen giriş hidrografı verilerek, ötelenmiş çıkış hidrografı tahmin edilmiştir. Gözlenen HEC-HMS ve HEC-RAS çıkış akımlarının pik debileri sırasıyla 6437. 00 m3/s, 6538. 70 m3/s ve 6600. 29 m3/s olarak elde edilmiştir. HEC-HMS ve HEC-RAS çıkış pik debilerinin zamansal ötelenmesi, gözlemlenen çıkıştakiyle tamamen aynıdır. Gözlenen ve tahmin edilen pik debilerdeki farklılıklar HEC-HMS'te ayrıntılı veri eksikliği ile HEC-RAS'ta ise çalışma alanında taşkın yatağına su basmasını önlemek için seddeler eklenmesiyle ilişkilidir. Determinasyon katsayılarının 1'e yakın olduğu göz önünde bulundurularak gözlenen ve tahmin edilen çıkış akımlarının iyi bir doğrusal ilişki içinde olduğu saptanmıştır.