turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ahmet Hamdi Tanpınar'ın romanlarında yabancılaşma

Yabancılaşma, tarihsel süreçte birçok disiplini meşgul etmiş bir kavramdır. Marx'ın üretim ilişkileri bağlamında ele aldığı yabancılaşma, günümüzde hayatın her alanını kuşatmış durumdadır. Sanat eserlerinin gayesi insanı anlatmak olduğu için yabancılaşma, edebiyatın da ilgi alanına girmiştir. Tanzimat'la başlayan modernleşme hareketi Türk toplumunda bir ikiliği doğurmuş; kültüre ve toplumun değerlerine yabancılaşma, romanımızda ele alınmıştır. Bununla beraber XX. yüzyıl başında ortaya çıkan modernist romanlarda bireyin toplumdan ve hayattan uzaklaşması şeklinde ele alınan yabancılaşma, Türk romanında 1950'li yıllardan itibaren görülür. Ahmet Hamdi Tanpınar, Cumhuriyet Dönemi Türk edebiyatının önemli yazarlarından biridir. Modernleşme hareketi ile başlayan medeniyet krizi, Cumhuriyet Döneminde maziye karşı tavır alışın yanında beklediği yeninin bir türlü gelmeyişi ve bunun yarattığı değerler boşluğu, yazarın en önemli meselelerinden biri olmuştur. Tanpınar XX. yüzyılın modernist edebiyatını, felsefesini, siyasi ve sosyal gelişmelerini takip etmiş; çağın ıstırabını derinden duymuştur. Özellikle romanlarında bahsettiğimiz hususları görmek mümkündür. Tanpınar'ın romanlarında yabancılaşmayı ele aldığımız bu çalışmada başta yabancılaşma kavramın tarihi geçmişşine, farklı disiplinlerde ve modernist roman estetiğinde ele alınışına yer verdik. Başlangıçtan itibaren yabancılaşmanın romanlarımızda nasıl ele alındığı üzerinde durduk. Tanpınar'ın romanlarında yabancılaşmanın ele alındığı asıl bölümde ise, roman karakterlerinde görülen yabancılaşma biçimlerini ve karakterleri sınıflandırarak alt başlıklar halinde anlattık. Ayrıca Tanpınar'ın romanlarında görülen aşk/kadın, ölüm/intihar, musiki, zaman, mekan/mimari ve ironi bağlamındaki yabancılaşmayı ele aldık. Tanpınar'ın kahramanları aşkı idealize ederler. Onun başkahramanları, talihe ya da tesadüfe inanan, daha çok hayalleri ile yaşayan, olan ile olması gereken arasında sıkışmış, içinde bulundukları çıkmazdan kurtulamayıp sürekli bir tereddüt halinin içinde ve eşikte kalmış kişilerdir. Tanpınar, modernist roman geleneğinin önemli bir konusu olan zaman meselesine eğilir. Özellikle Huzur, Aydaki Kadın ve Saatleri Ayarlama Enstitüsü romanları zaman karşısındaki yabancılaşmayı göstermektedir. Musiki, Tanpınar'ın romanlarını birbirine bağladığı gibi kahramanların yabancılaşması sürecinde önemli bir yere sahiptir. Mimari ise musikide olduğu gibi devam etmesi gereken bir kültür öğesidir. Tarihi mekanlar yaşanan zamana götürürken mekanda ortaya çıkan değişme ve üsluptan yoksun mimari, bir zeminsizliği beraberinde getirir. Bu anlamda Tanpınar'ın roman kahramanlarında mekan karşısında yabancılaşma görülür. Devrin toplum hicvi olan Saatleri Ayarlama Enstitüsü'nde yazar özellikle ironik bir dil kullanır. Tanpınar'ın kahramanları, şahsi bir nizamın arayışındayken cemiyete sırtını dönmez. İnsanın trajik durumunu ele almasıyla beraber ona mesuliyet yüklemesi ve toplumun hayatına karışmaktan söz etmesi, devam etmesini istediği kültür değerleri, Tanpınar'ın yabancılaşmamanın çarelerini aradığını, bu duruma mukaveet ettiğini gösterir.
Nuruosmaniye Kütüphanesi 4957 no'lu Şiir Mecmuası (Vr. 185&ordf;-199ᵇ)

Bu tez çalışmasında Nuruosmaniye Kütüphanesi 4957 numarasıyla kayda alınmış şiir mecmuasının 185 a-199b varakları incelemeye tabi tutulmuştur. Toplamda 252 varaklık bir mecmua olan eserin incelenen kısmında 117 gazel mevcut olup, çalışma dahilindeki varaklarda Bağdatlı Ruhi (ö.1605-1606)'nin şiirleri vardır. Üç bölümden oluşan bu çalışmanın birinci kısmında genel itibariyle mecmuanın Türk edebiyatı içerisindeki yeri ve önemi üzerinde durulup, çalışma dahilindeki mecmua hakkında bilgiler verilmiştir. Bu tez çalışmasının ikinci kısmında mevzu bahis varaklar şekil ve muhteva hususiyetleri açısından incelenmiştir. Son kısım yani üçüncü bölümde ise ilk önce metin tesisinde kullanılan yöntem anlatılmış, bahsedilen varaklar arasındaki şiirlerin tamamının transkripsiyonlu metni sunulup, divan ile karşılaştırma yapılarak farklılıklar dipnotta gösterilmiş ve metinlerin nesre çevirileri yapılmıştır.
Öyküleri ve öykücü yönüyle Ali Ayçil

Türk edebiyatının yeni nesil hikayecileri arasında dikkat çeken isimlerden biri Ali Ayçil'dir. Günümüz Türk Edebiyatı'nda öykücülük alanındaki eserlerin azaldığı bir dönemde Ali Ayçil'in Sur Kenti Hikayeleri adlı eseri, çalışmanın temel konusu olarak ele alınmıştır. Ali Ayçil'in seçilmesinde Türk hikayeciliğine yeni bir soluk getirdiği düşüncesi etkili olmuştur. Tez; Ayçil'in hayatını, edebiyat alanındaki çalışmalarını ve özel olarak Sur Kenti Hikayeleri adlı eserindeki hikayelerin tahlilini içermektedir. Çalışmada, bahsi geçen eserde bulunan 21 hikayenin materyal ve teknik unsurlar açısından incelenmesi ve yorumlanması hedeflenmiştir. Bu hikayelerin incelenmesi sonucunda Ali Ayçil'in edebi anlayışına yönelik değerlendirmelerde bulunulmuştur.
Uygulamalı halkbilimi açısından Antalya ve çevresi kültür turizmi ve kültür animasyonları

Bu çalışma, turizm sektöründe son yıllarda gittikçe önem kazanan kültür turizminin ülkemizdeki konumu, kültür unsurlarından turizm sektöründe ne derece faydalanıldığı ile kültür unsurlarının turizm animasyonlarında yararlanılıp yaralamlmadığım araştırmak için yapılmıştır. Çalışma Antalya ve çevresi dikkate alınarak hazırlanmıştır. İlk önce bu alanda herhangi bir çalışma yapılıp yapılmadığı araştırılıp daha sonra turizm, kültür turizmi ve animasyon ile ilgili gerekli bilgiye sahip olunmuştur. Sonra Antalya bölgesinde yer alan bazı otellerde animasyon müdürleri ile görüşme yapılıp elde edilen bilgiler dahilinde var olan problem saptanmıştır. Son olarak da var olan problemlerin ortadan kalkması için önerilerde bulunulup çalışma ile ilgili değerlendirme yapılıp çalışma bitirilmiştir.
Türk edebiyatında müstezad

Müstezad, Arap, İran ve Türk edebiyatlarında kullanılmış olan ortak bir nazım şeklidir. Müstezad. Divan edebiyatının birçok nazım şekli ve nazım türüyle yazılmıştır. Türk edebiyatmda müstezadın ortaya çıkışı 14 yüzyıla rastlar. Ancak müstezad en yoğun biçimde 17., 18. ve 19. yüzyılda görülür, Müstezad kafiye örgülerinin bazıları şunlardır: AaBb, AaBx, Ab Cc, Ab Cx, Aa Aa Aa Aa Ab Ab Ab Ab Aaa Bbb, Aa' Bb AaaAaa Aa' Aa' Çalışmamız, müstezadla ilgili olarak yaptığımız değerlendirmelerin ve elde ettiğimiz istatistik verilerin bulunduğu 'inüstezadın tanımı ve özellikleri bölümü' ile 'inetin' kısmından oluşmaktadır. İstatistik sonuçları, 480 şiirin incelenmesiyle elde edildi. Müstezadın tanımı ve özelliklen bölümünde kafiye örgüsü, vezin ve konu ile ilgili değerlendirmeler yapıldı. Müstezad yazan şairlerin isimleri yüzyıllara göre ayrıldı. Ayrıca Divan ve Halk edebiyatlarında müstezad konusuna açıklık getirilmeye çalışıldı. Yeni müstezad terimlerinin gerekliliği ifade edildi. Çalışmamızda, müstezadın şairlerin şiirde bir serbestlik anlayışının neticesi olarak yazıldığı hükmüne varıldı.
Peyami Safa Metinlerinde Ulusal Alegori

Peyami Safa erken Cumhuriyet dönemi edebiyatında gerek romancı gerekse kanaat önderi kimliğiyle kültürel tartışmaların hangi yöne evrileceği konusunda önemli bir rol üstlenmiştir. Yazdığı metinler yoluyla Türkiye muhafazakarlığının geleneksel/camiacı normlar etrafında bir Batılılaşma retoriği edinmesine hatırı sayılır katkılar sunmuştur. Safa bu özelliğiyle Frederic Jameson'ın Üçüncü Dünya ülke entelektüelleri için önerdiği 'politik' olma halini her açıdan benimsemiş görünmektedir. Onun romanları yine Jameson'ın iddia ettiği 'ulusal alegori' kavramlaştırmasına oldukça açık bir pozisyonda bulunur. Jameson'ın teorisinde Üçüncü Dünya tecrübesi, konjonktürel olarak sosyal mobilizasyonun yoğun olarak yaşanmasına imkan vermesi açısından edebi üretimin diri kalmasına sebep olur. Batılı burjuva hayatı ise, politik güçsüzlük nedeniyle bir tür içsellik edebiyatının kök salmasına olanak tanımaktadır. Bu tez, Jameson'ın bir olumsallık olarak aktardığı ulusal alegori tespitinin etrafında Türkçe edebiyatın ulusal/evrensel ölçekte yaşadığı kırılmalara eğilmeyi denemektedir. Bunu yaparken, Türkiye'nin doğrudan bir sömürge deneyimi yaşamadığı halde, Batılılaşma projesinin en temel araçlarına bağlanmasının sonuçları üzerinde durmayı istemektedir. Bu noktadaki kırılmayı Peyami Safa edebiyatının olağanüstü çeşitlilikteki yazınsal deneyimini merkeze alarak incelemeyi düşünmektedir. Safa'nın metinleri kaynaklık ettikleri ulusal endişelerle Batı-dışı toplumların 'tek dişi kalmış canavar'la karşılaşmalarının en derinlikli örneklerinden birini teşkil eder. Jameson'ın 'ulusal alegori' kavramlaştırması ortaya çıkardığı bireysel/kamusal hareketlilikle Türkiyeli yazarların yazınsal konumlarına ilişkin oldukça açıklayıcı ve betimleyici bir tarzın ortaya çıkışına aracılık eder.
Şeyhȋ Divanı'nın dil bilgisel açıdan incelenmesi

Şeyhi, XIV. yüzyılın sonu ile XV. yüzyılın başlarında yaşamış; ilk dönem divan şiirinin kurucu isimlerindendir. Şeyhi'nin Divan, Har-name ve Hüsrev ü Şirin adlı eserleri vardır. 15 kaside, 4 terciibent, 2 terkibibent, 1 mesnevi, 2 müstezat ve 202 gazelden oluşan Şeyhi'nin divanı birçok araştırmacı tarafından farklı yollardan tetkik edilmesine rağmen divanın dil özellikleri ortaya konulamamıştır. Bu durum tarafımızca Türkoloji için bir eksiklik olarak nitelendirilmiştir. Bahsi geçen gerekçe ve eserin zengin bir dile sahip olması bizi Şeyhi Divanı'nı dilbilgisel açıdan incelemeye ve eserin dil özelliklerini ortaya koymaya sevk etmiştir. Çalışmamızda; Halit Biltekin'in hazırlamış olduğu Şeyhi Divanı isimli doktora tezi esas alınarak eser; yazılış özellikleri, ses ve şekil bilgisi olmak üzere üç ana başlıkta incelenmiştir. Çalışmamızın birinci bölümü olan yazılış özelliklerinde; ünlülerin yazımı, şedde ve hemzenin kullanılışları, ünsüzlerin yazımı, bitişik ve ayrı yazılan kelimeler, aynı kelimelerin farklı yazımları hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölüm olan ses bilgisinde; ses değişmeleri, ses uyumları, ses türemesi, ses düşmesi, ses tekleşmesi, ikiz ünsüz, göçüşme, ünsüz birleşmesi, ünsüz derilmesi ses olayları incelenmiştir. Üçüncü ve son bölüm olan şekil bilgisinde; isimlerde yapım ve çekim, sıfatlar, zarflar, edatlar, bağlaçlar, ünlemler, zamirler, fiillerde yapım ve çekim, ek fiiller, fiilimsiler ve birleşik fiillerin özellikleri incelenip bunların metin içerisindeki görevleri örneklerle dikkatlere sunulmuştur.
Neşet Ertaş türkülerinin cümle yapısı açısından incelenmesi

Yeni Türk Dili alanının önemli bir kısmını da sentaks konusu oluştur-maktadır. Sentaktik incelemenin bir alt bölümü olan yapısall inceleme, cümlelerin ku-rulumunda ne tür cümle yapılarının kullanıldığını tespit etmeye yarayan önemli bir başlıktır. Bu bağlamda manzum eserler üzerinde yapılmış fazla çalışma bulunmamak-tadır. Tüm bu belirtkeler ışığında, Türk Dili ve Edebiyatı alanında Neşet ERTAŞ ve onun eserlerinde kullandığı cümlelerin yapısall incelenişi konusunda bir çalışma yapıl-mamış olması bu tezin hem amacını hem de ortaya çıkış kaynağını ortaya koymakta-dır. Erol PARLAK'ın 'Garip Bülbül - Neşet Ertaş' adlı eseri çalışmamızın temel kayna-ğını oluşturmaktadır. İncelememiz üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Neşet Ertaş hakkında bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde yapısall açıdan cümle çeşitleri açıklanmıştır. Üçüncü bölümde sanatçının tüm şiirleri derlenmiş, alfabetik sıralamayla sıralanmış ve içeriğin-deki cümleler incelenmiştir. İnceleme modeli olarak; şiir üzerinde çalışma yapıldığı için manzum yapılar kurallı düz cümleler haline getirilmiş ve orijinal eserdeki dize sırasına göre sıralamaları ve sayfa numaraları parantez içerisinde belirtilmiştir. Sırala-ma yapılan cümleler ögelerine ayrılıp cümle yapıları irdelenip tespiti yapılmıştır. Tek-rar eden cümleler değerlendirmeye alınmamıştır. Her bir şiirin sonunda saptanan ra-kamsal veriler yer almaktadır. Sonuç kısmında, incelenen bu cümlelerin genel yapısı hakkında saptanan bilgiler veri-lerek inceleme tamamlanmıştır.
Nazan Bekiroğlu'nun romanlarında yapı ve tema

Son dönem Türk edebiyatının öne çıkan yazarlarından biri olan Nazan Bekiroğlu, Dolunay'la başlayan yazı serüvenine Türk Edebiyatı, Milli Kültür, Kayıtlar, Yedi İklim ve Dergah gibi dergilerde çıkan deneme ve hikayelerle devam etmiştir. Gelenekten beslendiğini söyleyebileceğimiz bu yazılarıyla ciddi bir okur kitlesine ulaşmayı başaran Nazan Bekiroğlu, 'Nun Masalları' ismiyle hikayelerden oluşan ilk kitabını yayımlar. Bu hikaye kitabının ardından 'Mor Mürekkep' adıyla denemelerini kitaplaştıran Nazan Bekiroğlu'nun ilk romanı, geleneğin modern bir tarzda yeniden inşa edildiği 'Yusuf ile Züleyha' olur. Yusuf ile Züleyha'dan sonra dört roman daha kaleme almış olan Bekiroğlu'nun bugün toplam beş romanı bulunmaktadır. Çalışmamız, eserleriyle edebiyat tarihimiz içerisinde gelenekten geleceğe bir köprü kurmayı başaran Nazan Bekiroğlu'nun romanlarının yapı ve tema bakımından incelenmesinden oluşmaktadır. Eserlerinde genel olarak insan hakikati üzerinde duran yazar, bu hakikati yaratılış, aşk, hicran, hasret yaşam, ölüm, ihtiras gibi daha çok metafizik arka planı olan temalar çerçevesinde ele alır. Bekiroğlu'nun son dönemin takip edilen isimlerinden biri olmasında eserlerinin muhtevası kadar üslubunun da önemli bir etkisi vardır. Yazarın yazın hayatında ciddi bir yer işgal eden romanlarının yapı ve tema bakımından incelemesinden oluşan çalışmamız iki bölümden meydana gelmektedir. Çalışmanın birinci bölümü 'Nazan Bekiroğlu'nun Hayatı, Edebi Kişiliği ve Eserleri', ikinci bölümü ise 'Nazan Bekiroğlu'nun Romanlarında Yapı ve Tema' başlıklarını taşımaktadır. Bu iki bölümün ardından 'sonuç' ve 'kaynaklar' bölümlerine yer verilmiştir.
Akseley Seydimbekov'un 'Alpamıs Batır' adlı eseri

Kazak Türkçesi, Kıpçak Lehçe grubunda yer alan ve Türk Lehçeleri içerisinde en geniş sahada konuşulan Türk Lehçesidir. Kıpçak Lehçelerinden en çok Karakalpak ve Nogay lehçelerine benzemektedir. Kazak Türkçesi bugün dağınık olarak Kazakistan, Doğu Türkistan, Özbekistan, Türkmenistan gibi bölgelerde yaşayan Kazak Türkleri tarafından konuşulmaktadır. Bu çalışmada Kazak edebiyatı yazarlarından Akseley Seydimbekov'un 'Alpamıs Batır' adlı eseri seslik ve biçim özellikleri bakımından incelenmiştir. Çalışma üç bölümden meydana gelmektedir. Çalışmanın Birinci Bölümünde; çalışmaya konu olan eser ve yazarı, çalışmanın amacı ve önemi, yöntem ve Kazak Türkçesi hakkında genel bilgiler verilmiştir. İkinci Bölümde, metin seslik ve biçim özellikleri bakımından iki başlık halinde ele alınmıştır. Seslik özellikleri bölümünde; ses türemesi, ses düşmesi, ses benzeşmesi, ses değişimleri, hece düşmesi, kaynaşma, aykırılaşma gibi metinde gerçekleşen ses olayları incelenmiştir. Biçim bilgisi bölümünde ise; yapım ekleri, çekim ekleri, isim çekim ekleri, fiil çekim ekleri, birleşik isimler, birleşik fiiller, isim, zamir, sıfat, zarf ve edatlar görevleri ve özellikleri açısından incelenmiştir. Türkiye Türkçesiyle de ihtiyaç duyulduğunda benzer ve farklı yönler mukayese edilmiştir. Sonuç Bölümünde, çalışmada elde edilen sonuçlar ortaya konulmuştur. Çalışmanın sonunda Kiril Harfli Metin, Çeviriyazı, Sözlük ve Kaynakça'ya yer verilmiştir.
Ülkü (1933-1950) dergisinin sistematik taraması

Var olan gazete ve dergi koleksiyonlarındaki yazılar edebiyat tarihi ve monografi hazırlamak isteyenler için temci başvuru kaynaklarından biridir. Tezimizin konusunu da 1933- 1950 yılları arasında yayımlanan Ülkü dergisindeki dil ve edebiyatla ilgili kaynak yazıların taranması oluşturmakladır. Tezimizin girişinde, halkevlerinin yayın organı olarak birbirini izleyen üç ayrı seri halinde yayımlanan Ülkü'rmn çıkış amacı, ağırlıklı konulan ve yönetim kuruluyla ilgili eenel bilgiler verilmiştir. Girişi takip eden bölümde Ülkü' de yer alan ve çalışmamızı oluşturan yazılar, tür ve konuları yönünden tasnif edilerek değerlendirilmiştir. Şubat 1933 -Ağustos 1950 tarihleri arasında toplam 272 sayı olarak çıkan Ülkü'niin bütün sayıları taranarak hazırlanan 'Ülkü Bibliyografyası' başlıklı bölümde gene dil ve edebiyat konularındaki yazıların bibliyografyası özetleriyle birlikte verilmiştir. Edebiyat konusundaki yazılar ayrıca şiir, hikaye, derlenen masal ve hikaye, roman, tiyatro, değişik konulardaki yazılar olmak üzere ele alınmıştır. Sonuç bölümünde ise Ülkü dergisinin genel görünüşünü belirlemeye ve Cumhuriyet döneminin çeşitli kültür ve edebiyat dergileri arasındaki yeri üzerine düşüncelerimizi ortaya koymaya çalıştık. 172
Kınalızade Hasan Çelebi Tezkiretü'ş-Şu'ara (2 cilt)

Kınalızöde Hasan Çelebi Tezkiresi veya Tezkiretü'ş-şu'arö olarak bilinen eser, Şehl, Latifi, Ahdi ve Aşık Çelebi Tezkirelerinden sonra Anadolu'da h.994/m. l585- 86 tarihinde Kınalızöde Hasan Çelebi tarafından kaleme alınmıştır. Tezkire, beş ana kısımdan oluşan bir mukaddime, sultan şairler, şehzade şairler ve asıl şairler olmak üzere üç fasıl halinde düzenlenmiş; birinci ve ikinci fasılda yer alan padişah ve şehzade şairler kronolojik, üçüncü fasılda bulunan şairler ise alfabetik olarak sıralanmıştır. Tezkirenin üçüncü faslmda çoğunlukla alim ve bilgin şairler bulunmaktadır. Kınalızöde Hasan Çelebi, eserinde altı yüz kırk şairin biyografisine yer vermiş; önceden yazılmış olan tezkirelerde bulunmayan yeni yüz yirmi iki şair biyografisini eserine ilave etmiştir. Kınalızöde Hasan Çelebi Tezkiresi üzerine hazırladığımız Doktora Tezi çalışması, inceleme ve metin olmak üzere iki bölüm halinde düzenlenmiştir. Birinci bölüm üç kısımdan oluşmaktadır. Çalışmanın birinci kısmında, Hasan Çelebinin hayatı, arkadaş çevresi, edebi kişiliği, eserleri, ikinci kısmında Hasan Çelebiye gelinceye kadar Türk tezkireciliğinin gelişimi ve Tezkirenin tanıtılması, eserin dil ve üslubunun özellikleri üzerinde durulmuştur. Üçüncü kısmı, fiş çalışmasının sonunda ortaya çıkan malzemeye dayanarak biyografik bilgi ve değerlendirmeler ile edebi şahsiyetle ilgili bilgi ve değerlendirmelere ayrılmış; alt bölüm ve başlıklar ise bu bölümleri ilgilendiren malzemeler dikkate alınarak düzenlenmiştir. İkinci bölüme geçmeden önce yapılan çalışma ve incelemelerden elde edilen yorum ve değerlendirmelerle ilgili bir sonuç ve bibliyografyaya yer verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümü, Kınalızöde Hasan Çelebi Tezkiresinin tenkitli metnine ayrılmıştır. Bu bölümde, ilk olarak Tezkire'nin Türkiye ve yurt dışı kütüphanelerinde bulunan yazma nüshalarının tavsifi verilmiştir. Yurt dışı nüshalarının tavsifinde katalog bilgilerinden faydalanılmıştır. Tenkitli metin hazırlanırken Türkiye kütüphanelerindeki altmış dört yazma nüshadan SüleymaniyeIX Ktp. Tezrcüman Gazetesi Yazmaları 161 nolu yazma hariç hepsi gözden geçirilmiş ve bunlardan müellif hattının (İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi, No: Ty.1737) yanı sıra üç nüsha (Topkapı, Revan, No: 1451; Topkapı, Hazine, No:1270; Süleymaniye Kütüphanesi, Hamidiye, No:1062) tenkitli metnin kurulabilmesi için seçilmiştir. Dört nüshanın karşılaştırılması sonucunda müellif hattında beş yüz altmış yedi şair bulunurken altı yüz lark şair biyografisine ulaşılmış ve böylece de dört nüsha üzerinde çalışmanın isabetli ve yerinde olduğu açıkça ortaya çıkmıştır. Dört nüshanın varak numaralan metin üzerinde gösterilirken nüsha farkları sayfa sonlarında verilmiş; tarafımızdan yapılan metin tamirleri 0 işareti ile gösterilmiş ve şahıs, eser ve yer isimlerinden oluşan ayrıntılı bir dizinle de çalışma zenginleştirilmiştir.
Özbekçe Nasrettin Hoca fıkralarının söz dizimi

'Özbekçe Nasrettin Hoca Fıkralarının Söz Dizimi İncelemesi' adlı tez orijinal adı 'Kadimiy Afandi Latifaları' olan ve 87 fıkradan oluşan Özbek Türkçesi ile yazılmış eseri incelemiştir. Muhammed Amin, Alimcan Coraoğlu, Celaleddin Coraoğlu tarafından hazırlanan 'Kadimiy Afandi Latifaları' yeni Türk alfabesine göre çeviri yazı biçimi de verilerek Özbek Türkçesi'nden Türkiye Türkçesi'ne aktarılmıştır. Bu çalışma, kelime grupları, yargı grupları ve cümle çeşitleri olmak üzere üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde metinden örnekler alınarak kelime grupları üzerinde çalışılmıştır. Kelime grupları bölümü, isim tamlaması, sıfat tamlaması şeklinde devam eden on beş başlıktan meydana gelmiştir. İkinci bölümde metinden hareketle yargı grupları; yüklem, özne, nesne diye devam eden toplam dört başlıkla ortaya konulmuştur. Son bölüm olan üçüncü bölümdeyse yine metinden alınan örneklerle cümle çeşitleri verilmiştir. Burada da yüklemin türüne göre, anlamlarına göre, yüklemin yerine göre ve yapılarına göre cümleler başlıkları altında sınıflandırma yapılmıştır. Devamında isim ve fiil cümleleriyle ilgili özellikler, ardından tablolar verilmiştir. Her üç bölümde de alınan örneklerin yanında ilgili konunun hem Özbek hem Türkiye Türkçesi'nde nasıl görüldüğü maddeler halinde verilmiştir. Bu üç bölümden sonra ise orijinal metnin çeviri yazı metni ve arkasından Türkiye Türkçesi'ne aktarılmış şekli verildi. Yapılan bu çalışma ile Özbek Türkleri'ne ait ve daha önce Türkiye'de üzerinde çalışılmamış olan 'Kadimiy Afandi Latifaları' Türkiye Türkçesi'ne aktarılmış; kelime, yargı grupları ve cümle çeşitleri bakımından incelenmiş oldu. Çalışma sırasında ulaşılan neticeler tezin sonuç bölümünde belirtilmiştir.
İstanbullu Eşref divanı

Bu çalışmada on dokuzuncu yüzyılda yaşamış İstanbullu Eşref'in tek eseri olan Divan'ı çeviri yazıya aktarılarak incelenmiştir. Üç ana bölümden oluşan bu tezin giriş kısmında eserin müellife aidiyeti sorunu gündeme getirilmiş ve araştırma sonuçları sunulmuştur. Ardından gelen birinci bölümde İstanbullu Eşref'in hayatı ve edebi şahsiyeti ele alınmıştır. İkinci bölüm, Divan'a ayrılmıştır. Bu bölümde eserin biçimsel ve muhteva incelemesi yapılmıştır. Üçüncü bölüm, metnin hazırlanmasında izlenen yol hakkında bilgi ve Divan'ın tam transkripsiyonlu metnine ayrılmıştır. Çalışma esnasında ulaşılan bilgiler Sonuç bölümünde değerlendirilmiştir. İstanbullu Eşref Divanı'nın bu çalışma ile Klasik Türk Edebiyatı tarihindeki yerini alması ümidine sahibiz.
Kadınhanı ağzı

Ağız çalışmaları dilin zenginliğinin ve gelişiminin gösterilmesi açısından büyük önem arz eder. Bu durumun farkına varan araştırmacılar tarafından son yıllarda Anadolu ağızları üzerine yapılan çalışmalar hız kazanmıştır. Buna rağmen araştırılması gereken pek çok bölge ve yöre bulunmaktadır. Bu bölgelerden biri olan Konya'nın birkaç ilçesi dışında çoğu ilçesinde henüz yeterli bir çalışma yapılmadığı tespit edilmiştir. Bu durumdan yola çıkarak çalışmanın Konya'nın Kadınhanı ilçesi üzerine yoğunlaştırılmasına karar verilmiştir. Bu ilçe üzerine daha önce yapılmış bir ağız çalışması mevcut değildir. Yapılan çalışmada 33 köy ve 7 merkez olmak üzere 51 kişiden derleme yapılmıştır. Derlemede özellikle bölge ağzını en iyi şekilde koruyan kişiler tercih edilmiştir. Türk Dil Kurumu'nun teklif ettiği transkripsiyon sistemi ile Prof. Dr. Mehmet Dursun ERDEM'in geliştirmiş olduğu Turkish Studies transkripsiyon sistemi dikkate alınarak deşifre yapılmıştır. Çalışma Giriş, Ses Bilgisi, Sonuç, Metinler, Sözlük ve Bibliyografya olmak üzere altı bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında bölgenin coğrafi konumu, iklimi, nüfusu, iktisadi yapısı, gelenek ve görenekleri gibi bilgiler verilmiştir. Ses bilgisi de oldukça detaylı bir şekilde incelenmiştir. Sonuç kısmında yapılan inceleme sonucu saptanan durumlar belirtilmiştir. Metinler bölümünde köy, belde ve merkezden yapılan deşifreler alfabetik sırayla verilmiş, Sözlük bölümü ve bibliyografya da alfabetik sırayla oluşturulmuştur.