turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
9-10 yaş grubu çocuklara uygulanan eğitsel oyun aktivitelerinin fiziksel ve motorik özelliklerine etkisi

Bu çalışmanın amacı; eğitsel oyun etkinliklerinin çocukların motorik özelliklerinin gelişimi üzerine etkilerini incelemektir. Araştırmanın evrenini, 2017- 2018 eğitim öğretim döneminde M. E. B.'na bağlı Özel Yenidoğu İlkokulu'nda öğrenim gören 40 katılımcı (20 kız, 20 erkek) oluşturmaktadır. Araştırma sürecinde 12 hafta boyunca uygulanan eğitsel oyunların öncesi ve sonrasında katılımcıların motorik özelliklerini değerlendirmek için durarak uzun atlama, dikey sıçrama, 10x5 m çabukluk, sağ ve sol el kavrama kuvveti, sağlık topu fırlatma, 20 m. sürat, kol hızı ve otur uzan ölçümleri alınmıştır. Araştırma grubundan elde edilen verilerin ortalama ve standart sapmaları excel programı ile hesaplanmıştır. SPSS 24.0 paket programı ile uygulama ve kontrol grubu katılımcıların grup içerisindeki gelişimleri, çalışmanın başında ve sonunda ön test ve son testler arasındaki farklılığın tespiti için eşleştirilmiş 'Wilcoxon Rank-Sum Testi' ile 0.05 anlamlılık seviyesinde değerlendirilmiştir. Bağımsız grupların karşılaştırılması ise; çalışmanın başında ve sonunda ön test ve son testler arasındaki farklılığın tespiti için SPSS istatistik programında eşleştirilmiş 'Mann-Whitney U Testi' ile 0.05 anlamlılık seviyesinde değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda; Deney grubu katılımcıların durarak uzun atlama, sağlık topu fırlatma, dikey sıçrama, sürat, çabukluk ve el kol koordinasyonu-kol hızı değişkenlerinde istatistiksel açıdan anlamlı fark bulunmuştur. Esneklik, sırt kuvveti, sağ el kavrama ve sol el kavrama kuvveti değişkenleri açısından anlamlı fark bulunmamıştır. Kontrol grubu katılımcıların ise; durarak uzun atlama, sağlık topu ve dikey sıçrama testlerinden elde ettikleri puanlarda istatistiksel olarak anlamlı fark elde edilirken; esneklik, sürat, çabukluk, el kol koordinasyonu-kol hızı, sırt kuvveti ve kavrama kuvveti değişkenlerinde anlamlı fark bulunmadığı görülmüştür.
Çocuk suçluluğunu önlemede din ve ahlakın rolü

Çocuk ve suçları konusu, ülkemizde giderek büyüyen, yaygınlaşan bir sorun halini almıştır. Dolayısıyla çocuk suçlarının artması, toplumu oluşturan bireylerin sosyal bir problemidir. Bu sorun için kullanılan ceza uygulaması mevcut problemi çözmekte yetersiz kaldığı anlaşılmıştır. Bir toplumun sağlam temeller üzerinde ileriye yönelik gelişimi, toplumun özünü oluşturan çocukların gelişimi, eğitimi ve korunması ile ilgilidir. Oysa önemli olan husus, bu soruna tüm gelişmiş ülkelerde olduğu gibi suçu önleme, suçtan caydırma ve yeniden sosyalleştirme kavramları açısından yaklaşmak gerekmektedir. Çocuk suçlarını önlemenin birçok yollarından biri olan din ve ahlak'ın; çocuk suçlarını önlemeye dair etkilerini, aile, çevre ve eğitim süreci içerisinde ele alınması gerektiğini; çocuğun biyolojik, fiziksel ve psikolojik yapısına dayalı bozuklukların çocuk suçlarına olan katkısına ilaveten, din duygusu, ahlaki bilgi ve terbiyeden mahrum kalmasıyla birlikte oluşacak suç potansiyelini önlemede din ve ahlakın rolü, çocuğun ailevi ve sosyal çevresi ile dini ve ahlaki terbiye eksikliğinden doğan sebeplere bağlı olarak suç sayılan fiilleri işlemeye müsait hale nasıl geldiği; karşı tedbirlerin neler ve nasıl olduğu bu araştırmamızın esas konusunu teşkil etmektedir.
Çocukların cinsel suistimali ve istismarının sosyo-kültürel ve ekonomik boyutları

Ülkemizde ve dünyada net bir tanımı yapılamayan fakat asgari müştereklerde buluşulan çocuk kavramı; henüz psiko-sosyal, fizyolojik ve cinsel yönden gelişimini tamamlamamış, on sekiz yaşın altındaki tüm bireyleri ifade etmektedir. Tarihsel süreç içerisinde ilk çağlardan günümüze kadar her toplumda varlığı gözlemlenen, toplumların ve milletlerin geleceği olan çocukların, cinsel suistimali ve istismarını fail odaklı olarak incelediğimiz bu çalışmamızda; adı geçen olgunun failleri hakkında, yapmış olduğumuz literatür taraması ve alan çalışması neticesinde elde ettiğimiz veriler ışığında ulaşmış olduğumuz bulgular aşağıda sıralanmıştır. Çocukların cinsel suistimali ve istismarı failleri çoğunlukla kendilerini içe dönük ve karamsar olarak tanımlayan, genç/orta yaşlı, bekar ve eğitim seviyeleri düşük bireylerden oluşmaktadır. Bu bireylerin çoğunluğu küçük bir konutta kalabalık ve eğitimsiz bir ailede, ebeveynlerinin ilk veya ikinci çocuğu olarak büyümüşlerdir. Aynı zamanda ekonomik durumu iyi olmayan ve/veya parçalanmış bir aileden gelmektedirler. Her türlü meslek grubundan olabilen ya da sabit bir işi olmayan bu bireylerin çoğunluğu göç etmişler ve şehirlerde yaşamaktadırlar. Yeterli ve etkin bir cinsel eğitim almamış olan bu bireyler, pornoya ilgili, ilk cinsel deneyimlerini aşk ve sevgiden yoksun olarak çocuk yaşlarda, para karşılığı hayat kadını ve/veya diğerleri ile yaşamış, cinsel ya da şahsa karşı suçlardan sabıkalı bireylerden oluşmaktadır. Hazırlamış olduğumuz bu çalışmanın kültürün karanlığında ve gizliliğinde vuku bulmasından şüphe edilmeyen, son yarım asırdır akademisyenlerin ve bilim adamlarının üzerinde hassasiyetle ve dikkatle çalıştıkları, adı geçen olgunun asgariye indirilmesi hususunda bir eksikliği gidereceği ümidini taşımaktayız.
Ebeveynlerin çocukların teknoloji kullanımına ilişkin görüşleri ile teknoloji kullanma amaçları, ilgileri ve yetkinlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada, ebeveynlerin çocukların teknoloji kullanımına ilişkin görüşleri ile teknoloji kullanma amaçları, ilgileri ve yetkinlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmaktadır. İlişkisel araştırma yöntemlerinden keşfedici araştırma deseninde olan çalışmanın evrenini Çanakkale il merkezinde, okul öncesi çağında çocuğu bulunan ve çocuklarını okul öncesi kurumlarına gönderen ebeveynler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini küme örnekleme ve tabakalı örnekleme olmak üzere iki örnekleme yöntemi ile seçilmiş olan 396 ebeveyn oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında Kılınç (2015) tarafından geliştirilen Okul Öncesi Çağındaki Çocukların Teknoloji Kullanımı Hakkında Ebeveyn Görüşleri ölçeği, Cabı (2016) tarafından geliştirilen Dijital Teknolojiye Yönelik Tutum ölçeğinin 'Yetkinlik' ve 'Teknolojiye Yönelik İlgi' boyutları ve araştırmacı tarafından geliştirilen Teknoloji Kullanım Amacı anketi kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde SPSS 22.0 programı kullanılmış, betimsel istatistik yöntemleri ve korelasyon analizinden faydalanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; okul öncesi çağındaki çocukların teknoloji kullanımına ebeveynler olumlu yaklaşmaktadır. Ebeveynlerin teknoloji yetkinlik düzeyleri ve teknolojiye yönelik ilgileri orta düzeydedir ve teknolojiyi daha çok araştırma, iletişim, eğitim ve iş amaçlı kullanmaktadırlar. Ebeveynlerin teknoloji yetkinlik düzeyleri ve teknolojiye yönelik ilgileri ile teknoloji kullanımında aile desteği, teknolojinin faydaları, eğitim aracı olarak teknoloji ve çocuğun teknoloji kullanma becerisi boyutları arasında düşük düzeyde, pozitif yönde ve anlamlı bir ilişkinin olduğu görülmektedir. Ayrıca teknolojiyi eğitim, iş, araştırma ve iletişim amaçlı kullanan ebeveynlerin, çocuğun teknoloji kullanımında aile desteği konusunda daha bilinçli oldukları ve teknolojiyi zararlı buldukları görülmüştür. Buna karşın teknolojiyi eğlence ve sosyalleşme amaçlı kullanan ebeveynlerin, teknolojiyi faydalı buldukları ve çocuklarını teknoloji kullanımına teşvik ettikleri görülmektedir.
Hastanede yatan çocuğun bakımına ebeveyn katılımının ebeveyn memnuniyetine, ebeveyn ve çocuk anksiyetesine etkisi

Araştırma, Hastanede yatan çocuğun bakımına ebeveyn katılımının ebeveyn memnuniyetine, ebeveyn ve çocuk anksiyetesine etkisinin incelenmesi amacıyla ön test-son test kontrol gruplu düzende yarı-deneysel olarak yapılmıştır. Araştırmaya basit randomizasyon yöntemi ile belirlenen çalışma grubuna 61, kontrol grubuna 61 olmak üzere toplam 122 çocuk ve ebeveyni alınmıştır. Araştırma verileri Ebeveynleri ve Çocuğu Tanıtıcı Bilgi Formu, Hastaneye Yatan Çocuklarda Ebeveyn Katılım Anketi, PedsQL Sağlık Bakımı Ebeveyn Memnuniyet Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği ve Spielberg Durumluk Kaygı Ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, tanımlayıcı istatistikler, Ki-Kare testi, Student T Testi, Mann Whitney-U Testi, Paired T testi, Wilcoxon testi kullanılmıştır. Çalışma ve kontrol grupları Beck Anksiyete Ölçeği ön test ve son test puanları bakımından karşılaştırılmış, son testte gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edilmiştir (p<0,001). Çalışma ve kontrol grupları arasında, son test PedsQL Sağlık Bakımı Ebeveyn Memnuniyet Ölçeği bilgilendirme, aile katılımı, iletişim, teknik beceri, duygusal gereksinimler, genel memnuniyet alt boyutları ile ölçeğin toplam puan ve ortalama puanları bakımından istatistiksel olarak anlamlı fark vardır (p<0,001). Çalışma ve kontrol grupları ön test Spielberg Durumluk Kaygı Ölçeği puanları bakımından karşılaştırılmış, gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edilememiştir (p>0,05). Gruplar Spielberg Durumluk Kaygı Ölçeği son test puanları bakımından karşılaştırılmış, gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edilmiştir (p<0,001). Çalışmada ebeveyn katılımının, ebeveynlerde sağlık bakımına yönelik memnuniyeti artırdığı, ebeveyn ve çocuğun anksiyetesini azalttığı sonucuna varılmıştır.
Pediatrik hastalarda kaudal, transversus abdominis plane ve ilioinguinal/iliohipogastrik sinir bloğunun postoperatif analjezik etkinliğinin karşılaştırılması

Çocuklarda postoperatif analjezi sağlamak amacıyla farklı rejyonal anestezi teknikleri kullanılmaktadır. Araştırmalarımızda daha önce transversus abdominis plane bloğu, ilioinguinal/iliohipogastrik sinir bloğu ve kaudal bloğu karşılaştıran bir çalışmaya rastlayamadık. Bu çalışmada elektif şartlarda tek taraflı alt batın duvarı cerrahisi planlanan 1-7 yaş arası çocuklarda postoperatif analjezi amacıyla kaudal blok, ultrason eşliğinde TAP bloğu ve US eşliğinde İİ/İH sinir bloğu etkinliğini karşılaştırmayı amaçladık. ASA fiziksel skoru I-II olan 90 olgu rastgele 3 eşit gruba ayrıldı. 1/200000 adrenalin ilave edilmiş %0.25 levobupivakain solüsyonundan; TAP blok için 0.5 ml/kg, İİ/İH blok için 0.3 ml/kg ve kaudal blok için 0.7 ml/kg uygulandı. Postoperatif ağrının şiddeti ''inodified Children's Hospital of Eastern Ontario Pain Scale'' kullanılarak 1, 4, 8, 16 ve 24. saatlerde değerlendirildi ve kaydedildi. Postoperatif dönemde ayrıca toplam analjezik tüketimi, ilk analjezik kullanım zamanı, vital parametreler, bulantı kusma gibi istenmeyen etkiler kaydedildi. Toplam analjezik tüketimi Grup K ve T'de benzerken, Grup İ'de diğer iki gruba göre istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulundu. mCHEOPS skoru; Grup İ'de 1. , 4. ve 8. saatlerde istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulunurken, 16. saatte Grup İ ve K benzer olup Grup T'de anlamlı düşük bulundu. İlk analjezik gereksinim zamanı bakımından gruplarda anlamlı fark gözlenmedi. Sonuç olarak; her üç grupta da postoperatif analjezi sağlanmakla birlikte ağrı skorları ve analjezik tüketimi Grup İ'de diğer iki gruba göre daha yüksek bulundu. Erken postoperatif dönemde kaudal ve TAP bloğun İİ/İH sinir bloğundan daha etkin olduğu sonucuna vardık.
Hemşirelerin çocuk sevme düzeyleri ve ebeveynlik tutumları arasındaki ilişki

Bu çalışma hemşirelerin çocuk sevme düzeyleri ve ebeveynlik tutumları arasındaki ilişkiyi belirlemek amacı ile tanımlayıcı, kesitsel ve ilişki arayıcı tasarımda gerçekleştirildi. Araştırmanın örneklemini İstanbul İl Sağlık Müdürlüğüne bağlı İstanbul Sağlık Bilimleri Üniversitesi Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalışan, araştırmaya alınma kriterlerine uyan 2-6 yaş arası çocuğa sahip 70 hemşire oluşturdu. Araştırmanın verileri ' Bilgi Formu' , 'Barnett Çocuk Sevme Ölçeği ' ve ' Ebeveyn Tutum Ölçeği ' ile toplandı. Verilerin değerlendirilmesinde, tanımlayıcı istatistiksel yöntemler, Kolmogorov-Smirnow Dağılım Testi, Mann Whitne U Testi, Kruskal Wallis Testi ve Spearman Korelasyon Analizi kullanıldı. Sonuçlar %95 güven aralığında, p<0, 05 anlamlılık düzeyinde değerlendirildi. Çalışma kapsamındaki hemşirelerin çocuk sevme puan düzeylerinin yüksek, ebeveyn tutumu olarak en fazla demokratik tutum, en az olarak otoriter tutum sergiledikleri ve demokratik tutum puanı arttıkça çocuk sevme düzeylerinin arttığı belirlendi. Çocukları sevdiğini belirten hemşirelerin BÇSÖ toplam puanları, biraz sevdiğini söyleyen hemşirelerin BÇSÖ toplam puanından daha yüksek bulundu ve erişkin servislerinde çalışan hemşirelerin pediatri servislerinde çalışan hemşirelere göre daha az aşırı koruyucu tutum sergiledikleri belirlendi. Hemşirelerin, çocuk sevme düzeyleri ve ebeveynlik tutumları ile çalışma yılı, çocuk sayısı, eğitim durumu, yaş, aile tipi ve mesleği isteyerek seçme değişkenleri arasında anlamlı ilişki saptanmadı.
Çocuklarda okul öncesi eğitimin el fonksiyonu üzerine etkisi

Son yıllarda okul öncesi eğitim kurumlarının öneminin birçok bilimsel platformda tartışılıyor olması bu konuyu gündeme taşıyıp çocuklar üzerinde yapılan uygulamalarla ilgili yapılan bilimsel çalışmaların sayısında da artışa neden olmuştur. Okul öncesi eğitim kurumlarında uygulanan aktivitelerin öz yeterliliklerine etkisi, akademik başarısı ve gelecek kazanımlarına etkisi olup olmadığı da tartışılır hale gelmiştir. Yapılan bu tez çalışmasıyla, okul öncesi eğitim alan ve almayan çocukların el fonksiyon becerileri arasındaki farkı belirlemek, okul öncesi dönemde saptanabilecek bireysel fiziksel-motor özelliklerin değerlendirilmesine yönelik yeni metotların oluşturulmasına katkı sağlamaktır. Çalışma, İstanbul İli içerisinde bir ilköğretim okulu birinci sınıf öğrencilerinde yapılmıştır. Çalışmaya fiziksel olarak yeterli durumda olan 118 çocuk dahil edilmiştir. Çocukların ortalama yaşları 6 ,48 0,49 olduğu görülmektedir. Çocukların ortalama boyları 137 ,16 4,39 cm ve kilolarının da ortalama olarak 27 ,62 3,85 kg olduğu belirtilmektedir. Yapılan çalışmada okul öncesi eğitim alan ve almayan çocuklar iki gruba ayrılarak el fonksiyon becerisini değerlendirmek amacıyla dominant-nondominant elin ikisini de ölçmek şartıyla el kavrama kuvveti, parmak kavrama kuvveti ve perdue pegboard el beceri değerlendirme testi uygulanmıştır. Çalışmada çocukların el kavrama kuvveti J-tech dijital el dinamometresi, parmak kavrama kuvveti için Jamar hidrolik pinçmetre, el beceri testi için ise Perdue Pegboard el beceri testi kullanılarak ölçümler yapılmıştır. Yapılan çalışma sonucunda, okul öncesi eğitim alan çocuklarda yapılan ölçümler okul öncesi eğitim almayan çocuklara göre daha yüksek bulunmuştur. 0,05 anlamlılık düzeyinde okul öncesi eğitim alan ve almayan çocuklar arasında istatistiksel olarak fark vardır, okul öncesi eğitim alan çocuklarda yapılan ölçümler okul öncesi eğitim almayan çocuklara göre daha yüksektir. (p<0,05). Okul öncesi eğitim alan çocuklarda el becerileri almayanlara göre yüksek bulunmuştur. Çalışmanın sonucu olarak okul öncesi eğitimi, çocuklarda el fonksiyon becerilerini artırmaktadır.
Çocuklarda cennet imgesi

Bu çalışmada önemli bir dini motif olan cennet imgesinin çocuklar tarafından nasıl algılandığının ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Çocuklara açık uçlu anket soruları sorulmuş ve sonrasında onlardan cennet resimleri yapmaları istenmiştir. Çocuklar için resim, kendilerini ifade edebilecekleri önemli bir anlatım aracıdır. Resimler çocukların dünyalarını anlamak ve çevreleriyle olan ilişkileri hakkında bilgi edinmek için zengin içerikli göstergelerdir. Araştırma Türkiye'de Ankara ilinin merkez ilçeleri ve Almanya'da Berlin eyaletinde yaşayan, Müslüman ailelerin 7-13 yaş grubundaki çocuklarıyla yapılmıştır. Çocukların cevapları ve yapmış oldukları resimler, nitel araştırmalarda içerik analizi için de kullanılan MaxQda 11.0 paket programından yararlanılarak incelenmiştir. Cennet imgesinin çocuklarda; yaşa, cinsiyete ve bulundukları ülkeye bağlı olarak nasıl farklılık gösterdiği belirlenmeye çalışılmıştır.
Boy kısalığı olan çocuklar ile normal pediyatrik yaş grubu optik sinir çaplarının manyetik rezonans görüntüleme ile karşılaştırılması

AMAÇ: Boy kısalığı çocukluk yaş grubunda sık rastlanan bir durum olup büyüme hormonu eksikliği önemli bir boy kısalığı nedenidir. Çalışmamızda normal pediyatrik yaş grubunda optik sinir için alt limit oluşturarak boy kısalığı olan çocukların optik sinir boyutlarına göre endokrinopati sıklığını bulmayı ve tanıya katkı sağlamayı hedefledikGEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmamıza Ocak 2011 ve Haziran 2015 tarihleri arasında normal MRG bulguları olan baş ağrısı ve baş dönmesi tanılarıyla başvuran çocuklar ile boy kısalığı olan çocuklar GE Signa HDx1, 5 Tesla MRG cihazı ile kranial MRG, hipofiz MRG, difüzyon MRG ile karşılaştırıldı. Çalışmamıza hasta grubundan 163, kontrol grubundan 101 hasta olmak üzere 264 hasta dahil edildi. Bu hastalara çekilen hipofiz ve kraniyal MRG retrospektif olarak incelendi ve sağ optik, sinir, sol optik sinir ve kiyazma yükseklikleri ölçüldü. Optik sinirin intrakraniyal kısmı koronal ve sagital planda ölçüldü. BULGULAR: Prepubertal dönem boy kısalığı olan çocukların optik sinir ve kiyazma yükseklikleri kontol grubuna göre anlamlı düşük bulundu. Ancak pubertal dönemde anlamlı farlılık saptanmadı. Hasta grubunu büyüme hormon eksikliğine bağlı boy kısalığı ve idiyopatik boy kısalığı olarak oluşturduğumuzda da bu iki grup ölçümleri kontol grubuna göre anlamlı düşük bulundu. Bu iki grup arasında ise anlamlı farklılık bulunmadı. SONUÇ: Çalışmamızda elde ettiğimiz bulgular doğrultusunda MRG'de optik sinir hipoplazisi görüldüğü zaman endokrinopati sıklığının artabileceğini ve boy kısalığı olan çocuklarda tanıya katkı sağlayacağını düşünülmüştür.
Karaciğer nakli olan çocuklarda dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu

Amaç: Karaciğer nakilli çocuk hastalarda dikkat bozuklukları daha önce yapılan çalışmalarda saptanmış olsa da, Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu ile Karaciğer Nakli ilişkisini araştıran çalışma literatürde sınırlı sayıdadır. Çalışmamızda karaciğer nakli yapılmış çocuklarda DEHB sıklığını ve bu bozukluğa neden olabilecek etkenleri araştırmayı planladık. Gereç ve Yöntem: BÜTF Hastanesi'nde 2003 2015 yılları arasında karaciğer nakli yapılmış, 6-18 yaşlar arasında 62 çocuk çalışmaya katıldı. Hastaların primer tanıları, nakil yaşı, nakil öncesi hastalık süreleri, nakil öncesi ve sonrası servis ve yoğun bakımda izlem süreleri, Child Pugh ve PELD skorları, verici tipi, prematürite, düşük doğum ağırlığı, konvülziyon ve ailede epilepsi öyküsü ile annede hamilelik süresince sigara kullanımı olup olmadığı kaydedildi. Çocuk ve Ergen ruh sağlığı uzmanı olan klinik görüşmeci tarafından tüm çocuklar ve ebeveynlerine K-SADS yapılarak mevcut DSM-IV Eksen 1 tanıları belirlendi. Sonrasında Conners Anababa ve Öğretmen Derecelendirme Ölçekleri ile hastalar değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya katılan 62 hastanın 6 sı (%9,7) DEHB tanısı aldı. Bu hastalardan ikisi Alagille sendromu, ikisi ailevi hiperkolesterolemi, biri biliyer atrezi, bir hasta tirozinemi tanılı idi. Örneklemdeki kızların (1/25) % 4'ü; erkeklerin (5/37) % 13 ,5'u DEHB tanısı aldı. Dikkatsizliğin baskın olduğu tipte DEHB tanısı alan tek hasta kız iken, diğer beş hasta erkekti. Dört hastada bileşik tip DEHB, bir hastada hiperaktivitenin baskın olduğu tipte DEHB saptandı. Hastaların primer tanıları, nakil yaşı, nakil öncesi hastalık süreleri, nakil öncesi ve sonrası servis ve yoğun bakımda izlem süreleri, Child Pugh ve PELD skorları, verici tipi, prematürite, düşük doğum ağırlığı, konvülziyon, ailede epilepsi öyküsü ve annede hamilelik süresince sigara kullanımı ile DEHB arasında ilişki saptanmadı. Nakil sonrasında serviste kalış süresi ve sonraki yıllarda toplam hastaneye yatış süresi arttıkça öğretmenlere yapılan Conners testinde hiperaktivite puanlarının arttığı tespit edilmiştir. (r:0, 273 p:0, 046 )Sonuç: Çalışmamızda bulduğumuz DEHB oranı, toplum temelli çalışmaların oranına göre hafif yüksek, karaciğer nakilli çocuklarda yapılmış çalışmalara göre daha düşüktür. Bu durum karaciğer naklinin bilişsel fonksiyonlar ve dikkat üzerine etkilerine işaret eder. Bu çalışma ülkemizde karaciğer nakilli çocuklarda DEHB araştıran ilk çalışma olma özelliğini taşımaktadır. Organ nakilli hastalarda bedensel sağlık ile ruhsal sağlığın eş zamanlı önemsenmesi, problemlere zamanında müdahale edilmesi gereklidir.
Çocuğa yönelik cinsel şiddet olaylarında olay kurgusunda ve şüpheli ifadelerindeki ortak özelliklerin incelenmesi

'Çocuğa Yönelik Cinsel Şiddet Olaylarında Olay Kurgusunda ve Şüpheli İfadelerindeki Ortak Özelliklerin İncelenmesi' isimli tez çalışmasında, kolluk süreci içerisinde mağdurların bildirimi ve şüpheli ifadelerinin analizine bağlı olarak olay kurgusunun anlaşılması ve aktarımlardaki ortak özelliklerin tespit edilebilmesi için bir takım parametreler ışığında hareket edilmiştir. Böylelikle cinsel istismar vakalarının betimlenmesi ve açıklanması amaçlanmıştır. Çalışmanın ilk bölümü, cinsel istismar ve cinsel istismarın ahlaki-sosyal ve hukuki boyutu, mağdur-şüpheli ilişkisi, cinsel istismarın mağdurda etkileri vs. ve soruşturma-kolluk süreci ile cinsel istismarla ilgili teorilerin irdelendiği literatür taramasından oluşmuştur. İkinci ve üçüncü bölümde, çalışmanın hazırlanmasındaki prosedür anlatılmış ve yapılan analizin çıktıları ortaya konmuştur. İkinci bölümde çalışmadaki gerekli izin ve onaylar ile verilerin nasıl toplandığı, örneklemin nasıl oluşturulduğu ve hangi araştırma yöntemine başvurulduğu belirtilmiştir. Üçüncü bölümde ise elde edilen veriler ve hipotezler çeşitli istatistiki yöntemlerle analiz edilmiştir. Yapılan analiz ve değerlendirmeler betimleyici ve ilişkisel olmak üzere iki bölümde yer almıştır. Bu çalışmada araştırmanın bulguları; mağdurun yaşı, cinsiyeti, istismar şekilleri, mağdur-şüpheli ilişkisi, mağdurun istismarın sonrasında hissettiği psikolojik tepki ve yakınmalar, istismarın sürekliliği, istismarın anlatılamaması, müştekinin olayı öğrenmesi ile verdiği tepkiler ve mağdura yaklaşımı ile şüphelinin kendini savunma şekli ve bilişsel çarpıtma yöntemleri çerçevesinde yapılan benzer çalışmalar ve konu ile ilgili literatürle tartışılmıştır. Mağdur ve şüpheli bildirimlerinin hangi ortak özellikler altında toplandığının cevabı aranmıştır. Bunların genel olarak mağdurun bulunduğu gelişimsel çağa (0-12 ve 13 -15), penetrasyonun olup olmamasına, şüphelinin hane içinden olup olmamasına göre vs. olduğu görülmüştür. Çalışmanın son kısmında ise cinsel istismar vakaları betimlenerek; literatürün zenginleştirilmesi, cinsel istismar soruşturmalarının etkinleştirilmesi, hukuki düzenlemeler, bilgilendirici-bilinçlendirici faaliyetler ve eğitim faaliyetlerinin arttırılması vs. gibi konularda önerilerde bulunulmuştur.