turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Juan Goytisolo'nun kimlik belirtileri, Karantina, Marx'ların Öyküsü, Kuşatma Hali ve Ara Perde adlı eserlerinde ölüm ve savaş kavramları

Goytisolo'nun eserlerinde ölüm ve savaş kavramlarının iç içe olduğu karamsar bir hava hakimdir. Bu karamsarlığın temel nedeni yazarın hayat hikayesine dayanır. Yazar beş yaşındayken İspanyol İç Savaşı'nı yaşamış ve yedi yaşında bu savaşta annesini kaybetmiştir. Savaştan sonra Diktatör Franco döneminde gençlik yıllarını geçirmek zorunda kalması ise kötümserliğini daha da arttırmış ve bu durum 1956 yılında Fransa'ya göç etmesine neden olmuştur. Yazar Fransa'da da umduğu hoşgörülü hayatı bulamamıştır. Böylece romanlarında ölüm ve savaş kavramları ön plana çıkmaya başlamıştır. Bu tez çalışmasında ele alınan ilk kitabı Kimlik Belirtileri'nde yazar hem ölüme yol açan intihar düşüncesini hem de başkahramanın arkadaşlarıyla birlikte Franco yönetimine karşı verdiği siyasal savaşı anlatır. Romanın sonunda kahramanın ideolojik savaşı umutsuzlukla sonuçlanır. Karantina adlı romanında ise yazar hem Körfez Savaşı nedeniyle Batılı devletler tarafından karantina altına alınmış Irak halkını hem de kendisinin öldüğü fikrinden yola çıkarak öteki dünyadaki kırk günlük süreyi anlatır. Böylece yazar yeniden ölüm ve savaş kavramlarını aynı eserde kullanmıştır. Marx'ların Öyküsü eserinde tarihsel ve siyasal değerler baskın çıkar. Anlatılan sosyalizmin yıkılmasından sonra ortaya çıkan yeni dünya düzeni ve bu düzende ideolojilerin ölümü ve insanların hayat savaşıdır. Kuşatma Hali'nde ise Bosna Savaşı'nda meydana gelen olaylar ve ölümler anlatılır. Saraybosna'ya savaş zamanında bizzat giden Goytisolo yaşadıklarını kurgu katarak ölümsüzleştirmiştir. Bu tezde incelenen son romanı Ara Perde'de ise yazar okuyucuya eşinin ölümünden sonraki duygularını anlatır. Romanda yazar eşiyle kavuşmak için ölümü istemekte ve yaşam savaşından gönüllü olarak vazgeçmektedir.
David Lodge'un biyografik romanlarının karşılaştırmalı incelemesi: Author, Author ve A Man of Parts

İnsanlık tarihi boyunca yaşam ile edebiyat birbirine bağlı olarak varlığını sürdürmüş, insanlar deneyimleriyle tetiklenen bir yazma gereksinimi duymuşlardır. Bu bağlamda, öz yaşamlar veya başkalarının yaşamları yazılarak, antik çağdan bu yana, yaşam yazım faaliyetleri devam ettirilmiştir. Otobiyografinin yanı sıra, yaşam yazımının en bilinen biçimlerinden biri olan biyografi, Yunan tarihçi Plutarch'tan beri gelişip yenilenerek günümüze kadar ulaşmıştır. Roman türünün ortaya çıkışıyla birlikte onunla yakın bir etkileşim içine giren biyografi, özellikle 20. yüzyılda modernist yazarların deneyselciliği sayesinde gerçek ile kurguyu beraber barındırma yoluna gitmiştir. Gerçek ve kurgunun bu birlikteliği sonucu ortaya çıkan biyografik roman, gerçek bir kişinin yaşamını roman yapısı içerisinde kurgusal olarak ele almayı amaçlamaktadır. Bu çalışmada, çağdaş İngiliz edebiyatının önde gelen yazarlarından David Lodge'un biyografik romanları Author, Author ve A Man of Parts ve bu romanlarda ünlü yazarlar Henry James ve H. G. Wells'in yaşamlarının nasıl ele alındığı karşılaştırmalı olarak incelenmeye çalışılmaktadır.
The influence of social factors on the characterization in Jane Eyre, David Copperfield and Great expectations

Bu tez, sırasıyla Jane Eyre, David Copperfield ve Great Expectations başlıklı eserlerdeki üç ana karakterin davranışlarını analiz etmektedir. Tez, sosyal etki teorisini Stanley Milgram, Solomon Asch ve Muzafer Sheriff gibi psikologların deneylerinde incelenen faktörler doğrultusunda incelemektedir. Tez, bu faktörlerin kahramanların davranışları, kararları, eğitimleri, evlilikleri ve tutumları üzerindeki etkisini göstermektedir. Üç kahraman Jane, David ve Pip, sosyal etki teorisinin neredeyse aynı faktörlerinin etkisinden muzdariptir. Yukarıda bahsedilen üç roman, birinci şahıs anlatısında yazılmıştır ve faktörlerin etkisi, karakterlerin erken çocukluk döneminde başlamaktadır. Jane Eyre'de başkahraman, davranışlarını Gateshead normlarına uyarlamakta zorluklarla karşılaşır. Jane, bağımsız bir kimlik, cinsiyetler arasında eşitlik, iyi bir eğitim ve kariyer düşlemektedir. Sosyal etki teorisinin faktörleri, Jane'in hedeflerine giden yoldaki temel engeller haline gelir. Sadece baş kahramanlar değil, romandaki karakterlerin çoğunda, sosyal etki teorisinin, itaat, uyum, sosyal sınıf ve sosyal değişim gibi faktörlerinden etkilenmektedir. David Copperfield'da, başkahramanın yaşamı üvey babası Bay Murdstone tarafından alt üst edilir. David, mülkünü, eğitimini, güvenliğini, özgürlüğünü ve annesinin sevgisini üvey babasının gelmesiyle kaybeder. Uzlaşamaması nedeniyle, Murdstone'un normlarına uyamaz. Bu nedenle, evden de gönderilir. David'in davranışları iyi ve kötü melek Steerforth ve Agnes nedeniyle etkilenmektedir. Great Expectations başlıklı eserde de Sosyal sınıf faktörlerinin etkilerini görmek mümkündür. Pip'in hayali, Estella'yla aynı sınıfta olabilmektir. Sınıf kavramı, Pip'in eğitimini, evliliğini ve tutumlarını etkilemektedir. Bu tez, sosyal sınıfın, karakterlerin davranışlarını ve kararlarını nasıl değiştirdiğini göstermektedir. Buna ek olarak, sosyal sınıfın ilişkileri kurmadaki büyük rolü ve üst sınıftan insanların alt sınıftaki insanlara nasıl davrandıkları adı geçen romanlarda incelenmektedir. Ayrıca, adalet konusu üç romanda ayrıntılı olarak tartışılmakta, adaletin sosyal etki teorisi faktörü tarafından ve özellikle sosyal sınıf tarafından nasıl ihlal edildiği gösterilmektedir.
L' Enfant et le jeune homme dans certains romans de Madame de Segur et de Colette

Bu çalışmada, XIX. yüzyılın ikinci yansında yaşamış bir Fransız kadın yazar, Madame de Segur ve XX. yüzyılın ilk yarısında yaşamış olan diğer bir Fransız kadın yazar, Colette, incelenmiş ve her iki yazardan üçer roman ele alınarak, bu romanlarda çocuk ve genç temaları irdelenerek karşılaştınlmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde, iki yazarın yaşadıkları dönemlerdeki sosyolog, psikolog ve yazarların çocuk ve gençlerin sorunlarına nasıl yaklaştıkları irdelenmiş, ikinci ve üçüncü bölümlerde ise, iki yazarın yaşam öyküleri araştırıldıktan sonra, bu bilgilerin ışığı altında, Madame de Segur'un Les Petites füles modeles. Apres la pluie. le beau temps. La Fortune de Gaspard adlı romanlarıyla, Çolette'in Side. La maison de Claudine. ve Le Ble en Herbe adlı romanlarında söz konusu temaya bu iki yazarın nasıl yaklaştıkları tartışılmıştır. idealist bir yazar olan ve bu romanları torunlarım eğitmek amacıyla yazan Madame de Segur, çocukların ve gençlerin sorunlarını çok yönlü olarak ele almış olumlu ve dengeli bir toplum kurmak için bu insanlara ailenin ve çevrenin nasıl yaklaşmaları gerektiğini, onlara neler verilebileceğini, hataların nasıl düzeltilebileceğini yapıtlarındaki kahramanlar aracılığıyla ortaya koymayı amaçlamıştır. Çolette'in konuya yaklaşımı daha farklıdır. Sosyoloji ve psikoloji gibi inşam ve toplumu inceleyen bilimlerin geliştiği ve Fransız toplumunun da kimi evrimlerden sonra değişikliklere uğradığı bir dönemde yaşamış olan Çolette'in kişiliği ve yapıtları kuşkusuz daha farklı ve ilginçtir. Kendi yaşam öyküsünden, çocukluk ve gençlik anılarından yola çıkarak konuya yaklaşan yazar, çocuklar ve gençlerin yaşamında ortaya çıkan özgürlük kavramı üzerinde özellikle durmuştur. Ancak, O da Madame de Segur gibi eğitimin çocukların ve gençlerin yaşamında oynadığı önemli rolü yadsımamıştır. Çalışmanın son bölümünde, bu iki kadın yazarın birleştikleri ve ayrıldıkları noktalar, yaşadıkları dönem, kendi özel nitelikleri ve yetenekleri göz önüne alınarak ve tabii romanlarından hareket edilerek karşılaştırılmış ve tartışılmıştır.
Identitatsproblematik in Max Frischs roman 'stiller'

Çağdaş İsviçre yazarlarından olan MAX FRİSCH'in 'STİLLER' adlı romanındaki yine aynı adlı roman kahramanının kişilik çatışması bu çalışmamın ana malzemesini oluşturmaktadır. Giriş bölümünde yazarın 'STİLLER' adlı romanındaki kişilik çatışmasına genel hatlarıyla değinilmiş ve bazı önemli eleştirmenlerin bu konudaki eleştirilerine yer verilmiştir. Birinci bölümde kimlik ve kişiliğin tanımı, kişilik çatışmasının içeriği ve oluşumu, kişilik arayışı konularında ve ERIKSON ve GOFFMAN gibi ünlü psikologların görüşlerine yer verilmektedir. İkinci bölümde ise romanın doğuşu ve yazarın hangi unsurlardan esinlenerek bu eseri yazdığı açıklanmaktadır ve ayrıca roman kahramanları tanıtılmaktadır. Yine bu bölüm çalışmamın ana bölümünü oluşturmaktadır, bundan dolayı romanın kahramanı 'STLLLER''in kişilik çatışması psikolojik ve sosyolojik açıdan ayrıntılı olarak ele alınıp incelenmiştir. İkinci bölümün sonunda ise STLLLEK'in benlik arayışı ve bunun sonucunda kişilik kaybına uğrayıp çözüm yolu olarak ta intiharı görmesi incelenip göz önüne serilmiştir. Çalışmamın son bölümü olan üçüncü bölümünde ise yazar kendine özgü bir anlatım sanatına sahip olduğundan dolayı, romanlarındaki günce biçimin önemine, zaman ve motiv kavramına, metnin dil ve üsluba değinilmiştir.
John Fowles'un romanlarındaki postmodern unsurlar: Fransız Teğmenin Kadını and Mantissa

Bu çalışmanın amacı John Fowles'un Fransız Teğmenin Kadını ve Mantissa romanlarındaki postmodern unsurları göstermektir. Bu yüzden, postmodern poetika çalışmada önemli bir yer tutmaktadır. Ancak, bütün düşünsel ve edebi akımlar kendilerinden önceki akımlarla bağlantılı olarak doğduklarından, postmodernizmden önce modernizm incelenmiştir. Postmodernizmin en geniş tanımı, var olan bütün kavram ve kurumları sorunsal olarak gören akımdır. Postmodernizm, insan yapısı bütün tanımlan sorunsal olarak görür. Dolayısıyla Fransız Teğmen'in incelenmesinde anahtar kavram sorunsallaştırma olarak ele alınmıştır. Fowles, romanda Viktorya Çağı'na ait, az bilinen bilgiler sunarak ve insanların kafalarındaki genel resmin dışında bir resim çizerek, tarih kavramını sorunsallaştırır. Benzer bir yaklaşımla, geleneksel roman kuramının tutarlılık, bütünlük, anlatıcı ve yazar gibi unsurlarını sorunsallaştırır. Dördüncü bölüm, çalışma kapsamındaki ikinci roman, Mantissa ile ilgilidir. Yine sorunsallaşma izleği takip edilmiştir ama bu kez sorunsallaştırılan geleneksel edebiyat değil de, postmodernizm ve yapısallcılık sonrası eleştiri anlayışıdır. Sonuç bölümünde ise genel bir değerlendirilme yapılmış ve postmodernizmin erdeminden bahsedilmiştir. Postmodernizmin erdemi, kendine eleştirel bakabilmesi ve kendini kutsallaştırmamalarında gizlidir. Postmodernizm, insan yapısı olan her şey gibi, kendini de sorunsallaştırabilir. Fowles'un Mantissa' daki tutumu bunun göstergesidir. II
Saul Bellow as a modernist writer a study on modernistic elements in Bellow's three nouels: Herzog, Mr. Sammler's planet, Humboldt's gift

Cağımıza her alanda damgasini vuran modern ve modernizm sözcükleri sabit kavramlar değillerdir. Sürekli bir devinimi ve bu devinim içerisinde bireyin kendini tanima sürecini ifade ederler. Modernizm, deneycilik, yenilik ve karmaşıklığın yanisira, karanliğı, bunalimı, çaresizliği, bireyin çevresine ve topluma yabancılaşmasini da beraberinde getirir. Modernizm, geleneksel değerlere karşı bir başkaldırı olmakla birlikte, geçmişşi tümüyle reddetmez ve geleceğe ulaşmak yolunda geçmişşten yararlanır. Savaşın acımasızlığının ve yikıcıliğınin yasandiği, teknolojik gelişmelerin Tanrinın yerini aldigı ve kentleşme ile birlikte sosyal ilişkilerin ve konumların her an hızla değiştiği bir ortamda, insanoğlunun buyuk bir bunalıma düşmesi ve bu değişken dünyada kendi benliğini tanımlamakta zorluk çekmesi kaçınılmazdır. Şöylece birey çevresine, topluma yabancilaşir. Saul Bellow da eserlerinde mekanikleşmiş kent yaşamında tek başina kalmış modern insanı konu eder. 120Bu çalışmada, çağımizin en önemli yazarlarindan biri sayılan Saul Bellow' u belirli akımların içine sokmanın yazara haksizlik olacağının bilincinde olarak, insanlıği her alanda etkilemiş olan bir akımın, modernizmin etkilerini Saul Bellow'un son donem uc romanı üzerinde incelemeye calıstim. Modern yazın ile ilgilenen birçok eleştirmen yazarın eserlerini incelemişler ve birbirinden çok farklı görüşler ileri sürmüşlerdir. Bunlardan bir kısmı yazarın her türlü olumsuzlua karşı iyimser yaklaşimmı vurgulamışlar, bazıları da eserlerindeki nihilizmi, karamsarlığı ortaya çıkarmaya çalışmışlardır. Ancak hepsindeki ortak nokta yazarın her bir eserinde yeni bir bakış acısı ile humanist yaklaşımından asla vazgeçmemesidir. Saul Bellow romanlar inda kültürel, toplumsal, entellektuel kurumların caiK çekişmekte olduğu inancını yansıtır. Yazar, çağina seslenmek isteyen her sanatçının eserlerine yeni bakış açılarıyla yaklaşması gerektiğini savunarak, hayal kırıklıklari, tatminsizlikler, yanılgılarla 121 dolu bir dünyada insanolu için yeni alternatifler, yeni yorumlar bulmaya girişir. Bu anlamda Saul Bellow, romanlarının geleneksel biçimine ragmen, nodern Amerikan yaz ininin ana damarlarından birini oluşturur. Bellow eserlerinde, otomatikleşmiş kent yaşamında insancıl değerlerin korunmasının ne denli guç olduğu üzerinde durmuştur. Ancak insana olan inancıyla, her zaman bir çıkış yolu bulunabileceğine inanmıştır. 122
Procédés narratifs dans le diable au corps de Raymond Radiguet: Une approche sémio-linguistique

Yazar Raymond Radiguet'nin ölümünün 100. yılı dolayısıyla çalışmaya bütünce olarak seçilmiş olan Le Diable au corps adlı romandaki anlatım yöntemleri dilbilimsel ve göstergebilimsel bir yaklaşımla ele alınmaktadır. Tez, dört ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde anlatısal süreçte romanın kompozisyonu ve yapısı ana başlığı altında bakış açısı, geçmişşe dönük anlatı, uzam, romanın başlangıcı ve bitişi ve zamanın anlatısal olarak kullanımı konularına değinilmektedir. İkinci ve üçüncü bölümlerde ise anlatının en temel iki öğesi olan anlatıcı ve roman kişilerine ayrı bölümlerde geniş olarak yer verilmektedir. Roman kişileri arasındaki ilişkilerin romanın kurgusu için önemine değinildikten sonra, Le Diable au corps'un kişileri ilişkiler bakımından sınıflandırılarak anlatıcı-kahraman üzerindeki etkileri ortaya konmaktadır. Bu bölümün sonunda ise, roman kişileri, ilişkileri bakımından, Algirdas Julien Greimas'ın Eyleyenler Şeması'ndaki yerlerini bulmaktadır. Dördüncü bölümde, yazınsal eserlerin, çoğunlukla da yazında 'yetişme romanı' diye adlandırılan ve bu türün hemen hepsinde var olan üç ana tema ele alınmaktadır: ilk karşılaşma-aşk-ölüm. Ayrıca bu romanda özellik arz ettiği için 'kadın imgesi' ' ne de değinilmektedir. Sonuç olarak, göstergebilimsel yaklaşım, romanın anlatı, kompozisyon ve yapı düzeylerindeki zenginliğini ve karmaşıklığını daha iyi kavrama konusunda işlevselliğini bir kez daha ortaya koymaktadır. Birinci tekil şahışla 'ben' kaleme alınan ve otobiyografik bir özellik de taşıyan bu roman bir yetişkinin, trajik bir sona ulaşan duygusal macerasının ardından itiraflarını dile getirdiği gözlenmektedir. 20 yaşında hayatını kaybeden, 17 yaşında genç bir yazar tarafından ele alınan bu eser bugün psikolojik romana örnek gösterilen La Princesse de Cleves ve Adolphe'ün yanında yer alma ayrıcalığına kavuşarak genç yazarının dehasını adeta tescillemektedir.
Trauma in Gurnah's 'The Last Gift' and Salih's 'Season of migration to the north'

'Travma' terimi, eski Yunan terimi olan 'yara'dan gelmekte olmasına rağmen travmanın modern konseptinin kesin bir tanımını vermek üzere sağlanan girişimler, içerik ve disipline göre değişkenlik göstermektedir. Fiziksel bir kusur için medikal bir gösterge olarak başlamıştır ama literatürde travma, anlaşılması açısından kendine has bir zorluk hali olarak gösterilmektedir. Ayrıca travmatik olayların genellikle sosyal dünyadaki sosyal güçlerden kaynaklanmasından ötürü travmanın, tabiatı gereği politik, tarihi ve etik boyutları da vardır. Aynı zamanda yaşam boyu süren fizyolojik bir sıkıntı duygusuna neden olan kötü bir deneyim olarak da tanımlanabilir. Bu çalışma, Afrika kökenli yazarlar olan Abdulrazak Gurnah 'The Last Gift Son Hediye' ve Al- Tayeb Salih 'Season of Migration to the North Kuzeye Göç Mevsimi' için iki romanda travmanın varlığını izleyecektir. Çalışma, Travma terimi ve literatürdeki kullanımları için belirli ve güvenilir bir terimi belirlemeye yönelik bir girişimde bulunmaktadır. Ardından her iki romanın farklı sahnelerinde, travmanın etkisini ve varlığını ortaya koymak için bu iki romanı da analiz edecektir.
La Nouvelle technique romanesque dans Les Faux-Monnayeurs d'Andre Gide

Andre Gide'in Kalpazanlar adlı romanında, yapısallcı bir yaklaşımla, zaman zaman izleksel öğeleri göz önünde bulundurarak, metne dönük bir inceleme yapmaya çalıştık. Çalışmamız iki bölümden oluşuyor. Birinci bölümde anlatım yöntemlerini, ikinci bölümde ise bu bilgilerin ışığı altında anlatı yerlemlerinin romandaki işlevlerini çözümlemeye çalıştık. ilk bölümde, romandaki anlatımı incelerken, bakış açılarının çoğaltılması, olayların söylem düzeyinde okuyucuya sunulması, 'erken anlatı' yönteminin kullanılması gibi oldukça yenilikçi anlatı yöntemleriyle karşılaştık. Bütün bu yöntemler olayların ve kişilerin dolaylı sunulmasını ve böylece anlatıda iç karmaşıklık meydana gelmesini sağlıyor. Alışılmışın tersine, oldukça özenli bir anlatımla karşı karşıya kalan okuyucu metni yeniden okumak ve yeniden kurmak zorunda kalıyor. Başka bir deyişle, yazarın başvurduğu anlatım yöntemleri metnin okunuşunu zorlaştırıyor. Aslında, romanın kurgusal yapısını daha kolay çözümlemek için anlatı yöntemlerinin incelenmesinin kaçınılmaz olduğu sonucuna vardık. İkinci bölümde, elde ettiğimiz bu bilgilerin ışığında, romanın kurucu öğelerinin oldukça değişimlere uğradığını gördük. Genelde eş zamanlı bir anlatımı tercih ederek zaman zaman geriye dönüş tekniğini kullanarak, ve Özellikle de Edouard'ın günlüğünü araya yerleştirerek, yazarın zaman zaman anlatıda kopukluk yarattığını ve böylece okur üzerin- 67 de süre izlenimini yok etmeye çalıştığını gördük. Buna bağlı olarak, uzam ve kişilerin, anlatı boyunca bazan güç kazandığını bazan da silikleştiğini gördük, Betiklemenin yer verilmediği her iki öğede söylem düzeyinde okuyucuya sunuluyor. Kişilerin sözlerinden yararlanarak, onların karakterlerini ve ait oldukları yerleri çözümlemeye çalıştık. Anlatıcı rolünü birçok v kişinin üstlendiği bu romanda, ele alınan izlekleri de yine anlatı düzeyinde, onların kendi sözlerinden bulmaya çalıştık. Anlatı boyunca bir tek izlek değil, birçok düşüncenin yansıtıldığı bir izlekler zinciriyle karşılaştık. Bu izlekler zincirini, biz bir tek izleği ele alarak örneklemeye çalıştık. Bütün bu dağınıklığa rağmen yazarın biçimde ve içerikte bir tek sonuca ulaştığını saptadık : 'Arı bir roman
Yeni medya bağlamındaki simülasyon ve sanallık olgularının edebiyata yansıması: Wolfgang Hohlbein'in 'Im Netz Der Spinnen' adlı romanı

ilgisayar ve internet 20. yüzyılın ikinci yarısında küreselleşen dünyanın postmodern yeni medyası olarak ortaya çıkmıştır. Bu bağlamda çalışmanın birinci bölümünde eş zamanlı olarak makine, medya makinesi ve medya olabilen bilgisayar ve internetin ortaya çıkardığı etkileşim, sanallık, dijitallik, çoklu medya, ağa bağlanma ve çizgisel olmama gibi yeni dönüşümler ele alınmıştır. Bu bağlamda yeni bir dönüşüm geçiren başka bir taraf da fiziksel dünyanın gerçekliğine, mekanına, zamanına, bedenine ve kimliğine alternatif olarak ortaya çıkan sanal gerçeklik, sanal alan, sanal beden ve sanal kimlik olmuştur. Böylece dijital ve sanal olgular temelinde oluşturulan simülasyon yeni medya kapsamında sonuç olarak ortaya çıkmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise bilgisayar ve internet gibi yeni medyalar kapsamında ortaya çıkan söz konusu yeni dönüşümlerin edebiyat bilim alanındaki yeri sorgulanmıştır. Burada yazı ve yazınsallık ayrı ayrı değerlendirilmiştir. Yazı tarafına yerleştirlen şey ise yazılım metni olarak dijital metin, geleneksel basılı metnin soyut dönüşümü olarak dijital metin, geleneksel basılı metnin doğrudan bilgisayara aktarılması olarak dijital metin, dijital metin parçalarının farklı türdeki metin parçalarına ağ ile bağlanması sonucu oluşan metin olarak sanal metin ve sanallaşan durumların deneyimlendiği sanal metin olmuştur. Yazınsallık tarafındaki yeni dönüşümler ise hiperkültür, hipermedya, hipermetin ve hiperkurgu bağlamında incelenmiştir. Bu yeni dönüşümler hem yazı hem de yazınsallık tarafında geleneksel basılı metnin, geleneksel yazar ve okurun üstlendiği yeni roller bağlamında açıklanmıştır. Bu şekilde ortaya çıkan yeni dönüşümlerin hareket ettiği nokta ise postyapısallcı edebiyat ve medya kuramlarından birkaçı olmuştur. Sonuç olarak da edebiyat bilim, birleşenleriyle birlikte dijital ve sanal olgular temelinde simüle edilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise Wolfgang Hohlbein'ın 'Im Netz der Spinnen' adlı romanında dijital ve sanal olguların yansımalarının izleri sürülmüştür. Bu olgular romanda seçili dört figürün deneyimledikleri farklı olaylara verdikleri farklı tepkiler doğrultusunda genellikle birbirine karşıt iki kavramın birbiri içerisinde erimesiyle ilişkilendirilerek açıklanmıştır. Bu açıklamalardan ortaya çıkan sonuç ise dijital ve sanal olgular temelinde oluşturulan simülasyonun ve sanallaşan durumların deneyimlenmesinin algı, dikkat, bellek, düşünce, dil ve öğrenme gibi bilişsel süreçleri bu tür bir erimeden kaynaklanarak sekteye uğratmış olmasıdır. Figürlerin bilişsel olarak bu denli sarsılmalarının nedeni bu olgularla geleneksel medyalardan bilgisayar ve internet gibi yeni medyalara geçiş döneminde karşılaşmış olmalarıdır.
Culture, identity and class in Charles Dickens' Great Expectations and Aravind Adiga's The White Tiger

Viktorya Dönemi'nin en önemli romanlarından biri olan Charles Dickens'ın 'Büyük Umutlar' ve 2008'de Booker ödülünü alan Hintli yazar Aravind Adiga'nın 'Beyaz Kaplan' adlı romanları farklı temalara, yaklaşımlara ve boyutlara göre analiz edilebilmektedir. Fakat bu çalışmanın amacı, bu iki romanın her birinde yer alan kültür, sınıf ve kimlik ilişkisini araştırmaktır. Yalnız batı açısından değil, aynı zamanda özellikle Adiga'nın da ülkesi olan Hindistan gibi üçüncü dünya ülkelerinin ezilen halklarının gerçekliğiyle beraber, farklı açılardan ötekileştirileni ortaya çıkarmak amacıyla, araştırmayı gerçekleştirmeye çalışmaktadır. Bu kavramları, postkolonyal ve marksist teoriyi temel alarak eleştirel bir süzgeçten geçirmeyi amaçlamaktadır. Her iki önemli yazar, eserlerinde söz konusu olayların temelini oluşturan karakterlerin yaşadıkları problemleri ve davranışları gözler önüne sermektedirler. Çatışma ve gelişmeyi yaşayan baş karakterler, sınıfsal ve kültürel çatışma gibi toplumun yaşadığı problemlerin arkasında kimliği ve kişiliği inşa ederken aynı zamanda romanın farklı bakış açılarını ortaya koymaktadırlar. Kendilerini keşfederken farklı koşullar altında yaşıyorlar, ve Sanayi Devrimini takiben zengin ve fakirler arasında keskin ayrışmanın olduğu ve önemli sosyo-ekonomik değişikliklerin olduğu Viktorya Dönemi İngiltere'sinde, ve özellikle Indira ve Rajiv Gandhi döneminde halkların ezildiği Hindistan'da kendi kişisel ve sosyal kimliklerini elde etmeye çalışan bazı karakterlerin varlığına tanık olmaktayız. Bundan dolayı bu çalışmanın büyük kısmı, toplumun yetiştirdiği bireye olan yaklaşımın incelenmesidir.
Modern Çin edebiyatı yazarı Ba Jin ve Sağanak Üçlemesi üzerine bir inceleme

Aile temalı romanlar, hem klasik Çin edebiyatında hem de modern Çin edebiyatında oldukça önemli bir yer tutmaktadır. Modern Çin edebiyatının en önemli isimlerinden biri olan Ba Jin (1904-2005) de birçok eserinde aile temasını işlemiştir. Eserlerinde hayat verdiği aileler çevresinde kurguladığı olaylar üzerinden toplumsal sorunları dile getiren yazarın bu alandaki en başarılı eseri ise Sağanak Üçlemesi'dir. Aile, Bahar ve Güz romanlarından oluşan bu üçleme, XX. yüzyılın ilk çeyreğindeki Çin aile yapısına ve geleneksel Çin kültürüne ayna tutmaktadır. Bu çalışmada Ba Jin'in yazmış olduğu Aile, Bahar ve Güz romanlarındaki ana karakterler ve ana karakterler çevresinde kurgulanan olaylar incelenerek, romanlara konu olan Gao ailesini dağılmaya götüren sebepler ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır.