turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye tarihinde sergileme politikaları ve küratörlük mesleği: Beral Madra örneği

Küratör kavramı, Latince curare'den türemiş olup korumak, özen göstermek, ilgilenmek şeklinde tarif edilebilir. Küratörlüğün ortaya çıkışı müzeciliğin gelişimiyle birlikte olduğundan, sanat kurumlarının dönüşüp değişmesine bağlı olarak küratörün yetki ve sorumlulukları farklılaşmıştır. Önceleri bir kuruma bağlı olarak çalışan küratöre 1960'ların sonlarından itibaren bağımsız çalışan küratörler de eklenmiş, küratörlük mesleğinde sergi düzenleme gibi geleneksel çalışma prensiplerini aşan bir sürece doğru gidişat başlamıştır. Günümüzde sanat yapıtlarının sergilenmesindeki en etkin aktörler arasında yer alan küratörlük kurumu ile sergileme politikalarındaki dönüşümlerin Batı'da olduğu gibi Türkiye'de de tarihsel olarak devlet himayesiyle yakından ilişkili olduğu söylenebilir. Bu çalışmada eleme, biriktirme, sanat kurumlarının sergileme ve koleksiyon geliştirme politikalarını etkileme gibi alanlarda söz sahibi olan küratörlük kurumunun dönüşen işlevleri, Türkiye'de meslek olma süreci, bu mesleğe yöneltilen eleştiriler sanat piyasasının gelişimiyle birlikte ve Beral Madra örneği üzerinden ele alınmıştır. Türkiye'nin ilk kuşak küratörleri arasında yer alan Beral Madra, 1980'lerin başından itibaren özel ve kamu kurumlarıyla işbirliği içerisinde, ulusal ve uluslararası düzeyde birçok sanat kurumunda sergiler düzenlemiş; bienal gibi büyük sanat etkinliklerinde küratörlük yapmıştır. Küratörlük yapmaya başladığı ilk dönemden günümüze kadar, küratörlüğü tam zamanlı bir meslek olarak icra eden Madra'nın, hem Türkiye küratörlük tarihi içinde hem de '80'lerden sonraki diğer küratör kuşakları için önemli bir aktör olduğu söylenebilir. Bu tez çalışması, Madra'nın, küratöryal pratiklerini dönemselleştirme girişiminin yanı sıra Türkiye'deki küratörlük çalışmalarının gelişim sürecine de bir giriş yapmayı amaçlamaktadır.
Maya sanat galerisi

Türkiye'nin ilk uzun soluklu özel sanat galerisi olan Maya Sanat Galerisi, 1950- 55 yılları arasında faaliyette bulunmuştur. Galeri, açık olduğu bu beş yıl süresince gerçekleştirdiği sergilerle, Türk kültür ve sanat dünyasında öncü bir rol oynamıştır. Adalet Cimcoz, Sabahattin Eyüboğlu ve Orhan Veli'nin bir araya geldikleri dost meclislerinde, ülkedeki büyük boşluğu görerek hayata geçirmeye karar verdikleri bir kültür sanat projesidir. Orhan Veli'nin açılışını göremeden vefat ettiği galeri, Sabahattin Eyüboğlu'nun büyük desteği ile Adalet Cimcoz tarafından Beyoğlu'nda açılmıştır. Adalet Cimcoz'un girişimi ile Galeri, ülkedeki büyük bir boşluğu doldurarak kısa sürede bir sanat merkezi haline gelmiştir. Dönemin önde gelen tüm sanatçıları, ressamları, gazetecileri vb. galeriyi her daim ziyaret etmişlerdir. Adalet Cimcoz'un renkli kişiliğiyle basında da her daim yer almıştır. Maya Sanat Galerisi'nin Türk kültür ve sanat dünyasına en büyük katkılarından birisi, sanatçılarla sanatseverler arasında köprü vazifesi görmesidir. Ayrıca, birçok genç sanatçı ilk sergilerini burada açarak sanat dünyasına merhaba demişlerdir. Galeri de sadece plastik sanatlar değil, karikatür, fotoğraf, edebiyat vb. diğer sanat dallarına da yer verilmiştir. Dönemin usta sanatçılarıyla genç sanatçıları bir arada sergi açma imkanı bulmuşlardır. Maya Sanat Galerisi, ülkemizde bir sanat piyasasının var olabilmesi için ve sanatçıların hak ettikleri değeri görebilmesi için büyük çaba sarf etmiştir. Galeride modern sanat desteklenerek ülke sanatının canlanması ve daha da ilerlemesi için katkıda bulunulmuştur. Türk kültür ve sanat dünyası, Maya Sanat Galerisi sayesinde sadece bir galeriye değil, her türlü sanat dalına kapılarını açan, sanatçıların ve sanatseverlerin bir araya geldikleri bir kültür merkezine kavuşmuşlardır. Adalet Cimcoz, beş yıl boyunca galeriyi ayakta tutabilmek için büyük bir mücadele vermiştir. Sanatseverlere sanat eser satın alma alışkanlığı kazandırmaya çalışılarak, yeri geldiğinde taksitli satış yöntemi gibi yollar bile denemiştir. Kurulduğu ilk günden itibaren, Türk kültür ve sanat dünyasına büyük katkıları olan, Maya Sanat Galerisi, düzenlediği kişisel ve karma sergilerle, özellikle genç sanatçılara verdiği destekle ve ülkede bir sanat piyasasının oluşması için verdiği mücadele ile yıllar sonra bile, unutulmamıştır.
Antakya yöresi mezar stelleri

Çalışmamızda, Anadolu'nun en eski yerleşim merkezlerinden biri kabul edilen ve coğrafyasıyla olduğu gibi uzun tarihi geçmişşiyle de dikkati çeken Antakya'nın mezar stellerini tanıtmayı amaçladık. Konunun daha iyi anlaşılabilmesi için çalışmamıza doğallıkla, Antakya'nın görkemli geçmişşinden başladık ve yaklaşık üç yüzyıl süreyle Seleukos Kralhğı'nın başkenti olan kentin coğrafyası ile tarihçesine kısaca değindik. İkinci bölümde ise stelleri form özelliklerinden yararlanarak ana tiplerine göre kümelendirmeye ve niş formlarında görülen farklılıklara bakarak kendi içinde alt kümelere ayırmaya çalıştık. Bu arada belirlenen kümelerin dışında kalan ve formuyla onlardan ayrılanları diğerleri başlığı altında topladık. Çalışmamızın üçüncü- bölümünde figürleri tiplerine göre ayırıp, her birini fazla ayrıntısına girmeden gelişim süreci içinde değerlendirdik. Bu arada tekil örnekler oldukları için hiçbir ad altında toplanamayan bazı figürleri de diğerleri başlığı aranda inceledik. Aynca çok sayıda örnekle karşımıza çıkan ve sayılan kadın-erkek tiplerinin toplamına yaklaşan çocuk ve hizmetçi figürlerini de ayrı bir küme içinde değerlendirdik. Daha sonra, incelediğimiz stellerin genel özelliklerini ve diğer merkezlerle olan etkileşimini saptamaya çalıştık. Değerlendirme bölümünde nitelik ve rölyeflerin özelliklerine bakılarak aynı atölyede yapıldığını düşündüğümüz stelleri, atölyelere isim vermeksizin kümelendirmeye ve aralarındaki ilişkileri ortaya çıkarmaya çalıştık. Katalogda ise çoğunluğu bugüne kadar yayınlanmamış 187 tane mezar steli, işlenilen konulara, figür tiplerine ve yazıtlara bakılarak ayrıntılı olarak tanıtılmaya çalışılmış, sıralama ste biçimlerine göre değil, figür tiplerine göre yapılmıştır. Ayrıntılar ise üzerlerinde betimlenen konular ile stel formlarına göre belirlenmiş ve kronolojik sıralama takip edilmemiştir.
Ani Orta Çağ eserlerinde taş süsleme

Ani, Kars iline 41 km. uzaklıkta ve Türkiye-Ermenistan sınırında bulunan bir ören yeridir. Dış surları ve içindeki yapılan ile bir kale görünümünde olan Ani'nin doğusundan akan Arpaçay sının oluşturmaktadır. V. yüzyılda Ani'den bir kale olarak bahsedilmektedir. VIII. yüzyıldan itibaren bütün Ermeni dünyası gibi Ani de halifelerin hakimiyetini tanımıştır. Bagratidli prensler, Ermeni bölgesindeki müslüman valilerin aracılığını kabul etmemişler ve halifelerle doğrudan münasebete girmişlerdir. Ani' deki eserlerin büyük bir kısmı Bagratlı Hanedanına aittir. Ani'de 1045 yılında başlayan Bizans hakimiyeti, 1064 yılında Büyük Selçuklu Sultanı Alparslan'ın fethiyle sona ermiştir. Alparslan, Ani'yi aldıkdan sonra şehrin idaresini Şeddadi emiri Ebu'l-Esvar'ın oğlu Manuçehr'e bırakmıştır. Ani'de 1199 yılında başlayan Gürcü hakimiyeti ise 1229 yılındaki Moğol hakimiyeti ile son bulmuştur. Ani'de bulunan sikkeler burada daha sonralan Timurlu, Celairli ve Akkoyunlu hakimiyetinin olduğunu göstermekte ve şehrin varlığının Osmanlı dönemine kadar devam ettiğini ortaya koymaktadır. Ani, Ortaçağ'da bir Hıristiyan metropolüdür. Dini bir merkez olmasının yanı sıra, Ani'nin İpek Yolu üzerinde bulunması, buranın bir ticaret merkezi olmasını sağlamış ve şehre ayn bir önem kazandırmıştır. Ani 'deki yapılarda bulunan geometrik taş süsleme ile ilgili çalışmamızı, bugün ayakta kalan yapılarla sınırladık. Ani'de bugün yapılann bir kısmı yıkılmış veya toprak altında kalmıştır. Sağlam veya kısmen sağlam kalan on üç yapının taş süslemesi çalışmamızda incelenmiş, kataloğlan hazırlanmış ve değerlendirilmiştir. Ani 'deki yapılarda görülen taş süslemenin genel özelliklerini incelediğimizde; X. -XI. yüzyıllar arasında inşa edilen yapılarda gelişmiş ve anıtsal bir mimari anlayış görülmesine rağmen süslemenin yapılarda fazla yer tutmadığı görülmektedir. Erken tarihli yapılarda süslemeye daha çok yapının içinde ve geometrik geçmeler olarakrastlanmaktadır. Ani'de Xl. yuzyihn ikinci yansından itibaren süsleme anlayışının değişmeye başladığı görülmektedir. Süslemenin yapılarda bulunduğu yerlerde, kompozisyonlarda, malzeme ve teknikte değişme ve gelişmeler olmuştur. Bu dönemde inşa edilen yapıların hem içi hem de dışı süslenmiştir, özellikle kırmızı ve siyah iki renkli taşın kullanıldığı, geometrik kompozisyonların ağırlıkta olduğu bir süsleme anlayışı görülmektedir. XIII. yüzyıldaki yapılarda farklı bir süsleme programı ile karşılaşmaktayız. Bu dönemde süsleme, özellikle yapıların cephelerinde ve belli elemanlarda toplanmaya başlanmıştır. Geometrik kompozisyonların yanı sıra, bitkisel kompozisyonlar ve figürlü kompozisyonlar da yapılmıştır. Ani' deki yapılarda görülen süsleme anlayışındaki değişimler, Ani' de hakim olan devletler ve dönemlerin sosyal, kültürel ve ekonomik şartlan ile ilişkilidir. Coğrafi konumu dolayısıyla etkileşime açık olan Ani'deki sanat ortamında, Kafkasya, Orta Asya ve İslam Sanatı'nın etkileri açıkça görülmektedir.
Müzelerin araştırma işlevi ve müzelerde araştırma faaliyetleri yönetimi üzerine bir değerlendirme

21. yüzyılın başlarında müzecilik alanında iletişim temelli bir yaklaşım benimsenmiştir. Bu yaklaşımla birlikte müzenin işlevleri koruma, araştırma ve iletişim olmak üzere üç ana başlık altında toplanmıştır. Müzelerin koruma ve iletişim işlevlerine odaklanılırken diğer bir önemli işlev olan araştırmanın ne olduğunun ve kapsamına ne gibi faaliyetlerinin girdiğinin tespiti çoğu zaman yapılamamaktadır. Araştırma esasen müzenin varoluşunun temelinde yatar ve müzelerdeki işleyişin, işlevlerin ve etkinliklerin çekirdeğini oluşturur. Müze araştırması nesne ve alan araştırmasıyla başlar. Ancak bu işlev aynı zamanda birçok farklı çalışmayı da bünyesinde barındırmaktadır. Nesne ve alana yönelik araştırmaya ek olarak toplama, koruma ve iletişim gibi müze işlevlerine ilişkin araştırma ile izleyici araştırmaları, pazar araştırmaları ve yönetimsel araştırmalar gibi müzebilimsel araştırmalar da müzelerde yürütülen araştırma faaliyetlerinin kapsamına girmektedir. Etkili bir araştırma işlevi yürütebilmek için önceden hazırlanmış bir faaliyet planına ve belirli bir politikaya ihtiyaç vardır. Temel işlev olan ve diğer bütün işlev ve hizmetlere dayanak oluşturan araştırma işlevine önem verilmeli ve araştırma faaliyetleri yönetim aşamaları etkin bir şekilde uygulanmalıdır. Tezde müzelerde araştırma faaliyetlerinin ne olduğunun ve neleri kapsadığının irdelenmesi ile araştırma faaliyetlerinin nasıl etkin bir şekilde yönetilebileceğinin ortaya konması amaçlanmıştır. Ayrıca dünyadaki örneklere bakarak bir değerlendirme yapılmış, araştırma işlevinin yerine getirilmesinin birçok açıdan toplum için faydalı olacağı ortaya konmuş, müzelerde araştırma faaliyetlerinin yeterli düzeyde yapılmasını engelleyen unsurlar tespit edilmiş ve bu unsurları ortadan kaldırmak için önerilerde bulunulmuştur. Tezde, konu ile ilgili ulusal ve uluslararası kitaplar, makaleler, tezler ve bildiriler incelenmiş ve müzelerde araştırma faaliyetlerinin ne şekilde uygulandığı saptanmıştır. Sonuç olarak konu hakkında genel bir değerlendirme yapılmıştır. Müzelerde araştırma faaliyeti yönetiminin bir araştırma birimi tarafından, araştırma politikasına dayanarak, üniversitelerle işbirliği kurarak ve uzmanlar ile gönüllülerden destek alarak ve en sonunda bulguları toplumla paylaşarak yapılması gerektiği tespit edilmiştir.
19. yüzyılda Kral Arthur efsanesi'nin ele alınışı ve görsel sanatlarda temsili

Bu çalışma, Kral Arthur'un kimliğinden, Kral Arthur Efsanesi'nin ana kaynaklarından ve ana temalarından başlayarak 19. yy. da Pre-Raphaelite Kardeşliği Grubu özelinde olmak üzere görsel sanatlarda bu efsanenin temsilini konu almayı amaçlamaktadır. Kral Arthur'un kimliği, genel tanıtımı ve yüzyıllar boyunca çeşitli değişiklikler geçirerek bugüne ulaşan efsanenin ana kaynakları ve ana temalarının da ele alındığı ilk bölümü takiben ikinci bölümde efsanenin mekan örgüsünün İngiltere topraklarında oluştuğu göz önüne alınarak Sanayi Devrimi'ni yaşayan köklü değişikliklerin oluştuğu İngiltere'nin genel durumu, Orta Çağ'ın idealize edildiği Victoria Dönemi Orta Çağcılık anlayışı, bu anlayışa yol açan sebepler ve Gotik Canlanış, yine Orta Çağ'ın yüceleştirilmesiyle uyanan Dinsel Canlanış ayrıntılı bir şekilde ele alınmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde 19. yy. İngiltere'sinin sanat dünyasına hakim pozisyonda olan Kraliyet Akademisi ve bu akademinin öğretim programına karşı çıkan Pre-Raphaelite Kardeşlik Grubu'nun oluşumu, beslendiği kaynaklar, grubun zaman içinde evrildiği durumlar irdelenmeye çalışılmıştır. Orta Çağ'a olan yoğun ilgileri sebebiyle Kral Arthur Efsanesi ile ilgili eserleri betimleyip efsaneyi popüler hale getiren Pre-Raphaelite Kardeşlik Grubu'nun, Arts and Crafts Akımı ve Estetik Hareket ile olan bağlantılarına genel olarak değinilmiştir. Çalışmanın ana metnini oluşturan dördüncü bölümde ise, efsanenin sanatta temsili bakımından mekan olarak başta İngiltere ve özellikle Pre-Raphaelite Grubu olmak üzere, mümkün olduğunca diğer popüler sanatçılar da dahil edilip görsel sanatlarda efsane ile ilgili en çok betimlenen eserler ve eserlerin referans aldığı edebi metinler saptanıp kategorize edilerek anlamsal boyutları, betimsel farklılıkları gibi temel noktalardan hareketle ayrıntılı bir şekilde sunulmuştur.
Avrasya stepleri arkeolojisinde illüstratif yaklaşımlar

Avrasya bozkırları binlerce yıl birçok medeniyetin izlerini taşıyan zenginku ltu ru olan geniş bir coğrafyadır. Bu bozkırlarda yaşayan göçebe kavimlerden İskit, Hun ve Göktu rk uygarlıklarının gu nlu k yaşantıları, ku ltu rleri, inançları ve sanat anlayışları gu nu mu zde birçok disiplin tarafından incelenmektedir. Arkeolojibiliminin gelişimiyle birlikte bu alandaki keşifler, bu uygarlıklar hakkında çalışan araştırmacılara ışık tutmaktadır. İskit, Hun ve Göktu rk ku ltu rlerinde ölu mden sonrakihayatın varlığı, kurgan ve mezar komplekslerinde ihtişamlı sanat eserlerine kaynak sağlamıştır. Ulaşılan sanat eserleri u zerinde ikonografi bilim dalının uğraşı o döneminmitlerini, ku ltu ru nu ve tarihsel su reçteki gelişimini anlamak u zerinedir. Buna karşınyeteri kadar bilgiye ulaşamadığımız antik dönemlerdeki ku ltu rler hakkında farklı araçlara da ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmada eserlerdeki figu rleri gu nu mu z illu strasyon araçlarıyla kayıt altına almak, figu rlerdeki illu strasyon u slubundan dönemin sanatsal bakış açısını belirlemek ve yeni yorumlama denemeleri yaparak ikonografi bilimine katkı sağlamak amaçlanmıştır. İlk aşamada seçilen eserlerin illu stratif u slubu göz önu ndebulundurulup özgu n bir sınıflandırma yapılarak incelenmiştir. Daha sonra bu eserlerin birebir illu strasyonu çizilmiş olup, illu stratif restorasyon işlemleri ve tamamlayıcı du zenlemeler yapılmıştır. Son olarak seçilen başlıca eserler, gu nu mu zsanat anlayışlarıyla yorumlanarak özgu n illu strasyon çalışmaları yapılmıştır.
Erken Cumhuriyet Dönemi'ndeki arkeolojik koleksiyonların müzelere etkisi

Bu çalışmada, Türkiye'deki Erken Cumhuriyet Dönemi'nde inşa edilen kültür politikaları ve arkeoloji müzeleri incelenmiştir. Türkiye'de ulus-devlet modeli üzerinden uygulanan kültür politikalarının müzeler üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Erken Cumhuriyet Dönemi'ndeki kültür politikalarının daha sağlam analiz etmek için Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde kurulmaya başlanan kültür politikaları ve müzeler incelenmiş, cumhuriyet dönemi ile karşılaştırılmıştır. Erken Cumhuriyet Dönemi müzecilik faaliyetleri, arkeoloji disiplini ile eşgüdümlü bir şekilde başlamıştır. Ulus-devlet yapılanmasıyla oluşturulan Türkiye Cumhuriyeti kültür politikalarında belirli unsurlar üzerinden müzeler şekillendirilmiştir. Erken Cumhuriyet Dönemi'nde batılılaşma hareketine ek olarak milli unsurlarla şekillenen müzeler, arkeoloji kazılarıyla da birçok eser kazanmıştır. Türk kimliğinin şekillenmesinde kültürel olarak müzelerin de katkısı olmuştur. O dönemde oluşturulan Türk Tarih Tezi kapsamında Hitit Uygarlığı ile Türk kimliği arasında bağlantı kurmaya çalışılmıştır. 1933- 1950 yılları arasında Türk Tarih Kurumu'nun yapmış olduğu milli kazılar, özellikle bu uygarlığın eserlerini bulmak üzere yapılmıştır. Öyle ki, milli kazılar sayesinde Anadolu'nun birçok yerinde müzeler kurulmuştur. Erken Cumhuriyet Dönemi'ndeki müzecilik çalışmaları, devlet bünyesindeki kurulan üniversiteler, bakanlıklar ve hatta o dönemde kurulan Türk Tarih Kurumu ile eşgüdümlü yürütülmüştür. Tüm bu kurumların müzecilik ile olan bağlantıları açıklanmıştır. Bu çalışmada, Erken Cumhuriyet Dönemi'nde belli bir plana göre yapılan milli kazıların, kurulan arkeoloji müzelerinin ve koleksiyonlarının gelişimine dikkat çekilmiştir. O dönemde müzeler, belli bir ideolojinin gölgesinde kurulsa da bugün Türkiye'deki birçok arkeoloji müzesinin kurulmasına temel olmuştur.
Anadolu Ortaçağ Türk Dönemi kazıları

Türk sanatının bütünlüğünü anlayabilmek için Ortaçağ Türk dönemi önemlidir kuşkusuz. Ve bu işin toprak altı da yeni malzemelerin elde edilmesi açısından ayrıca önemlidir. Türkiye'de kazı ve arkeolojik çalışmalar 19. yüzyılda başlamıştır ve 20. yüzyılın ortalarına kadar çok az sayıda aydının ilgilendiği bir alan olarak kalmıştır. Araştırmalar; üniversitelerde ilgili bölümlerin açılmasıyla birlikte bilimsel bir temele oturmuştur. Fakat; yapılan kazılar içinde Türk sanatı ile ilgili olanlar oldukça azdır. Bu durum Ortaçağ Türk sanatının yeterince tanınmasını engellemiştir. İlgili çalışmaların başlangıcı olarak, 1937 yılında Sedat Çetintaş'ın yaptığı Sivas Keykavus Şifahanesi araştırmasını söylemek mümkündür. İlk sistemli kazı ise Oktay Aslanapa'nın yaptığı Diyarbakır Artuklu Sarayı kazısıdır. Onun yanında; Beyşehir Kubadabad, Keykubadiye, Ahlat, Alanya, Hasankeyf, Samsat gibi birçok başka örnek de vardır. Sistemli kazıların yanında kurtarma kazıları, sondaj çalışmaları vs. gibi araştırmalar da Türk dönemi ilgili çeşitli buluntular elde etmemizi sağlamıştır. Kazılar; mimari veriler kadar, süsleme sanatına dair buluntuları ile de döneme ışık tutmaktadır. Kazı çalışmaları toprak altındaki malzemeyi sanat tarihine kazandırırken, temel bir dönem olan Ortaçağı da tanımamız açısından anlamlıdır.
Bursa çeşmeleri

Osmanlı su mimarisinin vazgeçilmez öğesi olan çeşmeler, hayır amaçlı yapıldıkları gibi dönemin mimari üsluplarını taşıyan, meydanları süsleyen, sesi ve görüntüsü ile estetik değer taşıyan, halkın su ihtiyacını karşılayan sanatsal eserlerdir. Bursa, Bitinya Krallığı zamanından beri var olan Büyük Kumandan Anibal'in yaşadığı tarihi çok eskilere dayanan bir merkezdir. 1326 yılında şehrin fethi ile başlayan Osmanlının imar faaliyetleri kapsamında çeşmeler de yaptırılmıştır. Evliya Çelebi Seyahatnamesine göre Bursa'da 2060 adet hayrat çeşme yaptırılmıştır. Bu çalışma kapsamında Bursa merkezde bulunan, en eskisi M. Ö. 200 yılına ait Kırkodalar Anibal Çeşmesi olup, devamında XIV. yüzyıldan XX. yüzyıla kadar inşa edilen tarihi değere sahip 46 çeşme incelenmiş ve bunlar tarihsel, mimari, süsleme ve tipolojik özelliklerine göre değerlendirilmiştir. Bursa çeşmelerinde, Klasik Dönemin sadeliğini, Barok dönemin zengin süsleme anlayışını gördüğümüz gibi, sadece su ihtiyacını karşılamak için ve estetik kaygı düşünülmeden yapılan bezemesiz çeşmelerde bulunmaktadır.
Bizans askeri teçhizatı: Amorium'da bulunan savaş malzemeleri

Bu çalışmada, 1988- 2009 yılları arasında Amorium kazılarında ele geçen 50 adet savaş malzemesi incelenmiştir. Amorium Kenti, M. Ö. 2000'li yıllardan itibaren Hitit, Frig, Yunan, Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde sürekli yerleşim görmüştür. Kent, Aşağı Şehir ve Yukarı Şehir olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. Amorium'daki kazı çalışmaları, ilk olarak Prof. Dr. R. Martin Harrison tarafından 1987 yılında yapılan yüzey araştırmasıyla başlamış ve 1988- 1992 yılları arasındaki kazı çalışmalarıyla devam etmiştir. 1993- 2009 yılları arasındaki kazı çalışmaları ise Dr. Chris S. Lightfoot başkanlığında devam etmiştir. Kentteki kazı çalışmaları 2014 yılından itibaren Bakanlar Kurulu kararı ile Kültür ve Turizm Bakanlığı ve Anadolu Üniversitesi adına Prof. Dr. Zeliha DEMİREL GÖKALP'ın başkanlığında devam etmektedir. Bu çalışmanın konusunu, 2 adet kılıç, 1 adet balta, 1 adet hançer, 16 adet ballista ucu ve 30 adet okuyucu oluşturmaktadır. Amorium savaş malzemeleri, kentin Aşağı Şehir ve Yukarı Şehir olarak adlandırılan bölümlerinde ve farklı alanlarda dağınık olarak bulunmuştur. Savaş malzemelerin çoğu Aşağı Şehir'de yer alan Büyük Mekan, A Kilisesi, Üçgen Kule ve Büyük Bina alanlarında ele geçmişştir. Diğer savaş malzemeleri ise Yukarı Şehir'de yer alan L ve UU alanlarında bulunmuştur.
Kayseri ili Develi ilçesi'nin Bahçebaşı mahallesi'ndeki Kaya kilisesi

Kayseri'nin Develi İlçesi ilk çağlara kadar uzanan tarihinde birçok medeniyete ev sahipliği yapmıştır ve günümüze bu medeniyetlerin tanığı olan birçok eser kalmıştır. Kayseri İli Develi İlçesi'nin Bahçebaşı Mahallesi'nde bulunan kaya kilisesi de bu eserlerden biridir ve tezin konusunu oluşturmaktadır. Kayseri İli Develi İlçesi'nin Bahçebaşı Mahallesi'ndeki kaya kilisesi daha önce hiç araştırılmadığı ve bilimsel bir çalışmaya konu edilmediği için tez konusu olarak seçilmiştir. Bu tezde yapıyı tanıtmak, yapının bugünkü durumunu belgelemek ve her geçen gün daha da yıpranan yapıya dikkat çekerek yapının korunmasını sağlamak amaçlanmıştır. Tez çalışmasına kaynak araştırması yapılarak başlanmıştır. Yapının fotoğrafları çekilmiş, ölçüleri alınmış, plan, kesit ve cepheleri çizilerek bugünkü durumu belgelenmiştir. Yapılan araştırmalarda yapının adı ve inşa tarihi tespit edilememiştir. Yapı İstanbul ve Anadolu'daki 19. yy' ait Rum Ortodoks ve Gregoryen kiliseleri ile karşılaştırılmıştır. Yapılan karşılaştırmalar sonucunda yapının en çok Kayseri ve Nevşehir kiliseleri ile benzerlik gösterdiği tespit edilmiştir. Konumu, mimari özellikleri ve bölgedeki nüfus verileri dikkate alındığında yapının 19. yy'a ait bir Gregoryen kilisesi olabileceği sonucuna varılmıştır.
An Interpretation of the Divriği Complex from the perspective of the cosmos understing in the 13 th century Anatollia

oz DIVRIGI KÜLLİYESİ' NIN 13. YÜZYIL ANADOLU KOZMOLOJİ ANLAYIŞI PERSPEKTİFİNDEN BİR YORUMU Bostan, Selen Bahriye Yüksek Lisans, Mimarlık Tarihi Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Dr. Ali Uzay Peker Aralık 1999, 188 sayfa. Bu çalışmanın konusu, 13. Yüzyılın ilk yarısında Anadolu Selçukluları döneminde Mengücekliler tarafından yaptırılmış olan Divriği Külliyesi' dir. Öncelikle, dönemin sanat ve mimarisini etkilediği düşünülen kültürel değişkenler üzerinde durulacaktır. Bu belirleyici etmenler başlığı altında, sanatçılar, mimarlar, baniler, Tasavvuf felsefesi ve Ahi kuruluşları tartışılacaktır. Divriği Külliyesi'nin sanatçıları ve banileri hakkında genel bilginin yanı sıra mimari ve tezyinatla ilgili özellikleri üzerinde de yoğunlaşılacaktır. Dönemin Tasavvuf felsefecilerinin kozmoloji anlayışı üzerine kısa bir bilgiden sonra Divriği Külliyesinin süsleme ve mimarisinin içerdiği anlamı çözümlemeye yönelik bir deneme yapılacaktır.
Eskişehir Arkeoloji Müzesi'nde bulunan düz dokumalar

'Eskişehir Arkeoloji Müzesinde Bulunan Düz Dokumalar ' olarak hazırlamış olduğumuz bu çalışmada, ilgili müzede yer alan yetmiş dokuz adet düz dokuma örneği ele alınmıştır. Müze koleksiyonunda yer alan ve envanter kayıtlarından da anlaşıldığı gibi farklı yörelerden satın alma ve bir adeti de hibe yoluyla müzeye kazandırılmış bu örnekler kilimlerden oluşmaktadır. Çalışma kapsamında yer alan bu kilimlerin, ayrıntılı bir şekilde tanımları, yapılış şekilleri ve kompozisyon özellikleri verildikten sonra, ilgili koleksiyonda yer alan örnekler, katalog düzeninde ele alınarak; cins, malzeme, renk, ebat, motif ve kompozisyon yönleriyle tanıtılmaya çalışılmıştır. Değerlendirme ve karşılaştırma bölümünde ise, incelenen örnekler, yukarıda belirtmiş olduğumuz özellikler açısından farklı yörelere ait düz dokumalarla kıyaslanmış ve bu dokumaların Anadolu dokumaları içindeki yeri belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmamızın son kısmını ise, çalışma kapsamında incelenmiş olan literatürlerle ilgili bibliyografya ve sözlük kısmı ile tez konusunu içeren dokumaların çizimlerinden ve resimlerinden meydana getirilen levhalar kısmı oluşturmuştur.