turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Halep ve çevresi Türkmen düğünleri üzerine bir inceleme

İnsan hayatında ikinci önemli geçiş dönemi evlenmedir. Evlenme, iki gencin bir araya gelmesiyle gerçekleşir. Evlilik, iki gencin aile kurmak üzere kanunların uygun gördüğü şekilde, ruhen ve bedenen bir ömür boyu sürecek şekilde bir araya gelmeleridir. İki kişinin bir araya gelmesiyle gerçekleşen evlilik, aileler arasında dayanışmayı, yardımlaşmayı ve kan bağlılığını güçlendirir. Ayrıca toplumsal ve ekonomik ilişkiyi düzenler. Çiftin karı-koca olması, öncelikle toplum tarafından onaylanmasıyla gerçekleşir. Bir milletin eskiden beri devam eden evlilikle ilgili gelenek ve görenekleri vardır. Düğün, evlenme sürecinin en önemli aşamasıdır. Kız ile erkeğe bir toplumsal statü kazındırması ve aileler arası dayanışma sağlaması açısından önemlidir. Ayrıca evlilik törenleri, örf ve adet, gelenek ve göreneklerin zengin bir şekilde yansıtıldığı önemli törenlerdir. Düğün, toplumsal bir olaydır ve düğüne katılımın diğer törensel toplantılardan daha fazla olduğu görülmektedir. Düğün törenlerine olan fazla katılım, bu törenin güçlü ve canlı kalmasını sağlamaktadır. Halep ve çevresi Türkmenlerinin düğünleri üç günden bir haftaya kadar sürerken, günümüzde şehirde yapılan salon düğünleri bir günle sınırlandırılmıştır. Köyde yapılan düğünler, nerdeyse bütün köylerde benzerlikler, hatta ortaklıklar gösterir. Yöre Türkmenlerinde düğünler, bayrak dikme merasiminden başlayarak damadın gerdeğe girdiği zamana kadar süren aşamadır. Bu çalışmada Halep ve çevresinde yaşayan Türkmenlerin, düğün de dahil olmak üzere, evlenmeyle ilgili geleneklerini inceledik. Gözlem ve karşılıklı görüşme yöntemlerini kullanarak Halep Türkmenlerinin evlenme geleneklerine ait uygulamaları tespit ederek gün ışığına çıkarmaya çalıştık. Siyasi gelişmelerden dolayı çeşitli bölgelere göç etmek zorunda kalan Halep Türkmenlerinin gelenekleri, elbette değişime uğrayacaktır. Bu bakımdan, yaptığımız tespitlerin Halep Türkmenleriyle ilgili bir belge niteliği taşıdığını ve önemli olduğunu düşünmekteyiz.
Ermek Tursunov'un filmlerinde şamanizm ögeleri

Bu tezde, Ermek Tursunov'un filmlerindeki Şamanizm ögelerinin varlığı incelenmiştir. Ermek Tursunov'un, Gelin ve İhtiyar adlı filmlerinde Şamanizm'in ögelerinin varlığı ve bunların ne manada kullanıldığı, bu tezin konusunu oluşturmaktadır. Bu çalışmanın temel amacı, Ermek Tursunov'un Gelin ve İhtiyar filmlerindeki Şamanizm'e ait ögeleri tespit etmektir. Kazakistan bağımsız olduktan sonra, dünyaya adını duyurduğu alanlardan birisi de hiç kuşkusuz sinemadır. Bağımsızlık sonrası süreçte 'Kazak Yeni Dalga' olarak adlandırılan akımın içerisindeki yönetmenlerden biri olan Ermek Tursunov'dur. Ermek Tursunov'un filmleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde Kazak Türklerinin kültürüne, diline, dinine ait izleri bulmak mümkündür. Ermek Tursunov, süreci Kazak Türklerinin ortaya çıktığı 15. yüzyılla sınırlı kalmaz. Türk halklarının başlangıcıyla bir tutar. Gelin'de bunu net olarak görmek mümkünken; İhtiyar'da bu geçmişş cümlelere saklanmıştır. Bu tez çalışması, geçmişş değerlerin günümüzde üretilmiş filmlere yansımasını ve Kazak Türklerinin hayatındaki Şamanizm'e ait olan ögelerin varlığı konusunu ele almıştır. Bu filmlere bakıldığında oluşan düşünce; Şamanizm'e ait ögeler çeşitli etkilenmelere, çeşitli kabul edişlere rağmen Kazak Türklerinin hayatında varlığını koruduğu yönündedir. Kazak Türkleri arasında-büyük çoğunluğu-Şamanizm'e bir din nazarıyla bakılsa da bu ögeler kültürel bir nitelik kazanmıştır. Şamanizm ögeleri gündelik yaşam pratiklerine dahil olmuştur. Şamanizm'in, İslamiyet'in kabulünün ardından etkisini yitirip, kimi ögeleri dönüşse de hala varlığı görülmektedir.
Şanlıurfa ili halk hekimliği araştırması

Sağlık, canlıların sahip olduğu en büyük hazinedir. Bu nedenle insanoğlusağlığını korumak için hastalıklara karşı, yüzyıllardan beri çözüm arayışı içinde olmuştur. Bireyin hastalıkları tedavi ederken elde ettiği tecrübeler sayesinde toplumun'halk hekimliği' olarak adlandırdığı kültürel yapı ortaya çıkmıştır. Tezimizin konusunu oluşturan Şanlıurfa ili halk hekimliği; inanma ve geleneksel tedavi pratiklerinin yörede en yaygın olanlarını içermektedir. Çalışmanın birinci bölümü; Şanlıurfa'nın tarihi, coğrafi, beşeri, turistik ve ekonomik yapısı ile halk hekimliği hakkında yapılan çalışmalardan oluşmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde halk hekimliği ve genel kavramlar ile ilgili olarak halk hekimliğinin tanımı, tarihi, toplum içindeki yeri, Türklerde halk hekimliği, Anadolu ve Şanlıurfa'daki halk hekimliğinin yeri belirlenmeye çalışılmıştır. Ayrıca halk hekimliği ile ilgili genel kavramlar da bu bölümde açıklanmıştır. Tedavi yöntemleri başlığı altında incelediğimiz üçüncü bölümde ise büyü niteliği taşıyan tedavi yöntemleri, hem büyü hem gerçekçi nitelik taşıyan tedavi yöntemleri ve tamamen gerçekçi nitelik taşıyan tedavi yöntemleri ele alınmıştır. Tezimizin dördüncü bölümünde Şanlıurfa'daki halk hekimliği uygulamaları kapsamlı bir şekilde ele alınarak yöredeki hastalıklar için başvurulan tedavi yöntemleri tespit edilmiştir. Beşinci bölümde ise yöredeki ocaklara yer verildikten sonra çalışmanın değerlendirme ve sonuç kısmına görüşme yaptığımız kaynak kişilerin listesine, kaynakçaya, fotoğraflara ve ekler bölümüne yer verilmiştir
Türk halk oyunlarında kullanılan makyaj

Bir yüzün güzelliğini, kusurlarını gizleyip estetik açıdan değeri olan özellikleri ön plana çıkarma tekniği olan makyaj, ilkel zamanlardan günümüze kadar bir değişim içerisindedir. İlkel insanlarla ortaya çıkan ilk makyaj; yerleşik toplumların oluşması, tiyatronun ilk zamanlan, sinema ve televizyonun ortaya çıkmasıyla değer kazanmış, hem teknik olarak hem malzeme olarak gelişme göstermiştir. Bu çalışmada günümüz makyajının temelini oluşturan eski makyajlara, malzemelere ve eski usul süslenme biçimlerine bugüne ışık tutması açısından yer verilmiştir. Geleneksel makyaj malzemelerinin çeşitli bitki özlerinden ya da madenlerden yapıldığını, araştırmamızın sonunda bugünkü malzemelerin ilkel biçimleri olduğunu öğrendik. Genel olarak bu malzemelerin yüzde yarattığı etki ve iz aynı, fakat yapım aşamasının ve uygulama biçiminin bugünden daha ilkel olduğu anlaşılmaktadır. Sahne sanatlarından biri olan Türk Halk Oyunlarının makyaj tekniğinden yararlanması kaçınılmazdır. Sahneye çıkan her oyuncunun, ışığın yaratabileceği olumsuzluklardan etkilenmemesi, yeni bir karakter yaratmak, oyuna konsantre olabilmek vb. nedenlerden dolayı makyaj yapması gerekmektedir. Bunun sonucunda oyuncu-seyirci faktörlerindeki motivasyon sağlanmış olur. Önemli olan makyajı yapım aşamasında doğru teknikleri ve doğru sıralamayı uygulamaktır. Gerçeğe uygun bir karakter yaratmak oldukça önemlidir. Bunun için iyi bir gözlemci olmak gerekir. Genel olarak makyaj çeşitleri ve uygulama biçimleri çalışmamızın son bölümünü oluşturmuştur.
Tokat Zile Acısu köyü monografisi

Acısu köyündeki halk kültürü ve halk yaşamının ele alındığı bu araştırma bir 'Alevilik' çalışması değil, köy monografisi niteliğinde olduğu için, çalışmamızın içeriğini Anşabacılıların halk hayatını şekillendiren halk kültürü unsurları oluşturmaktadır. Çalışmamız kapsamında Acısu köyü örneğinde tespit edilen Anşabacılılar'a ait halk kültürü unsurları, Türk Halk Bilimi köy monografisini oluşturan kadroların ışığında tasnif edilerek; Halk Mutfağı, Halk İnançları, Halk Mimarisi, Halk Ekonomisi, Geçiş Törenleri, Halk Hekimliği, Halk Bilgisi, Halk Giyim Kuşamı şeklinde gruplandırılmıştır. Adı geçen konu başlıklarının her biri, aynı zamanda müstakil olarak çalışmamızın bölümlerini oluşturmuştur.'Anşabacılı ' ifadesi, hem topluluk adı hem de halk bilimi açısından ele alındığında Tahir Alangu'nun 'Kapalı Halk Kültürü Alanları' kavramına karşılık gelmektedir. Anşabacılı köyler, Zile çevresinde gelenek çevresi ve mesafe ile şekillendirilmiş bir gelenek çevresine sahip oldukları için, yaşam biçimlerinin değişmemesi yönünde gösterdikleri direnç, bu köyleri dışa kapalı ve mesafeli kılmıştır. Araştırmamızda ele aldığımız Acısu Köyü'nde bu gelenek çevresinin merkezi konumundadır. Bu çalışma ile, Anşabacılıların halk kültürü unsurlarında devam eden süreklilik ve değişim alanlarını Acısu köyü örneğinde tespit etmek amaçlanmıştır. Uzun bir süreç içerisinde oluşan halk kültürü öğelerinin gelecek kuşaklara aktarılarak, unutulup yok olmasının da önüne geçmek amacıyla, , gelenek çevresi içinde muhafaza edilen halk hayatı - halk kültürüne ait unsurlar Acısu köyü monografisi ile derlenme, tespit edilme ve kayıt altına alınma fırsatı yakalanmıştır. Anşabacılı köylerin halk hayatı ve halk kültürünün ele alındığı ilk monografi çalışması örneğidir.
İşlevsel kuram çerçevesinde mekansal değişim örneği olarak Bayburt mahalle odaları

Anadolu şehrinin kendine has kültürel bir yapısı olduğu bilinir. Bu kültürel mirasların başlangıçtan günümüze kadar aktarımında gerek mekansal gerek işlevsel anlamda bir takım değişikliğe uğradığı da bir gerçektir. Doğu Karadeniz'in küçük, bir o kadar da kültürel çeşitlilik açısından zengin mirasa sahip şehri olan Bayburt, gerçekten de kendi bölgesinde ya da tüm Anadolu'da rastlanmayan bir mirası barındırmaktadır. Bugün mahalle odaları olarak anılan bu miras geçmişşte Bayburt'ta mahallenin konak sahibi zengin ailelerinin konaklarının bir odasını mahalle sakinlerinin eğlence, sohbet ve bunun gibi birçok etkinliğe hizmet etmesi için ayırdıkları anlayış ve kültürden kaynağını alır. Zaman içinde işlevsel ve mekansal olarak değişim ve gelişime uğrayan mahalle odaları Bayburt'tan başka bir Anadolu şehrinde görülmeyen bir kültürdür. Benzer kültürlerin varlığı ise inkar edilemez bir gerçektir. Beraberinde Bayburt'ta bu kültürel mirasın kaybolmak, yok olup gitmek yerine işlevsel olarak amacının çeşitlenmesi ve mekansal olarak ortak kullanıma evrilmiş olması onun zenginliğine ve kültürün aktarılmasına yönelik katkısına dikkat kesilmeyi zorunlu kılmıştır. Dolayısıyla çalışmamıza başlamamızda önemli bir motivasyon sağlayan bu gelişim ve değişimi araştırmak, incelemek halk bilimine acizane katkı sunmayı amaçlamak bir borç haline gelmiştir. Bu nedenle Bayburt Mahalle Odaları'nın gerek yarınki nesillere aktarılması gereken bir miras olduğu fikriyatı gerek bugüne kadar bu mirasın halkbilimi alanında görmezden gelinmesi ya da ilgi çekmemesi bu çalışmayı yapmamıza neden olarak gösterilebilir. Anadolu'daki her kültürel mirasın yaşayabilmesi ve aktarılması bizim için elzem bir konudur. Bu sebeple mahalle odası geleneğinin nadideliğinin tanıtılmasını borç bilmekteyiz. Halk biliminin teorik zemininin sağladığı imkanlar ile işlevsellik açısından mahalle odalarını incelemeye başladığımız andan itibaren konunun aslında uğradığı mekansal değişimin de dikkate değer olduğunu da fark ettik. Mekanın sosyal yapının üzerindeki etkisi ve işlevselliğine olan katkısı ile beraber ele alınası bir değer olduğunu fark etmemiz de çalışmamıza başka bir perspektiften bakabilmeyi imkanlı kıldı. Bir başka deyişle mahalle odaları aslında hem işlevsellik açısından hem de mekansal değişim açısından hemen hemen aynı anda bir gelişim ve değişim göstermiştir. Bu değişim de bize çalışmamızda geniş bir pencere açmıştır.
Destanlardan günümüze doğum, ölüm adet ve inanışları

Geçiş dönemlerindeki adet ve inanışlar, kültürün önemli dinamiklerini içerisinde barındırmaktadır. Dolayısıyla ait oldukları toplumları tanıma noktasında bize hatırı sayılır bir ölçüde yardımcı olur. Bu sebeple söz konusu dönemlerin detaylı bir şekilde incelenmesi gerekir. Geleneksel unsurların zaman içerisinde sergilediği değişim ve dönüşümler, incelemenin önemli bir parçasıdır. Bu çalışma, Anadolu Türklüğünün doğumla ölüm konusundaki adet ve inanışlarında yaşanan değişimlerin tespit edilmesi gayesiyle meydana getirilmiştir. Yirminci yüzyıl ve sonrasındaki adet ve inanışları incelemek yazılı ve sözlü kaynakların çokluğu nedeniyle kolaydır. Ancak daha önceki devirlerin adet ve inanışları için aynı kolaylık söz konusu değildir. Eski çağlardan beri üretilen destan ve halk hikayelerine müracaat edilerek bu zorluğun aşılması amaçlanmıştır. Bu gayenin gerçekleştirilmesi için başvurulan destanlarda ve halk hikayelerinde üretildikleri devirlerin doğum ve ölümle ilgili adet ve inanışlarına yer verildiği görülmüştür. Bu adet ve inanışlarla yirminci yüzyıl ve sonrası adet ve inanışları arasında ortaklıklar olduğu sonucuna varılmıştır. Destanlardan halk hikayelerine; oradan da günümüze kadar uzanan çizgide söz konusu adet ve inanışlarda zaman ve çevreye bağlı olarak bir değişim ve dönüşüm gerçekleşmiştir. Ancak bu değişim ve dönüşümler, doğum adet ve inanışlarında hızlı ve kapsamlı bir şekilde yaşanırken ölüm adet ve inanışlarında daha yavaş ve dar kapsamlı bir çerçevede meydana gelmiştir.
Geleneksel tıptan modern Tıbbi Ocaklık Kurumu: Ankara ili Çubuk ilçesi örneği

Bu çalışmada, geleneksel tıbbın günümüzde gördüğü ilgi, tarihsel çerçevede modern ve postmodern süreçler bağlamında ele alınmıştır. Araştırma konusunun odağında ise geleneksel tıbbın bir alanı olan ocaklık kurumu yer almaktadır. İki ana kol üzerinde şekillenen çalışmanın ilk aşamasında gerçekleştirilen alan araştırması, ocaklık kurumu ve uygulamaları konusundaki tartışmaların yürütülmesi için güncel veriler elde edilmesine olanak sağlamıştır. Çalışmada alan araştırmasının verileri, tablo ve grafikler yoluyla sayısal bir analize konu olurken, bu veriler içerikleri ve sayısal değerleri açısından günümüz ocaklık kurumunun sınırlı bir alandaki durumunu ortaya koymaktadır. Çalışmanın diğer aşamasında ise, iyileşmede özellikle de zihinsel süreçlerin önemine vurgu yapan kuramsal yaklaşımlar ve hastalığın fizyolojik nedenleri ve tedavisine odaklanan antik dönem tıp yaklaşımları ile ocak uygulamaları karşılaştırılmıştır. Uygulamalar, psikosomatik tıp, plasebo etkisi, kuantum iyileşme, homeopati, humoral patoloji gibi konvansiyonel tıpta da kullanılan kuramsal yaklaşımlar ışığında çözümlenmeye çalışılmıştır. Söz konusu kuramsal yaklaşımların işleyiş mantığı ile ocak uygulamaları arasında kurulan ilişki, ocak uygulamalarında biçimlenen anlam derinliğini göstermesi bakımından önemlidir.
Sarıoğlan ve çevresi halk inanışları

Bu araştırmada, verilerin tespiti esnasın gözlem, mülakat ve anket gibi derinlemesine yaklaşım içeren saha araştırma metotlarını kullandık. Elde ettiğimiz verileri deskriptif metot kullanarak tasnif ettikten sonra dinler tarihi açısında değerlendirdik. Giriş kısmında; ilçenin tarihi, coğrafi konumu, sosyal yapısı, eğitim ve ekonomik durumu hakkında bilgi verilmiştir. Birinci bölümde Sarıoğlan ve çevresindeki geçiş dönemleri ile ilgili halk inanışları ve bu inanışların dinler tarihi açısından değerlendirilmesi, ikinci bölümde ise Sarıoğlan ve çevresindeki tabiat ile ilgili inanışlar ve bu inanışların dinler tarihi açısından değerlendirilmesi yapılmıştır. Sonuç bölümünde ise tez hakkında öne çıkabilecek hususlara kısa örnekler vererek temas ettik. Tezimiz kaynakça ve ekler kısmıyla sona ermektedir.
Pamukova ilçesindeki yaygın halk inanışları ve bu inanışlardaki eski Türk inancının izleri

Yüksek Lisans Tezi PAMUKOVA İLÇESİNDEKİ YAYGIN HALK İNANIŞLARI VE BU İNANIŞLARDAKİ ESKİ TÜRK İNANCININ İZLERİ M. Emin TAŞKIN Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Felsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı Dinler Tarihi Bilim Dalı 2004 'Pamukova İlçesi Yaygın Halk İnanışları ve Bu İnanışlardaki Eski Türk İnancının İzleri ' isimli bu çalışmamız giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde Pamukova ilçesinin tarihi ve coğrafyası hakkında bilgi verilmiştir. Birinci bölümde, Pamukova ilçesindeki Yaygın Halk İnanışları gözlem ve mülakat yoluyla araştırılmıştır. İkinci bölümde ise bu yaygın halk inanışlarının eski Türk inancı ile bağlantısı ortaya konmuştur. Bu çalışma bibliyografya ve ekler kısmıyla sona ermektedir.
Hıdır Abdal Sultan tekkesine bağlı Ocak köyü halk inanışları

'Sultan Hıdır Abdal Tekkesine Bağlı Ocak Köyü Halk İnanışları' adlı tezimiz Giriş kısmı dışında iki bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında; Ocak Köyünün tarihi, coğrafi konumu, sosyal yapısı hakkında bilgi verilmiştir. Birinci bölümde Ocak Köyü geçiş dönemleri ile ilgili halk inanışları ve bu inanışların Dinler Tarihi açısından değerlendirilmesi, ikinci bölümde ise Ocak Köyü'ndeki tabiat ve gündelik yaşamla ilgili inanışlar ve bu inanışların Dinler Tarihi açısından değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu tezimiz bibliyografya ve ekler kısmıyla sona ermektedir.
Hatay'da reenkarnasyon memoratları

Reenkarnasyon, insan öldükten sonra ruhunun bir başka bedende tekrar dünyaya gelmesidir. Hindistan, Çin, Tayland, ABD, Lübnan ve Yemen gibi pek çok ülkede olduğu gibi ülkemizde de örneklerine rastlanan, hakkında çokça çalışma yapılan ve tarihi çok eskilere dayanan bir inanıştır. Reenkarnasyon inancı Hıristiyanlık, Musevilik ve İslamiyet'te de kendine yer bulmuştur. Çeşitli zamanlarda ruh göçü, tenasüh, hulul ve ruh sıçraması gibi isimler de verilmiştir. Hinduizm ve Budizm'de ruhun günahlarından arınmak için hayvan ya da bitki olabileceği sonunda da Nirvana'ya ulaşarak orada yok olacağına inanılır. Ortadoğu coğrafyasında ise bu durum biraz daha farklıdır. Ruh, her ne kadar enkarne olsa da İslamiyet'teki cennet ve cehennem inancı da kendini korumuştur. Bu tür bilgilere Arap Aleviler arasında derlediğimiz anlatıların bize sunduğu inanç dünyasında rahatlıkla bulmaktayız. Memoratlar sözlü anlatım türleri içinde en son ortaya çıkan türdür. Diğer türlerden farklı olarak kahramanları sıradan ve günümüz insanlarıdır. Olayları günümüzde veya günümüze yakın bir zaman ve mekanda geçer. Memoratlar da diğer sözlü anlatılar gibi birer kültür taşıyıcısıdır. İçlerinde üretildikleri toplumun gelenek-görenekleri, inanç dünyası, yaşam biçimleri ve standartları hakkında çok kıymetli bilgiler barındırırlar. Birçok farklı konunun yanı sıra reenkarnasyon inancıyla alakalı memoratlar da bulunmaktadır. Söz konusu memoratlar, şekil ve muhteva yönünden incelendiğinde farklılıkları olmakla birlikte birçok bakımdan ortak yönleri olduğu tespit edilmiştir. Reenkarnasyon memoratları, Arap Alevilerinin ruh, öteki dünya, cennet-cehennem inanışları ve tekrar doğuşun sebepleri gibi konulardaki yaklaşımlarını rahatlıkla ortaya koymaktadır.
Erciş folkloru

Tarihin farklı dönemlerinde değişik coğrafyalarda büyük devletler kuran Türk milleti gittikleri her yere kendi kültürlerini taşımayı başarmışlardır. Gittikleri yerlerde değişik kültürlere mensup insanlarla bir arada yaşamalarına rağmen kendi kültür ve sanatından vazgeçmeyerek bunları koruyabilmişlerdir. Halk Edebiyatı ürünleri milletlerin ortak değerlerinin yansıtıldığı ve yaşatıldığı birer belgelerdir. Milletler bu ürünlerde ortak sevinçleri, üzüntüleri, yaşanmışlıkları, beklentileri vb. duygu ve düşünceleri dile getirirler. Bundan dolayı bu ürünler milletlerin ortak değerleri olup kültürlerinin de temel kaynaklarıdır. Bu alan çalışmamızda Erciş'in folklorik ürünlere yer verdik. Derlenen folklorik ürünleri tür, biçim ve muhtevasına göre sınıflandırarak ilgili bölümlerin alt başlıkları olarak verdik. Folklorik ürünlerinin derlemesinde ve yazıya geçirilmesinde alan çalışmalarında izlenen plan ve programa sadık kalarak çalışmamızı oluşturduk. Sözlü olarak derlenen ürünlerin yanında görselliği arttıracak fotoğraflarla ve Erciş haritasına da çalışmada yer verdik. Folklorik ürünleri farklı yaş ve meslekten kaynak şahısların katkı ve deneyimleri neticesinde oluşturduk. Erciş'in halk nazmı ve nesrinden, kalıplaşmış ifadelerinden, geçiş dönemi adetlerinden, halk oyunlarından, halk hekimliğinden, mutfağından, aşıklık ile dengbejlik geleneğinden vb. birçok folklorik ürünlerinden bahsederek çalışmada farklı bölümlerin altında bunlara yer verdik.
Kerkük-Altunköprü halk kültürü

Altunköprü, konum itibari ile müstesna bir yerde konuşlanmaktadır. Limanı, köprüleri ile ticaretin kalbinin attığı bir cazibe merkezi olarak bilinmekteydi. Çeşitli siyasi, sosyolojik, etnik, ticari, sebeplerden dolayı eski ihtişamını ve cazibesini yitirmiş bulunmaktadır. Bu akademik çalışmada halk kültürüne ve halk edebiyatına dair bilgiler detaylı bir şekilde ele alınmış, Altunköprü'nün maruz kaldığı bütün değişimler de birinci ağızdan, kişilerden alınan bilgilerle ve görüşmelerle açıklanmıştır.
Akademik halk dansları eğitim programlarının öğretim eleman ve öğrenci görüşlerine göre değerlendirilmesi

Bu araştırma; Türkiye'deki akademik halk dansları eğitim programlarının öğretim elemanı ve öğrenci görüşlerine göre değerlendirilmesi amacıyla, Ege Üniversitesi örneği ile hazırlanmıştır. Araştırmada katılımcıların görüşlerinin ayrıntılı olarak alınması amacı ile nitel bir araştırma yöntemi olan 'durum çalışması' tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, Ege Üniversitesi Devlet Türk Musiki Konservatuvarı Türk Halk Oyunları Bölümü öğretim elemanları, mezunları ve öğrencilerinden seçilmiştir. Çalışma grubunun belirlenmesinde amaçlı örnekleme yöntemlerinden 'ölçüt örnekleme' tekniği kullanılmıştır. Veriler, eğitim bilim uzmanlarının görüşünde araştırmacı tarafından hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formları kullanılarak ve araştırmaya konu olan bölüm tarafından hazırlanan dokümanlar incelenerek toplanmıştır. Verilerin toplanması sürecinde çalışma grubunda yer alan her bir katılımcı ile birebir görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Alanyazın taramasının ardından betimsel yöntemle analiz edilen bulgular öğretim elemanları, mezunlar ve öğrencilerin görüşleri ışığında yorumlanarak akademik halk dansları eğitim programı değerlendirmesi yapılmıştır. Yapılan çalışma sonucunda, çalışma grubunun görüşleri doğrultusunda, halk dansları eğitim programlarının bölümün misyonu ile karşıtlıklar gösterdiği ve geliştirilmesine yönelik çalışmalar yapılması gerekliliği sonucu ortaya çıkmaktadır. Ayrıca özellikle toplumun alana olan algısının geliştirilmesi ve dönüştürülmesine yönelik de önemli bulgulara rastlanmıştır.