turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Zonguldak ili, Filyos beldesi, Tios Akropolü Kilise A yapısı

Zonguldak İli'nin 30 km. kuzeydoğusunda, Çaycuma İlçesinin 21 km. kuzeyinde, Filyos sınırlarında Tios Antik Kenti'nin Akropolü'nde yer alan Kilise A Yapısı, Parekklesion ve Ek Mekanları çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Araştırmanın amacı, günümüzde büyük ölçüde yıkılmış (temel seviyesinde, 0.-1. 50 m.) Tios Akropolü Kilise A Yapısı, Parekklesion ve Ek Mekanları'nı, plan özellikleri, duvar resimleri, küçük buluntuları açısından incelemek, belgelemek, yapıya ilişkin sorunları ortaya koymak ve bunlara çözüm önerileri getirmektir.2008 2012 yılları arasında, kilise alanı ve çevresinde gerçekleştirilen yüzey araştırmaları ve kazı çalışmalarında yapının plan tipi, inşa malzemesi-tekniği ve ek mekanlarına ait 2006 2014 tarihleri arasında gerçekleştirilen arkeolojik incelemeler doğrultusunda üç evre tespit edilmiştir. 2006 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen Arkeolojik incelemeler Prof. Dr. Sümer Atasoy başkanlığında ve Karadeniz Ereğli Müze Müdürlüğü denetiminde gerçekleştirilmiştir. 2012 2015 tarihleri arasındaki Arkeolojik incelemeler ise Yrd. Doç. Dr. Şahin Yıldırım'ın bilimsel danışmanlığında sürdürülmüştür. 2008- 2009 tarihlerinde, kilise ve ek mekanları üzerinde gerçekleştirilen çalışmalar Yrd. Doç. Dr. Özkan Ertuğrul, 2010 2015 tarihleri arasındaki çalışmalar ise Arş. Gör. Durmuş Gür kontrolünde yapılmıştır. Birinci evre yapısı, 9 . 10. yüzyıllara tarihlendirilen, doğu batı doğrultusunda tek nefli bazilikal planlı kilisedir. İkinci evre yapısı, 10 .-12. yüzyıllara tarihlendirilen tek nefli bazilikal planlı kilisedir ve bu dönemde yapının güneyine doğu-batı doğrultusunda dikdörtgen planlı bir parekklesion eklenmiştir. 12 . 14. yüzyıl arasına tarihlendirilen üçüncü evrede ise kilisenin güneyine iki ve güneydoğusuna bir olmak üzere üç ek mekan ilave edilmiştir. Tios Akropolü Kilise A Yapısı'nın ayrıntılı bir şekilde rölöve çalışması, yapının planı, kesitleri, cephe ve duvar resimlerinin çizimleri yapılmış, günümüzdeki durumu fotoğraflarla belgelenmiş ve iskeletlerin laboratuar incelemeleri gerçekleştirilmiştir. Restitüsyon önerileri, 20. yüzyılda yapılan araştırmalar ve günümüze gelebilen benzer örneklerin yardımıyla yapılmıştır.
Aydın Koçarlı Cihanoğlu Camii haziresi mezar taşları

Koçarlı Cihanoğlu Camii Haziresi'nde 48 adet mezar tespit edilmiştir. Çalıştığımız hazirede 91 adet mezar taşı bulunmaktadır. Bunların 42'si başucu taşı, 41'i ise ayakucu taşıdır. Bunların, 22 adedi erkeklere, 12 adedi ise kadınlara ait şahidelerdir. 14 mezar taşında ise kimlik tespiti yapılamamıştır. İncelediğimiz eserlerin 24 adedinin tarihi mevcuttur. 24 adedinin ise tarih satırları belirlenememiştir. Bu eserlerin tarih sınırları 1713- 1925 yılları arasını kapsar. 18. yüzyıl ile 20. Yüzyıl arasında geniş bir zaman dilimine yayılan mezar taşlarından iki tanesi 18. yüzyıla, 20 tanesi 19 yüzyıla, 2 tanesi 20. yüzyıla aittir. Eserlerin tamamında mermer malzeme kullanılmıştır. Oyma ve kazıma tekniğinin kullanıldığı mezar taşlarında işleniş niteliği olarak daha ziyade alçak kabartma ve linear üslup, az sayıdaki eserde ise yüksek kabartma görülmektedir. İncelediğimiz mezarlarda, şahideli, lahit biçimi ve çerçeveli olmak üzere üç tip mezar çeşidi belirlenmiştir. Form bakımından mezar taşlarında çeşitlilik söz konusudur. Plaka gövdeli ve kare prizma gövdeli şahideler mevcuttur. Şahideler, ya sarık, kavuk, fes, mantar biçimi başlıklarla, ya da kemer, üçgen veya rozetten oluşan tepeliklerle taçlandırılmıştır. Şahidelerde görülen kitabe metni genel olarak kemer formu meydana getiren bir veya birkaç silme kuşağı ile üstten kuşatılmış; kitabe yanları ise silme, sütunce yahut da bordür ile sınırlandırılmıştır. Kitabe satırları, ince silmelerle oluşturulan panolar içine ya birbirine paralel, ya da sağa eğimli satırlar şeklinde düzenlenmiştir. Bezeme programında, bitkisel, geometrik motifler, çeşitli nesneler ve mimari unsurların yer aldığı geniş bir repertuar görülmektedir. Koçarlı Cihanoğlu Camii Haziresi'nde mevcut şahideler, bulunduğu yöreye özgü üslup farklılığı göstermemektedir. Buna karşılık malzeme, teknik, işleniş niteliği, form ve bezemeleri ile başkent İstanbul üslubunu çok belirgin bir şekilde yansıtmaktadır.
Anadolu'da Antoninler Dönemi mimarisi

Roma İmparatorluğu'nda Augustus'la başlayan sakin ve barışçıl dönem, MS 138- 192 yıllları arasına tarihlendirilen Antoninler Dönemi'nde de devam ederek ekonomik, sosyal ve kültürel kazanımlar elde edilmesinde önemli bir etken olmuştur. Ekonomik refahla birlikte Antoninler Dönemi'nde de Roma ve Anadolu kültürlerinin karşılıklı etkileşimleriyle yeni bir yaşam, kültür ve sanat anlayışının geliştiği görülmektedir. Bu dönemdeki refah ve üstün yaşam standartları estetiğe ve güzel sanatlara olan ilgiyi arttırmış, mimari bezeme elemanları da yerel sanatla kaynaşarak bu dönemin biçimsel sanat anlayışını oluşturmuştur. Gelişen teknoloji, bölgeler arası ilişkiler ve bunun sonucunda oluşan yoğun ticaret bu dönem mimarisinde de çok rahatlıkla hissedilmiştir. Bu araştırmada Antoninler Dönemi mimarisi, Anadolu'daki örnekleri ile verilmeye çalışılmıştır. Bu dönemde ilk defa inşa edilmeye başlanan kamu ve dinsel mimari yapıların yanında, yapımına daha önceki dönemlerde başlanan fakat tamamlanamayan mimari yapılar da değerlendirilerek, günümüze ulaşan epigrafik veriler, mimari plastik öğeler ve mimari bezeme parçaları yapıların tarihlendirilmesine yardımcı olmuştur. Bu dönemde tespit ettiğimiz mimari yapılar arasında tapınak, gymnasium, çeşme yapıları, hamam, tiyatro ve agoralar öne çıkmaktadır. Ayrıca Antoninler Dönemi'nde barok yapının karakteristik özelliklerinin bu dönem mimari yapılarında kendine özgün bir şekilde ortaya çıktığı da görülmüştür.
Orhan Cezmi Tuncer'in Türk-İslam sanat tarihine katkıları

Orhan Cezmi Tuncer Türk İslam Sanatı ve Mimarisi dalında büyük bir emeğinürünü olan eserleriyle pek çok araştırmaya öncülük etmiştir. Araştırmalarıyla gerekmimar kimliği gerekse sanat tarihçisi kimliğiyle önemli katkılarda bulunmuş restoratörkimliğini de konuşturarak uzun yıllar çaba harcamıştır. Bu çabayı da yılmadangünümüzde de sürdürmektedir. Araştırmada Orhan Cezmi Tuncer'in sanat tarihimde kapsadığı yerin anlam ve önemi, mimar, sanatçı ve sanat eğitimcisi vasıfları irdelenmiş ve bulgulanmıştır. Restoratör mimarın yaşam öyküsü, almış olduğu eğitim ve kişiliği, çalıştığı kurumlar, araştırmalar, bulgular, keşifler uyumlu bir harmoni sırası gözetilerek konu edilmiştir. Müteahhitlikten üniversite hocalığına değişik alanlarda görev yaparak yoğun bir hayat geçiren, onlarca eser ve makaleye imza atan mesleğine aşık bir mimar ve sanatadamının önemi büyüktür ülkemiz için. Anadolu kervan yolları ve kümbet alanındaaraştırmalarından istifade edilen çizimleriyle, yeri doldurulamaz eşsiz bir mimardır. Çalışmamızda Orhan Cezmi Tuncer'in sanat ve mimarideki çalışmaları, Vakıflar Genel Müdürlüğündeki 15 yıllık hizmeti, bulguları, eserleri, araştırmaları, yayınları, bibliyografyası, Vakıflar Genel Müdürlüğü Abideler Şubesi Rölöve ve Restorasyonbürosunda çizdiği yönettiği projeler ağırlıklı olarak işlenmiştir. Ayrıca Selçuklu dönemine ait ve bazıları hala tek başvuru kaynağı olma özelliğini koruyan restitüsyon, rölöve çalışmaları ile Orhan Cezmi Tuncer'in sanat tarihindekihizmetleri gözler önüne serilmiştir. Bir insan olarak mesleğine bıkmadan usanmadanuzun süre emek vermiş olan bir bilim adamının azmi, titizliği, akademisyen olarak ülkemiz için insan yetiştirmesi, eserleri, araştırmaları, konferansları, bildirileri; bir bütün içinde ele alınmış, değerlendirilerek bir sonuca varılmıştır.
Arşivlerdeki plan ve çizimler ışığı altında Osmanlı İmar Sistemi

Araştırma giriş, sonuç ve ekler hariç üç bölümden oluşmaktadır. Girişte araştırmanın amacı, önemi, kapsamı, sınırlılıkları, yöntemi ve kaynakları belirtildikten sonra birinci bölüme geçilmiştir. Bu bölümde, işleyişi ve görevlileri bakımından Osmanlı imar teşkilatı, 'Hassa Mimarlar Ocağı ve Mimarlar' ile 'Osmanlı İmar Sisteminin İşleyişinde Diğer Görevliler' ana başlıkları altında incelenmiştir. Ayrıca burada sistemi işleten Mimarbaşılar, Hassa mimarları, sefer, su, Tersane-i amire, köprü, kale, vilayet, şehir ve vakıf mimarları ile teknik, yardımcı ve idari elemanlar detaylı olarak araştırılmıştır. İkinci bölüm, Osmanlı Arşivi ile Topkapı Sarayı Müzesi Arşivi'ndeki Türk İslam mimarisine ait plan ve çizimlerin katalog çalışmasından oluşmaktadır. Belirtilen her iki arşivdeki çizimler ayrı başlıklar altında toplanmıştır. Buna göre tespit edilen çizimler yapı türlerine göre, 'Camiler ve Mescitler, Türbeler, Mezarlıklar, Mevlevihaneler, Dergahlar, Zaviyeler, Haneganlar, Medrese ve Mektepler, Kütüphaneler, İmaretler, Hamamlar, Hanlar, Muvakkithaneler, Çeşmeler, Su Yollan, Köprüler, Kaleler, Tabyalar, İstihkamlar, Cephanelikler, Kışlalar, Saraylar, Köşkler, Konaklar, Yalılar, Sahilhaneler, Evler, Şehir krokileri, Hükümet konaklan, Postahaneler, Hastahaneler, Limanlar, Rıhtımlar, Hapishaneler, Yollar ve Diğerleri' şeklinde sınıflandırılmıştır. Üçüncü bölümde ise Osmanlı Arşivi ile Topkapı Sarayı Müzesi Arşivi'nde tespit edilen cami ve mescitlere ait çizimlerden 82 tanesi ayn ayn izah edilerek, eserlerin bugünkü durumlarıyla karşılaştırılmak suretiyle değerlendirilmeleri yapılmıştır. Ayrıca yine bu bölümde incelenen çizimlerin, Osmanlı mimarisi açısından önemine ve çizimlerdeki camilerde görülen özelliklere de değinilmiştir. Sonuç kısmında araştırmadan elde edilen neticeler ve Osmanlı mimarisinde yapıların nasıl bir teşkilatla inşa edildikleri zikredilerek, Osmanlı Arşivi ile Topkapı Sarayı Müzesi Arşivi'ndeki mevcut çizimlerin yapı türlerine göre sayılan belirtilmiştir.
Topkapı Sarayı Müzesi hazinesinde bulunan neceflerin kataloğu

Necef veya kaya kristali yer kabuğunun oluşumunda yer alan volkanik özellikli quartz bir mineraldir. Saydam görüntüsü ve kristal yapısı ile ışığı yansıtıcı özelliktedir. Doğada zengin yatakları bulunması ve kolayca işlenip şekillendirilebilmesi ile erken Anadolu kültürlerinden itibaren karşımıza heykelcik ve süs eşyaları şeklinde çıkar. 70 sertlik derecesinde ve yarı değerli taşlar arasında yer alan necefin saydamlığı berraklık simgesini çağrıştırır. Necef; İslam dünyasının sanatsal yapıtlarından batıya ilk ulaşanlar arasında yer almaktadır. Sasani İmparatorluğu sınırları içinde bulunan İran, Mezopotamya ve Mısır'da başlayan sert taş oyma sanatı, İslamiyetin erken dönemlerinde gelişme ve ilerleme kaydetmiştir. Halife el Mustansır'ın Kahire sarayındaki hazinesinin isyancı askerler tarafından yağlamalandığını yazan tarihçi Magrizi, bunların arasında çok değerli necef vazolar bulunduğunu da ayrıntılarıyla anlatmaktadır. Bundan da necef oymacılığının merkezinin Kahire ve Mısır olduğu, diğer İslam ülkelerine de buradan yayıldığı anlaşılabilir. Osmanlı sarayı kuyumculuğunda da necef önde gelen bir malzeme teşkil etmiştir. Kolay oyulup şekil verilebilmesinin yanı sıra değerli taşların da kakılmasıyla güzel kompozisyonlar elde edilmiştir. Özellikle 16. yüzyıl Osmanlı saray kuyumculuğunun nadide örneklerini Topkapı Sarayı Müzesi hazinesinde görmek mümkündür. Bunlar arasında yazı kutuları, maşrapalar askılar sayılabilir.
Kars, Ardahan ve Iğdır'daki Türk İslam dönemi mimari eserleri

Kars, Ardahan ve Iğdır, Ortaçağ'da Kuzeybatı İran ve Güney Kafkasya bölgelerinin batıya açılan köprüsü durumunda olması ve Çin'den başlayıp Avrupa'ya kadar ulaşan İpek Yolu güzergahı üzerinde bulunması sebebiyle stratejik önemi büyük Anadolu şehirleridir. Türkler, 1071 tarihli Malazgirt Zaferi'nden sonra akınlar halinde Anadolu'ya gelse de 1064 tarihinde Kars Ani Şehri Büyük Selçuklu Hükümdarı Alparslan tarafından fethedilmiş ve burada Menuçehr Camii yapılarak Anadolu Türk Mimarisi'nin ilk eseri verilmiştir. Bu tarihten başlayarak Cumhuriyet'in ilanına dek ihtiyaçlar doğrultusunda çok sayıda eser Kars, Ardahan ve Iğdır'a farklı Türk devletleri tarafından kazandırılmıştır. Tez çalışmasında Kars, Ardahan ve Iğdır'a Türkler tarafından kazandırılan Türk-İslam Dönemi mimari eserleri incelenmiş ve bu illerin tarihi detaylı bir şekilde anlatılmıştır. Kars şehrinde Türk-İslam Dönemi'nde yapıldığı belirlenen bir kale, bir içkale mescidi, iki kiliseden camiye dönüştürülmüş yapı, on cami, dört türbe, üç hamam, bir saray yapısı, iki köprü, bir paşa konağı, beş tabya olmak üzere toplam otuz yapıyla ilgili bilgi verilmiştir. Ardahan'da bir kale, beş cami, iki tabya olmak üzere sekiz; Iğdır'da ise bir kervansaray, bir kümbet ve bir köprü olmak üzere üç Türk-İslam Dönemi eseri anlatılmıştır. Anlatılan mimari yapıların çizimleri, fotoğrafları ve eski fotoğrafları tez çalışmamızda sunulmuştur. Tespit edilen yapıların anlatımından sonra günümüze ulaşmayan, fakat kaynaklarda adı geçen yapılar da çalışmamızda ele alınmış ve bu yapılarla ilgili eski fotoğraf ve gravürlere de yer verilmiştir. Çalışmada ayrıca, bahsi geçen illerin etimolojisi ve coğrafyası da anlatılmıştır.
İstanbul Bayezid Camii taş süslemeleri

stanbul'da II. Bayezid tarafından yaptırılan Bayezid Camii 1500- 1505 yıllarıarasınsa insa edilmistir. Bu tezde, stanbul Bayezid Camii tas süslemeleri incelenmistir. Minareler, kapılar, avlu, sadırvan, duvar yüzeyleri, hünkar mahfili, müezzin mahfili, kadınlar mahfili, mihrab, minber, sütunlar incelendi. Tas üzerindeki süslemelerinfotografları çekildi, çizimleri yapıldı, ölçüleri alındı, anlamlandırıldı. Malzeme olarak çesitli mermerler, granit, köfeki tası, porfir ve macunlar kullanılmıstır. Genelliklegeometrik ve bitkisel motifler, rumiler, hatailer görülmektedir. Tez dört bölümden meydana gelmektedir. Birinci bölümde süslemenin önemi, tezde izlenen yöntem ve bu konudaki yayınlar incelendi. kinci bölümde II. Bayezid döneminin sosyo- politik yapısı, Bayezid Camii ve dönemin tas dekorasyonu üzerinde duruldu. Üçüncü bölüm tezin ana bölümünü oluşturmaktadır. ve burada caminin tas dekorasyonu incelendi. Dördüncü ve son bölümde stanbul Bayezid Camii tas dekorasyonunun etkileri üzerinde duruldu. Fotograflar, gravürler, planlar ve çizimler tezin arkasına eklendi. stanbul Bayezid Camii, Osmanlı Klasik Döneminin baslangıç eseri olduğunu tasdekorasyonuyla kanıtlamıstır. Caminin süslemelerinin belli bir olgunluga ulastıgınıgörmekteyiz.
Türk sanatında Grifon tasvirleri

Sanatı zorlu coğrafi ve iklim koşulları içinde doğmuştur. Geniş bozkırlardainsanlar kendilerini doğa şartlarına, düşmanlara ve varlığını hissettikleri görülmeyen bazıkötülüklere karşı savunmak zorunda kalmışlardır. Duydukları korkudan kurtulmak içinsığındıkları önemli güçlerden biri hayal dünyalarında geliştirdikleri gerçeküstühayvanlardır. Araştırma konusu olarak ele aldığımız Türk Sanatında Grifon motifi degerçeküstü hayvanlar dünyasında ayrıcalıklı bir yere sahiptir. Grifon, aslan benzeri biryırtıcının gövdesine, kartal kanatlarına sahiptir; baş kısmında kıvrık gaga, göz ve kulaklarbulunur. Yukarda sözü edilen grifon dışında iki tip grifon daha vardır; kartal-grifon veaslan-grifon. Kartal-grifonlar kartalın gövdesine ve kanatlarına sahiptir, kıvrıkgagalarının yanı sıra başlarında ibik, yele ve kulak bulunmaktadır. Aslan cinsinden biryırtıcının gövdesine sahip aslan-grifonlar da kanatlıdır, başlarının üzerinde boynuz yer almaktadır. Sembolik anlamda inançların sonucu olarak ortaya çıkan grifon koruyuculuk ve kötü ruhları kovan başlıca özelliği ile birlikte uğur getiren, baharın müjdecisi, şifa veren ve uzun ömürle ilişkilendirilen fantastik bir hayvandır. Dünyevi ve siyasal gücü temsil eder. Dik kulakları dikkati, açık kanatları çevikliliği, hızı, hakimiyet gücünü ve belki debağımsızlığını, aslan özellikleri de cesareti ve yine hızı betimler. Göğün hakimi, sonsuzluk sembolü kartal ve yerin kralı aslan özelliklerini taşıyan grifon başka bir görüşeIVgöre, kartal olarak imparatorun, aslan olarak halk gücünün işaretidir. Bununla bağlantılı biçimde hanedanlık ongununda bir boyun önderi ya da hükümdarın ruhunu simgeliyorolabilir. Türk sanatında Tagar Dönemi ile örneklendirmeye başladığımız grifon motifi bu dönemde yoğun olarak bronz kama kabzalarını süsler. En verimli dönemini Hunsanatında yaşar; ahşap at koşum takımlarında, keçe örtülerde, çeşitli madeni ve derimalzeme üzerinde varlık gösterir. Kompozisyon kuruluşlarında tek tek betimlendiklerigibi mücadele sahneleri içinde de sergilenmektedirler. Yine bu dönemde grifon, kartalgrifon ve aslan grifonun her üçü de bulunmaktadır. Göktürk sanatında duvar resmi ile karşımıza çıkan grifon Avarlar'da ayrı bir yere sahiptir. Özellikle bronz döküm kemer tokalarını süsleyen tasvirleri Avar dönemine damgasını vurmuştur. Peçenekler'e ait ünlü Nagyszentmiklos Hazinesi'nde 2 numaralısürahi ve 20 numaralı çanak üzerinde yer alan grifon aslan gövdeli, kanatlı, yeleli, kıvrıkgagalı ve kulaklı tasviri ile alışılmış özelliklerini sürdürür. İslamiyetten sonraki Türk sanatında sembolik anlamını ve tasvirini devam ettirengrifon Büyük Selçuklu ve Anadolu Selçuklu sanatlarında çini, kumaş, keramik, taş, bakır, bronz gibi çeşitli malzemeler üzerinde betimlenir. Orta Asya bozkır sanatı ve İslam sanatı etkisi ile yeni bir yoruma sahip olur; bitkisel dallar içinde gövdesinin üzerinde stilizemotiflerle karşımıza çıkar. Mücadele sahnelerinde yer aldığı gibi tek figür olarak da tasvir edilmiştir. XV. yüzyıla doğru önemini yitirmeye başlar.
Patara kent bazilikası litürjik taş eserleri

Bu tez çalışmasının konusu, Patara'da Kent Bazilikası'nda yapılan kazı çalışmaları sonucunda ele geçen litürjik mimari plastik taş eserlerin belgelenmesi, motif, ölçü ve malzeme bakımından incelenip tasvir edilmesi, Bizans sanatındaki benzer örneklerle karşılaştırılarak işlevlerinin saptanması, tarihlendirilmesi ve belirlenen litürjik elemanların restitüsyon önerisinden oluşmaktadır. Patara Kent Bazilikası yaklaşık 60x30 metre boyutu ile Likya Bölgesi kapsamında bilinen en büyük kiliselerden biridir. Üç nef, narteks ve atriumdan oluşan kısaltılmış haç transept planına sahip yapı, mimari verilere göre M. S. 5. yüzyılın ikinci yarısına tarihlendirilmiştir. Yapılan çalışmalar neticesinde toplamda 187 adet litürjik taş eser ele geçmişştir. Erken Hıristiyanlık Dönemi'ne tarihlediğimiz templon kuruluşunun, altar masasının, kyborium yapısının ve levhalardan bir kısmının değerlendirmeleri yapılarak restitüsyon çalışması tamamlanmıştır. Kuzey-güney yan neflerde kullanıldığı düşünülen yekpare kireç taşından oluşturulmuş dört yönlü trapez kesitli levha parçalarının benzer örneklerine Bizans mimari plastik literatüründe henüz rastlanmamış olması sebebiyle 'Monolitik Levha' olarak yeni bir adlandırma önerilmiştir. Yapının farklı evrelerde geçirdiği onarım ve düzenleme çalışmaları ile eserler üzerinde dönemsel bağlantılar kurularak araştırma tamamlanmıştır. Taş eserler üzerindeki motif, ölçü, malzeme ve benzer örnekler doğrultusunda yapılan değerlendirmeler sonucunda eserler yoğunlukta M. S. 5. yüzyıl ila M. S. 6. yüzyıl aralığına tarihlendirilmiştir.
Sivas çifte minareli medresenin 3 boyutlu modellenmesi

Çalışmada Sivas merkezde yer alan Çifte Minareli Medresenin yıkılmış olan bölümlerinin kazı ile ortaya çıkartılan veriler ve karşılaştırmalı çalışma sonucunda plan, kesit, görünüş ve 3 boyutlu çizimlerle restitüsyon denemesinde bulunulmuştur. Anadolu Selçuklu döneminin en önemli eserleri arasında yer alan yapının büyük kısmı ne yazık ki yıkılmış durumdadır. Çifte Minareli Medrese ön cephe dışında maalesef özgün durumunu koruyamamıştır. Ayakta kalan ön cephenin de kuzey duvarının bir bölümü yıkık durumdadır. Ön cephe dışında yapı hakkında bize genel bilgi veren izlere ise 1964 yılında yapılan kazılar sayesinde ulaşmaktayız. Mevcutta yok olan elemanların bazılarının izleri bulunmaktadır. İncelenen medreseler ile yapılan karşılaştırmalı çalışma sonucu yok olan elemanlar hakkında bilgi sahibi olunmuştur. Özgün yapı elemanları, yapıdaki diğer örnekler, yazılı ve sözlü kaynaklar ve karşılaştırmalı çalışma ışığında tespit edilip çizimlere aktarılarak restitüsyon denemesinde bulunulmuştur.
A research on Vandalism and its causes

Vandalizm, dünya genelinde sıklıkla görülen bir sanat suçu olmakla birlikte; psikolojik, sosyolojik ve ekonomik boyutları açısından üzerinde durulan ve çok sayıda araştırmaya konu olmuş bir problemdir. Bu konu üzerine dünya genelinde yapılan araştırmaların, ülkemize oranla daha erken tarihte başladığı ve farklı disiplinlerdeki Vandalizm vakalarını inceleyecek şekilde genişletildiği görülmektedir. Türkiye'de Vandalizm üzerine yapılmış incelemelerin çoğunlukla; kentlerde halkın ortak kullanımına açık park, bahçe gibi kamusal alanları ve bu alanlardaki kent mobilyalarını, kamu mallarını, ayrıca okulları ve nadir olarak kamusal alanlardaki heykelleri hedef alan saldırılar, yani daha çok peyzaj mimarlığı üzerine yoğunlaştığı görülmektedir. Tarihi eserler ve sanat yapıtlarına uygulanan şiddet üzerinde ise yeterince durulmadığı anlaşılmaktadır. Bu konu hakkında yeterli özen gösterilmemekle birlikte, ülkemizdeki sanat eserlerinin de ister kamusal alanda isterse bir müze veya sergide sergilenmekte olsun Vandalizm tehdidi altında bulunduğu gerçeği ortadadır. Ancak çalışmanın sınırlandırılması kapsamında; Vandalizm kavramının ülkemizdeki karşılığı ve kapsamı, Türkiye'de Vandalist eylemleri tetikleyen dinamiklerin, kendi kültür sistemimiz içinde ele alınması gerekliliği gibi nedenlerden dolayı, konunun başka bir çalışmada ele alınmasının daha uygun olacağı gerekçesiyle, ülkemizdeki vakalar çalışmaya dahil edilmemiştir. Bu tez çalışması; dünyadan erken tarihli örnekleri de dahil olmak üzere, günümüze dek uzanan Vandalizm vakaları eşliğinde, sanat eserlerine uygulanan şiddetin nedenlerini araştırıp sınıflayarak, bu şiddetin boyutlarına dikkat çekmeyi amaçlamaktadır. Dünyadaki birçok coğrafya ve kültürde yaşanan Vandalist saldırıların yaygınlığı ve fazlalığı göz önüne alınarak tezde görece daha önemli eserlere veya daha sansasyonel vakalara değinilmeye çalışılmıştır. Çalışmada, Vandalizm kavramının, ikonakırıcılık kavramıyla olan paralelliği de göz önünde bulundurularak konu, ortak paydada ele alınmıştır. Kaynak araştırmasında; konu hakkında kaleme alınmış kitaplar, makaleler, süreli yayınlar, tezler, sözlükler ve internet siteleri veri toplama yönetiminden yararlanılarak taranmıştır.