turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Abdulkadir Meriçboyu'nun şiirlerini çözümleme ve değerlendirme

1940 Kuşağı şairleri arasında yer alan Abdulkadir Meriçboyu, Nazım Hikmet'le tanıştıktan sonra sanat ve düşünce hayatı, toplumcu anlayışla şekillenen ve gerek sanat hayatında gerekse özel yaşamında toplumcu gerçekçi çizgisinden sapmayan bir şairdir. 1940 Kuşağı şairleri arasında Nazım Hikmet'in anlayışına en çok yaklaşan şair olarak gösterilir. O, toplumculuğa son derece bağlıdır. Onun bu anlayışı dönemin yönetimi tarafından hoş karşılanmamış ve bu sebeple de ömrünün sonuna kadar sıkıntılar yaşamıştır; ancak o bütün sıkıntılara ve baskılara rağmen hiçbir zaman umutsuz olmamıştır. Ona göre, 'Baştan başa duygudan oluşan bir şiir bile düşünceden ibarettir.' Bireysel duygu ve düşünceyi ele alan şiirlerinde bile toplumcu anlayışı yer almaktadır. A. Kadir; insana, hayata, topluma ve olaylara bu gözle bakmaktadır. Çalışmamızda Abdulkadir Meriçboyu'nun şiirlerinin çözümlenmesi ve değerlendirmesi yapılarak A. Kadir'in 1940 Kuşağı şairleri arasındaki yeri ve şiirlerinin özellikleri belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmamız, Önsöz, Giriş, Birinci Bölüm, İkinci Bölüm, Sonuç, Kaynakça ve Özet'ten oluşmuştur. Çalışmamızın Birinci Bölümünde, Abdulkadir Meriçboyu'nun hayatı, aile çevresi, öğrenimi, kültürünü oluşturan kaynaklar, mizacı, yazı hayatına başladığı çevre, eser verdiği türler, memuriyetleri ve meşguliyetleri, dost ve arkadaş çevresi ve ölümü üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde ise şiirleri; zihniyet, yapı, tema, ahenk ve dil anlatım bakımlarından incelenerek şiirleri çözümlenmiştir. Sonuç bölümünde ise, şiirlerden hareketle Abdulkadir Meriçboyu'nun şiir ve sanat anlayışı belirlenmiş; böylece edebiyat ve sanat hayatımızda Abdulkadir Meriçboyu'nun yeri tespit edilmiştir.
Cemal Süreya'nın şiir estetiğinde poetik sadakat: Poetika ve şiir arasındaki mütekabiliyet

Poetikalar, şairlerin veya edebi toplulukların sanat anlayışlarını yansıtan metinlerdir. Şiir pratiği, poetikada dile getirilen düşünceler doğrultusunda şekillenir. Şiir estetiğinde tutarlılık ve sadakatten söz edebilmek, poetikanın şiirde karşılık bulabilmesiyle mümkündür. Poetika ve şiir arasında diyaloğu esas alan eleştirel bir okuma yöntemi, şairlerin poetikalarına sadakat düzeylerine ve şiirlerinin estetik temellerine ilişkin yeni ve özgün sonuçlar doğurabilir. 'Cemal Süreya'nın Şiir Estetiğinde Poetik Sadakat: Poetika ve Şiir Arasındaki Mütekabiliyet' adlı bu çalışma, Cemal Süreya'nın poetikası ve şiirleri arasındaki denkliğin derecesini 'poetik sadakat' kavramsallaştırması ekseninde incelemeyi konu edinir. İnceleme yoluyla, şairin poetikasına sadakatinin düzeyi ve şiir estetiğinin temelleri hakkında bir takım sonuçlara ulaşılması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, poetika ve şiir arasında, yeri geldiğinde kronolojik örtüşmeyi de gözeten eleştirel bir okuma yöntemi esas alınmıştır. Çalışmanın giriş bölümü, poetika ve sadakat kavramlarından hareketle, 'poetik sadakat' kavramsallaştırması üzerine temellendirilen teorik bir çerçeve sunmaktadır. Cemal Süreya'nın poetikası ve şiirleri arasındaki mütekabiliyetin düzeyi, bu teorik zemin üzerinde gelişen 'Temel Konular Bağlamında Mütekabiliyet', ''Etkiler Ağı' Bağlamında Mütekabiliyet' ve 'Merkezi Kavramlar Bağlamında Mütekabiliyet' adlı üç ana bölümde incelenmiştir. Bölüm başlıkları şairin ağırlıklı olarak üzerinde durduğu konulara göre belirlenmiştir. Dolayısıyla çalışma, mevcut poetika tasniflerine ait konu başlıklarını da içermekle beraber, temelde Süreya'nın poetik düşünceleri ve şiirleri ekseninde şekillenmiştir. Poetikası ve şiirleri bir arada değerlendirildiğinde, Süreya'nın, poetikasında dile getirdiği görüşlere çoğunlukla bağlı kaldığı görülür. Poetikası ve şiirleri arasında yer yer görülen uyumsuzluk ve çelişkiler ise onun 'kişilik' ve 'otorite karşıtlığı' üzerine temellenen şiir estetiğinin modernist karakterinden kaynaklanır. Poetikasını ve şiirlerini bir arada değerlendirmek, Süreya'nın sadece poetikasına sadakatini değil şiir estetiğinin temellerini de daha iyi anlamaya imkan verir.
Klasik Türk şiirinde halk hikayelerinin imge olarak kullanımı

Bu çalışmada klasik Türk şiiri metinlerinde imge kurgulaması oluşturulurken yararlanılan halk hikayeleri tespit edilmiştir. Örneklem metodu seçilerek klasik şiir metinleri ile halk hikayeleri arasındaki ilişkiyi belirlemek ve karşılaştırmak amacıyla 18 divan şairinin gazel nazım biçimiyle yazılan şiirleri incelenmiştir. Yapılan incelemede klasik şiirde işlenen toplam 47 halk hikayesine atıfta bulunulduğu saptanmıştır. Beyitlerde işlenen bu halk hikayelerini 'Efsanevi Çift Kahramanlı Aşk Hikayeleri', 'Dini Temalı Halk Hikayeleri' ve 'Destani Halk Hikayeleri' başlıkları altında atıf tespit edilerek hikayeler bu başlıklar altında sınıflandırılmıştır. Hikayelerin inceleme bölümünde tasniflerine göre sınıflandırılan halk hikayelerinden en fazla efsanevi çift kahramanlı aşk hikayelerinin zikredildiği saptanmıştır. Bu hikaye başlığı altında popüler olan; Hüsrev ü Şirin, Leyla vü Mecnun, Yusuf u Züleyha gibi halk hikayelerin sıkça göndermede bulunulduğu görülür. Aynı zamanda dini temalı halk hikayeleri başlığı altında bulunan Kısasü'l-Enbiya hikayelerinde sıkça zikredildiği saptanmıştır. Destani halk hikayeleri ise bu türler içinde en az zikredilen başlığı oluşturulduğu görülmüştür. Son bölümde ise incelenen hikayelerle ilişkili kelime ve kavram listelenmiştir. Böylelikle klasik Türk şiirinin halk hikayeleriyle ilişkili olduğunu gösteren bir veri tabanı kurulmuştur. Yapılan tüm bu göndermeler üzerinden klasik Türk şiirinde kullanılan halk hikayelerinin imge/mazmun kurgulama safhasında şiire kattığı mana zenginlikleri tespit edilerek açıklanmıştır.
Türk destanlarında yöneticiler

Bu çalışmada Dede Korkut Boyları ve Oğuz Kağan Destanı merkeze alınarak, muhtelif on iki Türk boyundan seçilen on üç destanda yönetici tipi incelenmiştir. Ele alınan destanlarda yöneticiler, genel özellikleri, aile ilişkileri, erginlenme süreci ve yönetim anlayışı açısından mukayeseli olarak incelenmiş, ortak ve farklı yönleri tespit edilmiştir. Destanlardaki incelemeler yapılmadan önce İslamiyet öncesi ve İslami Dönem Türk Devlet yapısı ve yönetim anlayışı genel hatlarıyla verilmiş, böylece tarihi sürecin destanlardaki yansımalarına dikkat çekilmek istenmiştir. Öte yandan incelemeler yapılırken yönetici, lider ve yönetim anlayışına dair siyaset bilimi, felsefe, ilahiyat ve sosyoloji gibi farklı disiplinlerdeki çalışmaların tespitlerinden yararlanılmıştır. Disiplinler arası bakış açısı ve mukayeseli bir metoda dayanan bu çalışmada, farklı dönem ve şartlara ait Türk destanlarından hareketle Türk yönetici tipinin temel özellikleri ve yönetim anlayışı belirlenmeye çalışılmıştır.
Taşköprİzade Kemaleddin Mehmed bin Ahmed'in Şerh-i Ehadis-i Erbain tercümesi

Bu çalışmada Osmanlı alimlerinden şair ve kazasker Taşköprizade Kemaleddin Mehmed Efendi'nin Şerh-i Ehadis-i Erbain Tercümesi'ni ele aldık. Tez, giriş ve üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde hadisin tanımı ve tarihi, kırk hadis geleneği ve edebiyatımızda kırk hadis türü ele alınmıştır. İkinci bölümde Kemaleddin Efendi'nin hayatından, eserlerinden bahsedilmiş ve Şerh-i Ehadis-i Erbain Tercümesi adlı eserinin incelemesi yapılmıştır. Bu incelemede kütüphane kayıtlarında babası adına yazılmış olan eserin gerçek sahibinin Kemaleddin Efendi olduğu ortaya konulmuş, eserin içeriği ve üslubu üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise eserin transkripsiyonlu metni verilmiştir. Böylelikle hem yaşadığı dönemde üst kademelere gelmiş ve aynı zamanda 'Kemali' mahlasıyla şiirler yazmış bir devlet adamının eseri günümüz edebiyat dünyasına kazandırılmış hem de eser üzerinden dönemin edebi zevki ve üslubu ortaya konulmuştur.
Günümüz Türk romanında Osmanlı tarihine bakış açısı (1990-2000)

Tanzimat döneminden itibaren edebiyatımızda var olan tarihi roman, zamanla başta sosyal ve siyasal alanlardaki değişimler, dünya edebiyatındaki gelişmeler ve bunlara paralel olarak yazarların değişen tarih algıları, edebiyatımızda kendisine yer bulmaya başladığında bir takım değişikliklere uğramıştır. Türk edebiyatının her döneminde dönemlerin genel karakteristik özellikleri çerçevesinde vuku bulan bu değişimler, edebiyata hakim olan siyasi otoritenin ve ondan güç alan edebiyat kanonunun inisiyatifinde söz konusu olmuştur. 1990 sonrasında görmeye başladığımız tarihi roman alanındaki benzeri değişimlerin ise önceki dönemler ile kıyaslandığında çok daha köklü değişimler olduğu ve bu değişimler üzerinde önceki dönemlerin aksine yerel unsurlar kadar evrensel unsurların da etkili olduğu görülmektedir. Edebiyatımızda 1980'lerden itibaren etkisini gösteren postmodernizm ve Yeni Tarihselcilik kuramının 1990 sonrasında ağırlığını hissettirmesi, bu evrensel yönlü unsurların başında gelmektedir. Postmodernizmin Yeni Tarihselcilik kuramı doğrultusunda tarihi roman alanında etkili olmasıyla özellikle yapısall ve teknik hususiyetler noktasında önceki dönemlerde görülmemiş değişiklikler kendisini göstermiş ve bu değişiklikler yazarların tarihi anlamlandırmalarını sağlayan algı ve değerler dünyasında yönlendirici bir konuma oturtulmuştur. Bu çalışma, bu değişimleri ortaya koymayı ve bu değişimler etrafında 1990- 2000 yılları arasını kapsayan dönemde romanlarında Osmanlı'ya yer veren yazarların Osmanlı'ya bakış açılarını tespit etmeyi ve birbirleriyle benzerlikler gösterenlerin aynı başlıklar altında sınıflandırılmalarının yapılmasını amaçlamaktadır. Araştırmada öncelikle başlangıcından itibaren tarihi roman alanında gözlemlediğimiz değişiklikler hakkında bir değerlendirme sunulacak, ardından 1990 sonrasında tarihi roman alanında yapısall ve teknik özellikler noktasında görülen değişimlerin yazarların Osmanlı'yı algılamalarında bir etkisinin olup olmadığı üzerinde durulacak, son olarak örnek eser ve vaka incelemeleriyle 1990- 2000 yılları arasında birbirinden farklı özellikler arz eden Osmanlı'ya bakış açıları irdelenecektir.
Postmodern elements in forty rooms from his work Murathan Mungan

Bu çalışmada Murathan Mungan'ın Kırk Oda adlı eseri postmodern unsurlar bakımından incelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde, modernizm ve postmodernizm terimleriaçıklanmış, postmodern eserlerin özellikleri sıralanmıştır. Ayrıca yirminci yüzyılda roman sanatına getirilen bazı önemli kavramlar da incelenmiştir. İkinci bölümde, Kırk Oda'daki öykülerin postmodern özellikleri gösterilmiştir. Öykükahramanlarının mutsuzluklarının temel sebepleri açıklanmıştır.
Habİbİ'nin Vuslatname adlı mesnevisi

Vuslatname, XV. yüzyılda kaleme alınmış bir mesnevidir. Bu tezde Vuslatname yazarının kim olduğuna yönelik yapılan araştırma sonucunda XV. yüzyıl Halvetiyye sufilerinden Habib-i Karamani, Vuslatname yazarı olarak tespit edilmiştir. Habib-i Karamani'ye atfedilen Etvar-ı Seb'a'nın ona aitliği tezimizde tartışılmış, vuslat kavramı ve Vuslatname'deki ele alınış biçimi incelenmiştir. Son olarak da tezimizde Vuslatname tahlil edilmiştir. Vuslatname, içerdiği gazeller ve hikayelerle Allah'a vuslat arayışının sonucunda telif edilmiş bir eserdir. Vuslatın Rical-i Gayb aracılığıyla gerçekleşeceği düşüncesinden hareketle Üçyüzler, Kırklar, Yediler, Dörtler, Üçler, İkiler, Kutb nazariyeleri eserde detaylı olarak işlenir. Bu konulardaki bilginin kaynağı olarak Cevamiu'l-Ulum adlı bir esere Vuslatname'de sıklıkla atıfta bulunulur. Tasavvufun Halvetiyye kolunda ortak unsurlardan sayılabilecek Etvar-ı Seb'a, özgün bir şekilde Vuslatname'de yer almaktadır.
Dengbejlik geleneği ve dönüşümler

Sözlü gelenekler halkın ortak duygu ve düşünce dünyasını anlamak ve değerlendirmek açısından değerli bilgiler ortaya koymaktadır. Sözlü kültürün yazılı kültür karşısında giderek zayıfladığı modern dönemde tüm sözlü gelenekler gibi Dengbejlik geleneği de çeşitli dönüşümlere uğramıştır. Bu dönüşümler çeşitli başlıklar altında ele alınmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde konu, amaç, önem, yöntem ve teknik açıklanmıştır. İkinci bölümde konuyla ilişkili kuramsal çerçeve ortaya konmuş ve dengbejlik geleneğinin bu kuramsal çerçevedeki yeri belirlenmiştir. Üçüncü bölümde, bir sözlü gelenek olarak dengbejlik geleneği genel hatlarıyla anlatılmış, tarihçesi ve temel özellikleri açıklanmıştır. Dördüncü bölümde sözlü geleneklerdeki eğitim anlayışı ve dengbejlik geleneğinde eğitim süreçleri ve modelleri, alan çalışmasında edinilen bilgiler ışığında ortaya konmuştur. Beşinci bölümde geleneğin önemli işlevlerinden biri olarak tarih Anlatıcılığı konusu ele alınmış ve alan çalışmasında derlenen sözlü metinler üzerinden geleneğin yakın tarih anlatımı irdelenmiştir. Altıncı bölümde geleneğin hayat bulduğu klasik mekanlar ve günümüzde oluşmaya başlayan modern mekanlar ele alınmıştır. Yedinci bölümde dengbejliğin tarihsel olarak içerisinde bulunduğu patronaj ilişkileri değerlendirmiş ve günümüzde gelinen durum anlatılmıştır. Sonuç ve değerlendirme bölümünde ise geleneğin devamı açısından alan çalışmasında edinilen düşünce, görüş ve öneriler ortaya konmuştur. Dengbejlik geleneğinin devam etmesi konusunda yapılan çalışmalar eleştirel bir tutumla ele alınmıştır.
Hızırağazade Saʻİd dİvanı metin-açıklamalar-gramer-dizin

19. yüzyıl divan şairi Hızırağa-zade Sa'id Divanı, Metin-Açıklama-Gramer-Dizin adlı yüksek lisans tezinde, Hızırağa-zade Sa'id'in Divanı'nın tenkitli metni, metin açıklaması, metnin grameri ve dizini hazırlanmıştır. Tez altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde tezin amacı, kapsamı ve gerekçesi anlatılmış; tenkitli metin ile ilgili bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde şair Hızırağa-zade Sa'id'in hayatı, edebi kişiliği ve eseri hakkında bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde Divan'nın tenkitli metnine, dördüncü bölümde ise metnin açıklamasına yer verilmiştir. Beşinci bölümde eserin gramer bilgilerine, altıncı bölümde dizine yer verilmiştir.
Derviş 'mevlid' inceleme-çeviri yazı-tıpkıbasım

Mevlit kelimesi Arapça asıllıdır. Mevlit, bir edebi tür olarak Hz. Peygamber'in doğumu başta olmak üzere hayatı, mucizeleri, gazaları, ahlakı, vefatı ve hilyesini anlatan eserler demektir. Türkler arasında mevlidin ayrı bir yeri ve önemi vardır. Türk edebiyatında kaleme alınan ilk ve en tanınmış mevlit, XV. asır şairlerinden Süleyman Çelebi'nin 812'de(1409) kaleme aldığı Vesiletü'n-Necat adlı eseridir. Ondan sonra pek çok mevlit metni kaleme alınmış olmakla birlikte, bu mevlit metinlerinden hiçbiri Süleyman Çelebi'nin mevlidini geçememiştir. Türk edebiyatında mevlit ve onunla ilgili risale sayısı iki yüzden fazladır. Mevlit nüshaları üzerinde yapılan çalışmalar göstermiştir ki, bunlardan bir kısmı Süleyman Çelebi'nin eserine aynen benzerlik gösterir, bir kısmında küçük farklılıklar vardır, diğerleri ise tamamen farklı yeni eserlerdir. Bu çalışmamızda, divan şairlerinden Derviş'in Mevlidini inceledik. Eser bilinen muhtevada olup kompozisyon bütünlüğüne sahiptir. Bölümlerin ve kitabın bütünlüğüne titizlik gösterildiği kadar, her mısraın ayrı ayrı güzelliği göze çarpmaktadır. Eserin süsten uzak, sade bir dili vardır. Uzun terkiplere, ağdalı Arapça ve Farsça kelimelere rastlanılmamaktadır. Kafiye yönünden başarılı fakat vezninde bazı aksaklıklar görülmektedir. Eserde her ne kadar Süleyman Çelebiden alıntı mısraılar olsa da eser, bünyesinde barındırdığı dualarla farklı bir mahiyet arz etmektedir.
Nuruosmaniye Kütüphanesi 4962 numaralı mecmua: 1b?83a, transkripsiyonlu metin-inceleme

Şiir mecmuaları, edebiyat tarihimizin aydınlatılması açısından önemli kaynaklardır. Bu mecmualar, kapsadığı dönemin edebi temayülünü, o dönemin şairlerini ve bu şairlerin şiirlerini ortaya koyar. Söz konusu eserler, divanı tespit edilemeyen veya olmayan şairlerin şiirlerini, divan sahibi şairlerin de divanlarında yer almayan şiirlerini barındırması yönünden kültür hazinesi durumundadır. Klasik Türk edebiyatında ilk olarak XV. asırda örneği görülen şiir mecmualarından birisi de Nuruosmaniye Kütüphanesi 4962 numarada kayıtlı bulunan mecmuadır. 324 varaktan oluşan bu mecmuada XV., XVI. ve XVII. asırlarda yaşamış bazı şairlerin Türkçe ve Farsça şiirlerine yer verilmiştir. Edebiyat tarihimiz açısından önemli bir mecmua olduğunu düşündüğümüz bu eserin 1 b-83a varaklarının inceleme ve transkripsiyonlu metni çalışmamızın konusunu oluşturur.
Papirüs dergisi üzerine bir inceleme

Türk edebiyatında önemli bir yere sahip olan Papirüs dergisi, 1960 ile 1981 yılları arasında aralıklı olarak yayımlanmıştır. Cemal Süreya tarafından çıkarılan bu dergi, birçok sanatçının eserlerini yayımladığı ve döneminde ilgiyle takip edilen bir yayın organı olmuştur. Dört bölümden oluşan bu çalışmanın birinci bölümünde, İkinci Yeni akımının öncü şairlerinden biri olan Cemal Süreya'nın hayatı ve edebi çalışmaları hakkında bilgi verilip Türk edebiyatındaki yeri üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, Papirüs'ün yayımlandığı süreç ele alınarak derginin özellikleri ile kültür hayatındaki yeri saptanmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde, derginin içerisinde yer alan yazıların içerikleri incelenip değerlendirilmiştir. Son bölümde ise kronolojik dizin ve yazar soyadına göre dizine yer verilmiştir. Çalışmanın sonunda, Papirüs dergisi hakkında bir takım istatistiki verilerek olarak sunulmuştur.
Hulasatü'l-heyʾet Seydİ Ali Reis

Astronomi çalışmalarının başlangıcı Doğu'da MÖ 4000 yıllarına dayanır. Mısır, Mezopotamya, Hint ve Çin medeniyetleri bu konuda önemli gelişmeler sağlamıştır ve bu çalışmalar Helen uygarlığı tarafından ilerletilmiştir. Ancak Batı'da dini baskılar sebebiyle bilimsel araştırmalar durmuştur. Doğu'da ise bu birikimden yararlanılmış ve bu alanda önemli çalışmalar yapılmıştır. Osmanlılarda Fatih dönemine kadar astronomi ve matematik alanlarında önemli çalışmalara ve bilim adamlarına rastlamıyoruz. Fatih İstanbul'un fethinden sonra Uluğ Bey'in öğrencisi Ali Kuşçu'yu İstanbul'a getirtmiştir. Ali Kuşçu da Osmanlı medreselerinde dersler vermiş ve Takiyüddin, Mirim Çelebi gibi dönemin önemli astronomlarını yetiştirmiştir. Çalıştığımız eser Ali Kuşçu'nun el-Fethiyye adlı eserinin tercümesidir. Tercüme Osmanlı denizcilerinden Seydi Ali Reis tarafından yapılmıştır. Ancak tercüme yapılırken sadece Ali Kuşçu'nun kitabına bağlı kalınmamıştır. Tusi, Kadı-zade Rumi, Uluğbey gibi birçok önemli astronomdan alıntılar yapılmıştır. Eserin Türk ve dünya kütüphanelerinde 27 nüshası bulunmaktadır. İncelediğimiz nüsha en eski tarihlisidir. Muhtemelen mütercim hattıyladır. 1549 yılında Kanuni Sultan Süleyman'a sunulmuştur. 94 varaktan oluşan eserde bir mukaddime ve iki makale vardır. Ayrıca birçok çizim ve eserin sonunda çeşitli sayısal verileri içeren 7 tablo vardır. Mukaddimede astronomi ilmine başlamadan önce bilinmesi gerekenler anlatılır. İlk makalede altı kısım vardır. Bu bölümde küreler ve kürelerin özellikleri, yaylar, burçlar, burçlar kuşağının özellikleri ve gezegenler anlatılır. İkinci makalede on iki bölüm vardır. İklimler, gündüz ve gece, tarih, yıl ve aylar, meridyenler anlatılır. Eserde geçen astronomi ve geometri terimlerinin büyük bölümü Arapça ve Farsçadır. Eser giriş, inceleme, metin ve dizinler olmak üzere dört bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde Seydi Ali Reis ve eseri hakkında bilgi verilmiş çalışmanın yöntemi ve amacı üzerinde durulmuştur. İnceleme bölümünde eserin imla, fonetik ve morfolojik özellikleri belirtilmiştir. Metnin çeviri yazısı yapıldıktan sonra Cibakaya adlı dizin programıyla gramatikal dizini hazırlanmıştır.
Feminized man emasculated woman in Elif Shafak's the bastard of Istanbul

Bu tez, Elif Şafak'ın romanlarını temel alarak özünde doğu ve batı toplumlarında kadın ve erkek rollerini, bu rollerin belirlenmesini, uygulanmasını ve zamanla değişimlerini tartışmayı amaçlamaktadır. Bu tartışmayı edebiyat alanına uygun olarak roman kahramanlarının analizi ve söylevi üzerinden yapmayı amaçlamıştır. Romancı olarak Elif Şafak'ın seçilmesinin özgün nedenleri mevcuttur. Ayrıca çalışmada kullanılan romanlarda ağır basan kadın kahramanlar ve konuya ilişkin durumlar yazarın seçilmesini kesinleştirmiştir. Her ne kadar çalışmanın temelini Baba ve Piç romanı oluştursa da Elif Şafak'ın diğer romanları Pinhan, Şehrin Aynaları, Mahrem, Bit Palas, Aşk, ve Siyah Süt de çalışma sırasında yer alanılan romanlardır. Romanlardaki güçlü ve kendi ayakları üzerinde durabilen kadınlar ve bu kadınların hayatındaki güçsüz ve bağımlı erkekler toplumda kabul gören kadın ve erkek rol tanımlarıyla çelişmekte ve postmodern toplumların çok tartışılan konularından kadın erkek eşitliğine de özgün bir bakış açısı getirmektedir. Batıda ve Türkiye'de kadın ve feminizm konularında bir literatür taraması yapılarak tartışmanın zemini oluşturulmuştur. Batı edebiyatında önemli kadın yazarların bu konulara ilişkin düşüncelerine ve Türkiye bağlamında Elif Şafak'ın düşüncelerine yer verilmiştir.
Orta dereceli okullarda Türkçe ve edebiyat öğretmeninin verimliliği

Bu çalışmada, 'Türkçe ve Edebiyat Öğretiminin Verimliliği' konusu işleniyor. İnceleme alanını, ortaokul ve lise oluşturuyor. Çalışmanın başında, Türkçe ve edebiyat öğretiminin önemi vurgulandı. Daha sonraki bölümde 'ana dili' kavramı üzerinde duruldu. Ayrıca, ana dili öğretiminin Avrupa'da ve ülkemizde gelişimi kısaca ele alındı. Liselerde Türk Dili ve Edebiyatı öğretiminde farklı anlayışlarla - öteden beri - karşılaşılmaktadır. Bu çalışmada, 'muhteva' ve 'yöntem'le ilgili temel bakış açılan yansıtıldı. Bu bakış açılarından yola çıkılarak bir değerlendirme de yapıldı. Türkçe ve Edebiyat öğretiminin beceri alanlarını inceleyen bölüm, bu çalışmanın ana gövdesini oluşturuyor. Her beceri alanı ayrı başlıklarla incelenirken, özellikle dört temel beceri üzerinde geniş olarak durulmuştur. Bu incelemede, üç ders kitabının karşılaştırmalı analizine de yer verildi. Çalışmanın son bölümünde ise, konuyla ilgili çözüm önerileri sıralanıyor.
Es-Sivasi-Şemsettin Ahmet b. Muhammed b. Arif Ezzili'nin Mevlidi'n -Nebi isimli eseri: İnceleme, metin, dizin

Üzerinde çalıştığım eser, Şemseddin Sivasi'nin Mevlidü'n-Nebi adlı eseridir. Eser, Süleymaniye Kütüphanesi, Hacı Mahmut Efendi Bölümünde 4467 demirbaş numarasıyla kayıtlıdır. Eser, 38 varak olup, her varakta 17 satır bulunmaktadır. Toplam 1195 beyittir. Metinde çerçeve içinde belirtilen başlıklar ve sayfa kenarlarına yazılmış olan ve bulunduğu varaktaki beyitlerle ilgisi bulunmadığı anlaşılan beyitler, beyit sayısına ilave edilmeyip dipnot olarak yazılmıştır. Eser miladi 1580 yılında tamamlanmıştır. Bu tezi hazırlamaktaki amaç eserin konusu ve söz varlığı açısından önemini ortaya çıkarmaktır. Tez dört bölümden oluşmaktadır. Tezin giriş kısmında mevlid ve mevlid metinlerinden bahsedilmiş, Şemseddin Sivasi ve eserleri hakkında bilgi verilmiş, eserin diğer nüshaları tanıtılmıştır. İkinci kısımda ise eserin imla özelliklerine örneklerle yer verilmiştir. Çeviriyazıya aktarırken sayfa ve satır numaraları belirtilmiştir. Dizin ise alfabetik ve kök esasına dayalı yapılan bir dizindir. Madde başı yapılan kelimelerin altına o kelimenin aldığı ekler, o kelimeyle ilgili ara madde, deyim ve birleşikler sıralanmıştır. Eser konusu, üslubu ve dil varlığının zenginliği açısından önemlidir.