turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İşçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli nedenlerle iş sözleşmesinin süreli feshi

İş güvencesi kavramı, Türkiye'de ve dünyada uzun süre tartışılmış olan bir kavram olması sebebiyle günümüzde modern iş hukukunun en önemli kavramlarından birisidir. İş güvencesi ile ulaşılmak istenen ana amaç, işçinin iş sözleşmesinin, işveren tarafından keyfi surette feshedilememesi ve işçinin işverenin boyunduruğu altından çıkarılarak feshe karşı korunmasıdır. ILO'nun 158 sayılı 'Hizmet İlişkine Son Verilmesi Sözleşmesi' nin Türkiye Cumhuriyeti devleti tarafından kabul edilmesiyle, önce 4773 sayılı 'İş Kanunu, Sendikalar Kanunu, Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun' da, daha sonra ise 4857 sayılı İş Kanunu'nda iş güvencesine yer verilmiştir. İş güvencesinin mevzuata dahil olmasıyla, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedilmesinin yanı sıra geçerli nedenle feshedilmesi durumu ortaya çıkmıştır. Bu tezde sırasıyla iş güvencesi kavramı, iş sözleşmesinin süreli feshi ve geçerli neden ilişkisi ve son olarak da ile işçinin yeterliliğinden ve davranışlarından kaynaklanan geçerli nedenlerin neler olduğu ayrıntılı olarak ele alınmıştır.
Türk Hukukunda silah kavramı ve silah kaçakçılığı suçları

Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde genel olarak silah kavramı üzerinde durulacaktır. Silah kavramını açıklarken, özellikle herhangi bir nesnenin silah olarak değerlendirilmesinde ne gibi ölçütlerin dikkate alındığı, Türk ve Alman doktrinlerindeki tartışmalara değinilerek açıklanacaktır. Ayrıca, silah kavramının tasniflendirilme çalışmaları üzerinde ağırlıklı olarak durularak, Alman ceza hukuku sistemindeki tasniflendirmeler incelenecektir. Bu inceleme neticesinde varılan sonucun, Türk ceza hukuku sistemine nasıl işlenmesi gerektiği hususundaki değerlendirmeye de yer verilecektir. İkinci bölümde, 6136 sayılı Kanunun 12. ve 13. maddesinde düzenlenen ateşli silah kaçakçılığı suçları ile 6136 sayılı Kanunun 14. ve 15. maddesinde düzenlenen ateşsiz silah kaçakçılığı suçları incelenecektir. Her bir suç tipi bakımından, korunan hukuki yarar, suçun konusu, suçların fail ve mağduru, suçların maddi ve manevi unsurları, yaptırımları, cezayı artıran ve azaltan nitelikli halleri ve muhakeme kurallarının nasıl yapılacağı ayrı ayrı açıklanacaktır. Üçüncü bölümde ise, 6136 sayılı Kanunun 12. ve 13. maddesinde düzenlenen ateşli silah kaçakçılığı suçları ile 6136 sayılı Kanunun 14. ve 15. maddesinde düzenlenen ateşsiz silah kaçakçılığı suçları, suçun özel görüşüş şekilleri kapsamında değerlendirilecektir. Belirtmiş olduğumuz bu kapsam ve sınırlar dahilinde kalmaya dikkat ve özen göstermeye çalışmakla birlikte, çalışma esnasında ulaşılacak yeni veri, kaynak ve bilgi çerçevesinde yeniden çalışmamızın kapsam ve sınırlarını dizayn edebiliriz.
İslam Hukukunda yorum çeşitleri ve birden fazla doğru yorumun olabilirliği

Tan, Oğuzhan, İslam Hukukunda Yorum Çeşitleri Ve Birden Fazla Doğru Yorumun Olabilirliği, Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Prof. Dr. İbrahim Çalışkan, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 125 s. Bu tez, İslam Hukukunda gerçekleştirilen yorum türlerini açıklamaya çalışmakta ve belli bir konuda birden fazla yorumun olması durumunda bunların hepsinin birden doğru olup olamayacağını tartışmaktadır. Tez, giriş ve sonuç dışında üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, 'nass' ve 'yorum' kavramları üzerinde durularak, tezin sonraki bölümlerinde bu kavramlarla neler kastedileceği belirtilmiştir. Ayrıca İslam Hukukuna özgü olan yorum ile diğer İslami disiplinlerde uygulanan yorumlar arasındaki mahiyet farklılığı açıklanmaya çalışılmıştır. İkinci bölüm, yorum türleri ile ilgilidir. Yorumu yapan kişi ya da merciye göre yorum, dörde ayrılmıştır. Bu dört tür şunlardır: Teşrii yorum, idari yorum, kazai yorum, ilmi yorum. Yorumda esas alınan vasıtaya göre ise, lafzi yorum ve gayeci yorumdan bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde, İslam hukukçularının bir hükme ulaşmak için ortaya koymuş oldukları yorumlar içerisinde birden fazla doğru yorumun olup olamayacağı incelenmiştir. Bu incelemede nassların katilliği meselesinden hareket edilmiştir. Yazarın bu konuda ulaştığı sonuç şudur: Her konuda doğru bir tanedir. Fakat zanni konularda yorumu hatalı olan kişi mazur karşılanmalıdır. Çünkü sadece çaba sarfetemek bile saygıya değer bir davaranıştır. Bu nedenle Hz. Muhammed, içtihad edip içtihadında isabet edene iki; isabet edemeyene ise bir sevap olduğunu bildirmiştir. Sonuç bölümünde ise yazar bu çalışması ile ulaştığı sonuçlardan bahsetmektedir.
Kişisel verilerin ceza hukuku kapsamında korunması

gi, modern yaşamın en önemli değerlerinden birisidir. Her gün, devlet kurumları ve özel kuruluşlar, bireyler hakkında önemli miktarda veriyi toplamakta, saklamakta, işlemekte ve nakletmektedirler. Bunun yanında, teknoloji görülmemiş şekilde kişilerin bilgiyi paylaşması ve dünya çapında yaymasına izin verecek şekilde gelişmiştir. Bütün bunlar, kişilerin hassas bilgilerinin kontrolünü kaybederek, kendilerine karşı kullanılması gibi birçok tehlikeli durumun oluşmasına sebep olmaktadır. Kişisel verilerin korunması, bireylerin verilerinin başka kişi veya kuruluşlar tarafından yetkisiz kullanımına karşı sahip oldukları bir haktır. Birçok ulusal ve uluslararası düzenleme ve belgede, kişisel veri kavramı, belirlenen veya belirlenebilir kişiye ait veri olarak tanımlanmıştır. Ülkemizde kişisel verilerin korunması hakkı, Anayasa'nın 20. maddesi kapsamında düzenlenmiş ve anayasal bir güvenceye kavuşturulmuştur. Bu hakkın ihlali durumunda faillerin cezalandırılabilmesi maksadıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda kişisel verilerin korunması konusunda suç ve cezalar düzenlenmiştir. Türk Ceza Kanunu'ndaki düzenlemeler; 135. maddedeki kişisel verilerin kaydedilmesi suçu, 136. maddedeki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçu ve 138. maddedeki verileri yok etmeme suçudur. Türk Ceza Kanunu bu suçlar için hapis cezaları öngörmüştür. Tezde, uluslararası ve ulusal belgelerdeki kişisel verilerin korunması düzenlemeleri incelenmiş; Türk Ceza Kanunu'ndaki yaptırımlar analiz edilerek, tavsiyeler yapılmıştır.
Uluslararası Hukukun emredici normlarından doğan yükümlülük ihlallerinden devletin sorumluluğu

Devletin sorumluluğu, Uluslararası Hukuk Komisyonu'nun, uluslararası hukukun tedrici gelişmesi ve kodifikasyonu bağlamında seçtiği konulardan biri olmuştur. Komisyon, konuyla ilgili olarak 1949 yılında çalışmalarına başlamış, 2001 yılında Nihai Metin olarak adlandırılan Taslak Maddeler, Birleşmiş Milletler Genel Kurulunda onaylanmıştır. Nihai Metin'de, uluslararası haksız fiilin sonuçları olarak sorumlu devlete, yükümlülüğüne devam etme, haksız fiile son verme, haksız fiilin tekrar etmeyeceğine ilişkin garantiler sunma ve giderimde bulunma yükümlülükleri yüklenmiştir. Uluslararası hukukun emredici normlarından doğan yükümlülüklerin ciddi ihlalleri için ise, bu sonuçlara ek olarak bütün devletlere, bu normların ihlallerini hukuka uygun yollarla sonlandırmak için işbirliği içinde olma, bu normların ciddi ihlalleri tarafından yaratılan durumu hukuka uygun olarak tanımama ve bu durumun sürdürülmesi için yardımda bulunmama yükümlülükleri yüklenmiştir. Çalışmamızda, uluslararası sorumluluğun, uluslararası hukukla birlikte bir evrim geçirdiği, uluslararası toplum, uluslararası kamu düzeni, normlar hiyerarşisi, emredici normlar gibi kavramların geliştiği ve sorumluluğun işlevine uluslararası hukukun korunmasının da eklendiği iddia edilmiştir. Bu nedenle, uluslararası hukukun sıradan normlarının ihlalleri halinde de, devletlerin bu ihlale hukuka uygun yollarla son vermek için işbirliği içinde olma, uluslararası hukukun sıradan normlarının ihlallerini hukuka uygun olarak tanımama ve bu durumun sürdürülmesine yardımda bulunmama yükümlülükleri olduğu savunulmuş, dolayısı ile uluslararası hukukun emredici normlarından doğan yükümlülüklerin ciddi sonuçları için getirilen ilave sonuçların yetersizliği sonucuna ulaşılmıştır. Nihai Metin'de, uluslararası hukukun emredici normlarından doğan yükümlülüklerini ciddi şekilde ihlal eden sorumlu devlet için herhangi bir yükümlülük getirilmemesi tezimizi desteklemiştir. Uluslararası sorumluluğun uygulanması ile ilgili, doğrudan zarar gören devlet dışındaki devletlerin sorumluluğu başlatma ve tedbir alma hakları aksi bir yargı oluşturmaya yetmemiştir. Çalışmada, uluslararası toplum, uluslararası kamu düzeni, sorumluluk teorileri incelenmiş, devletin uluslararası sorumluluğunun nev'i şahsına münhasır olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Milletlerarası tahkimde yabancı hakem kararlarının kesinleşmesi ile tanıma ve tenfizi

Tezin amacı, milletlerarası tahkimde yabancı hakem kararlarının tespiti ve bu kararların kesinleşme aşaması ile tanıma ve tenfiz aşamalarının incelenmesidir. Tez konusu, Milletlerarası Tahkim Kanunu'nda yer alan hükümler başta olmak üzere, yabancı sözleşmeler kapsamında incelenmiş ve Yargıtay'ın konuya ilişkin kararları ışığında değerlendirilmiştir. Ayrıca, diğer ülke mevzuatlarından da örnekler sunularak bu ülkelerin uygulamaları tez kapsamına alınmıştır. Tezin hazırlanması aşamasında, konuya ilişkin yerli ve yabancı kaynaklardan yararlanılarak doktrindeki çeşitli görüşlere ve uygulamadaki farklılıklara yer verilmiştir. Ayrıca, kapsamlı bir şekilde Yargıtay'ın konuya bakışı üzerinde durulmuştur. Sonuç olarak, yabancı hakem kararlarına karşı kesinleşme aşamasında başvurulacak kanun yolları aynı çalışma altında toplanmış olup, Türkiye'nin daha cazip bir tahkim merkezi olabilmesi açısından mevcut düzenlemelerde değişikliklere ihtiyaç olduğu gerekliliği ortaya konulmuştur.
5237 sayılı TCK. nun 220. maddesi gereğince suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçu

Örgütlü suçluluk, eylemlerini gerçekleştirmek için niteliği ne olursa olsun, işlenen suçla suç işlemek için kurulmuş bir örgüttür. Örgütlü suçun oluşabilmesi için doğrudan kast ile niteliği ne olursa olsun işlenen suçla, suç işlemek için kurulmuş örgütün amacının gerçekleşmesinin hedeflenmesi diğer bir deyişle 3 veya daha fazla kişilerin birleşmekteki gayelerinin 5237 sayılı Tek 220. Maddesinde gösterilen suçlardan birini işlemeye yönelik olmasıdır. Burada toplumsal düzenler için önemli olan tehdidin bu tehdit ile mücadele eden devletlerin, ceza hukuk kurallarını devreye sokarak bu tür eylemleri yaptırım altına alarak cezai hükümler getirmektedir. Faaliyetlerini bölgesel ve ulusal sınırlardan uluslararası sınırlara taşıyan, sınır aşan bir nitelik kazanan organize suçluluk, eylemlerini gerçekleştirirken sergilediği görüntü ile de toplumsal düzenler için önemli bir tehdit oluşturmaktadır. Bu tehdit ile mücadele adına devletler, ceza hukuku kurallarını devreye sokmak suretiyle, bu tür yapılanmaları yaptırım altına almak adına çeşitli cezai hükümlergetirmektedirler. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, 220'nci maddesi ile bu suçluluk türü bakımından genel ve tamamlayıcı nitelikte bir norm olan
Karayoluyla eşya taşımacılığında sigorta sözleşmeleri ve ispat sorunları

Karayolu ile eşya taşımacılığı, günümüzde gelişme ve uluslararası nitelik gösteren bir faaliyettir. Bu tip eşya taşımacılığının uluslararası niteliği, eşyaların bir ülkeden diğerine taşınmasında kendisini gösterir. Bu gibi taşımalarda, taşıma sözleşmesine uygulanacak hukuk, uyuşmazlık anında uygulanacak yargılama hukuku değişkenlik gösterir. Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'da da taşıma sözleşmelerinin bu özelliği dikkate alınarak uygulanacak hukuk belirlenmiştir. Karayolu ile eşya taşımacılığında taşıma sözleşmelerinin ve bunlardan kaynaklanabilecek zararların teminat altına alındığı sigorta sözleşmelerinin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Taşıyıcı ile taşıma sözleşmesini akdeden gönderen/alıcı, aynı şekilde taşıma sırasında meydana gelebilecek zararları teminat altına alabilmek için, taşınan eşyayı sigortalattırır. Benzer şekilde taşıyıcı da, Türk Ticaret Kanunu veya CMR'den kaynaklanan sorumluluğu nedeniyle ödemek zorunda kalabileceği tazminat için de sorumluluk sigortası yaptırabilir. Eşya taşımacılığından kaynaklanan sigorta sözleşmeleri açısından, sigorta poliçeleri önemli bir delildir. Yabancı hukuk sistemlerinde sigorta poliçesinin sadece bir ispat aracı olmasına karşın, Türk Ticaret Kanunu kapsamında sigorta poliçelerinin hukuki niteliğine ilişkin açık bir hüküm yer almasa da, 1265. Madde hükmünden sigorta poliçelerinin kıymetli evrak niteliğinde olduğu sonucuna ulaşılabilir. Türk Ticaret Kanunu Tasarısı'nda da, sigorta poliçesine ilişkin bazı ispat yükü düzenlemelerine yer verilmiştir. Taşıma ve buna bağlı olarak akdedilen sigorta sözleşmelerinde farklı usuli kayıtlar da yer alabilir. Anılan sözleşmelerde, delile ilişkin kayıtlar yer alabileceği gibi, taraflar arasında çıkan uyuşmazlıkların tahkim yolu ile çözümlenebileceği de kararlaştırılabilir. Sigorta sözleşmeleri bakımından, Sigorta Tahkim Komisyonu, uyuşmazlıkların çözümünde yetkilendirilebilir. Sigortacı sigortalısına sigorta tazminatını ödedikten sonra, sigortalının taraf olduğu taşıma sözleşmesine halef olur. Böylece sigortacı sigortalısının taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tüm hak ve yükümlülüklerine sahip olur. Bu anlamda, taşıma sözleşmelerinin de sigortacı açısından değerlendirilmesi gerekir.
Konut ve çatılı işyeri kiralarında sözleşmenin ihtiyaç sebebiyle sona ermesi

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 01.07. 2012 tarihinde yürürlüğe girmesiyle birlikte; 22.04. 1926 tarihli 818 sayılı Borçlar Kanunu ve 18.05. 1955 tarihli 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılmıştır. Yeni Türk Borçlar Kanunu konut ve çatılı işyeri kira sözleşmeleri için özel düzenleme ihtiyacı görmüş ve bu düzenlemeye Türk Borçlar Kanunu'nun ikinci kısmının dördüncü bölümünün ikinci ayrımında yer vermiştir. Yapılan düzenlemeyle kiracı ve kiralayan arasındaki denge sağlanmaya çalışılmıştır. Genel olarak kanun kiracıyı gözeten ve koruyan düzenlemeler getirmişse de kiracı lehine yapılan bu düzenlemeler sınırsız olmamakla birlikte kiraya verene de belli imkanlar sağlayan yenilikler getirmiştir. Kiraya veren açısından getirilen ve kiraya verenin lehine olarak düzenlenmiş yeniliklerden biri de konut ve çatılı işyeri kiralarında sözleşmenin ihtiyaç sebebiyle sona ermesinde kendini gösterir. Bu sebeple günlük hayatta her zaman karşımıza çıkabilecek konut ve çatılı işyeri kira sözleşmesinin ihtiyaç sebebiyle hangi şartlarda sona erdirileceğini ve 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun'dan farkları karşılaştırılarak ihtiyaç kavramı ve kimler için ihtiyaç talebinin kabul edilebileceği incelenmektedir. Çalışmamız üç bölümden oluşmakta olup; ilk bölümde kira sözleşmesi ve konut ve çatılı işyeri kira sözleşmesinin uygulama alanı açıklanacaktır. İkinci bölümde konut ve çatılı işyeri kiralarında sözleşmenin ihtiyaç sebebiyle sona ermesi açıklamaya çalışılmakta; üçüncü ve son bölümde konut ve çatılı işyeri kira sözleşmesinin sona ermesinin hüküm ve sonuçları anlatılacaktır. Bu kapsamda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 350. maddesinde düzenlenen konut ve çatılı işyeri ihtiyacı sebebine dayanan tahliye davasıyla kira sözleşmesinin sona erdirilmesi, Türk Borçlar Kanunu'nun 351. maddesinde düzenlenen kiralananı sonradan edinen kişinin konut veya işyeri ihtiyacı sebebine dayanan tahliye davasıyla kira sözleşmesinin sona erdirilmesi açıklanmaya çalışılacaktır.
Milletlerarası Özel Hukukta hukuk seçimi

İrade serbestisi ilkesinin milletlerarası özel hukuktaki karşılığı hukuk seçimi ilkesidir. Günümüzde milletlerarası özel hukuk bakımından genel kabul gören bu ilke hukukun yeknesaklaştırılmasına da fayda sağlamakta ve her geçen gün uygulama alanı da genişlemektedir. Bu kapsamda Türk hukukunda ve Avrupa Birliği düzenlemelerinde son dönemde yaşanan gelişmeler hukuk seçiminin ayrı bir çalışma konusu yapılması ihtiyacını ortaya çıkarmıştır. Özellikle sözleşme dışı borç ilişkilerinde hukuk seçimi imkanının tanınması ve özel sözleşme türleri bakımından öngörülen düzenlemeler ile köklü değişiklikler gerçekleşmiştir. Bahsedilen yenilikler ve yeni yaklaşımlar, söz konusu çalışmada karşılaştırmalı hukuk ve yargı kararları ile birlikte incelenmiştir. Düzenlemelerden tatbik kabiliyeti olmadığı düşünülen bazı konular üzerinde daha fazla durulmuştur.
Türk Ceza Hukukunda zimmet suçu

Zimmet suçu, TCK'nin 247. maddesinde düzenlenmiş olup, 'Kamu görevlisine zilyetliği devredilen veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı, kendisi veya başkası yararınasahiplenmesi' şeklinde tanımlanmaktadır. Zimmet suçunun faili sadece kamu görevlisi olabilecektir. Zimmet suçuna konu fiil, kamu görevlisi olmayan kimse tarafından işlenmesi halinde güveni kötüye kullanma suçu meydana gelmektedir. Zimmet suçunun konusu 'mal' dır. Ceza hukukundaki 'mal' kavramı Medeni Hukukta yer alan 'eşya' kavramından da açıkça daha geniş bir kavramdır. Zimmet suçunun konusu, taşınır ya da taşınmaz bir eşya olabilecektir. Zimmet suçunun meydana gelebilmesi için; suç konusu olan malın faile 'görevi nedeniyle zilyetliği devredilmiş' olmalı ya da failin 'koruma ve gözetim ile yükümlü' olması gerekmektedir. Zimmet suçu ancak kasten işlenebilir. Zimmet suçu bakımından hukuka uygunluk sebeplerinin uygulanması mümkündür. Suça yaptırım olarak sadece hapis cezası öngörülmüştür.
Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin sınırları

Ülkemizde alt işverenlik kurumunun ortaya çıkmasının temel nedeni, işgücü maliyetlerinin düşürülmesi ve uzmanlaşmış kadrolar ile piyasada rekabet ortamı yaratılmasıdır. İşletmeler tarafından kaliteli ve en az maliyet ile üretim yapabilme çabası beraberinde, işverenlerin kendi alanları dışındaki işleri konusunda uzman başka işverenlere vermesi sonucunu doğurmuş ve böylece alt işveren kavramı ortaya çıkmıştır. Tezin ilk bölümünde açıklama getirilen, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin oluşmasını sağlayan şartlar ;Alt işveren ilişkisinin tarafları işveren olması ve iş başka bir işverenden alınmış olması, Alt İşverenin Aldığı İşin Asıl İşverenin Yürüttüğü Asıl İşin Bir Bölümü veya Yardımcı İşlerine Ait Olması, Alt İşverene Verilen Asıl İşin Bir Bölümünün İşletmenin ve İşin Gereği İle Teknolojik Nedenlerle Uzmanlık Gerektiren Bir İş Olmasıdır. İkinci bölümde ise asıl işveren-alt işveren ilişkisinin sınırları olan;Asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından çalıştırılmaması, Daha Önce Asıl İşverenin İşyerinde Çalışan Kimse İle Alt İşveren İlişkisi KurulamamasıAsıl işin bölünerek alt işverene verilememesi konularına değinilmiştir. Son bölümde ise;Asıl işveren-alt işveren ilişkisinde muvazaalı hallere yer verilmiştir. Muvazaa halinde uygulanacak yaptırım, bu durumun asıl işveren ile alt işverene, işçilere etkileri ve mevcut iş sözleşmeleri açısından sonuçları açıklanmıştır. Çalışmada uygulamada karşılaşılan durumlar, somut örnekler verilerek anlatılmaya ve Yargıtay kararlarına yer verilmek suretiyle konuya açıklık getirilmeye çalışılmıştır.
Yerel yönetimler ve vergilendirme yetkileri

Yerel yönetim birimleri tarih boyunca yerel bazda yürütülmesi gerekli olan hizmetlerin sunumunda önemli roller üstlenmişlerdir. Hatta denilebilir ki yerel yaşamın varlığı ile yerel yönetimlerin tarihi birebir örtüşmektedir. Bu kapsamda yerel yönetim birimlerinin temel yapısall karakteri onu besleyen idari-mali yapılanmanın niteliği, yerel yönetim birimlerinin var olma gerekçesi ve yerel hizmetleri yürütebilme imtiyazında saklıdır ve bu son derece önemlidir. Ayrıca her geçen gün değişen ve gelişen ekonomik ve toplumsal koşullar aynı oranda ve ölçüde yerel yönetimler algılamasında da yeni yorumları ve yapıları beraberinde getirmektedir. Şu halde yerel yönetimler planında temel yaklaşım, yerel yönetimlere duyulan ihtiyacın rasyonelliği ile yerel yönetimlerin var olmasını ve yürütmek zorunda olduğu hizmetlerin finanse edilmesini sağlayacak kudretin kime ait olduğu noktasında düğümlenmektedir.
Türk Ceza Hukukunda koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Ceza Muhakemesi Hukukunun amacı maddi gerçeğe ulaşmaktır. Bu amaca ulaşabilmek, yargılamanın sağlıklı yürütebilmesini ve delillerin korunmasını sağlayabilmek için temel hak ve özgürlüklere müdahale gerekebilmektedir. Ancak bu müdahale yetkililere sınırsız bir hak sağlamamakta, hem uluslararası hukuktan hem de iç hukuktan kaynaklı bazı sınırlar içerisinde insan haysiyeti ve onuruna aykırı olmayacak şekilde yerine getirilmelidir. Çalışmamızda öncelikle kişi hak ve özgürlüklerinin neler olduğu uluslararası ve ulusal mevzuat kapsamında değerlendirilmiş ve hukuk devletinin hangi koşullar altında sorumluluk altında olduğu belirtilmiştir. Daha sonrasında ise ulusal mevzuattaki koruma tedbirlerinin kanuni şartları ve bunlara uyulmaması halinde oluşabilecek tazminat sebepleri belirtilerek ulusal ve uluslararası hukukta bu konuda verilmiş yargı kararları değerlendirilmiştir. Tüm bunlar ışığında çalışmamızın son kısmında temel hak ve özgürlüklerin asgari ihlali için devlet adına adli yetki kullanan kamu görevlilerinin gereken dikkat ve özeni göstermelerinin hayati önem taşıdığı, aksi takdirde cezai ve tazminat sorumluluklarının gündeme geleceği vurgulanmıştır.
Paya dönüştürülebilir tahviller

Çalışmamızın ilk bölümünde bugün paya dönüştürülebilir tahviller olarak ifade edilmekte olan borçlanma aracı enstrümanların, öncelikle benzer mahiyetteki kavramlardan ayrıştırılmış, sonrasında ise hem PDT'lerin hem de PDT'lerin taraflara sağladığı dönüştürme hakkının niteliğine yer verilmiştir. Devamında ise, sistemin daha kolay anlaşılabilmesi için hem yabancı hukukta hem de Türk hukukunda uygulaması ve tarihi gelişimine değinilmiştir. Tüm bu bölüm altında yer alan bilgiler doğrultusunda da, PDT ihracının risk ve avantajları ile SPK mevzuatına tabi olmalarının gerekliliği izah edilmeye çalışılmıştır. Çalışmamızın ikinci kısmında ise, PDT'lerin ihracı bakımından ortaklık nezdinde alınması gereken karar süreçleri, ihraççı ortaklığın halka açık anonim ortaklık olup olmamasına göre farklılık arz edecek hususlar, PDT'lerin ihracı bakımından ihraççı ortaklık tarafından hazırlanması gereken evraklar, bunların içerikleri ve bu evrakların hazırlanmasından doğan sorumluluklara yer verilmiştir. Nihayet bu bölümün sonunda ise, ihraç edilecek olan PDT'lerin satışına ve satış sonrası vade tarihinde yahut vade tarihinden önce gerçekleştirilecek itfanın ne şekilde olacağı yahut PDT sahibinin bu hakkını kullanmaması durumu izah edilmeye çalışılmıştır. Çalışmamızın son kısmında ise, ihraç edilip satışı gerçekleştirildikten sonra PDT sahibinin dönüştürme hakkını kullanması durumunda bu hakkın nasıl temin edilebileceği izah edilmiştir. Dönüştürme talebinin sermaye artırımı yoluyla karşılanması haline ilişkin olarak, şarta bağlı sermaye artırımı sisteminin yanı sıra ayrıca kayıtlı sermaye sistemi yahut sermaye taahhüdü yoluyla da bu hakkın sağlanıp sağlanamayacağı incelenmiştir. Dönüştürme hakkının sermaye artırımı gerçekleştirilmeksizin, ihraççı ortaklığın kendi payını iktisap etmesi suretiyle de bu hakkın teminin kanunen mümkün olup olmadığına değinilmiştir. Nihayet dönüştürme hakkının temin edilmesi bakımından tercih edilecek yöntemin zayıf ve güçlü yanlarına değinilmiştir.