turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kent merkezinde mekansal dönüşüm ve sağlıklaştırma stratejileri: Burdur örneği

Değişim ve dönüşüm söylemleri dünyada pek çok koşulu etkilemiş, yönlendirmiştir ve yaşamın her alanında arızalar meydana getirerek bilim alanlarında ve mekan organizasyonunda 'yeniden yapılanma' arayışları başlamıştır. Mekansal süreç içinde Aydınlanma, Pozitivist bilimi geçersizleştirerek doğa bilimlerinin ve sosyal bilimlerin zemini kayganlaştırmış, mevcut yapıyı yetersiz hale getirmiş, zaman ve mekan kavrayışlarım etkilemiş, değiştirmiş ve yaşam; hız' a ve yoğun bir tüketim' e endekslenmiştir. Küresel olma çabası içerisinde, yer rnetalaşmış ve zamanla farklılık, çeşitlilik ve çoğulculuk önem kazanmıştır. Dolayısıyla hem Modern bilimler hem de mekan bilimleri, mevcut düzen için yetersiz duruma gelmiştir. Bu çalışmada; süreç içinde mekanda yaşanan değişim/dönüşümler irdelenmiş ve mekansal gerçeklikte dünya ve Türkiye'deki, bilimsel gerçeklikte Planlama ve Kentsel Tasarım' daki etkileri incelenmiştir. Planlama/Tasarımın, farklı koşullar altında farklı amaçlara hizmet eden araçsallığı göz önüne alınarak, gelişen 'yeniden yapılanma' gereksinimine öneri bir yapılanma çerçevesi çizilmiş ve Kentsel Tasarımın mekana ilişkin arızalarda çözüm olma potansiyeli, alteylem biçimlerinden Sağlıklaştırma ile yeniden ele alınmıştır. Yapılan çalışmada; söz konusu sürecin etkilerini ciddi anlamda yaşayan bir Anadolu kenti olarak Burdur kenti ve bu etkilerin baskılan altında, kent merkezinde geleneksel, özgün yapısıyla varlığını devam ettirmeye çalışan Ulucamii ve Saat Kulesi Civarı Kentsel Ticari Sit Alanı ele alınmıştır. Ill Bu bağlamda; Burdur'un kent içi ve kent dışı kentsel gelişimi, sorunları ve bunların Ulucamii üzerindeki etkileri incelenmiştir. Yapılan Sağlıklaştırma çalışmasıyla; alanın ekonomik, mekansal, sosyo-kültürel anlamda sürdürülebilirliği sağlanmaya çalışılmıştır. Bunun için önce sorun tespiti yapılarak, sorunların giderilmesine yönelik hedefler ve stratejiler geliştirilmiştir. Daha sonra alanın canlandırılmasına yönelik müdahale biçimlerine karar verilmiş ve alan özellikleri göz önüne alınarak, yapılan eşleştirmeyle, özgün yapışım koruyan ve zamanın koşullarına karşılık verebilen bir mekan oluşturulmaya çalışılmıştır. Kurulan örgüt ve yönetsel düzenlemelerle, toplumsal kontrolün sağlandığı; merkezi yönetim-yerel yönetim-halk işbirliğinin sağlandığı demokratik bir uzlaşma zemini oluşturulmaya çalışılmıştır. Böylece alanın; önce iç ve dış desteklerle daha sonra kendi kendine idare edebilen bir mekan olarak eski canlılığım, önemini kazanması sağlanmıştır.
Kent bilgi sistemlerinin üç boyutlu görselleştirilmesi Ümitköy-Çayyolu örneği

Tüm alanda doğru, güncel, hızlı ve etkin bir şekilde bilgiye ulaşmak bilgi teknolojilerinin kullanımı ile mümkün olabilmektedir. Bu teknolojilerden biri olan coğrafi bilgi sisteminin kent temelindeki uygulaması olan kent bilgi sistemikentlerin planlanması ve yönetiminde etkin bir araç olarak kullanılmaktadır. Son yıllarda ülkemizde de yaygın bir biçimde kullanılmaya başlayan kent bilgi sistemlerinin iki boyutlu olması, görsel algılama konusunda sıkıntılar yaşanmasına sebep olmaktadır. Bu çalışmanın amacı; üç boyutlugörselleştirilmiş kent bilgi sistemlerinin oluşturulmasıyla, iki boyutlu kent bilgi sistemlerinde yaşanılan algılama sorunlarının giderilebileceğini ve sistemin daha etkin bir kentsel yönetimde bir araç olarak kullanılabileceğini ortaya koymaktır. Bu kapsamda ülkemizdeki kent bilgi sistemlerinin mevcut durumu ve yaşanılan sorunlar irdelenmekte, üç boyutlu görselleştirilmiş kent bilgi sisteminin planlama, projelendirme, sorgulama, sunum ve algılamada sağladığı kolaylıklar ve sistemin kullanım alanları Çayyolu-Ümitköy yerleşim alanında gerçekleştirilen uygulamayla değerlendirilmektedir.
Rethinking wind energy in its social context: Conflicting perspectives and planning problems-The Karaburun experience

Enerji ile ilgili çevre sorunları hakkında küresel kaygıların bir sonucu olarak, yenilenebilir enerjilerin kullanımı büyük önem kazanmıştır. Yenilenebilir enerjiler yaygın bir şekilde enerji kaynaklı emisyonları sınırlandırmak için etkili bir araç ve sürdürülebilir kalkınmanın temel bileşeni olarak kabul edilmektedir. Bunların arasında, özellikle rüzgar enerjisinin dikkate değer bir yeri vardır. Buna bağlı olarak, başlıca ulusal politikalar rüzgar enerjisini desteklemeye ve rüzgar enerjisi tesisleri de büyüyen bir oran ile artmaya başlamıştır. Aynı şekilde Türkiye de de, rüzgarın gelişmekte olan Türkiye için enerji sağlayan elverişli bir yerli kaynak olması, rüzgar enerjisi politikalarının önem kazanmasına neden olmuştur. Dolayısıyla, devlet destekli yatırımlar artmaya ve rüzgar enerjisi tesisleri belirli şehirlerin genellikle kırsal alanlarında yayılmaya başlamıştır. Bu anlamda Karaburun da büyük ölçekli rüzgar enerjisi yatırımlarının önemli hedeflerinden biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Fakat, rüzgar enerjisinin yayılımı, rüzgar enerjisi ve uygulanmasında önemli bir tartışmaya neden olmuştur. Bu yatırımlar çevre dostu olsa da, bozulmamış doğal ve kırsal alanlara nüfuz etmeye başlamıştır. Dolayısıyla, hızla genişleyen yatırımlar yerel toplumun bazı kesimlerinin dikkatini çekmiş ve rüzgar enerjisi karşısında güçlü muhalefete yol açmıştır. Sonuç olarak, konu ile ilgili farklı düşünen aktörler arasında bir tartışma büyümeye başlamış ve rüzgar enerjisi konusunda çatışmaya yol açmıştır. Rüzgar enerjisi önemli bir enerji kaynağı olduğu için, rüzgar enerjisi çatışması çözülmeyi bekleyen önemli bir problem olmaktadır. Hem teknik hem de sosyal açıdan sorunu değerlendirerek çatışmaların doğasını anlamak, çatışmanın çözümü için en etkili yolların seçimini sağlayarak çözüme katkıda bulunabilir. Bu tezin amacı, destek ve muhalefetin nedenlerini daha derinden anlamak ve alanda yaşanan tartışmanın arkasındaki temel nedenleri anlamaktır. Bu sayede, Karaburun da rüzgar enerjisi süreçlerinde çatışmaların neden ortaya çıktığı ve bu tartışmanın nasıl minimize edileceği veya çözülebileceği sorularını cevaplamak amaçlanmıştır.
TOKİ'nin sosyal konut ve lüks konut projelerinin değerlendirilmesi: Ankara örneği

Kentleşme ve hızlı nüfus artışı, artan konut ihtiyacını gündeme getirmektedir. 1950'li yıllardan beri Türkiye'de devletin sürdürdüğü konut politikası, genel olarak, ekonomik krizlerin aşılmasında ve farklı sektörlere sermaye birikimi sağlamak amacı ile konut üretimini bir araç olarak kullanmak yönünde olmuştur. Son yıllarda ise kentleşme, konut ve kentsel dönüşüm konularına önemle yer verilmiş; 2003 yılından itibaren yapılan yasal düzenlemelerle birlikte TOKİ, konut politikalarında ve kentsel dönüşüm uygulamalarında önemli bir aktör haline gelmiştir. Yeterli donatıları olan, aktif bir çevrede, uygun maliyetli, uygun büyüklükteki konutları tüm nüfus için sağlayarak konut sorununun çözümünde bir alternatif olma amacı ile ön plana çıkması beklenenTOKİ, zamanla piyasa için konut üretimini destekler hale gelmiştir. Bu bakımdan tez çalışmasında; toplu konut anlayışının doğuşu ve gelişim süreci ile TOKİ'nin son dönemlerdeki uygulamaları incelenmekte, kurumun tutum ve politikalarının ne ölçüde sosyal konut politikasına yönelik olduğu ortaya konmaya çalışılmakta, Ankara'da üretilen sosyal konut ve lüks konutların yoğunlaştığı alanlar da göz önünde bulundurularak, güncel proje örneklerinin ortak ve farklı özellikleri, sosyal ve lüks konut parametreleri çerçevesinde, gayrimenkul değerleme konusu ile de ilişkilendirilerek değerlendirilmektedir.
City gates: Inside and outside

oz KENT KAPILARI: İÇERDE VE DIŞARDA Artar, Nesrin Yüksek Lisans, Kentsel Tasarım Yönetici: Yrd. Prof. Dr. Adnan BARLAS Aralık 2000, 112 sayfa Bu tezin konusu kenti oluşturan farklı bölgeler arasındaki geçişin iyi vurgulanması ve bunun sonucunda kentin kimliğine olan katkılarıyla ilgilidir. Aslında kent kimliği birbirine geçmişş bölgeler ve bu bölgeler arasında yer alan geçiş alanlarının nasıl vurgulandığıyla ilgilidir. Bu amaçla yapılan çalışmada, üzerinde söylenen farklı görüşlere rağmen tarihsel veriler ışığında kentsel geçiş elemanları bu tezde kapılar olarak ele alınmış ve kapıların geçmişşten günümüze olan değişimleri örneklerle incelenmiştir. Kapı kavramındaki değişimler noktasal elemanlardan koridor boyunca algılanan elemanlara dönüşüm şeklinde görülmektedir. Ancak bu dönüşüm belli bir tasarımın etkisiyle değil kendiliğinden olmuştur. Geçmişin kent kurgusunda olan ritüeller ve mistisizmin günümüz dünyasında tasarlanmış ilkelere dönüşmesi beklenirken bu plansız oluşumların kent mekanına ve kent kimliğine olan olumsuz etkileri incelenmiştir. Aslında bu değişim kapının yüklendiği anlamdan çok anlamın ifadesinde olmuştur. Bu değişim kentlerin yapısı, büyümesi ve teknolojideki değişimler ile yakından ilintilidir. Günümüz örneklerine baktığımızda, gerek yurtdışında gerekse ülkemizde kente giriş koridorları etrafında yer alan kullanımlar kentin imajına katkıda bulunmamaktadırlar. Özellikle ülkemizde yer alan giriş koridorları boyunca dizilmiş olan kullanımlar eğer o kentin kimliğiyle ilintili olsaydı, ülkemizdeki bütün kentler sanayi kenti olarak algılanırdı. Sonuç olarak önemli olan, kentin kimliği kentteki bütün hiyerarşi içindeki geçişlerin güçlendirilmesiyle ilgilidir. Çünkü bu geçişler egemenlilk alanlarının varlığını güçlendirir. Farklı egemenlik alanları birbirinden geçiş elemanlarıyla ayrılmalıdırlar ki kent mekanında ayırt edilebilsinler ve kentte yaşayanlar açısından mekan yere dönüşsün. Kente giriş koridorları da bir böldeden diğer bir bölgeye geçişin ifadesi olduğundan belki de geçişin en çok hissettirilmesi gereken mekanlar kentin bu noktalandır. Bu bakımdan kent girişlerinin belirli tasarım ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmesi ve planlanmaları gerekmektedir. Bu tasarım ilkeleri de var olan ve geçmişş örneklerin değerlendirilmesiyle oluşturulacaktır.
The relationship between upper and lower tier municipalities in urban planning: The case of Istanbul Metropolitan Municipality and Büyükcekmece Municipality

Mekansal planlama, ülkesel gelişme hedeflerinin gerçekleştirilmesinde önemli araçlardan birisini oluşturmaktadır. Bunun yanı sıra, kentsel yaşam kalitesinin yükseltilmesi ve kentsel gelişme hedeflerine ulaşılmasında da planlama etkili bir araçtır. Ancak mevcut planlama sisteminin yetki ve sorumluluk kargaşası yaratan yapısı nedeniyle, ülkemizde uygulamayı yönlendirecek düzeyde etkin bir planlama yapılamamaktadır. Mevzuat çok sayıda kurum ve kuruluşa parçacı bir yaklaşımla plan yapma ve onama yetkisi vermektedir. Bu da yasanın yetkili kıldığı kurumlar arasında koordinasyon eksikliği ve çok başlılık sorununun yaşanmasına neden olmaktadır. Planlamada eşgüdüm ve yetki dağılımı sorunu, 2000'lerin ortalarından itibaren özellikle büyükşehir ve ilçe belediyeleri arasında yoğun bir biçimde karşımıza çıkmaktadır. Ülkemizde sağlıklı bir planlama sistemi kurulabilmesi için büyükşehir ve ilçe belediyeleri arasındaki deneyiminin tüm boyutları ile yeniden değerlendirilmesi yaşamsal bir öneme sahiptir. Türkiye'de mevcut imar planlama sisteminde, kentsel gelişme desenini belirleyen temel kent planları; 'Nazım İmar Planları' ile 'Uygulama İmar Planları'dır. Bu planların hazırlanması, büyükşehir ve ilçe belediyeleri arasında doğal bir işbölümü olarak düzenlenmiştir. Ancak, 2004 yılında yürürlüğe giren 5393 ve 5216 sayılı belediye kanunlarıyla, nazım ve uygulama imar planlarının hazırlanmasına ilişkin yetki dağılımında büyükşehir belediyeleri lehine köklü değişiklikler yapılmıştır. Diğer bir ifadeyle, 2004 yılında çıkarılan yeni belediye yasaları ile Türkiye'de planlama sistemi merkezi bir nitelik kazanmıştır. Bu değişikliklerin ardından, yerelin coğrafi, sosyo-ekonomik ve ekolojik durumunu dikkate almayan plan ve plan değişikliklerinin ağırlık kazandığı gözlenmektedir. Sanılanın aksine, imar planlama yetkilerinin büyükşehir belediyelerinde toplanması ya da bir diğer deyişle planlama sisteminin merkezileşmesi, bütüncül bir planlama yaklaşımını değil, noktasal ve parçacı planlama uygulamaları ile istisnai mekansal düzenlemeleri yaygınlaştırmıştır. Öte yandan ilçe belediyeleri ise, ağırlıklı olarak bütünü göremeden hareket eden ve sadece yapı sürecine yoğunlaşan yerel yönetim birimleri halini almıştır. Bu bilgiler ışığında bu çalışmanın amacı; İstanbul Büyükşehir Belediyesi ile Büyükçekmece Belediyesi arasında nazım ve uygulama imar planlarının hazırlanması sürecinde 2004 yılı sonrasında yaşanan sorunların irdelenmesi ve kent ölçeğinde imar planlarının yapım sürecinde yetkili kurumlar arası ilişkilerin yeniden belirlenmesi ve eşgüdümün kolaylaştırılması için öneriler geliştirilmesidir.
Spatial analysis of mass housing areas in Düzce

Konut alanları literatürü incelendiğinde, yerleşim dokuları belli bir düzen içindedir. Genelde arazi kullanımında özelleşme bulunmayıp, kent yerleşimi düzensiz, mağaza ve atölyeler ve konutlar karma biçimde bulunmaktadır. Fakat endüstri devrinden sonra, kent merkezleri özelleşmiş, daha fazla konuta ihtiyaç duyulmuştur. Başlangıçta konut alanları sağlıksız ve yetersiz sayıda üretilmiştir. Daha sonra modernist akımın öncülüğünde, yönetmelik ve politikalardaki düzenlemeler ile daha sağlıklı ve güvenli alanlar oluşturulmuştur. Modernism aynı zamanda endüstri kentine sade geometriyi getirmiştir. Renkler ve cepheler kullanım amacına ve yapısına göre rasyonel olarak belirlenmiştir. Standart ve basit yapılar farklı kesimler tarafından eleştirilmiştir. Sitte nin de içinde bulunduğu grup bu yapılaşmanın tersi yönde tarihi mekanlar ile rastgele ve artistik yerleşimlerin olması kanısındadır. Modernizmin sunduğu bütünlük, sanatsızlık modern kentin kimliğini oluşturmaktadır. Konut alanlarındaki yayılma devam edince kent merkezine ulaşım ve sosyal entegrasyon gereksinimi ortaya çıkmıştır. Bir diğer yandan kendine yeterli olan kent parçalarında çevresi ve kendi etkinliği için kamusallık, dolaşım, özgü karakter önem kazanmıştır. Bu da geleneksel mahalle kavramını savunan yeni rasyonelleşme akımı ile sonuçlanmıştır. Düzce'de 1999 depreminden sonra gereksinim duyulan büyük ölçeklerdeki konut ihtiyacı toplu konutlar ile sağlanmıştır. Yerleşim alanının yüzde 20'sini oluşturan bu yerleşimler toplu konut idaresi projeleri ile devam etmekte olup yüzde 40 oranına ulaşması beklenmektedir. Bu master tezi bu toplu konut alanlarındaki tasarım problemlerini incelemektedir. Bu ölçüde geniş mekana sahip konut alanları modernist çerçevede sade, sağlıklı ve kullanışlı yapılardır ancak kamusallık, canlı sokaklar ve aktivite alanları ile standart mahalle kavramının gereklerini sunup sunmadıkları sorgulanmalıdır.
Kentsel dönüşüm projelerinin yaşam kalitesi bağlamında değerlendirilmesi: Bursa Soğanlı projesi

Kentsel dönüşüm, farklı coğrafyalarda probleme, toplumsal ve çevresel özelliklere ve alanın ihtiyacına yönelik çeşitli müdahale yöntemleri ile ele alınmaktadır. Ülkemizde dönüşüm projeleri köhnemiş, afet ve deprem riskli olan alanlarda ve gecekondu bölgelerinde gerçekleştirilmektedir. Afet riski azaltmaya yönelik çöküntü alanlarındaki dönüşümün zemini olan 6306 sayılı 'Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında' Kanun 2012 yılında yürürlüğe girerek dönüşüm projelerine hız kazanmıştır. Kentsel yaşam kalitesinin iyileştirilmesine yönelik politikalardan biri kentsel dönüşüm uygulamalarıdır. Yaşam kalitesinin kavramı, tüm bilimler açısından kabul gören evrensel standartlara ve göstergelere sahip olmaması farklı yaklaşımlarla ele alınmasına yönlendirmektedir. Çöküntü alanlarında afet riski azaltılarak, yaşam kalitesi ve refah düzeyini yükseltilmesi amacıyla gerçekleştirilen kentsel dönüşüm projelerinde sürdürülebilir bir kentsel gelişim sağlanabilmesi için bütüncül bir yaklaşım ile dönüşüm stratejileri geliştirilip uygulanması gerekmektedir. Bu tez çalışması, afet ve deprem riski taşıyan çöküntü alanlarında gerçekleştirilen kentsel dönüşüm projelerinin kentsel yaşam kalitesini ne şekilde etkilediği kullanıcı algısı üzerinden anlamaya yöneliktir. Bu doğrultuda Bursa Soğanlı Kentsel Dönüşüm Projesi'nde, dönüşüm projelerinin kullanıcıların yaşam kalitesini ne yönde etkilediği kentsel yaşam kalitesi gösterge seti oluşturularak örnek bir uygulama gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak kentsel dönüşüm uygulamalarının; yere özgü problemlere çözüm üretmesi gerektiği, sürdürülebilir dönüşümün gerçekleşebilmesi için kullanıcıların sürece dahil edilmesi gerektiği, yaşam kalitesi ve refah düzeyinin yükseltilmesinin sadece fiziksel boyutta gerçekleşebildiği, sosyal bütünleşmenin ise tam olarak sağlanamadığı, parçacıl bir yaklaşımla ele alınan projenin artan nüfusa karşılık sosyal donatı alanlarında yetersiz kaldığı ortaya çıkmıştır.
Kastamonu ilinin alansal değişiminin belirlenmesi ve peyzaj plan kararlarının alınması

Yüzey alanı dinamik bir yapısı vardır ve bundan dolayı zaman içerisinde değişim eğilimindedir. Yüzey alanı, izleme sürdürülebilir kalkınma ve çevre koruma açısından oldukça önemlidir (Winarso ve Budhiman, 2001; Cetin vd., 2010; Cetin 2015a; Cetin 2015b; Cetin 2016a; Cetin 2016b; Cetin ve Sevik 2016a; Cetin ve Sevik 2016b). Genellikle, yüzey alanı haritaları zemin ölçme yoluyla üretilmiştir. Çalışma kapsamında öncelikle çalışma alanına ait jeoloji, hidroloji, topografik ve toprak haritaları temin edildi. Daha sonra bölgeye ait iklim, flora ve fauna bilgileri toplandı. Elde edilen veriler bilgisayara girililerek ArcGIS yazılımı yardımıyla bölgeye ait haritalar oluşturuldu ve veriler haritalar üzerine işlendi. Çalışmada uydu görüntüleri kullanılarak Kastamonu ilinin yüzey alanı değişim aşamaları incelenmiştir. Çalışmada kullanılan dijital uydu görüntüleri: Landsat 8 OLI/TIRS gürüntüsü; Landsat 7 ETM + görüntüsü; Landsat 5 TM görüntüleri; 4 farklı yıla ait uydu görüntüsü elde edilmiştir. Elde edilen görüntüler ARC MAP programı ile band kompozit işlemleri yapılarak kontrollü sınıflandırma işlemi için ENVI V 5 yazılımı kullanılmıştır. Yapılan sınıflandırma işlemlerinde sınıflandırmanın doğruluğu için birçok formül kullanılmıştır. Çalışma alanının arazi kullanım türleri ve arazi yüzeyi değişimi belirlemek için kontrollü sınıflandırma teknikleri kullanılmıştır. Calisma sonucunda, Kastamonu kentinin yüzey değişimlerin yıllar içerisindeki büyük farklar ortaya koyulmuştur. ilin değişim aşamaları göz önüne alınarak sağlıklı plan kararların alınması sağlanmıştır. Çalışma alanını için elde edilen veriler ve bilgiler analiz edilip çalışmanın amacı olan geleceğe dair peyzaj plan kararlarının alınması konusunda bir bütünlük içerisinde değerlenmiştir.
Campus as an integrated learning environment: Learning in campus open spaces

Kampus öğrenme mekanları hakkında yapılan son araştırmalar, öğrenciler arasında alternatif öğrenme mekanları arayışı olduğunu ortaya koymaktadır. Araştırmalar sınıf dışında meydana gelen öğrenme deneyimlerinin sınıf içerisinde gerçekleşenlerden daha fazla olduğunu öne sürmektedir. Grup çalışması ve işbirliği metotlarının önem kazanmasıyla, dersleriyle ilgili işleri tamamlamak için öğrenciler küçük gruplar halinde öğrenmeye yönelmektedir. Bu deneyimler, literatürde 'enformel öğrenme' olarak geçmektedir. Keza, kampus açık alanları, öğrencilerin enformel öğrenme için tercih ettiği mekanların başında gelmektedir. Bu çalışma, kampus açık alanları tasarımının öğrencilerin öğrenme deneyimleri üzerindeki etkilerini araştırmaktadır. Ek olarak, çalışma öğrenme ve öğrenmenin gerçekleştiği mekan arasında önemli bir bağ olduğunu savunmaktadır. Çalışma, hem teorik çerçeveyi hem de bir örnek kampusu kapsamaktadır. Teorik çerçevede, farklı öğrenme yaklaşımları ve öğrenmeyi açıklayan başat unsurlar incelenmektedir. Öte yandan, kapalı ve açık öğrenme mekanlarında öğrenmeyi etkileyen mekansal tasarım indikatörleri açığa çıkarılmaktadır. Örnek kampus çalışması, ODTÜ kampusunda seçilen örneklem alanlarda yapılan analizlerle, kampus açık alanlarında meydana gelen öğrenme deneyimlerini ve bu deneyimleri tetikleyen tasarım kriterlerini ortaya çıkarmaktadır.
The transformation of the urban environment under the impacts of global processes: The development of Levent-Maslak axis in Istanbul and it's impacts on social resilience

Bu çalışma küreselleşme etkisinde kentlerin değişimini ve bu sürecin sosyo-mekansal etkilerini araştırmaktadır. Çalışma, küresel süreçlerin getirdiği neo-liberal politikaların yeni kentsel çevreler ile yeni yaşama ve çalışma koşullarının oluşmasında olan etkisini, kentsel işgücü ve arazi piyasaları gibi, tez kapsamında arayüz işleyişler olarak kavramsallaştırılan kentsel işleyişler yolu ile açıklamaktadır. Çalışma ayrıca, arayüz işleyişlerin yanı sıra, sosyal dayanıklılığın da yaşanan değişimlerin sosyo-mekansal etkilerinin ne olacağını belirleyen önemli bir unsur olduğunu önermektedir. Küreselleşme etkisinde kentsel işgücü ve arazi piyasaları dinamiklerinde gerçekleşen değişimin kentliler için yeni yaşama ve çalışma koşullarının oluşumunu nasıl etkilediği, bu süreçte kentliler için yeni kırılganlık ve olanakların nasıl oluştuğu ve bu süreçlerin etkilerinin belirlenmesinde kentlilerin uyum kabiliyetleri ile ölçülen sosyal dayanıklılığın rolünün ne olduğu çalışma kapsamında tartışılmıştır. Bu soruları cevaplamak amacı ile İstanbul'da gelişmekte olan bir merkezi iş alanı ve çevresinde yer alan farklı fiziki, işlevsel ve sosyal özelliklere sahip mahalleler araştırılmıştır. Araştırma kapsamında çalışma alanında yaşayan farklı grupların bölgede gerçekleşen kentsel değişim sürecinden nasıl etkilendikleri incelenerek, neo-liberal politikaların etkileri, işgücü ve arazi piyasalarının işleyişi ve sosyal dayanıklılığın rolü üzerine tartışmalar yürütülmüştür.
Yeni kentsel dönüşüm stratejisine esas uygulama örneği Üsküdar Ferah Mahallesi

Kentsel dönüşüm bir kentin tamamı ya da belirli yerleşim alanlarına yönelik, bilinçli, sistemli ve planlı eylem olarak tanımlanabilir. Kentsel dönüşüm kavramının Türkiye'de hukuk metinlerine girmesi oldukça yenidir. Kentsel dönüşüm uygulamalarına ülkemizde, özellikle son yıllarda 'dönüşüm' hede i yeni yasal düzenlemelerin yürürlüğe girmesinin ardından hem merkezi idare hem de mahalli idarelerce sıklıkla başvurulduğu görülmektedir. Buna karşılık, dünyada -özellikle Avrupa ilkelerinde ve Amerika'da- kentsel dönüşüm uygulamalarının daha eski bir geçmişşi bulunmaktadır. Zamanla kentsel dönüşüm kapsamında kente dış müdahalelerin görünüm biçimleri değiştiği gibi, hem dünyada hem de ülkemizde, hayata geçirilmiş kentsel dönüşüm uygulamaları arasında önemli farklılıklar olduğu tartışmasızdır. Ülkemizde 1950'lerden itibaren nüfus artışının hızlanmasıyla kırsal kesimden kentlere başlayan göç hareketi ile birlikte kentlere göç eden nüfusun barınma sorununa çözüm olarak ortaya çıkan 'gecekondulaşma'; günümüzde kentsel dönüşümün ortaya çıkmasında temel olmuştur. Kentsel alanlar tarihin tüm süreçlerinde dinamik bir yapıya sahip olmuşlardır. Bu alanlar fiziksel, toplumsal, çevresel, ekonomik ve bazen siyasal faktörlerin etkisinde değişim ve dönüşüm gösterdikleri gibi, kendi iç dinamiklerinden dolayı da birçok değişim ve/veya dönüşüme neden olabilirler. Bu değişim ve dönüşümler, mekanın ekonomik, toplumsal, çevresel ve fiziksel bozulması olarak ya da mekan ve yaşam kalitesini arttırıcı yönde müdahaleler şeklinde olabilir. Tüm bu değişim ve dönüşümlerin kentlerin geleceğine doğru yön vermek amacıyla yönetilebilmesi gerekmektedir. Söz konusu dönüşüm uygulamalarının birbirinden kopuk ve parçacıl olmasının ve genellikle yoğunluk artışı ile çözüm üretilmesinin önüne geçilmesi; kent düzeyinde dönüşüm alanlarını bir bütün olarak ele alacak Kentsel Dönüşüm Master Planlarının yapılması ve bu planların kamusal kaygılarla ve buna hizmet edecek kurumlar ile yönetilmesiyle mümkün olabilecektir. Hazırlanan çalışma ile hızla büyüyen, değişen ve dinamik bir yapıya sahip ülkemizde yaşanan ve kentsel sağlıklı ve legal bir yaşam alanı sağlanmasını amaçlayan kentsel dönüşüm uygulamalarının gereksinimleri ele alınarak; Üsküdar çalışma alanında kentsel dönüşümde katılım-dağıtım dengesinin sağlıklı bir şekilde kurulduğu ve taşınmaz değerinin adil bir şekilde paylaşımına olanak sağlayacağı düşünülen 'Değer Esaslı Bir Kentsel Dönüşüm Modeli' sınanacaktır. (Ülger, 2010)