turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Eğitim kurumlarında e-demokrasinin uygulanabilirliğine yönelik Antalya merkez ilçelerdeki öğretmenlerin algıları

Bu araştırmada öğretmenlerin e-demokrasinin okullarda uygulanabilirliği ile ilgili görüşlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Öğretmenlerin e-demokrasinin okullarda uygulanabilirliğine yönelik algıları; cinsiyet, görev yeri, eğitim düzeyi, facebook ve twitter kullanım durumları, günlük ortalama internet kullanım süreleri, temel bilgisayar kullanım becerileri, temel internet kullanım becerileri, öğretmenlik mesleğine yönelik ilgi düzeyleri, bilgisayar ve internet kullanımına yönelik ilgi düzeyleri, katılımcı demokrasinin Türkiye'deki gerçekleşme düzeyine yönelik algıları ve sanal ortamda paylaşımda bulunma durumlarına göre değerlendirilmiştir. Araştırmanın katılımcılarını 2013 2014 eğitim-öğretim yılı II. yarıyılında, Antalya İl Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı Antalya Merkez ilçelerde yer alan ilkokul, ortaokul ve liselerde görev yapan öğretmenler oluşturmuştur. Araştırmaya toplam 933 öğretmen dahil edilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak çalışma kaspamında geliştirilen ve beşli likerte göre yanıtalanan 26 maddelik e-demokrasinin uygulanabilirliği etkileyen faktörlere yönelik maddelerden oluşan bir anket kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre temel bilgisayar kullanımı ve temel internet kullanımı açısından katılımcıların çoğunluğu kendisini orta düzeyde tanımlamışlardır. Araştırmaya katılan öğretmenlerin yaklaşık yarısının e-demokrasinin okullarda yöneticilere görüş beyan etme düzeyinde uygulanabileceğine inandıkları tespit edilmiştir. Türkiye'de katılımcı demokrasinin sıklıkla uygulandığına inanan öğretmenlerin, temel bilgisayar kullanım becerisi iyi olan öğretmenlerin, interneti daha sık kullanan öğretmenlerin, twitter ve facebook kullananların ve erkek öğretmenlerin okullarda e-demokrasinin uygulanabilirliğine ilişkin inançlarının daha yüksek olduğu saptanmıştır.
Zihin yetersizliği olan bireylere kesirlerin öğretiminde doğrudan öğretim yönteminin etkililiği

Bu araştırmanın amacı zihin yetersizliği olan bireylere kesirlerin öğretiminde doğrudan öğretim yönteminin etkililiğini belirlemektir. Bu amaca bağlı olarak Ağrı ili merkez ilçede zihin yetersizliği tanısı almış olan öğrenciler taranmış ve kesirler konusunun öğrenilmesi için belirlenen ön koşul becerilere sahip beş öğrenci belirlenmiştir. Bu öğrencilerden biri ile programın ön uygulaması yapılmış, üç öğrenci ile çalışma yürütülmüştür. Araştırmada, kesirler konusunun öğretiminde doğrudan öğretim yönteminin etkililiğini belirlemek üzere tek denekli araştırma yöntemlerinden denekler arası çoklu yoklama modeli benimsenmiştir. Programın uygulama evresi sonunda her öğrenci için yedinci, on dördüncü ve yirmi birinci günlerde izleme verisi alınmıştır. Ayrıca araştırmanın sosyal geçerliliğini belirlemek adına ailelere ''Ailelere Yönelik Kesirler Konusu Sosyal Geçerlilik Formu'' ve öğretmenlere ise '' Öğretmenlere Yönelik Kesirler Konusu Sosyal Geçerlilik formu'' uygulanmıştır. Araştırmanın etkililik sonuçlarına bakıldığında zihin yetersizliği olan üç öğrencide kesirlerin öğretiminde doğrudan öğretim yönteminin etkili olduğu söylenebilir. Her bir öğrenciden öğretim oturumlarının bitiminden sonraki yedinci, on dördüncü ve yirmi birinci günlerde alınan izleme verilerine göre öğrenciler kesirlerle ilgili performanslarını devam ettirmişlerdir. Araştırmanın sosyal geçerlilik bulgularına göre ise öğrencilerin aileleri de öğretmenleri de çalışmayı gerekli bulduklarını ve bu tip çalışmaların devam etmesini istediklerini belirtmişlerdir.
Bilgisayar destekli öğretimde güdülenme kaynağı ve yetkinlik düzeyinin öğrenci başarı ve tutumları üzerindeki etkisi

Bu çalışmanın amacı, ARCS modeline dayalı olarak tasarımlanan bilgisayar destekli öğretimde güdülenme kaynağı ve yetkinlik düzeyinin öğrencilerin akademik başarıları, güven düzeyleri, tutumları, zaman kullanımları, öğrenmenin kalıcılığı ve güdülenme düzeyi üzerindeki etkileri incelenmiştir. Güdülenme kaynağı olarak içten ve dıştan güdülenme; yetkinlik düzeyi olarak ise %50, %70 ve %90 yetkinlik düzeyleri temel alınmıştır. Araştırmanın denek grubunu Eskişehir'deki iki özel ilköğretim okulunun toplam 137 kişilik 6. ve 7. sınıf öğrencileri oluşturmuştur. Araştırmada öğretim materyali olarak, deprem konusunu ele alan ve yaklaşık 1,5 saat süren bir bilgisayar destekli öğretim programı kullanılmıştır. Programı tamamlayan öğrenciler, basan testi, tutum ölçeği ve güdülenme ölçeğim yanıtlamışlardır. Öğretimden iki hafta sonra aynı başarı testi, öğrenmenin kalıcılığım ölçmek üzere yeniden uygulanmıştır. Araştırmayla elde edilen sonuçlar topluca değerlendirildiğinde, güdülenme kaynağının öğrencilerin başarılan üzerindeki etkisi anlamlı değildir. Ancak yetkinlik düzeyi değişkeni öğrencilerin akademik basanlarım anlamlı ölçüde etkilemiştir. Ayrıca, güdülenme kaynağı değişkeni de öğrencilerin güdülenme düzeylerine anlamlı ölçüde etki göstermiştir. İçten güdülenen öğrenciler, dıştan güdülenen öğrencilere göre öğretime daha fazla dikkat göstermiş, gereksinimleriyle ilişki kurmuş, basanlarına güvenmiş ve doyum sağlamıştır. Çalışmaya katılan tüm öğrenciler bilgisayar destekli öğretime ve öğretimin içeriğine karşı olumlu bir tutum sergilemişlerdir.
Exploring the development of pre-service science teachers' views on nature of science in inquiry-based laboratory instruction

Bu çalışmanın amacı ilköğretim fen bilgisi öğretmen adaylarının bilimin doğasına yönelik görüşlerinin doğrudan-yansıtıcı ve sorgulamaya dayalı laboratuar öğretimiyle gelişiminin incelenmesi ve öğretmen adaylarının bilimin doğasıyla ilgili olarak algıları ve deneyimlerinin neler olduğunun araştırılmasıdır. Bu çalışma Fen Bilgisinde Laboratuar Uygulamaları II dersinde yapılmıştır. Toplam 45 fen bilgisi öğretmen adayı bu çalışmaya katılmıştır. Bu çalışmada öğretmen adaylarının bilimin doğasına yönelik anlayışlarının gelişimini tespit etmek için nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Çalışmanın başlangıcında öğretmen adaylarının bilimin doğasına yönelik görüşlerini belirlemek için açık uçlu sorular içeren ölçek kullanılarak veri toplanmıştır. Çalışma boyunca her hafta öğretmen adaylarının deneyimlerinin anlaşılması ve bilimin doğası hakkındaki gelişimlerinin belirlenmesi için yazılı dokümanlar toplandı. Dönemin sonunda doğrudan-yansıtıcı ve araştırmaya dayalı laboratuar öğretiminin etkisini belirlemek için öğretmen adaylarıyla mülakat yapıldı ve açık uçlu sorulardan oluşan ölçek tekrar uygulandı. Bu çalışmanın sonucunda bütün öğretmen adaylarının yapılan laboratuar etkinlikleriyle bilimsel bilginin karakteristik özellikleri arasında ilişki kurdukları ortaya çıkmıştır. Ayrıca öğretmen adaylarının çoğunun bilimin doğasına yönelik anlayışlarının geliştiği görülmüştür. Buna ek olarak bazı öğretmen adaylarının bilimsel bilginin özellikleri arasında ilişki kurdukları belirlenmiştir. Çalışma boyunca üç önemli faktör; tartışmalar ve sunumlar, araştırma becerilerinin kullanılması ve araştırmaya dayalı laboratuar etkinliklerinin yapılması öğretmen adaylarının bilimin doğasına yönelik anlayışlarını geliştiren faktörler olarak belirlenmiştir. Son olarak öğretmen adaylarının bilimin doğasının öğretimine yönelik algılarının pozitif yönde değiştiği tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular sonucunda doğrudan-yansıtıcı yaklaşımın araştırmaya dayalı laboratuar öğretimiyle birbirini tamamladığı ve etkili bir yöntem olduğu ortaya konulmuştur.
Orta öğretim tarih ders kitaplarındaki haritaların metinle ilişkisi

Alan araştırması niteliğini taşıyan bu çalışma, giriş, ilgili araştırma, yöntem, bulgular ve yorum, sonuç ve öneriler olmak üzere beş ana bölümden oluşmuştur. Bu çalışmanın amacı ortaöğretim tarih ders kitaplarında kullanılan haritaların tarih eğitimine katkısını araştırmaktır. Bu amacı yerine getirmek için aşağıdaki sorular cevaplandırılmıştır: a) Ortaöğretim tarih ders kitaplarında kullanılan haritalar metni tam olarak yansıtıyor mu? b) Ard arda gelen haritalar birbirini tamamlar nitelikte mi? c) Haritalar hedef davranışlara uygun mu? d) Haritalar öğrencilerin ilgisini çekecek düzeyde mi? e) Haritalar, yazı, baskı kalitesi, renk uyumu açısından bilimsel ölçülere uygun mu? Bu çalışmada, bu sorulara cevap bulabilmek için ilgili yayın ve araştırmalar taranmıştır. Elde edilen bulgular ışığında Milli Eğitim Bakanlığı müfredat programına göre hazırlanmış ortaöğretim tarih ders kitaplarından seçilen 20 tanesi yukarıdaki sorular çerçevesinde incelenmiştir. Çıkan bulgular bilimsel yönteme uygun yorumlanmıştır. Araştırmanın sonuçları ortaöğretim tarih ders kitaplarında kullanılan haritaların, metni yansıtmadığını, öğrencilerin ilgisini çekecek düzeyde olmadığını, hedef davranışlara uygun olmadığını, haritaların birbirini tamamlar nitelikte olmadığı, yazı, baskı kalitesi, renk uyumu açısından bilimsel ölçülere uymadığını göstermiştir.
Biyokimya dersi 'Protein sentezi' konusunda kavram haritalarına dayalı öğretim yönteminin öğrencilerin başarılarına, kavram yanılgılarının belirlenmesine ve giderilmesine etkisi

Bu araştırmanın amacı, öğrencilerin protein sentezi konusundaki kavram yanılgılarını; kavramlar anketi, kavram testi ve öğrencilere ait kavram haritaları kullanarak belirlemek ve belirlenen kavram yanılgılarının giderilmesinde kavram haritaları yönteminin etkisini geleneksel öğrenme yöntemiyle karşılaştırmaktır. Bununla birlikte kavram haritaları yönteminin öğrencilerin başarılarına ve kavram haritalarına yönelik tutumlarına etkisini ortaya koymaktır. Araştırmanın örneklemini, Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Biyoloji Öğretmenliği 2. ve 3. sınıfta öğrenim görmekte olan toplam 55 öğrenci oluşturmaktadır. Bu araştırmada, temelde 'Karma Araştırma Deseni' kullanılmıştır. Karma araştırma desenlerinden 'Eş Zamanlı Çeşitleme' nin kullanıldığı araştırmanın nicel boyutu öntest-sontest kontrol gruplu yarı-deneysel desen ile, nitel boyutu betimsel analiz yöntemi kullanılarak değerlendirilmiştir. Protein sentezi konusu; deney grubunda kavram haritalarına dayalı öğretim yöntemi ve rehber materyaller ile, kontrol grubunda ise geleneksel öğretim yöntemine göre işlenmiştir. Araştırmada veri toplamak için 'kavramlar anketi, kavram testi, başarı testi, öğrencilere ait kavram haritaları ve kavram haritaları yöntemine ilişkin görüş belirleme anketi kullanılmıştır. Araştırmanın tüm aşamalarına ait veriler SPSS istatistik programı ile analiz edilmiştir. Araştırmanın uygulamalarından elde edilen verilerin analizi bağımsız örneklem t testi ile yapılmıştır. Sonuç olarak, araştırmada elde edilen bulgular genel olarak değerlendirildiğinde, kavram haritalarına dayalı öğretim yöntemi ile yürütülen etkinliklerin öğrencilerin kavram yanılgılarının giderilmesi, başarılarının artırılması ve kavram haritaları yöntemine ilişkin tutumlarının olumlu yönde geliştirilmesine önemli ölçüde katkı sağladığı, bu ve benzeri konularda yapılacak çalışmalara örnek teşkil edebileceği söylenebilir.
Konuşma eğitiminin telaffuz vurgu ve tonlama konularının dinleme destekli öğretimi

İlköğretim 7. sınıf Türkçe dersi konuşma eğitiminin telaffuz, vurgu ve tonlama konularının dinleme destekli öğretimine yönelik olarak tarafımızdan hazırlanan dinleme destekli öğretim materyalleri ile aynı konuların dilbilgisi kuralları çerçevesinde öğretimine yönelik hazırlanan yazılı materyalleri kullanan öğrencilerin konuşma becerileri arasındaki farkı belirlemek amacıyla yapılan bu araştırma 'kontrol gruplu ön test ve son test' modele dayalı deneysel bir çalışmadır. Araştırma 2012- 2013 öğretim yılında Mersin-Erdemli Mehmet Akif Ersoy İmam Hatip Orta Okulu ve Turgut Özal İlköğretim Okulu'nda öğrenim gören 7. sınıf öğrencileri üzerinde yapılmıştır. Bu okulların 7. sınıflarında öğrenim gören 73 öğrenciye araştırmanın veri toplama aracı ön test olarak uygulanmıştır. Yapılan ön test uygulamasından sonra araştırma denekleri bu 73 öğrenci arasından seçilmiştir. Araştırmanın Mehmet Akif Ersoy İmam Hatip Orta Okulu'ndaki deney grubu 16, kontrol grubu 13 öğrenciden; Turgut Özal İlköğretim Okulu'ndaki deney grubu 21, kontrol grubu ise 19 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırma sürecinde, telaffuz, vurgu ve tonlama konularının öğretiminde, kontrol gruplarında araştırmacı tarafından hazırlanan telaffuz, vurgu ve tonlama konularının dilbilgisi kuralları çerçevesinde işlendiği yazılı materyallerle; deney gruplarında ise yine araştırmacı tarafından hazırlanan dinleme destekli materyallerle öğretim gerçekleştirilmiştir. Uygulama sürecinin başında bütün gruplardan hazırlıklı konuşmaların, hazırlıksız konuşmaların, farklı vurgularla farklı anlamları öne çıkan cümlelerin ve farklı tonlamalarla farklı duyguları yansıtan cümlelerin ses kayıtları ön test olarak alınmış, aynı veri toplama araçları, uygulamanın sonunda son test olarak yeniden tatbik edilmiştir. Telaffuz, vurgu ve tonlama konuları, 8 haftalık bir zaman dilimi içerisinde, hazırlanan öğretim materyalleri vasıtasıyla işlenmiştir. Deneysel işlemin sonrasında deney ve kontrol gruplarının ses kayıtları ön test son test başarı yüzdeleri arasındaki farkı vurgu ve tonlama becerisi bakımından ortaya koymak amacıyla, veriler 'Praat' ses analiz programında çözümlenmiştir. Tonlama becerisinde öğrencilerin tonlama becerisi uzmanların tonlamaları ile karşılaştırılmıştır. Ayrıca telaffuz kusurları, araştırmacı tarafından kontrol listesi olarak hazırlanan 'Telaffuz Hataları Tespit Formu' aracılığıyla ve gözlem yöntemiyle tespit edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda deney grupları ve kontrol grupları arasında kelime vurgusu, kelime grubu vurgusu, cümle vurgusu, tonlama ve telaffuz becerilerindeki başarı bakımından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. Araştırmada denenen konuşma eğitiminin telaffuz, vurgu ve tonlama konularının dinleme destekli öğretiminin, bu konuların dilbilgisi kuralları çerçevesinde hazırlanan yazılı materyallerle öğretiminden ilköğretim 7. sınıf öğrencilerinin konuşma becerilerindeki başarıyı artırmada daha etkili olduğunu ortaya koymuştur. Elde edilen bulgulara bağlı olarak deney gruplarında kullanılan öğretim materyallerine benzer nitelikteki materyallerin kullanılabileceği önerilmiştir.
Okul öncesi öğretmenlerinin mesleğe yönelik tutumları, mesleki benlik saygıları ile iş doyumları arasındaki ilişki

Eğitimde verimliliği etkileyen en önemli etkenlerden birisi öğretmendir. Bu verimliliğin artması öğretmenin işinden elde ettiği doyuma bağlıdır. Okul öncesi öğretmenlerin iş doyumlarını belirleyen çok sayıda değişken bulunmaktadır. Bu çalışmanın temel amacı öğretmenlerin mesleğe yönelik tutumları, mesleki benlik saygıları ve iş doyumu arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmada ayrıca yaş, cinsiyet, unvan, mesleki kıdem, okul türü, görev yeri, medeni durum, yönetici ilişkileri ve gelir düzeyi ile öğretmenlerin iş doyumu arasındaki ilişkiler de araştırılmaktadır. Araştırma grubu 2013- 2014 eğitim-öğretim yılında Samsun ilindeki resmi eğitim kurumlarında görev yapan 281 öğretmenden (Kadın=257, Erkek=24) oluşmaktadır. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, İş Doyumu, Mesleki Benlik Saygısı ve Mesleğe Yönelik Tutum Ölçekleri kullanılmıştır. Araştırma verileri, Arıcak (1999), tarafından geliştirilen 'Mesleki Benlik Saygısı Ölçeği', ile Çetin (2006), tarafından geliştirilen 'Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutum Ölçeği' ve Gümüşeli (2001), tarafından Türkçe'ye uyarlanan 'Minnesota İş Doyum Ölçeği' ile elde edilmiştir. Veri analizi için, Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı, Çoklu Regresyon, Mann Whitney U Testi, Kruskall Wallis Testi teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçları, mesleğe yönelik tutum ve mesleki benlik saygısının iş doyumunu anlamlı düzeyde yordadığını göstermiştir. Yönetici ilişkilerinden memnun olan öğretmenlerin iş doyumu puanları memnun olmayan öğretmenlerden yüksek çıkmıştır. Gelir düzeyinden memnun olan okul öncesi öğretmenlerinin iş doyumları gelir düzeyinden memnun olmayanlardan daha yüksek çıkmıştır. Öğretmenlerin iş doyumu puanları yaş, cinsiyet, medeni durum, unvan, görev yapılan yer, okul türü değişkenlerine göre farklılık göstermemiştir. Elde edilen sonuçların bir kısmı literatür bulgularıyla paralel bir kısmı farklı çıkmıştır. Sonuçlar literatür ışığında tartışılmış ve ortaya çıkan sonuçlar doğrultusunda öneriler geliştirilmiştir.
Fen ve teknoloji dersinde simülasyonla öğretimin laboratuvar etkinliklerinde hipotez kurma becerisinin kazandırılması üzerine etkisi

Son zamanlarda fen eğitiminde önemli çalışma alanlarından birimbilimsel süreç becerilerinin öğretimidir. Bu beceriler içerisinde geliştirilmesi zor olan beceriler arasında hipotez kurma becerisi yer almaktadır. Bu becerinin kazandırılmasında yeni teknolojilerin kullanımı oldukça önemlidir. Bu araştırmanın amacı, İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin laboratuvar etkinliklerinde hipotez kurma becerileri üzerinde simülasyonların etkisini belirlemektir. Çalışma deneysel araştırma modelinde bir araştırma olup verilerin toplanmasında Bilimsel Süreç Beceri Testi kullanılmıştır. Örneklemini, Türkiye'nin orta ölçekli iki ortaokulunda öğrenim gören 41 sekizinci sınıf öğrencisi oluşturmuştur. Çalışmada deney grubu öğrencileri (n=21) ve kontrol grubu öğrencileri (n=20) rastgele belirlenmiştir. Elde edilen verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler ve t testi kullanılmıştır. Veriler SPSS 24,0 paket programıyla analiz edilmiş olup, yapılan analizler sonucunda öğrencilerin hipotez kurma becerilerinin gelişmesinde simülasyonla öğretim tekniğinin etkili olduğu görülmüştür. İleride yapılacak çalışmalarda simülasyonla öğretim tekniğinin etkisi ile ilgili farklı değişkenlerin etkisi incelenebilir.
Fen bilimleri dersi maddenin değişimi ünitesinde eğitsel oyunların kullanılmasının 5. sınıf öğrencilerinin akademik başarı ve derse karşı tutumuna etkisi

Bu araştırma, eğitsel oyunlarla desteklenmiş öğretimin ortaokul 5. sınıf öğrencilerinin Fen Bilimleri dersindeki akademik başarılarına ve derse karşı tutumlarına etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaca yönelik olarak ortaokul 5. sınıf Fen Bilimleri dersi 'Maddenin Değişimi' ünitesi eğitsel oyunlarla desteklenerek işlenmiştir. Bu araştırmada nicel ve nitel araştırma yöntemlerinin beraber kullanıldığı karma desenlerden Creswell (2003)'ün tasarımlarından sıralı açıklayıcı tasarım kullanılmıştır. Araştırma 2016- 2017 eğitim öğretim yılı birinci döneminde İstanbul İli Sultanbeyli ilçesinde bulunan MEB' e bağlı bir devlet okulunda 60 kız ve 60 erkek öğrencilerden oluşan toplam 120 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Deney grubunu biri kız öğrencilerden, diğeri erkek öğrencilerden oluşan iki sınıf oluşturmaktadır. Aynı şekilde kontrol grubunu biri kız öğrencilerden, diğeri erkek öğrencilerden oluşan iki sınıf oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak öğrencilerin başarı düzeylerini belirlemek amacıyla 'Akademik Başarı Testi' ile öğrencilerin Fen Bilimleri dersine karşı tutumunu belirlemek amacıyla 'Tutum Testi' kullanılmıştır. Eğitsel oyunların öğretim programına ilişkin öğrenci görüşlerini belirlemek amacıyla gönüllü olan 10 erkek, 10 kız toplamda 20 öğrenci ile yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır Nicel verilerin analizinde Bağımlı Gruplar için t-Testi ve Bağımsız Gruplar için t-Testi kullanılmıştır. Nitel verilerin analizinde ise yarı yapılandırılmış görüşmeler ile toplanan veriler betimsel analiz ile değerlendirilmiştir. Araştırma sonrasında verilerin analizi ile deney ve kontrol gruplarının Fen Bilimleri dersi başarısına ve derse karşı tutumuna yönelik deney grubu lehine anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Ayrıca eğitsel oyunların hem ders başarısına hem de tutumuna cinsiyete göre anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir. Araştırma sonrasında tutum puanları artan ilk on öğrenci ile tutum puanları azalan son on öğrenci ile yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Görüşmeler sonucunda, eğitsel oyunlarla desteklenmiş öğretim yönteminin öğrencilerde Fen Bilimleri dersine yönelik tutumlarında artış gözlenmiştir.
Öğretmen adaylarının öğrenme stillerinin öğrenme öğretme anlayışları ve fen öğretimine yönelik özyeterlik inançları ile ilişkisi

Günümüzde eğitim programlarının yapılandırmacı yaklaşım temelinde bireysel farklılıklara ve anlamlı öğrenmeye verdiği önemin artması, bilginin öğrencilere benimsedikleri öğrenme stillerine uygun şekilde sunulmasını önemli hale getirmektedir. Öğrencilerin anlamlı öğrenmesi öğretmenlerin etkili rehberliği ile sağlanabilir. Fen konularının etkili bir şekilde öğretilebilmesi için öğretmenlerin fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inançlarının yüksek olması beklenmektedir. Öğretmenlerin öğrendikleri gibi öğretme eğiliminde olmaları öğretmen adaylarının benimsedikleri öğrenme stillerinin, fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inançlarının ve öğrenme-öğretme anlayışlarının incelenmesini gerekli kılmaktadır. Dolayısıyla bu araştırmanın amacı, sınıf ve fen bilgisi öğretmen adaylarının öğrenme stillerinin, öğrenme-öğretme anlayışları ve fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inançları ile ilişkisini incelemek olarak belirlenmiştir. Bu araştırmanın çalışma grubunu 2013- 2014 eğitim öğretim yılı bahar döneminde Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi sınıf ve fen bilgisi öğretmenliği anabilim dalları üçüncü ve dördüncü sınıflarında öğrenim gören toplam 423 (326 kız, 97 erkek) öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak fen öğretiminde öz-yeterlik inancı ölçeği, öğrenme stilleri ölçeği ve öğrenme-öğretme anlayışı ölçeği kullanılmıştır. Fen öğretiminde öz-yeterlik inancı Riggs ve Enochs (1990) tarafından geliştirilmiş ve Bıkmaz (2002) tarafından Türk kültürüne uyarlanmıştır. Öğrenme öğretme anlayışları ölçeği Chan ve Elliott (2004) tarafından geliştirilmiş ve Aypay (2011) tarafından Türk kültürüne uyarlanmıştır. Öğrenme stilleri ölçeği ise Grasha-Riechmann (1994) tarafından geliştirilmiş ve Uzuntiryaki, Bilgin ve Geban (2003) tarafından Türk kültürüne uyarlanmıştır. Yapılan analizlerden elde edilen bulgulara göre öğretmen adaylarının daha çok bağımsız, işbirlikli ve rekabetçi öğrenme stillerini benimsedikleri, öğrenme stillerinin anabilim dalına göre anlamlı fark olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Öğretmen adaylarının geleneksel öğrenme-öğretme anlayışı puanlarının öğrenme stili ve cinsiyete göre, yapılandırmacı öğrenme-öğretme anlayışı ve fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inancı puanlarının anabilim dalı ve öğrenme stiline göre anlamlı fark olduğu, sonuç beklentisi puanlarının da öğrenme stiline göre anlamlı fark olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca öğrenme stilleri ile yapılandırmacı ve geleneksel öğrenme-öğretme anlayışı puanları ve fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inancı puanları arasında anlamlı ilişki olduğu saptanmıştır. Geleneksel öğrenme-öğretme anlayışı puanları ile kişisel fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inancı puanları arasında negatif ve anlamlı, yapılandırmacı öğrenme-öğretme anlayışı puanları ile kişisel fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inancı ve sonuç beklentisi puanları arasında pozitif ve anlamlı ilişki bulunmuştur. Elde edilen sonuçlar eleştirel bir yaklaşımla yorumlanmıştır.