turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Milletlerarası Özel Hukukta spor

Tez Giriş'den sonra dört bölümden meydana gelmektedir. İlk bölümde modern spor anlayışının gelişimi, kurallaşması, kurumlaşması ve evrenselleşmesi anlatılmıştır. Sporun evrenselleşmesine paralel olarak sporu yöneten milli ve milletlerarası organlar ve bunların birbirleriyle ilişkileri ele alınarak, sporun uluslararası yapısall düzeni izah edilmiştir. Sporun evrensel ve ulusal düzeyde kurallara bağlanması ayrı bir başlık altında değerlendirilmiştir. Bu kısımda spor hukukunun gelişiminin izahından sonra, spor hukukunun kendine özgü bir yapısı olan yeni bir hukuk branşı olduğu sonucuna varılmış ve 'sportif faaliyetleri düzenleyen kurallardan oluşan bir hukuk dalı' olarak tanımlanmıştır. Birinci Bölüm içinde, ayrıca Türk sporunun tarihi ile hukukuna da değinilmiştir. İzahlar yapılırken İslamiyetten önce ve sonra, Osmanlı İmparatorluğu, Cumhuriyetin ilk yılları ve bugünkü durum esas alınmıştır. Sportif faaliyetlerin Türk Vatandaşlık Hukukunda doğurduğu sorunlar hakkında ikinci bölümde açıklamalar yapılmıştır. İlk önce vatandaşlık, vatandaşlık hukuku ve ilkeleri hakkında genel bilgiler verilmiş, sonrasında yabancı sporcuların vatandaşlıklarını değiştirme nedenleri, vatandaşlık değiştirme olayından ilgililerin menfaatleri belirtilmiş ve durumun Türk Vatandaşlık Hukuku açısından ayrıntılı ve eleştirisel bir değerlendirmesi yapılmıştır. Üçüncü bölüm yabancı sporcuların Türk Yabancılar Hukuku açısından hakları ve yükümlülüklerini içermektedir. Bu bağlamda yabancı sporcuların ve spor adamlarının Türkiye'ye girişleri, ikametleri, çalışmaları, yapmış oldukları sözleşmeler, ulusal spor organlarının konuya ilişkin düzenlemeleri Türk Yabancılar Hukukunun anayasal ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmiştir. Bu bölümde, BOSMAN kararı ve sonrasında görülen gelişmeler de ifade edilmiştir. Dördüncü ve son bölümde ise ilk önce spor ihtilafı türleri belirtildikten sonra, yetkili mahkeme ve uygulanacak hukuk konularına değinilmiştir. Yine bu bölüm içinde, uluslararası federasyonların ve Uluslararası Olimpiyat Komitesinin öncülüğünde kurulan Spor Tahkim Mahkemesi'nin uyuşmazlıkları karara bağlaması usulleri değerlendirilmiş ve bunlara Türkiye'de etki tanınıp tamnamayacağı detaylı bir şekilde irdelenmiştir. Tezin en sonunda vardığımız sonuçlar Sonuç kısmmda sıralanmıştır.
Milletlerarası Özel Hukukta boşanma

Çalışmamızın konusunu milletlerarası özel hukukta boşanmaya uygulanacak hukukun belirlenmesi oluşturmaktadır. Konu öncelikle maddi hukuk ve karşılaştırmalı hukuk açısından incelenerek boşanma konusundaki farklı hukuk düzenlemelerine dikkat çekilmiştir. Tezimizin ilk bölümünde, milletlerarası özel hukukunda boşanma konusunda kabul edilen bağlama kuralları belirlenmiş ve yetkili hukukun tespitini etkileyen çeşitli sorunlarla beraber kuralın uygulama alanı araştırılmıştır. Tezimizin ikinci bölümünde Türk milletlerarası özel hukukunda konunun ne şekilde düzenlenmiş olduğu MÖHUK öncesi ve sonrası dönem olmak üzere ele alınmıştır. Türk milletlerarası özel hukukunda boşanmaya uygulanacak hukuk bakımından benimsenmiş olan bağlama kurallarının yanı sıra Türk Mahkemelerinin bu konudaki milletlerarası yetkisinin durumuna da yer verilmiştir. Çalışmanın son kısmında, yabancı mahkemelerden verilen boşanma kararlarının Türkiye'de tanınması-tenfizi konusu üzerinde durulmuştur. Genel olarak Kanunumuzda tanıma-tenfiz için aranan şartlara yer verilmiş, ardından boşanma konusundaki özel durumlar incelenmiştir. Yabancı boşanma kararının hukuki niteliği, Türkiye'de tanınıp tenfiz edilebilmesi için aranan şartlar ele alınmıştır. Son olarak tanınmasına-tenfizine karar verilen yabancı boşanma ilamının etkileri belirtilmiştir.
Ceza muhakemesi Hukukunda telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi

Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi, soruşturma ve kovuşturma aşamasında başvurulan gizli soruşturma tedbirlerinden biridir. Bu tedbir ceza yargılaması hukukumuza ilk kez 4422 Sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanunuyla girmiştir. Ancak bu düzenleme sadece örgütlü suçlara yönelik özel bir düzenleme olarak yapılmıştı. 01.06. 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile bu tedbir genel ceza yargılaması hukukumuza girmiştir. Bu çalışmamızda, iletişimin denetlenmesinin nedenlerini, 1982 Anayasasında haberleşme hakkının düzenlenmesini, uluslararası düzenlemeleri, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin bu konudaki yol gösterici kararlarını, karşılaştırmalı hukuktaki düzenlemeleri incelemeye çalıştık. Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesine ilişkin mülga 4422 Sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanunundaki ve özellikle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunundaki yeni düzenlemenin koşullarını, iletişimin denetlenmesi yoluyla elde edilen delillerin ceza yargılamasında delil olarak kabul edilebilirliğini incelemeye çalıştık.
Kolluğun zor kullanma yetkisi

Toplumda asayişi sağlama, huzur ve güven ortamını yaratma ve koruma devletin en öncelikli görevidir. Devlet bu görevi kolluk aracılığıyla yerine getirir. Kolluğun yaptığı işlere de kolluk faaliyetleri denir. Kolluk faaliyetleri kamu özgürlüklerine bazı sınırlamalar getirmektedir. Kamu düzenini sağlamak amacıyla kişilerin özgürlükleri sınırlanabilir. Kollukgörev ve yetkisini kanunlardan alır. Kamu düzenini muhafaza etmek ve yasaları uygulamakla görevli olan kolluk, genel anlamda polis ve jandarmadan oluşmaktadır. Bunun yanında görev alanları daha dar olan özel kolluk türleri de vardır. Çok çeşitli alanlarda ve zor görevler yapan kolluk, bu görevleriyaparken bazen zor kullanmak durumunda kalabilmektedir. Zor kullanma, direnme ve saldırının mahiyetine göre, etkisiz hale getirmek için, kademeli olarak artan oranda bedeni kuvvet, maddi güç ve şartları oluştuğunda silah kullanmadır. Ancak silah, en son çare olarak ve mutlak zorunlu kalındığında kullanılmalı ve bu halde dahi öldürmek amacıyla değil, etkisiz hale getirmek amacıyla kullanılmalıdır. Silah kullanma, zor kullanma yetkisinin en ağır ve o derece sorumluluk getiren en son aşamasıdır. Zor kullanma görevi ve yetkisi Türk Ceza Kanunu'nda hukuka uygunluk sebebidir. Kolluk bazen zor kullanma yetkisini direk kanun hükmünden alır, bazen de yetkili amirdenalır. Meşru savunma ve zor da kalma hallerinde de zor kullanır. Zor kullanma, temel hak ve hürriyetlere, insan onuruna, beden bütünlüğüne ve yaşama hakkına ve özgürlüklere fiili bir müdahaledir. Bu sebeple zor kullanacak olan kolluk görevlileri, kanunilik, mecburiyet ve ölçülülük şartlarını muhakkak uygulamalıdır. Kollukgörevlileri bu şartlar çerçevesinde zor kullanırlarsa bir yetkiyi kullanmış olurlar. Aksi haldesuç işlemiş olacağından ceza alırlar. Zor kullanmada sınırı kast olmaksızın aşan kolluk görevlilerine verilecek ceza indirilir, hatta duruma ve şartlara göre ceza verilmeyebilir. Ancak sınırı kasten aşan kolluk görevlileriherhangi bir ceza indiriminden faydalanamazlar.
Anonim şirketlerde azlık hakları

Anonim şirketler çoğunluk ilkesine göre yönetilmektedirler. Bu ilkenin anonim şirketlerdeki en önemli uygulama yeri, genel kuruldur. Zira, genel kurulda kararlar, çoğunluk ilkesine göre alınır ve toplantıda hazır bulunmayan veya bulunup da olumsuz veya çekimser oy veren pay sahiplerini de bağlar (TTK 378 -379). Bu durum, genel kurulda temsil edilen sermayenin çoğunluğuna sahip olan pay sahiplerinin, şirket idaresiyle ilgili diledikleri kararı almalarına olanak vermektedir. Çoğunluk pay sahipleri, sahip oldukları bu gücü şirketin çıkarlarını dikkate almaksızın, kendi çıkarları doğrultusunda kullanabilirler. Böyle bir durumda, çoğunluğa dahil olmayan pay sahiplerinin çıkarlarının nasıl korunacağı problemi karşımıza çıkmaktadır. Kanun koyucumuz, çoğunluk ilkesinin beraberinde getirdiği çıkar çatışmalarının giderilebilmesi için, bu ilkeyi sınırlandıran bazı düzenlemeler yapmıştır. Bu sınırlamalardan biri de çalışmamızın konusunu oluşturan azlık haklarıdır. Azlık hakları, şirket sermayesinin belirli bir oranına sahip olan pay sahibi veya pay sahiplerine hukuk düzenince tanınan haklardır. Bu oran Kapalı Tip Anonim Şirketler için esas sermayenin 1/1 0'u iken (TTK 310, 341, 348, 356, 366, 377); Halka Açık Anonim Şirketler için, ödenmiş sermayenin 1 /20'sidir (SPK 11 /VIII). Azlık haklarının kullanılabilmesi için kanun koyucu tarafından öngörülen bu oranlar, esas sözleşmeye konulacak bir hükümle azaltılabilir. Türk Ticaret Kanunumuza göre azlık pay sahipleri, kuruluştan doğan sorumluluğun sulh veya ibra ile ortadan kaldırılmasına engel olma (TTK 310); yönetim kurulu üyeleri ve denetçiler hakkında sorumluluk davası açılmasını sağlama (TTK 341, 359); özel denetçi atanmasını talep etme (TTK 348); denetçilere şikayette bulunma (TTK 356); genel kurulu olağanüstü toplantıya çağırma ve gündeme madde eklenmesini sağlama (TTK 366 -367) ve bilanço görüşmelerinin ertelenmesini talep etme (TTK 377) haklarına sahiptir. Bunun yanı sıra, şirket esas sözleşmesiyle azlığa, Türk Ticaret Kanununda düzenlenenlerin dışında yeni hakların tanınması da mümkündür. V
Proje finansmanında Türk Hukukuna tabi teminatlar ve özellikle hesap rehni

Tezimizde nakit akışı finansmanı olarak kabul edilen ve son on yıldır ülkemizde gerçekleştirilen yatırım projelerinde tercih edilen bir finansman modeli olan proje finansmanı perspektifinden Türk Hukukuna tabi teminatlar incelenmiştir. İncelemelerimiz sırasında Türk Hukukuna tabi teminatlara proje finansmanı perspektifinden yaklaşılmış ve teminatlara ilişkin özellik arz eden hususlar üzerinde durulmuştur. Çalışmamızda özellikle proje finansmanının doğasından kaynaklanan nedenlerle Türk Hukukuna tabi teminatlarda meydana gelen farklılıklar ve yabancı hukuk sistemlerinde kabul edilen ve proje finansmanı uygulaması ile hukukumuza yansıyan müesseselerin neden olduğu farklılıklar üzerinde durulmuştur. Türk Hukukuna tabi teminatlara ilişkin farklılıklara ve sorunlu hususlara hem teorik hem de pratik çözümler geliştirilmeye çalışılmış ve proje finansmanında geçerli bir teminat kurgusu oluşturulması için izlenmesi gereken yöntemler ve uygulanması gereken hukuki politikalar belirlenmeye çalışılmıştır.
İnsan Hakları Hukukunda ifade özgürlüğü bağlamında basın özgürlüğünün sınırlandırılması sorunu ve Türkiye örneği

Basın özgürlüğü uluslararası belgelerde ayrı bir madde olarak değil ifade özgürlüğünün bir kullanım yolu olarak ifade özgürlüğünün düzenlendiği madde çerçevesinde ele alınmaktadır. İşte basın özgürlüğünün muhtevasını ve hangi durumlarda sınırlandırılabileceğini belirlemek için ifade özgürlüğü ekseninden bir yaklaşıma yönelmekteyiz. Basın özgürlüğü demokratik kültürün var olması için vazgeçilmez bir değerdir. Bu sebeple basın özgürlüğünün gerçek manada sağlanabilmesi için sınırlandırılma sebeplerinin sınırlı sayıda ve sıkı koşullara bağlı olarak düzenlenmesi gerekmektedir. Sınırlandırma sebepleri muğlak ve keyfiyete yol açacak şekilde düzenlenmemelidir. İşte bu bağlamda çalışmamızda bize yol gösterecek olan AİHS'nin 10. Maddesi ele alınmıştır. AİHS 10. Madde' de basın özgürlüğünün muhtevasını ve hangi durumlarda sınırlandırılabileceğini düzenlemiştir. Türkiye'de basın özgürlüğü ile ilgili mevcut düzenlemelerde de AİHS'nin 10. Maddesinde yer alan sınırlandırma ölçütleri etkisini büyük oranda göstermiştir.
İthalatta katma değer vergisi matrahının belirlenmesi

Genel olarak çalışmada; katma değer vergisine değinildikten sonra ithalatta katma değer vergisi ele alınmıştır. Akabinde tezin esas konusu olan ithalatta katma değer vergisi matrahı değerlendirilmiştir. Son olarak, katma değer vergisine dahil olan ve olmayan unsurlar ile tartışmalı halde bulunan bir kısım durumlar açıklanmıştır.
Ayakta teşhis ve tedavi hizmeti veren özel sağlık kuruluşlarının yasal sorumlulukları

Ayakta Teşhis ve Tedavi Hizmeti Veren Özel Sağlık Kuruluşlarının Yasal Sorumlulukları başlıklı bu çalışmada sağlık hizmetlerinin sunumundaki rolü büyük olan tıp merkezleri, poliklinikler, muayenehaneler, laboratuvarlar ve müessese gibi özel sağlık kuruluşları ile ilgili bilgilere yer verilmiştir. Çalışmanın kapsamı yalnızca Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelik'te düzenlenen sağlık kuruluşları olup, aynı nitelikteki diğer özel sağlık kuruluşları kapsam dışı tutulmuştur. İlk bölümde çalışmanın konusunu ilgilendiren temel kavramlar açıklanmış, bu kavramların öncelikle bir bütün olarak görülmesi amaçlanmıştır. Devamında ise özel sağlık kuruluşlarının ruhsat alma süreci, çalışma esasları, bünyelerinde bulunan özellikli birimler ve sağlık ünitelerine ilişkin bilgilere, hastalara ve bünyelerinde görev yapan personele ilişkin yükümlülüklerine yer verilmiştir. Ayrıca Sağlık Uygulama Tebliği kapsamında bu kuruluşlarda hizmet bedeline ilişkin esaslar ve son olarak da bilgilendirme ve tanıtım ile ilgili sınırlamalar açıklanmıştır. Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelik'te sık sık yapılan değişiklikler bu konuda çalışma yapılmasını büyük oranda engellemiştir. Bu sebeple konu ile ilgili çalışmalara yön vermesi açısından Yönetmelik kapsamındaki sağlık kuruluşlarına ilişkin hususların tek bir çalışmada toplanması faydalı olacaktır. Bu sebeple çalışmada özellikle sorumluluğa ilişkin konularda öncelikle genel bilgilere yer verilmiş, sonrasında verilen bilgilerin çalışma kapsamındaki sağlık kuruluşlarına yansıması açıklanmıştır.
Limited şirketinin sona erme sebepleri

Limited şirketler, diğer ticaret şirketleri gibi, ticaret siciline tescil ile tüzel kişilikkazanırlar. Tescil ile hukuku kişilik kazanmanın sonuçlarından biri de, bu andan itibaren, şirketin, yalnızca Türk Ticaret Kanunu'nda yazılı olan sebeplerle sona ermesidir. Türk Ticaret Kanunu'nda, her şirket türü için geçerli olan sona erme sebepleri ayrı ayrı düzenlenmiştir. Bu durum, ticaret şirketlerinin, birbirinden faklı hukuku niteliğe sahip olmasından kaynaklanmaktadır. Şahıs şirketlerine ve sermaye şirketlerine ait özellikler taşıyan, karma nitelikteki limited şirketlerin sona erme sebepleri ise, beş bent halinde, Kanun'un 549. maddesinde sayılmıştır. Maddeye göre, şirket sözleşmesinde yazılı sebepler, ortaklar genel kurulu kararı, şirketin iflasına karar verilmesi, haklı sebeplerle mahkeme kararıyla fesih ve Türk Ticaret Kanunu'nda yer alan sair haller şirketin sona ermesine neden olmaktadır. Buna karşın, ortaklardan birinin ölümü, hacir altına alınması ve feshi ihbar limited şirketler için sona erme sebebi sayılmamaktadır. Ancak, esas sözleşmeye hüküm konulmasıyla, bu sebeplerle veya ortakların belirleyeceği diğer sebeplerle şirketin son bulması mümkündür.
Anayasalarda değişmezlik değişmez maddelerin teorisi ve pratiği

Asli kurucu iktidar, devletin oluşturulması sırasında, yeni anayasanın yeni devletin temelini düzenleyen maddelerinin türev kurucu iktidara karşı korunmasına karar verebilir. Parlamenter çoğunluklar tarafından değiştirilmelerini veya ilga edilmelerini engellemek amacıyla asli kurucu iktdar söz konusu maddeleri değişmez ilan edebilir. Değişmezliğin toplum mühendisliği amacıyla kullanılabilmesi nedeniyle bu maddelerin, 'kurucu halkın' ortaya çıkmasının tek yolu olan demokratik bir süreç sonucunda değişmez ilan edilmeleri gerekir. Anlaşıldığı üzere değişmezliğin amacı rejimin istikrarı ve devletin temel ilkelerinin korunmasıdır. Ancak II. Dünya Savaşı'nın ardından demokratik ilkeler, temel hak ve özgürlükler de yasama organı tarafından dokunulamayacak maddelerin konusu haline gelmiştir. Değişmez maddeler anayasa mahkemeleri tarafından korunur çünkü parlamentonun işlemlerini iptal etme yetkisine sahip tek organdır. Anayasa değişikliğine ilişkin kanunları iptal ederek yüksek mahkeme kurucu halkın güncel temsilcisi haline gelir. Demokratik bir referandum değişmez maddelerin değiştirilmesi veya ilgası için tek yoldur çünkü 21. yüzyıl demokrasilerinde asli kurucu iktidar yalnızca referandum yoluyla ortaya çıkabilir.
İş ve sosyal güvenlik mevzuatı bakımından sanatçı hakları: Oyuncular üzerine bir alan araştırması

Toplumların sosyal ve kültürel birikimlerinin bir ifadesi olan sanatın insanların yaşamlarını zenginleştiren bireysel yönü yanında, toplumsal açıdan da büyük bir önemi bulunmaktadır. Sanatın temelinde yatan husus, insanların yaratıcı yönlerinin gereği gibi ortaya çıkabilmesidir. Sanatçılar toplumsal politikaların yönlendirilmesi ve şekillenmesi noktasında önemli rol oynamakta, yaratıcı ve eleştirel bakış açıları ile toplumun ilerlemesine katkı sunmaktadırlar. Bu bakımdan, sanata ve sanatçıya gereken önemi ve değeri veren toplumlar sosyal, kültürel ve endüstriyel alanda da ilerleme kaydetmektedir. Ülkemizde, sanat ve sanatçının korunması bakımından devletin anayasal düzeyde yükümlülükleri bulunmaktadır. Gerek bu yükümlülüklerin hayata geçirilebilmesi, gerekse taraf olunan uluslararası hukuki düzenlemelerin gereklerinin yerine getirilmesi bakımından sanatçı haklarının korunup geliştirilmesi önem arz etmektedir. Bu çalışma ile sanatçıların bireysel ve toplu iş hukukuna ilişkin temel hakları ile sosyal güvenlik hakları bakımından durumları ele alınmış, mevzuat ve uygulamadan kaynaklanan sorunlar belirlenmeye çalışılmıştır. Bu çerçevede, söz konusu hakların korunması ve geliştirilmesi bakımından özellikle hukuksal düzeyde yapılacak çalışmalara katkı sunulması hedeflenmektedir.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi kararlarında insan haklarının korunması

20. yy, insan haklarının milli sınırlar dışına aşarak evrenselleştiği bir dönem olmuştur. İnsan haklarını geliştirmek hususunda ortaya konan gayretler sadece belirli bir kıta, toplum veya kültürle sınırlı değildir. İnsan hakları meselesi artık dünyanın her tarafında ilgi odağı haline gelmiştir ve küresel bir önem kazanmıştır. Bu çerçevede insan hakları devletlerin ya da ulusların bir iç hukuk sorunu olmaktan çıkarak uluslararası hukukun gündemine girmiştir. Bu bağlamda bütün devletler uluslararası insan hakları normlarını benimsediklerini ilan etmekte; insan haklarının ihlal e- dildiği suçlaması, uluslararası ilişkiler alanında yapılabilecek en güçlü ve etkili suçlamalar arasında yer almaktadır. Dünya devletlerinin büyük çoğunluğu uluslararası insan hakları sözleşmelerine katılarak, bu hakların gereklerini yerine getirmeye yönelik uluslararası hukuksal yükümlülükler altına girmişlerdir. İşte bu çerçevede birçok uluslararası ve bölgesel çalışmalar hazırlanmıştır. 4 Kasım 1950 yılında Roma'da imzalanan Avrupa Sözleşmesi bu anlamda en önemli girişimlerdendir. Sözleşme ile bölgesel nitelikte insan haklarının etkili bir biçimde korunması hedeflenirken, bireyin uluslararası hukuktan doğan bazı hakları olduğu da kabul edilmiştir. Türkiye tarafından 1954'te onaylanan AİHS, Türk hukukunda da önemli bir yere sahiptir. Biz bu çalışmamızda AİHS normları ile Türkiye'nin hukuk normları ve uygulamalarını, insan hakları açısından karşılaştırarak, Türkiye'nin 45 yıldır kabul ettiği bir Sözleşme'de bugün hangi noktaya geldiğini ortaya koymaya çalıştık.
Türk Hukukunda işçinin dinlenme hakkı ve özellikle yıllık ücretli izin hakkı

TÜRK HUKUKUNDA İŞÇİNİN DİNLENME HAKKI VE ÖZELLİKLE YILLIK ÜCRETLİ İZİN HAKKI Sosyal haklar içinde yerini almış olan dinlenme hakkı, işçinin şahsına bağlı ve devredileyen haklardandır. Çalışmada dinlenme hakkına kısaca değinildikten sonra, işçinin yıllık izin hakkı açıklanmaya çalışılmıştır. Bu kapsamda yıllık iznin amacı, hukuki niteliği ve tanımı üzerinde durulmuştur. İş kanunlarımız açısından yıllık ücretli izin kazanma şartlan ayrı ayrı belirtilmiştir. Bu yapılırken kısmi süreli çalışmalar, part-time çalışmalar gibi özel niteliği olan çalışmalar incelenmiştir. Daha sonra yıllık ücretli iznin süresi ve kullanma zamanı ile ilgili bilgiler verilmiştir. Bu kapsamda yıllık ücretli izini süresi hesaplanırken göz önünde bulundurulacak perensipler ve yıllık izinden sayılmayacak günler belirtilmiştir. Son olarak, yıllık ücretli izin hakkına aykırı davranışların müeyyideleri üzerinde durularak bu konuda açılabilecek davaların nitelikleri açıklanmaya çalışılmıştır.
Yabancı gerçek ve tüzel kişilerin Türkiye'de taşınmaz mal edinmeleri

Yabancı gerçek ve tüzel kişilerin ülkemizde taşınmaz mal edinme hakları ve bu hakkın sınırları uzun yıllar boyunca Türk Hukukunda çeşitli mevzuat değişikliklerine tabi olmuş, dinamik ve güncelliğini koruyan bir konudur. Söz konusu çalışma ile bu konudaki kanuni düzenlemelerin, yapılan değişikliklerin ve Anayasa Mahkemesi tarafından verilen iptal kararlarının incelenmesi ve karşılaştırmalı hukuktaki uygulamanın ele alınması amaçlamaktadır.
Critique of legislation by scientific-technical criteria: Toward classification of cultural properties in Turkey

Çalısmada, tasınmaz kültür varlıklarının günümüzdeki korunmasıirdelenmektedir. Bu bağlamda tasınmaz kültür varlıklarının tanımlandığı VenedikTüzüğü'nden günümüze kadar geçen sürede olusturulmus baslıca ulusal ve uluslararası, teknik ve hukuki metinler incelenmistir. Türkiye'deki tasınmaz kültür varlıkları ile sınırlanan çalısmada, mevcut hukuk metinleri incelenerek bu varlıklarınhangi tanımlar içinde yasal koruma kapsamında bulunduğu sorgulanmıstır. Türkiye'nin sahip olduğu potansiyel ve kosullar da dikkate alınarak tasınmaz kültür varlıklarının belirlenmesi için bir sistematik öneri gelistirmeye çalısılmıstır. Tasınmaz kültür varlığı örnekleri mevcut yasal tanımlar yanında yerel coğrafyadergileri taramaları, folklor arastırmaları, gözlemler ve resmi kurumlarla yapılanyazısmalarla belirlenmistir. Çalısma sırasında; yetkili kurumların tasınmaz kültür varlıklarının belirlenmesi sorununun kısmen farkında olduğu, sistematik birtasınmaz kültür varlığı sorgulama aracının mevcut olmadığı, fiziksel çevreyleiliskilendirilebilecek kapsamlı folklorik arastırmaların mevcut olduğu, benzertasınmaz kültür varlıkları hakkında değisik tespit kararları bulunduğu, ancak teknik ve hukuki tanımlara dayalı genel bir koruma politikası belgesi bulunmadığı, tasınmaz kültür varlıklarına ait resmi bir envanter bulunmamakla birlikte değisikkisi ve kurumlarca bu yönde çaba harcandığı, resmi yapıya yönelik yeni kurumsal organizasyonlar getiren yasal düzenlemelere gidildiği tespit edilmistir. Çalısma, yasal koruma uygulaması dısında kalan, çoğunluğu kırsal veya yerlesimsaçağında bulunan tasınmaz kültür varlıklarının tesbiti ve olası diğer tasınmaz kültür varlıklarını içeren bir sınıflandırma çerçevesi belirlemistir. Bu bağlamdasınıflandırmanın ölçütleri olusturulmus ve her altbaslık için sorgulanması gereken ölçütler listelenerek mevcut uygulamaya yönelik organizasyon önerileribelirlenmistir.