turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
9. sınıf öğrencilerinin Türk edebiyatı dersine yönelik tutumlarının Türk edebiyatı dersi akademik başarısına etkisi

Bu araştırmada, ortaöğretim 9. sınıf öğrencilerinin Türk edebiyatı dersine yönelik tutumlarının Türk edebiyatı dersi akademik başarısına etkisi incelenmiştir. Araştırmanın temel amacı cinsiyet, sosyo-ekonomik durum, anne-babanın eğitim durumları ve kitap okuma sıklıklarıyla, öğrencinin kitap okuma sıklığının tutumları etkileyip etkilemediğini inceleyip, Türk edebiyatı dersine yönelik tutumla akademik başarı arasında ilişki olup olmadığını ortaya koymaktır. Araştırmanın örneklemini, Kütahya merkezinde bulunan, seçkisiz yöntemle seçilmiş 4 ortaöğretim kurumunun 9. sınıfında öğrenim gören 511 öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen Türk Edebiyatı Dersine Yönelik Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda öğrencilerin Türk edebiyatı dersine yönelik tutumlarıyla cinsiyetleri, babalarının kitap okuma sıklığı ve ders dışında kitap okuma sıklıkları arasında anlamlı farklılık bulunmuştur. Öğrencilerin sosyo-ekonomik durumları, anne ve babalarının eğitim durumları ve annenin kitap okuma sıklığıyla Türk Edebiyatı dersine yönelik tutumları arasında anlamlı farklılık elde edilmemiştir. Öğrencilerin Türk Edebiyatı dersine yönelik tutumları ile akademik başarıları arasında düşük bir ilişki vardır.
Yenişehirli Avnİ'nin Mir'at-ı Cünun'u bağlamında delilik kavramı

Psikiyatri çağı öncesi Doğu medeniyetinde, akıl hastalıklarına dair hastane kayıtlarının kısıtlı olması sebebiyle delilik olgusuna dair ulaşılabilecek birincil kaynaklar tezkireler, seyahatnameler ve edebi eserlerdir. Klasik Türk edebiyatı bu noktada delilikle ilgili zengin bir çalışma alanı sunar. 19. yüzyıl öncesi delilik anlatıları genellikle Leyla ile Mecnun hikayesinde, beşeri aşktan ilahi aşka doğru yükselen ideal yolculuğu anlatır. Bu yolculuğun olay örgüsünde kesretten vahdete ulaşmak önemli bir yer tutar. Osmanlı şiirinin son demlerinde mesnevi nazım şekli ile yazılmış bir hezliyat olan Mir'at-ı Cünun'da, klasik dönem delilik anlatılarından farklı bir delilik algısı vardır. Eserde yirmi yedi adet deli tipi bulunmaktadır ve bu tipler toplumun çeşitli kurumlarında karşımıza çıkabilen, normal görünen insanlardır. Avni Bey, bu tiplerin bencilce davranışlarını, tutkularının esiri olmalarını ve birbirlerini nasıl ötekileştirdiklerini göstermede delilik aynasını seçmiştir. Avni Bey'in delileri aynı zamanda birer sosyal temsil olarak karşımıza çıkmaktadır. Normallik-anormalik sınırlarının nasıl çizildiği, bir toplumun kültürel kodlarını okumamızı sağlayan kaynaklardan biridir. Mir'at-ı Cünun, 19. yüzyılda yaşanan değişimler karşısında toplumun bazı kurumlarında yaşanan çelişkiler, karşıtlıklar ve buhranın sosyal psikolojisini, insanların yeniliğe, değişime ve birbirine bakışını; sosyal tipler ve gruplar arasındaki etkileşimleri, karşıt davranışları ve toplumun çelişkilerini ihtiva eder. Bu çalışmadaki amacımız 'delilik' kavramına ilişkin bilimsel bir teori ortaya koymak değildir. Çalışmanın ana amacı, Batı ve Doğu medeniyetlerinde ve edebiyatlarında 'delilik' algısına dair bütüncül bir bakış açısına ulaşmak ve bu perspektifle, Mir'at-ı Cünun'da nasıl bir 'delilik' algısı ortaya konduğu; normallik-anormallik sınırlarının nasıl çizildiği gibi sorulara cevap bulmaya çalışarak, mevcut dönemin sosyo-kültürel yapısının çözümlenmesine katkı sağlamaktır. Delilik kavramını sınırlandırmanın güçlüğü sebebiyle tarihsel metot kullanılmıştır. Araştırmalarımız sırasında, İslam medeniyetinde Psikoloji ilmi olarak da bilinen İlmü'nnefs'in, insan psikolojisine ve deliliğin varoluşsal dinamiklerine dair kadim ve önemli bilgiler içerdiğini gözlemledik. İlmü'nnefs, nefsin yahut ruhun çeşitli durumlarını nitelemekte, sapma ve hastalığının nedenlerini, arınma, terbiye ve tedavi yollarını izah etmektedir. Bu ilim sayesinde insanla ilgili realiteler, şahsiyetin sağlıklı bir şekilde oluşumunu sağlayan psikolojik durumlar, davranışları yönlendiren temel motivasyonlar sağlıklı bir şekilde incelenebilir.
Firdevsü'l-İkbal: Giriş-transkripsiyonlu metin (Vr.156b-336a)-inceleme-dizin

Bu tez, İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesinin T 82 numarada kayıtlı bulunan 523 varaktan oluşan Firdevsü'l-ikbal adlı eserin 156 b-336a varaklarını kapsayan bir dil çalışmasıdır. Eser Çağatay Türkçesinin klasik sonrası dönemine ait olup Munis ve Agehi tarafından kaleme alınmıştır. Bu çalışma giriş, inceleme, metin, dizin olmak üzere dört bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde eserin içeriği, önemi, nüshaları ve yazarının hakkında bilgiler yer almaktadır. Ayrıca Çağatay Türkçesi hakkında genel bilgi verilmiştir. Eserin genel özetinden sonra çalışmanın ikinci bölümünde eserin dil ve imla özellikleri, ses ve şekil bilgisine değinilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümü 156 b-336a varakları arasındaki transkripsiyonlu metni içermektedir. Dördüncü bölümde ise metindeki tüm kelimelerin alfabetik dizini yer almaktadır. Dizin bölümünde, metin bölümünde transkripsiyonu yapılmış yani metinde geçen tüm kelime ve kelime grupları, metinde kullanıldığı anlamlarla birlikte verilmiştir. Çalışmanın sonunda ise eserin karşılaştırılmasını sağlamak amacıyla, çalışmaya konu olan bölümün tıpkıbasımı verilmiştir.
Ahmet Rıfat'ın Devhatü'l-Meşayih Maa Zeyl'i

Osmanlılar döneminde Taşköprizade'nin eş-Şeka'ik'un-Nu'inaniyyesi'nden sonra, biyografik eserler yazmak bir gelenek halini almıştır. Bunlar için tabakat, vefayat, teracim vb. yanında 'ulu ağaç' anlamına gelen devha kelimesi de kullanılmıştır. Daha önce Osmanlı şeyhülislamlarının hal tercümelerine tezkirelerle eş-Şeka'iku'n-Nu'inaniyye ve zeyillerinde dağınık bir şekilde yer verilmişse de bu konuda yazılan ilk müstakil Türkçe eser, asıl adı Devha-i Meşayih-i Kibar olan Devhatü'l-Meşayih'tir. Bu çalışmada, eserini asıl olarak Devhatü'l-Meşayih ve zeyillerinden yararlanarak hazırlayan Ahmet Rıfat'ın 'Devhatü'l-Meşayih Maa Zeyl'inin incelemesi yapılmıştır. Çalışmamızda, söz konusu eserin transkripsiyonlu metni verilmiş; eserde biyografilerine yer verilen şeyhülislamların 'doğum', 'ölüm', 'atama' ve 'şairlik yönleri' gibi çeşitli ifadelerin edebi bakımdan nasıl ifade edildiği incelenerek şeyhülislamlık ve şeyhülislamlar hakkında genel bilgiler verilmiştir.
Türk halk kültüründe damat-Muğla'nın Yatağan ilçesi örneği-

Türk halk kültüründe üç önemli geçiş dönemi vardır. Doğum, evlenme, ölüm. Evlenme, yeni bir ailenin kurulmasını ve hayatın bir düzen içinde devam etmesini sağlayan geçiş dönemidir. Aileye, Türk toplumunda oldukça önem verilmektedir. Ailenin kurulmasının temeli sayılan evlenmenin merkezinde damat ve gelin vardır. Damat, ailesinin soyunu devam ettirir. Ailesini korur ve ailesinin yaşamını bir düzen içinde devam ettirmesini sağlar. Bu nedenler doğrultusunda Türk halk kültüründe damadın önemi büyüktür. Çalışmada, Türk halk kültüründe ve Muğla'nın Yatağan ilçesi halk kültüründe damat ile ilgili adet, inanış ve uygulamalar ile damadın aile içindeki statüsünün ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Bu kapsamda yazılı kaynak taraması ve alan araştırması yöntemleri kullanılarak damat etrafında gerçekleşen adet, inanış ve uygulamalar tespit edilmiş ve bu adet, inanış ve uygulamalardaki değişim ve dönüşümler incelenmiştir. Çalışmanın Muğla'nın Yatağan İlçesi Halk Kültüründe Damat ile İlgili Adet, İnanış ve Uygulamalar bölümü, görüşme yapılan kişilerin yaşları dikkate alınarak 1940- 1980 yılları arası damat ile ilgili adet, inanış, uygulamalar ve 1981- 2018 yılları arası damat ile ilgili adet, inanış, uygulamalar olmak üzere iki dönem halinde hazırlanmıştır. Çalışmadan; damadın aile içinde sevilen, sayılan bir birey olarak ailesinin ve eşinin namusunun koruyucusu, ailede birlik ve düzeni sağlayan kişi olarak önemli bir statüde olduğu anlaşılmıştır. Ayrıca damat etrafında gerçekleşen adet, inanış ve uygulamaların geçmişşten günümüze, içinde yaşanılan çağın ekonomik, toplumsal ve dini şartlarına uygun bir biçimde yaşatılmaya devam edildiği sonucuna ulaşılmıştır.
Mustafa Sami Efendi ve Sadık Rifat Paşa'nın Avrupa Ahvaline Dair Risale ve Avrupa Risalesi'ndeki tesbit ve değerlendirmeler

Bu tezde, Sadık Rıfat Paşa ve Mustafa Sami Efendi'nin Avrupa'ya ilişkin risaleleri ele alınmıştır. Viyana sefiri Sadık Rıfat Paşa ve Paris sefareti başkatibi Seyyit Mustafa Sami Efendi'nin Avrupa hakkındaki gözlemleri ve değerlendirmeleri oldukça önemlidir. Çünkü onların yazdıkları risalelerde işlenen konular, Batılılaşma süreci içerisindeki Osmanlı Devleti'ni ve aydınını etkileyecektir. Nitekim Tanzimatın arefesinde Viyana sefiri olan Rifat Paşa, daha sonra Hariciye Nazırı olmuştur. Siyaset bilimciler, sosyologlar, tarihçiler çalışmalarında bu risaleleri göz ardı etmemişler ama bir bütün olarak da ele alıp değerlendirmemişlerdir. Ele aldığımız 'Avrupa Risalesi' ve 'Avrupa Ahvaline Dair Risale' de hemen hemen her konuya değinilmiş, bu konularda geniş bilgiler verilmiştir. Sadık Rifat Paşa daha çok bize, siyasi ve sosyal alanlarda gördüklerini aktarmış. Avrupa'nın bu derece gelişmiş olmasını siyasi alandaki başarılara ve insana verilen öneme bağlamıştır. Mustafa Sami Efendi ise Avrupa'nın medeniyette bu kadar ilerlemesini, ilme verdikleri önemle bağdaştırmıştır. Ele aldığı her konuda ilmin etkisini örnekleriyle, somut bir biçimde ortaya koymuştur. Avrupa'da bulundukları sırada, sadece seçkin bir sosyal kesimle temas kuran ve mamur beldeleri gören Sami Efendi ve Sadık Rifat Paşa, bu sebeple eksik değerlendirmelerde bulunmuştur, diyebiliriz. Çünkü Avrupa'nın sosyal, siyasi ve kültürel değişimini inceleyen bilim adamları, bu yüzyılda kentleşme ve sanayinin sosyal hayatta büyük çalkantılara sebep olduğunu belirtmektedirler. Yine Sanayi Devrimi sonrası sosyal hayat, sınıflar arası ilişkiler ve özellikle işçi sınıfının yaşadığı zor durum, dönemin hikaye ve romanlarında açık bir biçimde ortaya konmuştur. Risalelerde ise bu çarpıklıklara hiç değinilmemiştir.
1980 sonrası kadın yazarların romanlarında çevreci feminizm

Çevre ve kadın tahribatını ortak paydada anlatan çevreci feminizm ; tarihsel, kültürel, geleneksel açıdan çevre ve kadının durumunu ele almaktadır. Kadın, tarihsel süreç içerisinde ikinci tür, yarım erkek gibi söylemlerle tanımlanmış, bedensel özellikleriyle değerlendirilmiş, birçok alandan mahrum edilmiştir. Doğa ise insanlar tarafından sömürülen bir alan olmuştur. Kadın ve doğadaki bu hal feminizmi ve çevreci anlayışı birleştirmiştir. Kültürel, toplumsal ve biyolojik açıdan kadın ve doğayı ele alan çevreci feministler kadın-doğa ilişkisini doğurganlık, büyütme, koruma gibi özellikler üzerinden açıklamışlardır. Kadın ve çevre konusunda kadınların konuya yaklaşımı çevreci feminist bir duyarlılık taşımaktadır. Bu doğrultuda bu tezde 1980 sonrası kadın yazarların eserleri ele alınmıştır. 1980 sonrası eser veren yazarlarımız arasında yer alan Buket Uzuner, Sema Kaygusuz, Latife Tekin, Feyza Hepçilingirler ve Ayla Kutlu romanlarında çevreci feminizmin üzerinde durduğu konuları işlemişlerdir. Buket Uzuner'in Su (2012), Toprak (2015), Hava (2018); Sema Kaygusuz'un Yüzünde Bir Yer(2009); Latife Tekin'in Muinar (2006); Feyza Hepçilingirler'in Tanrıkadın (2002); Ayla Kutlu'nun Kadın Destanı (1994) adlı eserleri çevreci feminizmin izlerini taşımaktadır. Çalışmamızda sözünü ettiğimiz yazarların eserlerinde çevreci feminizmin ne ölçüde işlendiği, daha çok hangi noktalar üzerinde durulduğu düşüncesinden hareketle çevreci feminizm odağında incelediğimiz eserlerde temel olarak kadın-doğa özdeşimi ve kadın-doğa arasındaki ilişki incelenmiştir.
18. yüzyıl Divan şiirinde istiare, mecaz ve mazmun kavramları ve yüzyılın şiirine genel bakış

18. YÜZYIL DİVAN ŞİİRİNDE İSTİARE, MECAZ VE MAZMUN KAVRAMLARI VE YÜZYTLIN ŞİİRİNE GENEL BAKIŞ Doktora Tezi M. Celal VARIŞOĞLU Danışman: Prof. Dr. Ahmet KIRKKILIÇ 2004- SAYFA: 857 +XVI JÜRİ : Prof. Dr. Ahmet KIRKKILIÇ : Prof. Dr. Mukim SAĞIR : Prof. Dr. Gönül AYAN : Yard. Doç. Dr. Ali KAFKASYALI : Yard. Doç. Dr. Turhan KAYA 18. yüzyıl, Divan şiirinin güçlü şairler yetiştirdiği son yüzyıldır. 16. asırda klasikleşen Divan şiiri, 17. yüzyılda kasidede, gazelde, mesnevide, rubaide ve diğer nazım şekillerinde güçlü şairler yetiştirmiştir. 18. yüzyıla gelindiğinde ise, şairler önceki şairlerin tarzlarını kabul etmekle beraber yeni çıkış noktaları aramışlardır. Bu arayışları şiirlerinde yer alan bazı kelimelerden hareketle görebiliriz. İstiare, mecaz ve mazmun kavramlarının yanı sıra poetik arayışları ifade eden; aynı zamanda asıl konuya da derinlik kazandıran kelimeler önemli mesajlar verirler. Yüzyılın başında Nedim, çağdaşı şairlerden farklı bir yol izlemiş; şiire şehir hayatını aktarmıştır. Yüzyılın ikinci yarısında ise Şeyh Galib, sebkihindinin ve Mevlevilik felsefesinin hakim olduğu şiiriyle farklı bir yer edinmiştir. Yüzyıldaki diğer şairler de toplumsal hayatta yaşanan olayları şiirlerine yansıtmışlardır. Yüzyıl şiirine baktığımızda Lale Devri İstanbul'unun, toplumsal yozlaşmanın, Batı karşısındaki kompleksin ve III. Selim devri ıslahatlarının izlerini görebiliriz.
Gülten Dayıoğlu'nun romanlarında genç kız

Gülten Dayıoğlu, roman, çocuklar ve gençler, genç kız, eğitim, bireysel ve sosyal yaşam, bağnazlık ve eleştiri, tip, karakterİçinde bulunduğumuz bilgi çağında edebiyatın, özellikle onun bir dalı olan romanın çocuk ve gençlerin eğitiminde önemli bir işlevi yerine getirdiği gözlemlenmektedir. Dünyada, özellikle çocuklara ve gençlere yönelik olarak kaleme alınmış romanlar yoluyla sözü edilen yaş grubundaki bireyler; insan ilişkilerini, çevreyi, toplumu, hayatı, kısacası dünyayı tanıma olanağı bulurlar. Ülkemizde de çocuklara ve gençlere yönelik romanlar kaleme alan yazarlar bulunmaktadır. Bu yazarlardan biri olan ve verimli kalemiyle bu alanda büyük bir boşluk dolduran Gülten DAYIOĞLU son yıllarda giderek artan popülaritesiyle dikkatleri üzerine çekmektedir. Yazarın kurgusal gücünün ve akıcı üslubunun eseri olan romanlarında bireysel ve sosyal yaşamlar iç içe verilmektedir. Birbiri içine geçmişş bu yaşam dairelerinde, yazarın sözcüklerle çizdiği roman karakterleri ya da tipler önemli bir işlev görmektedirler. Söz konusu tipler üzerinden Dayıoğlu, bireysel ve sosyal gözlemlerini somutlaştırırken adeta toplumun ortak duygularını ve düşüncelerini dile getirir; çoğu zaman da yerleşmiş bir takım bağnazlıkları, çağ dışılıkları kahramanlarının yaşadıkları sıkıntılar ışığında gözler önüne serer ve yerer. Biz bu çalışmamızda Dayıoğlu'nun gençlik dizisi eserlerinden olan Yeşil Kiraz, Yeşil Kiraz 2, Sekizinci Renk, Mo'nun Gizemi, Yada'nın Gizilgücü adlı romanlarındaki genç kız tiplerini araştırdık. Bu romanlardaki genç kız tiplerini gösterdikleri karakteristik özelliklere göre adlandırarak sınıflandırdık. Bu sınıflandırma sonucunda ortaya çıkan durumu psiko-sosyal bağlamda ele aldık.
Ali Nihanİ'nin Manzum Hacı Bektaş-ı Veli Velayetnamesi

Ali Nihani'ye ait manzum Hacı Bektaş-ı Veli Velayetnamesi adlı eserin ele alındığı bu çalışma, giriş ve üç bölümden oluşmaktadır. Üç başlık halinde tertip edilen Giriş bölümünde Velayetname türüne ve yakın edebi türlere değinildikten sonra Türk edebiyatında Velayetname/Menakıpname adıyla kaleme alındığı tespit edilen eserler hakkında bilgiler verilmiştir. İlk bölümde, mevcut kaynaklardan hareketle, şairin hayatı, sanatı ve eserleri üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, İnceleme başlığı altında Velayetname'nin öne çıkan özelliklerinden bahsedilerek eser şekil ve muhteva bakımından incelenmiştir.. Üçüncü bölümde, eldeki nüshaların tavsifi yapıldıktan sonra, mevcut metin Latin harflerine aktarılmış ve metnin sadeleştirilmiş hali ile birlikte verilmiştir. Çalışma, eser ve şair hakkında yapılan değerlendirmeleri içeren bir Sonuç bölümü, 'Dizin' ve 'Ekler' bölümleri ile tamamlanmıştır.
Samiha Ayverdi'nin eserlerinde gelenek

Samiha Ayverdi, yazdığı eserlerle Türk edebiyatıyla birlikte Türk kültür tarihine de büyük hizmetlerde bulunmuştur. Ayverdi'nin, eserlerinde üzerinde ısrarla durduğu konulardan biri de toplum hayatına yön veren geleneklerdir. Bu çalışma, Ayverdi'nin geleneklere bakışını, eserlerinden hareketle incelemek amacıyla yapılmıştır. Geçmiş dönemde kanunlar kadar etkiye sahip ancak günümüzde unutulmuş ya da unutulmaya yüz tutmuş çoğu gelenek ve bu geleneklerin yaşandığı dönemde toplum üzerindeki tesiri hakkında bu geleneklerin yaşandığı dönemin canlı şahidi olan Ayverdi'nin eserleri vasıtasıyla bilgi vermek, böylelikle kaybetmememiz gerektiği halde elimizden bir bir çıkan kültürel değerlerimizle özellikle yeni nesli buluşturmak ve geleceğin teşekkülünde sadece Batı düşüncesinden değil, geçmişş değerlerden de yararlanılması gerektiği fikri üzerinde durmak çalışmamızın amacını oluşturmaktadır. Tezin giriş bölümünde çalışmamıza yön veren kaynaklar ve neden bu kaynakların seçildiği, çalışmayı oluşturmak için kullandığımız metotlar, Ayverdi ile ilgili yapılan çalışmaların neler olduğu bilgisini verdik ve neden böyle bir çalışma yaptığımızı belirttik. Daha sonra Ayverdi, hakkında bilgi verdik ve gelenek modernizm tartışmasını ele aldık. Çalışmamızın genelini oluşturan bölümde ise; Ayverdi'nin eserlerinde bahsettiği gelenekleri, oluştuğu ortam ve tesir sahasını dikkate alarak mahalle gelenekleri, eğitim, ulaşım, hoşgörü, yardımlaşma, mimari, misafir ağırlama, ramazan ve bayram gelenekleri, ticaret ve eğlence hayatına dair gelenekler olmak üzere on bölüme ayırdık ve bu bölümlerle ilgili olduğunu düşündüğümüz gelenekleri alt başlık olarak bu bölümlerin içerisinde ele aldık. Böylelikle bu bölümlerde hem pek çok gelenek hakkında bilgi verdik hem de Ayverdi'nin geleneklere bakışını tespit etmeye çalıştık. Ayrıca geleneklerin toplum hayatına tesiri, gelenekleri kaybediş sebeplerimiz ve kaybettiğimiz değerlerin bizde oluşturduğu olumsuzluklar üzerinde durduk. Tezimizin Sonuç kısmında ise çalışmamızı kısaca özetleyerek, bu çalışma neticesinde ulaştığımız bulguları belirttik ve bu bulguların günümüze ve literatüre olan katkılarını ifade etmeye çalıştık.
Hale Seval'in hikayelerinde yapı ve izlek

Hale Seval 2000 yılından itibaren öykü, şiir, araştırma, deneme ve söyleşitürlerinde eserler verir. Çalışmamız iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm, yazarın yaşamı, edebi kişiliği ve eserleri hakkında bilgileri içermektedir. Çalışmamızın merkezini oluşturan ikinci bölümde yazarın hikaye kitapları'nda yer alan 37 hikayesi, hikaye tekniği ve izleksel kurgu açısından incelendi. Hikaye tekniği yönünde yaptığımız incelememizde teorik kaynaklardan faydalanıldı. İzleksel kurgununincelenmesinde felsefe, sosyoloji, psikoloji ve psikanalitik disiplinlerinden faydalanıldı. Çalışmamızın sonuç bölümünde Hale Seval'in hikayeciliğinideğerlendirmesini yaptık.
Safiye Erol'un eserlerinde tasavvufi terimler

Safiye Erol (1902-1964) kırk yılını yazı dünyasına adamış; ölümünden sonra değeri anlaşılmış; çeviri, hikaye, roman, makale, deneme, fıkra ve çeşitli düşünce yazılarıyla edebiyata hizmet etmiş üretken bir yazardır. Sanat ve dünya görüşlerini baba yadigarı kalemiyle samimi, akıcı ve cesur bir şekilde ifade etmiştir. Safiye Erol'un Eserlerinde Tasavvufi Terimler adlı çalışmada amaç, Safiye Erol'un tasavvufa olan hakimiyetini eserlerindeki tasavvufi terimler üzerinden gösterebilmektir. Çalışmada Safiye Erol'un eserleri ve yazarla ilgili kaynaklar belirlenerek araştırmalar yapılmış, eserlerdeki tasavvufi terimler tespit edilmiş, eserlere ait tasavvufi terimler sözlükleri oluşturulmuş; tespit edilen tasavvufi terimlerin tematik sınıflandırılması yapılmış ve elde edilen veriler sonuç bölümünde değerlendirilmiştir. Çalışmada incelenen eserlerden hareketle yazarın tasavvufi düşünceyi eserlerinde bazen açıkça, bazen de hissettirerek verdiği tespit edilmiş; yazarın eserlerinde tarikat ve tekke adabını genellikle rehber kişiler vasıtasıyla aktardığı görülmüştür. Ayrıca Safiye Erol'un eserlerinde tasavvufla birlikte, İslam dinine, din büyüklerine fazlaca yer verdiği; hayata baktığı pencerelerden birinin tasavvuf olduğu, bu sebeple tasavvufla ilgisi olmayan durumlarda bile tasavvufi terimleri kullanmayı tercih ettiği görülmüştür. Araştırmanın sonucunda; Safiye Erol'un incelenen yedi eserinde 300 tasavvufi terim ve tasavvufi terim özelliği gösteren 14 özel isim kullandığı tespit edilmiştir.
Egribozlu Mehmed Emin Sırrİ hayatı, eserler, dİvanının edisyon kritik metin ve değerlendirmesi

Bu çalısma, Süleymaniye Kütüphanesi, Hacı Mahmut Efendi no 3475 ile Ankara Kütüphanesi, A1 3/32 numarada kayıtlı olan Egribozlu Mehmed EminSırri Divanı'nı konu edinmistir. Her iki nüshanın edisyon kritigi yapılarak metinte'sisine çalısılmıstır. Ulasılan kaynaklardan ve kendi divanından sairin hayatı hakkında bilgi toplanmıstır. Çalısmamızda 271 siir yer almıstır.
Gevrekzade Hafız Hasan Efendi'nin Netİcetü'l - Fikriyye fİ Tedbİri Veladeti'l - Bikriyye adlı eseri: İnceleme - metin - dizin

Bu çalışmada, geleneksel Osmanlı tıbbının son temsilcisi Gevrekzade Hafız Hasan Efendi tarafından XVIII. yüzyılda kaleme alınmış olan 'Neticetü'l-Fikriyye fi Tedbiri Veladeti'l-Bikriyye' adlı tıbbi eser incelenmiştir. İncelemede eserin İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi Türkçe Yazmalar 7092 numaralı nüshası esas alınmıştır. Diğer iki nüsha, destek nüsha olarak kullanılmıştır. Çalışmamız giriş, inceleme, metin, dizin ve sonuç bölümlerinden oluşmaktadır. Giriş bölümünde önce XVIII. yüzyıl Osmanlı tıbbı ve bu döneme ait tıp yazmaları ele alınmıştır. Ardından Gevrekzade Hafız Hasan Efendi ve 'Neticetü'l-Fikriyye fi Tedbiri Veladeti'l-Bikriyye' hakkında bilgi verilmiştir. İnceleme bölümünde eserin imla ve ses bilgisi ile ilgili özellikleri ortaya konulmuştur. Metin bölümünde, eserin çeviri yazı işaretleriyle Latin alfabesine aktarımı yapılmıştır. Dizin bölümünde metinde geçen sözcüklerin alfabetik sıralaması yapılmış, sonuç bölümünde ise elde edilen veriler değerlendirilmiştir. Çalışma hazırlanırken yararlanılan kaynaklar kaynakça bölümünde gösterilmiştir. Bu eserin incelenmesiyle XVIII. yüzyılda tıp ilminin durumu ve dilimizin tıp terimlerini ifade edebilme kapasitesi tespit edilmeye çalışılmıştır. Ayrıca bu çalışmanın daha sonra yapılacak olan çalışmalara terminoloji bakımından katkı sağlayacağı öngörülmektedir.
Mehasin ve Süs dergilerinin incelenmesi ve seçme metinler

Bu çalışmada Mehmet Rauf'un çıkardığı Mehasin ve Süs dergileri incelenmiştir. Dergiler etrafında II. Meşrutiyet'ten Cumhuriyet'e Türk kadınının geçirdiği değişim değerlendirilmiştir. Mehmet Rauf'un hayatı da kısaca açıklanmıştır. Çalışma üç ana başlıktan oluşmuştur. Birinci bölümde, Mehmet Rauf'un hayatı ve II. Meşrutiyet'ten Cumhuriyet'e kadın dergiciliği değerlendirilmiştir. İkinci bölümde her iki dergi ayrıntılı olarak incelenmiştir. Son bölümde de örnek metinlerle çalışmadan elde edilen sonuca yer verilmiştir.
Türkçenin etimolojik sözlükleri üzerine karşılaştırmalı bir inceleme

Filoloji alanında etimolojik çalışmaların önemli bir yeri vardır. XIX. yy ve sonrası sözlük alanında yabancı Türkolog ve Türk Türkologlar tarafından birçok eser yazılmıştır. Etimolojik sözlükler de bu alanda yapılan en önemli çalışmalardan biridir. Ancak etimolojik sözlüklere bakıldığında kelime kökeniyle ilgili tutarlılığın olmadığı görülür. Biz de bu noktadan hareketle etimolojik sözlükler arasından beşini seçerek kelime etimolojilerini fonetik, semantik ve morfolojik yönden karşılaştırdık. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında tezimizle ilgili teorik kavramlara, bu alanla ilgili yapılan çalışmalara, yayımlanan kaynaklara ve bizim bu kaynaklar arasından hangi etimolojik sözlüklere yer verdiğimizi belirttik. İkinci bölümde, çalışmamızın inceleme kısmını oluşturduk. Sözlükçülerimizin soyadlarının baş harflerine göre alfabetik olarak dizdiğimiz kaynaklardaki kelimeleri, tek tek gözden geçirerek kökenleri, oluşumları veya sözcüğün eskiliği konusunda farklı bilgi verilen kelimeleri inceledik. Üçüncü bölümde ise, bu çalışmalardan yola çıkarak köken bilgisi ile ilgili ortaya çıkan farklılıkları sınıflandırarak bir çıkarımda bulunduk. Yaptığımız incelemenin sonucunda, etimoloji alanında tartışmalı veriler olduğunu görmekle beraber Türkçenin Çağdaş bir etimolojik sözlüğe ihtiyaç duyduğunu söylememiz mümkündür.