turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A Special transportation modelling approach for the disadvantaged groups in urban traffic

oz Şimdiye kadar bilinen ulaşım planlama model ve çalışmalarının çoğunlukla kentsel yolculuklar açısından mağdur durumda kalan gurupların ulaşım sorunlarına somut çözümler getiremediği artık kabul edilmektedir. Bu durum, dezavantajlılığın oluşmasında rol oynayan niteliksel ve sosyal parametrelerin belirsizlik nedeniyle modellemede yeterince ele ahnamamasından, ve modellerin normatif olmamasından kaynaklanmıştır. Normatif bir modelleme yaklaşımı getiren bu tez çalışması, temelde iki farklı metodolojik yaklaşım sunar: Birincisi, gruplandırma analizi yolu ile tarafsız ve ön koşulsuz bir ayrım neticesinde 'Mağdur' genel grubunun tanımlanması, ikincisi ise, modelleme işlemlerini her iki durum için uygulayıp, iki model arasındaki sonuç farklılıklarından yola çıkarak planlama politikalarının belirlenmesidir. Burada amaç, mağdurun yolculuk kalitesinin iyileştirilmesidir ve iyileştirmeden kasıt ise, pozisyonunun normalin değerlerine yaklaştınlmasıdır. Bir bakıma, mağdurun durumunun iyileştirilmesine yönelik politikalar tam da modelleme aşamalarından başlatılmıştır. Diğer bir değişik ele alış, çok sayıda değişkenin fonksiyon tanımlamaları şeklinde 'Büyük' değişkenlere dönüştürülmesi konusunda olmuştur. Böylece, normalde etkisiz ve belirsiz konumda kalabilecek 'küçük' değişkenlerin etkililiği sağlanabilmiş ve az sayıda değişkene indirgenmiştir. Model işletimlerinde, süreci hızlandırmak için TRANUS paket programının en son versiyonu (6.0) kullamlmıştır. TRANUS, kategori bazmda model işletimi yapabilmekte ve bu çalışmada da mağdur ayrımında model çıktıları üretebilmek için bu özelliği kullamlmıştır. Sonuçlara bakıldığında, belirgin farklılığın özellikle Yolculuk Üretimi aşamasında oluştuğu ve bunda değişkenlerin mağdur modeli için farklı olabilmesinden kaynaklandığı gözlenmiştir. VUlSon aşamada, Tekabüliyet Modülü diyebileceğimiz bir kategori analizi ile, çalışma kapsamında benimsen hakçalık ilkeleri gereği, çeşitli mağduriyet kategorilerinin hangi mağduriyet düzeylerine eriştikleri saptanmıştır. Bu çakıştırma işlemi sırasında, ayrıca ne tür politikaların hangi mağduriyet gurupları için üretilebileceğine dair bir ölçü sistemi de elde edilmiştir. Yöntemin etkililiğini ölçmek için ise, mağdurun durumunda herhangi bir iyileşmeyi getirebilecek üç değişik politika senaryosuna dayanan üç ayrı simulasyon üretilmiştir. Sonuç olarak, beklenen ölçüde olmasa da, simulasyonlarda mağdurun durumunda belli bir iyileşme kaydedilebilmiştir. Burada, sürpriz olmayan bir bulgu da, en fazla iyileşmeyi sağlayacak politikaların ağırlıklı olarak gelirle ve araç sahipliliği ile ilgili parametreleri ele alan politikaların olduğu gözlenmiştir. Daha iyi düşünülmüş senaryo formülasyonlan ile çok daha iyi sonuçlar alınabilmesi mümkün gözükmektedir.
Spatial preferences of foreign industrial capital in Aegean region

oz Çalışmanın başından itibaren, temel dayanak noktası; kapital akışı, bölge ve metropolitan alanlar içerisinde artan imalat sanayi aktiviteleri ve bu bağlamda oluşan mekansal dönüşümler üzerindedir. Bu çalışmada Türkiye ve Ege Bölgesinin ekonomik ve sosyal dinamikleri, globalleşme sürecinin yeni trendleri çerçevesinde incelenmiştir. Birçok bölge ve metropolitan alan içerisinde globalleşme sürecinin yeni trendleri ve dinamiklerinin etkileri 1980'lerden beri yaşanmaktadır. Ulusal ve global düzeyde artan rekabet, birçok farklı planlama ölçeklerinde yeni gelişim dinamikleri ortaya çıkarmıştır. Dolayısıyla, bu yeni gelişim eğilimlerinin incelenmesi globalleşme etkisinin tanımlanması açısından önem kazanmıştır. Öte yandan Türkiye ve Ege bölgesinin analizi; ekonomik dinamikler ve planlamadan kaynaklanan farklılıkları tartışmak, Ege Bölgesinde oluşan bölgesel dönüşümleri araştırmak ve bölgesel planlama dinamiklerinden oluşan çeşitliliklerini değerlendirmek konularında tartışmayı sağlayacak bir tablonun oluşturulmasını olanaklı kılacaktır.
Housing affordability of different income groups in Turkey: Regional comparison

Konuta ekonomik erişebilirlik pek çok ülkede hem araştırmacılar için hem de kentsel politika konusunda karar vericiler açısından temel bir araştırma konusu olmuştur. Türkiye'de ise bu konu hakkında yapılan araştırma sayısı oldukça kısıtlıdır. Ülkemizde konut sorunu yıllardan beri bir nicelik sorunu olarak ele alınmış ve sorunun niteliksel boyutları uzun yıllar boyunca görmezden gelinmiştir. Bu sebeple, hükümetlerin hemen her zaman konut stokunun sayısını artırmak konusuna önem verdiği görülmektedir. Bu eğilim 2000'li yıllarda da devam etmiştir. Oysa günümüzde, konuta ekonomik erişebilirlik konusu hem araştırmacılar için hem de politika açısından her zaman olduğundan çok daha geçerli bir konu olarak önümüze gelmektedir. Bu durumda, 2002 yılı sonrasında uygulanan politikaların dar gelirli kesimler üzerindeki olumsuz etkilerinin payı vardır. Bu çalışma, Türkiye kentlerinde konuta ekonomik erişebilirlik sorununun giderek arttığını göz önünde bulundurarak iki temel iddia öne sürmektedir. Birincisi, ülkede uzun yıllardır gözlenen konut üretim performansının aslında dar gelirli hanehalklarının konuta ekonomik erişebilirliklerini artırmaya bir katkısı olmadığıdır. İkincisi ise konuta ekonomik erişebilirlik sorununun farklı konut piyasalarında farklı düzeylerde seyrettiğidir. Bu bağlamda, bu çalışma ampirik olarak hanehalklarının konuta ekonomik erişebilirliklerini konuta mülkiyet şekli, gelir grupları ve TR Düzey- 1 bölgeleri açısından incelemektedir. Çalışmanın temel bulguları, hangi gelir grubunda olursa olsun kiracıların ev sahiplerine kıyasla gelirlerinin daha büyük bir kısmını konut harcamalarına ayırdığını, ev sahiplerinin özellikle en düşük ve düşük gelirli kesimlerinin konuta ekonomik erişebilirliğinde sorunlar gözlendiğini ortaya koymaktadır. Ayrıca, tüm mülkiyet türleri için, en dar gelirli kesimlerin konut için yaptıkları harcamaların asgari yaşam standartlarını sağlamayı ve sürdürmeyi zorlaştırdığı görülmektedir. Ek olarak, çalışmanın bulguları ekonomik erişebilirlik açısından en zor durumda kalan grubun TR1 İstanbul bölgesinde yaşayan kiracılar olduğunu ortaya koymaktadır. Ayrıca, erişebilirlik oranları incelendiğinde, artan konut üretim düzeyinin özellikle dar gelirli kiracılar açısından hiçbir TR bölgesinde iyileşme sağlayamadığı görülmüştür. Çalışmanın temel sonucu, tüm ülkeyi ve içindeki hanehalklarını tek tip olarak gören konut politikalarının başarısız olmaya mahkum olduğu ve politikaların amaçlarına ulaşmalarının yolunun yerel ve yere özgü koşulları ve sorunları göz önünde bulundurmaktan geçtiğidir.
A CAD-based modeling for dynamic visualization of urban environments in piecemeal growth

öz Tasarımcılar, kentsel çevreleri algılamakta ve anlamakta genellikle görsel araçlardan faydalanmaktadırlar. Dolayısıyla kentsel çevrelerin ve kentsel tasarım projelerinin görselleştirilmesi büyük önem taşımaktadır. Tasarımcı ile yaşam çevrelerinin üç boyutlu gerçekliliği arasındaki doğrudan bağın kurulması açısından da görselleştirme kavramı kentsel tasarımın ayrılmaz bir parçası haline gelmiştir. Görselleştirmenin kentsel tasarım alanında gerekliliği üç başlık altında toplanabilir; görsel düşünme, tasarımın anlatımı-ifadelendirilmesi ve tasarımların sınanması. Dijital teknolojideki gelişmeler, kentsel tasarım alanında bilgisayar kullanımının yaygınlaşmasını sağlamıştır. Dinamik bilgisayar modelleri, zamana bağlı olarak değişimin görselleştirilmesi için ideal bir ortam sunmaktadır. Dijital ortam, kentsel çevrelerdeki büyüme ve değişimi ifade etmekte geleneksel yöntemlere gore çok daha verimli olabilmektedir, özellikle parçacı büyümede, statik/analog araçlarda bulunmayan bir takım özelliklere ihtiyaç duyulmaktadır. Christopher Alexander ve çalışma arkadaşları, 'Yeni Bir Kentsel Tasarım Kuramı' adlı kitaplarında, parçacı büyümeyi deneysel bir çalışma ile anlatmaktadırlar. Bu deneysel tasarım çalışmasında fikirlerini anlatmak ve test etmek üzere maket, iki boyutlu çizimler gibi klasik araçlardan faydalanmışlardır. Tez, bu deneysel çalışmada yer alan araçların yerine kullanılabilecek dinamik/dijital bir model geliştirmeyi amaçlamaktadır. Mekansal veriler dinamik ve değişken olarak ele alınmalıdırlar. Zaman, dinamik mekansal kurgunun en önemli elemanlarından birisidir. Bilgisayar donanımı ve yazılımındaki gelişmeler, mekanın bu dinamik boyutunun da günümüz sistemlerinde yer almasını sağlamaktadır. Na yazık ki, dijital teknolojide uzun yıllar dinamik veri kavramı yer bulamamıştır, ancak günümüzün değişen koşulları ve yeni yaklaşımlar bu alana büyük önem vermektedir.
The atrophy of place

Yapılı çevre mekan oluşturmak için tasarlanır ve tasarım davranışının önkoşulu yer yoksunluğudur. Bu tez yer yoksunluğunu bir kentsel tasarım problemi olarak insan-çevre ilişkileri içerisinde tanımlamaktadır. Yer yoksunluğu tasarım eyleminin ön şartıdır. Her tasarım çabası bir mekan oluşumu ile sonuçlanmayacağı gerçeğine rağmen, belirli çevresel özelliklerin yoksunluğundan kaynaklanır. Bu sebeple bu tez, yer yoksunluğunun kötümser, gerçekçi bir dünya görüşünden çok daha fazlası olduğunu iddia etmektedir çünkü; yer yoksunluğu ile sadece mekana verilen önemin yok olması değil, aynı zamanda özünde mekan gereksinimi de kastedilmektedir. Yer yoksunluğu Non-Place, Loss of Place and, Placelessness kavramlarıyla ilişkilendirilmiştir. Güncel yazarlar yer yoksunluğu kavramları ile kentsel mekanın yok olmasından yakınmaktadırlar fakat, bu kavramlar olguyu açıklamak için yeteri derecede kapsamlı değillerdir ve, bu teze göre mevcut kavramlar yoksunluk olgusunu küçümsemektedirler. Bu tez yerin kimliği ve yer yoksunluğu üzerine yeni bir olgusal, mantıksal çerçeve sunmaktır zira; yer yoksunluğunun emareleri kentte gözlenmesi gerçeğine rağmen, kent kentliler tarafından muhakkak ki bir mekan olarak tanımlanır. Bu bağlamda, yoksunluk olgusu yeniden tanımlanmalıdır. Sonuçta, körelim kavramı yoksunluk kuramlarındaki eksiklikleri çözmek üzere olgu-bilimsel araştırmalar sonucunda yoksunluk kavramları yerine önerilmektedir ve körelim beraberinde insan ve çevre ilişkiklerini anlamaya dair yeni bir bilişi de getirmektedir.
Süreç yönetimi ve bir gayrimenkul değerlendirme tekniği uygulaması: Vakıflar Genel Müdürlüğü örneği

Bu tez çalışmasında, süreç yönetimi tanımlanarak bir uygulama örneği incelenmektedir. Uygulama örneğinde Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün ana süreçleri belirlenerek bu süreçlerden gayrimenkul yönetimi temel sürecine ulaşılmaktadır. Gayrimenkul yönetimi temel sürecinde kurumun alt süreçleri çıkartılarak Kat Karşılığı İnşaat alt sürecine ulaşılmakta ve tanımı yapılmaktadır. Uygulama örneğine esas teşkil eden, gayrimenkul yönetiminde kritik süreç olarak ele alınan ve Kat Karşılığı İnşaat alt sürecinin detayı olan Müstakil Kat Karşılığı İnşaat süreç adımı süreç modellemesine tabi tutulmaktadır. Bu gayrimenkul değerlendirme tekniğinin tanımı, iş akışı, dokümantasyonu, performans göstergeleri ve süreç künyesi hazırlanarak süreç iyileştirmesine tabi tutulmaktadır. Bu amaçla gerekli süreç analizi ve kontrolü yapılmaktadır. Müstakil kat karşılığı inşaat tekniğinin süreç modellemesiyle yeniden yapılandırılması amaçlanmaktadır. Süreç iyileştirme çalışması ile öneriler getirilmekte ve elde edilen kazanımların kurumun gayrimenkul geliştirme tekniğine katkısı vurgulanmaktadır.
The effects of location of public institutions in the planning of a metropolitan form

öz KAMU KURULUŞLARININ YER SEÇİMİNİN METROPOLİTEN FORMUN PLANLAMASINA ETKİLERİ BODUR, Fulya Yüksek Lisans Tezi, Bölge Planlama Anabilim Dalı Tez Yöneticisi:' Öğr. Gör. Özcan ALTABAN Şubat 1994, 131 Sayfa Başkentlik fonksiyonları, ülkenin diğer şehirlerinden idari, sosyal, politik ve kültürel faaliyetleri ile ayrılır ve kentin gelişimine farklı etkileri vardır. Genç Türkiye Cumhuriyetçinin başkenti olarak seçilmesinden itibaren Ankara bu hızlı sosyo-ekonomik gelişmesini sürdürmektedir. Bu gelişme sırasında idari ve kurumsal yapısı kentin metropolitan planlamasına ve gelişmesine büyük etkisi olmuştur. Bu çalışmanın amacı, Ankara'nın idari ve kurumsal karakterinin kentin sosyo-ekonomik ve metropolitan alan yapısını nasıl etkilediğini analiz etmek ve bu yapının kentin metropoliten planlamada ve aktivitelerin desantralize edilmesinde bir planlama aracı olarak kullanılıp, kullanılamayacağını incelemektir.
Türkiye'de konut eksenli kentsel dönüşüm projelerinde özel sektörün rolü: İstanbul örneği

Bu tezin amacı, Türkiye'de konut üretiminde büyük paya sahip olan özel sektörün, konut eksenli kentsel dönüşüm projelerine katılımının hangi koşullara bağlı olduğunu ve özel sektörün kentsel dönüşüm sürecine neler kazandırabileceğini tespit etmektir. Tez kapsamında kentsel dönüşüm olgusu ortaya çıkışından itibaren tarihsel süreç içinde gösterdiği gelişim, kentsel dönüşümün boyutları, aktörleri, aşamaları ve ortaklık yapıları bağlamında ele alınmıştır. Bu incelemeyi Türkiye'deki kentsel dönüşüm süreci, proje ortaklıkları ve özel teşebbüsün irdelemesi takip etmiştir. Daha sonra, İstanbul özelindeki planlanan konut eksenli kentsel dönüşüm projelerinin bir envanteri çıkarılmıştır. Tezin alan araştırması bölümünde ise, Küçükçekmece Kentsel Dönüşüm Projesi incelerek özel sektörün projedeki yeri araştırılmış ve Türkiye'de kuruluşlarından bugüne kadar en az 1000 adet konut üretmiş olan 25 inşaat firması arasından rastgele seçilmiş 12 firma ile yapılan yüz yüze mülakat sonucu özel sektörün kentsel dönüşüm projelerine dahil olması için ne gibi talepleri olduğu belirlenmeye çalışılmıştır. Bu noktada, Küçükçekmece Kentsel Dönüşüm Projesinde özel sektör katılımına dair belirsizlikler olduğu, bu planlamanın süreç başında net olarak hazırlanmadığı gözlenmiştir. Özel sektörün kentsel dönüşüm girişimlerinde yer almak için net plan beklediği ve belirsiz dönüşüm sürecinde yer almaya sıcak bakmayacakları görülmüştür. Araştırma, batıdaki deneyimler sonucu çok aktörlü ve çok boyutlu ele alınması gereken kentsel dönüşüm sürecinin Türkiye'de henüz tam olarak uygulanamadığını, uygulanacak olan kentsel dönüşüm projelerinde kamu sektörü dışındaki aktörlere daha fazla rol verilmesi gerektiğini, uygulamalarda fiziki boyut dışında ekonomik, sosyal ve yönetsel boyutlardaki mevcut yaklaşımların geliştirilmesi gerektiğini göstermiştir.
Anadolu'da kale kentler ve koruma sorunları: Diyarbakır kale kenti

Antik çağda birbirine kenetlenen evlerin dış duvarlarının korunma amacıyla sağır tutulması, daha sonraki dönemlerde yapılacak olan savunma amaçlı duvarların prototipi olmuştur. Bu duvarlarla çevrili yerleşmeler, egemenliklerinde kaldıkları devletlerin yerleşim kültürü ve politikalarının etkisi ile günümüze kadar süregelen bir gelişim ve değişim göstermiştir. Özellikle Avrupa kentlerinin XVIII. yüzyılda yaşadığı sanayi devriminin sonucu olan hızlı kentleşmenin yarattığı yoğunlaşma baskısını Türkiye'deki kentler, XIX. yüzyılda yaşamaya başlamış, tarihi kent merkezleri artan nüfusla beraber yoğun yapılaşma, rantın yükselmesi, kullanıcı davranış biçiminin ve diğer sosyo-ekonomik süreçlerin değişmesi gibi etkilerle bir dönüşüm baskısına maruz kalmışlardır. Tarihi kentlerdeki bu yoğunlaşma baskısı ile kentin fiziki mekanında sıkışma yaşanmış, kale ise yeni yerleşim alanlarına yayılmada engelleyici birleşik görevi görmüştür. Dolayısıyla tarihi çevrelerde yoğunlaşmaya bağlı olarak bir bozulma yaşanmaya başlamıştır. Tarihi çevrelerin bozulması, batı ülkeleri modelinde olduğu gibi Türkiye'de de oldukça uzun bir sürece yayılan ve tek yapı ölçeğinden kentsel ölçeğe doğru gelişen bir koruma anlayışının doğmasına yol açmıştır. Bugün Türkiye'de kentsel ölçekte koruma uygulamaları sisteminde önemli sorunlar yaşanmaktadır. Bu sorunlar, tasarlanan çevre ve bu çevreyi kullananların gerçek gereksinmelerini yansıtan istekleri arasındaki uyumsuzluklar olabileceği gibi, toplum ve kamu araçlarına uygun olarak tasarlanan planın uygulanması sırasında ortaya çıkan engeller de olabilmektedir. Koruma uygulamalarında karşılaşılan bu sorunlar kale ile çevrili Diyarbakır'da belirgin olarak ortaya çıkmış, kale içine yönelik yapılan koruma planına rağmen koruma gerçekleşememiştir. Bu çalışma kapsamında Diyarbakır koruma amaçlı imar planının kentsel korumayı gerçekleştirmeye yetmemesinin, planın fiziki bir düzenlemenin ötesine geçememiş olmasının yanı sıra, bu planın kararlarının uygulanamadığı ya da yanlış uygulandığı yönünde varsayımlarda bulunulmuştur. Çalışmanın birinci bölümü, tez konusunun seçim nedenine bağlı olarak kale kent kavramı ve Türkiye'deki kentsel koruma sisteminin işleyişindeki problemlerin neler olduğunu, tezin ileri sürdüğü savın ölçümünün bir kale kent örneği olan Diyarbakır'da yapılmasının nedeninin ortaya konulmasını, çalışmanın ikinci bölümü, antik çağ ve Cumhuriyet dönemi arasında kalan dönemlerin kentleşme sistemini ve bu kentlerin duvarlarla çevrilme gelişimini, çalışmanın üçüncü bölümü, Diyarbakır kale kentinin ilk yerleşim nüvesinden başlayarak Cumhuriyet dönemine kadar olan gelişimini çalışmanın dördüncü bölümü, Diyarbakır kale kentinin Cumhuriyet dönemi ile başlayarak gelişen ve değişen kent dokusu üzerindeki planlama kararlarının etkilerinin seçilen örnek adalar üzerinde test edilmesini kapsamıştır. Son bölümde ise tezin genel sonuçlarına ve değerlendirmelere yer verilmiştir.
Planlama faaliyetlerinin taşınmaz mal değerleri üzerindeki etkilerinin incelenmesi

Bu çalışmada ele alınan problem, şehir planlama faaliyetlerinin arazi değerlerini nasıl etkilediğini göstermektir. Çalışmanın temelini oluşturan bu problem, planlama faaliyetlerinin İstanbul kent çeperini nasıl biçimlendirdiği ortaya konarak ve planlama öncesi ile sonrası arasındaki arazi değerleri karşılaştırılarak irdelenmektedir. Çalışmada yöntem olarak; bölge özelinde planlama faaliyetleri öncesinde ve sonrasında, periyodik olarak, taşınmaz mal değerlerine ait verilerin ilgili kaynaklardan temin edilmesi, bu verilerin tablo - grafik olarak gösterimi ve elde edilmiş olan taşınmaz mal değerlerine ait bilgilerin analiz edilmesi ile regresyon analizi yöntemleri kullanılmıştır. İstanbul kent çeperinden seçilen üç örnek bölgedeki Silivri, Çatalca ve Gaziosmanpaşa'daki Muratbey, Çanta ve Taşoluk Yerleşmelerindeki plan öncesi ve plan sonrası taşınmaz mal değerleri karşılaştırıldığında kayda değer anlamda farklılıklar gözlenmiştir. Regresyon analizi sonucunda taşınmaz mal değerleri üzerinde planlama faaliyetleri dışında, ulaşım arterine uzaklık, ilçe merkezine uzaklık ve nüfus yoğunluğu gibi faktörlerin de taşınmaz mal değerleri üzerinde etkili olduğu sonucuna varılmıştır. Bu sonuç; yerel halka ve yöneticilere planlamanın önemini ortaya koyabilme ve ayrıca gayrimenkul yatırımcılarına da taşınmaz mal değerlerini etkileyen faktörleri göstermek adına yol gösterici bir özellik ortaya koymaktadır. Bu çalışmanın, halkın, önemi henüz yeterince anlaşılmamış olan planlama faaliyetlerinin önemini anlamasına yardımcı olacağı düşünülmektedir. Şehir planlama faaliyetlerinin öneminin halk tarafından anlaşılması, bu yöndeki talebin de artmasına, dolayısıyla yerel yönetimler tarafından planlama çalışmalarının gerçekleşmesi için bir baskı unsuru oluşmasına yol açacaktır.
Ulaştırma modeli ve karayollarında bir uygulama

Bu çalışmada, minimum maliyetli nakliyatın gerçekleştirilmesinde kullanılan 'ulaştırma modelleri' tanıtılmakta ve bu bağlamda Karayolları Teşkilatının bitüm nakliyatı için yapılan optimizasyonun sonuçları üzerinde durulmaktadır. Çalışma 5 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümü oluşturan konuya girişten sonra, ikinci bölümde doğrusal programlama, yöneylem araştırması ve ulaştırma modeli tanıtılmaktadır. üçüncü bölümde, ulaştırma modelinin çözüm teknikleri kısaca anlatılmaktadır. Bu çözüm tekniklerinden Kuzey-Batı Köşe Yöntemi, En düşük maliyetli sıra yöntemi, En düşük maliyetli sütun yöntemi, Vogel yaklaşım yöntemi, Stepping Stone Yöntemi ve Modi yöntemi teorik olarak tanıtılmaktadır. Dördüncü bölümde, Karayolları Teşkilatının bitüm nakliyatı ulaştırma modelleriyle gerçekleştirilmiştir. Modelin çözümünde,, başlangıç çözümünü bulmak için, Kuzey-Batı Köşe Yöntemi ve Vam yöntemi kullanılmıştır. Bu özel ulaştırma yöntemlerine göre, toplam ulaştırma maliyetleri bulunarak karşılaştırma yapılmıştır. Vam yöntemiyle bulunan başlangıç çözümü ele alınarak, Modi yöntemiyle optimal çözüme ulaştırılmıştır. Sonuç bölümünde araştırmanın tümünden elde edilen sonuçlar anlatılmaktadır.
Kentsel tasarım açısından çevresel standartların yükseltilmesinde teknoparkların rölü. İzmir Alaçatı örneği

Tezin konusu, çevre/yaşam kalitesi açısından teknoparkların yer seçimi, kentsel ve mimari tasarım ilkelerinin belirlenerek; İzmir-Alaçatı için bir teknopark önerisi sunulmasıdır. Bugüne kadar endüstriyel gelişim ile çevre koruma konulan arasında birbirini tamamlayan bir ilişki bulunamamıştır, gelişmiş toplumlar; çevre korumacı yapılan nedeniyle teknoparkları, bu problemin çözümü olarak görmektedirler. Teknoparklarda çevre/yaşam kalitesi gereksinimi ise burada görevli kalifiye işgücünün gereksinim duyduğu çevresel standartlardan kaynaklanır. Bu yüzden günümüz ekonomisinde insan-çevre etkileşimine daha çok önem verilmesi gerekmektedir. Çünkü artık ekonominin dayanağı klasik üretim faaliyetleri değil, yenilikçi kalifiye işgücü tarafından gerçekleştirilen fikir ve buluş üretimidir. Bu nedenle kalifiye işgücüne verimli Ar-Ge çalışmaları için gereksinim duyduğu kalite standartları sağlanmalıdır. Bu çalışmanın amacı, teknoparklar için çevre/yaşam kalitesi gerekliliği doğrultusunda ve dünya teknoparklarından örnekler üzerinde yapılan analiz yöntemiyle, teknoparkların yer seçimi, kentsel ve mimari tasarım ilkelerinin saptanmasıdır. Bir inkübatör olarak çalışan İTÜ-Kosgeb Teknoloji Geliştirme Merkezi şirketlerinin burada çalışmayı seçme nedenleri ve İTÜ'de çalışan bilim adamlarının mevcut ve ideal çalışma ve yaşama koşullarının anket soruşturması yöntemiyle belirlenmesi, son olarak da bütün veriler ve saptanan ilkeler ışığında İzmir-Alaçatı için bir teknopark önerisi sunulması amaçlanmıştır. Birinci bölümde; yukarıda özetlenen tezin amacı ve yöntemi açıklanmıştır. İkinci bölümde çevre/yaşam kalitesi tanımlanmış ve teknoparklar için gerekliliği irdelenmiştir. Üçüncü bölümde; teknoparklar ile ilgili kavramsal tanım ve açıklamalar yapılmış, teknoparkların dünya ülkelerindeki gelişimi ve bu konuda Türkiye'deki girişimler anlatılmıştır. Dördüncü bölümde; teknoparkların yer seçimi ilkeleri, kuruluş amaçlan doğrultusunda ele alınarak belirtilmiştir. Beşinci bölümde; teknoparkların kentsel ve mimari tasarım amaçlan ve ilkeleri belirlenmiş, bu amaçla teknopark mekanlarının işlev ve özellikleri tanıtılmıştır. Altıncı bölümde; bilim adamlarının ideal çalışma ve yaşama koşullan ve özel şirketlerin inkübatörde çalışmayı seçme nedenlerini bulmaya yönelik anket soruşturmalarının değerlendirmeleri yapılmış, bu sonuçlar ve belirlenen yer seçimi, kentsel ve mimari ilkeler doğrultusunda İzmir-Alaçatı için bir teknopark önerisi sunulmuştur. Yedinci bölümde ise; teknoparkların kendi işleyişleri için çevre/yaşam kalite gereksinimleri ve teknoparkın çevre kalitelerinin yükseltilmesindeki etkileri açılarından sonuçlar belirlenmiş ve öneriler sunulmuştur.