turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Elektronik ticaret ve elektronik ticaretin gümrük mevzuatı bakımından değerlendirilmesi

Dünya ticaretinin hızla gelişmesi beraberinde farklı ticari mekanizmaların oluşmasını getirmiş, hızla büyüyen dünya ekonomisi pratikliğin her konuda insan yaşamını kolaylaştırdığı günümüzde ticaret, alışveriş gibi konularda da insan yaşamını yeni boyutlara taşımıştır. Değişen dünya standartlarının bir gerekliliği olarak oluşan ve devletin de kendi yararına evirdiği internet, internetten alışveriş internetten vergi takibi, internetten eşya takibi gibi kolaylaştırıcı işlemler ile hayatın tüm kesiminde olduğu gibi kamu düzeni ve yönetiminde de yerini ziyadesiyle almıştır. Bu çalışma ile kamu düzeni ve yönetiminin işlevselliğinin arttırılması için geliştirilen ve artık büyük kesimlere ulaşan bir kullanıma sahip olan elektronik devlet uygulaması, ticaret işlemlerinin de elektronik ortama taşınabileceğinin anlaşılması ile ticaretteki payı her geçen yıl artan elektronik ticaret üzerinde durulmuştur. Yine bu çalışma ile elektronik ticaret ve elektronik devlet modellerinin daha dar ve önemli bir sahaya uyarlanması olan elektronik gümrük uygulamaları ve tüm bu elektronik işlemlerin uygulamalarının 4458 sayılı Gümrük Kanunu ve bağlı Gümrük Yönetmeliği ile ilişkisi anlatılmaya çalışılmış, çok hızlı büyüyen ve büyük bir sektör haline gelen elektronik ticaret pazarının daha düzenli ve kontrollü büyümesi karşısında devletin daha şeffaf uygulamalar yoluna gitmesi üreticilerin daha farklı pazarlama yollarına başvurmaları ve tüketicilerin güvenlik alanlarının daha da genişletilmesi üzerinde durulmuştur.
İflasın kapanması

Aleyhe verilen iflas kararıyla başlatılan iflas tasfiyesinin öngörülen tüm iş ve işlemler yerine getirilerek tamamlanmış olması, iflasın sona ermesi için yeterli değildir. İflasın olağan şekilde sona erebilmesi için İcra ve İflas Kanunu'nun 254'üncü maddesi uyarınca, mahkemenin bu yönde kararı gerekir. İflasın kapanması, iflas tasfiyesini sona erdirme noktasında benzerlik arz eden diğer iflas hukuku kurumları ile karıştırılabilmektedir; ancak kurumun hukuki niteliği, hüküm ve sonuçları onu benzer diğer kurumlardan ayırmaktadır. İflasın kapanmasıyla oluşan yeni durumda müflise karşı yeni takipler yapılabiliyor olması ve müflisin tasarruf yetkisini geri kazanması, kapanmanın en önemli sonuçları olarak karşımıza çıkmaktadır. Bunun dışında iflasın kapanması, yalnızca iflas sürecini nihayete erdiren yönüyle değil belli bazı kavram ve kurumların kapsamlarının belirlenmesi ve zamansal sınırını çizilmesi yönü ile de önem arz eden bir kurumdur. Bu çalışmada iflasın kapanması kurumu, Kanun'un 254'üncü maddesi hükmü ile sınırlı olacak şekilde dar ve teknik olarak ele alınmaya çalışılacaktır. Yapılan literatür taramasında kurum hakkında yazılmış monografik bir eser veya makalenin bulunmayışı bu konunun ele alınması gerekliliğini artırmıştır.
Zahirİ mezhebine göre hırsızlık haddinin teşekkülü

İnsanın haysiyet ve şerefini koymuş olduğu kurallarla koruma altına alan İslam dini, onun; canına, malına ve ırzına yapılacak saldırıları büyük günahlardan saymış ve bunlara karşı işlenecek suçları engellemek adına bir takım müeyyideler getirmiştir. Mala yönelik suçlar arasında yer alan hırsızlık eylemi İslam ceza hukukunda had suçları içerisinde yer almakta olup bu suçu işleyen faile el kesme cezası öngörülmektedir. Ancak İslam hukukçuları bu suçun oluşumu ve cezanın uygulanması için; suçun konusu olan mal, bu malın bulunduğu mahal, suçun icrası ve eylemi gerçekleştiren kişi ile ilgili bir takım şartlar aramışlar ve bazı hususlarda farklı görüşler ortaya koymuşlardır. İslam hukuk tarihinde nasların zahirlerindeki hükümlerle yetinmeyi ilke edinen tek yaklaşım olan Zahiri mezhebi fıkıhta re'ye ne ölçüde yer verilmesi gerektiği konusunda ortaya çıkan ayrışmada re'y/kıyas karşıtlığının vardığı nihai noktayı temsil etmektedir. Bu mezhebin zahirciliği, şer'i hükümlerin elde edilmesinde nasların yalnızca lafız anlamları ile yetinmeleri anlamına gelir. Zahirilerin bu özellikleri hırsızlık suçuna yaklaşımlarında net bir şekilde görülmektedir. Çünkü onlar hırsızlık suçu ile ilgili ayetin zahiriyle yetinmektedirler. Bu sebeple de hırsızlıkta malın yakın akrabadan, devlet hazinesinden veya korunaklı alandan çalınmış olması vb. durumlarında diğer mezheplerden farklı olarak hırsıza had cezasının uygulanması gerektiği görüşünü savunmuşlardırZahiri mezhebine göre hırsızlık haddinin teşekkülü adını vermiş olduğumuz bu çalışmada hırsızlık suçunu, bu suçun İslam ceza hukukundaki yerini ve oluşum şartlarını Zahirilerin görüşleri çerçevesinde diğer mezheplerle mukayese yaparak ele aldık. Tezimiz bir giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. Girişte Zahiri mezhebi hakkında genel bir bilgi verip fıkıh usulüne dair görüşlerine, önde gelen temsilcilerine ve bunların eserlerine kısaca değindik. Birinci bölümde hırsızlık eyleminin daha iyi anlaşılması amacı ile suç ve ceza kavramlarının tanımı ile bunların unsurlarını bu konuyla alakalı yapılmış çağdaş eserlerden istifade ederek açıklamaya çalıştık. İkinci bölümde Zahiri mezhebine göre, hırsızlık suçunun tanımını, unsurlarını, tespitini ve hükmünü diğer mezheplerle mukayese ederek açıklamaya gayret ettik.
Alt işveren ilişkisinde muvazaa sorunu

Seyit, 'Alt İşveren İlişkisinde Muvazaa Sorunu', Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale, 2019. Bu araştırma asıl işveren ile alt işveren arasında kurulan alt işverenlik ilişkisindeki muvazaa sorununu incelemek amacıyla yapılmıştır. Sanayi ve teknolojinin gelişmesiyle birlikte uygulama da en çok karşılaşılan sorunlardan bir tanesi de, asıl işveren ile alt işveren arasında kurulan alt işverenlik ilişkisinin alt işveren işçilerinin haklarını kısıtlama amacıyla muvazaalı olarak yapılıp yapılmadığıdır. Biz de bu konu hakkında mevzuatta bulunan hükümler ile doktrinde savunulan görüşleri ve Yargıtay'ın konuya bakışını değerlendirdik. Çalışmamızı dört bölüme ayırdık; birinci bölümde Borçlar Kanununda düzenlenen muvazaa kurumunun tanımı, unsurları, türleri, hüküm ve sonuçları, yaptırımı ile benzer işlemlerden farkları, ikinci bölümde alt işveren kavramı, tanımı, unsurları, asıl işveren ile alt işveren arasındaki müteselsil sorumluluk konuları, üçüncü bölümde ise alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması, doktrin, uygulama ve teftişte muvazaa ölçütleri, dördüncü bölümde ise, muvazaalı alt işveren ilişkisinin yaptırımı ile muvazaalı alt işveren ilişkisinin ispat konuları detaylı şekilde incelenmiştir. Sonuç bölümünde kanundaki düzenlemeler ile doktrindeki görüşleri ve Yargıtay uygulamalarını değerlendirerek asıl işveren ile alt işveren arasındaki alt işverenlik ilişkisine kanunda getirilen sınırlamaların mutlak yasak olup olmadığı, asıl işveren ile alt işveren arasındaki alt işverenlik ilişkisinde asıl işverenin işyerindeki asıl işin bir bölümünü alt işverene verirken işletme ve işin gereği ile teknolojik uzmanlık gerektirme şartlarının birlikte bulunması gerekip gerekmediği, yardımcı işlerde teknolojik uzmanlık şartlarının aranıp aranmadığı. Alt işverenlik ilişkisinin hangi şartlar gerçekleştiğinde muvazaalı olarak nitelendirildiği ve muvazaalı alt işveren ilişkisine bağlanan yaptırım konuları tartışılmıştır.
Hukukİ açıdan faktoring işlemi

Bu çalışmanın konusunu, hukuki açıdan faktoring işlemi oluşturmaktadır. Faktoring işlemi, gerek dünyada, gerekse ülkemizde geleceği olan bir konudur. Faktoring işleminin çalışma konusu olarak seçilmesinin, çeşitli sebepleri bulunmaktadır. Bu sebeplerden en önemlisi, küçük ve orta ölçekli işletmeler açısından oldukça önemli ve alternatif bir finansman tekniği olan faktoring işleminin, Türk Hukuku'nda yakın zamanlarda, hem teorik yönünün, hem de pratik yönünün monografik bir çalışmada derinlemesine incelenmemiş olmasıdır. Öte yandan, 13.12. 2012 tarihinde yürürlüğe giren FKFFŞK.'nun konuya ilişkin hükümlerinin değerlendirilmesi gerekliliği de, faktoring işleminin çalışma konusu olarak seçilmesinde önemli bir etken olmuştur. Çalışma bir giriş, dört bölüm ve bir sonuçtan oluşmaktadır. Giriş bölümünde, konunun önemi ve faktoring işleminin çalışma konusu olarak seçilmesinin sebepleri açıklanmıştır. Birinci bölümde, faktoring işlemi ile ilgili temel bilgilere yer verilerek, işlemin tarihsel gelişimi, tanımı, tarafları, işleyişi, işlevi, türleri ve benzer finansman teknikleri konusunda genel bir bilgilendirme yapılmıştır. İkinci bölümde, faktoring sözleşmesinin hukuki niteliği, şekli ve hükümleri tartışılmıştır. Sözleşmenin genel işlem koşulları ve teminat hukuku açısından değerlendirilmesi de bu bölümde yapılmıştır. Üçüncü bölümde, faktoring işleminde alacakların devri incelenmiştir. Borçlunun hukuki durumu ve faktoring işlemi ile kambiyo hukuku arasındaki ilişki de bu bölümde değerlendirilmeye çalışılmıştır. Son bölümde, faktoring sözleşmesinin sona ermesi incelenmiştir. Çalışma, inceleme konusunda genel bir değerlendirmenin yapıldığı ve varılan sonuçların özetlendiği, sonuç bölümüyle tamamlanmıştır.
The evolution of kanunname writing in the 16th and 17th century-Ottoman Empire: A comparison of Kanun-i 'Osmanİ of Bayezid II and Kanunname-i Cedİd

Bu tez, Osmanlı İmparatorluğu'nda 16. yüzyıldan geç 17. yüzyıla kanunname kavramındaki değişimleri incelemeyi amaçlamaktadır. Padişahın yetkisi ile çıkarılan örfi bir kanunu ifade eden kanunname, Osmanlı Hukuku'nun yapısını anlayabilmek için gerekli anahtarlardan biridir. 17. yüzyıla doğru, kanunname kelimesi, şeri hukuku da içeren yeni bir tanım kazanmıştır. II. Bayezid'in kanunnamesi 'örfi hukukun bir örneğidir. Ancak, II. Bayezid Dönemi'nde sonra, 'örfi hukuk alanı, özellikle toprak hukuku, şeri hukuk terimleriyle açıklanmaya başlanmıştır. Kanunname-i Cedid 'örfi hukuk ve şer'i hukuku bir araya getiren bir toprak kanunu olarak tanımlanmaya yakındır. Bu tez üç amacı gerçekleştirmeyi hedeflemektedir. İlk olarak II. Bayezid Dönemi'nden Kanunname-i Cedid'in pek çok nüshasında en sonda yer alan fermanın tarihi olan 1674 yılına kadar yapılmış olan kanunnamelerin teknik ve hukuki yönleri değerlendirilecektir. Kanunname kavramındaki değişimin sebepleri bu şekilde incelenecektir. İkinci olarak, II. Bayezid'in Kanunnamesi ile Kanunname-i Cedid arasında bir karşılaştırma yapılarak bu değişimin sonuçları incelenecektir. Üçüncü amaç ise bir metin tenkidi denemesi ile Kanunname-i Cedid'in aslına en sadık nüshasını tespit etmeye çalışmak olacaktır.
6356 Sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'na göre sendikaların kuruluşu ve organları

07 Kasım 2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu Türkiye'de işçi işveren ilişkileri açısından önemli bir role sahiptir. Bu kanunda özellikle ILO'nun Sözleşmeleri ile uyum sağlanmaya çalışılmıştır. Ayrıca kanunda sendikaların iç örgütlenmesi ile ilgili ayrıntılı düzenlemelere yer verilmiştir. Üç bölümden oluşan çalışmamızın Kavramsal Çerçeve başlıklı birinci bölümünde çalışmamızla ilgili temel kavramlar ele alınmıştır. Sendikaların Kuruluşu başlıklı ikinci bölümünde ise sendikaların kuruluş sistemleri, Türkiye'de kabul edilen kuruluş sistemi, kuruluşa hakim olan ilkeler, sendika kurucularında aranan şartlar ve sendikaların tüzel kişilik kazanması hakkında açıklamalara yer verilmiştir. Çalışmamızın esasını oluşturan Sendikaların Organları başlıklı üçüncü bölümde ise sendikaların zorunlu organları olan genel kurul, yönetim kurulu, denetleme kurulu ve disiplin kurulu 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununun sistematiğine uygun bir şekilde, spesifik örneklerle ve alternatif görüşler sunularak, öğreti ve Yargıtay kararları ışığında derinlemesine incelenmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde son olarak ihtiyari organlara yer verilerek çalışma tamamlanmıştır.
Suçta ve cezada kanunilik ilkesi ve ilkenin Türk Hukukundaki uygulaması

Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi ve İlkenin Türk Hukukundaki Uygulaması başlığını taşıyan doktora tez çalışmasında, temel hak ve özgürlükler açısından vazgeçilmez bir önem taşıyan ve hukuk devleti ilkesinin de bir gereği olan suçta ve cezada kanunilik ilkesi tarihi gelişiminin yanı sıra modern hukuk sistemlerindeki, bu bağlamda Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarına da yansıyan evrensel anlamı ve unsurlarıyla incelendiği gibi kanunilik ilkesinin uluslararası ceza hukukundaki uygulamaları da değerlendirilmektedir. Türk hukukunda suçta ve cezada kanunilik ilkesi uygulamaları açısından, ilke, evrensel anlamı çerçevesinden Anayasa ve kanun düzenlemeleri ile Yüksek Mahkemelerin kararlarında incelenmekte ve bir sonuca varılmaktadır.
Edinilmiş mallara katılma rejiminin eşlerin malvarlığı üzerindeki etkisi ve katılma alacağı

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ile yasal mal rejimi olarak edinilmiş mallara katılma rejimi kabul edilmiştir. Edinilmiş mallara katılma rejimi, şayet eşler evlilikleri süresince bir mal edinmişlerse bunda diğer eşin de katkısı olduğu düşüncesine dayanmaktadır Bu rejimde çeşitli mal grupları vardır. Bunlar, eşlerin kişisel malları ile edinilmiş mallarıdır. Sözü edilen ayırım, malın ne şekilde ve ne zaman elde edildiğine ilişkin olarak yapılmaktadır. Buna göre, bir malın edinilmiş mal kabul edilmesi için, o malın mal rejimi süresince ve bir karşılık verilerek edinilmesi gerekir. Bu karşılık, maddi bir karşılık olabileceği gibi, emek verme şeklinde de gerçekleşebilir. Kişisel malı tanımlamayan kanun koyucu, nelerin kişisel mal olduğunu sınırlayıcı bir şekilde saymıştır. Söz konusu mallar, tasfiyede hesaba katılmazlar. Eşlerin alacak hakkı hesaplanırken, yalnızca edinilmiş mallar dikkate alınır. Edinilmiş mallara katılma rejiminde, her eş gerek edinilmiş malları, gerek kişisel malları üzerinde serbestçe tasarruf edebilir. Ancak kanunda bunun yasal sınırlar içerisinde yapılacağı belirtilmek suretiyle bazı istisnalar getirilmiştir. Söz konusu istisnalar aile konutu ile ilgili işlemler, paylı mülkiyette paylı mülkiyete konu malların diğer eşin rızası olmaksızın devredilemeyeceği ve ailenin ekonomik varlığının korunması amacıyla bazı malvarlığı değerleriyle ilgili tasarrufların diğer eşin rızasına bağlanmasıdır. Sayılan bu istisnalar, paylı mülkiyete ilişkin hüküm hariç, edinilmiş mallara katılma rejiminden doğmaz. Bunlar evliliğin genel hükümleri ile getirilmiş sınırlamalardır. Başlı başına evlenmiş olmak ve edinilmiş mallara katılma rejimine tabi olmak eşlerin fiil ehliyetlerini ve malları üzerindeki tasarruf yetkilerini sınırlamaz. Yeni rejim paylaşıma dayalı bir sistem olduğu için eski rejimden daha adildir. Burada ayni bir paylaşım söz konusu olmayıp, nakdi paylaşım esası getirilmiştir. Tasfiye sonucunda bulunacak artık değer üzerinde bir katılma alacağı hakkı gündeme gelecektir. Mal rejimi, evliliğin boşanma, iptal veya ölüm ile son bulması ya da eşlerin mal rejimi sözleşmesi yaparak başka bir mal rejimine geçmeleri ve haklı sebeplerin varlığı durumunda mahkemece mal ayrılığına karar verilmesi hallerinde son bulur. Edinilmiş mallara katılma rejimi, başka bir rejim seçilmediği takdirde, mevcut evlilikler açısından yürürlük tarihinden itibaren geçerli olacak, geçmişşe etkili bir uygulama söz konusu olmayacaktır. Ancak mevcut evliliklerde de evliliğin ölüm sebebiyle son bulması durumunda, önce mal rejimi tasfiye edilecek, ondan sonra terekenin paylaştırılmasına geçilecektir. Dolayısıyla yasal rejim, artık tüm evli çiftleri yakından ilgilendirmektedir.
Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre anonim ortaklıkların denetimi

TTK hükümlerine göre anonim ortaklıkların denetimini konu alan çalışmamız, giriş ve sonuç kısmı dışında iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, anonim ortaklıkların iç denetimi ele alınmıştır. Bu bağlamda denetçilerin görevleri, anonim ortaklığın kuruluş, işleyiş ve tasfiye aşamalarına yönelik olarak incelenmiştir. Bu bölümde ayrıca, azınlık pay sahipleri yararına getirilmiş olan TTK'nın 348'inci maddesinde düzenlenen özel denetim konusu da ayrıntılı olarak ele alınmaya çalışılmıştır. ikinci bölümün konusunu, anonim ortaklıkların dış denetimi oluşturmaktadır. Bununla ilgili olarak TTK hükümleri ve özellikle TTK'nın 274' inci maddesine istinaden çıkarılan tüzük, yönetmelik ve tebliğlerde belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde anonim ortaklıkların dış denetimini yapmaya yetkili kurum ve kişiler ile dış denetim esasları açıklanmıştır. Çalışmamız, genel bir değerlendirmenin yapıldığı ve önerilerin yer aldığı sonuç kısmıyla son bulmaktadır. 93
Boşanma davasının eşin mirasçılığına etkisi

Boşanma kavramı, eşlerin hakim kararı ile henüz hayatta iken evlilik birliklerini sona erdirmeleri olarak tanımlanabilir. Boşanmanın eşler açısından bazı sonuçları mevcuttur. Bu sonuçlardan biri de eşlerin bu sıfatla birbirlerine karşı mirasçılıklarına ilişkindir. Türk Medeni Kanunu'nun 181. maddesi boşanma ile mirasçılık ilişkisini düzenlemektedir. Kanuna göre, boşanan eşler boşanmadan sonra artık bu sıfatla birbirlerine mirasçı olamazlar. Boşanma ile eşlerin birbirlerine karşı olan kanuni mirasçılıklarının yanında iradi mirasçılıkları da etkilenmektedir. Zira kanuna göre, aksi tasarruftan anlaşılmadıkça eşler ölüme bağlı tasarruflarla sağlanan hakları da kaybetmektedirler. Kanun koyucu Türk Medeni Kanunu'nun 181. maddesinin ikinci fıkrası ile eski kanunda yer almayan bir hüküm de getirmiştir. Bu hükmün hukuk dünyasına kazandırılmasında adalet duygusu önemli bir yer tutmaktadır. Boşanma davası devam ederken eşlerden birinin ölmesi halinde kusurlu olan sağ kalan eşin ölen eşine mirasçı olması adaletsizlik olarak değerlendirilmiştir. Bu nedenle de ölen eşin mirasçılarına boşanma davasına devam ederek sağ kalan eşin kusurunu ispatlama imkanı getirilmiştir.
Türkiye'de Katma Değer Vergisinin adalet ve etkinlik açısından değerlendirilmesi

Günümüzde vergilerin büyük bir önemi vardır. Vergiler, kamu hizmetlerinde harcanmak doğrultusunda devlet tarafından ya doğrudan doğruya ya da bazı ürünlerin fiyatları üzerine eklemeler yapılmak koşuluyla toplanmaktadır. KDV'de bu vergi gelirlerine ek olarak ve en modern vergi türü olarak ülkemizde 3065 sayılı kanunla 25.10. 1984 tarihinde kabul edilmiş, 02.11. 1984 tarihinde 18563 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 01.01. 1985 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Ülkemizde KDV adaletli bir vergilendirme sistemi üzerine oturtulmamış olsa da; gün geçtikçe artan vergi tahsilat tutarları bu vergileme türünün etkin bir yapıya sahip olduğu göstermektedir. Bu çalışmada amaç vergileme kavramı ve ülkemizde KDV uygulamalarının ayrıntılı incelenmesinden sonra, KDV'nin adalet ve etkinlik açısından değerlendirilmesidir. Üç ana bölümden oluşan çalışmanın ilk bölümünde genel olarak vergi, vergilemeye ilişkin temel kavramlar, etkinlik ve adalet kavramlarından bahsedilmiş; çalışmanın ikinci bölümünde KDV kavramı, özellikleri, türleri ve hesaplama yöntemleri incelenmiş üçüncü ve son bölümde ise ülkemizdeki KDV uygulaması incelenerek bu vergi türünün adalet-etkinlik çerçevesinde değerlendirilmesi yapılmaya çalışılmıştır.
Milletlerarası Tahkim sözleşmesi

Günümüzde milletlerarası ticaret hızlı bir şekilde büyümektedir. Fakat milletlerarası ticari sözleşmelerin tarafları arasındaki uyuşmazlıkları çözecek bir milletlerarası mahkeme bulunmamaktadır. Milletlerarası mahkemelerin yokluğu, milletlerarası tahkimin gelişmesi için çok uygun bir zemin hazırlamıştır. Milletlerarası tahkim mahkemelere alternatif bir yargılama usulüdür. Milletlerarası tahkimin avantaj lan, tarafların kendi usullerini özel olarak seçebilmeleri, kanun hükümlerinden farklı yöntemler belirleyebilmeleri, esnek ve hızlı yargılama olarak sayılabilir. Milletlerarası tahkim sözleşmesi milletlerarası tahkimin temel unsurudur. Tahkim sözleşmesi, esas sözleşmenin taraflarının, aralarındaki uyuşmazlığı çözmek üzere hakeme yetki verdikleri bir sözleşmedir. Tahkim sözleşmesinin hukuki niteliği tartışmalıdır. Bu konuda dört teori bulunmaktadır: Maddi hukuk sözleşmesi teorisi, usul hukuku sözleşmesi teorisi, karma teori ve bağımsız teori. Tahkim sözleşmesi maddi hukuk ve usul hukuku özelliklerini bünyesinde barındırmaktadır. Milletlerarası tahkim sözleşmesinin dört unsuru bulunmaktadır: Taraflar arasında mevcut bir hukuki ilişki bulunması, iki tarafın anlaşması, tahkim edilebilirlik ve yabancılık unsuru. Milletlerarası tahkim sözleşmesi yazılı olmalıdır. Bu şekil geçerlilik şeklidir. Yazılı şeklin farklı görünüm biçimleri vardır. Bunlardan birisi telekominikasyon araçlarının taraflar arasında teati edilmesidir. Diğeri ise genel işlem şartlanndaki milletlerarası tahkim klozlanna atıfta bulunmaktır. Medeni haklan kullanabilen, temyiz kudretine sahip herkes milletlerarası tahkim sözleşmesi yapabilir. Ancak vekilin bu konuda özel olarak yetkilendirilmiş olması gerekir. Milletlerarası tahkim sözleşmesinin çeşitli görünüm biçimleri vardır: Dar anlamda milletlerarası tahkim sözleşmesi, tahkim şartı şeklinde milletlerarası tahkim sözleşmesi ve seçimlik milletlerarası tahkim sözleşmesi. Milletlerarası tahkim sözleşmesi ve esas sözleşme iki ayn sözleşmedir. Bunun anlamı milletlerarası tahkim sözleşmesinin geçersizliğinin esas sözleşmeden bağımsız olduğudur. Doktrinde buna 'Milletlerarası Tahkim Sözleşmesinin Bağımsızlığı İlkesi' denmektedir. Ancak bazen esas sözleşmenin butlanı milletlerarası tahkim sözleşmesini de etkileyebilir. Bağımsızlık ilkesi Milletlerarası Tahkim Kanunu'nda da düzenlenmiştir. Milletlerarası tahkim sözleşmesi yapmanın iki etkisi bulunmaktadır. Milletlerarası tahkim sözleşmesinin yapılmasıyla, hakem kurulu uyuşmazlığı çözmek hususunda yetki kazanırken, mahkemelerin yetkisi ortadan kalkmaktadır. Bunlardan birincisine milletlerarası tahkim sözleşmesinin olumlu etkisi, ikincisine de olumsuz etkisi denmektedir. Milletlerarası tahkim sözleşmesi, tarafların sulh olmaları ya da hukuki ilişkinin bitmesiyle sona erer.
Medeni Yargılama Hukukunda istinabe

Mahkemelerin yargı yetkisi, yargı çevresi ile sınırlıdır. Yargı çevresi dışında yargılama faaliyetlerini bizzat yapamazlar, dolayısıyla o yerdeki mahkemeden hukuki yardım talebinde bulunarak işlemi gerçekleştirirler. İstinabe, davaya bakan mahkemenin yargı çevresinin dışında yapılması gereken bir işlem için, işlemin yapılacağı yerdeki mahkemeden hukuki yardım istemesidir. İstinabenin amacı, mahkemenin yargı çevresinin dışında bulunan kişi veya şeylerin mahkemeye getirilmesindeki gereksiz zaman ve emek ve giderlerin önlenmesidir. İstinabe olunan mahkeme, istinabe konusu işlemle bağlıdır ve davanın esasına ilişkin hüküm veremez. İstinabe, medeni yargılama hukukuna hakim olan ilkelerle doğrudan ilişkilidir. İstinabe, doğrudanlık ilkesinin en önemli istisnasıdır. Ayrıca istinabe, usul ekonomisi ilkesiyle doğrudan bağlantılıdır. İstinabeye ilişkin hükümler, Hukuk Muhakemeleri Kanununda ve diğer Kanunlarda toplu olarak düzenlenmemiş ve diğer kanun maddeleri arasında dağıtılmıştır. Ayrıca usul hukukumuzda, istinabenin sistematiğine ilişkin bir düzenleme yoktur. İstinabeyi tez konusu yapmamızın sebebi, uygulamada istinabe hakkında belirsizlik ve karışıklığın olmasıdır.
Uluslararası Ceza Hukukunda saldırı suçu

Bu tezin amacı, saldırı suçunun kuvvet kullanmanın düzenlenmesinden başlayarak tarihsel arka planıyla birlikte incelenmesi ve özellikle Birleşmiş Milletler dönemindeki saldırı fiiline ilişkin düzenlemeler ile saldırı suçuna ilişkin en önemli ulusararası yargılama olan Nüremberg Yargılamaları'nın incelenmesidir. Tezin nihai hedefi ise günümüzde saldırı suçuna ilişkin en güncel düzenlemenin bulunduğu Roma Statüsü madde 8 bis'in ve saldırı suçuna ilişkin Statü'deki diğer düzenlemelerin açıklanmasıdır. Birinci bölüm devletlerarası ilişkilerde kuvvet kullanma yasağını haklı savaş kuramından başlayarak incelemekte, sonrasında Milletler Cemiyeti ve Birleşmiş Milletler sistemindeki düzenlemeleri açıklamaktadır. Sonrasında BM Andlaşaması'ndaki kuvvet kullanma yasağının istisnaları ve son olarak da Genel Kurul'un 1974 tarihli Saldırının Tanımı kararı incelenmektedir. İkinci bölümde saldırı fiilinin ilk defa suç olarak düzenlendiği Nüremberg Şartı ve Nüremberg Yargılamaları tarihsel arka planıyla birlikte incelenmekte ve Nüremberg Yargılamaları'na ilişkin eleştiriler ve bu eleştirilerden en çok dile getirileni olan kanunilik prensibi açıklanmaktadır. Üçüncü bölümde ise saldırı suçu Uluslararası Ceza Mahkemesi'ni kuran Roma Statüsü çerçevesinde ve özellikle de saldırı suçunun tanımının yapıldığı madde 8bis çerçevesinde değerlendirilmekte ve UCM'nin saldırı suçu üzerindeki yargı yetkisi açıklanmaktadır.